Vaststelling begroting van het Ministerie van Buitenlandse Zaken (V) voor het jaar 2007; Brief inzake o.a. de positie van Nederland m.b.t. handhaving internationale milieuregels en gebruik Milieukamer van het Internationaal Gerechtshof
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-05 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 30800-V, nr. 44

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

03-11-2006

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2006-2007

30800-V nr. 44

23-10-2006

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamGeschillenbeslechtingsprocedures en nalevingsproceduresDe bevordering van de voorlegging van geschillen aan het
Internationaal Gerechtshof, met inbegrip van de Milieukamer, door NederlandDe bevordering van de naleving van de uitspraken van het
Internationaal Gerechtshof in Europees verbandOndertekeningBIJLAGE 1BIJLAGE 2
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 30800-VToon alle publicaties in het hoofddossier
Kamerdossier 30800-XIToon alle publicaties in dit dossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 27 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
30 800 VVaststelling van de begrotingsstaten van het Ministerie van Buitenlandse
Zaken (V) voor het jaar 200730 800 XIVaststelling van de begrotingsstaten van het Ministerie van Volkshuisvesting,
Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer (XI) voor het jaar 2007nr. 44BRIEF VAN DE STAATSSECRETARIS VAN VOLKSHUISVESTING, RUIMTELIJKE ORDENING
EN MILIEUBEHEER EN DE MINISTER VAN BUITENLANDSE ZAKENAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 23 oktober 2006Tijdens de vaststelling van de begrotingsstaten van het Ministerie van
Buitenlandse Zaken (BZ) en het Ministerie van Volkshuisvesting, Ruimtelijke
Ordening en Milieubeheer (VROM) voor het jaar 2006 kwamen onder meer de volgende
onderwerpen aan de orde:– de positie van Nederland met betrekking tot de handhaving van
internationale milieuregels;– het gebruik van de Milieukamer van het Internationaal Gerechtshof;– de uitvoering van uitspraken van het Internationaal Gerechtshof
in Europees verband.Dhr. Van der Ham stelde de volgende vraag tijdens de behandeling van de
begroting van VROM: «Kunt u aangeven wat de positie is van Nederland
in de handhaving van internationale milieuregels? Hoe staat het [met]
het wakker kussen van de Milieukamer in het Vredespaleis?» Naar aanleiding
van de behandeling van de BZ-begroting is een motie van de leden Van der Laan
en Samson aangenomen (Kamerstukken II, 2005–2006, 30 300 V, nr. 58)
waarin de regering wordt verzocht «te onderzoeken op welke manier de
Milieukamer van het Internationaal Gerechtshof meer leven ingeblazen kan worden
en in Europees verband te werken aan de uitvoering van de uitspraken van het
Internationaal Gerechtshof».Gelet op de inhoudelijke samenhang tussen de kamervraag en de motie worden
alle aan de orde gestelde onderwerpen in deze gemeenschappelijke reactie besproken.
Indachtig de directe relatie met de context van deze onderwerpen, maken wij
van deze gelegenheid gebruik om de Kamer mede te delen dat een studie zal
worden uitgevoerd naar de haalbaarheid, wenselijkheid en toegevoegde waarde
van een milieu-instituut in Den Haag, ter verdere ondersteuning van de ontwikkeling
en toepassing van het internationaal milieurecht.Geschillenbeslechtingsprocedures en nalevingsproceduresAlvorens in meer detail in te gaan op het Internationaal Gerechtshof en
zijn Milieukamer, is het nuttig in meer algemene zin kort in te gaan op geschillenbeslechtingsprocedures
en nalevingsprocedures in multilaterale milieuverdragen.Het is buiten kijf dat geschillenbeslechtingsprocedures een belangrijk
onderdeel zijn van verdragen, inclusief multilaterale milieuverdragen. Dergelijke
procedures geven niet alleen verder gestalte aan de volkenrechtelijke verplichting
om geschillen vreedzaam op te lossen, maar bieden daarnaast onder het verdrag
in kwestie concrete diplomatieke en juridische routes om geschillen tussen
Partijen over de interpretatie en toepassing van het verdrag te beslechten.
Het internationale milieurecht kent op dit terrein geen lacunes, in die zin
dat alle multilaterale milieuverdragen geschillenbeslechtingsprocedures bevatten.
Bij het onderhandelen van multilaterale milieuverdragen is het ook steeds
de inzet van Nederland om te waarborgen dat dergelijke procedures worden opgenomen
in het verdrag. Bovendien heeft Nederland daarbij steeds speciale aandacht
voor referenties in die procedures naar het Internationaal Gerechtshof en
in voorkomende gevallen naar het Permanente Hof van Arbitrage.Het valt buiten het bestek van deze brief om uitputtend uiteen te zetten
welke geschillenbeslechtingsprocedures in multilaterale milieuverdragen zijn
opgenomen. Samengevat, en onder verwijzing naar artikel 33 van het VN Handvest,
bevatten deze verdragen bepalingen over de diplomatieke methoden van geschillenbeslechting,
zoals onderhandelingen en conciliatie, over internationale arbitrage, en over
het Internationaal Gerechtshof. Geschillenbeslechtingsprocedures zijn van
essentieel belang en blijven een onmisbaar onderdeel van het juridisch en
procedureel instrumentarium ter controle en het veiligstellen van de implementatie,
toepassing en naleving van verdragsverplichtingen. Desondanks moet worden
opgemerkt dat de juridische geschillenbeslechtingsprocedures (zoals internationale
arbitrage of een internationaal gerechtshof) niet altijd het meest voor de
hand liggende instrument zijn voor het controleren van naleving of het corrigeren
van niet-naleving van internationale milieuverdragsnormen. Hiervoor zijn verschillende
oorzaken.Allereerst kiezen staten in de regel niet snel voor een juridische confrontatie
met een andere staat voor een internationale rechter of arbiter, ook niet
waar het milieuvraagstukken betreft. Soms kan daarbij een rol spelen dat het
geval van de vermeende overtreding onvoldoende in verhouding staat met de
mogelijke of gevoelde nadelige effecten van een juridische confrontatie. Ten
tweede kan het soms moeilijk zijn om het vereiste causale verband aan te tonen
tussen een bepaalde handeling (of een nalaten) en schade aan het milieu. Een
derde mogelijke oorzaak is gelegen in het karakter van milieuverplichtingen.
Veel milieuverdragen reguleren vraagstukken van gedeelde, multilaterale belangen (common interests), in plaats van bilaterale belangen.
De juridische geschillenbeslechtingsprocedures hebben traditioneel echter
een overwegend bilateraal perspectief. Direct daaraan gerelateerd is dat veel
milieuverdragsnormen niet wederkerig (reciproque) zijn. Dit betekent dat schending
van een dergelijke verplichting door de ene Partij, de andere Partij(en) niet
ontheft van naleving van die verplichting. Ten slotte kan er nog op gewezen
worden dat veel milieuverplichtingen nog in ontwikkeling zijn en daardoor
nog open of algemeen in het verdrag zijn geformuleerd. Nadere invulling van
dat type normen volgt veelal in latere protocollen bij het (raamwerk)verdrag.
Normen die nog in die fase van ontwikkeling zijn missen veelal de normatieve duidelijkheid die nodig is om bij juridische geschillenbeslechtingsprocedures
schending of niet-naleving vast te stellen.Bovenstaande omstandigheden hebben geleerd dat het nuttig is om het bestaande
arsenaal aan geschillenbeslechtingsprocedures aan te vullen met andersoortige
methoden om de naleving van multilaterale milieuverdragen te controleren en
om gebrekkige naleving te corrigeren. Dat is ook gebeurd – de afgelopen
jaren is intensief en met succes gewerkt is aan de ontwikkeling van zogenoemde
nalevingsprocedures (compliance procedures) onder
multilaterale milieuverdragen. Nederland heeft daarbij een voortrekkersrol
gespeeld en, zowel direct als via de Europese Unie, zeer intensief bijgedragen
aan de ontwikkeling van die nalevingsprocedures. Als resultaat van die ontwikkeling
zijn inmiddels onder praktisch alle multilaterale milieuverdragen dergelijke
nalevingsprocedures vastgesteld en operationeel. Voorbeelden daarvan zijn
de procedures onder mondiale en regionale verdragen als het Protocol van Montreal
betreffende stoffen die de ozonlaag afbreken, het Protocol van Cartagena inzake
bioveiligheid bij het Verdrag inzake biologische diversiteit, het Protocol
van Kyoto bij het Raamverdrag van de Verenigde Naties inzake klimaatverandering,
het Verdrag van Bazel inzake de beheersing van de grensoverschrijdende overbrenging
van gevaarlijke afvalstoffen en de verwijdering ervan, het Verdrag van 1979
betreffende grensoverschrijdende luchtverontreiniging over lange afstand,
en het Verdrag betreffende toegang tot informatie, inspraak in besluitvorming
en toegang tot de rechter inzake milieuaangelegenheden. Onder de meer recent
in werking getreden mondiale chemicaliën verdragen, te weten het Verdrag
van Rotterdam inzake de procedure met betrekking tot voorafgaande geïnformeerde
toestemming ten aanzien van bepaalde gevaarlijke chemische stoffen en pesticiden
in de internationale handel en het Verdrag van Stockholm inzake persistente
organische verontreinigende stoffen, zijn de onderhandelingen over de nalevingsprocedures
nog gaande.Het doel van deze nalevingsprocedures is het faciliteren, bevorderen en
veiligstellen van implementatie en naleving van verdragsverplichtingen, door
(a) het in een zo vroeg mogelijk stadium identificeren van implementatie-
en nalevingsproblemen van verdragspartijen, (b) het analyseren van de onderliggende
oorzaken van dergelijke problemen, en (c) het formuleren van de meest geëigende
en effectieve oplossing voor die problemen. Ondersteuning en facilitering
van een partij met nalevingsproblemen is steeds het uitgangspunt. Echter,
het nemen van strengere maatregelen ten aanzien van die partijen die herhaaldelijk
of langdurig hun verdragsverplichtingen niet naleven behoort in de meeste
nalevingsprocedures ook tot de mogelijkheden. De procedures worden uitgevoerd
door een nalevingscomité, dat bestaat uit een relatief klein aantal,
roulerende, leden die in hun persoonlijke hoedanigheid zitting hebben danwel
hun regering vertegenwoordigen. Gevallen van gebrekkige implementatie of vermeende
niet-naleving kunnen aan het nalevingscomité worden voorgelegd door
iedere verdragspartij, niet alleen waar het haar eigen nalevingsproblemen
betreft, maar onder de meeste procedures ook waar het vermeende niet-naleving
door een andere verdragspartij betreft. Met een nalevingsprocedure wordt dan
ook een mechanisme geïntroduceerd dat ingericht is voor de specifieke
omstandigheden van het verdrag waaronder het opereert, dat geldt voor alle
verdragspartijen en dat de controle op de naleving voorziet van een continue
en geïnstitutionaliseerde basis. Deze procedures zijn toekomstgericht
en leggen de nadruk op het wegnemen van de onderliggende oorzaken van niet-naleving
en een spoedige terugkeer naar een situatie van naleving. Ze bieden daarnaast
een platform voor de bescherming van common interests
in een multilaterale context.Samengevat kan worden geconstateerd dat de nalevingsprocedure een nuttig
en welkom nieuw instrument vormt, dat direct bijdraagt aan de effectiviteit
van, en controle op, multilaterale milieuverdragen. Juist met het oog op die
effectiviteit en controle, en indachtig de hierboven gesignaleerde knelpunten
waar geschillenbeslechtingsprocedures zich in de context van multilaterale
milieuverdragen soms voor zien gesteld, steunt Nederland de verdere ontwikkeling
en versterking van nalevingsprocedures en wil zij daaraan een intensieve bijdrage
blijven leveren.Die positie doet vanzelfsprekend niets af aan het blijvende belang van
de toepassing en versterking van geschillenbeslechtingsprocedures onder multilaterale
milieuverdragen. Onderdeel daarvan is de bevordering van de voorlegging van
geschillen aan het Internationaal Gerechtshof, met inbegrip van de Milieukamer,
door Nederland.De bevordering van de voorlegging van geschillen aan het
Internationaal Gerechtshof, met inbegrip van de Milieukamer, door NederlandHet Internationaal Gerechtshof kan alleen een uitspraak doen in een geschil
tussen staten indien de betrokken staten de rechtsmacht van het Internationaal
Gerechtshof hebben aanvaard. Staten kunnen de rechtsmacht aanvaarden na het
ontstaan van een geschil (ad hoc rechtsmacht),
maar ook al voor het ontstaan van een geschil (verplichte rechtsmacht). Bovendien
kunnen staten de verplichte rechtsmacht van het Internationaal Gerechtshof
in algemene zin aanvaarden (de facultatieve rechtsmacht) of in het kader van
een verdrag. Op dit moment heeft circa een derde van de statengemeenschap
de facultatieve rechtsmacht van het Internationaal Gerechtshof aanvaard. Een
staat kan aan de aanvaarding van de facultatieve rechtsmacht voorwaarden verbinden.
Het beleid van Nederland is gericht op de aanvaarding van de (facultatieve)
rechtsmacht van het Internationaal Gerechtshof door zoveel mogelijk staten.
De volgende maatregelen passen in dit beleid.(a) Nederland heeft de facultatieve rechtsmacht van de voorganger van
het Internationaal Gerechtshof, het Permanent Internationaal Gerechtshof,
al op 5 augustus 1921 aanvaard. Sinds 6 augustus 1956 zijn aan de
aanvaarding van de rechtsmacht van het Internationaal Gerechtshof alleen de
voorwaarden verbonden dat (i) de andere bij het geschil betrokken staten ook
de facultatieve rechtsmacht van het Internationaal Gerechtshof hebben aanvaard,
(ii) het geschil is ontstaan na 5 augustus 1921 en (iii) de bij het geschil
betrokken staten niet hebben afgesproken het geschil te beslechten met behulp
van een andere vreedzame methode van geschillen beslechting.(b) Nederland heeft de verplichte rechtsmacht van het Internationaal Gerechtshof
bovendien aanvaard in het kader van verschillende verdragen die een regeling
kennen voor de voorlegging van geschillen aan het Internationaal Gerechtshof
met betrekking tot de interpretatie of de toepassing van die verdragen. Deze
regelingen zijn ook opgenomen in een aantal multilaterale milieuverdragen.
Met deze regelingen wordt voorzien in de beslechting voor geschillen over
de interpretatie of toepassing van een dergelijk verdrag tussen Nederland
en staten die de facultatieve rechtsmacht van het Internationaal Gerechtshof
niet hebben willen aanvaarden, maar wel in het kader van een specifiek verdrag.
Nederland heeft daartoe strekkende verklaringen afgelegd met betrekking tot
de in bijlage 1 opgenomen multilaterale milieuverdragen. De regering zegt
toe op korte termijn vergelijkbare verklaringen af te leggen met betrekking
tot de in bijlage 2 opgenomen multilaterale milieuverdragen.(c) Nederland streeft er tevens naar dat andere staten de facultatieve
rechtsmacht van het Internationaal Gerechtshof aanvaarden. In dit verband
is Nederland actief in de comités inzake internationaal recht van de
Europese Unie en de Raad van Europa. De aanvaarding van de facultatieve rechtsmacht
van het Internationaal Gerechtshof is inmiddels een vast punt op de agenda’s
van deze comités.(d) Nederland dringt er tenslotte bij andere staten op aan om geschillen
vreedzaam te (laten) beslechten indien die staten Nederland benaderen om steun
voor hun standpunt in een geschil. De regering zegt toe dat Nederland zal
wijzen op het bestaan van de Milieukamer van het Internationaal Gerechtshof
in relevante gevallen. De zin om op het bestaan van deze kamer van het Internationaal
Gerechtshof te wijzen kan evenwel alleen van geval tot geval worden beoordeeld
aan de hand van de specifieke omstandigheden van het geschil, zoals de noodzaak
van interpretatie of toepassing van regels die niet behoren het internationaal
milieurecht. Bovendien zullen verschillende factoren een rol spelen bij de
keuze van de partijen bij het geschil om het geschil al dan niet voor te leggen
aan de Milieukamer van het Internationaal Gerechtshof, zoals de samenstelling
van de kamer en de vereiste instemming van beide partijen om het geschil voor
te leggen aan de Milieukamer in plaats van het voltallige Internationaal Gerechtshof.De regering is bereid om zelf gebruik te maken van de Milieukamer van
het Internationaal Gerechtshof in daarvoor in aanmerking komende gevallen,
maar zij wenst te onderstrepen dat het van groter belang is dat een geschil
wordt voorgelegd aan een internationaal hof of arbitraal tribunaal dan te
insisteren op het gebruik van de Milieukamer van het Internationaal Gerechtshof
of zelfs het voltallige Internationaal Gerechtshof. Een recent voorbeeld is
het geschil tussen België en Nederland met betrekking tot de IJzeren
Rijn. Dit geschil is voorgelegd aan een arbitraal tribunaal. België had
hiervoor een voorkeur met het oog op een snelle uitspraak.De regering hecht er verder aan te benadrukken dat het voor de ontwikkeling
van het internationaal milieurecht niet uitmaakt of een geschil wordt voorgelegd
aan de Milieukamer van het Internationaal Gerechtshof dan wel aan een ander
internationaal hof of arbitraal tribunaal. Dit geldt ook voor het voorleggen
van een geschil aan het voltallige Internationaal Gerechtshof met dien verstande
dat een uitspraak daarvan meer gezag kan worden toegedicht door het grotere
aantal rechters dat in de procedure betrokken is geweest. Het genoemde geschil
tussen België en Nederland met betrekking tot de IJzeren Rijn kan overigens
ook hier tot voorbeeld strekken. In de uitspraak zijn belangrijke overwegingen
opgenomen over het internationaal recht met betrekking tot duurzame ontwikkeling.
Deze overwegingen hebben meer bijgedragen aan de ontwikkeling van het internationaal
milieurecht dan de uitspraken van het Internationaal Gerechtshof tot op heden,
maar dat kan natuurlijk samenhangen met de bijzondere omstandigheden van dit
geschil.De bevordering van de naleving van de uitspraken van het
Internationaal Gerechtshof in Europees verbandDe naleving van de uitspraken van het Internationaal Gerechtshof staat
niet structureel op de agenda van Europese instanties. Dit sluit niet uit
dat Europese instanties in specifieke gevallen hieraan wel aandacht besteden.
De bemiddeling van Europese instanties bij het voorleggen van het geschil
tussen Hongarije en Slowakije over het gebruik van de Donau in de jaren negentig
aan het Internationaal Gerechtshof is hiervan een voorbeeld, maar
ons is niet bekend dat deze instanties een actieve rol hebben gespeeld of
spelen bij de naleving van de uitspraak in deze zaak.De Staatssecretaris van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en
Milieubeheer,P. L. B. A van GeelDe Minister van Buitenlandse Zaken,B. R. Bot BIJLAGE 11. 22-03-1985 Verdrag van Wenen ter bescherming van de ozonlaag
(Trb. 1988, 145)2. 25-02-1991 Verdrag inzake milieu-effectrapportage in grensoverschrijdend
verband (Trb. 1996, 82)3. 17-03-1992 Verdrag inzake de bescherming en het gebruik van
grensoverschrijdende waterlopen en internationale meren (Trb. 1992, 199)4. 14-10-1994 Verdrag van de Verenigde Naties ter bestrijding
van woestijnvorming in de landen die te kampen hebben met ernstige droogte
en/of woestijnvorming, in het bijzonder in Afrika (Trb. 1997, 34) BIJLAGE 21. 13-11-1979 Verdrag betreffende grensoverschrijdende luchtverontreiniging
over lange afstand2. 22-03-1989 Verdrag van Bazel inzake de beheersing van de
grensoverschrijdende overbrenging van gevaarlijke afvalstoffen en de verwijdering
ervan3. 09-05-1992 Raamverdrag van de Verenigde Naties inzake klimaatverandering4. 05-06-1992 Verdrag inzake biologische diversiteit5. 21-05-1997 Verdrag inzake het recht betreffende het gebruik
van internationale waterlopen anders dan voor scheepvaart6. 10-09-1998 Verdrag van Rotterdam inzake de procedure met
betrekking tot voorafgaande geïnformeerde toestemming ten aanzien van
bepaalde gevaarlijke chemische stoffen en pesticiden in de internationale
handel7. 25-06-1998 Verdrag betreffende toegang tot informatie, inspraak
in besluitvorming en toegang tot de rechter inzake milieuaangelegenheden8. 22-05-2001 Verdrag van Stockholm inzake persistente organische
verontreinigende stoffen9. 03-11-2001 Internationaal Verdrag inzake plantgenetische
bronnen voor voedsel en landbouw 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-30800-V-44.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl