Gerechtsdeurwaarderswet; Derde nota van wijziging
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 22775, nr. 14

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum ontvangst

19-03-1999

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1998-1999

22775 nr. 14

10-03-1999

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamABCDEFArtikel 5aArtikel 5bArtikel 5cGHArtikel 6aIJKLMArtikel 13NOPArtikel 15aQRSArtikel 18TArtikel 18aUVWArtikel 21XYArtikel 22aZAABBArtikel 25CCArtikel 25aArtikel 25bArtikel 25cDDEEFFGGHHIIJJKKLLMMHOOFDSTUK VA. DE KONINKLIJKE BEROEPSORGANISATIE VAN GERECHTSDEURWAARDERS Paragraaf 1. De organisatie van de KBG Artikel 47aArtikel 47bArtikel 47cArtikel 47dParagraaf 2. Het bestuur van de KBG Artikel 47eArtikel 47fArtikel 47gParagraaf 3. De ledenraad Artikel 47hArtikel 47iArtikel 47jArtikel 47kArtikel 47lArtikel 47mArtikel 47nArtikel 47oArtikel 47pArtikel 47qArtikel 47rParagraaf 4. De algemene ledenvergadering Artikel 47sArtikel 47tArtikel 47uArtikel 47vParagraaf 5. De geldmiddelen van de KBG Artikel 47wArtikel 47xParagraaf 6. De verordeningen en andere besluiten
van de KBG Artikel 47yArtikel 47zArtikel 47aaArtikel 47bbParagraaf 7. Overige bepalingen Artikel 47ccArtikel 47ddNNOOArtikel 50aArtikel 50bPPQQArtikel 52RRArtikel 52aArtikel 52bSSArtikel 53Artikel 54TOELICHTING ALGEMEEN 1. Inleiding2. Inhoud2.1. Invoering van een stelsel van vrijere vestiging ter
vervanging van het huidige standplaatsenstelsel en het creëren van een
landelijke bevoegdheid2.2 Omvang van het wettelijke domein van de gerechtsdeurwaarders2.3 Versterking van het financieel toezicht2.4 Invoering van een stelsel van maximum-tarieven voor
ambtshandelingen2.5 Opstelling van gedrags- en beroepsregels2.6 Invoering van een publiekrechtelijke organisatievorm
voor gerechtsdeurwaarders2.7 Overige wijzigingenARTIKELSGEWIJS ABCD, G, X, ZE en Fa. Ondernemingsplan en advisering daaroverb. Benoemingc. openstelling van de Awb-rechtsgangH, M en O2JMN, O1 en O3PQRSTU en VWYBBEEFF en GGHHIIMMNNOOPPQQRRSSOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 22775Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 110 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
22 775Gerechtsdeurwaarderswetnr. 14DERDE NOTA VAN WIJZIGINGOntvangen 10 maart 1999Het voorstel van wet wordt gewijzigd als volgt: AArtikel 1 wordt gewijzigd als volgt:1. Onderdeel b komt te luiden:b. ambtshandelingen: de werkzaamheden, bedoeld in artikel 2;2. In onderdeel d wordt «het examen» vervangen door: de opleiding,
wordt «tweede lid» vervangen door: eerste lid en wordt «afgelegd»
vervangen door: doorlopen.3. De onderdelen f en g komen te luiden:f. het Bureau: het Bureau Financieel Toezicht, bedoeld in artikel 110
van de Wet op het notarisambt;g. kamer voor gerechtsdeurwaarders: het college, bedoeld in artikel 26;4. Na onderdeel g worden twee onderdelen toegevoegd, luidende:h. deeltijd: de werktijd die korter is dan de volledige werktijd die geldt
voor burgerlijke rijksambtenaren, werkzaam op de ministeries;i. de KBG: de Koninklijke Beroepsorganisatie van Gerechtsdeurwaarders,
bedoeld in artikel 47a. BArtikel 2 wordt gewijzigd als volgt:1. Voor de tekst wordt het cijfer «1.» geplaatst.2. In het eerste lid (nieuw), onderdeel b, wordt «exploiten»
vervangen door: exploten.3. Twee leden worden toegevoegd, luidende:2. Bij algemene maatregel van bestuur worden de in het eerste lid bedoelde
ambtshandelingen omschreven. 3. Onder ambtshandelingen worden mede verstaan de werkzaamheden die rechtstreeks
daarmee samenhangen. CArtikel 3 wordt gewijzigd als volgt:1. Het eerste lid komt te luiden:1. De gerechtsdeurwaarder is bevoegd tot het verrichten van ambtshandelingen
op het grondgebied van Nederland.2. De eerste volzin van het vijfde lid komt te luiden: Ambtshandelingen
verricht in strijd met het tweede en derde lid, zijn nietig. DArtikel 4 wordt gewijzigd als volgt:1. Aan het eerste lid wordt na de eerste volzin toegevoegd: In het besluit
wordt de plaats van vestiging aangegeven.2. Onder vernummering van het vijfde tot tweede lid, vervallen het tweede
tot en met vierde lid. EArtikel 5, eerste lid, wordt gewijzigd als volgt:1. De onderdelen a tot en met c komen te luiden:a. Nederlander is,b. met goed gevolg een door Onze Minister erkende opleiding tot kandidaat-gerechtsdeurwaarder
heeft doorlopen, enc. als toegevoegd kandidaat-gerechtsdeurwaarder ten minste gedurende twee
jaren, waaronder begrepen de stage, bedoeld in artikel 22, derde lid, werkzaam
is geweest, met dien verstande dat, in geval van werkzaamheid in deeltijd,
deze termijn naar evenredigheid wordt verlengd,2. Toegevoegd worden drie onderdelen, luidende:d. in het bezit is van een ondernemingsplan dat voldoet aan de voorwaarden
van artikel 5a, eerste lid, alsmede van het advies, bedoeld in artikel 5a,
tweede lid,e. in het bezit is van een verklaring omtrent het gedrag afgegeven volgens
de Wet op de justitiële documentatie en op de verklaringen omtrent het
gedrag, enf. in het bezit is van een verklaring van de kamer voor gerechtsdeurwaarders,
waaruit blijkt of hem een maatregel als bedoeld in artikel 35 is opgelegd,
en zo ja, welke. FNa artikel 5 worden drie nieuwe artikelen ingevoegd, luidende: Artikel 5a1. Het ondernemingsplan, bedoeld in artikel 5, is zodanig opgesteld dat
daaruit in ieder geval blijkt:a. dat de verzoeker over voldoende financiële middelen beschikt om
een kantoor te houden dat in overeenstemming is met de eisen van het ambt;
en b. dat op redelijke gronden mag worden verwacht dat na drie jaren de praktijk
kostendekkend kan worden uitgeoefend.2. Over het ondernemingsplan wordt advies uitgebracht door een door Onze
Minister te benoemen Commissie van deskundigen. De Commissie is bevoegd in
verband met het onderzoek van het ondernemingsplan inlichtingen in te winnen
bij de KBG en het Bureau. Het advies wordt als bijlage bij het ondernemingsplan
gevoegd.3. Voor de advisering over het ondernemingsplan door de Commissie van
deskundigen worden kosten in rekening gebracht.4. Bij of krachtens algemene maatregel van bestuur worden nadere regels
gesteld omtrent:a. het ondernemingsplan;b. de samenstelling en de werkwijze van de Commissie van deskundigen;c. de wijze waarop de kosten van de advisering worden berekend. Artikel 5b1. De kandidaat-gerechtsdeurwaarder die voor benoeming tot gerechtsdeurwaarder
in aanmerking wenst te komen dient bij Onze Minister een daartoe strekkend
verzoek in, met opgave van de plaats waarin hij voornemens is zich als gerechtsdeurwaarder
te vestigen. Bij het verzoek legt hij bewijsstukken over waaruit blijkt dat
hij voldoet aan de voorwaarden van artikel 5, daaronder begrepen het ondernemingsplan.
In het verzoek doet hij tevens opgave van het kantoor of de kantoren waar
hij als toegevoegd kandidaat-gerechtsdeurwaarder werkzaam is geweest.2. Onze Minister zendt een afschrift van het verzoek met de bijlagen aan
het bestuur van de KBG met het verzoek hem uiterlijk binnen drie maanden in
kennis te stellen van eventuele aan haar bekende feiten of omstandigheden,
welke naar haar oordeel tot weigering van het verzoek zouden kunnen leiden.3. Een benoeming kan uitsluitend worden geweigerd indien aan één
of meer van de in artikel 5 genoemde voorwaarden niet is voldaan of wanneer
er, gelet op de antecedenten van de verzoeker, een gegronde vrees bestaat
dat de kandidaat-gerechtsdeurwaarder zal handelen of nalaten in strijd met
het bij of krachtens de wet bepaalde of anderszins het aanzien of de vervulling
van het gerechtsdeurwaardersambt wordt geschaad of belemmerd. Een beschikking
tot weigering van een benoeming wordt gegeven door Onze Minister.4. Op het verzoek wordt beslist binnen vier maanden na ontvangst ervan. Artikel 5cIn afwijking van artikel 8:4, onderdeel d, van de Algemene wet bestuursrecht
kan een belanghebbende tegen een besluit tot benoeming tot gerechtsdeurwaarder
beroep instellen. GArtikel 6 wordt gewijzigd als volgt:1. In de aanhef van het eerste lid wordt «standplaats» gewijzigd
in: plaats van vestiging.2. In het derde lid komt de tweede volzin te luiden: In geval van verandering
van plaats van vestiging buiten het arrondissement deponeert de gerechtsdeurwaarder
zo spoedig mogelijk na de benoeming op de nieuwe plaats van vestiging zijn
handtekening en paraaf ter griffie van de rechtbank in het rechtsgebied
waarin de nieuwe plaats van vestiging is gelegen. HNa artikel 6 wordt een nieuw artikel ingevoegd, luidende: Artikel 6a1. De plaats van vestiging van een gerechtsdeurwaarder kan, met instemming
van de betrokkene, door Onze Minister worden gewijzigd bij een beschikking
waarbij tevens de datum van ingang wordt bepaald.2. De gerechtsdeurwaarder die zich in een andere plaats wenst te vestigen,
richt daartoe een verzoek tot Onze Minister. Hij doet daarbij opgave van de
gemeente waar hij voornemens is zich te vestigen. Bij dit verzoek legt hij
een ondernemingsplan over als bedoeld in artikel 5a, eerste lid, betrekking
hebbend op de plaats waar hij voornemens is zich te vestigen, alsmede het
advies, bedoeld in het tweede lid van dat artikel. Artikel 5b, tweede en vierde
lid, zijn van overeenkomstige toepassing.3. Het verzoek kan uitsluitend worden geweigerd indien het bij het verzoek
overgelegde ondernemingsplan niet voldoet aan de voorwaarden van artikel 5a.4. Indien de gerechtsdeurwaarder zich vestigt buiten het arrondissement
waarin zijn plaats van vestiging is gelegen, is hij niet bevoegd zijn register
en repertorium over te brengen naar de nieuwe plaats van vestiging. IIn artikel 7 wordt «De gerechtsdeurwaarder is verplicht de ambtshandelingen
waartoe hij bevoegd is, te verrichten wanneer hierom wordt verzocht»
vervangen door: De gerechtsdeurwaarder is te allen tijde verplicht in het
gehele arrondissement waarin zijn plaats van vestiging is gelegen de ambtshandelingen
waartoe hij bevoegd is, te verrichten wanneer hierom wordt verzocht. JArtikel 9 vervalt. KIn artikel 11 wordt «execuoriale titel» vervangen door: executoriale
titel. LIn artikel 12 wordt «exploit» telkens vervangen door: exploot. MArtikel 13 komt te luiden: Artikel 131. De gerechtsdeurwaarder houdt een kantoor dat in zijn plaats van vestiging
is gelegen. Hij is verplicht aldaar zijn register en repertorium te bewaren.2. Op verzoek van een gerechtsdeurwaarder kan Onze Minister, gehoord de
Commissie van deskundigen, bedoeld in artikel 5a, hem toestaan om elders een
nevenkantoor te vestigen. NArtikel 14 wordt gewijzigd als volgt:1. Het eerste en tweede lid komen te luiden:1. De gerechtsdeurwaarder is verplicht zowel ten aanzien van zijn werkzaamheden
als zodanig als ten aanzien van zijn kantoorvermogen een administratie te
voeren, waaruit te allen tijde op eenvoudige wijze zijn rechten en verplichtingen
kunnen worden gekend. Hij is tevens verplicht zijn privé-vermogen,
daaronder mede begrepen het vermogen van een gemeenschap van goederen waarin
hij is gehuwd, een administratie te voeren. De gerechtsdeurwaarder moet jaarlijks
zowel ten aanzien van zijn kantoorvermogen als ten aanzien van zijn privé-vermogen
een balans opmaken en, voor wat betreft de kantoorwerkzaamheden, een staat
van baten en lasten.2. De administratie ten aanzien van zijn werkzaamheden als zodanig, bedoeld
in het eerste lid, heeft betrekking op de ambtshandelingen alsmede op de andere
werkzaamheden, bedoeld in artikel 17, welke de gerechtsdeurwaarder verricht.
De administratie met betrekking tot de ambtshandelingen omvat onder meer een
register en een repertorium.2. In het derde lid wordt «exploiten» vervangen door: exploten
en vervalt «met de daarbij behorende bijlagen».3. In het vierde lid wordt «exploiten» vervangen door: exploten
en wordt «exploit» telkens vervangen door: exploot.4. Aan het artikel wordt een lid toegevoegd, luidende:5. Bij verordening kunnen regels worden gesteld met betrekking tot de
wijze waarop de kantoor- en privé-administratie worden ingericht en
bijgehouden. OArtikel 15 wordt gewijzigd als volgt:1. Het eerste lid komt te luiden:1. De gerechtsdeurwaarder is verplicht de stukken en afschriften betreffende
zijn kantooradministratie gedurende de in artikel 10, derde lid, van Boek
2 van het Burgerlijk Wetboek bedoelde termijn te bewaren. Artikel 10, vierde
lid, van Boek 2 van het Burgerlijk Wetboek is van toepassing.2. De eerste volzin van het derde lid komt te luiden: In geval van overlijden,
een wijziging van de plaats van vestiging als bedoeld in artikel 6a, vierde
lid, dan wel ontslag, dragen de gerechtsdeurwaarder of zijn erfgenamen de
tot de administratie behorende stukken die krachtens het eerste lid nog moeten
worden bewaard, over aan de waarnemend gerechtsdeurwaarder of aan een door
Onze Minister aan te wijzen bewaarder.3. Aan het artikel wordt een lid toegevoegd, luidende:4. Het eerste lid is van overeenkomstige toepassing op de privé-administratie
van de gerechtsdeurwaarder. PNa artikel 15 wordt een artikel ingevoegd, luidende: Artikel 15a1. De gerechtsdeurwaarder is verplicht bij een ingevolge de Wet toezicht
kredietwezen 1992 ingeschreven kredietinstelling een of meer bijzondere rekeningen
aan te houden op zijn naam met vermelding van zijn hoedanigheid, die uitsluitend
bestemd zijn voor gelden, die hij in verband met zijn werkzaamheden als zodanig
onder zich neemt. Gelden die aan de gerechtsdeurwaarder in verband met zijn
werkzaamheden als zodanig worden toevertrouwd, moeten op die rekening worden
gestort. De bovenbedoelde kredietinstelling voegt de over de gelden gekweekte
rente toe aan het saldo van de bijzondere rekening. Indien deze gelden abusievelijk
op een andere rekening van de gerechtsdeurwaarder zijn gestort of indien ten
onrechte gelden op de bijzondere rekening zijn gestort, is de gerechtsdeurwaarder
verplicht deze onverwijld op de juiste rekening te storten. Hetzelfde geldt
indien de gelden rechtstreeks in handen van de gerechtsdeurwaarder zijn gesteld.
Indien meer gerechtsdeurwaarders in een maatschap samenwerken, kan de bijzondere
rekening ten name van die gerechtsdeurwaarders tezamen, de maatschap of de
vennootschap worden gesteld. De gerechtsdeurwaarder vermeldt het nummer van
de bijzondere rekening op zijn briefpapier.2. De gerechtsdeurwaarder is bij uitsluiting bevoegd tot het beheer en
de beschikking over de bijzondere rekening. Hij kan aan een onder zijn verantwoordelijkheid
werkzame persoon volmacht verlenen. Ten laste van deze rekening mag hij slechts
betalingen doen in opdracht van een rechthebbende.3. Het vorderingsrecht voortvloeiende uit de bijzondere rekening behoort
toe aan de gezamenlijke rechthebbenden. Het aandeel van iedere rechthebbende
wordt berekend naar evenredigheid van het bedrag dat te zijnen behoeve op
de bijzondere rekening is gestort. De gerechtsdeurwaarder of, indien het een
gezamenlijke rekening als bedoeld in het eerste lid, zesde volzin betreft,
iedere gerechtsdeurwaarder, is verplicht een tekort in het saldo van de bijzondere
rekening terstond aan te vullen, en hij is ter zake daarvan aansprakelijk,
tenzij hij aannemelijk kan maken dat hem ter zake van het ontstaan van het
tekort geen verwijt treft.4. Een rechthebbende heeft voor zover uit de aard van zijn recht niet
anders voortvloeit, te allen tijde recht op uitkering van zijn aandeel in
het saldo van de bijzondere rekening. Is het saldo van de bijzondere rekening
niet toereikend om aan iedere rechthebbende het bedrag van zijn aandeel uit
te keren, dan mag de gerechtsdeurwaarder aan de rechthebbende slechts zoveel
uitkeren als in verband met de rechten van de andere rechthebbenden mogelijk
is. In dat geval wordt het saldo onder de rechthebbenden verdeeld naar evenredigheid
van ieders aandeel, met dien verstande dat, indien een gerechtsdeurwaarder
zelf rechthebbende is, hem slechts wordt toegedeeld hetgeen overblijft, nadat
de andere rechthebbenden het hun toekomende hebben ontvangen.5. Er kan geen derdenbeslag worden gelegd onder de in het eerste lid bedoelde
kredietinstelling op het aandeel van een rechthebbende in de bijzondere rekening.
Is onder de gerechtsdeurwaarder derdenbeslag gelegd op het aandeel van een
rechthebbende in de bijzondere rekening, dan kan de gerechtsdeurwaarder die
overeenkomstig de artikelen 476a en 477 van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering
verklaring heeft gedaan of die is veroordeeld overeenkomstig artikel 477a
van dat wetboek, zonder opdracht van de rechthebbende overeenkomstig de verklaring
of veroordeling betalen aan de executant.6. Rechtshandelingen verricht in strijd met de bepalingen van dit artikel
zijn vernietigbaar. De vernietigingsgrond kan worden ingeroepen door iedere
rechtstreeks belanghebbende. Rechten, door derden te goeder trouw anders dan
om niet verkregen op gelden die het voorwerp waren van de vernietigde rechtshandeling,
worden geëerbiedigd.7. Bij ministeriële regeling kunnen regels worden gesteld met betrekking tot de wijze van berekening en uitkering van de rente van
de op de bijzondere rekening gestorte gelden. De regeling kan bepalen dat
beneden een nader te bepalen bedrag geen rente verschuldigd is.8. Van de bepalingen van dit artikel en van de in het zevende lid bedoelde
regels kan niet worden afgeweken. QArtikel 16 wordt gewijzigd als volgt:1. In het eerste lid, wordt na «is gehouden» ingevoegd:, onverminderd
het bepaalde in artikel 15a, vierde lid, en vervalt «als bedoeld in
artikel 18».2. Onder schrapping van het cijfer «1.» voor de tekst van
het eerste lid, vervalt het tweede lid. RArtikel 17 wordt gewijzigd als volgt:1. Het eerste lid komt te luiden:1. Andere werkzaamheden dan die, bedoeld in artikel 2, verricht de gerechtsdeurwaarder
slechts indien dit:a. de goede en onafhankelijke vervulling van zijn ambt, dan wel het aanzien
daarvan, niet schaadt of belemmert, enb. niet leidt tot concurrentievervalsing ten opzichte van private aanbieders
van vergelijkbare diensten.2. In het derde lid, onderdeel f, wordt «artikel 2, onderdeel e»
vervangen door: artikel 2, eerste lid, onderdeel e. SArtikel 18 komt te luiden: Artikel 181. Bij algemene maatregel van bestuur worden de vergoedingen vastgesteld
die ten hoogste aan de gerechtsdeurwaarder verschuldigd zijn voor het verrichten
van ambtshandelingen.2. Bij algemene maatregel van bestuur kunnen regels worden gesteld met
betrekking tot het betalen van voorschotten op hetgeen aan de gerechtsdeurwaarder
krachtens dit artikel verschuldigd is.3. Bij algemene maatregel van bestuur kan worden bepaald dat de vergoeding
van reiskosten die in verband met het verrichten van een ambtshandeling worden
gemaakt ten hoogste bestaat uit het bedrag dat zou toekomen aan de gerechtsdeurwaarder
van de dichtstbijzijnde plaats van vestiging.4. Het is de gerechtsdeurwaarder verboden om, onder welke benaming dan
ook, andere vergoedingen voor door hem verrichte ambtshandelingen te berekenen
dan de krachtens dit artikel vastgestelde.5. Aan de voet van het origineel van het exploot wordt de terzake verschuldigde
vergoeding vermeld. TNa artikel 18 wordt een artikel ingevoegd, luidende: Artikel 18aDe gerechtsdeurwaarder is verplicht een rekening ter zake van een aan
hem toevertrouwde zaak op te maken, waaruit duidelijk blijkt op welke wijze
het in rekening gebrachte is berekend en of het betrekking heeft op ambtshandelingen
of op andere werkzaamheden, als bedoeld in artikel 17. UArtikel 19 wordt gewijzigd als volgt:1. Het eerste lid komt te luiden:1. Ingeval van ontslag dan wel indien de ter plaatse benoemde gerechtsdeurwaarder
door ziekte, afwezigheid of schorsing zijn ambt niet kan vervullen, kan Onze
Minister voor bepaalde of onbepaalde tijd een waarnemend gerechtsdeurwaarder
benoemen.2. Het tweede lid, onderdeel c, komt te luiden:c. in geval van ontslag wegens het bereiken van de leeftijd van 65 jaren,
de ontslagene zelf, doch niet voor langer dan één jaar.3. In het derde lid wordt «standplaats» gewijzigd in: plaats
van vestiging.4. In het vierde lid, onderdeel b, wordt de zinsnede «de op de waargenomen
standplaats benoemde gerechtsdeurwaarder» vervangen door: de waargenomen
gerechtsdeurwaarder.5. Onder verlettering van onderdeel d in c komt in het vierde lid onderdeel
c te vervallen. VArtikel 20 wordt gewijzigd als volgt:1. In het eerste lid vervalt de tweede volzin.2. In het tweede lid wordt de zinsnede «tot de op de waar te nemen
standplaats benoemde gerechtsdeurwaarder» gewijzigd in: tot de waar
te nemen gerechtsdeurwaarder.3. In het derde en zesde lid wordt de zinsnede «de op de waargenomen
standplaats benoemde gerechtsdeurwaarder» gewijzigd in: de waargenomen
gerechtsdeurwaarder.4. In het vierde lid wordt de zinsnede «De op een waar te nemen
standplaats benoemde gerechtsdeurwaarder» gewijzigd in: De waar te nemen
gerechtsdeurwaarder.5. Het vijfde lid komt te luiden:5. Bij waarneming in geval van ziekte of afwezigheid kan de waarnemend
gerechtsdeurwaarder, in afwijking van artikel 14, in overeenstemming met de
waar te nemen gerechtsdeurwaarder diens administratie voortzetten.6. De tweede volzin van het zevende lid komt te luiden: Behalve in geval
van ontslag, vermeldt hij naast zijn eigen naam en voornamen, de naam, voorletters
en plaats van vestiging van de gerechtsdeurwaarder waarvoor hij waarneemt. WArtikel 21 komt te luiden: Artikel 211. Kandidaat-gerechtsdeurwaarder is hij die met goed gevolg een door Onze
Minister erkende opleiding tot kandidaat-gerechtsdeurwaarder heeft doorlopen.2. Een erkenning als bedoeld in het eerste lid wordt verleend indien het
opleidingsplan aan bij of krachtens algemene maatregel van bestuur gestelde
eisen voldoet. Deze eisen kunnen betrekking hebben op:a. de duur en de inrichting van de opleiding;b. de toelating tot de opleiding;c. de organisatie en exploitatie van de opleiding;d. de examens en de rechtsbescherming van de cursisten;e. het in rekening brengen van een financiële bijdrage aan degene
die de opleiding volgt.3. De erkenning kan worden ingetrokken indien:a. de erkenning is verleend op grond van onjuiste gegevens,b. de opleider geen of onvoldoende uitvoering geeft aan het opleidingsplan;c. de opleider niet voldoet aan de bij of krachtens wet gestelde regels.4. Bij of krachtens algemene maatregel van bestuur worden nadere regels
gesteld met betrekking tot de aanvraag van een erkenning en de besluitvorming
daarover. XArtikel 22 wordt gewijzigd als volgt:1. In het tweede lid, onderdeel a, wordt «kandidaatgerechtsdeurwaarder»
vervangen door: kandidaat-gerechtsdeurwaarder.2. In het tweede lid, onderdeel b, wordt «standplaats» vervangen
door: plaats van vestiging.3. In het tweede lid, onderdeel c, wordt «kandidaatgerechtsdeurwaarder»
vervangen door: kandidaat-gerechtsdeurwaarder en «standplaats»
in: plaats van vestiging.4. Onder vernummering van het derde, vierde en vijfde tot vierde, vijfde
en zesde lid, wordt na het tweede lid een nieuw lid toegevoegd, luidende:3. Een kandidaat-gerechtsdeurwaarder kan slechts worden aangewezen als
toegevoegd kandidaat-gerechtsdeurwaarder indien hij in het bezit is van een
verklaring omtrent het gedrag, afgegeven volgens de Wet op de justitiële
documentatie en de verklaringen omtrent het gedrag. YNa artikel 22 wordt een artikel ingevoegd, luidende: Artikel 22a1. Een toegevoegd kandidaat-gerechtsdeurwaarder doorloopt een stage van
een jaar. In geval van werkzaamheid in deeltijd wordt die periode naar evenredigheid
verlengd.2. Bij algemene maatregel van bestuur worden regels gesteld met betrekking
tot de inrichting van de stage en de rechten en verplichtingen van de stagiair
en de gerechtsdeurwaarder op wiens kantoor hij werkzaam is.3. Iedere gerechtsdeurwaarder is verplicht naar vermogen mee te werken
aan de opleiding van kandidaat-gerechtsdeurwaarders. Indien een kandidaat-gerechtsdeurwaarder
geen gerechtsdeurwaarder vindt die hem, met het oog op het doorlopen van een
stage, als toegevoegd kandidaat-gerechtsdeurwaarder wil aanwijzen, wijst het
bestuur van de KBG een gerechtsdeurwaarder aan, tenzij dit voor de desbetreffende
gerechtsdeurwaarder een onredelijke last zou vormen. ZArtikel 23 wordt gewijzigd als volgt:1. Het tweede lid komt te luiden:2. De artikelen 3, tweede en vierde lid, 10, 12 en 17 zijn van overeenkomstige
toepassing op de toegevoegd kandidaat-gerechtsdeurwaarder.2. In het derde lid wordt «standplaats» vervangen door: plaats
van vestiging.3. In het vierde lid wordt de zinsnede «indien op de standplaats
van de gerechtsdeurwaarder een waarnemend gerechtsdeurwaarder is benoemd,
tenzij deze hem,» vervangen door: indien voor de gerechtsdeurwaarder
een waarnemend gerechtsdeurwaarder is benoemd, tenzij de gerechtsdeurwaarder
hem,. AAAan artikel 24 wordt, onder vervanging van de punt aan het slot door een
puntkomma, een onderdeel toegevoegd, luidende:d. benoeming van de toegevoegd kandidaat-gerechtsdeurwaarder tot gerechtsdeurwaarder. BBArtikel 25 komt te luiden: Artikel 251. Het toezicht op de naleving door de gerechtsdeurwaarder van het bepaalde
bij of krachtens de artikelen 14, 15a, eerste lid, tweede lid, derde volzin,
en zevende lid en 16, wordt uitgeoefend door het Bureau Financieel Toezicht,
bedoeld in artikel 110 van de Wet op het notarisambt. Afdeling 5.2 van de
Algemene wet bestuursrecht is niet van toepassing.2. De artikelen 110, tweede tot en met elfde lid, 111 en 112, zevende
en achtste lid en 113 van de Wet op het notarisambt zijn van overeenkomstige
toepassing. CCNa artikel 25 worden drie artikelen ingevoegd, luidende: Artikel 25a1. De gerechtsdeurwaarder is verplicht de in artikel 14, eerste lid, bedoelde
stukken, vergezeld van een verslag van het onderzoek daarover van een accountant
als bedoeld in artikel 393, eerste lid, van Boek 2 van het Burgerlijk Wetboek,
dat voor wat betreft de jaarrekening van het kantoor ten minste
een beoordelingskarakter draagt, binnen zes maanden na afloop van elk boekjaar
in te dienen bij het Bureau.2. Het Bureau kan van de gerechtsdeurwaarder verlangen dat hij inzage
verschaft in zijn kantoor- en privé-administratie en de daarmee verband
houdende bescheiden, de balansen, de staten van baten en lasten, het register
en het repertorium. Het Bureau kan verlangen dat de gerechtsdeurwaarder een
afschrift van deze stukken verstrekt. Artikel 25b1. Indien het Bureau bij de uitoefening van het toezicht van feiten of
omstandigheden blijkt die naar zijn oordeel grond opleveren tot het opleggen
van een tuchtmaatregel, brengt het zijn bevindingen, desgeraden in de vorm
van een klacht, ter kennis van de voorzitter van de kamer voor gerechtsdeurwaarders.2. Het Bureau is belast met het doen van elk onderzoek naar de kantoor-
en privé-administratie van de gerechtsdeurwaarder waartoe de voorzitter
van de kamer van gerechtsdeurwaarders overeenkomstig artikel 26, zesde lid,
opdracht geeft. Artikel 25c1. Het Bureau verschaft aan de Commissie van deskundigen, bedoeld in artikel
5a, tweede lid, desverlangd inlichtingen in verband met het onderzoek van
het ondernemingsplan.2. Het bestuur van de KBG is verplicht toegevoegd kandidaat-gerechtsdeurwaarders,
in verband met het opstellen van een ondernemingsplan als bedoeld in artikel
5, desverlangd inlichtingen te verschaffen over door gerechtsdeurwaarders
verrichte ambtshandelingen. Bij algemene maatregel van bestuur kan worden
bepaald dat het Bureau het bestuur van de KBG de hiervoor benodigde gegevens
verstrekt. DDAan artikel 26 wordt een lid toegevoegd, luidende:6. De voorzitter van de kamer voor gerechtsdeurwaarders kan, indien hij
zulks in het belang van het onderzoek wenselijk acht, het Bureau opdragen
een onderzoek in te stellen en hem van zijn bevindingen verslag uit te brengen. EEArtikel 27 wordt gewijzigd als volgt:1. In het derde en vijfde lid wordt «de organisatie van gerechtsdeurwaarders»
vervangen door: de KBG.2. In het vierde lid wordt «zij zijn terstond herbenoembaar»
gewijzigd in: zij zijn bij hun aftreden eenmaal herbenoembaar. FFArtikel 32 wordt gewijzigd als volgt:1. In het eerste lid wordt «aan de betrokken gerechtsdeurwaarder
en aan Onze Minister» vervangen door: aan de betrokken gerechtsdeurwaarder.2. Het tweede lid komt te luiden: 2. Binnen een maand na dagtekening van de verzending van de in het eerste
lid bedoelde bescheiden kan de betrokken gerechtsdeurwaarder een verweerschrift
indienen; de voorzitter kan deze termijn op verzoek verlengen. De secretaris
zendt afschrift van dit geschrift aan de klager.3. In het derde lid wordt «aan de betrokken gerechtsdeurwaarder
en aan Onze Minister» vervangen door: aan de betrokken gerechtsdeurwaarder
en wordt «onder hen berustende of te hunner beschikking staande bescheiden»
vervangen door: onder hem berustende of te zijner beschikking staande bescheiden. GGArtikel 33 wordt gewijzigd als volgt:1. In het eerste lid wordt «de betrokken gerechtsdeurwaarder, Onze
Minister en de klager» vervangen door: de betrokken gerechtsdeurwaarder
en de klager.2. In het zesde lid vervalt «(Stb. 1960, 541)».3. Het zevende lid komt te luiden:7. Aan de betrokken gerechtsdeurwaarder en de klager of hun gemachtigden
en aan degenen die hun bijstaan wordt de gelegenheid gegeven het woord te
voeren en hun standpunt toe te lichten. HHAan artikel 43 worden, onder vervanging van de punt aan het slot door
een puntkomma, twee onderdelen toegevoegd, luidende:d. indien zijn goederen onder bewind zijn gesteld;e. indien ten aanzien van hem de schuldsaneringsregeling natuurlijke personen
van toepassing is verklaard. IIArtikel 44 wordt gewijzigd als volgt:1. Onder vernummering van het eerste tot en met derde tot tweede tot en
met vierde lid, wordt een nieuw eerste lid toegevoegd, luidende:1. De gerechtsdeurwaarder is met ingang van de eerstvolgende maand na
het bereiken van de 65-jarige leeftijd van rechtswege ontslagen.2. In het tweede lid (nieuw) vervalt onderdeel b, onder verlettering van
de onderdelen c en d tot b en c.3. Het derde lid (nieuw) wordt gewijzigd als volgt:1°. In de aanhef wordt «kan door Onze Minister ontslag worden
verleend bij met redenen omkleed schriftelijk besluit» vervangen door:
kan ontslag worden verleend bij besluit van Onze Minister.2°. Onderdeel d komt te luiden:d. faillissement, surséance van betaling of toepassing van de schuldsaneringsregeling
natuurlijke personen. JJIn artikel 45, eerste lid, wordt «artikel 44, tweede lid»
vervangen door: artikel 44, derde lid. KKIn artikel 47 wordt «artikel 44, tweede lid» vervangen door:
artikel 44, derde lid. LLIn artikel 48, eerste lid, vervalt «(Stb. 1957, 534)». MMNa hoofdstuk V wordt een hoofdstuk ingevoegd, luidende: HOOFDSTUK VA. DE KONINKLIJKE BEROEPSORGANISATIE VAN GERECHTSDEURWAARDERS Paragraaf 1. De organisatie van de KBG Artikel 47aDe Koninklijke Beroepsorganisatie van Gerechtsdeurwaarders is een openbaar
lichaam in de zin van artikel 134 van de Grondwet. Alle in Nederland gevestigde
gerechtsdeurwaarders en de toegevoegde kandidaat-gerechtsdeurwaarders zijn
leden van de KBG. De KBG is gevestigd te Utrecht. Artikel 47b1. De KBG heeft tot taak de bevordering van een goede beroepsuitoefening
door de leden en van hun vakbekwaamheid.2. Bij verordening worden beroeps- en gedragsregels van de leden van de
KBG vastgesteld. Tevens kunnen bij verordening regels worden gesteld betreffende
de bevordering van de vakbekwaamheid van de leden. Artikel 47cDe KBG heeft een bestuur, een ledenraad en een algemene ledenvergadering. Artikel 47dDe KBG houdt een bureau in stand, dat het bestuur bijstaat in de uitoefening
van zijn taken. Paragraaf 2. Het bestuur van de KBG Artikel 47e1. Het bestuur is belast met de algemene leiding van de KBG en met de
uitoefening van haar in artikel 47b omschreven taken, alsmede met het beheer
en de beschikking over haar vermogen. Het geeft voorts algemene leiding aan
het bureau van de KBG en regelt zijn werkzaamheid.2. De medewerkers van het bureau worden aangesteld op een arbeidsovereenkomst
naar burgerlijk recht.3. Het bestuur kan nadere regelen stellen betreffende zijn werkwijze en
die van het bureau.4. Het bestuur stelt jaarlijks een verslag op over zijn werkzaamheden
ten behoeve van de algemene ledenvergadering en zendt dit om advies aan de
ledenraad. Het brengt het verslag ter kennis van Onze Minister. 5. Het bestuur stelt jaarlijks een verantwoording op van zijn financieel
beleid alsmede een begroting voor het komende boekjaar, met toelichting, en
zendt deze stukken om advies aan de ledenraad. Artikel 47f1. Het bestuur bestaat uit een oneven aantal van ten minste zeven leden.
De samenstelling van het bestuur geschiedt zoveel mogelijk op grondslag van
gelijkheid in aantal van zijn leden-gerechtsdeurwaarders en zijn leden-toegevoegd-kandidaat-gerechtsdeurwaarders.
De voorzitter en zijn plaatsvervanger zijn gerechtsdeurwaarders.2. De leden worden benoemd voor een termijn van drie jaren en kunnen na
aftreden terstond voor eenzelfde termijn eenmaal worden herbenoemd.3. Het bestuur vertegenwoordigt de KBG. Daartoe zijn ook gezamenlijk bevoegd
de voorzitter of de plaatsvervangend voorzitter en een van de andere leden
van het bestuur. Artikel 47gDe voorzitter van het bestuur van de KBG is in die hoedanigheid belast
met de leiding van de vergadering van de algemene ledenvergadering. Paragraaf 3. De ledenraad Artikel 47h1. De ledenraad bestaat uit achtendertig leden, met dien verstande dat
uit ieder arrondissement een van de aldaar gevestigde gerechtsdeurwaarders
en een van de aldaar werkzame toegevoegd kandidaat-gerechtsdeurwaarders in
de ledenraad zitting hebben. Ieder lid heeft een plaatsvervanger.2. De gewone leden en hun plaatsvervangers worden door algemene ledenvergadering
gekozen voor een termijn van drie jaren en zij zijn slechts eenmaal voor eenzelfde
termijn herkiesbaar. Artikel 47iDe ledenraad heeft de zorg voor de vaststelling van het algemene beleid
van de KBG en treedt daartoe zonodig in overleg met het bestuur. Het bestuur
stelt de ledenraad desgevraagd of eigener beweging in kennis van alle gegevens
die voor het algemeen beleid van de KBG van belang kunnen zijn, in het bijzonder
gegevens betreffende zaken die het bestuur in uitvoering of behandeling heeft
of die het in voorbereiding of onderzoek heeft genomen. De ledenraad is bevoegd
het bestuur te allen tijde inlichtingen te vragen of onderzoek op te dragen
betreffende onderwerpen die voor de bepaling van het beleid der KBG van belang
kunnen zijn. Artikel 47jDe ledenraad is belast met het vaststellen van verordeningen van de KBG. Artikel 47kDe ledenraad overlegt met het bestuur over de voorstellen van verordeningen
van de KBG, na daarover het advies van de algemene ledenvergadering te hebben
ingewonnen. Artikel 47l1. De ledenraad benoemt het bestuur van de KBG en kan, met inachtneming
van artikel 47f, het aantal der leden daarvan bepalen. De ledenraad benoemt
de voorzitter en zijn plaatsvervanger uit de leden van het bestuur voor een
termijn van twee jaren.2. Het lidmaatschap van het bestuur is niet verenigbaar met het lidmaatschap
van de ledenraad.3. De ledenraad kan nadere regels vaststellen betreffende de benoeming
en het aftreden van de leden van het bestuur. Artikel 47mDe ledenraad oefent toezicht uit op het bestuur en hij kan de leden daarvan
in hun functie schorsen of ontslaan, indien hij het vertrouwen in hun wijze
van taakvervulling heeft verloren of wegens andere gegronde redenen. Artikel 47nDe ledenraad brengt aan de jaarlijkse algemene ledenvergadering advies
uit over het verslag van de werkzaamheden van het bestuur alsmede over de
verantwoording van het financieel beleid, de ontwerp-begroting van de KBG
voor het komende jaar en de daarbij behorende toelichtingen, na deze stukken
te hebben onderzocht. Artikel 47oDe leden van de ledenraad kunnen door de algemene vergadering worden geschorst
of ontslagen, indien zij het vertrouwen in hun wijze van taakvervulling heeft
verloren of wegens andere gegronde redenen. Artikel 47pHet bestuur van de KBG roept de ledenraad tenminste een maal per jaar
bijeen om te beraadslagen over de in artikel 47n bedoelde stukken. Andere
vergaderingen worden bijeen geroepen zo dikwijls als het bestuur zulks nodig
acht en voorts indien ten minste zes leden van de raad het bestuur schriftelijk
daarom verzoeken, met opgave van de te behandelen onderwerpen. Artikel 47qDe vergaderingen van de ledenraad zijn openbaar. Er wordt met gesloten
deuren vergaderd indien de voorzitter, de aard van het te behandelen onderwerp
in aanmerking genomen, zulks nodig oordeelt of indien ten minste acht leden
van de raad daarom verzoeken. De leden van het bestuur van de KBG, de directeur
van het bureau van de KBG en de secretarissen kunnen de besloten vergaderingen
bijwonen, tenzij de ledenraad anders beslist. Over de toelating van andere
personen beslist de ledenraad. Van de besloten vergadering wordt een afzonderlijk
verslag gemaakt, dat niet openbaar wordt gemaakt tenzij de ledenraad anders
beslist. Artikel 47r1. Bij verordening worden nadere regels gesteld betreffende de benoeming
en het aftreden van de leden, en voorts betreffende zijn werkzaamheid, de
wijze van vergaderen, de besluitvorming en de wijze waarop in
de vergadering wordt gestemd, alsmede de wijze waarop aan de leden van de
KBG kennis wordt gegeven van zijn besluiten.2. Bij verordening kunnen nadere regels worden gesteld omtrent de inrichting
van de KBG. Paragraaf 4. De algemene ledenvergadering Artikel 47sHet bestuur van de KBG roept jaarlijks een algemene ledenvergadering bijeen.
Buitengewone ledenvergaderingen worden bijeengeroepen zo dikwijls het bestuur
zulks nodig acht en voorts indien de ledenraad of tenminste vijfentwintig
leden van de KBG het bestuur schriftelijk daarom verzoeken met opgave van
de te behandelen onderwerpen. Artikel 47tDe vergadering van de algemene ledenvergadering is openbaar. Er wordt
met gesloten deuren vergaderd indien de voorzitter, de aard van het te behandelen
onderwerp in aanmerking genomen, zulks nodig oordeelt of indien tenminste
dertig aanwezige leden daarom verzoeken. De leden van het bestuur, de directeur
van het bureau van de KBG en de secretarissen wonen de besloten vergadering
bij, tenzij de vergadering anders beslist. Over de toelating van andere personen
beslist de vergadering. Van de besloten vergadering wordt een afzonderlijk
verslag gemaakt, dat niet openbaar wordt gemaakt tenzij de vergadering anders
beslist. Artikel 47uDe algemene ledenvergadering beraadslaagt en beslist zonodig over het
verslag van de werkzaamheden van het bestuur van de KBG, alsmede over de financiële
verantwoording, het verslag van de registeraccountant, bedoeld in artikel
47x, tweede lid, de ontwerp-begroting voor het komende jaar en de daarbij
behorende toelichtingen alsmede de over deze stukken door de ledenraad uitgebrachte
adviezen. Artikel 47vOp voorstel van het bestuur van de KBG stelt de algemene ledenvergadering
nadere regels vast betreffende haar werkwijze, de wijze van vergaderen, de
besluitvorming en de wijze waarop in de vergaderingen wordt gestemd, de wijze
waarop te behandelen stukken of onderwerpen ter kennis worden gebracht van
de leden, alsmede de wijze waarop haar besluiten aan de leden van de KBG ter
kennis worden gebracht. Paragraaf 5. De geldmiddelen van de KBG Artikel 47wDe KBG draagt alle kosten die uit de uitvoering van de haar door deze
wet opgedragen taken voortvloeien. Ter dekking van deze kosten kan zij van
de leden jaarlijks bijdragen heffen. De algemene ledenvergadering stelt, op
voorstel van het bestuur, de hoogte van de bijdragen voor het boekjaar vast.
Het bedrag daarvan kan voor verschillende categorieën van leden verschillend
zijn. Artikel 47x1. Het boekjaar van de KBG wordt vastgesteld door het bestuur.2. Het bestuur wijst telkens voor elk boekjaar een accountant als bedoeld
in artikel 393, eerste lid, van Boek 2 van het Burgerlijk Wetboek aan die
is belast met de controle op de financiële verantwoording, bestaande
uit een balans, een staat van baten en lasten en een toelichting. Deze brengt
binnen drie maanden na afloop van het boekjaar daarover verslag uit aan het
bestuur.3. Binnen acht maanden na de afloop van het boekjaar legt het bestuur
de financiële verantwoording met het daarover door de accountant uitgebrachte
verslag, alsmede de begroting voor het komende boekjaar met een toelichting
aan de ledenraad over. De ledenraad brengt na onderzoek van deze stukken daarover
verslag uit aan de algemene ledenvergadering.4. De vaststelling van de financiële verantwoording door de algemene
ledenvergadering houdt tevens in décharge van het bestuur terzake. Paragraaf 6. De verordeningen en andere besluiten
van de KBG Artikel 47y1. Verordeningen worden slechts vastgesteld met betrekking tot onderwerpen
waarvan deze wet regeling of nadere regeling bij verordening voorschrijft.2. Verordeningen bevatten geen verplichtingen of voorschriften die niet
strikt noodzakelijk zijn voor verwezenlijking van het doel dat met de verordening
wordt beoogd en beperken niet onnodig de marktwerking.3. Voorstellen van verordeningen worden aan de ledenraad gedaan door het
bestuur of door ten minste vijf leden van de ledenraad. Alvorens een ontwerp-verordening
bij de ledenraad in te dienen kan het bestuur de kamer voor gerechtsdeurwaarders
uitnodigen haar oordeel kenbaar te maken.4. De verordeningen van de KBG zijn slechts verbindend voor haar leden
en haar organen. Artikel 47zHet voorstel van een verordening, wordt met een toelichting ten minste
twee maanden vóór de dag waarop de ledenraad daarover beraadslaagt
ter kennis gebracht van de leden van de KBG. De algemene ledenvergadering
brengt haar advies omtrent het voorstel ten minste drie weken vóór
de dag waarop daarover wordt beraadslaagd ter kennis van de ledenraad. Artikel 47aa1. Een verordening behoeft de goedkeuring van Onze Minister. De goedkeuring
kan worden onthouden wegens strijd met het recht of het algemeen belang.2. Een verordening wordt, nadat zij is goedgekeurd, door de zorg van het
bestuur van de KBG bekend gemaakt door plaatsing in de Staatscourant. De verordening
verbindt niet dan nadat zij is bekend gemaakt. Zij treedt in werking met ingang
van de eerste dag van de tweede maand na die van de dag van de bekendmaking
of zoveel eerder als zij zelf bepaalt, met dien verstande dat tussen de dag
van de bekendmaking en die van de inwerkingtreding ten minste een termijn
van tien dagen moet liggen. Artikel 47bbBesluiten van de ledenraad, van het bestuur of van andere organen van
de KBG, niet zijnde een verordening die op grond van artikel 47aa rechtsgeldig
tot stand is gekomen, kunnen bij koninklijk besluit worden vernietigd. Onverminderd
artikel 10:39 van de Algemene wet bestuursrecht kan een besluit niet worden
vernietigd, indien zes maanden zijn verstreken nadat het is bekend gemaakt. Paragraaf 7. Overige bepalingen Artikel 47ccDe KBG verstrekt desgevraagd aan Onze Minister de voor de uitoefening
van zijn taak benodigde inlichtingen. Onze Minister kan inzage vorderen van
zakelijke gegevens en bescheiden, voor zover dat voor de vervulling van zijn
taak redelijkerwijs nodig is. Artikel 47ddOnze Minister zendt binnen vijf jaren na de inwerkingtreding van deze
wet en vervolgens telkens na vier jaren aan de Staten-Generaal een verslag
over de doeltreffendheid en doelmatigheid van het functioneren van de KBG. NNAan artikel 50 wordt een onderdeel 3 toegevoegd, luidende:3. Aan artikel 475g worden twee leden toegevoegd, luidende:4. Met het oog op het inwinnen van de in het derde lid bedoelde gegevens
is de deurwaarder bevoegd bij de gemeentelijke basisadministratie persoonsgegevens
het sociaal-fiscaal nummer van de schuldenaar op te vragen. Met behulp van
dit nummer kunnen gegevens worden opgevraagd bij personen of instanties, bedoeld
in het derde lid, die zelf reeds gerechtigd zijn tot het gebruik van het nummer.5. De deurwaarder gebruikt het sociaal-fiscaal nummer uitsluitend voor
het opvragen van de in het derde lid bedoelde gegevens bij de in het derde
lid bedoelde personen of instanties, die zelf reeds gerechtigd zijn tot het
gebruik van het nummer. OONa artikel 50 worden twee artikelen ingevoegd, luidende: Artikel 50aArtikel 435, onderdeel 3, van het Wetboek van Strafrecht komt te luiden:3°. hij die zonder daartoe gerechtigd te zijn de titel van advocaat
of procureur, gerechtsdeurwaarder, dan wel een der in de artikelen 7.20 en
7.22 van de Wet op het hoger onderwijs en wetenschappelijk onderzoek genoemde
titels voert. Artikel 50bArtikel 2, eerste lid, van de Ambtenarenwet wordt gewijzigd als volgt:1. In onderdeel aa vervalt «en». 2. Onder vervanging van de punt aan het slot van onderdeel bb door een
komma wordt een onderdeel toegevoegd, luidende: cc. de voorzitter en plaatsvervangend
voorzitter van de Koninklijke Beroepsorganisatie voor Gerechtsdeurwaarders
en de andere leden van het bestuur van dit lichaam. PPArtikel 51 vervalt. QQArtikel 52 komt te luiden: Artikel 52Onverminderd de mogelijkheid van ontslag om andere redenen worden gerechtsdeurwaarders
die op het tijdstip van inwerkingtreding van deze wet zijn benoemd, in afwijking
van artikel 44, eerste lid, gedurende tien jaren na inwerkingtreding van deze
wet van rechtswege ontslag verleend op de eerste dag van de maand volgend
op die waarin zij de leeftijd van 70 jaren hebben bereikt. RRNa artikel 52 worden twee artikelen ingevoegd, luidende: Artikel 52aTot vier jaren na het tijdstip van in werking treden van deze wet worden
jaarlijks niet meer gerechtsdeurwaarders benoemd dan een aantal dat overeenkomt
met drietiende van het aantal gerechtsdeurwaarders dat op eenendertig december
van het voorafgaande jaar in functie was of voor wie een waarnemer was benoemd.
Bij algemene maatregel van bestuur kan de norm van drietiende na advies van
de Commissie van deskundigen worden gewijzigd, alsmede kan de termijn van
vier jaren één maal met ten hoogste twee jaren worden verlengd.
Bij ministeriële regeling kunnen voor deze overgangsperiode regels worden
gesteld met betrekking tot het aantal gerechtsdeurwaarders dat ten hoogste
in ieder arrondissement kan worden benoemd. Artikel 52b1. De vereniging genaamd Koninklijke Vereniging van Gerechtsdeurwaarders
en gevestigd te Amsterdam wordt van rechtswege ontbonden op het tijdstip van
inwerkingtreding van deze wet en wordt van rechtswege onder algemene titel
opgevolgd door de KBG. Het bestuur van de KBG is bevoegd tot het nemen van
alle maatregelen en beslissingen die uit de rechtsopvolging voortvloeien.2. Onze Minister wijst, na daarover het gevoelen van de Koninklijke Vereniging
van Gerechtsdeurwaarders te hebben ingewonnen, de personen aan die na de inwerkingtreding
van de wet als voorzitter of als lid zitting hebben in het bestuur van de
KBG en de ledenraad voor een termijn van ten hoogste negentig dagen. Binnen
die termijn geeft de ledenraad uitvoering aan artikel 47l, eerste lid, en
geeft de algemene ledenvergadering uitvoering aan artikel 47h, tweede lid. SSDe artikelen 53 en 54 komen te luiden: Artikel 53Deze wet treedt in werking op een bij koninklijk besluit te bepalen tijdstip,
dat voor de verschillende onderdelen en artikelen verschillend kan zijn. Artikel 54Deze wet wordt aangehaald als: Gerechtsdeurwaarderswet. TOELICHTING ALGEMEEN 1. InleidingDeze nota van wijziging strekt ertoe het wetsvoorstel aan een aantal ontwikkelingen
aan te passen die zich sedert 1994 hebben voorgedaan.Op 12 september 1994 verzocht mijn ambtsvoorgangster de behandeling van
dit wetsvoorstel, alsmede het daarmee verband houdende voorstel tot wijziging
van de Gerechtsdeurwaarderswet ter nadere regeling van de gevolgen van ambtshandelingen
van gerechtsdeurwaarders die in strijd zijn met de volkenrechtelijke verplichtingen
van de Staat (kamerstukken II 1992/93, 23 081, nrs. 1–3), voor
enige tijd aan te houden. Dit verzoek hield verband met een nadere bezinning
op de mogelijkheden om tot een vrijere vestiging voor gerechtsdeurwaarders
te komen, in plaats van het in het wetsvoorstel neergelegde – met de
huidige praktijk overeenkomende – standplaatsenbeleid. Inmiddels was
ook het voorstel voor een nieuwe Wet op het notarisambt bij uw Kamer ingediend,
waarin in vrijere vestiging was voorzien. Over een wijziging van het wetsvoorstel
om tot vrijere vestiging te komen kon met de beroepsorganisaties aanvankelijk
geen overeenstemming worden bereikt. In de loop van 1995 ging de beroepsgroep
alsnog akkoord met uitwerking van een vrijere vestiging naar het model van
het notariaat, maar stelde voor om tevens – conform het voorstel voor
het notariaat – te komen tot een publiekrechtelijke beroepsorganisatie
(PBO) voor gerechtsdeurwaarders. Door mijn ambtsvoorgangster is daarop toegezegd
de regeling van een PBO – die in het wetsvoorstel uitdrukkelijk werd
afgewezen – in overweging te nemen.De noodzakelijke voorbereidingen en het overleg hierover zijn halverwege
1996 onderbroken. Op dat moment besloot het vorige kabinet tot een onderzoek
naar het domeinmonopolie van de gerechtsdeurwaarder in het kader van het regeringsprogramma
ter bevordering van marktwerking, deregulering en wetgevingskwaliteit (MDW).
De werkgroep die het onderzoek heeft voorbereid (verder: de MDW-werkgroep),
stond onder voorzitterschap van mr. I. W. Opstelten en heeft op
12 juni 1997 haar rapport uitgebracht. Eén van de centrale aanbevelingen
had betrekking op de invoering van het stelsel van vrijere vestiging. De werkgroep
stemde niet alleen daarmee in, maar stelde tevens een aanscherping voor door
de huidige, arrondissementaal beperkte bevoegdheid van de gerechtsdeurwaarder
te vervangen door een landelijke bevoegdheid. Andere aanbevelingen betroffen
de vervanging van het wettelijk stelsel van vaste tarieven door maximum-tarieven
en de instelling van een publiekrechtelijke beroepsorganisatie voor gerechtsdeurwaarders.
Het vorige kabinet heeft de werkgroep gevolgd. Bij brief van 20 augustus
1997 is het kabinetsstandpunt aan uw Kamer toegezonden (kamerstukken II 1996/97,
24 036 en 22 775, nr. 61).Bij het uitbrengen van het kabinetsstandpunt was nog niet duidelijk of
de daaruit voortvloeiende wijzigingen zouden moeten leiden tot een aanpassing
van het voorliggende wetsvoorstel of tot een geheel nieuw voorstel. Met het
oog op de gewenste voortgang van het wetgevingsproces zijn de wijzigingen
in deze derde Nota van wijziging vervat.Intussen bleek al geruime tijd een toegenomen behoefte aan dienstverlening
door deurwaarders. Derhalve is in 1996, na overleg met de beroepsgroep, een
interim-beleid ontwikkeld om – binnen de kaders van het huidige standplaatsenstelsel –
daarop in te spelen (Stcrt. 1996, 192). Het interim-beleid was
bedoeld als overgangsbeleid naar een stelsel van vrijere vestiging onder de
nieuwe Gerechtsdeurwaarderswet. Het interim-beleid beoogde de instroom van
kandidaat-gerechtsdeurwaarders in het beroep te vergroten door uitbreiding
van het aantal standplaatsen. Enerzijds door openstelling van zogenaamde zelfstandige
standplaatsen – teneinde de vestiging van nieuwe deurwaarderskantoren
te stimuleren – en anderzijds door het creëren van standplaatsen
ten behoeve van kandidaat-deurwaarders die zich met de gerechtsdeurwaarders,
voor wie zij werkzaam zijn, willen associëren (de zgn. associatie-standplaatsen),
teneinde de capaciteit van bestaande kantoren te vergroten.Hoewel het interim-beleid was geënt op het beleid zoals dat bij de
notarissen – in afwachting van een vrijer vestigingsbeleid onder de
nieuwe Wet op het notarisambt – wordt gevoerd, deden zich in de uitvoering
enkele knelpunten voor, waardoor het effect van het interim-beleid minder
was dan beoogd. Met name de groei van het aantal zelfstandige standplaatsen
bleef uit. Om de knelpunten op te lossen is een onderzoek uitgevoerd naar
de (economische) ruimte voor vestiging van nieuwe deurwaarderskantoren door
het Instituut voor Onderzoek van Overheidsuitgaven (IOO) («Ruimte voor
deurwaarders?», april 1998). Over de resultaten van dit onderzoek en
over de praktische consequenties is overleg gevoerd met de Commissie Deurwaardersstandplaatsen,
die mij over de openstelling van nieuwe standplaatsen adviseert, en met de
beroepsgroep. In antwoord op door het lid van uw Kamer, mevrouw B. de Vries
(VVD), gestelde vragen heeft mijn ambtsvoorgangster op 23 juni 1998 toegezegd
het interim-beleid ongewijzigd te laten totdat de Kamer heeft kunnen spreken
over de wijzigingsvoorstellen op de Gerechtsdeurwaarderswet. Zij heeft daarbij
tevens toegezegd uiterste spoed te zullen betrachten met de nota van wijziging
(handelingen II, 1997/98, blz. 6012–6013). Dit klemt te meer aangezien
de openstelling van nieuwe deurwaardersstandplaatsen sedert eind januari vorig
jaar is gestaakt, in afwachting van een aanpassing van het interim-beleid
in verband met de opgetreden knelpunten (Stcrt. 1998, nrs. 20, 82, 134 en
1999, nr. 6). Inmiddels is een nieuwe vestigingsregeling voorbereid waarin
binnen de grenzen van de huidige regelgeving wordt geanticipeerd op het in
deze nota van wijziging voorgestelde vrijere vestigingsstelsel. De beroepsgroep
heeft aangegeven zich hierin te kunnen vinden.Op basis van deze nota van wijziging zal de behandeling van dit wetsvoorstel
kunnen worden voortgezet. Het hiervoor genoemde wetsvoorstel 23 081 behoeft
enkel enige technische bijstellingen. Hierin zal door middel van een separate
nota van wijziging worden voorzien. 2. InhoudDe nota van wijziging bevat in de eerste plaats wijzigingen die voortvloeien
uit het kabinetsstandpunt inzake het MDW-onderzoek naar het domeinmonopolie
van gerechtsdeurwaarders (verder: het MDW-kabinetsstandpunt). Daarnaast bevat
zij voorstellen tot wijziging die samenhangen met een nadere afstemming op
het voorstel voor een nieuwe Wet op het notarisambt, die thans bij de Eerste
Kamer in behandeling is (kamerstukken I 1997/98, 23 706, nr. 331).
In de derde plaats worden nog enkele andere noodzakelijk gebleken wijzigingen
voorgesteld en zijn wijzigingen van wetstechnische aard aangebracht.De belangrijkste wijzigingen worden hieronder – paragrafen 2.1 t/m
2.6 – besproken. In paragraaf 2.7 wordt een kort overzicht gegeven
van de overige wijzigingen. Deze overige wijzigingen zullen in het artikelsgewijze
gedeelte van deze toelichting afzonderlijk worden toegelicht. 2.1. Invoering van een stelsel van vrijere vestiging ter
vervanging van het huidige standplaatsenstelsel en het creëren van een
landelijke bevoegdheidEen gerechtsdeurwaarder wordt thans door de Kroon benoemd bij een of meer
rechterlijke colleges en is werkzaam op een toegewezen standplaats. Bepaling
van het aantal standplaatsen – door de Minister van Justitie –
geschiedt aan de hand van behoeftecriteria. De beroepsgroep is door advisering
betrokken bij de openstelling van nieuwe standplaatsen (Commissie Deurwaardersstandplaatsen).
De bevoegdheid van de gerechtsdeurwaarder tot het verrichten van ambtshandelingen
is beperkt tot het arrondissement waarin de standplaats is gelegen. Daarnaast
zijn de mogelijkheden om kandidaat-deurwaarders aan te wijzen als toegevoegd
kandidaat-deurwaarder – waardoor zij namens en onder verantwoordelijkheid
van de desbetreffende gerechtsdeurwaarder ambtshandelingen kunnen verrichten –
beperkt. Het huidige wetsvoorstel brengt hierin slechts een geringe verandering
aan: de deurwaarder wordt niet langer meer bij een bepaald gerecht benoemd.
Voor het overige blijft het huidige systeem intact.Door de MDW-werkgroep is geconcludeerd dat de huidige regels de gewenste
groei van het aantal kantoren en de omvang ervan beperken. Door het afstemmen
van het aanbod op de vraag bij de openstelling van standplaatsen is de onderlinge
concurrentie tussen gerechtsdeurwaarders vrijwel afwezig, hetgeen nog versterkt
wordt door het verbod om buiten het arrondissement te werken.De MDW-werkgroep heeft dan ook haar instemming betuigd met het voornemen
om te komen tot een vrijere vestiging van gerechtsdeurwaarders, naar het model
dat is voorgesteld bij het notariaat.Daarnaast heeft de MDW-werkgroep de aanbeveling gedaan om het regionaal
beperkte werkterrein – de begrenzing van de bevoegdheid van de gerechtsdeurwaarder
tot het arrondissement – te laten vervallen. Als gevolg van de verzelfstandiging
van de beroepsuitoefening en de modernisering van het procesrecht is een arrondissementale
begrenzing niet langer noodzakelijk. Het vorige kabinet is akkoord gegaan
met het laten vallen van het beperkte werkterrein. Omdat de deurwaarder niet
alleen bevoegd is tot het verrichten van ambtshandelingen, maar tegelijkertijd
gehouden is zijn diensten te verlenen als op hem een beroep wordt gedaan (zgn.
ministerieplicht), roept een landelijke bevoegdheid wel de vraag op of de
ministerieplicht dan ook landelijk behoort te gelden. De MDW-werkgroep heeft
deze vraag in beginsel bevestigend beantwoord (p. 25 rapport). De werkgroep
heeft twee voorwaarden daaraan verbonden. In de eerste plaats zouden de eventuele
extra verplaatsingskosten wel aan de opdrachtgever, maar niet aan de schuldenaar
in rekening kunnen worden gebracht. In de tweede plaats zou de landelijke
ministerieplicht niet behoeven te betekenen dat een gerechtsdeurwaarder alle
opdrachten persoonlijk zou moeten verrichten. Denkbaar zou zijn de gerechtsdeurwaarder
die de ministerieplicht niet persoonlijk kan vervullen met een zorgplicht
te belasten om de verlangde ambtshandeling door een andere gerechtsdeurwaarder
te laten verrichten. In het kabinetsstandpunt MDW is niet expliciet tot een
landelijke ministerieplicht besloten. Ook deze nota van wijziging strekt daar
niet toe; de door de MDW-werkgroep genoemde voorwaarden laten zich moeilijk
operationaliseren. Om die reden wordt voorshands uitgegaan van een landelijke
bevoegdheid met een ministerieplicht voor het arrondissement, waarbinnen de
plaats van vestiging van de gerechtsdeurwaarder ligt. De hoofdlijnen van het door mij thans voorgestelde stelsel van vrijere
vestiging – dat overeenkomt met het voorgestelde vestigingsstelsel voor
het notariaat – zien er als volgt uit.Het nieuwe stelsel gaat uit van de initiatieven tot vestiging van kandidaat-gerechtsdeurwaarders.
Niet langer zal door de Minister van Justitie tot openstelling van standplaatsen
worden besloten, waarna – na open sollicitatie – een benoeming
op een standplaats kan volgen, maar kandidaat-gerechtsdeurwaarders zullen
kunnen worden benoemd op de door henzelf gekozen plaatsen van vestiging. De
Commissie Deurwaardersstandplaatsen komt te vervallen. In het nieuwe stelsel
kunnen zij die voornemens zijn zich te vestigen een daartoe strekkend verzoek
met opgave van de gekozen plaats van vestiging indienen bij de Minister van
Justitie. Bij het verzoek moet een ondernemingsplan worden overgelegd alsmede
het advies dat door een Commissie van deskundigen over het plan is uitgebracht.
Deze Commissie van deskundigen wordt door de minister benoemd en bestaat uit
een nader te bepalen aantal bedrijfseconomische deskundigen en – in
minderheid – gerechtsdeurwaarders. Uit het ondernemingsplan dient te
blijken dat de kandidaat over voldoende financiële middelen beschikt
om een kantoor te houden dat in overeenstemming is met de eisen van het gerechtsdeurwaardersambt
en dat op redelijke gronden verwacht mag worden dat hij in de aanloopperiode
van drie jaren kan komen tot een kostendekkende praktijk. De Commissie van
deskundigen beoordeelt of het ondernemingsplan aan deze eisen voldoet. Voor
dit advies worden kosten in rekening gebracht.Uit het voorgaande moge reeds blijken dat geen sprake kan zijn van een
geheel vrije vestiging. De overheid – in casu de Minister van Justitie –
is en blijft verantwoordelijk voor een goede en in voldoende mate aanwezige
ambtsbediening door gerechtsdeurwaarders in het land. Met het goed functioneren
van de gevestigde en de te vestigen kantoren van gerechtsdeurwaarders is het
publieke belang van de rechtspleging gemoeid. De overheid zal ook in een situatie
van vrijere vestiging ervoor dienen te waken dat een vrijer en risicodragend
ondernemerschap niet leidt tot een ontoereikende ambtsbediening. Een zekere
regulering van de vestiging zal derhalve noodzakelijk zijn. Deze regels dienen
echter ruimte te laten voor eigen initiatief, ondernemerschap en marktwerking.
Wanneer de toenemende marktwerking onverhoopt zou leiden tot een situatie
waarin een beroep op de ambtsbediening van een gerechtsdeurwaarder niet te
allen tijde wordt ingewilligd, zal een aanscherping van de regeling van de
ministerieplicht worden overwogen. Op p. 43 van het MDW-rapport zijn verschillende
modaliteiten hiervoor geschetst. 2.2 Omvang van het wettelijke domein van de gerechtsdeurwaardersIn het kabinetsstandpunt MDW is al aangegeven dat het kabinet de MDW-werkgroep
in haar conclusies met betrekking tot het domein van de gerechtsdeurwaarders
volgt. Het domeinmonopolie op het terrein van executie en conservatie en het
uitbrengen van exploten blijft derhalve gehandhaafd.De uitvoering van conservatoire en executoriale maatregelen wordt van
groot belang geacht voor een ordelijke, eerlijke en evenwichtige procesgang.
Het is om die reden gepast dat het nemen van maatregelen waarbij «dwang»
te pas kan komen in handen ligt van specifiek daartoe bevoegde functionarissen.
Het uitbrengen van exploten door de gerechtsdeurwaarder – o.a. ten behoeve
van de rechtsingang – biedt de beste waarborg dat processtukken de geadresseerde
bereiken. In het kabinetsstandpunt is daarbij wel aangetekend dat onderzocht
zal worden in welke gevallen het tamelijk zware en kostbare middel van oproeping
bij exploot niet verplicht behoeft te worden gesteld. Het onderzoek
daartoe vindt plaats in het kader van de herziening van het burgerlijk procesrecht.
Hieruit voortvloeiende voorstellen zullen worden opgenomen in een van de thans
in voorbereiding zijnde wetsvoorstellen met betrekking tot de modernisering
van het burgerlijk procesrecht.Bij het opstellen van het thans bij de Tweede Kamer aanhangige voorstel
voor een Gerechtsdeurwaarderswet is reeds voorzien in de afschaffing van het
domeinmonopolie op het terrein van de gerechtswerkzaamheden. Op grond van
een overgangsbepaling (artikel 51, eerste lid) zouden gerechtsdeurwaarders
evenwel nog tot een bij algemene maatregel van bestuur te bepalen tijdstip
met deze werkzaamheden zijn belast. Mede op aandrang van de Koninklijke Vereniging
van Gerechtsdeurwaarders wordt deze overgangsbepaling in de nota van wijziging
thans geschrapt, zodat deze werkzaamheden bij inwerkingtreding van de wet
worden beëindigd. 2.3 Versterking van het financieel toezichtDe ambtelijke dienstverlening door de gerechtsdeurwaarder vormt een wezenlijk
element van de rechtspleging. Voor het handhaven van de goede kwaliteit van
die dienstverlening en het vertrouwen dat het publiek in het gerechtsdeurwaardersambt
mag stellen, is het essentieel dat er een deugdelijke administratie door de
deurwaarderskantoren wordt gevoerd en dat daarop op adequate wijze toezicht
wordt gehouden. Alleen dan kan tijdig worden gesignaleerd of er een situatie
is ontstaan welke de ambtsbediening in gevaar kan brengen en het nemen van
maatregelen noodzakelijk maakt.Het houden van een dergelijk financieel toezicht ligt in een stelsel van
vrijere vestiging eens te meer in de rede. De gerechtsdeurwaarder neemt hierin
een betrekkelijk zelfstandige positie in. De overheid treedt enigszins terug
op het vlak van de toegang tot het ambt. Het handhaven van een goede ambtsbediening
dient in die context extra accent te krijgen.In het huidige voorstel is – uiteindelijk – de Minister van
Justitie met het financieel toezicht belast; hoe de minister invulling aan
deze toezichtsfunctie zal moeten geven is niet geregeld. Teneinde de financiële
toezichtsfunctie te versterken, acht ik het wenselijk de uitoefening daarvan
op te dragen aan een onafhankelijk orgaan, het Bureau Financieel Toezicht
(een zelfstandig bestuursorgaan), zoals dat op grond van de Wet op het notarisambt
zal worden ingesteld. Het Bureau Financieel Toezicht zal daarmee in de toekomst
zowel zijn belast met het financieel toezicht op de notarissen – ingevolge
de Wet op het notarisambt – als op de gerechtsdeurwaarders. Op deze
wijze wordt gewaarborgd dat het toezicht op een deskundige en eenduidige wijze
plaatsvindt. Het Bureau heeft primair tot taak zich periodiek een oordeel
te vormen omtrent financiële risico's voor wat betreft de cliëntengelden
die gerechtsdeurwaarders onder zich hebben, alsmede omtrent de continuïteit
van hun praktijkvoering. Een en ander geschiedt mede aan de hand van het verslag
van een door de gerechtsdeurwaarder jaarlijks in te schakelen accountant.
Als het Bureau feiten of omstandigheden ontdekt die naar zijn oordeel grond
opleveren tot het opleggen van een tuchtrechtelijke maatregel, brengt het
deze ter kennis van de voorzitter van de kamer voor gerechtsdeurwaarders.
Omgekeerd zal de kamer voor gerechtsdeurwaarders in het kader van een tuchtrechtelijk
onderzoek het Bureau kunnen gelasten een onderzoek te doen naar de administratie
van een gerechtsdeurwaarder. 2.4 Invoering van een stelsel van maximum-tarieven voor
ambtshandelingenDe MDW-werkgroep is tot het oordeel gekomen dat een wettelijke regeling
van de tarieven voor de ambtelijke werkzaamheden van de gerechtsdeurwaarder
gehandhaafd moet blijven. De redenen hiervoor zijn enerzijds het waarborgen
van de toegang tot de rechter (de prijzen van de gerechtsdeurwaarder mogen
niet prohibitief zijn voor een beroep op de rechter) en anderzijds de bescherming
van de positie van diegenen die in rechte veroordeeld zijn (die veelal de
deurwaarderskosten moeten betalen; vaak is dit niet degene die de deurwaarder
opdracht heeft gegeven, maar de schuldenaar). De MDW-werkgroep acht het niettemin
passen bij een meer marktconforme aanpak van de regeling van het beroep dat
prijsconcurrentie ook in het ambtelijk domein mogelijk wordt gemaakt. Het
voorstel van de werkgroep om te komen tot een stelsel van maximum-tarieven
voor ambtshandelingen is door het kabinet overgenomen. Daarmee kunnen de voordelen
van marktwerking als verbetering van de bedrijfsvoering en – daarmee –
efficiëncywinst leiden tot lagere tarieven daar waar de concurrentie
tussen deurwaarders zich in gunstige zin ontwikkelt. De nota van wijziging
schept een wettelijke basis voor het vaststellen van maximum-tarieven (artikel
18). Om de overgang naar een stelsel van maximum-tarieven zorgvuldig voor
te bereiden, wordt met de sanering van het bestaande wettelijke tariefstelsel
binnenkort een aanvang gemaakt door middel van het instellen van een werkgroep,
waarin ook de beroepsgroep vertegenwoordigd is. 2.5 Opstelling van gedrags- en beroepsregelsDe MDW-werkgroep heeft zich eveneens gebogen over de combinatie van ambtelijke
en niet-ambtelijke werkzaamheden van de gerechtsdeurwaarder. In aansluiting
op de ambtspraktijk verlenen de deurwaarders andere, niet-ambtelijke diensten,
waarvan juridische advisering en incasso de belangrijkste zijn. Die dienstverlening –
die in concurrentie met anderen wordt aangeboden – biedt de opdrachtgevers
bepaalde voordelen. De deurwaarder is in staat om het gehele «pakket»
van werkzaamheden, dat gemoeid is met een traject van invordering, uit te
voeren. Dit verschaft hem een concurrentie-voordeel. Bovendien kan het verrichten
van niet-ambtelijke werkzaamheden ten koste gaan van het voldoen aan de ministerieplicht.
Van de zijde van andere marktpartijen, opdrachtgevers en de rechterlijke macht
wordt somtijds kritiek geuit op de vermenging van ambtelijke en niet-ambtelijke
werkzaamheden door de gerechtsdeurwaarder.De werkgroep is er bij haar beoordeling vanuit gegaan – mede op
basis van de wetsgeschiedenis – dat de toedeling van ambtelijke taken
aan de gerechtsdeurwaarder in plaats van aan volledig bezoldigde ambtenaren
een gegeven is. Dat wil evenwel niet zeggen dat de combinatie van ambtelijk
en niet-ambtelijk werk niet ter discussie staat. Ik wijs in dit verband op
het rapport van de MDW-werkgroep «Markt en Overheid» (kamerstukken
II 1996/97, 24 036, nr. 45), waarin een nieuw beoordelingskader
is ontwikkeld om te zorgen dat er een gelijk «speelveld» ontstaat
bij concurrentie tussen publieke- en private partijen. Een organisatie wordt
beschouwd als een «organisatie met exclusieve of bijzondere marktrechten»
(OEM), als deze voldoet aan één of meer van de volgende kenmerken:
1. de OEM voert een publieke taak uit, die bij wet of krachtens wet is vastgesteld
en aan de OEM is toebedeeld, 2. de OEM heeft voor de uitvoering van de taken
een exclusieve of bijzondere positie in termen van rechten op markttoegang
of op financiële middelen. Het beoordelingskader van deze MDW-werkgroep
is – voor ambtelijke diensten – neergelegd in de Aanwijzingen
inzake het verrichten van marktactiviteiten door organisaties
binnen de rijksdienst, die per 1 juli 1998 van kracht zijn geworden.In de huidige situatie, waarin het aantal gerechtsdeurwaarders sterk wordt
gereguleerd door het standplaatsenbeleid en er bovendien van tariefconcurrentie
als gevolg van het vaste tarievensysteem voor ambtshandelingen geen sprake
is, ligt het voor de hand dat gerechtsdeurwaarders, gelet op de genoemde kenmerken
van een OEM, als zodanig worden gekwalificeerd.Deze nota van wijziging voorziet echter in een soepeler vestigingsbeleid
voor gerechtsdeurwaarders, alsmede invoering van een stelsel van maximum-tarieven
voor ambtshandelingen. Bovendien zal het domeinmonopolie op het terrein van
de gerechtswerkzaamheden worden afgeschaft. De risico's die verbonden zijn
aan de combinatie van publieke en particuliere werkzaamheden nemen hierdoor
af.Niettemin behouden de gerechtsdeurwaarders een exclusieve taak op het
gebied van de ambtshandelingen. Deze exclusiviteit rechtvaardigt naar mijn
mening eens te meer dat de uitvoering van met name ambtshandelingen op basis
van een algemene wettelijke norm aan gedragsregels wordt gebonden, opdat de
concurrentiecondities tussen gerechtsdeurwaarders en andere aanbieders van
niet-ambtelijke diensten zoveel mogelijk gelijk worden getrokken. Met zulke
regels zijn ook de herkenbaarheid en de zuiverheid van het ambtelijk optreden
als zodanig gediend. Deze conclusie is ook reeds in het kabinetsstandpunt
MDW getrokken. De nota van wijziging voorziet in een algemene wettelijke norm
die concurrentievervalsing beoogt te voorkomen (artikel 17, eerste lid, onderdeel
b). Het opstellen van gedrags- en beroepsregels kan naar mijn mening het beste
aan de beroepsgroep worden opgedragen (zie hierna § 2.6). De naleving
van deze regels kan door middel van het in het wetsvoorstel geregelde tuchtrecht
worden afgedwongen. Voor de goede orde zij vermeld dat de tuchtrechtspraak
niet aan de publiekrechtelijke beroepsorganisatie zal worden opgedragen, maar
aan een onafhankelijk rechterlijk orgaan. Voorts is van belang om te wijzen
op de mogelijkheden die de gewijzigde Wet Nationale ombudsman biedt (wet van
18 juni 1998, Stb. 356). Sinds 30 juni 1998 vallen gerechtsdeurwaarders –
voor zover zij ambtshandelingen verrichten – in beginsel namelijk onder
de competentie van de Nationale ombudsman (artikel 1a, onder e).Daarnaast ziet de werkgroep aanleiding om te komen tot een aanscherping
van de ministerieplicht, waardoor het beroep op de ambtsbediening te allen
tijde ingewilligd wordt. De nota van wijziging voorziet hierin (artikel 7).
Tevens beveelt zij aan om het onderscheid tussen ambtelijke en niet-ambtelijke
werkzaamheden te verduidelijken, teneinde de transparantie in het aanbod aan
diensten te vergroten. In de nota van wijziging wordt daartoe voorgesteld –
ter uitwerking van de in de wet opgenomen generieke opsomming van ambtshandelingen –
een limitatieve opsomming in een algemene maatregel van bestuur op te nemen
(artikel 2, tweede lid). Deze opsomming kan mogelijk in combinatie met het
vaststellen van het maximum-tarief voor de verschillende ambtshandelingen
in dezelfde regeling worden neergelegd. In het verlengde daarvan is een bepaling
opgenomen op grond waarvan de gerechtsdeurwaarder verplicht is om een gespecificeerde
rekening op te maken, waarin – indien van toepassing – ambtelijk
en niet-ambtelijk werk wordt onderscheiden (artikel 18a). Ook een dergelijke
bepaling zal bijdragen aan het vergroten van inzicht in het aanbod aan diensten
dat de gerechtsdeurwaarder biedt. 2.6 Invoering van een publiekrechtelijke organisatievorm
voor gerechtsdeurwaardersDe MDW-werkgroep heeft tegen de achtergrond van de publiekrechtelijke
taken van de gerechtsdeurwaarder aandacht besteed aan de regeling van de organisatie
van het beroep. De werkgroep beveelt aan om te komen tot de instelling van
een publiekrechtelijke beroepsorganisatie. De werkgroep legt daarbij een verband
tussen versterking van de concurrentie enerzijds en het belang van reglementering
van het ambtelijk functioneren binnen het kader van een publiekrechtelijke
beroepsorganisatie anderzijds.De werkgroep heeft zich tevens gebogen over het principiële bezwaar
waarmee in de memorie van toelichting bij het wetsvoorstel (paragraaf 5.2)
de mogelijkheid van een publiekrechtelijke beroepsorganisatie is afgewezen.
Dat bezwaar betrof het bijzondere karakter van de ambtelijke werkzaamheden
van de gerechtsdeurwaarder. Gewezen werd op het feit dat de gerechtsdeurwaarder
bij al zijn ambtshandelingen publiekrechtelijke macht uitoefent; bij de meeste
daarvan kan hij – anders dan de notaris – zonodig dwang uitoefenen.
De vraag is nu of het karakter van dwang eraan in de weg staat dat de normen
ten aanzien van de beroepsuitoefening door een publiekrechtelijke organisatie
met verordenende bevoegdheid worden gesteld. De werkgroep heeft deze vraag
ontkennend beantwoord (p. 49 e.v. MDW-rapport).De werkgroep heeft zich op het standpunt gesteld dat de zelfstandige positie
van de gerechtsdeurwaarder in het rechtsbestel met zich brengt dat de overheid
(«de uitvoerende macht») ten aanzien van de beroepsnormering en
de handhaving van de beroepsnormen op afstand blijft. Net als in de memorie
van toelichting, is ook hier uitgegaan van een rechtsstatelijk motief. De
gerechtsdeurwaarder oefent zijn ambtelijke werkzaamheden veelal uit in het
verlengde van de rechterlijke macht, op basis van een vonnis (de executoriale
titel), dat ook tégen de overheid kan zijn gewezen. De ambtelijke werkzaamheden
worden daarnaast – in toenemende mate – in het verlengde van de
uitvoerende macht uitgeoefend. Ik doel op de gevallen waarin een tot die uitvoerende
macht behorend bestuursorgaan aan de wet de bevoegdheid ontleent om zichzelf
door middel van het uitvaardigen van een dwangbevel een executoriale titel
te verschaffen. Voorbeelden hiervan zijn de inning van verkeersboetes, studieschulden
en de kosten die met de toepassing van bestuursdwang gemoeid zijn (zie art. 26
Wet administratiefrechtelijke handhaving verkeersvoorschriften, art. 107 Wet
op de studiefinanciering en art. 5:26 Awb).Bij het voorgaande is nog van belang dat de gerechtsdeurwaarder weliswaar
tot dwangmaatregelen gemachtigd is, maar ook beperkt is door de executoriale
titel. Tenuitvoerlegging van een executoriale titel door middel van lijfsdwang
(gijzeling) is alleen mogelijk krachtens een vonnis, waarbij de lijfsdwang
is uitgesproken (art. 589 Rv), of na een afzonderlijke rechterlijke machtiging
(bijv. art. 28 Wet administratiefrechtelijke handhaving verkeersvoorschriften).
De gerechtsdeurwaarder beschikt derhalve bij toepassing van dwang over een
beperkte vrijheid van handelen. Bovendien geldt op grond van artikel 444,
tweede lid, van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering een vergezellingsplicht
van de politie c.q. hulpofficier van Justitie daar waar het woonrecht in geding
is (ontruimingen, binnentreden zonder toestemming van bewoners). In die gevallen
wordt de uitoefening van dwang door de deurwaarder door de hem vergezellende
ambtenaren getoetst (zie o.a. het rapport van de Nationale ombudsman 21-2-1996,
AB 1996, 233). Concluderend ben ik van mening dat de ambtelijke werkzaamheden van de
gerechtsdeurwaarder niet van een zodanig bijzondere aard zijn dat de regels
die op de kwaliteit van de beroepsuitoefening betrekking hebben en die een
uitwerking moeten geven aan de in artikel 26 neergelegde wettelijke norm,
niet door een publiekrechtelijke beroepsorganisatie bij verordening zouden
kunnen worden vastgesteld. In verband met de onafhankelijkheid van de beroepsuitoefening
door de gerechtsdeurwaarder – ook tegenover de overheid als opdrachtgever
of als schuldenaar – acht ik het gewenst dat de beroepsgroep in eerste
instantie zelf de verantwoordelijkheid voor de beroepsnormering draagt.Gegeven het feit dat de publiekrechtelijke beroepsorganisatie een beperkte
taakopdracht heeft en de verordenende bevoegdheid is beperkt tot de kwaliteit
van de ambtelijke beroepsuitoefening, is de instelling van een publiekrechtelijke
beroepsorganisatie verantwoord. De verordeningen van de beroepsorganisatie
kunnen door de Minister van Justitie worden getoetst aan de eisen van proportionaliteit,
marktwerking en algemeen belang. Bovendien heeft de Minister van Justitie
de mogelijkheid om toe te zien op de naleving van de door de publiekrechtelijke
beroepsorganisatie vast te stellen beroepsregels. Bij overtreding van deze
regels kan de minister een tuchtrechtelijke procedure starten.De interne structuur van de publiekrechtelijke beroepsorganisatie is geënt
op die van de beroepsorganisatie in het notariaat. Gelet op de kleinere omvang
van de beroepsgroep van de gerechtsdeurwaarders is afgezien van een vertakking
van de organisatie in arrondissementale onderafdelingen. In plaats daarvan
is de beroepsorganisatie enige vrijheid gelaten om binnen het algemene kader –
bestuur, ledenraad en algemene ledenvergadering – tot een nadere ordening
te komen. Zij kan daartoe bij verordening nadere regels stellen omtrent de
inrichting van de organisatie (artikel 47r, tweede lid). Hierbij kan gedacht
worden aan de instelling van (regionale) commissies waaraan het bestuur vervolgens
bevoegdheden mandateert. 2.7 Overige wijzigingenDe overige wijzigingen hebben betrekking op de volgende onderwerpen:a. Opleiding/stageHet is gewenst dat het thans in een ministeriële regeling neergelegde
vergunningstelsel met betrekking tot het aanbieden van een opleiding tot kandidaat-gerechtsdeurwaarders
op het niveau van de wet wordt geregeld. Het vergunningstelsel wordt in verband
met de Aanwijzingen voor de regelgeving gewijzigd in een erkenningstelsel.
De nota van wijziging voorziet hierin (artikel 21). Daarnaast wordt voorgesteld
de stage een basis in de wet te geven. Daarbij is, ter uitvoering van het
MDW-kabinetsstandpunt, voorzien in een verplichte beschikbaarstelling van
stageplaatsen door de beroepsgroep (artikel 22a), net als dat bij advocaten
het geval is.b. Invoering strafbaarstelling van het ten onrechte voeren van de titel
van gerechtsdeurwaarderDe voorgestelde wijziging van artikel 435, onder 3, van het Wetboek van
Strafrecht vloeit voort uit het MDW-kabinetsstandpunt. De achtergrond hiervan
is dat de gerechtsdeurwaarder als enige bevoegd is tot het verrichten van
ambtshandelingen; zijn optreden in de conservatie- en executiefase kan zelfs
met dwang gepaard gaan. Omdat voor buitenstaanders niet altijd duidelijk is
of men te maken heeft met een gerechtsdeurwaarder, is invoering van strafbaarstelling
van het ten onrechte voeren van de titel van gerechtsdeurwaarder wenselijk. c. Aanscherping bepalingen met betrekking tot de administratieEen aantal voorschriften dat ziet op de administratie van de gerechtsdeurwaarder
is aangescherpt. Allereerst is voorzien in een regeling tot bescherming van
derdengelden die de gerechtsdeurwaarder vanwege zijn werkzaamheden onder zich
houdt (artikel 15a). Daarnaast is de plicht van de gerechtsdeurwaarder tot
het voeren van een deugdelijke administratie uitgebreid tot zijn privé-administratie
(artikel 14). Hiermee wordt aangesloten bij de regeling voor het notariaat.d. TuchtrechtIn verband met de bijzondere verantwoordelijkheid van de Minister van
Justitie voor het functioneren van het rechtsbestel en de positie van de gerechtsdeurwaarder
daarin heeft de minister de mogelijkheid om toe te zien op de naleving van
de ambtsregels en tegen overtreding daarvan op te treden door een bezwaar
tegen een gerechtsdeurwaarder bij de tuchtkamer aanhangig te kunnen maken.
Nu in deze nota van wijziging wordt voorgesteld om het in het wetsvoorstel
voorziene departementale financiële toezicht aan een zelfstandig orgaan
(het Bureau Financieel Toezicht) op te dragen, zal de toezichthoudende rol
van de minister aan betekenis inboeten. Het Bureau Financieel Toezicht is
verplicht om eventuele overtredingen die bij de uitoefening van het toezicht
worden geconstateerd bij de tuchtkamer aanhangig te maken (art. 25b lid 1).
Deze taakverschuiving neemt echter niet weg dat de Minister van Justitie een
bijzondere verantwoordelijkheid voor de gerechtsdeurwaarders en hun plaats
in het rechtsbestel behoudt. De mogelijkheid voor de minister om een bezwaar
tegen een gerechtsdeurwaarder bij de tuchtkamer aanhangig te maken kan daarom
niet gemist worden. In het oorspronkelijke wetsvoorstel is daarnaast echter
voorzien in specifieke bevoegdheden die de Minister van Justitie het recht
geven om in zaken die door justitiabelen bij klacht aanhangig zijn gemaakt
zijn standpunt kenbaar te maken (schriftelijk of op de zitting) of in beroep
te gaan tegen een uitspraak van de tuchtkamer. Voor het handhaven van deze
vergaande bevoegdheden, die voor zover kon worden nagegaan ook in andere wettelijke
tuchtrechtelijke stelsels niet voorkomt, zie ik geen reden. Voorgesteld wordt
om deze te laten vervallen.e. Het openstellen van de Awb-rechtsgang tegen besluiten inzake de benoeming
tot gerechtsdeurwaarder (artikel 5c)f. Gebruik sofi-nummer door de gerechtsdeurwaarderDoor middel van een aanvulling van artikel 475g van het Wetboek van Burgerlijke
Rechtsvordering wordt voorzien in een bevoegdheid voor gerechtsdeurwaarders
om bij de uitvoering van de bij de wet opgedragen taak betreffende executoriaal
beslag onder derden, van het sofi-nummer gebruik te maken in relaties met
andere sofi-nummer gerechtigden. Benadrukt is dat de gerechtsdeurwaarders
het sofi-nummer uitsluitend voor dit doel mogen gebruiken (artikel 50, onderdeel
3)g. Invoeren van leeftijdsontslag van rechtswege, in plaats van bij koninklijk
besluit (artikel 44)h. Overgangsrechtelijke voorzieningen (artikel 52 en 52a)i. De schrijfwijze van het woord «exploit» is overeenkomstig
de Woordenlijst van de Nederlandse taal (Den Haag 1995) gewijzigd in: exploot.
Ook in de voorstellen tot wijziging van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering
wordt deze schrijfwijze aangehouden. ARTIKELSGEWIJS AIn de begripsbepalingen van artikel 1 is bij de begripsomschrijving van
ambtshandelingen in onderdeel b, de uitzondering van het door deurwaarders
kunnen verrichten van gefinancierde rechtsbijstand, zoals – thans –
geregeld in art. 24, eerste lid, onder c, jo. art. 13, eerste lid, onder c,
van de Wet op de rechtsbijstand, geschrapt. De reden hiervoor is dat in deze
nota van wijziging (B) wordt voorgesteld een limitatieve opsomming van ambtshandelingen
in een algemene maatregel van bestuur op te nemen.In onderdeel g (nieuw) is verduidelijkt dat de kamer voor gerechtsdeurwaarders
een college is dat niet krachtens maar bij wet wordt ingesteld, namelijk bij
artikel 26. Deze aanpassing is van belang om te verduidelijken dat het hier
gaat om een rechterlijk orgaan in de zin van de Algemene wet bestuursrecht
(Awb), en niet om een bestuursorgaan. De Awb zondert namelijk rechterlijke
organen uit van het bestuursorganen-begrip, indien het betreft «onafhankelijke,
bij wet ingestelde organen, die met rechtspraak zijn belast (art. 1:1, tweede
lid, onderdeel c, Awb).In onderdeel h (nieuw) is aangegeven wat onder werkzaamheid in deeltijd
wordt verstaan. BIn het MDW-kabinetsstandpunt is de noodzaak onderschreven van een scherpere
afbakening tussen ambtshandelingen en niet-ambtshandelingen. In verband daarmee
wordt voorgesteld om – naast de generieke aanduiding van de ambtshandelingen
van de gerechtsdeurwaarder in artikel 2 van het huidige wetsvoorstel –
tot een limitatieve opsomming van ambtshandelingen te komen. Deze limitatieve
opsomming wordt in een algemene maatregel van bestuur neergelegd. Het nieuw
voorgestelde tweede lid van artikel 2 voorziet in de bevoegdheid daartoe.
In het nieuwe derde lid wordt vastgelegd dat de met de ambtshandelingen rechtstreeks
samenhangende werkzaamheden tot de ambtshandeling behoren. Hierbij moet worden
gedacht aan de voorbereidende werkzaamheden die thans in artikel 53 van de
Wet tarieven in burgerlijke zaken worden genoemd en aan het afwikkelen van
ambtshandelingen. CMet de wijziging van artikel 3, eerste lid, wordt – overeenkomstig
het MDW-kabinetsstandpunt – de landelijke bevoegdheid van de gerechtsdeurwaarder
gecreëerd. Voor alle duidelijkheid zij erop gewezen dat – vooralsnog –
de ministerieplicht niet landelijk geldt. De ministerieplicht geldt voor het
arrondissement, waarbinnen de plaats van vestiging van de gerechtsdeurwaarder
ligt (artikel 7). D, G, X, ZDe hier voorgestelde wijzigingen betreffen wetstechnische aanpassingen
in verband met de overgang van een standplaatsen- naar een vestigingsstelsel. E en FHet nieuwe vestigingsstelsel is in de artikelen 5 en 5 a t/m c neergelegd.
Hieronder wordt ingegaan op de diverse onderdelen daarvan. a. Ondernemingsplan en advisering daaroverIn het nieuwe vestigingsstelsel staat centraal dat de betrokken (kandidaat-)gerechtsdeurwaarders
zelf het initiatief nemen om een goed onderbouwde aanvraag tot vestiging in
te dienen. Aan de vestiging dient een zorgvuldige voorbereiding vooraf te
gaan. De resultaten daarvan dienen hun neerslag te vinden in ondernemingsplannen.
Uit het ondernemingsplan moet blijken dat de kandidaat over voldoende financiële
middelen beschikt om een kantoor te houden dat in overeenstemming is met de
eisen van het gerechtsdeurwaardersambt en dat op redelijke gronden mag worden
verwacht dat in een aanloopperiode van drie jaren kan worden gekomen tot een
kostendekkende praktijk (art. 5a, eerste lid). Het ondernemingsplan dient
een prognose van de baten en lasten van de inrichting en de bedrijfsvoering
van het te vestigen kantoor te bevatten. Het plan bestrijkt een periode van
drie jaren waarbinnen moet blijken dat de praktijk kostendekkend kan worden
uitgeoefend. Deze prognose is in het bijzonder gebaseerd op een analyse van
gegevens over de ambtelijke werkzaamheden van de gerechtsdeurwaarder. In verband
hiermee dienen de initiatiefnemers te kunnen beschikken over objectieve gegevens
over de ambtspraktijk. Het gaat dan om statistische informatie over de ambtelijke
werkzaamheden die relevant is voor het onderzoeken van de vestigingsmogelijkheden,
zoals gegevens over aantallen exploiten. De betrokkene zal deze informatie
kunnen verkrijgen bij de KBG, die de gegevens daarvoor van haar leden of van
het Bureau Financieel Toezicht ontvangt (artikel 25c). Daarnaast kan het voor
de betrokkene noodzakelijk zijn een aanvullend marktonderzoek te verrichten.Wezenlijk
is dat hij zich een beeld kan vormen van de potentiële vraag naar ambtelijke
en niet-ambtelijke diensten. Hiertoe zal hij zich moeten oriënteren bij
potentiële opdrachtgevers (met name advocaten, incassobureaus en landelijke
opdrachtgevers zoals het Centraal Justitieel Incassobureau en de Informatie
Beheer Groep).Over het ondernemingsplan wordt advies uitgebracht door een door de Minister
van Justitie te benoemen Commissie van deskundigen. De Commissie van deskundigen
bestaat uit een nader te bepalen aantal bedrijfseconomisch deskundigen en –
in minderheid – gerechtsdeurwaarders. Net als in de Wet op het notarisambt
wordt de Commissie van deskundigen ingeschakeld voorafgaand aan de indiening
van een benoemingsverzoek bij de minister, en wel rechtstreeks door de (kandidaat-)gerechtsdeurwaarder
zelf. De Commissie brengt haar advies over het ondernemingsplan aan de betrokkene
uit. De Commissie beoordeelt in haar advies of het ondernemingsplan voldoet
aan de in de wet gestelde eisen. Indien de voorgelegde plannen hiertoe aanleiding
geven, kan de Commissie informatie natrekken dan wel eigen onderzoek verrichten.
Daartoe kan de Commissie inlichtingen inwinnen bij de KBG (bijv. aantallen
exploten en omzetten) of bij het Bureau Financieel Toezicht (art. 5a, tweede
lid).Hierboven is reeds aan de orde gesteld dat het voor de opstelling en toetsing
van ondernemingsplannen wenselijk is te beschikken over een gegevensbestand
over de ambtspraktijk. Net als in het notariaat zal de beroepsorganisatie
van gerechtsdeurwaarders dergelijke gegevens kunnen leveren. Daarnaast kan
de inrichting en het beheer van een gegevensbestand met betrekking tot de
ambtspraktijk worden ondergebracht bij het Bureau Financieel Toezicht. Feitelijk
zal het Bureau vanuit zijn toezichthoudende taak reeds over veel actuele relevante
gegevens met betrekking tot de ambtspraktijk beschikken.In artikel 5a, derde lid, is bepaald dat voor de advisering over het ondernemingsplan
aan de indiener ervan kosten in rekening worden gebracht. Het
doorberekenen van de met de advisering gemoeide kosten vloeit voort uit het
kabinetsstandpunt naar aanleiding van het MDW-rapport «Maat houden»
(kamerstukken II 1995/96, 24 036, nrs. 22 en 64). De advisering kan worden
gezien als een zgn. toelatingsactiviteit (een toetsing door de overheid in
een individueel geval of bedrijven of burgers voldoen aan de gestelde eisen
voordat zij tot het verrichten van bepaalde handelingen mogen overgaan), waarbij
van een individueel toerekenbaar profijt sprake is. De vergoeding die wordt
gevraagd moet redelijk zijn voor de werkelijke kosten die worden gemaakt.Bij algemene maatregel van bestuur zullen nadere regels worden gesteld
over het ondernemingsplan, over de samenstelling en de werkwijze van de Commissie
van deskundigen en over de wijze waarop de kosten van de advisering worden
berekend (artikel 5a, vierde lid). b. BenoemingDe (kandidaat-)gerechtsdeurwaarder die voor benoeming tot gerechtsdeurwaarder
in aanmerking wenst te komen, dient bij de Minister van Justitie een daartoe
strekkend verzoek in met opgave van de door hem gekozen plaats van vestiging.
Bij zijn verzoek overlegt hij het ondernemingsplan, waarbij als bijlage is
gevoegd het advies van de Commissie van deskundigen (art. 5b, eerste lid,
jo. art. 5a, tweede lid) . Mits andere benoemingsvereisten aan zijn benoeming
niet in de weg staat, zal de aanvrager die voldoet aan de wettelijke vereisten
ten aanzien van het ondernemingsplan, in de regel worden benoemd tot gerechtsdeurwaarder.
Daarmee wordt de huidige benoemingsprocedure verlaten. Niet langer wordt een
vacature opengesteld, gevolgd door een sollicitatieprocedure en de opstelling
van een aanbeveling van zo mogelijk drie personen.Voor wat betreft de overige benoemingsvereisten blijven de vereisten die
thans zijn vermeld in artikel 5 (inzake Nederlanderschap, opleiding en ervaring)
van belang. Overeenkomstig het kabinetsstandpunt Leeftijdscriteria is de leeftijdgrens
van 23 jaar in artikel 5, eerste lid, onderdeel a, geschrapt; deze grens heeft
geen zelfstandige betekenis (kamerstukken II 1997/98, 25 938, nr. 1).De verplichting tot het doorlopen van een stage alvorens definitief tot
het beroep te worden toegelaten (artikel 5, eerste lid, onderdeel c) vloeit
voort uit de modernisering van de opleiding tot kandidaat-gerechtsdeurwaarder
zoals die in 1995 is doorgevoerd (zie de artikelsgewijze toelichting bij onderdeel
Y). Daarnaast is nog in een nadere afstemming voorzien met de vereisten die
zijn gesteld in het voorstel voor de Wet op het notarisambt. Allereerst dient
de gerechtsdeurwaarder om te kunnen worden benoemd in het bezit te zijn van
een verklaring omtrent zijn strafrechtelijk en tuchtrechtelijk verleden (artikel
5, tweede lid, onderdelen e en f). Voorts is bepaald dat benoeming geweigerd
zal kunnen worden indien gegronde vrees bestaat dat de aanvrager zal handelen
of nalaten in strijd met het onderhavige wetsvoorstel of indien anderszins
het aanzien of de vervulling van het gerechtsdeurwaardersambt wordt geschaad
of belemmerd (artikel 5b, derde lid).De benoemingsprocedure betreft niet alleen nieuwe maar ook bestaande gerechtsdeurwaarderskantoren.
Ook degene die het kantoor wil overnemen van een defungerend gerechtsdeurwaarder,
zal daarvoor een ondernemingsplan moeten indienen. In die situatie zal de
aanvrager gemakkelijker dan bij een nieuwe vestiging kunnen aantonen dat de
voortzetting van de praktijk levensvatbaar is. Over de marktpositie van het
bestaande kantoor zijn immers duidelijke gegevens voorhanden. Binnen een stelsel van vrijere vestiging is het mogelijk dat gerechtsdeurwaarders
worden benoemd die zich in associatief verband willen vestigen. De hiervoor
geschetste benoemingsprocedure geldt voor hen onverkort. Uit het ondernemingsplan
zal blijken of sprake is van een associatieve vestiging. Bij de beoordeling
van de levensvatbaarheid van het initiatief wordt dat aspect vervolgens meegewogen.
Voor de bedrijfsvoering in associatief verband zullen bijvoorbeeld in het
algemeen minder investeringen hoeven te worden gedaan. c. openstelling van de Awb-rechtsgangMet het bij deze nota van wijziging geïntroduceerde vestigingsstelsel
is – nog steeds – sprake van wettelijke regulering van de toegang
tot een (vrij) beroep. Passend is, dat in een dergelijke context – vergelijkbaar
met een vergunningstelsel – wordt voorzien in bestuursrechtelijke rechtsbescherming.
Dit zou o.a. betekenen dat tegen de beschikking tot weigering van een benoeming
tot gerechtsdeurwaarder, die op grond van artikel 5b, derde lid, door de minister
wordt gegeven, de Awb-rechtsgang voor de belanghebbende openstaat. Artikel
8:4, onderdeel d, van de Awb staat hieraan evenwel in de weg. Genoemde bepaling
sluit van beroep uit besluiten tot benoeming of aanstelling, tenzij, voor
zover hier van belang, beroep wordt ingesteld door een ambtenaar als bedoeld
in artikel 1 van de Ambtenarenwet als zodanig. Hieruit volgt dat besluiten
of handelingen die worden verricht ten aanzien van een ambtenaar in de zin
van de Ambtenarenwet, wel onder het bereik van de Awb vallen. Hoewel een gerechtsdeurwaarder
ambtenaar in de zin van artikel 1 van de Ambtenarenwet is, is bij de afwijzing
van een verzoek om tot gerechtsdeurwaarder te worden benoemd, geen sprake
van een ten aanzien van een ambtenaar genomen beslissing; de verzoeker vraagt
juist als zodanig te worden benoemd.Met artikel 5c wordt in afwijking van artikel 8:4, onderdeel d, Awb, mogelijk
gemaakt dat tegen een besluit inzake benoeming tot gerechtsdeurwaarder voor
belanghebbenden bezwaar en beroep ingevolge de Awb openstaat. H, M en O2In artikel 6a is een regeling opgenomen voor de gerechtsdeurwaarder die
zich in een andere plaats wil vestigen. Daarvoor is niet een koninklijk besluit,
maar een besluit van de minister tot wijziging van de plaats van vestiging
nodig.Omdat wijziging van vestigingsplaats het risico inhoudt dat het gerechtsdeurwaarderskantoor
in de nieuwe plaats onvoldoende rendabel is, moet de betrokkene bij zijn verzoek
een ondernemingsplan met het advies als bedoeld in artikel 5a, tweede lid,
overleggen (tweede lid). Deze stukken worden vervolgens naar het bestuur van
de beroepsorganisatie voor gerechtsdeurwaarders gezonden met het verzoek om
een reactie. Een verzoek om wijziging van de vestigingsplaats kan uitsluitend
worden geweigerd op de grond dat het ondernemingsplan met het advies niet
voldoet aan de vereisten van artikel 5a. De verzoeker kan tegen een weigering
bezwaar en beroep op grond van de Awb aantekenen (artikel 8:4, onderdeel d,
Awb staat daaraan niet in de weg omdat het geen benoemingsbesluit betreft,
maar om wijziging van vestigingsplaats van een reeds benoemde gerechtsdeurwaarder).Artikel 6a, vierde lid, bevat een regeling met betrekking tot het register
en het repertorium in geval van wijziging van vestigingsplaats. Artikel 13,
eerste lid, bepaalt dat de gerechtsdeurwaarder verplicht is zijn register
en repertorium op zijn kantoor te bewaren. De achtergrond van dit voorschrift
is dat personen die gebruik maken van de ambtelijke diensten van
de desbetreffende gerechtsdeurwaarder op eenvoudige wijze van de op hun zaak
betrekking hebbende stukken kennis kunnen nemen (artikel 15, tweede lid).
Indien de gerechtsdeurwaarder van vestigingsplaats wijzigt, is hij bevoegd
deze stukken mee te nemen naar zijn nieuwe vestigingsplaats, mits deze nieuwe
plaats is gelegen in hetzelfde arrondissement van zijn oorspronkelijke vestigingsplaats.
Ligt de nieuwe plaats van vestiging daarentegen buiten dit arrondissement,
dan geldt op grond van artikel 6a, vierde lid, dat de gerechtsdeurwaarder
niet bevoegd is het register en het repertorium mee te nemen naar zijn nieuwe
vestigingsplaats. In dergelijke gevallen zal de gerechtsdeurwaarder veelal
de zaken overdragen aan een waarnemend gerechtsdeurwaarder. Het ligt dan in
de rede dat de op de ambtelijke diensten betrekking hebbende stukken eveneens
worden overgedragen aan de waarnemend gerechtsdeurwaarder. Daartoe is artikel
15, derde lid, aangevuld. JVoor zover de gerechtsdeurwaarder handelt in de uitoefening van zijn ambt
kan hij worden aangemerkt als een bestuursorgaan in de zin van de Awb. Omdat
ingevolge artikel 2:5 Awb een geheimhoudingsplicht geldt voor een ieder die
is betrokken bij de uitvoering van de taak van een bestuursorgaan, kan artikel
9 van het wetsvoorstel worden geschrapt. MOp grond van het tweede lid van artikel 13 kan de minister – gehoord
de kamer voor gerechtsdeurwaarders – een gerechtsdeurwaarder toestaan
een nevenkantoor te vestigen. Voorgesteld wordt om de kamer voor gerechtsdeurwaarders
te vervangen door de Commissie van deskundigen, aangezien het meer in de lijn
van de taak van deze commissie ligt om over dergelijke verzoeken te adviseren. N, O1 en O3De verplichting van de gerechtsdeurwaarder een deugdelijke administratie
te voeren wordt uitgebreid tot zijn privé-vermogen. Daarmee omvat de
administratieverplichting, bedoeld in artikel 14, zowel de ambtelijke en niet-ambtelijke
werkzaamheden, het kantoorvermogen, als het privé-vermogen van de gerechtsdeurwaarder.
Deze uitbreiding beoogt een effectief toezicht door het Bureau Financieel
Toezicht mogelijk te maken: ten einde een goed zicht te krijgen op de gelden
die in een deurwaarderspraktijk omgaan kan het toezicht niet beperkt worden
tot de (financiële) bescheiden die de werkzaamheden van de gerechtsdeurwaarder
betreffen maar dienen ook de privé-bescheiden ingezien te kunnen worden.Met deze regeling wordt aangesloten bij de voorgestelde regeling voor
het notariaat. Dit leidt er ook toe dat de verplichting een boekhouding te
voeren niet meer afzonderlijk wordt vermeld. De administratie omvat mede de
boekhouding. In lijn met het bovenstaande is in artikel 15 de bewaarverplichting
uitgebreid tot de privé-administratie. Van de gelegenheid is gebruik
gemaakt de bewaartermijn in artikel 15 af te stemmen op de termijn, geregeld
in art. 2:10, derde lid, BW. PDit artikel strekt ertoe voor derden voor wie de gerechtsdeurwaarder in
verband met zijn werkzaamheden tijdelijk gelden onder zich neemt, te beschermen
tegen déconfitures, fraude daaronder begrepen. Het voorschrift omvat
zowel de gelden die de gerechtsdeurwaarder wegens zijn ambtelijke
werkzaamheden verkrijgt, als de gelden welke hij ingevolge andere werkzaamheden
als bedoeld in artikel 17, ontvangt.Het voorschrift verplicht de gerechtsdeurwaarder een bijzondere bankrekening
aan te houden, waarop uitsluitend deze gelden kunnen en moeten worden gestort.
Gekozen is voor het stelsel van een «generale kwaliteitsrekening»
(een bijzondere rekening). Voor de figuur van de generale kwaliteitsrekening
is een wettelijke basis gewenst. De strekking van dit stelsel is de vordering
op de bank niet in het vermogen van de gerechtsdeurwaarder te laten vallen.
Deze is derhalve zelf geen rechthebbende van de vordering. Desalniettemin
is in dit stelsel de gerechtsdeurwaarder bevoegd «in eigen naam»
over de gelden op de kwaliteitsrekening te beschikken, mits in opdracht en
ten behoeve van de rechthebbende(n). Bovendien kunnen de rechthebbenden hun
rechten zelf niet rechtstreeks tegenover de bank uitoefenen. Gevolg van dit
stelsel is dat de onderhavige derden een positie krijgen die hen bevoorrecht
boven andere schuldeisers van de gerechtsdeurwaarder. Deze voorrangspositie
is gerechtvaardigd aangezien het publiek erop mag vertrouwen en ook daadwerkelijk
pleegt te vertrouwen dat de gerechtsdeurwaarder wiens wettelijke taak in vele
gevallen meebrengt dat hem door derden gelden worden toevertrouwd, deze gelden
afgescheiden houdt van zijn eigen vermogen. Het nieuwe artikel beoogt dit
op eenvoudige wijze te realiseren, doordat de storting op een bijzondere rekening
voor gelden van derden plaats kan vinden, waaraan de wet het gevolg verbindt
dat de betreffende vordering op de bank – kort gezegd – niet in
het vermogen van de gerechtsdeurwaarder valt. Daardoor wordt voorkomen dat
de gestorte gelden door vermenging in het vermogen van de gerechtsdeurwaarder
opgaan.De regeling van de kwaliteitsrekening is in dier voege dwingend dat niet
ten nadele van de rechthebbenden kan worden afgeweken.Op de kwaliteitsrekening zullen vooral gelden worden gestort die de gerechtsdeurwaarder
in verband met zijn incassopraktijk onder zich moet houden. In de praktijk
zal er waarschijnlijk behoefte bestaan aan meer dan één bijzondere
rekening. Ingevolge het eerste lid dient de rekening op naam te worden gehouden
met vermelding van de hoedanigheid van de gerechtsdeurwaarder en het doel
van de bijzondere rekening, te weten ontvangen van de in de tweede zin bedoelde
gelden die aan de gerechtsdeurwaarder in verband met zijn werkzaamheden worden
toevertrouwd.Op de rekening horen alleen gelden van derden thuis, die daarop door hen
rechtstreeks dienen te worden gestort. Vandaar het voorschrift van de laatste
zin van het eerste lid: vermelding op het briefpapier. Rechtstreekse storting
kan echter in het ongerede raken. Op de gerechtsdeurwaarder is daarom de verplichting
gelegd om, bij een abuis, zelf voor storting op de derdenrekening zorg te
dragen. Hetzelfde geldt wanneer de gerechtsdeurwaarder het geld in chartale
vorm ontvangt, hetgeen hij niet steeds zal kunnen weigeren. Niet nakoming
van deze verplichting zal uiteraard wanprestatie opleveren jegens de cliënt
waarom het gaat.In het tweede lid is tot uitdrukking gebracht dat de gerechtsdeurwaarder
extern volledig bevoegd is ter zake van het beheer en de beschikking over
de rekening (de zgn. «privatieve» werking). Daaraan doet niet
af dat de vordering uit de rekening aan de rechthebbenden ten behoeve van
wie zij strekt «toebehoort». Wel brengt dit laatste mee dat de
gerechtsdeurwaarder deze vordering niet zal kunnen cederen of verpanden of
met een privé-schuld aan de bank verrekenen.De «privatieve»
werking houdt ook in dat de rechthebbende zijn rechten zelf niet rechtstreeks
tegenover de bank kan uitoefenen. Alleen de gerechtsdeurwaarder zal jegens
de bank als schuldeiser kunnen optreden. De gerechtsdeurwaarder kan ter zake
van beheer of beschikking volmacht verlenen aan een onder zijn verantwoordelijkheid werkzame persoon (bij voorbeeld een kandidaat-gerechtsdeurwaarder).
De waarnemer treedt in de plaats van de gerechtsdeurwaarder en kan uit dien
hoofde over de rekening beschikken. De derde zin van het tweede lid beperkt de gerechtsdeurwaarder intern
in zijn bevoegdheid («mag»), zodat de externe bevoegdheid van
de eerste zin in beginsel niet wordt aangetast. Het is niet de bedoeling dat
de bank tot taak heeft te controleren of er een geldige opdracht van een rechthebbende
is, een taak die in het reguliere bankverkeer ook niet goed te verwezenlijken
zou zijn. Hier is voorts het zesde lid van belang, waaruit een zekere externe
werking kan voortvloeien, zij het afgezwakt door de derdenbescherming van
de tweede zin. Een opdracht tot overmaking van een bedrag van de derdenrekening
naar de privé-rekening van de gerechtsdeurwaarder kan aldus worden
vernietigd, zodat het geld, voor zover nog aanwezig op de rekening waarheen
het overgemaakt werd, terugvalt op de rekening waar het thuishoort.Het derde lid bepaalt dat de vordering op de bank aan de gezamenlijke
rechthebbenden toebehoort. Dit brengt mee dat verrekening met vorderingen
van de bank die niet de rekening zelf betreffen, over en weer geheel is uitgesloten.
Noch een vordering van de bank op de gerechtsdeurwaarder zelf, noch een vordering
op een individuele rechthebbende betreft immers een schuldenaar die tevens
de schuldeiser van de vordering uit de rekening is. Verrekening van de vordering
tot uitkering aan de cliënt op de gerechtsdeurwaarder met een schuld
van de cliënt van de gerechtsdeurwaarder, is niet uitgesloten, ook niet
als er een tekort is en de gerechtsdeurwaarder daarvoor jegens de cliënt
aansprakelijk is. De gerechtsdeurwaarder (of, indien het een gezamenlijke
rekening betreft, iedere gerechtsdeurwaarder) is uiteraard verantwoordelijk
voor tekorten, maar heeft een ontsnappingsmogelijkheid, ontleend aan HR 9
maart 1990, NJ 1990, 428 en artikel 28, tweede lid, Wet giraal effectenverkeer.Het vierde lid sluit aan bij artikel 26 e.v. van de Wet giraal effectenverkeer.
De woorden «te allen tijde» drukken uit dat het recht op verdeling,
waar de uitkering op neerkomt, niet aan verjaring onderhevig is. Verder drukken
die woorden uit dat het recht op uitkering, afgezien van de voormelde beperkingen,
niet aan verjaring onderhevig. is. Verder drukken die woorden uit dat het
recht op uitkering, afgezien van de voormelde beperkingen, steeds aan de rechthebbende
toekomt. Rekening is gehouden met het geval dat ook geld van de gerechtsdeurwaarder
zelf op de rekening is gekomen. Bij de verdeling is de gerechtsdeurwaarder
als laatste gerechtigd tot het saldo.Het vijfde lid is geïnspireerd door artikel 44 Wet giraal effectenverkeer
in verband met artikel 24 van die wet. Derdenbeslag door een crediteur van
de rechthebbende onder de bank werkt niet, omdat de bank geen verklaring kan
doen omtrent het haar onbekende aandeel van de rechthebbende; dat kan alleen
de gerechtsdeurwaarder. De gerechtsdeurwaarder zal, zo het beslag onder hem
doel treft, het betreffende bedrag in zijn kwaliteit zonder opdracht van de
rechthebbende rechtstreeks aan de beslaglegger moeten overmaken.Op de bijzondere rekening kunnen gelden staan die kort of lang onder het
beheer van de gerechtsdeurwaarder vallen. Betreft het rente van gelden die
slechts kort onder het beheer van de gerechtsdeurwaarder staan, dan zal het
wellicht praktisch onuitvoerbaar zijn de rente aan de cliënt toe te rekenen
en zal zij aan de gerechtsdeurwaarder moeten worden toegerekend. Het een en
ander vergt een nadere regeling. Het zevende lid bepaalt daarom dat bij ministeriële
regeling regels kunnen worden vastgesteld met betrekking tot de wijze van
berekening en uitkering van rente van de op de bijzondere rekening
gestorte gelden. Daarbij kan worden bepaald dat beneden een nader te bepalen
bedrag geen rente verschuldigd is. Naar aanleiding van het zevende lid komt
de grond aan artikel 16, tweede lid, van het oorspronkelijke wetsvoorstel
te ontvallen. QDe voorgestelde wijziging betreft een aanpassing van artikel 16 aan het
nieuwe artikel 15a. RDe wijziging van artikel 17 betreft de introductie van een wettelijke
norm – in het eerste lid, onderdeel b – die beoogt concurrentievervalsing
tegen te gaan tussen gerechtsdeurwaarders en private aanbieders van niet-ambtelijke
werkzaamheden, zoals bijv. incassodiensten of juridische hulpverlening. Het
opnemen van een dergelijke norm vloeit voort uit het kabinetsstandpunt inzake
het MDW-rapport en uit het in het algemeen deel van deze toelichting aangehaalde
rapport «Markt en overheid». De bepaling is ontleend aan elders
in de wetgeving voortkomende bepalingen (art. 3, tweede lid, onderdeel c,
Wet verzelfstandiging informatiseringsbank en artikel 3, zesde lid onderdeel
b, Wet verzelfstandiging Staatsbosbeheer). SBetreft een voorstel voor een gewijzigd artikel 18. In het eerste lid
is – overeenkomstig het MDW- kabinetsstandpunt – de bevoegdheid
neergelegd om bij algemene maatregel van bestuur maximum-tarieven voor ambtshandelingen
vast te stellen. Het tweede lid komt overeen met het eerste lid, onder d,
van het oorspronkelijke voorstel. Het nieuwe derde lid bevat een bevoegdheid
om de door de gerechtsdeurwaarder in rekening te brengen verplaatsingskosten
bij algemene maatregel van bestuur aan een maximum binden dat gelijk is aan
het bedrag aan verplaatsingskosten dat zou toekomen aan de deurwaarder van
de dichtstbijzijnde standplaats. Dit maximum ligt thans in artikel 15 van
het Deurwaardersregelement vast (artikel 15, eerste lid, onder b, laatste
volzin). Of het noodzakelijk zal blijken de in rekening te brengen verplaatsingskosten
aan dit maximum te binden, hangt af van de (toekomstige) inrichting van het
vergoedingenstelsel. Het vierde en vijfde lid komen overeen met het tweede
en derde van het oorspronkelijke voorstel. TDe gerechtsdeurwaarder is ingevolge het voorgestelde artikel 18a verplicht
om een gespecificeerde rekening op te maken, waarin, indien van toepassing,
onderscheid wordt gemaakt naar ambtelijke en niet-ambtelijke werkzaamheden
terzake van een aan de gerechtsdeurwaarder toevertrouwde zaak. Op deze manier
wordt de opdrachtgever – en desgevraagd de schuldenaar – beter
in staat gesteld om de hoogte van de door de individuele gerechtsdeurwaarder
gehanteerde tarieven te controleren. Zonodig kan – bijvoorbeeld in het
kader van het financieel toezicht – een vergelijking worden gemaakt
met de tarieven die op grond van artikel 18, vijfde lid, aan de voet van het
origineel van het exploot moeten worden vermeld. De bepaling is ontleend aan
het voorstel voor een Wet op het notarisambt (art. 55). In het laatstgenoemde
artikel is voorzien in de mogelijkheid van het indienen van een klacht bij
de voorzitter van het ringbestuur in het desbetreffende arrondissement. Aangezien
deze lokale organisatielaag niet is overgenomen in de regeling van
de publiekrechtelijke beroepsorganisatie voor gerechtsdeurwaarders, is niet
direct een geschikt orgaan voorhanden om de beslechting van declaratiegeschillen
aan op te dragen. Onderzocht zal nog worden in hoeverre aan een afzonderlijke
klachtregeling voor declaratiegeschillen met gerechtsdeurwaarders behoefte
bestaat en welke vorm een dergelijke regeling het beste kan krijgen. Hierbij
speelt mede een rol dat de Algemene wet bestuursrecht binnenkort uitgebreid
wordt met een regeling over de behandeling van klachten door bestuursorganen
(kamerstukken II 1997/98, 25 837, nrs.1–3). U en VBetreffen terminologische vereenvoudiging en met de invoering van een
vestigingsstelsel en een landelijke bevoegdheid samenhangende wetstechnische
wijzigingen. WHet nieuwe artikel 21 hangt samen met hetgeen thans in de Regeling opleiding
kandidaat-gerechtsdeurwaarders is neergelegd. Mede gelet op aanwijzing 125,
vierde lid, van de Aanwijzingen voor de regelgeving wordt voorgesteld om de
titel van «kandidaat-gerechtsdeurwaarder» voor te behouden aan
degene die een door de Minister van Justitie erkende opleiding tot kandidaat-gerechtsdeurwaarder
hebben doorlopen. Het vergunningstelsel uit bovengenoemde regeling zal worden
omgevormd tot een erkenningstelsel. YDe figuur van de stage is thans – nogal impliciet – in de
Regeling toegevoegd kandidaat-deurwaarders geregeld. Voorgesteld wordt om
uitdrukkelijk in de wet te bepalen dat een toegevoegd kandidaat-gerechtsdeurwaarder
een stage van een jaar doorloopt (art. 22a, eerste lid), in geval van werkzaamheid
in deeltijd naar evenredigheid te verlengen. Met het toekennen van een dergelijke
functie aan het instituut van het toegevoegd kandidaat-gerechtsdeurwaarderschap
krijgt dit instituut weer de vorm waarvoor het oorspronkelijk werd ingesteld,
namelijk als opleidingsstage voor nieuwe gerechtsdeurwaarders. Ingevolge het
tweede lid zal de stage nader worden geregeld bij algemene maatregel van bestuur
op de punten van de inhoud van de stage, de begeleiding en beoordeling, en
de wederzijdse rechten en plichten van de stagiair en de begeleider.Ter uitvoering van het MDW-kabinetsstandpunt wordt in het voorgestelde
derde lid van artikel 22a voorzien in een verplichte beschikbaarstelling van
stageplaatsen door de beroepsgroep, naar analogie van art. 9b, vierde lid,
Advocatenwet. Bepaald is dat in het uiterste geval het bestuur van de KBG
een gerechtsdeurwaarder kan aanwijzen, teneinde de desbetreffende kandidaat-gerechtsdeurwaarder
in de gelegenheid te stellen als toegevoegd kandidaat-gerechtsdeurwaarder
een stage te doorlopen. BBHet eerste lid van artikel 25 draagt het financieel toezicht op aan het
Bureau Financieel Toezicht zoals dat op grond van art. 110 van de Wet op het
notarisambt in het leven wordt geroepen. In het eerste lid van artikel 25
zijn de artikelverwijzingen aangepast. Voor alle duidelijkheid is in het eerste
lid tevens bepaald dat het financieel toezicht niet betreft handhavingstoezicht,
zoals dat in de Algemene wet bestuursrecht is geregeld (afdeling 5.2).Het tweede lid verklaart een aantal artikelen van de Wet op het notarisambt
van overeenkomstige toepassing (art. 110, tweede tot en met elfde lid, 111,
en 112, zevende en achtste lid en 113). De desbetreffende artikelen hebben
betrekking op de verhouding tussen de Minister van Justitie en het Bureau
Financieel Toezicht (een zelfstandig bestuursorgaan). Er is vanaf gezien om
deze bepalingen uit de Wet op het notarisambt integraal in de Gerechtsdeurwaarderswet
over te nemen; volstaan is met het van overeenkomstig toepassing verklaren
van de desbetreffende artikelen. Op deze manier wordt voor de Minister en
het Bureau het meest duidelijk, dat zij in hun onderlinge verhouding –
ongeacht om welke van de twee categorieën juridische beroepsbeoefenaars
het gaat – met een en hetzelfde regime te maken hebben. De bepalingen
die de verhouding tussen de gerechtsdeurwaarder en het Bureau regelen zijn –
uiteraard – wel in het wetsvoorstel uitgeschreven; een overeenkomstige
toepassing-constructie zou in dezen niet zuiver zijn.Voor alle duidelijkheid zij vermeld dat de van overeenkomstige toepassing
verklaarde bepalingen uit het voorstel voor een Wet op het notarisambt –
in dat kader – aan de Aanwijzingen voor de regelgeving met betrekking
tot zelfstandige bestuursorganen zijn getoetst. Dit heeft ertoe geleid dat
het genoemde wetsvoorstel – bij nota van wijziging – aan de Aanwijzingen
is aangepast (kamerstukken II 1997/98, 23 706, nr. 20). Voorts is
nog van belang om te vermelden dat de kosten van het financieel toezicht niet
ten laste van de beroepsgroep komen, maar door middel van een subsidie van
de Minister van Justitie aan het Bureau Financieel Toezicht worden bestreden
(art. 25, tweede lid, jo. art. 111 Wet op het notarisambt). EEBetreft een technische aanpassing die voortvloeit uit de instelling van
een publiekrechtelijke beroepsorganisatie. FF en GGDe voorgestelde wijzigingen hebben betrekking op de rol van de Minister
van Justitie in het kader van het tuchtrecht voor gerechtsdeurwaarders. Met
handhaving van de mogelijkheid voor de minister om een tegen een gerechtsdeurwaarder
gerezen bezwaar bij het tuchtrechtelijke college aanhangig te maken (art.
29, tweede lid), wordt de bevoegdheid die hem in het wetsvoorstel is toegekend
om ten aanzien van alle tegen gerechtsdeurwaarders gerezen bezwaren die door
justitiabelen op klacht aanhangig zijn gemaakt, een standpunt in te nemen
geschrapt (zie de toelichting hierop in het algemeen deel van deze toelichting).
Deze bevoegdheid betreft zowel de mogelijkheid om in zaken die door justitiabelen
bij klacht aanhangig zijn gemaakt schriftelijke opmerkingen te maken (art.
32) als zich ter zitting te doen vertegenwoordigen om zijn standpunt mondeling
toe te lichten (art. 33). HHArtikel 43 bevat de gronden waarop de (waarnemend) gerechtsdeurwaarder
van rechtswege is geschorst: het rechtens van zijn vrijheid beroofd zijn,
surséance van betaling, faillissement, curatele.Voorgesteld wordt om twee gronden hieraan toe te voegen: onderbewindstelling
(art. 1: 431 e.v. BW) en toepassing van de schuldsaneringsregeling voor natuurlijke
personen (art. 313 Faillissementswet). IIDoor middel van het nieuw voorgestelde eerste lid artikel 44 wordt bereikt
dat het verplichte leeftijdsontslag – bij het bereiken van de 65-jarige
leeftijd – voortaan van rechtswege geschiedt, in plaats van bij koninklijk
besluit. Een en ander sluit aan bij de regeling voor het notariaat.In het derde lid van artikel 44 is een – in verband met de inwerkingtreding
van de Algemene wet bestuursrecht – overbodige zinsnede geschrapt. Dat
het door de Minister van Justitie te verlenen ontslag gemotiveerd moet zijn,
vloeit reeds voort uit de artikelen 3:46 e.v. Awb. Voorts is een besluit per
definitie een schriftelijke beslissing (artikel 1:3 Awb). MMBetreft een voorstel voor regeling van een publiekrechtelijke beroepsorganisatie
met verordenende bevoegdheid, als bedoeld in artikel 134 Grondwet, voor gerechtsdeurwaarders.
Gekozen is voor de naam «Koninklijke Beroepsorganisatie van Gerechtsdeurwaarders».
Met deze naam wordt de naam van de huidige beroepsorganisatie – Koninklijke
Vereniging van Gerechtsdeurwaarders – het dichtst benaderd en wordt
tevens aangesloten bij de naam van de beroepsorganisatie voor het notariaat.
In het verzoek tot bestendiging van het predikaat «koninklijke»
voor de toekomstige beroepsorganisatie is bewilligd.De regeling voorziet in de in de Grondwet genoemde onderwerpen. De taken,
de inrichting en de bevoegdheden van de KBG worden geregeld, evenals de openbaarheid
van vergaderingen (art. 47 q en 47t) en het toezicht (art. 47aa en bb). Hoewel
deze organen een eigen staatsrechtelijke positie innemen, naast de (nieuwe
vormen van) zelfstandige bestuursorganen, zijn de Aanwijzingen voor de regelgeving
inzake zelfstandige bestuursorganen (aanw. 124a tot en met 124z) zoveel mogelijk
gevolgd. Anders dan de Aanwijzingen (124u) voorschrijven, worden de medewerkers
van het bureau van de KBG op een arbeidsovereenkomst naar burgerlijk recht
aangesteld en niet als ambtenaar. Gelet op het feit dat zij werkzaam zijn
voor een (publiekrechtelijke) organisatie van vrije beroepsbeoefenaars, wordt
een niet ambtelijke rechtspositie passender geacht. Voor het notariaat en
de accountancy geldt overigens hetzelfde.De regeling van de beroepsorganisatie voor gerechtsdeurwaarders komt op
hoofdlijnen overeen met de voor het notariaat voorgestelde regeling. De KBG
heeft primair een taak ten aanzien van de regeling op het terrein van de integriteit
en de kwaliteit van de beroepsuitoefening (gedrags- en beroepsregels c.q.
bevordering vakbekwaamheid). De verordenende bevoegdheid van de KBG ten aanzien
van deze onderwerpen is met zodanige waarborgen omgeven, dat voldoende inspraak
van de leden bij het vaststellen van de verordeningen verzekerd is. De verordeningen
worden door de Minister van Justitie preventief getoetst op grond van strijd
met het recht of het algemeen belang. Onderwerpen die – evenals bij
de notarissen – buiten de competentie van de publiekrechtelijke beroepsorganisatie
vallen zijn: de vestiging van gerechtsdeurwaarders, het financieel toezicht
en de tuchtrechtspraak. Met betrekking tot de vestiging van nieuwe gerechtsdeurwaarders
krijgt de organisatie uitsluitend een taak toebedeeld in de informatieve sfeer.
De KBG zal kandidaat-gerechtsdeurwaarders die voornemens zijn zich als gerechtsdeurwaarder
te vestigen – desgevraagd – van (statistische) informatie met
betrekking tot de ambtspraktijk moeten voorzien. De KBG zal deze informatie
kunnen opvragen bij haar leden. Eventueel kan bij algemene maatregel van bestuur
worden bepaald dat het Bureau Financieel Toezicht de KBG daartoe van de noodzakelijke –
gegevens voorziet (artikel 25c, derde lid). Anders dan bij het
notariaat is de beroepsorganisatie voor gerechtsdeurwaarders niet belast met
de zorg voor de beroepsopleiding en de stage; deze onderwerpen worden bij
of krachtens de wet geregeld. De beroepsorganisatie heeft voorts een specifiek
voor gerechtsdeurwaarders geldende bevoegdheid om – in uiterste gevallen –
een individuele gerechtsdeurwaarder te verplichten om mee te werken aan de
beschikbaarstelling van stageplaatsen voor kandidaat-gerechtsdeurwaarders
(artikel 22a, derde lid).De inrichting van de KBG kan op hoofdlijnen als volgt worden beschreven.
Evenals zulks ten aanzien van andere beroepsgroepen waarvoor een publiekrechtelijke
organisatie is ingesteld, het geval is, zullen alle gerechtsdeurwaarders en
toegevoegd kandidaat-gerechtsdeurwaarders verplicht lid zijn van de nieuwe
publiekrechtelijke beroepsorganisatie. Dit betekent uiteraard niet, dat zij
niet de vrijheid zouden behouden zich buiten de publiekrechtelijke beroepsorganisatie
om nog in privaatrechtelijk verband te verenigen om op deze wijze bepaalde
gemeenschappelijke belangen te behartigen. Regels met betrekking tot de integriteit
en de kwaliteit van de beroepsuitoefening door gerechtsdeurwaarders, die alle
gerechtsdeurwaarders en kandidaat-gerechtsdeurwaarders binden, kunnen echter
alleen door de KBG worden vastgesteld.De KBG kent een (landelijk) bestuur, bijgestaan door een bureau, een ledenraad
en een algemene ledenvergadering. Aan de ledenraad wordt binnen de beroepsorganisatie
een centrale plaats toebedacht. De ledenraad is de democratisch samengestelde
vertegenwoordiging van de leden van de KBG. De ledenraad wordt gekozen door
de algemene vergadering. De ledenraad heeft de bevoegdheid tot het benoemen
van het bestuur en oefent toezicht uit op het bestuur. Uiteindelijk heeft
de ledenraad het recht de leden van het bestuur te schorsen of te ontslaan
indien er een vertrouwensbreuk is ontstaan. De ledenraad heeft voorts de zorg
voor het vaststellen van het algemene beleid. Een zeer belangrijke taak van
de ledenraad is het vaststellen van verordeningen van de KBG. Voorstellen
voor verordeningen worden door het bestuur gedaan of door ten minste vijf
leden van de ledenraad. De ledenraad moet via de algemene ledenvergadering
alle leden van de KBG in de gelegenheid stellen om hun gevoelens over het
voorstel kenbaar te maken. Daarna overlegt de ledenraad met het bestuur over
de voorstellen voor verordeningen. De ledenraad heeft voorts het recht van
onderzoek en advies ten aanzien van het jaarverslag, de financiële verantwoording
en de begroting voor het nieuwe boekjaar.Binnen dit algemene kader wordt de KBG enige vrijheid gelaten om tot een
nadere ordening te komen. Deze nadere ordening kan wenselijk zijn in verband
met de behoefte aan een regionale organisatie. In de Wet op het notarisambt
is voorzien is arrondissementale onderafdelingen, «ringen» genaamd.
Deze ringen worden gevormd door de in het desbetreffende arrondissement gevestigde
en werkzame notarissen en kandidaat-notarissen. De ringen zijn zelfstandige
rechtspersonen. In verband met de kleinere omvang van de beroepsgroep van
de gerechtsdeurwaarder meen ik dat een zo vergaande regeling van de interne
organisatie als in de Wet op het notarisambt, voor de gerechtsdeurwaarders
niet aangewezen is. Wel meen ik dat het wenselijk is de beroepsorganisatie
zelf enige vrijheid te bieden om – indien gewenst – binnen het
landelijke kader tot een zekere regionalisering te komen. In dat verband wordt
in artikel 47r, tweede lid, de mogelijkheid geopend om bij verordening nadere
regels te stellen omtrent de inrichting van de KBG. Een dergelijke verordening
kan bijvoorbeeld voorzien in de instelling van (regionale) commissies, waaraan
overeenkomstig afdeling 10.1.1 Awb bevoegdheden van het bestuur kunnen worden
gemandateerd. Omdat de publiekrechtelijke beroepsorganisatie voor gerechtsdeurwaarders –
in vergelijking met de Wet op het notarisambt – geen democratisch functionerende,
arrondissementale onderafdelingen kent, zijn een aantal bevoegdheden die in
de Wet op het notarisambt toekomen aan de ringvergaderingen – te beschouwen
als arrondissementale algemene ledenvergaderingen – in het voorstel
voor de gerechtsdeurwaarders aan de algemene ledenvergadering toegekend, zoals
het kiezen van de ledenraad (art. 47h, tweede lid). Door te bepalen dat uit
ieder arrondissement twee gerechtsdeurwaarders in de ledenraad zitting hebben
wordt wel eenzelfde spreiding bereikt als in de Wet op het notarisambt. Daarnaast
loopt de inspraak van de leden over verordeningen in de Wet op het notarisambt
via de ringvergadering en bij de gerechtsdeurwaarders via de algemene ledenvergadering
(art. 47z).De voorgestelde regeling komt overigens nagenoeg overeen met die voor
het notariaat. Een kleine aanpassing heeft in artikel 47s plaatsgevonden in
verband met de geringere omvang van de beroepsgroep van de gerechtsdeurwaarders.
Genoemd artikel verlangt een aantal van ten minste vijfentwintig leden (in
de Wet op het notarisambt: vijftig) om het bestuur een buitengewone ledenvergadering
bijeen te laten roepen. NNMet het nieuw voorgestelde vierde van artikel 475g van het Wetboek van
Burgerlijke Rechtsvordering krijgen de (gerechts)deurwaarders voor de uitvoering
van de hun bij de wet opgedragen taak betreffende het executoriaal beslag
onder derden, de bevoegdheid tot het gebruik van het sociaal-fiscaal nummer,
hierna te noemen het sofi-nummer.De criteria voor het gebruik van het sofi-nummer zijn in de toelichting
op het Besluit gebruik sofi-nummer van 26 maart 1996, Stb. 190 vermeld. Zij
houden in dat het gebruik kan worden toegestaan aan organisatie en personen
die op grond van enige wettelijke regeling met de uitvoering van een publieke
taak zijn belast, indien dit noodzakelijk is met het oog op: (kort samengevat)a. de bestrijding van fraude;b. structurele gegevensuitwisselingen met andere instanties die ook over
het sofi-nummer beschikken, enc. overige door de formele wetgever aangemerkte gewichtige redenen.Voorts is in die toelichting uitgesproken dat de voorkeur uitgaat naar
een regeling van het gebruik van het sofi-nummer bij formele wet, die op de
desbetreffende materie specifiek betrekking heeft. Op deze wijze kan de afweging
tussen het belang van de bescherming van de persoonlijke levenssfeer en dat
van een doelmatige uitvoering van wettelijke taken telkens op het niveau van
de formele wetgever zichtbaar en concreet worden gemaakt. Ik acht het verantwoord
om de deurwaarders de bevoegdheid te verlenen, omdat het hier een reeds bij
de wet op gedragen taak betreft, waarvan de doelmatige uitvoering kan worden
verbeterd. Dit is van belang voor de deurwaarders die het sofi-nummer mogen
opvragen, maar levert ook verlichting op van de taak van de uitvoeringsinstanties
die de gestelde vragen gemakkelijker kunnen beantwoorden aan de hand van dat
nummer. De huidige praktijk is dat de deurwaarders wel op grond van de Wet
gemeentelijke basisadministratie persoonsgegevens (hierna te noemen Wet GBA)
over het administratienummer van de schuldenaar mogen beschikken, maar niet
over het sofi-nummer. De communicatie met de verschillende organen, instanties
en personen die zijn belast met de uitvoering van de sociale zekerheidswetgeving
wordt daarmee bemoeilijkt. Deze laatste zijn immers gewend om met behulp van
het sofi-nummer met elkaar te communiceren. Voor de beantwoording van vragen
die worden gesteld aan de hand van persoonsgegevens die weliswaar
bij de GBA zijn geverifieerd, moet thans nog in alle gevallen handmatig het
sofi-nummer.van de betrokkene worden opgezocht. Volgens schattingen vragen
de deurwaarders 400 000 à 500 000 keer per jaar gegevens
op bij de uitvoeringsinstellingen sociale zekerheid. Het ontbreken van het
sofi-nummer klemt te meer nu het in toenemende mate om elektronisch berichtenverkeer
gaat.Ik teken bij het verlenen van de bevoegdheid tot het gebruik van het sofi-nummer
aan deurwaarders aan dat deze uitsluitend wordt gegeven voor de uitvoering
van de hier omschreven wettelijke taak. Deze uitdrukkelijke beperking van
het gebruik door de deurwaarders is neergelegd in het vijfde lid van artikel
475g Rv. (vgl. art. 6, eerste lid, Besluit gebruik sofi-nummer). Een dergelijke
gebruiksbeperking is te meer gewenst nu de deurwaarders ook niet publiekrechtelijke
taken mogen verrichten zoals (buitengerechtelijke) incassoactiviteiten. Een
gevolg van het doelgebonden gebruik van het nummer is dat wanneer de te bevragen
instanties zijn benaderd, deurwaarders op grond van artikel 18, eerste en
tweede lid, Wpr het sofi-nummer uit hun administratie dienen te verwijderen.
In dat geval is het sofi-nummer niet langer noodzakelijk voor het doel van
de persoonsregistratie. Gebruik van het nummer in voorkomend ander (gegevens)verkeer
met de betrokken persoon of met andere instanties dient te worden uitgesloten.
In dit verband wijs ik erop dat de waarborgen voor een juist gebruik van het
sofi-nummer onder andere zijn gelegen in het wettelijke tuchtrecht dat in
het wetsvoorstel is voorzien. OOArtikel 50aBetreft invoering van strafbaarstelling van het ten onrechte voeren van
de titel van gerechtsdeurwaarder, overeenkomstig het MDW-kabinetsstandpunt.
De strafbaarstelling wordt gerealiseerd door middel van een wijziging van
artikel 435, onderdeel 3, van het Wetboek van Strafrecht. Het huidige wetsvoorstel
voorziet reeds in titelbescherming (artikel 4 lid 5).Artikel 50bDe voorgestelde wijziging van artikel 2 Ambtenarenwet komt overeen met
artikel 121 van het voorstel van Wet op het notarisambt. De leden van het
bestuur van de KBG zijn ambtenaar op grond van artikel 1 van de Ambtenarenwet.
Met de wijziging wordt bereikt dat titel III van die wet (bepalingen inzake
materieel recht) niet op hen van toepassing is. PPVoorgesteld wordt om artikel 51 te schrappen. Deze wijziging vloeit voort
uit het MDW-kabinetsstandpunt. De aanvankelijk in het wetsvoorstel voorziene
overgangstermijn voor het afschaffen van door deurwaarders te verrichten gerechtswerkzaamheden
komt hiermee te vervallen. Tevens wordt afgezien van het totstandbrengen van
een algemene maatregel van bestuur die ertoe strekt gerechtswerkzaamheden
aan parket- en/of griffieambtenaren op te dragen. Zo er al behoefte is aan
een dergelijke regeling lijkt de Gerechtsdeurwaarderswet hiervoor niet het
juiste kader. QQArtikel 52 (overgangsrecht met betrekking tot het leeftijdsontslag in
verband met de verlaging van de betreffende leeftijd van 70 jaren naar 65
jaren) is vereenvoudigd. Hiermee is beoogd toegemoet te komen aan de gerezen
onduidelijkheden ten aanzien van de aanvankelijk voorgestelde regeling. Met
inachtneming van de gevoelens van de beroepsgroep alsmede met
de noodzakelijke doorstroming in de beroepsgroep, is gekozen voor een overgangsperiode
van tien jaren na de inwerkingtreding van dit wetsvoorstel ten aanzien van
het verplichte leeftijdsontslag. Met de thans voorgestelde overgangsperiode
zal het grote deel van de reeds benoemde gerechtsdeurwaarders in beginsel
in staat zijn een dienstverband van minimaal dertig jaren op te bouwen. RRArtikel 52aHet is wenselijk bij de invoering van het vestigingsstelsel een zekere
geleidelijkheid te betrachten. Die geleidelijkheid wordt bereikt door het
voeren van een overgangsbeleid. Om die reden wordt voorgesteld om gedurende
een bepaalde periode na de inwerkingtreding van de Gerechtsdeurwaarderswet
een maximum te stellen aan nieuw te benoemen gerechtdeurwaarders. De stelselwijziging
zou vooral onevenwichtigheden met zich kunnen brengen indien binnen enkele
jaren een groot aantal initiatieven wordt genomen dat leidt tot de vestiging
van nieuwe kantoren. Voorkomen moet worden dat de continuïteit van de
ambtsbediening door de gevestigde gerechtsdeurwaarders hierdoor in gevaar
komt. Met het oog hierop is in artikel 52a, eerste lid, bepaald dat voor de
eerste vier jaren na de inwerkingtreding van de wet de groei van het aantal
werkzame gerechtsdeurwaarders aan een jaarlijks maximum wordt gebonden van
drietiende van het aantal gerechtsdeurwaarders dat op 31 december van het
voorafgaande jaar in functie was of voor wie een waarnemer was benoemd. Bij
algemene maatregel van bestuur kan de norm van drietiende – na advies
van de Commissie van deskundigen – worden gewijzigd en kan de duur van
de overgangsperiode een maal met twee jaren worden verlengd. Tevens kunnen
in deze overgangsperiode bij ministeriële regeling regels worden gesteld
met betrekking tot het aantal gerechtsdeurwaarders dat ten hoogste in ieder
arrondissement kan worden benoemd.Artikel 52bHet eerste lid van dit artikel bewerkstelligt de overgang van de bestaande
beroepsvereniging (Koninklijke Vereniging van Gerechtsdeurwaarders) naar de
toekomstige publiekrechtelijke beroepsorganisatie (KBG). Beide zijn rechtspersonen.
Er is geen ontbindingsbesluit nodig. Het vermogen van de vereniging wordt
het vermogen van het openbaar lichaam. Hoewel geen volledige identiteit bestaat
tussen de bestaande KVG en de toekomstige KBG is gelet op de overname van
taken een zo soepel mogelijke continuering geboden. De opvolging van rechtswege
voorziet hierin. Het bestuur van het nieuwe lichaam is bevoegd details van
de rechtsopvolging voor zover nodig nader te regelen.De overgang van vereniging naar openbaar lichaam heeft niet van rechtswege
tot gevolg dat alle bestuurders van de organisatie en haar organen in hun
functie worden gecontinueerd. Om problemen op dat stuk te voorkomen bevat
het tweede lid een regeling, die de Minister van Justitie opdraagt om in overleg
met het bestuur van de Koninklijke Vereniging van Gerechtsdeurwaarders de
personen aan te wijzen die na de inwerkingtreding van de wet als voorzitter
of als lid zitting hebben in het bestuur van de KBG en de ledenraad voor een
termijn van ten hoogste negentig dagen. Binnen die termijn moet de ledenraad
een nieuw bestuur benoemen (art. 47l, eerste lid) en de algemene ledenvergadering
de nieuwe leden van de ledenraad (art. 47h, tweede lid). SSOvereenkomstig de Aanwijzingen voor de regelgeving is de volgorde van
de bepalingen inzake de citeertitel en de inwerkingtreding omgedraaid. Daarbij
is de citeertitel met de in de Aanwijzingen voorgeschreven formule in overeenstemming
gebracht.De Staatssecretaris van Justitie,M. J. Cohen 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-22775-14.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl