Niet-landbouwbestrijdingsmiddelen; Brief minister bij het Beleidsplan "Niet-landbouwbestrijdingsmiddelen"
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 25054, nr. 1

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

22-10-1996

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1996-1997

25054 nr. 1

08-10-1996

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamDe voorgeschiedenis van het beleidsplanDe speerpuntenUitgangspunten voor de beleidsontwikkelingHet beleidsinstrumentariumAanpak overige toepassingenOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 25054Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 26 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
25 054Niet-landbouwbestrijdingsmiddelennr. 1BRIEF VAN DE MINISTER VAN VOLKSHUISVESTING, RUIMTELIJKE ORDENING EN
MILIEUBEHEERAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal's-Gravenhage, 8 oktober 1996Hierbij bied ik u mede namens mijn collega's van Volksgezondheid, Welzijn
en Sport, Landbouw, Natuurbeheer en Visserij, Verkeer en Waterstaat en Economische
Zaken het Beleidsplan «Niet-landbouwbestrijdingsmiddelen» aan.
Over de inhoud van dit beleidsplan heeft eveneens overleg plaatsgevonden met
de Staatssecretaris van Sociale Zaken en Werkgelegenheid. Met de aanbieding
van dit beleidsplan wordt de tweede fase in de voorbereiding van het Meerjarenplan
«Hygiëne en Materiaalbescherming» (MJP-H) afgerond1.In aansluiting op de voortgangsrapportage «Maatwerk voor mens en
milieu» zal ik nog kort stilstaan bij de voorgeschiedenis en enkele
uitgangspunten die bepalend zijn geweest voor de formulering van dit beleidsplan.
Daarnaast acht ik het van belang enkele ontwikkelingen rond het beleidsinstrumentarium
voor niet-landbouwbestrijdingsmiddelen onder de aandacht van de Kamer te brengen. De voorgeschiedenis van het beleidsplanIn 1991 verscheen het Meerjarenplan Gewasbescherming (MJP-G)2. Dit plan was taakstellend voor het terugdringen van de omvang van
het verbruik, de emissie van bestrijdingsmiddelen naar het oppervlaktewater
en grondwater, en de structurele afhankelijkheid van het gebruik van chemische
gewasbeschermingsmiddelen. Een soortgelijke taakstelling voor de bestrijdingsmiddelen
buiten de landbouw ontbrak echter. Bij het mondeling overleg over het MJP-G
is aan de Tweede Kamer toegezegd die achterstand weg te werken in een afzonderlijk
meerjarenplan. In de begin 1994 uitgebrachte Voortgangsrapportage «Maatwerk
voor Mens en Milieu» is uiteengezet langs welke weg dit meerjarenplan
tot stand zou komen. Verwacht werd dat de voorbereiding van een overkoepelend meerjarenplan
enige jaren in beslag zou nemen. Toegezegd werd de voorbereiding van het MJP-H
in drie fasen uit te voeren, te weten:fase 1: een voortgangsrapportage (uitgebracht in 1994),fase 2: een beleidsplan voor vijf speerpunten,fase 3: het meerjarenplan «Hygiëne en Materiaalbescherming». De speerpuntenHet beleidsplan dat nu voorligt, vormt de afronding van de tweede fase.
Het betreft de uitwerking van beleid voor vijf toepassingsgebieden van niet-landbouwbestrijdingsmiddelen,
de vijf speerpunten. Met het beleidsplan wordt het volgende beoogd:a. desinfectie van zwemwater. Het belangrijkste desinfectiemiddel
voor zwemwater is chloorbleekloog. Toepassing van chloorbleekloog in zwembaden
veroorzaakt emissies die relatief groot zijn, maar waarvan de schadelijkheid
nog niet volledig bekend is. In een dergelijk situatie is het – mede
gelet op de belangrijke rol die chloorbleekloog vervult in het op een adequaat
peil houden van de hygiëne in zwemwater – van belang om na te gaan
hoe met deze onzekerheid ten aanzien van de risico's moet worden omgegaan.
Het nu voorliggende plan van aanpak voorziet daarin. Door overdosering van
chloorbleekloog te voorkomen en meer aandacht te schenken aan de hygiëne
in zwembaden is het door een gezamenlijke inspanning van sector en overheid
mogelijk om in het jaar 2000 een vermindering in het verbruik van chloorbleekloog
van 20–30% te realiseren. Daarnaast zal onderzoek naar alternatieven
uitkomst moeten bieden ten aanzien van de mogelijkheid van de inzet van betere
middelen en technieken op termijn; b. koelwaterbiociden. Het gebruik van actief chloor (chloorbleekloog)
in koelwater is omvangrijk. Bij het gebruik ontstaan verschillende gechloreerde
verbindingen. Volledige duidelijkheid over de schadelijkheid van de gevormde
verbindingen is er nog niet. Gelet op de emissies voortvloeiend uit het gebruik
en anticiperend op mogelijke risico's voor het milieu is daarom een plan van
aanpak gewenst. In het bijgaande beleidsplan is een actieprogramma voor koelwaterbiociden
opgenomen dat voornamelijk tot doel heeft om de koelwaterproblematiek gestructureerd
op de milieuagenda van het overleg tussen bedrijven en vergunningverlenende
instanties te krijgen. Verwacht wordt dat een dergelijke aanpak leidt tot
optimalisatie van het gebruik van koelwaterbiociden. Overigens is chloorbleekloog
binnen de Europese Unie op de tweede prioritaire stoffenlijst geplaatst, waardoor
te zijner tijd internationale afspraken ten aanzien van chloorbleekloog kunnen
worden gemaakt;c. houtverduurzamingsmiddelen. Het gebruik van verduurzaamd
hout kent positieve en negatieve milieuaspecten. Om de negatieve aspecten
te beperken is in voorgaande jaren al beleid ontwikkeld en uitgevoerd voor
deelgebieden van de houtverduurzaming. Het betrof voornamelijk emissiebeperkingen
op de produktielokatie. In de MJP-H Voortgangsrapportage «Maatwerk voor
mens en milieu» is aangekondigd dat er voor houtverduurzaming een integratie
van de verschillende beleidskaders zou plaatsvinden. In het bijgaande beleidsplan
is voor de houtverduurzamingsmiddelen aangegeven hoe deze integratie tot stand
komt;d. aangroeiwerende scheepsverven. Bestrijdingsmiddelen worden
toegevoegd aan scheepsverven om aangroei van zeepokken en andere organismen
onder de waterlijn te voorkomen. Het bijgaande beleidsplan richt zich in eerste
instantie op tributyltin (TBT) en koperverbindingen. De ernst van de schadelijke
effecten van TBT rechtvaardigt het in nauwe samenwerking met de doelgroepen
de problematiek in kaart te brengen, te zoeken naar oplossingen
en een beleidsplan op te stellen. In het voorliggende beleidsplan is een actieprogramma
uitgewerkt dat gericht is op de internationale beëindiging van het gebruik
van TBT. De tweede doelstelling van het onderhavige beleidsplan is dat ter
bescherming van de binnenwateren de overheid zich ten doel stelt voor de korte
tot middellange termijn de koperbelasting van het oppervlaktewater door aangroeiwerende
verven te verminderen. In overleg met belanghebbenden is hiervoor in het beleidsplan
een actieprogramma vastgelegd;e. voorraadbescherming. Methylbromide wordt in Nederland nog
in de voorraadbescherming en bij quarantainemaatregelen toegepast voor het
bestrijden van insektenplagen; het gebruik in de grondontsmetting is reeds
per 1 juni 1992 geheel beëindigd. Methylbromide is een stof met een aantastende
werking op de ozonlaag. Dit gegeven zal op mondiaal niveau gaan leiden tot
een terugdringing van produktie en gebruik van methylbromide. Tegen die achtergrond
wordt het wenselijk geacht dat in een beleidsplan duidelijkheid wordt verschaft
over de wijze waarop deze terugdringing in Nederland zal worden ingevuld,
en welke afwegingen daarbij te maken zijn rekening houdend met het reeds doorgevoerde
verbod om methylbromide voor grondontsmettingsdoeleinden te gebruiken. Bovendien
blijken enkele knelpunten te spelen rond de maatregelen ter beperking van
de lokale risico's. In dit beleidsplan is een actieprogramma hiervoor uitgewerkt. Uitgangspunten voor de beleidsontwikkelingTot nu toe zijn de milieu- en economische aspecten van niet-landbouwbestrijdingsmiddelen
niet systematisch in één beleidskader beoordeeld. Belangrijkste
doelstelling voor het onderhavige beleidsplan is daarom het scheppen van één
duidelijk kader voor deze categorie middelen. In de tweede fase zijn daartoe
algemene uitgangspunten geformuleerd die ontleend zijn aan het algemene milieubeleid,
zoals dat is vastgelegd in de NMP's, en meer specifiek in de verschillende
waternota's en bijvoorbeeld het MJP-G. Deze uitgangspunten zijn:a. integratie van beleidskaders. Het milieubeleid voor niet-landbouwbestrijdingsmiddelen
is van oorsprong sterk georiënteerd op het toelatingsbeleid. In de afgelopen
jaren zijn vanuit het algemene milieubeleid echter ook beleidskaders ontwikkeld
die van toepassing zijn op het gebruik van niet-landbouwbestrijdingsmiddelen.
Een voorbeeld is de normstelling die in de verschillende milieunota's (NMP-plus,
NMP2, Derde Nota Waterhuishouding, Milbowa, Evaluatienota Water, brief minister
van V&W over diffuse bronnen, verontreiniging van waterbodems) voor de
milieukwaliteit is vastgelegd. Bij de voorbereiding van dit beleidsplan is
gebleken dat het toelatingsbeleid onvoldoende aansluit op andere beleidskaders,
zoals het stoffen- en produktenbeleid. Uitgangspunt is een integratie van
beleidskaders te realiseren. Dit uitgangspunt heeft o.a. tot gevolg dat andere
algemene uitgangspunten van het algemene milieubeleid, zoals het handelen
uit «voorzorg» en «good housekeeping» op het gebruik
van niet-landbouwbestrijdingsmiddelen van toepassing zijn. Het referentiekader
hiervoor is het NMP2;b. vermindering van de afhankelijkheid. De totstandkoming van
het milieubeleid voor bestrijdingsmiddelen moet plaatsvinden in de wetenschap
dat het bewerkstelligen van een goede hygiëne en het beschermen van allerlei
materialen tegen rotting, schimmels en ongedierte sterk afhankelijk zijn geworden
van chemische bestrijdingsmiddelen. Daar waar het gebruik gepaard gaat met
milieuhygiënische risico's is het wenselijk dat die afhankelijkheid afneemt.
Dit kan echter haaks staan op andere belangen, zoals de bescherming van de
volksgezondheid, economische belangen of bijvoorbeeld het belang
om resistentie van organismen te voorkomen. Daarom staat vermindering van
de afhankelijkheid vooral voor «het anders omgaan met bestrijding».
Het heeft tot doel om de tot nu toe gangbare, geijkte patronen in het gebruik
van bestrijdingsmiddelen ter discussie te stellen, milieubewuste werkwijzen
te bevorderen en nieuwe (bestrijdings-)technieken te introduceren. Vermindering
van afhankelijkheid hangt samen met bewust en selectief gedrag. Dit kan leiden
tot alternatieven die de toepassing van bepaalde middelen reduceren of in
het meest gunstige geval zelfs overbodig maken;c. maatschappelijke gevolgen en bedrijfseffecten. Het is belangrijk
om zicht te hebben op de maatschappelijke gevolgen die het gebruik van bestrijdingsmiddelen
met zich meebrengt, en de belangen die daarbij spelen. Uitgangspunt voor in
dit verband te maken afwegingen is dat de gevraagde inspanningen (de «kosten»)
in een redelijke verhouding staan tot het milieuvoordeel (de «baten»).In geval sprake is van voorgenomen regelgeving moet er een toetsing van
de bedrijfseffecten plaatsvinden. Daarbij spelen de volgende vragen: welke
categorieën bedrijven ondervinden mogelijk bedrijfseffecten, hoeveel
bedrijven worden daadwerkelijk met de regelgeving geconfronteerd, wat zijn
de kosten en de baten van de regelgeving, hoe verhouden de kosten zich tot
de draagkracht van het betrokken bedrijfsleven, hoe staat het met regelgeving
in de voor Nederland meest concurrerende landen (buitenlandtoets), wat zijn
de gevolgen voor de marktwerking, en wat zijn de sociaal-economische effecten
van de regelgeving? In dit beleidsplan zal worden aangegeven wanneer deze
informatie beschikbaar moet zijn;d. internationale ontwikkelingen. Maatregelen dienen met het
oog op de effectiviteit en het vermijden van concurrentieverstoring zoveel
mogelijk in internationaal verband tot stand te worden gebracht. In tal van
internationale kaders zijn ontwikkelingen gaande, ligt regelgeving vast en
zijn notificatieprocedures voorgeschreven. Als voorbeelden zijn te noemen
de in voorbereiding zijnde Biocidenrichtlijn, de EU-Verbodsrichtlijn, aanbevelingen
van de Noordzee-landen en OSPARCOM (Noordzee Ministers-conferentie) en de
afspraken van het Protocol van Montreal. Uitgangspunt voor dit beleidsplan
is dat dergelijke ontwikkelingen goed in kaart worden gebracht en dat de aanpak
spoort met deze ontwikkelingen. Waar nodig kan, zij het onderbouwd, sprake
zijn van een nationale aanpak in aanvulling of vooruitlopend op de internationale
kaders. Het beleidsinstrumentariumIn de afgelopen jaren is meerdere malen gebleken dat er onduidelijkheid
bestaat over de wijze waarop de verschillende beleidskaders (bestrijdingsmiddelen,
stoffen- en produktenbeleid, Wvo en Wm) op elkaar aansluiten. In dit Beleidsplan
«Niet-landbouwbestrijdingsmiddelen» is geprobeerd om gegeven de
bestaande beleidskaders te komen tot één samenhangend kader.
Voor de vijf speerpunten uit dit beleidsplan is deze samenhang concreet uitgewerkt.
Op het moment dat de zogeheten EU-Biocidenrichtlijn van kracht zal worden,
en besluitvorming over de implementatie van deze richtlijn in de Nederlandse
wetgeving aan de orde is, zal in interdepartementaal verband opnieuw bekeken
worden hoe deze beleidskaders op elkaar afgestemd moeten worden.Op dit moment is er geen uitgewerkt wettelijk kader beschikbaar voor de
toelating van niet-landbouwbestrijdingsmiddelen. Dat betekent dat het College
voor de Toelating van Bestrijdingsmiddelen (CTB) in de uitvoering van
het toelatingsbeleid de beslissingsruimte heeft om op basis van eigen deskundigheid,
op grond van een wetenschappelijke evaluatie, vast te stellen of het toepassen
van een stof leidt tot een «voor het milieu onaanvaardbaar effect».Recent heeft het CTB ook van deze beslissingsruimte gebruik gemaakt. Het
CTB heeft namelijk onlangs de milieurisico's van TBT-houdende scheepsverven
en creosootolie geëvalueerd en kwam op basis van wetenschappelijke evaluatie
tot de conclusie dat toepassing van deze bestrijdingsmiddelen leidt tot onaanvaardbare
risico's voor het milieu. Knelpunt daarbij is dat het CTB in deze beoordeling
geen rekening mag houden met andere belangen. Het is aan de wetgever om afwegingen
te maken tussen belangen van het milieu enerzijds en de economische belangen
en internationale consequenties anderzijds. Deze afweging moet gestalte krijgen
bij het vaststellen van normen en criteria in wettelijke kaders.Derhalve is het van groot belang dat snel een wettelijk kader beschikbaar
komt. Tot op heden is hiermee gewacht in verband met de in voorbereiding zijnde
Biocidenrichtlijn. Het overleg in Brussel rond de Biocidenrichtlijn blijkt
echter in een zodanig vergevorderd stadium te zijn dat de inhoud voor een
belangrijk deel duidelijk is en een spoedige aanvaarding van de richtlijn
waarschijnlijk. Derhalve is het gerechtvaardigd om de voorbereidingen voor
implementatie te starten door middel van de voorbereiding van een AMvB Milieucriteria
Niet-landbouwbestrijdingsmiddelen. Bijkomend voordeel daarvan is dat daarmee
tegelijkertijd het beoordelingskader voor de huidige speerpunten geschapen
wordt. Aanpak overige toepassingenMet dit beleidsplan wordt circa 70% van het volume van de niet-landbouwbestrijdingsmiddelen
bestreken. Dit roept de vraag op of onder de overige toepassingen, de zgn.
«restgroep», zich nog zodanige milieuproblemen voordoen dat initiatieven
vanuit de rijksoverheid wenselijk zijn. In de voortgangsrapportage «Maatwerk
voor Mens en Milieu» die in 1994 aan de Kamer werd aangeboden, werd
al aangekondigd dat een systematische verkenning van deze «restgroep»
in de derde fase ter voorbereiding van het MJP-H zal worden uitgevoerd. Onlangs
is daartoe in opdracht van het Ministerie van VROM een onderzoek naar de gevolgen
van het gebruik van niet-landbouwbestrijdingsmiddelen in Nederland gestart.
De noodzaak van een beleidsformulering voor de overige toepassingen van niet-landbouwbestrijdingsmiddelen
hangt dus af van de uitkomsten van deze verkenning die begin 1997 zal zijn
afgerond. In het traject van het MJP-H tot nu toe is ervaring opgedaan met de wijze
waarop het beleid voor niet-landbouwbestrijdingsmiddelen ingevuld kan worden.
De complexiteit van het beleidsveld en de heterogeniteit onder de doelgroep
vragen om maatwerk per toepassingsgebied, en in mindere mate om, zoals bij
het MJP-G, om algemene beleidslijnen gericht op het terugdringen van het gebruiksvolume,
het bewerkstelligen van emissiereductie en de vermindering van de afhankelijkheid
van chemische middelen. Bovendien gaat dit beleidsveld in steeds grotere mate
onderdeel uitmaken van het doelgroepmanagement voor de industrie, en het produkten-
en consumentenbeleid. Dit betekent dat de daarbij gebruikelijke werkwijzen,
zoals het opstellen van taakstellingen en convenanten, steeds vaker aan de
orde zullen komen. De ervaring met dit beleidsplan heeft dan ook geleerd dat
uit dien hoofde minder behoefte is aan één overkoepelend meerjarenplan,
ook omdat de onderlinge relaties tussen de toepassingsgebieden
gering zijn. Om die reden verbind ik aan de aanbieding van dit Beleidsplan
«Niet-landbouwbestrijdingsmiddelen» tevens de conclusie dat het
uitbrengen van één overkoepelend MJP-H niet meer gewenst is,
en dat de ontwikkeling van beleid per toepassingsgebied de meest efficiënte
weg is. In het NMP3 zullen doelstellingen en maatregelen voor de nog resterende
aandachtsgebieden worden geformuleerd. Ik stel voor om het besluit tot niet
uitbrengen van het MJP-H te heroverwegen als blijkt dat het in dit Beleidsplan
«Niet-landbouwbestrijdingsmiddelen» geformuleerde beleid niet
effectief is. De Minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer,M. de Boer XNoot1Tweede Kamer, vergaderjaar 1993–1994, 23 400 XI, nr. 54.XNoot2Tweede Kamer, vergaderjaar 1990–1991, 21 677, nr. 3 en 4. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-25054-1.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl