Wijz. Provinciewet en Gemeentewet ivm aanpassing procedure benoeming commissaris van de Koning en burgemeester; Memorie van antwoord
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-07 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 20032004-29012, nr. C

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum ontvangst

24-03-2004

Eerste Kamer der Staten-Generaal

2003-2004

29012 nr. C

22-03-2004

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 29012Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 28 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
29 012Wijziging van de Provinciewet en de Gemeentewet in verband met aanpassing
van de procedure tot benoeming van de commissaris van de Koning en de burgemeester
en in verband met het tijdelijk verruimen van de periode gedurende welke ontheffing
van het woonplaatsvereiste van de burgemeester mogelijk isCMEMORIE VAN ANTWOORDOntvangen 22 maart 2004Met belangstelling hebben wij kennisgenomen van de vragen en opmerkingen
van de leden van de aan het woord zijnde fracties. Graag gaan wij daar op
in.De leden van de fractie van het CDA wezen op een aantal ontwikkelingen,
te beginnen bij de grondwetsherziening van 1983, en vroegen naar aanleiding
daarvan om het oordeel van de regering over de spankracht en het absorptievermogen
van de betrokkenen bij de mede-overheden, met name de gemeenten.Met betrekking tot de ontwikkelingen die de aan het woord zijnde leden
memoreerden kan opgemerkt worden dat de gemeenten op onderdelen van de dualiseringsoperatie
nog zoekende zijn om hun weg te vinden. Hoewel de invoering van de gekozen
burgemeester in het kader van het onderhavige voorstel niet aan de orde is,
zijn wij van mening – zoals wij dat ook bij eerdere gelegenheden hebben
uitgedragen – dat het geen aanbeveling verdient eerst de uitkomst van
de evaluatie van de dualiseringsoperatie geheel af te wachten voordat de gekozen
burgemeester kan worden ingevoerd. Het achter elkaar schakelen van deze processen
zou veel tijd kosten en gemeenten zeer langdurig in een veranderingsproces
houden. Uiteindelijk zal het noodzakelijke veranderingsproces zich sneller
voltrekken wanneer de gekozen burgemeester overeenkomstig het tijdschema dat
de regering voor ogen staat wordt ingevoerd. Niet onbelangrijk is verder dat
beide veranderingen in elkaars verlengde liggen. De invoering van de gekozen
burgemeester versterkt het proces van dualisering. In dit verband mogen wij
verwijzen naar de gedachtewisseling die in de Tweede Kamer heeft plaatsgevonden
naar aanleiding van een motie die ertoe strekte de invoering van de gekozen
burgemeester uit te stellen tot na de afronding van de evaluatie van de dualisering.
Deze motie (Kamerstukken II 2003–2004, 29 223 nr. 5) werd overigens
verworpen.De leden van de CDA-fractie vroegen hoe de regering de ontwikkelingen,
sinds de evaluatie uit april 2002, beoordeelt met betrekking tot de vervulling
van burgemeestersvacatures. Is er ruim voldoende aanbod van bestuurlijk goed
gekwalificeerde gegadigden voor burgemeestersfuncties? Zijn er
significant opvallende ontwikkelingen sindsdien die naar het oordeel van de
regering dat beeld uit het evaluatierapport van april 2002 veranderen?Op basis van de bij ons beschikbare gegevens kan worden geconstateerd
dat er sinds genoemde evaluatie een lichte daling is opgetreden van het gemiddeld
aantal sollicitanten. Het lijkt echter niet goed mogelijk om eenduidig de
conclusie te trekken dat dit zonder meer het gevolg zou zijn van de wijzigingen
in het stelsel. Al langer is sprake van een daling van het gemiddeld aantal
sollicitanten per vacature. De afgelopen jaren geven een fluctuerend beeld
te zien, waarbij gemeentegrootte en gemeentelijke herindelingen een rol spelen.
Wij hebben niet kunnen constateren dat er een onvoldoende aanbod van bestuurlijk
goed gekwalificeerde gegadigden voor burgemeestersvacatures zou zijn. Ook
hier speelt de grootte van de gemeente uiteraard een rol. Voor kleinere gemeenten
is het aanbod doorgaans groter dan voor grote gemeenten. Deze situatie staat
op zichzelf los van de stelselwijziging.Voorts vroegen de leden van de CDA-fractie of de terugtrekking van een
tweede kandidaat al dan niet op verzoek van derden wordt aanvaard als een
voldongen feit dat het bijzondere geval oplevert of dat de regering hier een
actievere positie voor de minister ziet.Zoals onder meer in de brief van de toenmalige minister van BZK van 10 juli
2001 (Kamerstukken I 2000–2001, 25 444, nr. 11f) ter gelegenheid
van de behandeling van wetsvoorstel 25 444 aan uw Kamer is uiteengezet,
is er van een bijzonder geval als bedoeld in de wet sprake in gevallen die
een situatie van overmacht naderen. Daarbij kan worden gedacht aan de omstandigheid
dat een kandidaat overlijdt of ernstig ziek wordt, of wanneer een kandidaat
zich op het laatste moment terugtrekt. Daarnaast kan daarvan ook sprake zijn
bij gemeentelijke herindeling. In geen geval mogen politieke, beleidsmatige
of bestuurlijke overwegingen een leidraad voor de raad vormen om af te wijken
van de meervoudige aanbeveling. Dit zal door de minister van BZK per geval
moeten worden beoordeeld aan de hand van de motivering van de gemeenteraad
en de rapportage van de commissaris van de Koningin over de inhoud en het
verloop van de procedure. Het terugtrekken van een kandidaat wordt niet zonder
meer als een voldongen feit aanvaard dat een bijzonder geval oplevert. Dat
is afhankelijk van de omstandigheden van het geval, zoals het moment van terugtreden
en de daarvoor gegeven reden.In de circulaire van de minister van BZK van 21 november 2001, kenmerk
BK01/96 073, aan de gemeentebesturen en de commissarissen van de Koningin,
inzake procedureregels bij burgemeestersbenoemingen, wordt expliciet ingegaan
op de interpretatie van artikel 61, vijfde lid, van de Gemeentewet. Overeenkomstig
de circulaire worden de raad en de vertrouwenscommissie aan het begin van
de procedure door de commissaris gewezen op de voor een rechtsgeldige aanbeveling
geldende vereisten. De minister heeft in deze procedure een toetsende rol.De aan het woord zijnde leden vroegen – onder verwijzing naar hetgeen
in de nota naar aanleiding van het verslag bij het onderhavige wetsvoorstel
aan de Tweede Kamer werd gesteld – onder welke omstandigheden de enkelvoudige
aanbeveling toch wordt geaccepteerd. In de passage die deze leden aanhaalden
hebben wij uiteengezet dat geen acht wordt geslagen op een enkelvoudige aanbeveling
die de toets van de minister niet kan doorstaan. Dat hoeft echter niet onder
alle omstandigheden te betekenen dat de gemeenteraad een nieuwe aanbeveling
dient vast te stellen. Het onder alle omstandigheden verlangen van een nieuwe
aanbeveling kan te zeer vertragend werken, hetgeen niet in het belang is van
het functioneren van het gemeentebestuur. De aan het woord zijnde leden vroegen
in welke gevallen een enkelvoudige aanbeveling (die de toets van de minister
niet kan doorstaan) toch wordt geaccepteerd. In de situatie zoals de aan het woord zijnde leden die schetsen wordt
de enkelvoudige aanbeveling nimmer geaccepteerd. Ofwel wordt ervoor gekozen
dat de gemeenteraad een nieuwe aanbeveling dient vast te stellen, ofwel de
minister is van oordeel dat hij op basis van de hem aangedragen informatie
zelfstandig tot een benoemingsvoordracht aan de Kroon kan komen. In het laatste
geval is overigens niet uitgesloten dat de kandidaat die op de (niet geaccepteerde)
enkelvoudige aanbeveling van de gemeenteraad staat wordt voorgedragen. Per
geval wordt bezien – waarbij raadpleging van de commissaris van de Koningin
niet uitgesloten is – welke weg het beste bewandeld kan worden wanneer
een enkelvoudige aanbeveling niet wordt geaccepteerd. Een blauwdruk is daarvoor
niet te geven.De leden van de CDA-fractie vroegen wie volgens de regering, behoudens
de raadsleden, de adviseurs en de griffieambtenaren, nog meer rechtens op
de hoogte zijn van de identiteit van de tweede kandidaat op de aanbeveling,
en welke de aard van de verplichting tot geheimhouding voor deze personen
is.Zonder volledigheid te pretenderen wijzen wij op ambtenaren van de gemeente
(griffier en ondersteunend personeel zoals notulisten en degenen die belast
zijn met het concipiëren van correspondentie), ambtenaren van de provincie
(medewerkers van het kabinet van de commissaris van de Koningin) en departementale
ambtenaren. Gelet op het feit dat uit de wet voortvloeit dat beraadslagingen
met gesloten deuren plaatsvinden en dat daarvan afzonderlijke – niet
openbare – verslagen worden vastgesteld en dat ten aanzien van de beraadslagingen
en de stukken die aan de raad worden gezonden dan wel die door de raad aan
de minister worden gezonden een geheimhoudingsplicht geldt (artikel 61c Gemeentewet),
geldt deze geheimhoudingsplicht ook voor al diegenen die uit hoofde van hun
functie van deze bescheiden en beraadslagingen kennis dragen. Afgezien van
rechtspositionele sancties is schending van de geheimhoudingsplicht strafbaar
uit hoofde van artikel 272 van het Wetboek van Strafrecht.Voorts vroegen de aan het woord zijnde leden welke de relatie is tussen
de Wet Openbaarheid van Bestuur en de dubbele aanbeveling en de documenten
en verhandelingen die daaraan vooraf zijn gegaan, nadat dit wetsvoorstel kracht
van wet heeft gekregen.Met een beroep op de Wet Openbaarheid van Bestuur kan geen openbaarheid
bewerkstelligd worden van documenten die op grond van de wettelijke benoemingsprocedure
van de burgemeester vertrouwelijk zijn. De Afdeling bestuursrechtspraak van
de Raad van State heeft geoordeeld dat alle uitputtende bijzondere openbaarheidsregelingen
uit de Gemeentewet de Wet Openbaarheid van Bestuur opzij zetten.1 Zo werden de artikelen 252 en 553 van de Gemeentewet en de artikelen 254,915, 167, 179 en 2016 van de Provinciewet als een uitputtende bijzondereopenbaarheidsregeling aangemerkt7. In de artikelen
I, onderdeel c, en II, onderdeel c, van het onderhavige voorstel wordt eveneens
een uitputtende wettelijke openbaarheidsregeling geschapen, aangezien het
een regeling betreft die voor alle mogelijke voorkomende gevallen de openbaarheid
regelt.Ten slotte stelden deze leden dat de beraadslagingen over de aanbeveling
tot nu toe in beginsel openbaar zijn. Wordt deze situatie anders nu de aanbeveling
deels niet openbaar is, zo vroegen deze leden. Ook de leden van de fractie
van GroenLinks stelden vragen over dit onderwerp.In tegenstelling tot hetgeen de aan het woord zijnde leden veronderstellen
zijn de beraadslagingen van de raad over het advies van de vertrouwenscommissie
niet openbaar. Dit vloeit voort uit het vierde lid van artikel 61 van de Gemeentewet,
in samenhang met het eerste lid van artikel 61c. Zulks is ook
verwoord in de circulaire met betrekking tot de benoemingsprocedure (onderdeel
IX onder 5 van de circulaire Procedureregels bij burgemeesterbenoemingen van
21 november 2001, nr. BK01/96.73). Het besluit tot vaststelling van de
aanbeveling kan in de huidige situatie desgewenst in het openbaar worden vastgesteld,
zonder dat daarover wordt beraadslaagd (onderdeel XI onder 8). Na het van
kracht worden van de nu aan de orde zijnde wijziging van de openbaarheid van
de aanbeveling blijft de niet-openbaarheid van de beraadslaging gehandhaafd,
en zal de raad de aanbeveling alleen voor zover die betrekking heeft op de
nummer één in openbaarheid kunnen vaststellen.De leden van de PvdA-fractie vroegen of nog eens precies kan worden aangegeven
onder welke omstandigheden sprake is van een bijzonder geval dat een enkelvoudige
aanbeveling zou kunnen rechtvaardigen. Met name het feit dat de terugtrekking
van een kandidaat tot een onverwachte situatie kan leiden roept bij deze fractie
vragen op, omdat tegelijkertijd gezegd wordt dat daar geen sprake van kan
zijn als dit gebeurt voordat de aanbeveling openbaar is. In welke stadia dan
wel? Verder vroegen zij hoe een dergelijke gang van zaken nog te controleren
is als wordt geregeld dat de naam van de tweede kandidaat niet geopenbaard
wordt.Op de omstandigheden waaronder sprake is van een bijzonder geval zijn
wij hiervoor reeds ingegaan. Een enkelvoudige aanbeveling is inderdaad niet
aanvaardbaar als deze het gevolg is van het terugtrekken van een kandidaat
voordat de aanbeveling openbaar is. Hiermee dient met name te worden voorkomen
dat politieke, beleidsmatige of bestuurlijke overwegingen een rol spelen bij
het besluit tot het voortijdig terugtrekken. De redenen die aan het besluit
tot terugtrekken ten grondslag liggen dienen onvoorzienbaar te zijn en te
zijn ontleend aan de persoon van de desbetreffende kandidaat.De minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties toetst –
na ontvangst van de aanbeveling en de rapportage van de commissaris van de
Koningin – de inhoud van de aanbeveling en de gevolgde procedure, waarbij
hij de beschikking heeft over alle vertrouwelijke stukken.De leden van de fractie van GroenLinks vroegen waarom het kabinet heeft
vastgehouden aan de meervoudige aanbeveling. Het antwoord dat in de nota naar
aanleiding van het verslag aan de Tweede Kamer werd gegeven (Kamerstukken
II 2003–2004, 29 012, nr. 5 blz. 3) achtten zij weinig bevredigend.
Waarom is de meervoudige aanbeveling een uitgangspunt, zo vroegen deze leden.Wij achten het van belang dat een aanbeveling in de regel uit twee personen
bestaat. In dat geval is de kenbaar gemaakte voorkeur van de gemeenteraad
(ook al is de aanbeveling slechts voor de «helft» openbaar) niet
beperkt tot één persoon. Als de eerstaanbevolene onverhoopt
niet benoemd kan worden is in ieder geval bekend welke kandidaat als tweede
op de voorkeursvolgorde van de gemeenteraad staat. In dat geval zal deze persoon
benoemd kunnen worden, zonder dat de gemeenteraad een nieuwe aanbeveling hoeft
vast te stellen. Dit achten wij van een zodanig belang dat het uitgangspunt
van de meervoudige aanbeveling is gehandhaafd.Overigens zijn wij van mening – dit eveneens in antwoord op vragen
van de leden van de fractie van GroenLinks – dat een enkelvoudige aanbeveling
niet op gespannen voet staat met de Grondwet. Wij verwijzen naar de uitgebreide
gedachtewisseling die hierover in het kader van wetsvoorstel 25 444 is
gevoerd. De opvatting van de regering is dat de kern van de in artikel 131
van de Grondwet neergelegde bevoegdheid van de Minister van Binnenlandse Zaken
en Koninkrijksrelaties bij zijn voordracht aan de Kroon is dat hij ervoor
instaat dat gemeenten over kwalitatief goede burgemeesters kunnen beschikken.
Dat brengt met zich mee dat, indien de minister tot de slotsom komt dat een
aanbevolen kandidaat niet geschikt is voor de functie, hij die
kandidaat niet voor benoeming bij de Kroon behoeft voor te dragen, los van
de vraag of het dan om een enkel- of meervoudige aanbeveling gaat. Een aanbeveling
kan niet méér worden dan het is: een advies met een bijzondere
(wettelijke) status in die zin dat het niet vrijblijvend is en dat afwijking
niet willekeurig en zonder motivering kan geschieden (Kamerstukken I 2000–2001,
25 444, nr. 11b, blz. 4).De leden van de fractie van GroenLinks vroegen nog of de enkelvoudige
aanbeveling acceptabel is als de vertrouwenscommissie en de gemeenteraad/provinciale
staten van mening zijn dat er, op basis van kwalitatieve argumenten die op
basis van de profielschets steekhoudend zijn, slechts één kandidaat
geschikt is. Voorts vroegen zij of het feit dat er slechts één
kandidaat heeft gesolliciteerd, die echter wel uitermate geschikt is, acceptabel
is voor een enkelvoudige aanbeveling.Bij het aanvaardbaar zijn van een enkelvoudige aanbeveling dient sprake
te zijn van aan overmacht grenzende situaties. Het feit dat er maar één
sollicitant is, die bovendien uitermate geschikt is, zou naar ons oordeel
als zo'n situatie kunnen worden aangemerkt. Het geval dat slechts één
kandidaat geschikt wordt geacht, is een andere. Dat zal in de regel eerder
blijken in de procedure, zodat het – om de keuzemogelijkheid voor de
gemeenteraad/provinciale staten te vergroten – mogelijk zou zijn eventueel
de vacature opnieuw open te stellen. Verder is het afhankelijk van de motivering
over de geschiktheid van de kandidaten in de aanbeveling of kan worden volstaan
met een enkelvoudige aanbeveling.De aan het woord zijnde leden vergeleken de geheimhouding van de naam
van de tweede kandidaat op de aanbeveling met de ontwikkelingen rond de invoering
van de gekozen burgemeester. Wordt dit een verkiezing tussen kandidaten waarbij
hun identiteit geheim gehouden wordt? Is het de uitdrukkelijke bedoeling dat
er slechts één kandidaat meedoet? Worden de carrierekansen van
de verliezende kandidaat en het kwalitatieve aanbod van kandidaten dan niet
geschaad, zo vroegen deze leden.De verkiezingsprocedure voor een gekozen burgemeester en de procedure
die leidt tot de vaststelling van een aanbeveling in het kader van de kroonbenoeming
achten wij op dit punt niet vergelijkbaar.Tot slot vroegen de leden van de fractie van GroenLinks onder verwijzing
naar de voorgestelde wijziging met betrekking tot de eedafleging waarom niet
tevens voor een god-neutrale formulering onder schrapping van het toevoegsel
«Almachtig» is gekozen.De onderhavige wijziging heeft alleen betrekking de beëdiging bij
de herbenoeming van een commissaris van de Koningin. Mogelijk wordt gemaakt
dat de Minister van BZK in dat geval als beëdigende autoriteit kan optreden
na verkregen machtiging van de Koningin.Aanpassingen in het formulier voor de af te leggen eed of belofte (die
ook zullen doorwerken naar andere wettelijke bepalingen) gaan de reikwijdte
van het onderhavige voorstel te buiten.De Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties,J. W. RemkesDe Minister voor Bestuurlijke Vernieuwing en Koninkrijksrelaties,Th. C. de Graaf XNoot1ABRvS, 11 september 2002, JB 2002/320.XNoot2Rechtbank Breda, 5 oktober 2001, JB 2001/307.XNoot3President Rechtbank Assen, 3 april 2003, LJN-nummer AF7010.XNoot4Gerechtshof 's-Hertogenbosch 11 juli 2003, LJN-nummer AH9823.XNoot5Rechtbank Leeuwarden, 12 mei 2000 LJN-nummer AA571.XNoot6Rechtbank Haarlem, 3 oktober 2001, LJN-nummer AA7513.XNoot7Gerechtshof Amsterdam, 6 augustus 2003, LJN-nummer AI0892. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-20032004-29012-C.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl