Partiële herziening Planologische Kernbeslissing Nationaal Ruimtelijk Beleid; Brief minister over "niet substantiële bebouwing" in bufferzones en het Groene Hart, en het hotelproject Vlietland
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 25180, nr. 60

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

17-04-1998

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1997-1998

25180 nr. 60

15-04-1998

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. Algemeen2. Passendheid van de functie3. Niet-substantiële bebouwing4. Het geval VlietlandEindconclusie:Ondertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 25180Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 22 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
25 180Partiële herziening Planologische Kernbeslissing Nationaal Ruimtelijk
Beleidnr. 60BRIEF VAN DE MINISTER VAN VOLKSHUISVESTING, RUIMTELIJKE ORDENING EN
MILIEUBEHEERAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal's-Gravenhage, 15 april 1998In het voortgezette overleg over de Actualisering van Vinex van 9 april
jl. heb ik toegezegd u nader te zullen informeren over de wijze waarop ik
in het algemeen inhoud zou willen geven aan het begrip «niet-substantiële
bebouwing» in bufferzones én het Groene Hart, en de manier waarop
dat uitwerkt in het specifieke geval van het hotel- en bungalowproject Vlietland. Deze informatie volgt hieronder.1. AlgemeenDe PKB als drager van het nationale ruimtelijke beleid heeft in z'n algemeenheid
een hoog abstractieniveau en richt zich in veel gevallen op de provincie als
intermediair niveau in de ruimtelijke ordening. Uitspraken die zich direct
richten op gemeentelijke plannen zijn in de PKB minder aan te treffen en uitspraken
gericht op private initiatieven komen in het geheel niet voor.Waar PKB-uitspraken zich primair tot de provincies richten is het gebruikelijk
deze een kwalitatief karakter te geven, waaruit de intentie duidelijk blijkt,
maar waarbij de concretisering aan de provincie wordt overgelaten in haar
overleg met en toezicht op gemeenten en private partijen. De provincie heeft
daarbij de gelegenheid op de situatie passend maatwerk te leveren, iets wat
het rijk dat immers op veel grotere afstand zit, nooit op die manier zou kunnen.
De Inspectie Ruimtelijke Ordening (IRO) ziet daarbij toe op de wijze waarop
de provincie de concretisering aanpakt en bewaakt de intenties van het rijksbeleid.
Als de concretisering duidelijk met de intenties in strijd raakt dan kan de
inspecteur of de minister actie nemen.Voor de rijksbufferzones is er voor gekozen om het beleid in de PKB de
status te geven van «concrete beleidsbeslissing» (AWB-besluit),
waardoor dit beleid rechtstreeks doorwerking vindt op provinciale en gemeentelijke
plannen. Alhoewel aan de helderheid van de doelstellingen (zeker) bij een
«concrete beleidsbeslissing» aandacht moet worden geschonken is
het bij een initiatief in de verblijfsrecreatieve sfeer, zoals nu voorligt,
niet op voorhand mogelijk noch gewenst (in de PKB) aan te geven
of bijvoorbeeld 10 bungalows of 30 chalets het maximum toelaatbare is voor
behoud van de ruimtelijke kwaliteit. Maatwerk, binnen de intenties en doelstellingen
van rijksbeleid, blijft nodig.2. Passendheid van de functieAan het landelijk gebied in rijksbufferzones en het Groene Hart wordt,
naast een vooral agrarische functie, een belangrijke betekenis toegedacht
t.b.v. recreatie, natuur en landschap. Nieuwe ontwikkelingen worden aan deze
functietoekenning getoetst. Nieuwe bebouwing in het buitengebied doet in z'n
algemeenheid afbreuk aan de functies van deze gebieden. Om die reden is in
de PKB opgenomen dat in het buitengebied alleen bebouwing die rechtstreeks
voortvloeit uit de ontwikkeling van eerder genoemde groene functies toelaatbaar
is.In delen van het buitengebied kan een toeristische en/of verblijfsrecreatieve
ontwikkeling wenselijk zijn. Indien dit gepaard gaat met toevoeging van bebouwing
dan is de vraag aan de orde of de balans tussen deze extra bebouwing en de
aanwezige landschappelijke waarden niet in negatieve zin doorslaat. Ik stel
mij voor dat de Inspecteur RO bij de uitwerking van het rijksbeleid door provincies
en gemeenten op de volgende criteria toetst.• is er sprake van een ontwikkeling die past binnen de planologische
functietoekenning in betreffende bufferzone cq. Groene Hart. Een visie- ontwikkeling
voor toerisme en recreatie én een planologische afweging op bovenlocaal
niveau (bijvoorbeeld in een streekplankader) is hier voor gewenst;• indien het gaat om ontwikkeling van verblijfsrecreatie dan dienen
garanties van een overheidsinstantie te worden afgegeven waaruit blijkt dat
er écht sprake is van verblijfsrecreatie en er géén «permanente
bewoning» plaatsvindt. Voor ontwikkeling van «toeristische hotels»
zal bovendien, bijvoorbeeld door een marktonderzoek, aangetoond moeten worden
dat de «toeristen» vooral voor het specifieke gebied komen. Anders
is de wenselijk geachte functionele relatie van de bebouwing met het gebied
niet aanwezig, waardoor de motivatie ontbreekt waarom juist in dit gebied
bebouwing moet worden toegestaan;• als de planologische afweging heeft plaatsgevonden is het vervolgens
gewenst de specifieke plannen te beoordelen op de (negatieve) effecten op
de aanwezige waarden en functies, zoals:• ruimtelijke en landschappelijk inpassingsmogelijkheden van de bebouwing;• zoveel mogelijk voorkomen van privatisering van openbare ruimten.
M.a.w. zoveel mogelijk instandhouden van de openbare dagrecreatieve functie
van gebieden. Geen hekken om het verblijfsrecreatieve deel, maar opgenomen
(d.m.v. paden) in het dagrecreatieve gebied;• geen vermindering van de aanwezige oppervlakte voor natuur en recreatie.
Zeker niet in een gebied waar de tekorten aan dagrecreatie en natuurgebieden
groot zijn.3. Niet-substantiële bebouwingIndien de wenselijkheid van een toeristisch-recreatieve ontwikkeling planologisch
is afgewogen resteert (ondermeer) de vraag hoe moet worden omgegaan met de
toetsing van aard en omvang van de extra bebouwing.De term «niet-substantiële bebouwing» is een typisch
voorbeeld van een kwalitatief geformuleerde intentie die in de praktijk van
het overleg van de provincie met gemeenten en private initiatiefnemers moet
worden uitgewerkt, en waarbij de IRO de uitkomst volgt. Daarbij
doen zich in de praktijk zelden problemen voor bij bebouwing die bedoeld is
om de agrarische of de natuurfunctie te ondersteunen. Discussie richt zich
in het algemeen op bebouwing die samenhangt met de recreatieve functie. Wanneer
een dergelijke discussie zich voordoet, mag uiteraard de beantwoording van
de vraag of de voorgestelde recreatieve bebouwing voldoet aan de intenties
van het rijksbeleid niet naar willekeur en van geval tot geval sterk uiteenlopend
tot stand komen. In het op 9 april jl. gevoerde overleg heb ik al enigszins
aangeduid op welke wijze ik tot een objectivering kom van mijn benadering.Ik stel mij voor dat «nieuwe» recreatieve bebouwing alleen
toelaatbaar is in die delen van een bufferzone of van het Groene Hart die
reeds een intensieve recreatieve inrichting kennen. Deze intensief ingerichte
delen hebben over het algemeen minder natuurwaarden en bovendien bieden deze
delen doorgaans betere mogelijkheden voor ruimtelijke en landschappelijke
inpassing.Om bebouwing in te passen in het landschap, dan moet uiteraard rekening
worden gehouden met de bouwhoogte (2 á 3 bouwlagen zal gauw het maximum
zijn) en de kleur- en materiaalkeuze. Maar wat vooral van belang is, is de
omvang van de bebouwing, de bijbehorende wegen en parkeerplaatsen en in z'n
totaliteit de oppervlakte die onttrokken wordt aan de aanwezige openbare dagrecreatieve
functie. In de commissievergadering van 9 april is gesproken over een normstelling
van bijvoorbeeld maximaal ca. 1% (toevoeging van «bebouwing»)
van het intensief ingerichte deel van een recreatiegebied. Naar mijn idee
kan dit een werkbare normstelling zijn, maar dan dienen bij de berekening
van de «1%» ook de bijbehorende voorzieningen te worden meegenomen.
Immers het gaat niet alleen om de opgaande bebouwing, maar ook om het effect
van privatisering van de aanwezige openbare ruimte (vermindering van het dagrecreatieve
gedeelte). Bebouwing, parkeerterreinen, overige verharding, niet-openbare
ruimten (wegen, tuinen e.d.) vormen derhalve onderdeel van de 1%-normstelling.Voor de berekening van het «intensief ingerichte deel van een recreatiegebied»
dienen grote wateroppervlakken te worden uitgesloten. Grote wateroppervlakken
zijn naar hun aard open en lenen zich dus niet voor een bescheiden inpassing
van bebouwing, terwijl die bebouwing door het meerekenen van het wateroppervlak
wel heel omvangrijk zou kunnen worden (en dat op een nogal willekeurig variërende
manier omdat de oppervlakte aanwezig water tussen verschillende bufferzones
sterk uiteenloopt).4. Het geval VlietlandIndien bovengenoemde beoordelingscriteria worden doorlopen dan kom ik
voor het specifieke project Vlietland op het volgende:• Voor Vlietland heeft geen formele planologische afweging plaatsgevonden
in een bovenlocaal plan. Het vigerende Streekplan Zuid Holland West (1996)
biedt geen ruimte voor een dergelijke ontwikkeling, citaat: De Vlietrand (tussen
Vliet en A4) vormt tevens een onderdeel van een grotere groenstructuur met
belangrijke natuurelementen. Het behouden en versterken van deze groen-recreatieve
structuur doorlopend tot aan Park Cronestein bij Leiden, vormt de leidraad
voor de verdere inrichting van deze zone (einde citaat)». Het door de
Kamer gevraagde oordeel vindt derhalve plaats buiten de reguliere formele
kaders;• Het voorgestelde hotel van 120 kamers met daarbij 100 bungalows
vormt een verblijfsrecreatieve voorziening die formeel qua functie kan passen
in een bufferzone indien de motie waarin wordt voorgesteld «dagrecreatie»
te vervangen door «(dag)recreatie» in de PKB is aanvaard (motie
9 van mw Verbugt). Zoals u weet heb ik aangegeven tegen deze motie
geen bezwaar te hebben. De wijziging maakt het mogelijk niet alleen dagrecreatie,
maar ook verblijfsrecreatie toe te staan;• Voor het oordeel of er daadwerkelijk sprake is van verblijfsrecreatie
blijkt de provincie Zuid Holland (als eigenaar van de grond) garanties te
kunnen bieden dat er géén permanente bewoning zal plaatsvinden
in de bungalows. Voor het hotel moet ik concluderen dat de kansen dat hier
sprake is van een toeristisch hotel (en geen zakenhotel) klein
zijn. Vlietlanden biedt naar mijn mening (nog) onvoldoende kwaliteiten om
een meerdaags toeristisch verblijf te motiveren. De wenselijk geachte functionele
relatie met het Vlietland gebied is derhalve minder aanwezig;• de uitwerking van de zgn. «1%-vuistregel» biedt het
volgende; het intensief recreatief ingerichte deel van het gebied is 60 tot
80 ha groot, afhankelijk van de wijze waarop de oeverstroken langs de lange
zijden van de plas worden meegerekend (als alleen het gebied op de kop van
de plas wordt gerekend is het 60 ha; als een flink stuk oeverstroken wordt
meegenomen wordt het 80 ha). Bij toepassing van de vuistregel van 1% is er
dus ruimte voor 6 000 tot 8 000 m2 aan te privatiseren
oppervlakte (met een maximale bouwhoogte van 2 á 3 lagen). Afhankelijk
van de grootte van de bungalows, de benodigde verharding (wegen, parkeervoorzieningen)
en overige bijbehorende voorzieningen e.d. is dan te bepalen waar ongeveer
de grens van het toelaatbare ligt. Het zal in ieder geval om niet meer dan
enkele tientallen bungalows gaan.Eindconclusie:Voor mij blijft dus de conclusie staan dat het voorgestelde bouwplan te
omvangrijk is om in te passen. Zoals ik in het overleg al suggereerde zou
de initiatiefnemer het plan kunnen herzien, bijvoorbeeld met een bescheidener
omvang én zonder hotel, zodat het alsnog past.De Minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer,M. de Boer 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-25180-60.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl