Herziening zorgstelsel; Brief ministers met kabinetsreactie op 2 rapporten over rol van overheid bij doorvoeren vernieuwingen en verbeteringen door zorginstellingen
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-06 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 29689, nr. 35

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

24-11-2005

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2005-2006

29689 nr. 35

11-11-2005

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. Aanbevelingen ICM- werkgroep en RVZ2. Kabinetsreactie op het ICM- rapport en RVZ- adviesA. PrestatiebekostigingCureAWBZSchotten in de financieringOnderhoud van de tarievenB. ToetredingC. TransparantieD. Cultuur3. AfsluitendOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Gerelateerde publicaties

Kamerstuk 29689, nr. 35 b1Gerelateerde publicatie

 
 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 29689Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 34 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
29 689Herziening Zorgstelselnr. 35BRIEF VAN DE MINISTERS VAN VOLKSGEZONDHEID, WELZIJN EN SPORT EN ECONOMISCHE
ZAKENAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 11 november 2005Hierbij ontvangt u de kabinetsreactie op de rapporten «Arbeidsproductiviteit
en innovatieve krachtin de zorg»1 van de
Interdepartementale Commissie Marktordening (ICM) en «Van weten naar
doen» van de Raad voor de Volksgezondheid & Zorg (RVZ). Beide rapporten
gaan in op de rol van de overheid bij het doorvoeren van vernieuwingen en
verbeteringen door zorginstellingen. Aanleiding voor het ICM- rapport is de
constatering dat de vraag naar zorg de komende jaren zal blijven stijgen,
terwijl de beroepsbevolking als gevolg van ontgroening en vergrijzing nog
maar beperkt zal toenemen. Beschikbaarheid van voldoende personeel voor de
zorg komt hiermee in gevaar. Berekeningen wijzen uit dat bij een onveranderde
arbeidsproductiviteit in 2025 ongeveer 20% van de Nederlandse beroepsbevolking
in de zorg werkzaam moet zijn om aan de zorgvraag te voldoen. Verhoging van
de arbeidsproductiviteit in de zorg wordt gezien als een belangrijke voorwaarde
om ook op termijn kwalitatief goede zorg voor een ieder die dat nodig heeft
toegankelijk te houden.De aanleiding voor het RVZ- advies is het algemene gevoel dat verbeteringen
in de zorg traag of helemaal niet worden doorgevoerd, waardoor patiënten
betere zorg wordt onthouden en mogelijke kostenbesparingen niet worden gerealiseerd.Het kabinetsbeleid is er op gericht om doelmatigheidsprikkels te bevorderen
en belemmeringen te verwijderen uit het zorgstelsel. De beleidswijzigingen
die in deze periode zijn ingezet en die met name de komende jaren zijn beslag
moeten krijgen komen dan ook in belangrijke mate overeen met wat beide rapporten
bepleiten. Dit neemt niet weg dat ook volgens het kabinet er nog veel moet
gebeuren. Het komt er nu op aan dat betrokken partijen dit beleid zodanig
ter hand nemen, dat het in de dagelijkse praktijk zal leiden tot versnelling
van aanmerkelijke verbeteringen in de uitvoering van de zorg, waardoor zowel
de arbeidsproductiviteit als de kwaliteit van de zorg toenemen. Hierdoor blijft
het mogelijk om toegankelijke, betaalbare en kwalitatief goede zorg aan de
patiënt te blijven leveren. Beide adviezen hebben betrekking op het VWS-beleid met betrekking tot
zorginstellingen. Het kabinetsbeleid om de dreigende arbeidsmarkttekorten
tegen te gaan is echter een stuk breder. In de laatste paragraaf wordt daar
op terug gekomen.1. Aanbevelingen ICM- werkgroep en RVZIn beide rapporten wordt geconstateerd dat verbeteringen in de zorg (kwalitatief
en/ of productief) wel degelijk plaatsvinden, echter op minder grote schaal
dan gewenst.In het ICM- rapport wordt geconcludeerd dat er weliswaar geen onoverkomelijke
belemmeringen zijn voor zorginstellingen om verbeteringen door te voeren,
maar dat er blijkbaar onvoldoende prikkels in het zorgsysteem aanwezig zijn
om er daadwerkelijk mee aan de slag te gaan. De aanbevelingen in het ICM-
rapport richten zich vervolgens op het versterken van dergelijke prikkels
in de bekostiging, op concurrentie en op (verplichte) transparantie. De aanbevelingen
van de RVZ hebben een bredere scope en hebben ook betrekking op (veranderingen
in) de cultuur binnen zorginstellingen en het faciliteren (door de overheid)
van verbeteringen.Het geheel aan aanbevelingen overziend, kunnen er vier clusters worden
onderscheiden. Op deze plaats beperkt het kabinet zich tot de hoofdlijnen
ervan. Voor de precieze formuleringen en de onderbouwing ervan wordt naar
beide rapporten verwezen.Prestatiebekostiging: om doelmatigheidsprikkels
in de zorg te introduceren is het van belang om prestatiebekostiging (in plaats
van inputbekostiging) in de zorg te introduceren waar dat mogelijk is.Toetreding: om de concurrentie in de zorg
te vergroten is het van belang dat toetreding op de zorgmarkt wordt vergemakkelijkt.
Dit kan bijvoorbeeld door instellingen risicodragend te maken voor kapitaallasten
en uitkeerbare winst toe te staan.Transparantie van kwaliteit: de transparantie
van zorg kan worden bevorderd door een set van prestatie-indicatoren te (laten)
ontwikkelen, het openbaar maken van scores op deze prestatie-indicatoren en
het versterken van de positie van de patiënt.Cultuur in de zorg: zorgpartijen hebben een
grote verantwoordelijkheid in het bevorderen van een zakelijke en niet- risicomijdende
cultuur binnen de zorg. De overheid kan hierbij een faciliterende rol hebben.De ICM stelt dat gezondheidswinst en een betere kwaliteit van leven op
dit moment erg moeilijk in kwantificeerbare eenheden uit te drukken zijn.
Hierdoor wordt de kwaliteit van zorg niet voldoende meegenomen in de prestatiebekostiging.
Het is dus van belang dat zorgpartijen transparant zijn over de kwaliteit
van de geleverde zorg in al haar facetten. In beide rapporten wordt transparantie
dan ook als een voorwaarde voor een goed werkend zorgstelsel gezien.2. Kabinetsreactie op het ICM- rapport en RVZ- adviesHet zorgsysteem bevindt zich in een overgangsfase van centrale aanbodsturing
naar decentrale vraagsturing. De stelselherziening is bedoeld om ook op lange
termijn kwalitatief goede zorg voor iedereen toegankelijk en betaalbaar te
houden. De overheid is daarbij verantwoordelijk voor de randvoorwaarden. Zorgaanbieders
moeten verantwoorde zorg leveren op basis van de zorgvragen van patiënten,
verzekerden en verzekeraars. Prestatiebekostiging, marktprikkels, concurrentie
en transparantie over die geleverde prestaties zijn daarbij sleutelbegrippen
die ervoor moeten zorgen dat de cultuur in de zorg meer vraaggericht en ondernemend
wordt. Zowel het RVZ- advies als het ICM- rapport steunen dit beleid. Zij tekenen daarbij wel aan dat er door alle partijen nog veel werk verzet
moet worden om met elkaar tot een voor de toekomst houdbaar zorgsysteem te
komen.A. PrestatiebekostigingCureHet kabinet heeft maatregelen getroffen om de doelmatigheid, arbeidsproductiviteit
en innovatie te bevorderen bij ziekenhuizen. Ziekenhuizen declareren sinds
1 januari 2005 Diagnose Behandeling Combinaties (DBC’s). De DBC’s
leiden tot meer transparantie in ziekenhuizen. Dit geeft ziekenhuizen een
beter inzicht in de bedrijfsvoering en biedt daarmee aangrijpingspunten om
de doelmatigheid, arbeidsproductiviteit en innovatie te verbeteren.Het kabinet is het met de ICM-werkgroep en de RVZ eens dat het belangrijk
is om – naast het declareren op basis van DBC’s – ook de
bekostiging van ziekenhuizen grotendeels te baseren op DBC’s, ook in
het zogenaamde A-segment dat 90% van de ziekenhuiszorg bevat. Daarmee
komt een einde aan de huidige systematiek van functiegerichte bekostiging.
Ook de suggestie van de ICM om daarbij maximumprijzen te introduceren is volgens
het kabinet een interessante optie omdat deze meer vrijheden aan instellingen
en zorgverzekeraars geven. Het kabinet heeft het College Tarieven Gezondheidszorg/Zorgautoriteit
in oprichting (CTG/ZAio) inmiddels gevraagd een uitvoeringstoets te doen naar
DBC-bekostiging in het A-segment met vastgestelde (maximum)tarieven. Begin
volgend jaar zal CTG/ZAio deze uitvoeringstoets afronden.De ICM stelt dat vrije prijsvorming in theorie de beste prikkel tot doelmatigheid
geeft. Op dit moment is voor circa 10% van de ziekenhuiszorg vrije
prijsvorming geïntroduceerd. Zorgverzekeraars onderhandelen in dit zogenaamde
B-segment met ziekenhuizen over de prijs en hoeveelheid van deze DBC’s.
Besluitvorming over mogelijke uitbreiding van het B-segment vindt plaats na
de evaluatie van de huidige ervaringen met het B-segment. Naar aanleiding
van de motie Schouw (brief van de minister van VWS d.d. 1 juni 2005 inzake
periodieke voortgangsrapportage DBC’s (29 248, nr. 16)) zal
het Kabinet medio 2006 met een evaluatie en een standpunt over de ervaringen
met vrije prijsvorming in het B-segment komen. Dat is het moment om te bezien
of en op welke wijze uitbreiding van het B-segment in de zorgpraktijk wenselijk
en haalbaar is.AWBZOok ten aanzien van de AWBZ pleiten de ICM- werkgroep en de RVZ voor prestatiebekostiging.
Als basis voor de prestatiebekostiging in de AWBZ geeft de ICM- werkgroep
de voorkeur aan functies en functieklassen. De ICM-werkgroep geeft daarbij
tevens aan dat door hetzelfde bekostigingsprincipe te hanteren bij intramuraal
en extramuraal het onderscheid tussen beide zoveel mogelijk opgeheven wordt.
Dit zou de innovatieve kracht van de sector ten goede komen.Het kabinet onderschrijft het belang van het invoeren van prestatiebekostiging
in de AWBZ. Voor de extramurale zorg is de invoering van de nieuwe bekostiging
op basis van functies al ver gevorderd, maar nog steeds in ontwikkeling. Hierdoor
hebben zorgorganisaties meer ruimte gekregen voor innovatieve zorgvormen,
zoals de inzet van technische hulpmiddelen die de zelfredzaamheid en/of de
arbeidsproductiviteit verhogen.In de intramurale AWBZ is en blijft de beoogde zorgzwaartefinanciering
hierbij het uitgangspunt. Op basis van het tot op heden ontwikkelde systeem
voor zorgzwaartefinanciering verkent VWS momenteel een alternatief
dat zorgt voor een eenvoudig systeem, begrijpelijk is voor de cliënt
en aanbieder en voorziet in bekostiging naar zorgzwaarte. Zoals in de brief
van 25 maart jl. gesteld (TK 2004 2005, 26 631, nr. 132), zullen
de intramurale zorgarrangementen hier in principe de basis voor zijn. De zorgzwaartefinanciering
wordt in principe op 1 januari 2007 ingevoerd.De RVZ signaleert verder dat prestatiebekostiging in de AWBZ mogelijk
niet goed uit de verf komt doordat de zorgkantoren niet risicodragend zijn
voor de AWBZ- kosten. Dit is onderwerp van onderzoek van het interdepartementaal
beleidsonderzoek (IBO) AWBZ waar het kabinet een standpunt over zal innemen
nadat het is afgerond.Aangezien de cliënten in de AWBZ langdurige zorg nodig hebben, is
het volgens de ICM- werkgroep van belang dat er prikkels in het nieuwe bekostigingssysteem
worden ingevoerd die bevorderen dat de zorg per patiënt ook op lange
termijn kosteneffectief is. Vanuit kwaliteitsoogpunt en in het belang van
patiënten wordt daar door instellingen al het nodige aan gedaan door
zorgplannen te maken. De werkgroep is van mening dat dit nog niet optimaal
is en wenst nader onderzoek naar de mogelijkheden die langjarige contracten
voor chronisch zieken hierin kunnen bieden. Aangezien de rol van de zorgkantoren
onderwerp is van het IBO AWBZ en het aangaan van langjarige contracten nauw
samenhangt met deze rol neemt het kabinet een besluit als het IBO is afgerond.Schotten in de financieringDe RVZ en de ICM-werkgroep zijn van mening dat de schotten in de zorg
innovaties remmen. De schotten tussen de compartimenten van de zorgverzekeringen
kunnen worden opgelost door de zorgverzekeraar verantwoordelijk te maken voor
het gehele genezings- en verzorgingsproces waardoor ze er belang bij krijgen
dat de zorg zo goedkoop, efficiënt en kwalitatief hoogwaardig mogelijk
wordt georganiseerd. In delen van de Geestelijke Gezondheidszorg wordt hier
al aan gewerkt.Transmurale DBC’s kunnen de schotten tussen zorginstellingen verminderen
door één instelling/partij zorginhoudelijk verantwoordelijk
te maken voor de totale behandeling. De overige zorgverleners nemen dan onderdelen
van de behandeling op zich (onderaannemerschap, outsourcing). Voor een aantal
groepen patiënten moet dit uiterlijk in 2007 mogelijk gemaakt zijn. Er
wordt een experiment opgestart naar de werking van de transmurale DBC diabetes.
Op 1 januari 2006 start daartoe een aantal regionale experimenten onder
begeleiding van ZonMw, waarna besloten kan worden tot het invoeren van transmurale
DBC’s voor andere patiën>tengroepen.Verder is het kabinetsbeleid gericht op ontschotting van de intramurale
en extramurale AWBZ door het zoveel mogelijk scheiden van wonen en zorg. Naar
verwachting zal dit leiden tot meer variatie en keuzemogelijkheden voor zowel
het wonen als de zorg. Instellingen gaan immers meer concurreren om de klant,
dus zullen rekening (moeten) houden met uiteenlopende wensen.Een belangrijke stimulans vormt een adequate bekostiging van zorg voor
verblijfsgeïndiceerden, die zelfstandig willen blijven wonen. De WMO-brief
van 23 april bevat het voornemen om het voor verblijfsgeïndiceerden
mogelijk te maken dat het gehele pakket aan zorg dat in het kader van verblijf
worden aangeboden, ook buiten de muren van een instelling kan worden aangeboden
en bekostigd. De preciese inhoud en vormgeving van een dergelijk «full
package» is nog in ontwikkeling.Een tweede pijler van het kabinet bij de ontschotting binnen de AWBZ is
het verblijf te beperken tot mensen zonder regiemogelijkheden danwelmensen
die permanent toezicht nodig hebben. Dit voornemen wordt momenteel uitgewerkt
in een invoeringsplan en wordt waarschijnlijk de komende regeerperiode geïmplementeerd.
Door deze maatregelen zal voor een relevant deel van de huidige intramurale
cliënten in de AWBZ het onderscheid tussen intramuraal en extramuraal
feitelijk verdwijnen. Daarmee wordt het intramurale deel opengegooid voor
nieuwe, efficiënte aanbieders en wordt meer ruimte geboden voor andere,
innovatieve, zorgconcepten, zoals ook de ICM-werkgroep bepleit.Het kabinet is zich ervan bewust dat door de bestaande financiële
schotten, strategisch gedrag van zorgverzekeraars en zorgaanbieders niet is
uit te sluiten. Daarmee kunnen deze als een belemmering om vernieuwingen in
de praktijk te brengen, worden ervaren. Echter dit hoeft niet het geval te
zijn. Zorgverzekeraars en zorgaanbieders moeten te allen tijde hun verantwoordelijkheid
nemen om doelmatigheid in de zorg te bevorderen. De gereguleerde marktwerking
met behulp van ondermeer de Wet Marktordening Gezondheidszorg en de Zorgverzekeringswet
zal hen daartoe extra uitdagen.Onderhoud van de tarievenDe RVZ stelt dat het belangrijk is om het systeem van DBC’s tijdig
aan te passen in die zin dat bewezen verbeteringen snel worden opgenomen en
declareerbaar zijn en obsolete DBC’s komen te vervallen of niet meer
vergoed worden. Het kabinet onderschrijft het belang van het onderhoud van
de tarieven in de cure en de care en is van mening dat een nieuwe verbeterde
werkwijze van instellingen in de loop van de tijd als norm moet worden gehanteerd
voor de vaststelling van nieuwe tarieven. Voor andere instellingen wordt het
dan noodzakelijk om het productieproces te verbeteren. VWS zal dit bij de
wetenschappelijke Advies Raad/ het College voor Zorgverzekeringen (CVZ) en
het CTG/ ZAio onder de aandacht brengen.Sinds 1 februari 2005 is de WTG aangevuld met de mogelijkheid om
een apart tarief te vragen voor experimenten met nieuwe behandelingen. Dit
tarief is maximaal 4 jaar geldig waardoor het voor zorgaanbieders aantrekkelijker
is om te innoveren. Na de invoering van de WMG komen er meer mogelijkheden
voor nieuwe tariefstelling, zelfs voor individuele partijen. Hiertoe kunnen
dan voorstellen worden gedaan aan het CTG/ ZAio.B. ToetredingDe ICM-werkgroep is van mening dat de productiviteit in de zorg verhoogd
kan worden door de toetreding van nieuwe zorgaanbieders te stimuleren. Het
uitgangspunt hierbij is een situatie waarbij alle (potentiële) aanbieders
gelijke kansen hebben. In de kapitaallastenbrief van het kabinet (Tweede Kamer,
verslagjaar 2004–2005, 27 659, nr. 52) staat dat instellingen op
termijn risicodragend worden voor hun kapitaallasten. Na het overgangsproces
is er met betrekking tot de bekostiging huisvestingslasten sprake van een
gelijk speelveld. Ter begeleiding van de transitie is het gewenst dat de overheid
kan beschikken over instrumenten die er voor zorgen dat de continuïteit
van zorgverlening door het versterken van concurrentieprikkels niet in gevaar
komt.De ICM-werkgroep pleit waar mogelijk voor versnelling van het in de brief
genoemde tijdpad.Het kabinet is daar op dit moment niet voor. Ten eerste omdat een voorwaarde
voor integrale tarieven een goed functionerende prestatiebekostiging is zowel
in de cure als in de care. Dit heeft nog tijd nodig. Ten tweede wil het kabinet
goed nagaan wat de (positieve en negatieve) financiële effecten op instellingsniveau
zijn van deze integrale tarieven. Die effecten zijn het gevolg
van de overstap van een instellingsspecifiek kapitaallastenbudget naar een
uniform genormeerde vergoeding (reallocatie-effect) en het gevolg van schommelingen
in de afzet. Het kabinet vindt het dan ook realistisch de instellingen voor
het aanpassen aan deze effecten een acceptabele gewenningsperiode te geven.
De gelijksoortige oplossingsrichtingen voor de sectoren cure en care sluiten
echter niet uit dat er tussen de sectoren verschillen zijn in maatvoering
en tempo van het transitieproces.C. TransparantieBeide rapporten hechten, zoals boven al gesteld, veel waarde aan transparantie
van de geleverde prestaties in de zorg. Om goede keuzes te kunnen maken is
inzicht in zowel de inhoud als de kosten daarvan essentieel. Patiënten
en zorgverzekeraars moeten daartoe van zorgaanbieders begrijpelijke en vergelijkbare
informatie krijgen over prestaties, de kwaliteit ervan en de prijs. Publieke
bekendmaking hiervan werkt concurrentie in de hand. Het kabinet onderschrijft
deze noodzakelijke voorwaarde van de vraaggestuurde zorg. Dit sluit aan bij
het kabinetsbeleid zoals beschreven in het kabinetsstandpunt over ICM-deelrapport
Transparantie in de zorg (TK 2004 2005, 29 689, nr. 5).De zorgaanbieders zijn verantwoordelijk voor de kwaliteit van zorg. Standaarden,
normering, richtlijnen en protocollen hoe te handelen dienen daarom door de
aanbieders, in samenwerking met betrokken partijen zoals patiënten en
cliëntenorganisaties, opgesteld te worden. Het kabinet beziet momenteel
of op het gebied van standaarden en normen voor veiligheid de overheid een
meer bepalende en sturende rol zou moeten krijgen. Voor het meten van patiëntenervaringen
vindt het kabinet dat die landelijk op een gestandaardiseerde manier moeten
worden gemeten.De voorbereidingen voor het zorgbrede jaardocument maatschappelijke verantwoording,
waarin individuele zorginstellingen zich op integrale wijze verantwoorden
over o.a. de kwaliteit van zorg, zijn in volle gang. In de care kunnen instellingen
zich al twee jaar (2003 en 2004), op basis van vrijwilligheid, verantwoorden
met het jaardocument. In de cure heeft over verslagjaar 2004 een pilot plaatsgevonden.
Het kabinet streeft ernaar dat de normen die nu voor de care sector worden
ontwikkeld vanaf het verslagjaar 2006 opgenomen zijn in het jaardocument.
Voor de ziekenhuizen is dat nu al het geval. Vanaf 2006 is iedere zorginstelling
verplicht zich aan de hand van het jaardocument te verantwoorden. De jaardocumenten
worden jaarlijks gepubliceerd op www.jaarverslagenzorg.nl en zijn daarmee openbaar en voor een ieder toegankelijk.Om ervoor te zorgen dat patiënten en eventueel hun omgeving hun rol
als vragende partij goed kunnen vervullen is het kabinetsbeleid gericht op
het versterken van hun positie. Enerzijds door goede keuze-informatie over
zorgverzekeraars, zorgaanbieders en mogelijke behandelingen, anderzijds door
versterking van de patiëntenorganisaties zodat deze een sterke positie
kunnen innemen ten opzichte van zorgverzekeraars en zorgaanbieders.D. CultuurBeide rapporten stellen het begrip cultuur als belangrijke voorwaarde
bij vernieuwingen aan de orde. De ICM- werkgroep en de RVZ zijn van opvatting
dat vernieuwingen te weinig en te traag van de grond komen. De zorg kent geen
zakelijke cultuur. Er is sprake van risicomijdend gedrag. Om de gewenste vernieuwingen
in de zorg van de grond te krijgen is het daarom zaak dat de cultuur verandert. De ICM-werkgroep gaat er vanuit dat als door de stelselwijziging de randvoorwaarden
van het zorgsysteem veranderen, dat dan de cultuur in de zorg op termijn ook
zal veranderen. Beide rapporten geven aan dat de huidige bekostigingsystemen
innovaties in principe niet in de weg hoeven te zitten, maar dat deze systemen
onvoldoende stimulansen daartoe geven. De huidige mogelijkheden zouden beter
kunnen worden benut. Instellingen zelf geven aan dat de huidige cultuur remmend
werkt op vernieuwingen. De RVZ en de ICM verwachten beide dat als transparantie
en onzekerheid over de toekomst gecombineerd met een bekostigingssysteem waarmee
nog meer dan nu gedrag gestuurd kan worden, de zorgpartijen wel gedwongen
zullen zijn zelf hun cultuur te veranderen. Zij bepalen dan ook zelf hoe zij
verantwoorde zorg leveren, hoe zij met elkaar omgaan.Het blijkt dat vernieuwingen eerder tot stand komen als professionals
vernieuwen en verbeteren van hun aanbod leuk vinden en als zij voordelen hiervan
zelf kunnen ervaren en houden. Als de hele organisatie betrokken is bij vernieuwingen
gaan de veranderingen sneller en beter. Managers moeten daarom de professionals
de benodigde ruimte geven. Toezichthouders moeten managers hierop weer aanspreken.
Het is daarom van belang dat de cultuur binnen de zorg zakelijker wordt. Dat
verantwoordelijkheden worden genomen, dat men elkaar daarop aanspreekt, dat
afspraak = afspraak geldt, dat waar nodig informatie wordt uitgewisseld en
dat men elkaar vertrouwt.Het Kabinet hecht veel waarde aan de ontwikkeling van deze noodzakelijke
verandering in de cultuur. Daarom zullen partijen waar maar mogelijk aangesproken
worden op hun verantwoordelijkheden. Aan de hand van feitelijke vernieuwingsacties
met belonen en straffen, kunnen partijen aan de realisatie werken. Dat kan
al binnen het huidige zorgsysteem. Met de stelselwijziging wordt de noodzaak
alleen maar groter.Het kabinet is zich er van bewust dat deze noodzakelijke aanpassing van
de cultuur voor iedereen geldt die betrokken is bij het zorgproces. Voor bijvoorbeeld
de zorginstellingen die kwalitatief goede zorg moeten leveren, voor verzekeraars
bij de inkoop van zorg, voor de patiënten bij het meewerken aan genezing
en voor de overheid door zich te beperken tot de randvoorwaarden. De overheid
kan cultuurverandering ondersteunen door bekendheid te geven aan allerlei
goede voorbeelden. De programma’s Sneller Beter en Zorg voor Beter zijn
alom bekend en werpen hun vruchten af. Om goede voorbeelden sneller te verspreiden
is ZonMw een aantal keren de opdracht gegeven hiervoor een speciaal programma
op te zetten. Tot nu toe gaat het om ziekenhuizen, dementie, GGZ. Innovatie
in de care is in ontwikkeling. Deze programma’s zijn bedoeld als een
inhaalslag. Uiteindelijk zullen de zorgpartijen ervoor moeten zorgen dat dergelijke
vernieuwingen een onderdeel van de dagelijkse praktijk zijn.3. AfsluitendBeide rapporten beperken zich hoofdzakelijk tot het VWS-beleid gericht
op (de omgeving van) zorgaanbieders op instellingsniveau. Dit is – gezien
de complexiteit van de materie – een begrijpelijke keuze, maar dat neemt
niet weg dat ook op andere plaatsen aan de onderhavige problematiek gewerkt
wordt. Bijvoorbeeld in de eerstelijnszorg waar een modernisering van de bekostiging
plaatsvindt (het koppelen van beloning en prestaties), een verbetering van
de transparantie (benchmark huisartsenzorg), taakherschikking en het bevorderen
van inhoudelijke samenwerking om domeinen te doorbreken. Verhoging van de arbeidsproductiviteit en een snellere verspreiding van
vernieuwingen is beslist noodzakelijk, maar naar de mening van het kabinet
onvoldoende om de problemen die op ons afkomen het hoofd te bieden. Ook de
komende jaren zullen deze problemen dan ook de nodige aandacht blijven vragen.
Zo wordt de toekomstige schaarste op de arbeidsmarkt door het kabinet langs
meer wegen aangepakt door mensen te stimuleren meer en langer te werken (verhoging
uittredeleeftijd en omvang deeltijdbanen, beperking arbeidsongeschiktheid).
Daarnaast wordt beleid gevoerd om de flexibiliteit op de arbeidsmarkt te verhogen
waardoor werkgevers beter aan hun personeelsbehoefte kunnen voldoen (onder
andere verruiming arbeidstijdenwet).Door technologische ontwikkelingen en de vergrijzing zal de zorgvraag
stijgen. Om dit het hoofd te bieden wordt naast bovengenoemde maatregelen
ook beleid gericht op preventie, zelfredzaamheid en de ontwikkeling van nieuwe
behandelmethoden en geneesmiddelen. Ook deze maatregelen kunnen de (toekomstige)
personeelsvraag beperken. Al dit beleid is niet specifiek gericht op zorginstellingen,
echter niet minder noodzakelijk om kwalitatief goede en toegankelijke zorg
te blijven garanderen.Concluderend kan gesteld worden dat het kabinetsbeleid al een heel eind
gericht is op de voorwaarden van de noodzakelijke vernieuwingen. De verantwoordelijkheden
zijn verdeeld, de vragende en aanbiedende partijen weten wat hen te doen staan,
transparantie van de prestaties helpt om vraag en aanbod beter op elkaar te
laten aansluiten. Dat is pure winst voor de patiënt. Er is het nodige
in gang gezet, maar om toekomstbestendig te zijn zal er nog veel werk verzet
moeten worden door alle partijen.De Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport,J. F. HoogervorstDe Minister van Economische Zaken,L. J. BrinkhorstXNoot1Ter inzage gelegd bij het Centraal Informatiepunt Tweede Kamer. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-29689-35.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl