Naleving internationale afspraken over wetlands; Verslag algemeen overleg op 24 juni 1999
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 26490, nr. 3

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

13-09-1999

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1998-1999

26490 nr. 3

12-07-1999

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamVragen en opmerkingen uit de commissieHet antwoord van de regeringNadere gedachtewisselingOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 26490Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 36 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
26 490Naleving internationale afspraken over wetlandsnr. 3VERSLAG VAN EEN ALGEMEEN OVERLEGVastgesteld 12 juli 1999De vaste commissie voor Landbouw, Natuurbeheer en Visserij1 heeft op 24 juni 1999 overleg gevoerd met staatssecretaris Faber van
Landbouw, Natuurbeheer en Visserij over:– het rapport inzake Wetlands van de Algemene Rekenkamer (26 490,
nr. 1);– de brief d.d. 8 juni 1999 van de staatssecretaris inzake
de stand van zaken toepassing vogelrichtlijn (LNV-DN.992299).Van het overleg brengt de commissie bijgaand beknopt verslag uit. Vragen en opmerkingen uit de commissieMevrouw Swildens-Rozendaal (PvdA) was bezorgd over de bevindingen
van de Algemene Rekenkamer: aan de verplichtingen op basis van de conventie
van Ramsar en de vogel- en habitatrichtlijn is slecht en op enkele punten
helemaal niet voldaan, de uitvoering van het nationale beleid laat te wensen
over, met name door weerstand van lagere overheden, en de coördinatie
door het ministerie van LNV is zowel intern als extern ernstig tekortgeschoten.
Wel is het verheugend dat de procedure voor de aanwijzing van nieuwe gebieden
inmiddels in gang is gezet.Naar aanleiding van de terughoudende reactie van de staatssecretaris op
het rapport van de Algemene Rekenkamer vroeg mevrouw Swildens of zij als eerstverantwoordelijke
voor de beleidscoördinatie bereid is tot uitvoering van de daarin opgenomen
aanbevelingen. Zij wees daarbij met name op de volgende aanbevelingen: een
betere interne coördinatie binnen LNV, een betere regie van LNV ten opzichte
van andere ministeries en lagere overheden, het operationeel maken van het
begrip «verstandig gebruik» ten behoeve van de toetsing door lagere
overheden bij planologische beslissingen, een betere controle op verstoringen
in de gebieden en op verbeterings- en herstelwerkzaamheden, evaluatie van
wet- en regelgeving en handhaving en goed overleg met terreinbeherende organisaties
en andere natuurbeschermingsorganisaties.Daarnaast pleitte mevrouw Swildens voor uitvoering van de aanbevelingen
van het nationale Ramsarcomité, met name de verbetering van de informatievoorziening
en van de controle op de taakuitvoering door lagere overheden, de aanscherping
van de afspraken over de taakver-deling en de inschakeling van
het RIVM en de in het nationale Ramsarcomité vertegenwoordigde beheerders
bij de samenstelling van het nationale rapport over de actuele situatie ten
aanzien van de Ramsargebieden in Nederland.Omdat de conventie van Ramsar een periodieke evaluatie van de relevante
weten regelgeving en de daarbij bestaande knelpunten verplicht, was mevrouw
Swildens bezorgd over het feit dat er bij LNV geen inzicht bestaat in dat
wet- en regelgevingsinstrumentarium. Zij pleitte ervoor om ook de Kamer periodiek
op de hoogte te houden van de knelpunten en van de handhaving van het rijksbeleid.Mede omdat voor eind 1999 een aantal concrete nationale doelstellingen
moet worden gemeld, pleitte mevrouw Swildens voor een nieuwe wetlandsnotitie,
waarin aandacht wordt besteed aan de ontwikkelingen sinds 1985 en aan de ambities
van Nederland.De extra voorlichting over de toepassing van de vogelrichtlijn werd door
mevrouw Swildens gewaardeerd, ook al hebben de voorgenomen aanwijzingen toch
veel commotie veroorzaakt. Zij erkende dat de reacties zorgvuldig moeten worden
verwerkt, maar waarschuwde voor aanpassing van besluiten uit angst voor procedures
in een volgend stadium; op basis van de vogelrichtlijn en de vastgestelde
ornithologische gegevens moeten gebieden met een grote natuurwaarde immers
speciale bescherming krijgen, omdat andere belangen anders voorrang zullen
krijgen. Ook waarschuwde zij voor een te veelvuldig gebruik van het compensatiebeginsel,
omdat compensatie de verloren gegane natuurwaarde nooit geheel kan vergoeden.Bij samengaan van vogelrichtlijngebieden met wetlands achtte mevrouw Swildens
het van belang om zorgvuldigheid in acht te nemen. Ook pleitte zij ervoor
om bij het overleg met organisaties en lagere overheden al rekening te houden
met de aanbevelingen van de Rekenkamer en om een onafhankelijk kennis- en
informatiecentrum voor lagere overheden op te richten.Mevrouw Swildens herinnerde aan de toezegging van de staatssecretaris
dat zij zal nagaan of de aan de Europese Commissie gemelde lijst van habitatgebieden
volledig is.Tot slot verzocht mevrouw Swildens de staatssecretaris om de rapportage
en het concept van de nota's van antwoord vóór de definitieve
besluitvorming aan de Kamer te zenden.De heer Van Wijmen (CDA) vond het opvallend dat er zoveel bezwaren
zijn ingediend tegen de voorgenomen aanwijzingen in het kader van de vogelrichtlijn.
Naar zijn mening was dat niet gebeurd als er eerder was voldaan aan de verplichtingen
in het kader van die reeds twintig jaar bestaande richtlijn en als het ministerie
brede maatschappelijke voorlichting over de voornemens had gegeven.Op zich had de heer Van Wijmen er begrip voor dat de staatssecretaris
verdere procedures zoveel mogelijk wil voorkomen, maar hij wees erop dat dit
niet moet leiden tot het intrekken van veel voorgenomen aanwijzingen, omdat
het risico dan groot is dat Nederland opnieuw in gebreke wordt gesteld vanwege
het niet nakomen van Europese verdragsverplichtingen. De gebieden die zich
op grond van objectieve en zo nodig getoetste maatstaven kwalificeren als
speciale beschermingszones, moeten dus daadwerkelijk als zodanig worden aangewezen.De heer Van Wijmen ging ervan uit dat de staatssecretaris er alles aan
zal doen om haar toezegging na te komen dat de nota's van antwoord en de definitieve
besluiten in de tweede helft van 1999 gereed zullen zijn.Tevreden was de heer Van Wijmen over het feit dat de telgegevens op grond
waarvan aanwijzingen moeten plaatsvinden, geactualiseerd zijn, maar ten behoeve
van een solide rechtsbasis pleitte hij ervoor om de aanwijzingen niet te baseren
op artikel 27 van de Natuurbeschermingswet, maar op een AMvB die berust op
artikel 29 van die wet. In de toelichting op de aanwijzingsbesluiten
kan dan worden verwezen naar die AMvB, die regels voor alle aangewezen gebieden
zou kunnen bevatten. Intussen kunnen de aanwijzingen gewoon doorgaan, want
bij die AMvB is geen sprake van een voorhangprocedure.Met instemming constateerde de heer Van Wijmen dat de staatssecretaris
bij de gebieden die als vogelrichtlijngebied én als wetlandsgebied
worden aangewezen, aandacht zal schenken aan de begrenzing van de tweede categorie.
Hij achtte actualisering van de wetlandsnotitie uit 1985 van groot belang.Gelet op de extra bestuurslast voor de ongeveer 200 betrokken gemeenten
als gevolg van de noodzakelijke vertaling van de aanwijzingen in bestemmingsplannen,
vroeg de heer Van Wijmen of en, zo ja, in welke mate de gemeenten daarvoor
zullen worden gecompenseerd, bijvoorbeeld door het verlenen van assistentie.
Worden met de lagere overheden ook afspraken gemaakt over toezicht, handhaving
en controle?De heer Van Wijmen sloot zich aan bij de opmerkingen van mevrouw Swildens
over de aanbevelingen van de Algemene Rekenkamer. Hij vroeg hoe het zover
heeft kunnen komen en wees er daarbij op dat aan de Europese Commissie bijvoorbeeld
nog geen inventarisatie van de wetlands is doorgegeven, terwijl die gebieden
allang bekend zijn. Nederland voldoet ook niet aan de verplichting op basis
van de vogelrichtlijn om driejaarlijks aan de Europese Commissie te rapporteren,
waardoor opnieuw een ingebrekestelling dreigt. Zal er overigens worden voldaan
aan de verplichting in het kader van de conventie van Ramsar om de relevante
wet- en regelgeving te evalueren en zal de Kamer van de resultaten van die
evaluatie op de hoogte worden gebracht?Tot slot vroeg de heer Van Wijmen of de opgelopen achterstand bij de uitvoering
van Europese richtlijnen wellicht samenhangt met de relatief geringe personeelsbezetting
van de «natuurpoot» van het ministerie. Hij had grote waardering
voor de inzet en prestaties van de betrokken ambtenaren, maar hij had de indruk
dat aan het natuurbeheer systematisch te weinig prioriteit wordt toegekend
en dat wellicht de politiek-bestuurlijke wil ontbreekt om aan de verplichtingen
op dit punt te voldoen. Hij betwijfelde dan ook of de onder Europese druk
aangebrachte verbeteringen het begin vormen van een structureel op natuurbescherming
gerichte aanpak.De heer Stellingwerf (RPF) constateerde dat de ontwikkelingen
op het punt van de vogelrichtlijn, de habitatrichtlijn en de conventie van
Ramsar opnieuw aantonen dat Nederland door een ongestructureerd beleid niet
tijdig overgaat tot implementatie van Europese en internationale regels en
zich zelfs door de consequenties daarvan laat overvallen. Dat wekt de indruk
dat Nederland wel voorop wil lopen bij het formuleren van mooie doelstellingen,
maar het bij de uitvoering laat afweten.De lagere overheden die verantwoordelijk zijn voor de uitvoering en die
in de toekomst de noodzakelijke kennis in huis moeten hebben, hebben naar
de mening van de heer Stellingwerf terecht kritiek op de gebrekkige informatievoorziening.
Hij vroeg hoe zal worden omgegaan met de toegenomen bestuurslast voor gemeenten
en pleitte voor goede voorlichting over de consequenties, de juiste wijze
van afweging en de vereiste compensatiemaatregelen, opdat het natuurbelang
van de in aanmerking komende gebieden alsnog, zij het ontijdig, een belangrijk
afwegingscriterium wordt op basis van het begrip «wise use». Daarbij
tekende hij aan dat de compensatiemogelijkheden in dichtbevolkte gebieden
beperkt zijn.Gelet op het dynamische karakter van ecosystemen, wees de heer Stellingwerf
erop dat toetsing op basis van de ecologische en ornithologische criteria
monitoring vereist om te voorkomen dat het lokale beleid erop gericht is om
gebieden van de lijst te krijgen. De heer Stellingwerf constateerde dat de handhaving en controle van «groene
wetten» onder druk staat als gevolg van de afschaffing van de veldpolitie
en de concentratie van de reguliere politiekorpsen in de regio; bovendien
zal het aantal bijzondere opsporingsambtenaren afnemen omdat de jacht, afgezien
van de beheersjacht, in grote delen van Nederland verdwijnt, terwijl juist
die ambtenaren affiniteit hebben met de flora en fauna. Ter voorkoming van
stroperij en criminaliteit pleitte hij daarom voor een gegarandeerde handhaving
van de publieke toezichthoudende taak en verzocht hij de staatssecretaris
om bij de voorbereiding van de reacties op de aanwijzingen ook een inventarisatie
te maken van de mate van toezicht in de groene gebieden, afgezet tegen de
situatie voor de reorganisatie van het politieapparaat. Zal zij overleg gaan
voeren met de ministers van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties en van
Justitie over de oplossing van deze problematiek?De uit de circa 5000 reacties blijkende onzekerheid over de gevolgen van
aanwijzingen had naar de mening van de heer Stellingwerf grotendeels voorkomen
kunnen worden als de verplichtingen tijdig waren nagekomen. Hij had er begrip
voor dat de verwerking van de zienswijzen in het najaar zal plaatsvinden en
dat de staatssecretaris dan inhoudelijk zal reageren op de door hem aangehouden
motie.Naar aanleiding van de opmerking van de staatssecretaris, gemaakt in haar
speech ter gelegenheid van het 100-jarig bestaan van de Vogelbescherming,
dat een betere afstemming van alle natuurbeschermingsregelingen ten goede
zou komen aan de overzichtelijkheid, vroeg de heer Stellingwerf welke mogelijkheden
zij daartoe ziet.Gelet op het feit dat de staatssecretaris van Verkeer en Waterstaat heeft
aangegeven dat zij zich aangesproken voelt door het «wise useconcept»,
vroeg de heer Stellingwerf zich af waarom het ministerie van Verkeer en Waterstaat
zo lang dwars heeft gelegen in een aantal situaties waarin het de eerste verantwoordelijkheid
heeft.Mevrouw Augusteijn-Esser (D66) betreurde dat pas door de dreiging
van een uitspraak van het Europese Hof van Justitie vorderingen zijn geboekt
met de aanwijzing van gebieden, maar benadrukte dat de staatssecretaris daar
niets aan kan doen.Omdat met andere overheden en organisaties overleg moet worden gevoerd
over de circa 5000 ingediende zienswijzen, vroeg mevrouw Augusteijn wanneer
de nota's van antwoord gereed zullen zijn en of de besluitvorming werkelijk
eind 1999 zal kunnen plaatsvinden. Gelet op de uit de zienswijzen blijkende
ongerustheid, betreurde zij dat natuurontwikkeling en recreatie als gevolg
van de grote verwarring blijkbaar niet meer worden meegewogen en dat de bestaande
mogelijkheden op die punten onvoldoende worden onderkend. Zij achtte goed
overleg met de lagere overheden over de gevolgen van de vogelrichtlijn en
de habitatrichtlijn daarom van groot belang. Hoe zullen de uiteindelijke aanwijzingen
overigens worden verwerkt in streek- en bestemmingsplannen en wat gebeurt
er als op het grondgebied van een gemeente geen compensatie mogelijk is? Als
er wel alternatieven zijn, krijgen die dan automatisch voorrang?Ook mevrouw Augusteijn vond het zorgelijk dat de afschaffing van de veldpolitie
en het verdwijnen van jachtopzichters ten koste zijn gegaan van het toezicht
en pleitte er daarom voor om het toezicht goed te regelen.Omdat de staatssecretaris de bevindingen van de Algemene Rekenkamer slechts
ten dele onderschrijft, vroeg mevrouw Augusteijn in welke mate zij de aanbevelingen
ter harte zal nemen en wat zij zal doen om de geconstateerde tekortkomingen
te verhelpen, bijvoorbeeld door inventarisatie van de wetlands, prioriteitstelling
voor de oplossing van problemen en verbetering van de coördinatie van
het wetlandsbeleid door andere ministeries hierbij te betrekken. Ook vroeg
zij een reactie op het standpunt van een aantal landen en NGO's
dat een jaarlijkse toename van het budget voor de wetlands met 3% onvoldoende
is en op de constatering van de Algemene Rekenkamer dat er onvoldoende duidelijkheid
is over de toelaatbaarheid van bepaalde activiteiten.Ook mevrouw Augusteijn drong erop aan om op basis van artikel 29 van de
Natuurbeschermingswet een algemene maatregel van bestuur uit te vaardigen
als rechtsbasis voor de aanwijzingen. Daarnaast pleitte zij voor een verhoging
van het budget voor de uitvoering van de Natuurbeschermingswet.Tot slot drong ook mevrouw Augusteijn aan op een geactualiseerde wetlandsnotitie,
waarin aandacht dient te worden besteed aan de inzet van instrumenten, de
uitvoering van de resoluties en aanbevelingen van de in Costa Rica gehouden
zevende conferentie van partijen en de uitvoering van de aanbevelingen van
de Algemene Rekenkamer.De heer Passtoors (VVD) vroeg of de staatssecretaris, gelet
op het grote aantal bezwaren tegen de voorgenomen aanwijzingen, coulant zal
omgaan met de indieningstermijn van reacties. Hij vroeg met name aandacht
voor de reactie van de gemeente Dronten, die heeft aangedrongen op een ander
soort aanwijzing van de speciaal beschermde zones, waarbij voor zaken die
niet tot de verplichtingen behoren, de procesmatige aanpak van het groene
poldermodel dient te worden gevolgd. Mede omdat Nederland het dichtstbevolkte land van de EU is en omdat het
aantal inwoners en het aantal wooneenheden sinds 1980 sterk zijn toegenomen,
achtte de heer Passtoors het buiten proportie om 17–20% van Nederland
aan te wijzen als speciale gebieden. Hij drong erop aan om in het kader van
de evaluatie van de vogelrichtlijn binnen de EU nogmaals begrip te vragen
voor de Nederlandse omstandigheden. In Nederland is het bijvoorbeeld zeer
moeilijk om voor verloren natuurwaarden elders compensatie te vinden. Er moeten
zoveel mogelijk gebieden met natuurwaarde beschermd worden, maar daarbij moet
een zorgvuldige afweging worden gemaakt met andere belangen; er moet daarom
alleen speciale bescherming worden gegeven aan de belangrijkste gebieden,
die op basis van internationale verplichtingen inderdaad speciaal beschermd
moeten worden; minder belangrijke gebieden komen in aanmerking voor andere
vormen van bescherming.Met betrekking tot het rapport van de Algemene Rekenkamer wees de heer
Passtoors erop dat de inspanningsverplichting op het punt van de wetlands
niet moet worden verward met de harde verplichtingen op basis van de vogelrichtlijn
en de habitatrichtlijn. Bovendien heeft de Rekenkamer naast alle geconstateerde
tekortkomingen op het formele vlak ook geconstateerd dat veel goed werk is
verricht. Hij sloot zich aan bij het pleidooi voor een geactualiseerde wetlandsnotitie
en voor een betere coördinatie, zowel binnen het departement als met
andere departementen; er moet bijvoorbeeld voor gezorgd worden dat alle directies
van VROM de natuurwaarde meewegen bij de beoordeling van bestemmingsplannen.Ten behoeve van het toezicht pleitte de heer Passtoors voor de terugkeer
van een soort veldpolitie. In dit kader vroeg hij of de resultaten van het
experiment van het ministerie van Justitie op het punt van het toezicht in
buitengebieden al bekend zijn.De heer Poppe (SP) constateerde dat het rapport van de Rekenkamer
aantoont dat het beleid van het ministerie van LNV op het punt van het natuurbeheer
onzorgvuldig en niet goed gedocumenteerd is en dat de staatssecretaris zich
ook in haar reactie op de aanbevelingen van de Algemene Rekenkamer onvoldoende
sterk heeft gemaakt voor het belang van het natuurbeheer en voor haar coördinerende
rol op dat terrein. Hij leidde daaruit af dat in het ministerie en in het
kabinet te weinig aandacht aan het natuurbeheer wordt besteed
en drong er daarom bij de staatssecretaris op aan om de natuurwaarden bij
de afwegingen in het kader van de ruimtelijke ordening, bijvoorbeeld in de
komende vijfde nota ruimtelijke ordening, juist krachtig te beschermen tegen
andere maatschappelijke behoeften. Wat zal zij doen om de door de Algemene
Rekenkamer gesignaleerde tekortkomingen, met name op het punt van de coördinatie,
uit de weg te ruimen?Ook de uit de ingediende zienswijzen blijkende angst hangt naar de mening
van de heer Poppe samen met het onduidelijke en rommelige beleid van de staatssecretaris.
Hij wees erop dat de huidige toezichthouders zich niet in hun positie bedreigd
moeten voelen, omdat het toezicht in het buitengebied anders reeds voor de
aanwijzingen verder zal verslechteren. Kan de staatssecretaris duidelijker
aangeven wat de hoofdlijnen van de ingediende zienswijzen zijn en wanneer
de besluitvorming zal plaatsvinden?Omdat veel natuurwaarden niet gecompenseerd kunnen worden en omdat compensatie
sowieso veel geld zal kosten, pleitte de heer Poppe ervoor om zo weinig mogelijk
gebruik te maken van het compensatiebeginsel en om waardevolle natuurgebieden
als zodanig in stand te houden. Het antwoord van de regeringDe staatssecretaris wees erop dat zij, gelet op de Nederlandse
overlegcultuur, vrijwillig heeft gekozen voor de procedure op grond van de
Algemene wet bestuursrecht. Omdat de indieningstermijn bovendien vier weken
is verlengd en omdat ook de termijn van het horen van de besturen van betrokken
provincies, gemeenten en waterschappen is verlengd, zag zij geen reden om
de indieningstermijn nogmaals te verlengen. Veel van de ongeveer 5000 reacties
bestaan uit standaardformulieren, maar afgezien daarvan zijn de reacties zeer
divers, zodat de inhoud ervan lastig is aan te geven. Wel is het duidelijk
dat de reacties van natuurbeschermingsorganisaties, beheerders, vogelliefhebbers
en de meeste overheden positief zijn en blijk geven van grote betrokkenheid
bij de betrokken gebieden en dat met name belanghebbende grondeigenaren, jagers,
het georganiseerde bedrijfsleven, overkoepelende maatschappelijke organisaties
en enkele overheden kritisch of negatief hebben gereageerd.Alle zienswijzen zullen zorgvuldig worden verwerkt en er kunnen opmerkingen
in staan die de nodige aandacht vergen, maar de staatssecretaris benadrukte
dat er moet worden uitgegaan van de aanwijzingsprocedure en de criteria zoals
die in de richtlijnen zijn opgenomen; dit houdt in dat bij de uiteindelijke
aanwijzingen niet zal worden afgeweken van de ornithologische criteria en
van het afwegingskader dat aan de EU is aangegeven. Zij zegde toe dat de Kamer
voor de definitieve beslissing een notitie zal ontvangen over de voorgenomen
aanwijzingen. De definitieve besluiten, die mede gebaseerd zullen zijn op
de meest actuele telgegevens, zullen niet voor eind november worden gepubliceerd.De doorwerking van de vogelrichtlijn en de habitatrichtlijn is naar de
mening van de staatssecretaris goed geregeld in de nationale wet- en regelgeving.
De Europese Commissie is daarover uitvoerig geïnformeerd en zal binnen
enkele maanden een rapport publiceren over de wettelijke doorwerking van de
richtlijnen in de lidstaten.Met betrekking tot de uitvoering van de vogelrichtlijn merkte de staatssecretaris
op dat bij de aanwijzing van gebieden sprake is van een inhaalslag en dat
daarover veel informatie is gegeven, maar dat de significante gevolgen van
de aanwijzingen pas duidelijk zullen worden na de definitieve aanwijzing van
de gebieden; dan vindt immers de afweging plaats, in eerste instantie door
het bevoegde gezag ter plekke, waarbij de voor die gebieden voorgestelde
activiteiten worden getoetst aan de bescherming op basis van de vogelrichtlijn.Ten behoeve van het lokale bevoegde gezag wordt gewerkt aan een verduidelijking
van de afwegingscriteria, maar de staatssecretaris wilde nog nadenken over
de vraag of die criteria in een wettelijk kader moeten worden vastgelegd.
Gelet op de grote verschillen tussen de gebieden en de daar plaatsvindende
activiteiten, zal het overigens lastig zijn om algemene criteria te formuleren;
juist daarom is de uiteindelijke afweging in eerste instantie een verantwoordelijkheid
voor het lokale bevoegde gezag. In overleg met de VNG wordt nagedacht over
de juiste vormgeving van een informatie- en kenniscentrum voor betrokken gemeentebesturen,
waarin alle beschikbare deskundigheid zal worden ondergebracht.De staatssecretaris deelde mee dat nog niet is besloten of de veiligstelling
van de natuurwaarden in de vogelrichtlijngebieden zal plaatsvinden in het
kader van de Natuurbeschermingswet ofwel in het kader van de bestemmingsplannen.
Vooralsnog had zij de indruk dat de bescherming van de betrokken natuurwaarden
het beste wordt gewaarborgd als zij op het specifieke plaatselijke niveau
wordt vastgelegd in de bestemmingsplannen, maar de beslissing zal mede afhangen
van de bereidwilligheid van de gemeenten; daarover moet overleg worden gevoerd
met de gemeenten en de VNG. Er kan overigens ook gedacht worden aan een gulden
middenweg, waarbij de bescherming van de belangrijkste gebieden in de Natuurbeschermingswet
wordt vastgelegd en de bescherming van de overige gebieden via de lijn van
de ruimtelijke ordening loopt. Zij zegde toe dat zij de Kamer ten behoeve
van een zorgvuldige afweging een notitie zal sturen over de voor- en nadelen
van deze mogelijkheden, nadat zij zich ook op de hoogte heeft gesteld van
het oordeel van de minister van VROM.Ten aanzien van de handhaving van de «groene wetten» deelde
de staatssecretaris mee dat een platform bestaande uit de provincies en de
ministeries van Justitie en LNV daarover in het najaar van 1999 een rapport
zal uitbrengen; vooruitlopend daarop zijn bovendien verscheidene regionale
experimenten in gang gezet op basis van een handhavingsstructuur die overeenkomt
met die van de vroegere veldpolitie. Zij zegde toe dat in dat platform en
in de AMvB met betrekking tot de Flora- en faunawet aandacht zal worden besteed
aan de verslechtering van het toezicht als gevolg van de bepaling in die wet
dat in vogelrichtlijngebieden niet meer mag worden gejaagd in de traditionele
zin van het woord. Desgevraagd deelde zij mee dat zij, omdat de Kamer die
bepaling in die wet heeft aangebracht, ondanks deze ongewenste consequentie
niet overweegt om het jachtverbod ongedaan te maken of later in werking te
laten treden.De staatssecretaris wees erop dat de bevindingen van de Algemene Rekenkamer
over de wetlands betrekking hebben op de periode tot begin 1999; sindsdien
is ook op dit punt sprake van een inhaalslag, want in de loop van 1999 zullen
26 gebieden met een totale oppervlakte van 480 000 ha worden aangewezen.
Dat nu nog slechts 18 gebieden met een totale oppervlakte van 325 000
ha zijn aangewezen, hangt overigens ook samen met het feit dat het in de wetlandsnotitie
van 1985 opgenomen uitgangspunt dat de gebieden pas zouden worden aangewezen
wanneer bestuurlijke duidelijkheid bestond over de instandhouding ervan, pas
in 1998 is losgelaten.De aanbevelingen van de Algemene Rekenkamer op het punt van de coördinatie,
de informatievoorziening aan lagere overheden en het toezicht op de nationale
implementatie van de richtlijnen en de conventie van Ramsar werden door de
staatssecretaris onderschreven. Zij zegde toe dat die taken krachtiger ter
hand zullen worden genomen en deelde mee dat op dit punt al verscheidene zaken
in gang zijn gezet; mede ten behoeve van een systematischer implementatie
van de conventie van Ramsar en het wetlandsbeleid is bijvoorbeeld een interdepartementale stuurgroep opgericht, waarin alle bij het natuurbeheer betrokken ministeries
op ambtelijk niveau vertegenwoordigd zijn.Op grond van deze ontwikkelingen concludeerde de staatssecretaris dat
Nederland in grote lijnen voldoet aan de verplichtingen op basis van de conventie
van Ramsar, ook aan de plicht om driejaarlijks te rapporteren; de secretaris-generaal
van die conventie heeft tegenover haar dan ook bevestigd dat het gedrag van
Nederland voorbeeldig is.Tot slot meldde de staatssecretaris dat zij in de nota Natuur, bos en
landschap in de eenentwintigste eeuw een paragraaf of hoofdstuk aan het wetlandsbeleid
zal besteden. In die nota zal immers in het algemeen aandacht worden besteed
aan de nationale gebiedsbescherming en de doorwerking daarvan. Nadere gedachtewisselingMevrouw Swildens-Rozendaal (PvdA) wees erop dat op basis van
bestemmingsplannen niet voor alle activiteiten vergunningen noodzakelijk zijn
en dat bepaalde activiteiten dus veel stringenter kunnen worden verboden op
basis van de Natuurbeschermingswet.De ingezette inhaalslag werd door mevrouw Swildens toegejuicht, maar zij
achtte het van groot belang dat de staatssecretaris de aanbevelingen van het
Ramsarcomité overneemt, met name op het punt van de inventarisatie
van de relevante wet- en regelgeving en de handhaving.Tot slot pleitte mevrouw Swildens ervoor om in het op de wetlands betrekking
hebbende deel van de nota Natuur, bos en landschap in de eenentwintigste eeuw
de nationale ambities op dat punt duidelijk te omschrijven.De heer Van Wijmen (CDA) was van mening dat de bescherming
van bovennationale natuurwaarden en de implementatie van de vogelrichtlijn
behoren tot de verantwoordelijkheid van het ministerie van LNV en dus niet
in handen moeten worden gelegd van een ander ministerie en ook niet moeten
worden overgelaten aan lagere overheden, omdat men dan afhankelijk is van
de bereidwilligheid en capaciteit van de betrokken gemeenten. Bovendien vindt
in bestemmingsplannen een totale afweging plaats, terwijl in het kader van
de Natuurbeschermingswet een speciale afweging plaatsvindt ten gunste van
de natuurbescherming. Hij overwoog om zo nodig op dit punt een motie in te
dienen in het plenaire debat naar aanleiding van dit algemeen overleg.Tot slot vroeg de heer Van Wijmen wanneer de nota over natuur, bos en
landschap zal worden gepubliceerd; hij drong er bij de staatssecretaris op
aan om in het gedeelte over de wetlands ook aan te geven wat zij zal doen
met de aan haar gedane aanbevelingen op het punt van de wetlands.De heer Stellingwerf (RPF) wees erop dat de ervaringen op het
punt van de ecologische hoofdstructuur aantonen dat de wijziging van streek-
en bestemmingsplannen zeer moeizaam verloopt.Op het punt van het toezicht overwoog de heer Stellingwerf om zo nodig
een motie in te dienen in het plenaire debat naar aanleiding van dit algemeen
overleg.Ook mevrouw Augusteijn-Esser (D66) vond, mede omdat de aanpassing
van bestemmingsplannen te veel tijd zal kosten, dat de implementatie van de
vogelrichtlijn moet worden gegarandeerd door de centrale wet- en regelgeving,
ook al zal de verankering van de uitvoering op decentraal niveau moeten plaatsvinden.Gelet op het belang en de aparte positie van de wetlands, pleitte mevrouw
Augusteijn ervoor om in de nota over natuur, bos en landschap ten minste een
apart hoofdstuk aan de wetlands te wijden. Mevrouw Augusteijn hechtte groot belang aan de coördinatie van de
regelgeving tussen de betrokken ministeries en vroeg de staatssecretaris om
daar in een later stadium op in te gaan.De heer Passtoors (VVD) vroeg of de staatssecretaris niets
meer ziet in beheersovereenkomsten met gemeenten, hoewel zij in een eerder
overleg aangaf dat zij daaraan de voorkeur gaf ten opzichte van de lijn via
de ruimtelijke ordening en zeker ten opzichte van de Natuurbeschermingswet.
Ook vroeg hij of zij streeft naar een maximumaantal speciale aanwijzingen
of dat zij het aantal speciale aanwijzingen juist beperkt wil houden.Tot slot vroeg de heer Passtoors een reactie op de problemen inzake de
aanwijzing van de reeds lang geplande uitbreiding bij Leeuwarden.Ook de heer Poppe (SP) vreesde dat lokale belangen ten koste
kunnen gaan van de bescherming van de natuurwaarden als die bescherming niet
via de Natuurbeschermingswet, maar via de ruimtelijke ordening en dus via
een ander departement wordt geregeld. Hij vond dat de staatssecretaris op
die manier haar verantwoordelijkheid wegschuift en dat dit, net als haar verdediging
tegen de kritiek van de Rekenkamer, getuigt van zwakte, terwijl zij zich juist
hard zou moeten maken voor het natuurbeheer.De staatssecretaris ontkende dat zij haar verantwoordelijkheid
afschuift. Zij erkende dat enige verbetering noodzakelijk is in de werking
van bestemmingsplannen en dat gemeenten op hun verantwoordelijkheid gewezen
moeten worden, maar zij bleef van mening dat bestemmingsplannen op basis van
de Wet op de ruimtelijke ordening in de gedecentraliseerde Nederlandse rechtsstaat
een heel goed instrument zijn om afspraken tussen het Rijk en de gemeenten
vast te leggen, omdat de handhaving dan plaatsvindt op het niveau dat zo dicht
mogelijk bij de burgers staat. Wijziging van bestemmingsplannen kan weliswaar
veel tijd kosten, maar dat geldt ook voor wijziging van de Natuurbeschermingswet;
bovendien is die wet niet meer een puur nationaal instrument, omdat veel gebieden
door de provincies worden aangewezen. Zij zegde toe dat in de notitie over
de voor- en nadelen van de mogelijke instrumenten ook zal worden ingegaan
op het onderscheid tussen speciale gebieden en de overige gebieden.De staatssecretaris bevestigde dat zij de aanbevelingen van het nationale
Ramsarcomité ter harte neemt en zegde toe dat in het hoofdstuk over
wetlands van de nota over natuur, bos en landschap, die in het najaar van
1999 zal verschijnen, ook de desbetreffende nationale ambities en een verdere
uitwerking van het compensatiebeginsel zullen worden opgenomen.Hoewel het ministerie van Justitie de eerste verantwoordelijkheid heeft
voor het toezicht op de «groene wetten», zegde de staatssecretaris
toe dat zij er zo nodig op zal aandringen dat de over dit onderwerp aangekondigde
notitie inderdaad in het najaar zal worden gepubliceerd.Gelet op het feit dat een beheersovereenkomst een uitvoeringsinstrument
is, wees de staatssecretaris erop dat dit instrument nooit de plaats van de
Natuurbeschermingswet of het spoor van de ruimtelijke ordening kan innemen;
zolang er nog geen regeling is getroffen, kan een beheersovereenkomst echter
wellicht wel als tijdelijk alternatief fungeren.De staatssecretaris achtte het niet verstandig om in dit overleg in te
gaan op lokale situaties, zoals bij Leeuwarden.De voorzitter van de commissie,Ter VeerDe griffier van de commissie,Van Overbeeke XNoot1Samenstelling: Leden: Van der Vlies (SGP), ondervoorzitter, Swildens-Rozendaal
(PvdA), Ter Veer (D66), voorzitter, Witteveen-Hevinga (PvdA), Feenstra (PvdA),
Poppe (SP), Van Ardenne-van der Hoeven (CDA), Duivesteijn (PvdA), Stellingwerf
(RPF), M. B. Vos (GroenLinks), Augusteijn-Esser (D66), Klein Molekamp
(VVD), O. P. G. Vos (VVD), Passtoors (VVD), Eisses-Timmerman (CDA),
Th. A. M. Meijer (CDA), Hermann (GroenLinks), Geluk (VVD), Schreijer-Pierik
(CDA), Atsma (CDA), Oplaat (VVD), Schoenmakers (PvdA), Waalkens (PvdA), Udo
(VVD) en Herrebrugh (PvdA).Plv. leden: Van Vliet (D66), Van Zuijlen (PvdA), Ravestein (D66), Zijlstra
(PvdA), Albayrak (PvdA), Kant (SP), Mosterd (CDA), Bos (PvdA), Van Middelkoop
(GPV), Van der Steenhoven (GroenLinks), Scheltema-de Nie (D66), Verbugt (VVD),
Te Veldhuis (VVD), Cornielje (VVD), Buijs (CDA), Rietkerk (CDA), Karimi (GroenLinks),
Kamp (VVD), Reitsma (CDA), Van Wijmen (CDA), Patijn (VVD), Dijksma (PvdA),
Belinfante (PvdA), Voorhoeve (VVD) en De Boer (PvdA). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-26490-3.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl