Wijziging van o.m. de Scheepvaartverkeerswet i.v.m. implementatie Europese richtlijn nr. 2002/59/EG (communautair monitoring- en informatiesysteem scheepvaart); Memorie van toelichting
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 29714, nr. 3

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

23-08-2004

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2003-2004

29714 nr. 3

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamAlgemeenOmzetting van de richtlijn in Nederlandse regelgevingWijziging ScheepvaartverkeerswetWijziging van de Wet voorkoming verontreiniging door schepenHandhavingAdministratieve lastenArtikelsgewijsArtikel IOnderdeel A, onder 2Onderdeel BArtikel IIOnderdeel AOnderdeel BOnderdeel COnderdeel DArtikel IIIOnderdelen A en BArtikel IVArtikelen V, VI, VII, VIII, IX en XArtikel XIOndertekeningLichaamTransponeringstabel 
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 29714Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 55 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
29 714Wijziging van de Scheepvaartverkeerswet, de Wet voorkoming verontreiniging
door schepen en de Wet op de economische delicten in verband met de implementatie
van richtlijn nr. 2002/59/EG van het Europees Parlement en de Raad van de
Europese Unie van 27 juni 2002 betreffende de invoering van een communautair
monitoring- en informatiesysteem voor de zeescheepvaart en tot intrekking
van Richtlijn 93/75/EEG van de Raad (PbEG L 208) (communautair monitoring-
en informatiesysteem scheepvaart)nr. 3MEMORIE VAN TOELICHTINGAlgemeenOp 27 juni 2002 is richtlijn nr. 2002/59/EG van het Europees Parlement
en de Raad van de Europese Unie totstandgekomen (PbEG L 208). Deze richtlijn
betreft de invoering van een communautair monitoring- en informatiesysteem
voor de zeescheepvaart (verder: de richtlijn). Bij deze richtlijn wordt richtlijn
nr. 93/75/EEG van de Raad van de Europese Unie van 13 september 1993
betreffende de minimumeisen voor schepen die gevaarlijke of verontreinigende
goederen vervoeren en die naar of uit de zeehavens van de Gemeenschap varen
(PbEG L 247) ingetrokken.Richtlijn nr. 93/75/EEG bevatte voorschriften met betrekking tot het melden
door zeeschepen die gevaarlijke of schadelijke1
goederen vervoeren en die op weg zijn naar een haven van een lidstaat van
de Europese Unie, het melden van ongevallen en incidenten op zee, en de instanties
waaraan die meldingen moesten worden gedaan. De richtlijn had tot doel het
beperken van de schadelijke gevolgen van ongevallen en incidenten op zee.Naar aanleiding van het zinken van de olietanker «Erika» voor
de kust van Frankrijk, heeft de Commissie van de Europese Gemeenschappen (verder:
Commissie) diverse maatregelen2 genomen teneinde
te voorkomen dat dergelijke ongevallen opnieuw gebeuren. Tevens heeft de Commissie
een pakket maatregelen vastgesteld dat moet leiden tot duurzame verbetering
van de veiligheid van de scheepvaart in de Europese wateren. Een van deze
maatregelen is richtlijn nr. 2002/59/EG. Het in deze richtlijn neergelegde
monitoring- en informatiesysteem voor de zeescheepvaart vloeit daarnaast voort
uit de in richtlijn nr. 93/75/EEG vervatte opdracht aan de Commissie om met
voorstellen te komen voor de invoering van een vollediger meldingssysteem
voor de Gemeenschap; die voorstellen kunnen betrekking hebben op schepen die
langs de kusten van de lidstaten van de Europese Unie varen en
op elektronische systemen voor de uitwisseling van gegevens.Hoewel er in de afgelopen jaren een groot aantal – internationale –
instrumenten1 tot stand is gekomen met het oog
op het voorkomen van ongevallen op zee en het beperken van de schadelijke
gevolgen van die ongevallen, kan niet worden uitgesloten dat er schepen langs
de kusten van de lidstaten van de Europese Unie varen die een potentieel risico
vormen voor de veiligheid van de scheepvaart en het mariene milieu. De richtlijn
beoogt bij te dragen aan het voorkomen van ongevallen en het voorkomen en
beperken van verontreiniging van de zee. Dit kan worden bereikt door zeeschepen
te verplichten zich bij de bevoegde instantie te melden voordat zij een haven
in de Europese Unie binnenlopen, waardoor een betere 'monitoring' van het
scheepvaartverkeer mogelijk is, door het gebruik maken door zeeschepen van
verkeersbegeleidings- en routeringssystemen en door een scherpere controle
op schepen die een risico vormen voor de scheepsveiligheid of het mariene
milieu. Aangezien de doelstellingen van de richtlijn ruimer zijn dan die van
richtlijn nr. 93/75/EEG, heeft de Europese wetgever er voor gekozen die richtlijn
niet te wijzigen maar een nieuwe richtlijn vast te stellen.De richtlijn bevat, evenals zijn voorganger, voorschriften met betrekking
tot het melden door zeeschepen die gevaarlijke of schadelijke stoffen vervoeren
en de Europese wateren binnenvaren of een haven van een lidstaat van de Europese
Unie aandoen, het melden van ongevallen en incidenten op zee, en de instanties
waaraan die meldingen moeten worden gedaan. De richtlijn is evenwel aangescherpt
aan de hand van de ervaringen die met de eerdere richtlijn zijn opgedaan en
naar aanleiding van technologische ontwikkelingen op internationaal vlak.De in de richtlijn geregelde meldplicht is nu van toepassing op een grotere
categorie van schepen. Richtlijn nr. 93/75/EEG betrof alleen zeeschepen die
gevaarlijke of schadelijke goederen vervoeren en op weg zijn naar of afkomstig
uit een zeehaven van de Europese Unie. De huidige richtlijn is, in beginsel2, van toepassing op alle schepen met een bruto-tonnage
van 300 of meer. Op grond van de richtlijn moet de exploitant, agent of kapitein
van een schip met een bruto-tonnage van 300 of meer dat op weg is naar een
haven binnen de Europese Unie bij de bevoegde instantie van de desbetreffende
lidstaat bepaalde informatie met betrekking tot het schip melden (zie bijlage
I, onder 1, van de richtlijn). De richtlijn beoogt verder het systeem van
meldingsverplichtingen te vereenvoudigen en te harmoniseren. Op grond van
de richtlijn moeten de gegevens van schepen die gevaarlijke of schadelijke
stoffen vervoeren beschikbaar zijn, met als doel snel en adequaat op te kunnen
treden in geval van calamiteiten. Het is echter niet nodig om steeds alle
gegevens betreffende het vervoer van gevaarlijke of schadelijke stoffen door
te geven aan de nationale bevoegde autoriteit van een lidstaat van de Europese
Unie. Er kan worden volstaan met het doorgeven van die gegevens aan de daarvoor
aangewezen plaatselijk bevoegde autoriteiten in de haven van (eerste) bestemming
van een lidstaat van de Europese Unie. Die autoriteiten moeten die gegevens
wel voldoende lang beschikbaar houden, zodat bij een ongeval deze gegevens
direct aan de nationale bevoegde autoriteit van Nederland of van een andere
lidstaat van de Europese Unie kunnen worden doorgestuurd. Daarnaast wordt
de wijze waarop gegevens mogen worden doorgegeven, geharmoniseerd. Teneinde
de veelal grote hoeveelheden informatie efficiënter te beheersen, worden
de gegevens die bij een melding worden verstrekt, waar mogelijk, elektronisch
aangeleverd. De lidstaten dragen er vervolgens zorg voor dat de in verband
met een melding verkregen informatie elektronisch beschikbaar is. Het ligt
in de bedoeling om uiteindelijk te komen tot een systeem waarbij
alle gegevens elektronisch kunnen worden uitgewisseld.De onder de richtlijn vallende schepen die op weg zijn naar of afkomstig
zijn uit een haven van een lidstaat van de Europese Unie, moeten worden uitgerust
met een automatisch identificatiesysteem en met een reisgegevensrecorder.
Het automatisch identificatiesysteem bevat een aantal gegevens van het schip,
zoals de naam, het IMO-nummer, de aanwezigheid van gevaarlijke of schadelijke
stoffen aan boord en de IMO-gevarenklasse daarvan. Deze gegevens worden door
de nationale bevoegde autoriteit, door middel van een daartoe gerealiseerde
infrastructuur opgevangen en verwerkt. De verplichting om een reisgegevensrecorder
aan boord te hebben, strekt tot het vergemakkelijken van het onderzoek naar
de oorzaken van scheepsrampen. De recorder is te vergelijken met de zwarte
doos aan boord van vliegtuigen.De richtlijn bevat voorts een aantal verplichtingen met betrekking tot
het gebruik van scheepsrapportagesystemen, diepwaterroutes en het toezien
op het naleven van de regels inzake de in artikel 8 van de richtlijn bedoelde
verkeersbegeleidingssystemen. Indien een lidstaat een dergelijk systeem heeft
voorgeschreven, moet die lidstaat overeenkomstig de richtlijn het scheepvaartverkeer
dat van zo'n systeem gebruik maakt, «monitoren».Verder is in de richtlijn de verplichting tot het melden door schepen
van incidenten en ongevallen op zee uitgebreid. Het gaat niet meer slechts
om het melden van gevallen waarbij de kust of daarmee samenhangende belangen
van een lidstaat worden bedreigd, maar om de melding van alle situaties in
de exclusieve economische zone van een lidstaat van de Europese Unie die gevolgen
hebben voor de veiligheid van het schip of de scheepvaart en van elke situatie
die tot verontreiniging van de wateren of kust van een lidstaat kan leiden.
Voorts dienen waargenomen vlekken van schadelijke stoffen en in zee drijvende
containers of stukgoederen te worden gemeld.De richtlijn verplicht ook tot het maken van plannen voor de opvang van
schepen in nood. Indien er bij een ongeval op zee geen toevluchtsoorden beschikbaar
zijn, kan dit ernstige gevolgen hebben voor de veiligheid van het schip en
de bemanning, het scheepvaartverkeer en het mariene milieu. Een besluit om
een schip in nood al dan niet toe te laten, moet gebaseerd zijn op objectieve
criteria, zoals opvangcapaciteit en bijzondere beperkingen of risico's verbonden
aan het desbetreffende gebied.Omzetting van de richtlijn in Nederlandse regelgevingDe in de richtlijn geregelde onderwerpen zijn divers van aard. Over een
aantal van die onderwerpen zijn – deels – reeds regels gesteld
in Nederlandse regelgeving. Bij de implementatie van de voorschriften van
de richtlijn waarin de Nederlandse regelgeving nog niet voorziet, wordt zoveel
mogelijk bij het bestaande wettelijke kader aangesloten. Dat kader wordt i.c.
gevormd door de scheepvaartverkeerswetgeving, de Wet bestrijding ongevallen
Noordzee en de wetgeving inzake het voorkomen van verontreiniging door schepen
(Wet voorkoming verontreiniging door schepen). Hieronder wordt op hoofdlijnen
aangegeven in welke regelgeving de richtlijn wordt, onderscheidenlijk is geïmplementeerd,
alsmede welke verplichtingen uit de richtlijn niet tot implementatie leiden.De regels inzake het aan boord hebben van een automatisch identificatiesysteem
en van een reisgegevensrecorder worden vastgesteld op grond van
de schepenwetgeving en, voor buitenlandse schepen, de Wet buitenlandse schepen.Een deel van de voorschriften van de richtlijn is reeds geïmplementeerd.De melding door zeeschepen, ook de melding door zeeschepen die gevaarlijke
of schadelijke stoffen vervoeren en een haven van een lidstaat van de Europese
Unie aandoen, is reeds geregeld bij en krachtens diverse op de Scheepvaartverkeerswet
gebaseerde algemene maatregelen van bestuur: het Binnenvaartpolitiereglement,
het Scheepvaartreglement voor het Kanaal van Gent naar Terneuzen, het Scheepvaartreglement
territoriale zee en het Scheepvaartreglement Westerschelde 1990. In die algemene
maatregelen van bestuur is al voorzien in de in de richtlijn neergelegde uitbreiding
van de meldingsplicht. Wel zullen die algemene maatregelen van bestuur naar
aanleiding van de richtlijn redactioneel en wetstechnisch worden aangepast.
Naar het zich nu laat aanzien, zullen de op grond van de richtlijn, onderscheidenlijk
die algemene maatregelen van bestuur, te stellen regels nagenoeg ongewijzigd
blijven.In het Besluit van de met het gemeenschappelijk toezicht belaste commissarissen,
bedoeld in artikel 31 van het Scheldereglement, houdende wijziging van het
ETA-besluit Scheldereglement en het ETD-besluit Scheldereglement en opheffing
van het Besluit controlelijst Scheldereglement (Stcrt. 2004, nr. 61) is reeds
mede uitvoering gegeven aan de richtlijn voor wat betreft de te verstrekken
informatie over de lading.Verder zijn al de nodige maatregelen getroffen teneinde te voorzien in
de opvang van schepen in nood. Die maatregelen zijn neergelegd in het Rampenplan
voor de Noordzee, en in de Wet bestrijding ongevallen Noordzee (verder: Wet
BON).De regels inzake het onderzoek naar ongevallen met zeeschepen zijn nu
nog neergelegd in de Schepenwet. Het ligt in het voornemen om die regeling
te vervangen door de in het voorstel van rijkswet, houdende de instelling
van een Onderzoeksraad voor veiligheid vervatte regeling inzake het onderzoek
naar ongevallen, waaronder het onderzoek naar scheepsongevallen (o.m. Kamerstukken
II 2002/03, 28 634 (R 1727) nrs. 1 e.v.).Voor de Nederlandse kust is op grond van het Besluit routerings- en meldingsystemen
voor schepen in volle zee een verplicht routeringssyteem voor «Noord
Hinder-Duitse Bocht» vastgesteld. Dit besluit biedt ook de basis voor
het instellen van andere scheepsrouteringssystemen, indien het vaststellen
van een dergelijk systeem nodig mocht zijn. Omdat genoemd besluit niet van
toepassing is in de Nederlandse territoriale zee, zal in het Scheepvaartreglement
territoriale zee een voorziening worden opgenomen op grond waarvan routeringssystemen
voor die wateren kunnen worden vastgesteld. Nederland heeft geen andere verplichte
routeringssystemen vastgesteld, zodat de richtlijn wat dat betreft niet tot
nadere implementatie leidt.De implementatietermijn van de richtlijn is op 4 februari 2004 verstreken.
Zoals hiervoor al is aangegeven, is het merendeel van de verplichtingen reeds
in Nederlandse regelgeving opgenomen, en behoeft een deel van die verplichtingen
geen (verdere) nationale uitvoering. In de diverse scheepvaartreglementen
is al bepaald dat schepen die gevaarlijke of schadelijke stoffen vervoeren
zich moeten melden. Ook de meldingsverplichting voor schepen met een bruto-tonnage
van 300 of meer is al in nationale regelgeving vastgelegd.In de praktijk zijn de elektronische systemen van kuststations al zodanig
ingericht dat gegevensstromen tussen kuststations met betrekking tot schepen
die gevaarlijke of schadelijke stoffen vervoeren al tot stand komen. En in
geval van een ongeval of incident op zee, is gebleken dat de maatschappij
van het desbetreffende schip over het algemeen bereid is om inlichtingen
over het schip en de lading te verschaffen. Veelal wordt daartoe door de maatschappij
zelf contact met het kuststation opgenomen; die maatschappij heeft immers
ook belang bij hulpverlening aan het schip.De beoogde doelen van de richtlijn worden dus grotendeels in de Nederlandse
praktijk al gerealiseerd. De consequenties van het niet tijdig implementeren
zijn dan ook gering.Het voorgaande laat onverlet dat er voor een volledige implementatie nog
wel regelgeving nodig is.Het onderhavige wetsvoorstel is beperkt tot de implementatie van de verplichtingen
inzake het in ontvangst nemen, bewaren en verstrekken van gegevens met betrekking
tot de scheepvaart door organisaties en personen die niet aan het scheepvaartverkeer
deelnemen en de uitbreiding van de meldingsplicht inzake ongevallen en incidenten
op zee en van situaties die tot mariene verontreiniging leiden of kunnen leiden.
Het betreft de artikelen 13, derde en vierde lid, 14, 16, 17, 19, tweede en
derde lid, tweede alinea, 21, en 22, eerste lid, van de richtlijn. Hiervoor
is wijziging van de Scheepvaartverkeerswet en de Wet voorkoming verontreiniging
door schepen nodig.Wijziging ScheepvaartverkeerswetVoor de implementatie van de richtlijn moet in de Scheepvaartverkeerswet
een grondslag worden opgenomen voor het stellen van regels met betrekking
tot het ontvangen, bewaren en verstrekken van gegevens met betrekking tot
de scheepvaart door organisaties en personen die niet aan het scheepvaartverkeer
deelnemen. Daartoe wordt in het onderhavige wetsvoorstel voorgesteld om artikel
4, eerste lid, van de Scheepvaartverkeerswet in die zin te wijzigen. De krachtens
het voorgestelde nieuwe onderdeel e van artikel 4, eerste lid, te stellen
regels, zullen in dienst staan van de veiligheid en het vlotte verloop van
het scheepvaartverkeer en het voorkomen of beperken van verontreiniging door
dat scheepvaartverkeer. Het begrip scheepvaart omvat ingevolge de Scheepvaartverkeerswet
zowel zeeschepen als binnenschepen. Door het hanteren van dit begrip, is het
mogelijk om ook verplichtingen te implementeren van besluiten van de Europese
met betrekking tot bijvoorbeeld soortgelijke informatiesystemen voor de binnenvaart.
Gedacht kan worden aan de in voorbereiding zijnde richtlijn betreffende geharmoniseerde
River Traffic Information Services op de binnenwateren in de Gemeenschap (Kamerstukken
II 2003/04, 22 112, nr. 332, blz. 18). Met betrekking tot zeeschepen
zullen de op grond van het nieuwe onderdeel e van artikel 4, eerste lid, van
de Scheepvaartverkeerswet de volgende onderwerpen betreffen.De meldingen door zeeschepen zullen aan de – Nederlandse –
plaatselijk bevoegde autoriteiten, meestal de havenautoriteiten, worden gedaan.
Indien het een melding betreft van een schip dat gevaarlijke of schadelijke
stoffen vervoert, moeten de ontvangen gegevens voldoende lang worden bewaard,
zodat zij bij een incident of ongeval met een dergelijk schip direct beschikbaar
zijn voor de bevoegde nationale autoriteiten van de lidstaten. Daarnaast moeten
de gegevens over het schip en de aan boord zijnde lading door de plaatselijk
bevoegde autoriteiten onverwijld aan de bevoegde instantie van een andere
lidstaat van de Europese Unie worden doorgestuurd, indien die instantie daarom
verzoekt. Deze gegevens moeten elektronisch worden uitgewisseld.Verder moet informatie die beschikbaar is bij de plaatselijk bevoegde
autoriteiten over zogenoemde risicoschepen, worden
verstrekt aan de kuststations van de andere lidstaten van de Europese Unie
langs de route van het schip. Het gaat bijvoorbeeld om schepen die in de loop
van hun reis betrokken zijn geweest bij een incident of ongeval
dat gevolgen heeft voor het schip of de scheepvaart, of schepen waarvan het
vermoeden bestaat dat zij olie of andere schadelijke stoffen als bedoeld in
het MARPOL-verdrag1 in strijd met dat verdrag
hebben geloosd in de – Europese – wateren onder Nederlandse jurisdictie.De voorgestelde wijziging van artikel 4 van de Scheepvaartverkeerswet
is tevens nodig omdat in de richtlijn wordt voorzien in de verplichting voor
de exploitant van een zeeschip die door de kapitein op de hoogte is gesteld
van een incident of ongeval op zee met dat schip om contact op te nemen met
het bevoegde kuststation en zich zo nodig ter beschikking te houden van dat
station.Volledigheidshalve wordt opgemerkt dat de richtlijn tevens noodzaakt tot
het expliciet in de Scheepvaartverkeerswet regelen dat het voorkomen of beperken
van verontreiniging door schepen een van de doelstellingen van die wet is.
Een wijziging van deze strekking is reeds, in verband met de verordeningen
van de Europese Unie met betrekking tot het versneld uitfaseren van enkelwandige
olietankschepen2, opgenomen in de eerdergenoemde
Wet buitenlandse schepen. In het onderhavige wetsvoorstel behoeft derhalve
niet in een dergelijke wijziging van de Scheepvaartverkeerswet te worden voorzien.Wijziging van de Wet voorkoming verontreiniging door schepenZoals hiervoor is aangegeven, moet melding worden gemaakt van alle situaties
die zich in de exclusieve economische zone van een lidstaat van de Europese
Unie voordoen die gevolgen hebben voor de veiligheid van het schip, de scheepvaart
of het mariene milieu. Zowel de Wet BON, als de Wet voorkoming verontreiniging
door schepen (verder: Wvvs) kennen een meldingsplicht.Het in de Wet BON opnemen van de hiervoor bedoelde meldingen ligt om de
volgende reden niet voor de hand. Op grond van artikel 4 van de Wet BON moet
de kapitein een ongeval op zee, ten gevolge waarvan schadelijke gevolgen ontstaan
of naar redelijkerwijs is te voorzien, zullen ontstaan, melden. Onder een
ongeval wordt in die wet verstaan een aanvaring, stranding of een ander incident
met een schip bij de navigatie, dan wel een ander voorval aan boord van het
schip of daarbuiten, dat materiële schade aan het schip of aan zaken
aan boord daarvan veroorzaakt of dreigt te veroorzaken. Bij schadelijke gevolgen
in de zin van de Wet BON gaat het om een ernstig en dreigend gevaar vanuit
de Noordzee voor de Nederlandse kust of daarmee samenhangende belangen door
verontreiniging of dreigende verontreiniging, een ernstige belemmering van
de scheepvaart in de Nederlandse territoriale zee, en ernstige schade vanuit
de Noordzee aan zeeweringen aan de Nederlandse kust of andere waterstaatswerken
of installaties in de Nederlandse territoriale zee (zie artikel 3 van de Wet
BON). Het toepassingsbereik van de meldingsplicht in artikel 4 van de Wet
BON is derhalve beperkter dan het toepassingsbereik van artikel 17 van de
richtlijn. Daarnaast is van belang dat de Wet BON voorziet in een glijdende
schaal van in zwaarte oplopende bevoegdheden van de overheid om de schadelijke
gevolgen van een ongeval op zee te voorkomen of te beperken. De Wet BON voorziet
dus in door de overheid met terughoudendheid te hanteren – uiterste –
middelen in uitzonderlijke situaties. Opneming van de meldingsplicht uit artikel
17 van de richtlijn in de Wet BON heeft tot gevolg dat het uitzonderlijke
karakter van de Wet BON teniet wordt gedaan.De in de Wvvs neergelegde meldingsplicht betreft de verplichting van de
kapitein om een voorval waarbij het schip is betrokken, onverwijld te melden
(artikel 12 Wvvs). Onder voorval wordt verstaan een gebeurtenis die
er daadwerkelijk toe leidt of er vermoedelijk toe zal leiden dat schadelijke
stoffen in zee worden geloosd. De meldingsplicht van artikel 17 van de richtlijn
lijkt ruimer te zijn dan de meldingsplicht van artikel 12 Wvvs. Zo is er verschil
in de reikwijdte van deze artikelen. Op grond van de richtlijn moet in de
exclusieve economische zone van een lidstaat van de Europese Unie immers iedere
situatie die tot verontreiniging van de wateren en de kust van een lidstaat
kan leiden worden gemeld, evenals iedere vlek van schadelijke stoffen, in
zee drijvende containers of stukgoederen. Verder wordt in artikel 17, onderdelen
a en b, van de richtlijn niet gesproken over «lozen van schadelijke
stoffen», of «verontreiniging van het mariene milieu». Het
valt echter niet uit te sluiten dat een ongeval of een incident als daar bedoeld
(ook) verontreiniging of mogelijke verontreiniging van het mariene milieu
tot gevolg kan hebben. De situaties die op grond van artikel 17 van de richtlijn
gemeld moeten worden, zullen over het algemeen leiden of kunnen leiden tot
verontreiniging van het mariene milieu, waardoor het toepassingsgebied van
de Wvvs wordt geraakt.In dat licht is relevant dat in het wetsvoorstel tot wijziging van de
Wet voorkoming verontreiniging door schepen, de Wet verontreiniging zeewater
en de Scheepvaartverkeerswet in verband met de instelling van de Nederlandse
exclusieve economische zone en enkele andere onderwerpen (Kamerstukken II
2002/03, 28 984, nrs. 1 e.v.) voorgesteld wordt om in de Wvvs ook een
verplichting op te nemen om melding te doen van gebeurtenissen waarbij gevaarlijke
stoffen als bedoeld in het SOLAS-verdrag1 of andere
bij ministeriële regeling aan te wijzen stoffen vrijkomen. Indien de
meldingsplicht uit artikel 17 van de richtlijn in de Wvvs wordt opgenomen,
en het hiervoor bedoelde wetsvoorstel tot wet is verheven en het op grond
van die wet gewijzigde artikel 12 Wvvs in werking is getreden, zullen alle
meldingsverplichtingen die betrekking hebben op het lozen van schadelijke
stoffen, het vrijkomen van gevaarlijke stoffen, en ongevallen of incidenten
die – beperkte – gevolgen (kunnen) hebben voor het mariene milieu
in één wet zijn geconcentreerd. Dat neemt niet weg dat een situatie
op zee kan ontstaan die zowel op grond van de Wvvs als van de Wet BON gemeld
moet worden. Indien in een dergelijk geval al overeenkomstig artikel 12 Wvvs
is gemeld, geldt de in de Wet BON voorgeschreven meldingsverplichting niet.
Dit is reeds opgenomen in artikel 4, vijfde lid, van de Wet BON.Volledigheidshalve wordt nog opgemerkt dat de gegevens die moeten worden
gemeld krachtens het huidige artikel 12 Wvvs grotendeels overeenkomen met
de gegevens die op grond van de richtlijn moeten worden verstrekt bij een
melding als bedoeld in artikel 17 van de richtlijn.Gezien voorgaande overwegingen, ligt implementatie van artikel 17 van
de richtlijn in de Wvvs het meest voor de hand.HandhavingZoals hiervoor is aangegeven, zal melding gemaakt moeten worden van ieder
incident of ongeval als bedoeld in artikel 17 van de richtlijn en van iedere
vlek van schadelijke stoffen, in zee drijvende containers of stukgoederen
die worden waargenomen. Krachtens het huidige artikel 12 Wvvs moet een voorval
waarbij sprake is van een incident of ongeval al worden gemeld door Nederlandse
schepen en door buitenlandse schepen in de Nederlandse territoriale zee. Van
de andere drie genoemde gevallen wordt in de praktijk al op vrijwillige basis
melding gemaakt. De voorgestelde wijziging van artikel 12 Wvvs zal leiden
tot een groter aantal situaties waarvan melding moet worden gedaan. Dat zal
echter naar verwachting beperkte gevolgen hebben voor de belasting van het
handhavingsapparaat. Aangenomen mag worden dat incidenten of ongevallen als
bedoeld in artikel 17, onderdelen a en b, van de richtlijn ook nu al aan de reder, exploitant of bevoegde instantie van de kuststaat worden gemeld,
aangezien niet valt uit te sluiten dat het schip hulp nodig heeft. Meldingen
van vlekken van schadelijke stoffen en van containers geschieden reeds op
vrijwillige basis. Derhalve is de verwachting dat de extra belasting voor
het handhavingsapparaat gering zal zijn.Administratieve lastenVoorzover op grond van de voorgestelde wijziging van de Scheepvaartverkeerswet
informatieverplichtingen zullen worden opgelegd, zullen die verplichtingen
de havenautoriteiten betreffen. De taak die krachtens de voorgestelde wijziging
van artikel 4 aan die autoriteiten zal worden opgedragen, maakt onderdeel
uit van hun publieke taak. Derhalve brengt die wijziging geen administratieve
lasten voor het bedrijfsleven met zich.De voorgestelde wijziging van de Wvvs heeft gevolgen voor de administratieve
lasten van het bedrijfsleven wanneer de wijziging van de Regeling melding
ongevallen en voorvallen op zee in werking treedt, omdat met deze regeling
uitvoering wordt gegeven aan de verplichting om te melden.Op grond van de voorgestelde wijziging van de Wvvs moeten er meer situaties
gemeld worden dan thans het geval is. Deze situaties zijn de afgelopen jaren
reeds vrijwillig gemeld, waardoor er enig inzicht bestaat in het aantal ingevolge
dit wetsvoorstel te verwachten meldingen. Wat betreft incidenten of ongevallen
komen er per jaar gemiddeld 20 meldingen bij de kustwacht binnen. Gemiddeld
vijf meldingen per jaar komen binnen met betrekking tot in zee drijvende containers
of stukgoederen. Vlekken van verontreinigende stoffen zijn de afgelopen jaren
gemiddeld 400 keer gemeld. De meldingsplicht voor lozingen op grond van het
voorgestelde artikel 12, tweede lid, onderdeel b, hoeft bij de berekening
van de administratieve lasten niet te worden meegenomen, nu de meldplicht
van lozingen wat betreft Nederlandse schepen reeds voortvloeit uit het bestaande
artikel 12, eerste lid, van de Wvvs. De meldingsplicht op grond van het voorgestelde
artikel 12, tweede lid, onderdeel b, roept alleen een nieuwe verplichting
in het leven voor buitenlandse schepen.Het totaal van het aantal te verwachten meldingen zal op ongeveer 425
per jaar komen. Voor deze meldingen kan gebruik worden gemaakt van reeds aan
boord zijnde apparatuur, waarmee immers ook de vrijwillige meldingen werden
gedaan. Een melding neemt ongeveer tien minuten in beslag, op basis van een
bedrag dat per uur is gesteld op € 61,-.In het kader van de wijziging van de Regeling melding ongevallen en voorvallen
op zee, waarin de uiteindelijke meldingsplicht wordt geëffectueerd, zullen
de daadwerkelijke administratieve lasten worden gekwantificeerd.In de nota van toelichting bij de algemene maatregel van bestuur tot aanpassing
van de eerdergenoemde scheepvaartreglementen, zal worden ingegaan op de administratieve
lasten in relatie tot die wijziging. Aangezien de meldverplichtingen van de
richtlijn reeds in de huidige scheepvaartreglementen zijn geregeld, en de
naar aanleiding van de richtlijn aan te brengen wijzigingen van redactionele
en wetstechnische aard zijn, zal er naar alle waarschijnlijkheid geen sprake
zijn van extra administratieve lasten. Bij het effectueren van de voorschriften
inzake het aan boord hebben van een reisgegevensrecorder zal worden bezien
of die voorschriften gevolgen hebben voor de administratieve lasten. Het betreft
hier overigens een volledig geautomatiseerd systeem, dat onafhankelijk van
menselijk handelen functioneert. Naar verwachting zullen die voorschriften
dan ook niet tot administratieve lasten leiden. Het adviescollege toetsing
administratieve lasten (Actal) heeft medegedeeld, dat het onderhavige wetsvoorstel
niet geselecteerd is voor een zogenaamde Actaltoets.ArtikelsgewijsArtikel IOnderdeel A, onder 2Om de Minister van Verkeer en Waterstaat de mogelijkheid te geven aan
veranderingen onderhevige details, zoals organisaties waaraan gegevens moeten
worden doorgegeven en specificaties waaraan de systemen van de kuststations
en te verzenden berichten moeten voldoen, en tevens de bewaartermijnen voor
de gegevens in te vullen, is in artikel 4, vierde lid, aan onderdeel a, van
de Scheepvaartverkeerswet ook het aan het eerste lid van dit artikel toegevoegde
onderdeel e, met betrekking tot de ontvangst, het bewaren en verstrekken van
gegevens toegevoegd.Onderdeel BIn de Scheepvaartverkeerswet wordt de grondslag opgenomen (artikel 4,
eerste lid, onderdeel e) om bij of krachtens algemene maatregel van bestuur
regels te stellen met betrekking tot het ontvangen, bewaren en verstrekken
van gegevens met betrekking tot de scheepvaart door organisaties en personen
die niet aan het scheepvaartverkeer deelnemen. Het niet voldoen aan de regels
hieromtrent wordt in artikel 31, vierde lid, onderdeel c, van de Scheepvaartverkeerswet
strafbaar gesteld.Artikel IIOnderdeel AHet voorgestelde artikel 12 van de Wvvs strekt tot implementatie van de
artikelen 17 en 19, tweede lid, van de richtlijn.In artikel 17, eerste lid, van de richtlijn is bepaald dat van ieder incident
of ongeval dat gevolgen heeft voor de veiligheid van het schip of de scheepvaart,
iedere situatie die tot verontreiniging van de wateren en de kust van een
lidstaat kan leiden en iedere vlek van schadelijke stoffen, in zee drijvende
containers of stukgoederen die worden waargenomen, onmiddellijk melding moet
worden gedaan aan het voor dat geografisch gebied bevoegde kuststation. Artikel
19, tweede lid, van de richtlijn bepaalt dat de exploitant, de kapitein en
de eigenaar van gevaarlijke of schadelijke stoffen aan boord, hun volledige
medewerking verlenen om de gevolgen van een incident of ongeval op zee zoveel
mogelijk te beperken.In het huidige eerste lid van artikel 12 van de Wvvs is reeds een meldingsplicht
voor voorvallen opgenomen, in de gevallen, omschreven in het Besluit melding
voorvallen van verontreiniging door schepen. Dit zijn kort gezegd die voorvallen
waarbij het schip betrokken is. Onder 'voorval' wordt ingevolge artikel 1,
onderdeel g, van de Wvvs verstaan: een gebeurtenis die er daadwerkelijk toe
leidt of er vermoedelijk toe zal leiden dat in zee wordt geloosd. De meldingsplichten
op grond van de richtlijn zijn echter ruimer dan de meldingsplicht op grond
van het eerste lid van artikel 12 Wvvs, vandaar dat deze worden opgenomen
in een nieuw tweede lid. Om redenen van duidelijkheid is er voor gekozen om
bij dit wetsvoorstel reeds aan te sluiten bij de formulering van het eerste
lid, zoals voorgesteld bij het – eerder genoemde – voorstel van
wet tot wijziging van de Wet voorkoming verontreiniging door schepen, de Wet
verontreiniging zeewater en de Scheepvaartverkeerswet in verband met de instelling van de Nederlandse exclusieve economische zone en enkele
andere onderwerpen.Er is voor gekozen om in het tweede lid de richtlijn niet volledig in
het wetsvoorstel aan te halen, maar dit in een ministeriële regeling
te doen. De praktijk wijst uit dat het niet zelden voorkomt dat van bestaande
richtlijnen bij (her)codificatieprojecten niet de inhoud, maar wel de nummering
van de richtlijn wordt gewijzigd. Om te voorkomen dat in dat geval een wetswijziging
nodig is, wordt de richtlijn aangehaald in een ministeriële regeling.In het voorgestelde tweede lid, onderdeel a, van artikel 12 van de Wvvs
wordt verwezen naar artikel 17, eerste lid, onderdelen a en b, van de richtlijn.
Het gaat hierbij ten eerste om ieder incident of ongeval dat gevolgen heeft
voor de veiligheid van het schip, zoals een aanvaring, stranding, averij,
een defect of storing, binnenstromend water of schuivende lading, alle gebreken
aan de romp of verzwakkingen van de constructie. Ten tweede gaat het om ieder
incident of ongeval dat gevolgen heeft voor de veiligheid van de scheepvaart,
zoals gebreken die de manoeuvreerbaarheid of zeewaardigheid van het schip
kunnen aantasten, gebreken aan het voortstuwingssysteem of de stuurinrichting,
de krachtbronnen, de navigatie of communicatieapparatuur. Om misverstanden
te voorkomen, is er voor gekozen om te verwijzen naar de richtlijn, nu de
richtlijn een open definitie kent met betrekking tot incidenten en ongevallen.Artikel 12, tweede lid, onderdeel b, van de Wvvs strekt tot implementatie
van artikel 17, eerste lid, onderdeel c, van de richtlijn. Dit is iedere situatie
die tot verontreiniging van de wateren en de kust van een lidstaat kan leiden,
zoals lozing of de kans op lozing van schadelijke stoffen in zee. Deze situatie
komt overeen met het begrip 'voorval' in het eerste lid van artikel 12, maar
is toch apart opgenomen in het tweede lid. De reden hiervoor is dat de melding
op grond van het eerste lid van artikel 12 ook geldt voor Nederlandse schepen
die buiten de Nederlandse wateren varen. Dit geldt niet voor de meldingen
op grond van de richtlijn; deze gelden voor schepen, ongeacht de vlag die
ze voeren, die in de Nederlandse territoriale zee en de Nederlands exclusieve
economische zone varen. Om te voorkomen dat kapiteins van schepen zowel op
grond van het eerste lid als het tweede lid, onderdeel b, van artikel 12 van
de Wvvs een melding moeten doen, is in het nieuw voorgestelde derde lid een
bepaling opgenomen om een dubbele meldingsplicht uit te sluiten.Het voorgestelde tweede lid, onderdeel c, van artikel 12 van de Wvvs strekt
tot implementatie van de situatie genoemd in artikel 17, eerste lid, onderdeel
d, van de richtlijn. Hierin is opgenomen dat iedere vlek van schadelijke stoffen,
in zee drijvende containers of stukgoederen die worden waargenomen, gemeld
moeten worden.Voorts wordt in het nieuwe tweede lid opgenomen dat de meldingsplicht
ingevolge artikel 2 van de richtlijn alleen geldt voor schepen met een bruto-tonnage
van 300 of meer als bedoeld in de Meetbrievenwet 1981. Er wordt verwezen naar
de Meetbrievenwet 1981 om duidelijkheid te verschaffen over het begrip bruto-tonnage.
Ingevolge artikel 2, tweede lid, onderdeel a, van de richtlijn geldt de meldingsplicht
niet voor oorlogsschepen, overige marineschepen of andere schepen die eigendom
zijn van of in dienst zijn bij een lidstaat van de Europese Unie en die worden
gebruikt voor een niet-commerciële openbare dienst. Deze uitzondering
hoeft niet opgenomen te worden in artikel 12, tweede lid, van de Wvvs nu deze
schepen reeds in artikel 3 van de Wvvs zijn uitgezonderd. De meldingsplicht
geldt evenmin voor vissersschepen, traditionele schepen en pleziervaartuigen
met een lengte van minder dan 45 meter, zo blijkt uit artikel
2, tweede lid, onder b, van de richtlijn. Dit is in het voorgestelde tweede
lid opgenomen. De uitzondering van de meldingsplicht voor bunkers tot 5000
ton, scheepsvoorraden en scheepsuitrusting ingevolge artikel 2, tweede lid,
onder c, van de richtlijn wordt niet opgenomen, nu het hierbij niet gaat om
schepen als zodanig.Het voorgestelde nieuwe vierde lid van artikel 12 van de Wvvs strekt tot
implementatie van artikel 19, tweede lid, van de richtlijn. Hierin is bepaald
dat de exploitant, de kapitein en de eigenaar van gevaarlijke of schadelijke
stoffen aan boord aan de bevoegde instanties desgevraagd hun volledige medewerking
verlenen, teneinde de gevolgen van een incident of ongeval op zee tot het
minimum te beperken. Onder exploitant wordt ingevolge de richtlijn verstaan
de reder of beheerder van een schip. In artikel 1, onderdeel i, van de Wvvs
is reeds een definitie opgenomen van exploitant, welke overeenkomt met de
definitie uit de richtlijn, namelijk: de eigenaar, rompbevrachter of ieder
ander die de zeggenschap heeft over het gebruik van een schip.De te verlenen medewerking door de exploitant, de kapitein of de eigenaar
zal afhankelijk zijn van de situatie en de toestand waarin het schip verkeert.
Het is dus niet uitputtend aan te geven waaruit de medewerking bestaat. De
omvang zal worden bepaald door de concrete situatie en het verzoek van de
door de Minister van Verkeer en Waterstaat aangewezen instantie. Gedacht kan
worden aan het aanvaarden van sleepboothulp, of het verplaatsen van het schip
naar een veiligere plek.Het voorgestelde vijfde lid strekt ertoe om, in samenhang met het eerste
lid, op wetsniveau de gevallen te regelen waarin de kapitein verplicht is
om een voorval waarbij zijn schip betrokken is te melden. Deze gevallen zijn
nu nog opgenomen in het Besluit melding voorvallen van verontreiniging door
schepen. De in dat besluit opgenomen gevallen komen geheel overeen met de
gevallen die op grond van artikel 12, eerste lid, in samenhang met het vijfde
lid, van de Wvvs moeten worden gemeld.Het voorgestelde zesde lid is gelijk aan het huidige tweede lid van artikel
12 van de Wvvs.Op grond van het voorgestelde zevende lid van artikel 12 Wvvs worden bij
ministeriële regeling regels gesteld met betrekking tot de melding. Daartoe
zal de bestaande Regeling melding ongevallen en voorvallen op zee op onderdelen
aangepast worden in verband met artikel 17, tweede lid, van de richtlijn.
Nu het voorgestelde artikel 12 geen grondslag meer bevat voor het stellen
van regels bij of krachtens algemene maatregel van bestuur, komt het Besluit
melding voorvallen van verontreiniging door schepen bij inwerkingtreding van
de onderhavige wetswijziging te vervallen. Om te voorkomen dat daarmee ook
de genoemde ministeriële regeling zou komen te vervallen, is in artikel
IV van het wetsvoorstel voorzien in een deels nieuwe grondslag voor die regeling.Op grond van het huidige artikel 12, vierde lid, van de Wvvs geldt de
verplichting om een voorval als bedoeld in het eerste lid van dat artikel
te melden, voor buitenlandse schepen slechts indien het voorval zich voordoet
in de Nederlandse territoriale zee. Dit wordt nu geregeld in het voorgestelde
achtste lid. De in de richtlijn bedoelde meldingen moeten ingevolge die richtlijn
(ook) worden gedaan door kapiteins van schepen die zich in de Nederlandse
exclusieve economische zone en de Nederlandse territoriale zee bevinden. Het
voorgestelde tweede lid strekt daartoe. Tevens moet op grond van de richtlijn
worden geregeld dat de in artikel 12, tweede lid, opgenomen meldingsverplichtingen
eveneens van toepassing zijn op kapiteins van buitenlandse schepen die zich
in de Nederlandse exclusieve economische zone of in de Nederlandse territoriale
zee bevinden. De gegevens die bij die meldingen verstrekt moeten
worden, zijn opgenomen in het tweede lid van artikel 17 van de richtlijn.
Het voorgestelde negende lid, in combinatie met het zevende lid, strekt tot
uitvoering van de hiervoor bedoelde meldingsverplichtingen. De ingevolge de
richtlijn te verstrekken gegevens omvatten onder meer alle relevante informatie,
bedoeld in IMO-resolutie A.851(20). Deze resolutie ziet zowel op het door
kuststaten instellen van verplichte rapportagesystemen als op de bij een melding
van een ongeval of incident op zee te verstrekken gegevens. De Europese regelgeving
met betrekking tot verplichte meldingen sluit derhalve aan bij de regelgeving
van de IMO. Overigens wordt de in resolutie A.851(20) opgenomen informatie
nu al verstrekt op grond van de Regeling melding ongevallen en voorvallen
op zee.Onderdeel BIn het nieuwe artikel 36 van de Wvvs wordt voorzien in de uitbreiding
van de werking van de Nederlandse strafwet met betrekking tot overtreding
van artikel 12, tweede lid, van de Wvvs. Onder de Nederlandse strafwet moet
in dit verband in het bijzonder de Wet op de economische delicten (verder:
WED) worden begrepen, die in artikel 1a de strafbaarstelling regelt van overtreding
van voorschriften, gesteld bij of krachtens de Wvvs. Voor een nadere toelichting
wordt verwezen naar hetgeen hierover reeds is opgemerkt in de memorie van
toelichting bij het voorstel van wet tot wijziging van de Wet voorkoming verontreiniging
door schepen, de Wet verontreiniging zeewater en de Scheepvaartverkeerswet
in verband met de instelling van de Nederlandse exclusieve economische zone
en enkele andere onderwerpen.Onderdeel CNu artikel 12 van de Wvvs wordt gewijzigd, wordt de verwijzing naar artikel
12 in artikel 37 van die wet aangepast.Onderdeel DIn artikel 39, tweede lid, van de Wvvs wordt de verwijzing naar artikel
12 geschrapt, omdat op grond van het voorgestelde nieuwe artikel 12 voorschriften
met betrekking tot de melding bij ministeriële regeling zullen worden
gesteld.Artikel IIIOnderdelen A en BIn artikel 1a van de WED zijn de overtredingen van de voorschriften, gesteld
bij of krachtens de Wvvs, opgenomen. In de eerste categorie van artikel 1a
zijn de ernstige milieudelicten opgenomen, die een directe aantasting van
het milieu opleveren dan wel daarvoor een ernstige en rechtstreekse bedreiging
vormen, waarop bij opzettelijke overtreding een maximumvrijheidsstraf van
zes jaar is gesteld of een geldboete van de vijfde categorie. Het huidige
artikel 12 van de Wvvs is in zijn geheel in de eerste categorie van artikel
1a van de WED opgenomen.Voorgesteld wordt om het nieuwe artikel 12 op te nemen in de eerste categorie
van artikel 1a, met uitzondering van artikel 12, tweede lid, onderdeel c,
en vijfde lid. Artikel 12, tweede lid, onderdeel c, van de Wvvs wordt opgenomen
in de derde categorie van artikel 1a. In de derde categorie van artikel 1a
zijn de milieudelicten opgenomen, die ongeacht of ze al dan niet opzettelijk
zijn gepleegd, een overtreding opleveren met een maximumvrijheidsstraf van
zes maanden hechtenis of een geldboete van de vierde categorie. Het vijfde
lid van artikel 12 van de Wvvs wordt niet opgenomen in de WED,
nu het niet-melden op grond van dit lid reeds strafbaar is op grond van het
eerste lid.Artikel IVArtikel IV van het wetsvoorstel beoogt de Regeling melding ongevallen
en voorvallen op zee een deels nieuwe wettelijke grondslag te geven in verband
met het wijzigen van de bestaande grondslag bij inwerkingtreding van de onderhavige
wetswijziging. Deze grondslag is deels nieuw, aangezien de genoemde regeling
mede haar grondslag vindt in de Wet BON.Artikelen V, VI, VII, VIII, IX en XIn deze artikelen zijn bepalingen opgenomen voor het geval het hiervoor
al genoemde voorstel van wet tot wijziging van de Wet voorkoming verontreiniging
door schepen, de Wet verontreiniging zeewater en de Scheepvaartverkeerswet
in verband met de instelling van de Nederlandse exclusieve economische zone
en enkele andere onderwerpen eerder dan of op hetzelfde tijdstip als dit wetsvoorstel
tot wet wordt verheven en in werking treedt. Uiteraard zullen deze bepalingen
aangepast worden, indien het bovengenoemde wetsvoorstel nog wijzigingen ondergaat,
welke de onderwerpen van dit wetsvoorstel raken.Artikel XIVoorgesteld wordt de inwerkingtreding bij koninklijk besluit vast te stellen,
waarbij voor de verschillende artikelen en onderdelen daarvan een verschillend
tijdstip kan worden vastgesteld. Op die manier kan rekening worden gehouden
met het tijdstip waarop het al eerder genoemde voorstel van wet tot wijziging
van onder meer de Wet voorkoming verontreiniging door schepen in verband met
de instelling van de Nederlandse exclusieve economische zone tot wet wordt
verheven en de diverse artikelen en onderdelen van die wet van kracht worden.Tevens is bepaald dat in het desbetreffende koninklijke besluit zo nodig
toepassing wordt gegeven aan artikel 16 van de Tijdelijke referendumwet. Dit
is nodig omdat de in artikel I, onderdelen A en B, van het wetsvoorstel voorgestelde
wijzigingen strekken tot implementatie van zowel een reeds vastgestelde richtlijn,
als van toekomstige besluiten van de Europese Unie, zoals de in voorbereiding
zijnde richtlijn betreffende geharmoniseerde River Traffic Information Services
op de binnenwateren in de Gemeenschap. Naar verwachting zal die richtlijn
nog niet zijn vastgesteld op het tijdstip waarop het onderhavige wetsvoorstel
tot wet wordt verheven, terwijl het wel wenselijk is dat de implementatie
van richtlijn nr. 2002/59/EG zo spoedig mogelijk van kracht wordt.De Minister van Verkeer en Waterstaat, a.i.,S. M. Dekker Transponeringstabel Richtlijn nr. 2002/59/EGImplementatie in Artikel 1behoeft geen
implementatie i.v.m. aard bepaling Artikelen 2, 4, 13het
Scheepvaartreglement territoriale zee, het Scheepvaartreglement voor het Kanaal
van Gent naar Terneuzen, het Scheepvaartreglement Westerschelde 1990, het
Binnenvaartpolitiereglement en de Regeling communicatie en loodsaanvragen
zeevaart Artikel 3, onderdelen a, b, c, d, e, f, i, j, m en
rdeze definities zijn niet nodig in de Nederlandse
regelgeving die strekt tot implementatie van deze richtlijnArtikel 3, onderdelen g, h en qhet Scheepvaartreglement territoriale zee, het Scheepvaartreglement voor het
Kanaal van Gent naar Terneuzen, het Scheepvaartreglement Westerschelde 1990
en het Binnenvaartpolitiereglement Artikel 3, onderdelen k, l, n en phet (concept) Besluit ontvangen, bewaren en verstrekken gegevens
scheepvaart Artikel 3, onderdeel oartikel 1 Besluit verkeersinformatie en verkeersaanwijzingen scheepvaartverkeerArtikelen 5 en 7, eerste lidhet Scheepvaartreglement territoriale zee, het Besluit routerings- en meldingssystemen
en de Regeling routeringssysteem Noord Hinder-Duitse Bocht Artikel 6, eerste liduitvoeringsregelgeving op grond van het Schepenbesluit 2004 en de Wet buitenlandse
schepen Artikel 6, tweede lidhet operationeel houden van het AIS maakt onderdeel uit van de voorgeschreven
meldingen Artikel 7, tweede lidbehoeft geen implementatie aangezien Nederland een dergelijk systeem niet
heeft vastgesteld Artikel 8behoeft geen
implementatie aangezien Nederland dergelijke systemen niet heeft vastgesteld Artikel 9behoeft geen
implementatie (betreft zorgplicht van Nederland als lidstaat); de infrastructuur
voor de walkant wordt momenteel gebouwd Artikel 10, eerste liduitvoeringsregelgeving onder het Schepenbesluit 2004 en de Wet buitenlandse
schepen Artikelen 10, tweede lid, en 11artikelen 27 t/m 33 Schepenwet Artikel 12artikel 13a
Wet voorkoming verontreiniging door schepen Artikel 13, eerste en tweede lidhet Scheepvaartreglement territoriale zee, het Scheepvaartreglement voor het
Kanaal van Gent naar Terneuzen, het Scheepvaartreglement Westerschelde 1990,
het Binnenvaartpolitiereglement en de Regeling communicatie en loodsaanvragen
zeevaart; het Besluit tot wijziging van uitvoeringsbesluiten Scheldereglement
i.v.m. implementatie richtlijn nr. 2002/59/EG (Stcrt 2004, nr. 61) Artikel 13, derde lid, 1e alinea en vierde lid, 1e
alineade Regeling communicatie en loodsaanvragen
zeevaart Artikel 13, derde lid, 2e alinea en vierde lid, 2e
alineahet (concept) Besluit verstrekken, ontvangen
en bewaren gegevens scheepvaart en de daarop gebaseerde ministeriële
regeling Artikel 14artikelen 3,
eerste lid, onderdeel e, en 4, eerste lid, onderdeel e, Scheepvaartverkeerwet
en het (concept) Besluit ontvangen, bewaren en verstrekken gegevens scheepvaart
en de daarop gebaseerde ministeriële regeling Artikel 15, eerste, tweede en derde lidhet Scheepvaartreglement territoriale zee, het Scheepvaartreglement
voor het Kanaal van Gent naar Terneuzen, het Scheepvaartreglement Westerschelde
1990 en het Binnenvaartpolitiereglement Artikel 15, vierde lidbehoeft geen implementatie i.v.m. aard bepaling Artikel 16, eerste, tweede lid en derde lid, 1e volzinartikel 4, eerste lid, onderdeel e, Scheepvaartverkeerswet
en het (concept) Besluit ontvangen, bewaren en verstrekken gegevens scheepvaart
en de daarop gebaseerde ministeriële regeling Artikel 16, derde lid, 2e en 3e volzininspecties zullen door de IVW in het kader van havenstaatcontrole
worden gedaanArtikel 17artikel 12
Wet voorkoming verontreiniging door schepen, de Regeling melding ongevallen
en voorvallen op zee, en de Regeling communicatie en loodsaanvragen zeevaart Artikel 18, eerste lid, onder ade Beschikking wind- en stormwaarschuwingsdienst Artikel 18, eerste lid, onder b, en tweede lidhet niet uitvaren in dergelijke situaties wordt gereguleerd
door het goed zeemanschap; de mogelijkheid om een schip te beletten een haven
in te varen kan reeds op grond van artikel 4, eerste lid, Scheepvaartverkeerswet Artikel 18, eerste lid, onder cartikel 13 Scheepvaartreglement territoriale zee Artikel 18, derde lidde Beschikking wind- en stormwaarschuwingsdienst (KNMI)Artikel 19, eerste lid, en bijlage IV, artikel 20artikelen 5 en 6 Wet bestrijding ongevallen Noordzee
en het Besluit organisatie en coördinatie bestrijding schadelijke gevolgen
ongevallen Artikel 19, tweede lidartikel 12, vierde lid, Wet voorkoming verontreiniging door schepen Artikel 19, derde lid, 1e volzinhet Schepenbesluit 2004 Artikelen 19, derde lid, 2e volzin, 21, eerste en
tweede lidhet (concept) Besluit ontvangen, bewaren
en verstrekken gegevens scheepvaart Artikel 21, derde lidvoorzover het om incidentschepen als bedoeld in artikel 16 richtlijn gaat:
in het (concept) Besluit ontvangen, bewaren en verstrekken gegevens scheepvaart;
betreft tevens de zorgplicht van Nederland als lidstaat Artikel 22, eerste lidhet (concept) Besluit ontvangen, bewaren en verstrekken gegevens scheepvaart
c.q. de verschillende scheepvaartreglementen Artikel 22, tweede liddit gebeurt d.m.v publicatie in de Staatscourant Artikel 22, derde lidbehoeft geen implementatie i.v.m. aard bepaling Artikel 23behoeft geen
implementatie i.v.m. aard bepaling Artikel 24met betrekking
tot gegevens die tot een persoon te herleiden zijn, zijn door de havenautoriteiten
reeds privacyreglementen opgesteld; de Wet openbaarheid van bestuur voorzover
het gaat om het (niet) verstrekken van 'bedrijfsvertrouwelijke' informatieArtikel 25, eerste lidhet (concept) Besluit ontvangen, bewaren en verstrekken gegevens scheepvaart.Artikel 25, tweede lidartikel 31 Scheepvaartverkeerswet, het (concept) Besluit ontvangen, bewaren
en verstrekken gegevens scheepvaart, de – eerdergenoemde – scheepvaartreglementen
en het Binnenvaartpolitiereglement Artikel 25, derde lidbehoeft geen implementatie i.v.m. aard bepaling Artikel 25, vierde lid, 1e alineahet Schepenbesluit 2004 Artikel 25, vierde lid, 2e alineaartikel 7 Schepenwet en het Schepenbesluit 2004Artikelen 26 t/m 32behoeven
geen implementatie i.v.m. aard bepalingenXNoot1Waar in richtlijn nr. 93/75/EEG en in richtlijn nr. 2002/59/EG van verontreinigende
goederen, onderscheidenlijk verontreinigende stoffen wordt gesproken, wordt
in de – bestaande – Nederlandse regelgeving in gelijke zin gesproken
van schadelijke stoffen.XNoot2(o.m.) verordening (EG) nr. 417/2002 van het Europees Parlement en de
Raad van de Europese Unie van 18 februari 2002 betreffende het versneld
invoeren van de vereisten inzake een dubbelwandige uitvoering of een gelijkwaardig
ontwerp voor enkelwandige olietankschepen en tot intrekking van verordening
(EG) nr. 2978/94 van de Raad van de Europese Unie (PbEG L 64).XNoot1Genoemd kunnen o.m. het op 2 november 1973 te Londen tot stand gekomen
verdrag ter voorkoming van verontreiniging door schepen, met Protocollen en
Bijlagen en Aanhangsels (Trb. 1975, 147 en 1978, 187), het op 1 november
1974 te Londen totstandgekomen Verdrag voor de beveiliging van mensenlevens
op zee (Trb. 1976, 157) en de bij dat verdrag behorende bindende protocollen,
aanhangsels en bijlagen, richtlijn nr. 95/21/EG betreffende havenstaatcontrole,
verordening (EG) nr. 417/2002 en verordening (EG) nr. 1726/2003 van het Europees
Parlement en de Raad van de Europese Unie van 22 juli 2003 tot wijziging
van Verordening (EG) nr. 417/2002 (PbEU L 249).XNoot2De richtlijn is niet van toepassing op de in artikel 2, tweede lid, van
de richtlijn genoemde schepen. Daarnaast is artikel 13 van de richtlijn van
toepassing op schepen die gevaarlijke of schadelijke stoffen vervoeren, ongeacht
de grootte ervan.XNoot1Zie voetnoot 3: het verdrag ter voorkoming van verontreiniging door schepen.XNoot2Zie de in voetnoot 3 genoemde verordeningen.XNoot1Zie voetnoot 3: het verdrag voor de beveiliging van mensenlevens op zee. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-29714-3.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl