Ontwerpbesluiten Unie-Verdrag; Verslag schriftelijk overleg over het Uitleveringsverdrag met de Verenigde Staten
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-06 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 23490, nr. 387

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

05-09-2005

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2004-2005

23490 nr. 387

19-08-2005

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamA. Inleidende opmerkingenB. Aantal uitleveringsverzoeken en reciprociteitVragenC. Plea-bargaining, terugkeergarantie en vertrouwensbeginselVragenD. DoodstrafVragen
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Gerelateerde publicaties

Kamerstuk 23490, nr. 387 b1Gerelateerde publicatie

 
 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 23490Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 37 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
23 490Ontwerpbesluiten Unie-Verdragnr. 387VERSLAG VAN EEN SCHRIFTELIJK OVERLEGVastgesteld 19 augustus 2005Binnen de vaste commissie voor Justitie1 hebben
enkele fracties de behoefte over de brief van de minister van Justitie van
23 februari 2004 betreffende het Uitleveringsverdrag met de Verenigde
Staten (23 490, nr. 315) enkele vragen en opmerkingen aan de minister
voor te leggen2. De minister heeft deze vragen
beantwoord bij brief van 18 augustus 2005. Vragen en antwoorden zijn
hierna afgedrukt.De voorzitter van de commissie,De Pater-van der MeerAdjunct-griffier van de commissie,De GrootA. Inleidende opmerkingen1. CDA-fractie is van mening dat een intensieve samenwerking tussen Nederland
en de VS van groot belang is bij het waarborgen van de veiligheid in Nederland,
Europa en de VS. Zij hechten grote waarde aan het in stand houden van de (bilaterale)
uitleveringsafspraken.Vraag: is in de zienswijze van de regering iets veranderd?Antwoord: Neen2. CDA-fractie: in het kader van de bilaterale law enforcement besprekingen
is er vanuit de VS aangegeven met betrekking tot de verwerking van verzoeken
tot uitlevering van (gedetineerde) Nederlandse onderdanen, dat zij voornemens
te zijn om «waar mogelijk obstakels uit de weg te ruimen» ter
versnelling van behandeling van deze verzoeken.In zijn brief sluit de minister
af met de opmerking dat er binnen het Verdrag naar wegen zal worden gezocht
om de toepassing ervan zo goed mogelijk te laten verlopen.Vraag: doelt deze opmerking van de minister op wat de Amerikanen zich
hebben voorgenomen? Zijn er obstakels, ja of nee? Zo ja, zou de minister dan
een overzicht kunnen geven van deze knelpunten en zijn ideeën over eventuele
oplossingen aan de Kamer kunnen doen toekomen?Antwoord: Het waar mogelijk uit de weg ruimen van obstakels ziet op de
situatie dat van zowel Nederlandse als Amerikaanse zijde zoveel mogelijk wordt
bevorderd dat degenen die onder de garantie van terugkeer aan de VS zijn uitgeleverd
ook zo spoedig mogelijk na een onherroepelijke veroordeling weer naar Nederland
kunnen terugkeren om hier de naar Nederlandse maatstaven omgezette straf verder
uit te kunnen zitten. Hiertoe zijn de volgende afspraken gemaakt.De betrokken Amerikaanse overheidsdiensten zullen elkaar adequater informeren
over de status van personen die inmiddels onherroepelijk zijn veroordeeld
en recht hebben op terugkeer naar Nederland. Voorts zullen deze personen na
onherroepelijk te zijn veroordeeld alleen nog maar naar penitentiaire inrichtingen
worden gebracht van waaruit een verzoek om terugkeer kan worden gedaan. Van
Nederlandse zijde wordt de procedure om teruglevering verkort door reeds op
voorhand met een nog formeel te ontvangen verzoek terzake in te stemmen.3. Tijdens een algemeen overleg heeft de minister aangegeven dat het openbaar
ministerie ter wille van de economische relatie met de VS rekening kan houden
met het stellen van haar prioriteiten.Kan de minister preciezer aangeven om
welke prioriteiten het gaat en wanneer de economische relatie met de VS deze
prioriteiten kunnen beïnvloeden?Antwoord: Bij het stellen van prioriteiten ten aanzien van de opsporing
en vervolging van drugsdelicten kan door het Nederlandse openbaar ministerie
altijd rekening worden gehouden met bijzondere omstandigheden. Een dergelijke
bijzondere omstandigheid kan gelegen zijn in internationale betrekkingen,
waaronder de economische relatie met een land. In dat kader is het mogelijk
dat (zoals aangegeven in het algemeen overleg van 19 juni 2003) het OM
bijvoorbeeld controles op goederen naar de VS prioriteert wanneer onvoldoende
controle aan Nederlandse zijde op de uitvoer naar de VS leidt tot intensieve
en langdurige controles aan de grens van de VS en daardoor ernstige belemmeringen
en schade voor het handelsverkeer of het reizigersverkeer met de VS zouden
ontstaan.4. De leden van de SP-fractie verzoeken de minister in te gaan op de mogelijkheid
dat het EU-VS Verdrag op termijn het bilaterale verdrag kan vervangen.Het
toevoegen van een lijst van specifieke delicten zou dit volgens
de minister kunnen doen. Bij de evaluatie en nieuwe onderhandelingsronde die
volgt op het verlopen van het huidige verdrag kan dit aan de orde zijn en
kan op die wijze het huidige EU-VS verdrag maatgevend worden voor Nederland.Het EU-VS verdrag heeft namelijk een aantal zeer onwenselijke kenmerken,
te weten:– geen verplichte weigeringsgrond bij het mogelijk uitvoeren van
de doodstraf,– het afschaffen van het specialiteitbeginsel, zodat bewijs voor
meerdere veroordelingen gebruikt kan worden, en– de toenemende invloed van de VS op het Nederlandse rechtssysteem.Antwoord: Zoals ik reeds heb aangegeven in mijn brief van 24 april
2003 (23 490 nr. 267) heeft het EU-VS verdrag een aanvullend karakter
ten opzichte van het bilaterale verdrag NL-VS en treedt het niet in plaats
daarvan.B. Aantal uitleveringsverzoeken en reciprociteitVragen1. Heeft de minister nieuwe cijfers beschikbaar met betrekking tot de
uitlevering? Uitgewerkt:– Hoeveel verzoeken zijn er uit de VS gekomen en hoeveel zijn er
ingewilligd?– Hoeveel verzoeken zijn er gestuurd aan de VS en hoeveel zijn hiervan
ingewilligd?– In hoeveel van die gevallen willigde de minister tegen het advies
van de rechter een uitleveringsverzoek toch in?Antwoord: In 2004 heeft Nederland zeven verzoeken van de VS om uitlevering
ontvangen, hiervan zijn er inmiddels twee ingewilligd. In de periode van 1 januari
tot en met 15 mei 2005 heeft Nederland zes verzoeken om uitlevering ontvangen,
deze zijn nog in behandeling.In 2004 heeft Nederland 6 verzoeken om uitlevering aan de VS verzonden,
hiervan zijn er twee ingewilligd. In de periode van 1 januari tot en
met 15 mei 2005 heeft Nederland één verzoek om uitlevering
verzonden. Dit verzoek is in behandeling genomen.In geen van bovengenoemde zaken heb ik tegen het advies van de rechter
een uitleveringsverzoek ingewilligd.2. Kan de minister voorts nader ingaan op de verhoudingen tussen de VS
en Nederland? Het is de leden van de PvdA-fractie nog steeds niet duidelijk
of er een vorm van gelijkheid bestaat tussen de beide staten met betrekking
tot het verdrag. SP-fractie vraagt hier ook om.Antwoord: Het verdrag stelt beide landen op gelijke wijze in staat een
uitlevering te verzoeken. De mate waarin hiervan gebruik wordt gemaakt acht
ik, nog afgezien van het feit dat de bij vraag B.1 genoemde cijfers geen onevenwichtigheid
laten zien, op zichzelf niet maatgevend voor de vraag of sprake is van gelijkheid.
De mate van bereidheid gehoor te geven aan elkanders verzoeken acht ik daarentegen
eerder maatgevend. In dat verband stel ik vast dat de inspanningen die door
beide landen terzake worden geleverd getuigen van volledige wederkerigheid
en dus gelijkheid.3. SP-fractie wijst erop dat zowel het aantal verzoeken als daadwerkelijk
uitgeleverde verdachten zijn jaarlijks in de tientallen lopen. Zij vragen
of de minister erkent dat de beduidend hogere aantallen uitgeleverde verdachten
tot een andere kijk op de betekenis van het verdrag leiden? Antwoord: Neen. Graag verwijs ik naar mijn beantwoording bij vraag B.1
waaruit blijkt dat het beeld zich niet verhoudt tot de feiten.C. Plea-bargaining, terugkeergarantie en vertrouwensbeginselVragen1. De leden van de Pvda-fractie vragen in hoeverre het voor de minister
goed is te beoordelen of een verzoek tot uitlevering een politieke achtergrond
heeft of niet. Bestaat er een mogelijkheid dat de VS, nu zij de «war
on terror» en «war on drugs» hebben uitgeroepen, uitleveringsverzoeken
richten aan Nederland met andere doeleinden dan het berechten van opgeëiste
personen? In dat geval zou er sprake kunnen zijn van een verzoek met een politiek
motief. Hoe wordt dit getoetst? Is de minister van mening dat indien dergelijke
gevallen zich voordoen, uitlevering uitgesloten indachtig artikel 4 van het
Verdrag moet zijn (een vermoeden is voldoende).Antwoord: Een voor inwilliging vatbaar verzoek om uitlevering omvat de
feiten waarvoor de uitlevering wordt verzocht. Het zogenoemde specialiteitbeginsel
brengt met zich mee dat bij uitlevering de opgeëiste persoon slechts
voor deze feiten – en dus niet terzake van feiten die vóór
het tijdstip van de uitlevering zijn begaan en waarvoor niet is uitgeleverd –
op het grondgebied van de verzoekende Staat in hechtenis kan worden gesteld,
berecht of gestraft. Dit beginsel is vastgelegd in artikel 15 Uitleveringsverdrag
tussen Nederland en de VS.Het specialiteitbeginsel vergt aldus een nauwkeurige omschrijving van
de feiten wil met zekerheid vastgesteld kunnen worden waarvoor wel en waarvoor
niet is uitgeleverd. Deze omschrijving stelt tevens in staat om vast te stellen
of zich een situatie voordoet als bedoeld in artikel 4 Uitleveringsverdrag
tussen Nederland en de VS, inhoudende dat niet wordt uitgeleverd voor feiten
welke volgens de aangezochte Staat van politieke aard is of samenhangt met
een strafbaar feit van politieke aard, dan wel wanneer wordt aangetoond dat
het verzoek tot uitlevering met een politiek oogmerk is gedaan.2. In zijn arrest van 21 mei 2002 overweegt de HR dat de plea-agreement
thans een omstreden regel is. De vraag blijft of bij een plea-agreement de
bewijzen rechtmatig zijn verkregen. Er is namelijk geen rechtszaak die dat
duidelijk kan maken. Aangezien het verschil in straf bij een plea-agreement
of bij een volledige procedure groot is (het gaat om het verschil van levenslang
of 20 jaar of minder al naar gelang je jezelf beter kunt afkopen) legt
het een te zware druk om de verdachte om een juiste afweging bij de keuze
te maken. Dat blijkt ook wel want meer dan 90% van de verdachten kiest voor
een plea-agreement.– In hoeverre speelt het mee dat de verdachte niet bekend is met
een jury als onderdeel van de rechtsprekende macht voor de keuze van een plea-agreement?– Welke afspraken heeft de regering met de VS gemaakt over het leveren
van bewijzen door de VS?– Welke mogelijkheden ziet de minister om ook bij plea-agreements
de bewijzen op orde te hebben?Antwoord: In het bedoelde arrest heeft de Hoge Raad zich uitgesproken
over de vraag of bij het aangaan van een plea agreement – waarbij in
casu sprake was van een keuze tussen een mogelijk levenslange gevangenisstraf
in het geval van juryrechtspraak of een beduidend lagere straf als gevolg
van het aangaan van een plea agreement – gesproken kan worden van een
onredelijke onevenredigheid die een flagrante strijd met artikel 6 EVRM
zou opleveren. De Hoge Raad kwam daarbij tot het oordeel dat dit niet het
geval is.Uit dit arrest blijkt dat de guilty plea is afgelegd ten overstaan van
een rechter, de state attorney, de opgeëiste persoon en diens gekozen
raadsman. Bovendien blijkt uit het verslag van de zitting dat de inhoud van
de plea agreement en de gevolgen daarvan zeer uitvoerig ter sprake zijn gekomen
en dat de rechter die gevolgen ook aan de opgeëiste persoon heeft voorgehouden.
Onder deze omstandigheden acht ik evenmin als de Hoge Raad termen aanwezig
om te veronderstellen dat indien een plea agreement wordt aangeboden en in
bijzijn van een raadsman vrijwillig wordt aangegaan een opgeëiste persoon
in weerwil van het vertrouwensbeginsel zodanig in zijn of haar verdedigingsrechten
te kort wordt gedaan dat daarmee een flagrante schending van artikel 6 EVRM
moet worden aangenomen. Dat in de VS met de plea agreement wordt gewerkt is
een gegeven waartegen, ook al past deze niet volledig in onze rechtscultuur,
geen onoverkomelijke bezwaren bestaan. Verschillen in rechtsstelsels zijn
nu eenmaal inherent aan internationale rechtshulp. Dit betekent nog niet,
zoals reeds in mijn brief van 23 februari 2004 opgemerkt, dat andere
stelsels slechter zijn.Over plea-bargaining en de plaats daarvan in het rechtssysteem van de
VS en het VK moge ik u tevens verwijzen naar het u op 23 oktober 2003
aangeboden rechtsvergelijkend onderzoek van Prof. dr. C.H. Brants en
dr. B. Stapert (29 200 VI, nr. 31).Voor wat betreft de vraag over het leveren van bewijs zij opgemerkt dat
een uitleveringsverzoek er niet toe strekt dat in de aangezochte staat wordt
onderzocht of de verdachte schuldig is. Dit is voorbehouden aan de verzoekende
staat. De aangezochte staat dient in beginsel enkel te onderzoeken of op basis
van het verdrag uitvoering kan worden gegeven aan het uitleveringsverzoek
en treedt dus niet in de vervolging. Dit is in weerwil van het vertrouwensbeginsel
alleen anders indien concreet aanwijzingen zijn voor een flagrante schending
van mensenrechten.3. GroenLinks-fractie: bij notawisseling van 11 juli 1991 is een
algemene terugkeergarantie afgegeven. De enige garantie die Nederland heeft
bij teruglevering is dat de VS zich «welwillend» zullen opstellen
bij de beoordeling van verzoeken om teruglevering.SP-fractie: in het verdrag is de terugkeergarantie niet opgenomen. Zij
vraagt de minister om een veel actievere houding. De antwoorden op de vragen
van het Lid Van der Laan van 15 januari jl. overtuigen deze leden niet
dat de situatie met het huidige beleid zal verbeteren. Zij wijzen er bovendien
op dat in tenminste één zaak (bekend op het ministerie van Justitie)
de teruglevering is geweigerd door de VS en dat het verzoek ertoe de Attorney
General heeft aangezet om het plea agreement te laten vervallen teneinde meer
strafverzwarende gronden voor te leggen aan de verdachte.De leden van de SP-fractie
verzoeken de minister met klem te komen met plannen om de terugkeer op orde
te krijgen.Antwoord: Bij meerdere gelegenheden heb ik uw Kamer geïnformeerd
dat ik geen reden heb te twijfelen aan de door de VS verstrekte terugkeergarantie.
Mij is namelijk tot op de dag van vandaag geen enkele zaak bekend waarbij
een Nederlander, na onherroepelijk te zijn veroordeeld, een verzoek om overbrenging
heeft gedaan en in weerwil van de terugkeergarantie niet is teruggekeerd.
Het is mij dan ook niet duidelijk op welke zaak de SP fractie doelt. Voor
het overige verwijs ik naar de beantwoording bij vraag A.2.4. Vertrouwensbeginsel, SP-fractie. De minister geeft niet alleen aan
dat mogelijke schendingen van mensenrechten geen reden vormen tot het (laten) onderzoeken van de detentie- en procesomstandigheden van verdachten
die mogelijk naar de VS worden uitgeleverd.Bovendien geeft de minister aan
dat de opsporingsmethoden die door de VS worden gehanteerd, niet hoeven te
voldoen aan de Nederlandse wetgeving.Concreet betekent dat, dat onder andere
pseudo-koop en infiltratie – verboden sinds de enquête opsporingsmethoden –
een wettige methode is geworden in Nederland. De leden van de SP-fractie vragen
de minister zijn standpunt bekend te maken over het gedogen van onwettige
onderzoeksmethoden op Nederlandse verdachten, omdat zij daardoor de rechtsbescherming
ontberen waarvoor de minister verantwoordelijk is.Antwoord: Wanneer in een land een opsporingsonderzoek wordt uitgevoerd,
gebeurt dat volgens de (strafvorderlijke) wettelijke bepalingen van dat land.
Het is een gegeven dat in verschillende landen uiteenlopende opvattingen bestaan
over bepaalde opsporingshandelingen, soms zelfs ten principale tegengesteld.
Wie zich in een ander land aan strafbare feiten schuldig maakt zal geconfronteerd
worden met de wetgeving van dat land.Wanneer het algemene vertrouwen in het rechtssysteem van een ander land
is uitgesproken met het afsluiten en politiek accorderen van een verdrag met
dat land, verzet het vertrouwensbeginsel zich tegen een onderzoek door de
(Nederlandse) rechter naar de (door de autoriteiten van dat land) toegepaste
bevoegdheden. Er zal slechts aanleiding voor een onderzoek zijn indien aannemelijk
kan worden gemaakt dat er in het concrete geval sprake is geweest van een
flagrante schending van mensenrechten.Voor zover een strafrechtelijk onderzoek van een ander land zich richt
op een persoon die zich in ons land bevindt, zullen onderzoekshandelingen
in ons land uitsluitend ten behoeve van het andere land (kunnen) worden uitgevoerd
door de Nederlandse politie en justitie op basis van een zogenaamd rechtshulpverzoek.
Een dergelijk verzoek wordt echter beoordeeld naar en uitgevoerd volgens de
bepalingen van ons Wetboek van Strafvordering. Wanneer het andere land verzoekt
om infiltratiehandelingen, zal dit verzoek worden beoordeeld naar de mogelijkheden
die ons Wetboek van Strafvordering kunt (waaronder mogelijkheden van pseudokoop
en infiltratie). In een toegelaten geval zal uitvoering plaatsvinden volgens
de Nederlandse procedurele regels, onder toezicht van het OM.Er is dan ook geen sprake van gedogen van onwettige onderzoeksmethoden.5. De leden van de fractie van de SP vragen de minister verder naar zijn
oordeel over de effectiviteit van een beroep op het door hem genoemde IVBPR.
Naar de mening van de leden van de SP-fractie voldoet een beroep op dit Verdrag
niet aan het verdagsvereiste uit het EVRM van een effective remedy in beroep
omdat de rechten van het IVBPR niet afdwingbaar zijn en een uitspraak van
het Hof vaak langer duurt dan de opgelegde straf.De leden van de SP-fractie vragen de minister te komen met een effective
remedy voor verdachten om beschermd te kunnen worden tegen schendingen van
hun mensenrechten.Antwoord: Het EVRM vergt dat staten die partij zijn ervoor zorgen dat
een ieder bij wie rechten en vrijheden als voorzien bij dit verdrag worden
geschonden, gebruik kan maken van een «effective remedy before a national
authority». Het enkele feit dat een land geen partij is bij het EVRM
maakt echter nog niet dat, terzake dezelfde rechten die zowel onder het EVRM
als IVBPR bescherming genieten, in dat land dan ook geen effectief rechtsmiddel
aangewend zou kunnen worden. Meer in het bijzonder als het om de VS gaat heb
ik (voorzover het aan mij is om in het Amerikaanse recht te treden) geen reden
aan te nemen dat een dergelijk effectief (nationaal) rechtsmiddel zou ontbreken. 6. De leden van de SP-fractie vinden het vreemd dat de minister vasthoudt
aan het criterium van de geschokte rechtsorde om te bepalen of uitlevering
wenselijk is. Hij hinkt hierbij op twee gedachten, namelijk dat de verdachte
wordt uitgeleverd aan de VS, maar tegelijkertijd dat het verblijf van de verdachte
zo kort mogelijk dient te zijn. Voor deze leden is het van tweeën één:
of de minister levert niet uit, of de minister hanteert het criterium van
uitleveren naar het land waar de rechtsorde is geschokt. Deze leden verzoeken
de minister hierop in te gaan.Antwoord: Om te komen tot een goede rechtsbedeling dient onderzocht te
worden welke Staat het meest aangewezen is om de vervolging voor zijn rekening
te nemen. Daarbij wordt onder andere gekeken naar de mate waarin een rechtsorde
van een land is geschokt. Deze beoordeling hoeft niet altijd tot uitkomsten
te leiden die door alle betrokken landen worden gedeeld. Ieder land is namelijk
vrij om zelf te bepalen wat een goede rechtsbedeling in het concrete geval
behelst. Op het moment dat een Staat een verzoek doet om uitlevering ter fine
van strafvervolging, dan is daarmee gegeven dat die Staat voor zichzelf (kennelijk)
voldoende reden aanwezig acht om zelf de vervolging ter hand te nemen en deze
niet aan de aangezochte staat over te laten, ook al zou deze wel over de daartoe
benodigde rechtsmacht beschikken.Regel is dat aan een uitleveringsverzoek uitvoering wordt gegeven tenzij
in Nederland reeds een vervolging ter zake van dezelfde feiten plaatsvindt.
Voorzover daarvan sprake is wordt daarmee in wezen uitdrukking gegeven aan
het feit dat in Nederland de rechtsorde is geschokt en om deze reden vervolging
in eigen land de voorkeur geniet boven uitlevering. Vindt evenwel de vervolging
niet in Nederland plaats dan vergen verdragsverplichtingen dat uitlevering,
behoudens hier niet terzake doende weigeringsgronden, plaatsvindt.De terugkeergarantie heeft met deze beoordeling dan ook niets van doen.
De terugkeer is immers in het geheel niet bedoeld om hier de vervolging opnieuw
te laten plaatsvinden, maar enkel om de uitgeleverde persoon in de gelegenheid
te stellen zijn onherroepelijke straf in Nederland verder uit te zitten en
deze naar Nederlandse maatstaven te laten omzetten.7. De leden van de GroenLinks-fractie vragen de minister nader en grondiger
in te gaan op de door deze leden voorziene problemen in het Amerikaanse rechtssysteem
ten aanzien van plea bargaining, de wijze waarop de VS uitwerking geeft aan
het fair trialbeginselen en de zorgwekkende detentiesituatie in Amerikaanse
gevangenissen. De minister kan in gemoede niet volstaan met de gemeenplaatsen
dat «er in beginsel van mag worden uitgegaan» dat de VS zich houdt
aan de uitvoering van de rechtsnormen zoals die zijn vervat in het EVRM. De
leden van de fractie van GroenLinks blijven onverkort hechten aan een grondige
analyse van het Amerikaanse rechtsstelsel en de wijze waarop de VS voldoen
aan de rechtsstatelijke rechtsnormen van het EVRM.Kan de minister aangeven op welke wijze hij uitvoering heeft gegeven aan
de motie-Halsema c.s. [Kamerstuknummer 23 490, 280]?Antwoord: Omtrent plea-bergaining en fair trial wil ik graag verwijzen
naar de beantwoording bij vraag C.2. Ten aanzien van de detentieomstandigheden
in de VS merk ik op dat ik tot nu toe geen reden heb om aan te nemen dat uitleveringen
aan de VS een concreet en reëel risico op dit punt met zich meebrengen.Over de EU-VS-overeenkomst bent u bij diverse gelegenheden uitvoerig geïnformeerd,
ook ten aanzien van de mensenrechten en de waarborgen dienaangaande. Bij de
discussie voorafgaand aan en naar aanleiding van de onderhavige motie heb
ik u reeds aangegeven dat het gevraagde in deze motie gelet op
de waarborgen waarmee dit verdrag is omkleed in wezen reeds is gerealiseerd.8. De minister wijst er in zijn brief op dat in alle uitleveringszaken
toetsing door de rechter plaatsvindt. De minister gaat ervan uit dat het in
de Uitleveringswet geformuleerde systeem van rechterlijke en politieke controle
en besluitvorming garandeert dat de toelaatbaarheid van een concreet uitleveringsverzoek
volledig en adequaat vastgesteld wordt.Daarmee miskent de minister naar het oordeel van de aan het woord zijnde
leden dat in de praktijk Nederlandse rechters gebonden zijn aan een uiterst
marginale toetsing nu het vertrouwensbeginsel leidinggevend is.Dat brengt de verdediging in een bijzonder lastige positie. De verdediging
moet immers concretiseren dat de Amerikaanse opsporingsmethoden en de naleving
van elementaire procedurele voorschriften onrechtmatig zijn toegepast. Dit
klemt te meer nu het Amerikaanse plea bargaining-systeem eveneens marginale
rechterlijke toetsing, maar nu door de Amerikaanse rechter, in de hand werkt.
De leden vragen de minister een overweging te wijden aan het politieke deel
van de uitleveringsbeslissingen.Kan de minister aangeven hoe zijn toetsingskader eruit ziet voor de beslissing
om al dan niet uit te leveren?Antwoord: Graag zou ik voor de beantwoording willen verwijzen naar mijn
antwoorden bij vragen C.1 (politieke uitlevering) en C.2 (plea agreement/onderzoek
bewijs).9. De minister wijst er in zijn brief op dat de goede rechtsbedeling meebrengt
dat strafvervolging bij voorkeur daar wordt ingesteld waar het strafrechtelijk
onderzoek heeft plaatsgevonden en dientengevolge het bewijs voorhanden is.Verderop in zijn brief stelt de minister dat bij grensoverschrijdend strafrechtelijk
onderzoek in een zo vroeg mogelijk stadium in onderling overleg moet worden
bezien waar een vervolging het beste kan plaatsvinden.De leden van de GroenLinks-fractie vragen of de minister hiermee niet
te zeer waarde hecht aan organisatorische aspecten waarbij hij de humanitaire
aspecten van uitleveringsverzoeken miskent. Al eerder wezen deze leden erop
dat in dit soort gevallen medebepalend moet zijn op welk grondgebied het strafbare
feit daadwerkelijk is begaan, waar strafvervolging omwille van de rechtsbescherming
en de resocialisatie van de verdachte het beste kan plaatsvinden.Antwoord: Om te komen tot een goede rechtsbedeling worden vele factoren
gewogen, zoals ook bij vraag C.6 is toegelicht. Vooropgesteld moet worden
dat een strafrechtelijk onderzoek – of dit nu nationaal of internationaal
is – primair tot doel heeft om de dader(s) op te sporen en veroordeeld
te krijgen en niet zozeer de resocialisatie, dit speelt pas een wezenlijke
rol op het moment dat iemand is veroordeeld en bekeken wordt hoe deze persoon
weer zo goed mogelijk in de samenleving kan terugkeren. Vandaar ook de grote
waarde die Nederland hecht aan de terugkeergarantie. Nu met een strafrechtelijk
onderzoek in de eerste plaats opsporing en vervolging worden beoogd ligt het
ook in de reden om het onderzoek daar te laten plaatsvinden waar de kans op
slagen het grootste is. Dit zal veelal de plaats zijn waar het bewijs het
beste voorhanden is. Daarnaast is voor een goede rechtsbedeling leidend de
mate waarin een rechtsorde is geschokt.10. Tot slot vragen de leden van de GroenLinks-fractie aan de minister
welke initiatieven hij of de minister van Buitenlandse Zaken heeft ondernomen om bij de Amerikaanse overheid aan te dringen op transparante
en rechtsstatelijke procedures rondom de gedetineerden op Guantanamo Bay.Antwoord: De Minister van Buitenlandse Zaken stelt geregeld bij zijn Amerikaanse
gesprekspartners de Nederlandse bezorgdheid over de positie van gedetineerden
in Guantánamo Bay aan de orde, zoals laatstelijk tijdens zijn bezoek
aan de VS (16–18 februari 2005, waarover verslag is gedaan in zijn
brief aan de Kamer van 28 februari 2005, kenmerk DPZ-050/2005). Ook tijdens
een bezoek van de Deputy Secretary of State van de VS op 1 april jl.
aan de Minister van Buitenlandse Zaken en tijdens het bezoek van de mensenrechtenambassadeur
P. de Klerk op 19 en 20 april jl. aan het State Department en het Pentagon
in Washington.D. DoodstrafVragen1. CDA-fractie: wat bedoelt de minister met zijn afsluitende opmerking?
Vooral met het oog op een eventueel op te leggen doodstraf plaatst de CDA-fractie
hierbij vraagtekens. In deze bewoordingen wordt er ruimte gelaten voor interpretatie
die ongewenst is als het om een principieel punt als de doodstraf gaat. Wil
de minister met deze opmerking ruimte openlaten om wijzigingen op dit gebied
aan te brengen? De leden van de CDA-fractie willen nogmaals benadrukken dat
Nederland de regie moet houden wat de uitlevering van haar eigen onderdanen
betreft en dat interpretatie van de bewoordingen over uitlevering met het
oog op een eventueel op te leggen doodstraf uitgesloten dient te worden.Antwoord: Met mijn afsluitende opmerking heb ik geenszins bedoeld ruimte
te creëren voor een andere, ruimere interpretatie. Dit moge ook blijken
uit het te wijzigen artikel 7 van het uitleveringsverdrag tussen Nederland
en de Verenigde Staten waarin is bepaald dat de voorwaarde dat de doodstraf
niet aan de opgeëiste persoon wordt opgelegd of, indien de verzoekende
Staat om procedurele redenen niet aan deze voorwaarde kan voldoen, de voorwaarde
dat de doodstraf, indien deze wordt opgelegd, niet ten uitvoer zal worden
gelegd, moet worden nagekomen. Nu dienen nog per geval voldoende waarborgen
te worden geregeld.2. VVD-fractie: aan de algemene terugkeergarantie hebben de VS zich altijd
gehouden. Geldt hetzelfde ten aanzien van het opleggen van de doodstraf? Is
gegarandeerd dat deze niet opgelegd zal worden en heeft de VS zich hier altijd
aan gehouden?Antwoord: Voorzover mij bekend hebben er geen uitleveringen plaatsgevonden
waarbij de doodstraf een rol speelde. Er zijn mij op dit punt dan ook geen
problemen bekend. Gelet op de huidige praktijk en de voorziene wijziging van
artikel 7 verwacht ik ook niet dat zich op dit punt problemen zullen voordoen. XNoot1Samenstelling: Leden: Van de Camp (CDA), De Vries (PvdA), Van Heemst (PvdA),
Vos (GL), Rouvoet (CU), Adelmund (PvdA), De Wit (SP), Albayrak (PvdA), Luchtenveld
(VVD), Wilders (Groep Wilders), Weekers (VVD), De Pater-van der Meer (CDA),
voorzitter, Çörüz (CDA), Verbeet (PvdA), ondervoorzitter,
Wolfsen (PvdA), De Vries (CDA), Van Haersma Buma (CDA), Eerdmans (LPF), Van
Vroonhoven-Kok (CDA), Van Fessem (CDA), Straub (PvdA), Van der Laan (D66),
Visser (VVD), Azough (GL), Van Egerschot (VVD), Vacature (LPF), Vacature (SP).Plv. leden: Jonker (CDA), Dijsselbloem (PvdA), Timmer (PvdA), Halsema
(GL), Van der Staaij (SGP), Kalsbeek (PvdA), Van Velzen (SP), Tjon-A-Ten (PvdA),
Van Baalen (VVD), Blok (VVD), Hirsi Ali (VVD), Aasted Madsen-van Stiphout
(CDA), Jager (CDA), Van Heteren (PvdA), Arib (PvdA), Buijs (CDA), Sterk (CDA),
Varela (LPF), Joldersma (CDA), Ormel (CDA), Van Dijken (PvdA), Lambrechts
(D66), Van Schijndel (VVD), Karimi (GL), Örgü (VVD), Hermans (LPF),
Vergeer (SP). XNoot2Ter inzage gelegd bij het Centraal Informatiepunt Tweede Kamer. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-23490-387.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl