Reductie administratieve lasten voor het bedrijfsleven; Rapport
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-05 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 30605, nr. 2

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

15-06-2006

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2005-2006

30605 nr. 2

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamInhoudSAMENVATTINGKabinet voldoet aan afspraken met Tweede KamerMerkbare lastenreductie valt bij het bedrijfsleven lager
uitBelangrijkste aanbevelingenReactie kabinet en nawoord Algemene Rekenkamer1 INLEIDING1.1 Doelstelling kabinet1.2 Opzet onderzoek1.2.1 Probleemstelling1.2.2 Reikwijdte van het onderzoek1.2.3 Onderzochte maatregelen1.2.4 Onderzoeksmethode1.3 Verantwoordelijke bewindspersonen1.4 Opzet rapport2 MEETMETHODE KABINET2.1 Beleidsinstrumenten2.1.1 Handleiding Meten is wetenDefinitie van administratieve lastenMeting van administratieve lastenVooronderstellingen bij de meting van administratieve
lasten2.1.2 Toetsing nulmetingen door gemengde commissies2.1.3 Adviescollege terugdringing administratieve
lasten (Actal)2.2 Beleidsuitvoering2.2.1 Nulmetingen en reductiedoelstellingen2.2.2 Getroffen maatregelen2.2.3 Voorbeeld van lastenreductie conform beleidskader2.2.4 Ontwikkelingen in het beleid2.3 Fouten in de toepassing van het beleidskader2.3.1 Reductie bestaande wetgeving2.3.2 Compensatie voor nieuwe wetgeving2.4 Conclusies3 MERKBARE EFFECTEN BEDRIJFSLEVEN3.1 Neerslag van beleid3.2 Verklaringen3.2.1 Informatieverplichtingen werden niet altijd
gehandhaafd en/of door ondernemers nageleefd3.2.2 Ondernemers handhaven voor eigen doeleinden
bepaalde administratieve processen3.2.3 De bron van de informatieverplichting verschuift
van de overheid naar een andere actor3.2.4 De effectuering van lastenreductie als gevolg
van nieuwe wettelijke mogelijkheden heeft tijd nodig3.2.5 Eenmalige aanpassingskosten wegen voor het
bedrijfsleven zwaar3.3 Conclusies4 AANBEVELINGEN4.1 Verbetering communicatie en beleidsinformatie4.2 Selectie van maatregelen5 KABINETSREACTIE EN NAWOORD5.1 Reactie kabinet5.2 Nawoord Algemene RekenkamerLITERATUURLIJSTBIJLAGE 1Overzicht van belangrijkste conclusies, aanbevelingen
en toezeggingenBIJLAGE 2Geselecteerde reductiemaatregelen en nieuwe wetgevingBIJLAGE 3Actal-advies
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 30605Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 339 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
30 605Reductie administratieve lasten voor het bedrijfslevennr. 2RAPPORTInhoud Samenvatting5   1Inleiding71.1Doelstelling kabinet7 1.2Opzet onderzoek81.2.1Probleemstelling8 1.2.2Reikwijdte van het onderzoek8 1.2.3Onderzochte maatregelen81.2.4Onderzoeksmethode9 1.3Verantwoordelijke bewindspersonen10 1.4Opzet rapport10   2Meetmethode kabinet122.1Beleidsinstrumenten12 2.1.1Handleiding «Meten is weten»12 2.1.2Toetsing nulmetingen door gemengde
commissies14 2.1.3Adviescollege terugdringing administratieve
lasten (Actal)14 2.2Beleidsuitvoering152.2.1Nulmetingen en reductiedoelstellingen152.2.2Getroffen maatregelen16 2.2.3Voorbeeld van lastenreductie
conform beleidskader17 2.2.4Ontwikkelingen in het beleid17 2.3Fouten in de toepassing van het
beleidskader18 2.3.1Reductie bestaande wetgeving182.3.2Compensatie voor nieuwe wetgeving192.4Conclusies20    3Merkbare effecten bedrijfsleven213.1Neerslag van beleid213.2Verklaringen21 3.2.1Informatieverplichtingen werden
niet altijd gehandhaafd en/of door ondernemers nageleefd223.2.2Ondernemers handhaven voor eigen
doeleinden bepaalde administratieve processen22 3.2.3De bron van de informatieverplichting
verschuift van de overheid naar een andere actor23 3.2.4De effectuering van lastenreductie
als gevolg van nieuwe wettelijke mogelijkheden heeft tijd nodig243.2.5Eenmalige aanpassingskosten wegen
voor het bedrijfsleven zwaar24 3.3Conclusies25   4Aanbevelingen264.1Verbetering communicatie en beleidsinformatie26 4.2Selectie van maatregelen27    5Kabinetsreactie en nawoord285.1Reactie kabinet28 5.2Nawoord Algemene Rekenkamer28     Literatuurlijst29   Bijlage 1Overzicht van belangrijkste conclusies, aanbevelingen en toezeggingen30Bijlage 2Geselecteerde reductiemaatregelen en nieuwe wetgeving31Bijlage 3Actal-advies35SAMENVATTINGHet kabinet wil de regelzucht en bureaucratie in Nederland terugdringen.
Daartoe heeft het kabinet een ambitieuze doelstelling geformuleerd waarin
staat dat de administratieve lasten van het bedrijfsleven structureel met
25% dienen te verminderen ten opzichte van 31 december 2002. Dit
betekent een reductie van de administratieve lasten voor bedrijven met € 4,1
miljard in de periode 2003–2007. Bij deze reductie gaat het zowel om
het verminderen van de administratieve lasten uit bestaande regelgeving als om het compenseren van nieuwe administratieve lasten
uit voorgenomen regelgeving.De Algemene Rekenkamer heeft voor 24 maatregelen (uit de periode 2003
en 2004) die genomen zijn om de administratieve lasten terug te dringen onderzocht
of het kabinet zijn afspraken met de Tweede Kamer is nagekomen. Vervolgens
is nagegaan welk merkbaar effect de maatregelen tot lastenreductie voor het
bedrijfsleven hebben gehad.Kabinet voldoet aan afspraken met Tweede KamerHet kabinet heeft met de handleiding Meten is weteneen uniform, rijksbreed beleidskader geïmplementeerd. Zowel
nationaal als internationaal zijn er voorbeelden van navolging van deze aanpak.Over de uitvoering van het beleid zijn afspraken gemaakt met de Tweede
Kamer. Uit ons onderzoek komt naar voren dat het kabinet de afspraken die
het met de Tweede Kamer heeft gemaakt, grotendeels is nagekomen. Dit geldt
voor zowel de afspraken over de te treffen reductiemaatregelen als voor de
afspraak om nieuwe wetgeving te compenseren.De reductiemaatregelen die het kabinet aan de Tweede Kamer heeft voorgelegd,
zijn nagenoeg allemaal uitgevoerd. Ook hebben we vastgesteld dat de berekeningen,
zowel voor de lastenreducties als gevolg van de getroffen maatregelen als
voor de noodzakelijke compensatie van nieuwe wetgeving, voor het merendeel
in overeenstemming zijn met de voorgeschreven berekeningswijze uit de handleiding Meten is weten.Merkbare lastenreductie valt bij het bedrijfsleven lager
uitDe Algemene Rekenkamer heeft onderzocht hoe de reductiemaatregelen in
het bedrijfsleven uitwerken. Uit dit onderzoek blijkt dat het kabinetsbeleid
minder merkbaar effect heeft voor het bedrijfsleven dan uit de kabinetsrapportages
valt op te maken. In het onderzoek zijn hiervoor de volgende verklaringen
gevonden:– Geschrapte informatieverplichtingen werden voorheen niet altijd
voor 100% door ondernemers nageleefd;– Bedrijven handhaven voor eigen doeleinden bepaalde administratieve
processen, ook al bestaat daar geen wettelijke verplichting meer toe;– Informatieverplichtingen worden, nadat ze door de overheid zijn
geschrapt, opgelegd door actoren in de sector zelf;– Het duurt enige tijd voordat ondernemers gebruik maken van nieuwe
wettelijke mogelijkheden voor lastenreductie;– Eenmalige aanpassingskosten wegen voor het bedrijfsleven zwaar.Belangrijkste aanbevelingenDe Algemene Rekenkamer constateert dat het kabinet vooruitgang heeft geboekt
in het streven bureaucratie en regeldruk in Nederland te verminderen. Om de
administratieve lasten voor het bedrijfsleven te reduceren heeft het kabinet
een beleidskader ontwikkeld waarmee de ontwikkeling van de administratieve
lasten kan worden gevolgd. Mede op basis van dit kader heeft het kabinet maatregelen
genomen die de administratieve-lastendruk voor ondernemers daadwerkelijk
hebben verminderd. De Algemene Rekenkamer moedigt het kabinet aan om op de
ingeslagen weg verder te gaan. Zij meent wel dat in de toekomst verbeteringen
nodig zijn in de communicatie met het (georganiseerde) bedrijfsleven over
de gerealiseerde lastenreducties om te hooggespannen verwachtingen van het
bedrijfsleven weg te nemen. Daarom bevelen wij aan:– dat het kabinet in de communicatie van haar beleid meer aandacht
schenkt aan de mate waarin de maatregelen voor het bedrijfsleven merkbaar
zijn;– dat het kabinet bij de selectie van lastenreductiemaatregelen
meer ruimte dan nu geeft aan advies vanuit het bedrijfsleven, opdat die wet-
en regelgeving waar het bedrijfsleven het meest last van heeft, voldoende
wordt betrokken in de weging van het kabinet.Reactie kabinet en nawoord Algemene RekenkamerIn reactie op het onderzoek zegt het kabinet te beseffen dat de beleefde
lastenvermindering een belangrijke indicator is voor het succes van het ingezette
beleid. In het traject van verdere verbetering van de opgebouwde infrastructuur
en meetmethodiek zal het kabinet hieraan aandacht besteden. Ook zegt het kabinet
toe om in de verdere uitwerking van het reductiebeleid uitdrukkelijk in te
gaan op de rol die het bedrijfsleven in dit proces kan gaan vervullen. De
Algemene Rekenkamer kan zich vinden in de benadering van het kabinet om de
aanbevelingen mee te nemen in het verdere beleidsproces.1 INLEIDING1.1 Doelstelling kabinetVeel wetten en regels van de overheid brengen voor het bedrijfsleven in
Nederland «administratieve lasten» met zich mee. Het zijn de kosten
die bedrijven moeten maken om te voldoen aan informatieverplichtingen die
uit wetten en regels voortvloeien. Deze verplichtingen betreffen het verzamelen,
bewerken, registreren, bewaren en ter beschikking stellen van informatie.De rijksoverheid spant zich al enkele decennia in om de administratieve
lasten voor het bedrijfsleven te verminderen. Verschillende commissies hebben
hiervoor in de loop der tijd aanbevelingen gedaan (de commissie Grapperhaus
in 1986; de commissie Slechte in 1998). Vanaf begin jaren negentig hebben
de opeenvolgende kabinetten ambitieuze doelstellingen geformuleerd om de administratieve-lastendruk
voor het bedrijfsleven te verminderen, tot op heden echter zonder structureel
resultaat (Ministerie van Financiën, 2004).Ook in het regeerakkoord van het tweede kabinet Balkenende is de reductie
van de administratieve lasten voor het bedrijfsleven benoemd tot beleidsprioriteit.
In dit kader zijn vier beleidslijnen uitgezet (Ministerie van Financiën,
2004):1. Het kabinet heeft een aantal projecten benoemd waarin speciaal wordt
gekeken naar administratieve-lastenproblematiek die de individuele departementen
overstijgt. Het gaat dan bijvoorbeeld om vergunningen, subsidies en toezicht.2. Het kabinet continueert het programma «ICT en Administratieve
Lastenverlichting», kortweg ICTAL, dat in 2002 is gestart. Binnen dit
programma werken overheid en bedrijfsleven samen om een centrale ICT-infrastructuur
te ontwikkelen waarmee de informatie- en gegevensuitwisseling tussen bedrijfsleven
en overheid kan worden vereenvoudigd, zodat de administratieve rompslomp bij
het bedrijfsleven vermindert (Ministerie van Economische Zaken, 2003).3. Het kabinet ontplooit initiatieven om de administratieve lasten die
een gevolg zijn van Europese wetgeving, te verlagen.4. Het kabinet wil in de huidige kabinetsperiode (2003–2007) de
administratieve-lastendruk voor het bedrijfsleven met een kwart verminderen
ten opzichte van 31 december 2002. Op deze peildatum bedroegen de lasten
volgens het kabinet ongeveer € 16,4 miljard (Ministerie van Financiën,
2004). In 2007 moet dit bedrag met € 4,1 miljard zijn teruggebracht
tot € 12,3 miljard. Bij deze reductie gaat het zowel om het verminderen
van de administratieve lasten uit bestaande regelgeving
als om het zoveel mogelijk beperken van de administratieve lasten uit voorgenomen regelgeving. Mocht nieuwe wetgeving tóch
administratieve lasten met zich meebrengen, dan moeten deze worden gecompenseerd
door extra reductiemaatregelen.Het onderzoek van de Algemene Rekenkamer richt zich op de vierde beleidslijn.
De overige drie beleidslijnen komen in dit rapport niet aan de orde.1.2 Opzet onderzoek1.2.1 ProbleemstellingDe Algemene Rekenkamer heeft van juni tot en met november 2005 onderzoek
gedaan naar de effectiviteit van het kabinetsbeleid dat gericht is op de doelstelling
de administratieve lasten voor het bedrijfsleven met 25%, zijnde € 4,1
miljard, te reduceren. We hebben voor de periode 2003 en 2004 onderzocht of
het kabinet zijn afspraken met de Tweede Kamer is nagekomen. Vervolgens is
gekeken of de maatregelen tot lastenreductie bij het bedrijfsleven merkbaar
waren.1.2.2 Reikwijdte van het onderzoekWij concentreren ons in dit onderzoek op de kabinetsafspraken en de effecten
die het kabinetsbeleid heeft op de lasten van het bedrijfsleven. Wij zeggen
niets over de effecten die het lastenreductiebeleid heeft binnen de overheid
zelf. Wij realiseren ons dat die effecten er zijn: waar regels en wetten worden
geschrapt, kan de overheid besparen op de kosten die zij moet maken voor het
uitvoeren en handhaven daarvan.De doelstellingen van het reductiebeleid en de kabinetsrapportages over
de gerealiseerde lastenreducties laten dergelijke effecten buiten beschouwing.
In lijn daarmee komen deze effecten ook in dit onderzoek niet in beeld.1.2.3 Onderzochte maatregelenWe hebben alleen maatregelen onderzocht die inmiddels al tot een aanwijsbaar
resultaat bij het bedrijfsleven geleid zouden moeten hebben. Dit zijn de 59
maatregelen die in 2003 en 2004 door het kabinet zijn ingevoerd om de administratieve
lasten voor het bedrijfsleven te verminderen (Ministerie van Financiën,
2005a).1Van deze maatregelen waren er 29 van toepassing op het totale bedrijfsleven.
Daaruit hebben wij de tien maatregelen geselecteerd die volgens het kabinet
de grootste lastenreductie hebben opgeleverd. Verder hebben we tien reductiemaatregelen
geselecteerd die betrekking hadden op specifieke sectoren, te weten de sectoren
zorg, agro en verder de sector financiële markten en de autobranche.
Bijlage 2 geeft een overzicht van de twintig door ons geselecteerde reductiemaatregelen.Voor elk van deze twintig maatregelen hebben wij onderzocht of zij conform
de kabinetsafspraken zijn berekend en hoe ze hebben uitgepakt in het bedrijfsleven.
De in het onderzoek betrokken maatregelen zijn volgens het kabinet tezamen
goed voor een reductie van administratieve lasten van € 657 miljoen
in de periode 2003–2004. Dit is ruim 70% van de totale reductie
die volgens het kabinet in de periode 2003–2004 is gerealiseerd.2Zoals hiervoor vermeld, wil het kabinet de eventuele administratieve lasten
van nieuwe wetgeving compenseren door extra reductiemaatregelen. Naar de naleving
en effectiviteit van deze beleidslijn hebben we eveneens onderzoek gedaan.
Van de veertien nieuwe regelingen uit 2003 en 2004 hebben we op grond van
de hiervoor genoemde criteria vier regelingen geselecteerd.3 Ook deze regelingen zijn opgenomen in bijlage 2. We hebben niet de
volledigheid van de compensatie onderzocht. Wel hebben we gekeken hoe deze
administratieve lasten in het bedrijfsleven hebben uitgepakt.De hiervoor geschetste selectie van onderzochte maatregelen wordt in figuur
1 schematisch weergegeven.1.2.4 OnderzoeksmethodeVoor het verzamelen van de voor ons onderzoek benodigde gegevens hebben
we verschillende methoden gehanteerd.Om te beginnen hebben we gesprekken gevoerd met de departementen die betrokken
waren bij de door ons geselecteerde twintig reductiemaatregelen en de vier
gevallen van nieuwe wetgeving.1 In samenspraak
met deze departementen hebben we voor elke maatregel vastgesteld (a) wat de
maatregel precies inhoudt, (b) welke lastenreductie voor het bedrijfsleven
dat volgens het kabinet heeft opgeleverd en (c) hoe de berekening daarvan
is onderbouwd.Het ontstane beeld hebben we voorgelegd aan het bedrijfsleven. Hiertoe hebben we in de periode augustus tot en met november 2005 ongeveer
tachtig interviews gehouden met personen die in de praktijk te maken hebben
met de lastenreductiemaatregelen van het kabinet: vertegenwoordigers van branche-
en koepelorganisaties en ondernemers uit het groot-, midden- en kleinbedrijf.
In de interviews hebben we voor elk van de twintig door ons onderzochte reductiemaatregelen
gevraagd hoe deze volgens de direct betrokkenen in de praktijk van de ondernemer
hebben uitgepakt.Vervolgens hebben we deze ervaringsgegevens uit het bedrijfsleven op verschillende
manieren gevalideerd met een nadere feitelijke onderbouwing. Bij een aantal
maatregelen hebben we de merkbare lastenreductie voor het bedrijfsleven afgeleid
uit overheidsrapportages, zoals Tweede Kamerstukken en inspectierapporten.
Voor andere maatregelen hebben we de lastenreductie vastgesteld op basis van
expertinterviews of enquêtes onder een steekproef van organisaties en
bedrijven.Ons onderzoek naar de uitwerking van de reductie van de administratieve
lasten in het bedrijfsleven is gebaseerd op de ontwikkeling van de lasten
zoals ondernemers die hebben waargenomen; de vergaarde ervaringsgegevens zijn
geverifieerd aan de hand van feitelijke gegevens.Na de afronding van het onderzoek hebben we de uitkomsten en de conclusies
besproken met vertegenwoordigers van overheid en bedrijfsleven in een expertmeeting.1.3 Verantwoordelijke bewindspersonenHet merendeel van de ministeries draagt bij aan de doelstelling om de
administratieve lasten voor het bedrijfsleven met 25%, zijnde € 4,1
miljard, te reduceren.1 Per ministerie is de betreffende
bewindspersoon verantwoordelijk voor de uitvoering van het beleid.De coördinerende verantwoordelijkheid voor het realiseren van de
reductiedoelstelling ligt bij de minister van Financiën. Onder zijn verantwoordelijkheid
voert de Interdepartementale Projectgroep Administratieve Lasten (IPAL) de
ambtelijke regie.1.4 Opzet rapportDe onderzoeksresultaten worden in twee hoofdstukken beschreven.In hoofdstuk 2 richten we ons op het beleid waarmee het kabinet zijn doelstellingen
voor administratieve-lastenreductie wil realiseren. We beschrijven eerst de
instrumenten die het kabinet hiervoor inzet en de manier waarop het kabinet
de behaalde resultaten meet. Vervolgens beoordelen we in welke mate het kabinet
het eigen beleid heeft uitgevoerd. Bij deze beoordeling gaan we uit van de
afspraken die door het kabinet en de Tweede Kamer zijn gemaakt over de methodiek
om de administratieve lasten te meten.In hoofdstuk 3 presenteren wij, als aanvullend onderzoek, de neerslag
van het beleid bij het bedrijfsleven. Wij realiseren ons dat dit geen onderdeel
is van de doelstelling van het overheidsbeleid inzake reductie van de administratieve
lastendruk. Wij zijn bij dit onderzoek overigens uitgegaan van de door het
kabinet vastgestelde definitie van administratieve lasten.In hoofdstuk 4 doen we enkele aanbevelingen aan de betrokken bewindspersonen.De minister van Financiën heeft op 1 juni 2006 op het onderzoek
gereageerd, namens het kabinet. Een samenvattende weergave van deze reactie
en het nawoord van de Algemene Rekenkamer zijn opgenomen in hoofdstuk 5.2 MEETMETHODE KABINETIn het regeerakkoord van het tweede kabinet-Balkenende is de doelstelling
vastgelegd om de administratieve lasten voor het bedrijfsleven structureel
met 25%, zijnde € 4,1 miljard, te reduceren. Voor de uitvoering
van deze doelstelling heeft het kabinet een beleidskader ontwikkeld. In § 2.1
belichten we de belangrijkste instrumenten uit dit beleidskader. Aansluitend
bespreken we in § 2.2 hoe deze instrumenten door het kabinet worden
ingezet. We illustreren daarbij de door het kabinet gewenste uitwerking van
het beleid met behulp van een voorbeeld uit de praktijk en we bespreken een
aantal ontwikkelingen in het administratieve-lastenreductiebeleid.In sommige gevallen blijkt het kabinet het beleidskader niet juist te
hebben toegepast bij de bepaling van de hoogte van de behaalde lastenreductie,
dan wel bij de bepaling van de hoogte van de administratieve lasten van nieuwe
wet- en regelgeving. We bespreken deze gevallen in § 2.3. We sluiten
in § 2.4 het hoofdstuk af met conclusies.2.1 Beleidsinstrumenten2.1.1 Handleiding Meten is wetenOm vast te kunnen stellen of de doelstelling van 25% lastenreductie
in de periode 2003–2007 verwezenlijkt wordt, heeft het kabinet kwantitatieve
gegevens nodig. In de eerste plaats is kwantitatief inzicht vereist in de «nulsituatie»:
de omvang van de administratieve lasten voortvloeiend uit de op 31 december
2002 bestaande wet- en regelgeving. In de tweede plaats is het noodzakelijk
om zicht te hebben op de veranderingen die reductiemaatregelen en/of nieuwe
regelgeving teweegbrengen in de kwantitatieve omvang van de administratieve
lasten voor het bedrijfsleven.Voor het verkrijgen van beide soorten gegevens (nulsituatie en bereikte
veranderingen) moeten metingen worden gedaan. Het is belangrijk dat zulke
metingen uniform, aan de hand van steeds dezelfde aannames, gebeuren. De ministeries
hebben daarom in 2003 in samenwerking met het Adviescollege terugdringing
administratieve lasten (Actal; zie § 2.1.2) en enkele gespecialiseerde
onderzoekbureaus een standaard vastgesteld die bij alle metingen is (en wordt)
gehanteerd.Deze standaard is vastgelegd in de handleiding Meten
is weten. Deze handleiding geeft een eenduidige definitie van administratieve
lasten en schrijft een methode voor de uniforme meting voor. De Tweede Kamer
is op 9 april 2004 per brief geïnformeerd over de handleiding en
de daarin opgenomen definitie en meetmethode (Ministerie van Financiën,
2004).Definitie van administratieve lastenDe handleiding Meten is weten definieert administratieve
lasten voor het bedrijfsleven als: «de kosten voor het bedrijfsleven
om te voldoen aan informatieverplichtingen voortvloeiend uit wet- en regelgeving
van de overheid.» Administratieve lasten hebben derhalve uitsluitend
betrekking op informatieverplichtingen en moeten worden onderscheiden van
de financiële en inhoudelijke verplichtingen van de overheid.Financiële, inhoudelijke en informatieverplichtingen
als gevolg van wet- en regelgevingFinanciële verplichtingen
(fiscale, premie- en vergunningslasten): hierbij gaat het bijvoorbeeld
om de betaling van belastingen (loonbelasting), premies (werknemersverzekeringen),
en leges (de kosten van een vergunning).  Inhoudelijke verplichtingen
(nalevingslasten): hier gaat het om de kosten die gemaakt moeten
worden voor bijvoorbeeld: de aanschaf van roetfilters voor auto’s op
grond van milieuregels, het aanbrengen van voorzieningen voor werknemers uit
hoofde van arboregelgeving, het verwerven van vakkennis die benodigd is om
een wettelijk vereist diploma te behalen.  Informatieverplichtingen
(administratieve lasten):dit zijn bijvoorbeeld de kosten die voorvloeien
uit: het rapporteren over de uitkomst van emissiemetingen, het opstellen van
arborapportages, het tonen van een bepaald diploma.Meting van administratieve lastenVoor de meting van administratieve lasten is in de handleiding Meten is weten een standaardkostenmodel opgesteld. De
administratieve lasten worden in dit model bepaald door de kosten op te tellen
van alle handelingen die nodig zijn om aan de informatieverplichting te voldoen.
Aan de basis van de meting van de administratieve lasten staat dus de identificatie
van de noodzakelijke handelingen.1 Op deze handelingen
wordt een formule toegepast waardoor uiteindelijk de kosten per handeling
worden bepaald.Formule ter bepaling van de kosten per
handeling Totale kosten van de handeling = P x
Q, waarin: • P
(kosten per handeling) = tarief x tijd, Tarief = uurtarief van de persoon
(intern of extern) die de handeling uitvoert; Tijd = aantal uur die het de
persoon kost om de handeling uit te voeren. • Q
(aantal maal per jaar waarin de handeling wordt uitgevoerd) = aantal bedrijven
x frequentie Aantal bedrijven = het aantal bedrijven waarop de regelgeving
van toepassing is; Frequentie = het aantal maal dat een bedrijf een handeling
per jaar uitvoert.Vooronderstellingen bij de meting van administratieve
lastenDe handleiding Meten is weten bevat verder
afspraken omtrent de uitgangspunten bij de meting van administratieve lasten.
Voor de opstelling van de nulmetingen zijn dit onder meer de volgende afspraken:– De administratieve lasten worden geraamd op basis van de aanname
dat de wetgeving voor 100% wordt nageleefd;– De kosten van registraties met een gemengde functie (registraties
waarbij de informatieverplichting die de wet aan ondernemers stelt samenvalt
met de informatiebehoefte die ondernemers op grond van hun eigen bedrijfsvoering
hebben) worden volledig aan desbetreffende wet- en regelgeving als administratieve
last toegerekend;– Vrijwilligheid speelt geen rol bij de bepaling of informatiekosten
wel of niet tot de administratieve lasten worden gerekend.Voor de bepaling van de ontwikkeling in administratieve lasten als gevolg
van wijzigingen in de wet- en regelgeving zijn de volgende afspraken in de
handleiding opgenomen:– Administratieve-lastenreducties en -toenames worden als volledig
gerealiseerd beschouwd met ingang van de datum van inwerkingtreding. Voor
reducties en toenames als gevolg van aanpassingen in wet- en
regelgeving, geldt de in het Staatsblad gepubliceerde datum van inwerkingtreding.1– Eenmalige kosten in het kader van een investering die het bedrijfsleven
moet doen om aan een gewijzigde informatieverplichting te voldoen, moeten
worden uitgesmeerd over de periode van afschrijving. Overige eenmalige kosten
hoeven niet te worden gekwantificeerd.– Mogelijke baten die bedrijven ondervinden bij de informatieverplichting,
worden buiten beschouwing gelaten.De minister van Financiën heeft de Tweede Kamer laten weten dat de
gekwantificeerde administratieve lasten op basis van de handleiding Meten is weten slechts een benadering van de werkelijke
lasten voor het bedrijfsleven zijn (Ministerie van Financiën, 2004).
In deze brief wijst hij op de enge definitie van administratieve lasten, die
geen rekening houdt met de ontwikkeling van overige «irritante»
lasten voor ondernemers. Ook wordt in de brief gewezen op de problematiek
rond de «gemengde functies» van bepaalde informatieprocessen.2.1.2 Toetsing nulmetingen door gemengde commissiesIn de handleiding Meten is weten is vastgelegd
op welke wijze de nulmetingen per ministerie moeten worden gedaan en op welke
wijze de kwantitatieve effecten van wijzigingen in de wet- en regelgeving
moeten worden bepaald. Om het draagvlak voor deze kwantitatieve aanpak bij
het bedrijfsleven te waarborgen zijn de nulmetingen en de reductiemaatregelen
op elk ministerie voorgelegd aan zogenaamde «gemengde commissies».
In deze commissies zijn zowel het departement als het bedrijfsleven vertegenwoordigd.Behalve bij de toetsing van de kwaliteit van de nulmetingen spelen de
gemengde commissies ook een rol bij de keuze van de maatregelen om de administratieve
lasten te reduceren en zien zij toe op de voortgang van de uitvoering van
de maatregelen.2.1.3 Adviescollege terugdringing administratieve
lasten (Actal)In mei 2000 heeft het kabinet het Adviescollege terugdringing administratieve
lasten (Actal) ingesteld. Actal is een tijdelijk en onafhankelijk college
dat adviezen verstrekt die moeten bijdragen aan een structurele verlaging
van de administratieve lasten voor bedrijven. In 2003 is de instelling van
Actal met drie jaar verlengd.Actal adviseert het kabinet over de administratieve lasten van nieuwe
wet- en regelgeving. Het college beziet of het ministerie een juist kwantitatief
inzicht biedt in de gevolgen van het wetsvoorstel voor de administratieve
lasten van het bedrijfsleven. Tevens adviseert het college ministeries over
alternatieve beleidsinstrumenten die op het gebied van de administratieve
lasten minder belastend voor het bedrijfsleven zijn.Per 1 januari 2005 is de bevoegdheid van Actal uitgebreid. Sindsdien
spreekt het college zich ook uit over de administratieve lasten voor burgers.Op 23 december 2005 heeft Actal advies uitgebracht over de mogelijkheden
voor het verbeteren van de kwaliteit en toepassing van de meetmethodiek van
de administratieve lasten voor het bedrijfsleven (zie bijlage 3). We betrekken
dit advies in onze aanbevelingen (hoofdstuk 4).2.2 Beleidsuitvoering2.2.1 Nulmetingen en reductiedoelstellingenOp basis van de handleiding Meten is weten
is per departement een nulmeting gedaan naar de omvang van de administratieve
lasten als gevolg van de wet- en regelgeving op 31 december 2002. Het
kabinet heeft vervolgens voor ieder departement een «administratieve-lastenplafond»
vastgesteld: een grenswaarde waar de lasten voortvloeiend uit de wet- en regelgeving
van dat departement onder moeten blijven. Deze situatie moet eind 2007 zijn
gerealiseerd.Om de administratieve lasten beneden dit plafond te krijgen zijn per departement
reductiemaatregelen benoemd. De kabinetsrapportage van maart 2005 vermeldt
194 van dergelijke reductiemaatregelen (Ministerie van Financiën, 2005a).
Deze maatregelen behelzen niet alleen het schrappen of wijzigen van wet- en
regelgeving, maar ook het stimuleren van ondernemers om efficiënter om
te springen met de informatieverplichtingen die zij van overheidswege opgelegd
krijgen.Figuur 2 geeft per departement inzicht in de beoogde ontwikkeling van
de administratieve lasten als gevolg van deze maatregelen.2.2.2 Getroffen maatregelenIn zijn voortgangsrapportage aan de Tweede Kamer van oktober 2005 constateert
het kabinet dat de uitvoering van de geplande reductiemaatregelen op schema
ligt (Ministerie van Financiën, 2005b). Eind 2004 is volgens het kabinet
ruim € 931 miljoen aan netto-reductie gerealiseerd. De resterende € 3,2
miljard volgt in 2005, 2006 en 2007.Twintig reductiemaatregelen die volgens het kabinet in 2003 en 2004 zijn
genomen, heeft de Algemene Rekenkamer nader onderzocht. In § 1.2.3
zijn de selectiecriteria weergegeven. Het betreft de volgende ingrepen in
wet- en regelgeving:  1. Wijziging
tijdelijke regeling Legionellapreventie  2. Wijzing
regeling Certificatie arbodiensten  3. Vervallen
verplichting tot werkoverleg over arbeidsomstandigheden  4. Wijziging
Auteurswet in verband met inning reprorecht 5. Afschaffen
afdrachtvermindering lage lonen (SPAK) 6. Afschaffen
feestgeschenkenregeling (inclusief amendement kerstpakketten)  7. Invoering
elektronische aangifte omzetbelasting  8. Invoering
elektronische aangifte winstbelasting 9. Vereenvoudiging
regeling woon-werkverkeer10. Invoering
mogelijkheid van elektronische facturering 11. Aanpassing
toezichtpraktijk Wet toezicht effectenverkeer 12. Aanpassing
Wet toezicht beleggingsinstellingen 13. Aanpassing
Wet financiële betrekkingen buitenland 14. Efficiënter
inwinnen landbouwtellingsgegevens bij agrariërs 15. Schrappen
hygiënevoorschriften voor veevervoer 16. Aanpassing
honden- en kattenbesluit 17. Vervallen
verplichting voor bezoekersregistratie landbouwbedrijven18. Vervallen
van machtigingen bij ziekenhuisopname19. Aanpassing
verplichte administratie kentekenbewijzen 20. Digitalisering
afgifte deel II kentekenbewijsHet kabinet rapporteert dat met deze maatregelen een reductie van de administratieve
lasten is gemoeid van € 657 miljoen. Wij hebben vastgesteld dat
de betreffende maatregelen daadwerkelijk zijn genomen.1Ook hebben we vastgesteld dat de reductiebedragen die aan deze maatregelen
zijn gekoppeld, zijn gebaseerd op de handleiding Meten
is weten. Voor nagenoeg alle maatregelen zijn berekeningen gemaakt
waarbij de formule PxQ (zie § 2.1.1) juist is geoperationaliseerd.
Slechts in enkele gevallen hebben wij fouten in de toepassing van de handleiding Meten is weten vastgesteld. In § 2.3 gaan wij
hier nader op in.Wij hebben ook vier gevallen van nieuwe wetgeving uit 2003 en 2004 onderzocht
waarvoor het kabinet compenserende maatregelen dient te nemen. Het gaat om
de volgende wettelijke maatregelen: 1. Amendement kerstpakketten 2. Invoering Wet toezicht trustkantoren3. Uitbreiding Wet identificatie
dienstverlening4. Nieuwe hygiënevoorschriften
voor geiten en schapenHet kabinet rapporteert een verhoging van de administratieve lasten als
gevolg van deze nieuwe wetgeving van € 46 miljoen. Wij hebben geconstateerd
dat dit bedrag is gebaseerd op een juiste toepassing van de formule
PxQ (zie § 2.1.1). Daarnaast hebben wij tijdens het onderzoek kennisgenomen
van een nieuw geval van regelgeving waaruit nieuwe administratieve lasten
voortvloeien die ten onrechte niet zijn opgenomen in de kabinetsrapportage.
In § 2.3 gaan wij ook op dit geval nader in.Op grond van deze bevindingen concluderen wij dan ook dat het kabinet
de afspraken die het met de Tweede Kamer heeft gemaakt, grotendeels is nagekomen.2.2.3 Voorbeeld van lastenreductie conform beleidskaderWe hebben in het voorafgaande in abstracte zin het meetinstrumentarium
besproken waarmee het kabinet het effect van genomen reductiemaatregelen bepaalt.
Hoe werkt dit nu?We illustreren hieronder de toepassing van het beleidskader van het kabinet
aan de hand van een praktijkvoorbeeld.Digitalisering tenaamstelling kentekenbewijzen:
toepassing van Meten is wetenVoorheen moesten ondernemers in de autobranche
regelmatig naar het postkantoor om kentekenbewijzen van verhandelde auto’s
op de juiste naam te laten overschrijven. Het Ministerie van Verkeer en Waterstaat
heeft de kosten hiervan berekend op circa € 13,5 miljoen, op grond
van de aanname dat het om 590 737 voertuigen per jaar gaat en dat de
gang naar het postkantoor dertig minuten kost tegen een uurtarief van € 45. In 2003 heeft het Ministerie van Verkeer
en Waterstaat ervoor gezorgd dat ondernemers een aansluiting kunnen krijgen
op het computersysteem «Tenaamstelling Voertuigen» (TV), waarmee
zij de overschrijving digitaal vanuit het eigen bedrijf kunnen afhandelen.
De tijd die nodig is om een kenteken over te schrijven wordt hiermee teruggebracht
tot acht minuten. De reductie aan lasten die het ministerie hiermee zou realiseren
bedraagt circa € 9,8 miljoen (590 737 x 22/60 x € 45).   Uit cijfers van de Rijksdienst voor het
Wegverkeer (RDW) blijkt dat in 2005 590 000 overschrijvingen via
het TV-systeem verlopen. De door het ministerie gerapporteerde reductie is
in dit geval dus gerealiseerd.2.2.4 Ontwikkelingen in het beleidOp het beleidsterrein van de administratieve-lastenreductie vinden sinds
de start van het hiervoor beschreven lastenreductiebeleid ontwikkelingen plaats
die gekenschetst kunnen worden als «verdieping» en «verbreding»
van de aanpak. De kabinetsrapportage van oktober 2005 vermeldt nationale en
internationale aanzetten in deze richting. We beschrijven kort de ontwikkelingen
die gaande zijn.In het kader van een «verdieping» van de aanpak van de lastenreductie
werkt het Ministerie van Economische Zaken in pilots aan een methode om, analoog
aan de methodiek voor de berekening van de administratieve lasten van het
bedrijfsleven, ook de nalevingskosten te berekenen
waarmee het bedrijfsleven te maken heeft. Deze methodiek zal deel gaan uitmaken
van de bestaande bedrijfseffectentoets voor voorgenomen regelgeving.Voorbeelden van een «verbreding» van het lastenreductiebeleid
vormen volgens het kabinet de initiatieven die andere overhedennemen om de administratieve lasten te reduceren. Zo meldt het kabinet
dat de infrastructuur voor de aanpak van de administratieve lasten door de
Europese Commissie geleidelijk is versterkt, waardoor ook de administratieve
lasten op Europees niveau kunnen worden gemeten. Ook wordt navolging
gemeld van de aanpak van het kabinet in OESO-verband.Ook op nationaal niveau is de aanpak van het lastenreductiebeleid volgens
het kabinet verbreed, namelijk met nulmetingen naar de administratieve lasten
als gevolg van regelgeving van provincies en gemeenten. In diverse gemeenten
zijn projecten gestart om de administratieve-lastendruk voor ondernemers terug
te dringen. Het kabinet noemt hierbij ook het «snoeiplan» dat
de Vereniging van Nederlandse Gemeenten (VNG) heeft opgesteld.Zelf neemt het kabinet in het kader van het actieprogramma «Andere
Overheid» momenteel ook verscheidene initiatieven op andere terreinen.Zo is de methodiek van «meten is weten» op een vergelijkbare
wijze toegepast voor de aanpak van de administratieve lasten voor de burger.
(Ministerie van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties, 2004). Verder zijn
er initiatieven genomen om de bureaucratie en regeldruk binnen het publieke
domein te reduceren. Met de VNG worden de mogelijkheden bezien voor een aanpak
van de administratieve lasten die voortkomen uit medebewindstaken. Ook zijn
programma’s gestart om de kosten die gemoeid zijn met de uitvoering
van regels door onderwijsinstellingen, ziekenhuizen en politie te verminderen.2.3 Fouten in de toepassing van het beleidskader2.3.1 Reductie bestaande wetgevingNiet in alle gevallen is het beleidskader, zoals dit is vastgelegd in
de handleiding Meten is weten, juist toegepast
bij de bepaling van de hoogte van de behaalde reductie. Wij zijn dergelijke
tekortkomingen bij enkele reductiemaatregelen van het kabinet tegengekomen.
In de betreffende gevallen is de behaalde reductie van administratieve lasten
overschat.Op grond van ons onderzoek van twintig maatregelen van de in totaal 194
getroffen maatregelen bevat de door het kabinet gerapporteerde reductie van € 657
miljoen als gevolg van fouten in de toepassing van het beleidskader een overschatting
van ongeveer € 68 miljoen. Deze overschatting is als volgt opgebouwd:– Het kabinet rapporteert dat met de invoering van het nieuwe rapportagekader
voor de Wet financiële betrekkingen buitenland een lastenreductie is
gemoeid van € 65,4 miljoen. In deze berekening is echter uitgegaan
van verkeerde uitgangspunten waardoor de reductie met € 45 miljoen
is overschat (zie kader). Deze overschatting maakt ook deel uit van de nulmeting
uit 2002 en zou dus ook daar gecorrigeerd moeten worden. Indien deze aanpassing
wordt uitgevoerd, dan heeft de geconstateerde overschatting minder invloed
op de kabinetsdoelstelling in relatieve termen, namelijk 25% reductie
ten opzichte van de nulmeting uit 2002.– Het kabinet rapporteert dat met de wijziging in het rapportagekader
op grond van de Wet toezicht beleggingsinstellingen een lastenreductie is
gemoeid van € 11,4 miljoen. Wij hebben echter geen berekening aangetroffen
die betrekking heeft op de betreffende maatregel. De hoogte van de reductie
is onzeker en wij hebben deze derhalve niet meegenomen.– De maatregel «Efficiënter inwinnen landbouwtellingsgegevens»
is nog niet doorgevoerd. Hierdoor is de reductie van € 2,6 miljoen
dus (nog) niet in de praktijk gerealiseerd.– Voor twee maatregelen in de agrosector sluit het bedrag dat volgt
uit de berekening van de lastenreductie, niet aan op het bedrag dat het kabinet
rapporteert. De rapportage van het kabinet is als gevolg hiervan € 9,1
miljoen te hoog.1Nieuw rapportagekader Wet financiële
betrekkingen buitenland Om inzicht te krijgen in het financiële
verkeer met het buitenland heeft de Nederlandsche Bank uit hoofde van de Wet
financiële betrekkingen buitenland een rapportageverplichting opgelegd
aan ondernemingen met internationale activiteiten. Met ingang van 1 april
2003 zijn deze voorschriften vervangen door de rapportagevoorschriften betalingsbalansrapportages.
Met de maatregel zou volgens het kabinet een reductie van de administratieve
lasten zijn gerealiseerd van € 65,4 miljoen. Deze reductie is berekend
als het verschil tussen de nulmeting (€ 75 miljoen) en de éénmeting
(€ 9,6 miljoen). Wij constateren dat deze reductie onjuist
is berekend als gevolg van een overschatting in de nulmeting die niet is herhaald
in de éénmeting. In plaats van de gerapporteerde € 75
miljoen aan administratieve lasten in de nulmeting, was volgens ons sprake
van maximaal € 30,1 miljoen. De lastenreductie bedraagt dan € 20,5
miljoen. De overschatting in de nulmeting is gebaseerd
op twee meetfouten. Ten eerste is het aantal personen dat bij grootbanken
werd ingezet om aan de oude rapportageverplichting te voldoen gesteld op 34
fulltime equivalents (fte). Drie van de vier grootbanken geven aan dat voor
deze verplichting maximaal 15 fte werden ingezet. Daarnaast is in de nulmeting
uitgegaan van 312 000 rapportages (HI-formulieren) dat jaarlijks werd
ingestuurd. Uit gegevens van De Nederlandsche Bank blijkt echter dat in de
praktijk jaarlijks ongeveer 138 000 formulieren binnenkwamen.2.3.2 Compensatie voor nieuwe wetgevingHet beleidskader, zoals dit is vastgelegd in de handleiding Meten is weten, is bij de bepaling van de hoogte van de administratieve
lasten van nieuwe wet- en regelgeving in één door ons onderzocht
geval niet juist toegepast. Zoals eerder vermeld houdt de kabinetsdoelstelling
in dat de administratieve lasten van nieuwewet-
en regelgeving moeten worden gecompenseerd met extra reductiemaatregelen om
te voorkomen dat de administratieve lasten voor het bedrijfsleven aan het
eind van de kabinetsperiode boven het vastgestelde plafond uitkomen. De effectiviteit
van deze aanpak hangt uiteraard af van de mate waarin de inschatting die het
kabinet maakt van de nieuwe administratieve lasten, juist en volledig is.Ons onderzoek richtte zich op de «juistheid» van de berekening
van de administratieve lasten van vier gevallen van nieuwe wetgeving. Ons
onderzoek bevatte geen toets op de «volledigheid» van de compensatie
voor de nieuwe wet- en regelgeving uit de jaren 2003 en 2004. Toch bleek dat
in één geval, als gevolg van een tekortkoming in de toepassing
van dit beleidskader, de rapportage van het kabinet onvolledig is.Wij baseren dit oordeel op onze analyse van de uitvoeringsregeling «Customer
Due Diligence» van de Nederlandsche Bank die in 2003 in werking is getreden.2 Het betreft een regeling van de Nederlandsche Bank die
kredietinstellingen en verzekeraars verplicht tot het monitoren van hun klanten
om witwaspraktijken te voorkomen waarvan de administratieve lasten worden
geschat op € 60 miljoen (zie kader op de volgende pagina).Invoering Regeling Customer Due Diligence
kredietinstellingen en verzekeraars De Nederlandsche Bank heeft in 2003 in
het kader van internationale afspraken omtrent «Customer Due Diligence»
(CDD), oftewel klantenmonitoring, de regeling «CDD kredietinstellingen
en verzekeraars» ingevoerd. Op grond van deze regeling dienen kredietinstellingen
en verzekeraars beleid en procedures op te stellen om inzicht te krijgen in
de klant.De Nederlandse Vereniging van Banken
(NVB) komt tot een schatting van € 600 miljoen aan nieuwe lasten
door de invoering van de CDD (Jaarverslag Nederlandse Vereniging van Banken,
2004). De NVB schat dat circa 10% van deze geschatte kosten betrekking
heeft op handelingen ter identificatie van de cliënt. Dergelijke kosten
vallen onder de definitie die het kabinet hanteert voor administratieve lasten.
In de rapportage van het kabinet van nieuwe administratieve lasten worden
deze nieuwe lasten echter niet vermeld, omdat het Ministerie van Financiën
deze nieuwe lasten ten onrechte heeft opgevat als nalevingslasten.2.4 ConclusiesIn dit hoofdstuk hebben wij het beleidskader beschreven dat het kabinet
heeft ontwikkeld om invulling te geven aan de doelstelling om de administratieve
lasten voor bedrijven met 25%, zijnde € 4,1 miljard, te reduceren.Wij hebben vastgesteld dat het kabinet een methode voor de uniforme meting
van de administratieve lasten heeft ontwikkeld. Verder heeft het kabinet verschillende
instrumenten ingezet, zoals gemengde commissies en het adviescollege Actal,
om draagvlak bij het bedrijfsleven te creëren voor de gekozen aanpak.
Ook constateren we dat de gevolgde aanpak, zowel nationaal als internationaal,
navolging heeft gekregen.Op grond van ons onderzoek naar de uitvoering van het vastgestelde beleidskader,
komen we tot de conclusie dat het kabinet de afspraken die het met de Tweede
Kamer had gemaakt, grotendeels is nagekomen. Dit geldt voor zowel de afspraken
over de te treffen reductiemaatregelen als de afspraak om nieuwe wetgeving
te compenseren. De reductiemaatregelen die het kabinet aan de Tweede Kamer
heeft voorgelegd, zijn nagenoeg allemaal uitgevoerd. Ook hebben we vastgesteld
dat de berekeningen, zowel voor de lastenreducties als gevolg van de getroffen
maatregelen als voor de noodzakelijke compensatie van nieuwe wetgeving, voor
het merendeel in overeenstemming zijn met de voorgeschreven berekeningswijze
uit de handleiding Meten is weten.In enkele gevallen is de handleiding niet juist toegepast. De Algemene
Rekenkamer stelt dat de gerapporteerde reductie van € 657 miljoen
hierdoor met circa € 68 miljoen is overschat. Deze overschatting
is voor een deel ook onderdeel van de nulmeting. Daarnaast is de stijging
van de administratieve lasten als gevolg van nieuwe wetgeving in één
geval te laag ingeschat.3 MERKBARE EFFECTEN BEDRIJFSLEVENIn hoofdstuk 2 hebben we vastgesteld dat de administratieve lasten zich
grotendeels hebben ontwikkeld zoals het kabinet heeft beoogd. Het kabinet
heeft bij meting hiervan de handleiding Meten is weten nagenoeg correct toegepast. Met deze constatering zouden we kunnen
volstaan.In dit hoofdstuk geven we de uitkomsten van ons aanvullende onderzoek
waarin we zijn nagegaan in hoeverre de neerwaartse ontwikkeling van de administratieve
lastendruk ook is neergeslagen bij het bedrijfsleven. Zo’n benadering
is maatschappelijk relevant, omdat het weergeeft in welke mate de lastenreductie
merkbaar is geweest voor het bedrijfsleven.Uit ons onderzoek blijkt dat de reductie van de administratieve lastendruk
maar voor een deel neerslaat bij het bedrijfsleven (§ 3.1). We geven
hiervoor in § 3.2 een aantal verklaringen. We sluiten het hoofdstuk
in § 3.3 af met een samenvatting van de conclusies uit de voorgaande
paragrafen.3.1 Neerslag van beleidWe hebben voor elk van de vierentwintig door ons onderzochte lastenreductiemaatregelen
van het kabinet (zie § 2.2.2) onderzocht in hoeverre de ontwikkeling
in administratieve lasten die het kabinet rapporteert, ook bij ondernemers
is terug te vinden. Hierbij zijn we uitgegaan van de definitie van administratieve
lasten zoals deze is vastgelegd in de handleiding Meten
is weten.Uit dit deel van ons onderzoek kwam het volgende beeld naar voren: bij
vijf van de vierentwintig maatregelen was de ontwikkeling in de administratieve
lastendruk die het kabinet rapporteert, ook in dezelfde mate merkbaar voor
ondernemers. Dit betreft de volgende maatregelen:– Invoering elektronische aangifte omzetbelasting;– Vereenvoudiging regeling woon-werkverkeer;– Digitalisering afgifte deel II kentekenbewijs;– Aanpassing honden- en kattenbesluit;– Nieuwe hygiënevoorschriften geiten en schapen.Bij de overige negentien maatregelen blijkt er sprake te zijn van een
afwijking tussen de ontwikkeling in administratieve lasten die het kabinet
rapporteert en de lastenontwikkeling die ondernemers ondervinden. In geval
van reductiemaatregelen blijkt de reductie die bij ondernemers is neergeslagen
geringer. In gevallen van nieuwe wetgeving blijkt de toename van de lasten
waar het bedrijfsleven zich mee geconfronteerd ziet, groter dan het kabinet
rapporteert.3.2 VerklaringenAls de neerslag van de reductiemaatregelen van administratieve lastendruk
bij het bedrijfsleven afwijkt van de rapportages van het kabinet, dringt zich
de vraag op: hoe komt dat?We hebben in ons onderzoek de volgende verklaringen gevonden voor de afwijking
tussen de meting van het kabinet en de merkbare reductie van de administratieve
lasten voor de ondernemer.1– Geschrapte informatieverplichtingen werden voorheen niet altijd
voor 100% door ondernemers nageleefd;– Bedrijven handhaven voor eigen doeleinden bepaalde administratieve
processen, ook al bestaat daar geen wettelijke verplichting meer toe;– Informatieverplichtingen worden, nadat ze door de overheid zijn
geschrapt, opgelegd door actoren in de sector zelf;– Het duurt enige tijd voordat ondernemers gebruik maken van nieuwe
wettelijke mogelijkheden voor lastenreductie;– Eenmalige aanpassingskosten wegen voor het bedrijfsleven zwaar
en belemmeren het zicht van de ondernemer op de structurele ontwikkeling van
de administratieve lasten;We bespreken deze verklaringen in § 3.2.1 tot en met § 3.2.5.3.2.1 Informatieverplichtingen werden niet altijd
gehandhaafd en/of door ondernemers nageleefdIn de praktijk worden wetten en regels niet altijd voor honderd procent
door de overheid gehandhaafd en/of door ondernemers nageleefd. In geval van
wettelijke informatieverplichtingen die niet worden nageleefd, heeft het schrappen
ervan geen merkbare gevolgen voor de administratieve lasten van de ondernemer.Wij zijn de volgende maatregelen tegengekomen waarbij het niet naleven
van de wetgeving door het bedrijfsleven ertoe heeft geleid dat reductie van
de administratieve last in mindere mate merkbaar was bij de ondernemers:• Wijziging Auteurswet in verband met inning reprorecht (zie kader);• Wijziging tijdelijke regeling Legionellapreventie.Wijziging kosteninning reprorecht Het bedrijfsleven behoorde tot 1 februari
2003 op grond van artikel 17 van de Auteurswet tot de categorie kopieerders
waarvoor een verbodsstelsel gold. Het was alleen toegestaan reprorechtplichtige
pagina’s te kopiëren indien hiervoor vooraf toestemming bij de
rechthebbende was gevraagd. De administratieve lasten van dit wetsartikel
zijn in de nulmeting van het kabinet bepaald op € 57,8 miljoen op
basis van 100% naleving. Met ingang van 18 maart 2004 is
de wet aangepast en betalen ondernemers aan de Stichting Reprorecht een vast
bedrag, dat gebaseerd is op factoren zoals bedrijfsgrootte en branche. De
administratieve lasten van deze nieuwe regeling blijven beperkt tot € 0,1
miljoen. Op grond van het verschil tussen de administratieve
lasten van de oude en de nieuwe wet rapporteert het Ministerie van Justitie
een lastenreductie voor het bedrijfsleven van € 57,7 miljoen. Het ministerie stelt echter ook dat artikel
17 van de Auteurswet voorheen «nooit is geëffectueerd en als zodanig
een dode letter is gebleken.» De werkelijke situatie is dus dat het
bedrijfsleven van de oude wet geen administratieve lasten ondervond omdat
deze in de praktijk niet werd gehandhaafd.3.2.2 Ondernemers handhaven voor eigen doeleinden
bepaalde administratieve processenBepaalde informatieverplichtingen die de wet aan ondernemers stelt, vallen
samen met de informatiebehoefte die ondernemers op grond van hun eigen bedrijfsvoering
hebben. Het genereren (c.q. bewerken, registreren, bewaren of ter beschikking
stellen) van dergelijke informatie vervult dus een «gemengde functie».
Indien de wettelijke verplichtingen rondom deze informatiestroom wegvallen,
treedt per definitie reductie op van de administratieve lasten. In de praktijk
zal echter in dit soort gevallen het schrappen van wetgeving niet één
op één tot lastenvermindering leiden bij de ondernemer.
Hij continueert immers het betreffende informatieproces ten behoeve van zijn
eigen bedrijfsvoering. Alleen is de verantwoordelijkheid voor de betreffende
administratieve processen nu volledig bij de ondernemer zelf gelegd.Wij zijn in ons onderzoek de volgende maatregelen tegengekomen waarbij
deze situatie aan de orde is:• Vervallen van de verplichting tot werkoverleg over arbeidsomstandigheden
(zie kader);• Wijziging rapportagefrequentie op grond van de Wet toezicht effectenverkeer.Werkoverleg over arbeidsomstandigheden
niet langer verplicht Artikel 13 van de Arbeidsomstandighedenwet
1998 bevatte de verplichting voor ondernemingen om per afdeling of werkeenheid
regelmatig overleg over de arbeidsomstandigheden te organiseren tussen de
leiding en de medewerkers. Het Ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid
(SZW) heeft dit artikel geschrapt. In de praktijk zal het bedrijfsleven
echter geen lastenreductie ondervinden van deze wijziging, omdat het werkoverleg
gecontinueerd zal worden vanuit bedrijfsmatige overwegingen van de onderneming
zelf. Het Ministerie van SZW erkent dat het organiseren en het voeren van
werkoverleg een vanzelfsprekend onderdeel van de bedrijfsvoering is. Niettemin
rapporteert het ministerie een reductie van de administratieve lasten van € 89,2
miljoen.3.2.3 De bron van de informatieverplichting verschuift
van de overheid naar een andere actorDe aanpak van administratieve lasten betreft alleen de informatieverplichtingen
die vanuit de rijksoverheid aan bedrijven zijn opgelegd. De kosten van informatieverplichtingen
die aan ondernemers zijn opgelegd door andere actoren, zoals bijvoorbeeld
productschappen, worden niet meegeteld. Indien de rijksoverheid een informatieverplichting
schrapt en deze informatieverplichting wordt overgenomen door een andere actor
dan de rijksoverheid, treedt derhalve een reductie van de administratieve
lasten op. Voor ondernemers die worden geconfronteerd met een verschuiving
van de bron van de informatieverplichting zal de administratieve-lastenreductie
minder merkbaar zijn dan door het kabinet werd beoogd.Wij zijn in ons onderzoek de volgende maatregelen tegengekomen waarbij
de informatieverplichtingen van de overheid zijn verschoven van de overheid
naar andere actoren in de bedrijfstak:• Vervallen van machtigingen voor ziekenhuisopname (zie kader);• Vervallen verplichting voor bezoekersregistratie landbouwbedrijven.Vervallen van machtigingen voor ziekenhuisopname Het Ministerie van VWS heeft besloten
om met ingang van 1 januari 2003 de toestemmingsvereiste voor opnamen
in ziekenhuizen (machtigingen) als algemene regel te laten vervallen. In de
praktijk blijken zorgverzekeraars en zorginstellingen echter nog altijd een
vergelijkbaar systeem van machtigingen te gebruiken. Verzekeraars verlangen
dit van zorginstellingen als controlemechanisme op de rechtmatigheid van hun
vergoedingen. Omdat de eis om een machtiging te kunnen
overleggen niet meer voortkomt uit een wettelijke verplichting van de overheid,
heeft het Ministerie van VWS een administratieve-lastenreductie mogen inboeken
van € 30 miljoen. Voor ziekenhuizen en instellingen zijn de lasten
rondom de administratie van de machtigingen door het opzetten van een soortgelijk
systeem door zorgverzekeraars echter niet merkbaar gedaald.3.2.4 De effectuering van lastenreductie als gevolg
van nieuwe wettelijke mogelijkheden heeft tijd nodigOm lastenreductie te bewerkstelligen worden door het kabinet niet alleen
wetten en regels geschrapt, er worden met hetzelfde doel ook maatregelen genomen
waardoor ondernemers efficiënter kunnen voldoen aan de informatieverplichtingen.
Het kabinet gaat bij deze nieuwe maatregelen uit van volledige invoering,
direct vanaf het moment dat een dergelijke maatregel van kracht is geworden.
Dit betekent dat de lastenreductie die op grond van een nieuwe maatregel theoretisch
mogelijk is, meteen volledig wordt ingeboekt op het moment dat de maatregel
is genomen.Bij bepaalde maatregelen zullen echter enkele jaren verstrijken voordat
het reducerende effect bij de ondernemer merkbaar is.Wij zijn in ons onderzoek op een aantal maatregelen gestuit waarbij deze
situatie zich in meer of mindere mate voordoet:• invoering van de mogelijkheid van elektronische facturering (zie
kader);• verplichte elektronische aangifte winstbelasting;• aanpassing verplichte administratie kentekenbewijzen;• wijziging regeling Certificatie arbodiensten.Mogelijkheid tot elektronisch factureren
ingevoerd In 2004 heeft het bedrijfsleven de mogelijkheid
gekregen om in- en verkoopfacturen elektronisch te administreren en te verzenden.
Voor de invoering van deze maatregel heeft het Ministerie van Financiën
in 2004 € 97,4 miljoen aan lastenreductie voor het bedrijfsleven
ingeboekt. In 2005 boekt zij hiervoor nog eens € 97,4 in. De omvang
van de lastenreductie die in de praktijk optreedt, is echter afhankelijk van
de mate waarin het bedrijfsleven daadwerkelijk gebruikmaakt van de elektronische
mogelijkheden. Het Ministerie van Financiën erkent dat de adoptiegraad
in 2005 nog zeer gering is; deze varieert tussen de 5% in het kleinbedrijf
tot 25% in het grootbedrijf. De reductie die het ministerie in 2005
rapporteert is echter reeds gebaseerd op adoptiegraden van 100% grootbedrijf,
60% middenbedrijf en 20% kleinbedrijf. Dit betekent dat de gerapporteerde
lastenreductie niet overeenkomt met de realiteit – althans niet op dit
moment. Op grond van ons onderzoek betwijfelen wij of dergelijke adoptiepercentages
voor 2008 binnen bereik zijn zonder dat het ministerie aanvullende maatregelen
neemt om belemmeringen die adoptie in de weg staan, weg te nemen.3.2.5 Eenmalige aanpassingskosten wegen voor het
bedrijfsleven zwaarOm te kunnen voldoen aan de informatieverplichtingen van nieuwe regelgeving
moet de ondernemer in veel gevallen een eenmalige inspanning leveren. Dit
kan aan de orde zijn bij de invoering van nieuwe wet- en regelgeving, maar
ook bij het wijzigen van bestaande wet- en regelgeving.Als de eenmalige kosten een materiële investering betreffen, heeft
de ondernemer te maken met een piek in de uitgaven en als gevolg daarvan met
extra rentekosten.De invoering van de Wet toezicht trustkantoren op 1 maart 2004 (zie
kader) is één van de gevallen waarin deze situatie zich heeft
voorgedaan.Invoering Wet toezicht trustkantoren Om te voldoen aan de eisen van de nieuwe
Wet toezicht trustkantoren (Wtt) moeten trustkantoren in een relatief korte
tijd hoge initiële kosten maken om in aanmerking te komen voor een vergunning.
Zo moeten trustkantoren een Handboek administratieve organisatie opstellen
conform de eisen van de Wtt. Ook moeten zij de klantdossiers conform deze
nieuwe eisen op orde hebben. In de officiële berekening van de hiermee
gemoeide administratieve lasten zijn deze initiële uitgaven geschat op € 15
miljoen. In de rapportage van het kabinet worden deze initiële kosten
slechts voor € 1,5 miljoen opgevoerd, omdat in de berekening gewerkt
is met een afschrijvingstermijn van tien jaar.Daarnaast heeft de ondernemer te maken met eenmalige aanpassingskosten
die geen materiële investering betreffen. Het gaat hierbij onder meer
om de kosten die moeten worden gemaakt om de interne bedrijfsvoering aan te
passen. Dergelijke aanpassingen van de organisatie en de informatiesystemen
kunnen een grote inspanning van de ondernemer vergen.Deze situatie heeft zich onder meer voorgedaan bij bedrijven die te maken
kregen met de uitbreiding van de Wet identificatie dienstverlening per 1 juni
2003 (zie kader).Uitbreiding Wet identificatie dienstverlening Sinds de uitbreiding van de Wet identificatie
dienstverlening (Wid) moeten professionele dienstverleners, zoals accountants
en notarissen, hun cliënten identificeren en de gegevens van het identiteitsbewijs
vastleggen (het zogenaamde «kopietje paspoort»). Geheel volgens
de methode «Meten is weten» zijn in de berekende verhoging van
de administratieve lasten als gevolg van de uitbreiding Wid alleen de structurele
lasten en de benodigde materiële investeringen opgenomen. De overige initiële uitgaven om
te voldoen aan de invoering van de Wid zijn voor enkele beroepsgroepen dus
niet meegeteld. Deze zijn echter aanzienlijk geweest en vielen in een piekperiode.
Ondernemingen moesten de processen en systemen om een juiste en tijdige identificatie
te borgen aanpassen, en hebben moeten investeren in het opleiden van personeel
en de identificatie van bestaande klanten.3.3 ConclusiesDe Algemene Rekenkamer heeft onderzocht hoe de maatregelen om te komen
tot een vermindering van de administratieve lasten bij het bedrijfsleven hebben
uitgepakt. Hiervoor zijn twintig reductiemaatregelen onderzocht die in de
periode 2003–2004 zijn genomen. Verder zijn vier gevallen van nieuwe
wetgeving met aanvullende administratieve lasten in het onderzoek meegenomen.Uit ons onderzoek blijkt dat maar een deel van deze gerapporteerde reductie
merkbaar is in de praktijk van ondernemers. Voor deze conclusie hebben we
verschillende verklaringen gevonden:– Geschrapte informatieverplichtingen werden voorheen niet altijd
voor 100% door ondernemers nageleefd;– Ondernemers handhaven voor eigen doeleinden bepaalde administratieve
processen ondanks dat de wettelijke informatieverplichting hiertoe is weggevallen;– Informatieverplichtingen worden, nadat ze door de overheid zijn
geschrapt, opgelegd door actoren in de sector zelf;– Het duurt enige tijd voordat ondernemers gebruik maken van nieuwe
wettelijke mogelijkheden voor lastenreductie;– Eenmalige aanpassingskosten wegen voor ondernemers zwaar.4 AANBEVELINGENDe Algemene Rekenkamer heeft geconstateerd dat het kabinet vooruitgang
heeft geboekt in het streven om de bureaucratie en regeldruk in Nederland
te verminderen. In het kader van de administratieve-lastenreductie voor het
bedrijfsleven is een beleidskader ontwikkeld, vastgelegd in de handleiding Meten is weten, waarmee de ontwikkeling van de administratieve
lasten kan worden gevolgd. Mede op basis van dit kader heeft het kabinet maatregelen
genomen die de administratieve-lastendruk voor ondernemers daadwerkelijk hebben
verminderd. Wij moedigen het kabinet aan om op de ingeslagen weg door te gaan.Tegelijkertijd constateren wij dat de maatregelen om de administratieve
lasten te reduceren niet altijd dezelfde financiële omvang blijken te
hebben bij het bedrijfsleven als het kabinet heeft berekend op basis van haar
handleiding Meten is weten. Om te hooggespannen
verwachtingen van het bedrijfsleven weg te nemen, doen wij enkele aanbevelingen.
Hierbij maken we onderscheid tussen aanbevelingen gericht op verbetering van
de kwaliteit van de communicatie over de effecten van het beleid (zie § 4.1)
en aanbevelingen gericht op een effectievere keuze van maatregelen om de lasten
van het bedrijfsleven te verminderen (zie § 4.2).Bij de onderstaande aanbevelingen betrekken we ook het advies dat het
adviescollege Actal op 23 december 2005 heeft uitgebracht aan de minister
van Financiën (zie bijlage 3). Het blijkt dat de conclusies van dit adviescollege
over de effectiviteit van het reductiebeleid nauw aansluiten bij de conclusie
die wij naar aanleiding van ons onderzoek trekken. Ook in de aanbevelingen
blijkt er een aanzienlijke mate van overeenstemming te zijn. Op de punten
waarbij wij de accenten anders plaatsen, geven we dit expliciet aan.4.1 Verbetering communicatie en beleidsinformatieUit ons onderzoek komt naar voren dat de informatie over de ontwikkeling
van de administratieve lasten voor het bedrijfsleven die volgt uit de door
het kabinet gekozen aanpak (meetmethode), niet aansluit op de ontwikkeling
van de lasten die bij het bedrijfsleven merkbaar zijn. De communicatie en
informatievoorziening over de effecten van de maatregelen kan worden verbeterd.
Wij zien hiervoor twee mogelijkheden:– Een eerste oplossingsrichting is om de realiteitswaarde van de
nulmetingen te vergroten door te werken met veronderstellingen die beter aansluiten
op de praktijk van ondernemers. Dit betekent bijvoorbeeld rekening houden
met de feitelijke naleving van bepaalde regelgeving en bij informatie die
een «gemengde functie» vervult, een goede inschatting maken van
het deel van de administratieve lasten dat voortkomt uit overheidswetgeving.
Aangezien de effecten voor de administratieve lasten als gevolg van wijzigingen
in de wet- en regelgeving veelal worden bepaald op basis van de nulmetingen,
zouden deze effecten dan ook vanzelf realistischer worden ingeschat.– Een tweede oplossingsrichting is om de uitgangspunten van de nulmetingen
niet aan te passen. In dat geval dient er wel bij de rapportage van het kabinet
over de effecten van de wijzigingen in de wet- en regelgeving onderscheid
gemaakt te worden tussen twee typen effecten: (1) het effect dat de maatregel
heeft op de waarden in de nulmeting, zoals berekend op basis van de handleiding Meten is weten, en (2) het effect van de maatregel zoals
dat merkbaar uitwerkt in de kosten van het bedrijfsleven.Het advies van Actal zet in op een verbetering van de nulmetingen die
moet ingaan voor de periode na 2007; de eerste oplossingsrichting. Het adviescollege
beveelt aan om de naleving en de gemengde functie van wetten en regels realistischer
in de nulmetingen op te nemen.Op zich ondersteunen wij deze aanbeveling van Actal. Wij willen het kabinet
echter ook de tweede oplossingsrichting in overweging geven. Deze tweede oplossingsrichting
lijkt eenvoudiger praktisch uitvoerbaar, omdat niet alle metingen van alle
wetten en regels hoeven te worden aangepast aan eventuele nieuwe uitgangspunten.
Ook denken wij dat met de tweede oplossingsrichting met een relatief korte
doorlooptijd een beter beeld is te geven van de voor ondernemers merkbare
ontwikkeling van de administratieve lastendruk in de huidige kabinetsperiode.
Immers, niet alle elementen die een goede aansluiting van de meting met de
praktijk in de weg staan, kunnen met realistischer nulmetingen worden weggenomen.1 Ten slotte is een voordeel van de tweede oplossingsrichting
dat de meting in 2007 vergelijkbaar zal zijn met de nulmetingen van 2002 omdat
de methodiek niet hoeft te worden aangepast. 4.2 Selectie van maatregelenUit ons onderzoek komt naar voren dat het kabinet, in zijn streven om
de administratieve lasten te reduceren, wel het programma (overeenkomstig
de afspraken met de Tweede Kamer) heeft gerealiseerd, maar dat er enkele maatregelen
zijn getroffen die weinig effect hebben gehad op de kosten van het bedrijfsleven.Voor een effectieve aanpak van de administratieve lasten van het bedrijfsleven
is het van belang dat het kabinet bij de selectie van de reductiemaatregelen
rekening houdt met die wet- en regelgeving waar het bedrijfsleven de meeste
last van heeft. De nulmetingen dragen hieraan bij doordat ze inzicht geven
in de omvang van de administratieve lasten voor de gehele wet- en regelgeving
per departement.Wij constateren dat de informatie uit de nulmetingen een vertekend beeld
kan geven van de werkelijke lasten van de wet- en regelgeving. De nulmetingen
zijn immers deels gebaseerd op een aantal niet-realistische veronderstellingen.
Daarnaast houden de nulmetingen geen rekening met het «belevingsaspect»
dat verbonden is met regelgeving. Ondernemers ervaren met name die wetten
en regels waarvan zij het nut niet inzien als «lastig».2Wij bevelen het kabinet aan om bij de selectie van maatregelen meer ruimte
te geven dan nu aan de advisering vanuit bedrijfsleven. Wij erkennen dat het
kabinet hiervoor reeds het instrument van de «gemengde commissies»
heeft ingezet. Bovendien ontleent het kabinet suggesties voor het wegnemen
van ergernissen over wettelijke verplichtingen aan het traject «Modelbedrijven»
(Ministerie van Financiën, 2005b) en het «Ondernemersklankbord
regeldruk» (Ministerie van Economische Zaken, 2005).Wij denken niettemin dat de merkbaarheid voor het bedrijfsleven van de
reductiemaatregelen nadrukkelijker en directer in het beleid betrokken moet
worden. Wij bevelen het kabinet daartoe aan om nog dit jaar na te gaan of
de zojuist genoemde instrumenten volstaan om de merkbaarheid van de maatregelen
voor ondernemers te vergroten.5 KABINETSREACTIE EN NAWOORD5.1 Reactie kabinetDe minister van Financiën heeft bij brief van 1 juni 2006 namens
het kabinet op het onderzoek gereageerd. De minister heeft met belangstelling
kennisgenomen van de aanbevelingen in het rapport en ziet de aanmoediging
om door te gaan met het ingezette beleid om de administratieve lastendruk
voor ondernemers te verminderen, als een belangrijke steun in de rug.In reactie op het onderzoek zegt het kabinet te beseffen dat de beleefde
lastenvermindering een belangrijke indicator is voor het succes van het ingezette
beleid. Om de merkbaarheid van het beleid bij ondernemers te verhogen heeft
het kabinet een aantal nieuwe ontwikkelingen in gang gezet. In de brief «De
ondernemer Centraal» van april 2006 zet het kabinet de contouren van
een mogelijke toekomstige administratieve-lastenaanpak uiteen. Een verdere
verbetering van de opgebouwde infrastructuur en meetmethodiek is hierbij een
belangrijk aandachtspunt. In de recent uitgebrachte kabinetsreactie op het
Actal advies Naar zichtbare vermindering van administratieve
lasten: advies verbreding en meetmethodiek, worden hiervoor concrete
voorstellen gedaan. Het kabinet neemt de oplossingsrichting van de Algemene
Rekenkamer – dat duidelijke communicatie over de effecten van beleidsmaatregelen
aanpassingen in de uitgangspunten minder belangrijk maakt – met belangstelling
mee bij de verdere verbetering van infrastructuur en methodiek.Het kabinet geeft ook aan positief te staan tegenover de aanbeveling van
de Algemene Rekenkamer om bij de selectie van maatregelen meer ruimte dan
nu te geven aan advisering vanuit het bedrijfsleven. Verder geeft het kabinet
aan dat op dit moment wordt gewerkt aan de «Toolkit administratieve
lasten», een starterspakket voor een nieuw kabinet om gelijk aan de
slag te kunnen met het structureel laag houden van de administratieve lasten.
Daarbij zal uitdrukkelijk worden ingegaan op de rol die het bedrijfleven in
dit proces kan gaan vervullen.Tot slot geeft het kabinet aan dat de onvolkomenheden die de Algemene
Rekenkamer heeft geconstateerd in de berekeningswijze van de gerealiseerde
lastenreductie, daar waar die onweerlegbaar zijn, in het reductiebeeld zullen
worden aangepast.5.2 Nawoord Algemene RekenkamerAlgemene Rekenkamer noteert dat het kabinet de beleefde lastenvermindering
beschouwt als een belangrijke indicator voor het succes van het ingezette
beleid. Zij stemt in met de benadering van de minister om de aanbevelingen
die de merkbaarheid voor de ondernemer moeten vergroten, mee te nemen in het
verdere proces van verbetering van de opgezette infrastructuur.LITERATUURLIJSTAdviescollege toetsing administratieve lasten (2005). Naar zichtbare vermindering van administratieve lasten. Den Haag:
ActalEconomisch Instituut Midden- en Kleinbedrijf (2005). De (over)last van administratieve lasten: Waar ergeren MKB-ondernemers zich
het meest aan? Zoetermeer: EIMMinisterie van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties (2004). Plan van aanpak administratieve lastenreductie burgers.
Tweede Kamer, vergaderjaar 2003–2004, 29 362, nr. 17. Den Haag:
SDU.Ministerie van Economische Zaken (2003). Het programma
ICT & Administratieve Lasten 2003–2006. Tweede Kamer, vergaderjaar
2002–2003, 24 036, nr. 275. Den Haag: SDU.Ministerie van Financiën (2004). Meer ruimte voor
ondernemers door minder lasten; Van lastenproductie naar lastenreductie.
Tweede Kamer, vergaderjaar 2003–2004, 29 515, nr. 1. Den Haag:
SDU.Ministerie van Financiën (2005a). Vermindering
administratieve lasten: nu volle kracht vooruit. Tweede Kamer, vergaderjaar
2004–2005, 29 515, nr. 59. Den Haag: SDU.Ministerie van Financiën (2005b). Uitvoering van
het maatregelenpakket ter vermindering van administratieve lasten voor bedrijven. Tweede Kamer, vergaderjaar 2005–2006, 29 515, nr. 94.
Den Haag: SDU.BIJLAGE 1Overzicht van belangrijkste conclusies, aanbevelingen
en toezeggingenConclusie AanbevelingToezegging minister Nawoord Algemene Rekenkamer Het kabinet heeft het beleid voor de reductie van
de administratieve lasten grotendeels uitgevoerd in lijn met het door de Tweede
Kamer vastgestelde beleidskader. Slechts voor enkele maatregelen is het beleidskader
niet juist toegepast. Pas de rapportage van de
ontwikkeling van de administratieve lasten aan voor die maatregelen waarbij
een fout in de toepassing van het beleidskader is geconstateerd. Waar de Algemene Rekenkamer tekortkomingen constateert
die onweerlegbaar zijn, zal het reductiebeeld worden aangepast. De Algemene Rekenkamer zal toezien op het correct doorvoeren
van de aanpassingen.     De rapportage van het kabinet over de effecten van
de maatregelen ter reductie van de administratieve lasten op grond van het
vastgestelde beleidskader sluit niet altijd aan op de effecten zoals die voor
de ondernemer merkbaar zijn. Verbeter de communicatie
met het bedrijfsleven op basis van beleidsinformatie die betrekking heeft
op de merkbaarheid van de reductiemaatregelen.In de recent uitgebrachte kabinetsreactie op het Actal advies Naar zichtbare vermindering van administratieve lasten, worden hiervoor
concrete voorstellen gedaan. De Algemene Rekenkamer
kan zich vinden in de benadering van de minister om de aanbeveling mee te
nemen in het verdere proces van verbetering van de opgezette infrastructuur
en meetmethode.     De maatregelen van het kabinet ter reductie van de
administratieve lasten hebben niet altijd betrekking op de wetten/regels waar
de ondernemer het meeste last van heeft. Ga met
het bedrijfsleven na of de instrumenten die momenteel worden ingezet, volstaan
om de maatregelen voor ondernemers beter merkbaar te laten zijn. In de ontwikkeling van de «Toolkit administratieve
lasten», een starterspakket voor een nieuw kabinet om gelijk aan de
slag te kunnen met het structureel laag houden van de administratieve lasten,
zal uitdrukkelijk worden ingegaan op de rol die het bedrijfleven in dit proces
kan gaan vervullen. De Algemene Rekenkamer stemt
in met de benadering van de minister om de aanbeveling in het verdere beleidsproces
mee te nemen.BIJLAGE 2Geselecteerde reductiemaatregelen en nieuwe wetgevingReductiemaatregelenDpmnt Reductie(in mln €) Korte beschrijving
maatregelAlgemeen 1 Vermindering aantal
inrichtingen dat valt onder de regeling legionellapreventie VROM 40 Na Bovenkarspel is tijdelijke regeling Legionellapreventie ingesteld waarbij
alle bedrijven (q=600 000) verplicht werden om een risico-inventarisatie
en plan van aanpak op te stellen. De maatregel is dat deze verplichting nu
alleen nog geldt voor de zogenaamde hoogrisicobedrijven (ziekenhuizen, hotels,
gevangenissen ed, q=10 000)2 Wijzing regeling Certificatie
Arbo-diensten SZW 28Bedrijven met minder dan 25 werknemers in een
sector waar een «erkende branche RIE (risico inventarisatie en evaluatie)»
geldt, kunnen volstaan met een beperktere en goedkopere toetsing door de Arbodienst. 3 Vervallen van de verplichting
tot werkoverlegSZW 89,2 De verplichting tot het houden van werkoverleg
over arbeidsomstandigheden is geschrapt uit de wet. 4Wijziging Auteurswet ivm inning reprorecht Jus 57Wijziging van de Auteurswet, zodanig dat ook het bedrijfsleven 4,5 eurocent
per reprorechtplichtige pagina moet gaan betalen aan de Stichting Reprorecht
(i.p.v. vooraf schriftelijk toestemming aan de rechthebbende vragen). Door
instelling van de Introductieregeling worden de administratieve lasten hiervan
voor het bedrijfsleven beperkt (niet nodig om pagina’s te tellen). Fiscaal 5Afschaffen afdrachtvermindering
lage lonen (spak) Fin 11De afdrachtvermindering lage lonen (SPAK) is
in 1996 ingevoerd om de vraag te stimuleren naar werknemers die (in een baan
van 36 uur) niet meer verdienen dan 115% van het wettelijk minimumloon.
Werkgevers ontvangen een vermindering op de loonheffing die zij afdragen.
In vervolg op de aanbevelingen van het Interdepartementale beleidsonderzoek «Toekomst
van het arbeidsmarktbeleid» (september 2001) wordt in het Belastingplan
2003 de SPAK omgezet in een verhoging van de arbeidskorting (stimulering van
het arbeidsaanbod). 6Afschaffen feestgeschenkenregeling
(inclusief amendement kerstpakketten) Fin/SZW 64 De wet op de loonbelasting
1964 biedt een werkgever de mogelijkheid zijn werknemers ter gelegenheid van
bepaalde feestdagen belastingvrij een geschenk te geven (drie keer per jaar
100 gulden, 300 gulden totaal). Met het Belastingplan 2003 is de regeling
afgeschaft, omdat het gebruik op gespannen voet staat met de oorspronkelijke
bedoeling van de regeling. Hierna is middels een amendement van de Tweede
Kamer een aangepaste regeling ingevoerd waardoor één keer per
jaar een bedrag van € 35 onbelast kan worden geschonken. 7 Elektronische aangifte
omzetbelastingFin 25 In het Belastingplan 2004 wordt voorgesteld
om ondernemers te verplichten tot elektronische aangifte van de omzetbelasting. 8 Elektronische aangifte
winstbelasting Fin25 In het Belastingplan 2004 wordt voorgesteld
om ondernemers te verplichten tot elektronische aangifte van de winstbelasting. 9Vereenvoudiging behandeling
woon-werkverkeer Fin/SZW 50De vereenvoudigde behandeling van woon-werkverkeer
voor de werkgever betreft de maatregel dat woon-werkverkeer voortaan als zakelijk
verkeer wordt aangemerkt. Hierdoor komt het begrip «regelmatig woon-werkverkeer»
voor niet per openbaar vervoer afgelegde kilometers te vervallen. De belastingplichtige
hoeft niet meer bij te houden hoeveel dagen per jaar hij naar dezelfde werkplek
reist (de 60-dagenregeling) om te bepalen of er sprake is van regelmatig woon-werkverkeer.
In plaats daarvan geldt een uniforme onbelaste kilometervergoeding voor zakelijk
verkeer (waaronder dus woon-werkverkeer) en een uniform bijtellingspercentage
in de autokostenfictie. 10 Invoering van de mogelijkheid van elektronische facturering Fin 97,4 De maatregel betreft de implementatie van de
richtlijn 2001/115 van de Europese Unie (richtlijn facturering) waardoor het
voor bedrijven mogelijk wordt om de factuur elektronisch te versturen en te
bewaren. Financiële
markten11 Aanpassing toezichtpraktijk
Wet toezicht effectenverkeerFin 13,7 Instellingen dienen voor de
AFM het bijdragemodel in te vullen. Dit model is voor AFM vertrekpunt voor
de aard en omvang van het toezicht. De reductie wordt bereikt doordat de frequentie
van het invullen van het model is verlaagd (van één keer per
jaar, naar één keer per twee jaar) en de vermindering van het
aantal vragen. Verder wordt een reductie opgevoerd, omdat ook de administratieve
organisatie om te voldoen aan het bijdragemodel minder vaak hoeft te worden
aangepast. 12 Minder beleggingsinstellingen
die moeten rapporteren o.g.v. Wet toezicht beleggingsinstellingen Fin 11,8Tot 2002 moesten alle beleggingsinstellingen het formulier «8985»
indienen bij DNB. Toezicht is overgenomen door AFM (gedragstoezicht). DNB
vraagt voor haar statistieken een beperkter aantal instellingen (met een balanstotaal
van minimaal € 35 miljoen) wel om het formulier 8985 «vrijwillig»
in te vullen. Als gevolg hiervan hoeft zestig procent van de beleggingsinstellingen
dit formulier niet meer in te vullen. 13 Nieuwe rapportagekader DNB voor Wet financiële betrekkingen buitenland Fin 65,4 Wijziging van het rapportagekader
Wfbb (nieuw RV 2003). Bedrijven gaan het grootste deel van de transacties
met buitenland rechtstreeks (elektronisch) rapporteren aan DNB, wat een tijdsbesparing
op moet leveren. Hierbij wordt voortaan uitgegaan van geaggregeerde gegevens
per land in plaats van rapportage van iedere individuele transactie en vervalt
een deel van de voormalige rapportagegegevens. Daarnaast wordt ook het aantal
rapporterende instellingen beperkt, waardoor ook reductie plaatsvindt.Agro 14 Efficiëntere
uitvoering inwinnen landbouwtellingsgegevens LNV 2,6 Voorheen dienden
agrarische bedrijven gegevens aan het ministerie van LNV te sturen voor het
opstellen van de zogenaamde landbouwtellingen. Het ministerie heeft aangegeven
dat de landbouwtelling zou kunnen komen te vervallen omdat de gegevens uit
andere databanken waren te genereren en omdat de gegevens in de toekomst ook
zijn op te halen uit managementsystemen die de boeren gebruiken voor hun bedrijfsvoering. 15 Schrappen hygiënevoorschriften LNV 2 Het schrappen van artikel 6 van de Regeling aanvullende voorschriften
besmettelijke dierziekten leidt tot een vermindering van administratieve lasten
voor exploitanten van wasplaatsen. Doordat veevervoermiddelen niet meer na
iedere lossing, maar na vier lossingen gereinigd moeten worden bij een erkende
wasplaats, nemen ook de bijbehorende administratieve verplichtingen af. Zo
dienen er minder vaak, ter controle van deze reiniging, aantekeningen te worden
gemaakt in de registers en ontsmettingsboekjes.16 Aanpassen honden-
en kattenbesluit LNV 2,2 Ten opzichte van het HKB’81 introduceert
het besluit een aantal wijzigingen, zoals de verplichting tot aanmelding en
registratie van de inrichting, de melding per kwartaal van de diervoorraad,
de identificatie van katten naast de bestaande identificatieplicht voor honden.
De eerder geldende vergunningplicht voor inrichtingen komt te vervallen. 17 Vervallen verplichting voor bezoekersregistratie landbouwbedrijven LNV 13 Door het schrappen van artikel 6
van de Regeling aanvullende voorschriften besmettelijke dierziekten vervalt
voor veehouders de verplichting om personen die professioneel hun boerderij
bezoeken te registreren. Zorg18 Vervallen van machtigingen bij ziekenhuisopnameVWS 30 Verplichting om voor opname in ziekenhuis een machtiging van zorgverzekeraar
te verkrijgen is uit de Ziekenfondswet geschrapt (aan partijen zelf overgelaten) Automobiel 19Minder tijd nodig om
verplichte administratie kentekenbewijzen bij te houden VenW 20 Doel van de
maatregel is het terugbrengen van de tijd die bedrijven nu besteden aan het
inrichten en bijhouden van de RDW-bescheiden (kentekenbewijzen en vrijwaringbewijzen)
van 0,7 tot 0,2 uur per week per bedrijf. Daartoe is een campagne opgezet
(i.o.m. de Bovag). De bedrijvencontroleurs van de RDW geven aan alle bedrijven
die zij bezoeken, mondelinge instructies op welke wijze, op een simpele manier
een ordelijke administratie kan worden bijgehouden door het erkende bedrijf.
Daarnaast is in november 2004 een mailing gestuurd aan alle erkende bedrijven
met instructies voor de inrichting van de administratie en de bezoektijden. 20Digitaliseren afgifte deel II kentekenbewijs VenW 9,8De maatregel maakt het mogelijk voor erkende bedrijven om deel te nemen aan
de online tenaamstellingprocedure voor bedrijven (TV). Hiermee kunnen erkende
autobedrijven direct na de verkoop de nieuwe of gebruikte auto op naam van
de klant zetten en hoeft de overschrijfprocedure niet meer via het postkantoor
te geschieden. Ter plekke kan dan een kentekenbewijs, deel 2 aan de klant
worden meegeven. Totaal  657,1  Nieuwe wet/regelgevingDpmnt Stijging(in mln €) Korte beschrijving
nieuwe regelgeving Fiscaal 1 Amendement kerstpakketten Fin/SZW 24 Om de negatieve gevolgen van het afschaffen van de feestgeschenkenregeling
voor het schenken van kerstpakketten te beperken heeft de Tweede Kamer in
het kader van het Belastingplan 2004 een amendement aangenomen om een onbelaste
schenking voor de werknemer van een geschenk in natura mogelijk te maken.
De waarde van dat geschenk mag niet meer bedragen dan € 35. In de
praktijk is het amendement uitgevoerd met toepassing van een enkelvoudige
eindheffing van 15 procent op de schenking.Financiële markten 2 Wet identificatie dienstverleningFin 15,9 De nieuwe wetgeving leidt tot verhoging van de administratieve
lasten doordat professionele dienstverleners, waaronder accountants, notarissen,
belastingadviseurs en makelaars, cliënten moeten identificeren en de
gegevens van het identiteitsbewijs dienen vast te leggen. 3 Wet toezicht trustkantoren Fin5 Trustkantoren
moeten een vergunning aanvragen (formulieren invullen en handboek opstellen)
en klantendossiers i.o.m. de wet brengen. Agro 4 Nieuwe hygiënevoorschriften voor geiten en schapen LNV 0,75 Door de uitbreiding van de Regeling inzake hygiënevoorschriften
besmettelijke dierziekten 2000 tot alle evenhoevige (dus ook schapen, geiten
en herten), zullen in totaal 1089 bedrijven extra (2,5%) met de regelgeving
geconfronteerd worden.  Totaal  45,65  BIJLAGE 3Actal-adviesOp 23 december 2005 heeft Actal advies uitgebracht aan het kabinet
over de mogelijkheden om de kwaliteit en toepassing van de meetmethodiek van
de administratieve lasten voor het bedrijfsleven te verbeteren (Actal, 2005).
De samenvatting uit het Actaladvies is hieronder opgenomen. Een lage administratieve-lastendruk is
in het belang van bedrijfsleven, burger en overheid. Technisch is alles gereed
om de administratieve lasten voor het bedrijfsleven met netto 25% te
beperken. Voor de burger is het kabinet nog niet zover. Bedrijfsleven en burger merken nog nauwelijks
iets van de lagere administratieve lasten. Hiervoor is een groot aantal redenen.
Dit Actaladvies is erop gericht de vermindering van de administratieve lasten
zichtbaar te maken. Het college adviseert over verbreding van de aanpak en
over verbetering van de meetmethodiek. Advies verbreding– Verbreden
aanpak tot financiële effecten en inhoudelijke verplichtingen van regelgeving. – Verbreden
aanpak tot de administratieve lasten voor overheden onderling.– Financieel-economisch
toetsen van voorgenomen wet- en regelgeving op een beperkt aantal hoofdpunten
van het regeringsbeleid. – Uitgaan
van vertrouwen en van de eigen verantwoordelijkheid van bedrijfsleven en burger.
Opstellen algemene en duidelijke regels. Deze handhaven met behulp van risicoprofielen. – Invoeren
en op korte termijn toepassen van de Lex Silencio. – Invoeren éénmalige
gegevensverstrekking voor burgers en bedrijven. Breed beschikbaar stellen
van informatie aan organisaties die dit nodig hebben voor de taakuitvoering.
Hierbij gebruik maken van het Burgerservicenummer (BSN). – Beschikbaar
stellen van ICT-standaarden door de Rijksoverheid. Op deze punten bevoegdheden
van decentrale overheden inperken.– Administratieve-lastenreductie
verder op de Europese agenda zetten en houden.  Advies meetmethodiek– Uitvoeren
van een ex post meting aan het eind van de kabinetsperiode naar de daadwerkelijk
behaalde administratievelastenverlichting. – Direct
uitbreiden van deze meting zodat hij tevens gebruikt kan worden als een nieuwe
nulmeting. Uitvoeren van deze meting volgens één standaard.– Opnemen
van de nieuwe standaard in een handleiding, deze voor advies aan Actal voorleggen
en wijzigingen tijdig met de betrokkenen communiceren. – Op
gedifferentieerde wijze omgaan met gemengde kosten. Aspecten van de normale
bedrijfsadministratie niet in de nieuwe nulmeting opnemen. Indien nodig verplichtingen
markeren met een percentage gemengde kosten en deze verwerken in de plafonds. – Uitgaan
van feitelijke naleving als daarvoor gegevens beschikbaar zijn in registraties.
Alleen als dit niet het geval is uitgaan van 100% naleving.– Vaststellen
van een jaarlijks plafond voor alle eenmalige (investerings)lasten van (ver)nieuw(d)e
informatieverplichtingen en dit onderbrengen bij de vastgestelde departementale
plafonds. Hierop een reductiedoelstelling zetten.– In
beeld brengen van alle administratieve lasten van rechtstreeks werkende internationale
regelgeving en betrekken bij de reductieplafonds. – Toevoegen
van een aantal labels aan de nieuwe nulmeting om de bruikbaarheid te vergroten.XNoot1Deze maatregelen behelzen niet alleen het schrappen of wijzigen van wet-
en regelgeving, maar ook het stimuleren van ondernemers om efficiënter
om te springen met de informatieverplichting en die zij van overheidswege
opgelegd krijgen.XNoot2Het kabinet heeft gerapporteerd dat in 2003 en 2004 de administratieve
lasten met € 931 miljoen zijn verminderd (Ministerie van Financiën,
2005b). Dit is 22,7% van de totale doelstelling van € 4,1
miljard in 2007.XNoot3De vier onderzochte nieuwe regelingen beslaan in totaal € 46
miljoen aan nieuwe administratieve lasten voor het bedrijfsleven. Dit is 55%
van het totaal aan nieuwe administratieve lasten in 2003 en 2004.XNoot1Dit betrof de volgende departementen: Ministerie van Financiën, Ministerie
van Sociale Zaken en Werkgelegenheid (SZW), Ministerie van Verkeer en Waterstaat
(VenW), Ministerie van Justitie, Ministerie van Volkshuisvesting, Ruimtelijke
Ordening en Milieu (VROM), Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport
(VWS) en het Ministerie van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit (LNV).XNoot1Alleen de departementen van Buitenlandse Zaken en Defensie geven geen
bijdrage aan de reductiedoelstelling van het kabinet.XNoot1Voorbeelden van handelingen zijn: «ontvangen van gegevens», «verzamelen
van benodigde informatie», «uitvoeren van berekeningen», «archiveren
van gegevens» en «printen van overzichten».XNoot1Deze afspraak is vastgelegd in een interne ambtelijke notitie «FAQ
AL-overzicht» van de Interdepartementale Projectdirectie Administratieve
Lasten van 16 december 2005.XNoot1Alleen van de maatregel «Efficiënter inwinnen landbouwtellingsgegevens
bij agrariërs» hebben wij geconstateerd dat deze nog niet is uitgevoerd.
Hiermee is een bedrag van € 2,6 miljoen aan administratieve lastenreductie
dus (nog) niet in de praktijk gerealiseerd.XNoot1Het betreft hier de volgende maatregelen: afschaffen bezoekersregister
in Regeling aanvullende voorschriften besmettelijke dierziekten (€ 7,9
miljoen); wijziging Regeling inzake hygiënevoorschriften besmettelijke
dierziekten (€ 1,2 miljoen).XNoot2Deze regeling maakte geen deel uit van de oorspronkelijke onderzoeksopzet.
Wij hebben gedurende het onderzoek echter kennisgenomen van deze nieuwe ontwikkeling
en achten de bevindingen van voldoende belang om ze op te nemen in dit hoofdstuk.XNoot1De in dit hoofdstuk gegeven verklaringen zijn niet uitputtend. Er kunnen
nog andere oorzaken worden onderscheiden waardoor de kabinetsrapportage niet
aansluit bij de praktijk. Een verklaring die bijvoorbeeld in dit rapport verder
niet aan de orde komt is de regel uit de handleiding Meten is weten dat de
administratieve lasten van EU-verordeningen niet meetellen. De praktijk gaat
hier uit de pas lopen met de kabinetsrapportage op het moment dat een Nederlandse
regel wordt vervangen door een Europese verordening met dezelfde strekking.
Op papier worden de administratieve lasten gereduceerd door het schrappen
van de Nederlandse regel; in de praktijk worden ondernemers geconfronteerd
met dezelfde regel en, derhalve, met gelijke administratieve lasten.XNoot1De veronderstelling van 100% naleving en de volledige toerekening
van de gemengde functies zijn maar twee oorzaken die de aansluiting tussen
de meting en de werkelijke ontwikkeling in de kosten voor bedrijven kunnen
verstoren. In dit rapport zijn ook andere factoren genoemd: (-) het volledig
opnemen van de reductie op het moment van wetswijziging waarmee vooruit wordt
gelopen op de realisatie van het werkelijke effect en (-) de verschuiving
van de informatieverplichting van overheid naar private organisaties (bijvoorbeeld
zorgverzekeraars). Daarnaast zijn er nog verstorende elementen die in dit
rapport niet expliciet naar voren zijn gekomen, zoals de verschuiving van
Nederlandse wetgeving naar een Europese verordening en de opname van vrijwillig
aangegane informatieverplichtingen waardoor de praktijk van ondernemers kan
afwijken van de meting.XNoot2Deze stelling wordt onderschreven in een rapport van het Economisch Instituut
voor het Midden- en kleinbedrijf (EIM, 2005). Hierin wordt geconcludeerd dat
de wetten en regels met de hoogste administratieve lasten (volgens de nulmetingen
bij departementen), niet dezelfde zijn als de wetten en regels waaraan ondernemers
zich het meest ergeren. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-30605-2.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl