Wijziging van de Wet inburgering (inburgeringsvoorzieningen voor alle inburgeringsplichtigen); Memorie van Antwoord
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-09-26 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 20082009-31318, nr. C

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum ontvangst

01-10-2008

Eerste Kamer der Staten-Generaal

2008-2009

31318 nr. C

30-09-2008

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamHuidige situatie – onderbouwing probleemanalyseGemeentelijk aanbod aan iedere inburgeringsplichtige versus
eigen verantwoordelijkheidIntakePassend aanbodCategorieën inburgeraarsFinanciële aspectenAdministratieve lasten en uitvoerbaarheidAanspraak op verblijfvergunning voor onbepaalde tijdTenslotteOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 31318Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 41 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
31 318Wijziging van de Wet inburgering (inburgeringsvoorzieningen voor alle
inburgeringsplichtigen gericht op het inburgeringsexamen of het staatsexamen
Nederlands als tweede taal)CMEMORIE VAN ANTWOORDOntvangen 30 september 2008Met belangstelling heb ik kennis genomen van het voorlopig verslag van
de vaste commissie voor volkshuisvesting, ruimtelijke ordening en milieu/wonen,
wijken en integratie. In het navolgende ga ik in op de vragen en opmerkingen
uit het voorlopig verslag waarbij de volgorde van het voorlopig verslag is
aangehouden.Huidige situatie – onderbouwing probleemanalyseDe leden van de PvdA-fractie vroegen om een nadere analyse van de problemen
die bij de uitvoering van de Wet Inburgering zijn ontstaan en wat de relatie
is tussen de complexe categorisering van inburgeringsplichtigen en de onderuitputting/onderbenutting
van capaciteit.De problemen die bij de uitvoering van de Wet inburgering zijn ontstaan,
hebben een aantal oorzaken. Het nieuwe inburgeringsstelsel is op 1 januari
2007 in werking getreden en dat was zeer kort nadat de Wet inburgering in
de Eerste Kamer (28 november 2006) was aangenomen. Hoewel gemeenten,
gegeven de wettelijke termijnen voor aanmelding/intake en vaststelling inburgeringsvoorziening,
3 maanden meer tijd hadden (tot 1 april 2007) voor invoering van de wet,
bleek die invoeringstermijn voor veel gemeenten toch te kort te zijn.De inwerkingtreding van de Wet inburgering betekende een volledige stelselwijziging
met onder meer:• de verplichting voor nieuwkomers en oudkomers om het inburgeringsexamen
te behalen;• het aanbesteden door gemeenten van inburgeringsprogramma’s;• de verplichting om een inburgeringsprogramma aan te bieden aan
asielgerechtigden en geestelijk bedienaren, en• de mogelijkheid om een inburgeringsprogramma aan bepaalde categorieën
inburgeringsplichtigen aan te bieden.Tegelijkertijd is een inburgeringsstelsel in werking getreden voor inburgeraars
die niet tot inburgering kunnen worden verplicht. Dit betreft met name (genaturaliseerde)
Nederlanders en EU-onderdanen. Daarbij zijn in veel gevallen voor de inkoop
van inburgeringsprogramma’s Europese aanbestedingsregels
gevolgd, met een relatief lange doorlooptijd. Tenslotte vergde de invoering
van het nieuwe inburgeringsstelsel aanpassing van de gemeentelijke uitvoeringsprocessen
en stroomlijning van de samenwerking binnen de gemeentelijke uitvoeringsorganisatie
(samenwerking tussen de verschillende loketten voor onderwijs en sociale zaken
en inburgering). Overigens zijn er tussen gemeenten grote verschillen in de
wijze waarop en het tempo waarmee zij de uitvoering hebben ingericht binnen
hun gemeente.Bij de uitvoering van het inburgeringsstelsel is bovendien gebleken, dat
gemeenten problemen hadden met de selectie wie wel en wie niet voor een inburgeringsaanbod
in aanmerking kwam. Als belangrijke oorzaak daarvoor gaven gemeenten aan dat
de wet op dit onderdeel te complex was. Gemeenten hebben aangegeven dat als
mogelijk gevolg daarvan te weinig inburgeringsplichtigen instromen naar taalinstituten.
Hierdoor is in 2007 sprake geweest van een onderbenutting van de mogelijkheden
om inburgeringsvoorzieningen aan te bieden. Met de voorliggende wetswijziging
wordt de wet aanzienlijk vereenvoudigd. Met terugwerkende kracht tot en met
1 november 2007 kunnen alle inburgeringsplichtigen in aanmerking komen
voor een inburgeringsaanbod. De aanpassingen in de wetgeving maken deel uit
van een pakket aan maatregelen om de problemen in de uitvoering op te lossen.
Daarnaast zijn er procesmanagers in de 50 grootste gemeenten actief en wordt
samen met de heer Winsemius en enkele experts met de G4 gewerkt aan oplossingen
voor de uitvoeringsproblemen in, met name, de grote steden.Gemeentelijk aanbod aan iedere inburgeringsplichtige versus
eigen verantwoordelijkheidDe leden van de PvdA-fractie vroegen hoe het uitgangspunt van de eigen
verantwoordelijkheid van de inburgeringsplichtige zich verhoudt tot de verruiming
van de mogelijkheden die de gemeenten met deze wijziging krijgen om inburgeringscursussen
aan te bieden.Het uitgangspunt van de eigen verantwoordelijkheid blijft door dit wetsvoorstel
onverkort overeind. De inburgeringsplichtige is en blijft zelf verantwoordelijk
voor zijn (tijdige) inburgering, dat wil zeggen voor het (tijdig) behalen
van het inburgeringsexamen (of het staatsexamen Nederlands als tweede taal
of een vrijstellend examen zoals dat van mbo-opleidingen), voor zijn inzet
tijdens het inburgeringstraject en het besef dat inburgering nodig is om te
participeren in de Nederlandse samenleving. Inburgeringsplichtigen hebben
recht op een lening (en bij het slagen voor het examen op een vergoeding)
en kunnen altijd via die weg starten met hun inburgering. Het is echter aan
gemeenten om te bepalen of en aan wie zij (als eerste) een inburgeringsvoorziening
aanbieden. Inburgeringsplichtigen kunnen (met uitzondering van asielgerechtigden
en geestelijke bedienaren) een aanbod bij de gemeente derhalve niet afdwingen.
Daar brengt dit wetsvoorstel geen verandering in.De leden van de PvdA-fractie vroegen of de gemeenten actiever op zoek
gaan naar degenen die in aanmerking komen voor de cursus of dat het op volgorde
van aanmelding gaat.Gemeenten konden op basis van de Wet inburgering bepaalde groepen inburgeringsplichtigen
die aan de hand van het Bestand Potentiële Inburgeringsplichtigen (BPI)
werden opgeroepen of zich zelfstandig aanmelden geen aanbod doen. Hierbij
kan gedacht worden aan inburgeringsplichtigen (niet zijnde asielgerechtigden)
die fulltime werken en met kleine baantjes en nieuwkomers zonder een uitkering.
De voorliggende wetswijziging voorziet in de mogelijkheid voor gemeenten om
ook die groepen een aanbod te doen. Vooruitlopend op deze wetswijziging is
de gemeenten met ingang van 1 november 2007 deze mogelijkheid
reeds geboden. Een gemeente kan sinds 1 november 2007 ook actiever op
zoek gaan naar inburgeringsplichtigen uit een bredere doelgroep dan voorheen
die in aanmerking komt voor een gemeentelijk aanbod. De procesmanagers stimuleren,
adviseren en ondersteunen de G50 hierbij.De leden van de PvdA-fractie vroegen hoe met de verschillen die het gevolg
kunnen zijn van de mogelijkheid van lokaal beleid zal worden omgegaan. Voorts
vroegen deze leden of is voorzien in enige vorm van monitoring.Ook in de periode 1 januari 2007 tot 1 november 2007, dus voor
de werking van deze wetswijziging, was het aantal inburgeringsplichtigen aan
wie een aanbod kon worden gedaan dusdanig groot dat ten aanzien daarvan gemeentelijk
beleid ontwikkeld moest worden. De Wet inburgering bepaalt in artikel 19,
vijfde lid, dat de gemeenteraad bij verordening regels moet stellen met betrekking
tot de procedure die door het college wordt gevolgd voor het doen van een
aanbod aan inburgeringsplichtigen en de criteria die daarbij worden gehanteerd.
In de Wet inburgering is uitdrukkelijk gekozen voor gemeentelijke beleidsvrijheid
op dit punt, mits dit beleid in een gemeentelijke verordening wordt opgenomen
en het dus voor iedereen kenbaar kan zijn. Hierin brengt dit wetsvoorstel
geen wijziging. De gemeente en niet de rijksoverheid kan het beste bepalen
welke groepen inburgeringsplichtigen binnen de gemeente als eerste in aanmerking
komen voor een inburgeringsaanbod. Die groepen kunnen, gelet op de verschillende
samenstelling van de bevolking van gemeenten, verschillend zijn.In het Informatiesysteem inburgering (ISI) registreren gemeenten gegevens
over personen die bezig zijn met inburgering. Gemeenten registreren daarbij
ook kenmerken ten aanzien van doelgroepen. In het ISI kan dus bijvoorbeeld
per gemeente worden nagegaan aan hoeveel uitkeringsgerechtigden of personen
zonder inkomsten uit werk of uitkering een inburgeringsvoorziening is aangeboden.
Randvoorwaarde hierbij is dat gemeenten tijdig en volledige gegevens invoeren
in het ISI. De registratie door gemeenten in het ISI is vertraagd op gang
gekomen. Dit najaar wordt de Tweede Kamer nader geïnformeerd over de
stand van zaken met betrekking tot het aantal in 2007 en in de eerste helft
van 2008 aangeboden inburgeringsvoorzieningen en het gebruik van de financiële
faciliteit van de Wet inburgering in het jaar 2007.IntakeDe leden van de CDA-fractie vroegen hoe grote gemeenten toezicht kunnen
houden c.q. proactief kunnen optreden met betrekking tot het intake-gesprek.In het algemeen realiseren de gemeenten zich het belang van de intake:
zij zijn zich ervan bewust dat een goede analyse van de kennis en de capaciteiten
van de inburgeringsplichtige bij aanvang van een inburgeringtraject leidt
tot een meer succesvol traject. Alle grote gemeenten hebben dan ook de intake-processen
zodanig opgezet dat de competenties en doelperspectieven van de inburgeraar
in kaart worden gebracht en de diagnose leidt tot plaatsing op een passend
traject. Zij hebben weloverwogen gekozen voor uit- of inbesteding van de intake.
Instrumenten zoals toetsing op het gebied van taal, leervermogen of arbeidsmarktmogelijkheden
en assessment worden daarbij in eigen beheer of uitbesteed bij een bureau
ingezet.Sommige gemeenten (bijvoorbeeld Amsterdam) hebben in reactie op de stagnatie
van de instroom een tijdelijke maatregel getroffen en inburgeringsplichtigen –
na de werving – vast in een soort voorschakelklas gezet. De
intake volgt in die gevallen dan wat later.De leden van de SP-fractie vroegen waarom de intake niet bij wet verplicht
is gesteld.Op grond van artikel 5.1 van het Besluit inburgering zijn gemeenten verplicht
om inburgeringsplichtigen binnen zes weken op te roepen voor het onderzoek,
de zogenoemde intake. Omdat de intake reeds in het Besluit inburgering dwingend
is voorgeschreven is er geen noodzaak om dat ook nog eens bij wet te doen.Passend aanbodDe leden van de SP-fractie vroegen hoe er voor wordt gezorgd dat er geen
onpassende aanbiedingen verplicht worden gesteld.Deze leden vroegen voorts wat de rechtspositie is van een inburgeraar
die vindt geen passend aanbod te hebben gekregen. Voorts vroegen deze leden
of de bezwaarprocedure toegankelijk is voor iemand die niet is ingeburgerd.Het college stelt op basis van de intake een inburgeringsvoorziening,
een gecombineerde inburgeringsvoorziening of een taalkennisvoorziening vast.
Het college is daarbij gebonden aan de eisen die de gemeenteraad heeft vastgelegd
in de verordening op basis van artikel 19, vijfde lid, van de Wet inburgering.
Het college heeft daarbij geen enkel belang bij het vaststellen van een niet-passende
inburgeringsvoorziening.De inburgeringsplichtige ten behoeve van wie een inburgeringsvoorziening
is vastgesteld, die naar zijn oordeel niet-passend is, kan tegen de vaststellingsbeschikking
bezwaar aantekenen. Na de bezwaarfase kan dan eventueel een beroep op de rechter
worden gedaan. Dit geldt natuurlijk alleen als de gemeenteraad toepassing
heeft gegeven aan het voorgestelde artikel 19a van de Wet inburgering. In
de andere gevallen biedt het college een inburgeringsvoorziening aan en kan
de inburgeringsplichtige besluiten daar niet mee in te stemmen.De bezwaarprocedure is een laagdrempelige rechtsbeschermingsprocedure.Categorieën inburgeraarsDe leden van de SP-fractie vroegen of het klopt dat het aan de gemeente
wordt overgelaten of de oudere «gastarbeiders», tussen de 55 en
de 65, die niet meer kunnen werken of weinig kans hebben nog een baan te vinden
een vrijstelling krijgen of niet.Inburgering is niet alleen van belang voor personen met werk of voor werkzoekenden.
Inburgering is ook gericht op maatschappelijke participatie, dus voor iedereen
van belang, ook voor personen tussen de 55 en 65 jaar.Vanaf 1 november 2007 kunnen gemeenten aan elke inburgeringsplichtige
een inburgeringsvoorziening aanbieden, binnen de beschikbare budgettaire kaders.
Gemeenten bepalen dus zelf wie bij voorkeur en bij voorrang in enig jaar een
inburgeringsvoorziening wordt aangeboden. Ook bepalen gemeenten zelf welke
oudkomers zij actief willen handhaven.Vrijstellingen zijn gebaseerd op het bezitten van bepaalde diploma’s,
certificaten, of andere documenten, die in de regelgeving zijn genoemd. Overigens
wordt opgemerkt dat de inburgeringsplicht niet geldt voor oudkomers die op
het moment van inwerkingtreding van de Wet inburgering (1 januari 2007)
60 jaar of ouder waren. De leden van de SP-fractie vroegen of het mogelijk is oudere arbeidsmigranten
en hun partners, die al vele jaren hier zijn, en voor wie het wel erg laat
c.q. niet meer noodzakelijk is vanwege de belangrijkste redenen voor inburgering:
werk en opvoedingsverplichtingen, wel een aanbod te doen maar dat niet verplichtend
te laten zijn.Ja, dat is in het algemeen mogelijk. Het is aan gemeenten om prioriteiten
te stellen. Zoals in het bovenstaande is aangegeven is inburgering niet alleen
van belang voor personen met werk of voor werkzoekenden. Inburgering is ook
gericht op maatschappelijke participatie, dus voor iedereen van belang, ook
voor oudere arbeidsmigranten. Voor oudkomers die vreemdelingen zijn en die
vallen onder de verplichte inburgering, vervalt die verplichting met ingang
van het 65e levensjaar. Deze oudkomers kunnen hun inburgeringsprogramma waarmee
zij bezig waren in hun 64e levensjaar op vrijwillige basis afmaken. Oudkomers
die vallen onder de Regeling vrijwillige inburgering 2007, met name (genaturaliseerde)
Nederlanders en EU-onderdanen, kunnen op vrijwillige basis in aanmerking komen
voor een inburgeringsprogramma ook na hun 64e levensjaar.Het streven is dat op 1 januari 2009 de Wet participatiebudget (Kamerstukken
II 2007/08, 31 567, nr. 2) in werking treedt. Die wet maakt het
mogelijk dat vreemdelingen die tot hun 65e jaar inburgeringsplichtig zijn,
na die leeftijd op vrijwillige basis in aanmerking komen voor een inburgeringsprogramma.De leden van de SP-fractie vroegen of de minister inmiddels informatie
bij Vluchtelingenwerk heeft ingewonnen en wat daar de resultaten van zijn.Er vindt periodiek ambtelijk en bestuurlijk overleg plaats met Vluchtelingenwerk.
Daarbij wordt ook over de inburgering van vluchtelingen gesproken. Op 30 juni
2008 heb ik bovendien een convenant getekend met Vluchtelingenwerk en nog
vier andere maatschappelijke organisaties inzake de betrokkenheid van deze
organisaties bij de inzet van vrijwillige taalcoaches in de inburgering. Daarnaast
wordt een project van Vluchtelingenwerk gefaciliteerd gericht op arbeidsinpassing
van vluchtelingen. Binnen dat project zullen ook duale inburgeringstrajecten
ingericht worden. Voorts wordt door mijn procesmanagers het belang van het
aanbieden van een passende inburgeringsvoorziening voortdurend bij gemeenten
onder de aandacht gebracht.De leden van de SP-fractie vroegen of er, bijvoorbeeld, meer bekend is
over getraumatiseerde vluchtelingen en de mogelijke noodzaak tot vrijstelling
van inburgering op korte termijn voor mensen die wel hier moeten verblijven
maar psychisch of lichamelijk nog niet in staat zijn het inburgeringstraject
in te gaan.De wet biedt de mogelijkheid rekening te houden met de situatie van bijvoorbeeld
getraumatiseerde vluchtelingen.Zo kan een inburgeringsplichtige ontheven worden van de inburgeringsplicht
op grond van een psychische of lichamelijke belemmering dan wel een verstandelijke
handicap. De ontheffing wordt verleend door het college van burgemeester en
wethouders. Over de aanvraag tot ontheffing wordt advies gegeven door de medisch
adviseur die door de gemeente is aangewezen. Het advies geeft aan of betrokkene
binnen vijf jaar al dan niet het inburgeringsexamen kan behalen. Ook kan het
advies aangeven dat het examen wel behaald kan worden, maar dat aangepaste
omstandigheden, zoals extra tijd of een groot scherm, nodig zijn.De Wet inburgering voorziet voorts in de mogelijkheid om de inburgeringstermijn
te verlengen. Dat betekent dat inburgeringsplichtigen, die buiten hun schuld
niet in staat zijn het inburgeringsexamen te behalen binnen de daarvoor
gestelde termijn, een aanvraag tot verlenging van de inburgeringstermijn kunnen
indienen bij de gemeente.De leden van de SP-fractie stelden dat er een categorie is die zeer gebaat
zou zijn bij extra ondersteuning, en dat zijn de vrouwen die door hun omgeving
niet gestimuleerd worden in te burgeren. Deze leden vroegen wat de minister
daaraan bij wil dragen.Ook voor inburgeringsplichtige vrouwen die in een sociaal en financieel
zwakkere positie verkeren is een door de gemeente aangeboden inburgeringsvoorziening,
met name vanuit financieel oogpunt en vanuit de ondersteunende en begeleidende
rol van gemeenten, de meest voor de hand liggende weg om zich voor te bereiden
op het inburgeringsexamen.In 2006 en 2007 zijn extra middelen beschikbaar gesteld om extra programma’s
voor allochtone vrouwen te realiseren (PaVEM-trajecten). Daar is het doel
aan toegevoegd om beperkt te experimenteren ten behoeve van kwaliteits- en
rendementsverbeteringen van programma’s. In pilots bij gemeenten zijn
nieuwe aanpakken gekozen, bijvoorbeeld op het terrein van empowerment en casemanagement.
Binnenkort wordt geïnventariseerd wat uit deze pilots geleerd kan worden
ten behoeve het verbeteren van programma’s gericht op allochtone vrouwen.
Deze kennis wordt onder gemeenten verspreid. Uit de pilots blijkt bijvoorbeeld
dat moeilijk bereikbare vrouwen voor inburgering geworven kunnen worden door
middel van een persoonlijk gesprek met buurtcontactvrouwen. Ook zijn goede
ervaringen opgedaan met thuislesorganisaties die voortrajecten voor de inburgeringsprogramma’s
hebben ingevuld.Diverse gemeenten laten zien op innovatieve wijze vrouwen te stimuleren
tot inburgering. Het betrekken van het thuisfront bij de introductie van het
inburgeringsprogramma, informatie geven over het lesprogramma, de kinderopvang
en het meevieren van behaalde (tussen)resultaten blijken bij te dragen aan
de steun van het thuisfront. Een ander voorbeeld betreft de gemeente Zoetermeer
waar zogenaamde bezoekmoeders actief de wijk ingaan.Met het wetsvoorstel wordt onder andere beoogd te voorkomen dat een bepaalde
categorie inburgeringsplichtigen de inburgeringsvoorziening niet aanvaardt
en daardoor zich niet of onvoldoende gaat voorbereiden op het inburgeringsexamen
met als gevolg dat het inburgeringsexamen niet binnen de daarvoor gestelde
termijn wordt behaald. Daarom wordt in dit wetsvoorstel voorgesteld om gemeenten
de mogelijkheid te geven om de vrijblijvendheid van het aanvaarden van de
aangeboden inburgeringsvoorziening te vervangen door een verplichting om mee
te werken aan een vastgestelde inburgeringsvoorziening.De inburgeringsplicht, de verplichting om mee te werken aan de vastgestelde
inburgeringsvoorziening en de daaraan verbonden verantwoordelijkheden en sancties
kunnen een positief effect hebben, ook bij het stimuleren van de omgeving
van de vrouw.De leden van de SP-fractie vroegen naar voorlichting over de categorie
die vrijstelling heeft gekregen. Zo wilden zij weten op welke criteria dat
is gebeurd, en welke consequenties de minister daaruit wil trekken.Vreemdelingen die ingevolge de Wet inburgering verplicht zijn in te burgeren
kunnen worden vrijgesteld van de inburgeringsplicht indien zij reeds beschikken
over voldoende kennis van de Nederlandse taal en samenleving. Deze voldoende
kennis moet blijken uit diploma’s, certificaten of andere documenten
die genoemd zijn in het Besluit inburgering en de Regeling inburgering. Op
grond van deze diploma’s, certificaten of andere documenten kan gehele
of gedeeltelijke (onderdeel Nederlandse taal of onderdeel Kennis van de Nederlandse
samenleving) vrijstelling van de inburgeringsplicht worden verleend. Gemeenten dienen na te gaan of een diploma, certificaat of ander document
van de inburgeringsplichtige overeenkomt met de diploma’s, certificaten
en andere documenten die genoemd zijn in de regelgeving en die vrijstellend
zijn. De IB-Groep kan hierover adviseren. Voorts heeft de IB-Groep een overzicht
van alle vrijstellende diploma’s, certificaten en andere documenten
op zijn website geplaatst.Ook bestaat de mogelijkheid voor inburgeringsplichtigen die menen voldoende
te zijn ingeburgerd, maar geen vrijstellende diploma’s, certificaten
of andere documenten (meer) kunnen overleggen, om de Korte Vrijstellingstoets
(KVT) af te leggen.De werking van het stelsel van vrijstellingen zal worden meegenomen bij
de evaluatie van de Wet inburgering.De leden van de SP-fractie vroegen of er niet een grote discrepantie is
tussen de inburgeringsplicht van sommigen (bijvoorbeeld uit de VS) en de vrijstelling
van anderen (bijvoorbeeld uit de EU), die zich evenzeer moeten zien te redden
in dit land.Van de inburgeringsplicht wordt vrijgesteld die inburgeringsplichtigen
die reeds voldoende kennis hebben van de Nederlandse taal en samenleving (aan
te tonen door diploma’s, certificaten of andere documenten).Er is verschil tussen personen die wel tot inburgering kunnen worden verplicht
en personen waarbij dat niet mogelijk is. Dat is een juridisch gegeven. Belangrijker
is echter de inburgeringsbehoefte. Die is aanwezig bij inburgeringsplichtigen
en bij vrijwillige inburgeraars. Aan alle personen die inburgeringsbehoeftig
zijn, dus aan alle inburgeringsplichtigen en vrijwillige inburgeraars, kan
de gemeente een inburgeringsaanbod doen. Voorts is het beleid erop gericht
juist vrijwillige inburgeraars te stimuleren tot inburgering en waar mogelijk
ook met dwang en drang. Vrijwillige inburgeraars die in het bezit zijn van
een uitkering kunnen bijvoorbeeld via een reïntegratietraject verplicht
worden tot deelname aan taalcursussen.Bij vrijwillige inburgeraars gaat het o.a. om EU-onderdanen, Zij kunnen
op grond van het EU-recht niet tot inburgering worden verplicht. Ik vind het
van groot belang dat ook EU-onderdanen inburgeren in de Nederlandse samenleving.
Daarom kunnen gemeenten ook aan hen inburgeringsvoorzieningen aanbieden. Gemeenten
krijgen daarvoor van het Rijk financiering.Werkgevers en gemeenten worden, conform hetgeen is gesteld in de brief
van16 juni 2008 over vrij verkeer van werknemers uit de nieuwe EU-lidstaten
(Kamerstukken II 2007/08, 29 407, nr. 81) van de Ministers van Sociale
Zaken en Werkgelegenheid en voor Wonen, Wijken en Integratie actief aangespoord
hun verantwoordelijkheid te nemen in de realisatie van inburgeringsvoorzieningen
met name voor EU-onderdanen uit Midden- en Oost-Europa.Daarnaast wordt een inventarisatie gemaakt van methodieken om inburgering
op de werkvloer voor deze doelgroep vorm te geven. Om EU-onderdanen uit Midden-
en Oost-Europa te informeren over Nederland en over de mogelijkheden voor
inburgering, wordt momenteel de film «Naar Nederland» vertaald
in het Pools, Roemeens en Bulgaars.Met betrekking tot het voorbeeld van de leden van de SP-fractie over de
naar Nederland gekomen Amerikaan (bijvoorbeeld in het kader van gezinsvorming)
die hier inburgeringsplichtig is, maar zichzelf al uitstekend weet te redden
merk ik het volgende op. Inburgering is meer dan zichzelf kunnen redden. Inburgering
is gericht op participatie aan de Nederlandse samenleving. Daarvoor is een
eerste vereiste kennis van de Nederlandse taal en samenleving. Mocht de betreffende
Amerikaan die kennis al bezitten, maar kan hij die kennis niet aantonen met
een diploma, certificaat of ander document, dan kan hij deelnemen aan de Korte
Vrijstellingstoets. Indien hij voor die toets slaagt is hij vrijgesteld
van de inburgeringsplicht.Financiële aspectenDe leden van de PvdA-fractie vroegen wat de verruiming van de mogelijkheden
zonder dat er meer geld bijkomt betekent voor de selectie van inburgeringsplichtigen.Voor gemeenten wordt het eenvoudiger om te bepalen aan wie zij een inburgeringsaanbod
willen doen. Gemeenten hoeven immers niet meer na te gaan welke categorieën
van inburgeringsplichtigen zij wel en welke zij niet een aanbod mogen doen.
Hierdoor worden gemeenten in staat gesteld de beschikbare middelen efficiënter
in te zetten. De uitbreiding van de doelgroep die in aanmerking komt voor
een inburgeringsaanbod heeft niet tot doel het totale (macro) aantal inburgeringsplichtigen
dat jaarlijks in aanmerking komt voor een aanbod te verhogen, maar veeleer
de inzet van de beschikbare middelen door gemeenten te verbeteren, waardoor
meer inburgeringsplichtigen een inburgeringsprogramma kunnen gaan volgen.De leden van de CDA-fractie uitten hun zorg over de toename van de kinderopvangtoeslag
en vroegen naar de financiële dekking van de toegezegde volumevergroting
in de periode 2008–2011.De financiële dekking voor de kinderopvangtoeslag is gewaarborgd.
Conform de Wet kinderopvang is de financiering van de kinderopvang over drie
partijen verdeeld: de ouders (inkomensafhankelijke bijdrage), de werkgever
en het Rijk (via de Belastingdienst). Voor inburgeringsplichtigen wordt het
werkgeversdeel door de gemeente gefinancierd. Gemeenten ontvangen hiervoor
via het gemeentefonds middelen van de begroting van het Ministerie van Onderwijs,
Cultuur en Wetenschap. De bijdrage die ouders van de Belastingdienst kunnen
vragen komt ook van de begroting van het Ministerie van Onderwijs, Cultuur
en Wetenschap. In totaal is op de begroting van dat ministerie een budget
van € 59,9 miljoen gereserveerd ten behoeve van de kinderopvang
voor inburgeringsplichtigen. Van dit bedrag is € 10,5 miljoen in
het gemeentefonds uitgekeerd, de overige bijdrage loopt via de Belastingdienst.
In de budgetraming voor de kinderopvang is destijds uitgegaan van 47 000
inburgeringsvoorzieningen. Dit is minder dan het nu beoogde volume van 60 000
inburgeringsvoorzieningen per jaar. Echter, een deel van de 60 000 voorzieningen
is beoogd voor vrijwillige inburgeraars die niet in aanmerking komen voor
een kinderopvangtoeslag. De beoogde volumeverhoging brengt dus geen toename
van de aanspraak op kindertoeslag met zich mee.Administratieve lasten en uitvoerbaarheidDe leden van de CDA-fractie vroegen naar de handhaving, met name bij grote
maar ook bij andere gemeenten en wezen erop dat willekeur, naar hun oordeel,
niet aanvaardbaar zou zijn.Gemeenten zijn verplicht om inburgeringsplichtige nieuwkomers (asielgerechtigden)
op te roepen voor de intake binnen 6 weken nadat zij zich in de gemeente van
vestiging hebben ingeschreven in de gemeentelijke basisadministratie. De overige
inburgeringsplichtige nieuwkomers (veelal gezinsvormers en -herenigers en
geestelijke bedienaren) moeten door gemeenten worden opgeroepen binnen 6 weken
nadat aan hen een verblijfsvergunning is verleend op grond waarvan zij inburgeringsplichtig
zijn geworden. Bij inburgeringsplichtige oudkomers kunnen gemeenten zelf bepalen
wanneer zij hen oproepen voor een intake. Echter indien gemeenten
inburgeringsplichtigen hebben opgeroepen en aan die oproep wordt door hen
verwijtbaar geen gehoor gegeven dan dient de gemeente een bestuurlijke boete
op te leggen. Dat geldt eveneens voor inburgeringsplichtigen die verwijtbaar
niet meewerken aan de aangeboden inburgeringsvoorziening, verwijtbaar het
inburgeringsexamen niet behalen binnen de daarvoor gestelde termijn en in
geval van recidive.Aanspraak op verblijfvergunning voor onbepaalde tijdDe leden van de PvdA-fractie vroegen hoeveel mensen sinds 2007 de cursus
hebben gevolgd en hoeveel het examen hebben gehaald.In het Informatiesysteem Inburgering (hierna: het ISI) registreren gemeenten
de aantallen voorzieningen die zij aan inburgeringsplichtigen en vrijwillige
inburgeraars hebben aangeboden. De start van de inburgeringsvoorziening wordt
gemarkeerd door de door de gemeente aan de inburgeringsplichtige afgegeven
beschikking of door de met de vrijwillige inburgeraar afgesloten overeenkomst.
Over de periode 1 januari tot en met 31 december 2007 hebben gemeenten
8 570 inburgeringsvoorzieningen geregistreerd in het ISI. Hierbij moet
worden opgemerkt dat niet alle gemeenten tijdig gegevens in het ISI hebben
ingevoerd. Hierdoor kan er op dit moment nog geen volledig betrouwbaar beeld
worden gegeven. In het ISI worden geen gegevens geregistreerd over eventuele
uitval. In 2007 hebben 568 personen het inburgeringsexamen gehaald. Dat wil
zeggen dat deze personen voor alle onderdelen van het inburgeringsexamen zijn
geslaagd of op één of meerdere onderdelen een vrijstelling hadden.
De Tweede Kamer wordt later in het jaar nader geïnformeerd over de inburgeringsprestaties
in de afgelopen periode.De leden van de PvdA-fractie vroegen wat de gevolgen zijn voor een inburgeraar
van het niet verkrijgen van een verblijfsvergunning voor onbepaalde tijd uitsluitend
wegens het niet slagen voor het zwaarder geworden inburgeringsexamen en wat
de gevolgen voor werk, huisvesting en meer in het algemeen voor het proces
van integratie zijn.Deze leden vroegen voorts hoe de minister – mede gezien de gevolgen
en de latere inwerkingtreding van de wet – aankijkt tegen de eis dat
pas een verblijfsvergunning voor onbepaalde tijd kan worden verkregen na het
behalen van het inburgeringsexamen en de termijn van september 2008.Het sanctiestelsel van de Wet inburgering bestaat naast het boetestelsel
uit een koppeling met het vreemdelingenrecht om de naleving van de inburgeringsplicht
te versterken. De achtergrond van deze koppeling tussen inburgering en verblijf
is dat van vreemdelingen die op permanente basis in Nederland willen verblijven,
verlangd mag worden dat zij beschikken over voldoende kennis van de Nederlandse
taal en de Nederlandse samenleving om tijdens dat verblijf aan de Nederlandse
samenleving te kunnen deelnemen.Bij de totstandkoming van de Wet inburgering heeft een grote politieke
meerderheid ingestemd met deze koppeling. In het inburgeringsstelsel zorgt
deze koppeling, naast de bestuurlijke boete, voor een evenwichtige verdeling
tussen de rechten en plichten van een inburgeringsplichtige. Met het moment
van invoering – 21 september 2008 – ben ik het niet eens.
Daarom heb ik op 29 augustus 2008 daarover een brief naar de Tweede Kamer
gezonden (Kamerstukken II 2007/08, 31 143, nr. 21). In die brief
heb ik, mede namens de Staatssecretaris van Justitie, het voornemen kenbaar
gemaakt om de datum van inwerkingtreding van deze koppeling uit te stellen
tot 1 januari 2010. Daartoe is een wijziging van het Besluit inburgering
(artikel 9.2) in voorbereiding. Het is echter niet mogelijk om deze wijziging
van het besluit voor 21 september 2008 in het Staatsblad te publiceren.
Gelet daarop zal deze wijziging terugwerkende kracht krijgen tot en met 21 september
2008.Mijn argumenten met betrekking tot het uitstel van de koppeling van het
inburgeringsexamen aan de genoemde verblijfsvergunningen zijn tweeërlei.De uitvoering van de Wet inburgering is vertraagd op gang gekomen. Deze
vertraging kan tot gevolg hebben dat inburgeringsplichtigen die met deze koppeling
te maken krijgen, door omstandigheden gelegen buiten hun invloedssfeer, niet
voor 21 september 2008 het inburgeringsexamen zullen behalen, waardoor
zij voor genoemde verblijfsvergunningen pas later in aanmerking zouden kunnen
komen.De andere reden hangt samen met het uitgangspunt dat ten grondslag heeft
gelegen aan de keuze voor de datum van 21 september 2008. Het vorige
kabinet was van mening dat vreemdelingen sinds 21 september 2005 (indiening
van het wetsvoorstel inburgering bij de Tweede Kamer) van het inburgeringsvereiste
op de hoogte kunnen zijn en dat drie jaar voldoende is om aan dat vereiste
te voldoen. Dat burgers op de hoogte (kunnen) zijn van komende verplichtingen
op het moment dat een wetsvoorstel bij de Tweede Kamer wordt ingediend, is
echter slechts onder ideale omstandigheden denkbaar. Daarbij moet worden bedacht
dat de Tweede Kamer nog wijzigingen kan aanbrengen in toekomstige verplichtingen
en het ook niet zeker is dat een wet door het parlement wordt aangenomen.
Daarom ligt het mijns inziens meer voor de hand om uit te gaan van het moment
van inwerkingtreding van de Wet inburgering op 1 januari 2007. Wel blijf
ik uitgaan van de termijn van 3 jaar, voortkomend uit het tweede deeladvies
van de Commissie Franssen, dat het voor inburgeringsplichtigen haalbaar is
om binnen drie jaar na het ontstaan van de inburgeringsplicht voor het inburgeringsexamen
te slagen. Gelet op die termijn van 3 jaar duurt het overgangsrecht dan van
1 januari 2007 tot 1 januari 2010. De maatregel dat het inburgeringsexamen
moet zijn behaald om in aanmerking te komen voor een zelfstandige verblijfsvergunning
voor voortgezet verblijf en een verblijfsvergunning voor onbepaalde tijd treedt
dan in werking met ingang van 1 januari 2010.De leden van de GroenLinks-fractie vroegen hoeveel nieuwkomers in 2005,
in 2006 en in 2007 aan een inburgeringscursus zijn begonnen. Voorts vroegen
deze leden hoeveel personen in elk van die drie jaar inburgeringsplichtig
zijn geworden. Tenslotte vroegen deze leden aan hoeveel personen de IB-Groep
in 2007 financiële faciliteiten op grond van de Wet inburgering heeft
verstrekt.De leden van de GroenLinks-fractie vroegen om gegevens over 2005, 2006
en 2007. In 2007 is de Wet inburgering in werking getreden. Tot en met 2006
was de Wet inburgering nieuwkomers van kracht. Onder de Wet inburgering nieuwkomers
waren gemeenten verplicht ten behoeve van iedere nieuwkomer een inburgeringsprogramma
vast te stellen, de Wet inburgering verplicht gemeenten enkel een inburgeringsvoorziening
aan te bieden aan asielgerechtigden en geestelijke bedienaren. Overige inburgeringsplichtigen
kunnen ook op eigen gelegenheid met hun inburgering beginnen. Aangezien in
het ISI alleen de inburgeringsvoorzieningen worden geregistreerd die door
de gemeenten worden aangeboden zijn de cijfers van het huidige stelsel en
het oude stelsel moeilijk met elkaar te vergelijken.Onderstaande gegevens met betrekking tot 2005 en 2006 komen voort uit
de Monitor nieuwkomers. De gegevens met betrekking tot 2007 zijn afkomstig
uit het ISI. De gegevens van 2005 en 2006 hebben alleen betrekking op nieuwkomers.
Om deze jaren enigszins met 2007 te kunnen vergelijken betreffen onderstaande
gegevens over 2007 ook alleen nieuwkomers. Hierbij moet voorts worden opgemerkt
dat niet alle gemeenten tijdig gegevens in ISI hebben ingevoerd,
waardoor thans nog geen betrouwbaar beeld kan worden gegeven.In 2005 zijn in het kader van de Wet inburgering nieuwkomers 18 435
personen begonnen met een inburgeringsprogramma, in 2006 waren dat er 15 401.
In het kader van de Wet inburgering hebben in 2007 1 959 nieuwkomers
een door de gemeente vastgestelde inburgeringsvoorziening ontvangen. Daarnaast
hebben gemeenten in 2007 de inburgeringsplicht van 7 875 nieuwkomers
gehandhaafd.Verder zijn in 2007 in de G31 nog circa 1 700 nieuwkomers (in het
kader van het overgangsrecht van de Wet inburgering) begonnen met een op grond
van de Wet inburgering nieuwkomers vastgesteld inburgeringsprogramma. Deze
gegevens zijn van de overige gemeenten nog niet beschikbaar.In 2005 zijn het kader van de Wet inburgering nieuwkomers 21 832
personen meldingsplichtig geworden. In 2006 lag het aantal meldingsplichtigen
op 18 607. Uit het ISI is niet af te leiden hoeveel nieuwkomers in 2007
inburgeringsplichtig zijn geworden. De inburgeringsplicht vloeit namelijk
rechtstreeks voort uit de Wet inburgering en een inburgeringsplichtige wordt
pas in het ISI geregistreerd nadat de gemeente die persoon ook als inburgeringsplichtige
heeft geïdentificeerd.Tot slot: in 2007 heeft de IB-Groep aan 205 personen een lening verstrekt.De leden van de GroenLinks-fractie vroegen hoeveel personen in 2007 en
in 2008 het inburgeringsexamen op grond van de Wet inburgering hebben afgelegd
en hoeveel van de deelnemers zijn geslaagd en hoeveel gezakt.Het inburgeringsexamen bestaat uit vier verschillende onderdelen die apart
worden geëxamineerd. Personen kunnen ook vrijgesteld zijn voor bepaalde
onderdelen. Daarnaast slagen niet alle kandidaten direct voor elk onderdeel,
men moet zich dan opnieuw opgeven voor het examen.In 2007 hebben in het kader van de Wet inburgering 611 personen deelgenomen
aan het inburgeringsexamen. Dat wil zeggen dat deze personen aan alle onderdelen
hebben deelgenomen (inclusief eventuele vrijstellingen op onderdelen). Hiervan
hebben 568 personen het inburgeringsexamen gehaald en zijn 43 personen voor één
of meerdere onderdelen gezakt. De Tweede Kamer wordt later in het jaar nader
geïnformeerd over de examenresultaten in de afgelopen periode.De leden van de GroenLinks-fractie vroegen voor hoeveel inburgeringsplichtigen
de problematische invoering van de Wet inburgering tot gevolg heeft gehad
dat het verloop van hun inburgeringsprogramma is vertraagd of nog in het geheel
niet op gang is gekomen.Het is niet exact aan te geven voor hoeveel inburgeringsplichtigen de
laat op gang gekomen uitvoering van de Wet inburgering heeft geleid tot vertraging
van de inburgering. Zoals ik hiervoor al heb opgemerkt, worden inburgeringsplichtigen
pas in ISI geregistreerd nadat de gemeente hen als zodanig heeft geïdentificeerd.
Inburgeringsplichtigen kunnen bovendien op eigen kracht aan hun inburgeringsplicht
voldoen. De inburgeringsplicht kent een termijn van 3,5 jaar of 5 jaar
waarbinnen aan die plicht moet zijn voldaan, inburgeringsplichtigen kunnen
ook nog op een later tijdstip met hun inburgering beginnen en die afronden.
Uit gegevens van het ISI kan worden afgeleid dat het door de gemeenten aangeboden
aantal inburgeringsvoorzieningen in de eerste helft van 2008 het aanbod over
het gehele jaar 2007 overtreft.De leden van de GroenLinks-fractie vroegen hoeveel van deze mensen te
verwachten is dat zij als gevolg van het gebrekkige aanbod van inburgeringsprogramma’s
moeite zullen hebben om tijdig te voldoen aan de inburgeringseis die vanaf 23 september
is verbonden aan de verkrijging van een vergunning tot verblijf
voor onbepaalde tijd of een zelfstandige verblijfsvergunning.Voorts vroegen deze leden welke juridische, economische en maatschappelijke
gevolgen er verbonden zijn aan het niet kunnen verkrijgen van een verblijfsvergunning
voor onbepaalde tijd uitsluitend wegens het niet slagen voor het inburgeringsexamen.
Voorts vroegen deze leden of die gevolgen bijdragen aan de integratie van
de betrokkenen in de Nederlandse samenleving.Tenslotte vroegen deze leden of de minister het redelijk acht om, gezien
de omvangrijke praktische problemen bij de invoering van de Wet inburgering
en het achterblijvende aanbod, toch al vanaf 23 september 2008 onverkort
de inburgeringseis te stellen als voorwaarde voor de verkrijging van een permanente
of zelfstandige verblijfsvergunning en zo ja, waarom en zo nee, welke oplossing
de minister hiervoor in gedachten heeft.Voor het antwoord op deze vragen wordt verwezen naar het hiervoor gegeven
antwoord op de vragen van de leden van de PvdA-fractie over dit onderwerp.TenslotteDe leden van de CDA-fractie vroegen hoe ervoor zorg kan worden gedragen
dat ROC’s en andere aanbieders de cursus op kwalitatief aanvaardbaar
niveau aanbieden. Volgens deze leden zou een kwaliteitskeurmerk in deze aanbevelenswaardig
zijn.Een kwaliteitskeurmerk met draagvlak in de branche van opleidingsinstellingen
is inderdaad waardevol. Dat is de reden dat de branche van opleidingsinstellingen
voor inburgering het Keurmerk Inburgeren heeft ontwikkeld. Dit kwaliteitskeurmerk
wordt beheerd en ontwikkeld door de Stichting Blik op Werk. Deze stichting
van vragers, aanbieders en cliënten op de inburgeringsmarkt heeft tot
doel transparantie en kwaliteit te bevorderen. In de Stichting Blik op Werk
werken daarom onder meer de Landelijke Cliëntenraad, VNG, Boaborea, MBO-Raad
en FOTIN intensief samen.Vrijwel alle ROC’s en de meeste andere aanbieders hebben het Keurmerk
Inburgeren. Op grond van dit gegeven gaat de Stichting Blik op Werk ervan
uit dat het grootste deel van de markt (in omzet) bestaat uit aanbieders met
het Keurmerk Inburgeren. Volgens de website van de MBO-Raad zijn er 42 ROC’s.
Hiervan hebben 39 het Keurmerk Inburgeren. In totaal zijn er 116 opleidingsinstellingen
met het Keurmerk Inburgeren en circa 30 hebben een aanvraag hiervoor ingediend
bij de Stichting Blik op Werk.De minister heeft het Keurmerk Inburgeren van de Stichting Blik op Werk
aangewezen als keurmerk dat nodig is voor het aanvragen van een lening en
vergoeding door inburgeringsplichtigen die zelf hun cursus inkopen. Opdrachtgevers
zoals gemeenten, maar ook inburgeraars (die zelf de kosten van hun inburgering
dragen) zijn niet verplicht hun benodigd inburgeringspakket bij gekeurmerkte
opleidingsinstellingen in te kopen. Dat laat overigens onverlet dat veel gemeenten
gebruikmaken van het Keurmerk Inburgeren omdat zij graag aanbieders selecteren
waarvan de kwaliteit is gewaarborgd.De leden van de CDA-fractie meenden dat de doelmatigheid van de inburgeringscursus
afhangt van vele andere factoren, zoals aanpassing aan gebruiken en gewoonten,
acceptatie van mogelijke andere normen en waarden en het vermogen van de inburgeringsplichtige
zich aan te passen aan een andere cultuur. Deze leden vroegen hoe de minister
in de realisatie van deze belangrijke items voorziet. De door de CDA-fractie genoemde items maken juist deel uit van het onderdeel
van de inburgeringscursus en het -examen KNS (Kennis Nederlandse Samenleving).
Dit onderdeel bevat bijvoorbeeld de items kennismaken met en kennisnemen van
gebruiken en gewoonten en het accepteren dat mensen mogelijk andere normen
en waarden hebben.De leden van de SP-fractie vroegen of ze de door de minister toegezegde
notitie over de inburgering van opvoedplichtige ouders nog kunnen verwachten
voor de behandeling van de wetswijziging.Een brief over de «verbrede leerplicht» is op 4 september
jl. aan de Tweede Kamer gestuurd.De leden van de SP-fractie vroegen of de minister, conform haar toezegging,
kan reageren op het Rapport van Human Rights Watch.De schriftelijke reactie op het rapport van Human Rights Watch is op 17 juni
2008 aan de Tweede Kamer gestuurd (Kamerstukken II 2007/08, 29 700, nr. 56).De minister voor Wonen, Wijken en Integratie,C. P. Vogelaar 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-20082009-31318-C.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl