Vaststelling begroting van het Ministerie van Financiën (IXB) voor het jaar 2007; Brief minister ter aanbieding derde advies Adviescommissie fiscale behandeling pensioenen
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-05 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 30800-IXB, nr. 11

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

11-12-2006

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2006-2007

30800-IXB nr. 11

04-12-2006

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. KapitaalovereenkomstAdvies 12. Pensioen in beleggingseenhedenAdvies 23. Waardeoverdracht pensioen directeur-grootaandeelhouder
(dga)Advies 34. RentestandskortingsdepotsAdvies 45. Definitie diensttijdAdvies 56. Maximum toetredingsleeftijd in relatie tot beschikbare
premieregelingenAdvies 6(1) Fiscale rekenrente verlagen van 4% naar 3%(2) Fiscaal bovenmatig staffelpercentage voor 21–25-jarigen.Ondertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 30800-IXBToon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 35 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
30 800 IXBVaststelling van de begrotingsstaat van het Ministerie van Financiën
(IXB) voor het jaar 2007nr. 11BRIEF VAN DE MINISTER VAN FINANCIËNAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 4 december 2006Bij deze bied ik u, mede namens de minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid,
het derde advies van de Adviescommissie fiscale behandeling pensioenen aan
en geef ik mijn reactie op de adviespunten van de commissie. Onderstaand wordt
per punt eerst het advies weergegeven en vervolgens de reactie. Het advies
is als bijlage bij deze brief gevoegd.1. KapitaalovereenkomstAdvies 1De adviescommissie adviseert om de fiscale grenzen
van de kapitaalovereenkomst aan te geven, welke volgens de adviescommissie
in tegenstelling tot de fiscale grenzen van de uitkeringsovereenkomst en de
premieovereenkomst nog niet vaststaan.Ingevolge de Pensioenwet dient de werkgever, nadat de inhoud van de pensioenregeling
tussen werkgever en werknemers is overeengekomen, aan de deelnemers aan te
geven welk karakter de pensioenovereenkomst heeft. Op grond van de Pensioenwet
zijn drie kwalificaties mogelijk, waarbij steeds aan de hand van de feitelijke
inhoud van een pensioenregeling moet worden beoordeeld van welk soort pensioenovereenkomst
sprake is:1. De premieovereenkomst, waarbij alleen een toegezegde premie wordt gegarandeerd.2. De kapitaalovereenkomst, waarbij een kapitaal op de pensioendatum wordt
gegarandeerd.3. De uitkeringsovereenkomst, waarbij een nominale uitkering na de pensioendatum
wordt gegarandeerd.In de Wet op de loonbelasting 1964 (Wet LB 1964) zijn fiscale begrenzingen
aangegeven voor beschikbare premieregelingen (nader uitgewerkt in het Besluit
van 28 april 2003, nr. CPP2003/308M), eindloonregelingen en middelloonregelingen.
Een premieovereenkomst in de zin van de Pensioenwet geldt fiscaal als een
beschikbare premieregeling, een uitkeringsovereenkomst geldt fiscaal
als een eindloonregeling of een middelloonregeling. Bij kapitaalovereenkomsten
ontbreekt de garantie op een bepaalde uitkeringshoogte van het pensioen. In
principe kwalificeren alle regelingen zonder uitkeringsgarantie fiscaal als
een beschikbare premieregeling. Dergelijke regelingen moeten daarom blijven
binnen de ruimte van de fiscale staffels voor beschikbare premieregelingen
op basis van artikel 18a, derde lid, Wet LB 1964, zoals opgenomen in voornoemd
besluit van 28 april 2003.Een bijzondere vorm van een kapitaalovereenkomst is een pensioenregeling
die bekend staat als de zogenoemde streefregeling. Bij deze regelingen wordt
gestreefd naar een eindloonresultaat dat gebaseerd is op het huidige salaris,
maar de garantie daarop ontbreekt. Het te verzekeren kapitaal is daarbij de
toezegging. Voor dergelijke regelingen, die zowel kenmerken hebben van een
eindloonregeling als van een beschikbare premieregeling, zijn in het Besluit
van 19 december 2003, nr. CPP2003/1648M, fiscale begrenzingen aangegeven.
Voor kapitaalovereenkomsten in de zin van de Pensioenwet waarbij wordt gestreefd
naar een eindloonresultaat en waarbij de premie dus wordt aangepast aan het
nieuwe salarisniveau (streefregelingen), zullen de fiscale begrenzingen gelden
zoals opgenomen in voornoemd besluit. De Pensioenwet geeft geen aanleiding
om de inhoudelijke eisen in dit besluit aan te passen. Wel zal het begrippenkader
in het besluit worden aangepast aan de Pensioenwet.2. Pensioen in beleggingseenhedenAdvies 2De adviescommissie adviseert om duidelijkheid te verschaffen
over de fiscale status van pensioenen in beleggingseenheden. Op grond van
de Pensioenwet zijn dergelijke pensioenen vanaf 1 januari 2008 namelijk
geen pensioenen meer in de zin van de Pensioenwet.In het Besluit van 1 maart 2004, nr. CPP2003/2813M, zijn pensioenregelingen
met uitkeringen in beleggingseenheden, ook wel aangeduid als «unit-linkedpensioenen»,
tijdelijk aangewezen als zuivere pensioenregelingen in de zin van hoofdstuk
IIB van de Wet LB 1964, mits wordt voldaan aan de in het besluit gestelde
voorwaarden. In het besluit is aangegeven dat deze aanwijzing een tijdelijk
karakter heeft en dat bij de totstandkoming van de Pensioenwet het beleid
met betrekking tot dergelijke pensioenregelingen opnieuw zal worden bezien.
Tevens is in het besluit bepaald dat een eventuele herziening of intrekking
van de aanwijzing slechts zal gelden voor de periode na een dergelijke herziening
of intrekking behoudens in geval van wetgeving met terugwerkende kracht. In
de reactie op het eerste advies van de adviescommissie is bovendien aangegeven
dat het kabinet in de fiscale wetgeving, in ieder geval met betrekking tot
unit-linkedpensioenen, zal aansluiten bij het toekomstige pensioenbegrip,
zoals dat in de Pensioenwet zal worden gehanteerd.1Gelet op het feit dat pensioenregelingen in beleggingseenheden vanaf 1 januari
2008 geen pensioenen meer zijn in de zin van de Pensioenwet, impliceert voorgaande
dat de aanwijzing van dergelijke pensioenregelingen als fiscaal zuivere pensioenregelingen
zal worden ingetrokken per 1 januari 2008. Vanaf die datum worden dergelijke
pensioenregelingen dus niet langer fiscaal gefacilieerd, wat betekent dat
de omkeerregel daarop niet langer van toepassing is. Pensioenregelingen die
op 1 januari 2008 reeds uitkeren in beleggingseenheden blijven uiteraard
gerespecteerd als fiscaal zuivere regeling. Nog bezien zal worden in hoeverre
overgangsrecht wenselijk is voor op 1 januari 2008 bestaande pensioenpolissen
met uitkeringen in beleggingseenheden, op basis waarvan op die datum bestaande
polissen met (daarin de keuze voor) uitkeringen in beleggingseenheden
onder bepaalde voorwaarden nog als zodanig zouden mogen worden uitgevoerd.
Over (de vormgeving van) dit eventuele overgangsrecht zal conform het advies
van de adviescommissie ruim voor 1 januari 2008 uitsluitsel worden gegeven.3. Waardeoverdracht pensioen directeur-grootaandeelhouder
(dga)Advies 3De adviescommissie adviseert om artikel 19b, tweede
lid, van de Wet LB 1964 aan te passen, omdat de dga niet onder de Pensioenwet
(PW) valt en waardeoverdracht op grond van deze bepaling alleen zonder fiscale
consequenties kan plaatsvinden in gevallen waarin afkoop op grond van de Pensioen-
en spaarfondsenwet (PSW) is toegestaan. Volgens de adviescommissie moet waardeoverdracht
van de ene toegelaten verzekeraar naar de andere toegelaten verzekeraar voor
de dga daarom op een andere wijze geregeld worden in de Wet LB 1964.Artikel 19b, tweede lid, van de Wet LB 1964 stelt overgang van een pensioenverplichting
van een verzekeraar op een andere verzekeraar gelijk aan afkoop, met alle
fiscale consequenties van dien (loonheffing, revisierente, aansprakelijkheid
verzekeraar voor loonheffing en revisierente), tenzij er sprake is van een
overgang van pensioenverplichtingen naar een andere toegelaten verzekeraar
in de zin van de Wet LB 1964 en deze overgang niet in strijd komt met de desbetreffende
bepalingen uit de PSW. In de Invoerings- en aanpassingswet Pensioenwet (IPW)
is de verwijzing naar de bepalingen van de PSW inmiddels aangepast aan de
bepalingen inzake waardeoverdracht zoals opgenomen in de Pensioenwet.1Zoals reeds opgemerkt in de nota naar aanleiding van het verslag bij de
IPW is,2 anders dan de adviescommissie stelt,
een verdergaande aanpassing van artikel 19b, tweede lid, van de Wet LB 1964
niet nodig. De adviescommissie lijkt ervan uit te gaan dat fiscaal geruisloze
waardeoverdracht alleen mogelijk is als de PSW – en straks de PW –
die afkoop expliciet toestaat. Artikel 19b, tweede lid, Wet LB 1964 is–
zoals uit het voorgaande volgt – echter andersom geformuleerd: fiscaal
geruisloze waardeoverdracht is (mits uiteraard ook aan de desbetreffende fiscale
voorwaarden wordt voldaan) mogelijk als de overgang niet in strijd komt met
de waardeoverdrachtbepalingen uit de PSW (straks de PW). Dit betekent dat
waardeoverdracht van dga-pensioen dat niet onder de PW valt fiscaal geruisloos
mogelijk zal zijn zolang aan de fiscale voorwaarden wordt voldaan.4. RentestandskortingsdepotsAdvies 4In verband met de verwachte inwerkingtreding van de
Pensioenwet adviseert de adviescommissie om de fiscale status van rentestandskortingsdepots –
dit zijn depots waarin werkgevers de door de verzekeraar verleende rentestandskortingen
storten – te verduidelijken.De fiscale status van rentestandskortingsdepots, ook wel aangeduid als
indexatiedepots of -fondsen, is afhankelijk van de civielrechtelijke status
daarvan. Onder de Pensioen- en Spaarfondsenwet zijn rentestandskortingsdepots
eigendom van de werkgever. Voor de verzekeraar vormt het depot een normale
schuld aan de werkgever. Rentestandskortingsdepots vormen daarom geen pensioen
onder de PSW. Desondanks kunnen op basis van een toezegging van de Staatssecretaris
van Financiën de premies die de werkgever stort in deze depots ten laste
van de winst worden gebracht.3Onder de Pensioenwet verandert de civielrechtelijke status van rentestandskortingsdepots.
Op grond van de Pensioenwet dient in de pensioenregeling te worden aangegeven
of toeslagverlening, waaronder indexatie, plaatsvindt en zo ja, wat de voorwaarden
zijn. Indien de werkgever bij de pensioenverzekeraar een indexatiedepot aanhoudt,
vaak gevuld uit toegekende rentestandskortingen, zal – als de indexatie
wordt geput uit dat depot en is beperkt tot de middelen in dat depot –
in de pensioenregeling dus naar dat depot dienen te worden verwezen. Het depot
maakt dan onderdeel uit van de financiering van de regeling en vormt onder
de PW pensioenvermogen. Het eigendomsrecht van dergelijke depots dient onder
de PW daarom bij de pensioenverzekeraar te liggen.Doordat de depotgelden onder de PW eigendom moeten zijn van de pensioenverzekeraar
en pensioen vormen in de zin van de PW, kan de werkgever de daarvoor gestorte
premies – mits ook aan de overige fiscale voorwaarden wordt voldaan –
ten laste van de winst brengen. Daarvoor is geen afzonderlijke goedkeuring
meer nodig. Voorzover een werkgever er echter niet toe overgaat de inhoud
van het depot over te dragen als pensioenvermogen naar de pensioenverzekeraar,
zal de goedkeuring vervallen. Een indexatiefonds ter financiering van toeslagen
dat in eigendom wordt gehouden door de werkgever is in strijd met de onderbrengingsplicht
van de werkgever (artikel 22 PW) en in dat geval dus ook niet krachtens de
pensioenregeling aan de verzekeraar verschuldigd.5. Definitie diensttijdAdvies 5De adviescommissie adviseert om voor de loonbelasting
en de Pensioenwet gelijkluidende definities te hanteren met betrekking tot
het begrip «diensttijd» aangaande vrijwillige voortzetting van
de pensioenregeling.Fiscaal is vrijwillige voortzetting van de pensioenregeling mogelijk over
de periode waarin na onvrijwillig ontslag loongerelateerde uitkeringen worden
ontvangen, of, onder bepaalde voorwaarden, gedurende perioden na ontslag van
ten hoogste drie jaren (deze driejaarstermijn geldt ongeacht of er sprake
is van vrijwillig ontslag of onvrijwillig ontslag en ongeacht of er sprake
is van loongerelateerde uitkeringen).Op grond van het voorgestelde artikel 49 van de Pensioenwet kan de deelname
aan een pensioenregeling na beëindiging van de dienstbetrekking altijd
gedurende drie jaar (en – op grond van een na dit advies ingediend en
aangenomen amendement – in bepaalde gevallen tien jaar, zie hierna)
vrijwillig worden voortgezet. Deze termijn kan langer zijn in de volgende
twee situaties:1. indien het ontslag wordt veroorzaakt door arbeidsongeschiktheid geldt
ten hoogste de duur van de arbeidsongeschiktheid (maar minimaal drie jaar),
en2. indien de desbetreffende deelnemer na ontslag een periodieke ontslaguitkering
van de werkgever ontvangt, geldt ten hoogste de periode waarin die uitkering
wordt ontvangen (maar minimaal drie jaar).In het wetsvoorstel zoals dit luidde toen de adviescommissie het onderhavige
advies uitbracht, konden de laatstgenoemde twee situaties de maximale duur
van de vrijwillige voortzetting ook beperken, namelijk indien de arbeidsongeschiktheid
of ontslaguitkering korter duurden dan drie jaar. Naar aanleiding van vragen
in het nader verslag bij de Pensioenwet over verschillen met de fiscale regelgeving
op dit punt, is het wetsvoorstel echter zodanig aangepast dat, conform de
fiscale voorwaarden, een pensioenregeling altijd voor een minimale
duur van drie jaar vrijwillig kan worden voortgezet.1Na deze wijziging resteren nog een paar (ook in de praktijk) geringe verschillen.
Eventuele aanpassing van de fiscale regelgeving aan artikel 49 PW is mogelijk,
maar zal materieel gezien geen verschil uitmaken omdat per saldo de kortste
termijn zal gelden.Tot slot is in dit kader van belang dat na het uitbrengen van het advies
een amendement op de Pensioenwet van de leden De Vries en Vendrik is aangenomen
op grond waarvan de in de Pensioenwet maximaal toegestane termijn voor vrijwillige
voortzetting van de pensioenregeling (afgezien van een eventuele verlenging
bij arbeidsongeschiktheid of bij het ontvangen van een uitkering na ontslag)
van drie jaar wordt verlengd naar tien jaar, voorzover de gewezen werknemer
gedurende die periode winst uit onderneming geniet in de zin van de Wet inkomstenbelasting
2001.2 Op dit moment wordt nog bezien of, rekening
houdend met de budgettaire consequenties enerzijds en de juridische houdbaarheid
van de beperking tot gewezen werknemers die winst uit onderneming genieten
anderzijds, in de fiscale regelgeving een vergelijkbare wijziging kan worden
aangebracht.6. Maximum toetredingsleeftijd in relatie tot beschikbare
premieregelingenAdvies 6Met het oog op de in de PW verplicht gestelde toetredingsleeftijd
in pensioenregelingen van maximaal 21 jaar, adviseert de adviescommissie,
teneinde bij beschikbare premieregelingen ongeoorloofde leeftijddiscriminatie
dan wel een versobering van de pensioenregeling te voorkomen:1 fiscaal de mogelijkheid te bieden om uit te gaan van een rekenrente
van 3% in plaats van het geldende percentage van 4% dan wel,
indien dit advies niet gevolgd wordt, als volgt te besluiten:2 a indien in een pensioenregeling volgens een beschikbare premiestelsel
een staffel wordt gehanteerd die is afgeleid van een theoretische staffel
op basis van 3%-rekenrente, goed te keuren dat het staffelpercentage
voor deelnemers jonger dan 25 jaar uitgaat boven het resultaat op basis van
de uitgangspunten van artikel 18a van de Wet op de loonbelasting 1964, mits
de toegepaste staffel voor alle leeftijdscohorten een gelijk verhoudingsgetal
heeft ten opzichte van de theoretische staffel op basis van 3%-rekenrente;
enb indien een beschikbare premie wordt gehanteerd die voor alle deelnemers
eenzelfde percentage van de pensioengrondslag bedraagt, goed te keuren dat
een zodanig percentage wordt gehanteerd als maximaal is geoorloofd voor deelnemers
van 25 tot 30 jaar.Dit advies hangt samen met de in de Pensioenwet geïntroduceerde verplichting
om in de pensioenregeling een toetredingsleeftijd van maximaal 21 jaar te
hanteren, terwijl in de dagelijkse pensioenpraktijk nog pensioenregelingen
voorkomen met een hogere toetredingsleeftijd dan 21 jaar (bijvoorbeeld 25
jaar). Bij aanpassing van de beschikbare premieregeling aan deze maximale
toetredingsleeftijd moet de werkgever rekening houden met de fiscale regels
die gelden ten aanzien van de maximale pensioenopbouw voor beschikbare premieregelingen
zoals vastgelegd in het «staffelbesluit» van 28 april 2003,
nr. CPP 2003/308M, en met de geldende bepalingen op grond van de Wet Gelijke
behandeling op grond van leeftijd bij de arbeid (WGBl). Volgens de adviescommissie
leidt de combinatie van deze regels ertoe dat de werkgever die een beschikbare premieregeling heeft toegezegd op basis van een staffel die is afgeleid
van een theoretische 3%-staffel, de toegezegde staffel moet verlagen
(«naar beneden doortrekken») dan wel, indien de werkgever een
vaste beschikbare premie heeft toegezegd, de vaste beschikbare premie moet
verlagen. De adviescommissie vindt dit een onwenselijke aantasting van arbeidsvoorwaarden
en adviseert daarom als volgt.(1) Fiscale rekenrente verlagen van 4% naar 3%De adviescommissie adviseert de mogelijkheid te bieden om per definitie
uit te gaan van een rekenrente van 3%. Een lagere fiscale rekenrente
maakt hogere (fiscaal aftrekbare) pensioenpremies mogelijk. Voor regelingen
met verschillende beschikbare premies kan dan worden uitgegaan van een 3%-staffel
zonder deze te moeten herleiden naar een 4%-staffel1 en zijn dus over de gehele linie hogere premies mogelijk.Voor regelingen met een vaste beschikbare premie hoeft verlaging van de
intredeleeftijd in dat geval niet te leiden tot een verlaging van de vaste
premie. Voor de leeftijd 21–25 jaar is bij een rekenrente van 3%
immers een hogere premie mogelijk dan bij een rekenrente tegen 4%.
De werkgever kan deze hogere premie als vaste premie voor alle leeftijdcategorieën
hanteren.(2) Fiscaal bovenmatig staffelpercentage voor 21–25-jarigen.Indien het advies tot verlaging van de rekenrente naar 3% niet
gevolgd wordt, adviseert de adviescommissie om in beschikbare premieregelingen
met een afgeleide 3%-staffel dan wel met een vaste premie, een fiscaal
bovenmatig staffelpercentage toe te staan voor de leeftijd 21–25 (waarbij
bij de afgeleide staffel een gelijk verhoudingsgetal dient te worden gehanteerd).Voor beide (alternatieve) voorstellen is van belang dat het door de adviescommissie
aangekaarte probleem niet wordt veroorzaakt door de fiscale regelgeving, maar
door de wens van werkgevers om een vlakkere en lagere premiestaffel toe te
zeggen dan de fiscaal toegestane staffels uit het staffelbesluit en door de
mogelijk verboden leeftijddiscriminatie die vervolgens zou kunnen ontstaan
wanneer de werkgever – bij een vaste premie – voor de groep 21–25-jarigen
een lager percentage neemt dan voor de overige leeftijdscategorieën dan
wel – bij de theoretische 3%-staffel – voor de groep 21–25-jarigen
een lager verhoudingsgetal toepast bij de evenredige herrekening dan voor
de overige leeftijdscategorieën. Aanpassingen voor alleen de leeftijdscategorie
21–25 zijn fiscaal acceptabel en leiden niet tot een versobering van
de pensioenregeling, maar kunnen onder omstandigheden in strijd komen met
de WGBl.Hierover heeft de Commissie Gelijke Behandeling (CGB) onlangs beslist
dat de ongelijke behandeling van het laagste leeftijdscohort in beide staffels
(dus de gelijkblijvende premie en de afgeleide staffel) ten gevolge van de
toepassing van de fiscale staffels, geen verboden onderscheid vormt op grond
van leeftijd, tenzij er een reëel alternatief is.2 De vraag of er een reëel alternatief is, is afhankelijk van de
omstandigheden van het geval. Daarbij gaat het ten eerste om de vraag of in
de desbetreffende pensioenregeling nog fiscale ruimte bestaat om het leeftijdsonderscheid
voor 21–25-jarigen op te heffen of te verminderen (de fiscale staffels
zijn immers niet meer dan collectief toepasbare richtlijnen waarvan in individuele
omstandigheden kan worden afgeweken). Tevens is volgens de CGB van belang
de situatie van de betreffende werkgever, meer in het bijzonder de inspanningen
die redelijkerwijs mogen worden verwacht om het leeftijdsonderscheid teniet
te doen dan wel te verminderen.Gelet op deze uitspraak zijn de fiscale maatregelen die de adviescommissie
voorstelt in het kader van de maximering van de toetredingsleeftijd op
21 jaar dus niet noodzakelijk om een versobering van de pensioenregeling bij
een gelijkblijvende premie of een afgeleide staffel te voorkomen.Daarnaast is van belang dat een verlaging van de fiscaal toegestane rekenrente
van 4% naar 3% leidt tot een jaarlijkse budgettaire derving
van ca. € 200 mln.Het budgettaire effect van het doortrekken van regelingen met een staffel
op basis van 3% rekenrente en van regelingen met een vaste premie naar
21–24 jarigen, is afhankelijk van het aandeel van beide soorten regelingen
in het totaal aan beschikbare premieregelingen. Afhankelijk van die verdeling
ligt de jaarlijkse budgettaire derving van dit alternatieve voorstel van de
adviescommissie tussen de € 4 mln en de € 10 mln.Tot slot wil ik erop wijzen dat de werkgever ook kan kiezen voor de fiscaal
toegestane 4%-staffel, zoals gepubliceerd in het staffelbesluit. De
door de adviescommissie aangehaalde problemen doen zich dan niet voor.Gelet op bovenstaande neem ik het advies van de adviescommissie tot verlaging
van de fiscale rekenrente van 4% naar 3%, dan wel tot het toestaan
van een onzuivere pensioenopbouw in de lagere leeftijdsklassen, niet over.De Minister van Financiën,G. ZalmXNoot1Kamerstukken II 2003/04, 29 200 IXB, nr. 37, p. 6.XNoot1Artikel 85, onderdeel H, van de Invoeringsen aanpassingswet Pensioenwet
(Kamerstukken II, 2005/06, 30 655, nr. 2).XNoot2Kamerstukken II, 2006/07, 30 655, nr. 7, p. 15.XNoot3Kamerstukken II, 1974/75, 13 004, nrs. 5–6, p. 39 en 40.XNoot1Zie Kamerstukken II, 2005/06, 30 413, nr. 22, p. 30 (nader verslag),
en Kamerstukken II, 2005/06, 30 413, nr. 25 (derde nota van wijziging
op de Pensioenwet).XNoot2Kamerstukken II, 2005/06, 30 413, nr. 75.XNoot1De herleiding vindt plaats om de fiscaal acceptabele 4%-staffel
vlakker te maken, zodat de premies aan het begin van de opbouwperiode ten
opzichte van de premies voor de hogere leeftijdsklassen minder sterk uiteenlopen
(premies in het begin worden hoger en aan het eind worden lager).XNoot2CGB 2006–177 (31 augustus 2006). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-30800-IXB-11.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl