Goedkeuring Overeenkomst betreffende wederzijdse rechtshulp in strafzaken tussen de Lid-Staten van de Europese Unie; Voorlopig verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-07 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 20032004-28350, nr. A

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

23-09-2003

Eerste Kamer der Staten-Generaal

2003-2004

28350-(R1720) nr. A

16-09-2003

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamAlgemeenArtikelsgewijze behandeling wetsvoorstel 28 350Artikel 6 Toezending van verzoeken om rechtshulpArtikel 7 Uitwisseling van gegevens op eigen initiatiefArtikel 10 Verhoor per videoconferentieArtikel 12 Gecontroleerde afleveringArtikel 13 Gemeenschappelijke onderzoeksteamsArtikel 20 Het aftappen van telecommunicatie zonder technische
bijstand van een andere lidstaatWetsvoorstel 28 351Ondertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 28350Toon alle publicaties in het hoofddossier
Kamerdossier 28351Toon alle publicaties in dit dossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 31 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
28 350 (R 1720)Goedkeuring van de op 29 mei 2000 te Brussel tot stand gekomen Overeenkomst,
door de Raad vastgesteld overeenkomstig artikel 34 van het Verdrag betreffende
de Europese Unie, betreffende de wederzijdse rechtshulp in strafzaken tussen
de Lid-Staten van de Europese Unie28 351Wijziging van enige bepalingen van het Wetboek van Strafvordering en
de Wet politieregisters en aanvulling van het Wetboek van Strafrecht met het
oog op de uitvoering van de op 29 mei 2000 te Brussel tot stand gekomen Overeenkomst,
door de Raad vastgesteld overeenkomstig artikel 34 van het Verdrag betreffende
de Europese Unie, betreffende de wederzijdse rechtshulp in strafzaken tussen
de Lid-Staten van de Europese UnieAVOORLOPIG VERSLAG VAN DE VASTE COMMISSIE VOOR JUSTITIE1Vastgesteld: 16 september 2003Het voorbereidend onderzoek van dit wetsvoorstel heeft de leden van de
vaste commissie aanleiding gegeven tot het maken van de navolgende opmerkingen
en het stellen van de navolgende vragen.De leden van de CDA-fractie hadden in hoofdzaak
met instemming kennisgenomen van het goedkeuringswetsvoorstel, alsmede van
het wetsvoorstel dat uitvoering geeft aan in hoofdzaak het onderhavige verdrag.
Niettemin hadden zij nog een aantal vragen, waarvan het antwoord van belang
is voor de uiteindelijke beoordeling van de onderhavige wetsvoorstellen en
die wellicht ook nog van betekenis kunnen zijn voor de toepassing van zowel
het verdrag als de uitvoeringswet.De leden van de SGP-fractie, alsmede de leden
van de CU-fractie, hadden met belangstelling van
het wetsvoorstel kennis genomen. Zij hadden er evenwel behoefte aan enige
vragen ter nadere opheldering aan de regering voor te leggen. AlgemeenIn de eerste plaats waren de leden van de CDA-fractie
geïnteresseerd in het antwoord op de vraag in hoeveel gevallen in de
afgelopen vijf jaar géén gevolg is gegeven aan rechtshulpverzoeken
van lidstaten van de Europese Unie, respectievelijk van de kandidaat-lidstaten
van de Europese Unie, alsmede op de vraag waarom dat niet het geval is geweest.
In dit verband attendeerden zij ook nog op de beleidsruimte die artikel 552k
Sv geeft en wilden zij derhalve graag weten in welke mate van die ruimte gebruik
is gemaakt.Op grond van het onderhavige verdrag krijgt het Hof van Justitie van de
Europese Unie een zelfstandige rol bij de beoordeling van geschillen omtrent
uitleg en toepassing van het verdrag. Dit raakt ook de normen die waarborgen
bevatten welke vergelijkbaar zijn met de bepalingen uit het Europese Verdrag
inzake de Rechten van de Mens en de Fundamentele Vrijheden. Dat roept dan
de vraag op hoe de regering de verhouding ziet tussen het Hof van Justitie
terzake van het onderhavige verdrag en de jurisprudentie van het Europese
Hof voor de Rechten van de Mens te Straatsburg.In de nota naar aanleiding van het verslag van 8 oktober 2002 [Kamerstuk
28 350 (R1720), nr. 5] zegt de minister op pagina 10, dat een toekomstvisie
op een Europees federaal straf- en strafprocesrecht nog een brug te ver is.
Handhaaft de minister dit standpunt?In het verdrag en ook in de uitvoeringswet wordt de mogelijkheid geopend
van videoverhoren van getuigen en verdachten (al zal Nederland van dit laatste
geen gebruik maken) en van telefonische verhoren van getuigen. Het is de leden
van de CDA-fractie niet duidelijk geworden of een en ander met zich meebrengt,
dat een dergelijk type verhoor altijd gepaard zal gaan met een vastlegging
op enig duurzaam medium.De leden van de fracties van SGP en CU vroegen de regering mee te delen wanneer, op welk moment
of in welke fase van het onderzoek een verdachte in kennis behoort te worden
gesteld van het feit dat er tegen hem een onderzoek door een in Nederland
gevestigd onderzoeksteam loopt.Artikelsgewijze behandeling wetsvoorstel 28 350Artikel 6 Toezending van verzoeken om rechtshulpArtikel 6 lid 5 laat de mogelijkheid open, dat – indien dat in een
andere lidstaat zo geregeld is – de beslissing omtrent gecontroleerde
doorvoer of infiltratie plaatsvindt door een opsporingsambtenaar. Werkt dit
laatste niet in de hand, zo vroegen de leden van de CDA-fractie, dat bij wat langduriger onderzoeken door gemeenschappelijke
onderzoeksteams «forumshoppen» plaatsvindt? Daarbij zou men het
daarheen kunnen leiden dat – ondanks dat het zwaartepunt ligt in een
lidstaat waar opsporingsambtenaren niet bevoegd zijn – het zwaartepunt
wordt verlegd naar een lidstaat waar opsporingsambtenaren daartoe wel bevoegd
zijn.Artikel 6, lid 6 vermeldt Interpol als communicatiekanaal. De leden van
de CDA-fractie vroegen wat de status van Interpol is. Berust die op een verdrag?
Zo nee, wat is dan wel de juridische grondslag en levert het ontbreken van
een verdragsbasis in de praktijk problemen op? Artikel 7 Uitwisseling van gegevens op eigen initiatiefBij – spontane – gegevensverstrekking op basis van artikel
7 (wettelijke bevoegdheid) is niet in voorafgaand rechterlijk toezicht voorzien.
Hoe kan worden voorkomen, zo vroegen de leden van de fracties van de SGP en CU, dat langs deze weg verkregen informatie wordt
«vermengd» met gegevens, verkregen door het aftappen van telecommunicatie
van een zich niet in Nederland bevindende persoon in een andere lidstaat waar
(bovendien) ruimere bevoegdheden bestaan dan naar Nederlands recht. Bestaat
er geen extra vrees voor zulk een «vermenging» bij verhuizing
van een onderzoeksteam naar een andere lidstaat?Artikel 10 Verhoor per videoconferentieIn artikel 10 van het verdrag wordt gesproken over de justitiële
autoriteiten ten overstaan waarvan in de aangezochte lidstaat het verhoor
per video-opname zal plaatsvinden. Over een en ander wordt ook gesproken in
de nota naar aanleiding van het verslag (Kamerstuk 28 350, nr. 5) op
pagina 6 en pagina 14. Niettemin was het de leden van de CDA-fractie niet duidelijk of de justitiële autoriteit in alle
gevallen een rechter zal zijn. In het verdrag wordt weliswaar gesproken over
een rechterlijke autoriteit, doch in de Nederlandse stukken wordt die ook
wel gelijk gesteld met justitiële autoriteit en overeenkomstig het gebruik
in Nederland kan ook elders een officier van justitie worden beschouwd als
lid van de rechterlijke macht. Voor zover het gaat om een getuige die de eed
moet afleggen, zal dat doorgaans in de aangezochte lidstaat moeten gebeuren
tegenover een rechter. De leden van de CDA-fractie vroegen echter of dat inderdaad
altijd zo is. Is het voorts denkbaar, dat na bijvoorbeeld zo'n eedaflegging
het verhoor voor het overige plaatsvindt in aanwezigheid van een lid van het
openbaar ministerie in de aangezochte lidstaat?Een en ander is ook van belang in verband met de vastlegging overeenkomstig
artikel 10, lid 6 van de omstandigheden waaronder het verhoor heeft plaatsgevonden
in het proces-verbaal. In dit verband vroegen de leden van de CDA-fractie
ook nog of de beschrijving van lid 6 van artikel 10 niet te restrictief is.
Had hier niet ook moeten worden opgenomen, dat de rechterlijke autoriteit –
behalve de in lid 6 genoemde gegevens – in het proces-verbaal bijzonderheden
zal vastleggen die hem zijn opgevallen tijdens het verhoor en die hij relevant
acht voor de beoordeling van de verklaring van de getuige? Zou het niet wenselijk
zijn, dat in ieder geval in de Nederlandse wet aan de rechter-commissaris
die ruimte wordt geboden? Zou zulks in strijd zijn met het bepaalde in artikel
10, lid 6 van het verdrag? De leden van de CDA-fractie dachten hierbij bijvoorbeeld
aan waarneming van lichaamstaal van een getuige, de waarneming, dat de getuige
bepaalde stukken of voorwerpen bij zich heeft en daarvan gebruik maakt ter
raadpleging, hetgeen in het kader van een video-opname niet altijd waarneembaar
hoeft te zijn voor de rechter-commissaris in de verzoekende lidstaat.Inzake het optreden van gemeenschappelijke onderzoeksteams vroegen de
leden van de CDA-fractie vervolgens hoe toepassing van disciplinaire maatregelen
bezien moet worden ten aanzien van leden van de gemeenschappelijke onderzoeksteams.
Uit het verdrag volgt op zich, dat het hier een volstrekt nationaal gebleven
bevoegdheid betreft, doch beleidsmatig gezien roept het instellen van gemeenschappelijke
onderzoeksteams wel enkele vragen op.In de eerste plaats kan het voor de beoordeling van een disciplinaire
zaak tegen een Nederlandse opsporingsambtenaar van belang zijn te weten hoe
in de andere lid-staat jegens een collega-lid van zo'n team is opgetreden
met betrekking tot vergelijkbaar handelen of nalaten van die opsporingsambtenaar.
Dat betreft dan niet alleen de vraag of er disciplinaire maatregelen zijn
getroffen, maar ook wat de straf is geweest. Bestaat er een rechtsgrondslag
om dergelijke informatie te verkrijgen?In de tweede plaats is er natuurlijk altijd het risico, dat in het kader
van een dergelijke zaak de verantwoordelijkheid door het ene lid van een gemeenschappelijk
onderzoeksteam wordt verschoven naar een lid uit zo'n team afkomstig uit een
andere lidstaat en omgekeerd. Om hierover duidelijkheid te krijgen, zal toch
ook enig grensoverschrijdend overleg nodig zijn. Daarbij is het dus de vraag
of daar een rechtsgrondslag voor bestaat.Pagina 5 van de memorie van toelichting, zo vervolgden de leden van de
CDA-fractie, vermeldt:«In het geval, dat naar het oordeel van de verhorende autoriteit
de getuige weigert te verklaren of niet in overeenstemming met de waarheid
verklaart, dienen de naar het recht van de verzoekende lidstaat geldende regeling
inzake gijzeling en meineed ten aanzien van de getuige van toepassing te zijn.»
Ook verwezen zij naar de toelichting op lid 8 op pagina 17.De leden van de CDA-fractie vroegen in dit verband hoe het recht van de
verzoekende lidstaat inzake gijzeling en meineed toepassing kan vinden ten
aanzien van de getuige die zich in de aangezochte lidstaat bevindt. Volgt
niet uit lid 8 dat de aangezochte lidstaat ervoor
zorgt dat zijn nationale wetgeving van toepassing is ten aanzien van een weigerachtige
of meinedige getuige? Wat zou anders de zin zijn van het in wetsvoorstel 28 351
voorgestelde artikel 207b van het Wetboek van Strafrecht?Wat is de motivering, zo vroegen de leden van de fracties van SGP en CU, voor het standpunt
dat er, niettegenstaande artikel 187c Wetboek van Strafvordering, geen aanleiding
is om te voorzien in de mogelijkheid van bijstand door een raadsman bij het
verhoor van een getuige wanneer deze per videoconferentie wordt gehoord. Wat
is de verklaring voor het feit dat bij een telefoonconferentie géén
en bij een videoverhoor wèl een verschijningsplicht van de getuige
geldt?Artikel 12 Gecontroleerde afleveringBij gecontroleerde aflevering dient altijd inbeslagneming plaats te vinden.
De commissieleden vroegen of de verwijzing op
pagina 18 van de memorie van toelichting naar artikel 126ff Wetboek van Strafvordering
geen misverstand kan wekken. Artikel 126ff biedt immers ook de grondslag voor
het afzien van de inbeslagneming («doorlaten») na voorafgaande
schriftelijke toestemming van het College van procureurs-generaal. Kan de
regering bevestigen dat artikel 12 geen basis biedt voor het doorlaten in
Nederland op verzoek van een andere lidstaat?Artikel 13 Gemeenschappelijke onderzoeksteamsIn artikel 13, derde lid 3 onder b, wordt de mogelijkheid geopend voor
de nationale autoriteiten om voorwaarden vast te leggen in de daar bedoelde
overeenkomst tot instelling van een team. Aan welke voorwaarden moet daarbij
worden gedacht, zo vroegen de leden van de CDA-fractie.In artikel 13, lid 6 worden mogelijkheden geopend voor buitenlandse leden
van een gemeenschappelijk onderzoeksteam om bijzondere opsporingsbevoegdheden
uit te oefenen. De vraag van deze leden was hoe de vastlegging van de opsporingswerkzaamheden
door buitenlandse leden van een onderzoeksteam is geregeld. Welke
functie spelen in dat verband artikel 126i e.v. Sv jo de nieuwe bepaling 252qb
Sv?Artikel 20 Het aftappen van telecommunicatie zonder technische
bijstand van een andere lidstaatArtikel 20 riep bij deze leden de vraag op in welke mate een aftappende
staat de vrijheid heeft om gegevens aan een derde staat te verschaffen. Dat
is met name relevant in verband met de positie van het Verenigd Koninkrijk.
Moet het voorbehoud dat het Verenigd Koninkrijk heeft gemaakt nu zo worden
verstaan, dat deze lidstaat zich de vrijheid voorbehoudt om af te tappen via
Nederland of in Nederland zonder melding in het geval dat naar het oordeel
van het Verenigd Koninkrijk het een kwestie betreft die de binnenlandse veiligheid
raakt?Bij artikel 20 stelden de leden van de CDA-fractie bovendien nog de vraag
wat de sanctie is van niet-melding door een andere lidstaat.Wetsvoorstel 28 351De leden van de CDA-fractie veronderstelden dat met «de verzoekende
lidstaat» onderaan pagina 4 van de memorie van toelichting is bedoeld:
de aangezochte lidstaat. Is hun veronderstelling juist? Waarom is afgezien
van de mogelijkheid een weigerachtige getuige te gijzelen? Waarom lijkt dit
«niet relevant» (pagina 5 memorie van toelichting)?In het nader rapport (pagina 4) reageert de minister op het advies van
de Raad van State om in het Wetboek van Strafvordering te regelen dat de getuige
of deskundige zich kan beroepen op de verschoningsrechten van de aangezochte
staat. Volgens de minister gaat de Raad van State eraan voorbij dat verdragen
in Nederland rechtstreekse werking hebben. De leden van de CDA-fractie vroegen
wat de minister bedoelt met «rechtstreekse werking». Is daarmee
hetzelfde bedoeld als «een ieder verbindend» in de artikelen 93
en 94 van de Grondwet? In dit geval vroegen deze leden welke bepalingen van
artikel 10 inzake verhoor per videoconferentie «een ieder verbindend»
zijn. Wil de regering een toelichting geven op de volgende volzin uit het
nader rapport (pagina 5): «De toepasselijkheid van verschoningsrechten
naar het recht van de aangezochte staat is uitdrukkelijk en helder in onderdeel
b van het vijfde lid van artikel 10 van het EU rechtshulpverdrag vastgelegd.»?
Waaruit blijkt dat de verschoningsrechten zonder meer van toepassing zijn?Ten slotte vroegen de leden van de CDA-fractie naar de stand van zaken
met betrekking tot de totstandkoming van richtlijnen voor gemeenschappelijke
onderzoeksteams.Kan een nadere toelichting worden gegeven op de verwijzing aan het slot
van de artikelsgewijze antwoorden in de nota naar aanleiding van het verslag
betreffende wetsvoorstel 28 351 onder artikel 1A (Kamerstuk 28 351,
nr. 5, pag.5), zo vroegen de leden van de fracties van SGP en CU tot besluit.De voorzitter van de commissie,Van de BeetenDe griffier van de commissie,JanssenXNoot1Samenstelling: Holdijk (SGP), Wagemakers (CDA), Rosenthal (VVD), Kohnstamm
(D66), Witteveen (PvdA), De Wolff (GL), Van de Beeten (CDA) (voorzitter),
Broekers-Knol (VVD), Kox (SP), Soutendijk-v. Appeldoorn (CDA) en Westerveld
(PvdA). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-20032004-28350-A.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl