Subsidiariteitstoets pakket Europees financieel toezicht; Voorstel voor EG-verordening tot oprichting van een Europese Autoriteit voor effecten en markten (EAEM)
Staten-Generaal — Kamerstuk Voorstel van de Europese Commissie
Datum: 2014-07-03 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


Tweede Kamer der Staten-Generaal
 2
 Vergaderjaar 2009-2010
 
 
 
 KST135706
 2009-2010
 
 32 174
 Subsidiariteitstoets pakket Europees financieel toezicht
 
 
 
 
 Nr. 
 4
 VOORSTEL VOOR EEN VERORDENING VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD
TOT OPRICHTING VAN EEN EUROPESE AUTORITEIT VOOR EFFECTEN EN MARKTEN (COM(2009)503DEF)
 Brussel, 23.9.2009
 TOELICHTING
 1. ACHTERGROND VAN HET VOORSTEL
 De financiële crisis heeft grote tekortkomingen in het financiële
toezicht aan het licht gebracht, zowel wat het toezicht op individuele instellingen
als wat het toezicht op het financiële stelsel als geheel betreft. Voorzitter
Barroso heeft bijgevolg een groep van deskundigen op hoog niveau, onder leiding
van de heer Jacques de Larosière, verzocht voorstellen te doen om de
Europese toezichtregelingen te versterken met het doel een efficiënter,
geïntegreerder en duurzamer Europees toezichtsysteem in te stellen. De
groep heeft op 25 februari 2009 zijn verslag gepresenteerd. Voortbouwend
op zijn aanbevelingen heeft de Commissie in haar mededeling aan de Europese
Voorjaarsraad van maart 2009 voorstellen voor een nieuwe Europese architectuur
voor financieel toezicht uiteengezet. De Commissie heeft haar ideeën
nader gepresenteerd in haar mededeling van mei 2009 waarin het volgende wordt
voorgesteld:
 
 – instelling van een Europees Systeem van Financiële
Toezichthouders (ESFT), bestaande uit een netwerk van nationale financiële
toezichthouders die samenwerken met nieuwe Europese toezichthoudende autoriteiten
(ETA’s), die worden gecreëerd door de bestaande Europese toezichthoudende
comités om te vormen tot een Europese
Bankautoriteit (EBA), een Europese Autoriteit voor verzekeringen en bedrijfspensioenen
(EAVB) en een Europese Autoriteit voor effecten en markten (EAEM), waardoor
de voordelen van een overkoepelend Europees kader voor financieel toezicht
worden gecombineerd met de expertise van de lokale microprudentiële toezichthoudende
autoriteiten die het dichtst bij de instellingen staan die in hun rechtsgebied
opereren; en
 
 – oprichting van het Europees Comité voor systeemrisico’s
(ECSR), dat zal worden belast met het volgen en evalueren van
mogelijke bedreigingen voor de financiële stabiliteit die uit macro-economische
ontwikkelingen en uit ontwikkelingen in het financiële stelsel als geheel
voortvloeien. Het ECSR zou vroegtijdig waarschuwen voor zich aandienende systeembrede
risico’s en, waar nodig, aanbevelingen doen om deze risico’s aan
te pakken.
 2. RAADPLEGING VAN DE BELANGHEBBENDE PARTIJEN
 Bij de ontwikkeling van deze voorstellen zijn twee openbare raadplegingen
gehouden. In de eerste plaats heeft de Commissie, na het verslag van de groep
op hoog niveau onder voorzitterschap van de heer Jacques de Larosière
en de publicatie van de mededeling van de Commissie van 4 maart 2009,
van 10 maart tot 10 april 2009 een raadpleging gehouden die als
input moest dienen voor haar mededeling over Europees financieel toezicht
die op 27 mei 2009 is gepubliceerd. Een samenvatting van de publieksopmerkingen
is te vinden op:
 
 http://ec.europa.eu/internal_market/consultations/docs/2009/fin_supervision/summary_en.pdf
 
 In de tweede plaats heeft de Commissie van 27 mei tot 15 juli
2009 nog een raadplegingsronde georganiseerd waarin alle belanghebbenden is
verzocht opmerkingen te maken over de meer uitgewerkte hervormingen die in
de mededeling over Europees financieel toezicht in mei waren gepresenteerd.
De meeste respondenten stonden positief tegenover de voorgestelde hervormingen
en hebben opmerkingen over detailaspecten van het voorgestelde ECSR en ESFT
gemaakt. Een samenvatting van de publieksopmerkingen is te vinden op:
 
 http://ec.europa.eu/internal_market/consultations/docs/2009/fin_supervision_may/replies_summary_en.pdf 
 3. EFFECTBEOORDELING
 De mededeling van de Commissie van mei over Europees financieel toezicht
ging vergezeld van een effectbeoordeling waarin de voornaamste beleidsopties
voor de oprichting van het ESFT en ECSR zijn geanalyseerd. Onderhavige voorstellen
gaan vergezeld van een tweede effectbeoordeling, waarin de opties meer in
detail worden onderzocht. Het tweede effectbeoordelingsverslag is beschikbaar
op de website van de Commissie.
 4. JURIDISCHE ELEMENTEN VAN HET VOORSTEL
 Het Hof van Justitie heeft erkend dat artikel
95 van het Verdrag betreffende de vaststelling van maatregelen inzake de onderlinge
aanpassing van wetgeving met betrekking tot de instelling en de werking van
de interne markt een passende rechtsgrondslag biedt voor de oprichting van
een«communautair orgaan om bij te dragen aan de verwezenlijking van
een harmonisatieproces», wanneer de aan een dergelijk orgaan toevertrouwde
taken nauw aanknopen bij de materies die voorwerp zijn van handelingen van
onderlinge aanpassing van nationale wetgevingen.
 
 De financiële en economische crisis heeft reële en serieuze
risico’s voor de stabiliteit van de interne markt teweeggebracht. Het
herstellen en in stand houden van een stabiel en betrouwbaar financieel stelsel
is een absoluut noodzakelijke voorwaarde om het vertrouwen in
en de samenhang van de interne markt te bewaren en aldus betere voorwaarden
te scheppen voor de instelling van een volledig geïntegreerde en goed
functionerende interne markt voor financiële diensten. Bovendien bieden
diepere en sterker geïntegreerde financiële markten meer mogelijkheden
voor financiering en risicospreiding, waardoor zij ertoe bijdragen dat economieën
beter in staat zijn om schokken op te vangen. Financiële integratie en
stabiliteit hebben derhalve een wederzijds versterkend effect. Parallel met
de oprichting van het ESFT zal één enkel wetboek worden opgesteld
dat de uniforme toepassing van de voorschriften in de EU zal garanderen en
op die manier tot de goede werking van de interne markt zal bijdragen. De
taak van de ETA’s zal erin bestaan de nationale autoriteiten te helpen
bij de consequente interpretatie en toepassing van de communautaire voorschriften.
 
 Aangezien de aan de autoriteiten toe te vertrouwen taken nauw aanknopen
bij de maatregelen die in reactie op de financiële crisis getroffen zijn
en bij die welke in de mededelingen van de Commissie van 4 maart en 27 mei
2009 zijn aangekondigd, kunnen deze autoriteiten in overeenstemming met de
jurisprudentie van het Hof op grond van artikel 95 van het Verdrag worden
opgericht.
 Door middel van communautaire maatregelen kunnen de door de crisis aan
het licht gebrachte zwakke punten worden verholpen en kan een systeem worden
gecreëerd dat aansluit bij de doelstelling om in de EU een stabiele interne
markt voor financiële diensten tot stand te brengen en dat de nationale
toezichthouders verenigt in een sterk communautair netwerk. Het zwaartepunt
van het dagelijkse toezicht zal nog steeds op het nationale niveau liggen
en de nationale toezichthouders zullen verantwoordelijk blijven voor het toezicht
op individuele entiteiten. Aldus gaan de bepalingen niet verder dan strikt
nodig is om de beoogde doelstellingen te verwezenlijken. De voorstellen zijn
bijgevolg in overeenstemming met het subsidiariteits- en evenredigheidsbeginsel
van artikel 5 van het Verdrag.
 5. GEVOLGEN VOOR DE BEGROTING
 Voor de omvorming van de bestaande Europese toezichthoudende comités
tot effectieve ETA’s zijn ruimere personele en budgettaire middelen
nodig. Een overzicht van de gevolgen voor de begroting van deze voorstellen
wordt verstrekt in het effectbeoordelingsverslag en de begeleidende financiële
memoranda (die bij onderhavig voorstel zijn gevoegd).
 6. NADERE UITLEG VAN HET VOORSTEL, PER HOOFDSTUK
OF PER ARTIKEL
 Teneinde rekening te houden met de specificiteit van de sector zijn drie
afzonderlijke verordeningen nodig om de autoriteiten voor de banken, verzekeringen
en bedrijfspensioenen en effecten in te stellen. De brede strekking van deze
voorstellen is echter identiek. In onderhavige toelichting worden bijgevolg
eerst de gemeenschappelijke elementen behandeld en wordt kort op de verschillen
tussen de drie verordeningen ingegaan.
 6.1. Oprichting van de ETA’s en hun rechtsstatus
 Doel van de ETA’s is bij te dragen tot: i) het verbeteren van de
werking van de interne markt, daaronder begrepen met name een hoog, effectief
en consistent niveau van regelgeving en toezicht, ii) de bescherming van depositohouders, beleggers, polishouders en andere begunstigden, iii)
het verzekeren van de integriteit, efficiëntie en ordelijke werking van
de financiële markten, iv) het bewaren van de stabiliteit van het financieel
systeem en v) de versterking van de internationale toezichthoudende coördinatie.
Hiertoe zal elke ETA bijdragen om de coherente, efficiënte en effectieve
toepassing van de desbetreffende communautaire wetgeving te verzekeren.
 
 De ETA’s zijn communautaire organen met rechtspersoonlijkheid en
een centraal element van het voorgestelde ESFT. Het ESFT fungeert als een
netwerk van toezichthouders en omvat de nationale autoriteiten in de lidstaten,
een Gemengd Comité van Europese toezichthoudende autoriteiten om sectoroverschrijdende
kwesties te behandelen en de Europese Commissie. Terwijl de ETA’s maximale
onafhankelijkheid moeten genieten om hun opdracht te vervullen, moet de Commissie
bij een en ander worden betrokken als institutionele redenen en de verantwoordelijkheden
op grond van het Verdrag dit vereisen.
 
 Het voornaamste besluitvormingsorgaan van elke ETA is haar raad van toezichthouders,
die bestaat uit de hoofden van de desbetreffende nationale toezichthouders
alsmede de voorzitter van de desbetreffende Autoriteit. De voorzitter presideert
de vergaderingen van de raad van toezichthouders en de raad van bestuur, en
treedt op als hoofd en vertegenwoordiger van de Autoriteit. Het dagelijks
bestuur van elke Autoriteit is in handen van een uitvoerend directeur. Wat
de locatie van de nieuwe ETA’s betreft, wordt voorgesteld de huidige
vestigingsplaats van de bestaande Europese comités van toezichthouders
te behouden omdat dit een snelle en effectieve overschakeling op de nieuwe
regeling mogelijk maakt. In punt 6.3 wordt de interne organisatie van de ETA’s
meer in detail besproken.
 6.2. Taken en bevoegdheden van de ETA’s
 De ETA’s nemen alle taken van de bestaande Europese toezichthoudende
comités op zich, maar hebben bovendien fors uitgebreide verantwoordelijkheden,
welomschreven juridische bevoegdheden en meer autoriteit, zoals uiteengezet
in de mededeling van de Commissie van 27 mei 2009 en overeengekomen door
de Europese Raad van 18–19 juni 2009.
 6.2.1. Ontwikkelen van technische normen
 De Europese Raad heeft het voorstel van de Commissie bevestigd om één
EU-wetboek op te stellen dat op alle financiële instellingen op de interne
markt van toepassing is. Daartoe moeten verschillen in nationale omzetting
van communautair recht die voortkomen uit uitzonderingen, afwijkingen, toevoegingen
of dubbelzinnigheden worden opgespoord en opgeheven, zodat één
geharmoniseerd kernpakket van normen kan worden vastgesteld en toegepast.
Om hieraan bij te dragen, ontwikkelen de autoriteiten op in de desbetreffende
sectorale wetgeving bepaalde gebieden voorstellen voor technische normen.
Deze normen vormen een effectief instrument om niveau 3 van de Lamfalussy-structuur
te versterken, waarop momenteel alleen niet-bindende richtsnoeren kunnen worden
vastgesteld. De gebieden waarop de Autoriteit dergelijke ontwerpnormen kan
ontwikkelen, hebben betrekking op zeer technische kwesties waar uniforme voorwaarden
voor de toepassing van de communautaire wetgeving nodig zijn. Deze aangelegenheden
omvatten geen beleidsbesluiten, en inhoudelijk vallen zij strikt onder op
niveau 1 vastgestelde communautaire besluiten (zie het begeleidend werkdocument
van de diensten van de Commissie voor een gedetailleerde behandeling van de
nodige wijzigingen van de desbetreffende communautaire wetgeving). De ontwikkeling van de normen door de ETA’s zorgt ervoor dat ten volle van de
specialistische expertise van de nationale toezichthouders wordt geprofiteerd.
 
 De voorstellen voor technische normen worden door de Autoriteit vastgesteld
op basis van gekwalificeerde meerderheid, zoals bepaald in artikel 205 van
het Verdrag, van de leden van de raad van toezichthouders. De communautaire
rechtsorde vereist dat de Commissie deze ontwerpnormen vervolgens bevestigt
in de vorm van verordeningen of besluiten om er directe rechtsgevolgen aan
te geven. In zeer uitzonderlijke gevallen en alleen om redenen van communautair
belang kan de Commissie besluiten de normen gedeeltelijk, gewijzigd of geheel
niet te bevestigen: een dergelijke handelwijze dient zij voor de Autoriteit
te motiveren. Het voorstel van de Commissie doet niets af aan besprekingen
over toekomstige procedures in de context van de overgang naar een nieuw Verdrag.
 
 Ten behoeve van het overleg met de stakeholders wordt voor elke ETA een
stakeholdersgroep opgericht die bestaat uit vertegenwoordigers van de sector,
werknemers van de financiële sector en gebruikers van financiële
diensten. Het relatieve aandeel van elke groep vertegenwoordigers moet evenwichtig
zijn, en geen groep mag overheersen. Op niet onder de technische normen vallende
gebieden kunnen de ETA’s, evenals de bestaande Europese toezichthoudende
comités, niet-bindende richtsnoeren en aanbevelingen aan nationale
toezichthoudende autoriteiten, financiële instellingen en marktdeelnemers
geven. Indien in een bepaald geval de autoriteiten verkiezen zich niet aan
de richtsnoeren en aanbevelingen te houden, moeten zij hun besluit voor de
Autoriteit motiveren.
 6.2.2. Bevoegdheden om de consistente toepassing
van de communautaire regels te verzekeren
 Ook bij één geharmoniseerde regelgeving kan de toepassing
van deze regels occasioneel tot een verschil van mening over de toepassing
van communautaire wetgeving aanleiding geven. Onverminderd de inleiding van
inbreukprocedures door de Commissie tegen lidstaten moeten de ETA’s
bijgevolg een algemene bevoegdheid hebben om bij te dragen tot het verzekeren
van de coherente toepassing van de communautaire wetgeving. Daartoe moet een
mechanisme worden ingevoerd voor het behandelen van gedrag van nationale toezichthoudende
autoriteiten dat geacht wordt van de bestaande communautaire wetgeving (daaronder
begrepen de in 6.2.1 besproken technische normen) af te wijken. Dit mechanisme
bestaat uit drie verschillende stappen.
 
 In de eerste plaats onderzoeken de ETA’s op eigen initiatief of
op verzoek van een of meer nationale toezichthouders of van de Commissie deze
gevallen en stellen ze waar nodig een tot de toezichthoudende autoriteit gerichte
aanbeveling voor het nemen van maatregelen vast. In het kader van de algemene
verplichting tot naleving van de communautaire wetgeving wordt de toezichthoudende
autoriteit aangemaand binnen één maand de aanbeveling na te
leven.
 
 In de tweede plaats kan de Europese Commissie, indien de aanbeveling niet
wordt nageleefd, na door de ETA te zijn geïnformeerd of op eigen initiatief
een besluit nemen dat vereist dat de nationale toezichthoudende autoriteit
bepaalde maatregelen neemt of van maatregelen afziet. Binnen tien werkdagen
na ontvangst van het besluit informeert de nationale toezichthoudende autoriteit
de Commissie en de ETA over de stappen die zij heeft gedaan of voornemens
is te doen om dit besluit uit te voeren.
 
 In de derde plaats kunnen de ETA’s, in de uitzonderlijke situatie
dat de toezichthoudende autoriteit het besluit niet naleeft, in laatste instantie
ten aanzien van rechtstreeks op de financiële instellingen
toepasselijk communautair recht (namelijk verordeningen) een tot de toezichthoudende
autoriteit gericht besluit vaststellen. Een en ander doet geen afbreuk aan
de bevoegdheden van de Commissie om haar eigen besluit te handhaven.
 6.2.3. Maatregelen in noodsituaties
 De ETA’s vervullen, met name bij ongunstige ontwikkelingen die de
ordelijke werking en de integriteit van het financieel systeem in de EU in
gevaar kunnen brengen, een actieve coördinerende rol tussen de nationale
toezichthoudende autoriteiten. In bepaalde noodsituaties echter is coördinatie
mogelijk niet voldoende, met name wanneer nationale toezichthouders alleen
niet over de instrumenten beschikken om snel te reageren op een grensoverschrijdende
crisis in wording. De ETA’s moeten in dergelijke uitzonderlijke omstandigheden
dan ook bevoegd zijn om van nationale toezichthouders te eisen dat ze gezamenlijk
bepaalde maatregelen nemen. Het bepalen of er sprake is van een grensoverschrijdende
noodsituatie houdt tot op zekere hoogte een oordeel in en moet bijgevolg aan
de Europese Commissie worden overgelaten. Een en ander valt onder de vrijwaringsclausule
(zie 6.2.11). Parallel hieraan moeten de werkzaamheden worden versneld om
een veelomvattend grensoverschrijdend kader op te bouwen teneinde de systemen
voor management/oplossing van financiële crises in de Europese Unie,
daaronder begrepen garantieregelingen en lastenverdeling, te versterken.
 6.2.4. Schikking van meningsverschillen tussen nationale
toezichthoudende autoriteiten
 Er wordt een mechanisme voorgesteld om te verzekeren dat de relevante
nationale toezichthoudende autoriteiten terdege rekening houden met de belangen
van de andere lidstaten, daaronder begrepen binnen de colleges van toezichthouders.
Indien, waar de desbetreffende wetgeving samenwerking, coördinatie of
gezamenlijke besluitvorming vereist, een toezichthoudende autoriteit in procedureel
of inhoudelijk opzicht van mening verschilt over door een andere toezichthoudende
autoriteit genomen/niet genomen maatregelen, kan de Autoriteit op verzoek
van de betrokken toezichthoudende autoriteit de autoriteiten bijstaan om tot
een gemeenschappelijke aanpak te komen of de zaak schikken. Dit mechanisme
bestaat uit drie mogelijke stappen:
 
 In de eerste plaats kan de ETA, indien een of meer nationale toezichthoudende
autoriteiten de ETA verzoeken bijstand te verlenen bij het oplossen van dergelijke
meningsverschillen, eerst een verzoeningsfase tussen de autoriteiten in werking
stellen om te trachten hen zelf tot overeenstemming te laten komen waarbij,
naarmate dit nodig is, de Autoriteit de rol van bemiddelaar speelt.
 
 In de tweede plaats kunnen de ETA’s, indien de betrokken partijen
na een verzoeningsfase niet tot overeenstemming zijn kunnen komen, via een
besluit de zaak schikken. Het mag duidelijk zijn
dat echter pas in uitzonderlijke omstandigheden van deze optie zal worden
gebruikgemaakt, aangezien de betrokken nationale autoriteiten er zoveel mogelijk
naar moeten streven om tijdens de voorafgaande verzoeningsprocedure tot overeenstemming
te komen.
 
 In de derde plaats kan de Autoriteit, ingeval een toezichthoudende autoriteit
het besluit niet naleeft, tevens besluiten een tot financiële instellingen
gericht besluit vast te stellen waarin hun verplichtingen ten aanzien van
rechtstreeks op financiële instellingen toepasselijk communautair recht
worden bepaald.
 
 Er zij beklemtoond dat met het mechanisme voor geschillenschikking alleen
materiële kwesties mogen worden behandeld, bijvoorbeeld gevallen waarin
door een toezichthoudende autoriteit genomen/niet genomen maatregelen op het
vermogen van een toezichthoudende autoriteit om het belang van depositohouders,
polishouders of personen aan wie in een of meer andere lidstaten diensten
worden verleend te beschermen of op de financiële stabiliteit van deze
lidstaten een ernstige, nadelige impact hebben. De Autoriteit behoudt zich
het recht voor geen schikkingsprocedure in werking te stellen of geen besluit
vast te stellen daar waar dergelijke eisen niet zijn vervuld. Deze regelingen
vallen onder de vrijwaringsclausule (zie 6.2.11).
 6.2.5. Colleges van toezichthouders
 Colleges van toezichthouders zijn van centraal belang voor het toezichtsysteem
van de EU en spelen een belangrijke rol in het verzekeren van een evenwichtige
informatiestroom tussen de autoriteiten van de lidstaat van herkomst en de
lidstaat van ontvangst. De ETA’s dragen bij tot de bevordering van de
efficiënte en consistente werking van de colleges van toezichthouders
en monitoren de coherentie van de uitvoering van de communautaire wetgeving
tussen de colleges. Tegen deze achtergrond kunnen de ETA’s als waarnemer
aan colleges van toezichthouders deelnemen en alle relevante informatie ontvangen
die tussen de leden van het college wordt gedeeld.
 6.2.6. Gemeenschappelijke toezichtcultuur, delegatie
van taken en verantwoordelijkheden en collegiale toetsingen
 De ETA’s spelen een actieve rol in het opbouwen van een gemeenschappelijke
Europese toezichtcultuur en het verzekeren van uniforme procedures en consistente
toezichtpraktijken in geheel de Gemeenschap. In combinatie met het mechanisme
voor het schikken van meningsverschillen tussen nationale toezichthoudende
autoriteiten moet de gemeenschappelijke toezichtcultuur helpen vertrouwen
en samenwerking op te bouwen en kunnen toezichthouders daardoor in toenemende
mate de kans krijgen om bepaalde taken en verantwoordelijkheden aan elkaar
te delegeren. De ETA’s vergemakkelijken dit door taken en verantwoordelijkheden
die kunnen worden gedelegeerd of gezamenlijk kunnen worden uitgeoefend aan
te wijzen of door beste praktijken te bevorderen. In dit verband stimuleert
en vergemakkelijkt de Autoriteit het opzetten van gezamenlijke toezichthoudende
teams. Bovendien onderwerpen de ETA’s de nationale toezichthoudende
autoriteiten periodiek aan collegiale toetsing.
 6.2.7. Beoordeling van marktontwikkelingen
 Een van de nieuwe taken die in de op 23 januari 2009 vastgestelde
herziene besluiten van de Commissie aan de bestaande Europese toezichthoudende
comités zijn opgedragen, is het volgen, beoordelen en rapporteren van
trends, potentiële risico’s en zwakke plekken in de bank-, verzekerings-
en effectensector. Hoewel het voorgestelde ECSR voor de macroprudentiële
analyse van de financiële sector van de EU verantwoordelijk zal zijn,
moeten de ETA’s het werk van de bestaande Europese toezichthoudende
comités voortzetten omdat: i) de invalshoek van hun analyse anders
is: een microprudentiële analyse is namelijk een bottom-up analyse, een
macroprudentiële analyse daarentegen een top-down analyse en ii) hun
analyse als nuttige input voor de werkzaamheden van het ECSR kan dienen.
 6.2.8. Internationale en adviserende rol
 Via deze voorstellen reageert de Commissie duidelijk op de tijdens de
crisis vastgestelde zwakke plekken alsook op de oproep van de G20 om maatregelen
te nemen om een sterker, mondiaal consistenter toezicht- en regelgevingssysteem
voor financiële diensten uit bouwen. De ETA’s kunnen als nuttig
aanspreekpunt fungeren voor toezichthoudende autoriteiten uit derde landen.
In die context kunnen zij, onverminderd de bevoegdheden van de Europese instellingen,
administratieve regelingen met internationale organisaties en overheidsdiensten
van derde landen treffen. De ETA’s kunnen tevens bijstand verlenen bij
de voorbereiding van besluiten over de equivalentie van toezichtregelingen
in derde landen. Bovendien kunnen de ETA’s op verzoek of op eigen initiatief
advies verstrekken aan het Europees Parlement, de Raad en de Commissie of
adviezen publiceren, daaronder begrepen met betrekking tot de prudentiële
beoordelingen van grensoverschrijdende fusies en overnames. Dit moet extra
waarborgen opleveren voor een gezonde en objectieve beoordeling van toekomstige
grensoverschrijdende fusies of overnames.
 6.2.9. Verzamelen van informatie
 Op verzoek van de Autoriteit verstrekken de toezichthoudende autoriteiten
en andere overheidsinstanties van de lidstaten aan de Autoriteit alle nodige
informatie om de haar bij onderhavige verordening opgedragen verplichtingen
uit voeren. Bovendien bepaalt de Autoriteit om het werk van colleges van toezichthouders
te vergemakkelijken, in samenwerking met de toezichthouders die bij colleges
van toezichthouders werkzaam zijn, in voorkomend geval welke informatie bij
de toezichthoudende autoriteiten relevant is en verzamelt deze. De Autoriteit
is belast met de oprichting en het beheer van een centraal systeem om dergelijke
informatie beschikbaar te stellen voor de toezichthoudende autoriteiten in
colleges van toezichthouders. In principe moet alle informatie door de nationale
toezichthoudende autoriteiten aan de ETA’s worden doorgegeven.
 6.2.10. Verhouding met het ECSR
 Het voorgestelde EU-toezichtkader kan slechts functioneren als het ECSR
en het ESFT nauw samenwerken. De hervorming heeft immers tot doel een betere
interactie tussen het toezicht op macro- en microprudentieel niveau tot stand
te brengen. Bij het vervullen van zijn rol als macroprudentiële toezichthouder
moet het ECSR tijdig over microprudentiële informatie kunnen beschikken,
terwijl het microprudentiële toezicht dat door de nationale autoriteiten
wordt uitgeoefend zijn voordeel zal doen met het inzicht van het ECSR in de
macroprudentiële omgeving. In de verordeningen is tevens vastgesteld
welke procedures de ETA’s dienen te volgen om de aanbevelingen van het
ECSR op te volgen en hoe de ETA’s hun bevoegdheden moeten gebruiken
om tijdig een follow-up te geven aan aanbevelingen die tot een of meer nationale
toezichthoudende autoriteiten zijn gericht.
 6.2.11. Vrijwaringsclausule
 Overeenkomstig de conclusies van de Ecofin-Raad en de Europese Raad van
juni 2009, waarin wordt beklemtoond dat onverminderd de toepassing van het
Gemeenschapsrecht en rekening houdend met de mogelijke of voorwaardelijke
verplichtingen voor de lidstaten, besluiten van de ETA’s geen afbreuk
mogen doen aan de budgettaire verantwoordelijkheden van de lidstaten, wordt
een vrijwaringsclausule ingevoerd. Deze clausule verzekert dat, daar waar
een lidstaat meent dat een besluit op grond van artikel 10 (namelijk maatregelen
in noodsituaties) of 11 (namelijk schikking van meningsverschillen)
van onderhavige verordeningen afbreuk doet aan zijn budgettaire verantwoordelijkheid,
hij de Autoriteit en de Commissie ervan in kennis kan stellen dat de nationale
toezichthoudende autoriteit niet voornemens is het besluit van de Autoriteit
uit te voeren, waarbij hij duidelijk aantoont op welke wijze het besluit van
de Autoriteit afbreuk doet aan zijn budgettaire verantwoordelijkheden. Binnen
een termijn van één maand brengt de Autoriteit de lidstaat ervan
op de hoogte of zij haar besluit handhaaft dan wel wijzigt of herroept. Daar
waar de Autoriteit haar besluit handhaaft, kan de lidstaat de zaak aan de
Raad voorleggen en wordt het besluit van de Autoriteit opgeschort. De Raad
beslist binnen twee maanden bij gekwalificeerde meerderheid of het besluit
moet worden gehandhaafd dan wel herroepen. Op volgens artikel 10 vastgestelde
besluiten van de Autoriteit is een snelprocedure van toepassing om rekening
te houden met de noodzaak van snelle besluitvorming in noodsituaties.
 6.3. De interne organisatie van de ETA’s en
het ESFT
 Iedere ETA bestaat uit: i) een raad van toezichthouders; ii) een raad
van bestuur; iii) een voorzitter; en iv) een uitvoerend directeur. Bovendien
moet één raad van beroep worden opgericht voor de drie ETA’s.
 6.3.1. Raad van toezichthouders
 De raad van toezichthouders is het voornaamste besluitvormingsorgaan van
de ETA’s en is onder meer verantwoordelijk voor het vaststellen van
de in punt 6.2 van deze toelichting beschreven voorstellen voor technische
normen, adviezen, aanbevelingen en besluiten. De raad van toezichthouders
bestaat uit:
 – de voorzitter van de respectieve ETA, die de vergaderingen van
de raad voorzit, maar geen stemrecht heeft;
 – het hoofd van de bevoegde nationale toezichthoudende autoriteit
in elke lidstaat;
 – één vertegenwoordiger, zonder stemrecht, van de
Commissie;
 – één vertegenwoordiger, zonder stemrecht, van het
ECSR;
 – één vertegenwoordiger, zonder stemrecht, van elk
van de overige twee Europese toezichthoudende autoriteiten;
 – in voorkomend geval kan de raad van toezichthouders besluiten
waarnemers toe te laten.
 
 In de regel besluit de raad van toezichthouders met gewone meerderheid,
behalve wanneer het gaat om besluiten betreffende de vaststelling van voorstellen
voor technische normen en richtsnoeren en besluiten in verband met de artikelen
inzake financiële bepalingen, waarvoor besluitvorming met gekwalificeerde
meerderheid geldt. De raad van toezichthouders kan panels oprichten voor de
schikking van geschillen. Definitieve besluiten worden echter door de raad
van toezichthouders op voorstel van dit panel vastgesteld.
 6.3.2. Raad van bestuur
 De raad van bestuur verzekert dat de Autoriteit haar opdracht vervult
en de haar opgedragen taken verricht. Met name is de raad van bestuur verantwoordelijk
voor het opstellen van het werkprogramma van de Autoriteit, het vaststellen
van haar reglement van orde en speelt hij een centrale rol in de vaststelling
van haar begroting. De raad van bestuur is samengesteld uit de voorzitter
van de ETA, een vertegenwoordiger van de Commissie en vier door de raad van
toezichthouders uit zijn midden gekozen leden, die onafhankelijk en objectief
in het belang van de Gemeenschap handelen. De uitvoerend directeur
kan, zonder stemgerechtigd te zijn, deelnemen aan de bijeenkomsten van de
raad van bestuur.
 6.3.3. Voorzitter en uitvoerend directeur
 De ETA wordt vertegenwoordigd door een voltijdse, onafhankelijke voorzitter,
die verantwoordelijk is voor de voorbereiding van de werkzaamheden van de
raad van toezichthouders, en zowel de vergaderingen van de raad van toezichthouders
als van de raad van bestuur voorzit. De dagelijkse activiteiten van de ETA’s
worden echter beheerd door een uitvoerend directeur, die evenals de voorzitter
een voltijdse, onafhankelijke deskundige is. Hij of zij is verantwoordelijk
voor de uitvoering van het jaarlijkse werkprogramma en neemt de nodige maatregelen
om de werking van de ETA te verzekeren. Beide personen worden, na een openbare
selectieprocedure, door de raad van toezichthouders geselecteerd op basis
van verdienste, vaardigheden, kennis van financiële instellingen en markten
en voor financieel toezicht en regelgeving relevante ervaring. De door de
raad van toezichthouders voor de positie van voorzitter geselecteerde kandidaat
is onderworpen aan bevestiging door het Europees Parlement. De ambtstermijn
bedraagt in beide gevallen vijf jaar en kan eenmaal worden verlengd. Een dergelijke
verlenging hangt af van het resultaat van een evaluatie door de raad van toezichthouders.
 6.3.4. Gemengd Comité van Europese toezichthoudende
autoriteiten
 Binnen de voorgestelde structuur zal sectoroverschrijdende samenwerking
van fundamenteel belang zijn om gelijke tred te kunnen houden met de relevante
markttendensen en -ontwikkelingen. Een Gemengd Comité van Europese
toezichthoudende autoriteiten ziet toe op de wederzijdse verstandhouding,
samenwerking en consistente toezichtaanpak tussen de drie nieuwe ETA’s.
Er wordt een subcomité bij het Gezamenlijk Comité ingesteld
om meer bepaald sectoroverschrijdende kwesties, daaronder begrepen financiële
conglomeraten, te behandelen en te verzekeren dat aan iedereen dezelfde eisen
worden gesteld. Terwijl de werkelijke besluiten betreffende bijvoorbeeld de
Richtlijn Financiële Conglomeraten door de afzonderlijke ETA’s
worden genomen, moet het Gemengd Comité verzekeren dat de ETA’s
parallel aan elkaar gemeenschappelijke besluiten nemen.
 6.3.5. Raad van beroep
 Een beroepssysteem verzekert dat alle natuurlijke of rechtspersonen, daaronder
begrepen nationale toezichthoudende autoriteiten, in eerste instantie bij
een raad van beroep in beroep kunnen gaan tegen een besluit van de ETA’s
betreffende de coherente toepassing van communautaire regels (artikel 9),
het nemen van maatregelen in noodsituaties (artikel 10) en de schikking van
meningsverschillen (artikel 11). De raad van beroep is een gezamenlijk orgaan
van de drie ETA’s, hetgeen wil zeggen dat hij aangelegenheden in verband
met banken, verzekeringen en effecten behandelt. De raad van beroep bestaat
uit zes leden en zes plaatsvervangers met relevante kennis en ervaring, die
niet tot het huidige personeel van de nationale toezichthoudende autoriteiten
of tot andere nationale of communautaire instellingen mogen behoren welke
bij de activiteiten van de Autoriteit betrokken zijn. Door de raad van bestuur
van elke ETA worden uit een door de Europese Commissie opgestelde voordracht
twee leden van de raad van beroep en twee plaatsvervangers aangesteld.
 6.4. Financiële bepalingen
 Op grond van deze bepalingen, die op de begrotingsaspecten van de ETA’s
betrekking hebben, kunnen de inkomsten van de autoriteiten uit verschillende
bronnen afkomstig zijn, bijvoorbeeld uit verplichte bijdragen van de nationale
toezichthoudende autoriteiten, een subsidie van de Gemeenschap of door de
sector aan de Autoriteit betaalde vergoedingen. De bepalingen omvatten tevens
de procedures voor de jaarlijkse opstelling, uitvoering en controle van de
begroting. De financiële kaderregeling voor op grond van artikel 158
van het Financieel Reglement opgerichte organen is van toepassing.
 6.5. Algemene bepalingen en slotbepalingen
 De algemene bepalingen hebben betrekking op praktische zaken in verband
met personeel, aansprakelijkheid van de ETA’s, beroepsgeheim, gegevensbescherming,
toegang tot documenten, taalregelingen, zetelovereenkomsten en deelname van
derde landen. De Commissie publiceert binnen drie jaar na de effectieve aanvang
van de activiteiten en vervolgens om de drie jaar een verslag over de werking
van de ETA’s en de in de verordening vastgestelde procedures. In dat
verslag wordt tevens een evaluatie verricht van de voortgang die is gemaakt
op het gebied van regelgevende en toezichthoudende convergentie inzake crisismanagement
en crisisoplossing in de EU.
 6.6. Essentiële verschillen tussen de drie verordeningen
 De voornaamste verschillen tussen de drie voorgestelde verordeningen hebben
betrekking op de doelstellingen van de Autoriteiten, het werkterrein van de
Autoriteiten en de definities, die worden aangepast aan de specificiteit van
de desbetreffende sector en de bestaande communautaire wetgeving. Bovendien
heeft de Europese Raad geconcludeerd dat de ETA’s ook toezichtbevoegdheden
voor ratingbureaus moeten bezitten. De EAEM zal verantwoordelijk zijn voor
het registreren van ratingbureaus. De EAEM zal eveneens gemachtigd zijn om
toezichtmaatregelen te nemen zoals intrekking van de registratie of opschorting
van het gebruik voor regelgevingsdoeleinden van ratings. De toezichtbevoegdheden
kunnen de bevoegdheid omvatten om informatie op te vragen en onderzoek of
inspecties ter plaatse uit te voeren. De verantwoordelijkheden en bevoegdheden
van de EAEM met betrekking tot ratingbureaus zullen worden bepaald in het
kader van een wijziging van de verordening inzake ratingbureaus.
 
 2009/0144 (COD)
 
 Voorstel voor een
 VERORDENING VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD
 tot oprichting van een Europese Autoriteit voor effecten
en markten
 HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
 
 Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met
name op artikel 95,
 
 Gezien het voorstel van de Commissie,
 
 Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité,
 
 Gezien het advies van het Comité van de Regio’s,
 
 Gezien het advies van de Europese Centrale Bank,
 
 Handelend volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag,
 
 Overwegende hetgeen volgt:
 (1) De financiële crisis in 2007/2008 heeft grote tekortkomingen
in het financiële toezicht aan het licht gebracht, zowel wat het toezicht
op individuele instellingen als wat het toezicht op het financiële stelsel
als geheel betreft. Nationale toezichtmodellen zijn dan ook niet meer berekend
op de realiteit, die wordt gekenmerkt door geïntegreerde en vervlochten
Europese financiële markten waarop tal van financiële instellingen
over de grenzen heen actief zijn. De crisis heeft tekortkomingen op het gebied
van samenwerking, coördinatie, consistente toepassing van het communautaire
recht en vertrouwen tussen nationale toezichthouders aan het licht gebracht.
 (2) De conclusie van een door de Commissie besteld en op 25 februari
2009 verschenen verslag van een deskundigengroep op hoog niveau onder voorzitterschap
van J. de Larosière luidde dat het toezichtkader moest worden versterkt
om het risico en de ernst van toekomstige financiële crises te verminderen;
in het verslag zijn verreikende hervormingen van de structuur van het toezicht
op de financiële sector in de Gemeenschap aanbevolen. Die groep van deskundigen
heeft tevens geconcludeerd dat een Europees Systeem van Financiële Toezichthouders,
bestaande uit drie Europese toezichthoudende autoriteiten, één
voor de effectensector, één voor de sector verzekeringen en
bedrijfspensioenen en één voor de banksector, en een Europees
Comité voor systeemrisico’s dienden te worden gecreëerd.
 (3) De Commissie heeft in haar mededeling van 4 maart 2009 «Op
weg naar Europees herstel» voorgesteld
met ontwerpwetgeving te komen tot instelling van een Europees Systeem van
Financiële Toezichthouders en een Europees Comité voor systeemrisico’s
en heeft in haar mededeling van 27 mei 2009«Europees financieel
toezicht» nadere bijzonderheden verstrekt
over de mogelijke architectuur van een dergelijk nieuw toezichtkader.
 (4) De Europese Raad heeft in zijn conclusies van 19 juni 2009 aanbevolen om een Europees Systeem van Financiële Toezichthouders,
bestaande uit drie nieuwe Europese toezichthoudende autoriteiten, in te stellen.
Het systeem moet gericht zijn op het verbeteren van de kwaliteit en consistentie
van het nationale toezicht, het versterken van de controle op grensoverschrijdende
groepen en het opstellen vanéén Europees wetboek dat op alle
financiëlemarktdeelnemers op de interne markt van toepassing is. De Europese
Raad heeft beklemtoond dat de Europese toezichthoudende autoriteiten tevens
toezichthoudende bevoegdheden voor ratingbureaus moeten bezitten, heeft de
Commissie uitgenodigd concrete voorstellen op te stellen over de wijze waarop
het Europees Systeem van Financiële Toezichthouders een sterke rol kan
spelen in crisissituaties en heeft bovendien benadrukt dat besluiten van de
Europese toezichthoudende autoriteiten geen afbreuk mogen doen aan de budgettaire
verantwoordelijkheden van de lidstaten.
 (5) De financiële en economische crisis heeft reële en serieuze
risico’s voor de stabiliteit van de interne markt teweeggebracht. Het
herstellen en in stand houden van een stabiel en betrouwbaar financieel stelsel
is een absoluut noodzakelijke voorwaarde om het vertrouwen in en de samenhang
van de interne markt te bewaren en aldus betere voorwaarden te scheppen voor
de instelling van een volledig geïntegreerde en goed functionerende interne
markt voor financiële diensten. Bovendien bieden diepere en sterker geïntegreerde
financiële markten meer mogelijkheden voor financiering en risicospreiding,
waardoor zij ertoe bijdragen dat economieën beter in staat zijn om schokken
op te vangen.
 (6) De Gemeenschap heeft de grenzen bereikt van hetgeen haalbaar is met
de huidige status van de comités van Europese toezichthouders, die
adviesorganen van de Commissie blijven. Het is op termijn onhoudbaar dat in
de Gemeenschap een situatie blijft bestaan waarin geen mechanisme voorhanden
is om ervoor te zorgen dat nationale toezichthouders tot de best mogelijke
toezichtbeslissingen komen met betrekking tot grensoverschrijdende instellingen
waarin onvoldoende samenwerking en informatie-uitwisseling tussen nationale
toezichthoudende autoriteiten plaatsvindt, waarin een gezamenlijk optreden
van nationale autoriteiten ingewikkelde regelingen vereist omdat met een lappendeken
van regelgevings- en toezichteisen rekening moet worden gehouden, waarin nationale
oplossingen veelal de enige haalbare optie zijn om op Europese problemen te
reageren en waarin uiteenlopende interpretaties van dezelfde wettekst bestaan.
Met de oprichting van het Europees Systeem van Toezichthouders wordt beoogd
deze tekortkomingen te verhelpen en te komen tot een systeem dat aansluit
bij de doelstelling om in de Gemeenschap een stabiele interne markt voor financiële
diensten tot stand te brengen en dat de nationale toezichthouders verenigt
in een sterk communautair netwerk.
 (7) Het Europees Systeem van Financiële Toezichthouders moet een
netwerk zijn van nationale en communautaire toezichthoudende autoriteiten,
waarbij het dagelijkse toezicht op financiëlemarktdeelnemers op nationaal
niveau blijft en een centrale rol in het toezicht op grensoverschrijdende
groepen aan colleges van toezichthouders wordt toegekend. Tevens moet een
grotere harmonisatie en de coherente toepassing van de regels voor de financiëlemarktdeelnemers
en financiële markten in geheel de Gemeenschap worden bereikt. Er moeten
een Europese Autoriteit voor effecten en markten alsmede een Europese Autoriteit
voor verzekeringen en bedrijfspensioenen en een Europese Bankautoriteit
(de Europese toezichthoudende autoriteiten) worden opgericht.
 (8) De Europese toezichthoudende autoriteiten vervangen het Comité
van Europese bankentoezichthouders, opgericht bij Besluit 2009/78/EG van de
Commissie, het Comité van Europese toezichthouders
op verzekeringen en bedrijfspensioenen, opgericht bij Besluit 2009/79/EG van
de Commissie, en het Comité van Europese
effectenregelgevers, opgericht bij Besluit 2009/77/EG van de Commissie, en nemen alle taken en bevoegdheden van deze comités
over. Het werkterrein van elke autoriteit moet duidelijk worden afgebakend
zodat de nationale toezichthoudende autoriteiten en financiëlemarktdeelnemers
kunnen achterhalen welke autoriteit voor hun werkgebied bevoegd is. Daar waar
institutionele redenen en de in het Verdrag toegewezen verantwoordelijkheden
dit vereisen, moet de Commissie eveneens deel uitmaken van het netwerk van
toezichthoudende activiteiten.
 (9) De Europese Autoriteit voor effecten en markten («de Autoriteit»)
dient, ten voordele van de economie in het algemeen, daaronder begrepen de
financiëlemarktdeelnemers en andere stakeholders, consumenten en werknemers,
te handelen met het oog op het verbeteren van de werking van de interne markt –
onder meer door, rekening houdend met de verschillende belangen van alle lidstaten,
een hoog, effectief en consistent niveau van regelgeving en toezicht te verzekeren –,
het beschermen van beleggers, het beschermen van de integriteit, efficiëntie
en ordelijke werking van de financiële markten, het bewaren van de stabiliteit
van het financieel systeem en het versterken van de internationale toezichthoudende
coördinatie. Tot haar taken behoren tevens het bevorderen van toezichtconvergentie
en het verstrekken van advies aan de EU-instellingen op het gebied van regelgeving
en toezicht inzake effecten en markten alsmede desbetreffende kwesties in
verband met corporate governance en financiële verslaglegging. Om haar
doelstellingen te kunnen vervullen, is het nodig en passend dat de Autoriteit
een communautair orgaan met rechtspersoonlijkheid is en dat zij juridische,
administratieve en financiële autonomie bezit.
 (10) Het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen heeft in zijn
arrest van 2 mei 2006 in zaak C-217/04 (Verenigd Koninkrijk/Europees
Parlement en Raad) erkend dat artikel 95 van
het Verdrag betreffende de vaststelling van maatregelen inzake de onderlinge
aanpassing van wetgeving met betrekking tot de instelling en de werking van
de interne markt een juiste rechtsgrondslag biedt voor de oprichting van een«communautair
orgaan (...) om bij te dragen aan de verwezenlijking van een harmonisatieproces»,
wanneer de aan een dergelijk orgaan toevertrouwde taken nauw aanknopen bij
de materies die voorwerp zijn van handelingen van onderlinge aanpassing van
nationale wetgevingen. Het doel en de taken van de Autoriteit – bijstaan
van de bevoegde nationale toezichthoudende autoriteiten bij de consistente
interpretatie en toepassing van de communautaire regels en bijdragen tot de
financiële stabiliteit die nodig is voor financiële integratie –
knopen nauw aan bij de doelstellingen van het communautaire acquis betreffende
de interne markt voor financiële diensten. De Autoriteit moet bijgevolg
op basis van artikel 95 van het Verdrag worden opgericht.
 (11) De taken van de bevoegde autoriteiten van de lidstaten, met inbegrip
van de wijze van samenwerking met elkaar en met de Commissie, worden
bij de volgende wetsbesluiten vastgesteld: Richtlijn 97/9/EG van het Europees
Parlement en de Raad van 3 maart 1997 inzake de beleggerscompensatiestelsels, Richtlijn 98/26/EG van het Europees Parlement en de
Raad van 19 mei 1998 betreffende het definitieve karakter van de afwikkeling
van betalingen en effectentransacties in betalingsen afwikkelingssystemen, Richtlijn 2001/34/EG van het Europees Parlement en
de Raad van 28 mei 2001 betreffende de toelating van effecten tot de
officiële notering aan een effectenbeurs en de informatie die over deze
effecten moet worden gepubliceerd, Richtlijn
2002/47/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 juni 2002 betreffende
financiëlezekerheidsovereenkomsten, Richtlijn
2002/87/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 2002
betreffende het aanvullende toezicht op kredietinstellingen, verzekeringsondernemingen
en beleggingsondernemingen in een financieel conglomeraat, Richtlijn 2003/6/EG van het Europees Parlement en de Raad van 28 januari
2003 betreffende handel met voorwetenschap en marktmanipulatie (marktmisbruik), Richtlijn 2003/71/EG van het Europees Parlement en
de Raad van 4 november 2003 betreffende het prospectus dat gepubliceerd
moet worden wanneer effecten aan het publiek worden aangeboden of tot de handel
worden toegelaten en tot wijziging van Richtlijn 2001/34/EG, Richtlijn 2004/25/EG van het Europees Parlement en de Raad van 21 april
2004 betreffende het openbaar overnamebod, Richtlijn
2004/39/EG van het Europees Parlement en de Raad van 21 april 2004 betreffende
markten voor financiële instrumenten, Richtlijn
2004/109/EG van het Europees Parlement en de Raad van 15 december 2004
betreffende de transparantievereisten die gelden voor informatie over uitgevende
instellingen waarvan effecten tot de handel op een gereglementeerde markt
zijn toegelaten en tot wijziging van Richtlijn 2001/34/EG, Richtlijn 2005/60/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 oktober
2005 tot voorkoming van het gebruik van het financiële stelsel voor het
witwassen van geld en de financiering van terrorisme, Richtlijn 2002/65/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 september
2002 betreffende de verkoop op afstand van financiële diensten aan consumenten, Richtlijn 2006/49/EG van het Europees Parlement en
de Raad van 14 juni 2006 inzake de kapitaaltoereikendheid van beleggingsondernemingen
en kredietinstellingen (herschikking) (onverminderd de bevoegdheid van de
Europese Bankautoriteit op het stuk van prudentieel toezicht), Richtlijn 2009/65/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 juli
2009 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen
betreffende bepaalde instellingen voor collectieve belegging in effecten (icbe’s), Richtlijn ... (toekomstige richtlijn inzake beheerders
van alternatieve beleggingsfondsen) en Verordening ... (toekomstige verordening
inzake ratingbureaus), hieronder begrepen alle op deze handelingen gebaseerde
richtlijnen, verordeningen en besluiten/beschikkingen, en alle verdere communautaire
handelingen die taken aan de Autoriteit verlenen.
 (12) De term financiëlemarktdeelnemers moet betrekking hebben op
een verscheidenheid van deelnemers die aan de communautaire wetgeving op dit
gebied onderworpen zijn. Hij kan zowel op rechtspersonen als op natuurlijke
personen doelen. Hij kan bijvoorbeeld slaan op beleggingsondernemingen, icbe’s
en hun beheermaatschappijen, beheerders van alternatieve beleggingsfondsen,
marktdeelnemers, clearinghouses, afwikkelingssystemen, ratingbureaus, emittenten,
aanbieders, beleggers, personen die zeggenschap hebben over of een belang
hebben in deelnemers, personen die betrokken zijn bij het beheer van deelnemers
alsmede andere personen ten aanzien van wie een wettelijk eis
van toepassing is. Hij dient ook van toepassing te zijn op financiële
instellingen zoals kredietinstellingen en verzekeringsmaatschappijen wanneer
zij activiteiten uitoefenen die onder de communautaire wetgeving op dit gebied
vallen. Bevoegde autoriteiten in de EU en van derde landen alsmede de Commissie
vallen niet binnen deze definitie.
 (13) Het is wenselijk dat de Autoriteit een consistente aanpak op het
gebied van beleggerscompensatiestelsels bevordert om te verzekeren dat aan
iedereen dezelfde eisen worden gesteld en de beleggers over geheel de Gemeenschap
billijk worden behandeld. Aangezien beleggerscompensatiestelsels in een lidstaat
aan controle en niet aan prudentieel toezicht onderworpen zijn, is het passend
dat de Autoriteit op grond van onderhavige verordening haar bevoegdheden ten
aanzien van beleggerscompensatiestelsels zelf en de betrokken onderneming
die als het equivalent van een toezichthoudende autoriteit op dit gebied kan
worden beschouwd, moet kunnen uitoefenen.
 (14) Er dient een effectief instrument te worden ingevoerd om geharmoniseerde
technische normen op het gebied van financiële diensten in te stellen
teneinde, mede door middel van één wetboek, ervoor te zorgen
dat aan iedereen dezelfde eisen worden gesteld en de beleggers en consumenten
in geheel Europa adequaat worden beschermd. Als orgaan met hooggespecialiseerde
expertise is het efficiënt en passend om de Autoriteit op bij het communautaire
recht vastgestelde gebieden te belasten met de uitwerking van voorstellen
voor technische normen die geen beleidskeuzen inhouden. De Commissie moet
deze voorstellen voor technische normen bevestigen overeenkomstig het communautaire
recht om er bindende rechtskracht aan te geven. De voorstellen voor technische
normen moeten door de Commissie worden vastgesteld. Zij zijn aan wijziging
onderworpen indien zij bijvoorbeeld onverenigbaar zijn met het communautaire
recht, het evenredigheidsbeginsel niet respecteren of indruisen tegen de fundamentele
beginselen van de interne markt voor financiële diensten zoals weergegeven
in het acquis van de communautaire wetgeving inzake financiële diensten.
Om een vlot en snel vaststellingsproces voor deze normen te verzekeren, moet
de Commissie voor haar bevestigingsbesluit aan een termijn onderworpen worden.
 (15) De procedure voor de ontwikkeling van technische normen in onderhavige
verordening doet geen afbreuk aan de bevoegdheden van de Commissie om op eigen
initiatief uitvoeringsmaatregelen volgens comitéprocedures op niveau
2 van de Lamfalussy-structuur te nemen zoals vastgesteld in de desbetreffende
communautaire wetgeving. De aangelegenheden waarop de technische normen betrekking
hebben, houden geen beleidsbeslissingen in en inhoudelijk vallen zij onder
op niveau 1 vastgestelde communautaire besluiten De ontwikkeling van de ontwerpnormen
door de Autoriteit zorgt ervoor dat ten volle van de specialistische expertise
van de nationale toezichthoudende autoriteiten wordt geprofiteerd.
 (16) Op niet door technische normen geregelde gebieden moet de Autoriteit
bevoegd zijn om niet-bindende richtsnoeren en aanbevelingen betreffende de
toepassing van de communautaire wetgeving te geven. Om transparantie te verzekeren
en naleving door de nationale toezichthoudende autoriteiten van die richtsnoeren
en aanbevelingen te verbeteren, moeten nationale autoriteiten, als zij zich
niet aan die richtsnoeren en aanbevelingen houden, dit motiveren.
 (17) Het verzekeren van de juiste en volledige toepassing van het communautaire
recht is een basisvoorwaarde voor de integriteit, efficiëntie en ordelijke
werking van de financiële markten, de stabiliteit van het financieel
systeem en voor neutrale concurrentievoorwaarden voor de financiëlemarktdeelnemers
in de Gemeenschap. Bijgevolg moet een mechanisme worden ingesteld waarbij
de Autoriteit gevallen van onjuiste of ontoereikende toepassing van communautair
recht behandelt. Dit mechanisme moet van toepassing zijn op gebieden waar
de communautaire wetgeving duidelijke en onvoorwaardelijke verplichtingen
vaststelt.
 (18) Om een evenredige reactie op gevallen van onjuiste of ontoereikende
toepassing van communautair recht mogelijk te maken, moet een drietrapsmechanisme
van toepassing zijn. Op een eerste niveau moet de Autoriteit gemachtigd zijn
gevallen waarin nationale autoriteiten in hun toezichtpraktijk verplichtingen
van communautair recht op onjuiste of ontoereikende wijze zouden hebben toegepast,
te onderzoeken en te besluiten met een niet-bindende aanbeveling.
 (19) Daar waar de nationale autoriteit de aanbeveling niet naleeft, moet
de Commissie gemachtigd zijn, teneinde de naleving van het communautaire recht
te verzekeren, tot de nationale toezichthoudende autoriteit een besluit te
richten dat directe juridische gevolgen creëert waarop men zich voor
nationale rechtbanken en autoriteiten kan beroepen en dat gehandhaafd kan
worden op grond van artikel 226 van het Verdrag.
 (20) Om te voorzien in uitzonderlijke situaties waarin maatregelen van
de betrokken bevoegde autoriteit uitblijven, moet de Autoriteit in laatste
instantie gemachtigd zijn besluiten te nemen die tot individuele financiële
instellingen worden gericht. Deze bevoegdheid moet zich beperken tot uitzonderlijke
omstandigheden waarin een bevoegde autoriteit de tot haar gerichte besluiten
niet naleeft en waarin het communautaire recht krachtens bestaande of toekomstige EU-verordeningen op de financiële
instellingen rechtstreeks van toepassing is.
 (21) Ernstige bedreigingen van de ordelijke werking en integriteit van
de financiële markten of de stabiliteit van het financieel systeem in
de Gemeenschap vereisen een snelle en gezamenlijke reactie op communautair
niveau. De Autoriteit moet bijgevolg de nationale toezichthoudende autoriteiten
kunnen verplichten tot het nemen van bepaalde maatregelen om een noodsituatie
te verhelpen. Aangezien het bepalen of er sprake is van een noodsituatie in
belangrijke mate een oordeel inhoudt, moet deze bevoegdheid bij de Commissie
berusten. Voor een effectieve reactie op de noodsituatie moet, wanneer maatregelen
van de bevoegde nationale toezichthoudende autoriteiten uitblijven, de Autoriteit
gemachtigd zijn in laatste instantie rechtstreeks tot financiëlemarktdeelnemers
gerichte besluiten te nemen die betrekking hebben op gebieden van communautair
recht die rechtstreeks op hen toepasselijk zijn en erop gericht zijn de effecten
van de crisis te beperken en het vertrouwen in de markten te herstellen.
 (22) Om een efficiënt en effectief toezicht en een evenwichtige afweging
van de standpunten van de bevoegde autoriteiten in de verschillende lidstaten
te verzekeren, moet de Autoriteit in staat zijn om meningsverschillen tussen
die bevoegde autoriteiten, daaronder begrepen binnen de colleges van toezichthouders,
met bindend effect te schikken. Er dient voorzien te worden in een verzoeningsfase,
tijdens welke de bevoegde autoriteiten tot overeenstemming kunnen
komen. De bevoegdheid van de Autoriteit moet betrekking hebben op meningsverschillen
over procedurele verplichtingen tijdens het samenwerkingsproces alsmede op
de interpretatie en toepassing van het communautaire recht bij toezichtbesluiten.
Bestaande verzoeningsmechanismen waarin de sectorale wetgeving voorziet, moeten
worden gerespecteerd. Wanneer maatregelen van de betrokken nationale toezichthoudende
autoriteiten uitblijven, moet de Autoriteit gemachtigd zijn in laatste instantie
rechtstreeks tot financiëlemarktdeelnemers gerichte besluiten te nemen
op gebieden van communautair recht die rechtstreeks op hen van toepassing
zijn.
 (23) De colleges van toezichthouders spelen een belangrijke rol in het
efficiënte, effectieve en consistente toezicht op financiëlemarktdeelnemers
die grensoverschrijdend opereren. De Autoriteit moet het recht hebben in alle
opzichten aan de colleges van toezichthouders deel te nemen om de werking
van en het informatie-uitwisselingsproces in de colleges te stroomlijnen en
in de colleges convergentie en consistentie in de toepassing van het communautaire
recht te bevorderen.
 (24) De delegatie van taken en verantwoordelijkheden kan in verband met
de werking van het netwerk van toezichthouders een nuttig instrument zijn
om overlapping in toezichttaken te vermijden, samenwerking te bevorderen en
aldus het toezichtproces te stroomlijnen alsmede de last die aan de financiële
instellingen wordt opgelegd te verminderen. De verordening moet bijgevolg
in een duidelijke rechtsgrondslag voor een dergelijke delegatie voorzien.
Delegatie van taken betekent dat taken door een andere toezichthoudende autoriteit
dan de verantwoordelijke autoriteit worden uitgevoerd, terwijl de verantwoordelijkheid
voor de toezichtbesluiten bij de delegerende autoriteit blijft. Door delegatie
van verantwoordelijkheden kan een nationale toezichthoudende autoriteit, de
gedelegeerde, over een bepaalde toezichtaangelegenheid in haar naam in plaats
van een andere nationale toezichthoudende autoriteit beslissen. Voor delegaties
moet het principe gelden dat toezichthoudende bevoegdheid wordt toegewezen
aan een toezichthouder die in de juiste positie verkeert om in de betrokken
aangelegenheid maatregelen te nemen. Een hertoewijzing van verantwoordelijkheden
kan passend zijn, bijvoorbeeld om redenen van schaalvoordelen of toepassingsgebied,
van coherentie bij groepstoezicht en van optimaal gebruik van bij de nationale
toezichthoudende autoriteiten aanwezige technische expertise. De beginselen
voor hertoewijzing van verantwoordelijkheden bij overeenkomst kunnen in desbetreffende
communautaire wetgeving nader worden vastgesteld. De Autoriteit dient delegatieovereenkomsten
tussen nationale toezichthoudende autoriteiten op alle passende manieren te
vergemakkelijken. De Autoriteit moet vooraf van voorgenomen delegatieovereenkomsten
op de hoogte worden gebracht om in voorkomend geval een advies te kunnen formuleren.
De publicatie van dergelijke overeenkomsten dient bij de Autoriteit te worden
gecentraliseerd om ervoor te zorgen dat informatie over overeenkomsten tijdig,
transparant en gemakkelijk toegankelijk voor alle betrokken partijen beschikbaar
is.
 (25) De Autoriteit dient de toezichtconvergentie in geheel de Gemeenschap
actief te bevorderen met het doel een gemeenschappelijke toezichtcultuur tot
stand te brengen.
 (26) Collegiale toetsingen zijn een efficiënt en effectief instrument
om consistentie binnen het netwerk van financiële toezichthouders
te bevorderen. De Autoriteit dient bijgevolg het methodologische kader voor
dergelijke toetsingen te ontwikkelen en regelmatig dergelijke toetsingen te
houden. Bij toetsingen dienen niet alleen convergentie van toezichthoudende
praktijken, maar tevens de capaciteit van toezichthouders om kwalitatief hoogstaande
toezichtresultaten te bereiken alsmede de onafhankelijkheid van de bevoegde
autoriteiten centraal te staan.
 (27) De Autoriteit dient een gecoördineerde communautaire toezichtreactie
actief te bevorderen, in het bijzonder daar waar ongunstige ontwikkelingen
de ordelijke werking en integriteit van de financiële markten of de stabiliteit
van het financieel systeem in de Gemeenschap in gevaar kunnen brengen. De
Autoriteit dient, naast haar bevoegdheden om in noodsituaties maatregelen
te nemen, bijgevolg met een algemene coördinerende functie binnen het
Europees Systeem van Financiële Toezichthouders te worden belast. De
doorstroming van alle relevante informatie tussen bevoegde autoriteiten moet
centraal staan bij de maatregelen die de Autoriteit neemt.
 (28) Om de financiële stabiliteit te bewaren, dienen in een vroeg
stadium over de grenzen en sectoren heen trends, potentiële risico’s
en zwakke plekken die van het microprudentiële niveau afkomstig zijn,
te worden aangewezen. De Autoriteit moet dergelijke ontwikkelingen op haar
bevoegdheidsgebied volgen en beoordelen en, waar nodig, het Europees Parlement,
de Raad, de Commissie, de andere Europese toezichthoudende autoriteiten en
het Europees Comité voor systeemrisico’s regelmatig en in voorkomend
geval ad hoc op de hoogte brengen. De Autoriteit moet eveneens communautaire
stresstests coördineren om de veerkracht van financiëlemarktdeelnemers
bij ongunstige marktontwikkelingen te beoordelen en ervoor te zorgen dat op
nationaal niveau bij het houden van dergelijke tests een zo consistent mogelijke
methode wordt gevolgd.
 (29) Gezien de mondialisering van de financiële diensten en het toegenomen
belang van internationale normen, dient de Autoriteit de dialoog en de samenwerking
met toezichthouders buiten de Gemeenschap te bevorderen. De Autoriteit respecteert
in de betrekkingen met autoriteiten buiten de Gemeenschap en op internationale
fora ten volle de bestaande taken en bevoegdheden van de Europese instellingen.
 (30) De Autoriteit dient op haar bevoegdheidsgebied als een onafhankelijk
adviesorgaan van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie op te treden.
De Autoriteit moet haar advies kunnen verstrekken over de prudentiële
beoordeling van fusies en overnames op grond van Richtlijn 2004/39/EG, gewijzigd
bij Richtlijn 2007/44/EG.
 (31) Om haar verplichtingen doeltreffend te kunnen uitvoeren, moet de
Autoriteit het recht hebben alle nodige informatie op te vragen. Om dubbele
rapportageverplichtingen voor financiëlemarktdeelnemers te vermijden,
moet die informatie normaal gesproken door de nationale toezichthoudende autoriteiten
die het dichtst bij de financiële markten en financiëlemarktdeelnemers
staan, worden verstrekt. De Autoriteit moet evenwel bevoegd zijn bij financiëlemarktdeelnemers
en andere partijen rechtstreeks informatie op te vragen daar waar een nationale
bevoegde autoriteit dergelijke informatie niet tijdig verstrekt of kan verstrekken.
De autoriteiten van de lidstaten moeten verplicht worden de Autoriteit
bij te staan bij de handhaving van dergelijke rechtstreekse opvragingen.
 (32) Nauwe samenwerking tussen de Autoriteit en het Europees Comité
voor systeemrisico’s is van essentieel belang voor een volkomen doeltreffende
werking van het Europese Comité voor systeemrisico’s en de follow-up
van zijn waarschuwingen en aanbevelingen. De Autoriteit moet alle relevante
informatie met het Europees Comité voor systeemrisico’s delen.
Gegevens in verband met afzonderlijke ondernemingen mogen alleen op met redenen
omkleed verzoek worden verstrekt. Bij ontvangst van waarschuwingen of aanbevelingen
die het Europees Comité voor systeemrisico’s tot de Autoriteit
of een nationale toezichthoudende autoriteit richt, moet de Autoriteit onmiddellijk
maatregelen nemen en hieraan een follow-up geven.
 (33) De Autoriteit moet in voorkomend geval over technische normen, richtsnoeren
en aanbevelingen met belanghebbende partijen overleggen en hen in redelijke
mate de mogelijkheid bieden over voorgestelde maatregelen opmerkingen te maken.
Om redenen van efficiëntie moet hiertoe een Stakeholdersgroep effecten
en markten worden opgericht die evenwichtig is samengesteld uit communautaire
financiëlemarktdeelnemers (daaronder begrepen in voorkomend geval institutionele
beleggers en andere financiële instellingen die zelf financiële
diensten gebruiken), hun werknemers, en consumenten en andere retailgebruikers
van financiële diensten, daaronder begrepen kmo’s. De Stakeholdersgroep
effecten en markten moet actief als schakel fungeren met andere door de Commissie
of de communautaire wetgeving ingestelde gebruikersgroepen op het gebied van
financiële diensten.
 (34) De lidstaten hebben een centrale verantwoordelijkheid in het bewaren
van financiële stabiliteit bij crisismanagement, in het bijzonder met
betrekking tot de stabilisering en sanering van afzonderlijke noodlijdende
financiëlemarktdeelnemers. Maatregelen door de Autoriteit in nood- of
schikkingssituaties die de stabiliteit van een financiëlemarktdeelnemer
beïnvloeden, mogen geen afbreuk doen aan de budgettaire verantwoordelijkheden
van de lidstaten. Er moet een mechanisme worden ingesteld waarbij de lidstaten
zich op deze vrijwaringsclausule kunnen beroepen en in laatste instantie de
zaak ter beslechting aan de Raad kunnen voorleggen. Het is passend op dit
gebied de Raad een rol toe te wijzen gezien de bijzondere verantwoordelijkheden
die de lidstaten in dat verband bezitten.
 (35) De Autoriteit moet in haar besluitvormingsprocedures gebonden zijn
aan de communautaire regels en algemene beginselen inzake behoorlijke procedure
en transparantie. Het recht van de adressaten van de besluiten van de Autoriteit
om te worden gehoord moet ten volle worden gerespecteerd. De besluiten van
de Autoriteit vormen een integrerend deel van het communautaire recht.
 (36) Een raad van toezichthouders, die bestaat uit de hoofden van de desbetreffende
bevoegde autoriteit in elke lidstaat en voorgezeten wordt door de voorzitter
van de Autoriteit, dient het voornaamste besluitvormingsorgaan van de Autoriteit
te zijn. Vertegenwoordigers van de Commissie, het Europees Comité voor
systeemrisico’s en de andere twee Europese toezichthoudende autoriteiten
dienen als waarnemer deel te nemen. De leden van de raad van toezichthouders
dienen onafhankelijk en alleen in het belang van de Gemeenschap op te treden.
Voor algemene besluiten, daaronder begrepen besluiten betreffende
de vaststelling van technische normen, richtsnoeren en aanbevelingen, alsmede
begrotingsaangelegenheden is het passend de regels inzake gekwalificeerde
meerderheid toe te passen zoals vastgesteld in het Verdrag, terwijl voor alle
andere besluiten eenvoudige meerderheid van de leden moet gelden. Zaken betreffende
de schikking van meningsverschillen tussen nationale toezichthoudende autoriteiten
moeten door een beperkt panel worden onderzocht.
 (37) Een raad van bestuur, samengesteld uit de voorzitter van de Autoriteit,
vertegenwoordigers van de nationale toezichthoudende autoriteiten en de Commissie
moeten verzekeren dat de Autoriteit haar opdracht vervult en de haar opgedragen
taken verricht. De raad van bestuur moet over de nodige bevoegdheden beschikken
om onder meer het jaar- en meerjarenwerkprogramma voor te stellen, bepaalde
budgettaire bevoegdheden uit te oefenen, het personeelsbeleidsplan van de
Autoriteit vast te stellen, speciale bepalingen betreffende het recht van
toegang tot documenten vast te stellen en het jaarverslag vast te stellen.
 (38) Een voltijdse voorzitter, die door de raad van toezichthouders via
een openbaar vergelijkend onderzoek wordt geselecteerd, moet de Autoriteit
vertegenwoordigen. Het management van de Autoriteit moet worden toevertrouwd
aan een uitvoerend directeur, die het recht moet hebben zonder stemrecht aan
de vergaderingen van de raad van toezichthouders en de raad van bestuur deel
te nemen.
 (39) Om sectoroverschrijdende consistentie in de activiteiten van de Europese
toezichthoudende autoriteiten te verzekeren, moeten deze autoriteiten nauw
samenwerken in een Gemengd Comité van Europese toezichthoudende autoriteiten,
en in voorkomend geval gemeenschappelijke standpunten bereiken. Het Gemengd
Comité van Europese toezichthoudende autoriteiten dient alle taken
van het Gemengd Comité voor financiële conglomeraten over te nemen.
Waar dit relevant is, moeten besluiten die eveneens binnen het bevoegdheidsgebied
van de Europese Autoriteit voor verzekeringen en bedrijfspensioenen of de
Europese Bankautoriteit liggen, parallel door de betrokken Europese toezichthoudende
autoriteiten worden vastgesteld.
 (40) Het is nodig ervoor te zorgen dat de partijen waarop door de Autoriteit
vastgestelde besluiten invloed hebben, de nodige rechtsmiddelen kunnen uitoefenen.
Om doeltreffend de rechten van partijen te beschermen en om redenen van proceseconomie
moeten, daar waar de Autoriteit over besluitvormingsbevoegdheden beschikt,
partijen het recht hebben om beroep in te stellen bij een raad van beroep.
Om redenen van efficiëntie en consistentie moet de raad van beroep een
gemengd orgaan zijn van de drie Europese toezichthoudende autoriteiten, onafhankelijk
van hun administratieve en regelgevende structuren. Tegen beslissingen van
de raad van beroep moet bij het Gerecht van eerste aanleg en het Hof van Justitie
van de Europese Gemeenschappen beroep openstaan.
 (41) Om haar autonomie en onafhankelijkheid geheel en al te waarborgen,
moet de Autoriteit de beschikking krijgen over een autonome begroting met
inkomsten uit hoofdzakelijk verplichte bijdragen van de nationale toezichthoudende
autoriteiten en uit de algemene begroting van de Europese Unie. De communautaire
begrotingsprocedure moet van toepassing zijn wat de communautaire bijdrage
betreft. De Rekenkamer moet de rekeningen controleren.
 (42) Verordening (EG) nr. 1073/1999 van het Europees Parlement en de Raad
van 25 mei 1999 betreffende onderzoeken door het Europees Bureau voor
fraudebestrijding (OLAF) moet op de Autoriteit
van toepassing zijn. De Autoriteit dient eveneens toe te treden tot het Interinstitutioneel
Akkoord van 25 mei 1999 tussen het Europees Parlement, de Raad van de
Europese Unie en de Commissie van de Europese Gemeenschappen betreffende de
interne onderzoeken verricht door het Europees Bureau voor fraudebestrijding
(OLAF).
 (43) Om openbare en transparante arbeidsvoorwaarden en gelijke behandeling
van het personeel te verzekeren, dient het statuut van de ambtenaren van de
Europese Gemeenschappen of van de regeling welke van toepassing is op de andere
personeelsleden van de Europese Gemeenschappen
op het personeel van de Autoriteit van toepassing te zijn.
 (44) Het is van essentieel belang dat bedrijfsgeheimen en andere vertrouwelijke
informatie worden beschermd. Evenzo moet de vertrouwelijkheid van de in het
netwerk uitgewisselde informatie worden bewaard.
 (45) De bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking
van persoonsgegevens wordt geregeld bij Richtlijn 95/46/EG van het Europees
Parlement en de Raad van 24 oktober 1995 betreffende de bescherming van
natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en
betreffende het vrije verkeer van die gegevens
en bij Verordening (EG) nr. 45/2001 van het Europees Parlement en de Raad
van 18 december 2000 betreffende de bescherming van natuurlijke personen
in verband met de verwerking van persoonsgegevens door de communautaire instellingen
en organen en betreffende het vrije verkeer van die gegevens, die geheel van toepassing zijn op de verwerking van persoonsgegevens
in het kader van onderhavige verordening.
 (46) Om de transparante werking van de Autoriteit te verzekeren, moet
Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei
2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement,
de Raad en de Commissie op de Autoriteit van
toepassing zijn.
 (47) Overeenkomstig door de Gemeenschap te sluiten passende overeenkomsten
moet deelname aan de werkzaamheden van de Autoriteit door landen die geen
lid zijn van de Europese Unie mogelijk zijn.
 (48) Daar de doelstellingen van onderhavige verordening, namelijk het
verbeteren van de werking van de interne markt door een hoog, effectief en
consistent niveau van prudentiële regelgeving en toezicht te verzekeren,
het beschermen van depositohouders en beleggers, het beschermen van de integriteit,
efficiëntie en ordelijke werking van de financiële markten, het
bewaren van de stabiliteit van het financieel systeem en het versterken van
de internationale toezichthoudende coördinatie, niet voldoende door de
lidstaten kunnen worden verwezenlijkt en derhalve wegens de omvang en de gevolgen
van het optreden, beter door de Gemeenschap kunnen worden verwezenlijkt, kan
de Gemeenschap, overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag neergelegde
subsidiariteitsbeginsel, maatregelen nemen. Overeenkomstig het in hetzelfde
artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel, gaat onderhavige verordening niet
verder dan nodig is om deze doelstellingen te verwezenlijken.
 (49) De Autoriteit neemt alle huidige taken en bevoegdheden van het Comité
van Europese effectenregelgevers over. Besluit 2009/77/EG van de Commissie
van 23 januari 2009 tot instelling van het Comité van Europese
effectenregelgevers moet bijgevolg worden ingetrokken, en Besluit .../.../EG
van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van een Gemeenschapsprogramma
ter ondersteuning van specifieke activiteiten op het gebied van financiële
diensten, financiële verslaggeving en controle van jaarrekeningen moet
dienovereenkomstig worden gewijzigd.
 (50) Het is passend een termijn vast te stellen voor de toepassing van
onderhavige verordening om ervoor te zorgen dat de Autoriteit op het aanvatten
van haar activiteiten voldoende is voorbereid en om een vlotte overname van
de activiteiten van het Comité van Europese effectenregelgevers te
verzekeren,
 
 HEBBEN DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:
 HOOFDSTUK I OPRICHTING EN RECHTSSTATUS
 Artikel 1 Oprichting en werkterrein
 1. De onderhavige verordening richt een Europese Autoriteit voor effecten
en markten op («de Autoriteit»).
 
 2. De Autoriteit treedt op binnen het toepassingsgebied van Richtlijn
97/9/EG, Richtlijn 98/26/EG, Richtlijn 2001/34/EG, Richtlijn 2002/47/EG, Richtlijn
2002/87/EG, Richtlijn 2003/6/EG, Richtlijn 2003/71/EG, Richtlijn 2004/25/EG,
Richtlijn 2004/39/EG, Richtlijn 2004/109/EG, Richtlijn 2005/60/EG, Richtlijn
2009/65/EG, Richtlijn 2002/65/EG, Richtlijn 2006/49/EG (onverminderd de bevoegdheid
van de Europese Bankautoriteit op het stuk van prudentieel toezicht), Richtlijn
... [toekomstige richtlijn inzake beheerders van alternatieve beleggingsfondsen]
en Verordening ... [toekomstige verordening inzake ratingbureaus],
hieronder begrepen alle op deze handelingen gebaseerde richtlijnen, verordeningen
en besluiten/beschikkingen, en alle verdere communautaire handelingen die
taken aan de Autoriteit verlenen.
 
 3. De bepalingen van onderhavige verordening doen geen afbreuk aan de
bevoegdheden van de Commissie, in het bijzonder op grond van artikel 226 van
het Verdrag, om de naleving van het communautaire recht te verzekeren.
 
 4. De doelstelling van de Autoriteit is bij te dragen tot: i) de verbetering
van de werking van de interne markt, daaronder begrepen met name een hoog,
effectief en consistent niveau van regelgeving en toezicht, ii) de bescherming
van beleggers, iii) de bescherming van de integriteit, efficiëntie en
ordelijke werking van de financiële markten, iv) de bewaring van de stabiliteit
van het financieel systeem en v) de versterking van de internationale toezichthoudende
coördinatie. Hiertoe draagt de Autoriteit bij tot het verzekeren van
de consistente, efficiënte en effectieve toepassing van het in artikel
1, lid 2, genoemde communautair recht, het bevorderen van toezichthoudende
convergentie en het verstrekken van adviezen aan het Europees Parlement, de
Raad en de Commissie.
 
 5. De Autoriteit maakt deel uit van het Europees Systeem van Financiële
Toezichthouders, hierna het «ESFT» genoemd, dat fungeert als een
netwerk van toezichthouders, zoals bepaald in artikel 39.
 
 6. De Europese Autoriteit voor effecten en markten werkt samen met het
Europees Comité voor systeemrisico’s, hierna het «ECSR»
genoemd, zoals vastgesteld in artikel 21 van onderhavige verordening.
 Artikel 2 Definities
 Voor de toepassing van onderhavige verordening wordt verstaan onder:
 
 (1) «Financiëlemarktdeelnemer»: iedere persoon op wie
een eis in de in artikel 1, lid 2, genoemde wetgeving of nationale wetgeving
tot uitvoering van die wetgeving van toepassing is.
 
 (2) «Belangrijke financiëlemarktdeelnemer»: een financiëlemarktdeelnemer
van wie de regelmatige activiteiten of financiële levensvatbaarheid een
belangrijk effect hebben of waarschijnlijk een belangrijk effect zullen hebben
op de stabiliteit, de integriteit of de efficiëntie van de financiële
markten in de Gemeenschap.
 
 (3) «Bevoegde autoriteiten»: bevoegde autoriteiten en/of toezichthoudende
autoriteiten als omschreven in de in artikel 1, lid 2, genoemde wetgeving.
Organen die nationale compensatiestelsels beheren ingevolge Richtlijn 97/9/EG
worden eveneens als bevoegde autoriteiten beschouwd.
 Artikel 3 Rechtsstatus
 1. De Autoriteit is een communautair orgaan met rechtspersoonlijkheid.
 
 2. In elke lidstaat geniet de Autoriteit de ruimste handelingsbevoegdheid
die op grond van het nationale recht aan rechtspersonen wordt toegekend. De
Autoriteit kan met name roerende en onroerende goederen verwerven of vervreemden
en in rechte optreden.
 
 3. De Autoriteit wordt vertegenwoordigd door haar voorzitter.
 Artikel 4 Samenstelling
 De Autoriteit bestaat uit:
 
 (1) een raad van toezichthouders, die de in artikel 28 vastgestelde taken
uitoefent;
 
 (2) een raad van bestuur, die de in artikel 32 vastgestelde taken uitoefent;
 
 (3) een voorzitter, die de in artikel 33 vastgestelde taken uitoefent;
 
 (4) een uitvoerend directeur, die de in artikel 38 vastgestelde taken
uitoefent;
 
 (5) een raad van beroep, als bedoeld in artikel 44, die de in artikel
46 vastgestelde taken uitoefent.
 Artikel 5 Zetel
 De Autoriteit heeft haar zetel in Parijs.
 HOOFDSTUK II TAKEN EN BEVOEGDHEDEN VAN DE AUTORITEIT
 Artikel 6 Taken en bevoegdheden van de Autoriteit
 1. De Autoriteit heeft de volgende taken:
 a) bijdragen tot de invoering van kwalitatief hoogstaande gemeenschappelijke
regelgevings- en toezichtnormen en -praktijken, met name door het verstrekken
van adviezen aan de communautaire instellingen en door het ontwikkelen van
richtsnoeren, aanbevelingen en voorstellen voor technische normen op basis
van de in artikel 1, lid 2, genoemde wetgeving;
 b) bijdragen tot een consistente toepassing van de communautaire wetgeving,
met name door tot een gemeenschappelijke toezichtcultuur bij te dragen, de
consistente, efficiënte en effectieve toepassing van de in artikel 1,
lid 2, genoemde wetgeving te verzekeren, regelgevingsarbitrage te voorkomen,
bij meningsverschillen tussen de bevoegde autoriteiten te bemiddelen en een
schikking te treffen, een coherente werking van de colleges van toezichthouders
te bevorderen en maatregelen te nemen in noodsituaties;
 c) vergemakkelijken van de delegatie van taken en verantwoordelijkheden
tussen de bevoegde autoriteiten;
 d) nauw samenwerken met het ECSR, met name door het ECSR de nodige informatie
te verstrekken voor het uitvoeren van zijn taken en door een behoorlijke follow-up
te geven aan de waarschuwingen en aanbevelingen van het ECSR;
 e) houden van collegiale toetsingen van de bevoegde autoriteiten om de
consistentie in de toezichtresultaten te verhogen;
 f) volgen en beoordelen van marktontwikkelingen op haar bevoegdheidsgebied;
 g) vervullen van alle andere specifieke taken die in onderhavige verordening
of in de in artikel 1, lid 2, genoemde wetgeving zijn vastgesteld.
 
 2. Om de in lid 1 vastgestelde taken uit te voeren, beschikt de Autoriteit
over de in onderhavige verordening vastgestelde bevoegdheden, met name de
bevoegdheid om:
 a) voorstellen voor technische normen te ontwikkelen in de in artikel
7 bedoelde specifieke gevallen;
 b) richtsnoeren en aanbevelingen te geven, als vastgesteld in artikel
8;
 c) aanbevelingen te geven, als bedoeld in artikel 9, lid 3;
 d) in de in artikel 10 en 11 genoemde specifieke gevallen individuele
besluiten te nemen die gericht zijn tot bevoegde autoriteiten;
 e) in de specifieke gevallen als bedoeld in artikel 9, lid 6, artikel
10, lid 3 en artikel 11, lid 4, individuele besluiten te nemen die tot financiëlemarktdeelnemers
gericht zijn;
 f) adviezen te verstrekken aan het Europees Parlement, de Raad of de Commissie
als bepaald in artikel 19.
 
 3. De Autoriteit oefent over entiteiten met een communautaire reikwijdte
of economische activiteiten met een communautaire reikwijdte alle exclusieve
toezichtbevoegdheden uit die haar in de in artikel 1, lid 2, genoemde wetgeving
toevertrouwd zijn.
 
   Hiertoe beschikt de Autoriteit over passende onderzoeks- en handhavingbevoegdheden
als bepaald in de desbetreffende wetgeving, alsmede over de mogelijkheid om
vergoedingen aan te rekenen.
 Artikel 7 Technische normen
 1. De Autoriteit kan technische normen ontwikkelen op de gebieden die
met name in de in artikel 1, lid 2, genoemde wetgeving zijn vastgesteld. De
Autoriteit legt haar ontwerpnormen ter bevestiging aan de Commissie voor.
 
   Alvorens technische normen aan de Commissie voor te leggen, houdt
de Autoriteit in voorkomend geval publieksraadplegingen daarover en analyseert
zij de mogelijke kosten en baten daarvan.
 
   Binnen drie maanden na ontvangst van de ontwerpnormen besluit de
Commissie of zij de ontwerpnormen bevestigt. De Commissie kan die termijn
met één maand verlengen. De Commissie kan besluiten de ontwerpnormen
slechts gedeeltelijk of gewijzigd te bevestigen daar waar het communautair
belang dit vereist.
 
   Daar waar de Commissie de normen niet dan wel gedeeltelijk of gewijzigd
bevestigt, motiveert zij dit voor de Autoriteit.
 
 2. De normen worden door de Commissie bij verordening of besluit vastgesteld
en worden in het Publicatieblad van de Europese Unie
bekendgemaakt.
 Artikel 8 Richtsnoeren en aanbevelingen
 Met het oog op het invoeren van consistente, efficiënte en effectieve
toezichtpraktijken binnen het ESFT en het verzekeren van de gemeenschappelijke,
uniforme en consistente toepassing van de communautaire wetgeving geeft de
Autoriteit tot bevoegde autoriteiten of financiëlemarktdeelnemers gerichte
richtsnoeren en aanbevelingen.
 De bevoegde autoriteiten spannen zich tot het uiterste in om aan die richtsnoeren
en aanbevelingen te voldoen.
 Daar waar de bevoegde autoriteit deze richtsnoeren of aanbevelingen niet
toepast, motiveert zij dit voor de Autoriteit.
 Artikel 9 Consistente toepassing van de communautaire
regels
 1. Ingeval een bevoegde autoriteit de in artikel 1, lid 2, genoemde wetgeving
niet juist heeft toegepast, met name door niet te verzekeren dat een financiëlemarktdeelnemer
de in die wetgeving vastgestelde eisen vervult, beschikt de Autoriteit over
de in de leden 2, 3 en 6, van onderhavig artikel genoemde bevoegdheden.
 
 2. Op verzoek van een of meer bevoegde autoriteiten, van de Commissie
of op eigen initiatief en na de betrokken bevoegde autoriteit op de hoogte
te hebben gebracht, kan de Autoriteit de vermeende onjuiste toepassing van
het communautaire recht onderzoeken.
 
   Onverminderd de in artikel 20 vastgestelde bevoegdheden verstrekt
de bevoegde autoriteit aan de Autoriteit onverwijld alle informatie die de
Autoriteit nodig acht voor haar onderzoek.
 
 3. De Autoriteit kan, uiterlijk binnen twee maanden na de aanvang van
haar onderzoek, tot de betrokken bevoegde autoriteit een aanbeveling richten
waarin wordt uiteengezet welke maatregelen nodig zijn om aan het communautaire
recht te voldoen.
 
   De bevoegde autoriteit brengt de Autoriteit binnen tien werkdagen
na ontvangst van de aanbeveling op de hoogte van de stappen die zij heeft
gedaan of voornemens is te doen om de inachtneming van het communautaire recht
te verzekeren.
 
 4. Ingeval de bevoegde autoriteit binnen één maand na ontvangst
van de aanbeveling van de Autoriteit niet aan het communautaire recht heeft
voldaan, kan de Commissie, na door de Autoriteit op de hoogte te zijn gebracht
of op eigen initiatief, een besluit nemen op grond waarvan de bevoegde autoriteit
de maatregelen dient te nemen die nodig zijn om het communautaire recht na
te leven.
 
   De Commissie neemt een dergelijk besluit uiterlijk drie maanden
na het geven van de aanbeveling. De Commissie kan die termijn met één
maand verlengen.
 
   De Commissie verzekert dat het recht van de adressaat van het besluit
om te worden gehoord, wordt gerespecteerd.
 
   De Autoriteit en de bevoegde autoriteiten verstrekken de Commissie
alle nodige informatie.
 
 5. Binnen tien werkdagen na ontvangst van het in lid 4 bedoelde besluit
informeert de bevoegde autoriteit de Commissie en de Autoriteit over de stappen
die zij heeft gedaan of voornemens is te doen om het besluit van de Commissie
uit te voeren.
 
 6. Onverminderd de bevoegdheden van de Commissie volgens artikel 226 van
het Verdrag kan, daar waar een bevoegde autoriteit het in lid 4 van dit artikel
bedoelde besluit niet binnen de daarin bepaalde termijn naleeft, en daar waar
het nodig is de niet-naleving door de bevoegde autoriteit tijdig te verhelpen
om neutrale concurrentievoorwaarden op de markt te behouden of te herstellen
of de ordelijke werking en de integriteit van het financieel systeem te verzekeren,
de Autoriteit, daar waar de desbetreffende eisen van de in artikel 1, lid
2, genoemde wetgeving op de financiëlemarktdeelnemers rechtstreeks toepasselijk
zijn, een tot een financiëlemarktdeelnemer gericht individueel besluit
nemen op grond waarvan deze de nodige maatregelen dient te nemen om te voldoen
aan zijn verplichtingen volgens het communautaire recht, met inbegrip van
de stopzetting van alle activiteiten.
 
   Het besluit van de Autoriteit dient in overeenstemming te zijn
met het door de Commissie ingevolge lid 4 vastgestelde besluit.
 
 7. Op grond van lid 6 vastgestelde besluiten hebben voorrang op eerdere
besluiten die door de bevoegde autoriteiten over dezelfde aangelegenheid zijn
vastgesteld.
 
   Maatregelen van de bevoegde autoriteiten met betrekking tot feiten
die onderworpen worden aan een besluit ingevolge lid 4 of 6 dienen verenigbaar
te zijn met die besluiten.
 Artikel 10 Maatregelen in noodsituaties
 1. Ingeval van ongunstige ontwikkelingen die de ordelijke werking en de
integriteit van de financiële markten of de stabiliteit van het financieel
systeem in de Gemeenschap geheel of gedeeltelijk ernstig in gevaar kunnen
brengen, kan de Commissie, op eigen initiatief of na een verzoek van de Autoriteit,
de Raad of het ECSR een tot de Autoriteit gericht besluit nemen waarin bepaald
wordt dat er sprake is van een noodsituatie in de zin van onderhavige verordening.
 
 2. Daar waar de Commissie een besluit heeft vastgesteld ingevolge lid
1, kan de Autoriteit individuele besluiten nemen op grond waarvan bevoegde
autoriteiten overeenkomstig de in artikel 1, lid 2, genoemde wetgeving de
nodige maatregelen dienen te nemen om alle risico’s die de ordelijke
werking en de integriteit van de financiële markten of de stabiliteit
van geheel of een deel van het financieel systeem in gevaar kunnen brengen
aan te pakken door te verzekeren dat financiëlemarktdeelnemers en bevoegde
autoriteiten aan de in die wetgeving vastgestelde eisen voldoen.
 
 3. Onverminderd de bevoegdheden van de Commissie volgens artikel 226 van
het Verdrag kan, daar waar een bevoegde autoriteit het in lid 2 bedoelde besluit
van de Autoriteit niet binnen de daarin vastgestelde termijn naleeft, de Autoriteit,
daar waar de desbetreffende eisen die zijn vastgesteld in de in artikel 1,
lid 2, genoemde wetgeving op de financiëlemarktdeelnemers rechtstreeks
toepasselijk zijn, een tot een financiëlemarktdeelnemer gericht individueel
besluit nemen op grond waarvan deze de nodige maatregelen dient te nemen om
te voldoen aan zijn verplichtingen volgens die wetgeving, met inbegrip van
de stopzetting van alle activiteiten.
 
 4. Op grond van lid 3 vastgestelde besluiten hebben voorrang op eerdere
besluiten die door de bevoegde autoriteiten over dezelfde aangelegenheid zijn
vastgesteld.
 
   Maatregelen van de bevoegde autoriteiten met betrekking tot feiten
die onderworpen worden aan een besluit ingevolge lid 2 of 3 dienen verenigbaar
te zijn met die besluiten.
 Artikel 11 Schikking van meningsverschillen tussen
bevoegde autoriteiten
 1. Onverminderd de in artikel 9 vastgestelde bevoegdheden kan, daar waar
een bevoegde autoriteit in procedureel of inhoudelijk opzicht van mening verschilt
over door een andere bevoegde autoriteit genomen/niet genomen maatregelen
op gebieden waar de in artikel 1, lid 2, genoemde wetgeving samenwerking,
coördinatie of gezamenlijke besluitvorming door bevoegde toezichthoudende
autoriteiten van meer dan een lidstaat vereist, de Autoriteit op verzoek van
een of meer betrokken autoriteiten de autoriteiten bijstaan in het tot overeenstemming
komen overeenkomstig de in lid 2 vastgestelde procedure.
 
 2. De Autoriteit stelt een termijn vast voor verzoening tussen de bevoegde
autoriteiten rekening houdend met desbetreffende termijnen die in de in artikel
1, lid 2, genoemde wetgeving worden bepaald en met de complexiteit en urgentie
van de aangelegenheid.
 
 3. Indien aan het einde van de verzoeningsfase de bevoegde autoriteiten
er niet in geslaagd zijn tot overeenstemming te komen, kan de Autoriteit om
de zaak te schikken een besluit nemen op grond waarvan de bevoegde autoriteiten
specifieke maatregelen dienen te nemen of van het nemen van maatregelen dienen
af te zien, overeenkomstig het communautaire recht.
 
 4. Onverminderd de bevoegdheden van de Commissie volgens artikel 226 van
het Verdrag kan, daar waar een bevoegde autoriteit het besluit van de Autoriteit
niet naleeft en er daardoor niet in slaagt te verzekeren dat een financiëlemarktdeelnemer
voldoet aan de eisen die krachtens de in artikel 1, lid 2, genoemde wetgeving
rechtstreeks op die deelnemer toepasselijk zijn, de Autoriteit een tot die
financiëlemarktdeelnemer gericht individueel besluit nemen
op grond waarvan deze de nodige maatregelen dient te nemen om te voldoen aan
haar verplichtingen op grond van het communautaire recht, met inbegrip van
de stopzetting van haar activiteiten.
 Artikel 12 Colleges van toezichthouders
 1. De Autoriteit draagt bij tot de bevordering van de efficiënte
en consistente werking van de colleges van toezichthouders en bevordert de
coherentie van de toepassing van de communautaire wetgeving tussen de colleges.
 
 2. De Autoriteit neemt, voor zover zij dit passend acht, als waarnemer
aan de colleges van toezichthouders deel. In het kader van die deelname wordt
zij beschouwd als een «bevoegde autoriteit» in de zin van de desbetreffende
wetgeving en ontvangt zij op haar verzoek alle desbetreffende informatie die
met een lid van het college wordt gedeeld.
 
 3. Om het werk van deze colleges te vergemakkelijken, bepaalt de autoriteit
in samenwerking met de toezichthouders die bij colleges van toezichthouders
werkzaam zijn in voorkomend geval welke informatie bij de toezichthoudende
autoriteiten relevant is en verzamelt deze.
 
   De Autoriteit is belast met de oprichting en het beheer van een
centraal systeem om dergelijke informatie in colleges van toezichthouders
beschikbaar te stellen voor de bevoegde autoriteiten.
 Artikel 13 Delegatie van taken en verantwoordelijkheden
 1. Bevoegde autoriteiten kunnen bij bilaterale overeenkomst taken en verantwoordelijkheden
aan andere bevoegde autoriteiten delegeren.
 
 2. De Autoriteit vergemakkelijkt de delegatie van taken en verantwoordelijkheden
tussen bevoegde autoriteiten door de taken en verantwoordelijkheden aan te
wijzen welke kunnen worden gedelegeerd of gezamenlijk uitgeoefend en door
beste praktijken te bevorderen.
 
 3. De bevoegde autoriteiten brengen de Autoriteit op de hoogte van delegatieovereenkomsten
die zij voornemens zijn te sluiten. Zij voeren de overeenkomsten niet eerder
dan één maand na het op de hoogte brengen van de Autoriteit
uit.
 
   De Autoriteit kan binnen één maand na op de hoogte
te zijn gebracht een advies over de voorgenomen overeenkomst geven.
 
   De Autoriteit publiceert op passende manieren elke delegatieovereenkomst
zoals door de bevoegde autoriteiten gesloten om te verzekeren dat alle betrokken
partijen op passende wijze op de hoogte worden gebracht.
 Artikel 14 Gemeenschappelijke toezichtcultuur
 1. De Autoriteit speelt een actieve rol in het opbouwen van een gemeenschappelijke
Europese toezichtcultuur en consistente toezichtpraktijken en in het verzekeren
van uniforme procedures en consistente benaderingen in geheel de Gemeenschap
en voert ten minste de volgende activiteiten uit:
 a) verlenen van adviezen aan bevoegde autoriteiten;
 b) bevorderen van een effectieve bilaterale en multilaterale uitwisseling van informatie tussen bevoegde autoriteiten, met inachtneming
van de toepasselijke bepalingen inzake vertrouwelijkheid en gegevensbescherming
waarin de desbetreffende communautaire wetgeving voorziet;
 c) bijdragen tot de ontwikkeling van kwalitatief hoogstaande en uniforme
toezichtnormen, daaronder begrepen rapportagenormen;
 d) evalueren van de toepassing van de door de Commissie vastgestelde desbetreffende
technische normen en de door de Autoriteit gegeven richtsnoeren en aanbevelingen,
en in voorkomend geval voorstellen van wijzigingen;
 e) opzetten van sectorale en sectoroverschrijdende opleidingsprogramma’s,
vergemakkelijken van de uitwisseling van personeelsleden en aanmoedigen van
de bevoegde autoriteiten om intensiever gebruik te maken van detacheringsregelingen
en andere instrumenten.
 
 2. De Autoriteit kan in voorkomend geval nieuwe praktische instrumenten
en convergentiehulpmiddelen ontwikkelen ter bevordering van gemeenschappelijke
toezichtbenaderingen en -praktijken. 
 Artikel 15 Collegiale toetsing van bevoegde autoriteiten
 1. De Autoriteit houdt periodiek collegiale toetsingen van sommige of
alle activiteiten van bevoegde autoriteiten om de consistentie in de toezichtresultaten
verder te verbeteren. Hiertoe ontwikkelt de Autoriteit methoden om een objectieve
beoordeling en vergelijking tussen de geëvalueerde autoriteiten mogelijk
te maken.
 
 2. De collegiale toetsing omvat een beoordeling van met name:
 a) de adequaatheid van de institutionele regelingen, inrichting en personeelsexpertise
van de bevoegde autoriteit, vooral met het oog op de effectieve toepassing
van de in artikel 1, lid 2, genoemde wetgeving en de capaciteit om op marktontwikkelingen
te reageren;
 b) de mate van convergentie die in de toepassing van het communautaire
recht en in de toezichtpraktijk, daaronder begrepen de op grond van de artikelen
7 en 8 vastgestelde technische normen, richtsnoeren en aanbevelingen, is bereikt,
en de mate waarin de toezichtpraktijk de in het communautaire recht vastgestelde
doelstellingen bereikt;
 c) door sommige bevoegde autoriteiten ontwikkelde goede praktijken die
voor andere bevoegde autoriteiten nuttig om te volgen kunnen zijn.
 
 3. Op basis van de collegiale toetsing kan de Autoriteit tot de betrokken
bevoegde autoriteiten aanbevelingen richten.
 Artikel 16 Coördinerende functie
 De Autoriteit vervult een algemene coördinerende rol tussen bevoegde
autoriteiten, daaronder begrepen in omstandigheden waar ongunstige ontwikkelingen
de ordelijke werking en de integriteit van de financiële markten of de
stabiliteit van het financieel systeem in de Gemeenschap in gevaar kunnen
brengen.
 De Autoriteit bevordert een gecoördineerde communautaire reactie,
onder meer door:
 
 (1) de uitwisseling van informatie tussen de bevoegde autoriteiten te
vergemakkelijken;
 
 (2) van informatie die voor alle betrokken bevoegde autoriteiten beschikbaar moet worden gesteld de omvang te bepalen en de betrouwbaarheid
te controleren;
 
 (3) onverminderd artikel 11 op verzoek van de bevoegde autoriteiten of
op eigen initiatief als bemiddelaar op te treden;
 
 (4) het ECSR onverwijld van mogelijke noodsituaties in kennis te stellen.
 Artikel 17 Beoordeling van marktontwikkelingen
 1. De Autoriteit volgt en beoordeelt de marktontwikkelingen op haar bevoegdheidsgebied
en brengt waar nodig de Europese Autoriteit voor verzekeringen en bedrijfspensioenen,
de Europese Bankautoriteit, het ECSR en het Europees Parlement, de Raad en
de Commissie op de hoogte van trends, potentiële risico’s en zwakke
plekken.
 
   Met name neemt de Autoriteit, in samenwerking met het ECSR, het
initiatief tot het op communautaire schaal beoordelen van de veerkracht van
belangrijke financiëlemarktdeelnemers bij ongunstige marktontwikkelingen
en treedt zij daarbij als coördinator op. Hiertoe ontwikkelt zij voor
toepassing door de bevoegde autoriteiten:
 a) gemeenschappelijke methoden voor het beoordelen van het effect van
economische scenario’s op de financiële posities van een belangrijke
financiëlemarktdeelnemer;
 b) gemeenschappelijke benaderingen voor communicatie over de resultaten
van deze beoordelingen van de veerkracht van belangrijke financiëlemarktdeelnemers.
 
 2. Onverminderd de in Verordening (EG) nr. .../... [ECSR] vastgestelde
taken van het ECSR verstrekt de Autoriteit op haar bevoegdheidsgebied ten
minste eenmaal per jaar en voor zover nodig vaker aan het Europees Parlement,
de Raad, de Commissie en het ECSR beoordelingen van trends, potentiële
risico’s en zwakke plekken.
 
   De Autoriteit neemt in deze beoordelingen een indeling van de voornaamste
risico’s en zwakke plekken op en beveelt in voorkomend geval preventieve
of remediërende maatregelen aan.
 
 3. De Autoriteit brengt over sectoroverschrijdende ontwikkelingen, risico’s
en zwakke plekken adequaat verslag uit door nauw samen te werken met de Europese
Autoriteit voor verzekeringen en bedrijfspensioenen en de Europese Bankautoriteit.
 Artikel 18 Internationale betrekkingen
 Onverminderd de bevoegdheden van de communautaire instellingen kan de
Autoriteit contacten met toezichthoudende autoriteiten uit derde landen ontwikkelen.
Zij kan administratieve regelingen met internationale organisaties en overheidsinstanties
van derde landen sluiten.
 
 De Autoriteit verleent bijstand bij het opstellen van equivalentiebesluiten
betreffende toezichthoudende regelingen in derde landen overeenkomstig de
in artikel 1, lid 2, genoemde wetgeving.
 Artikel 19 Andere taken
 1. De Autoriteit kan op verzoek van het Europees Parlement, de Raad of
de Commissie of op eigen initiatief aan het Europees Parlement, de Raad en
de Commissie advies verstrekken over alle aangelegenheden die verband houden
met haar bevoegdheidsgebied.
 
 2. Met betrekking tot prudentiële beoordelingen van fusies en overnames
die onder Richtlijn 2007/44/EG vallen, kan de Autoriteit op eigen initiatief
of op verzoek van een bevoegde autoriteit een advies verlenen en publiceren
over een prudentiële beoordeling die door een autoriteit van een lidstaat
moet worden uitgevoerd. Artikel 20 is van toepassing.
 Artikel 20 Verzamelen van informatie
 1. Op verzoek van de Autoriteit verstrekken de bevoegde autoriteiten en
andere overheidsinstanties van de lidstaten aan de Autoriteit alle nodige
informatie om de haar bij onderhavige verordening opgedragen verplichtingen
uit te voeren.
 
   De Autoriteit kan tevens verzoeken op gezette tijden informatie
te verstrekken.
 
 2. Daar waar door de bevoegde autoriteiten en andere overheidsinstanties
van de lidstaten informatie niet of niet tijdig beschikbaar wordt gesteld,
kan de Autoriteit rechtstreeks tot de desbetreffende financiëlemarktdeelnemers
en andere partijen een met redenen omkleed verzoek richten. De autoriteit
brengt de desbetreffende bevoegde autoriteiten op de hoogte van dergelijke
verzoeken.
 
   Op verzoek van de Autoriteit verlenen de bevoegde autoriteiten
en andere overheidsinstanties van de lidstaten aan de Autoriteit bijstand
bij het verzamelen van dergelijke informatie.
 
 3. De Autoriteit kan van bevoegde autoriteiten en andere overheidsinstanties
of van financiëlemarktdeelnemers en andere partijen ontvangen vertrouwelijke
informatie alleen gebruiken voor het uitvoeren van de haar bij onderhavige
verordening opgedragen verplichtingen.
 Artikel 21 Verhouding met het ECSR
 1. De Europese Autoriteit voor effecten en markten werkt met het ECSR
samen.
 
 2. De Autoriteit werkt nauw samen met het ECSR. Zij verstrekt het ECSR
regelmatig actuele informatie die nodig is voor de vervulling van zijn taken.
Alle voor de vervulling van zijn taken nodige gegevens die niet in een samengevatte
of geaggregeerde vorm beschikbaar zijn, worden op met redenen omkleed verzoek
onverwijld aan het ECSR verstrekt, als bepaald in artikel [15] van
Verordening (EG) nr. ..../... [ECSR].
 
 3. De Autoriteit geeft, overeenkomstig de leden 4 en 5, een behoorlijke
follow-up aan waarschuwingen en aanbevelingen van het ECSR als bedoeld in
artikel [16] van Verordening (EG) nr. .../... [ECSR].
 
 4. Bij ontvangst van een tot de Autoriteit gerichte waarschuwing of aanbeveling
van het ECSR roept de Autoriteit onverwijld een vergadering van de raad van
toezichthouders bijeen en beoordeelt zij de implicaties van een dergelijke
waarschuwing of aanbeveling voor de vervulling van haar taken.
 
   Zij neemt, volgens de toepasselijke besluitvormingsprocedure, een
besluit over de maatregelen die moeten worden genomen overeenkomstig de bij
onderhavige verordening aan haar verleende bevoegdheden voor de behandeling
van de in de waarschuwingen en aanbevelingen aangewezen kwesties.
 
   Indien de Autoriteit aan een aanbeveling geen gevolg geeft, motiveert
zij dit voor het ECSR.
 
 5. Bij ontvangst van een tot een bevoegde nationale toezichthoudende autoriteit
gerichte waarschuwing of aanbeveling van het ECSR maakt de Autoriteit in voorkomend
geval van de bij onderhavige verordening aan haar verleende bevoegdheden gebruik
om een tijdige follow-up te verzekeren.
 
   Daar waar de adressaat voornemens is de aanbevelingen van het ECSR
niet op te volgen, motiveert hij dit voor en bespreekt hij dit met de raad
van toezichthouders.
 
   De bevoegde autoriteit houdt naar behoren met de zienswijzen van
de raad van toezichthouders rekening wanneer zij het ECSR informeert overeenkomstig
artikel [17] van Verordening (EG) nr. .../... [ECSR].
 
 6. Bij het vervullen van haar in onderhavige verordening vastgestelde
taken houdt de Autoriteit zoveel mogelijk rekening met de waarschuwingen en
aanbevelingen van het ECSR.
 Artikel 22 Stakeholdersgroep effecten en markten
 1. Met het oog op overleg met stakeholders op gebieden die relevant zijn
voor de taken van de Autoriteit wordt een Stakeholdersgroep effecten en markten
opgericht.
 
 2. In de Stakeholdersgroep effecten en markten, die uit 30 leden is samengesteld,
zijn de communautaire financiëlemarktdeelnemers, hun werknemers alsmede
consumenten, beleggers en gebruikers van financiële diensten evenwichtig
vertegenwoordigd.
 
   De Stakeholdersgroep effecten en markten komt ten minste tweemaal
per jaar bijeen.
 
 3. De leden van de Stakeholdersgroep effecten en markten worden na voorstellen
van de desbetreffende stakeholders door de raad van toezichthouders van de
Autoriteit aangesteld.
 
   Bij het nemen van zijn besluit verzekert de raad van toezichthouders,
rekening houdend met de mogelijkheden, een passende geografische balans en
vertegenwoordiging van de communautaire stakeholders.
 
   De Autoriteit verzekert toereikende secretariaatsondersteuning
voor de Stakeholdersgroep effecten en markten.
 
 4. De ambtstermijn van de leden van de Stakeholdersgroep effecten en markten
bedraagt twee en een half jaar, waarna een nieuwe selectieprocedure plaatsvindt.
 
   De leden kunnen twee opeenvolgende ambtstermijnen vervullen.
 
 5. De Stakeholdersgroep effecten en markten kan aan de Autoriteit opinies
en advies verstrekken over alle kwesties die verband houden met de in de artikelen
7 en 8 vermelde taken van de Autoriteit.
 
 6. De Stakeholdersgroep effecten en markten stelt zijn reglement van orde
vast.
 
 7. De Autoriteit maakt de opinies en het advies van de Stakeholdersgroep
effecten en markten en de resultaten van haar raadplegingen openbaar.
 Artikel 23 Vrijwaringsmaatregelen
 1. De Autoriteit verzekert dat een op grond van de artikelen 10 en 11
vastgesteld besluit in geen enkel opzicht afbreuk doet aan de budgettaire
verantwoordelijkheden van de lidstaten.
 
 2. Daar waar een lidstaat meent dat een op grond van artikel 11 genomen
besluit afbreuk doet aan zijn budgettaire verantwoordelijkheden, kan hij binnen één
maand na kennisgeving aan de bevoegde autoriteit van het besluit van de Autoriteit
de Autoriteit en de Commissie ervan in kennis stellen dat de bevoegde autoriteit
het besluit niet zal uitvoeren.
 
   In zijn kennisgeving rechtvaardigt de lidstaat waarom en toont
hij duidelijk aan hoe het besluit aan zijn budgettaire verantwoordelijkheden
afbreuk doet.
 
   In dat geval wordt het besluit van de Autoriteit opgeschort.
 
   Binnen een termijn van één maand na kennisgeving
door de lidstaat brengt de Autoriteit de lidstaat ervan op de hoogte of zij
haar besluit handhaaft dan wel wijzigt of herroept.
 
   Daar waar de Autoriteit haar besluit handhaaft, beslist de Raad,
handelend met gekwalificeerde meerderheid als bepaald in artikel 205 van het
Verdrag, binnen twee maanden of het besluit van de Autoriteiten wordt gehandhaafd
of herroepen.
 
   Daar waar de Raad besluit om het besluit van de Autoriteit te handhaven
of daar waar de Raad binnen twee maanden geen besluit neemt, wordt de opschorting
van dat besluit onmiddellijk beëindigd.
 
 3. Daar waar een lidstaat meent dat een op grond van artikel 10, lid 2,
genomen besluit aan zijn budgettaire verantwoordelijkheden afbreuk doet, kan
hij binnen drie werkdagen na kennisgeving aan de bevoegde autoriteit van het
besluit van de Autoriteit de Autoriteit, de Commissie en de Raad ervan in
kennis stellen dat de bevoegde autoriteit het besluit niet zal uitvoeren.
 
   In zijn kennisgeving rechtvaardigt de lidstaat waarom en toont
hij duidelijk aan hoe het besluit aan zijn budgettaire verantwoordelijkheden
afbreuk doet.
 
   De Raad, handelend met gekwalificeerde meerderheid als bepaald
in artikel 205 van het Verdrag, beslist binnen tien werkdagen of het besluit
van de Autoriteit wordt gehandhaafd dan wel herroepen.
 
   Ingeval de Raad binnen tien werkdagen geen besluit neemt, wordt
het besluit van de Autoriteit geacht gehandhaafd te worden.
 Artikel 24 Besluitvormingsprocedures
 1. Alvorens de besluiten te nemen waarin artikel 9, lid 6, artikel 10,
leden 2 en 3, en artikel 11, leden 3 en 4, voorzien, brengt de Autoriteit
de adressaat op de hoogte van haar voornemen om het besluit te nemen en stelt
zij een termijn vast waarbinnen de adressaat, terdege rekening houdend
met de urgentie van de zaak, zijn standpunten over de zaak duidelijk kan maken.
 
 2. De besluiten van de Autoriteit worden gemotiveerd.
 
 3. Adressaten van de besluiten van de Autoriteit worden op de hoogte gebracht
van de op grond van onderhavige verordening beschikbare rechtsmiddelen.
 
 4. Daar waar de Autoriteit een besluit ingevolge artikel 10, leden 2 of 3,
heeft genomen, evalueert het dat besluit met passende tussenpozen.
 
 5. Besluiten die de Autoriteit neemt ingevolge de artikelen 9, 10 en 11
worden bekendgemaakt en vermelden de identiteit van de bevoegde autoriteit
of financiëlemarktdeelnemer in kwestie en de hoofdinhoud van het besluit,
rekening houdend met het legitieme belang van financiëlemarktdeelnemers
bij de bescherming van hun bedrijfsgeheimen.
 HOOFDSTUK III ORGANISATIE
 AFDELING 1 RAAD VAN TOEZICHTHOUDERS
 Artikel 25 Samenstelling
 1. De raad van toezichthouders bestaat uit:
 a) de voorzitter, zonder stemrecht;
 b) het hoofd van de bevoegde autoriteit in elke lidstaat; Indien er in
een lidstaat meer dan één bevoegde autoriteit is, dan komen
de autoriteiten overeen welk hoofd hen in de raad van toezichthouders zal
vertegenwoordigen.
 c) één vertegenwoordiger, zonder stemrecht, van de Commissie;
 d) één vertegenwoordiger, zonder stemrecht, van het ECSR;
 f) één vertegenwoordiger, zonder stemrecht, van elk van
beide andere Europese toezichthoudende autoriteiten.
 
 2. Elke bevoegde autoriteit, en indien er meer dan één bevoegde
autoriteit is, die autoriteiten samen, zijn verantwoordelijk voor de voordracht
uit haar/hun midden van een plaatsvervanger op hoog niveau die het in lid
1, onder b), bedoelde lid van de raad van toezichthouders kan vervangen wanneer
die persoon niet aanwezig kan zijn.
 
 3. Om binnen het toepassingsgebied van Richtlijn 97/9/EG op te treden,
kan het in lid 1, onder b), bedoelde lid van de raad van toezichthouders in
voorkomend geval vergezeld worden door een, niet stemgerechtigde, vertegenwoordiger
van de desbetreffende organen die in elke lidstaat de beleggerscompensatiestelsels
beheert.
 
 4. De raad van toezichthouders kan besluiten waarnemers toe te laten.
 
   De uitvoerend directeur kan zonder stemrecht aan de vergaderingen
van de raad van toezichthouders deelnemen.
 Artikel 26 Interne comités en panels
 1. De raad van toezichthouders kan voor bepaalde aan de raad van toezichthouders
toegekende taken interne comités of panels oprichten en kan voorzien
in de delegatie van bepaalde welomschreven taken en besluiten
aan interne comités of panels, aan de raad van bestuur of aan de voorzitter.
 
 2. Voor de toepassing van artikel 11 roept de raad van toezichthouders
om de schikking van het meningsverschil te vergemakkelijken een panel bijeen
bestaande uit de voorzitter en twee van zijn leden die geen vertegenwoordiger
zijn van de bevoegde autoriteiten welke partij zijn bij de overeenkomst.
 
 3. Een besluit ingevolge artikel 11 wordt door de raad van toezichthouders
genomen op voorstel van het panel.
 Artikel 27 Onafhankelijkheid
 Bij de uitvoering van de bij onderhavige verordening aan hen opgedragen
taken handelen de voorzitter en de stemgerechtigde leden van de raad van toezichthouders
onafhankelijk en objectief in het communautair belang en vragen noch aanvaarden
zij instructies van communautaire instellingen of organen, van de overheid
van een lidstaat of van een ander publiek of privaat orgaan.
 Artikel 28 Taken
 1. De raad van toezichthouders stuurt de werkzaamheden van de Autoriteit
en is belast met het nemen van de in hoofdstuk II bedoelde besluiten.
 
 2. De raad van toezichthouders stelt de adviezen, aanbevelingen en besluiten
vast en geeft het advies als bedoeld in hoofdstuk II.
 
 3. De raad van toezichthouders benoemt de voorzitter.
 
 4. De raad van toezichthouders stelt vóór 30 september
van elk jaar op basis van een voorstel van de raad van bestuur het werkprogramma
van de Autoriteit voor het komende jaar vast en zendt het ter informatie aan
het Europees Parlement, de Raad en de Commissie.
 
   Het werkprogramma wordt vastgesteld onverminderd de jaarlijkse
begrotingsprocedure en wordt bekendgemaakt.
 
 5. De raad van toezichthouders stelt het meerjarenwerkprogramma van de
Autoriteit vast en zendt het ter informatie aan het Europees Parlement, de
Raad en de Commissie.
 
   Het meerjarenwerkprogramma wordt vastgesteld onverminderd de jaarlijkse
begrotingsprocedure en wordt bekendgemaakt.
 
 6. De raad van toezichthouders keurt de ontwerpbegroting goed overeenkomstig
artikel 49.
 
 7. De raad van toezichthouders oefent tuchtrechtelijk gezag over de voorzitter
en de uitvoerend directeur uit en kan hen respectievelijk overeenkomstig artikel
33, lid 5, of artikel 36, lid 5, uit hun ambt ontslaan.
 Artikel 29 Besluitvorming
 1. De raad van toezichthouders handelt, voor besluiten als bepaald in
de artikelen 7, 8 en alle op grond van hoofdstuk VI vastgestelde maatregelen
en besluiten, op basis van gekwalificeerde meerderheid van zijn leden, als
bepaald in artikel 205 van het Verdrag.
 
   Alle andere besluiten van de raad van toezichthouders worden bij
eenvoudige meerderheid van de leden genomen.
 
 2. De vergaderingen van de raad van toezichthouders worden door de voorzitter,
op eigen initiatief of op verzoek van ten minste één derde van
zijn leden bijeengeroepen, en worden door de voorzitter voorgezeten.
 
 3. De raad van toezichthouders stelt zijn reglement van orde vast en maakt
dit bekend.
 
 4. Het reglement van orde omvat de nadere regelingen voor de stemming,
daaronder begrepen in voorkomend geval de quorumregeling. De niet-stemgerechtigde
leden en de waarnemers, met uitzondering van de voorzitter en de uitvoerend
directeur, wonen geen besprekingen binnen de raad van toezichthouders bij
die betrekking hebben op individuele financiëlemarktdeelnemers, behoudens
andersluidende bepaling in artikel 61 of in de in artikel 1, lid 2, genoemde
wetgeving.
 AFDELING 2 RAAD VAN BESTUUR
 Artikel 30 Samenstelling
 1. De raad van bestuur is samengesteld uit de voorzitter, een vertegenwoordiger
van de Commissie en vier leden die door de raad van toezichthouders uit zijn
leden worden verkozen.
 
   Elk lid, uitgezonderd de voorzitter, heeft een plaatsvervanger,
die het lid van de raad van bestuur vervangt als dat lid niet aanwezig kan
zijn.
 
   Het mandaat van de door de raad van toezichthouders verkozen leden
bedraagt twee en een half jaar. Het kan één keer worden verlengd.
 
 2. Beslissingen van de raad van bestuur worden genomen met een meerderheid
van de aanwezige leden. Elk lid heeft één stem.
 
   De uitvoerend directeur neemt deel aan de bijeenkomsten van de
raad van bestuur, maar heeft geen stemrecht.
 
   De raad van bestuur stelt zijn reglement van orde vast en maakt
het bekend.
 
 3. De vergaderingen van de raad van bestuur worden door de voorzitter
op zijn initiatief of op verzoek van ten minste een derde van de leden samengeroepen
en worden voorgezeten door de voorzitter.
 
   De raad van bestuur komt ten minste halfjaarlijks in gewone zitting
bijeen.
 
 4. De leden van de raad van bestuur kunnen zich op de door het reglement
van orde van de raad bepaalde wijze laten bijstaan door adviseurs of deskundigen.
 Artikel 31 Onafhankelijkheid
 De leden van de raad van bestuur handelen onafhankelijk en objectief in
het communautair belang en vragen noch aanvaarden instructies van communautaire
instellingen of organen, van een regering van een lidstaat of van een ander
publiek of privaat orgaan.
 Artikel 32 Taken
 1. De raad van bestuur ziet erop toe dat de Autoriteit haar opdracht vervult
en de haar opgedragen werkzaamheden verricht overeenkomstig de in deze verordening
vastgelegde voorwaarden.
 
 2. De raad van bestuur legt een jaarlijks en een meerjarig werkprogramma
ter goedkeuring voor aan de raad van toezichthouders.
 
 3. De raad van bestuur oefent zijn begrotingsbevoegdheden uit overeenkomstig
de artikelen 49 en 50.
 
 4. De raad van bestuur stelt het personeelsbeleidsplan van de Autoriteit
vast en treft overeenkomstig artikel 54, lid 2, de noodzakelijke uitvoeringsmaatregelen
van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen (hierna «het
Statuut» genoemd).
 
 5. De raad van bestuur stelt de bijzondere bepalingen vast inzake het
recht van toegang tot de documenten van de Autoriteit overeenkomstig artikel
58.
 
 6. De raad van bestuur keurt na raadpleging van de raad van toezichthouders
het jaarverslag over de activiteiten van de Autoriteit goed op basis van het
in artikel 38, lid 7, bedoelde ontwerpverslag en bezorgt dat verslag tegen
15 juni aan het Europees Parlement, de Raad, de Commissie, de Rekenkamer
en het Europees Economisch en Sociaal Comité. Dit verslag wordt gepubliceerd.
 
 7. De raad van bestuur stelt zijn reglement van orde vast en maakt dit
bekend.
 
 8. De raad van bestuur benoemt en ontslaat de leden van de raad van beroep
overeenkomstig artikel 44, leden 3 en 5.
 AFDELING 3 VOORZITTER
 Artikel 33 Benoeming en taken
 1. De Autoriteit wordt vertegenwoordigd door een voorzitter, die een voltijds,
onafhankelijk deskundige is.
 
   De voorzitter is verantwoordelijk voor het voorbereiden van de
werkzaamheden van de raad van toezichthouders en zit de vergaderingen van
de raad van toezichthouders en de raad van bestuur voor.
 
 2. De voorzitter wordt na een open selectieprocedure door de raad van
toezichthouders benoemd op basis van verdienste, vaardigheden, kennis van
financiëlemarkdeelnemers en financiële markten en relevante ervaring
met betrekking tot financieel toezicht en financiële regelgeving.
 
   Vóór de benoeming dient het Europees Parlement zijn
goedkeuring te verlenen aan de door de raad van toezichthouders geselecteerde
kandidaat.
 
   De raad van toezichthouders kiest uit zijn leden ook een vervanger
die de functies van de voorzitter uitoefent als deze afwezig is.
 
 3. Het mandaat van de voorzitter bedraagt vijf jaar en kan één
keer worden verlengd.
 
 4. In de loop van de negen maanden die voorafgaan aan het einde van het
vijfjarige mandaat van de voorzitter, beoordeelt de raad van toezichthouders:
 a) de in de eerste ambtstermijn behaalde resultaten en de wijze waarop
die zijn bereikt;
 b) de taken en de behoeften van de Autoriteit in de komende jaren.
 
   Rekening houdend met deze beoordeling kan de raad van toezichthouders
het mandaat van de voorzitter één keer verlengen, behoudens
bevestiging van het Europees Parlement.
 
 5. De voorzitter kan slechts uit zijn functie worden ontheven door een
besluit van de raad van toezichthouders, behoudens bevestiging van het Europees
Parlement.
 
   De voorzitter mag de raad van toezichthouders niet beletten kwesties
met betrekking tot de voorzitter te bespreken, in het bijzonder de noodzaak
van zijn ontslag, en mag niet betrokken zijn bij de beraadslaging daaromtrent.
 Artikel 34 Onafhankelijkheid
 Onverminderd de rol van de raad van toezichthouders met betrekking tot
de taken van de voorzitter, vraagt noch aanvaardt de voorzitter instructies
van communautaire instellingen of organisaties, van de overheid van een lidstaat
of van enige andere openbare of particuliere instelling.
 Artikel 35 Verslaglegging
 1. Het Europees Parlement kan de voorzitter of de vervanger van de voorzitter,
met volledige inachtneming van zijn onafhankelijkheid, verzoeken regelmatig
een verklaring af te leggen voor zijn bevoegde commissie en vragen van de
leden van die commissie te beantwoorden.
 
 2. Het Europees Parlement kan de voorzitter ook verzoeken verslag uit
te brengen over de uitvoering van zijn taken.
 AFDELING 4 UITVOEREND DIRECTEUR
 Artikel 36 Benoeming
 1. De Autoriteit wordt geleid door de uitvoerend directeur, die een voltijds,
onafhankelijk deskundige is.
 
 2. De uitvoerend directeur wordt na een open selectieprocedure door de
raad van toezichthouders benoemd op basis van verdienste, vaardigheden, kennis
van financiële marktdeelnemers en markten, relevante ervaring met betrekking
tot financieel toezicht en financiële regelgeving en managementervaring.
 
 3. Het mandaat van de uitvoerend directeur bedraagt vijf jaar en kan één
keer worden verlengd.
 
 4. In de loop van de negen maanden die voorafgaan aan het einde van het
vijfjarige mandaat van de uitvoerend directeur, voert de raad van toezichthouders
een beoordeling uit.
 
   Daarbij beoordeelt de raad van toezichthouders in het bijzonder:
 a) de in de eerste ambtstermijn behaalde resultaten en de wijze waarop
die zijn bereikt;
 b) de taken en de behoeften van de Autoriteit in de komende jaren.
 
   Rekening houdend met deze beoordeling kan de raad van toezichthouders
het mandaat van de uitvoerend directeur één keer verlengen.
 
 5. De uitvoerend directeur kan slechts uit zijn functie worden ontheven
door een besluit van de raad van toezichthouders.
 Artikel 37 Onafhankelijkheid
 Onverminderd de respectieve rol van de raad van bestuur en van de raad
van toezichthouders met betrekking tot de taken van de uitvoerend directeur,
vraagt noch aanvaardt de uitvoerend directeur instructies van overheden, instanties,
organen of personen buiten de Autoriteit.
 Artikel 38 Taken
 1. De uitvoerend directeur is verantwoordelijk voor het beheer van de
Autoriteit en bereidt de werkzaamheden van de raad van bestuur voor.
 
 2. De uitvoerend directeur zorgt voor de tenuitvoerlegging van het jaarlijks
werkprogramma van de Autoriteit, volgens de aanwijzingen van de raad van toezichthouders
en onder toezicht van de raad van bestuur.
 
 3. De uitvoerend directeur neemt de nodige maatregelen, met name de vaststelling
van interne administratieve instructies en de publicatie van nota’s,
om ervoor te zorgen dat de Autoriteit overeenkomstig deze verordening functioneert.
 
 4. De uitvoerend directeur bereidt een meerjarig werkprogramma voor, als
bedoeld in artikel 32, lid 2.
 
 5. Elk jaar bereidt de uitvoerend directeur tegen 30 juni een werkprogramma
voor het volgende jaar voor, als bedoeld in artikel 32, lid 2.
 
 6. De uitvoerend directeur stelt een voorlopige ontwerpbegroting van de
Autoriteit op overeenkomstig artikel 49 en voert de begroting van de Autoriteit
uit overeenkomstig artikel 50.
 
 7. De uitvoerend directeur stelt jaarlijks een ontwerpjaarverslag op met
een hoofdstuk over de regelgevings- en toezichtwerkzaamheden van de Autoriteit
en een hoofdstuk over financiële en administratieve aangelegenheden.
 
 8. De uitvoerend directeur voert de in artikel 54 bepaalde bevoegdheden
uit met betrekking tot het personeel van de Autoriteit en beheert personeelskwesties.
 HOOFDSTUK IV EUROPEES SYSTEEM VAN FINANCIËLE
TOEZICHTHOUDERS
 AFDELING 1 ALGEMENE BEPALINGEN
 Artikel 39 Samenstelling
 1. De Autoriteit maakt deel uit van het ESFT, dat als netwerk van toezichthouders
functioneert.
 
 2. Het ESFT bestaat uit de volgende instanties:
 a) de autoriteiten van de lidstaten, als gespecificeerd in artikel 1,
lid 2, van deze verordening, artikel 1, lid 2, van Verordening (EG) nr. .../.../2009 [EAVB]
en artikel 1, lid 2, van Verordening (EG) nr. .../... [EBA];
 b) de Autoriteit;
 c) de in het kader van artikel 1 van Verordening (EG) nr. .../... [EAVB]
opgerichte Europese Autoriteit voor verzekeringen en bedrijfspensioenen;
 d) de in het kader van artikel 1 van Verordening (EG) nr. .../... [EBA]
opgerichte Europese Bankautoriteit;
 e) het in artikel 40 bedoelde Gemengd Comité van Europese toezichthoudende
autoriteiten;
 f) de Commissie, voor het uitvoeren van de in de artikelen 7, 9 en 10
bedoelde taken.
 
 3. De Autoriteit werkt regelmatig en nauw samen met deze autoriteiten,
zorgt voor de intersectorale samenhang van de werkzaamheden en bepaalt met
de Europese Autoriteit voor verzekeringen en bedrijfspensioenen en de Europese
Bankautoriteit via het bij artikel 40 opgerichte Gemengd Comité van
Europese toezichthoudende autoriteiten een gemeenschappelijk standpunt op
het gebied van het toezicht op financiële conglomeraten en andere intersectorale
kwesties.
 AFDELING 2 GEMENGD COMITé VAN EUROPESE TOEZICHTHOUDENDE
AUTORITEITEN
 Artikel 40 Oprichting
 1. Hierbij wordt een Gemengd Comité van Europese toezichthoudende
autoriteiten opgericht.
 
 2. Het Gemengd Comité dient als forum waarmee de autoriteit regelmatig
en nauw samenwerkt en zorgt voor de intersectorale samenhang met de Europese
Autoriteit voor verzekeringen en bedrijfspensioenen en de Europese Bankautoriteit.
 
 3. De Autoriteit stelt adequate middelen ter beschikking voor de administratieve
ondersteuning van het Gemengd Comité van Europese toezichthoudende
autoriteiten. Deze omvatten personele, administratieve, infrastructuur- en
operationele kosten.
 Artikel 41 Samenstelling
 1. Het Gemengd Comité bestaat uit de voorzitter en de voorzitters
van de Europese Autoriteit voor verzekeringen en bedrijfspensioenen en van
de Europese Bankautoriteit en, waar van toepassing, de voorzitter van een
overeenkomstig artikel 43 opgericht subcomité.
 
 2. De uitvoerend directeur, de Commissie en het ECSR worden uitgenodigd om als waarnemer de vergaderingen van het Gemengd Comité
van Europese toezichthoudende autoriteiten en van de in artikel 43 bedoelde
subcomités bij te wonen.
 
 3. Het voorzitterschap van het Gemengd Comité van Europese toezichthoudende
autoriteiten wordt via een jaarlijks rotatiesysteem toegekend aan de voorzitters
van de Europese Bankautoriteit, de Europese Autoriteit voor verzekeringen
en bedrijfspensioenen en de Europese Autoriteit voor effecten en markten.
 
 4. Het Gemengd Comité van Europese toezichthoudende autoriteiten
stelt zijn reglement van orde vast en maakt het bekend. In het reglement kunnen
verdere details worden bepaald over extra deelnemers aan de vergaderingen
van het Gemengd Comité.
 
   Het Gemengd Comité van Europese toezichthoudende autoriteiten
vergadert ten minste om de twee maanden.
 Artikel 42 Gemeenschappelijke standpunten en gemeenschappelijke
besluiten
 Binnen de draagwijdte van haar in hoofdstuk II bepaalde taken en, in voorkomend
geval, met name met betrekking tot de tenuitvoerlegging van Richtlijn 2002/87/EG,
bepaalt de Autoriteit gemeenschappelijke standpunten met de Europese Autoriteit
voor verzekeringen en bedrijfspensioenen en de Europese Bankautoriteit.
 
 In het kader van de artikelen 7, 9, 10 of 11 van deze verordening
genomen besluiten met betrekking tot de toepassing van Richtlijn 2002/87/EG
en van andere in artikel 1, lid 2, bedoelde wetgeving die ook binnen de bevoegdheid
van de Europese Autoriteit voor verzekeringen en bedrijfspensioenen en de
Europese Bankautoriteit valt, worden, indien zulks passend is, gezamenlijk
vastgesteld door de Autoriteit, de Europese Autoriteit voor verzekeringen
en bedrijfspensioenen en de Europese Bankautoriteit.
 Artikel 43 Subcomités
 In het kader van artikel 42 wordt bij het Gemengd Comité van Europese
toezichthoudende autoriteiten een subcomité inzake financiële
conglomeraten opgericht.
 
 Dit subcomité is samengesteld uit de in artikel 41, lid 1, bedoelde
personen en één vertegenwoordiger op hoog niveau van het huidige
personeel van de relevante bevoegde instantie van elke lidstaat.
 
 Het subcomité kiest uit zijn leden een voorzitter, die ook lid
is van het Gemengd Comité van Europese toezichthoudende autoriteiten.
 
 Het Gemengd Comité kan aanvullende subcomités oprichten.
 AFDELING 3 RAAD VAN BEROEP
 Artikel 44 Samenstelling
 1. De raad van beroep is een gemeenschappelijk orgaan van de Europese
Bankautoriteit, de Europese Autoriteit voor verzekeringen en bedrijfspensioenen
en de Europese Autoriteit voor effecten en markten.
 
 2. De raad van beroep bestaat uit zes leden en zes vervangers, allen personen met relevante kennis en ervaring en geen deel uitmakend van
het huidige personeel van de bevoegde autoriteiten of van andere nationale
of communautaire instellingen die bij de activiteiten van de Autoriteit betrokken
zijn.
 
   De raad van beroep wijst zelf zijn voorzitter aan.
 
   De besluiten van de raad van beroep worden genomen met een meerderheid
van de stemmen van ten minste vier van de zes leden.
 
   De raad van beroep wordt door de voorzitter samengeroepen wanneer
dat noodzakelijk is.
 
 3. Twee leden van de raad van beroep en twee vervangers worden na een
in het Publicatieblad van de Europese Unie bekendgemaakte
oproep tot het indienen van voorstellen en na raadpleging van de raad van
toezichthouders uit een door de Commissie voorgestelde lijst benoemd door
de raad van bestuur van de Autoriteit.
 
   De andere leden worden benoemd overeenkomstig Verordening (EG)
nr. .../... [EAVB] en Verordening (EG) nr. .../... [EBA].
 
 4. De ambtstermijn van de leden van de raad van beroep bedraagt vijf jaar.
Deze termijn kan één keer worden verlengd.
 
 5. Een lid van de raad van beroep, dat door de raad van bestuur van de
Autoriteit is benoemd, kan tijdens zijn mandaat niet ontslagen worden, tenzij
het op ernstige wijze is tekortgeschoten en de raad van bestuur daartoe na
raadpleging van de raad van toezichthouders een besluit neemt.
 
 6. De Autoriteit, de Europese Bankautoriteit en de Europese Autoriteit
voor verzekeringen en bedrijfspensioenen zorgen voor adequate operationele
en secretariële ondersteuning van de raad van beroep.
 Artikel 45 Onafhankelijkheid en onpartijdigheid
 1. De leden van de raad van beroep zijn onafhankelijk bij het nemen van
hun besluiten. Zij zijn niet gebonden aan enige instructie. Zij mogen geen
enkele andere taak verrichten in de Autoriteit zelf of in de raad van bestuur
of de raad van toezichthouders van de Autoriteit.
 
 2. De leden van de raad van beroep mogen niet deelnemen aan de behandeling
van een beroepsprocedure als zij daarbij een persoonlijk belang hebben, als
zij eerder als vertegenwoordiger van een van de partijen bij de behandeling
betrokken zijn geweest of als zij een rol hebben gespeeld bij het besluit
waartegen beroep is ingesteld.
 
 3. Indien een lid van de raad van beroep om een van de in de leden 1 en
2 genoemde redenen of om enige andere reden meent dat een medelid niet aan
een beroepsprocedure zou mogen deelnemen, stelt het de raad van beroep daarvan
in kennis.
 
 4. Een lid van de raad van beroep kan om een van de in de leden 1 en 2
genoemde redenen of als aan zijn onpartijdigheid wordt getwijfeld, door een
partij in de beroepsprocedure worden gewraakt.
 
   Wraking kan niet zijn gegrond op de nationaliteit van leden en
is niet ontvankelijk als de partij in de beroepsprocedure, terwijl zij op
de hoogte was van een reden tot het maken van het bezwaar, toch reeds een andere procedurehandeling heeft verricht dan het maken van bezwaar
tegen de samenstelling van de raad van beroep.
 
 5. De raad van beroep beslist in de in de leden 1 en 2 bedoelde gevallen
zonder deelname van het betrokken lid over de te nemen maatregelen.
 
   Voor het nemen van deze beslissing wordt het betrokken lid in de
raad van beroep vervangen door zijn plaatsvervanger, tenzij deze in een vergelijkbare
situatie verkeert. In dat geval wijst de voorzitter een van de andere beschikbare
plaatsvervangers aan.
 
 6. De leden van de raad van beroep verbinden zich ertoe in het openbaar
belang en onafhankelijk op te treden.
 
   Daartoe leggen zij een verbintenisverklaring af alsmede een verklaring
omtrent hun belangen, waarin zij hetzij verklaren dat zij geen belangen hebben
die geacht zouden kunnen worden afbreuk te doen aan hun onafhankelijkheid,
hetzij al hun directe en indirecte belangen vermelden die geacht zouden kunnen
worden afbreuk te doen aan hun onafhankelijkheid.
 
   Deze verklaringen worden jaarlijks schriftelijk openbaar gemaakt.
 HOOFDSTUK V RECHTSMIDDELEN
 Artikel 46 Beroepsprocedures
 1. Elke natuurlijke of rechtspersoon, inclusief een bevoegde autoriteit,
kan beroep instellen tegen een besluit van de Autoriteit als bedoeld in de
artikelen 9, 10 en 11 en tegen enigerlei ander besluit van de Autoriteit,
overeenkomstig de in artikel 1, lid 2, bedoelde wetgeving, dat gericht is
tot die persoon, of tegen een besluit dat van rechtstreeks en individueel
belang is voor die persoon, ook als het tot een andere persoon is gericht.
 
 2. Het beroep wordt tezamen met de uiteenzetting van de gronden voor het
beroep binnen twee maanden na de kennisgeving van het besluit aan de betrokken
persoon, dan wel bij gebreke daarvan, binnen twee maanden na de dag van publicatie
van het besluit door de Autoriteit, schriftelijk bij de Autoriteit ingediend.
 
   De raad van beroep neemt binnen twee maanden na instelling van
het beroep een besluit ter zake.
 
 3. Een ingevolge lid 1 van dit artikel ingesteld beroep heeft geen schorsende
werking.
 
   De raad van beroep kan echter, indien hij van oordeel is dat de
omstandigheden dit vereisen, de toepassing van het bestreden besluit opschorten.
 
 4. Indien het beroep ontvankelijk is, onderzoekt de raad van beroep of
het gegrond is. De raad nodigt zo vaak als noodzakelijk is de partijen in
de beroepsprocedure uit om binnen een bepaalde termijn opmerkingen te maken
naar aanleiding van de kennisgevingen van de raad zelf of de mededelingen
van de andere partijen in de beroepsprocedure. Het is partijen in de beroepsprocedure
toegestaan een mondelinge uiteenzetting te geven.
 
 5. De raad van beroep kan binnen de bepalingen van dit artikel elke bevoegdheid
uitoefenen die binnen de bevoegdheid van de Autoriteit valt, dan wel de zaak
terugverwijzen naar het bevoegde orgaan van de Autoriteit. Dit bevoegde orgaan
van de Autoriteit is gebonden aan de beslissing van de raad van beroep.
 
 6. De raad van beroep stelt zijn reglement van orde vast en maakt het
bekend.
 
 7. De door de raad van beroep genomen besluiten worden met redenen omkleed
en door de Autoriteit bekendgemaakt.
 Artikel 47 Beroep bij het Gerecht van eerste aanleg
en het Hof van Justitie
 1. Overeenkomstig artikel 230 van het Verdrag kan bij het Gerecht van
eerste aanleg of het Hof van Justitie beroep worden ingesteld tegen beslissingen
van de raad van beroep of, bij ontbreken van recht op beroep bij de raad van
beroep, tegen beslissingen van de Autoriteit.
 
 2. Ingeval de Autoriteit verplicht is een besluit te nemen en dat nalaat,
kan overeenkomstig artikel 232 van het Verdrag bij het Gerecht van eerste
aanleg of bij het Hof van Justitie beroep wegens nalating worden ingesteld.
 
 3. De Autoriteit treft de noodzakelijke maatregelen ter uitvoering van
het arrest van het Gerecht van eerste aanleg of het Hof van Justitie.
 HOOFDSTUK VI FINANCIËLE BEPALINGEN
 Artikel 48 Begroting van de Autoriteit
 1. De ontvangsten van de Autoriteit bestaan met name uit:
 a) verplichte bijdragen van de bevoegde nationale toezichthoudende autoriteit
of autoriteiten;
 b) een subsidie van de Gemeenschap, die in de algemene begroting van de
Europese Unie (afdeling Commissie) wordt opgenomen;
 c) vergoedingen die aan de Autoriteit worden betaald in de gevallen als
bedoeld in de relevante communautaire rechtsinstrumenten.
 
 2. De uitgaven van de Autoriteit bestaan ten minste uit personele, administratieve,
loon-, infrastructuur- en werkingskosten.
 
 3. De ontvangsten en uitgaven zijn in evenwicht.
 
 4. Voor elk begrotingsjaar, dat samenvalt met het kalenderjaar, worden
alle ontvangsten en uitgaven van de Autoriteit geraamd en vervolgens opgenomen
in de begroting van de Autoriteit.
 Artikel 49 Vaststelling van de begroting
 1. Tegen 15 februari van ieder jaar stelt de uitvoerend directeur
een ontwerp op van de raming van de ontvangsten en uitgaven voor het volgende
begrotingsjaar en stuurt hij dit voorontwerp van begroting samen met de personeelsformatie
naar de raad van bestuur. De raad van bestuur stelt jaarlijks, op basis van
het voorontwerp van de uitvoerend directeur, de raming van de ontvangsten
en uitgaven van de Autoriteit voor het volgende begrotingsjaar vast. De raad
van bestuur dient deze raming, die tevens een ontwerppersoneelsformatie bevat, uiterlijk op 31 maart bij de Commissie in. Alvorens de raming
wordt vastgesteld, wordt het voorontwerp van de uitvoerend directeur goedgekeurd
door de raad van toezichthouders.
 
 2. De raming wordt door de Commissie samen met het voorontwerp van de
algemene begroting van de Europese Unie aan het Europees Parlement en de Raad
(hierna «de begrotingsautoriteit» genoemd) gezonden.
 
 3. Op basis van de ramingen voert de Commissie in het voorontwerp van
de algemene begroting van de Europese Unie de ramingen in die zij noodzakelijk
acht met betrekking tot de personeelsformatie en het bedrag van de subsidie
ten laste van de algemene begroting van de Europese Unie overeenkomstig artikel
272 van het Verdrag.
 
 4. De begrotingsautoriteit stelt de personeelsformatie voor de Autoriteit
vast. De begrotingsautoriteit keurt de kredieten voor de subsidie aan de Autoriteit
goed.
 
 5. De begroting van de Autoriteit wordt vastgesteld door de raad van bestuur.
Deze wordt definitief na de definitieve vaststelling van de algemene begroting
van de Europese Unie. Indien nodig wordt de begroting dienovereenkomstig aangepast.
 
 6. De raad van bestuur stelt de begrotingsautoriteit onverwijld op de
hoogte van de projecten die hij voornemens is te realiseren en die aanzienlijke
financiële gevolgen voor de financiering van de begroting kunnen hebben,
met name onroerendgoedprojecten zoals de huur of aankoop van gebouwen. Hij
brengt de Commissie daarvan op de hoogte. Als een van de takken van de begrotingsautoriteit
advies wil uitbrengen, stelt deze de Autoriteit binnen twee weken na ontvangst
van de informatie over het project in kennis van zijn voornemen om een dergelijk
advies uit te brengen. Indien de Autoriteit geen antwoord ontvangt, kan zij
doorgaan met haar plannen.
 Artikel 50 Uitvoering van en toezicht op de begroting
 1. De uitvoerend directeur treedt op als ordonnateur en voert de begroting
van de Autoriteit uit.
 
 2. Uiterlijk op 1 maart na afloop van het boekjaar deelt de rekenplichtige
van de Autoriteit de voorlopige rekeningen, vergezeld van het verslag over
het financieel en begrotingsbeheer in het boekjaar, mee aan de rekenplichtige
van de Commissie en aan de Rekenkamer. De rekenplichtige van de Autoriteit
stuurt het verslag over het financieel en begrotingsbeheer tegen 31 maart
van het volgende jaar ook naar de leden van de raad van toezichthouders, het
Europees Parlement en de Raad.
 
   De rekenplichtige van de Commissie consolideert de voorlopige rekeningen
van de instellingen en de gedecentraliseerde organen overeenkomstig artikel
128 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002
van de Raad (hierna«het Financieel Reglement» genoemd).
 
 3. Na ontvangst van de door de Rekenkamer geformuleerde opmerkingen over
de voorlopige rekeningen van de Autoriteit overeenkomstig artikel 129 van
het Financieel Reglement stelt de uitvoerend directeur op eigen verantwoordelijkheid
de definitieve rekeningen van de Autoriteit op en zendt ze voor advies toe
aan de raad van bestuur.
 
 4. De raad van bestuur brengt advies uit over de definitieve rekeningen
van de Autoriteit.
 
 5. De uitvoerend directeur stuurt de definitieve rekeningen, vergezeld
van het advies van de raad van bestuur, tegen 1 juli na afloop van het
boekjaar naar de leden van de raad van toezichthouders, het Europees Parlement,
de Raad, de Commissie en de Rekenkamer.
 
 6. De definitieve rekeningen worden gepubliceerd.
 
 7. De uitvoerend directeur zendt de Rekenkamer uiterlijk op 30 september
een antwoord op haar opmerkingen. Hij stuurt dit antwoord ook door naar de
raad van bestuur en de Commissie.
 
 8. Overeenkomstig artikel 146, lid 3, van het Financieel Reglement verstrekt
de uitvoerend directeur het Europees Parlement op verzoek alle inlichtingen
die nodig zijn voor een goed verloop van de kwijtingsprocedure voor het betrokken
boekjaar.
 
 9. Het Europees Parlement verleent op aanbeveling van de Raad, die bij
gekwalificeerde meerderheid van stemmen besluit, vóór 15 mei
van het jaar N + 2, kwijting aan de Autoriteit voor de uitvoering van de begroting
van het boekjaar N.
 Artikel 51 Financiële regeling
 De financiële regeling die van toepassing is op de Autoriteit wordt
vastgesteld door de raad van bestuur, na raadpleging van de Commissie. Deze
voorschriften mogen niet afwijken van Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002
van de Commissie, tenzij de specifieke eisen
van de werking van de Autoriteit dit noodzakelijk maken en de Commissie vooraf
toestemming heeft verleend.
 Artikel 52 Fraudebestrijdingsmaatregelen
 1. Met het oog op de bestrijding van fraude, corruptie en andere onwettige
handelingen is Verordening (EG) nr. 1073/1999 zonder enige beperking op de
Autoriteit van toepassing.
 
 2. De Autoriteit treedt toe tot het Interinstitutioneel Akkoord van 25 mei
1999 tussen het Europees Parlement, de Raad van de Europese Unie en de Commissie
van de Europese Gemeenschappen betreffende de interne onderzoeken verricht
door het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) en treft onverwijld passende voorzieningen die op alle werknemers
van de Autoriteit van toepassing zijn.
 
 3. In de financieringsbesluiten en de overeenkomsten en tenuitvoerleggingsinstrumenten
dient uitdrukkelijk te worden bepaald dat de Rekenkamer en het OLAF indien
nodig controles ter plaatse mogen uitvoeren bij de begunstigden van door de
Autoriteit toegekende financiering en bij het personeel dat verantwoordelijk
is om de financiering toe te kennen.
 HOOFDSTUK VII ALGEMENE BEPALINGEN
 Artikel 53 Voorrechten en immuniteiten
 Het Protocol inzake voorrechten en immuniteiten van de Europese Gemeenschappen
is van toepassing op de Autoriteit en haar personeel.
 Artikel 54 Personeel
 1. Het Statuut, de Regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden
en de regels die gezamenlijk door de instellingen van de Europese Gemeenschappen
zijn vastgesteld ter uitvoering van genoemd Statuut en van genoemde Regeling
zijn van toepassing op het personeel van de Autoriteit, met inbegrip van de
uitvoerend directeur.
 
 2. De raad van bestuur stelt in overeenstemming met de Commissie de nodige
uitvoeringsmaatregelen vast volgens de regelingen van artikel 110 van het
Statuut.
 
 3. De Autoriteit oefent ten aanzien van haar personeel de bevoegdheden
uit die krachtens het Statuut zijn verleend aan het tot aanstelling bevoegde
gezag, alsook die welke krachtens de Regeling die van toepassing is op de
andere personeelsleden zijn verleend aan het tot het aangaan van overeenkomsten
bevoegde gezag.
 
 4. De raad van bestuur stelt bepalingen vast waardoor nationale deskundigen
van de lidstaten kunnen worden gedetacheerd bij de Autoriteit.
 Artikel 55 Aansprakelijkheid van de Autoriteit
 1. In geval van niet-contractuele aansprakelijkheid vergoedt de Autoriteit
overeenkomstig de algemene beginselen die de wetgevingen van de lidstaten
gemeen hebben, alle schade die door de Autoriteit zelf of door het personeel
ervan bij de uitoefening van hun taken is veroorzaakt. Het Hof van Justitie
heeft rechtsbevoegdheid in geschillen over de vergoeding van dergelijke schade.
 
 2. De persoonlijke geldelijke en tuchtrechtelijke aansprakelijkheid van
de personeelsleden van de Autoriteit ten aanzien van de Autoriteit wordt beheerst
door de desbetreffende voor het personeel van de Autoriteit geldende voorschriften.
 Artikel 56 Beroepsgeheim
 1. De leden van de raad van toezichthouders en van de raad van bestuur,
de uitvoerend directeur en de personeelsleden van de Autoriteit, met inbegrip
van door de lidstaten tijdelijk gedetacheerde ambtenaren, zijn onderworpen
aan de vereisten van het beroepsgeheim overeenkomstig artikel 287 van het
Verdrag en de desbetreffende bepalingen in de communautaire wetgeving, zelfs
na beëindiging van hun functie.
 
 2. Onverminderd de gevallen die onder het strafrecht vallen, mag vertrouwelijke
informatie die de in lid 1 bedoelde personen ontvangen tijdens de uitvoering
van hun taken, aan geen enkele persoon of autoriteit worden bekendgemaakt,
behalve in samengevatte of geaggregeerde vorm, zodat de individuele financiëlemarktdeelnemers
niet kunnen worden geïdentificeerd.
 
   De verplichting in het kader van lid 1 en van de eerste alinea
van dit lid verhindert de Autoriteit en de nationale toezichthoudende autoriteiten
niet de informatie te gebruiken voor de handhaving van de in artikel 1, lid
2, bedoelde wetgeving, en met name voor procedures voor de vaststelling van
besluiten.
 
 3. De leden 1 en 2 verhinderen de Autoriteit niet informatie uit te wisselen
met nationale toezichthoudende autoriteiten overeenkomstig deze verordening
en andere Gemeenschapswetgeving die op financiëlemarktdeelnemers van
toepassing is.
 
   Deze gegevens vallen onder het in de leden 1 en 2 bedoelde beroepsgeheim.
De Autoriteit legt in haar huishoudelijk reglement de praktische regelingen
voor de uitvoering van de in de leden 1 en 2 vermelde geheimhoudingsregels
vast.
 
 4. De Autoriteit past Besluit 2001/844/EG, EGKS, Euratom van de Commissie toe.
 Artikel 57 Gegevensbescherming
 Deze verordening laat de verplichtingen van de lidstaten met betrekking
tot de verwerking van persoonsgegevens in het kader van Richtlijn 95/46/EG
of de verplichtingen van de Autoriteit met betrekking tot de verwerking van
persoonsgegevens in het kader van Verordening (EG) nr. 45/2001 bij het uitoefenen
van haar taken, onverlet.
 Artikel 58 Toegang tot documenten
 1. Verordening (EG) nr. 1049/2001 is van toepassing op de documenten van
de Autoriteit.
 
 2. De raad van bestuur stelt de praktische maatregelen voor de toepassing
van Verordening (EG) nr. 1049/2001 uiterlijk op 31 mei 2011 vast.
 
 3. Tegen besluiten van de Autoriteit uit hoofde van artikel 8 van Verordening
(EG) nr. 1049/2001 kan, na beroep bij de raad van beroep, een klacht worden
ingediend bij de Ombudsman of beroep worden ingesteld bij het Hof van Justitie,
al naargelang het geval, onder de voorwaarden van respectievelijk artikel
195 en artikel 230 van het Verdrag.
 Artikel 59 Talenregeling
 1. De bepalingen van Verordening nr. 1 van de Raad zijn van toepassing op de Autoriteit.
 
 2. De raad van bestuur besluit over de interne talenregeling van de Autoriteit.
 
 3. De voor het functioneren van de Autoriteit vereiste vertaaldiensten
worden geleverd door het Vertaalbureau voor de organen van de Europese Unie.
 Artikel 60 Zetelovereenkomst
 De vereiste bepalingen betreffende de huisvesting van de Autoriteit in
de lidstaat waar de zetel is gevestigd en de door deze lidstaat ter beschikking
gestelde installaties, alsook de specifieke voorschriften die in die lidstaat
gelden voor de uitvoerend directeur, de leden van de raad van bestuur, het
personeel van de Autoriteit en hun gezinsleden, worden vastgesteld in een
vestigingsovereenkomst tussen de Autoriteit en die lidstaat, die wordt gesloten
nadat de raad van bestuur daarmee heeft ingestemd.
 
 De gastlidstaat zorgt ervoor dat de Autoriteit in optimale omstandigheden
kan werken, onder andere door het aanbieden van meertalig onderwijs met een
Europese dimensie en adequate vervoersverbindingen.
 Artikel 61 Deelneming van derde landen
 Landen die geen lid zijn van de Europese Unie en die met de Gemeenschap
overeenkomsten hebben gesloten waardoor zij het Gemeenschapsrecht binnen het
in artikel 1, lid 2, bedoelde bevoegdheidsgebied van de Autoriteit hebben
vastgesteld en toepassen, mogen deelnemen aan de werkzaamheden van de Autoriteit.
 
 Op basis van de desbetreffende bepalingen van deze overeenkomsten worden
afspraken gemaakt over met name de aard, omvang en procedurele aspecten van
de betrokkenheid van deze landen bij de werkzaamheden van de Autoriteit, waaronder
afspraken over de financiële en personele bijdrage. Zij kunnen zorgen
voor een vertegenwoordiger, als waarnemer, bij de raad van toezichthouders,
maar zorgen ervoor dat deze landen niet deelnemen aan besprekingen met betrekking
tot individuele financiëlemarktdeelnemers, behalve in gevallen waarbij
zij rechtstreeks belang hebben.
 HOOFDSTUK VIII OVERGANGS- EN SLOTBEPALINGEN
 Artikel 62 Voorbereidende maatregelen
 1. De Commissie is verantwoordelijk voor het opzetten en de initiële
werkzaamheden van de Autoriteit totdat de Autoriteit voldoende operationele
capaciteit heeft om haar eigen begroting uit te voeren.
 
   Daartoe kan de Commissie, totdat de uitvoerend directeur zijn functie
opneemt na benoeming door de raad van toezichthouders overeenkomstig artikel
36, één ambtenaar ad interim aanstellen om de functies van de
uitvoerend directeurs uit te oefenen.
 
 2. De uitvoerend directeur ad interim mag alle betalingen goedkeuren die
worden gedekt door de kredieten van de begroting van de Autoriteit, na goedkeuring
door de raad van bestuur, en mag contracten sluiten, met inbegrip van personeelscontracten,
na goedkeuring van de personeelsformatie van de Autoriteit.
 
 3. De leden 1 en 2 laten de bevoegdheden van de raad van toezichthouders
en de raad van bestuur onverlet.
 Artikel 63 Overgangsbepalingen voor het personeel
 1. In afwijking van artikel 54 blijven alle door het Comité van
Europese effectenregelgevers of het secretariaat daarvan gesloten arbeidsovereenkomsten
die van kracht zijn op de datum van inwerkingtreding van deze verordening
tot hun einddatum geldig. Zij kunnen niet worden verlengd.
 
 2. Alle in lid 1 bedoelde contractuele personeelsleden wordt de mogelijkheid
geboden een tijdelijk contract te sluiten overeenkomstig artikel 2, onder
a), van de Regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden,
in de graad als bepaald in de personeelsformatie van de Autoriteit.
 
   Na de inwerkingtreding van deze verordening organiseert de voor
het sluiten van contracten bevoegde Autoriteit een interne selectie voor het
contractueel personeel van het Comité van Europese effectenregelgevers
of het secretariaat daarvan om te peilen naar de bekwaamheid, efficiëntie
en integriteit van de in dienst te nemen personen.
 
 3. Afhankelijk van het type en het niveau van de uit te oefenen functies
wordt de geslaagde kandidaten een contract als tijdelijk ambtenaar aangeboden,
met een duur die ten minste de resterende tijd van het vroegere contract bedraagt.
 
 4. De relevante nationale wetgeving met betrekking tot arbeidsovereenkomsten
en andere relevante instrumenten blijven van toepassing op de voormalige contractuele
personeelsleden die niet voor een contract als tijdelijk ambtenaar solliciteren
of geen tijdelijk contract aangeboden krijgen overeenkomstig lid 2.
 Artikel 64 Wijzigingen
 Besluit ... van ... van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling
van een Gemeenschapsprogramma ter ondersteuning van specifieke activiteiten
op het gebied van financiële diensten, financiële verslaggeving
en controle van jaarrekeningen wordt hierbij gewijzigd in zoverre dat het
Comité van Europese effectenregelgevers verwijderd wordt uit de lijst
van begunstigden in afdeling B van de bijlage bij dat besluit.
 Artikel 65 Intrekkingen
 Besluit 2009/77/EG van de Commissie tot instelling van het Comité
van Europese effectenregelgevers wordt hierbij ingetrokken.
 Artikel 66 Evaluatie
 1. Binnen drie jaar na de in artikel 67, tweede alinea, bepaalde datum
en vervolgens om de drie jaar publiceert de Commissie een algemeen verslag
over de opgedane ervaring met de werkzaamheden van de Autoriteit en met de
in deze verordening vastgestelde procedures.
 
   In het verslag wordt ook de geboekte vooruitgang met betrekking
tot regelgevings- en toezichtconvergentie op het gebied van crisisbeheer en
-oplossing in de Gemeenschap beoordeeld. De beoordeling is gebaseerd op een
uitgebreide raadpleging, onder meer van de Stakeholdersgroep effecten en markten.
 
 2. Het verslag en, in voorkomend geval, eventuele begeleidende voorstellen
worden bij het Europees Parlement en de Raad ingediend.
 Artikel 67 Inwerkingtreding
 Deze verordening treedt in werking op de dag volgende op die van haar
bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie.
 
 Zij is van toepassing met ingang van 1 januari 2011.
 
 Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks
toepasselijk in elke lidstaat.
 
 Gedaan te Brussel,
 
 
 Voor het Europees Parlement
 
 
 De Voorzitter
 
 
 
 Voor de Raad
 
 
 De Voorzitter
 
 FINANCIEEL MEMORANDUM
 Dit document dient als aanvulling op de toelichting. Vul dit financieel
memorandum dus in zonder informatie uit de toelichting te herhalen, voor zover
de leesbaarheid dit toelaat. Lees voor het invullen de specifieke richtsnoeren
voor de onderstaande punten.
 1. BENAMING VAN HET VOORSTEL
 Verordening (EG) nr. xxx van het Europees Parlement en de Raad tot oprichting
van een Europese Autoriteit voor effecten en markten
 2. ABM/ABB-KADER
 Betrokken beleidsterrein(en) en bijbehorende activiteit(en):
 Interne Markt – Financiële markten
 3. BEGROTINGSONDERDELEN
 3.1. Begrotingsonderdelen (beleidsuitgaven en bijbehorende
uitgaven voor technische en administratieve bijstand (vroegere BA-onderdelen))
inclusief omschrijving:
 Nieuwe lijnen (namen en nummers zijn slechts indicatief):
 Rubrieken:
 12 Interne Markt
 
 12.04 Financiële markten
 
 12.0404 Europese Autoriteit voor effecten en markten
 Begrotingsonderdelen:
 
 12.0404.01 EAEM – Subsidiëring titels
1 en 2 (Personeels- en administratieve uitgaven)
 
 
 
 12.0404.02 EAEM – Subsidiëring titel
3 (Beleidsuitgaven)
 
 3.2. Duur van de actie en van de financiële gevolgen:
 Nader te bepalen
 3.3. Begrotingskenmerken (voeg zo nodig rijen toe):
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 Begrotingsonderdeel
 Soort uitgave
 Nieuw
 Bijdrage EVA
 Bijdragen kandidaat-lidstaten
 Rubriek financiële vooruitzichten
 
 
 
 
 1204010101 
 Niet-verplicht
 Gespl.1
 JA
 JA
 NEE
 
 nr. 1a
 
 
 
 1204010102
 Niet-verplicht
 Gespl.
 JA
 JA
 NEE
 
 nr. 1a
 
 
 
 
 
 
 1 Gesplitste kredieten.
 4. OVERZICHT VAN DE MIDDELEN
 4.1. Financiële middelen
 4.1.1. Overzicht van de vastleggingskredieten (VK)
en betalingskredieten (BK)
 in miljoen euro (tot op 3 decimalen)
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 Soort uitgave 
 Punt nr.
 
 2011
 2012
 2013
 Totaal
 
 
 
 
 
 Beleidsuitgaven1
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 Vastleggingskredieten (VK)
 8.1
 a
 5, 465
 7, 202
 8, 491
 21,
158
 
 
 Betalingskredieten (BK)
 
 b
 5, 465
 7, 202
 8, 491
 21,
158 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 Administratieve uitgaven binnen het referentiebedrag2
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 Technische & administratieve bijstand (NGK)
 8.2.4
 c
 –-
 –-
 –-
 –-
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 TOTAAL REFERENTIEBEDRAG
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 Vastleggingskredieten
 
 
 
 a+c
 
 5, 465
 7, 202
 8, 491
 21, 158
 
 
 
 Betalingskredieten
 
 
 
 b+c
 
 5, 465
 7, 202
 8, 491
 21, 158 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 Personeelsuitgaven en aanverwante uitgaven (NGK)
 8.2.5
 d
 –
 –
 –
 –
 
 
 Andere niet in het referentiebedrag begrepen administratieve uitgaven
(NGK)
 8.2.6
 e
 –
 –
 –
 –
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 Totale indicatieve kosten van de maatregel
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 TOTAAL VK inclusief personeelsuitgaven
 
 
 a+c+d+e
 5, 465
 7, 202
 8, 491
 21, 158 
 
 
 
 TOTAAL BK inclusief personeelsuitgaven
 
 
 b+c+d+e
 5, 465
 7, 202
 8, 491
 21, 158
 
 
 
 
 
 1 Uitgaven die niet onder hoofdstuk 12 01 van de betrokken
titel 12 vallen.
 
 2 Uitgaven in het kader van artikel 12 01 04 van titel
12.
 Medefinanciering
 in miljoen euro (tot op 3 decimalen)
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 Medefinancieringsbron:
 
 2011
 2012
 2013
 Totaal
 
 
 
 
 Lidstaten (nationale toezichthoudende autoriteiten of ministeries
van Financiën)
 f
 8, 197
 10, 803
 12, 737
 31, 737
 
 
 TOTAAL VK inclusief medefinanciering
 a+c+d+e+f
 13, 662
 18, 005
 21, 228
 52, 895
 
 
 
 
 4.1.2. Verenigbaarheid met de financiële programmering
 □ Het voorstel is verenigbaar met de bestaande financiële programmering.
 
 X Het voorstel vergt herprogrammering van de betrokken rubriek van de
financiële vooruitzichten.
 
 X Het voorstel vergt wellicht toepassing van de bepalingen van het Interinstitutioneel
Akkoord (flexibiliteitsinstrument of herziening
van de financiële vooruitzichten).
 
 □ Het voorstel vergt herprogrammering van de betrokken rubriek van
de financiële vooruitzichten.
 
 □ Het voorstel vergt wellicht toepassing van de bepalingen van het
Interinstitutioneel Akkoord (flexibiliteitsinstrument
of herziening van de financiële vooruitzichten).
 4.1.3. Financiële gevolgen voor de ontvangsten
 X Het voorstel heeft geen financiële gevolgen voor de ontvangsten
 4.2. Personele middelen in voltijdequivalenten (VTE;
ambtenaren, tijdelijk en extern personeel) – zie punt 8.2.1.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 Jaarlijkse behoeften
 2011
 2012
 2013
 n + 3
 n + 4
 n +
5 e.v. 
 
 
 
 
 Totale personele middelen in VTE
 2,4
 2,4
 2,4
 
 
 
 
 
 
 
 5. KENMERKEN EN DOELSTELLINGEN
 5.1. Behoefte waarin op korte of lange termijn moet worden
voorzien
 Op korte termijn: een Europese Autoriteit voor effecten en markten oprichten
als onderdeel van het nieuwe Europese Systeem van Financiële Toezichthouders,
dat bestaat uit een netwerk van Europese en nationale toezichthoudende autoriteiten
en een effectievere en efficiëntere organisatie van het financieel toezicht
in de EU beoogt. Op langere termijn dient de EAEM te zorgen voor de coördinatie
van het toezicht op de effectensector in de EU en bij te dragen tot de ontwikkeling
van een Europese dimensie van het financiële toezicht ter voltooiing
van de Europese interne markt voor financiële diensten.
 5.2. Meerwaarde van het communautaire optreden, samenhang
van het voorstel met andere financiële instrumenten en mogelijke synergie
 De financiële crisis heeft verscheidene substantiële zwakheden
van het huidige EU-kader voor financieel toezicht aan het licht gebracht.
De volgende problemen, die aan de basis liggen van de behoefte aan communautaire
interventie, zijn geïdentificeerd:
 
 • er bestaat geen mechanisme om ervoor te zorgen dat de nationale
toezichthouders de best mogelijke besluiten inzake toezicht treffen voor grensoverschrijdende
instellingen;
 
 • de samenwerking en informatie-uitwisseling tussen nationale toezichthoudende
autoriteiten is ontoereikend;
 
 • alle technische details van de financiële regelgeving worden
in het kader van trage en zware procedures behandeld;
 
 • bij gemeenschappelijke actie van de nationale autoriteiten moet
rekening worden gehouden met een lappendeken van wettelijke en toezichteisen;
 
 • voor pan-Europese problemen zijn alleen nationale oplossingen beschikbaar
en uitvoerbaar.
 
 De huidige comités van toezichthouders
van de EU hebben beperkte bevoegdheden om dergelijke kwesties aan te pakken.
 5.3. Doelstellingen, verwachte resultaten en bijbehorende
indicatoren van het voorstel in de context van het ABM
 De volgende algemene doelstellingen zijn geformuleerd voor het Europese
Systeem van Financiële Toezichthouders, en met name voor de Europese
Autoriteit voor effecten en markten:
 
 1. zorgen voor een evenwicht tussen de belangen van de toezichthouder
van de lidstaat van herkomst en die van de lidstaat van ontvangst, d.w.z.
de processen en praktijken versterken voor het betwisten van de besluiten
van nationale toezichthouders op grensoverschrijdende basis;
 
 2. waarborgen van gelijke mededingingsvoorwaarden voor financiëlemarktdeelnemers
die in diverse lidstaten activiteiten ontplooien;
 
 3. verbeteren van crisispreventie en crisisbeheer op Europees niveau;
 
 4. doeltreffender en kostenefficiënter maken van het toezicht op
onder toezicht staande ondernemingen.
 
 Uit deze algemene doelstellingen vloeien een aantal specifieke opdrachten
voor het ESFT voort:
 
 1. alle opdrachten van de huidige comités van toezichthouders van
de EU;
 
 2. ontwikkelen van technische normen om voor de EU één enkel
wetboek op te stellen
 
 3. zorgen voor de consequente toepassing van de EU-regels en bemiddelen
bij en oplossen van meningsverschillen tussen nationale toezichthouders;
 
 4. zorgen voor gecoördineerde besluitvorming in noodsituaties;
 
 5. toezicht op bepaalde entiteiten met een pan-Europese draagwijdte;
 
 6. zorgen voor een gemeenschappelijke toezichtcultuur.
 
 De volgende tabel bevat de specifieke doelstellingen van de Europese Autoriteit
voor effecten en markten en koppelt die aan de desbetreffende indicatoren:
 
 
 
 
 
 
 Doelstelling
 Voorgestelde indicator 
 
 
 
 
 Ontwikkelen van technische normen om voor de EU één
enkel wetboek op te stellen
 • Aantal
technische normen dat is goedgekeurd in verhouding tot het aantal normen dat
vereist is • Aantal door de EAEM voorgestelde normen die door de
Commissie zijn verworpen • Aantal goedgekeurde niet-bindende aanbevelingen
 
 
 
 
 
 
 Toezien op een consequente toepassing van EU-regels
 • Aantal succesvolle bemiddelingen zonder
bindende regeling • Aantal waarschuwingen in verband met kennelijke
schending van het Gemeenschapsrecht 
 
 
 
 
 
 
 Zorgen voor een gemeenschappelijke toezichtcultuur:
deelname aan colleges van toezichthouders
 • Aantal
colleges met deelname van de EBA • Gemiddeld aantal vergaderingen
per college dat door EBA-vertegenwoordigers is bijgewoond 
 
 
 
 
 
 
 Zorgen voor een gemeenschappelijke toezichtcultuur:
andere activi- teiten
 • Aantal uren opleiding
voor toezichthouders • Aantal uitgewisselde/gedetacheerde personeelsleden • Aantal
uitgevoerde intercollegiale toetsingen • Aantal geïdentificeerde
en weggewerkte hindernissen voor convergentie • Nieuwe praktische
instrumenten om convergentie te bevorderen
 
 
 
 
 
 
 Rechtstreeks toezicht op pan-Europese
financiëlemarktdeelne- mers uitoefenen
 • Aantal
controles ter plaatse • Aantal klachten/beroepen van aan toezicht
onderworpen ondernemingen 
 
 
 
 
 
 
 Zorgen voor gecoördineerde besluitvorming in
noodsituaties
 • Aantal bemiddelingen
in crisissituaties. • Aantal kennisgevingen aan het Europees Comité
voor systeemrisico’s1 betreffende noodsituaties 
 
 
 
 
 
 
 Zorgen voor een gemeenschappelijke toezichtcultuur:
microprudentiële informatie vergaren en beheren
 • Voortgang van de ontwikkeling van de centrale gegevensbestanden:
volledigheid en actualiteit van de informatie • Aantal rechtstreekse
verzoeken aan individuele ondernemingen om toezichtinformatie aan de EAEM
te verstrekken.
 
 
 
 
 
 1 Een nieuwe orgaan dat, onder auspiciën van de Europese
Centrale Bank, belast is met macroprudentieel toezicht.
 5.4. Wijze van uitvoering (indicatief)
 □ Gecentraliseerd beheer
 □ rechtstreeks door de Commissie
 □ gedelegeerd aan:
 □ uitvoerende agentschappen
 X door de Gemeenschappen opgerichte organen als bedoeld in artikel 185
van het Financieel Reglement
 □ nationale publiekrechtelijke organen of organen met een openbaredienstverleningstaak
 
 □ Gedeeld of gedecentraliseerd beheer
 □ met lidstaten
 □ met derde landen
 
 □ Gezamenlijk beheer met internationale organisaties (geef aan welke)
 
 Opmerkingen:
 6. TOEZICHT EN EVALUATIE
 6.1. Toezichtsysteem
 De verordening tot oprichting van de Europese Autoriteit voor effecten
en markten voorziet in een evaluatie van de opgedane ervaring met de werking
van de Autoriteit en met de in deze verordening vastgestelde procedures, om
de drie jaar na de effectieve start van de werkzaamheden. De Commissie zal
daartoe een algemeen verslag publiceren, waarin ook de geboekte vooruitgang
met betrekking tot de convergentie van regelgeving en toezicht zal worden
beoordeeld. Het verslag en eventuele begeleidende voorstellen worden bij het
Europees Parlement en de Raad ingediend.
 6.2. Evaluatie
 6.2.1. Voorafgaande evaluatie
 Er zijn twee effectbeoordelingen uitgevoerd van het voorstel om het systeem
van financieel toezicht in de EU te hervormen:
 
 (1) De eerste algemene effectbeoordeling (SEC(2009) 715) was gekoppeld
aan de mededeling «Europees financieel toezicht» van 27 mei
2009 (COM(2009) 252). Naar aanleiding van de analyse in dat verslag werd besloten
tot de invoering van het Europees Systeem van Financiële Toezichthouders
als beste optie voor de hervorming van het microprudentieel toezichtkader
in de EU.
 
 (2) De tweede, meer specifieke effectbeoordeling werd uitgevoerd in het
kader van de ontwerpverordeningen tot oprichting van de Europese Bankautoriteit,
de Europese Autoriteit voor verzekeringen en bedrijfspensioenen en de Europese
Autoriteit voor effecten en markten. In deze effectbeoordeling is een aantal
opties voor bijzondere taken en aspecten van governance voor de nieuwe Autoriteiten
in overweging genomen. Zij omvat ook begrotingsramingen die in dit Financieel
Memorandum zijn gebruikt.
 6.2.2. Naar aanleiding van een tussentijdse evaluatie
of evaluatie achteraf genomen maatregelen (ervaring die bij soortgelijke activiteiten
in het verleden is opgedaan)
 Niet van toepassing.
 6.2.3. Termijnen en frequentie van toekomstige evaluaties
 De Commissie zal ten tijde van de eerste beoordeling een besluit nemen
over de definitieve reeks indicatoren ter beoordeling van de prestaties van
de Europese Autoriteit voor effecten en markten. Voor de definitieve beoordeling
zullen de kwantitatieve indicatoren even belangrijk zijn als het kwalitatieve
bewijsmateriaal dat tijdens de raadplegingen is vergaard, met inbegrip van
de input van de speciaal opgerichte Stakeholdersgroep effecten en markten.
Deze beoordeling vindt om de drie jaar plaats.
 7. FRAUDEBESTRIJDINGSMAATREGELEN
 Met het oog op de bestrijding van fraude, corruptie en andere onwettige
handelingen is Verordening (EG) nr. 1073/1999 van het Europees Parlement en
de Raad van 25 mei 1999 betreffende onderzoeken door het Europees Bureau
voor fraudebestrijding (OLAF) zonder enige beperking van toepassing op de
Autoriteit.
 
 De Autoriteit treedt toe tot het Interinstitutioneel Akkoord van 25 mei
1999 tussen het Europees Parlement, de Raad van de Europese Unie en de Commissie
van de Europese Gemeenschappen betreffende de interne onderzoeken verricht
door het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) en treft onverwijld
passende voorzieningen die op alle werknemers van de Autoriteit van toepassing
zijn.
 
 In de financieringsbesluiten en de overeenkomsten en tenuitvoerleggingsinstrumenten
dient uitdrukkelijk te worden bepaald dat de Rekenkamer en het OLAF indien
nodig controles ter plaatse mogen uitvoeren bij de begunstigden van door de
Autoriteit toegekende financiering en bij het personeel dat verantwoordelijk
is om de financiering toe te kennen.
 8. MIDDELEN
 8.1. Financiële kosten van de doelstellingen van
het voorstel
 Zie bijlage 1 voor een gedetailleerde analyse van de kosten van de Autoriteit;
zie bijlage 2 voor de belangrijkste onderliggende hypothesen; zie bijlage
3 voor een gedetailleerde personeelsformatie.
 8.2. Administratieve uitgaven
 8.2.1. Aantal en type personele middelen
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 Soort post
 Huidig of extra personeel dat zal worden ingezet voor het beheer van de actie (aantal posten/VTE)
 
 
 
 
 
 
 
 2011
 2012
 2013
 Jaar
n+3
 Jaar n+4
 Jaar n+5 
 
 
 Ambtenaren of tijdelijk personeel1 (XX 01 01)
 A*/AD
 1,2
 1,2
 1,2
 
 
 
 
 
 B*, C*/AST
 1,2
 1,2
 1,2
 
 
 
 
 
 Uit art. XX 01 02 gefinancierd personeel2
 –
 –
 –
 
 
 
 
 
 
 Uit art. XX 01 04/05 gefinancierd ander personeel3
 –
 –
 –
 
 
 
 
 
 
 
 TOTAAL
 
 2,4
 2,4
 2,4
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 1 Waarvan de kosten NIET door het referentiebedrag worden
gedekt.
 
 2 Waarvan de kosten NIET door het referentiebedrag worden
gedekt.
 
 3 Waarvan de kosten door het referentiebedrag worden gedekt.
 8.2.2. Beschrijving van de taken die uit de actie
voortvloeien
 • Operationeel beheer van de relaties van de Commissie met de Autoriteit
(voltijdequivalent van één AD in een operationele eenheid)
 
 • Financieel beheer van de subsidie uit de communautaire begroting
aan de Autoriteit (voltijdequivalent van één AST in een operationele
eenheid en 20% van één AST in de financiële eenheid)
 
 • Toezicht en controle (20% van één AD in de
interne auditcapaciteit (IAC) van DG Markt)
 8.2.3. Herkomst van het (statutaire) personeel
 X Bestaande posten binnen de beherende dienst die worden heringedeeld
(interne herindeling)
 
 
 12 posten zijn reeds aangevraagd in het Financieel
Memorandum dat als bijlage bij een ontwerpvoorstel tot vaststelling van een
Gemeenschapsprogramma ter ondersteuning van specifieke activiteiten op het
gebied van financiële diensten, financiële verslaggeving en controle
van jaarrekeningen (COM(2009) 14 definitief) is gevoegd. In totaal zullen
ongeveer 8 van die posten binnen DG Markt worden
herschikt om zich (voltijds of deeltijds) bezig te houden met de nieuwe Europese
toezichthoudende autoriteiten: 6 in de operationele eenheden; 1 in de financiële
eenheid en 1 in de IAC.
 8.2.4. Andere administratieve uitgaven binnen het
referentiebedrag (XX 01 04/05 – Uitgaven voor administratief beheer)
 Niet van toepassing
 8.2.5. Personeelsuitgaven en aanverwante uitgaven die
niet in het referentiebedrag zijn begrepen
 in miljoen euro (tot op 3 decimalen)
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 Soort personeel
 2011
 2012
 2013 
 Jaar n+3 
 Jaar n+4 
 Jaar n+5 e.v. 
 
 
 
 
 Ambtenaren en tijdelijk personeel (XX 01 01)
 0,293
 0,293
 0,293
 
 
 
 
 
 Uit art. XX 01 02 gefinancierd personeel (hulpfunctionarissen,
gedetacheerde nationale deskundigen, personeel op contractbasis, enz.) (vermeld
begrotingsonderdeel)
 0
 0
 0
 
 
 
 
 
 
 Totaal personeelsuitgaven en aanverwante uitgaven
die NIET in het referentiebedrag zijn begrepen
 
 0,293
 0,293
 0,293
 
 
 
 
 
 
 
 
 Berekening – Ambtenaren en tijdelijke functionarissen
 
 2 ambtenaren in een operationele eenheid
 
 0,2 voltijdequivalent van één ambtenaar in de financiële
eenheid
 
 0,2 voltijdequivalent van één ambtenaar in de interne auditcapaciteit
van DG Markt
 
 2,4 x 0,122 = 0,293
 
 Berekening – Uit artikel XX 01 02 gefinancierd personeel
 Niet van toepassing
 8.2.6. Andere administratieve uitgaven die niet in
het referentiebedrag zijn begrepen
 in miljoen euro (tot op 3 decimalen)
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 Jaar n 
 Jaar n+1 
 Jaar n+2 
 Jaar n+3 
 Jaar n+4 
 Jaar n+5 e.v.
TOTAAL 
 
 
 
 
 
 XX 01 02 11 01 – Dienstreizen
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 XX 01 02 11 02 – Conferenties en vergaderingen
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 XX 01 02 11 03 – Comités1
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 XX 01 02 11 04 – Studies en adviezen
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 XX 01 02 11 05 – Informatiesystemen
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 2 Totaal andere beheersuitgaven (XX 01 02 11)
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 3Andere uitgaven van administratieve aard
(vermeld welke en verwijs naar het begrotingsonderdeel)
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 Totale andere administratieve uitgaven die
NIET in het referentiebedrag zijn begrepen
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 1 Vermeld het soort comité en de groep waartoe
het behoort.
 
 Berekening – Andere administratieve uitgaven die niet in het referentiebedrag
zijn begrepen
 Niet van toepassing
 
 BIJLAGE 1
 Ontwerpbegroting van de Europese Autoriteit voor effecten
en markten
 In duizenden €
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 2011
 2012
 2013
 2014
 2015
 2016 
 
 
 
 
 
 Titel 1 – Personeelskosten
 
 
 7 455
 
 
 10 162
 
 
 12 706
 
 
 14 788
 
 
 14 757
 
 
 14 757
 
 
 
 
 Management
 
 1 751
 2 002
 2 252
 2 502
 2 502
 2 502
 
 
 
 Leidinggevend personeel/deskundigen:
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 Tijdelijke functionarissen
 3 556
 5 334
 6 985
 8 128
 8 128
 8 128
 
 
 Gedetacheerde nationale deskundigen
 0
 0
 0
 0
 0
 0
 
 
 
 Administratief en ander ondersteunend personeel:
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 Tijdelijke functionarissen
 1 016
 1 270
 1 524
 1 905
 1 905
 1 905
 
 
 Arbeidscontractanten
 0
 0
 0
 0
 0
 0 
 
 
 Voordelen voor het personeel
 948
 1 291
 1 614
 1 880
 1 880
 1 880
 
 
 Opleiding van personeel: algemeen
 26
 36
 46
 53
 53
 53 
 
 
 Opleiding van personeel: ontwikkeling van toezichthoudende vaardigheden
 126
 189
 248
 288
 288
 288 
 
 
 Uitgaven voor de indienstneming van personeel
 31
 41
 38
 31
 0
 0
 
 
 
 Titel 2 – Uitgaven voor gebouwen, materiaal
en administratie
 
 
 1 876
 
 
 3 013
 
 
 3 391
 
 
 3 697
 
 
 3 698
 
 
 3 698
 
 
 
 Huur van gebouwen en bijbehorende kosten
 860
 1 595
 1 595
 1 595
 1 595
 1 595
 
 
 Informatie- en communicatietechnologie
 264
 368
 466
 546
 546
 546
 
 
 Roerende goederen en bijbehorende kosten
 58
 81
 102
 120
 120
 120 
 
 
 Lopende administratieve uitgaven
 57
 79
 100
 117
 117
 117
 
 
 Port-/telecommunicatie-uitgaven
 136
 190
 241
 282
 282
 282
 
 
 Reiskosten en kosten voor vergaderingen
 502
 700
 887
 1 038
 1 038
 1 038
 
 
 
 Titel 3 – Werkzaamheden
 
 
 4 331
 
 
 4 831
 
 
 5 131
 
 
 5 331
 
 
 5 331
 
 
 5 331
 
 
 
 
 Bevoegdheden
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 Raadplegingen: stakeholdersgroep
 216
 216
 216
 216
 216
 216
 
 
 Gemeenschappelijke toezichtcultuur: deelname aan colleges van
toezichthouders
 0
 0
 0
 0
 0
 0 
 
 
 Gemeenschappelijke toezichtcultuur: opleiding voor nationale toezichthouders
en personeelsuitwisselingen & detacheringen
 500
 1 000
 1 300
 1 500
 1 500
 1 500 
 
 
 Vergaren van informatie: ontwikkeling en onderhoud van een Europees
centraal gegevensbestand
 3 000
 3 000
 3 000
 3 000
 3 000
 3 000
 
 
 Internationale betrekkingen: waarnemers in internationale comités
van toezichthouders
 50
 50
 50
 50
 50
 50
 
 
 Internationale betrekkingen: samenwerking met derde landen m.b.t.
gelijkwaardigheidsbesluiten
 60
 60
 60
 60
 60
 60
 
 
 Toezicht op pan-Europese entiteiten
 300
 300
 300
 300
 300
 300
 
 
 
 Governance
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 Raad van toezichthouders
 83
 83
 83
 83
 83
 83 
 
 
 Raad van bestuur
 26
 26
 26
 26
 26
 26 
 
 
 Gemengd Comité
 10
 10
 10
 10
 10
 10 
 
 
 Raad van beroep
 86
 86
 86
 86
 86
 86
 
 
 
 TOTAAL
 
 
 13 662
 
 
 18 005
 
 
 21 228
 
 
 23 816
 
 
 23 785
 
 
 23 785
 
 
 
 
 Hoogte van de bijdrage van de Gemeenschap
 
 
 5 465
 
 
 7 202
 
 
 8 491
 
 
 9 526
 
 
 9 514
 
 
 9 514
 
 
 
 
 Hoogte van de bijdrage van de lidstaten
(nationale toezichthoudende autoriteiten of ministeries van Financiën)
 
 8 197
 
 
 10 803
 
 
 12 737
 
 
 14 289
 
 
 14 271
 
 
 14 271
 
 
 
 
 
 Bron: Commissie en ramingen en berekeningen van de niveau 3-comités.
 
 
 BIJLAGE 2
 Toegepaste methodologie en belangrijkste onderliggende
hypothesen voor het financieel model van de Autoriteit
 De kosten voor de oprichting van de Europese Autoriteit voor effecten
en markten zijn geraamd op basis van drie kostencategorieën: personeelskosten,
infrastructuurkosten en werkingskosten, volgens de algemene kostenclassificatie
die wordt gebruikt in de boekhouding van de bestaande regelgevingsagentschappen
van de EU. De totale kosten voor de oprichting van de Europese Autoriteit
voor effecten en markten zijn geraamd op ongeveer 13 662 miljoen euro
in het eerste begrotingsjaar (2011) en op 21 228 miljoen euro na twee
jaar (2013) – zie bijlage 1.
 
 Voorgesteld wordt dat 40% van de kosten wordt gefinancierd uit
de communautaire begroting en 60% door de lidstaten. De redenen hiervoor
zijn als volgt:
 
 • een evenwichtige en gemengde financiering is de beste manier om
ervoor te zorgen dat de Autoriteiten onafhankelijk van de lidstaten en van
de communautaire instellingen handelen (en dit ook aldus wordt gepercipieerd).
Indien één specifieke financieringsbron te veel domineert, kan
dit de geloofwaardigheid van de besluiten van de Autoriteiten en het nieuwe
kader om financiële stabiliteit te garanderen, in het gedrang brengen;
 
 • aangezien de nationale toezichthouders overeenkomstig dit nieuwe
kader het grootste deel van de toezichtactiviteiten ter plaatse zullen blijven
uitvoeren, is het raadzaam dat de lidstaten een iets hogere bijdrage leveren.
Daardoor kan ook een vlotte overgang worden gegarandeerd vanuit de huidige
situatie, waar de niveau 3-comités bijna uitsluitend door de lidstaten
worden gefinancierd;
 
 • het is niettemin essentieel dat een belangrijk deel van de middelen
uit de Gemeenschapsbegroting komt. De nieuwe Autoriteiten streven namelijk
doelstellingen na met een duidelijke communautaire dimensie: de financiële
stabiliteit op de interne markt en de duurzame groei in de EU beschermen.
Bovendien is een van de belangrijkste opdrachten en bevoegdheden van de Autoriteiten
een consequente, efficiënte en effectieve toepassing van de communautaire
voorschriften in de sector te garanderen. Dit rechtvaardigt dat ten minste
40% uit de communautaire begroting wordt gefinancierd (aangezien de
meeste van deze entiteiten normaal gezien volledig uit de communautaire begroting
worden gefinancierd). Voorts kan worden betwijfeld of alle lidstaten de in
het nieuwe kader voorziene sterke stijging van hun bijdrage zullen kunnen
dragen; de kosten zullen namelijk veel hoger oplopen dan voor de huidige niveau
3-regelingen.
 
 • communautaire financiering is ook bijzonder belangrijk om ervoor
te zorgen dat de Autoriteiten echt onafhankelijk zijn van de lidstaten. Om
de mogelijke interferenties in het technische werk van de toezichthouders
zo veel mogelijk te beperken, is ervoor geopteerd de deelname van de Commissie
in de raden van toezichthouders (één niet-stemgerechtigd lid)
en in de raden van bestuur (één stemgerechtigd lid) van de Autoriteiten
tot een minimum te beperken. Indien men bovendien een bovenmatig beroep zou
doen op de bijdragen van de lidstaten, zou de geloofwaardigheid omtrent de
onafhankelijkheid van de Autoriteiten ernstig in het gedrang komen. Een aanzienlijke
communautaire bijdrage is nodig als compensatie voor de beperkte rol die aan
de Commissie wordt verleend bij de besluitvormingsorganen van de Autoriteiten;
 
 • deze benadering is het meest bevorderlijk voor een stabiele financiering,
zonder al te grote afhankelijkheid van één bron of van bijdragen
van grote lidstaten, die de continuïteit van de activiteiten van de Autoriteiten
in het gedrang zouden kunnen brengen door een eind te stellen aan hun financiële
bijdragen. Ten slotte is deze benadering ook eerlijker dan een volledige of
zeer grote financiering door de lidstaten: de nationale toezichthouders gebruiken
een waaier aan financieringsmodellen op nationaal niveau – van algemene
belastingen tot heffingen voor de sector. Indien de Autoriteit hoofdzakelijk
door de lidstaten zou worden gefinancierd, bestaat het risico dat het «vlak
speelveld» voor de hele EU in het gedrang komt.
 
 De ramingen van de personeelskosten zijn gebaseerd op de veronderstelling
dat de EAEM in het eerste jaar van haar activiteiten haar personeelsleden
beoogt te verdubbelen ten opzichte van het aantal personeelsleden van het
bestaande niveau 3-comités. Dit betekent een verhoging van 20 tot 40
personeelsleden. Verondersteld wordt tevens dat het aantal personeelsleden
in de startfase relatief sterk zal toenemen. De Autoriteit zou gemiddeld 15
nieuwe werknemers per jaar in dienst nemen. Bij ongeveer 90 personeelsleden
zou zij op «kruissnelheid» komen.
 
 De behoefte aan meer personeel is het gevolg van het aanzienlijk aantal
nieuwe opdrachten die de Autoriteit, naast haar bestaande verantwoordelijkheden,
zal moeten uitvoeren. Deze nieuwe opdrachten worden in detail uiteengezet
in de toelichting bij de voorgestelde verordeningen. Zij omvatten, maar zijn
niet beperkt tot, de ontwikkeling van nieuwe technische normen op een aantal
gebieden inzake financiëledienstenwetgeving, de consistente toepassing
van de communautaire voorschriften, de regeling van geschillen tussen nationale
bevoegde autoriteiten, deelname aan colleges van toezichthouders en de bevordering
van intercollegiale toetsing. Voor elk van deze activiteiten zijn aanzienlijke
nieuwe middelen vereist. De gedetailleerde indeling van de geschatte personeelsaantallen
in diverse categorieën is opgenomen in bijlage 3.
 
 Voor de raming van de personeelskosten wordt ook aangenomen dat het Statuut
van de EU-instellingen in alle Autoriteiten van toepassing wordt. Dit wordt –
met de nodige wijzigingen – weerspiegeld in de tarieven per hoofd in
titel 1 (zie bijlage 1 voor details). Ook met het effect van de locaties van
de niveau 3-comités is rekening gehouden (via de vermenigvuldigingsfactor
voor kosten van levensonderhoud).
 
 De cijfers met betrekking tot infrastructuurkosten in titel 2 zijn gebaseerd
op de input van de bestaande niveau 3-comités. Het CEER maakte voor
deze categorie ramingen van kosten, gebaseerd op extrapolatie van hun reële
kosten die verbonden zijn aan het beheren van de kantoren en de administratie
op hun huidige locaties. Omdat Parijs een financieel centrum en een van de
duurste bedrijfslocaties ter wereld is, zijn de geraamde kosten uiteraard
hoger dan de gemiddelde kosten voor de regelgevingsagentschappen van de EU.
 
 De werkingskosten houden verband met de bevoegdheden en het governancemodel
van de Europese Toezichthoudende Autoriteiten. Wat de bevoegdheden betreft,
is rekening gehouden met verscheidene soorten voor het ESFT voorziene activiteiten,
met name om na te gaan welke extra operationele kosten zij, naast de algemene
personeelskosten, met zich meebrengen. Die kosten konden worden toegeschreven
aan een aantal activiteiten, bv. de stakeholdersgroepen leiden, de Europese
gegevensbestanden inzake toezicht ontwikkelen, deelnemen aan colleges van
toezichthouders, opleidingen organiseren voor toezichthouders van de lidstaten
of inspecties ter plaatse uitvoeren bij bedrijven die onder rechtstreeks
toezicht staan. De specifieke kosten voor deze activiteiten houden heel vaak
verband met zendingen en vergaderingen, maar kunnen ook substantiële
uitgaven voor gedelokaliseerde diensten omvatten, bv. voor het tot stand brengen
en actualiseren van gegevensbestanden of voor het organiseren van opleidingen.
 
 Aan de andere kant was men van oordeel dat veel van de ESFT-activiteiten
geen extra operationele kosten met zich meebrengen en reeds volledig in de
algemene personeelskosten worden weerspiegeld. Een voorbeeld hiervan is de
ontwikkeling van technische normen, richtsnoeren en aanbevelingen om de consistente
toepassing van het Gemeenschapsrecht of de coördinatie in crisissituaties
te garanderen.
 
 Wat governance betreft, komen de operationele kosten voort uit de activiteiten
van diverse instanties die de correcte werking van het Europees Systeem van
Financiële Toezichthouders en de Autoriteiten in het algemeen moeten
garanderen: de raad van toezichthouders, de raad van bestuur, het Gemengd
Comité en de raad van beroep.
 
 De berekeningsmethodes voor de begroting van de EAEM zijn opgenomen in
tabel 1.
 Tabel 1. Geraamde begroting van de EAEM in het eerste
jaar van de activiteiten (2011) In duizenden €
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 Titel 1 – Personeelskosten
 
 
 
 
 5 709
 
 
 
 
 Totaal personeelsbestand:
 
 
 43
 
 Gemiddelde jaarlijkse kosten per hoofd (gebaseerd op richtsnoeren
van DG BUDG en advies van de drie niveau 3-comités)
 
 
 
 Vermenigvuldigingsfactor voor kosten van levensonderhoud
 Parijs
 1,27
 
 
 
 
 Management
 
 7
 250,2
 1 751
 
 
 
 Leidinggevend personeel/deskundigen:
 
 
 
 –
 
 
 Tijdelijke functionarissen
 28
 127,0
 3 556
 
 
 Gedetacheerde nationale deskundigen
 
 127,0
 –
 
 
 
 Administratief en ander ondersteunend
personeel:
 
 
 
 – 
 
 
 Tijdelijke functionarissen
 8
 127,0
 1 016
 
 
 Arbeidscontractanten
 
 53,3
 – 
 
 
 Voordelen voor het personeel
 15% van de totale personeelskosten
 
 948
 
 
 Opleiding van personeel: algemeen
 Gemiddeld bedrag per persoon (COM-gegevens)
 0,6
 26 
 
 
 Opleiding van personeel: ontwikkeling van toezichthoudende
vaardigheden
 Advies van drie niveau 3-comités
 4,5
 126 
 
 
 Uitgaven voor de indienstneming van personeel
 Gemiddeld 3 kandidaten per post worden uitgenodigd voor
een gesprek
 0,8
 31 
 
 
 
 Titel 2 – Uitgaven voor
gebouwen, materiaal en administratie
 
 
 
 
 1 876
 
 
 
 Huur van gebouwen en bijbehorende kosten
 CEER-gegevens en -ramingen
 
 860
 
 
 Informatie- en communicatietechnologie
 CEER-gegevens en -ramingen
 
 264 
 
 
 Roerende goederen en bijbehorende kosten
 CEER-gegevens en -ramingen
 
 58 
 
 
 Lopende administratieve uitgaven
 CEER-gegevens en -ramingen
 
 57
 
 
 Port-/telecommunicatie-uitgaven
 CEER-gegevens en -ramingen
 
 136 
 
 
 Reiskosten en kosten voor vergaderingen
 CEER-gegevens en -ramingen
 
 502 
 
 
 
 Titel 3 – Werkzaamheden
 
 
 
 -
 
 
 4 331
 
 
 
 
 Bevoegdheden
 
 Geraamde activiteit
 Veronderstellingen
 Totale kosten
 
 
 Raadplegingen
 Stakeholdersgroep
financiële diensten (SGFD)
 Één
SGFD per ETA. 30 leden die 4 keer per jaar vergaderen. Jaarlijkse vergoe-
ding: 6 000 euro per persoon. De reis- kosten van de vertegenwoordigers
van de sector worden vergoed, maar zij krijgen geen salaris. 
 216 
 
 
 Gemeenschappelijke toezichtcultuur
 Deelname aan colleges van toezichthouders
 
 0 
 
 
 Gemeenschappelijke toezichtcultuur
 Gemeenschappelijke opleiding voor toezichthouders
en personeelsuitwis- selingen & detacheringen
 Gebaseerd op het bedrag van de subsidies voor activiteiten van de niveau 3-comités
voor 2010–2015
 500
 
 
 Verzamelen van informatie
 Ontwikkelen en actualiseren van het Europese centrale gegevensbestand
 Raming CEER
 3 000
 
 
 Internationale betrekkingen
 Contacten met autoriteiten van derde landen en andere internationale instellingen
voor bv. advies inzake gelijkwaardigheid
 11 zendingen
buiten de EU per jaar voor 2 personen.
 110 
 
 
 Toezicht op pan-Europese entiteiten
 Controles ter plaatse
 Ramingen CEER
 300
 
 
 
 Governance
 
 Geraamde activiteit
 Veronderstellingen
 Totale kosten 
 
 
 Raad van toezichthouders
 Besluitvorming
 26 leden dienen vergoed te worden –
4 vergaderingen per jaar.
 83 
 
 
 Raad van bestuur
 Management
 6 leden, waaronder 4 vertegenwoordigers van nationale
toezichthouders. Vergaderingen om de maand, indien mogelijk aansluitend op
of voorafgaand aan de vergaderingen van de raad van toezichthouders.
 26 
 
 
 Gemengd Comité
 Intersectorale samenwerking
 Periodieke vergaderingen
voor de voorzitter van elke ETA
 10 
 
 
 Raad van beroep
 Beroepsprocedures
 6 leden, 8 vergaderingen per jaar, jaarlijkse
vergoeding 8 000 euro per persoon
 86 
 
 
 
 TOTAAL
 
 
 
 
 13 662
 
 
 
 
 
 Bron: Commissie en ramingen en berekeningen van de niveau 3-comités.
 
 
 BIJLAGE 3
 Personeelsformatie (voorlopig)
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 Functiegroep en rang
 Posten (tijdelijk)
 
 
 
 
 
 
 2011
 2012
 2013
 2014
 
 
 AD 16
 
 
 
 
 
 
 AD 15
 1
 
 
 1 
 
 
 AD 14
 1
 
 
 2 
 
 
 AD 13
 1
 
 
 2 
 
 
 AD 12
 3
 
 
 7 
 
 
 AD 11
 7
 
 
 16 
 
 
 AD 10
 11
 
 
 24 
 
 
 AD 9
 5
 
 
 12 
 
 
 AD 8
 2
 
 
 4 
 
 
 AD 7
 3
 
 
 6 
 
 
 AD 6
 
 
 
 
 
 
 AD 5
 
 
 
 
 
 
 
 Totaal AD
 
 
 35
 
 
 50
 
 
 64
 
 
 74
 
 
 
 AST 11
 
 
 
 
 
 
 AST 10
 1
 
 
 2 
 
 
 AST 9
 1
 
 
 2 
 
 
 AST 8
 3
 
 
 6 
 
 
 AST 7
 1
 
 
 2 
 
 
 AST 6
 1
 
 
 1 
 
 
 AST 5
 1
 
 
 2 
 
 
 AST 4
 
 
 
 
 
 
 AST 3
 
 
 
 
 
 
 AST 2
 
 
 
 
 
 
 AST 1
 
 
 
 
 
 
 
 Totaal AST
 
 
 8
 
 
 10
 
 
 12
 
 
 15
 
 
 
 
 Totaal
 
 
 43
 
 
 60
 
 
 76
 
 89
 
 
 
 
 Bron: Commissie
 
 
 
 
 Het gaat om het Comité van Europese bankentoezichthouders (CEBS),
het Comité van Europese toezichthouders op verzekeringen en bedrijfspensioenen
(CEIOPS) en het Comité van Europese effectenregelgevers (CESR).
 
 
 Opgemerkt zij dat in onderhavige toelichting de voorstellen tot oprichting
van het ESFT door de omvorming van de Europese toezichthoudende comités
tot ETA’s centraal staan. Het voorstel tot oprichting van het ECSR wordt
in een afzonderlijke toelichting behandeld.
 
 
 Zie het arrest van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
in zaak C-217/04, punt 44.
 
 
 Zie het begeleidend werkdocument van de diensten van de Commissie voor
extra informatie over het mechanisme voor schikking van geschillen.
 
 
 De schikkingsbevoegdheid doet geen afbreuk aan artikel 9, dat zich toespitst
op situaties waarin een bevoegde nationale toezichthoudende autoriteit het
communautaire recht niet naleeft.
 
 
 PB C [...] van [...], blz. [...].
 
 
 PB C [...] van [...], blz. [...].
 
 
 PB C [...] van [...], blz. [...].
 
 
 PB C [...] van [...], blz. [...].
 
 
 COM(2009) 114.
 
 
 COM(2009) 252.
 
 
 PB L 24 van 29.1.2009, blz. 23.
 
 
 PB L 25 van 29.1.2009, blz. 28.
 
 
 PB L 25 van 29.1.2009, blz. 18.
 
 
 Punt 44 – nog niet gepubliceerd.
 
 
 PB L 84 van 26.3.1997, blz. 22.
 
 
 PB L 166 van 11.6.1998, blz. 45.
 
 
 PB L 184 van 6.7.2001, blz. 1.
 
 
 PB L 168 van 27.6.2002, blz. 43.
 
 
 PB L 35 van 11.2.2003, blz. 1.
 
 
 PB L 96 van 12.4.2003, blz. 16.
 
 
 PB L 345 van 31.12.2003, blz. 64.
 
 
 PB L 142 van 30.4.2004, blz. 12.
 
 
 PB L 145 van 30.4.2004, blz. 1.
 
 
 PB L 390 van 31.12.2004, blz. 38.
 
 
 PB L 309 van 25.11.2005, blz. 15.
 
 
 PB L 271 van 9.10.2002, blz. 16.
 
 
 PB L 177 van 30.6.2006, blz. 201.
 
 
 [Referentie nog niet beschikbaar.]
 
 
 De volgende bestaande verordeningen vallen binnen het werkterrein van
de Autoriteit: Verordening (EG) nr. 1287/2006 van de Commissie van 10 augustus
2006 tot uitvoering van Richtlijn 2004/39/EG van het Europees Parlement en
de Raad wat de voor beleggingsondernemingen geldende verplichtingen betreffende
het bijhouden van gegevens, het melden van transacties, de markttransparantie,
de toelating van financiële instrumenten tot de handel en de definitie
van begrippen voor de toepassing van genoemde richtlijn betreft, PB L 241
van 2.9.2006, blz. 1; Verordening (EG) nr. 809/2004 van de Commissie van 29 april
2004 tot uitvoering van Richtlijn 2003/71/EG van het Europees Parlement en
de Raad wat de in het prospectus te verstrekken informatie, de vormgeving
van het prospectus, de opneming van informatie door middel van verwijzing,
de publicatie van het prospectus en de verspreiding van advertenties betreft,
PB L 149 van 30.4.2004, blz. 1; Verordening (EG) nr. 2273/2003 van de Commissie
van 22 december 2003 tot uitvoering van Richtlijn 2003/6/EG van het Europees
Parlement en de Raad wat de uitzonderingsregeling voor terugkoopprogramma’s
en voor de stabilisatie van financiële instrumenten betreft, PB L 336
van 23.12.2003, blz. 33; Verordening (EG) nr. 1569/2007 van de Commissie van
21 december 2007 waarbij ter uitvoering van de Richtlijnen 2003/71/EG
en 2004/109/EG van het Europees Parlement en de Raad een mechanisme wordt
opgezet voor het nemen van een besluit over de gelijkwaardigheid van standaarden
voor jaarrekeningen die door effectenuitgevende instellingen van derde landen
worden toegepast, PB L 340 van 22.12.2007, blz. 66.
 
 
 PB L 247 van 21.9.2007, blz. 1.
 
 
 PB L 136 van 31.5.1999, blz. 1.
 
 
 PB L 136 van 31.5.1999, blz. 15.
 
 
 PB L 56 van 4.3.1968, blz. 1.
 
 
 PB L 281 van 23.11.1995, blz. 31.
 
 
 PB L 8 van 12.1.2001, blz. 1.
 
 
 PB L 145 van 31.5.2001, blz. 43.
 
 
 PB L 248 van 16.9.2002, blz. 1.
 
 
 PB L 357 van 31.12.2002, blz. 72.
 
 
 PB L 136 van 31.5.1999, blz. 15.
 
 
 PB L 317 van 3.12.2001, blz. 1.
 
 
 PB 17 van 6.10.1958, blz. 385/58.
 
 
 Zie de punten 19 en 24 van het Interinstitutioneel Akkoord.
 
 
 Zie de punten 19 en 24 van het Interinstitutioneel Akkoord.
 
 
 Comité van Europese bankentoezichthouders, Comité van Europese
toezichthouders op verzekeringen en bedrijfspensioenen en Comité van
Europese effectenregelgevers.