Modernisering Successiewetgeving; Brief van de Staatssecretaris van Financiën
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-09-03 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 27789, nr. 19

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

12-05-2009

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2008-2009

27789 nr. 19

29-04-2009

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 27789Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 22 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
27 789Modernisering Successiewetgevingnr. 19BRIEF VAN DE STAATSSECRETARIS VAN FINANCIËNAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 29 april 2009Bij het Algemeen overleg met de vaste commissie voor Financiën, dat
op 26 november 2008 heeft plaatsgevonden over onder andere de modernisering
van de Successiewet 1956 (30 375, nr. 7), heb ik toegezegd een brief
aan de Kamer te zenden over de successieverdragen die Nederland heeft gesloten,
en over de vraag hoe het wetsvoorstel tot wijziging van de Successiewet 1956
zich verhoudt tot de internationale context.Overzicht van Nederlandse successieverdragenIn verband met het verzoek van de Commissie inzake successieverdragen
die Nederland heeft gesloten, heb ik in een bijlage1
bij deze brief een overzicht opgenomen van de successieverdragen in kwestie.
In het overzicht, voorzien van een toelichting, is aangegeven met welke landen
Nederland een dergelijk verdrag heeft gesloten (in chronologische volgorde),
en zijn de data van ondertekening, inwerkingtreding en toepassing vermeld
alsmede de vindplaatsen in het Tractatenblad. Verder is aangegeven of de verdragen
alleen gelden voor de successiebelasting of ook tevens voor de schenkingsbelasting
(de reikwijdte van de verdragen).Een aantal verdragslanden heeft inmiddels hun successiebelasting (Israël)
dan wel hun successie- en schenkingsbelasting (Zweden en Oostenrijk) afgeschaft.
Als gevolg daarvan hebben de successieverdragen van Nederland met die drie
landen nog slechts beperkte betekenis.In het overzicht is eveneens de Belastingregeling voor het Koninkrijk
(BRK) opgenomen, aangezien deze regeling ook successie- en schenkingsbepalingen
bevat.Internationale context van het wetsvoorstelMet betrekking tot de vraag hoe het wetsvoorstel tot wijziging van de
Successiewet 1956 zich verhoudt tot de internationale context merk ik het
volgende op.1. Mogelijke heffingsbeginselenIn grensoverschrijdende gevallen kan het voorkomen dat behalve Nederland
ook een ander land vermogen onderwerpt aan successie- of schenkingsbelasting,
zodat dubbele heffing zou kunnen ontstaan. Dit kan met name het geval zijn
als heffingsbeginselen met elkaar in conflict komen. Er zijn meerdere internationaal
aanvaarde heffingsbeginselen op grond waarvan personen in de heffing kunnen
worden betrokken. In de eerste plaats kan worden genoemd het woonplaatsbeginsel.
Hierbij wordt voor de heffing aangeknoopt bij de woonplaats van de erflater
en de schenker. Ook kan naast of in plaats van de woonplaats van de erflater
en de schenker worden aangeknoopt bij de woonplaats van de verkrijger (in
beperkte vorm, namelijk als de verkrijger gedurende een bepaalde minimale
periode inwoner is of is geweest, dan wel in onbeperkte vorm, dus ongeacht
hoelang de verkrijger inwoner is of is geweest).In de tweede plaats kan als heffingsbeginsel worden genoemd het situsbeginsel.
Hierbij wordt voor de heffing aangesloten bij de ligging van een vermogensbestanddeel
in een land. Ten slotte kan worden gewezen op het nationaliteitsbeginsel.
Bij dit beginsel wordt voor de heffing aangeknoopt bij de nationaliteit van
de erflater en de schenker en/of bij de nationaliteit van de verkrijger. Het
nationaliteitsbeginsel kan in beperkte vorm worden toegepast (bijvoorbeeld
alleen gedurende een beperkte tijd na emigratie) of gedurende het gehele leven.a. Heffingsbeginselen in OESO-successiemodelverdragIn het OESO-successiemodelverdrag 1982, dat in het algemeen als richtlijn
wordt gebruikt bij onderhandelingen tussen staten over het sluiten van successieverdragen,
is gekozen voor het woonplaatsbeginsel en het situsbeginsel. Het situsbeginsel
heeft daarbij voorrang op het woonplaatsbeginsel. Bij het woonplaatsbeginsel
gaat het om de woonplaats van de erflater of de woonplaats van de schenker,
en niet om de woonplaats van de verkrijger. Het OESO-model bevat geen nationaliteitsbeginsel.
Het Commentaar bij het OESO-model maakt daarvan wel melding. Verder maakt
het Commentaar onder meer melding van de mogelijkheid om het woonplaatsbeginsel
ten aanzien van de erflater en schenker uit te breiden voor een bepaalde periode
na emigratie.b. Heffingsbeginselen in huidige Successiewet 1956In de huidige Successiewet 1956 wordt, in overeenstemming met het woonplaatsbeginsel
van het OESO-model en de internationale praktijk, voor de heffing uitgegaan
van de woonplaats van de erflater en de schenker en wordt tevens uitgegaan
van het situsbeginsel, eveneens conform het OESO-model en de internationale
praktijk. Daarnaast kent de huidige Successiewet 1956, in afwijking van het
OESO-model, het nationaliteitsbeginsel. Het gaat daarbij om de Nederlandse
nationaliteit van de erflater en de schenker die niet meer in Nederland woont.
Dit nationaliteitsbeginsel geldt gedurende tien jaar na emigratie uit Nederland
(de zogenoemde tienjarenregeling). Verder is het nationaliteitsbeginsel van
toepassing op erflaters en schenkers met de Nederlandse nationaliteit, die
niet in Nederland wonen en in dienstbetrekking staan tot een Nederlandse publiekrechtelijke
rechtspersoon (behoudens enkele uitzonderingen). Zij worden op grond van hun
nationaliteit als inwoner van Nederland aangemerkt. Onder voorwaarden worden
hun echtgenoot en kinderen ook als inwoner aangemerkt.1 Nog vermeld wordt dat met betrekking tot het schenkingsrecht het woonplaatsbeginsel
nog is uitgebreid met de zogenoemde eenjaarsregeling: ieder die in Nederland
heeft gewoond en binnen een jaar na emigratie een schenking heeft gedaan,
wordt geacht in Nederland te hebben gewoond ten tijde van de schenking
(geen nationaliteitseis).2. Heffingsbeginselen in het wetsvoorstelIn het voorstel nieuwe schenk- en erfbelasting zijn het hiervoor genoemde
woonplaatsbeginsel en het hiervoor genoemde beperkt toegepaste nationaliteitsbeginsel
van die wet gehandhaafd. De hiervoor genoemde uitbreiding van het woonplaatsbeginsel
met de eenjaarsregeling is ook gehandhaafd.1 Met
betrekking tot het nationaliteitsbeginsel wordt nog opgemerkt dat in het wetsvoorstel
de toepassing van de nieuwe schenk- en erfbelasting op de kring van Nederlandse
overheidsambtenaren die niet in Nederland wonen, is ingeperkt tot uitgezonden
Nederlandse leden van diplomatieke, permanente en consulaire vertegenwoordigingen
van Nederland in het buitenland en Nederlanders (met inbegrip van partner
en kinderen onder voorwaarden) die zijn uitgezonden om werkzaamheden te verrichten
in een andere mogendheid in het kader van een verdrag waarbij Nederland partij
is.Het situsbeginsel, dat uitgangspunt is bij het voor niet-inwoners geldende
recht van overgang in de huidige Successiewet 1956 en dat in het OESO-model
alsook in internationale successieverdragen toepassing vindt, is daarentegen
in het wetsvoorstel verlaten. In het voorstel nieuwe schenk- en erfbelasting
zijn de artikelen inzake het recht van overgang dan ook geschrapt. In het
wetsvoorstel wordt het recht van overgang afgeschaft, enerzijds vanwege de
geringe budgettaire opbrengst en anderzijds omdat op onderdelen ingewikkelde
(reparatie)wetgeving nodig zou zijn om het toch al complexe recht van overgang
in overeenstemming te brengen met het Europese recht, de Europese jurisprudentie
en met de voorgenomen invoering van de personenvennootschap met rechtspersoonlijkheid.Met de voorgestelde afschaffing van het recht van overgang heeft ook de
zogenaamde 90%-regeling voor niet-inwoners in de huidige Successiewet
1956 haar belang verloren. Deze regeling, die in 2002 is ingevoerd met het
oog op de Europese regelgeving, biedt niet-inwoners de mogelijkheid om onder
voorwaarden te kiezen voor (fictief) inwonerschap in Nederland, indien 90%
of meer van het nagelaten of geschonken vermogen bestaat uit Nederlandse situsgoederen.Het schrappen van het recht van overgang betekent voor personen die niet
in Nederland wonen en geen Nederlandse nationaliteit bezitten, dat zij niet
langer aan Nederlandse successie- of schenkingsbelasting zijn onderworpen
voor de waarde van in Nederland gelegen vermogensbestanddelen, zoals een tweede
woning, een vakantiewoning, grond, een onderneming of aandelen in een onroerendezaaklichaam
(fictieve onroerende zaken), behoudens toepassing van de eenjaarsregeling.
Dubbele belasting (geheel of gedeeltelijk) zal zich derhalve bij hen niet
(meer) voordoen.3. Voorkoming van dubbele belastinga. BilateraalDubbele belasting kan in beginsel wel voorkomen, als het door Nederland
toegepaste woonplaatsbeginsel in conflict komt met het door een ander land
toegepaste situsbeginsel, of als het door Nederland toegepaste nationaliteitsbeginsel
in conflict komt met het door een ander land gehanteerde woonplaatsbeginsel.
Naast deze dubbele belasting als gevolg van toepassing van verschillende heffingsbeginselen
kan ook dubbele belasting ontstaan, wanneer twee staten beide hetzelfde woonplaatsbeginsel toepassen op eenzelfde persoon, zodat deze persoon in beide staten
als inwoner wordt aangemerkt.Om internationale dubbele belasting te voorkomen zijn er regelingen getroffen.
In de eerste plaats kan worden gewezen op de door Nederland gesloten successieverdragen
en de Belastingregeling voor het Koninkrijk (BRK). In die verdragen gaat,
zoals internationaal gebruikelijk is, het situsbeginsel voor boven het woonplaatsbeginsel.
Zo komt op grond van het successieverdrag het heffingsrecht over een vakantiewoning
die een inwoner van Nederland in Oostenrijk bezit, toe aan Oostenrijk als
situsstaat.Bij de voorkoming van deze dubbele belasting hanteert Nederland in zijn
successieverdragen in het algemeen de verrekeningsmethode met evenredigheidslimiet.
Dit houdt in dat Nederland als woonstaat, onder bepaalde voorwaarden, de buitenlandse
successie- en schenkingsbelasting verrekent met de Nederlandse belasting,
tenzij de Nederlandse belasting die is toe te rekenen aan de buitenlandse
situsgoederen, lager zou zijn. In dat geval wordt niet het bedrag van de buitenlandse
belasting in mindering gebracht op de Nederlandse belasting, maar het bedrag
van de Nederlandse belasting dat wordt toegerekend aan de buitenlandse situsgoederen.
Onder een enkel successieverdrag kan ook de vrijstellingsmethode met progressievoorbehoud
worden toegepast.De successieverdragen en de BRK regelen via een speciaal woonplaatsartikel
ook de situatie dat volgens het woonplaatsbeginsel in hun nationale wetgeving
zowel Nederland als het andere land personen als inwoner beschouwen, om aldus
te voorkomen dat beide landen het wereldvermogen in de heffing betrekken.
Wordt op grond van het woonplaatsartikel in het verdrag of de BRK het andere
land voor de heffing als woonstaat aangewezen, dan wordt door Nederland dus
het woonplaatsbeginsel van zijn eigen wetgeving niet toegepast, maar alleen
het situsbeginsel. Het woonplaatsartikel heeft slechts gelding voor zover
het de toepassing van het verdrag betreft en heeft dus geen doorwerking naar
het nationale recht.Het wetsvoorstel leidt er niet toe dat de successieverdragen en de BRK
op grond van het vorenstaande zouden moeten worden aangepast.Dubbele belasting kan overigens ook ontstaan, als staten vermogensbestanddelen
verschillend kwalificeren. Zo kan de ene staat aandelen in onroerendezaaklichamen
kwalificeren als situsgoederen, terwijl een andere staat deze aandelen aanmerkt
als niet-situsgoederen. De successieverdragen bevatten een regeling op grond
waarvan de bevoegde autoriteiten in onderling overleg kunnen treden om te
trachten de hiervoor bedoelde kwalificatieverschillen op te lossen. Zo nodig
kan worden gestreefd naar een oplossing via aanpassing van een verdrag.b. EenzijdigNaast bilaterale successieverdragen en de BRK heeft Nederland eenzijdig
een regeling getroffen in het Besluit voorkoming dubbele belasting 2001 (het
Besluit 2001). Daarvoor geldt ook dat het situsbeginsel voorgaat boven het
woonplaatsbeginsel. Op grond van het Besluit 2001 verleent Nederland dan ook
voorkoming voor bijvoorbeeld een vakantiewoning die een inwoner van Nederland
in Frankrijk bezit.Het Besluit 2001 voorziet ook in een voorkomingsregeling waarbij het woonplaatsbeginsel
van een andere staat voorrang heeft boven het nationaliteitsbeginsel dat Nederland
hanteert bij de tienjarenregeling. Zo verleent Nederland, naast voorkoming
voor in die andere staat gelegen situsgoederen, onder meer voorkoming voor
vermogensbestanddelen die in die andere staat in de heffing worden betrokken
op grond van het woonplaatsbeginsel. Ook met betrekking tot de
eenjaarsregeling voorziet het Besluit 2001 in een voorkomingsregeling.Bij de voorkoming van dubbele belasting hanteert Nederland in het Besluit
2001 de verrekeningsmethode met evenredigheidslimiet (zie hiervoor de passage
over de verrekeningsmethode onder punt 3 a).Als het Besluit 2001 geen mogelijkheid biedt voor een vermindering van
de Nederlandse belasting door middel van de verrekeningsmethode, kan onder
voorwaarden de buitenlandse successie- of schenkingsbelasting als schuld op
de verkrijging in mindering worden gebracht.In verband met de nieuwe schenk- en erfbelasting, waarvan de afschaffing
van het recht van overgang en het vervallen van de eerdergenoemde 90%-regeling
deel uitmaken, zal het Besluit 2001 worden aangepast.De staatssecretaris van Financiën,J. C. de JagerXNoot1Ter inzage gelegd bij het Centraal Informatiepunt Tweede Kamer.XNoot1In dit kader wordt niet ingegaan op de woonplaatsfictie voor bepaalde
bemanningsleden van schepen en luchtvaartuigen, en ook niet op de woonplaatsregeling
voor rechtspersonen bij schenkingen.XNoot1Zie voetnoot 1 (de in voetnoot 1 bedoelde woonplaatsfictie en woonplaatsregeling
zijn overigens gehandhaafd). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-27789-19.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl