Kinderarbeid; Brief minister met het Actieprogramma kinderarbeid
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 25640, nr. 2

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

27-03-2001

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2000-2001

25640 nr. 2

19-03-2001

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamActieprogramma kinderarbeid conform artikel 6 van ILO-verdrag
182 betreffende het verbod en de onmiddellijke actie voor de uitbanning van
de ergste vormen van kinderarbeidDeel ADe Arbeidstijdenwet-monitorHandhaving:Het landelijk project «vakantiewerk»Handhaving:Landelijk project «Arbeid door kinderen en jeugdigen
buiten de vakantietijd»Handhaving:Diverse voorlichtingsactiviteitenDeel BDeel C1. Het ratificeren en implementeren van internationale
ILO-verdrag 182 door ontwikkelingslanden2. Het ontwikkelen en ondersteunen van beleid en regelgeving
op nationaal en internationaal niveauMaatschappelijk verantwoord ondernemen (mvo)3. Het ondersteunen van initiatieven van niet gouvernementele
organisaties
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 25640Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 43 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
25 640Kinderarbeidnr. 2BRIEF VAN DE MINISTER VAN SOCIALE ZAKEN EN WERKGELEGENHEIDAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal's-Gravenhage, 19 maart 2001In december 2000 is Verdrag 182 van de International Labour Organisation
door het parlement goedgekeurd. De belangrijkste verplichting uit Verdrag
182, is het opstellen van een actieprogramma ter bestrijding van de ergste
vormen van kinderarbeid.Hierbij zend ik u, mede namens de Minister voor Ontwikkelingssamenwerking
en de Minister van Justitie, dit Actieprogramma kinderarbeid toe.De Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid,W. A. F. G. Vermeend Actieprogramma kinderarbeid conform artikel 6 van ILO-verdrag
182 betreffende het verbod en de onmiddellijke actie voor de uitbanning van
de ergste vormen van kinderarbeidHet voorstel tot goedkeuring van het op 17 juni 1999 te Genève
tot stand gekomen ILO-Verdrag betreffende het verbod op en de onmiddellijke
actie voor de uitbanning van de ergste vormen van kinderarbeid (Verdrag nr.
182) is in december 2000 door het parlement aangenomen. In ILO-Verdrag 182
is bepaald dat ieder land dat het verdrag bekrachtigt, een actieprogramma
dient op te stellen voor maatregelen ter bestrijding van de ergste vormen
van kinderarbeid.De ergste vormen van kinderarbeid, zoals omschreven in artikel 2 van ILO-Verdrag
182, zijn:1. alle vormen van slavernij of met slavernij gelijk te stellen praktijken,
zoals de verkoop van en de handel in kinderen, schuldhorigheid en lijfeigenschap,
gedwongen of verplichte arbeid, met inbegrip van gedwongen rekrutering van
kinderen voor inzet in gewapende conflicten;2. het gebruik, het aanwerven of aanbieden van een kind voor prostitutie,
voor de productie van pornografie of voor pornografische voorstellingen;3. het gebruik, het aanwerven of aanbieden van kinderen voor illegale
werkzaamheden, in het bijzonder voor de productie van en de handel in drugs,
zoals omschreven in de desbetreffende internationale verdragen;4. werk dat door zijn aard of de omstandigheden waaronder het wordt verricht,
waarschijnlijk schadelijk is voor de gezondheid, de veiligheid of de zedelijkheid
van kinderen.Artikel 6 van het verdrag verplicht tot het opstellen van een actieprogramma
voor het uitbannen met voorrang van de ergste vormen van kinderarbeid. In
de, bij het verdrag behorende, aanbeveling wordt nader beschreven dat het
actieprogramma onder andere gericht dient te zijn op:a) het vaststellen van en aan de kaak stellen van de ergste vormen van
kinderarbeid;b) het voorkomen van de tewerkstelling van kinderen in, of het onttrekken
van kinderen aan de ergste vormen van kinderarbeid, het beschermen van deze
kinderen tegen represailles en het voorzien in hun resocialisatie en maatschappelijke
integratie door middel van maatregelen die aan hun behoefte aan onderwijs
en hun fysieke en psychische behoeften tegemoetkomen;c) het schenken van speciale aandacht aan: zeer jonge kinderen, meisjes,
het probleem van voor de buitenwereld verborgen arbeidssituaties waarin met
name meisjes gevaar lopen, andere groepen kinderen die bijzonder kwetsbaar
zijn of bijzondere behoeften hebben;d) het nader vaststellen van en in het kontakt treden en werken met gemeenschappen
waarin in het bijzonder kinderen gevaar lopen;e) het informeren, bewust maken en mobiliseren van de publieke opinie
en betrokken groepen, met inbegrip van kinderen en hun families.De Nederlandse regering gaat er van uit dat de Nederlandse wet- en regelgeving
reeds voorziet in een afdoende verbod op de ergste vormen van kinderarbeid.
In de enige uitzondering daarop wordt voorzien door het wetsvoorstel partiële
wijziging zedelijkheidswetgeving, dat medio 2001 bij de Tweede Kamer zal worden
ingediend.Het Nederlandse actieprogramma zal dus – anders dan in het geval
van vele andere landen – niet zozeer gericht zijn op het uitbannen van
de ergste vormen van kinderarbeid door middel van regelgevende maatregelen, maar zal zich toespitsen op het voorkomen dat kinderen in een
situatie van kinderarbeid terechtkomen en op de handhaving van de bestaande
regelgeving die een verbod van de ergste vormen van kinderarbeid inhoudt.
Dit betekent dat de projecten in het voorliggende actieprogramma, vooral gericht
zijn op preventie, voorlichting en toezicht. Omdat de Nederlandse regering
echter groot belang hecht aan de uitbanning van de ergste vormen van kinderarbeid
wereldwijd, is in het actieprogramma ook nog een overzicht opgenomen van internationale
activiteiten van Nederland op dit terrein.Het actieprogramma bestaat uit drie delen (A, B en C). Deel A geeft een
overzicht van activiteiten van de Arbeidsinspectie met betrekking tot de naleving
van regelgeving op het terrein van arbeid en jeugdigen. Deel B handelt over
de bestrijding van seksueel geweld tegen kinderen en verwijst naar het Nationaal
Actieplan Aanpak Seksueel Misbruik Kinderen (NAPS), dat op 19 april 2000 naar
de Tweede Kamer is gezonden. Deel C tenslotte gaat in op de internationale
activiteiten van Nederland. Hier wordt onder meer een overzicht gegeven van
een aantal internationale projecten en programma's die door Nederland gesteund
worden.Conform artikel 6 van het verdrag worden de actieprogramma's opgesteld
en uitgevoerd in overleg met de bevoegde overheidsinstellingen en de sociale
partners, waarbij rekening wordt gehouden met de opvattingen van andere betrokken
groepen (ngo's). De eerste consultaties hebben plaatsgevonden voordat begonnen
werd met de opstelling van het actieprogramma en waren vooral bedoeld om de
wensen die bij de genoemde organisaties bestaan te inventariseren. Aan de
hand daarvan is het actieprogramma op hoofdpunten, dat bij de Tweede Kamer
tegelijk met het voorstel van wet, de MvT en het nader rapport werd ingediend,
opgesteld. Na de uitwerking van een concept van het onderhavige actieprogramma,
zijn sociale partners en een aantal ngo's zowel schriftelijk als mondeling
geconsulteerd.Bij de bekrachtiging van een verdrag neemt een verdragsstaat automatisch
de verplichting op zich om periodiek over de naleving van het verdrag te rapporteren.
De regering moet iedere twee jaar rapporteren over ILO-Verdrag 182. In de
rapportage dient de stand van zaken gegeven te worden van de wetgeving op
het gebied van het verdrag, evenals de uitvoeringspraktijk en problemen die
een lidstaat tegenkomt bij de implementatie van de normen. In deze rapportage
zal informatie over de voortgang van het actieprogramma worden opgenomen.Deel AHet eerste deel van het actieprogramma is gewijd aan een beschrijving
van de activiteiten die plaatsvinden binnen het ministerie van Sociale Zaken
en Werkgelegenheid op het terrein van kinder- en jeugdarbeid. Het gaat dan
met name om inspectieactiviteiten, publieksvoorlichting, voorlichting op scholen,
activiteiten gericht op de risico's en mogelijke gevaren van werkzaamheden
door jeugdigen etc.De Arbeidstijdenwet-monitorSinds de inwerkingtreding van de Arbeidstijdenwet (ATW) in 1996 wordt
jaarlijks een monitor- en handhavingsonderzoek uitgevoerd door de Arbeidsinspectie
om toezicht te houden op de naleving van de ATW. Dit onderzoek bestaat uit
twee onderdelen: het eerste deel is een CAO onderzoek waarin wordt gekeken
naar afspraken die gemaakt zijn over ATW-aspecten. Het tweede deel is een
onderzoek bij bedrijven naar de naleving van de wet. Het bedrijvenonderzoek
wordt gedaan middels een aselect getrokken steekproef van bedrijven uit alle
economische sectoren. Arbeid door kinderen en jeugdigen maakt
deel uit van de ATW. Bij het monitor- en handhavingsonderzoek wordt er uitdrukkelijk
gekeken naar arbeid door kinderen en jeugdigen.Ingevolge de ATW is arbeid door kinderen beneden de 16 jaar in beginsel
verboden. Binnen het kader van de wet mogen – onder strikte voorwaarden –
kinderen van 13 en 14 jaar niet-industriële hulparbeid van lichte aards
verrichten en kinderen van 15 jaar niet-industriële arbeid van lichte
aard. Daarnaast maakt de ATW een uitzondering op het verbod op kinderarbeid
wanneer het gaat om arbeid in het kader van een alternatieve sanctie. Dit
is toegestaan voor kinderen vanaf 12 jaar. Als algemene voorwaarde geldt
hierbij dat te allen tijde de veiligheid van het kind niet in gevaar mag komen
en de arbeid geen nadelige invloed mag uitoefenen op de lichamelijke en geestelijke
ontwikkeling van het kind.Handhaving:Bij constateringen van arbeid door kinderen van 12 jaar en jonger wordt
onmiddellijk proces-verbaal opgemaakt tegen de werkgever en de ouders/voogd
van het betrokken kind. Behoudens bij ernstige overtredingen, loopt handhaving
volgens twee fasen, eerst een waarschuwing en vervolgens proces-verbaal.De gegevens over het meest recent verrichte ATW-monitor en handhavingsonderzoek,
zijn eind september jl. aan de Tweede Kamer bekend gemaakt.Het landelijk project «vakantiewerk»De Arbeidsinspectie voert jaarlijks tussen juli en september het landelijk
project vakantiewerk uit in alle 6 regio's gedurende de vakantieperiode. De
actie is specifiek gericht op de werk- en rusttijden, verboden arbeid voor
kinderen van 13 tot 15 jaar en van jeugdigen van 16 en 17 jaar. Voorts wordt
specifiek gelet op het totale verbod op arbeid voor kinderen jonger dan 13
jaar. In iedere regio worden 300 inspecties uitgevoerd (totaal 1800 inspecties)
in de sectoren landbouw, horeca en de detailhandel en/of andere sectoren waar
naar verwachting veel kinderen en jeugdigen zullen worden aangetroffen.Zo zullen in het vakantiewerkproject 2001 door de Arbeidsinspectie de
volgende bedrijfstakken / branches worden geïnspecteerd:a. landbouw (per regio 75 bedrijven);b. horeca, waaronder campings en recreatieplassen (per regio 75 bedrijven);c. supermarkten (per regio 50 bedrijven);d. natwasserijen (per regio 10 bedrijven)e. verzorging en verpleging (per regio 10 instellingen)Daarnaast zal de Arbeidsinspectie inspecteren bij bedrijven die in 2000
een waarschuwing of een eis tot verbetering hebben gekregen of waartegen in
dat jaar proces-verbaal is opgemaakt. Ook adressen die de inspecteur zelf
kent uit haar/zijn ervaring/wetenschap (dus ook in andere sectoren dan hier
genoemd) en adressen die door uitzendbureaus onder de aandacht van de inspecteur
zijn gebracht, zullen worden onderzocht.De doelstellingen van dit vakantiewerkproject 2001 zijn:– het via voorlichting/publiciteit preventief aandacht schenken
aan de risico's die verbonden zijn aan het werken door vakantiewerkers en,
meer specifiek, jeugdigen/kinderen in de vakantieperiode en daarbij aangeven
welke wettelijke regels van toepassing zijn;– trachten het aantal overtredingen te reduceren middels het toetsen
van werksituaties aan de wettelijke bepalingen zoals vastgelegd
in de Arbeidsomstandighedenwet en de Arbeidstijdenwet en in de hierop gebaseerde
besluiten;– het signaleren van onderwerpen en risico's waarop wettelijke bepalingen
niet of nog niet van toepassing zijn. Deze kunnen relevant zijn voor de evaluatie
van de Arbeidstijdenwet.Bij de uitvoering van het vakantieproject in 2001 zal extra aandacht worden
besteed aan de invulling van de verplichting van de werkgever tot het geven
van voorlichting en onderricht in de te inspecteren sectoren en aan de regelgeving
ten aanzien van 13-, 14- en 15-jarigen (speciaal met het oog op de landbouw,
waarin in de vakantieperiode in hoge mate gebruik wordt gemaakt van deze leeftijdcategorieën).Handhaving:Het handhavingsbeleid van de Arbeidstijdenwet en de Arbeidsomstandighedenwet
1998 zal worden toegepast.Landelijk project «Arbeid door kinderen en jeugdigen
buiten de vakantietijd»In 1998 heeft de Arbeidsinspectie een monitoronderzoek uitgevoerd naar
de effecten van nieuwe regelgeving voor jeugdigen. Dit monitoronderzoek in
de detailhandel en horeca had met name betrekking op de naleving van de vernieuwde
Arbeidsomstandighedenwetgeving en de Arbeidstijdenwet. In mei 1999 is het
rapport door staatssecretaris Hoogervorst aan de Eerste en Tweede Kamer gezonden.
Aan het parlement is de toezegging gedaan dat de Arbeidsinspectie in 2000
buiten de vakantietijd een handhavingsproject op dit onderwerp zal uitvoeren
in dezelfde sectoren waarin het onderzoek in 1998 is uitgevoerd (detailhandel
en horeca).Tevens staat er voor het jaar 2000 een inspectieproject Arbeidstijden
gepland in de sector horeca. Omdat in beide projecten de horecasector geïnspecteerd
zal worden is om redenen van efficiency besloten om het project ATW-horeca
te koppelen aan het project kinderen en jeugdigen. Voorts is besloten om ook
in de detailhandel de werktijden van volwassen werknemers te inspecteren.In grote lijnen beslaat het handhavingsproject in de horeca en detailhandel
de volgende inspectieonderwerpen:– arbeidsomstandigheden kinderen (13 tot en met 15-jarigen) en jeugdigen
(16- en 17-jarigen);– werk- en rusttijden kinderen en jeugdigen.De keuze voor deze sectoren komt enerzijds voort uit de wens om het project
Jeugdige werknemers van 1998 een vervolg te geven (trendmeting) en anderzijds
omdat in deze sectoren de doelgroep werkzaam is. De jaarlijkse projecten vakantiewerk
hebben dit aangetoond.Als bijzondere aandachtspunten gelden:– artikel 4:4, tweede lid van de Arbeidstijdenwet. Dit artikel bepaalt
dat de tijd waarop een jeugdige onderwijs volgt, de onderbrekingen inbegrepen,
arbeidstijd is;– wat in het Arbobesluit voor 16- en 17 jarigen is verboden of alleen
onder bepaalde voorwaarden is toegestaan is verboden voor 13- tot en met 15-jarigen.Handhaving:Bij dit project zal de bestuurlijke boete worden gehanteerd waar het gaat
om overtredingen van de Arbeidsomstandighedenwet. Een proces-verbaal
wordt opgemaakt waar het gaat om overtredingen van de Arbeidstijdenwet.De eindrapportage wordt medio 2001 verwacht. Naar gelang de bevindingen
zal periodiek onderzoek worden overwogen.Diverse voorlichtingsactiviteitenIn mei 2000 een uitgebreid voorlichtingspakket voor scholen verschenen
met een leerlingenbrochure, bewaarspecial en informatie, onder de naam «Wat
nou regels. Alles over bijbaantjes en vakantiewerk».Voorts wordt met enige regelmaat een bijgewerkte SZW brochure uitgegeven
in diverse talen onder de naam «kinder en jeugdarbeid aan strikte regels
gebonden».In september 2000 is het arbo-informatieblad «Jeugdigen» verschenen.
Deze uitgave is voornamelijk gericht op werkgevers die jeugdigen onder de
18 in dienst hebben of in dienst willen nemen.Daarnaast wordt er jaarlijks een folder vakantiewerk uitgegeven gericht
op het informeren van kinderen en jeugdigen.Binnen SZW wordt momenteel gewerkt aan de ontwikkeling van een internetloket
voor jongeren. Op deze site zal met name aandacht besteed worden aan de wet-
en regelgeving die voor jongeren van belang is.Deel BDit deel is gewijd aan maatregelen ter bestrijding van commerciële
seksuele exploitatie van kinderen en jeugdigen, inclusief het gebruik, de
bemiddeling of de aanbieding van een kind (jonger dan 18 jaar) voor prostitutie,
voor de productie van pornografie of voor pornografische voorstellingen, alsmede
aan de bestrijding van seksueel geweld tegen kinderen.Thans ligt voor advies bij de Raad van State een wetsvoorstel partiële
wijziging zedelijkheidswetgeving. Dit wetsvoorstel bevat onder meer wijzigingen
van artikel 240b Wetboek van Strafrecht (Sr.), waaronder het voorstel tot
verhoging van de leeftijdsgrens tot 18, en het voorstel tot strafbaarstelling
van uitbating van minderjarigen voor pornografische optredens. Dit wetsvoorstel
zal naar verwachting medio 2001 worden ingediend bij de Tweede Kamer.Het kabinet heeft op 19 juli 1999 een integrale kabinetsnota «Seksueel
Misbruik van en Seksueel Geweld tegen Kinderen» naar het parlement gestuurd,
die alle lopende en voorgenomen maatregelen op het terrein van de aanpak van
seksueel misbruik beschrijft. Meer deskundigheid, oplettendheid en daar waar
mogelijk informatie-uitwisseling bij politie en justitie maar ook bij scholen,
(jeugd)zorg en kinderbescherming moeten de bestrijding van seksueel misbruik
van kinderen verbeteren.De nota is een vervolg op afspraken die in 1996 in Stockholm zijn gemaakt
op het «Wereldcongres tegen commerciële seksuele exploitatie van
kinderen» Op dit Wereldcongres hebben de 122 deelnemende landen zich
gecommitteerd aan een actieplan. Uit een recent verschenen rapport van de
ngo End Child Prostitution Child Pornography and the Trafficking of Children
for Sexual Purposes (ECPAT) is gebleken dat tot nu toe slechts 29 landen daadwerkelijk
een actieplan hebben opgesteld. In december 2001 krijgt het congres een vervolg
in Yokohama (Japan). In de kabinetsnota is een reeks van lopende en voorgenomen activiteiten
beschreven. Deze moeten leiden tot een voortvarende aanpak van de problematiek
van seksueel misbruik van kinderen. Het vervolgtraject van deze nota is gericht
op een samenhangend geheel van activiteiten op dit terrein. Met het Nationaal
Actieplan Aanpak Seksueel Misbruik Kinderen (NAPS), dat op 19 april 2000 aan
de Tweede Kamer is aangeboden, voldoet Nederland niet alleen aan de verplichting
die het is aangegaan op bovenvermeld congres in Zweden, maar worden ook de
noodzakelijke verbindingen gelegd tussen de diverse beleidsterreinen (kamerstukken
II, vergaderjaar 1999–2000, 26 690, nr. 4).Het Nationaal Actieplan voorziet onder meer in de vorming van een projectteam,
bestaande uit vertegenwoordigers van de betrokken departementen en non gouvernementele
organisaties, dat de uitvoering van het NAPS actief begeleidt en dat ook zelf
initiatieven neemt om de noodzakelijke verbindingen te leggen tussen de diverse
beleidsterreinen. Het project NAPS heeft een looptijd tot eind 2002 en zal
worden besloten met een evaluatie. Gedurende het project zal de Kamer periodiek
worden geïnformeerd over de vorderingen die met het uitvoering van het
NAPS worden gemaakt. De minister van Justitie heeft de Tweede Kamer op 29
december 2000 een eerste voortgangsrapportage toegezonden.Deel CIn dit deel van het actieprogramma worden de internationale activiteiten
beschreven van de Nederlandse regering op het gebied van de bestrijding van
kinderarbeid in de wereld.Het uitbannen van de ergste vormen van kinderarbeid is internationaal
gezien een belangrijke prioriteit van de Nederlandse regering. Deze exploitatie
van kinderen is een ernstige vorm van de schending van mensenrechten en betekent
een grote verspilling van het menselijk potentieel. Andere, minder schadelijke
vormen van kinderarbeid, dienen op termijn eveneens voorkomen te worden. Het
streven naar onmiddellijke uitbanning van alle vormen van kinderarbeid is
gezien de omvang van het probleem echter niet reëel. Voor het aanpakken
van dit wereldwijde en complexe probleem zijn een scala van maatregelen nodig.
De Nederlandse regering heeft ten behoeve van de uitbanning van de ergste
vormen van kinderarbeid de volgende doelstellingen geformuleerd:– Ratificatie en implementatie van ILO-verdrag 182 door ontwikkelingslanden– Beleidsontwikkeling en -ondersteuning op nationaal en internationaal
niveau– Ondersteuning van initiatieven van (inter)nationale niet gouvernementele
organisaties (ngo's)Voor de periode van 1999 tot en met 2002 is een bedrag van 40 miljoen
ter beschikking gesteld uit de OS-begroting. De volgende activiteiten hebben
betrekking op zowel de lopende als nieuwe projecten en programma's.1. Het ratificeren en implementeren van internationale
ILO-verdrag 182 door ontwikkelingslandenDe totstandkoming en het toezicht op de naleving van internationale verdragen
schept een belangrijk kader voor de ontwikkeling van nationale regelgeving.
De Nederlandse regering zal in haar contacten met andere landen praktijken
van kinderarbeid, waar nodig, ter sprake brengen en overheden ondersteunen
bij implementatie van relevante internationale regelgeving op dit terrein. Op internationaal niveau participeert de Nederlandse regering op constructieve
wijze tijdens bijeenkomsten van internationale organisaties die werkzaam zijn
op het gebied van de bestrijding van kinderarbeid. Zo droeg Nederland actief
bij aan de totstandkoming van ILO (Internationale Arbeidsorganisatie) Verdrag
182 betreffende de uitbanning van de ergste vormen van kinderarbeid, dat unaniem
is aangenomen. Teneinde de 17+4 landen waarmee een bilaterale structurele
ontwikkelingsrelatie bestaat te helpen bij de bekrachtiging van dit Verdrag
steunt Nederland in die landen het ILO/IPEC (International Programme on the
Elimination of Child labour) programma gericht op de totstandkoming van de
ratificatie van het verdrag. Inmiddels hebben meer dan 60 landen, waaronder
5 van de 17+4 groep het verdrag reeds bekrachtigd.Tevens zal Nederland in februari 2002 samen met de Internationale Associatie
van Arbeidsinspecteurs (IALI) een conferentie organiseren over kinderarbeid.
Tijdens deze conferentie zullen de volgende aspecten centraal staan: uitwisseling
van ervaring bij de praktische implementatie van ILO-Verdrag 182, uitwisseling
van expertise gericht op de bestrijding van kinderarbeid en de bevordering
van de totstandkoming van onafhankelijke arbeidsinspecties, conform de lijn
van ILO-Verdrag 81 betreffende Labour Inspection in Industry
and Commerce.Nederland heeft een Partnership Programme met de ILO. Een van de programma's
die binnen dit kader gefinancierd worden isPromoting the
Declaration on Fundamental Rights and Principles at Work. Centraal
element in dit programma is het rapportage-systeem over de fundamentele arbeidsnormen
(recht op vereniging en collectieve onderhandeling, verbod op dwangarbeid,
verbod op kinderarbeid, verbod op discriminatie in arbeid en beroepsuitoefening.
Vanaf 1999 wordt jaarlijks het Global Report
besproken over een van de fundamentele arbeidsnormen (in 2002 staat het verbod
op kinderarbeid centraal). De ILO steunt landen zowel bij de bekrachtiging
van fundamentele verdragen, waaronder ILO-Verdrag 138 over minimumleeftijd
en ILO-Verdrag 182, als bij de rapportage over de naleving van deze verdragen.Voorts ontvangt «Global March Against Child Labour» financiële
bijdrage voor hun wereldwijde steun aan vakbonden en ngo's gericht op bewustwording
en lobby bij overheid en publiek aangaande verbetering van de rechten van
kinderen in het algemeen en ILO Verdrag 182 in het bijzonder.2. Het ontwikkelen en ondersteunen van beleid en regelgeving
op nationaal en internationaal niveauDe Nederlandse overheid heeft ter voorbereiding op de onderhandelingen
over Verdrag 182 een belangrijke impuls gegeven aan de internationale discussie
over kinderarbeid door de «Amsterdam Child Labour Conference»
in 1997 te organiseren. Deze conferentie kreeg nationaal en internationaal
veel bekendheid. Mede naar aanleiding van deze conferentie is het beleidsstuk
«Kinderarbeid Wereldwijd» opgesteld. Naast de ILO hebben ook andere
bilaterale donoren, Unicef en de Wereldbank nu beleid tegen kinderarbeid ontwikkeld.
Samen met het Britse Departement voor International Development (DFID) wordt
een keysheet (beknopt overzicht) over belangrijke
aspecten van kinderarbeid opgesteld.Nederland geeft financiële ondersteuning aan de ILO en UNICEF voor
verdere beleidsontwikkeling met betrekking tot bestrijding van kinderarbeid
en neemt met andere donoren deel aan de stuurgroep vergaderingen van ILO/IPEC
en UNICEF Global Programme on Child Labour. Zo draagt Nederland bij aan het opzetten van een ILO-datasysteem over
kinderarbeid (het Statistical Information and Monitoring Programme on Child
Labour, afgekort als SIMPOC). Het SIMPOC-programma is gestart in 1998 en heeft
een duur van 5 jaar. Reeds 53 landen hebben inmiddels ondersteuning gevraagd
bij het verzamelen van betrouwbare en vergelijkbare gegevens over alle vormen
van kinderarbeid. De gegevens worden gebruikt voor het ontwikkelen van indicatoren
en dienen als achtergrondinformatie voor het formuleren van beleidsprogramma's
en projecten.Verder wordt een aantal regionale ILO activiteiten gesteund zoals het
bestrijden van kinderarbeid door schuldslavernij
in India en Bangladesh. Deze ernstige praktijk,
waarin kinderen als onderpand van schuld worden gebruikt, komt nog veelvuldig
voor. Naast het beïnvloeden van het beleid wordt middels het opzetten
van spaarsystemen en microfinanciering op huishoudniveau getracht de uitzichtloze
positie van kind-schuldslaven te doorbreken en te voorkomen dat kinderen in
de toekomst in zo'n situatie belanden.Nederland steunt eveneens het interregionale ILO programma «Gender
Promotion Programme and IPEC' in Tanzania enBangladesh. Het doel van dit programma is het verbeteren
van de werkgelegenheid van vrouwen zodat kinderarbeid minder noodzakelijk
voor de opbouw van het huishoudinkomen is. Het project richt zich onder andere
op beleidsontwikkeling en capaciteitsopbouw van verschillende organisaties
en voorziet in inkomensgenererende activiteiten voor groepen werkende vrouwen.Tijdens de «Donormeeting on Child Labour» (Leidschendam, 1999)
werd onder andere de problematiek van «Child Domestic Workers»
onder de aandacht gebracht. Deze vaak sociaal en cultureel geaccepteerde vorm
van kinderarbeid kan gerekend worden tot één van de ergste vormen
van kinderarbeid. Het gaat hierbij voornamelijk om meisjes in de leeftijd
van 12 tot 17 jaar. In enkele gevallen betreft het kinderen die al vanaf hun
5e jaar in het huishouden werkzaam zijn. Deze kinderen krijgen zelden of geen
onderwijs en zijn vaak het slachtoffer van seksueel misbruik en mishandeling.
Nederland geeft hoge prioriteit aan dit thema en overweegt de komende jaren
het ILO/UNICEF/Wereldbank programma ten behoeve van het bestrijden van kinderarbeid
in huishoudens te ondersteunen. In dit programma worden overheden in een zestal
landen geholpen bij het opzetten en uitvoeren van een actieplan om kinderarbeid
in huishoudens te bestrijden.Nederlandse ambassades in Bangladesh, Senegal en Vietnam ondersteunen
beleidsontwikkeling op nationaal niveau, al dan niet via ILO/IPEC. In Bangladesh financiert de Nederlandse Ambassade sinds 2000
het ILO/IPEC-programma ter bestrijding en voorkoming van kinderarbeid in de
urbane informele sector. Twintig duizend werkende kinderen in de informele
sector worden naar speciaal voor hen opgezette onderwijsfaciliteiten gestuurd.
De welwillende werkgevers van die kinderen krijgen hulp om het verlies aan
«kindkracht» te compenseren. De ouders van de kinderen krijgen
ter compensatie van het verlies aan gezinsinkomen de mogelijkheid om via een
kleine kredietfaciliteit begeleid zelf inkomensgenererende activiteiten te
gaan ontplooien. Er is ruime aandacht voor bewustwording en als het project
slaagt wordt het gebruikt als voorbeeld voor andere landen.In Senegal steunt de ambassade vanaf begin
1998 een ILO/IPEC programma gericht op het uitwerken en uitvoeren van een
strategie ter bestrijding van kinderarbeid. Deze strategie komt tot stand
in samenwerking met het Ministerie van Arbeid en vertegenwoordigers uit de
doelgroep. In Vietnam heeft de Nederlandse ambassade
een studie over de problematiek van kinderarbeid gefinancierd. Eveneens wordt
nu overwogen om een bijdrage te leveren aan het formuleren van een nationale
strategie voor de preventie en reductie van kinderarbeid.Voorts onderkent Nederland het belang van onderwijs als preventief (goed onderwijs houdt kinderen langer op school)
en curatief (kinderen uit de werksituatie moeten onmiddellijke toegang tot
onderwijs krijgen) middel. Voor het behalen van deze doeleinden financiert
Nederland de UNICEF-programma's «Education as a Preventive and Social
Protective Strategy Against Child Labour» en «Global Programme
for the Elimination of Child Labour».Een van de ergste vormen van kinderarbeid en in toenemende mate een wereldwijd
probleem is seksuele exploitatie. Nederland stelt in de verschillende gremia
(WHO, UNFPA en UNICEF) de preventie en bestrijding van (commerciële)
seksuele exploitatie aan de orde. Hierbij wordt samengewerkt met Europol,
Interpol en ASEM (Aziatische-Europees overleg). Eveneens participeert Nederland,
sinds 1999, in het coördinatieoverleg van donoren, VN-organisaties en
NGO's, met betrekking tot de bestrijding van commerciële seksuele exploitatie
van kinderen. Nederland heeft actief deelgenomen aan de onderhandelingen over
de twee protocollen bij het Verdrag voor de Rechten van het Kind; inzake kinderhandel,
-prostitutie en -pornografie en inzake kinderen in gewapend conflict. Deze
protocollen zijn tijdens de Millennium Summit (september 2000) door Nederland
ondertekend.De inzet van kinderen in gewapende conflicten is een eveneens zeer schrijnende
vorm van kinderarbeid. Nederland levert een substantiële bijdrage aan
opvang van voormalige kindsoldaten in Noord-Uganda en biedt financiële
ondersteuning bij de herintegratie van voormalige kindsoldaten in Liberia.Zowel tijdens de aanloop naar als gedurende de Wereldkindertop (sept.
2001) zal Nederland ervoor pleiten dat de bestrijding van kinderarbeid, middels
zo concreet mogelijke doelstellingen, in de conclusies verankerd wordt.Maatschappelijk verantwoord ondernemen (mvo)Binnen veel nationale en internationale organisaties staat maatschappelijk
verantwoord ondernemen (mvo) prominent op de agenda. Het sociale aspect van
mvo heeft doorgaans betrekking op de naleving van de fundamentele arbeidsnormen,
zoals vastgesteld door de ILO, en het zorgdragen voor behoorlijke arbeidsomstandigheden.
Een van de fundamentele arbeidsnormen is het verbod op kinderarbeid (vastgelegd
in ILO-Conventies 138 en 182).De regering bereidt momenteel haar standpunt voor naar aanleiding van
het SER-advies maatschappelijk verantwoord ondernemen dat in december 2000
is verschenen. Het kabinetsstandpunt zal naar verwachting in maart 2001 aan
het parlement worden voorgelegd. Een van de initiatieven van het kabinet in
dit kader zal bestaan uit het opzetten van een onafhankelijk kennis- en informatiecentrum
voor maatschappelijk verantwoord ondernemen.Medio 2000 zijn de herziene OESO-richtlijnen voor multinationale ondernemingen
vastgesteld. Dit zijn aanbevelingen voor de internationale activiteiten van
multinationale ondernemingen uit OESO-landen. In deze richtlijnen wordt verwezen
naar de fundamentele arbeidsnormen. De regeringen die deze richtlijnen onderschrijven,
zullen hieraan bekendheid geven en de toepassing ervan stimuleren.
Zij dienen nationale contactpunten (NCP) in het leven te roepen die onder
andere tot taak hebben de bekendheid van de OESO-richtlijnen te vergroten
en als discussieforum te dienen voor alle kwesties die de richtlijnen betreffen.
De regering wil de sociale partners en NGO's actief betrekken bij de activiteiten
van het NCP.3. Het ondersteunen van initiatieven van niet gouvernementele
organisatiesIn veel landen zijn vakcentrales, niet-gouvernementele organisaties (NGO's)
en andere maatschappelijke organisaties actief op het gebied van de bestrijding
van kinderarbeid. Zij vormen als het ware de spreekbuis van de samenleving
en fungeren als belangrijke onderhandelaar met de overheid en internationale
organisaties. De Nederlandse overheid erkent deze belangrijke rol en steunt
waar mogelijk deze organisaties in verschillende landen. Via Nederlandse kinderorganisaties
wordt steun verleend aan NGO's in Azië, Afrika en Latijns Amerika. Ook
FNV heeft projekten gesteund van vakorganisaties en NGO's gericht op de bestrijding
van kinderarbeid in de informele sector. In het kader van het vakbondmedefinancieringsprogramma
(VMP) is recentelijk het FNV beleid in Azië op het gebied van vakbondsrechten
(w.o ILO Verdrag 182) in Azië geëvalueerd. Als vervolg hierop heeft
in december 2000 een beleidsdiscussie tussen FNV en enkele betrokken ministeries
plaatsgevonden. Het CNV is in het VMP-kader, gebaseerd op grond van een inventarisatie-studie,
met collega-vakorganisaties in Afrika, Azië en Latijns-Amerika overeengekomen,
dat deze bij hun nationale regeringen zullen aandringen om internationale
verdragen en conventies rond kinderarbeid te ratificeren en controle-mechanismen
te ontwikkelen. Voorts hebben collega-vakorganisaties van het CNV in verschillende
Aziatische landen geparticipeerd in de recente «Global March Against
Child Labour».Om internationaal en in ontwikkelingslanden het onderwerp kinderarbeid
op de politieke agenda te krijgen en te houden, zijn initiatieven vanuit verschillende
regio's gesteund. Met de Nederlandse kinderorganisaties is overleg gevoerd
om de effectiviteit en synergie van steun via de verschillende organisaties
te vergroten.Dit overleg met de NGO's en met de vakbeweging zal worden voortgezet.
Gezocht zal worden naar een vorm, waarbij de verantwoordelijkheid van ondersteuning
ook zoveel mogelijk bij de NGO's en de vakbeweging komt te liggen, zodat zij
zelf kunnen beslissen over mogelijke bijdragen aan hun partnerorganisaties
in ontwikkelingslanden.Via het particuliere kanaal is ook financiële ondersteuning verleend
aan NGO's in ontwikkelingslanden die actief zijn in de bestrijding van commerciële
seksuele exploitatie van kinderen. Zo heeft de ambassade in Equador steun verleend aan verschillende projecten gericht op de
preventie van commercieel misbruik van kinderen en werkende kinderen in het
algemeen. Via Stichting Kinderpostzegels wordt een internationale NGO, ECPAT
(End Child Prostitution in Asian Tourism) gefinancierd die actief is op het
gebied van het afschaffen van kinderprostitutie, kinderpornografie en de handel
in kinderen voor seksuele doeleinden.Voor directe financiële ondersteuning van overheidswege voor het
tegengaan van kinderarbeid in ontwikkelingslanden zal zoveel mogelijk aansluiting
worden gezocht bij het bestaande multi- en bilateraal beleid. Zo kan in die
landen waar basisonderwijs als sector voor samenwerking is gekozen, financiering
beschikbaar worden gesteld voor onderwijsprogramma's die hierop aansluiten,
teneinde op termijn de directe toegang tot onderwijsvoorzieningen voor kinderen
te bevorderen. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-25640-2.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl