Wijziging Zorgverzekeringswet en Wet zorgtoeslag houdende vervanging no-claimteruggave door verplicht eigen risico; Brief van de Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-09-06 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 31094, nr. 18

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

02-10-2007

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2007-2008

31094 nr. 18

27-09-2007

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. Inleiding2. Compensatie via de buitengewone uitgavenaftrek
(BU) in plaats van via art. 118a ZvwGevolgen 65-min3. Hoe groep mensen met «meerjarige, onvermijdbare
zorgkosten» beter te benaderen4. Overige vragen van mevrouw Kant5. Overige vragen van de heer Omtzigt6. Overige vragen van de heer VendrikGecompenseerde verzekerdeNiet gecompenseerde verzekerdeTabel 1. Effecten in euro’sTabel 2. Inkomenseffecten7. Overige vragen van mevrouw Agema8. Overige vragen van mevrouw Schippers9. Overige vragen van mevrouw Wiegman10. Overige vragen van de heer Van der Vlies11. Overige vragen van de heer Van der Veen12. Overige vragen van mevrouw Koşer Kaya13. Reactie op de ingediende amendementenAmendement Kant 10 (31 094, nr. 10, dat nr. 8 vervangt)Amendement Kant 11 (31 094, nr. 11)Amendement Kant nr. 13 (31 094, nr. 13)Amendement Kant nr. 14 (31 094, nr. 14)Amendement Omtzigt nr. 15 (31 094, nr. 15)Amendement Kant nr. 16 (31 094, nr. 16, dat nr. 12
vervangt)Amendement Van der Vlies 17 (31 094, nr. 17)Ondertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 31094Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 311 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
31 094Wijziging van de Zorgverzekeringswet en de Wet op de zorgtoeslag houdende
vervanging van de no-claimteruggave door een verplicht eigen risiconr. 18BRIEF VAN DE MINISTER VAN VOLKSGEZONDHEID, WELZIJN EN SPORTAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 27 september 20071. InleidingOp 26 september 2007 wisselden wij in eerste termijn van gedachten
over het wetsvoorstel waarin de no-claimteruggaveregeling in de Zorgverzekeringswet
(Zvw) wordt vervangen door een verplicht eigen risico. Een aantal vragen van
de leden heb ik toen in mijn algemene betoog beantwoord. Aan de beantwoording
van een aantal meer specifieke vragen kon ik echter niet meer toekomen. Hierbij
doe ik mijn toezegging gestand, om deze schriftelijk te beantwoorden.In paragraaf 1 beantwoord ik de vragen die diverse leden hebben gesteld
over de mogelijkheid om te voorzien in compensatie via de buitengewone-lastenaftrek
(BU) inkomstenbelasting, in plaats van via het voorgestelde artikel 118a Zvw.Vervolgens ga ik in op de reikwijdte van de groep die op grond van artikel
118a Zvw gecompenseerd kan worden, alsmede op de vraag op welke termijn ik
voorstellen zal doen om de groep die op grond van dat artikel gecompenseerd
zal worden, beter de werkelijke groep met meerjarige, onvermijdbare zorgkosten
te laten benaderen.Ten slotte zal ik de overgebleven vragen per kamerlid behandelen.2. Compensatie via de buitengewone uitgavenaftrek
(BU) in plaats van via art. 118a ZvwIk heb in mijn eerste termijn de heer Omtzigt toegezegd schriftelijk in
te gaan op de mogelijkheid om de compensatie voor verzekerden met meerjarig,
onvermijdbare zorgkosten via de buitengewone uitgavenregeling vorm te geven.
Ook mevrouw Kant en de heer Vendrik hebben vragen over de buitengewone uitgavenregeling
gesteld. Allereerst wil ik opmerken dat in het coalitieakkoord de afspraak
is gemaakt om de BU af te schaffen ook omdat deze regeling ongericht is en
niet goed is toe te spitsen op chronisch zieken en gehandicapten. Uitbreiding
van de BU-regeling zal de beoogde afschaffing per 2009 onnodig
bemoeilijken omdat een groot deel van de groep die voordeel heeft van de uitbreiding
in 2008, dit voordeel in 2009 weer zal verliezen. Compensatie via de BU kan
dus maar voor één jaar. Een groot nadeel van compensatie via
de BU ten opzichte van compensatie voor het eigen risico via de CAK-regeling
is dat de BU door verzekerden zelf moet worden aangevraagd. Uit onderzoeken
van het Nivel blijkt dat er nog steeds een hoog niet-gebruik is onder chronisch
zieken en gehandicapten, ondanks de verbeteringen die de afgelopen jaren hebben
plaatsgevonden. De doelgroep wordt dus slecht bereikt. Dat er ondanks dat
circa 6 mln mensen gebruik maken van de BU, illustreert het ongerichte karakter
van de regeling.De compensatie via het CAK biedt een structurele oplossing. Groot voordeel
is dat de compensatie automatisch aan verzekerden wordt uitbetaald. Ik wil
ook wijzen op het feit dat de CAK-compensatie voor alle verzekerden met meerjarig
onvermijdbare zorgkosten hetzelfde is namelijk € 47. De compensatie
via de BU is afhankelijk van leeftijd en inkomen (marginaal tarief en drempel).
De compensatie kan hierdoor veel hoger of lager uitvallen dan € 47
die nodig is om gemiddeld niet slechter af te zijn dan mensen die niet chronisch
ziek zijn of om even goed af te zijn als in een systeem zonder eigen betalingen.
Een nadeel van de compensatie via de BU is ook dat mensen langer op hun geld
moeten wachten. Pas medio 2009 ontvangen zij hun geld. De compensatie via
het CAK betekent dat verzekerden in 2008 hun geld ontvangen. Bij de CAK-route
weten we dat niet iedereen bereikt wordt, maar dat diegenen die we wel bereiken
ook daadwerkelijk meerjarig onvermijdelijke kosten maken. Overigens ga ik
hieronder nog in op de suggesties die zijn gedaan om de doelgroep voor de
CAK-regeling nog beter af te bakenen. Bij de BU-route weten we ook dat we
niet iedereen bereiken vanwege een niet-gebruik van de BU-regeling dat oploopt
tot 50% voor chronisch zieken en gehandicapten. De BU heeft als bijkomend
nadeel dat teveel verzekerden gecompenseerd worden. Circa 60% van alle
verzekerden maakt het eigen risico vol. Dat betekent dat, zelfs bij het huidige
niveau van niet gebruik binnen de BU, we er vanuit kunnen gaan dat minimaal
4 miljoen verzekerden gecompenseerd worden. Zelfs zonder precieze definitie
van chronisch zieken en gehandicapten is duidelijk dat dit minder gericht
is. Omdat ook veel niet-chronisch zieken compensatie via de BU zullen ontvangen,
kan ook niet meer worden volgehouden dat chronisch zieken gemiddeld niet slechter
af zijn dan niet-chronisch zieken.Wanneer de eigen betalingen onder de vermenigvuldigingsfactor worden geplaatst
worden beneden modale huishoudens overgecompenseerd. De maximale betaling
van € 150 levert dan een aftrekpost op van € 320. Het
netto voordeel als gevolg van de lagere belasting bedraagt minimaal € 110
voor 65-minners en € 50 voor 65-plussers. Samen met de premieverlaging
die gepaard gaat met de invoering van het eigen risico, hebben alle 65-minners
dus minimaal € 78 (€ 103+€ 125–€ 150)
voordeel van het eigen risico ten opzichte van een systeem zonder eigen betalingen.
Ook voor 65-plussers pakt dit saldo voordelig uit (+€ 3). De mensen
die door de BU-route (over)gecompenseerd worden, en die niet tot de eigenlijke
doelgroep behoren, verliezen deze compensatie weer bij afschaffing van de
BU in 2009. Dit leidt tot negatieve inkomenseffecten die de overhevelingoperatie
verder kunnen bemoeilijken.Omdat ruim 6 mln mensen gebruik maken van de BU is compensatie via deze
route relatief zeer kostbaar (€ 275 mln). Om te voorkomen dat de
uitgaven voor de buitengewone uitgavenregeling verder toenemen, zal een aanpassing
van de drempel noodzakelijk zijn. In het vervolg schets ik een voorbeeld hoe
de compensatie via de BU vorm zou kunnen krijgen. Omdat ik ervan uitga dat
het niet de bedoeling is om de laagste inkomens te treffen, ga ik in mijn
voorbeeld uit van een gedifferentieerde drempel. Eveneens veronderstel
ik dat het niet de bedoeling is om 65-plussers met een laag inkomen minder
compensatie te geven via de BU-route. Als gevolg van het marginaal tarief
zouden zij onder de BU immers maar 15,7% van de aftrek van € 150
overhouden. Ik heb daarom verondersteld dat de aftrek voor het verplichte
eigen risico onder de vermenigvuldigingsfactor wordt gebracht. Voor huishoudens
met een inkomen onder € 35 000 blijft de drempel 1,65%.
Over het inkomen dat meer bedraagt dan € 35 000 wordt het drempelpercentage
verhoogd tot 3,75%. Het niet maken van onderscheid tussen alleenstaanden
en partners leidt overigens tot een ongelijke behandeling. Zonder een enkele
rechtvaardigingsgrond is dit zowel politiek als juridisch moeilijk houdbaar.
Als voor paren een hogere inkomensgrens zou worden gehanteerd, zou het drempelpercentage
uiteraard verder moeten worden verhoogd om dezelfde opbrengst te realiseren.In onderstaande grafieken laat ik het verschil zien tussen de CAK-compensatie
en de compensatie voor de BU voor mensen met extra zorgkosten. Ik veronderstel
dat zij € 310 aan specifieke uitgaven opvoeren, een aanvullende
polis hebben en hun gehele eigen risico volmaken.Gevolgen 65-minAlleenstaanden met een beneden modaal inkomen
levert de BU-route een inkomensvoordeel op. Voor de eigen betaling van € 150
ontvangen zij € 103 aan premieverlaging en ongeveer € 150
aan BU-aftrek. Hebben huishoudens recht op huurtoeslag dan is het voordeel
circa € 75 groter. Bij bovenmodale inkomens is de mutatie tussen
0 en – 1%-punt als gevolg van de hogere drempel.Bij paren geldt hetzelfde als bij alleenstaanden. Het effect is alleen
groterDe heer Omtzigt heeft gevraagd welke verbeteringen ik voor mij zie met
betrekking tot de CAK-compensatieregeling in 2009. Ook de heer Van der Vlies,
mevrouw Agema en de heer Van der Veen hebben gevraagd naar verfijning van
de compensatieregeling. Zoals ik mondeling al heb aangegeven zie ik goede
mogelijkheden om de compensatieregeling via het CAK te verbeteren. Ik denk
daarbij aan het mede betrekken van de DKG’s, het gebruik van hulpmiddelen
en de intramurale AWBZ. De suggestie van de heer Van der Vlies om te kijken
naar een aantal jaren hoge zorgkosten zal ik ook meenemen bij het bezien van
andere mogelijkheden. Via deze verfijningen wil ik proberen de groep chronisch
zieken met hoge zorgkosten, maar zonder hoge geneesmiddelenkosten, waar mevrouw
Agema en de heer Van der Vlies aandacht voor hebben gevraagd, te bereiken.
Voordat definitief besloten kan worden hiermee rekening te houden, wil ik
eerst nagaan of de noodzakelijke gegevens beschikbaar zijn. Tevens wil ik
bezien of dit behulpzaam is bij het afbakenen van de verzekerden met de meerjarig
onvermijdbare hoge zorgkosten.3. Hoe groep mensen met «meerjarige, onvermijdbare
zorgkosten» beter te benaderenDe heer Omtzigt heeft gevraagd welke verbeteringen ik voor mij zie met
betrekking tot de CAK compensatieregeling in 2009. Ook de heer Van der Vlies,
mevrouw Agema en de heer Van der Veen hebben gevraagd naar verfijning van
de compensatieregeling. Zoals ik mondeling al heb aangegeven, zie ik goede
mogelijkheden om de compensatieregeling via het CAK te verbeteren. Ik denk
daarbij aan het mede betrekken van de DKG’s, het gebruik van hulpmiddelen
en verzekerden die intramurale AWBZ-verblijfszorg genieten. De suggestie van
de heer Van der Vlies om te kijken naar een aantal jaren hoge zorgkosten zal
ik ook meenemen bij het bezien van andere mogelijkheden. Via deze verfijningen
wil ik proberen de groep chronisch zieken met hoge zorgkosten, maar zonder
hoge geneesmiddelenkosten, waar mevrouw Agema en de heer Van der Vlies aandacht
voor hebben gevraagd, te bereiken. Voordat definitief besloten kan worden
hiermee rekening te houden, wil ik eerst nagaan of de noodzakelijke gegevens
beschikbaar zijn. De kosten voor hulpmiddelen en revalidatie worden niet separaat
opgevraagd. Dat is ook de reden dat ik niet nu al voor komend jaar, 2008,
deze verbeteringen kan doorvoeren. Er zijn eenvoudigweg geen gecertificeerde
bestanden beschikbaar over bijvoorbeeld hulpmiddelengebruik. Ik ben wel van
plan om naast de FKG’s voor farmacie na te gaan of ik een
FKG voor hulpmiddelen kan ontwikkelen. Dan kan het tezijnertijd, net als de
FKG’s voor farmacie, meelopen in de compensatieregeling. Opgemerkt dient
te worden dat bij chronisch zieken veel overlap is; als chronisch zieken onder
een FKG vallen, vallen zij ook vaak onder een DKG of in de toekomst onder
een FKG voor hulpmiddelen. De verfijning kan wel een voordeel bieden voor
verzekerden die intramurale AWBZ-verblijfszorg genieten, voor zover zij zorgkosten
maken onder de Zvw. De meerwaarde van meer parameters is echter beperkt.4. Overige vragen van mevrouw KantMevrouw Kant vroeg waarom bij het verplicht eigen risico geen liquiditeitsproblemen
gelden zoals bij de no-claimteruggave.Bij het verplichte eigen risico gaat het om een relatief gering bedrag
dat bovendien kleiner is dan het bedrag dat bij de no-claimteruggave gold.
Het kabinet acht het bedrag van maximaal € 150 dat per verzekerde
met het verplichte eigen risico is gemoeid, een niet te zware last voor de
verzekerden. Door het invoeren van het verplichte eigen risico wordt de premie
in 2008 ruim € 100 lager dan indien geen verplicht eigen risico
zou gelden. Verzekerden kunnen dit voordeel in de premie reserveren om het
eigen risico te voldoen. Alles afwegend is het kabinet van mening dat de voordelen
van het verplichte eigen risico en het terugbrengen van de financiële
achterstand van mensen met meerjarige, onvermijdbare zorgkosten opwegen tegen
het niet extra stijgen van de zorgkosten en de zorgpremie en de eventualiteit
van liquiditeitsproblemen.Ik wijs er overigens op dat liquiditeitsproblemen niet voor 100%
zijn uit te sluiten, maar dat geldt dan ook voor de zorgpremie zelf. Bij liquiditeitsproblemen
is het aangewezen dat er specifieke afspraken over betalingen worden gemaakt
met de zorgverzekeraar.Mevrouw Kant vroeg mij, evenals de heer Vendrik, om een reactie op de
brief van Divosa en van de vier Grote Steden.Divosa en de vier Grote Steden hebben de aandacht gevraagd voor het probleem
dat mensen met een bijstandsuitkering het verplichte eigen risico niet kunnen
betalen. Ik begrijp dat Divosa en de vier Grote Steden hier de aandacht voor
vragen. Het gaat hier om een maximaal bedrag van € 150 op jaarbasis.
Iedereen moet zich wel realiseren dat de invoering van het verplichte eigen
risico gepaard gaat met een verlaging van de premie. Indien de verzekerden
waarop Divosa en de Grote Steden doelen, binnen de compensatieregeling vallen
dan wordt het probleem langs die weg opgelost. Dat zal niet voor alle burgers
gelden, net zo min als alle mensen met een bijstandsuitkering gebruik maken
van Zvw-zorg. Voor zover er in sommige gevallen een probleem is, ga ik ervan
uit dat de verzekerde in overleg met zijn zorgverzekeraar en de betreffende
gemeentelijke sociale dienst, zal bekijken hoe problemen kunnen worden opgelost.Bij de beantwoording van de vraag van de heer Van der Veen ga ik in op
de mogelijkheid van herverzekering die hij naar aanleiding van de brief van
Divosa en de vier Grote Steden naar voren heeft gebracht.Mevrouw Kant vroeg of voor de bepaling van de te compenseren groepen wordt
uitgegaan van de FKG-lijst 2007.Ik kan dit bevestigend beantwoorden; voor de bepaling van de te compenseren
groep wordt uitgegaan van de FKG-lijst die voor 2007 geldt. Deze FKG-indeling
2007 wordt ook toegepast op de farmaceutische kosten die in 2006 zijn gemaakt.Mevrouw Kant vroeg waarom niet is gekozen voor een lijst met ziektes of
aandoeningen zoals bij de fysiotherapie.Bij de uitvoering van de compensatie gelden voor mij een aantal randvoorwaarden:– de compensatie moet de uitvoering zo min mogelijk belasten;– de compensatie moet snel kunnen plaatsvinden;– de compensatie moet zowel voor de verzekerden als voor de zorgverzekeraars
geen administratieve belasting opleveren.Uitgaande van deze randvoorwaarden heb ik onderzocht wat de beste systematiek
voor de compensatie zou zijn. Ook de mogelijkheid die mevrouw Kant heeft genoemd,
heb ik daarbij overwogen. Om de compensatie uit te kunnen voeren is het noodzakelijk
dat de uitvoering geautomatiseerd kan plaatsvinden. Dat betekent dat aangesloten
moet worden bij bestanden die geautomatiseerd beschikbaar zijn.De aansluiting bij de FKG’s maakt dit mogelijk. Een lijstensysteem
zoals bij de fysiotherapie is bij de fysiotherapie nog wel mogelijk omdat
het daar gaat om beperkte aantallen.Bij de compensatieregeling gaat het om 1,6 mln. verzekerden. Uitvoering
daarvan kan niet met behulp van een lijstensysteem, waarbij per verzekerde
moet worden bepaald of hij of zij in aanmerking komt voor compensatie.Mevrouw Kant vroeg waarom het CAK en niet de Belastingdienst de compensatieregeling
uitvoert.De Belastingdienst/Toeslagen is de komende tijd niet in staat om de uitkering
van deze compensatie uit te voeren. Daarom moest ik een andere instantie zoeken.
Het CAK-BZ heeft reeds taken in het kader van de AWBZ en de Wmo. Het stelt
eigen bijdragen op grond van die wetten vast en int deze. Daarnaast bevoorschot
en betaalt het CAK-BZ de AWBZ-zorgaanbieders voor de door hen geleverde zorg.
Tussen het CAK-BZ en de Belastingdienst bestaat al jaren een goede samenwerking.Als de Belastingdienst/Toeslagen de uitvoering weer helemaal op orde heeft
en in staat is om nieuwe taken op zich te nemen, zal opnieuw moeten worden
afgewogen of de uitvoering van deze compensatieregeling bij het CAK-BZ gehandhaafd
blijft of niet.Mevrouw Kant vroeg evenals heer Omtzigt of ik bereid ben een overzicht
van de eigen betalingen Zvw, AWBZ en Wmo naar de Kamer toe te zenden.Ik ben bereid een dergelijk overzicht van de eigen betalingen aan de Kamer
te zenden. Ik zal dit overzicht het komend voorjaar aan de Kamer doen toekomen,
tegelijk met de verdere verfijning van de criteria die voor de periode na
2008 gaan gelden voor de indeling van de te compenseren groepen verzekerden.Mevrouw Kant vroeg waarom bijvoorbeeld preventie niet uitgezonderd kan
worden van het verplichte eigen risico.De les die van de algemene eigen bijdrageregeling in de Ziekenfondswet
(1997/98) is geleerd, is dat een regeling niet te ingewikkeld moet worden
gemaakt. Dan gaat een regeling aan haar complexiteit te gronde. Daarbij speelt
ook dat de preventie vaak verweven is met de behandeling. Om de regeling niet
te compliceren, is besloten geen onderscheid te maken tussen preventieve en
niet preventieve zorgonderdelen en daarmee de preventieve onderdelen niet
uit te zonderen van het verplichte eigen risico. Daarnaast gaat het uitzonderen
van zorgonderdelen uiteraard gepaard met opbrengstverlies.Mevrouw Kant vroeg of het gelijkstellen van het vrijwillig aan verplicht
eigen risico niet kon worden vastgelegd.Met de eerste nota van wijziging is het mogelijk gemaakt dat zorgverzekeraars
geen onderscheid meer hoeven te maken tussen de zorgvormen die onder het verplichte
respectievelijk het vrijwillige eigen risico vallen. Omdat de zorgverzekeraars
zelf op deze mogelijkheid hebben aangedrongen, ga ik ervan uit dat zij van
de geboden mogelijkheid gebruik zullen maken. Ik vind het te ver
gaan om de zorgverzekeraars daartoe te verplichten.Mevrouw Kant heeft mij gevraagd om een reactie op het advies dat Actal
op 25 april jl. met betrekking tot het wetsvoorstel heeft voorgelegd.
Naar aanleiding van haar vraag geef ik eerst nog eens weer wat de opvatting
was van Actal over het aan hem voorgelegde wetsvoorstel.• Actal was van mening dat door het wetsvoorstel de administratieve
lasten voor bedrijven en burger substantieel zouden stijgen. Hierbij verwees
Actal naar vroegere berekeningen bij de invoering van de no-claimteruggave
die destijds is vergeleken met de invoering van een systeem van eigen risico
en eigen bijdrage.• Ook vond Actal dat onvoldoende inzichtelijk was gemaakt of voor
de invoering van het wetsvoorstel de zorgverzekeraars waren geconsulteerd.
Actal verwachtte dat de huidige invoeringsdatum van 1 januari 2008 te
snel zou zijn.• Actal adviseerde de structurele en incidentele administratieve
lasten voor bedrijven en burgers in beeld te brengen en hierbij gebruik te
maken van het Standaardkostenmodel.• Ook vond Actal dat de gekozen afbakening van de groep chronisch
zieken en gehandicapten haaks zou staan op de doelstelling om de administratieve
lasten te beperken. Hiermee doelde Actal op het feit dat de groep mensen die
compensatie krijgt in 2009 kan verschillen van 2008.• Actal adviseerde te voorkomen dat de administratieve lasten voor
de doelgroep chronisch zieken en gehandicapten zou toenemen.• Actal constateerde voorts dat er onvoldoende aandacht was besteed
aan alternatieven, die mogelijk minder administratieve lasten voor het bedrijfsleven
en voor burgers zouden opleveren. Daarbij constateerde Actal dat ik niet zou
hebben gekozen voor het minst belastende alternatief.• Actal adviseerde binnen het doel van de wet en in de uitvoering
alternatieven in beeld te brengen die minder administratieve lasten zouden
veroorzaken en bedrijven en burgers hierbij te betrekken.Zoals ik ook in de nota naar aanleiding van het verslag heb aangegeven,
is het onderhavige wetsvoorstel onder tijdsdruk voorbereid. Dit betekende
ook dat Actal zijn oordeel moest baseren op een conceptvoorstel waarin de
administratieve lasten nog niet voldoende in beeld waren gebracht. Ook was
het overleg met zorgverzekeraars en het CAK nog niet volledig afgerond. Het
advies van Actal vormde voor mij de aanleiding om het punt van de administratieve
lasten opnieuw onder de loep te nemen. In de memorie van toelichting die gevoegd
was bij het wetsvoorstel dat aan de Kamer is aangeboden, heb ik, in lijn met
het advies van Actal, de administratieve lasten uitgebreid in kaart gebracht.
Als ik kijk naar de lasten voor verzekerden en het bedrijfsleven – en
dan gaat het vooral om zorgverzekeraars –, dan is mijn conclusie dat
de lasten, gezien het doel van dit wetsvoorstel verantwoord zijn. De uitvoerbaarheid
en de administratieve lasten zijn zelfs bepalend geweest bij de keuze voor
het verplichte eigen risico.Ik noem de belangrijkste aspecten daarbij:Een verplicht eigen risico is door zorgverzekeraars goed uit te voeren.
De ICT-systemen van zorgverzekeraars zijn daar op ingesteld.De gekozen vorm van compensatie is voor zorgverzekeraars het minst belastend.Het verplichte eigen risico geldt voor elke verzekerde van achttien jaar
en ouder. Zorgverzekeraars hoeven daarom geen onderscheid te maken in hun
verzekerdenbestand.Voor de burger zijn lasten nog beperkter omdat hij voor de compensatie
de facto geen handelingen hoeft te verrichten. De burger hoeft geen formulieren
in te vullen; de compensatie wordt immers automatisch op zijn rekening gestort.Mevrouw Kant, evenals de heer Omtzigt, vroeg of de tweede evaluatie no-claimteruggaveregeling
naar de Tweede Kamer kon worden toegezonden.Van de tweede evaluatie van de no-claimteruggaveregeling was op het moment
van de plenaire behandeling een laatste concept beschikbaar. Na overleg met
het onderzoeksbureau is besloten u dit concept toe te zenden. Bijgevoegd treft
u dit aan1.Mevrouw Kant vroeg waarom er niet gecompenseerd wordt via de zorgtoeslag.De zorgtoeslag is een generieke compensatie waarbij uitgegaan wordt van
een standaardpremie en het inkomen. Voor het bepalen van de hoogte van de
zorgtoeslag zijn dus slechts twee gegevens nodig. De compensatie via het CAK
is een specifieke compensatie voor mensen met meerjarige, onvermijdbare zorgkosten
en niet voor mensen met een laag inkomen. Het voorstel om mensen met meerjarige,
onvermijdbare zorgkosten een toeslag te geven bovenop de bestaande zorgtoeslag,
zou de zorgtoeslag zo complex maken dat deze niet meer uit te voeren is.Mevrouw Kant vroeg of er niet een tweedeling ontstaat als bepaalde zorgverzekeraars
verzekerden van het verplicht eigen risico vrijstellen en andere dit niet
doen.In de situatie die mevrouw Kant voorlegt gaat het om een actieve zorgverzekeraar
die veel werk maakt van het contracteren van kwalitatief goede en doelmatige
zorg. Dit betekent dat die zorgverzekeraar zich veel inspanningen getroost
in het belang van zijn verzekerden. Voor zorgverzekeraars is het dan van belang
dat mensen ook van dat goede aanbod gebruik maken. Het ligt dan ook in de
rede dat zorgverzekeraars het gebruik daarvan stimuleren door voor dat zorgaanbod
een (gedeeltelijke) vrijstelling van het verplichte eigen risico aan te bieden.
Als verzekerden dan vervolgens toch een andere keuze willen maken, is dat
hun eigen beslissing. Zij moeten dan ook aanvaarden dat zij wel het verplichte
eigen risico geheel of gedeeltelijk moeten betalen. De verzekerde weet dat
dit de consequentie is van zijn keuze. Hij kan dan ook zelf de afweging maken.5. Overige vragen van de heer OmtzigtDe heer Omtzigt vroeg of ik in het voorjaar van 2008 met een AMvB kom
om de kosten van zorg gedeeltelijk buiten het verplicht eigen risico te houden.
Daarbij vraagt de heer Omtzigt of daarbij DBCs in prijsklassen worden gedeeld
en of dure DBCs gedeeltelijk voor rekening van het eigen risico komen en minder
dure geheel. De heer Omtzigt vraagt of ik daarbij ook op geneesmiddelen wil
ingaan. Ook de heer Van der Vlies vermeldde dit.Ik ben inderdaad voornemens in het voorjaar 2008 een dergelijke AMvB voor
te bereiden. Zoals in de Memorie van Toelichting en de Nota naar aanleiding
van het verslag reeds is meegedeeld, is het de bedoeling dat met ingang van
2009 bij bepaalde dure zorgvormen, zoals ziekenhuiszorg of medisch-specialistische
zorg, niet de gehele zorgkosten maar slechts een deel daarvan meetellen voor
het verplichte eigen risico. Ik zal daarbij ook bezien of dit ook voor dure
geneesmiddelen moet gaan gelden. Uiteraard moet bij dit soort verfijningen
de uitvoerbaarheid in de gaten worden gehouden.De heer Omtzigt vraagt of ik met zorgverzekeraars gesproken heb om te
bewerkstelligen dat zorgverzekeraars die vormen van zorg buiten het vrijwillig
eigen risico plaatsen, die de wetgever buiten het verplichte eigen risico
zal plaatsen.Dit is inderdaad met zorgverzekeraars besproken. Zorgverzekeraars hebben
zelf aangedrongen op het gelijktrekken van de zorgvormen die onder het verplichte
respectievelijk het vrijwillige eigen risico vallen. Met de eerste nota van
wijziging is hier uitvoering aan gegeven.De heer Omtzigt vroeg hoeveel eigen risico een EU-burger moet betalen,
die hier tijdens een vakantie van twee weken zorg gebruikt in het ziekenhuis.Buitenlands sociaal verzekerden die tijdelijk in Nederland verblijven,
hebben op grond van de Europese sociale zekerheidsverordening (de Verordening)
en van bilaterale sociale zekerheidsverdragen in Nederland recht op de zorg
die nodig wordt tijdens hun verblijf, volgens de Nederlandse wettelijke regeling.
Aangezien het eigen risico onderdeel is van de zorgaanspraken, zal een buitenlandse
verzekerde er ook mee worden geconfronteerd. Buitenlandse verzekerden die
in Nederland wonen, worden geconfronteerd met hetzelfde eigen risico als Nederlandse
verzekerden. Het verplicht eigen risico wordt geïnd door zorgverzekeraar
CZ, die de zorg voor hen organiseert.Voor buitenlandse verzekerden die tijdelijk in Nederland verblijven, is
het toe te rekenen deel in de regel zo gering (het eigen risico gerelateerd
aan de verblijfsduur in Nederland is ongeveer € 0,41 per dag) dat
om uitvoeringstechnische redenen van het in rekening brengen van een eigen
risico afgezien wordt.De heer Omtzigt vroeg hoeveel eigen risico in rekening wordt gebracht
als een Nederlander in Gronau wordt behandeld, bijvoorbeeld omdat de ambulance
daar sneller is vanuit Denekamp dan in Enschede. Daarbij vraagt de heer Omtzigt
of je in dat geval dan in één jaar twee keer je verplicht eigen
risico kunt volmaken.Nederlandse verzekerden kunnen op twee manieren zorg inroepen in het buitenland:• op grond van de polis van de Zorgverzekering, of• met gebruikmaking van de bepalingen van de Verordening respectievelijk
van bilaterale sociale zekerheidsverdragen.De Zvw biedt werelddekking. Verzekerden zijn, waar ter wereld zij zich
ook bevinden, precies zo verzekerd als in Nederland. Alle verzekerden hebben,
wanneer zij met gebruikmaking van hun Zvw-polis zorg inroepen in het buitenland,
te maken met het verplichte eigen risico.Wel kunnen Nederlands verzekerden op grond van de Verordening of de verdragen
zorg inroepen die bij een tijdelijk verblijf in het buitenland noodzakelijk
wordt. De zorg wordt dan verleend overeenkomstig de wettelijke regeling van
het land waar de zorg wordt verleend. Daar kan dan misschien wel een eigen
bijdrage gevraagd worden, afhankelijk van het daar geldende systeem. Het Nederlandse
eigen risico ziet daar niet op, want geldt alleen bij zorg op grond van de Nederlandse wettelijke regeling.Daarbij is het niet zo dat je in dat geval je verplicht eigen risico twee
keer kan volmaken bij het gebruik van zorg in het buitenland.De heer Omtzigt wil graag de toezegging dat de Belastingdienst ten behoeve
van de uitvoering van de compensatieregeling rekeningnummers van compensatiegerechtigden
aan het CAK stuurt.Het CAK gebruikt andere gegevensbestanden dan de Belastingdienst, deze
koppelen is technisch niet mogelijk en zal tot grote uitvoeringsproblemen
bij de Belastingdienst leiden. Bovendien leidt het voorstel tot hoge administratieve
lasten. Zorgverzekeraars moeten immers bij twee instanties gegevens aanleveren.
Dit betekent dus een aanzienlijke toename van de administratieve lasten en
vergroting van de complexiteit in de uitvoering van de compensatieregeling.
Bovendien kan, zoals staatssecretaris De Jager reeds meerdere malen heeft
aangegeven, de Belastingdienst er geen taken bij hebben. Ik kan de gevraagde
toezegging derhalve niet doen.Het CAK krijgt rekeningnummers geautomatiseerd van de zorgverzekeraars.
Zorgverzekeraars gebruiken de rekeningnummers immers al ten behoeve van de
uitbetaling van de no-claimteruggave.De heer Omtzigt wil graag de toezegging dat over 2 à 3 jaar een
evaluatie zal plaatsvinden.Dit wetsvoorstel is een wijzigingsvoorstel van de Zvw en leidt niet tot
een zelfstandige wet. Daarom is de algemene evaluatiebepaling van de Zvw (art.
125) van toepassing. Net als bij de no-claimteruggaveregeling zal ik de werking
van het verplichte eigen risico monitoren.6. Overige vragen van de heer VendrikNaar aanleiding van de vraag van de heer Vendrik worden in de onderstaande
tabellen de effecten weergegeven bij een variant waarbij personen die in aanmerking
komen voor compensatie worden uitgesloten van een verplicht eigen risico in
plaats van de compensatie via het CAK.In de onderstaande tabellen wordt aangesloten bij de opzet die is gekozen
in de Nota naar aanleiding van het verslag. Uit de tabellen blijkt dat het
resulterende effect voor personen met recht op compensatie in de uitsluitingsvariant
gelijk is aan de CAK-variant voor mensen met recht op zorgtoeslag. De mensen
zonder recht op zorgtoeslag gaan er op vooruit. De hogere inkomens hebben
dus voordeel van de variant waar de heer Vendrik om heeft verzocht. Dit is
het geval omdat de dubbele compensatie die dan optreedt (via uitsluiting van
het verplicht eigen risico en lagere premie) alleen bij de lagere inkomensgroepen
wordt gecorrigeerd via een lagere zorgtoeslag.In deze variant veranderen er enkele zaken ten opzichte van de variant
met CAK-compensatie. Door 1,6 miljoen verzekerden uit te sluiten van het verplichte
eigen risico, dalen de opbrengsten van dit verplichte eigen risico. De gemiddelde
eigen betalingen uit hoofde van het verplichte worden in deze situatie € 90.
De premie wordt dus in deze situatie dan € 922 (1012–90).
Personen die worden uitgesloten van het eigen risico dienen natuurlijk niet
via de zorgtoeslag gecompenseerd te worden voor dat eigen risico; in dat geval
zou immers sprake zijn van overcompensatie. Dit betekent dus dat de zorgtoeslag
ten opzichte van de variant met CAK-compensatie voor hen daalt met € 90
(het saldo van het gemiddelde aan eigen betalingen dat in de zorgtoeslag zit
(€ 103) en de premiestijging (€ 13). Personen die niet
zijn uitgesloten van dit eigen risico gaan dus € 13 meer zorgtoeslag
ontvangen door de hogere premie en de gelijkblijvende gemiddelde eigen betalingen
voor deze groep.Uit onderstaande tabellen blijkt dat de effecten die resulteren in het
uitsluiten voor het eigen risico van personen met meerjarige onvermijdbare
hoge kosten voor vrijwel alle groepen leiden tot dezelfde uitkomst als in
de variant met CAK-compensatie. Alleen personen met meerjarig hoge kosten
en een hoog inkomen gaan er door in de uitsluitingsvariant op vooruit.Tot die variant is om een aantal redenen niet besloten. Een belangrijke
reden is dat die variant zowel de verzekeraars als de Belastingdienst in veel
sterkere mate belast dan de nu in het wetsvoorstel voorziene compensatie.
Verzekeraars en de Belastingdienst Toeslagen hoeven in de variant
met CAK-compensatie immers geen onderscheid te maken tussen personen met en
zonder meerjarig hoge kosten.Een andere reden waarom niet voor de uitsluiting is gekozen, is dat er
daarmee geen complicaties optreden voor het risicovereveningssysteem. Daarin
hoeft geen rekening te worden gehouden met het aandeel verzekerden dat van
het verplicht eigen risico is uitgezonderd. Tot slot bestaat in de CAK-variant
de mogelijkheid voor alle verzekerden van 18 jaar en ouder om gebruik te maken
van de toekomstige mogelijkheid van zorgverzekeraars om het verplicht eigen
risico te gebruiken als sturingsinstrument gericht op doelmatige zorgarrangementen
en preventieprogramma’s. Een volgend nadeel is dat personen die geen
zorgtoeslag ontvangen dubbel gecorrigeerd worden via enerzijds de uitsluiting
van het verplichte eigen risico en anderzijds een lagere premie.Gecompenseerde verzekerdeNo-claimteruggave (2007)Geen eigen betalingEigen risico = 150 CompensatieEigen risico = 150UitsluitingPremie1 1031 012909922No-claimteruggave– 0   Gemiddeld eigen risico  1500 Compensatie  470Totaal zonder zorgtoeslag1 1031 0121 012922Mutatie zorgtoeslag   – 90Totaal met zorgtoeslag1 1031 0121 0121 012Niet gecompenseerde verzekerdeNo-claimteruggave (2007)Geen eigen betalingEigen risico = 150 CompensatieEigen risico = 150UitsluitingPremie1 1031 012909922No-claimteruggave– 105   Gemiddeld eigen risico  103103Compensatie    Totaal zonder zorgtoeslag9981 0121 0121 025Mutatie zorgtoeslag   + 13 Totaal met zorgtoeslag1 1031 0121 0121 012De heer Vendrik vraagt waarom in het onderhavige wetsvoorstel bij de compensatie
van chronisch zieken en gehandicapten wordt gewerkt met een andere definitie
van chronisch zieken en gehandicapten dan in de buitengewone uitgavenregeling.De compensatie voor chronisch zieken en gehandicapten via het CAK heeft
betrekking op verzekerden die meerdere jaren op grond van hun ziektebeeld
het verplicht eigen risico volmaken. In de fiscaliteit zijn personen chronisch
ziek of gehandicapt als ze jonger zijn dan 65 jaar, niet arbeidsongeschikt
zijn en minimaal 315 euro aan bepaalde zorgkosten hebben. Via de fiscale definitie
wordt de doelgroep slecht bereikt. Het kabinet heeft dan ook besloten de buitengewone
uitgavenregeling per 2009 af te schaffen en maatwerk voor chronisch zieken
en gehandicapten te bieden via de gemeenten.De heer Vendrik vraagt waarom de regering er niet voor heeft gekozen om
de eigen bijdragen inkomensafhankelijk te maken.Inkomensafhankelijkheid kan niet via zorgverzekeraars. Zorgverzekeraars
hebben geen inkomensgegevens, en mogen die ook
niet hebben. De enige die deze gegevens wel heeft, is de Belastingdienst.
Gegeven de uitvoeringsproblemen bij de Belastingdienst, is een inkomensafhankelijk
systeem van eigen betalingen deze kabinetsperiode niet invoerbaar. Sowieso
is de financiering van de Zvw al voor 50% inkomensafhankelijk. Dat
is ook wettelijk vastgelegd. Het verplichte eigen risico valt in het nominale
deel. Zonder verplicht eigen risico zou de nominale premie hoger moeten zijn.
En voor het nominale deel geldt bovendien de zorgtoeslag. De heer Vendrik heeft gevraagd naar de inkomenseffecten van de invoering
van het verplicht eigen risico. Voor chronisch zieken en gehandicapten nemen
de eigen betalingen door de invoering van het eigen risico met 103 euro toe
(€ 150–€ 47). De premie neemt echter met € 194
euro af (– € 255+€ 164–€ 103).
Per saldo een vooruitgang van € 91. Op de zorgtoeslag heeft de operatie
geen effect, aangezien de premie evenveel daalt als de gemiddelde eigen betaling
stijgt.Tabel 1. Effecten in euro’sEffect in euro’sHoge zorg-kosten met cak compensatieHoge zorg-kosten zonder cak compensatieGemiddelde kostenGeen kostenPremie€ 194,00€ 194,00€ 194,00€ 194,00No claim teruggaaf€ 0€ 0– € 91,00– € 255,00Eigen risico– € 150,00– € 150,00– € 103,00€ 0CAK vergoeding€ 47,00€ 0€ 0€ 0 Totaal effect€ 91,00€ 44,00€ 0– € 61,00Tabel 2. InkomenseffectenKoopkrachtcijfersHoge zorg-kosten met cak compen-satieHoge zorg-kosten zonder cak compensatieGemiddelde kostenGeen kostenActieven:    Alleenverdiener met kinderen    modaal0,7%0,4%0,0%– 0,5%2x modaal0,5%0,2%0,0%– 0,3%     Tweeverdieners    modaal + ½x modaal met kinderen0,5%0,3%0,0%– 0,3%2x modaal + ½x modaal met kinderen0,4%0,2%0,0%– 0,2% modaal + modaal zonder kinderen0,5%0,2%0,0%– 0,3% 2x modaal + modaal zonder kinderen0,3%0,2%0,0%– 0,2%     Alleenstaande    minimumloon0,7%0,3%0,0%– 0,4%modaal0,5%0,2%0,0%– 0,3% 2x modaal0,3%0,1%0,0%– 0,2%     Alleenstaande ouder    minimumloon0,5%0,2%0,0%– 0,3%modaal0,3%0,2%0,0%– 0,2%     Inactieven:    Sociale minima    paar met kinderen1,1%0,5%0,0%– 0,7%alleenstaande0,9%0,4%0,0%– 0,6%alleenstaande ouder0,6%0,3%0,0%– 0,4%     AOW (alleenstaand)    (alleen) AOW0,8%0,4%0,0%– 0,5% AOW +10 0000,5%0,2%0,0%– 0,3%      AOW (paar)    (alleen) AOW1,2%0,6%0,0%– 0,8% AOW +10 0000,8%0,4%0,0%– 0,5%Het bovenstaande biedt een cijfermatige illustratie van mijn stelling
tijdens het debat dat mensen met langdurige onvermijdbare zorgkosten er financieel
op vooruit gaan.7. Overige vragen van mevrouw AgemaMevrouw Agema vroeg of ook chronisch zieken zonder medicijnkosten in aanmerking
komen voor de in artikel 118a Zvw voorziene compensatie. Dat zal in 2008 niet
het geval zijn. Zoals gezegd, zullen in 2008 slechts verzekerden die in 2006
en 2007 onder een FKG vielen (behalve de FKG voor hoog cholesterol) voor compensatie
in aanmerking komen. Dit naast de premieverlaging als gevolg van de invoering
van het verplichte eigen risico, die voor alle verzekerden geldt. Zoals in
paragraaf 3 reeds aangegeven, zal ik in 2008 wel nagaan, of het mogelijk
is de groep mensen met meerjarige, onvermijdbare zorgkosten beter te benaderen,
en voor hen ook de compensatie van € 47 te bieden, bijvoorbeeld
door ook verzekerden die niet onder een FKG vallen maar die wel chronisch
hulpmiddelen nodig hebben, voor de compensatie in aanmerking te brengen. Blijkt
dat mogelijk te zijn, dan zullen ook chronisch zieken die geen medicijnen
gebruiken maar wel dergelijke andere zorgkosten maken, compensatie kunnen
ontvangen.Mevrouw Agema geeft aan dat het wetsvoorstel overkomt als een besparingsmaatregel.
Deze besparingsmaatregel komt naar de mening van mevrouw Agema juist ten laste
van de mensen die zorg nodig hebben en leidt – zoals het wetsvoorstel
nu is vormgegeven – tot een hoop rompslomp. Mevrouw Agema vraagt of
niet op een andere wijze bespaard had kunnen worden. Kunnen bijvoorbeeld in
plaats hiervan ziekenhuizen niet worden geprikkeld om efficiënt te gaan
werken?Het verplicht eigen risico is zeker niet primair een besparingsmaatregel,
maar dient vooral om de financiële achterstand die verzekerden met meerjarige,
onvermijdbare zorgkosten onder de no-claimteruggaveregeling hebben, terug
te brengen.Het kabinet is van mening dat de burger ook voor een beperkt deel financieel
mag bijdragen aan de voortdurend stijgende zorgkosten. Eigen betalingen dragen
bij aan de afweging of het wel nodig is een beroep te doen op zorg. Daarom
voeren wij dit eigen risico in. De beste methode om te besparen is immers
dat mensen geen beroep doen op zorg als dat niet perse nodig is.Echter, wat mevrouw Agema zegt, namelijk dat ook ziekenhuizen kunnen worden
geprikkeld om efficiënt te werken, is evenzeer van belang. Daarom doe
ik allebei:– ik bevorder met dit verplicht eigen risico dat ook verzekerden
zelf een zekere verantwoordelijkheid dragen voor de kosten van zorg;– ik doe er ook alles aan om zodanige prikkels in te voeren dat
ziekenhuizen gestimuleerd worden zo efficiënt mogelijk te werken.8. Overige vragen van mevrouw SchippersDe ervaring leert dat eigen bijdragenregelingen voor zorg slecht kort
van kracht blijven. Mevrouw Schippers vraagt hoe lang de nieuwe regeling ongewijzigd
van kracht zal blijven.Het kabinet gaat ervan uit dat met dit wetsvoorstel de basis is gelegd
voor het toekomstige eigen risico in de Zvw. Voor de periode na 2008 vindt
verdere verfijning en invulling plaats. Voor die verdere verfijning en invulling
biedt het wetsvoorstel de mogelijkheden om daar bij AMvB uitwerking aan te
geven. Het gaat hierbij niet om een principiële wijziging maar om gebruikmaking
van mogelijkheden die reeds in het wetsvoorstel zijn opgenomen.Mevrouw Schippers constateert dat kleine zorggebruikers in dit wetsvoorstel
tot € 150 zelf moeten betalen, grote zorggebruikers krijgen een
compensatie. Mevrouw Schippers vraagt of de minister kan aangeven waarom het
rechtvaardig is dat kleine gebruikers dus meer gaan betalen dan grote gebruikers.Voor alle verzekerden van 18 jaar en ouder geldt een verplicht eigen risico
van € 150. Dit geldt voor zowel kleine als grote zorggebruikers.
Compensatie is er voor mensen met meerjarige, onvermijdbare zorgkosten. Daarbij
is het uitgangspunt dat verzekerden met meerjarige, onvermijdbare zorgkosten
niet slechter maar ook niet beter af moeten zijn dan de gemiddelde verzekerden.Mevrouw Schippers vraagt waarom de regering niet wil regelen dat een afschrift
van de rekening naar de patiënt gaat. Alleen zo kan deze toch weten of
hij terecht voor een bedrag aan eigen risico wordt aangeslagen. En bovendien
kan hij zo eventuele onjuiste rekeningen van de zorgaanbieder corrigeren.Als dit wordt opgelegd aan zorgaanbieders, leidt dit tot extra administratieve
lasten voor zorgaanbieders. Als dit wordt opgelegd aan zorgverzekeraars, komt
dat in strijd met de EU-richtlijnen inzake het schadeverzekeringsbedrijf.
Dat doet er natuurlijk niet aan af dat ik het toe zou juichen, als zorgaanbieders
of de zorgverzekeraars uit zichzelf een afschrift van de rekening aan de verzekerde
zouden zenden. Ik ben het met mevrouw Schippers namelijk eens dat dit om meerdere
redenen goed zou zijn:– verzekerden worden zich bewust van de gemaakte zorgkosten;– daarmee zijn er meer controlemogelijkheden voor zorgverzekeraars;– daarmee is er meer transparantie in de kosten van de gezondheidszorg.Mevrouw Schippers vroeg of het de bedoeling is dat de regeling inzake
het verplicht eigen risico per 1 januari 2009 vervangen wordt door een
regeling waarin alleen een verplicht eigen risico geldt als iemand niet naar
een preferred provider gaat.Bij de AMvB-mogelijkheid waar mevrouw Schippers op doelt, gaat het om
een verfijning en verdere invulling van het onderhavige wetsvoorstel. Met
die AMvB worden zorgvormen aangewezen die de zorgverzekeraars geheel of gedeeltelijk
kunnen uitsluiten van het verplicht eigen risico, en dit onder bij in die
AMvB op te nemen voorwaarden. Zorgverzekeraars kunnen, binnen de randvoorwaarden
geregeld in die AMvB, zelf invulling geven aan die geboden mogelijkheid. Het
hangt dus af van de invulling die de zorgverzekeraars hier zelf aan geven.
Dit hoeft niet te betekenen dat de zorgverzekeraars op een uniforme wijze
invulling geven aan deze bij AMvB geboden mogelijkheid.9. Overige vragen van mevrouw WiegmanMevrouw Wiegman vroeg hoe het CAK zal omgaan met bezwaarschriften van
verzekerden die vinden dat zij ten onrechte geen compensatie hebben ontvangen.
Zal het CAK de te verwachten stroom bezwaarschriften wel kunnen verwerken?Het CAK compenseert mensen met meerjarige, onvermijdbare zorgkosten. Vooralsnog
zijn dat mensen die in 2006 en 2007 onder een FKG (behalve de FKG «hoog
cholesterol») vielen. De zorgverzekeraars leveren het CAK bestanden
met deze verzekerden aan. Indien een verzekerde van mening is ten onrechte
geen compensatie te ontvangen, zal hij hierover een beschikking bij het CAK
aanvragen. Het CAK zal vervolgens contact op moeten nemen met de zorgverzekeraar
van de verzekerde, om na te gaan of betrokkene misschien niet toch in 2006
en 2007 onder een FKG viel. Is dat niet het geval, dan zal het CAK een afwijzende
beschikking verzenden. De verzekerde kan daar bij het CAK tegen in bezwaar
gaan. Het CAK zal vervolgens een beslissing op bezwaar moeten
uitbrengen. Uiteraard zal het daarbij doorgaans verstandig zijn dat het CAK
nogmaals bij de zorgverzekeraar van de verzekerde te rade gaat over het daadwerkelijke
medicijngebruik.Vooralsnog heb ik geen signalen ontvangen waaruit zou blijken dat het
CAK niet in staat zou zijn bezwaarschriften tijdig af te handelen. Daarbij
zal een rol spelen dat in het bedrag dat het CAK voor de uitvoering van de
compensatieregeling zal ontvangen rekening wordt gehouden met het feit dat
het CAK bezwaren zal moeten behandelen.10. Overige vragen van de heer Van der VliesDe heer Van der Vlies en ook mevrouw Koşer Kaya vragen waarom er
geen 0, 100, 255 of 500 euro aan verplicht eigen risico is.Een verplicht eigen risico van € 150 per verzekerde van achttien
jaar en ouder brengt een niet te zware last met zich mee voor de verzekerde.
Met een verplicht eigen risico van € 150 wordt een goede balans
bereikt tussen het niet extra stijgen van de zorgkosten en de mogelijke liquiditeitsgevolgen.
Daarmee wordt hetzelfde gedragseffect bereikt als bij de no-claimteruggave
het geval is. Een en ander past bij de beperkte doelstelling van het onderhavige
wetsvoorstel. Dat is immers met name gericht op herstel van de financiële
achterstand van verzekerden met meerjarige, onvermijdbare zorgkosten onder
de no-claimteruggaveregeling.De heer Van der Vlies vroeg naar het verschil in nieuwe en oude eigen
bijdragen die wel of niet ten laste gaan van het verplichte eigen risico.
Hij heeft vervolgens gevraagd of ik met een eenvormige benadering zou kunnen
komen.Naar aanleiding van deze vraag merk ik op dat ik net als nu bij de no-claimteruggave
het geval is, besloten heb de van oudsher bestaande bijdragen in stand te
laten. Hiertoe is besloten omdat de opbrengst van deze eigen bijdragen niet
kan worden gemist. Daarbij heb ik ook overwogen dat het bij de bestaande eigen
bijdragen vaak gaat om bijbetalingen met een specifiek doel, bijvoorbeeld
medefinanciering, bevordering zuinig gebruik en dergelijke. Het gaat om eigen
bijdragen voor bepaalde hulpmiddelen, waarbij ik onder eigen bijdragen ook
het fenomeen van maximale vergoedingen reken, om bijdragen voor ziekenvervoer,
voor geneesmiddelen als onderdeel van het geneesmiddelenvergoedingssysteem
en, vanaf 1 januari 2008, ook om eigen bijdragen voor de eerstelijnspsycholoog
en de psychotherapie. Ook bestaat van oudsher een eigen bijdrage voor kraamzorg.
Omdat verloskunde en kraamzorg op grond van internationale verdragen zijn
uitgezonderd van het verplichte eigen risico, bestaat er hier geen samenloop.Indien de bestaande eigen bijdragen bij het verplichte eigen risico zouden
worden betrokken, zouden deze meetellen voor het bereiken van maximum van
het verplichte eigen risico. De opbrengst daarvan zou dan voor een belangrijk
deel wegvallen. Dit zou ook gelden onder de no-claimteruggaveregeling.Het wetsvoorstel biedt de mogelijkheid om bij AMvB vormen van zorg aan
te wijzen waarvoor een zorggebonden bijdrage geldt. Deze tellen wel mee voor
het bereiken van verplichte eigen risico van € 150.De verschillen in uitgangspunten tussen de bestaande en de nieuwe eigen
bijdragen maken een eenvormige benadering zoals de heer Van der Vlies voorstaat
niet mogelijk.De heer Van der Vlies wil graag een reactie op het feit dat de Raad van
State zegt dat er een inhoudelijke keuze moet zijn om de groep die compensatie
krijgt, te kunnen afbakenen. De wet geeft geen inhoudelijke criteria.De indeling in de FKG’s is naar haar aard geregeld in lagere regelgeving.
Omdat in de formele wet niet kan worden verwezen naar een specifieke lagere
wettelijke regeling, is omschrijving van de rechthebbenden in de formele wet
niet mogelijk (aanwijzing 78, derde lid, van de Aanwijzingen voor de regelgeving).De heer Van der Vlies heeft een wetstechnische vraag over het gebruik
van het gebruiken van Onze minister stelt bij regeling in plaats van «bij
ministeriële regeling». De Wet op de zorgtoeslag is door de drie
bewindslieden ondertekend. Het gebruik van «bij ministeriële regeling
wordt vastgesteld» leidt in dit geval tot onduidelijkheid. Het is namelijk
dan niet duidelijk wie de ministeriële regeling zou moeten opstellen.
De tekst sluit aan bij de aanwijzingen voor de regelgeving die zeggen dat
in zo’n geval moet worden geschreven dat: Onze Minister stelt bij regeling
vast. Onze Minister is in de Wet op de zorgtoeslag in artikel 1 gedefinieerd
als de Minister van VWS.11. Overige vragen van de heer Van der VeenDe heer Van der Veen heeft gevraagd naar de mogelijkheden van herverzekering
van het verplichte eigen risico, bijvoorbeeld via de collectieve verzekeringen
van sociale diensten. Zorgverzekeraars kunnen via de aanvullende verzekering
inderdaad een dergelijke herverzekering aanbieden. Daarbij moet echter worden
aangetekend dat dit waarschijnlijk gepaard zal gaan met een hoge premie. Voor
de gemiddelde verzekerde bedragen de kosten onder het verplichte eigen risico
immers al 109 euro, en omdat het aannemelijk is dat deze verzekering vooral
gebruikt zal worden door verzekerden die verwachten het verplichte eigen risico
vol te maken en zorgverzekeraars daarnaast beheerskosten hebben en een solvabiliteitsreserve
dienen aan te houden, zal de premie van een dergelijke verzekering niet ver
onder de € 150 liggen. Zo’n herverzekering wordt daarmee in
feite een vorm van gespreide betaling van het volledige verplichte eigen risico.
Het is dan wellicht een aantrekkelijker alternatief om, bijvoorbeeld in de
collectieve verzekeringen voor bijstandsgerechtigden, met zorgverzekeraars
afspraken te maken over mogelijkheden tot gespreide betaling van het verplichte
eigen risico voor het geval een verzekerde dat in één keer vol
zou maken.12. Overige vragen van mevrouw Koşer KayaMevrouw Koşer Kaya vraagt of de compensatieregeling niet net zoveel
bureaucratie en administratieve lasten oplevert als de no-claimteruggaveregeling.Uit de tweede evaluatie no-claimteruggaveregeling blijkt dat de administratieve
en uitvoeringslasten van de no-claimteruggave voor zorgverzekeraars beperkt
zijn. Daarnaast heb ik bij de compensatieregeling gekozen voor een systeem
dat zo eenvoudig mogelijk uitvoerbaar is doordat gebruik wordt gemaakt van
bestaande geautomatiseerde bestanden.13. Reactie op de ingediende amendementenAmendement Kant 10 (31 094, nr. 10, dat nr. 8 vervangt)In dit amendement stelt mevrouw Kant voor de no-claimteruggaveregeling
te schrappen zonder dat daar een eigen risico voor in de plaats komt.Hoofddoel van het wetsvoorstel inzake het verplicht eigen risico met de
compensatieregeling is om de financiële achterstand die verzekerden met
meerjarige, onvermijdbare zorgkosten onder de no-claimteruggaveregeling hebben,
terug te brengen. Dit amendement zal leiden tot een financieel
probleem binnen de Zvw in 2008 en latere jaren. Daarnaast heeft het amendement
ernstige nadelige gevolgen voor de premies en voor het inkomensbeeld 2008.Daarom ontraad ik dit amendement.Amendement Kant 11 (31 094, nr. 11)Met dit amendement wordt voorgesteld de no-claimteruggave wel per 1-1-2008
af te schaffen, maar de invoering van het verplicht eigen risico een jaar
uit te stellen tot 1-1-2009. Omdat het verplicht eigen risico een jaar wordt
uitgesteld, hoeft de compensatie uiteraard ook niet per 2008 in te gaan.Dit amendement leidt tot een financieel probleem binnen de Zvw over het
jaar 2008. Daarnaast heeft ook dit amendement negatieve gevolgen voor de premie
en voor het inkomensbeeld 2008.Het amendement leidt er bovendien toe dat mensen tot 2008 bijdragen aan
zorgconsumptie (via een vermindering van hun no-claimteruggave), in 2008 niet,
en daarna, via het per 2009 in te voeren verplichte eigen risico, weer wel.
Dat vind ik ongewenst.Bovendien is het amendement wetstechnisch zeer onvolledig. Als dit zo
wordt ingevoerd zullen er voor het jaar 2008 ten gevolge van het schrappen
van de no-claimteruggave maar het nog niet invoeren van het verplicht eigen
risico allerlei gaten in de Zvw-artikelen vallen. Een technisch verbetervoorstel
is reeds door mijn ambtenaren aan het bureau wetgeving van de Tweede Kamer
verzonden.Ook dit amendement wil ik derhalve ontraden.Amendement Kant nr. 13 (31 094, nr. 13)Met dit amendement wordt voorgesteld dat de compensatie het volledige
bedrag van het verplicht eigen risico bedraagt (€ 150) en niet het
verschil met de eigen betaling van de gemiddelde, niet te compenseren verzekerde
(€ 150 – € 103 = € 47). De zorgtoeslag
blijft rekening houden met de gemiddelde eigen betaling.Dit amendement leidt tot overcompensatie. Allereerst omdat door het amendement
verzekerden met meerjarige, onvermijdbare zorgkosten volledig voor het verplicht
eigen risico zullen worden gecompenseerd, terwijl de gemiddelde volwassen
verzekerde die niet gecompenseerd wordt per jaar € 103 aan onder
het verplicht eigen risico vallende zorgkosten zal ondervinden. Zoals ik reeds
in mijn eerste termijn heb aangegeven, ben ik van mening dat verzekerden met
meerjarige, onvermijdbare zorgkosten zodanig moeten worden gecompenseerd,
dat zij dezelfde zorgkosten zullen hebben als de gemiddelde Nederlander die
geen recht heeft op compensatie. Een compensatie die erop neerkomt dat zij
in het geheel geen last hebben van het verplichte eigen risico, terwijl de
gemiddelde volwassen verzekerde dat wel heeft, vind ik te ver gaan. Daarnaast
krijgen verzekerden met zorgtoeslag via de zorgtoeslag compensatie voor het
verplicht eigen risico. Te compenseren verzekerden met lage inkomens krijgen
daarmee dus niet alleen ten opzichte van de gemiddelde, niet te compenseren
verzekerde overcompensatie, maar ook krijgen zij letterlijk tweemaal geld:
eenmaal de € 150 waarin het amendement voorziet, en daarnaast een
verhoging van de zorgtoeslag met maximaal € 103. Ten slotte geeft
amendement geen dekking voor extra kosten aan.Gezien het voorgaande ontraad ik ook dit amendement.Amendement Kant nr. 14 (31 094, nr. 14)Met dit amendement wordt voorgesteld dat de gemaakte kosten voor het verplicht eigen risico in aanmerking komen voor de aftrek buitengewone
uitgaven in de Inkomstenbelasting. De compensatieregeling via het CAK blijft
daarbij in stand.Het amendement laat de compensatie van mensen met meerjarige, onvermijdbare
zorgkosten door het Centraal Administratiekantoor (CAK) in stand, en regelt
daarnaast ook nog compensatie via de BU. Voor de betreffende groep verzekerden
zal derhalve sprake kunnen zijn van dubbele compensatie Daarnaast leidt het
amendement er voor verzekerden zonder meerjarige, onvermijdbare zorgkosten
toe, dat zij de zorgkosten die zij voor hun rekening hebben moeten betalen
onder de BU-regeling kunnen aftrekken.Beide effecten leiden tot hogere uitgaven, waarvoor het amendement geen
dekking geeft.Voorts wordt hiermee het gedragseffect van het verplicht eigen risico
beperkt aangezien verzekerden hun zorgkosten via de BU deels terug kunnen
krijgen.Ten slotte wordt in het Belastingplan 2008 (Kamerstukken II 2007/08, 31 205,
nr. 2) voorgesteld de persoonsgebonden aftrek wegens buitengewone uitgaven
per 2009 af te schaffen. Zoals ik reeds eerder heb aangegeven, vind ik het
in het licht daarvan ongewenst de aftrekmogelijkheid in 2008 nog fors uit
te breiden.Overigens is het amendement technisch niet geheel correct. Voorstellen
tot verbetering hebben mijn ambtenaren reeds onder de aandacht van het bureau
wetgeving gebracht.Ik ontraad dit amendement.Amendement Omtzigt nr. 15 (31 094, nr. 15)Met dit amendement wordt voorgesteld dat een eigen risico zo snel mogelijk
in rekening wordt gebracht. De uiterste datum van het indienen van rekeningen
zal in ieder geval in het volgende jaar liggen. Het amendement maakt het mogelijk
om hierover bij AMvB nadere regels te stellen, bijvoorbeeld als de rekeningen
te laat zijn ingediend door de verzekerde.Daarnaast wordt voorgesteld dat het parlement met een voorhangprocedure
betrokken is bij de vaststelling van de betalingstermijnen, bij het maken
van uitzonderingen op het eigen risico, het regelen van partiële betalingen
en het beleid van voorkeursaanbieders door zorgverzekeraars.Het vaststellen van een termijn zoals dat bij de no-claimteruggave wel
is geregeld, acht ik onwenselijk. Aangezien ook na deze tijd nog rekeningen
binnen kunnen komen, is bij de no-claimteruggave tevens de mogelijkheid opgenomen
om een jaar na het uitkeren van de no-claimteruggave te corrigeren. Er kan
in dat geval dus weer geld worden teruggevraagd van de verzekerde. Deze zogenaamde
nacalculatie, met alle inningsproblematiek die dit met zich meebrengt, levert
de zorgverzekeraars veel administratieve lasten op en is daarom één
van de redenen om de no-claimteruggave af te schaffen.Een uiterste datum bepalen voor het verrekenen van het verplichte eigen
risico zonder een nacalculatie, heeft het ongewenste effect dat rekeningen
die laat ingediend zijn, komen te vervallen. Bij DBC’s zal dit door
hun systematiek veelvuldig voorkomen. Het bepalen dat dit niet geldt als het
aan de verzekerde zelf ligt dat de rekening te laat is ingediend, brengt allerlei
ingewikkelde bewijslastkwesties mee.Ik acht het niet noodzakelijk om een dergelijke termijn te bepalen aangezien
zorgverzekeraars volledig risicodragend zijn voor de opbrengst van het verplichte
eigen risico. Zorgverzekeraars hebben daarmee dus al een prikkel het verplichte
eigen risico tijdig te innen. Bovendien zal het uitlokken tot
premieverhoging vanwege mogelijke lagere inkomsten uit het verplichte eigen
risico.Ik wil het amendement op dit punt dan ook ontraden.Wat betreft de voorhang. Een voorhang leidt tot een tijdsverlies van minstens
een maand, deze tijd gaat af van de voorbereidingstijd voor de uitvoering
door de zorgverzekeraars. Zorgverzekeraars moeten half november hun polis-
en premieaanbod voor het daaropvolgende jaar aan de verzekerden bekendmaken.
Voordat zij dit aanbod kunnen doen moeten de wijzigingen van het Besluit zorgverzekering
in het Staatsblad zijn geplaatst. Dit heeft de regering doen besluiten niet
voor een voorhang te kiezen. Wel heb ik reeds toegezegd om een AMvB op grond
van het voorstelde artikel 20 voor te leggen aan de Tweede Kamer.Amendement Kant nr. 16 (31 094, nr. 16, dat nr. 12
vervangt)Dit amendement zorgt ervoor dat naast verzekerden die onder een farmaciekostengroep
(FKG) vallen, ook alle verzekerden van 65 jaar of ouder voor het verplicht
eigen risico gecompenseerd worden.Doel van de compensatieregeling is, om mensen met meerjarige, onvermijdbare
zorgkosten een compensatie voor de invoering van het verplichte eigen risico
te geven. Hiermee krijgen ook ouderen (ruim 2,4 mln.) die geen zorgkosten
maken en die derhalve geen verplicht eigen risico hoeven te betalen, compensatie.
De compensatie wordt dus veel ongerichter en komt voor een belangrijk deel
terecht bij groepen verzekerden die niet beoogd zijn. Daardoor wordt compensatie
macro gezien ook veel duurder; daarvoor geeft amendement geen dekking aan.Gezien het voorgaande wil ik het amendement ontraden.Amendement Van der Vlies 17 (31 094, nr. 17)Met dit amendement wordt voorgesteld een bij ministeriële regeling
vast te stellen percentage van de zorgkosten op het verplicht eigen risico
in mindering te brengen. Deze ministeriële regeling zou in werking treden
met ingang van 1 januari 2009.Een verplicht eigen risico van € 150 heeft een sterkere remmende
werking (kort maar krachtig) dan elke keer een klein bedrag aan eigen bijdrage.
Daar staat tegenover dat kleinere bedragen die ten laste van een eigen risico
komen, wel langer het zorggebruik remmen. Daarom bevat het wetsvoorstel deze
mogelijkheid al in het voorgestelde artikel 20, eerste lid. Daar is mee beoogd
bij AMvB per zorgvorm een bepaald bedrag te bepalen dat ten laste van het
verplicht eigen risico wordt gebracht. Ik denk hier bijvoorbeeld aan € 50
voor een bezoek aan de medisch specialist of de spoedeisende hulp van het
ziekenhuis.De tekst van het voorgestelde artikel 20, eerste lid, laat het echter
ook toe dat bij AMvB een percentage wordt vastgesteld. Inhoudelijk is dan
het enige verschil met het amendement van de heer Van der Vlies dat het percentage
niet bij ministeriële regeling, maar bij AMvB wordt vastgesteld. Het
amendement is voor het beoogde doel daarom niet noodzakelijk. Ik ben echter
wel bereid te bekijken of het vaststellen van een percentage een goede manier
is om de kosten van zorg te verrekenen met het eigen risico. Ik zal bij deze
mogelijkheid onder meer in ogenschouw nemen dat een vast percentage, mogelijk
leidt tot hogere administratieve lasten bij de verzekeraars. Dit kan onder
andere het geval zijn voor vormen van zorg waarvoor rekeningen nadat zij door
zorgaanbieders verzonden zijn, nog kunnen worden bijgesteld. Werken met een
percentage betekent in dat geval dat de verzekeraar het te innen bedrag later
weer zou moeten bijstellen, omdat het totaal bedrag van de rekening veranderd
is. Indien gekozen wordt voor een vast bedrag (bijvoorbeeld de eerste € 50
euro) is het risico van latere bijstelling en vervolgens navordering, nabetaling
of verrekening, kleiner.Ik wil wel graag opmerken dat ik een wisselend percentage per zorgvorm
voor de transparantie van het verplichte eigen risico onwenselijk acht. Het
verrekenen van een wisselend percentage, leidt bovendien mogelijk tot hogere
administratieve lasten bij de verzekeraars.Zoals uit het voorgaande blijkt, is amendement niet noodzakelijk en ben
ik bereid na te gaan of de strekking van het amendement in de AMvB op grond
van het voorgestelde artikel 20, eerste lid, kan worden verwerkt. Daarom wil
de heer Van der Vlies in overweging geven het amendement in te trekken.Overigens behoeft het amendement ook enige wetstechnische wijziging. De
verbetervoorstellen daartoe zijn reeds bij het bureau wetgeving van Uw Kamer
aangeleverd.De minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport,A. KlinkXNoot1Ter inzage gelegd bij het Centraal Informatiepunt Tweede Kamer. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-31094-18.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl