Intergouvernementele Conferentie 1996; Brief minister met verslag van de Ministeriële IGC-bijeenkomst d.d. 13 mei 1996 te Brussel
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 24609, nr. 10

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

11-06-1996

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1995-1996

24609 nr. 10

21-05-1996

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamVerslag IGC-bijeenkomst d.d. 13 mei 1996
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 24609Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 22 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
24 609Intergouvernementele Conferentie 1996nr. 10BRIEF VAN DE MINISTER VAN BUITENLANDSE ZAKENAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal's-Gravenhage, 21 mei 1996Conform de bestaande afspraken heb ik de eer U hierbij aan te bieden het verslag van de Ministeriële IGC-bijeenkomst d.d. 13 mei 1996.De Minister van Buitenlandse Zaken,H. A. F. M. O. van Mierlo Verslag IGC-bijeenkomst d.d. 13 mei 1996De besprekingen op ministerieel niveau (Brussel, 13 mei jl.) waren gewijd
aan twee thema's:1. intensievere samenwerking/flexibiliteit/differentiatie (in de Nederlandse
IGC-nota's meersnelheden-integratie genoemd), en2. doeltreffendheid en evenwicht van de EU-instellingen, met name in het
vooruitzicht van de toekomstige uitbreiding.Aan de bespreking ging overleg vooraf met EP-voorzitter Hänsch. Voorzitter
Hänsch bepleitte zowel meer flexibiliteit als meer eenheid in de Unie.
Dit was geen tegenstrijdigheid maar noodzaak nu de Unie uitbreidt, vooral
op terreinen van GBVB en JBZ. Zo is denkbaar in die beide pijlers te besluiten
bij meerderheid waarbij dan de minderheid niet gebonden wordt. Het EP is voorts
bereid een interinstitutioneel akkoord over GBVB-financiering te sluiten,
aldus Hänsch. Hiermee koos hij voor een suggestie die eerder ook van
Nederlandse kant in de IGC was bepleit. Zo'n interinstitutioneel akkoord beoogt
enerzijds het EP in staat te stellen zijn budgetrecht ook op GBVB-terrein
te effectueren, anderzijds de EU-executieve de nodige beleidsruimte te geven
om het budget aan te wenden. Tenslotte stelde de EP-voorzitter nog eens uitdrukkelijk
dat het EP pas met EU-uitbreiding kan instemmen in geval van voldoende verdieping;
dat wil zeggen: indien alle instellingen versterkt uit de IGC komen, en de
transparantie van het Europees bestuur wordt vergroot.Het ministerieel overleg behandelde vervolgens beide voornoemde thema's
in onderlinge samenhang. Het thema «flexibiliteit» bleek wat minder
controversieel dan in de Groep van Persoonlijk Vertegenwoordigers. Het gaat,
zoals ikzelf benadrukte in mijn interventie, niet meer om de vraag «of»,
maar om de vraag «hoe»Het tweede vergaderthema was in dusdanig brede termen geagendeerd dat
het niet kon leiden tot een erg concrete gedachtenwisseling. De ministers
lichtten hoofdzakelijk hun uitgangsposities in de IGC nog eens nader toe.Wat thema 1 betreft: een algemene flexibiliteitsclausule in het Verdrag,
zoals door Bondskanselier Kohl en President Chirac voorgesteld in hun brief
aan de vooravond van de ER van Madrid, december 1995, is volgens de meeste
collegae niet de juiste weg: per pijler, dan wel per beleidsterrein, moeten
de voor- en nadelen van flexibiliteit kunnen worden afgewogen. De Ministers
gingen in op de randvoorwaarden voor flexibiliteit, alsmede de toepassingsterreinen
die zich huns inziens voor flexibiliteit lenen. De randvoorwaarden die gaandeweg
ingang vinden in de verschillende hoofdsteden zijn niet nieuw. Ze zijn in
een eerder stadium al genoemd door de Nederlandse regering in de eerste IGC-nota
van november 1994. Later komen ze terug in, onder meer, het Rapport Westendorp
en het Beneluxmemorandum. Van een enkele kant werd ditmaal daarenboven gepleit
voor additionele randvoorwaarden. Zo werden genoemd:– geen flexibiliteit v.w.b. Verdragswijzigingen (het EU-Verdrag
geldt voor allen);– iedere lidstaat moet met het hele Verdrag instemmen;– flexibiliteitsregelingen moeten bij Verdrag, dus bij unanimiteit
overeengekomen worden;– flexibiliteitsregelingen moeten de Verdragsbeginselen respecteren;– per pijler moeten de mogelijkheden worden bezien en specifieke
clausules worden gevonden;– de Interne Markt leent zich er niet goed voor, wel de tweede en
derde pijler; – de relatie tussen de «ins» en «outs» (dus
resp. de deelnemende en de niet-deelnemende lidstaten) moet geregeld worden,
als in de EMU;– het mag niet gaan om enkele lidstaten: er is een quorum (kritieke
massa) nodig om als groep versterkte samenwerking aan te gaan.In mijn interventie verwees ik naar het Beneluxmemorandum dat verbreding,
verdieping en differentiatie de drie kernthema's noemt voor de ontwikkeling
van de Unie. Europol (rol Hof) en de Schengen-samenwerking zijn voorbeelden
van situaties waarin een overgrote meerderheid van lidstaten binnen de Unie
voortgang wil maken, maar een enkele lidstaat kan blokkeren dat die voortgang
ook binnen de Unie plaatsvindt. Ik wees voorts op het verlammend effect op
de Unie van het veto van één tegen 14, in de EG als ook in het
GBVB, een effect dat zich bij iedere EU-uitbreiding sterker doet gevoelen.
Wat differentiatie betreft – deze term heeft mijn voorkeur boven het
wat vrijblijvende begrip flexibiliteit – zei ik voorstander te zijn
van strikte criteria, maar tegenstander van een overdaad aan randvoorwaarden.
We lopen daarmee het risico de differentiatie binnen de Unie in de kiem te
smoren. Gevolg daarvan is onvermijdelijk dat de samenwerking tussen enkelen
dan buiten de Unie om gaat plaatsvinden. Het gaat er juist om, de Schengensamenwerking
en GBVB-contactgroepen binnen het kader van de Unie te doen plaatsvinden.
Wezenlijk criterium voor Nederland is dat de IM niet wordt aangetast, dus
het vrij verkeer op basis van eerlijke concurrentie. Voorts riep ik de Persoonlijk
Vertegenwoordigers op de merites en toepassingsmogelijkheden van besluitvorming
bij versterkte of supergekwalificeerde meerderheid te bestuderen. Deze optie
kan als alternatief dienen voor unanimiteitsbesluitvorming.Het debat over het tweede thema leverde, zoals gezegd, geen echte gedachtenwisseling
op. Wel komt gaandeweg duidelijkheid in de nationale opvattingen omtrent specifieke
thema's, zoals de gewenste omvang en samenstelling van de Commissie. Minister
Kinkel (Duitsland) bepleitte het aantal Commissarissen te verkleinen zonder
de belangen van kleinere lidstaten te schaden. Hij deed meer in het algemeen –
een beroep op alle lidstaten om tijdens deze IGC met deze en andere substantiële
institutionele hervormingen in te stemmen. Dergelijk ingrijpen kan en mag
niet wachten tot de EU-uitbreiding daar is. Dan wordt het allengs moeilijker.
Ook Minister de Charette (F) koos voor echte hervorming. Hij schetste twee
mogelijke scenario's waaruit de Unie thans kan kiezen: het ene gaat uit van
verdere extrapolatie van de EEG-institutionalia van de oude Zes (gevolg: achteruitgang,
desintegratie), het andere scenario van wezenlijke aanpassingen (gevolg: vooruitgang,
behoud van de «esprit» van de oude EEG). Parijs koos voor het
laatste: een kleine, zakelijke Commissie bestaande uit een tiental leden,
geen recht van welke lidstaat dan ook op een permanente «eigen»
Commissaris, verkiezing door de ER van de Commissievoorzitter, verkiezing
van de Commissieleden door de Voorzitter uit een voordracht van enkele kandidaten
door de lidstaten, en een Commissie die verantwoording schuldig jegens de
ER en het EP. Voorts bepleitte hij herweging van stemmen, minder unanimiteitsbesluitvorming
(hoewel 2e en 3e pijler specifieke oplossingen vergen), een grotere rol voor
het nationaal parlement, en meer ruimte voor flexibiliteit binnen de Unie.
De ER van Florence moet zich over deze en enkele andere kernthema's buigen
en terzake duidelijke oriëntatie geven aan de IGC. Door de beide Beneluxpartners
en mijzelf werd voor wat betreft de Commissiesamenstelling verwezen naar wat
het Beneluxmemorandum daarover zegt: als uitgangspunt kiezen we voor één
Commissaris per lidstaat; daarnaast bepleiten we dat gezocht wordt naar mogelijkheden,
bijvoorbeeld qua portefeuilleverdeling, om het functioneren van de Commissie
doelmatiger te maken. Meer in algemene zin heb ik er nog eens op gewezen dat
Nederland en de Beneluxpartners hervormingen van de Unie voorstaan
die uitgaan van datgene wat het succes van de Europese integratie heeft betekent:
de communautaire methode. Het is deze methode die ook in de toekomst het evenwicht
tussen het belang van de Unie en dat der individuele lidstaten, ongeacht hun
omvang, kan waarborgen. Dit betekent dat Nederland liever geen nieuwe organen,
ambtelijke comités of nieuwe hoge personages instelt, maar kiest voor
versterking van die instellingen die borg staan voor voornoemd succes: Commissie,
Raad van Ministers, Europees Parlement, Hof van Justitie en de Rekenkamer.
Dit betekent ook dat Nederland kiest voor vermindering en stroomlijning van
procedures, liever dan voor nieuwe intergouvernementele samenwerkingsvormen
tussen regeringen.De nieuwe Spaanse Minister Matutes toonde zich gereserveerd ten aanzien
van het fenomeen flexibiliteit. Hij hechtte daarentegen groot belang aan het
behoud van de positie van grote lidstaten bij EU-uitbreiding via herweging
van stemmen. Behoud van het supranationale karakter van de EG staat voor Spanje
voorop, al ziet het weinig ruimte af te zien van unanimiteit in de EG-pijler
op de terreinen waar dat vereiste nu nog geldt. Net als Parijs is Madrid voorstander
van een kleine Commissie (voorkeur voor een college van 15 leden). Daarnaast
bepleit Madrid versterking van het EP. Diens rol bij fraudebestrijding moet
groeien. Tenslotte pleitte Matutes voor een grotere rol voor het Comité
van de Regio's.Minister Poos (Lux) waarschuwde tegen de neiging om louter in het vooruitzicht
van uitbreiding EU-hervorming te bepleiten. Verdragshervorming was niet altijd
nodig. Hij riep collegae op nu reeds te zoeken naar vooral praktische verbetering
van de werking van de Unie. Aanpassing van stemgewicht van lidstaten zou niet
stroken met het gedachtengoed van de oprichters van de EEG. Minister Spring
(Ier) stelde zich voorzichtig op, ongetwijfeld ook met het aanstaand voorzitterschap
in gedachten. Flexibiliteit in het GBVB – denk aan constructies als
positieve onthouding – zou afbreuk doen aan de geloofwaardigheid van
de Unie tegenover derden. Opneming van Schengen in de Unie voor Ierland, hoewel
zelf geen Schengenlidstaat, aanvaardbaar maar dan moet dit acquis wel door
alle lidstaten worden aanvaard.Het was collega Derijcke (België) die op het punt van flexibiliteit
een nieuwe beeldspraak lanceerde. In stede van de clichés van het traagste
schip van het convooi en de laatste wielrenner van het peloton repte hij van
de langzaamste wagon die de trein niet mag remmen. Hij brak een lans voor
een pragmatische benadering van flexibiliteit. Niet te veel regels van te
voren, en geen tien geboden zoals door mijn Finse collega voorgesteld. Enkele
principes volstaan, alsmede een centrale rol voor de Commissie om telkenmale
te beoordelen of het algemeen belang al dan niet bij differentiatie is gediend.Commissievoorzitter Santer waarschuwde voor flexibiliteit als panacee
voor de toekomstige, grote Unie. Kerngevaar schuilt in zo'n Unie in het unanimiteitsvereiste.
Dat knelpunt moet primair worden aangepakt. Handhaven op dat punt van de status
quo is achteruitgang bij groeiend ledental. De Britse Minister Rifkind sprak
als laatste en herinnerde eraan dat MP Major in Leiden in 1994 flexibiliteit
als begrip lanceerde in de Unie. Het gebruik ervan wil Rifkind doen reguleren
via een aantal criteria. Kern daarvan is dat over de vraag of – en zo
ja: hoe? – flexibiliteit wordt toegestaan, immer met unanimiteit moet
worden besloten.Voorzitter Agnelli wees er tot slot op dat de Ministers van BZ voor de
Europese Raad van Florence (21–22 juni a.s.) nog tweemaal in IGC-verband
bijeenkomen: tijdens de Algemene Raad van 10 juni, en voor een informeel overleg
op 17 juni. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-24609-10.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl