Wet ambulancezorg; Brief minister over ontwikkelingen na 2 december 2009
Staten-Generaal — Kamerstuk Brief regering
Datum: 2014-07-03 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


Tweede Kamer der Staten-Generaal
 2
 Vergaderjaar 2009-2010
 
 
 
 KST135427
 2009-2010
 
 29 835
 Wet ambulancezorg
 
 
 
 
 Nr. 
 56
 BRIEF VAN DE MINISTER VAN VOLKSGEZONDHEID, WELZIJN EN SPORT
 Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
 
 Den Haag, 1 oktober 2009
 
 Met deze brief wil ik u informeren over de ontwikkelingen in de ambulancezorg
nadat op 2 december 2008 de Wet ambulancezorg (Waz) door de Eerste Kamer
is aangenomen. Tevens geef ik u antwoord op een aantal eerdere toezeggingen
van mijn kant. Voorts ga ik in op enkele aspecten van de vergunningverleningsprocedure
zoals ik die mij voorstel. Tenslotte stuur ik u, conform toezegging, het concept
programma van eisen en de beleidsregel ambulancezorg (circulaire) toe ter
voorbereiding op het algemeen overleg ambulancezorg, dat gepland staat op
8 oktober aanstaande. Eerder heb ik u toegezegd
de benchmarkt toe te willen sturen. Deze is momenteel nog in ontwikkeling.
Op moment van gereedkomen zal ik ook de benchmark aan u toesturen.
 De Wet ambulancezorg (Waz)
 Op grond van de Waz worden door mij 25 vergunningen verleend voor 25 regio’s
voor het verrichten van ambulancezorg. De vergunninghouder heeft in zijn regio
het exclusieve recht om ambulancezorg te verrichten. De vergunningverlening
geschiedt op grond van een objectieve, transparante en non-discriminatoire
procedure. Dit houdt in dat iedereen kan meedingen naar een vergunning, zowel
publieke, private als nationale en buitenlandse ondernemingen. Vanuit dit
uitgangspunt is het programma van eisen op grond van de Waz zodanig geformuleerd
dat het geen barrières opwerpt uit het oogpunt van gelijke kansen voor
de verschillende aanbieders van ambulancezorg.
 
 De aanname van de Wet ambulancezorg (Waz) heeft geleid tot grote dynamiek
binnen de sector. Nieuwe samenwerkingsverbanden worden aangegaan om doelmatiger,
effectiever en op grotere schaal ambulancezorg te kunnen verrichten. Een aantal
partijen heeft aangegeven voor meerdere regio’s een vergunning aan te
vragen. Werkgevers en werknemers zijn intensief met elkaar in overleg om te
komen tot een CAO voor de gehele sector. Ten slotte zijn richtlijnen, protocollen
en werkwijzen binnen de sector vernieuwd en geactualiseerd. Samenvattend
heeft de aanname van de Waz binnen de ambulancezorg geleid tot vernieuwing
en verdere verbetering van de kwaliteit en de efficiency in de ambulancezorg.
 
 Uit de consultatie die dit voorjaar is gehouden en uit gesprekken die
nadien zijn gevoerd, is het beeld naar voren gekomen dat er voor een groot
aantal regio’s, meerdere aanvragers voor een vergunning zullen zijn.
Indien al die aanvragen voldoen aan het programma van eisen, zal ik een keuze
moeten maken. Dat doe ik door te toetsen welke aanvraag in onderlinge vergelijking
het meest aan de beleidsuitgangspunten voldoet. Deze beleidsuitgangspunten,
die ook zijn opgenomen in de u toegezonden Circulaire ambulancezorg, zijn
onder meer dat de belangen van de cliënt voorop dienen te staan, dat
er sprake moet zijn van een proactieve samenwerking zowel in de zorgketen
als in de keten van openbare orde en veiligheid en dat de organisatie moet
zijn ingericht voor het leveren van doelmatige en doeltreffende ambulancezorg.
 
 Bij mijn besluit wie het meest aan de beleidsuitgangspunten voldoet, spelen
op grond van de Waz ook de adviezen van de zorgverzekeraars in de desbetreffende
regio en de regionale GHOR-bestuurders een rol. Daarnaast kan ik ter toetsing
van een aanvraag een audit laten houden.
 Stand van zaken implementatie Waz
 De afgelopen maanden is in het kader van de implementatie van de Waz gewerkt
aan zowel de procedure tot vergunningverlening als het programma van eisen.
Zowel de procedure als het programma van eisen vormen onderdeel van de lagere
regelgeving onder de Waz. Bij het opstellen van deze lagere regelgeving heb
ik de veldpartijen nauw betrokken. Zo heb ik in april en mei van dit jaar
over de lagere regelgeving een brede consultatie gehouden. Op dit moment ligt
het concept programma van eisen bij partijen opnieuw voor zienswijze voor
(zie bijgaand). In dit concept is veel aandacht besteed aan de gestelde vragen
en de gemaakte opmerkingen in de consultatie. Partijen hebben daarbij tot
eind oktober om te reageren. Ook kunnen partijen de implementatie van de Wet
ambulancezorg en alle te doorlopen stappen volgen via het internetadres: www.wetambulancezorg.nl.
 
 De GHOR-besturen, zorgverzekeraars en provincies zijn nauw betrokken bij
het opstellen van de lagere regelgeving. Zo heeft GHOR-Nederland in opdracht
van het Veiligheidsberaad aan basispakket opgesteld ten behoeve van de meldkamer
en de hulpverlening bij crises en rampen en ongevallen.
 Procedure vergunningverlening
 Het vergunningenverleningssysteem op grond van de Waz wijkt in belangrijke
mate af van het vergunningverleningsysteem op grond van de huidige Wet ambulancevervoer.
Dit vloeit voort uit het feit dat de Waz als doel heeft de gehele ambulancezorg
in Nederland op een andere manier in te richten. Er is hier met andere woorden
sprake van een systeemwijziging. Het karakter van deze systeemwijziging is
ingrijpend en brengt voor alle partijen mogelijk risico’s met zich mee.
 
 Het ingrijpende karakter van deze systeemwijziging gevoegd bij de ontstane
dynamiek in de sector en het (niet eerder) verwachte grote aantal aanvragen
vragen om de grootst mogelijke zorgvuldigheid in het proces van vergunningverlening.
Juist omdat het om ambulancezorg gaat is het van belang de risico’s
zo beperkt mogelijk te houden, de continuïteit van zorg mag op geen enkel
moment in gevaar komen. Een «big bang» scenario waarbij
voor 25 regio’s tegelijk de vergunning wordt verleend is moeilijker
beheersbaar dan een proces waarbij eerst op kleinere schaal ervaring kan worden
opgedaan. Op basis van zo’n ervaring kan worden geleerd van eventuele
fouten en kan de procedure worden aangepast voordat zij elders wordt toegepast.
Daarom heb ik, alles afwegende, besloten eerst de vergunningverlening te starten
met twee of drie regio’s. Op deze wijze kan er een verantwoorde en zorgvuldige
overgang plaatsvinden van het oude naar het nieuwe systeem, zonder dat daarbij
gegadigden worden gedupeerd.
 
 Na deze eerste tranche van vergunningverlening, ben ik voornemens om de
resterende 22 vergunningen afhankelijk van de ervaringen in de eerste tranche,
in één of twee tranches te verlenen. Dit omdat ik de fasering
van de vergunningverlening zo beperkt mogelijk wil doen zijn, gelet op het
belang van de invoering van de Waz. Nadat ervaring is opgedaan in de eerste
ronde, wordt de procedure landelijk uitgerold.
 
 Van belang is dat de vergunningen weliswaar in twee achtereenvolgende
rondes worden verleend, maar zij wel gelijktijdig op één tijdstip
in werking treden. Naar verwachting is dat tijdstip 1 januari 2012. Redenen
om de vergunningen niet op verschillende tijdstippen in werking te laten treden,
zijn:
 – dat op dat moment voor aanpalende regio’s tijdelijk verschillende
wettelijke regimes kunnen gaan gelden, hetgeen kan afdoen aan de transparantie
en de rechtszekerheid met name voor derde partijen (patiënten, meldkamers,
ketenpartners).
 – Ook in geval van opschaling, waarbij ook van aangrenzende regio’s
inzet wordt gevergd, kan het van belang zijn dat voor de betrokken regio’s
hetzelfde wettelijke regime geldt.
 – Daarnaast zouden op het moment van twee verschillende inwerkingtredingstijdstippen
ook verschillende bekostigingsregimes gaan gelden, hetgeen extra complicaties
met zich meebrengt.
 – Ten slotte is een wijziging van de Waz nodig, indien gekozen zou
worden voor verschillende tijdstippen.
 
 Een gefaseerde vergunningverlening maar een gelijktijdige inwerkingtreding
houdt in dat de vergunninghouders uit de eerste ronde een langere overgangstermijn
kennen dan de vergunninghouders in de tweede ronde. Dat onderscheid leidt
echter niet tot een ongelijk speelveld, omdat vergunninghouders niet binnen één
regio met elkaar concurreren.
 
 Samenvattend wil ik door middel van bovenstaande gefaseerde aanpak een
verantwoorde overgang van het oude systeem naar het nieuwe systeem mogelijk
maken, waar de zorgvuldigheid voorop staat.
 Stand van zaken rondom het Functioneel leeftijdsontslag
 Tot slot heb ik toegezegd u te informeren over de stand van zaken rondom
de verschillende ouderenregelingen geldend in de ambulancesector. Vorig jaar
heb ik afspraken gemaakt met zowel B3-stichtingen als private ambulancediensten
over een tegemoetkoming in de kosten voor ouderenregelingen. Recent heeft
de Nederlandse Zorgautoriteit in een beslissing op bezwaar besloten de publieke
ambulancediensten te compenseren voor het Functioneel Leeftijdsontslag. Alle
partijen worden derhalve gecompenseerd voor kosten voortvloeiend uit ouderenregelingen,
die in het verleden tot stand zijn gekomen.
 
 In een gesprek dat ik op 7 mei van dit jaar met cao-partijen heb
gevoerd hebben partijen mij verzocht om het initiatief te nemen in het technisch
afronden van de verschillende ouderenregelingen met betrekking tot de financiering zodat voor de vergunningverlening, start hierover voor
iedereen helderheid is. Ik heb mijn bereidheid hiertoe aan partijen kenbaar
gemaakt. Dit heeft geleid tot het instellen van een werkgroep onder leiding
van mijn departement om hier vorm aan te geven. De werkgroep beperkt zich
tot het oplossen van ouderenregelingen uit het verleden. Ik streef ernaar
zo snel mogelijk tot een toekomstbestendige oplossing te komen die voor zowel
de ambulancediensten als de zorgverzekeraars acceptabel is.
 
 Ik hoop u hiermee voldoende te hebben geïnformeerd.
 
 De minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport,
 A. Klink
 
 
 
 
 Ter inzage gelegd bij het Centraal Informatiepunt Tweede Kamer.