Wijziging van de Paspoortwet in verband met het herinrichten van de reisdocumentenadministratie; Memorie van Toelichting
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-09-23 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 31324, nr. 3

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

25-01-2008

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2007-2008

31324-(R1844) nr. 3

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamInhoudsopgave1. ALGEMEEN2. VOORGESCHIEDENIS2.1 De reisdocumentenadministratie2.2 Biometrie in reisdocumenten3. DE CENTRALE REISDOCUMENTENADMINISTRATIE3.1 De bestaande situatie3.1.1 De huidige opzet van de administraties3.1.2 Het verstrekkingenregime van de bestaande administraties3.1.3 Bezwaren tegen de administraties in hun huidige
vorm3.1.4 Plaatsonafhankelijke uitgifte van reisdocumenten3.2 Een nieuwe opzet van de reisdocumentenadministratie3.3 Doel, inhoud en functie van de reisdocumentenadministratie3.3.1 Doel van de reisdocumentenadministratie3.3.2 Inhoud van de reisdocumentenadministratie3.3.3 Functies van de reisdocumentenadministratie* Registratie en bijhouden van de status van het
reisdocument* Bevraging* Controle en beheer: de functies die er voor zorgen
dat de gegevens in de reisdocumentenadministratie consistent en volledig zijn.3.4 Beveiliging van de reisdocumentenadministratieDe vertrouwelijkheid en integriteit van de gegevensTraceerbaarheidAuthenticatie en autorisatie3.5 Privacybescherming3.6 De decentrale reisdocumentenadministraties nieuwe
stijl4. HET REGISTER PASPOORTSIGNALERINGEN5. DE EU-VERORDENING VAN 13 DECEMBER 20046. FINANCIËLE GEVOLGEN, BESTUURS- EN ADMINISTRATIEVE
LASTEN7. ONTVANGEN ADVIEZEN9. ARTIKELSGEWIJZE TOELICHTINGArtikel I, onderdeel AArtikel I, onderdeel BArtikel I, onderdeel CArtikel I, onderdeel DArtikel 4aHet eerste lidHet tweede lidHet derde lidHet vierde lidHet vijfde lidHet zesde lidArtikel I, onderdeel EArtikel 4bHet eerste lidHet tweede lidHet derde lidHet vierde lidHet vijfde lidHet zesde lidArtikel I, onderdeel FArtikel I, onderdeel GArtikel I, onderdeel HArtikel I, onderdeel IArtikel I, onderdelen J en KArtikel I, onderdeel LArtikel I, onderdeel MArtikel I, onderdeel NArtikel I, onderdeel OArtikel I, onderdeel PArtikel I, onderdeel QArtikel I, onderdeel RArtikel IIOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 31324Toon alle publicaties in het hoofddossier

 
 
 Heruitgave en origineel

Kamerstuk 31324-r1844, nr. 3 h1Heruitgave van deze publicatie

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 126 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
31 324 (R1844)Wijziging van de Paspoortwet in verband met het herinrichten van de
reisdocumentenadministratienr. 3MEMORIE VAN TOELICHTING1Het advies van de Raad van State wordt niet openbaar gemaakt, omdat het
zonder meer instemmend luidt/uitsluitend opmerkingen van redactionele aard
bevat (artikel 25a, vierde lid, onderdeel b, van de Wet op de Raad van State).Inhoudsopgave1.Algemeen2.Voorgeschiedenis2.1De reisdocumentenadministratie 2.2Biometrie in reisdocumenten3.De centrale reisdocumentenadministratie3.1De bestaande situatie 3.1.1De huidige opzet van de administraties 3.1.2Het verstrekkingenregime van
de bestaande administraties 3.1.3Bezwaren tegen de administraties
in hun huidige vorm 3.1.4Plaatsonafhankelijke uitgifte
van reisdocumenten 3.2Een nieuwe opzet van de reisdocumentenadministratie 3.3Doel, inhoud en functie van de
reisdocumentenadministratie 3.3.1Doel van de reisdocumentenadministratie 3.3.2Inhoud van de reisdocumentenadministratie 3.3.3Functies van de reisdocumentenadministratie 3.4Beveiliging van de reisdocumentenadministratie 3.5Privacybescherming 3.6De decentrale reisdocumentenadministraties
nieuwe stijl4.Het Register paspoortsignaleringen5.De EU-verordening van 13 december 20046.Financiële gevolgen, bestuurs- en administratieve lasten7.Ontvangen adviezen8.Artikelsgewijze toelichting1. ALGEMEENHet voorliggende voorstel voor een rijkswet betreft een wijziging van
de Paspoortwet in verband met een door de Koninkrijksregering wenselijk geoordeelde
nieuwe opzet van de reisdocumentenadministratie. Deze reisdocumentenadministratie
zal 24 uur per dag, zeven dagen per week, (direct) online raadpleegbaar zijn
met als voornaamste doel het creëren van een betrouwbaar aanvraag- en
uitgifteproces van reisdocumenten met het oog op het voorkomen van identiteitsfraude,
hetzij bij het aanvragen van een nieuw reisdocument, hetzij bij het gebruik
van het reisdocument. In combinatie met het systeem dat in Nederland voor
de gemeentelijke basisadministratie wordt voorgestaan, wordt het hierdoor
voor in Nederland ingezeten personen ook mogelijk om een reisdocument aan
te vragen in een Nederlandse gemeente naar keuze, de zogeheten plaatsonafhankelijke
uitgifte. Het Nederlandse parlement heeft in het kader van de lastenverlichting
voor de burger al langere tijd aangedrongen op deze mogelijkheid. Ook aanvragers
die buiten Nederland hun vaste woon- of verblijfplaats hebben (en derhalve
niet als ingezetene in de gemeentelijke basisadministratie zijn ingeschreven,
waaronder ingezetenen uit de Nederlandse Antillen en Aruba) zal, voor zover
zij in aanmerking komen voor de verstrekking van een reisdocument als bedoeld
in artikel 2, eerste en tweede lid, van de Paspoortwet (hierna te noemen:
Nederlands reisdocument), de mogelijkheid worden geboden op verschillende
plaatsen in Nederland een Nederlands reisdocument aan te vragen indien zij
zich ten tijde van de aanvraag in Nederland bevinden. Voorts bevat het onderhavige
voorstel een aantal wijzigingen om de Paspoortwet in lijn te brengen met de
Europese Verordening betreffende normen voor de veiligheidskenmerken van en
biometrische gegevens in door de lidstaten afgegeven paspoorten en reisdocumenten.1 Op basis van deze rechtstreeks werkende EU-verordening
is – nu de afgifte van reisdocumenten in verband met de nauwe samenhang
daarvan met de buitenlandse betrekkingen ingevolge het Statuut voor het Koninkrijk
als een Koninkrijksaangelegenheid wordt beschouwd – het Koninkrijk verplicht
reisdocumenten uit te geven, die voorzien zijn van een chip, waarin de gezichtsopname
en twee vingerafdrukken van de houder zijn opgenomen. De invoering van deze
reisdocumenten kan zonder wijziging van de bestaande Paspoortwet worden gerealiseerd
door een aanpassing van het door de minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties
vast te stellen model van de Nederlandse reisdocumenten. Aangezien echter
een van de in het reisdocument op te nemen biometrische gegevens, te weten
de vingerafdruk, nieuw is en het andere biometrische gegeven in de EU-verordening
als gezichtopname wordt aangeduid, is het wenselijk de bepalingen in de Paspoortwet
daarop aan te passen.2. VOORGESCHIEDENISHet voornemen de reisdocumentenadministratie anders in te richten en het,
naast de handtekening en de foto, opnemen van andere biometrische gegevens
in reisdocumenten, is niet nieuw. Vanaf eind 1997 is de Tweede Kamer (Kamerstukken
II, 25 764) hierover herhaaldelijk geïnformeerd. Om nader te illustreren
waarom dit voorstel van rijkswet over deze onderwerpen nu en in deze vorm
wordt voorgelegd, wordt hieronder, voor zover van belang, een beknopt overzicht
gegeven van de informatie die uw Kamer de afgelopen jaren heeft bereikt.2.1 De reisdocumentenadministratieIn het kader van een aantal maatregelen om fraude met en misbruik van
reisdocumenten tegen te gaan, verleende de toenmalige staatssecretaris van
Binnenlandse Zaken aan Het Expertisecentrum (HEC) in 1997 de opdracht een
inventariserend onderzoek uit te voeren naar de meest efficiënte en effectieve
opzet en inrichting van een ketenbreed basisregistratiesysteem reisdocumenten
ten behoeve van de verschillende actoren in die keten.1 Naar aanleiding van de uitkomsten van dit onderzoek gaf de staatssecretaris
bij brief van 12 juni 19982 uw Kamer te kennen
de aanbeveling van het HEC over te nemen om een negatief register te ontwikkelen
van reisdocumenten die niet in het maatschappelijk verkeer mogen voorkomen.
Het voorstel op basis waarvan dit zogeheten Basisregister Reisdocumenten in
de Paspoortwet is opgenomen, werd op 8 maart 2001 tot rijkswet verheven.3 Het Basisregister Reisdocumenten is een centraal register
dat on line raadpleegbaar is en gegevens bevat over reisdocumenten die zijn
ontvreemd of anderszins als vermist zijn opgegeven, dan wel van rechtswege
zijn vervallen. Naast documentgegevens zijn daarin ook de houdergegevens opgenomen.
Al tijdens de behandeling van het voorstel van rijkswet vroeg de VVD-fractie
in de Tweede Kamer waarom niet gekozen werd voor een registratie van alle
reisdocumenten, met daarbij een vermelding van de status van het document.
Daarop werd van de zijde van de regering geantwoord dat, hoewel een «positief»
register ongetwijfeld voordelen zou hebben, de inrichting van een dergelijk
register op dat moment nog niet opportuun werd geacht. In dat verband werd
verwezen naar het project Nieuwe Generatie Reisdocumenten waarbij als gevolg
van de inzet vanaf 2001 van ict-technologie voor de centrale personalisering
van reisdocumenten ook een digitale opslag van gegevens met betrekking tot
verstrekte reisdocumenten bij de desbetreffende autoriteiten zou ontstaan.
Na verloop van vijf jaar, zijnde de normale geldigheidsduur van Nederlandse
reisdocumenten, zou dan de paspoortadministratie in zijn geheel elektronisch
raadpleegbaar zijn. Vanaf dat moment ontstaat dan ook de mogelijkheid om te
komen tot een positief register, waarbij de in de paspoortadministraties opgenomen
gegevens met die in het Basisregister Reisdocumenten kunnen worden gecombineerd.Deze zogenaamde «positieve» reisdocumentenadministratie kwam
opnieuw aan de orde in de brief aan de Tweede Kamer van 24 januari 20044 waarin het kabinet aankondigde om in het kader van terrorismebestrijding
een informatiestructuur te ontwikkelen, waarmee de mogelijkheid zou ontstaan
de identiteit van personen on line te verifiëren. Dit veronderstelt,
zo werd in de brief opgemerkt, dat de administraties van de identiteitsdocumenten
met biometrische kenmerken centraal zijn georganiseerd. In de brief van het
kabinet van 18 april 2005 aan de Tweede Kamer5
werd dit voornemen voor de Nederlandse reisdocumenten nader uitgewerkt. Het
voorliggende voorstel van rijkswet is wat betreft de nieuwe opzet van de reisdocumentenadministratie,
de uiteindelijke vertaling daarvan.2.2 Biometrie in reisdocumentenOver het gebruik van biometrie in reisdocumenten informeerde de toenmalige
staatssecretaris van Binnenlandse Zaken de Tweede Kamer voor de eerste keer
bij brief van 9 december 19976. Daarin werd
erop gewezen dat een veel voorkomende oorzaak van fraude met reisdocumenten
die zich op meerdere plaatsen in de paspoortketen voordoet, wordt gevormd
door personen die zich uitgeven voor een ander dan de houder van het reisdocument
(de zgn. «look-alikes»). De vervalsing zit in dit geval niet in
het document zelf, maar in het op grond van valse of vervalste gegevens aanvragen van een reisdocument, dan wel in het gebruik maken van een
reisdocument van een ander als ware het aan de desbetreffende persoon zelf
verstrekt.In de brief van 15 januari 19981 heeft
de toenmalige staatssecretaris van Binnenlandse Zaken aangegeven dat in het
kader van het project Nieuwe Generatie Reisdocumenten een verkennend onderzoek
zou worden verricht naar de toepassing van biometrie op reisdocumenten. De
uitkomst van dit onderzoek is neergelegd in de brief van 12 juni 19982 waarbij de staatssecretaris concludeerde dat de toepassing
van biometrie in de (nieuwe generatie) reisdocumenten mogelijkheden bood.
Verder werd vastgesteld dat de technologie zich snel ontwikkelde maar in de
praktijk nauwelijks grootschalig was beproefd. Daarnaast ontbrak, zo werd
in deze brief opgemerkt, inzicht in de gevolgen van de invoering, met name
op het gebied van privacy en maatschappelijke acceptatie.3 Dit resulteerde in een aantal onderzoeken naar de geschiktheid van
biometrie in reisdocumenten en diverse proefprojecten naar de maatschappelijke
acceptatie van biometrie. De uitkomsten van deze onderzoeken en proefprojecten
werden bij brief van 19 december 2003 aan de Tweede Kamer4 aangeboden. Daaruit kwam onder andere naar voren dat de vingerscan
het meest geschikte biometrische kenmerk is voor de bestrijding van look-alike
fraude.Om te bezien hoe de invoering van biometrie in de Nederlandse reisdocumenten
in de praktijk zou uitwerken, is vervolgens een zogeheten biometrieproef uitgevoerd
(project «2b or not 2b»). Deze proef is van 28 augustus 2004
tot en met 28 februari 2005 gehouden in zes Nederlandse gemeenten. Bij
deze proef konden burgers die een reisdocument kwamen aanvragen, meedoen aan
een testtraject waarin een testreisdocument met biometrie werd aangevraagd.
Doel van de proef was na te gaan hoe het aanvraag- en uitgifteproces ingericht
moest worden in het geval dat er biometrische kenmerken (gelaatscan en vingerscan)
in de reisdocumenten zouden worden opgenomen en om te toetsen of de gelaatscan
en de vingerscan in de reisdocumenten geverifieerd konden worden.Er is over het onderwerp biometrie in reisdocumenten regelmatig met de
Tweede Kamer van gedachten gewisseld.5 Van de
zijde van de Kamer is daarbij, met onderkenning van de vragen die nog beantwoord
moesten worden, aangedrongen op spoedige invoering daarvan. Van de zijde van
het kabinet werd tijdens een Algemeen Overleg met de Tweede Kamer op 21 juni
2001 reeds gesteld dat zij een voorstander was van invoering van biometrie
in reisdocumenten, maar tevens dat niet vooruitgelopen zou moeten worden op
de internationale ontwikkelingen op het gebied van biometrie. Tijdens dit
overleg is, mede op verzoek van de commissie voor Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties,
van regeringszijde de toezegging gedaan om een voorstel tot wijziging van
de Paspoortwet voor te bereiden. Dit voorstel van rijkswet is op 22 april
2002 ingediend bij de Tweede Kamer, de Staten van de Nederlandse Antillen
en de Staten van Aruba.6 De Tweede Kamer heeft
10 juli 2002 het verslag met betrekking tot dat voorstel vastgesteld:
een nota naar aanleiding van het verslag is echter niet uitgebracht. Daarvoor
is een aantal redenen aan te wijzen. In het bijzonder moet hierbij worden
gedacht aan de verschillende terroristische aanslagen, die internationale
ontwikkelingen op het terrein van biometrie in een stroomversnelling brachten
en een sterke stimulans vormden voor een voortvarende aanpak om op internationaal
niveau tot afspraken te komen over het gebruik van biometrie in reisdocumenten.Die internationale afspraken kwamen in eerste instantie tot stand binnen
de International Civil Association Organisation (ICAO) die sinds 1997 onderzoek
verrichtte naar het gebruik van biometrie in reisdocumenten. Op
28 mei 2003 besloot de ICAO haar onderzoek met het besluit om de gelaatsherkenning
als standaard biometrisch kenmerk op te nemen in de zogenaamde ICAO-richtlijnen
voor reisdocumenten. In de eerdergenoemde brief van 19 december 2003
werd aan de Tweede Kamer gemeld dat nader in Nederland verricht onderzoek
had uitgewezen dat niet de gelaatscan maar de vingerafdruk het meest geschikte
biometrische kenmerk was om look-alike fraude te bestrijden. In die brief
werd bovendien medegedeeld dat op grond van de uitkomsten van het onderzoek én
van de besluiten in ICAO-verband het voornemen bestond, om zowel een gelaatscan
als een vingerscan in de reisdocumenten op te nemen. Inmiddels is dat voornemen
in het verband van de Europese Unie verwerkelijkt door de hierboven genoemde
EU-verordening van 13 december 2004 op basis waarvan de lidstaten van
de Europese Unie verplicht zijn een gezichtsopname en vingerafdrukken in een
chip in de reisdocumenten op te nemen. De technische specificaties die ICAO
voor de gezichtsopname vaststelde, zijn in het kader van de genoemde verordening
overgenomen door de Europese Commissie.De internationale dimensie werd tijdens het Algemeen Overleg met de Tweede
Kamer op 21 juni 2001 voorts nader ingevuld door de toezegging van de
minister aan de Tweede Kamer een discussie op Europees niveau te starten over
biometrie in reisdocumenten. Naar aanleiding van de met de lidstaten en de
Europese Commissie over dit onderwerp gevoerde gesprekken, organiseerde Nederland
op 20 en 21 juni 2002 een conferentie in Den Haag met als onderwerp «European
Conference for Issuing Authorities of Travel Documents» met als thema «Exploring
the use of Biometrics in Travel Documents». Over de resultaten van deze
conferentie informeerde de toenmalige minister de Tweede Kamer bij brief van
3 juli 2002.1 De minister veronderstelde
in die brief dat met de conferentie de weg naar politieke besluitvorming op
EU-niveau was ingezet.Een jaar daarna bereikte de Europese Raad in Thessaloniki inderdaad een
akkoord over de door de Europese Commissie voorgestelde verordeningen met
betrekking tot de opname van biometrische kenmerken – te weten het gelaat
en de vingerafdruk – op de visa en de verblijfsdocumenten voor onderdanen
van derde landen.2 Deze EU-verordeningen werden
later gevolgd door het voorstel voor de verordening van de Europese Commissie
met betrekking tot het opnemen van biometrische kenmerken in reisdocumenten
van de lidstaten van de Europese Unie. Over dit op 13 december 2004 door
de Raad van de Europese Unie aanvaarde voorstel, werd de Tweede Kamer bij
brief van 18 april 20053 uitvoerig geïnformeerd.Het bovengenoemde voorstel tot wijziging van de Paspoortwet in verband
met het toepassen van biometrie in reisdocumenten is door de genoemde ontwikkelingen
achterhaald. Daarom zal het, zoals al werd aangekondigd in de brief aan de
Tweede Kamer van 18 april 2005, door de Koninkrijksregering worden ingetrokken.3. DE CENTRALE REISDOCUMENTENADMINISTRATIE3.1 De bestaande situatieAlvorens over te gaan tot een beschrijving van het voorstel tot het inrichten
van een nieuwe, centrale reisdocumentenadministratie, is het van belang eerst
aandacht te besteden aan de opzet en de wijze van functioneren van de huidige
administraties die in de Paspoortwet zijn genoemd.3.1.1 De huidige opzet van de administratiesDe administratie van de reisdocumenten is op dit moment grotendeels decentraal
van opzet hetgeen wil zeggen dat die door de uitgevende instanties wordt gevoerd.
Uitgevende instanties zijn: de burgemeesters van de gemeenten, de Gouverneurs
van de Nederlandse Antillen en Aruba en de door hen aangewezen autoriteiten,
de consulaire posten in het buitenland en de Koninklijke Marechaussee. In
de huidige opzet van de reisdocumentenadministratie worden alle gegevens die
bij de aanvraag van een reisdocument zijn verzameld en het gegeven van de
uitreiking van het reisdocument opgeslagen. De administraties zijn deels digitaal
ingericht en bevraagbaar voor de desbetreffende uitgevende instanties zelf,
opdat zij de door hen verzamelde gegevens omtrent reisdocumenten kunnen invoeren,
muteren en verifiëren.Daarnaast bestaan er op basis van de Paspoortwet twee centrale administraties,
te weten het – reeds genoemde – Basisregister Reisdocumenten en
het Register paspoortsignaleringen.Het Basisregister Reisdocumenten werd ingesteld bij rijkswet van 8 maart
2001 door invoeging van artikel 4a van de Paspoortwet.1 Dit register heeft als doel het voorkomen en bestrijden van fraude
met en misbruik van reisdocumenten die zijn ontvreemd of anderszins als vermist
zijn opgegeven, dan wel van rechtswege zijn vervallen. De minister van Binnenlandse
Zaken en Koninkrijksrelaties is verantwoordelijk voor de verwerking van de
gegevens in dit zogenoemde«negatieve» register. «Negatief»
omdat het register alleen documenten bevat die niet meer in het maatschappelijk
verkeer mogen worden gebruikt.Op grond van artikel 25, derde lid, van de Paspoortwet houdt de minister
ook het Register paspoortsignaleringen (RPS) bij. Dit laatste register bevat
informatie over personen aan wie op een van de gronden genoemd in de artikelen
18 tot en met 24 van de Paspoortwet een reisdocument kan worden geweigerd
of van wie het reisdocument op basis van een van deze artikelen kan worden
vervallen verklaard dan wel van wie het document ingevolge artikel 47 of 48
van de Paspoortwet van rechtswege is vervallen en moet worden ingehouden.3.1.2 Het verstrekkingenregime van de bestaande administratiesElk van de in paragraaf 3.1.1. genoemde gegevensverzamelingen kent
een apart verstrekkingenregime. Zo kunnen uit de decentrale reisdocumentenadministraties
die door de paspoortverstrekkende autoriteiten in Nederland worden bijgehouden
op basis van artikel 73 van de Paspoortuitvoeringsregeling Nederland 2001
onder bepaalde voorwaarden gegevens worden verstrekt aan een aantal limitatief
opgesomde instellingen en personen. Het gaat daarbij om:– degenen die betrokken zijn bij de uitvoering van de Paspoortwet;– de ambtenaren, werkzaam bij het ministerie van Buitenlandse Zaken,
en de Nederlandse consulaire vertegenwoordigingen in het buitenland onderscheidenlijk
het Kabinet van de Gouverneur van de Nederlandse Antillen of van Aruba;– de opsporingsambtenaren bedoeld in de artikelen 141 en 142 van
het Wetboek van Strafvordering voor zover die gegevens noodzakelijk zijn voor
de opsporing van strafbare feiten in het kader van het onderzoek waarbij zij
zijn betrokken of voor zover die noodzakelijk zijn voor de identificatie van
slachtoffers;– de ambtenaren van het openbaar ministerie;– de ambtenaren, bedoeld in de artikelen 18 tot en met 24 van de
Paspoortwet;– de ambtenaren werkzaam bij het ministerie van Binnenlandse Zaken
en Koninkrijksrelaties, in verband met de uitoefening van de taakbedoeld
in artikel 58 van de Paspoortwet, alsmede in verband met onderzoek naar onregelmatigheden
met reisdocumenten;– degene die in opdracht van het gemeentebestuur belast is met de
controle op de uitvoering van de bij of krachtens de Paspoortwet gestelde
regels, de toepassing van de beveiligingsmaatregelen, de werking van het aanvraagsysteem
reisdocumenten of de opneming van reisdocumentengegevens in de gemeentelijke
basisadministratie persoonsgegevens;– de houder, beheerder, bewerker en degene die belast is met de
invoer, wijziging, of verwijdering van gegevens in de genoemde registers;– de ambtenaren werkzaam bij de Algemene Inlichtingen- en Veiligheidsdienst
en de Militaire Inlichtingen- en Veiligheidsdienst, voor zover die gegevens
noodzakelijk zijn voor de uitvoering van hun taken als bedoeld in artikel
6, tweede lid, en artikel 7, tweede lid, van de Wet op de inlichtingen- en
veiligheidsdiensten 2002.Artikel 86 van de Paspoortuitvoeringsregeling Nederlandse Antillen en
Aruba 2001, artikel 85 van de Paspoortuitvoeringsregeling Buitenland 2001
en artikel 36 van de Paspoortuitvoeringsregeling Koninklijke Marechaussee
2001 bevatten een overeenkomstig verstrekkingenregime.Uit het Basisregister reisdocumenten worden op basis van artikel 4a, zesde
lid, van de Paspoortwet gegevens verstrekt aan de instellingen en personen
belast met een publiekrechtelijke taak, voor zover de gegevens noodzakelijk
zijn voor de vervulling van hun taak. De gegevens in het Basisregister kunnen
op dit moment worden ingezien door de ambtenaren van politie en de inlichtingendiensten.
In het bijzonder de Dienst Nationale Recherche Informatie (dNRI) en de Dienst
Internationale Politiesamenwerking, onderdelen van het Korps Landelijke Politiediensten,
maken van deze mogelijkheid gebruik. De Dienst Nationale Recherche Informatie
vraagt gegevens op ten behoeve van concrete opsporingsonderzoeken, bijvoorbeeld
indien een politieambtenaar een proces-verbaal van vermissing wenst op te
maken en belang heeft bij het gegeven dat een persoon verschillende keren
zijn reisdocument als vermist heeft opgegeven terwijl de Dienst Internationale
Politiesamenwerking gegevens opvraagt ten behoeve van Interpol. Ook de Koninklijke
Marechaussee heeft ten behoeve van de controle aan de grens en de uitgifte
van nooddocumenten toegang tot de gegevens in het Basisregister reisdocumenten.
De inzage geschiedt via «rechtstreekse geautomatiseerde toegang»
dat wil zeggen een zogeheten on line- en real time verbinding tussen de genoemde
diensten en het Basisregister reisdocumenten. Daarbij kunnen de genoemde diensten,
zonder menselijke tussenkomst aan de kant van dat register, na het invullen
van hun wachtwoord en hun gebruikersnaam aan de hand van het documentnummer
of de geslachtsnaam van de houder in combinatie met bijvoorbeeld zijn of haar
geboortedatum of woonplaats, de gegevens die zij voor een goede taakuitvoering
nodig hebben, opvragen en – indien voorhanden – verstrekt krijgen.
De toegang van de genoemde diensten is overigens voorbehouden aan personen
die daartoe binnen de diensten ten behoeve van de aan hen opgedragen taken
zijn geautoriseerd. Interne controle hierop alsmede op het gebruik dat van
de verleende toegang wordt gemaakt, vindt plaats via toepassing van de zogenaamde
logging. Op deze wijze worden de mogelijkheden tot eventueel oneigenlijk gebruik
van het Basisregister reisdocumenten tegengegaan.Voorts kan de minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties op
basis van het huidige artikel 4a, zevende lid, van de Paspoortwet besluiten
ook andere instellingen en personen aan te wijzen die een gerechtvaardigd
belang hebben bij verstrekking van gegevens uit het Basisregister Reisdocumenten.
De gegevensverstrekking beperkt zich in dat geval echter uitsluitend
tot de mededeling of in het register gegevens zijn opgenomen met betrekking
tot een reisdocument waarvan de instelling of persoon het documentnummer heeft
opgegeven. Het gaat hier om de zogenaamde hit/no-hit functie van het register.
Van dit verificatieregister kunnen zowel publiekals privaatrechtelijke instellingen
gebruik maken. Privaatrechtelijke instellingen zoals banken en financieringsmaatschappijen
kunnen met het oog op de vaststelling van de juiste identiteit van een cliënt
behoefte hebben na te gaan, of het door een cliënt overgelegde reisdocument
in het maatschappelijk verkeer mag voorkomen. De gegevensverstrekking ten
behoeve van deze instellingen en personen geschiedt vanuit een onderdeel van
het Basisregister Reisdocumenten, het zogenaamde verificatieregister, waarin
alleen documentnummers zijn opgenomen.Het Register paspoortsignaleringen kent een zeer beperkt verstrekkingenregime.
Slechts de autoriteiten die bevoegd zijn een aanvraag voor een reisdocument
in behandeling te nemen, een reisdocument te weigeren of vervallen te verklaren
dan wel een reisdocument in te houden, ontvangen de mededeling aan welke personen
een reisdocument kan worden geweigerd, dan wel van wie het reisdocument moet
worden ingehouden. Dit laatste register kent thans een «papieren»
administratie waarbij de genoemde instanties thans elke maand een uitdraai
ontvangen met een beperkt aantal gegevens (op papier dan wel digitaal) van
personen die in het register zijn opgenomen.3.1.3 Bezwaren tegen de administraties in hun huidige
vormHet hier geschetste systeem van reisdocumentenadministraties voldoet inmiddels
niet meer aan de behoeften binnen de reisdocumentenketen. De redenen daarvoor
zijn de volgende. Allereerst zijn de decentrale administraties onderling niet
met elkaar verbonden waardoor verificatievragen tussen de verschillende paspoortverstrekkende
autoriteiten op papier moeten worden uitgewisseld. Zo worden om identiteitsfraude
te voorkomen in bepaalde gevallen gegevens uit andere reisdocumentenadministraties
dan wel uit de gemeentelijke basisadministraties opgevraagd. De meeste gegevens
kunnen per fax worden aangeleverd maar ter bestrijding van identiteitsfraude
moet echter, indien daartoe aanleiding is, aan de hand van de foto van een
in de reisdocumentenadministratie opgeslagen eerder uitgereikt reisdocument
een vergelijking gemaakt worden tussen die foto en het aangezicht van de aanvrager.
Daarvoor kan niet volstaan worden met een fax maar moet een goede fotokopie
van de in de reisdocumentenadministratie beschikbare foto worden aangeleverd.
Zeker waar het een aanvraag in de Nederlandse Antillen of Aruba dan wel op
een buitenlandse post betreft, is daar veelal in verhouding de nodige tijd
mee gemoeid. Omdat de instanties in de Nederlandse Antillen en Aruba en de
buitenlandse posten jaarlijks honderdduizenden reisdocumenten uitgeven, is
het noodzakelijk afdoende maatregelen tegen frauduleuze aanvragen te nemen.
Bovendien is dit een tijdrovende, niet-efficiënte werkwijze die tot extra
lasten voor de administratie leidt. De maandelijks aan de uitgevende instanties
verstrekte uitdraaien uit het Register paspoortsignaleringen voldoen evenmin,
omdat op deze wijze de uitgevende instanties niet over een actuele signalering
beschikken.Voorts kennen de instanties die reisdocumenten uitgeven, met uitzondering
van de Koninklijke Marechaussee, een beperkte openstelling waardoor de onderlinge
informatie-uitwisseling tussen deze instanties wordt vertraagd. De beschikbaarheid
van de administratie wordt verder nog bemoeilijkt doordat uitgevende instanties
in de Nederlandse Antillen en Aruba, en Nederlandse ambassades en consulaten
in het buitenland in andere tijdzones werken.De in de reisdocumentenadministraties opgenomen gegevens worden tijdens
de levensloop van het reisdocument niet aangevuld of gewijzigd zodat er geen
actuele gegevens beschikbaar zijn over de status van de reisdocumenten.Ten slotte heeft de Koninklijke Marechaussee bij de uitgifte van nooddocumenten,
gezien de spoed die betracht moet worden bij de uitgifte daarvan, op dit moment
bovendien niet de mogelijkheid om de gegevens van de persoon die een nooddocument
aanvraagt in de gemeentelijke reisdocumentenadministraties dan wel in de administratie
in de Nederlandse Antillen of Aruba of bij de buitenlandse post, te verifiëren.
Het risico van misbruik van nooddocumenten is als gevolg daarvan aanzienlijk.Door de achterhaalde wijze van gegevensuitwisseling, de beperkte openstelling
en het werken in verschillende tijdzones, kunnen de doelstellingen om enerzijds
de burger snel te kunnen bedienen door binnen een beperkt aantal dagen na
de aanvraag het aangevraagde reisdocument te kunnen uitreiken en anderzijds
identiteitsfraude te voorkomen en te bestrijden, met elkaar in strijd komen.
Daardoor kan het dus ondanks een zorgvuldige controle bij de aanvraag van
een reisdocument gebeuren dat door de gebrekkige werking van de administratie
in strijd met de tekst en de bedoelingen van de Paspoortwet toch meer dan één
reisdocument onder dezelfde identiteit wordt verstrekt dan wel dat aan een
persoon met gebruikmaking van persoonsgegevens van een ander een reisdocument
verstrekt wordt op diens naam. Vanzelfsprekend dient evenwel voorkomen te
worden dat personen ten onrechte meer dan één reisdocument kunnen
gebruiken of de identiteit kunnen aannemen van andere personen en als gevolg
daarvan onopgemerkt blijven.Voorts zijn de huidige reisdocumentenadministraties ingebed in de informatiesystemen
van de uitgevende instanties. Dat stelt niet alleen beperkingen aan de technische
mogelijkheden, maar ook aan hun beveiliging. De afzonderlijke uitgevende instanties
bepalen namelijk ieder zelf in belangrijke mate het niveau van de fysieke
en organisatorische beveiliging, alsmede de handhaving daarvan. Het gaat dan
niet alleen om het beveiligingsniveau in technische zin maar ook om de wijze
waarop in de praktijk de regels omtrent autorisatie en authenticatie worden
opgesteld en nageleefd. Meer in het bijzonder behoort daarbij te worden gedacht
aan de opslag van en toegang tot biometrische gegevens. In de voorgestelde
nieuwe opzet van de reisdocumentenadministratie kan dit worden geharmoniseerd
en kunnen verdergaande beveiligingsmaatregelen, zoals onder andere encryptie
van alle opgeslagen gegevens, worden doorgevoerd.3.1.4 Plaatsonafhankelijke uitgifte van reisdocumentenDe vorming van een nieuwe reisdocumentenadministratie is wat Nederland
betreft overigens niet alleen ingegeven door het streven om fraude te voorkomen.
Zoals in hoofdstuk 1 van deze toelichting reeds werd gemeld, is de voorgestelde
systematiek mede ingegeven door het streven om, in het kader van de lastenvermindering
voor burgers, het aanvragen van een reisdocument plaatsonafhankelijk te maken.
In de bijlage bij de brief van 4 oktober 2005 aan de Tweede Kamer1 werd de reductie van de administratieve lasten voor de
burger als gevolg van de introductie van plaatsonafhankelijke uitgifte geschat
op bijna 225 000 uur per jaar, aannemende dat ongeveer 12,5% van
de mensen die per jaar voldoen aan de informatieverplichtingen «Aanvraag
paspoort» en «Aanvraag Nederlandse identiteitskaart» (ongeveer
450 000 mensen) 2x15 minuten minder tijd kwijt is aan de handeling «gemeente
bezoeken».Op 22 september 2006 is het onderzoeksrapport «Plaatsonafhankelijke
dienstverlening. Een stap vooruit?» door het kabinet aan de Tweede Kamer aangeboden.1 Gezien de positieve
uitkomst van het rapport ten aanzien van de mogelijkheden van introductie
van plaatsonafhankelijke uitgifte, werd in die brief toegezegd in overleg
met de betrokken partijen op korte termijn voorstellen ter realisering daarvan
te ontwikkelen. Deze toezegging is uitgewerkt door middel van de in het onderhavige
voorstel opgenomen wijziging van de artikelen 26 en 40 van de Paspoortwet.Deze wijziging houdt in dat een persoon in Nederland in een andere gemeente
dan waarin deze als ingezetene in de gemeentelijke basisadministratie (GBA)
staat ingeschreven een reisdocument kan aanvragen en verstrekt kan krijgen.
Met plaatsonafhankelijke dienstverlening moet de betrokkene even vaak naar
een gemeentelijke instantie als nu, maar de tijd die hiervoor nodig is, wordt
bekort. Het zal dan bijvoorbeeld niet meer nodig zijn om voor een bezoek aan
het gemeentehuis langere tijd vrij te nemen van het werk indien men werkzaam
is in een andere gemeente dan waar men woont.Om plaatsonafhankelijke aanvragen van reisdocumenten mogelijk te maken
is het echter wel noodzakelijk dat de instantie waarbij de aanvraag wordt
ingediend, toegang heeft tot een on line bevraagbare centrale reisdocumentenadministratie
waarin de documentgegevens van de aanvrager zijn opgeslagen. Daarmee kan de
desbetreffende instantie nagaan of er soms nog een aanvraag is ingediend bij
een andere instantie die bevoegd is een aanvraag voor een reisdocument in
behandeling te nemen, terwijl tevens de gegevens van de vorige verstrekking
kunnen worden geraadpleegd.In dit verband zij opgemerkt dat de mogelijkheid om plaatsonafhankelijke
dienstverlening te realiseren nauw samenhangt met de modernisering van de
gemeentelijke basisadministratie persoonsgegevens (GBA). Indien een aanvraag
wordt ingediend in een gemeente waar de aanvrager niet als ingezetene staat
ingeschreven, kan de behandelend ambtenaar van de gemeente waar de aanvraag
wordt ingediend de GBA op centraal niveau raadplegen zonder dat daarvoor afzonderlijk
contact behoeft te worden opgenomen met de gemeente waar de aanvrager staat
ingeschreven.Daarenboven wordt voorgesteld ook voor diegenen die in aanmerking komen
voor een Nederlands reisdocument maar die niet als ingezetene in de GBA zijn
ingeschreven, de mogelijkheden om een reisdocument aan te vragen te verruimen.
Op dit moment kunnen zij een reisdocument aanvragen bij de Nederlandse vertegenwoordiging
van het land waar zij verblijf houden of in de gemeente Den Haag. Voor de
vaststelling van hun identiteit gelden speciale procedures op basis waarvan
op dit moment de consulaire post of de gemeente Den Haag zekerheid kan verkrijgen
over de identiteit van de aanvrager. Zo zal de aanvrager die in het buitenland
geboren is en nooit in de GBA is ingeschreven geweest, een gewaarmerkte geboorteakte
dienen over te leggen. Voorts moeten in voorkomend geval nadere identificerende
vragen worden gesteld of kan een nader onderzoek noodzakelijk blijken te zijn.
Bij aanvragen van reisdocumenten voor vluchtelingen en vreemdelingen zal vastgesteld
moeten worden of betrokkenen nog rechtmatig in Nederland mogen verblijven.
De buitenlandse posten hebben hiermee dagelijks te maken waardoor de nodige
ervaring is opgebouwd ten aanzien van de vraag welke documenten noodzakelijk
zijn, welke aanvullingen in de aanvraag vereist of gewenst zijn en waar men
overigens bij dergelijke aanvragen in het bijzonder op moet letten. Voorgesteld
wordt bij algemene maatregel van rijksbestuur een aantal gemeenten aan te
wijzen waar ook niet-ingezetenen een reisdocument kunnen aanvragen. Gezien
de nodige expertise die vereist is om dergelijke aanvragen te kunnen beoordelen,
lijkt het vanuit het oogpunt van efficiency en kostenbesparing vooralsnog
niet wenselijk om het indienen van een dergelijke aanvraag in alle Nederlandse gemeenten mogelijk te maken. Voorgesteld wordt daarom de bevoegdheid
tot het in ontvangst nemen van dergelijke aanvragen te concentreren in een
aantal gemeenten. Over de vraag welke gemeenten zullen worden aangewezen,
zal overleg worden gevoerd met de Vereniging van Nederlandse Gemeenten en
de Nederlandse Vereniging voor Burgerzaken.Met het voorgestelde stelsel wordt naar het oordeel van de Koninkrijksregering
een evenwicht gevonden tussen enerzijds de gerechtvaardigde wensen van de
burger om ook als niet-ingezetene in Nederland op verschillende plaatsen een
reisdocument te kunnen aanvragen en anderzijds het handhaven van een betrouwbaar
aanvraag- en afgifteproces van reisdocumenten.3.2 Een nieuwe opzet van de reisdocumentenadministratieOp basis van het gestelde in de paragrafen 3.1.3 en 3.1.4 is het inzicht
gegroeid dat de uitgevende instanties door de reisdocumentenadministratie
beter ondersteund moeten worden. Een reisdocumentenadministratie die 24 uur
per dag, zeven dagen per week on line raadpleegbaar is, stelt de paspoortuitgevende
autoriteiten beter in de gelegenheid om bij een aanvraag te verifiëren
of de opgegeven gegevens juist zijn.Daarom stelt de regering van het Koninkrijk voor een positieve centrale
administratie te vormen waarin alle reisdocumenten zijn geregistreerd, zodat:1. de reisdocumentenadministratie als geheel zeven maal 24 uur voor alle
uitgevende instanties toegankelijk wordt voor de verificatie van houder- en
documentgegevens;2. bij een aanvraag van reisdocumenten kan worden nagegaan of de aanvrager
onder een andere identiteit reeds in het bezit is van een Nederlands reisdocument
dan wel of de betrokkene onder dezelfde identiteit op meerdere plaatsen een
reisdocument aanvraagt;3. het plaatsonafhankelijk aanvragen en uitgeven van reisdocumenten mogelijk
wordt, waardoor de dienstverlening aan de burger kan worden verbeterd en diens
administratieve lasten kunnen worden verminderd;4. de status van een reisdocument kan worden opgevraagd om te kunnen bepalen
of dat document nog in het maatschappelijk verkeer mag voorkomen.Voorts wordt op basis van het onderhavige voorstel de mogelijkheid geschapen
om de minister aan de hand van een aantal nader bij algemene maatregel van
rijksbestuur vast te stellen gegevens die bij de aanvraag moeten worden overgelegd,
na te laten gaan of ten behoeve van de betrokken aanvrager al een opdracht
loopt voor de vervaardiging van een reisdocument dan wel de aanvrager reeds
onder een andere identiteit over een ander reisdocument beschikt. Deze zoekfunctie
van de reisdocumentenadministratie dient ter voorkoming van onrechtmatig bezit
van verschillende reisdocumenten c.q. reisdocumenten waarop de identiteit
van een andere persoon staat vermeld. Voor nooddocumenten zal vooralsnog een
uitzondering worden gemaakt omdat deze documenten met spoed moeten worden
uitgegeven. Veelal zal daarbij de tijd voor een dergelijk onderzoek ontbreken.De vraag zou gesteld kunnen worden of voor een effectief en betrouwbaar
aanvraag- en uitgifteproces niet kan worden volstaan met de inrichting van
een decentraal stelsel met een centrale verwijsindex die 24 uur per dag en
zeven dagen per week beschikbaar is om dezelfde doelstelling te halen. Het
antwoord daarop is dat het in beginsel mogelijk is om een decentraal stelsel
in te richten om reisdocumentgegevens on line in te zien en de status van
reisdocumenten bij te houden. Hiervoor is dan wel een centrale
verwijsindex nodig en daarnaast moeten alle 600 decentrale reisdocumentenadministraties
online raadpleegbaar gemaakt worden. Een centrale verwijsindex dient minimaal
alle nummers te bevatten van uitgegeven reisdocumenten. Aan de hand daarvan
kan men, mits daartoe geautoriseerd, worden doorgeleid naar de decentrale
reisdocumentenadministratie waar het document is uitgegeven. Vervolgens kunnen
de in de decentrale administratie opgeslagen gegevens worden verstrekt. Bij
een decentrale opzet zullen de eisen die aan een online administratie gesteld
worden om aan de doelstelling te voldoen, moeten worden doorvertaald naar
de decentrale administraties. Aan een on line raadpleegbare reisdocumentenadministratie
worden hoge eisen gesteld met betrekking tot de snelheid van verwerking, de
beschikbaarheid en de beveiliging. Die eisen zijn nodig om te kunnen voldoen
aan de doelstelling om de reisdocumentenadministratie inclusief de status
van reisdocumenten zeven dagen per week, 24 uur per dag te kunnen bijhouden
en te kunnen bevragen. Deze eisen zijn ook nodig om een hoge betrouwbaarheid
van gegevens te verkrijgen en te voorkomen dat er ongeautoriseerde toegang
of wijziging van gegevens plaatsvindt. Het invulling geven aan deze eisen
op alle onderdelen van het totale stelsel, ofwel op de centrale verwijsindex
en 600 achterliggende decentrale administraties is praktisch niet uitvoerbaar.Verder zal het in een decentrale opzet voorkomen dat een of meerdere decentrale
reisdocumentenadministraties tijdelijk niet beschikbaar zijn. In geval van
een aanvraag voor een nieuw reisdocument kan die betreffende administratie
dan niet meer online geraadpleegd worden. Het is dan niet mogelijk in die
administratie een verificatie van gegevens uit te voeren om na te gaan of
de aanvrager in die administratie bekend is onder een andere identiteit. Bij
een decentrale opzet kan derhalve – op die momenten dat een of meerdere
van de decentrale administraties tijdelijk niet beschikbaar zijn – niet
worden voldaan aan de doelstelling identiteitsfraude te voorkomen. Bovendien
kan bij uitval van decentrale administraties de plaatsonafhankelijke dienstverlening
in gevaar komen. Ook al zou een voor een decentrale administraties zeer hoge
beschikbaarheid van 99,9% worden bereikt (dat wil zeggen minder dan
negen uur per jaar niet beschikbaar), dan nog heeft het hele stelsel slechts
een beschikbaarheid van niet meer dan 50% (dat wil zeggen meer dan
de helft van het jaar is minstens één administratie niet online
beschikbaar). Bij een meer realistische beschikbaarheid van 98% is
er altijd wel één decentrale reisdocumentenadministratie niet
beschikbaar. Dat is niet werkbaar en de reden dat in dit voorstel van rijkswet
gekozen wordt voor een centrale reisdocumentenadministratie. Het streven is
erop gericht dat deze het gehele jaar door continu bevraagbaar is.3.3 Doel, inhoud en functie van de reisdocumentenadministratie3.3.1 Doel van de reisdocumentenadministratieHet doel van de nieuwe reisdocumentenadministratie blijft gelijk aan die
van de bestaande administraties, namelijk het vastleggen van gegevens met
betrekking tot alle Nederlandse reisdocumenten en het primair beschikbaar
stellen van deze gegevens aan de autoriteiten, instellingen en personen die
belast zijn met de uitvoering van de Paspoortwet voor zover deze gegevens
noodzakelijk zijn voor de vervulling van hun taken. Daarnaast kunnen tevens
gegevens ter beschikking worden gesteld aan bij algemene maatregel van rijksbestuur
aangewezen instellingen en personen met het oog op:a. het voorkomen en bestrijden van fraude met en misbruik van reisdocumenten;b. de identificatie van slachtoffers van rampen en ongevallen;c. de opsporing en vervolging van strafbare feiten end. het verrichten van onderzoek naar handelingen die een bedreiging vormen
voor de veiligheid van de staat en andere gewichtige belangen van een of meerdere
landen van het Koninkrijk dan wel de veiligheid van met het Koninkrijk bevriende
mogendheden.Voorts kan het systeem onder bepaalde voorwaarden bevraagd worden in het
kader van de in de verschillende landen van het Koninkrijk geldende wettelijke
regelingen betreffende de identificatieplicht (onder andere bij financiële
dienstverlening) en – in Nederland – op basis van de wet Algemene
bepalingen betreffende de toekenning, het beheer en het gebruik van het burgerservicenummer
(Wet algemene bepalingen burgerservicenummer)1,
teneinde vast te stellen of een document in het maatschappelijk verkeer mag
voorkomen.In wezen betreft het onderhavige voorstel van rijkswet dus een verstrekkingenregime
dat in hoge mate vergelijkbaar is met dat in de huidige Paspoortwet en de
daarop gebaseerde uitvoeringsregelingen, zij het dat er met onderhavig voorstel
in de rijkswet zelf nadere regels worden opgenomen voor de verstrekking van
gegevens uit de reisdocumentenadministratie.3.3.2 Inhoud van de reisdocumentenadministratieIn de nieuw te vormen reisdocumentenadministratie worden gegevens opgeslagen
die nu in de decentrale reisdocumentenadministraties en het Basisregister
Reisdocumenten zijn opgeslagen. Daaraan worden alleen de gegevens van de vingerafdrukken
toegevoegd.Bij deze gegevens gaat het in de eerste plaats om een beperkt aantal in
het register op te nemen gegevens die bij de aanvraag moeten worden overgelegd
zoals de geslachtsnaam, de voornamen, de geboortedatum en het geslacht. Voorts
betreft het gegevens met betrekking tot woonplaats, de nationaliteit, het
administratienummer en (voor Nederlandse ingezetenen) het burgerservicenummer,
bedoeld in artikel 1, onderdeel b, van de Wet algemene bepalingen burgerservicenummer.De genoemde gegevens worden in de reisdocumentenadministratie geactualiseerd,
indien deze gegevens in de bevolkingsadministraties in de verschillende landen
van het Koninkrijk worden gewijzigd. Meer in het bijzonder wordt hier gewezen
op de relatie tussen de gemeentelijke basisadministratie persoonsgegevens
(GBA), en de reisdocumentenadministratie. De reisdocumentenadministratie is
namelijk afnemer van de GBA. Via het zogeheten afnemermechanisme (met indicaties
of selecties) worden in de reisdocumentenadministratie een aantal bij de aanvraag
van een reisdocument opgenomen persoonsgegevens (waaronder sofinummer, geslacht,
geboortedatum, naamsgegevens, nationaliteit, verblijfstitel en datum overlijden)
van de houder bijgehouden, die van belang zijn voor het beantwoorden van de
vraag of een reisdocument van de betreffende houder van rechtswege is vervallen.Ook wordt via de GBA bij verhuizing van de houder van een reisdocument
naar een andere gemeente het nieuwe adres in de reisdocumentenadministratie
opgenomen Op deze wijze kunnen documenten van dezelfde persoon gekoppeld blijven
aan die persoon ook als diens adres wijzigt. De reden daarvan is dat voorafgaand
aan het verlopen van de geldigheidsduur van het reisdocument, de gemeente
waarvan de houder van het reisdocument op dat moment ingezetene is, de houder
op de hoogte kan stellen van het verlopen van de geldigheidsduur. De houder
wordt daarmee in de gelegenheid gesteld tijdig een nieuw reisdocument aan
te vragen.Voorts worden aanvraaggegevens die niet meer worden geactualiseerd zoals
de gezichtsopname, de handtekening en de vingerafdrukken in de administratie
opgenomen.Ter uitvoering van de hierboven genoemde EU-verordening van 13 december
2004 worden twee vingerafdrukken van de aanvrager (in beginsel van de twee
wijsvingers) in het reisdocument (paspoort of Nederlandse identiteitskaart)
opgenomen. Vanaf het moment dat de vingerafdrukken in (de chip van) de reisdocumenten
zullen worden opgeslagen, gaan de vingerafdrukken ook onderdeel uitmaken van
de reisdocumentenadministratie. Op dit punt wordt verwezen naar de evaluatie
van de in paragraaf 2.2. genoemde biometrieproef, waarin is beschreven
welke factoren van invloed kunnen zijn op de verificatie van de vingerafdrukken.
Het verslag van het evaluatieonderzoek van de proef is als bijlage meegezonden
bij de brief aan de Tweede Kamer van 12 september 2005.1Meer in het bijzonder heeft de biometrieproef uitgewezen dat bij kinderen
onder de zes jaar de kwaliteit van de vingerafdrukken onvoldoende is voor
een succesvolle verificatie. Voorgesteld wordt dan ook voor deze categorie
een uitzondering te maken op de verplichting in het reisdocument vingerafdrukken
op te nemen.De biometrieproef wees voorts uit dat de verificatie van vingerafdrukken
niet altijd bij alle personen met succes verloopt. Tijdens de proef is bij
de uitgifte van de testdocumenten vastgesteld dat de verificatie voor een
zeer groot deel van de personen (97%) slaagt. Bij bepaalde groepen
van personen, te weten ouderen en personen die beroepen uitoefenen waarbij
de kans op beschadigingen aan de vingers groot is, bestaat een kans op een
niet succesvolle verificatie. Daarnaast kunnen andere factoren zoals vochtigheid
etc. de verificatie beïnvloeden.Gelet op de uitkomsten van de proef zal bij de invoering van vingerafdrukken
in de Nederlandse reisdocumenten bijzondere aandacht worden besteed aan de
programmatuur die bij de opname de kwaliteit van de vingerafdruk bepaalt.Voorts wordt, om de kans nog verder te verkleinen dat verificatie van
vingerafdrukken mislukt, voorgesteld om twee extra vingerafdrukken in de reisdocumentenadministratie
op te nemen.Naast de aanvraaggegevens wordt, na personalisatie van het document, het
nummer van het document vastgelegd. Dit nummer zal niet meer wijzigen.Voorts worden gegevens omtrent de status van het reisdocument bijgehouden,
van het moment van de aanvraag tot aan de definitieve onttrekking aan het
verkeer. Dit statusoverzicht begint met het moment van «personalisatie»
van het document door degene die het document vervaardigt en eindigt met in
principe de laatst mogelijke status, namelijk dat het document is vernietigd.Ten slotte worden de zogenaamde loggegevens bijgehouden, dat wil zeggen
gegevens over de in de reisdocumentenadministratie doorgevoerde wijzigingen.
In de berichtenlog worden alle binnenkomende berichten naar de reisdocumentenadministratie
en alle uitgaande berichten daaruit bewaard, inclusief een tijdsaanduiding.
Logging heeft tot gevolg dat al het inkomende en uitgaande berichtenverkeer
van elke instantie of persoon die gegevens met betrekking tot een reisdocument
laat opnemen, wijzigt, vraagt of verstrekt krijgt, wordt geregistreerd. Zo
wordt bijgehouden welke instanties aanvragen voor reisdocumenten doen, welke
instanties statuswijzigingen doorvoeren of welke instantie (bijvoorbeeld
een grenscontroleautoriteit of een bank) een verificatievraag aan de reisdocumentenadministratie
heeft gesteld, en wanneer.3.3.3 Functies van de reisdocumentenadministratieDe functies zijn gegroepeerd in de hoofdgroepen registratie en bijhouden
van de status van het reisdocument, bevraging en controle en beheer.* Registratie en bijhouden van de status van het
reisdocumentDe registratie betreft het vastleggen van de aanvraaggegevens en reisdocumentgegevens,
alsmede het bijhouden van de status van aanvragen en reisdocumenten.De «status» is iedere relevante toestand in het proces van
afhandeling van een aanvraag tot vervaardiging van een reisdocument of in
de levenscyclus van een reisdocument. In principe kunnen vier instanties de
status van een reisdocument bijhouden: de instanties die de aanvraag en uitgifte
van reisdocumenten voor hun rekening nemen, de producent, de tot inhouding
van reisdocumenten bevoegde autoriteiten – waartoe ook behoren de autoriteiten
die een proces-verbaal van vermissing kunnen opmaken (dat wil zeggen de politieambtenaren
en de daartoe bevoegde ambtenaren van de Koninklijke Marechaussee) –
en de verantwoordelijke voor de verwerking van de gegevens in de reisdocumentenadministratie,
dat wil zeggen de minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties.Voorgesteld wordt de gegevens in de nieuwe administratie op te nemen met
inachtneming van de volgende uitgangspunten. Net als nu zullen het met name
de uitgevende instanties zijn die de aanvraag- en uitgiftegegevens in de reisdocumentenadministratie
registreren. Dat kan op ieder moment gebeuren: de reisdocumentenadministratie
is immers flexibel met betrekking tot het tijdstip van registratie. In de
reisdocumentenadministratie zal worden gecontroleerd of hetgeen geregistreerd
wordt, past binnen de autorisatie van de desbetreffende uitgevende instantie.
Het eerste moment van registratie (de eerste status) is het moment waarop
de uitgevende instantie heeft beslist dat de door de burger verstrekte gegevens
volledig zijn, de beslissing tot verstrekking heeft genomen en vervolgens
de aanvraag doet om het document te vervaardigen. Deze aanvraag leidt tot
personalisatie van een reisdocument, zodat de gegevens geregistreerd moeten
worden. Deze registratie is ook nodig om na te kunnen gaan of de betrokken
persoon meerdere aanvragen tegelijkertijd doet, dan wel een aanvraag heeft
ingediend met gebruikmaking van de identiteit van een ander. Aangezien dit
onderzoek er toe kan leiden dat een inmiddels vervaardigd reisdocument niet
wordt uitgereikt, zal elke statuswijziging van een reisdocument na de eerste
registratie bijgehouden worden. Bij de registratie van een statuswijziging
kunnen ook aanvullende gegevens worden geregistreerd. Zo kan bijvoorbeeld
nader worden aangegeven waarom een uitgereikt reisdocument onbruikbaar is
geraakt of van rechtswege is vervallen. Ten slotte zij opgemerkt dat in de
reisdocumentenadministratie alle historische statussen zullen worden geregistreerd,
zodat de gehele levenscyclus van een reisdocument zal worden vastgelegd. Op
basis van het nieuw voorgestelde artikel 4a, vierde lid, van de Paspoortwet
zal bij algemene maatregel van rijksbestuur onder andere een maximumbewaartermijn
voor de gegevens worden vastgesteld.Ter illustratie van wat het betekent dat de aanvraaggegevens worden geregistreerd
en de status van een reisdocument wordt bijgehouden, volgt hier een voorbeeld
van de behandeling van een aanvraag voor een nieuw reisdocument na de inwerkingtreding
van de onderhavige wijzigingen. Ten behoeve van een dergelijke aanvraag worden
de door de Paspoortwet en de EU-verordening voorgeschreven gegevens verzameld
door de uitgevende instantie waarbij de aanvraag wordt ingediend. De ambtenaar van de uitgevende instantie controleert de gegevens en stelt
vast of deze volledig zijn. Vervolgens onderzoekt deze ambtenaar of er gronden
zijn om het door de burger aangevraagde reisdocument te weigeren. Zo kan het
voorkomen dat de uitgevende instantie na onderzoek op basis van artikel 44
van de Paspoortwet besluit het gevraagde reisdocument te weigeren. In het
geval dat de uitgevende instantie beslist dat niet tot verstrekking van het
reisdocument wordt overgegaan, wordt door de instantie vervolgens geen aanvraag
gedaan tot vervaardiging van het reisdocument. De door de burger bij diens
aanvraag overgelegde gegevens worden in dat geval niet in de reisdocumentenadministratie
opgenomen. Het wel opnemen van deze gegevens zou onjuist zijn, omdat daarmee
aan het doel van de reisdocumentenadministratie zou worden voorbijgegaan.
De reisdocumentenadministratie is immers een administratie van documenten.
Gegevens die niet aan een te vervaardigen of vervaardigd document kunnen worden
gekoppeld, horen er derhalve niet in thuis.Bij een volledige aanvraag en het ontbreken van redenen om het gevraagde
reisdocument te weigeren – dat wil zeggen wanneer de beslissing tot
verstrekking is genomen – stuurt de uitgevende instantie het bericht «aanvraag
volledig» aan de reisdocumentenadministratie. Na controle of alle verplichte
gegevens ingevuld zijn, worden, indien dat zo is, alle gegevens van de aanvraag
opgeslagen in de reisdocumentenadministratie. Vervolgens wordt als status
bij het document aangetekend dat het document is vervaardigd, getransporteerd
naar en opgeslagen bij de uitgevende instanties en aan de aanvrager is uitgereikt.Al deze bovengenoemde soorten aantekeningen zullen in voorkomende gevallen
gedurende de hele levensloop van alle reisdocumenten in de reisdocumentenadministratie
worden opgenomen.* BevragingNaast de registratie en het bijhouden van de status van het reisdocument
zal een belangrijke functie van de reisdocumentenadministratie zijn het verstrekken
van daarin opgenomen gegevens aan de gebruikers.In de artikelsgewijze toelichting bij artikel 4b, eerste en derde lid,
van dit voorstel van rijkswet wordt nader ingegaan op de autoriteiten, instellingen
en personen aan wie gegevens uit de reisdocumentenadministratie zullen kunnen
worden verstrekt. Autoriteiten, instellingen en personen die belast zijn met
de uitvoering van de Paspoortwet, kunnen gegevens verstrekt krijgen uit de
reisdocumentenadministratie voor zover zij die gegevens nodig hebben voor
de vervulling van hun taak. Daarnaast worden bij algemene maatregel van rijksbestuur
andere instellingen en personen aangewezen die al op basis van de bestaande
wet- en regelgeving aanspraak hebben op verstrekking van gegevens uit de decentrale
reisdocumentenadministraties en het Basisregister Reisdocumenten. De regering
van het Koninkrijk heeft bij het opstellen van dit voorstel van rijkswet goede
nota genomen van hetgeen de Raad van State van het Koninkrijk in haar advies
over het voorstel van rijkswet tot wijziging van de Paspoortwet van 22 april
2002, onder andere in verband met het toepassen van biometrie in reisdocumenten,
naar voren heeft gebracht1. De Raad was van oordeel
dat de verstrekking van gegevens met betrekking tot biometrische kenmerken
uit de (in dat voorstel nog decentrale) reisdocumentenadministraties van de
bevoegde autoriteiten voor een deel op het niveau van de rijkswet en voor
het overige niet op een lager niveau dan dat van algemene maatregel van rijksbestuur,
zou behoren te worden geregeld. Hoewel ook nu het verstrekkingenregime met
betrekking tot onder andere biometrische gegevens, zoals de handtekening en
de foto, is geregeld in een op de Paspoortwet gebaseerde ministeriële
regeling, is de regering gevoelig voor de argumenten van de Raad. De reden daarvan is dat in de nieuwe reisdocumentenadministratie een
nieuw biometrisch gegeven, te weten de vingerafdruk, wordt opgenomen en eréén
on line te raadplegen administratie komt waardoor het opvragen van informatie
wordt vergemakkelijkt. In vrijwel alle bepalingen in dit voorstel van rijkswet
is de delegatiebevoegdheid dan ook op het niveau van de algemene maatregel
van rijksbestuur gebracht.Zoals hierboven reeds is opgemerkt zal de nieuwe reisdocumentenadministratie
het bovendien mogelijk maken bij de aanvraag van een nieuw reisdocument te
controleren of de aanvrager niet al onder een andere identiteit een reisdocument
bezit c.q. op basis van dezelfde identiteit meer documenten aanvraagt dan
is toegestaan. Daarvoor wordt gebruik gemaakt van programmatuur die op basis
van een aantal nader bij algemene maatregel van rijksbestuur vast te stellen
gegevens, te weten de gezichtsopname, de vingerafdruk en het geslacht, kan
zoeken om na te gaan of er wellicht andere overeenkomende identiteiten voorkomen
in de administratie. Voorzien is dat eenmaal per dag de sinds de vorige zoekfunctie
aangemelde nieuwe aanvragen op deze wijze worden gecontroleerd. Deze zoekmogelijkheid
is in de eerste plaats bedoeld voor het ministerie van Binnenlandse Zaken
en Koninkrijksrelaties. Noch de uitgevende instanties van de reisdocumenten,
noch controlerende instanties, zoals de Koninklijke Marechaussee of de politie,
zullen (ook niet op verzoek) gebruik kunnen maken van deze zoekmogelijkheid.
In de artikelsgewijze toelichting bij het voorgestelde artikel 41a van de
Paspoortwet wordt nader ingegaan op deze controleprocedure.Daarnaast zal van deze zoekmogelijkheid gebruik kunnen worden gemaakt
op verzoek van de officier van justitie ten behoeve van de identiteitsvaststelling
van verdachten en veroordeelden in de strafrechtsketen. Voor een uitgebreide
toelichting op deze mogelijkheid, zij verwezen naar de artikelsgewijze toelichting
op artikel 4b, vierde lid, onder a.Ten slotte kan het voorkomen dat de regering van een land van het Koninkrijk
van oordeel is dat op basis van haar voor te bereiden landswetgeving de reisdocumentenadministratie
wordt aangewezen als administratie waaruit gegevens ter beschikking zouden
moeten worden gesteld. Zo zou de Nederlandse regering graag zien dat de gebruikers,
waaronder overheidsorganen, uit hoofde van de Wet algemene bepalingen burgerservicenummer,
verplicht dan wel bevoegd verklaard worden, de geldigheid van een Nederlands
identiteitsdocument als bedoeld in de Wet op de identificatieplicht, te verifiëren
in de reisdocumentenadministratie via de zogeheten hit/no hit functie. Dit
houdt in dat de verifiërende autoriteiten aan de hand van het nummer
van het reisdocument de reisdocumentenadministratie kunnen bevragen om na
te gaan of het document in het maatschappelijk verkeer mag voorkomen. Verstrekking
van andere gegevens mogen zij op basis van de Wet algemene bepalingen burgerservicenummer
niet verzoeken.* Controle en beheer: de functies die er voor zorgen
dat de gegevens in de reisdocumentenadministratie consistent en volledig zijn.Het gaat hier om het beheer ten behoeve van het primaire proces, dat wil
zeggen het aanvragen en uitgeven van de reisdocumenten. In de eerste plaats
gaat het daarbij om het correct houden van de documentgegevens zoals bij het
verlopen van de geldigheidsduur van het reisdocument of bij het bereiken van
de in de regelgeving vastgestelde leeftijd voor kinderbijschrijvingen. In
paragraaf 3.3.2 werd al nader aangegeven hoe de gegevens in de reisdocumentenadministratie
met gebruikmaking van de GBA worden bijgehouden. Voorts zal een aantal logbestanden
worden bijgehouden te weten een berichtenlog van de inkomende en uitgaande
berichten met berichtinhoud en een foutenlog met de door het systeem vastgestelde
foutsituaties. Het loggen vindt plaats om de herkomst van mutaties
te kunnen traceren en informatie te verschaffen aan de beheerder van de reisdocumentenadministratie
over het gebruik daarvan.3.4 Beveiliging van de reisdocumentenadministratieEr is wel betoogd dat een centrale reisdocumentenadministratie uit beveiligingsoverwegingen
kwetsbaarder zou zijn dan de bestaande reisdocumentenadministraties. Een centrale
administratie zou het mikpunt kunnen worden voor manipulatie. Verder zou één
administratie, omdat het «een single point of failure» kan zijn,
de continuïteit van het reisdocumentenproces kunnen bedreigen. Daartegen
kan worden ingebracht dat ook de inbedding van de reisdocumentenadministratie
in de infrastructuur en organisatie van circa 600 uitgevende instanties beperkingen
stelt aan de mate van beveiliging.De vraag wat veiliger is, is dus niet eenduidig te beantwoorden. Het gaat
uiteindelijk om een afweging van de risico’s en van de maatregelen die
deze risico’s beperken.Hierboven (paragraaf 3.1.3) is aangegeven dat met de huidige opzet
van de reisdocumentenadministratie onvoldoende waarborgen bestaan tegen het
plegen van identiteitsfraude, omdat er slechts in beperkte mate verificaties
in de andere decentrale administraties kunnen plaatsvinden. Hierdoor is het
mogelijk dat er documenten worden uitgereikt aan personen die daar geen recht
op hebben.De weging van deze risico’s heeft de Koninkrijksregering tot het
oordeel gebracht dat de mogelijkheid om fraude van en met reisdocumenten te
kunnen voorkomen het zwaarste moet wegen en te kiezen voor een centrale reisdocumentenadministratie.
Uiteraard zullen de nodige maatregelen getroffen worden die manipulatie en
uitval van het systeem moeten voorkomen. Voorgesteld wordt daarbij de volgende
uitgangspunten voor de beveiliging van de nieuwe reisdocumentenadministratie
van toepassing te laten zijn:1. de vertrouwelijkheid en de integriteit van gegevens moet optimaal zijn
gewaarborgd;2. de inzage van gegevens vindt uitsluitend plaats binnen de daartoe gestelde
(en te stellen) wettelijke kaders, waarbij gegevens verstrekt kunnen worden
indien de wettelijke taak dat noodzakelijk maakt;3. de authenticatie van gebruikers geschiedt met behulp van effectieve
en accurate instrumenten;4. organisaties en gebruikers moeten op een betrouwbare en controleerbare
wijze worden geautoriseerd.Deze uitgangspunten worden in het technische ontwerp voor de nieuwe reisdocumentenadministratie
uitgewerkt in concrete beveiligingsmaatregelen. Enkele van die maatregelen
worden hieronder beschreven.De vertrouwelijkheid en integriteit van de gegevensDe opzet zal zo zijn dat er in technische zin niet één database
is, maar een samenstel van databases die gezamenlijk de totale reisdocumentenadministratie
vormen. Hierdoor wordt niet alleen voorkomen dat een persoon met kwade bedoelingen
zich slechts op de manipulatie van één object, «de»
centrale database, hoeft te richten maar ook wordt hiermee de continue beschikbaarheid
van de reisdocumentenadministratie mogelijk gemaakt. Voorts zullen alle gegevens –
ook die op de zogeheten back-up media – in de administratie versleuteld
worden opgeslagen, hetgeen in de huidige decentrale administraties niet het
geval is. Door de gegevens versleuteld op te slaan krijgt alleen een geautoriseerde
gebruiker toegang tot de gegevens.Verder zal voor de communicatie met de administratie gebruik gemaakt worden van zogeheten digitale certificaten. Met digitale certificaten
wordt de toegang geregeld tot de gegevens (authenticatie), de vertrouwelijkheid
van de gegevens (door versleuteling) en de authenticiteit en integriteit van
mutaties (door digitale ondertekening). Voor de communicatie met de reisdocumentenadministratie
zal gebruik worden gemaakt van certificaten van PKI-overheid. De identiteit
van de gebruiker(sorganisatie) die toegang wil krijgen tot de gegevens in
de reisdocumentenadministratie kan daarmee eenduidig worden vastgesteld om
te kunnen bepalen of de betrokken persoon inderdaad over de vereiste autorisatie
beschikt. In aanvulling op de versleuteling van het transport van gegevens
van en naar de reisdocumentenadministratie zal gaan gelden dat alle instanties
die gebruik maken van de reisdocumentenadministratie met een beveiligde verbinding
aangesloten zijn op de nieuwe reisdocumentenadministratie. Een beveiligde
verbinding betekent dat communicatie plaatsvindt over een besloten (dat wil
zeggen niet publiek toegankelijke) infrastructuur waarbij tevens transportversleuteling
plaatsvindt.Daarmee wordt het voor organisaties die daartoe niet zijn geautoriseerd,
onmogelijk om gegevens toe te voegen, te veranderen of te verwijderen. Dit
geldt zowel voor gegevens die in de reisdocumentenadministratie zijn opgeslagen
als voor gegevens die worden getransporteerd naar de reisdocumentenadministratie.
Voorts wordt van alle mutatiehandelingen een mutatielog bijgehouden en zal
het niet mogelijk zijn om logbestanden te wijzigen. Ook de integriteit van
de gegevens die op de back-up media staan zal worden gewaarborgd onder meer
door het verplichten van het toevoegen daarop van een elektronische handtekening.TraceerbaarheidDe uitgevoerde handelingen met betrekking tot het inzien, opvragen, invoeren,
wijzigen of verwijderen van gegevens zullen moeten kunnen worden getraceerd.
Daartoe worden logbestanden bijgehouden zoals beschreven in par. 3.3.3, onder
het kopje controle en beheer. Bij een vermoeden van misbruik kan met behulp
van de logbestanden worden achterhaald wie in de administratie een wijziging
heeft aangebracht dan wel wie de administratie heeft bevraagd. Bij de registratie
van een statuswijziging of van een bevraging van de reisdocumentenadministratie
wordt de organisatie vastgelegd namens wie de registratie of bevraging plaatsvindt
en wordt opgenomen welke medewerker de registratie of bevraging heeft gedaan.Authenticatie en autorisatieAuthenticatie wordt in dit kader gebruikt in de zin van verificatie van
iemands identiteit. Alle gebruikers die rechtstreeks toegang hebben tot de
reisdocumentenadministratie dienen zich voor iedere toelating te authenticeren
met een «integrated circuit» kaart met certificaten die zijn uitgegeven
conform bepaalde – reeds bestaande – eisen, te weten die van PKI-Overheid.Voor gebruikers die met de reisdocumentenadministratie verbinding leggen
door middel van een eigen lokaal systeem op afstand van de reisdocumentenadministratie,
vindt authenticatie van de organisatie plaats op basis van systeemcertificaten.Na de authenticatie vindt autorisatie plaats om na te gaan of en zo ja,
welke toegangsrechten de geauthenticeerde gebruiker, computer of applicatie
heeft. Om toegang te krijgen tot gegevens in de reisdocumentenadministratie
of daarin gegevens te kunnen registreren, is altijd een autorisatie nodig.
De bevoegdheden die een organisatie of persoon binnen een organisatie in de
reisdocumentenadministratie heeft, zijn gekoppeld aan een autorisatieprofiel.
De autorisatieprofielen worden vanuit het ministerie van Binnenlandse Zaken
en Koninkrijksrelaties aan de hand van de daarvoor gestelde voorschriften
gedefinieerd en toegekend aan een organisatie en gelden dan ook voor een persoon
binnen die organisatie. In een autorisatieprofiel zal minimaal vastgelegd
worden:– of gegevens mogen worden geregistreerd en zo ja, welke gegevens
geregistreerd mogen worden, bijvoorbeeld aanvraaggegevens nooddocumenten,
reisdocumentgegevens van nooddocumenten, aanvraaggegevens van alle reisdocumenten,
reisdocumentgegevens van alle reisdocumenten, documentnummer;– of statuswijzigingen mogen worden geregistreerd en zo ja, welke
statuswijzigingen doorgegeven mogen worden;– of zoekacties mogen worden uitgevoerd en zo ja, welke soort zoekactie
uitgevoerd mag worden: op documentnummer of op identificerende gegevens;– of op aanvullende kenmerken mag worden gezocht en zo ja, op welke
aanvullende kenmerken, bijvoorbeeld persoonsgegevens, aanvraaggegevens, aanvullende
aanvraaggegevens (statusoverzicht aanvraag), reisdocumentgegevens en aanvullende
reisdocumentgegevens (statusoverzicht reisdocument), of de gegevens in het
Register paspoortsignaleringen;– of kenmerken mogen worden ingezien en zo ja, welke kenmerken,
bijvoorbeeld dat geen persoonskenmerken mogen worden ingezien (alleen hit/no
hit), persoonsgegevens, aanvraaggegevens, aanvullende aanvraaggegevens (statusoverzicht
aanvraag), reisdocumentgegevens en aanvullende reisdocumentgegevens (statusoverzicht
reisdocument), of de gegevens in het Register paspoortsignaleringen;– of gegevensverstrekkingen mogen worden ontvangen en zo ja, welke
(vooraf gedefinieerde) gegevensverstrekkingen. Alleen de gegevens waarvoor
de gebruiker is geautoriseerd om in te zien, mogen worden verstrekt.Voorts wordt de beveiliging van de reisdocumentenadministratie ondersteund
door de spreiding van rechten (functiescheiding) door aan verschillende instanties
c.q. functionarissen, verschillende bevoegdheden toe te kennen. Dat varieert
van het aanwijzen van functionarissen die autorisatiegegevens voor functionarissen
als interne gebruikers mogen instellen tot technisch beheerders die geen inhoudelijke
gegevens mogen inzien, toevoegen, wissen of muteren.3.5 PrivacybeschermingTen behoeve van de aanvraag en uitgifte van reisdocumenten worden persoonsgegevens
gevraagd en opgeslagen. In de huidige situatie is dat het geval en dat is
ook het geval indien de voorgestelde nieuwe opzet van de reisdocumentenadministratie
wordt ingevoerd. Daarmee werd en wordt een inbreuk gemaakt op het in de landen
van het Koninkrijk geldende recht op bescherming van de persoonlijke levenssfeer.
In het bijzonder wordt in verband daarmee gewezen op het nieuwe artikel 4a
van het onderhavige voorstel van rijkswet, op basis waarvan de gegevens die
bij de aanvraag van een reisdocument worden verstrekt in de on line bevraagbare
reisdocumentenadministratie, worden opgeslagen. In vergelijking met de huidige
registratie zal daar bovendien een nieuw identificerend gegeven, te weten
de vier vingerafdrukken van de aanvrager van een in de reisdocumentenadministratie
opgenomen reisdocument, aan worden toegevoegd.Om te beoordelen of deze inbreuk gerechtvaardigd is, dient een afweging
te worden gemaakt tussen enerzijds het recht op de bescherming van de persoonlijke
levenssfeer en anderzijds het belang van een accurate en effectieve reisdocumentenadministratie.
Onder voorwaarden zoals die zijn neergelegd in artikel 8 van het Europees
Verdrag voor de Rechten van de Mens (hierna: EVRM), artikel 17 van het Internationaal
Verdrag voor Burgerlijke en Politieke Rechten (hierna: IVBPR)
en – voor Nederland – richtlijn nr. 95/4/EG van het Europees Parlement
en de Raad van de Europese Unie van 23 november 1995 betreffende de bescherming
van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens
en betreffende het vrije verkeer van die gegevens,1
artikel 10 Grondwet en de Wet bescherming persoonsgegevens die is vastgesteld
ter uitvoering van de genoemde EG-richtlijn, kan een inbreuk op het grondrecht
tot eerbiediging van de persoonlijke levenssfeer in sommige gevallen worden
gerechtvaardigd. De inbreuk moet in de eerste plaats een legitiem doel nastreven.
De beperking op het grondrecht dient daarnaast te zijn voorzien bij wet, en
voorzienbaar en toegankelijk te zijn voor de burger. Bovendien moet worden
aangetoond dat de beperking noodzakelijk is in een democratische samenleving.
Noodzakelijk betekent in dit kader dat met de beperkende maatregel in ieder
geval een dringend maatschappelijk belang moet worden gediend. Bovendien moet
worden aangetoond dat de verwerking van de gegevens in een evenredige verhouding
staat met het te verwezenlijken doel, en dat de beperking effectief bijdraagt
aan de verwezenlijking van het doel terwijl steeds nagegaan behoort te zijn,
of er eventueel minder ingrijpende maar even effectieve, alternatieve middelen
bestaan om het doel te bereiken. In verband met het onderhavige voorstel van
rijkswet is daarbij het volgende in overweging genomen.De voorgestelde inrichting van de reisdocumentenadministratie acht de
Koninkrijksregering gerechtvaardigd, omdat deze leidt tot een meer effectief
en betrouwbaar aanvraag- en uitgifteproces van reisdocumenten. Daarnaast wordt
het gebruik van de gegevens voor enkele andere, met name in het voorstel van
rijkswet genoemde doeleinden, gerechtvaardigd geacht. Zo kunnen de gegevens
in de reisdocumentenadministratie ook worden gebruikt om fraude met en misbruik
van reisdocumenten te voorkomen en te bestrijden. Voorts kunnen de gegevens
uit de reisdocumentenadministratie onder bepaalde voorwaarden ter beschikking
worden gesteld voor de identificatie van slachtoffers van rampen en ongevallen,
bij de opsporing en vervolging van strafbare feiten en ten behoeve van het
waarborgen van de staatsveiligheid. Ten slotte zal de reisdocumentenadministratie
een rol kunnen spelen bij het tegengaan van identiteitsfraude in het kader
van de in de landen bestaande wetten ter zake van een identificatieplicht.Met het opnemen in de Paspoortwet van de condities waaronder persoonsgegevens
kunnen worden verwerkt, wordt aan het toegankelijkheidsvereiste en het kenbaarheidsvereiste
voldaan. Het dringende maatschappelijk belang bij de introductie van de on
line raadpleegbare reisdocumentenadministratie is gelegen in het feit dat,
zoals boven reeds enkele malen werd vermeld, het huidige systeem van reisdocumentenadministraties
niet langer voldoet. Gewezen zij nogmaals op het feit dat thans verificatievragen
tussen de verschillende paspoortverstrekkende autoriteiten op papier worden
uitgewisseld en dat de uitgevende instanties niet beschikken over een actuele
signalering, hetgeen betekent dat de kans bestaat dat documenten worden uitgereikt
aan personen aan wie op een van de gronden genoemd in artikel 18 tot en met
24 van de Paspoortwet een document zou moeten worden geweigerd. Voorts kennen
de instanties die reisdocumenten uitgeven een beperkte openstelling, is een
7x24 uur on line bevraagbaar systeem met 600 instanties praktisch ondoenlijk
te realiseren, terwijl ten slotte de in de reisdocumentenadministraties opgenomen
gegevens tijdens de levensloop van het reisdocument in de huidige opzet niet
worden aangevuld of gewijzigd, zodat geen actueel beeld bestaat over de status
vaneen reisdocument. De voorgestelde wijzigingen van de reisdocumentenadministratie
heffen al deze nadelen op.Door de vervanging van 600 individueel bevraagbare reisdocumentenadministraties
door één on line bevraagbaar systeem, wordt het vragen van gegevens
uit de reisdocumentenadministratie aan de ene kant vergemakkelijkt. Het soort
en het aantal gegevens in de reisdocumentenadministratie wordt door de toevoeging
van de vingerafdrukken evenwel vergroot. Een en ander leidt tot een verandering
in de inbreuk op de persoonlijke levenssfeer in verhouding tot de huidige
situatie en daarom is opnieuw een afweging gemaakt tussen het middel, te weten
de nieuwe reisdocumentenadministratie en het doel daarvan, het algemeen belang
van de landen van het Koninkrijk bij een accurate en effectieve reisdocumentenadministratie.
Naar het oordeel van de Koninkrijksregering rechtvaardigt dat doel de genoemde
inbreuk.Het grote aantal reisdocumentenadministraties betekent dat er op onderdelen
verschillende autorisatieregimes bestaan die dus op verschillende wijze functioneren.
Met de inrichting van een centrale reisdocumentenadministratie komt er één
autorisatieregime waardoor op de controle op de toegang tot de gegevens, alsmede
op de opslag en aanpassing van de gegevens uniform en scherper kan worden
toegezien. Dit zal naar verwachting bijdragen aan een zorgvuldiger verwerking
van persoonsgegevens.Wat betreft het gebruik van de gegevens in de reisdocumentenadministratie
met het oog op het voorkomen en bestrijden van fraude met en misbruik van
reisdocumenten kan het volgende worden opgemerkt. De administratie is, meer
dan vroeger, een belangrijke bron om op terug te vallen bij de verificatie
van de identiteit van de persoon. Tegenwoordig is bij talloze handelingen
in het dagelijks leven verificatie van de identiteit vereist, zoals bij het
openen van een bankrekening, het afsluiten van een verzekering of een hypotheek.
Betrouwbaarheid van de reisdocumentenadministratie behoort dan voorop te staan,
omdat het paspoort niet enkel toegang tot het buitenland verleent, maar in
het dagelijks leven – mede – een sleutel is voor de toegang tot
maatschappelijke en financiële dienstverlening. Kortom, het dagelijks
functioneren van veel binnen het Koninkrijk bestaande registratiesystemen
zal deels gebaseerd worden op de betrouwbaarheid van de reisdocumentenadministratie.Evenals voorheen kan de reisdocumentenadministratie een belangrijk hulpmiddel
vormen voor de identificatie van slachtoffers bij een eventuele ramp of een
ongeval. De verstrekking van gegevens voor dit doel wordt nog steeds gerechtvaardigd
geacht en is derhalve ook in dit voorstel van rijkswet mogelijk gemaakt.Ook de inzet van de centrale reisdocumentenadministratie bij de opsporing
en vervolging van strafbare feiten, kan in verhouding tot de inbreuk die daarmee
op de persoonlijke levenssfeer wordt gemaakt, proportioneel worden genoemd.
Op dit moment kunnen politie en justitie op basis van de paspoortuitvoeringsregelingen
gegevens uit de reisdocumentenadministratie verstrekt krijgen, waaronder bepaalde
biometrische gegevens zoals de foto en de handtekening. Het verschil met de
bestaande situatie is dat in de voorgestelde nieuwe opzet van de reisdocumentenadministratie
een nieuw gegeven, te weten de vingerafdruk, wordt opgenomen en de toegankelijkheid
van de reisdocumentenadministratie wordt verbeterd door de vervanging van
600 individueel bevraagbare reisdocumentenadministraties door één
on line bevraagbare administratie. Bij het maken van de afweging tussen het
middel, de opzet van de nieuwe reisdocumentenadministratie en de doeleinden
waarvoor de gegevens ter beschikking kunnen worden gesteld, is aan het gebruik
van de biometrische gegevens voor dit doel en voor het voorkomen en bestrijden
van fraude met en misbruik van reisdocumenten, bijzondere aandacht geschonken.In het algemeen zijn biometrische kenmerken als hier bedoeld universeel
(iedereen heeft ze), uniek (ze zijn bij iedereen verschillend) en onveranderlijk
(meer dan enig ander gegeven dat kan worden opgeslagen). In tegenstelling
tot een wachtwoord of een sleutel kan iemand zijn biometrische gegevens niet
kwijtraken. Herziening van biometrische gegevens is dus bijna onmogelijk:
het is moeilijk om een vinger of een gezicht te veranderen. Dit – in
vele opzichten positieve – aspect heeft, in geval van ontvreemding van
identiteit, een groot nadeel: de in een databank opgeslagen vingerafdrukken
en foto’s die verband houden met een gestolen identiteitsdocument kunnen
de werkelijke eigenaar van die identiteit onophoudelijk grote problemen bezorgen.
Biometrische gegevens zijn per definitie niet geheim en kunnen sporen achterlaten
waardoor die gegevens verzameld kunnen worden zonder dat de eigenaar zich
daarvan bewust is. Vanwege deze aan biometrische gegevens inherente risico’s
moet er voor een goede bescherming worden gezorgd (vooral in de zin van het
beginsel aangaande de beperking van het doel, de beperking van de toegang
en beveiligingsmaatregelen).Tegen deze achtergrond wordt voorgesteld de verstrekking van biometrische
gegevens uit de reisdocumentenadministratie uitsluitend te laten geschieden
aan de officier van justitie en deze te beperken tot de gevallen, genoemd
in het vierde lid van artikel 4b van het voorstel. Dat wil zeggen dat verstrekking
van biometrische kenmerken van de houder kan plaatsvinden ten behoeve van
de identiteitsvaststelling van verdachten en veroordeelden in het kader van
de toepassing van het strafrecht en in het belang van het onderzoek in geval
van een misdrijf waarvoor voorlopige hechtenis is toegelaten.In dit verband wordt nog gewezen op de in artikel 126nc van het Wetboek
van Strafvordering opgenomen bepaling die ook in de wetgeving van de andere
landen van het Koninkrijk voorkomt. Op basis van deze bepaling kunnen opsporingsambtenaren
in geval van verdenking van een misdrijf, in het belang van het onderzoek,
van degene die daarvoor redelijkerwijs in aanmerking komt en die anders dan
ten behoeve van persoonlijk gebruik gegevens verwerkt, vorderen om bepaalde
opgeslagen of vastgelegde identificerende gegevens van een persoon te verstrekken.
Onder deze te verstrekken gegevens worden naast naam en adres onder andere
ook administratieve kenmerken begrepen, zoals een nummer of ander kenmerk
waaronder de persoon (natuurlijke of rechtspersoon) bij de derde bekend is.
Volgens de memorie van toelichting bij artikel 126nc van het Nederlandse Wetboek
van Strafvordering vallen onder administratieve kenmerken ook biometrische
gegevens. Het vorderen van laatstgenoemde gegevens zou volgens dezelfde memorie
van toelichting geen bijzondere regeling vergen. Een vingerafdruk of ander
lichaamskenmerk dat een persoon toegang geeft tot een bepaalde dienst of een
bepaalde ruimte heeft, net als een persoonsgebonden nummer, verificatie tot
doel.1 In dit verband wordt derhalve gedoeld
op biometrische kenmerken die in incidentele gevallen gebruikt worden als
identificerend middel.In het onderhavige voorstel van rijkswet is evenwel sprake van een grootschalige
gegevensverzameling waarin van alle personen met een Nederlands reisdocument
biometrische gegevens zullen worden opgenomen. Bij de totstandkoming van deze
administratie is daarom een zelfstandige beoordeling gemaakt omtrent het gebruik
van de daarin opgenomen biometrische kenmerken. Die beoordeling heeft geleid
tot de hierboven genoemde mogelijkheden voor de officier van justitie om gegevens
verstrekt te krijgen. Daarmee is deze inbreuk op de persoonlijke levenssfeer
nog steeds proportioneel te noemen.Ten slotte kan de reisdocumentenadministratie, evenals thans het geval
is, ook een hulpmiddel vormen voor de binnen het Koninkrijk functionerende inlichtingendiensten aan wie uit de reisdocumentenadministratie gegevens
kunnen worden verstrekt ten behoeve van hun taak zoals omschreven in de wetgeving
met betrekking tot de inlichtingen- en veiligheidsdiensten van de drie landen
van het Koninkrijk. De proportionaliteit van de gegevensverstrekking wordt
in dit geval gewaarborgd door de criteria die in de genoemde wetgeving zijn
opgenomen voor het mogen opvragen van gegevens in registraties.Met de voorgestelde opzet voor de vorming van een centrale reisdocumentenadministratie
is, naar het oordeel van de Koninkrijksregering, voldaan aan de voorwaarden
ex artikel 8 EVRM en artikel 17 IVBPR en de ter bescherming van de persoonlijke
levenssfeer in de Nederlandse Grondwet en de Staatsregelingen van de Nederlandse
Antillen en van Aruba opgenomen bepalingen en de daarop berustende wettelijke
voorschriften.3.6 De decentrale reisdocumentenadministraties nieuwe
stijlVooralsnog zullen in de aanvraag- en administratieketen van reisdocumenten
bepaalde decentrale componenten blijven bestaan. Ten eerste zullen in sommige
gevallen bij de aanvraag van een reisdocument bepaalde geschriften of bescheiden
moeten worden overgelegd die niet on line bevraagbaar zijn. Hierbij kan worden
gedacht aan bijvoorbeeld schriftelijke toestemmingen van ouders voor hun minderjarige
kinderen om aan hen een reisdocument te verstrekken of ze in het reisdocument
van de andere ouder te laten bijschrijven. Het is denkbaar dat de paspoortuitgevende
autoriteiten op termijn deze gegevens gaan scannen teneinde ze gedigitaliseerd
op te nemen in de reisdocumentenadministratie.Daarnaast zullen vanaf het moment van de aanvraag tot het moment waarop
het reisdocument is uitgereikt, de aanvraag en de daarbij overgelegde gegevens
in een werkbestand blijven staan bij de autoriteit die de aanvraag in ontvangst
heeft genomen. Hiervoor is gekozen om te waarborgen dat het aanvraagproces
voor de burger altijd doorgang kan vinden, dat wil zeggen ook op het moment
dat communicatie met de centrale reisdocumentenadministratie tijdelijk niet
mogelijk is. Uit dit werkbestand worden geen gegevens verstrekt, behalve indien
dat nodig is voor de aanvraagprocedure. Op basis van het nieuw voorgestelde
artikel 4a, zesde lid, van de Paspoortwet zullen bij of krachtens algemene
maatregel van rijksbestuur regels ter bescherming van de persoonlijke levenssfeer
worden vastgesteld voor het gegevensbeheer door de tot uitreiking van reisdocumenten
bevoegde instanties.4. HET REGISTER PASPOORTSIGNALERINGENIn paragraaf 3.1.1 kwam het Register paspoortsignaleringen al ter
sprake. Dit register is gebaseerd op het bestaande artikel 25, derde lid,
van de Paspoortwet en bevat – zoals eerder aangegeven – informatie
over personen aan wie op een van de gronden genoemd in de artikelen 18 tot
en met 24 van de Paspoortwet een reisdocument kan worden geweigerd of van
wie het reisdocument vervallen kan worden verklaard. Ook worden daarin personen
vermeld van wie het document ingevolge artikel 47 of 48 van de Paspoortwet
van rechtswege is vervallen en moet worden ingehouden. Zoals vermeld wordt
ten behoeve van de paspoortuitgevende instanties informatie verstrekt over
deze personen in de vorm van een uitdraai uit het register, met een beperkt
aantal gegevens. Deze zogenaamde signaleringslijst wordt slechts maandelijks
en deels op papier verstrekt. Daarmee beschikken de instanties niet over een
actuele signalering, hetgeen het risico met zich meebrengt dat reisdocumenten
ten onrechte worden verstrekt dan wel ten onrechte niet vervallen
worden verklaard. Indien de wijzigingen in dit voorstel van rijkswet worden
goedgekeurd en vastgesteld zullen de paspoortuitgevende instanties de gegevens
die op deze signaleringslijst voorkomen in het vervolg on line kunnen raadplegen,
waarbij gebruik wordt gemaakt van de technische infrastructuur die gebouwd
wordt voor de reisdocumentenadministratie. Het betreft een puur technische
kwestie. Deze verstrekking van gegevens uit het Register paspoortsignaleringen
is in juridische zin geheel gescheiden van de centrale reisdocumentenadministratie
en zal ook na aanvaarding van dit voorstel van rijkswet specifiek geregeld
blijven op basis van het bepaalde in artikel 25 van de Paspoortwet.Voorts zal in het decentrale deel van het aanvraagsysteem een kopie van
de signaleringslijst uit het Register paspoortsignaleringen opgeslagen worden.
Hiervoor geldt dezelfde reden als voor het opnemen van de aanvraaggegevens
in het decentrale werkbestand van de uitgevende instanties, namelijk om, indien
de centrale infrastructuur tijdelijk niet beschikbaar is, te waarborgen dat
het aanvraagproces van reisdocumenten toch kan doorlopen. Ook deze kopie van
de signaleringslijst zal in juridische zin gescheiden zijn van de aanvraaggegevens
in het werkbestand.5. DE EU-VERORDENING VAN 13 DECEMBER 2004In de al genoemde brief van 18 april 20051
werd aangegeven dat de Paspoortwet geen bepalingen bevat die strijdig zijn
met de in hoofdstuk 1 genoemde EU-verordening betreffende normen voor de veiligheidskenmerken
van en biometrische gegevens in door de lidstaten afgegeven paspoorten en
reisdocumenten.Het opslaan van de biometrische gegevens (te weten de gezichtsopname en
de vingerafdrukken) in een chip in het reisdocument betreft voornamelijk een
wijziging in het model van de Nederlandse reisdocumenten.Wel wordt voorgesteld in artikel 3, derde lid, van de Paspoortwet, het
woord «foto» te vervangen door het in de Verordening gebruikte
woord «gezichtsopname» niet zozeer omdat dit woord ook in de EU-verordening
voorkomt maar omdat dit technisch beter weergeeft van hetgeen er van het «gezicht»
in het paspoort wordt opgenomen. Voor een nadere toelichting wordt verwezen
naar de artikelsgewijze toelichting op de voorgestelde wijziging van artikel
3, eerste lid. Tevens wordt het woord «vingerafdruk» aan artikel
3, derde lid, van de Paspoortwet toegevoegd zodat daarin een compleet overzicht
staat vermeld van de gegevens die in een reisdocument moeten zijn opgenomen
zonder dat daarvoor naast de Paspoortwet ook de genoemde EU-verordening hoeft
te worden geraadpleegd.Volgens artikel 1, tweede lid, van de EU-verordening dienen alle paspoorten
en reisdocumenten voorzien te worden van een in een chip opgeslagen gezichtsopname
en twee vingerafdrukken. Het Koninkrijk heeft deze verplichting in de praktijk
getoetst door het opzetten en uitvoeren van de reeds eerder in paragraaf 2.2
van deze memorie van toelichting genoemde biometrieproef. Wat betreft de vingerafdrukken
was – het kwam hiervoor reeds ter sprake – een van de uitkomsten
van de proef dat het bij kinderen tot zes jaar vrijwel onmogelijk is vingerafdrukken
af te nemen terwijl ook de verificatie van vingerafdrukken van kinderen onder
de zes jaar veel problemen bleek op te leveren. Voorts bleek uit de biometrieproef
dat de kwaliteit van vingerafdrukken naarmate men ouder wordt, afneemt. Echter
dit probleem verschilt, in tegenstelling tot bij jonge kinderen, veel meer
van persoon tot persoon. Daarom is het niet mogelijk gebleken om bij ouderen
een leeftijdgrens te bepalen. Naast het probleem dat het vrijwel
onmogelijk is bij jonge kinderen vingerafdrukken af te nemen, kan het voorts
door een handicap van de beoogde houder van een reisdocument onmogelijk zijn
vingerafdrukken af te nemen. Deze problemen zijn vanuit het Koninkrijk ook
binnen de Europese Unie aangekaart. Dat heeft geleid tot meerdere besprekingen,
maar niet tot een beslissing waar alle lidstaten zich in kunnen vinden. Een
van de redenen dat geen overeenstemming kon worden bereikt, is dat in de meeste
lidstaten voor kinderen aparte reisdocumenten worden uitgegeven met een geldigheidsduur
die korter is dan vijf jaar, bijvoorbeeld één of twee jaar.
De verordening verplicht niet tot het opnemen van een chip met een gezichtsopname
en vingerafdrukken in reisdocumenten met een geldigheidsduur van een jaar
of korter. In verband met het vorenstaande wordt in het voorstel de mogelijkheid
geopend bij algemene maatregel van rijksbestuur te bepalen dat in bijzondere
gevallen wordt afgezien van het opnemen van vingerafdrukken in een reisdocument
met een geldigheidsduur langer dan een jaar. Op basis hiervan kunnen zowel
aan personen die geen vingerafdrukken kunnen afgeven – bijvoorbeeld
bij gebrek aan vingers – als aan kinderen jonger dan zes jaar een reisdocument
met de gebruikelijke geldigheidsduur van vijf jaar worden uitgereikt.Inmiddels heeft de Europese Commissie voorgesteld de EU-verordening te
wijzigen. Deze wijziging houdt in dat de verplichting vingerafdrukken af te
nemen bij kinderen onder de zes jaar ten behoeve van een reisdocument komt
te vervallen. Daarnaast zou het beginsel «één persoon
per paspoort» worden ingevoerd. Over de voortgang van dit voorstel zullen
de Staten-Generaal worden geïnformeerd.Het gegeven dat de EU-verordening niet van toepassing is op tijdelijke
paspoorten en reisdocumenten met een geldigheidsduur van een jaar of korter,
betekent voorts dat geen chip met een gezichtsopname en vingerafdrukken wordt
opgenomen in de nooddocumenten als bedoeld in artikel 2, eerste lid, onderdeel
f, van de Paspoortwet te weten het noodpaspoort en het zogenoemde laissez-passer.
In geval de procedurele en technische handelingen verbonden aan het uitgeven
van een reisdocument met een chip in de praktijk verenigd kunnen worden met
de eis dat nooddocumenten ter plaatse en in zeer korte tijd (hooguit enkele
uren) moeten worden vervaardigd, zal hierop een heroverweging plaatsvinden.6. FINANCIËLE GEVOLGEN, BESTUURS- EN ADMINISTRATIEVE
LASTENDe invoering van de vingerafdrukken in de Nederlandse reisdocumenten heeft
in tweeërlei zin financiële gevolgen. Enerzijds zijn er nieuwe (technische)
voorzieningen bij de uitgevende instanties nodig om foto’s te kunnen
nemen, de vingerafdrukken te kunnen opnemen en bij uitreiking van het reisdocument
de vingerafdrukken te kunnen verifiëren. Deze investeringskosten zullen
niet worden doorberekend in de prijs van de reisdocumenten maar zullen uit
de rijksbegroting worden gefinancierd. Terzijde zij er op gewezen dat de vereiste
nieuwe apparatuur qua specificaties gereed is gemaakt voor medegebruik ten
behoeve van andere overheidsprocessen in Nederland waar gebruik wordt gemaakt
van biometrische gegevens, zoals in het kader van de afgifte van rijbewijzen.
Overigens staat tegenover de nieuwe kosten een mogelijke beperking van de
beheerkosten van de decentrale reisdocumentenadministraties en van de centrale
administraties die opgaan in de nieuwe reisdocumentadministratie.Anderzijds zijn aan de invoering van de nieuwe reisdocumentenadministratie
ook nog (eenmalige) investeringskosten verbonden en zal het beheer
van de nieuwe administratie jaarlijks kosten met zich meebrengen. Deze kosten
worden versleuteld in de prijs van de desbetreffende reisdocumenten. Tegenover
deze verhoging staat een mogelijke kostenbesparing voor de burger omdat vanaf
medio 2009 de gezichtsopname voor het reisdocument gemaakt zal kunnen worden
bij de gemeenten en andere paspoortuitgevende instanties waar de aanvraag
wordt ingediend. In 2008 wordt daarmee in een aantal uitgevende instanties
een veldtest gehouden.Het opnemen en verifiëren van vingerafdrukken kost tijd. Uit de in
paragraaf 2.2 genoemde biometrieproef bleek dat gemiddeld 20 seconden
per vinger te zijn. Het opnemen van vingerafdrukken in bijzondere gevallen
(bijvoorbeeld bij personen met beschadigde vingers) duurt langer (ongeveer
44 seconden per vinger). Dit veroorzaakt een toename van administratieve lasten
voor de burger van in totaal iets meer dan 65 000 uren. Hier staan echter
ook besparingen tegenover. Zoals opgemerkt in paragraaf 3.1.4 maakt de
invoering van de nieuwe reisdocumentenadministratie de invoering van het plaatsonafhankelijk
aanvragen van reisdocumenten in Nederland mogelijk waardoor de burger zijn
aanvraag kan indienen op de locatie die hem het beste uitkomt hetgeen een
besparing oplevert van ongeveer 225 000 uren. Voorts worden besparingen
gerealiseerd, zowel in de lasten voor de uitgevende instanties als voor alle
burgers van het Koninkrijk, doordat het aanvraag- en uitgifteproces verder
zal worden gedigitaliseerd. Ook het maken van de foto aan het loket betekent
potentieel – de resultaten van de bovengenoemde proef moeten nog worden
afgewacht – een lastenvermindering voor de burger omdat er geen apart
bezoek aan de fotograaf meer nodig is. Voorts komen een aantal afzonderlijke
handelingen die nu nog door de uitgevende instanties moeten worden uitgevoerd –
namelijk het printen van het aanvraagformulier en het plakken van de foto
op het formulier – te vervallen. Per saldo zullen daarom de totale administratieve
lasten voor de burger die gepaard gaan met het aanvragen en uitgeven van reisdocumenten
verminderen.7. ONTVANGEN ADVIEZENDe Nederlandse regering heeft er in het kader van de voorbereiding van
het onderhavige voorstel van rijkswet gemeend goed aan te doen advies te vragen
aan een aantal adviesorganen, te weten het College bescherming persoonsgegevens
(hierna: Cbp) en aan het Adviescollege toetsing administratie lasten (hierna:
ACTAL).In verband met de reeds onder hoofdstuk 6 van het algemeen deel van deze
memorie genoemde vermindering van de administratieve lasten voor burgers adviseert
ACTAL het voorstel in te dienen.Het College bescherming persoonsgegevens (Cbp) heeft in zijn advies van
30 maart 2007 aangegeven zich niet te kunnen verenigen met het voorstel,
zoals dat in concept aan het College werd aangeboden. In de eerste plaats
voldoet het voorstel van wet volgens het Cbp niet aan artikel 8 van het EVRM
(het recht op eerbiediging van het privé-, familie- en gezinsleven),
omdat een gedegen analyse van de voor- en nadelen van een centrale reisdocumentenadministratie
ontbreekt. Alternatieven zoals een decentraal systeem met een centrale verwijsindex
zijn niet besproken, aldus het Cbp.Naar aanleiding van de opmerkingen van het Cbp is de memorie van toelichting
op dit punt aangevuld. In paragraaf 3.2 worden de voor- en nadelen van
een centrale reisdocumentenadministratie uitvoerig tegen elkaar afgewogen
en geconcludeerd dat de invoering van een decentraal systeem met een centrale
verwijsindex als een onwerkbare optie moet worden beschouwd.Daarnaast is het Cbp van oordeel dat de hier voorgestelde centrale reisdocumentenadministratie
onomkeerbaar is en de belangstelling zal krijgen van andere personen en organisaties
vanwege de daarin opgeslagen persoonsgegevens. Het risico van «function
creep» (het gevaar dat de opgeslagen gegevens zullen worden gebruikt
voor andere dan de oorspronkelijke doeleinden, waardoor de wettelijk verankerde
doelbinding in gevaar komt) is aanwezig en het voorstel van rijkswet sluit
dit niet uit, aldus het Cbp. Als voorbeeld haalt het Cbp de EU-systemen VIS
(Visum Informatiesysteem) en SIS II (Schengen Informatiesysteem II) aan. Voorts
merkt het Cbp op dat in de toelichting van het aan het College aangeboden
voorstel onvoldoende een analyse wordt gemaakt die er op gericht is de zowel
nationaal als internationaal geuite bedenkingen tegen een centrale reisdocumentenadministratie
weg te nemen. Daarbij wordt gewezen op de risico’s van misbruik, onjuist
en onvoorzien gebruik.In aanvulling op hetgeen over de bescherming van de persoonlijke levenssfeer
in relatie met de nieuwe reisdocumentenadministratie is opgemerkt in paragraaf 3.5
kunnen nog de volgende kanttekeningen worden gemaakt.Op zichzelf is het denkbaar dat ook andere personen en instellingen dan
die kunnen worden aangewezen ingevolge het voorstel voor deze rijkswet, van
de gegevens in de reisdocumentenadministratie gebruik willen maken. Het wetsvoorstel
bevat echter expliciete waarborgen om het overschrijden van de beoogde doelbinding
bij het verstrekken van gegevens uit de centrale reisdocumentenadministratie
tegen te gaan.In de eerste plaats is het uitgangspunt van het voorstel dat slechts aan
de hand van bij algemene maatregel van rijksbestuur vast te stellen zoekingangen,
informatie verstrekt kan worden. Ook welke informatie verstrekt kan worden,
wordt bij algemene maatregel van rijksbestuur bepaald. Welke zoekingang wordt
aangewezen en welke informatie aan de hand daarvan verstrekt kan worden, zal
worden vastgesteld met inachtneming van de vraag ten behoeve van welke overheidstaak
het noodzakelijk wordt geacht gegevens uit de reisdocumentenadministratie
verstrekt te krijgen.Het tweede uitgangspunt is dat biometrische gegevens niet als zoekingang
zullen worden aangewezen, met uitzondering van twee specifieke gevallen. De
eerste uitzondering betreft de biometrische zoekfunctie als bedoeld in het
voorgestelde artikel 41a van het wetsvoorstel ten behoeve van het onderzoek
dat de minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties kan laten doen
om het ten onrechte uitgeven van reisdocumenten te voorkomen. Daarnaast wordt
voorgesteld als tweede uitzondering het gebruik van biometrische gegevens
als zoekingang toe te staan ten behoeve van de identiteitsvastelling van verdachten
en veroordeelden in het kader van de toepassing van het strafrecht, bedoeld
in artikel 4b, vierde lid, onder a, van het voorstel van rijkswet. Beide uitzonderingen
zullen bij algemene maatregel van rijksbestuur worden vastgelegd.Naast de bovengenoemde beperking van de mogelijkheden om biometrische
kenmerken als zoekingang te gebruiken, is er nog een waarborg dat verstrekking
van biometrische gegevens beperkt zal blijven tot de in de wet vastgestelde
doeleinden. Dat is het voorschrift in artikel 4b, vierde lid, van het voorstel,
inhoudende dat indien biometrische gegevens gevraagd worden in het kader van
het voorkomen en bestrijden van fraude met of misbruik van reisdocumenten
dan wel voor de opsporing of vervolging van strafbare feiten, deze gegevens
slechts kunnen worden verstrekt aan de officier van justitie, en dan nog uitsluitend
ten behoeve van de identiteitsvaststelling van verdachten en veroordeelden
in de strafrechtsketen, dan wel in het belang van het onderzoek in geval van
een misdrijf waarvoor voorlopige hechtenis is toegelaten.Tenslotte wordt gewezen op de beperking die in artikel 4b, vijfde lid,
is aangebracht op de verstrekking van gegevens. De genoemde bepaling houdt
in dat aan instellingen en personen die de reisdocumentenadministratie raadplegen
met het oog op de uitvoering van een wettelijke identificatieplicht, uitsluitend
de mededeling wordt gedaan of het door hen opgegeven documentnummer van een
reisdocument in de reisdocumentenadministratie voorkomt en zo ja, of het desbetreffende
reisdocument in het maatschappelijk verkeer mag voorkomen (bijvoorbeeld omdat
het document is geregistreerd als gestolen, vermist, van rechtswege vervallen
of vernietigd).In het licht van het vorenstaande is de regering van mening dat het onderhavige
voorstel van rijkswet voldoende waarborgen bevat om het door het Cbp genoemde
risico van «function creep» en andere risico’s van misbruik,
onjuist en onvoorzien gebruik van de reisdocumentenadministratie effectief
tegen te gaan.Het voorstel is in conceptvorm tevens voor commentaar toegezonden aan
de Vereniging van Nederlandse Gemeenten (VNG) en de Nederlandse Vereniging
voor Burgerzaken (NVvB).Zij gaven aan positief te staan tegenover het principe van plaatsonafhankelijke
uitgifte van reisdocumenten. De VNG stelde voorts met het oog op de verbetering
van de dienstverlening aan de burger voor om het aantal contactmomenten tussen
de gemeente en de burger bij de aanvraag en uitgifte van reisdocumenten terug
te brengen van twee tot één.Hoewel het verminderen van de administratieve lasten grote prioriteit
geniet en het idee daaraan ook zou kunnen bijdragen, is één
contactmoment vanuit een oogpunt van fraudebestrijding met reisdocumenten
onwenselijk. Voor de aanvraag van een reisdocument zal de burger zich in verband
met de controle op de rechtmatigheid van de aanvraag, het afgeven van vingerafdrukken
en het laten maken van de pasfoto in ieder geval bij (in de meeste gevallen)
het gemeenteloket moeten vervoegen. De enige mogelijkheid zou dus zijn het
contactmoment van de afgifte te laten vervallen en het reisdocument op te
sturen. Om verschillende redenen wordt dit onderdeel van het advies niet overgenomen.
In de eerste plaats zou dit de verificatie van het reisdocument bij uitreiking
onmogelijk maken. Er kan dan niet meer gecontroleerd worden of het document
kan worden «uitgelezen» en evenmin of de identiteit van degene
die het reisdocument afhaalt, overeenkomt met degene die het reisdocument
heeft aangevraagd, met andere woorden of het document aan de juiste persoon
wordt uitgereikt. Voorts wordt het risico te groot geacht dat het reisdocument
ondanks zorgvuldige behandeling bij de verzending verloren gaat of in verkeerde
handen terecht komt.Daarnaast verzochten de VNG en de NVvB de effecten van het voorstel van
rijkswet op de dienstverlening van de gemeenten aan de burgers en de bedrijfsvoering
van de gemeenten nader in beeld te brengen, waarbij zowel de financiële
consequenties als de voorlichting aan en opleiding van gemeentelijke (balie)medewerkers
werden genoemd.Zoals hierboven aangegeven zal de introductie van de centrale reisdocumentenadministratie
per saldo met zich meebrengen dat de administratieve lasten van de burger
zullen verminderen en wordt de dienstverlening met de introductie van de mogelijkheid
plaatsonafhankelijk een reisdocument aan te vragen, verbeterd. De financiële
consequenties zijn besproken in hoofdstuk 6. De voorlichting en opleiding
van (balie)medewerkers bij uitgevende instanties, zoals altijd het geval is
bij veranderingen in de reisdocumenten, zullen in een vroegtijdig stadium
en in nauwe samenwerking met de desbetreffende instanties, ter hand worden
genomen.Voorts verzocht de VNG om een nadere toelichting op de relatie tussen
de centrale reisdocumentenadministratie en de gemeentelijke basisadministratie
persoonsgegevens (GBA). In paragraaf 3.1.4 is de relatie tussen beide
systemen nader toegelicht.Zowel de VNG als de NVvB wijzen erop dat de regelgeving ruimte moet bieden
om biometrische kenmerken in de centrale reisdocumentenadministratie te kunnen
corrigeren of te verwijderen met name in verband met de bescherming van de
persoonlijke levenssfeer.Hierover zij in de eerste plaats opgemerkt dat de Wet bescherming persoonsgegevens
(Wbp) van toepassing is op de verwerking van persoonsgegevens in de centrale
reisdocumentenadministratie. Op basis van de Wbp is inzage, herziening en
vernietiging van gegevens mogelijk. De geregistreerde kan tegen een beslissing
waarbij inzage, herziening of vernietiging geheel of ten dele zou worden geweigerd,
bezwaar en beroep instellen ingevolge de Algemene wet bestuursrecht.Daarnaast zullen op basis van artikel 4a, vierde lid, van dit voorstel
bij of krachtens algemene maatregel van rijksbestuur nadere regels worden
gesteld omtrent de wijziging en vernietiging van de gegevens in de centrale
reisdocumentenadministratie. Met betrekking tot de decentrale reisdocumentenadministraties
zullen, eveneens bij of krachtens algemene maatregel van rijksbestuur nadere
regels worden gesteld die gericht zijn op de bescherming van de persoonlijke
levenssfeer (artikel 4a, zesde lid). Behalve regels omtrent de bewaring van
gegevens en het verlenen van toegang daartoe, zullen onder andere ook regels
worden gesteld over de verwijdering en vernietiging van de aanvraaggegevens
die de tot uitreiking bevoegde autoriteiten in hun administratie hebben opgeslagen.
Deze gegevens zullen na de afhandeling van het aanvraagproces (resulterende
in uitreiking dan wel niet uitreiking) onomkeerbaar worden verwijderd, omdat
het bewaren van de gegevens van de houder van het document in de bedoelde
administraties dan niet meer noodzakelijk is.De NVvB verzocht om een nadere omschrijving van het begrip «identiteit»
en de gegevens die daarvan deel uitmaken. De regering is van oordeel dat de
Wet op de identificatieplicht en de specifieke wetten en regelingen die een
identificatieplicht bevatten voldoende criteria bevatten voor de vaststelling
van de identiteit van een persoon. Wel kunnen die eisen van geval tot geval
verschillen.De NVvB gaf aan van oordeel te zijn dat de politieambtenaar bij wie aangifte
wordt gedaan van vermissing van een reisdocument direct in de reisdocumentenadministratie
daarvan een aantekening moet kunnen maken. De ministeries van Justitie en
Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties voeren reeds overleg over deze mogelijkheid.Ook dringt de NVvB aan op een papiervrij aanvraagproces. Hieraan wordt
in de artikelsgewijze toelichting op artikel 4a, tweede lid, onderdeel f,
van dit voorstel aandacht is besteed.Tenslotte is naar aanleiding van de veronderstelling van de NVvB dat nooddocumenten
niet geregistreerd zullen worden in de centrale reisdocumentenadministratie
in de toelichting verduidelijkt dat deze documenten daar wel in zullen worden
opgenomen, maar dat in verband met de tijdsdruk die gepaard gaat met de uitgifte
van nooddocumenten, het onderzoek op de aanvraag van een reisdocument als
bedoeld in artikel 41a van het voorstel van wet, niet plaatsvindt.9. ARTIKELSGEWIJZE TOELICHTINGArtikel I, onderdeel AHet begrip «aanvrager» is thans gedefinieerd in de afzonderlijke
paspoortuitvoeringsregelingen. Aangezien dit begrip ook verschillende keren
in de Paspoortwet zelf voorkomt, wordt voorgesteld deze definitie van dat
begrip in artikel 1 van die rijkswet zelf op te nemen (onderdeel b, nieuw).In de bestaande definitie van het begrip «uitreiking» (artikel
1, onderdeel e, nieuw) is de term «houder» vervangen door de in
deze definitie correctere term «aanvrager».Artikel I, onderdeel BOp basis van het voorgestelde artikel 2, eerste lid, onderdeel g, zullen
de andere reisdocumenten dan de reisdocumenten, bedoeld in de onderdelen a
tot en met f, in het vervolg worden aangewezen bij algemene maatregel van
rijksbestuur.Ook wordt voorgesteld artikel 2, derde lid, te wijzigen opdat de geldigheidsduur
en de territoriale geldigheid van de in artikel 2, eerste en tweede lid, bedoelde
reisdocumenten eveneens worden vastgesteld bij algemene maatregel van rijksbestuur.
Dit leidt tevens tot aanpassing van de omschrijving van de Nederlandse identiteitskaart
in het tweede lid.Daarnaast wordt voorgesteld aan artikel 2, derde lid, een tweede zin toe
te voegen om rekening te houden met de mogelijkheid dat het om tijdelijke
redenen niet mogelijk is bij de aanvrager van een reisdocument vingerafdrukken
af te nemen. Voor dergelijke situaties kan bij algemene maatregel van rijksbestuur
een afwijkende geldigheidsduur voor het te verstrekken reisdocument worden
vastgesteld.De bestaande bevoegdheid van de minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties
om het model van de in artikel 2, eerste en tweede lid, genoemde reisdocumenten
vast te stellen, wordt nu geregeld in het voorgestelde nieuwe vierde lid van
artikel 2.Artikel I, onderdeel CIngevolge de voorgestelde van artikel 3, eerste lid, zal in het vervolg
van bij of krachtens algemene maatregel van rijksbestuur kunnen worden bepaald
in welke gevallen kan worden afgezien van vermelding van respectievelijk geboorteplaats,
woonplaats, adres en lengte in het reisdocument.De vervanging van het woord «foto» door het woord «gezichtsopname»
in artikel 3, tweede lid, heeft de volgende achtergrond. Aanvankelijk bevatten
de Nederlandse reisdocumenten uitsluitend een foto van de houder. Bij de invoering
van de nieuwe generatie reisdocumenten op 1 oktober 2001 werd daar in
de meeste modellen de zogenaamde imageperforatie aan toegevoegd, waarbij met
gebruikmaking van de gedigitaliseerde foto van de aanvrager door middel van
laserperforatie een schaduwafbeelding van die foto in de houderpagina van
het reisdocument wordt aangebracht. Als gevolg van de inwerkingtreding van
de reeds eerder vermelde EU-verordening wordt de gezichtsopname van de aanvrager
nu ook in gedigitaliseerde vorm opgeslagen in een uitleesbare chip in het
reisdocument. In het licht van deze technische ontwikkelingen verdient het
aanbeveling om in de Paspoortwet niet meer te spreken over de foto van de
houder van het reisdocument, maar gebruik te maken van de ook in de genoemde
EU-verordening gehanteerde neutrale term «gezichtsopname». De
wijziging heeft gevolgen voor de formulering van de artikelen 3, tweede en
derde lid, 28, derde lid en 54, eerste lid, onderdeel d, van de Paspoortwet.De minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties kan nadere regels
stellen met betrekking tot de eisen waaraan een gezichtsopname moet voldoen.
Deze eisen kunnen in het geval van bijschrijving van kinderen in het reisdocument
van hun ouder of voogd afwijken van de eisen die, met inachtneming van de
voorschriften op basis van de meergenoemde EU-verordening, worden gesteld
aan de gezichtsopname van de houder van een reisdocument. De EU-verordening
is niet van toepassing op bijschrijvingen. Artikel 3, tweede lid, is in verband
hiermee aangepast.In het voorgestelde nieuwe derde lid van artikel 3 wordt nu voorgeschreven
dat in beginsel elk reisdocument is voorzien van de gezichtsopname, twee vingerafdrukken
en de handtekening van de houder. Artikel 1, derde lid, van de EU-verordening
bepaalt dat die regeling niet van toepassing is op tijdelijke paspoorten en
reisdocumenten die een geldigheidsduur van twaalf maanden of minder hebben.
Met inachtneming van deze voorschriften wordt voorgesteld de tekst van artikel
3, derde lid, tweede volzin, van de Paspoortwet nu zodanig te wijzigen dat
bij algemene maatregel van rijksbestuur bepaalde reisdocumenten kunnen worden
aangewezen die niet worden voorzien van een of meer van deze gegevens. Een
voorbeeld daarvan zijn de nooddocumenten, waarin vooralsnog geen vingerafdrukken
worden opgenomen. Daarentegen zullen de voorschriften van de EU-verordening
wel toegepast worden op de overige reguliere paspoorten en andere reisdocumenten
(zoals reisdocumenten voor vluchtelingen en reisdocumenten voor vreemdelingen),
ook al hebben die reisdocumenten in bijzondere gevallen een geldigheidsduur
van minder dan twaalf maanden. Voorbeelden daarvan zijn de verstrekking van
een beperkt geldig reisdocument aan een persoon ten aanzien van wie een grond
tot weigering of vervallenverklaring bestaat als bedoeld in de artikelen 18
tot en met 24 van de Paspoortwet of aan een vreemdeling die beschikt over
een verblijfstitel met een kortere geldigheidsduur dan twaalf maanden. Dergelijke
beperkt geldige reisdocumenten hebben exact hetzelfde model en worden op dezelfde
wijze vervaardigd als de reguliere reisdocumenten, zodat er geen reden is
om van de normen van de meergenoemde verordening af te wijken.In artikel 3, derde lid, tweede volzin van het voorstel van rijkswet wordt
rekening gehouden met de situatie dat het in bijzondere, individuele, gevallen
onmogelijk kan zijn om de gezichtopname, de vingerafdrukken of de handtekening
van de houder te verkrijgen.Het zal slechts in zeer uitzonderlijke gevallen voorkomen dat er geen
foto van de houder voorhanden is. Te denken valt aan een evacuatie in het
buitenland die met grote spoed moet plaatsvinden, waarbij een laissez-passer
moet worden verstrekt zonder foto.Wat betreft de vingerafdrukken valt in de eerste plaats te denken aan
het geval dat er wel een vingerafdruk van de houder kan worden afgenomen,
maar dat deze vingerafdruk door een fysieke handicap van betrokkene niet kan
voldoen aan de technische eisen die gesteld worden om dit gegeven op een betrouwbare
wijze in de chip op te nemen. Met dit laatste wordt bedoeld, dat de in de
chip opgeslagen gegevens op ieder gewenst moment weer moeten kunnen worden
uitgelezen. Daarnaast is het denkbaar dat in het geheel geen vingerafdrukken
kunnen worden verkregen, omdat de betrokken persoon geen vingers heeft. Het
ligt in de bedoeling van de regering om in het geval er geen vingerafdrukken
zijn opgeslagen in de chip, daaromtrent een aanduiding op het reisdocument
op te nemen. Een dergelijk merkteken is bedoeld als aanwijzing
voor de controlerende instantie dat het, ondanks de afwezigheid van vingerafdrukken
in de chip, toch een geldig document betreft.De voorgestelde wijziging van artikel 3, vijfde lid, van de Paspoortwet
houdt verband met de wijziging van het derde lid, waarin onder andere het
documentnummer werd genoemd als één van de gegevens die in elk
reisdocument worden opgenomen. Het documentnummer maakt nu deel uit van de
opsomming in het vijfde lid van een aantal andere gegevens die in elk reisdocument
worden opgenomen.Het huidige achtste lid van artikel 3 van de Paspoortwet, waarin regels
worden gesteld met betrekking tot de decentrale reisdocumentenadministraties,
zal als gevolg van de instelling van een centrale administratie kunnen vervallen.
In de nieuwe opzet van de reisdocumentenadministratie is er echter nog steeds
sprake van een decentrale component. De daarop betrekkende hebbende regels
zijn neergelegd in het voorgestelde nieuwe artikel 4a, zesde lid, van de Paspoortwet.Artikel I, onderdeel DDe wettelijke bepalingen met betrekking tot de centrale reisdocumentenadministratie
zijn neergelegd in de voorgestelde nieuwe artikelen 4a (zie artikel I, onderdeel
D) en 4b (zie artikel I, onderdeel E).Artikel 4aHet eerste lidHet voorgestelde eerste lid bevat een omschrijving van het object van
de centrale reisdocumentenadministratie. In deze administratie worden, evenals
in de bestaande decentrale reisdocumentenadministraties en in het huidige
Basisregister Reisdocumenten, uitsluitend gegevens opgenomen over Nederlandse
reisdocumenten. De laatste volzin van het eerste lid, waarin wordt bepaald
dat uitsluitend gegevens worden bijgehouden met betrekking tot reisdocumenten
als bedoeld in artikel 2 van de Paspoortwet, maakt dat nog eens duidelijk.
De in de nieuwe centrale administratie op te nemen gegevens omvatten de gehele
zogenaamde reisdocumentenketen. Dit houdt in dat alle relevante gegevens met
betrekking tot een reisdocument vanaf het moment van de vervaardiging tot
en met de definitieve onttrekking van het reisdocument aan het verkeer, worden
geregistreerd. Op die wijze zal het mogelijk worden steeds de actuele status
van het reisdocument in de administratie te volgen en op te vragen.De eerste fase in de levenscyclus van het reisdocument begint met de aanvraag.
De gegevens die door de autoriteit die de aanvraag in ontvangst neemt worden
verzameld, zullen in de administratie worden opgenomen op het moment, dat
deze autoriteit de aanvraag heeft beoordeeld en heeft bepaald dat tot verstrekking
en daarmee tot vervaardiging van het reisdocument kan worden overgegaan. Nadat
het reisdocument is vervaardigd, zullen de gegevens met betrekking tot het
geproduceerde document, zoals het documentnummer, in de administratie worden
vermeld. Tevens zal aantekening worden gehouden van het transport van het
document van de producent naar de tot uitreiking bevoegde autoriteit, van
de opslag van het document bij die autoriteit en van de uitreiking van het
reisdocument aan de houder. Ook wordt geregistreerd of en wanneer een document
dat niet is opgehaald door de rechtmatige houder, bij de tot uitreiking bevoegde
instantie is vernietigd. Op die wijze zal voortdurend te volgen zijn waar
het document zich bevindt.In de administratie zal voorts worden vermeld of en wanneer een uitgereikt
reisdocument is ingehouden dan wel is ingeleverd en waarom dat is gebeurd.
Reden voor inhouding of inlevering van een reisdocument kan zijn dat de houder
tijdelijk het recht op een reisdocument moet worden ontzegd op een van de
gronden, genoemd in de artikelen 18 tot en met 24 van de Paspoortwet. Een
reisdocument dient ook te worden ingehouden of ingeleverd indien het ingevolge
artikel 47 of artikel 48 van de Paspoortwet van rechtswege is komen te vervallen.
Dergelijke reisdocumenten worden thans in het Basisregister Reisdocumenten
geregistreerd. Daarnaast kan een reisdocument ingevolge artikel 54 van de
Paspoortwet moeten worden ingehouden of ingeleverd, onder andere indien het
zodanig is beschadigd dat daarin opgenomen gegevens niet meer leesbaar zijn,
het document onbevoegd is gewijzigd of achteraf blijkt dat bij de vervaardiging
van het document fouten zijn gemaakt. Indien een reisdocument vervallen is
verklaard of van rechtswege is vervallen zal dit in de centrale reisdocumentenadministratie
worden vermeld, evenals de definitieve onttrekking van het reisdocument aan
het verkeer.Tenslotte zal, net als in het huidige Basisregister Reisdocumenten, in
de reisdocumentenadministratie worden bijgehouden of het document op enig
moment wellicht is ontvreemd of anderszins als vermist is opgegeven. In verreweg
de meeste gevallen zal ontvreemding of vermissing van een reisdocument zich
voordoen na uitreiking daarvan aan de houder. Het is echter ook mogelijk dat
dit in andere gevallen gebeurt, bijvoorbeeld tijdens het transport van de
producent naar de tot uitreiking bevoegde autoriteit, bij de desbetreffende
autoriteit zelf waar het document op uitreiking ligt te wachten of bij een
autoriteit waar een ingehouden reisdocument in bewaring is genomen in afwachting
van een beslissing tot teruggave aan de houder dan wel definitieve onttrekking
aan het verkeer. Van de ontvreemding of vermissing van het reisdocument zal
dan eveneens aantekening worden gehouden.Het tweede lidHet voorgestelde tweede lid bevat een limitatieve opsomming van de gegevens
die in de centrale reisdocumentenadministratie kunnen worden vermeld.In de eerste plaats betreft het de gegevens die ingevolge artikel 3 van
de Paspoortwet in het reisdocument kunnen worden opgenomen (onderdeel a).
Het gaat dan niet alleen om persoonsgegevens van de houder zoals naam, geboortedatum,
geboorteplaats en woonplaats, maar, wat Nederland betreft, ook om diens sociaal-fiscaalnummer
(straks: burgerservicenummer), alsmede diens gezichtsopname, vingerafdrukken
en handtekening. Voorts zal een aantal documentgegevens worden opgenomen,
zoals de documentsoort, het documentnummer en de autoriteit die het document
heeft verstrekt, alsmede de datum van verstrekking, de geldigheidsduur en
de territoriale geldigheid van het document.Tevens wordt voorgesteld van iedereen die een reisdocument aanvraagt,
twee extra vingerafdrukken af te nemen die worden opgeslagen in de reisdocumentenadministratie,
naast de twee vingerafdrukken die reeds in het reisdocument en in de reisdocumentenadministratie
worden opgenomen (onderdeel b). De reden daarvoor is toegelicht in paragraaf 3.3.2.
De op te nemen vingerafdrukken zullen bij algemene maatregel van rijksbestuur
worden aangewezen.In verband met de gegevensuitwisseling met de gemeentelijke basisadministratie
in Nederland of een bevolkingsadministratie in de Nederlandse Antillen of
Aruba, is het van belang in de reisdocumentenadministratie ook het administratienummer
op te nemen waarmee de betrokken persoon voorkomt in een van
de bedoelde bevolkingsadministraties (onderdeel c). De opneming van dit gegeven
is overigens niet nieuw ten opzichte van de huidige reisdocumentenadministraties.In de reisdocumentenadministratie zullen voorts bij algemene maatregel
van rijksbestuur aan te wijzen administratieve gegevens worden opgenomen,
die in de aanvraag moeten worden vermeld (onderdeel d). Hierbij moet bijvoorbeeld
worden gedacht aan het in de administratie opnemen van het feit dat de opneming
van de vingerafdrukken of de handtekening achterwege is gebleven, alsmede
de redenen daarvoor. Dit is onder meer noodzakelijk voor de vervaardiging
van het reisdocument, waaruit moet blijken dat er geen vingerafdrukken in
de chip zijn opgenomen of de houder niet in staat is tot het zetten van een
handtekening. Deze gegevens moeten bij een nieuwe aanvraag voor een reisdocument
traceerbaar zijn in de reisdocumentenadministratie om na te kunnen gaan of
de redenen nog steeds aanwezig zijn.Voorts zullen in de administratie gegevens met betrekking tot de status
van het reisdocument worden bijgehouden (onderdeel e). In paragraaf 3.3.3
is op dit onderwerp al ingegaan.Tenslotte worden er in de reisdocumentenadministratie administratieve
gegevens opgenomen, die noodzakelijk zijn voor de gegevensverwerking in deze
administratie (onderdeel f). Het gaat dan bijvoorbeeld om systeemdata en coderingen
betreffende de instellingen en personen die gegevens hebben aangeleverd dan
wel aan wie gegevens zijn verstrekt. Deze gegevens zijn noodzakelijk om de
gegevensverwerking in de reisdocumentenadministratie op een logische wijze
te laten plaatsvinden, mededeling te kunnen doen aan een geregistreerde persoon
aan wie over hem gegevens uit de administratie zijn verstrekt indien deze
daarom ingevolge de Wet bescherming persoonsgegevens verzoekt en desgewenst
geaggregeerde managementinformatie te kunnen genereren.Het derde lidIn het voorgestelde derde lid wordt bepaald wie gehouden zijn tot het
aanleveren van gegevens in de reisdocumentenadministratie. Verantwoordelijk
voor deze aanlevering zijn de instellingen en personen die in het kader van
de uitvoering van hun publiekrechtelijke taak de beschikking krijgen over
deze gegevens. Dit betreft in de eerste plaats de autoriteiten die belast
zijn met de uitvoering van de Paspoortwet. Daartoe behoren de burgemeesters
van de gemeenten in Nederland, de minister van Buitenlandse Zaken en de hoofden
van de door hem aangewezen consulaire posten in het buitenland, de Gouverneur
en de door hem aangewezen gezaghebbers in de Nederlandse Antillen, de Gouverneur
van Aruba en de ambtenaren van de Koninklijke Marechaussee. Zij kunnen gegevens
aanleveren met betrekking tot aangevraagde, uitgereikte, ingehouden, ingeleverde,
vervallen, vermiste of definitief aan het verkeer onttrokken reisdocumenten.
De autoriteiten die belast zijn met de grensbewaking, de politie en de autoriteiten
belast met het toezicht op vreemdelingen kunnen gegevens verstrekken over
de door hen ingehouden reisdocumenten.Ook andere instellingen en personen, die bij de uitoefening van hun publiekrechtelijke
taak de beschikking krijgen over gegevens die van belang zijn voor de bijhouding
van de reisdocumentenadministratie, zullen kunnen worden verplicht daarvan
mededeling te doen. In dit verband kan bijvoorbeeld worden gedacht aan de
autoriteiten die bevoegd zijn tot inbeslagneming van reisdocumenten.De hier bedoelde autoriteiten zullen worden aangewezen bij algemene maatregel
van rijksbestuur. Over de vraag welke autoriteiten het betreft zal
tijdig overleg gevoerd worden met de regeringen van de Nederlandse Antillen
en van Aruba.Het vierde lidEen aantal onderwerpen dat betrekking heeft op de gegevensverwerking in
de reisdocumentenadministratie wordt ingevolge het voorgestelde vierde lid
nader geregeld bij of krachtens algemene maatregel van rijksbestuur.Op grond van onderdeel a zal een nadere invulling plaatsvinden van de
gegevens die op basis van het tweede lid van dit artikel in de reisdocumentenadministratie
kunnen worden opgenomen. In de toelichting bij het tweede lid is reeds uiteengezet
welke gegevens dit kunnen zijn. Tevens zal worden geregeld in welke gevallen
en op welke wijze de gegevens dienen te worden verwijderd en vernietigd. Hierbij
zal niet alleen aandacht worden besteed aan bijvoorbeeld de maximale bewaartermijn
van de gegevens, maar ook aan de verwijdering van onjuiste gegevens die, bijvoorbeeld
als gevolg van identiteitsfraude, in de reisdocumentenadministratie zijn terechtgekomen.Onderdeel b heeft in de eerste plaats betrekking op het stellen van nadere
regels met betrekking tot de vraag welke autoriteiten, instellingen of personen
verantwoordelijk zijn voor de bijhouding van de gegevens in de reisdocumentenadministratie.
Daarbij kan gedacht worden aan de autoriteiten die aanvragen voor reisdocumenten
in behandeling nemen en de aanvraaggegevens opnemen in de reisdocumentenadministratie,
autoriteiten, verantwoordelijk voor de verstrekking van gegevens uit de gemeentelijke
basisadministratie persoonsgegevens of de bevolkingsadministraties in de Nederlandse
Antillen en Aruba, die statuswijzigingen van een persoon moeten doorgeven
waardoor het reisdocument van rechtswege vervalt (bijvoorbeeld verlies van
het Nederlanderschap) of aan politieambtenaren die een proces-verbaal van
vermissing van een reisdocument hebben opgemaakt. Ook op dit punt zal tijdig
overleg met de regeringen van de Nederlandse Antillen en van Aruba worden
gevoerd over de aan te wijzen personen en instellingen.Ook over de vraag welke gegevens door de bovengenoemde autoriteiten moeten
worden verstrekt, zullen nadere regels worden gesteld.Voorts worden nadere regels gesteld over de wijze waarop de mededeling
van gegevens, bedoeld in het derde lid, die van belang zijn voor de bijhouding
van de reisdocumentenadministratie, kan worden gedaan. Daarbij zijn verschillende
opties denkbaar, waarbij de keuze zal afhangen van de technische mogelijkheden
van de betrokken autoriteiten om de gegevens langs geautomatiseerde weg aan
te bieden. Naast het doen van mededelingen op papier zullen de betrokken autoriteiten
de gegevens immers ook elektronisch kunnen aanleveren.De nadere regels, bedoeld in het vierde lid, zullen bij of krachtens algemene
maatregel van rijksbestuur worden gesteldHet vijfde lidIngevolge het vijfde lid treft de minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties
maatregelen met betrekking tot het beheer van de reisdocumentenadministratie
en de beveiliging van de daarin opgenomen gegevens. In paragraaf 3.4
is daarover al het nodige gezegd. De beveiliging van de gegevens tegen onbevoegde
kennisneming door derden zal aan hoge eisen moeten voldoen, die vanzelfsprekend
niet alleen gelden voor de minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties
als verantwoordelijke voor de centrale reisdocumentenadministratie, maar ook
voor eventueel door hem in te schakelen bewerkers.Het zesde lidDe aanvraaggegevens van een reisdocument worden door de tot uitreiking
bevoegde autoriteiten bewaard totdat het document daadwerkelijk is uitgereikt
dan wel definitief vaststaat dat het niet zal worden uitgereikt, bijvoorbeeld
op een van de gronden genoemd in artikel 42, derde lid. In het (uitzonderlijke)
geval dat bijvoorbeeld bij de productie van het reisdocument een fout is gemaakt,
behoeft de aanvrager niet opnieuw het aanvraagproces te doorlopen maar zal
van de nog opgeslagen gegevens gebruik kunnen worden gemaakt. Na uitreiking
van het reisdocument dan wel nadat definitief vaststaat dat het niet zal worden
uitgereikt, zullen de in het kader van die aanvraag verstrekte en opgeslagen
gegevens, inclusief de vier vingerafdrukken, worden vernietigd omdat de opslag
van dergelijke gegevens bij de uitgevende instanties gezien het bestaan van
de centrale reisdocumentenadministratie, geen functie meer heeft. Om te voorkomen
dat er bij de uitgevende instanties verschillende regels gelden omtrent de
bewaring van, het verlenen van toegang tot, alsmede de verwijdering en vernietiging
van deze aanvraaggegevens, wordt voorgesteld bij of krachtens algemene maatregel
van rijksbestuur nadere regels ter zake te stellen.Bij de geschriften of bescheiden die de tot uitreiking bevoegde autoriteiten
bij de uitvoering van de Paspoortwet gebruiken of hebben gebruikt, kan bijvoorbeeld
worden gedacht aan overgelegde verklaringen van toestemming bij het aanvragen
van een reisdocument voor een handelingsonbekwame en verklaringen van vermissing.
Deze gegevens zullen in ieder geval gedurende dezelfde periode dienen te worden
opgeslagen als de gegevens die over het reisdocument zijn opgenomen in de
centrale reisdocumentenadministratie. Nadere regels omtrent de opslag van
deze gegevens zullen worden vastgesteld in het licht van de mogelijkheden
om deze gegevens in de toekomst in de centrale reisdocumentenadministratie
op te slaan.Artikel I, onderdeel EArtikel 4bHet eerste lidIn het algemeen deel van deze memorie van toelichting is ingegaan op de
doelstelling van de centrale reisdocumentenadministratie. Deze wordt in het
voorgestelde nieuwe artikel 4b, eerste lid, in het leven geroepen. In de wetstekst
is de voor een gerechtvaardigde gegevensverwerking noodzakelijke doelbinding
tot uitdrukking gebracht door te bepalen dat het verstrekken van de gegevens
aan de daartoe ingevolge de Paspoortwet bevoegde autoriteiten, instellingen
en personen geschiedt met het oog op een goede uitvoering van de deze wet
voor zover zij die gegevens nodig hebben voor die uitvoering.Het gaat daarbij in de eerste plaats om het bevragen van de reisdocumentenadministratie
ten behoeve van het primaire proces, zijnde het aanvragen en uitgeven van
reisdocumenten. De reisdocumentenadministratie geeft de uitgevende instanties
de mogelijkheid om alle document- en aanvraaggegevens van de persoon die een
document aanvraagt, op te vragen. Dit is een bestendiging van de bestaande
praktijk. Uitgevende instanties hebben die gegevens nodig voor de verificatie
van de identiteit van de aanvrager van een nieuw reisdocument. Bij de bevraging
zoekt de uitgevende instantie op aanvraagnummer, of op documentnummer of op
een of meer persoonsidentificerende gegevens. Welke persoonsidentificerende
gegevens kunnen worden gebruikt voor een bevraging moet flexibel zijn in te
stellen. Vooralsnog wordt uitgegaan van het A-nummer of het sofinummer of
de combinatie geslachtsnaam, voornamen en geboortedatum als persoonsidentificerende
gegevens. Hierbij moet het mogelijk zijn in beperkte mate zogenaamde «wildcards»
te gebruiken, bijvoorbeeld het alleen invoeren van de eerste voornaam of een
deel van de datum. De minister zal op grond van het voorgestelde zesde lid
van dit artikel nadere regels stellen welke delen minimaal aanwezig moeten
zijn.Bij deze zoekactie op genoemde identificerende gegevens kunnen ook aanvullende
zoekkenmerken worden meegegeven, waaronder bijvoorbeeld de foto en de vingerafdrukken.
Van reisdocumenten en van de bijbehorende aanvragen die aan de meegegeven
criteria voldoen, kunnen alle geregistreerde gegevens worden ingezien met
uitzondering van de vingerafdrukken die niet zullen worden getoond. Het doel
van het inzien van geregistreerde gegevens is, zoals gezegd, het verifiëren
van de identiteit van de aanvrager. Aangezien de verificatie van de identiteit
aan de hand van vingerafdrukken alleen kan geschieden aan de hand van dactyloscopisch
onderzoek en de uitgevende instanties daarvoor niet over de juiste middelen
en deskundigheid beschikken, draagt het laten zien van de vingerafdrukken
niet bij aan de verificatie en zou daarmee zijn doel voorbij schieten.De mogelijkheid om geregistreerde gegevens in te zien kan tevens worden
gebruikt door een medewerker bij een uitgevende instantie indien degene over
wie gegevens zijn opgeslagen zijn gegevens in de reisdocumentenadministratie
wil inzien.Indien een document- of aanvraagnummer wordt meegegeven bij de bevraging,
wordt alleen de desbetreffende aanvraag of document getoond, mits ook de overige
meegegeven zoekkenmerken matchen. Indien geen documentnummer of aanvraagnummer
wordt meegegeven, worden de documenten en aanvragen die aan de meegegeven
identificatie en zoekkenmerken voldoen, getoond. Er wordt een maximum gesteld
aan het aantal hits dat een zoekvraag mag opleveren. Wordt dat maximum overschreden
dan wordt een foutcode teruggegeven.Indien in het bericht voldoende gegevens beschikbaar zijn, wordt in dezelfde
zoekvraag direct gecontroleerd of de persoon voorkomt op de signaleringslijst,
die onderdeel uitmaakt van het Register paspoortsignaleringen (RPS).Daarnaast kunnen ook op ad hoc basis bevragingen of periodieke gegevensverstrekkingen
plaatsvinden. Dat kunnen eenmalige of periodieke selecties zijn, maar het
kan bijvoorbeeld ook wijzigingen in gegevens (nieuwe registraties en statuswijzigingen)
betreffen. Voorbeelden van deze vorm van gegevensverstrekkingen zijn:– selectie van burgers in een gemeente waarvan het reisdocument
binnen 3 maanden gaat verlopen;– het aantal meervoudige vermissingen van reisdocumenten door een
persoon in een bepaalde periode;– het versturen van transportgegevens met collo-informatie naar
uitgevende instanties.Bij verstrekking van gegevens als hier bedoeld valt voorts te denken aan
de politieambtenaren, die een proces-verbaal van vermissing van een reisdocument
dienen op te maken. Deze autoriteiten hebben er met name belang bij te weten
of een persoon meerdere malen zijn reisdocument als vermist heeft opgegeven,
dan wel een van rechtswege vervallen reisdocument niet heeft ingeleverd. Indien
een persoon meerdere keren zijn document als vermist heeft opgegeven, kan
besloten worden een onderzoek in te stellen naar mogelijke identiteitsfraude.De reisdocumentenadministratie kan tevens worden geraadpleegd door de
minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties en de Gouverneurs van
de Nederlandse Antillen en Aruba om te kunnen beoordelen of een
aanvrager in aanmerking komt voor vermelding in het Register paspoortsignaleringen,
bedoeld in artikel 25 van de Paspoortwet.Tenslotte behelst deze bepaling ook de bevoegdheid van de minister van
Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties om onderzoek te verrichten naar
mogelijke dubbele aanvragen voor een reisdocument als bedoeld in artikel 41a
van het onderhavige voorstel.In het algemeen zal de zoekingang voor deze bevragingen dezelfde zijn
als die nodig is voor de uitvoering van de taken van de instanties die verantwoordelijk
zijn voor het aanvragen en uitreiken van reisdocumenten. Aan de hand van welke
identificerende gegevens de reisdocumentenadministratie precies kan worden
bevraagd en welke gegevens vervolgens ter beschikking worden gesteld, wordt
nader bepaald bij of krachtens de algemene maatregel van rijksbestuur, bedoeld
in het voorgestelde zesde lid van dit artikel.Het tweede lidOp basis van dit artikellid kunnen naast de verstrekking van gegevens
in het kader van de uitvoering van de Paspoortwet, tevens gegevens uit de
reisdocumentenadministratie beschikbaar worden gesteld met het oog op het
voorkomen en bestrijden van fraude met en misbruik van reisdocumenten, de
identificatie van slachtoffers van rampen en ongevallen, de opsporing en vervolging
van strafbare feiten en het verrichten van onderzoek in het kader van de staatsveiligheid.
Op de achtergrond van deze gegevensverstrekkingen is in het algemeen deel
van deze toelichting reeds ingegaan.Het derde lidNaast het verstrekken van gegevens aan instellingen en personen die belast
zijn met de uitvoering van de Paspoortwet, kan de reisdocumentenadministratie
ook worden bevraagd door bij algemene maatregel van rijksbestuur aangewezen
andere overheidsorganen en derden.In het voorgestelde onderdeel a wordt de verstrekking van gegevens uit
de reisdocumentenadministratie toegestaan aan organen van rechtspersonen die
krachtens publiekrecht in het Koninkrijk zijn ingesteld en andere personen
of colleges, met enig openbaar gezag bekleed, voor zover verstrekking van
die gegevens noodzakelijk is voor de vervulling van hun taak.Welke instanties en personen op grond van het voorgestelde onderdeel a
in concreto in aanmerking zullen kunnen komen voor verstrekking van gegevens,
valt af te leiden uit de in het tweede lid genoemde doeleinden waarvoor verstrekking
kan plaatsvinden.De bevraging door overheidsorganen als bedoeld in dit onderdeel zal betrekking
hebben op de verificatie van gegevens in de reisdocumentenadministratie. Aan
de hand van één of meer bij algemene maatregel van rijksbestuur
vast te stellen zoekingangen, kunnen, eveneens bij algemene maatregel van
rijksbestuur vast te stellen gegevens worden verstrekt.Daarnaast kan op basis van onderdeel b van dit artikellid verstrekking
van gegevens uit de reisdocumentenadministratie ook worden toegestaan aan
instellingen en personen die met het oog op de uitvoering van een wettelijke
identificatieplicht daarbij een gerechtvaardigd belang hebben. Het gaat hier
om een verstrekking van gegevens aan een categorie gebruikers die reeds op
grond van de bestaande wettelijke regeling in de Paspoortwet met betrekking
tot het Basisregister Reisdocumenten is voorzien. Als gevolg van de opzet
van de centrale reisdocumentenadministratie als «positief» register
(waarin meer statussen van reisdocumenten zijn opgenomen dan alleen gestolen,
vermist of van rechtswege vervallen) zal op betrouwbaardere wijze
dan in het Basisregister Reisdocumenten kunnen worden vastgesteld of een reisdocument
in het maatschappelijk verkeer mag voorkomen.Het gerechtvaardigd belang bij de verstrekking van gegevens vloeit in
dit geval voort uit het uitvoeren van wettelijke identificatieplichten, Dit
betekent dat de gegevensverstrekking zowel kan geschieden aan overheidsorganen
als aan instellingen en personen buiten de overheid. In het laatste geval
kan worden gedacht aan onder andere banken, andere financiële instellingen
en personen die ter uitvoering van bijzondere wetten van de landen van het
Koninkrijk (zoals in Nederland: de Wet op de identificatieplicht en de Wet
identificatie bij dienstverlening), de identiteit van personen moeten verifiëren
aan de hand van een door betrokkene overgelegd reisdocument.In het vijfde lid wordt nader ingegaan op de bevraging van de reisdocumentenadministratie
voor dit doel.Het vierde lidTen aanzien van de in de reisdocumentenadministratie opgenomen biometrische
gegevens kent het voorstel een afzonderlijke regeling in het voorgestelde
vierde lid van artikel 4b. In het artikel is geregeld dat de verstrekking
van dergelijke gegevens in de gevallen, bedoeld in het tweede lid, onder a
en c, (het voorkomen en bestrijden van fraude met en misbruik van reisdocumenten,
dan wel de opsporing en vervolging van strafbare feiten), dient te geschieden
aan de officier van justitie. Daarnaast is de verstrekking beperkt, doordat
de gegevens moeten worden gevraagd ten behoeve van de identiteitsvaststelling
van verdachten en veroordeelden in het kader van de toepassing van het strafrecht,
dan wel in het belang van het onderzoek in geval van een misdrijf waarvoor
voorlopige hechtenis is toegelaten (zoals in Nederland omschreven in artikel
67, eerste en tweede lid, Wetboek van Strafvordering of daarmee overeenkomende
bepalingen in het wetboek van strafvordering van de Nederlandse Antillen onderscheidenlijk
Aruba. De reden van deze beperking is uitgebreid besproken in paragraaf 3.5.Indien de identiteit van een verdachte of veroordeelde in het kader van
de toepassing van het strafrecht niet kan worden vastgesteld aan de hand van
een gekwalificeerd identiteitsdocument en er ook geen andere gegevensbronnen
zijn om de identiteit van betrokkene vast te stellen, stuurt de officier van
justitie een foto, de vingerafdrukken en het gegeven of het om een persoon
van het mannelijk of vrouwelijk geslacht gaat aan de beheerder van de centrale
reisdocumentenadministratie. Deze gegevens worden op dezelfde wijze als ten
behoeve van het onderzoek als bedoeld in artikel 41a van dit voorstel «aangelegd»
tegen de gegevens in de reisdocumentenadministratie. Het resultaat wordt vervolgens
aan de officier van justitie overgelegd. Een dergelijk onderzoek kan meerdere «hits»
opleveren, omdat geautomatiseerde vergelijking van deze gegevens niet altijd één
identiteit oplevert. Het onderzoek kan ook geen «hits» opleveren
omdat betrokkene niet in de reisdocumentenadministratie voorkomt. Zijn er
wel «hits» dan zal de officier van justitie nader onderzoek moeten
(laten) verrichten om te bepalen of, en zo ja, welke identiteit bij de betrokken
persoon hoort.Identificerende kenmerken die aan de officier van justitie zijn overgelegd
maar naar aanleiding van het onderzoek niet bij de betrokken persoon blijken
te horen, worden terstond na beëindiging van het onderzoek vernietigd.Het vijfde lidIn het voorgestelde vijfde lid is de regeling opgenomen met betrekking
tot de verstrekking van gegevens uit de reisdocumentenadministratie aan de
in het derde lid, onder b, bedoelde instellingen en personen die met het oog op de uitvoering van een wettelijke identificatieplicht een gerechtvaardigd
belang hebben bij deze verstrekking. Zoals in de toelichting bij het derde
lid reeds is opgemerkt, zal als gevolg van de opzet van de centrale reisdocumentenadministratie
als «positief» register (waarin meer statussen van reisdocumenten
zijn opgenomen dan alleen gestolen, vermist of van rechtswege vervallen) op
betrouwbaardere wijze dan thans in het Basisregister Reisdocumenten kunnen
worden vastgesteld of een reisdocument in het maatschappelijk verkeer mag
voorkomen.De verstrekking van gegevens beperkt zich in dit geval uitsluitend tot
de mededeling of een door de instelling of persoon opgegeven documentnummer
in de reisdocumentenadministratie voorkomt en, bij een bevestigend antwoord,
of het desbetreffende reisdocument gezien de status waarmee het in de reisdocumentenadministratie
is geregistreerd (gestolen, vermist, van rechtswege vervallen, vernietigd
etc.) in het maatschappelijk verkeer mag voorkomen. Daardoor weet de verifiërende
instelling of persoon dat het ter identificatie aangeboden reisdocument niet
op voorhand kan worden vertrouwd als bewijs van de identiteit van degene die
het document aanbiedt.Het zesde lidIngevolge het zesde lid worden bij of krachtens algemene maatregel van
rijksbestuur nadere regels gesteld met betrekking tot een drietal onderwerpen.In de eerste plaats zullen nadere regels worden gesteld met betrekking
tot de wijze waarop een verzoek tot verstrekking van gegevens kan worden ingediend
(onderdeel a). Een en ander is afhankelijk van de technische mogelijkheden
van de betrokken autoriteit, instelling of persoon. Het voornemen is dit te
regelen bij een op de algemene maatregel van rijksbestuur gebaseerde ministeriële
regeling.Voorts zal ingevolge onderdeel b van het zesde lid nader geregeld worden
welke gegevens zullen worden verstrekt aan de op basis van het eerste en het
derde lid onder a en het vierde lid aangewezen autoriteiten, instellingen
en personen en onder welke voorwaarden die verstrekking dient plaats te vinden.In dit kader zal onder andere geregeld worden dat het gebruik van biometrische
gegevens (vingerafdruk of gezichtsopname) als zoekingang in beginsel niet
mogelijk is, behalve in de specifieke gevallen die hiervoor zijn beschreven
in hoofdstuk 7 naar aanleiding van het advies van het Cbp.De verstrekking van een gegeven uit de centrale reisdocumentenadministratie
zal daarmee altijd zijn terug te voeren op een uitdrukkelijke bepaling in
de wet of in de tot stand te brengen algemene maatregel van rijksbestuur dan
wel een daarop gebaseerde ministeriële regeling.Tenslotte zullen bij of krachtens algemene maatregel van rijksbestuur
nadere regels worden gesteld omtrent de wijze waarop de verstrekking van gegevens,
bedoeld in het eerste en derde lid, kan plaatsvinden (onderdeel c). Evenals
hiervoor met betrekking tot de wijze van indiening van een verzoek tot verstrekking
van gegevens in onderdeel a is opgemerkt, zijn verschillende opties denkbaar,
afhankelijk van de technische mogelijkheden van de betrokken instelling of
persoon.Artikel I, onderdeel FArtikel 7, eerste lid, van de Paspoortwet bepaalt dat de kosten die een
gemeente dan wel een eilandgebied van de Nederlandse Antillen of Aruba verschuldigd
is en de door de aanvragers verschuldigde bedragen voor de aanlevering
van blanco reisdocumenten worden vastgesteld bij algemene maatregel van rijksbestuur.
Ingevolge artikel 7, derde lid, van de Paspoortwet kan voorts bij algemene
maatregel van rijksbestuur met betrekking tot een in Nederland aangevraagd
reisdocument worden bepaald dat de door de burger bij de aanvraag aan het
rijk dan wel aan de gemeente verschuldigde rechten of leges een in die algemene
maatregel van rijksbestuur te bepalen bedrag niet te boven gaan. Een en ander
is neergelegd in het Besluit paspoortgelden. De bedragen die in dit Besluit
zijn opgenomen, worden gemiddeld eenmaal per jaar herzien. Gezien de lengte
van de procedure waarbij een algemene maatregel van rijksbestuur wordt gewijzigd,
kunnen de bedragen meestal pas kort voor de inwerkingtreding van het gewijzigde
Besluit worden bekendgemaakt. Dit levert voor de instanties die reisdocumenten
uitgeven het probleem op dat zij bij de voorbereiding van hun begroting en
de vaststelling van de legesverordeningen niet kunnen anticiperen op de nieuwe
tarieven.Om voornoemde redenen wordt voorgesteld aan artikel 7 een vierde lid toe
te voegen, waarin de mogelijkheid wordt geopend de bedragen die op basis van
artikel 7, eerste en derde lid, van de Paspoortwet bij algemene maatregel
van rijksbestuur worden vastgesteld, volgens een bij algemene maatregel van
rijksbestuur vast te stellen systematiek, bij ministeriële regeling te
indexeren en bekend te maken. Op basis van bij die algemene maatregel van
bestuur vast te stellen criteria kan de indexering verschillend zijn voor
de onderscheidene delen van het Koninkrijk. Hiermee wordt een aanzienlijke
tijdwinst geboekt en kan het hoofd worden geboden aan de hierboven geschetste
problematiek.Artikel I, onderdeel GIn plaats van bij ministeriële regeling zal in het vervolg bij algemene
maatregel van rijksbestuur worden vastgesteld aan wie en onder welke voorwaarden
reisdocumenten als bedoeld in artikel 2, eerste lid, onderdeel g, van de Paspoortwet,
kunnen worden verstrekt.Artikel I, onderdeel HDe in dit onderdeel opgenomen wijziging van artikel 26 van de Paspoortwet
hangt, net als de wijziging van artikel 40, in de eerste plaats samen met
de introductie voor Nederland van de mogelijkheid van plaatsonafhankelijke
aanvraag en uitgifte van reisdocumenten. Op basis van het voorgestelde nieuwe
artikel 26, eerste lid, onder a, van de Paspoortwet zal een aanvraag voor
nationale paspoorten, reisdocumenten voor vluchtelingen en reisdocumenten
voor vreemdelingen in het vervolg door de burgemeester van iedere willekeurige
gemeente in Nederland in behandeling genomen kunnen worden, mits de aanvrager
is ingeschreven in de basisadministratie persoonsgegevens van een Nederlandse
gemeente. Hetzelfde geldt ingevolge artikel 26, vierde lid, ook voor de aanvragen
van de Nederlandse identiteitskaarten, die in Nederland worden ingediend.Behalve in Nederland blijkt ook bij personen die in het buitenland woonachtig
zijn, de behoefte te bestaan om plaatsonafhankelijk een aanvraag voor een
reisdocument te kunnen indienen. Dit heeft geleid tot een tweetal aanpassingen
in artikel 26.In de eerste plaats wordt de reeds bestaande mogelijkheid voor personen
die niet als ingezetene in de gemeentelijke basisadministratie persoonsgegevens
staan ingeschreven om in een door Onze Minister daartoe aangewezen gemeente
een aanvraag voor een reisdocument in te dienen (thans gebaseerd op artikel
26, eerste lid, onder d), van een andere juridische basis voorzien. In het
voorgestelde nieuwe artikel 26, eerste lid, onder a wordt de
burgemeester van een bij algemene maatregel van rijksbestuur aangewezen gemeente
bevoegd verklaard om dergelijke aanvragen in ontvangst te nemen. Deze wijziging
hangt samen met het voornemen om het aantal gemeenten in Nederland waar aanvragen
kunnen worden ingediend door personen die in het buitenland woonachtig zijn
of om andere redenen niet als ingezetene in de gemeentelijke basisadministratie
zijn ingeschreven, uit te breiden.Daarnaast wordt in de voorgestelde wijziging van artikel 26, vierde lid,
de beperking opgeheven dat een Nederlandse identiteitskaart in het buitenland
alleen kan worden aangevraagd bij het hoofd van een consulaire post indien
de aanvrager woonachtig is in diens ressort of in het ressort van een onder
zijn verantwoordelijkheid staande consulaire post. Dit houdt in dat bijvoorbeeld
een Nederlander die in Duitsland vlak bij de Zwitserse grens woont voor de
aanvraag van zijn Nederlandse identiteitskaart zich niet hoeft te begeven
naar een verafgelegen Nederlands consulaire vertegenwoordiging in Duitsland,
maar de aanvraag ook kan indienen bij de veel dichterbij gelegen consulaire
vertegenwoordiging in het Zwitserse Bazel. De mogelijkheid om in het buitenland
plaatsonafhankelijk een Nederlandse identiteitskaart aan te vragen is overigens
wel beperkt tot de consulaire buitenlandse posten die gelegen zijn binnen
het gebied waarvoor de Nederlandse identiteitskaart gebruikt kan worden als
reisdocument.Artikel I, onderdeel IDe voorgestelde aanpassing van artikel 28, derde lid, van de Paspoortwet
houdt verband met het opnemen van de gezichtsopname en een aantal vingerafdrukken
van de houder in een chip in zijn reisdocument. Het afnemen van deze biometrische
gegevens, in het bijzonder de vingerafdrukken, vereist dat betrokkene in beginsel
altijd in persoon dient te verschijnen bij de autoriteit die de aanvraag in
behandeling neemt. Gezien de gewenste betrouwbaarheid en technische kwaliteit
van de in het reisdocument op te nemen gegevens, zijn de mogelijkheden om
van deze persoonlijke verschijningsplicht af te zien derhalve zeer beperkt
geworden. Tegen die achtergrond wordt voorgesteld dat alleen op grond van
bij algemene maatregel van rijksbestuur vastgestelde zwaarwegende redenen,
zoals invaliditeit of bedlegerigheid in verband met een ernstige ziekte, kan
worden afgezien van het verschijnen in persoon. Voorts zullen bij of krachtens
algemene maatregel van rijksbestuur nadere regels worden gesteld over de wijze
waarop in die gevallen de gezichtsopname, de vingerafdrukken of de handtekening
van de aanvrager kunnen worden verkregen. Deze regels zullen in voorkomende
gevallen worden vastgesteld na overleg met (vertegenwoordigers) van de betrokken
autoriteiten.Artikel I, onderdelen J en KOp basis van het gewijzigde artikel 30, eerste lid, van de Paspoortwet
wordt in het vervolg bij algemene maatregel van rijksbestuur vastgesteld wie
en onder welke voorwaarden houder kan blijven van een geldig Nederlands reisdocument
naast het aangevraagde reisdocument.Ingevolge het gewijzigde artikel 31, derde lid, van de Paspoortwet zal
het stellen van nadere regels omtrent de af te leggen verklaring van vermissing
van een reisdocument bij of krachtens algemene maatregel van rijksbestuur
geschieden. In de algemene maatregel van rijksbestuur zullen een aantal kaderstellende
voorschriften worden opgenomen, waaraan de met de uitvoering van de Paspoortwet
belaste autoriteiten zich dienen te houden met betrekking tot de af te leggen
verklaring van vermissing. Met de opneming van deze voorschriften in een algemene
maatregel van rijksbestuur wordt beoogd, in het belang van de bestrijding
van fraude en misbruik van reisdocumenten, de toepassing daarvan
door alle uitgevende instanties in Nederland, de Nederlandse Antillen en Aruba
en in het buitenland te waarborgen. Bij ministeriële regeling zullen
aanvullende voorschriften kunnen worden uitgevaardigd (onder andere met betrekking
tot de exacte inhoud van het formulier van vermissing), waarbij kan worden
ingespeeld op relevante ontwikkelingen op dit terrein.Artikel I, onderdeel LEen aantal van de voorgestelde wijzigingen in artikel 40 van de Paspoortwet
hangt, net als de wijzigingen in artikel 26 (zie onderdeel H) samen met de
introductie van de mogelijkheid van plaatsonafhankelijke uitgifte van reisdocumenten,
zowel in Nederland als in het buitenland. De aangepaste bepalingen in artikel
40, eerste lid, onder a respectievelijk zevende lid, zijn gelijkluidend aan
die in artikel 26, eerste lid, onder a respectievelijk vierde lid. Voor een
nadere toelichting op deze wijziging wordt dan ook verwezen naar de artikelsgewijze
toelichting op artikel 26 van de Paspoortwet. Teneinde ook het plaatsonafhankelijk
verstrekken van nationale paspoorten, reisdocumenten voor vluchtelingen of
reisdocumenten voor vreemdelingen in het buitenland te vereenvoudigen, wordt
tevens voorgesteld de in artikel 40, eerste lid, onder c bestaande beperking
op te heffen. Dit betekent dat de bevoegdheid tot verstrekking niet langer
uitsluitend berust bij het hoofd van de daartoe aangewezen consulaire post,
voor zover het personen betreft die zich in zijn ressort of in het ressort
van een onder zijn verantwoordelijkheid staande consulaire post bevinden,
maar het hoofd van iedere daartoe aangewezen consulaire post tot verstrekking
van deze reisdocumenten bevoegd is.Artikel I, onderdeel MIn het eerste lid van het nieuw voorgestelde artikel 41a van dit voorstel
van rijkswet wordt bepaald dat de minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties,
alvorens een reisdocument wordt uitgereikt, een onderzoek laat doen naar de
ingediende aanvraag met het oog op het voorkómen van identiteitsfraude.
Bij het onderzoek worden in eerste instantie een aantal bij de aanvraag opgenomen
gegevens, te weten de gezichtsopname, de vingerafdrukken en de aanduiding
van het geslacht van de aanvrager, automatisch vergeleken met de in de reisdocumentenadministratie
beschikbare gegevens. Indien het vermoeden ontstaat dat er sprake is van een
situatie, waarin de aanvrager meer reisdocumenten dan ingevolge de Paspoortwet
is toegestaan heeft aangevraagd onder zijn eigen naam, dan wel bij de aanvraag
gebruik heeft gemaakt van persoonsgegevens van een andere of van een niet-bestaande
persoon, zal het bovenbedoelde nadere onderzoek worden verricht. Het vervolgonderzoek
op basis waarvan met de nodige zekerheid moet worden beslist of uitreiking
van een reisdocument op grond van een van de hierboven genoemde gronden achterwege
dient te blijven, geschiedt handmatig door middel van dactyloscopisch onderzoek
naar de vingerafdrukken en het gezicht van de mogelijke dubbelgangers en naar
andere gegevens uit de reisdocumentenadministratie en eventueel andere administraties,
zoals de GBA of een bevolkingsadministratie in de Nederlandse Antillen of
Aruba.In het tweede lid van artikel 41a wordt voorgesteld dat de minister van
Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties op basis van het onderzoek de tot
uitreiking bevoegde autoriteit mededeelt of het reisdocument mag worden uitgereikt.
Indien er sprake is van een situatie als bedoeld in het eerste lid, waarbij
een onterechte aanvraag is ingediend, zal daarvan aangifte worden gedaan.In het voorgestelde derde lid van artikel 41a wordt geregeld dat bij algemene
maatregel van rijksbestuur kan worden bepaald dat deze controleprocedure niet
van toepassing is op bepaalde documenten. Hierbij moet vooral worden gedacht
aan nooddocumenten, die niet centraal worden vervaardigd.Artikel I, onderdeel NIn de eerste plaats wordt voorgesteld aan artikel 42, tweede lid, van
de Paspoortwet een onderdeel a toe te voegen op basis waarvan de termijn van
twee respectievelijk vier weken voor de uitreiking van het verstrekte reisdocument
begint te lopen vanaf het moment dat de mededeling van de minister dat tot
uitreiking mag worden overgegaan, bedoeld in artikel 41a, tweede lid, is ontvangen.
Daarmee wordt voorkomen dat ten onrechte een reisdocument wordt uitgereikt.
Aangezien iedere 24 uur alle aanvragen die gedurende die periode zijn ontvangen
uit hoofde van artikel 41a zullen worden onderzocht en er van uitgaande dat
de meeste aanvragen geen aanleiding zullen geven tot nader onderzoek, zal
de uitreiking van het aangevraagde reisdocument in de regel binnen de bovengenoemde
termijnen kunnen geschieden. Indien een aanvraag aanleiding geeft tot dactyloscopisch
onderzoek, waaruit naar voren komt dat het niet om een frauduleuze aanvraag
gaat, zal naar verwachting ook in dat geval de termijn van twee respectievelijk
vier weken aangehouden kunnen worden.In het nieuwe onderdeel b van artikel 42, tweede lid, wordt geregeld dat
de reisdocumenten die ingevolge artikel 41a, derde lid, niet aan het bovenbedoelde
onderzoek worden onderworpen, de gewone termijnen voor uitreiking beginnen
te lopen vanaf het moment van de verstrekking.Voorgesteld wordt in het derde lid van artikel 42 een nieuw onderdeel
c in te voegen, inhoudende dat niet tot uitreiking van het aangevraagde reisdocument
wordt overgegaan indien de tot uitreiking bevoegde autoriteit geen mededeling
uit hoofde van artikel 41a, tweede lid, heeft ontvangen dat tot uitreiking
kan worden overgegaan. Daartegen staat beroep open op de rechter overeenkomstig
de in de drie landen van het Koninkrijk geldende bepalingen.De toevoeging van een nieuw onderdeel e in artikel 42, derde lid, van
de Paspoortwet beoogt te voorkomen dat een reisdocument dat technisch niet
in orde is, kan worden uitgereikt. Bij de invoering van biometrische gegevens,
die in een chip in het reisdocument worden opgeslagen, krijgt dit aspect een
zwaardere betekenis dan voorheen. De huidige regeling omtrent het niet uitreiken
van reisdocumenten acht de regering in dit opzicht onvoldoende. In het nieuwe
onderdeel e wordt geregeld dat uitreiking van het reisdocument ook achterwege
blijft in situaties die ingevolge artikel 54, eerste lid, onder b, c, d of
e, van de Paspoortwet dienen te leiden tot inhouding van een reeds uitgereikt
reisdocument. Het gaat dan om gevallen waarin het reisdocument zodanig is
beschadigd dat daarin opgenomen beveiligingskenmerken zijn aangetast, gegevens
niet meer leesbaar zijn of een deel ervan ontbreekt, in of aan het document
wijzigingen zijn aangebracht of aantekeningen zijn gesteld door een onbevoegde,
de gezichtsopname van de houder niet langer voldoende gelijkenis vertoont
of blijkt dat in het document abusievelijk verkeerde gegevens zijn vermeld
dan wel anderszins fouten zijn gemaakt bij de vervaardiging van het reisdocument.Tevens wordt in artikel 42 van de Paspoortwet een nieuw vierde lid opgenomen,
dat voor de persoonlijke verschijningsplicht van de houder bij de uitreiking
van zijn reisdocument de tegenhanger vormt van de aangepaste regeling ter
zake van de persoonlijke verschijningsplicht van de aanvrager in
artikel 28, derde lid, van de Paspoortwet. Ook bij de uitreiking dient in
beginsel te gelden dat betrokkene persoonlijk verschijnt bij de bevoegde autoriteit.
Dat is niet alleen van belang voor de controle op de goede werking van de
in de chip opgeslagen biometrische kenmerken van de houder, maar ook voor
het verkrijgen van de nodige zekerheid dat het reisdocument aan de rechtmatige
houder wordt uitgereikt. Uitzonderingen op deze regel zullen bij algemene
maatregel van rijksbestuur worden vastgesteld.Artikel I, onderdeel OHet vierde en vijfde lid van het huidige artikel 47 van de Paspoortwet
kunnen vervallen, omdat zij overbodig zijn geworden. De vermelding van de
van rechtswege vervallen reisdocumenten worden in de huidige situatie opgenomen
in het Register paspoortsignaleringen met het oog op de mededeling daarvan
aan de autoriteiten die bevoegd zijn dergelijke reisdocumenten in te houden
(politie/grensbewaking). In het nieuwe systeem zullen de gegevens over van
rechtswege vervallen documenten in de centrale reisdocumentenadministratie
worden opgenomen en van daaruit aan de genoemde autoriteiten ter beschikking
worden gesteld.Artikel I, onderdeel PEvenals in artikel 3, tweede en derde lid, van de Paspoortwet wordt in
dit onderdeel het woord «foto» vervangen door de in de EU-verordening
gebruikte term «gezichtsopname».Artikel I, onderdeel QDe wijziging van artikelen 57 van de Paspoortwet houdt in dat in het vervolg
bij algemene maatregel van rijksbestuur zal worden vastgesteld in welke gevallen
en op welke wijze de tot verstrekking, weigering of vervallenverklaring van
reisdocumenten bevoegde autoriteiten deze documenten definitief aan het verkeer
kunnen onttrekken.Artikel I, onderdeel RVoorgesteld wordt in artikel 59 van de Paspoortwet te bepalen, dat de
regels met betrekking tot de administratieve uitvoering van deze wet en de
beveiliging van het reisdocumentenuitgifteproces bij of krachtens algemene
maatregel van rijksbestuur kunnen worden vastgesteld.De maatregelen waar in dit kader op wordt gedoeld, zijn thans uitsluitend
terug te vinden in een viertal ministeriële regelingen, de zogenaamde
paspoortuitvoeringsregelingen. Deze regelingen zijn gemaakt voor de instanties,
belast met de uitgifte van reisdocumenten in Nederland, de Nederlandse Antillen
en Aruba, in het buitenland (inclusief het ministerie van Buitenlandse Zaken)
en voor de Koninklijke Marechaussee (uitgifte noodpaspoorten aan de grens).Een aantal van deze maatregelen, met name die gelden voor alle paspoortuitgevende
instanties gezamenlijk en die een permanent karakter hebben, zullen bij algemene
maatregel van rijksbestuur worden geregeld. Indien het gaat om gedetailleerde
voorschriften, waarbij snel op nieuwe ontwikkelingen in de administratie en
op het terrein van beveiliging moet kunnen worden ingespeeld, zullen deze
in een ministeriële regeling worden vastgelegd.Artikel IIDit artikel houdt rekening met de mogelijkheid dat de invoering van biometrische
gegevens in de Nederlandse reisdocumenten op een ander tijdstip plaatsvindt
dan de totstandkoming van de centrale reisdocumentenadministratie en de plaatsonafhankelijke
aanvraag- en uitgifteprocedures voor reisdocumenten.De staatssecretaris van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties,A. Th. B. Bijleveld-SchoutenXNoot1De oorspronkelijke tekst van het voorstel van wet en van de memorie van
toelichting zoals voorgelegd aan de Raad van State is ter inzage gelegd bij
het Centraal Informatiepunt Tweede Kamer.XNoot1Verordening (EG) Nr. 2252/2004 van de Raad van 13 december 2004,
Pb EG L 385, blz. 1.XNoot1Brief van 9 december 1997, Kamerstukken II 1997/98, 25 764,
nr. 3.XNoot2Kamerstukken II 1997/98, 25 764, nr. 7.XNoot3Rijkswet van 8 maart 2001 tot wijziging van de Paspoortwet, onder
andere in verband met het daarin opnemen van enige bepalingen ter voorkoming
van misbruik van reisdocumenten, Stb. 2001, 132.XNoot4Kamerstukken II 2004/05, 29 754, nr. 5.XNoot5Kamerstukken II 2004/05, 25 764, nr. 26.XNoot6Kamerstukken II 1997/98, 25 764, nr. 3.XNoot1Kamerstukken II 1997/98, 25 764, nr. 4.XNoot2Kamerstukken II 1997/98, 25 764, nr. 7.XNoot3Kamerstukken II 1997/98, 25 764, nr. 4.XNoot4Kamerstukken II 2003/04, 25 764, nr. 22.XNoot5AO van 24 januari 2001, (Kamerstukken II 2000/01, 25 764, nr. 15,
AO van 21 juni 2001 (Kamerstukken II 2000/01, 25 764, nr. 17).XNoot6Wijziging van de Paspoortwet, onder andere in verband met het toepassen
van biometrie in reisdocumenten, Kamerstukken II 2001/02, 28 342 (R 1719).XNoot1Zie voor een verslag de brief van 3 juli 2002, Kamerstukken II 2001/02,
25 764, nr. 19.XNoot2Brief van 19 december 2003, Kamerstukken 2003/04, 25 764, nr.
22.XNoot3Kamerstukken II 2004/05, 25 764, nr. 26.XNoot1Rijkswet van 8 maart 2001 tot wijziging van de Paspoortwet, onder
andere in verband met het daarin opnemen van enige bepalingen ter voorkoming
van misbruik van reisdocumenten, Stb. 2001, 132.XNoot1Kamerstukken II 2005/06, 29 515, nr. 96.XNoot1Kamerstukken II, 2006/07, 29 515, nr. 157 met bijlage.XNoot1Wet van 21 oktober 2007, Stb. 2007, 288.XNoot1Kamerstukken II 2004/05, 25 764, nr. 27.XNoot1Wijziging van de Paspoortwet, onder andere in verband met het toepassen
van biometrie in reisdocumenten, Kamerstukken II 2001/02, 28 342 (R 1719)XNoot1Pb EG L 281, 1995.XNoot1Kamerstukken II 2003/04, 29 441, nr. 3, blz. 21.XNoot1Kamerstukken II 2004/05, 25 764, nr. 26. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-31324-3.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl