Stankbeleid; Verslag algemeen overleg
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 22715, nr. 11

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

23-05-1995

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1994-1995

22715 nr. 11

27-04-1995

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamVragen en opmerkingen uit de commissieHet antwoord van de ministerTweede termijnOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 22715Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 41 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
22 715Stankbeleidnr. 11VERSLAG VAN EEN ALGEMEEN OVERLEGVastgesteld 27 april 1995De vaste commissie voor Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer1 heeft op 29 maart 1995 overleg gevoerd met minister De
Boer van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer over:– de herziene nota stankbeleid;– de brief van de minister van 31 januari 1995 inzake haar reactie
op de ingekomen commentaren op de herziene nota stankbeleid;– de brief van de minister van 21 maart 1995 inzake de resultaten
van het overleg met de branches en IPO/VNG over het stankbeleid.Van het gevoerde overleg brengt de commissie bijgaand beknopt verslag
uit. Vragen en opmerkingen uit de commissieMevrouw Dijksma (PvdA) constateerde met genoegen dat de uitdrukking
«Van uitstel komt afstel» schipbreuk heeft geleden. Bedrijven
is een redelijk stankbeleid gegund en burgers hoeven geen al te grote stanklast
te dragen, terwijl de rijksoverheid kan volhouden dat een daadkrachtig milieubeleid
wordt gevoerd. Bange vooruitzichten van het bedrijfsleven zoals torenhoge
schoorstenen en kilometers brede zoneringen zijn dankzij overleg nu en enkele
afspraken voor de toekomst voor het grootste deel verwaaid. Er moeten slechts
nog enkele bezwaarmakers worden overtuigd, maar wellicht biedt dit overleg
met de minister daartoe de (zoveelste) mogelijkheid.De fractie van de PvdA is al met al zeer tevreden over de wederom herziene
nota, maar zal wel nauwlettend toezien op de uitvoering ervan. Zij is tevreden
omdat door de (overigens wat late) bemoeienissen van de minister de milieudoelstellingen
overeind worden gehouden en zal oplettend zijn omdat het begrip «duurzaam»
niet voor niets onlosmakelijk is verbonden aan het economisch handelen. Enkelvoudige
economische belangen zijn niet meer bepalend voor een verantwoord overheidsbeleid.Op de volgende onderdelen zal herziening plaatsvinden. In de eerste plaats
vervalt (bij de uitvoering, maar niet bij de beleidsdoelstellingen) het onderscheid
tussen hinder en ernstige hinder. Dat kan worden beschouwd als een zinvolle
tegemoetkoming aan kritiek op dit punt. In de brief staat terecht dat vermindering
van hinder inhoudt dat ook ernstige hinder wordt voorkomen. In de tweede plaats wordt aan de waarde van 10 ge/m3 als 98
percentiel niet meer de status van bovengrens toegekend. Dat lijkt gunstig,
hoewel de introductie van het begrip «rekenwaarde» wat onhandig
lijkt. Tijdens de briefing werd meegedeeld dat die waarde beslist niet moet
worden opgevat als een norm, maar als een waarde voor de scenario's die ten
grondslag liggen aan de toepassing van het Alara-beginsel. Je kunt er nu niet
op rekenen dat iedereen begrijpt wat er wel moet en niet behoeft te worden
gereduceerd. Toch leek het mevrouw Dijksma nuttig om ervaring op te doen met
hanteren van de term «rekenwaarde». Het Alara-beginsel verplicht
in ieder geval tot een zo laag mogelijke geurbelasting. Kan gesteld worden
dat er feitelijk geen sprake is van normatief beleid?In de derde plaats ligt het schrappen van de passage over de waarde 1
ge/m3 als 99,5-percentiel in het verlengde van het verdwijnen van
een bovengrens. Het is de verantwoordelijkheid van de vergunningverlenende
instantie om op basis van het Alara-beginsel aan nieuwe inrichtingen een haalbare
norm op te leggen. Betekent de term «nieuwe hinder» dat er bij
een nieuwe vestiging van een bestaand bedrijf altijd minder hinder moet zijn
dan in de bestaande situatie?Conform het Alara-beginsel kan een vergunningverlener een norm opleggen
die lager of strenger is dan 10 ge/m3 indien hinder gemeld of verwacht
wordt. Overeenkomstig datzelfde principe kan de norm hoger worden gesteld
omdat er geen hinder of klachten te verwachten zijn. Grof gezegd gaat het
hierbij om het onderscheid tussen afschuwelijke onuitstaanbare emissies en
aangename duldbare geuren. In beide gevallen moet de vergunningverlener dit
gemotiveerd omschrijven. Er is dus van afwijking geen sprake meer, omdat de
status van bovengrens is komen te vervallen. Is te verwachten dat provincies
en gemeenten uit de voeten kunnen met dit beleid?De vrees dat er straks sprake zal zijn van ongelijkheid lijkt terecht,
doch is ongegrond. Immers, gemeenten en provincies kunnen zelf het beste bepalen
welke norm in gegeven omstandigheden de beste is. De uitkomsten van branche-onderzoeken
(bekend bij aanvrager en verlener) zullen richtinggevend zijn. Dat ontslaat
provincies en gemeenten niet van de verantwoordelijkheid het Alara-beginsel
toe te passen en wellicht tot een strengere waarde te komen. Is deze uitleg
juist?Mevrouw Dijksma constateerde dat door het schrappen van de bovengrens
voor de burger een ogenschijnlijk objectieve norm is verdwenen. Is de verwachting
gerechtvaardigd dat een enkele klagende burger een strengere norm kan bewerkstelligen?
Algemener geformuleerd: hoe blijft de rechtspositie verzekerd?Kan de minister iets zeggen over Europese wetgeving op het gebied van
geur en stank? Loopt Nederland voorop of achterop? Zijn er Nederlandse initiatieven
op dit gebied?Hoe dienen vergunningverlenende instanties zich te gedragen tot het moment
dat alle branche-onderzoeken klaar zijn, de bedrijfseffectentoetsen beoordeeld
zijn en de systematiek in de Nederlandse Emissierichtlijnen Lucht (NeR) vastgelegd
is? Ten slotte vroeg mevrouw Dijksma of 1 januari 1996 wat dit betreft een
haalbare datum is.De heer Stellingwerf (RPF) stelde vast dat de beleving van
stank/geur voor het grootste deel subjectief is. Als de overheid werkelijk
iets wil doen, dan zal zij een systeem van objectieve normen moeten ontwerpen.
Dat betekent een goede definiëring van het begrip «stankhinder»
en de ontwikkeling van objectieve meetmethoden. De geschiedenis leert echter
dat dit gemakkelijker gezegd is dan gedaan. Uit de jongste brief van de minister
wordt ook weer duidelijk dat de overheid vooralsnog onmachtig is dit probleem
daadwerkelijk op te lossen.De heer Stellingwerf was overigens positief over de door de minister aangebrachte
wijzigingen; wel vroeg hij zich af of er sprake is van een prioritair probleem.
Gaat het niet voor een belangrijk deel om een welvaartsprobleem
dat de nodige relativering verdient? De minister geeft daar ook blijk van
door het onderscheid tussen hinder en ernstige hinder te laten vervallen,
terwijl de norm van 10 ge/m3 slechts als rekeneenheid zal worden
gehanteerd. Iedereen lijkt die relativering toe te juichen, maar de heer Stellingwerf
wees erop dat de nieuwe beleidslijn grote verschillen in benadering tot gevolg
kan hebben. In de eerste plaats door het ontbreken van harde definities en
objectieve meetmethoden. In de tweede plaats omdat elke vergunningverlenende
instantie er een eigen interpretatie op kan nahouden. In de derde plaats omdat
concrete maatregelen zullen afhangen van de aard en samenstelling van de bevolking
(zullen mensen in de Achterhoek wat minder snel klagen dan mensen in de Randstad?)
en in de vierde plaats omdat concrete maatregelen mede afhankelijk zijn van
de vraag of noodzakelijke investeringen op een bepaald moment wel van een
bedrijf kunnen worden gevraagd. Ten slotte blijft op de achtergrond steeds
het gevaar van manipulatie van de publieke opinie spelen. Die publieke opinie
is bij de beantwoording van de vraag of sprake is van hinder cruciaal te noemen.
Klachtenregistratie en enquêtes spelen immers een prominente rol.Het is de vraag welke de gevolgen zijn van het gewijzigde beleid voor
de bedrijven die op dit moment in beroepsprocedures zijn verwikkeld. Worden
ze achteraf niet in het gelijk gesteld? Zo ja, moeten de vergunningverlenende
instanties dan niet op schadeclaims rekenen? In ieder geval is het moment
aangebroken dat de overheid duidelijkheid moet scheppen en moet erkennen dat
de huidige methode niet goed werkbaar is. Thans ziet het ernaar uit dat wordt
doorgegaan op de in het verleden ingeslagen weg met alle gevolgen vandien:
veel ambtelijke investeringen in een voor een belangrijk deel onoplosbaar
probleem, veel irritatie en ten slotte veel beroepsprocedures en onvoorspelbare
jurisprudentie. Duidelijk is wel dat met de aanpak van de gevaarlijke stoffen
een groot deel van het stankhinderprobleem tot een oplossing is gebracht.De heer Stellingwerf zei met dit alles niet tot uitdrukking te brengen
te willen berusten in situaties waarin sprake is van hinder, maar meende wel
dat het beleid op een andere leest moet worden geschoeid. Hij wees erop dat
onder bepaalde voorwaarden het convenant een uitstekend instrument kan zijn.
In sommige (onduidelijke) situaties kan versneld milieuwinst worden geboekt.
Het convenant kan ook een goed instrument zijn als er nog grote problemen
zijn met betrekking tot de objectiviteit, de normstelling, de meetmethoden,
de probleemsignalering en de interpretatie van de feiten. De heer Stellingwerf
had de indruk dat het probleem van de stankhinder in alle opzichten aan de
voorwaarden voldoet om in het komende decennium door middel van convenanten
tot een oplossing te worden gebracht. Dat kunnen convenanten zijn tussen gemeenten,
provincie, bedrijfsleven en vertegenwoordigingen van gehinderden of convenanten
op een wat hoger niveau. In de tussenliggende periode kan dan verder worden
gewerkt aan de bedrijfstakstudies en kan worden bezien in hoeverre op basis
van die studies tot objectivering van de normstelling kan worden gekomen.
De bedrijfstakstudies zouden tevens een rol kunnen spelen bij het opstellen
van de convenanten. Hoe oordeelt de minister over deze suggesties?Mevrouw Augusteijn-Esser (D66) constateerde dat de geurhinder
een lange geschiedenis kent. Jarenlang is gesteggeld over de vraag of er al
dan niet landelijke normen moesten worden vastgesteld en nu blijkt dat dat
niet goed mogelijk is. De minister verklaart zich na overleg met de branche-organisaties
en IPO/VNG bereid op een drietal punten met een aanpassing te komen. Komt
er een nieuwe nota stankbeleid of volstaat de minister met haar brief? Merkwaardigerwijs
was er in de reacties van IPO/VNG en van NVO/NCW wel steun te bespeuren voor
het door de minister voorgestane liberale beleid, maar niet in de reacties
van de branche-organisaties en van Natuur en Milieu. Het is goed dat de uitgangspunten van NMP 2 onverkort worden gehandhaafd.
De minister kiest terecht voor decentralisatie van bevoegdheden naar lagere
overheden en geeft uitstekende aanzetten daartoe. Zij laat weliswaar het onderscheid
tussen hinder en ernstige hinder vallen, maar geeft daarbij wel aan dat het
mogelijk is bij een lage concentratie geureenheden veel last te hebben en
bij een hoge concentratie veel minder. Het is goed dat de lagere overheden
kunnen bepalen wat zij met dit gegeven aanmoeten in de lokale situatie. Niettemin
is de vraag gerechtvaardigd of er voldoende mogelijkheden zijn voor branche-organisaties
en burgers om in beroep te gaan. Het bevoegd gezag zal bij het verlenen van
een vergunning rekening moeten houden met zowel technische als economische
haalbaarheid. Toepassing van het Alara-beginsel kan ertoe leiden dat diverse
overheden diverse normen hanteren. Dat is op zich geen groot probleem, maar
Natuur en Milieu vreest voor grote onduidelijkheid nu de bovengrens van 10
ge/m3 als 98 percentiel en de waarde van 1 ge/m3 als
99,5 percentiel worden afgeschaft. Geur(overlast) blijft echter een belevingsverschijnsel,
dat niet per definitie behoeft te leiden tot bedreiging van de gezondheid.
Leerlooierijen kunnen zeer hinderlijke geuren afscheiden, terwijl een bakkerij
voor velen plezierige geuren produceert. Het bevoegd gezag moet op dat fenomeen
kunnen inspelen.Denkt de minister dat de bedrijfstakstudies of eventueel een leefsituatie-onderzoek
en registratie van klachten voldoende snel kunnen worden afgerond zodat in
ieder geval aan het ongewijzigde deel van de stanknota gevolg kan worden gegeven?Afsluitend merkte mevrouw Augusteijn op erover verheugd te zijn dat de
in het NMP opgenomen doelstelling van in het jaar 2000 maximaal 12% gehinderden
wordt gehandhaafd. Zij stemde in met het uitgangspunt dat geen maatregelen
behoeven te worden genomen als er geen sprake is van hinder, terwijl in het
andere geval maatregelen worden genomen op basis van het Alara-beginsel. Ook
stemde zij ermee in dat de mate van hinder wordt bepaald door het bevoegd
gezag. In een dichtbebouwd land als Nederland blijft het een kwestie van geven
en nemen voor zowel burgers als bedrijven en aan dat gegeven wordt op een
verantwoorde manier gestalte gegeven in de jongste versie van de stanknota.De heer Te Veldhuis (VVD) releveerde in het kort de voorgeschiedenis
van het stankbeleid en zei zelden zo'n warrig beleid te hebben gezien. Gelukkig
heeft de minister door middel van haar jongste brief (geen onderscheid meer
tussen hinder en ernstige hinder, geen bovengrens meer van de waarde van 10
ge/m3 als 98 percentiel en geen maximaal toegestane geurnorm van
1 ge/m3 voor nieuwe bedrijven meer) het hart uit het beleid gesneden.
Helaas moet worden geconstateerd dat de geloofwaardigheid van de overheid
door het zwalkende beleid een stevige knauw heeft gekregen en veel kwaad bloed
heeft gezet. De heer Te Veldhuis complimenteerde de minister met haar voornemen
om het onwaarachtige stankbeleid ten grave te dragen; hij meende wel dat bij
dit soort gevoelige onderwerpen vooraf gedegen overleg moet worden gevoerd
met belanghebbenden en deskundigen alvorens beleid wordt geformuleerd.De heer Te Veldhuis wees er voorts op dat een ambtenaar tijdens de briefing
de norm van 1 ge/m3 een «historische vergissing» heeft
genoemd. Er zijn echter wel lagere overheden die deze norm hebben gehanteerd
in hun vergunningenbeleid. Er liggen hierover nog enkele zaken bij de Raad
van State. Bovendien wordt in veel gemeenten en provincies de (herziene) nota
stankbeleid gehanteerd en het is nog maar de vraag of daarbij ook rekening
zal worden gehouden met de nuanceringen en bijstellingen die de minister heeft
neergelegd in haar brieven van 31 januari en 21 maart jl. Daarom suggereerde
hij om gemeenten en provincies en ook de Raad van State een brief te sturen
waarin wordt vermeld dat alle eerdere stukken over het stankbeleid
worden ingetrokken en dat alleen het nieuwe beleid geldt zoals dat in de brief
wordt verwoord. Wellicht verdient het aanbeveling deze nieuwe brief eerst
aan de Kamer voor te leggen opdat eventuele misverstanden worden vermeden.
Voor burgers en bedrijven moet zonneklaar zijn wat het nieuwe beleid inhoudt.
Het onbedoelde hanteren van oude stukken moet koste wat kost worden voorkomen.De heer Te Veldhuis zei vervolgens geheel in te kunnen stemmen met het
handhaven van de NMP 2-doelstelling: maximaal 12% gehinderden in 2000. Hoe
wordt deze doelstelling vertaald in de richting van individuele bedrijven?
Het ontstaan van nieuwe hinder moet uiteraard worden vermeden. Als er geen
hinder is, is er geen stank en zijn er dus geen maatregelen nodig. Als wel
sprake is van stank, moeten maatregelen worden genomen op basis van het Alara-beginsel.
De minister stelt voor de rekenwaarde van 10 ge/m3 te laten fungeren
als signaalwaarde of ijkpunt. Ambtenaren hebben tijdens de briefing gezegd
dat deze rekenwaarde absoluut geen norm meer is, maar de heer Te Veldhuis
wees toch op het gevaar dat deze waarde als een soort pseudo-norm een eigen
leven gaat leiden. Ligt het niet voor de hand die rekenwaarde geheel te schrappen,
temeer omdat in sommige gevallen al sprake is van stankoverlast bij 3 ge (abattoirs)
en in andere gevallen bij 23 (bakkerijen) of 24 (dennenbossen)?De heer Te Veldhuis merkte vervolgens op ermee akkoord te gaan dat het
hinderniveau voor categorie 1-bedrijven in een bedrijfstakstudie per categorie
wordt vastgesteld en daarna met de status van richtlijn wordt vastgesteld
in de NeR. Als partijen er niet uitkomen, zou de minister de zaak wellicht
aan de Kamer kunnen voorleggen. Hij wachtte de ontwikkelingen ter zake af,
maar wees er nog wel op dat in het VROM-document «meten en rekenen van
geur» zelf ook al grote vraagtekens worden geplaatst bij de huidige
geuranalyse. Komt er tegen de achtergrond van het nieuwe beleid ook een nieuw
document?Hoe oordeelt de minister over de kritiek van prof. Kösters dat in
de praktijk moeilijk kan worden gewerkt met hinderenquêtes en belevingsonderzoeken?Omdat het niet goed mogelijk is met landelijke normen te werken, zullen
gemeenten en provincies als vergunningverleners hun verantwoordelijkheid moeten
nemen. Dit kan tot verschillende waarderingen en dus tot rechtsongelijkheid
leiden, maar stanknormering kan nu eenmaal nauwelijks anders dan lokaal maatwerk
zijn.Als gevolg van het Vinex-beleid zal de woonbebouwing vaak (moeten) gaan
oprukken in de richting van (stankbronnen van) industrieën. Is het billijk
om in dat soort situaties de bedrijven te laten opdraaien voor de kosten van
bronmaatregelen? De heer Te Veldhuis meende dat er alles voor te zeggen is
het beginsel van «de veroorzaker betaalt» toe te passen.Ten slotte vroeg de heer Te Veldhuis naar het beleid in de periode tot
1 januari 1996. Bedrijstakstudies en bedrijfseffectentoetsen zullen pas op
die datum zijn afgerond. Hij pleitte ervoor tot dat moment een terughoudend
beleid te voeren met betrekking tot stankvoorschriften in vergunningen en
om daarna aanvullende voorwaarden te stellen.De heer Esselink (CDA) zei tevreden te zijn over de jongste
brief van de minister waarin de aanpassingen van de herziene nota stankbeleid
zijn vermeld. Hij constateerde dat er een parallel te trekken is met de manier
waarop beleidswijzigingen tot stand zijn gebracht ten aanzien van het risicobeleid
en het bouwstoffenbesluit. Zolang er een open discussie plaatsvindt over voorgenomen
beleid en over signalen uit de samenleving, behoeft overigens geen sprake
te zijn van een gebrek aan geloofwaardigheid van de overheid. Hij benadrukte
nog dat de beleving van geur/stankhinder een zeer subjectief karakter draagt. De heer Esselink sloot zich aan bij de vragen naar de meetmethoden. Toepassing
van het Alara-beginsel waarbij de onder- en bovengrenzen niet volstrekt duidelijk
zijn, kan tot onzekerheid leiden. De waarde van 1 ge/m3 is nu van
tafel terwijl de waarde van 10 ge/m3 sterk wordt gerelativeerd.Nu het aan de gemeentelijke en provinciale overheden wordt overgelaten
de mate van hinder te bepalen en het vergunningenbeleid daarop af te stemmen,
is de vraag gerechtvaardigd hoe tot een zo eenduidig mogelijk geheel kan worden
gekomen. De minister zal hiervoor wellicht verwijzen naar de NeR, maar deze
richtlijn draagt in sterke mate het karakter van pseudo-wetgeving. De heer
Esselink pleitte er daarom voor de normen uiteindelijk gestalte te geven in
een AMvB. In dit stadium zou de minister in een omvattende brief aan gemeenten,
provincies en de rijksinspecteurs het nieuwe beleid uiteen moeten zetten.Door de decentralisatie van beleid verliest de rijksoverheid haar greep
op het realiseren van de doelstelling van het NMP 2 dat er in 2000 sprake
mag zijn van maximaal 12% gehinderden. De heer Esselink gaf de minister daarom
in overweging niet meer van een grenswaarde maar van een minimum streefwaarde
te spreken.De beleidsvoornemens met betrekking tot branchestudies en de daaraan gekoppelde
bedrijfseffectentoetsen hadden zijn instemming. Hij betwijfelde echter of
deze activiteiten op 1 januari 1996 zullen zijn afgerond en vroeg zich eveneens
af hoe tot die tijd zal worden geopereerd met het vergunningenbeleid. Wellicht
zou in bedoelde brief kunnen worden aangegeven dat het beleid wordt opgeschort
totdat de resultaten van de studies bekend zijn.Hoe valt het voorgenomen beleid met betrekking tot nieuwe inrichtingen
te rijmen met algemene maatregelen van bestuur voor gehele branches waarin
passages zijn opgenomen over het stankbeleid? De heer Esselink meende dat
deze AMvB's niet moeten worden gewijzigd.Indertijd is afgesproken dat de richtlijn met betrekking tot de stankcirkel
zou worden herzien nu er o.a. modificatie van veevoer heeft plaatsgevonden
en er groene label-stallen zijn gekomen. Zal deze herziening nog dit jaar
gestalte krijgen? Als dit niet gebeurt, zal inwerkingtreding van nieuwe regelgeving
op het gebied van bedrijfsverplaatsingen en ammoniakreductie worden belemmerd.Ten slotte vroeg de heer Esselink de minister de Kamer te informeren over
de resultaten van de branche-studies en de manier waarop de bevoegde gezagen
hebben geopereerd in het kader van het nieuwe beleid.De heer Van Middelkoop (GPV) vroeg allereerst wat het nieuwe
beleid concreet betekent voor kleinere (kaas- en broodjes)zaken op stations
e.d. Hij releveerde in het kort de voorgeschiedenis van het stankbeleid en
constateerde dat in de vorige nota over het stankbeleid zo gemakkelijk gaten
konden worden geschoten dat de geloofwaardigheid van welhaast het gehele milieubeleid
in het geding kwam. Er is alles voor te zeggen om rustig en weloverwogen te
werk te gaan als het gaat om een gevoelig en ook moeizaam onderwerp als stankbeleid.De heer Van Middelkoop kon in het algemeen instemmen met de door de minister
voorgestelde beleidswijzigingen. Hij wees er echter op dat er nog steeds geen
eenduidige definitie van het begrip «hinder» is en dat het ontbreekt
aan objectieve onderzoeksmethoden. Dat is overigens wellicht eigen aan de
materie. Een ander bezwaar van een deel van het bedrijfsleven is dat het gedwongen
is maatregelen te nemen waarvan de financiële lasten bekend zijn maar
de resultaten niet.Wat blijft er overeind van de NMP 2-doelstellingen nu geen onderscheid
meer wordt gemaakt tussen hinder en ernstige hinder en de lokale overheden
het voortouw krijgen? De heer Van Middelkoop kon zich niet aan de indruk onttrekken dat voor
bestaande bedrijven gas wordt teruggenomen, terwijl voor nieuwe bedrijven
buitengewoon scherpe normen worden gesteld. Kan de minister aangeven wat het
stellen van de norm van 1 ge/m3 als 99,5 percentiel betekent voor
de uitbreidingsmogelijkheden voor bedrijven en voor de aantrekkelijkheid van
vestiging van buitenlandse bedrijven? Hoe zal het brongericht beleid gestalte
worden gegeven in grote industriegebieden?De heer Van Middelkoop merkte vervolgens op de neiging te hebben een laconieke
toon aan te slaan in een discussie over het stankbeleid. Immers, stank leidt,
anders dan bijvoorbeeld verzuring of fosfaatverzadiging, niet tot een aantasting
van het vruchtgebruik van de aarde, dat toch beschouwd moet worden als een
grondnorm voor het milieubeleid. Komende generaties worden niet opgezadeld
met onomkeerbare schadelijke ontwikkelingen op milieugebied.In de periode tot 1 januari 1996 verdient het aanbeveling de moesjewara-methode
toe te passen en in overleg met bedrijfsleven en lagere overheden tot overeenstemming
te geraken. Voorkomen moet worden dat het stankbeleid niet de risee wordt
van het milieubeleid. Uiteindelijk zullen de normen een plaats dienen te krijgen
in een AMvB. Ten slotte merkte de heer Van Middelkoop op dat het met stank ongeveer
hetzelfde is als wat Augustinus indertijd zei over de tijd: Als je er mij
niet naar vraagt, weet ik waarover het gaat; als je mij echter vraagt om een
definitie, breng je mij in verlegenheid. Dit typeert ten volle de methodologische
problemen waarmee ook de minister wordt geconfronteerd. Het antwoord van de ministerDe minister begon haar antwoord met de opmerking dat zij haar
jeugd doorbracht in een regio waarin kon worden geroken waar de wind vandaan
kwam. Gelukkig zijn provincie en gemeente erin geslaagd de situatie aanmerkelijk
te verbeteren. Sommigen vonden indertijd dat bepaalde geuren bij de streek
hoorden en te kenmerkend waren om zomaar te laten verdwijnen. Nu uiteindelijk
de regio geurvrij is, ervaart iedereen dit als een verbetering van de leefbaarheid.
Stank en geur hebben dan wellicht niets te maken met het uitputten van de
aarde, maar wel met het welbevinden van burgers. Daarom verdient deze problematiek
een serieuze aanpak.De minister verklaarde blij te zijn met de vrij algemene instemming met
de jongste herzieningen van het stankbeleid. Via een proces van trial and
error is in een situatie, waarin geen normen van bovenaf konden worden opgelegd,
gezocht naar een breed draagvlak voor het beleid. Tegelijkertijd is er natuurlijk
ook nog zoiets als het NMP 2 en mede daarom is het gewenst dat op een dualistische
wijze wordt gekomen tot vooruitgang in deze moeizame materie.Het IPO en de VNG hebben te kennen gegeven zich goed te kunnen vinden
in de voorgestelde aanpak en vinden het een goed uitvoerbaar en handhaafbaar
beleid. Ook vertegenwoordigers van VNO en BMRO hebben ingestemd met het voorgenomen
beleid; zij dringen met name aan op snelle besluitvorming. De branche-organisaties
steunen op zich de voorgestane aanpak maar bepleiten een interimbeleid waarvan
de werking dan te zijner tijd moet worden geëvalueerd. De minister hechtte
eraan de knoop door te hakken opdat er duidelijkheid ontstaat voor een ieder.De bewindsvrouwe benadrukte dat er absoluut geen sprake is van afstel
van beleid op het terrein van geur/stank en dat de rijksoverheid het beleid
ter zake nauwlettend zal blijven volgen. Ook in de nieuwe systematiek is het
van belang een zekere rekenwaarde ter beschikking te hebben die een signaalfunctie
kan vervullen. Op deze rekenwaarde is zeker niet de term «pseudo-norm»
van toepassing, doch veeleer een term als «achtergrondreferentie»
of «ijkpunt».Het is de bedoeling om de bedrijftakstudies inclusief de bedrijfseffectentoetsen
voor 1 januari 1996 te vertalen in een bijzondere regeling van de NeR. De
minister verwachtte dat de bedrijven hieraan zullen meewerken en zich zullen
inspannen de klus voor genoemde datum te klaren. In de studies zal de relatie
tussen geurconcentratie en hinder worden onderzocht. Tegelijkertijd worden
de hinderbelevingsmethoden geïnventariseerd en die inventarisatie moet
voor de zomer klaar zijn. Die methoden zullen dan worden getoetst op hun bruikbaarheid
waarna zo mogelijk wordt gekomen tot een uniforme benadering van de bedrijven.
Er dient in ieder geval sprake te zijn van een ijkpunt voor het bepalen van
het hinderniveau.Voor wat betreft het beleid tot 1 januari 1996 zal aan gemeenten en provincies
worden gevraagd voor de zgn. cat. 1-bedrijven pas op de plaats te maken om
te voorkomen dat op die datum allerlei vergunningen moeten worden herzien
of aangepast. De NeR vormen een richtsnoer voor de vergunningverlening waarvan
de lokale overheden gemotiveerd kunnen afwijken. Inderdaad moet voorkomen
worden dat de NeR gaan functioneren als pseudo-wetgeving. De minister zei
begrip te hebben voor de wens om de normen uiteindelijk vast te leggen in
een AMvB maar wilde voorlopig eerst aan de slag met het wederom herziene beleid.
Zij zegde toe de Kamer in de loop van 1996 op de hoogte te brengen van de
met het beleid opgedane ervaringen.Als een bestaand bedrijf zich ergens anders gaat vestigen en ook nieuwe
machines aanschaft, ligt het voor de hand dat de gemeente onder toepassing
van het Alara-beginsel in overleg treedt met dat bedrijf.Het leek de minister niet dat slechts één recalcitrante
klager aanscherping van de vergunning kan bewerkstelligen. Er is gelukkig
in het algemeen sprake van redelijke en evenwichtig samengestelde besturen
die zeker niet op grond van één klacht de hele zaak zullen terugdraaien.De wetgeving in andere Europese landen als Duitsland en België is
moeilijk te vergelijken met de Nederlandse wetgeving.Stankbeleving is inderdaad een subjectief gegeven, maar soms zijn mensen
gelijker dan ze vaak denken want de geur van een destructiebedrijf zal niemand
als iets plezierigs ervaren.Er zal contact worden opgenomen met de Raad van State over de vraag hoe
tegen de achtergrond van het nieuwe beleid dient te worden gehandeld met bedrijven
die thans in procedures zijn verwikkeld. Desgevraagd verklaarde zij te verwachten
dat schadeclaims gehonoreerd zullen worden; de vergunningen zijn indertijd
immers verleend op basis van vigerend beleid.Bedrijfstakstudies dragen min of meer het karakter van een convenant omdat
op basis daarvan afspraken worden gemaakt. De minister verwees in dit verband
ook nog naar de afspraken met de CSM in Groningen.Het nieuwe beleid wordt gevormd door de herziene nota stankbeleid en de
twee brieven over dit onderwerp. Er zal een brochure worden gemaakt waarin
het nieuwe beleid helder en duidelijk zal worden uiteengezet. Dit houdt in
dat alle andere discussies en nota's uit het verleden van de baan zijn. Als
betrokkenen geïnteresseerd zijn in de drijfveren van de overheid om een
dergelijk stankbeleid te ontwikkelen, moeten zij de nota stankbeleid maar
ter hand nemen.Als een bedrijf heeft voldaan aan het Alara-beginsel dient de lokale overheid
zich tweemaal te bedenken om dicht in de buurt woonhuizen te situeren. In
het andere geval kan het bedrijf natuurlijk worden gevraagd alsnog dat beginsel
toe te passen. Als er problemen ontstaan omdat de woonhuizen dichter bij het
bedrijf komen, kan te langen leste nog een beroep worden gedaan op de planschaderegeling
ex de WRO. Desgevraagd merkte de minister op geen precedent te willen scheppen
en dus geen antwoord te willen geven op de vraag of gemeenten dienen bij te dragen in de kosten voor een bedrijf (dat in het verleden heeft
voldaan aan het Alara-beginsel) verbonden aan het tegengaan van de stankhinder
in een situatie waarin de woonbebouwing het bedrijf dicht nadert. De overheden
in kwestie dienen zelf beleid ter zake te ontwikkelen en zullen ongetwijfeld
in nauw overleg met het desbetreffende bedrijf tot een regeling komen.De NMP 2-doelstelling van maximaal 12% gehinderden in 2000 moet worden
beschouwd als een strategische waarde waarnaar moet worden gestreefd. Door
middel van enquêtes en ook in het overleg met IPO/VNG kan de rijksoverheid
inzicht verkrijgen in de feitelijke situatie in het land. Getracht wordt nog dit jaar tot een afronding van de herziening van de
richtlijnen met betrekking tot de stankcirkels te komen.De norm van 1 ge/m3 als 99,5 percentiel is inderdaad van tafel.
De minister had niet de indruk dat het beleid ten aanzien van nieuwe bedrijven
is doorgeschoten. Het is vanzelfsprekend niet de bedoeling dat de door de
heer Van Middelkoop bedoelde broodjes- en kaaszaken het loodje leggen als
gevolg van de voorgenomen herzieningen van het stankbeleid. Tweede termijnMevrouw Dijksma vroeg onder verwijzing naar het suikerconvenant
of de vergunningverlenende overheid (gemeente of provincie) in de toekomst
een eigen verantwoordelijkheid blijft houden bij toepassing van het Alara-beginsel.De heer Stellingwerf merkte nog op dat stankhinder in de trits
van gevaar, hinder en schade een lage prioriteit heeft. Hij herhaalde dat
stankhinder voor een belangrijk deel een welvaartsprobleem is. Hij kon zich
overigens vinden in het door de minister voorgestane beleid.Mevrouw Augusteijn-Esser wees erop dat indertijd in de veenkoloniale
gebieden door de aardappelverwerkende industrie enorme investeringen zijn
gedaan om de stankoverlast te beperken en zelfs bijna geheel te reduceren.
Het leek haar derhalve niet nodig om van de in het NMP 2 genoemde grenswaarde
van maximaal 12% gehinderden een streefwaarde te maken. Er is immers nog steeds
winst te behalen.Mevrouw Augusteijn sprak de hoop uit dat de branche-organisaties en de
regionale en lokale overheden de waarde inzien van de lange discussie over
het stankbeleid. Gebleken is immers dat het overleg tot consensus heeft geleid
zonder dat al te lichtvaardig is omgesprongen met de normen en de belangen
van de burgers. Zij ging ervan uit dat in de door de minister te schrijven
brochure met name aandacht zal worden besteed aan de drie onderdelen van de
herziene nota stankbeleid die zullen worden aangepast.De heer Te Veldhuis vond het plezierig te kunnen constateren
dat het stankbeleid na de jongste wijzigingen kan worden gekenschetst als
haalbaar, betaalbaar en uitvoerbaar. Gelukkig is er een breed draagvlak voor
het nieuwe beleid; het zou echter goed zijn om voortaan te beginnen met het
creëren van zo'n draagvlak en het niet te laten ontstaan tijdens de discussies,
vooral niet als het gaat om een zo gevoelig onderwerp.De heer Te Veldhuis herhaalde dat de verwarrende rekenwaarde (10 ge/m3) beter niet in de brochure kan worden opgenomen. Als dat echter onvermijdelijk
is, zou erbij moeten worden gezegd dat het absoluut niet gaat om een normatieve
waarde doch slechts om een «signaal-waarde».De heer Esselink meende dat draagvlak van het beleid niet mag
worden beschouwd als de maat der dingen. Draagvlak moet worden gecreëerd
door een overheid die er geen twijfel over laat bestaan dat er paal en perk
dient te worden gesteld aan reële hinder.De minister is voornemens een brochure te schrijven, maar kan zij haar
beleidsvoornemens niet verwoorden in een normale circulaire?De heer Esselink ging ervan uit dat een nieuwvestiging onder het regime
van de AMvB blijft vallen en dat daarbij het Alara-beginsel in principe niet
van toepassing is. Hij kon zich echter voorstellen dat een bevoegd gezag op
basis van de circulaire tot de conclusie komt dat dat bedrijf niet meer onder
de AMvB valt. Hoe oordeelt de minister hierover?De heer Van Middelkoop had er begrip voor dat tot 1 januari
1996 pas op de plaats wordt gemaakt. Het ligt in de bedoeling om de NeR op
die datum operationeel te maken maar denkt de minister er in de tussentijd
in te zullen slagen de hinderbelevingsmethoden 100% betrouwbaar te maken?Kan de minister in de door haar toegezegde rapportage ook aandacht schenken
aan de wijze waarop zij denkt de regelgeving gestalte te geven? Ten slotte
wees de heer Van Middelkoop erop dat het moment van verschijnen van de brochure
niet onbelangrijk is. Aan een brochure waarin staat dat pas op de plaats wordt
gemaakt en dat er nog veel in ontwikkeling is, heeft niemand iets.De minister antwoordde dat het suikerconvenant niet zal worden
beïnvloed door de toegezegde brochure en dus ook niet door de bedrijfstakstudies.Als de bedrijfstakken meewerken, zullen de bedrijfstakstudies ongetwijfeld
voor 1 januari 1996 zijn afgerond. Op grond van de informatie die nu beschikbaar
is, zal de inventarisatie van hinderbelevingsonderzoeken voor de zomer kunnen
zijn afgerond. In relatie met de bedrijfstakstudies zal dan kunnen worden
gekomen tot de in de brief vermelde bijzondere regelingen van de NeR.De minister had eveneens grote waardering voor de sanering in de veenkoloniale
gebieden die een aanmerkelijk resultaat heeft opgeleverd. Zij benadrukte vast
te willen houden aan de in NMP 2 verwoorde doelstellingen/inspanningsverplichtingen.Er is niets op tegen om in plaats van een brochure een circulaire te doen
uitgaan. Het leek de minister zinvol om vooruitlopend daarop een brief te
versturen omdat een circulaire natuurlijk niet zomaar geschreven is.Aan het adres van de heer Te Veldhuis merkte de minister op dat het overleg
met de branche-organisaties niet pas onlangs is gestart. Het overleg verliep
echter nogal moeizaam omdat het op dit beleidsterrein vooral een kwestie van
zoeken en tasten is. Dat er toch consensus is bereikt, valt daarom alleen
maar toe te juichen. Draagvlak is iets anders dan kijken wat de samenleving
wil en op basis daarvan het beleid formuleren. Het is geen kwestie van «u
vraagt en wij draaien», maar veeleer van discussiëren, bewustwording
en luisteren naar elkaars argumenten.In de circulaire zal duidelijkheid worden verschaft over de status van
de waarde van 10 ge/m3 als 98 percentiel. Het spreekt voor zich
dat het regime van de geldende AMvB's wordt gehandhaafd en het zou buitengewoon
onverstandig zijn om daar onderdelen uit te halen.Volgend jaar zal nog niet kunnen worden gesproken over nieuwe regelgeving.
Hopelijk zal dan kunnen worden geconstateerd dat het schip op
koers ligt, maar het leek de minister dat er met het huidige beleid eerst
de nodige ervaring zal moeten zijn opgedaan alvorens te besluiten een en ander
neer te leggen in een AMvB. De voorzitter van de commissie,Versnel-SchmitzDe griffier van de commissie,De Vries XNoot1Samenstelling: Leden: Lansink (CDA), Van Erp (VVD), Te Veldhuis (VVD),
Van den Berg (SGP), Verspaget (PvdA), Soutendijk-van Appeldoorn (CDA), Esselink
(CDA), ondervoorzitter, M.M. van der Burg (PvdA), Versnel-Schmitz (D66), voorzitter,
Van Gijzel (PvdA), Verbugt (VVD), Aiking-van Wageningen (AOV), Poppe (SP),
Gabor (CDA), Jorritsma-van Oosten (D66), Augusteijn-Esser (D66), Duivesteijn
(PvdA), Giskes (D66), Stellingwerf (RPF), Crone (PvdA), M.B. Vos (GroenLinks),
Dijksma (PvdA), Klein Molekamp (VVD), Hofstra (VVD), Assen (CDA).Plv. leden: Biesheuvel (CDA), Blauw (VVD), O.P.G. Vos (VVD), Van Middelkoop
(GPV), Houda (PvdA), Bukman (CDA), Van de Camp (CDA), Oudkerk (PvdA), Fermina
(D66), Valk (PvdA), Hoogervorst (VVD), Hendriks, Bijleveld-Schouten (CDA),
Van 't Riet (D66), Reitsma (CDA), Huys (PvdA), De Graaf (D66), Leerkes (Unie
55+), Swildens-Rozendaal (PvdA), Oedayraj Singh Varma (GroenLinks), Witteveen-Hevinga
(PvdA), Keur (VVD), H.G.J. Kamp (VVD), Boers-Wijnberg (CDA). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-22715-11.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl