Milieuraad; Verslag algemeen overleg van 20-6-2000, over notitie voorbereiding zesde conferentie partijen bij VN-klimaatverdrag in nov. 2000 in Den Haag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-09 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 21501-08, nr. 114

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

01-08-2000

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1999-2000

21501-08 nr. 114

13-07-2000

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamVragen en opmerkingen uit de commissieAntwoord van de ministerOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 21501-08Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 40 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
21 501-08Milieuraadnr. 114VERSLAG VAN EEN ALGEMEEN OVERLEGVastgesteld 13 juli 2000De vaste commissie voor Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer1 heeft op 20 juni 2000 overleg gevoerd met minister Pronk
van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer over de notitie inzake de voorbereiding van de zesde conferentie der partijen
bij het VN-klimaatverdrag (CoP-6) van 13 tot 24 november 2000 in Den Haagn
(21 501-08, nr. 110).Van dit overleg brengt de commissie bijgaand beknopt verslag uit.Vragen en opmerkingen uit de commissieDe heer Van den Akker (CDA) vroeg zich af
of het achterblijven van Nederland en de Europese Unie (EU) in het realiseren
van de in het Kyotoprotocol uit 1997 afgesproken doelstellingen tot emissiereductie
van broeikasgassen niet tot een geloofwaardigheidsprobleem leidt voor het
doen welslagen van de van 13 tot 24 november a.s. in Den Haag te houden zesde
conferentie der partijen bij het VN-klimaatverdrag (CoP-6), mede in het licht
van het voorzitterschap dat Nederland tijdens die conferentie zal vervullen.
De EU heeft zich immers verplicht tot een reductiedoelstelling van 8% en Nederland
tot een reductiedoelstelling van 6%. Ervan uitgaande dat Nederland ten opzichte
van 1990 al 10% boven de norm zit, houdt dit in dat tussen nu en 2010 een
reductie van 16% gerealiseerd moet worden, terwijl de komende jaren nog een
flinke economische groei is te verwachten.Nederland heeft in het regeerakkoord aan de ratificatie van het Kyotoprotocol
drie voorwaarden verbonden die tot op de dag van vandaag nog niet gerealiseerd
zijn. Hoe is de stand van zaken hieromtrent inmiddels en verwacht de minister
om op de Milieuraad van 22 juni a.s. ten aanzien van die voorwaarden spijkers
met koppen te kunnen slaan?Vervolgens vroeg de heer Van den Akker naar de positie van de VS en Japan
met betrekking tot het ratificeren van het Kyotoprotocol. Waar Nederland wat
betreft zijn reductiedoelstelling heeft gekozen voor een verhouding van 50%
buitenland en 50% binnenland, gaan de VS uit van 100% buitenland. Waar in
genoemd protocol echter is opgenomen dat de overname van de emissiereductie
een aanvulling moet zijn op binnenlands beleid, kan bij 100% buitenland in
genen dele gesproken worden van een aanvulling. Moet uit een en ander afgeleid
worden dat de VS in dezen een uitzonderingspositie bekleden en
zo ja, wat is het standpunt van de EU hierover?De heer Van den Akker vernam graag wat de belangrijkste doelstellingen
zijn die het Nederlands voorzitterschap op CoP-6 wil bereiken en of die ook
sporen met wat de EU wil bereiken. Is CoP-6 de laatste klimaatconferentie
voordat ratificering van het Kyotoprotocol plaatsvindt of zijn er nog meer
gelegenheden waar landen zich inhoudelijk kunnen uitspreken en waar standpunten
kunnen worden uitonderhandeld? In hoeverre moet de minister nog handen- en
voetenwerk verrichten om de landen binnen de EU op één lijn
te krijgen, teneinde de voorkomen dat Nederland in zijn rol als voorzitter
te geïsoleerd komt te staan? Wat zijn overigens de richtlijnen voor het
samenstellen van de beoordelingsteams uit de lijst van deskundigen die door
partijen bij het raamverdrag zijn voorgedragen? Is er volgens de minister
sprake van een evenwichtige samenstelling en verdeling tussen de VS, de EU,
Japan en de ontwikkelingslanden?Tot slotte wenste de heer Van den Akker de minister veel succes bij de
komende Milieuraad en bij de voorbereidingen voor CoP-6.Mevrouw Augusteijn-Essers (D66) refereerde
eraan dat de vaste commissie voor Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en
Milieubeheer niet pas op 5 juni jongstleden heeft verzocht om nadere informatie
omtrent CoP-6, zoals de minister in zijn recente brief van 13 juni meedeelt,
maar reeds enige maanden daarvoor. In dat licht is het teleurstellend dat
de inmiddels verstrekte informatie niet meer dan van een puur procedureel
gehalte is en dat die niet ingaat op wat de inzet van Nederland zal zijn tijdens
die conferentie.Mevrouw Augusteijn constateerde dat wat betreft Nederland in plaats van
een reductie sprake is van een duidelijke vermeerdering van de emissie van
CO2, waardoor in feite de reductiedoelstelling veel hoger is dan
de eerder overeengekomen 6%. Juist gelet op deze binnenlandse doelstelling
kan het niet zo zijn dat een heel groot deel van de emissiereductie wordt
gehaald in het buitenland. De verdeling van 50% binnenland en 50% buitenland
dient dan ook absoluut als het maximum te worden beschouwd. Klopt het evenwel
dat de minister in een recente toespraak in de VS een andere invulling aan
die verhouding heeft gegeven?Over de interpretatie en de wijze van invulling van de Kyotomechanismen
joint implementation, clean development mechanism (CDM) en internationale
emissiehandel blijken tussen de verdragspartners de opvattingen nogal te verschillen.
De internationale emissiehandel dient doorzichtig en controleerbaar te zijn.
Daarnaast zullen deze drie mechanismen alleen voor landen moeten gelden die
een betrouwbare registratie voeren en zullen ze zich niet alleen dienen te
richten op kerncentrales of kolencentrales, ook niet als ze schoner zijn dan
de huidige.Zeker met betrekking tot bosprojecten was mevrouw Augusteijn geen groot
voorstander van het gebruik van sinks ofwel putten, waarmee broeikasgassen
uit de atmosfeer worden verwijderd. Met name Zuid-Amerika en Afrika brengen
bosprojecten onder in het CDM, maar de vraag is of er al voldoende gebeurt
op het gebied van bosaanplant. Wanneer te zeer de nadruk wordt gelegd op systemen
van ontbossing en bebossing kan dat aanleiding geven tot complexe ontwikkelingen,
ook wat betreft de controle, waarbij onder meer verwezen kan worden naar de
situatie in Zweden. Ook met betrekking tot vormen van landgebruik, is terughoudendheid
gewenst. Er dient in dezen vooraleer sprake te zijn van een additionele aanpak.
Het kan niet zo zijn dat men overgaat tot het verbouwen van een ander gewas
dat meer CO2 opneemt, zonder dat men weet of dat zal leiden tot
een structurele oplossing.Voor mevrouw Augusteijn was het onaanvaardbaar dat het zogenaamde «hot
airsysteem» een van de onderdelen zal vormen van de emissiehandel. Door
het ineenzakken van de economie in bepaalde landen, in dit geval
Rusland en de Oekraïne, wordt de ruimte die er daardoor ontstaat in feite
verhandelbaar gemaakt, hetgeen een slechte ontwikkeling is. Juist wanneer
die landen economisch gezien de benen weer wat bij kunnen trekken, wordt voor
hen de situatie buitengewoon moeilijk als het Westen hun emissie reeds heeft
opgekocht. Of er zou in het kader van joint implementation besloten moeten
worden tot het inzetten van extra projecten, hetgeen dan een op zichzelf bespreekbare
optie zou kunnen zijn.Mevrouw Augusteijn plaatste vraagtekens bij de in het regeerakkoord overeengekomen
opzet om een bedrag van 500 mln. uit de begroting voor Ontwikkelingssamenwerking
door te sluizen naar CDM en vroeg de minister daarnaar nog eens kritisch te
kijken, zeker gelet op het feit dat het ook internationaal een zeer omstreden
punt is. In dit verband wees zij op de nieuwe afspraken die binnen de EU zijn
gemaakt over de Lomégelden.Nederland zal in het kader van CoP-6 sterk moeten aandringen op het realiseren
van een adequaat handhavingsregime. Verdient het in dat licht niet de voorkeur
om, wanneer boetes worden opgelegd aan landen die hun CO2-reductiedoelstelling
niet realiseren, deze middelen te doen toevloeien naar een fonds waaruit nieuwe
projecten kunnen worden gerealiseerd in het kader van joint implementation
en CDM?Hoewel de heer Klein Molekamp (VVD) er op
zichzelf begrip voor had dat de voorliggende notitie over CoP-6 uit een oogpunt
van onderhandelingsstrategie een wat algemeen karakter heeft, sprak hij de
hoop uit dat de minister in dit algemeen overleg in staat zal zijn met wat
meer specifieke informatie te komen.Naar het oordeel van de heer Klein Molekamp was de geloofwaardigheid van
het Nederlands voorzitterschap op CoP-6 absoluut niet in het geding. Nederland
is een van de weinige landen die de klimaatverplichtingen tot daadwerkelijk
beleid hebben gemaakt, zodat het wat dat betreft alle andere in het Klimaatverdrag
participerende landen vol in de ogen kan kijken.Het Kyotoprotocol treedt in werking nadat minstens 55 landen, met een
gezamenlijke CO2-uitstoot van meer dan 55% van de totale uitstoot
van industrielanden, het hebben bekrachtigd. Essentieel daarbij is dat tot
die landen niet alleen de EU maar ook de VS en Japan behoren. Het is algemeen
bekend hoe verschrikkelijk moeilijk het is laatstgenoemde twee landen over
de streep te trekken, zeker waar de VS vooralsnog vasthouden aan de verhouding
0% binnenland en 100% buitenland. Hoe schat de minister de kansen in dat die
landen alsnog ratificeren en zal, wanneer ze toch blijken af te haken, Nederland
als gevolg van de ontbindende voorwaarde wat betreft Nederlandse ondertekening,
ze daarin volgen?Joint implementation moet zich daadwerkelijk richten op technologieoverdracht,
zodat er sprake kan zijn van een duidelijke win-winsituatie. In dat kader
is dan ook geen plaats voor handel in hot air, zo oordeelde de heer Klein
Molekamp.Het Kyotoprotocol bevat overigens nog een groot aantal onduidelijkheden,
hetgeen in het bijzonder geldt voor artikel 3, de leden 3 en 4, met betrekking
tot de meetmethoden en de berekening van de inspanningsverplichtingen. Denkt
de minister daarover op de komende conferentie in Den Haag meer zekerheid
te krijgen en zo ja, waarop is die verwachting dan gebaseerd? Deze vraag geldt
temeer, omdat tijdens de in november 1999 gehouden CoP-5 in Bonn geen overeenstemming
is bereikt op dit gebied.Artikel 12, lid 10, geeft aan dat de CDM-projectie reeds vanaf 2000
zou kunnen worden ingezet, maar rond het CDM blijken er nog heel veel onzekerheden
te zijn. Hoe ziet de minister dit instrument ten opzichte van joint implementation?
Wanneer zal de opbouw van de raad van bestuur gerealiseerd zijn en speelt
Nederland daarbij een rol?Een ander punt van onzekerheid betreft de emissiegegevens in de verschillende
landen en de vraag waarop die gebaseerd zijn. Verwacht de minister
hieromtrent ook een aantal stappen voorwaarts te kunnen zetten op CoP-6? Op
welke wijze is hij overigens voornemens om in zijn algemeenheid het Nederlands
parlement bij deze conferentie te betrekken, zodat dit in staat is om onder
meer het realiteitsgehalte van het totale pakket in nationaal en internationaal
kader te toetsen?De heer Klein Molekamp was er voorstander van om de bosaanplant als een
van de sinks onderdeel te laten uitmaken van het CDM. Het is uitermate van
belang dat de oerwouden in de ontwikkelingslanden voor een groot deel kunnen
worden hersteld, niet alleen ten behoeve van de CO2-reductie maar
ook ten faveure van de ontwikkeling zelf in die landen. In die zin is er dus
sprake van een win-winwinsituatie.Onder de zes typen broeikasgassen die vallen onder het Kyotoprotocol wordt
CFK niet gerekend. De vraag rijst echter wat er gebeurt als een CFK-fabriek
sluit en deze vervolgens wordt omgebouwd tot een fabriek die een van genoemde
zes typen uitstoot. Dan is er weliswaar een geweldige winst bereikt op de
uitstoot van CFK, maar is er tegelijkertijd strijdigheid met het Kyotoprotocol,
hetgeen toch nooit de bedoeling kan zijn.De heer Klein Molekamp gaf ten slotte aan veel te voelen voor het verder
intensiveren van de toepassing van joint implementation en CDM dan het huidige
regeerakkoord toestaat, niet alleen gelet op de reductiedoelstelling als zodanig
maar ook vanwege de positieve effecten die ervan uit kunnen gaan voor de hulpverlening
aan landen in met name Oost-Europa en de derde wereld.Mevrouw Vos (GroenLinks) meende dat de voorliggende
notitie onvoldoende helder is over wat de inzet van het Nederlands voorzitterschap
zal zijn op CoP-6, terwijl duidelijkheid daarover zo gewenst is teneinde tot
succesvolle resultaten in het kader van het klimaatbeleid te komen. Hoewel
de minister straks in zijn rol als voorzitter wellicht gedwongen is om compromissen
te sluiten, is het in ieder geval van belang dat hij in EU-kader namens Nederland
heldere beleidsstandpunten terzake uitdraagt.Overigens geeft het nationale klimaatbeleid in Nederland als zodanig aanleiding
tot zorg. De vraag is of wat dat betreft de afgesproken doelstellingen zullen
kunnen worden gerealiseerd. In dat licht vroeg mevrouw Vos de minister te
reageren op een recent krantenbericht waarin melding wordt gemaakt van een
akkoord dat zou zijn bereikt, inhoudende dat er wat betreft de kolencentrales
geen sprake meer behoeft te zijn van overschakeling op gas.De EU heeft zich er weliswaar duidelijk over uitgesproken dat de drie
Kyotomechanismen zullen moeten leiden tot emissiereductie, maar dat neemt
niet weg dat er wel degelijk ongerustheid over is dat het oprekken van die
mechanismen, bijvoorbeeld in de vorm van sinks, eerder zal leiden tot een
stijging van de CO2-uitstoot dan een daling. Zolang er nog volstrekte
onhelderheid is over met name de definiëring van sinks, dient wat dat
betreft volstrekte terughoudendheid te worden betracht. De optie van hot air
verdient overigens absolute afwijzing.Mevrouw Vos vond het van belang dat als eis ten aanzien van verdere medewerking
aan CDM een lijst wordt opgesteld van alleen die technieken die leiden tot
emissieterugdringing, hetgeen tevens de in dat opzicht negatieve technieken
zoals kernenergie, grootschalige waterkracht en kolenverbranding daarvan zou
moeten uitsluiten.Het aspect van de flexibele instrumenten zal uiteraard een belangrijk
onderdeel van bespreking tijdens CoP-6 vormen. Europa gaat uit van 50% buitenland,
terwijl de VS uitgaan van 100% buitenland. Wat zal de opstelling van de minister
daarin worden?Ten slotte vernam mevrouw Vos graag zijn oordeel over het feit dat scheepvaart
en vliegbewegingen nog steeds niet meegeteld worden waar het gaat om de berekening
van de CO2-uitstoot. De heer Feenstra (PvdA) pleitte voor een onverminderd
sterke inzet van Nederland, gericht op realisering van de doelstelling van
CO2-reductie met 6%, hetgeen op zichzelf een gigantische opgave
zal zijn, mede gelet op de stapeling van de in de afgelopen jaren niet gerealiseerde
tussenstappen. Waar klimaatverandering een mondiaal vraagstuk is, is het terecht
dat in het kader van een 50%/50%-verhouding de maatregelen neerslaan in een
binnenlands en een buitenlands pakket. Het totale pakket gericht op de oorspronkelijke
doelstelling dient gerealiseerd te worden, met in elk geval voor het binnenland
vóór 2010 een trendbreuk.De heer Feenstra was van oordeel dat de positie van Nederland ten aanzien
van het klimaatbeleid wel degelijk geloofwaardig is, juist waar dit het beleid
terzake heeft voorbereid en de financiën ervoor heeft vrijgemaakt. Die
geloofwaardige positie maakt het bovenal mogelijk dat deze minister zich als
een soort internationaal makelaar tussen de verschillende landen heen en weer
beweegt teneinde te proberen internationaal tot overeenstemming te komen waar
het gaat om het halen van de Kyotodoelstellingen. Dat hij daarvoor veelvuldig
op reis gaat, moet veeleer gezien worden als het benutten van kansen die hij
heeft om genoemde overeenstemming te bereiken. In dat licht bekritiseerde
de heer Feenstra onder verwijzing naar een recent artikel in de Telegraaf,
het feit dat een aantal van zijn collega's in het kader van bekrompen nationalisme
zich over dat reisgedrag hebben uitgelaten.De noodzaak van kosteneffectieve maatregelen, ook ten aanzien van het
buitenland, is evident. De instrumenten joint implementation en CDM en het
geld dat daarvoor beschikbaar is gesteld dienen hiertoe zoveel mogelijk aangewend
te worden. De feitelijke realisatie van de emissiereductie in het buitenland
is uiteraard afhankelijk van de internationale onderhandelingen. Voor het
principe van hot air en voor het onbeperkt gebruik van sinks is daarbij geen
plaats weggelegd, aangezien ze de geloofwaardigheid voor het uitvoeren van
de afspraken in het kader van Kyoto niet ten goede komen. Emissiehandel is
interessant, maar dan wel met name tussen de Annex I-partijen.De heer Feenstra wees op het belang dat het CDM ook in zichzelf een schoon
instrument blijft en dat derhalve kernenergie daarvan uitgesloten dient te
worden. Kan de minister die opvatting bevestigen?Voor duurzame opties mag ook ontwikkelingssamenwerkingsgeld worden aangewend,
zij het wat de heer Feenstra betrof in beperkte zin, namelijk alleen voor
capaciteitsopbouw en technologieoverdracht. In dat verband verdient het overigens
de voorkeur om de CDM-gelden vrij te maken van de gelden voor Official Development
Assistance (ODA), aangezien dit de totale geloofwaardigheid van Nederland
ten goede zal komen. Het is betekenisvol dat de toenmalige initiatiefnemer
voor de desbetreffende passage in het regeerakkoord te kennen heeft gegeven
die optie bespreekbaar te achten.Ook de EU dient uiteraard actief te blijven ten aanzien van het klimaatbeleid.
In het algemeen overleg over de Milieuraad d.d. 15 juni jl. is gesproken over
de eventuele vorming van een kopgroep. Als het in mondiaal en vervolgens in
EU-verband te lang duurt om tot dat actieve beleid te komen, kan het inderdaad
dienstig zijn een kopgroep te vormen teneinde de zaak internationaal alsnog
daadwerkelijk in beweging te brengen.De heer Feenstra drong verder aan op de totstandkoming van een helder
en transparant monitoringsysteem, op grond waarvan de landen die zich niet
houden aan de overeengekomen taakstelling, geconfronteerd kunnen worden met
sancties op maat. Antwoord van de ministerDe minister verwees ten aanzien van de internationale
context van het Nederlandse klimaatbeleid naar de Uitvoeringsnota Klimaatbeleid,
deel II (Samenwerking met het buitenland), die na uitvoerige en niet eenvoudige
onderhandelingen in de boezem van het kabinet op 20 maart jl. aan de Tweede
Kamer is gezonden en die naar zijn oordeel de geloofwaardigheid van het Nederlandse
beleid terzake in relatie tot het voorzitterschap van Nederland op CoP-6 nog
eens duidelijk illustreert. Consensus is overigens alleen reëel als niet
bij voorbaat een ecart is ingebouwd tussen datgene wat men zelf als doel stelt
en datgene wat men als uitkomst van de conferentie voor ogen heeft. In het
kader van die geloofwaardigheid hechtte de minister er aan nog te benadrukken
dat Nederland binnen de EU het eerste land is geweest dat een totaalbeleid
heeft geconcipieerd dat het halen van de reductiedoelstellingen voor de budgetperiode
2008–2012 binnen bereik brengt.De binnenlandse nota inzake klimaatbeleid is ongeveer een jaar geleden
uitgebracht en het is de bedoeling dat elk jaar verslag aan de Kamer wordt
gedaan over de uitvoering van een en ander. Recentelijk is er overleg geweest
tussen de ministers van VROM en van Economische Zaken met vertegenwoordigers
van de verschillende betrokken sectoren, waarin verslag is uitgebracht over
hetgeen voor ogen staat wat betreft de verdere uitvoering. Inzake de doelstelling
van 25 megaton reductie binnenland is daarbij met de elektriciteitscentrales
overeenstemming bereikt over een getal van 6 megaton, zijnde een hard getal
dat de overige sectoren geen enkele reden meer kan geven om te verzaken waar
het betreft de door hen te behalen emissiereductie.De minister gaf aan dat in het kader van het regeerakkoord ODA-middelen
beschikbaar zijn gesteld voor joint implementation en CDM op basis van de
formule 50% binnenland en 50% buitenland. Volgens het Kyotoprotocol dient
internationaal beleid evenwel supplementair te zijn aan binnenlands beleid,
hetgeen inhoudt dat de fifty-fiftyverhouding in feite beschouwd kan worden
als de minimale definitie van supplementariteit. Het verheugde de minister
overigens te kunnen mededelen dat inmiddels door het kabinet is besloten dat
in dezen voortaan wordt afgezien van directe financiering uit ODA-gelden,
hetwelk besluit zijn neerslag zal vinden in de begroting van VROM voor de
jaren 2001 en 2002 in de vorm van bedragen van 200 mln. en 300 mln., additioneel
aan de 0,8%.Met het oog op CoP-6 in november a.s. is het in ieder geval van groot
belang dat voor die tijd binnen de EU een gemeenschappelijk standpunt wordt
bereikt over de emissie van broeikasgassen. In het kader van de pre-versterkte
samenwerking is inmiddels een kopgroep gevormd van dertien EU-landen, waarbij
Nederland een belangrijke rol speelt. Duidelijk is wel dat ook Europa concessies
zal moeten doen aan zijn partners ten aanzien van de posities die het zelf
in het verleden heeft ingenomen. Procesmatig politiek is het uitgangspunt
om zodanig beleid tot stand te brengen dat de EU en zoveel mogelijk landen
elders op de wereld zich daarin kunnen vinden, uiteraard onder uitdrukkelijke
handhaving van de doelstelling van een reductie van 5% van de totale werelduitstoot
van CO2 in de periode 2008–2012. De inzet is om de conferentie
in Den Haag de laatste onderhandelingsronde te laten zijn die het mogelijk
moet maken voor de participerende landen om het Kyotoprotocol te ratificeren,
waarbij de hoofdpunten zijn de flexibele mechanismen, de sinks, de compliance
en de diverse aspecten met betrekking tot de ontwikkelingslanden. De toenemende
effecten van klimaatverandering als gevolg van de toename van CO2-uitstoot
en energieverbruik mede als gevolg van de economische groei, vormen op zichzelf
al voldoende pragmatische redenen om zo snel mogelijk tot ratificatie over
te gaan, zodat er een serieus begin gemaakt kan worden met verplichtend en
transparant verdragsbeleid, in het kader waarvan monitoring plaatsvindt en
er waar nodig sancties worden opgelegd. Dat beleid heeft overigens
alleen zin als er na 2012 een tweede periode aan wordt gekoppeld met een 70%-reductiedoelstelling,
teneinde daadwerkelijk een trendbreuk te verwezenlijken.De VS hebben hun ratificatie officieel afhankelijk gesteld van deelname
van de ontwikkelingslanden. Wanneer de VS zouden afhaken, zal dat waarschijnlijk
ook gelden voor een aantal andere landen, waaronder Canada, Australië
en Japan, waardoor de kans bestaat dat lager wordt uitgekomen dan het voor
de inwerkingtreding van het Protocol benodigde aantal van 55 deelnemende landen
met een gezamenlijke CO2-uitstoot van meer dan 55% van de totale
uitstoot van industrielanden. Hij zag het mede als zijn taak om er zoveel
mogelijk voor te zorgen dat laatstgenoemd land geen argumenten kan hebben
om af te haken.Een aantal landen in onder meer Europa, in het bijzonder zij die over
veel bossen beschikken, zien in de sinks een belangrijk middel om te voldoen
aan de Kyotoverplichtingen terzake van herbebossing en het tegengaan van ontbossing.
De grote vraag is echter of er meerdere sinks mogen worden toegevoegd aan
datgene wat reeds overeengekomen is op dit punt in Kyoto. Bij additionele
vormen van sinks moet gedacht worden aan vormen van landbouw en een ander
gebruik van land. De minister beschouwde een verdere uitbreiding als uiterst
riskant, aangezien nog veel meer research nodig is om vast te stellen welke
hoeveelheid CO2-absorptie het gevolg is van natuurlijke klimaatprocessen
en welke hoeveelheid in direct verband te brengen is met het bewust gevoerde
beleid op dit punt. In het Kyotoprotocol is niet voor niets opgenomen dat
er een uitdrukkelijke directe toerekening dient te zijn aan beleid. Bovendien
geldt dat alles wat gerealiseerd wordt op het gebied van absorptie van CO2, per definitie niet onomkeerbaar is, aangezien bijvoorbeeld bomen
op een gegeven moment weer gekapt kunnen worden. Er dient derhalve uiterst
zorgvuldig nagegaan te worden wat er ten aanzien van sinks in additionele
zin nog acceptabel is, zonder dat de Kyototargets worden uitgehold. Daarbij
kan mede als basis dienen het rapport van 6 juni jl. van het Intergovernmental
Panel on Climate Change (IPCC), dat onlangs in Montreal is besproken. Genoemd
rapport geeft aan dat er sprake is van veel meer CO2-absorptiecapaciteit
via sinks dan eigenlijk ten tijde van de conferentie in Kyotoconferentie kon
worden verwacht. De VS en Canada zien die conclusie als een positieve ontwikkeling
om hun CO2-doelstelling te halen. De reactie van sommige andere
landen, waarbij Nederland zich in belangrijke mate heeft aangesloten, is dat
het meer nadruk leggen op sinks om de eigen doelstelling te halen, het risico
in zich bergt dat men achterover gaat leunen en men zich niet meer actief
bezighoudt met emissiereductiebeleid. Waar de toepassing van sinks, zijnde
een van de vier kernpunten van het klimaatbeleid, een zeer belangrijk onderwerp
is in de onderhandelingen tussen nu en oktober, vooral waar het gaat om de
politieke vertaling in de toekomst, is het streven erop gericht om op dit
punt meer duidelijkheid te verkrijgen op CoP-6.Hoewel het systeem van opslag van CO2 qua methodiek overeenkomt
met dat van de sinks moet geconstateerd worden dat het tot op heden een zeer
kleine rol speelt. Er zijn nauwelijks landen die komen met voorstellen terzake,
hetgeen uiteraard te maken heeft met het feit dat opslag uitermate duur is.Overeenkomstig het Klimaatverdrag uit 1992, dienen alle inspanningen erop
te worden gericht om ontwikkelingslanden die te lijden hebben onder de negatieve
gevolgen van klimaatverandering dan wel onder de gevolgen van klimaatbeleid,
onder meer via technologieoverdracht en capaciteitsopbouw te ondersteunen.
Uit dien hoofde participeren deze landen vooralsnog niet actief in het Kyotoprotocol.
Overigens laat dit onverlet dat, zoals ook in genoemd verdrag staat, ze in
dezen een «common but differentiated responsibility» hebben, hetgeen
inhoudt dat ook zij medeverantwoordelijk zijn voor toekomstig beleid dat is
gericht op reductie van CO2-emissie. In dat licht is door de ontwikkelingslanden
zelf voorgesteld om voor de gehele wereld uit te gaan van eenzelfde
hoeveelheid emissie per hoofd van de bevolking. Dat biedt voor hen een extra
groeimogelijkheid en leidt voor de westerse landen tot een verdergaande reductie.
Het houdt tevens in dat er heel veel emissieruimte is te verhandelen, hetgeen
betekent dat de prijs omlaag gaat en derhalve de handel goedkoper en gemakkelijker
wordt. Genoemd voorstel van de ontwikkelingslanden is derhalve wel degelijk
het overdenken waard, hoewel realisering ervan sowieso niet in de eerste budgetperiode
verwezenlijkt kan worden, aangezien die landen daarinüberhaupt nog geen
reductiedoelstelling behoeven na te streven. De minister achtte het in dit
verband in ieder geval van groot belang dat op relatief korte termijn, liefst
tijdens CoP-6, wordt beslist over concrete maatregelen die de geloofwaardigheid
vergroten voor ontwikkelingslanden, waaronder OPEC-landen die de afzet van
hun olie bedreigd zien door de beoogde toenemende CO2-reductie,
om deel te nemen aan de tweede budgetperiode. Bovendien is dit ook van belang
met het oog op ratificatie door de VS waar dit land als eis stelt dat ook
de ontwikkelingslanden participeren.De minister wees er vervolgens op dat met het oog op CoP-6 nog het nodige
werk verricht moet worden aangaande de drie in het Kyotoprotocol genoemde
flexibele mechanismen, te weten joint implementation, clean development mechanism
en internationale emissiehandel. De recente onderhandelingen in Bonn dienaangaande
hebben geleid tot een omvangrijk document met heel veel bijlagen, dat echter
bijna geen zin bevat die niet tussen haken staat. In ieder geval kan het stuk
als basis dienen voor verdere onderhandelingen in de komende maanden tot CoP-6.De heer Klein Molekamp heeft erop gewezen dat wanneer een CFK-fabriek
sluit en deze vervolgens wordt omgebouwd tot een fabriek die een van genoemde
zes typen uitstoot die vallen onder het Kyotoprotocol, er weliswaar een geweldige
winst is bereikt op de uitstoot van CFK, maar er tegelijkertijd strijdigheid
zou zijn met het Kyotoprotocol. Bij de acceptatie van de doelstelling hebben
de deelnemende landen rekening gehouden met alle instrumenten die volgens
het protocol voorhanden zijn. Het rekening houden met bepaalde anomalieën
had evenwel geresulteerd in een andere doelstelling dan die welke destijds
is overeengekomen.Wat betreft de vraag of de Kamer betrokken kan worden bij CoP-6 als zodanig,
zegde de minister toe dat wanneer hem van de zijde van de Kamer het verzoek
bereikt om een vertegenwoordiger van haar kant als waarnemer op te nemen in
de Nederlandse delegatie, hij dit volgaarne zal honoreren.In reactie op de suggestie van mevrouw Vos terzake achtte hij het wenselijk
dat in het kader van CDM een positieve limitatieve lijst wordt opgesteld van
alleen die technieken die leiden tot emissieterugdringing. Kolencentrales,
inclusief kolenvergassingsinstallaties, zouden overigens geen onderdeel van
die lijst moeten uitmaken, aangezien het hier een techniek betreft die ongetwijfeld
leidt tot CO2-emissievergroting. Met betrekking tot grootschalige
hydro-energie is een en ander afhankelijk van de aard en omvang. Het is niet
ondenkbaar dat zeer grootschalige waterkrachtcentrales zulke grote negatieve
milieugevolgen hebben dat het principe geldt dat het ene milieuprobleem niet
mag worden opgelost door een ander milieuprobleem te creëren.De voorzitter van de commissie,ReitsmaDe griffier van de commissie,De GierXNoot1Samenstelling: Leden: Reitsma (CDA), voorzitter, Witteveen-Hevinga
(PvdA), Van Middelkoop (RPF/GPV), Feenstra (PvdA), Verbugt (VVD), Poppe (SP),
Duivesteijn (PvdA), Crone (PvdA), Augusteijn-Esser (D66), Klein Molekamp (VVD),
Hofstra (VVD), ondervoorzitter, Eisses-Timmerman (CDA), Th. A. M.
Meijer (CDA), Luchtenveld (VVD), Van Wijmen (CDA), Van der Steenhoven (GroenLinks),
Van der Staaij (SGP), Ravestein (D66), Oplaat (VVD), Kortram (PvdA), Van der
Knaap (CDA), Van Gent (GroenLinks), Udo (VVD), Waalkens (PvdA) en Schoenmakers
(PvdA). Plv. leden: Leers (CDA), Dijksma (PvdA), Stellingwerf (RPF/GPV), Valk
(PvdA), Essers (VVD), De Wit (SP), Van Heemst (PvdA), De Boer (PvdA), Scheltema-de
Nie (D66), Van Beek (VVD), Geluk (VVD), Visser-van Doorn (CDA), Schreijer-Pierik
(CDA), Blok (VVD), Biesheuvel (CDA), M. B. Vos (GroenLinks), Van 't Riet
(D66), Giskes (D66), Niederer (VVD), Van den Akker (CDA), Halsema (GroenLinks),
Snijder-Hazelhoff (VVD), Hindriks (PvdA) en Spoelman (PvdA). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-21501-08-114.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl