Goedkeuring verdrag tussen Nederland en Benin, Bhutan en Costa Rica inzake duurzame ontwikkeling; Memorie van antwoord
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 19951996-23949, nr. 16a

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum ontvangst

08-02-1996

Eerste Kamer der Staten-Generaal

1995-1996

23949 nr. 16a

06-02-1996

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamWederkerigheidOverige vragenOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 23949Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 28 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
23 949Goedkeuring van de op 21 maart 1994 te Noordwijk tot stand gekomen verdragen
tussen het Koninkrijk der Nederlanden en, respectievelijk, de Volksrepubliek
Benin, het Koninkrijk Bhutan en de Republiek Costa Rica inzake duurzame ontwikkelingnr. 16aMEMORIE VAN ANTWOORDOntvangen 6 februari 1996De regering heeft met belangstelling kennis genomen van de vragen en opmerkingen
van de verschillende fracties.Allereerst zal op het begrip «wederkerigheid» binnen het kader
van de verdragen, zoals door de verschillende fracties aan de orde gesteld,
ingegaan worden, en vervolgens op de overige in het voorlopige verslag gestelde
vragen, waarbij de indeling van het verslag zal worden aangehouden. Wederkerigheid1Ten aanzien van de opvattingen van de regering met betrekking tot het
begrip wederkerigheid moge worden verwezen naar de notitie die daarover heden
door de regering aan de Kamers is aangeboden. In die notitie is het begrip
wederkerigheid in zijn bredere context geplaatst. Tevens is daarbij gevoegd
de uitkomst van het door de Tweede Kamer gevraagde overleg met de partner-landen
over de nadere precisering van het begrip wederkerigheid.Samenvattend kan het Nederlandse standpunt, hetgeen blijkens de uitkomst
van bovengenoemd overleg ook het standpunt van de partnerlanden is, als volgt
worden weergegeven.Het gaat om een samenwerking die in het wederzijds belang is van de verdragspartners
waarbij men wederzijds profijt wenst te trekken van de sterke punten van de
verdragspartner. Het gaat daarbij niet om een vorm van samenwerking die leidt
tot een inmenging in elkaars beleid of inbreuken op de soevereiniteit van
de verdragspartners. De basis van de samenwerking dient te zijn: wederzijds
respect en vertrouwen. Daarbij zij nadrukkelijk gesteld dat wederkerigheid
geen doel in zich zelf is en, met de begrippen gelijkwaardigheid en participatie,
instrumenteel is voor het bereiken van duurzame ontwikkeling. De uitvoering
van de verdragen zal een proces dienen te zijn dat geleidelijk vorm zal krijgen
en dat niet overhaast dient te geschieden. De sleutelbegrippen daarbij zijn
geleidelijkheid, zorgvuldigheid, realiteitszin en behoedzaamheid.Zoals uit bovengenoemde notitie kan worden afgeleid houdt het begrip wederkerigheid
in het delen van elkaars ervaringen met duurzame ontwikkeling en daarop gerichte
oplossingen. De verdragen kunnen door die communicatie en het delen van ervaringen
derhalve ook een bijdrage leveren aan het denken over duurzame
ontwikkeling in Nederland, en wellicht op termijn eveneens aan verdere ontwikkelingen
in het Nederlandse beleid. Overige vragenDe leden van de fractie van de VVD vragen zich af op grond van welke ervaringen
de Minister voor Ontwikkelingssamenwerking van oordeel is dat de verdragen
nodig zijn om NGO's goed te laten opereren en ook anderszins afspraken over
maatschappelijke uitwisselingen te maken.Ook zonder een kader van door nationale overheden gesloten verdragen zijn
NGO's en maatschappelijke organisaties zeer wel in staat tot het maken van
afspraken en het komen tot uitwisselingen, antwoorden wij deze leden. De verdragen
zijn evenwel voor de betreffende overheden wel het middel bij uitstek om tegenover
elkaar uit te spreken dat zij bereid zijn dergelijke afspraken en uitwisselingen
uitdrukkelijk te bevorderen, en waarom.Ondergetekenden hebben met waardering kennis genomen van de in de aanhef
op bladzijde 2 van het voorlopig verslag positief geformuleerde vragen van
de leden van de CDA-fractie over het uitgangspunt dat aan de verdragen ten
grondslag ligt. Zij hebben waardering voor de voorzichtigheid waartoe deze
leden hen oproepen bij de uitwerking van datgene waartoe verdragpartners zich
wensen te verplichten, en tot het hanteren van een tijdspad daarbij dat realistisch
is en het draagvlak voor het initiatief niet in gevaar brengt. Het is dan
ook op die wijze dat zij bij de uitwerking van de verdragen te werk willen
gaan.De vraag van leden van de fractie van het CDA en van leden van de D66-fractie,
of er andere landen zijn die hun Agenda 21-verplichtingen in bilaterale verdragen
hebben vertaald, wordt door de regering ontkennend beantwoord. Enkele landen –
met name Zweden, Zwitserland, Canada en Japan – hebben zich wel laten
informeren over de bilaterale verdragen die Nederland heeft afgesloten. De
Swedish International Development Authority (SIDA) onderwerpt het Nederlandse
verdragsmodel thans aan een nadere analyse. In Zwitserland start de Swiss
Coalition of Development Organizations een driejarige campagne die beoogt
de regering van dat land soortgelijke verdragen te doen afsluiten.Door de Canadian Council for International Cooperation zijn diverse policy
papers gepubliceerd waarin bilaterale verdragen worden besproken. Op grond
van deze ontwikkelingen kan niet op voorhand worden aangenomen dat Nederland
ook in de toekomst alleen blijft in de verwezenlijking op deze wijze van dit
onderdeel van Agenda 21.De regering heeft in afwachting van de afronding van de goedkeuringsprocedure
overigens gekozen voor een terughoudend beleid met betrekking tot de informatieverschaffing
over de verdragen aan andere landen, waaronder de EU-partners. Een uitzondering
hierop vormt de informatieverstrekking aan donoren die een relatie hebben
met de drie andere verdragslanden.De leden van de fractie van het CDA vragen zich voorts af of het niet
meer in de rede had gelegen om verdragen af te sluiten met landen waarvan
de uitgangssituatie min of meer gelijk is.De regering is van mening dat dit minder voor de hand lag, omdat de ontstaansbasis
van de verdragen nauw verbonden is met nieuwe inzichten over mondiale duurzame
ontwikkeling zoals ontstaan rond de UNCED conferentie in Rio de Janeiro in
1992. Herverdeling van milieugebruiksruimte is in dit verband een centrale
notie. Herverdeling veronderstelt samenwerking tussen landen met een groot
respectievelijk gering milieubeslag.Samenwerking met landen die met Nederland vergelijkbaar zijn, veronderstelt
veeleer dat vermindering van een ieders beslag op milieugebruiksruimte
het uitgangspunt is. De regering acht dit streven evenzeer belangrijk en spant
zich langs andere wegen in om daarover afspraken te maken, bijvoorbeeld in
het kader van de Europese Unie.Ten aanzien van de vraag van de leden van de fractie van het CDA, waarom
de keuze is gevallen op een drietal landen die in de internationale fora van
marginale betekenis zijn, diene het volgende.De regering erkent dat met name Bhutan en Benin in de internationale fora
van marginale betekenis zijn. Met betrekking tot Costa Rica wijst de regering
op het feit dat dit land in 1996 als voorzitter van de G-77 optreedt en een
actieve en prominente rol speelt in de bijeenkomsten van de partijen bij zowel
het Klimaatverdrag als het Verdrag inzake Biodiversiteit. Dat de verwezenlijking
van deze verdragen op de globale milieuproblematiek slechts zeer fractionele
betekenis heeft, is juist vanuit een louter kwantitatief perspectief. De regering
meent evenwel dat de betekenis van de verdragen eerder in kwalitatief opzicht
van betekenis is.Voornoemde leden vroegen zich af of in dit stadium niet beter volstaan
kan worden met bilaterale relaties in plaats van één intensieve
vierhoeksrelatie.In het licht van het voorafgaande moge het duidelijk zijn dat voorzichtigheid
en realiteitszin ook de leidende criteria zijn en zullen blijven bij de uitwerking
van aanzetten voor relaties in het kader van de verdragen die het bilaterale
niveau overschrijden. Zulks betekent overigens niet dat dergelijke vierhoeksrelaties
volledig achterwege zullen blijven. Een recent voorbeeld van een dergelijke
relatie is de afspraak om als follow-up van de Vierde Wereld Vrouwen Conferentie
een gemeenschappelijk platform tot stand te brengen voor het uitwisselen van
ideeën over duurzame ontwikkeling en de uitvoering van het Platform for
Action uit Beijing.Tevens is afgesproken dat de vier landen, tezamen met UNDP, zullen werken
aan een genderspecifieke toespitsing van de Human Development Index.De leden van de fractie van het CDA onderschrijven met overtuiging het
uitgangspunt van de gelijkwaardigheid, zij vragen zich echter af wat dit in
de ontwikkelingshulprelatie voorstelt. Het hanteren van het beginsel van de
gelijkwaardigheid betekent naar de mening van ondergetekenden inderdaad dat
Nederland accepteert dat de partnerlanden opvattingen kunnen hebben over mensenrechten,
of over het Nederlandse ontwikkelingsbeleid die niet door Nederland worden
gedeeld. Dit betekent derhalve de bereidheid om, waar het betreft de financiering
van activiteiten in het kader van ontwikkelingssamenwerking, afstand te doen
van geformuleerd Nederlands beleid, en, tezamen met de partners nieuwe kaders
te formuleren die voor de betreffende relaties zullen gelden.Het vertrouwen dat op basis van gelijkwaardigheid aan de betreffende regeringen
en particuliere instanties in de betrokken landen wordt gegeven, is dat zij
het ondernemerschap, het engagement en de kwaliteit hebben om de in de verdragen
overeengekomen doelstellingen te bereiken. De vraag van de leden van het CDA met betrekking tot het uitgangspunt
van de participatie kan positief worden beantwoord. Bij de invoering van projecten
in het kader van de verdragen is zowel in Nederland als in de partnerlanden
sprake van aanzienlijke eigen inspanningen van betrokken organisaties.Een voorbeeld van (eigen) investeringen van het Nederlands bedrijfsleven
is de stichting FACE die met de regering van Bhutan in onderhandeling is over
een investering in de bosbouwsector.Met Triodosbank en Rabobank vinden besprekingen plaats over samenwerking
in het kader van de verdragen, waarbij uitdrukkelijk sprake zal zijn van eigen
investeringen. Diverse bedrijven (EcoFair; Eosta) zijn voornemens binnenkort
ecologische producten uit respectievelijk Benin en Costa Rica op eigen kracht
op de Nederlandse markt te introduceren. De aanwezigheid van bilaterale verdragen wordt in deze laatste gevallen
benut in de marketingstrategie.In de meeste projecten van non-profit organisaties is sprake van eigen
fondswerving, c.q. beschikbaarstelling van eigen (personele en financiële)
middelen. Dit geldt ook voor diverse projecten die door het Ministerie van
Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer worden uitgevoerd,
zoals het Joint Implementation Project. Verschillende projecten die door Nederlandse
maatschappelijke organisaties zijn uitgevoerd hadden en hebben mede ten doel
om fondsen te werven voor investeringen in de partnerlanden. Zowel de Vereniging
Milieudefensie als het Zeeuws Platform Duurzame Ontwikkeling hebben bijvoorbeeld
gelden ingezameld die worden aangewend voor de installatie van zonnepanelen
in Bhutan.Het engagement van brede maatschappelijke groeperingen wordt zichtbaar
in deelname aan delegatiebezoeken, workshops en de diverse geledingen van
Ecooperation (Raad van Advies, landenen themagroepen) waarbij louter vergoeding
van reis- en verblijfskosten plaatsvindt. Daarnaast zijn en worden door maatschappelijke
organisaties regelmatig activiteiten ontplooid die ten doel hebben een breder
publiek en/of de eigen leden te informeren over de verdragen, zonder dat Ecooperation
daar op enigerlei wijze bij is betrokken. Zo heeft het Platform voor Duurzame
Ontwikkeling in het voorjaar van 1995 een Nationaal Duurzaamheidsdebat georganiseerd
over de verdragen. Deze activiteit werd uit eigen middelen (20 000 gulden)
gefinancierd.Met betrekking tot de participatie in Bhutan, Benin en Costa Rica vroegen
de leden van het CDA of deze uitstijgt boven de financiële relatie en
waarin eigen betrokkenheid, eigen inspanning en eigen fondswerving zichtbaar
wordt.Ook hierop kan bevestigend worden geantwoord. Zo zijn bijvoorbeeld aan
het nationaal mechanisme in Bhutan thans drie vaste stafleden verbonden die
door de overheid van Bhutan worden betaald (de Koning van Bhutan betoont een
actieve interesse). In Costa Rica is bij de meeste projecten een eigen bijdrage
van de uitvoerende organisatie aanwezig die varieert van 10 tot 50% van het
totale budget. De betrokkenheid van zowel de regering als 200 tot 400 maatschappelijke
organisaties in Costa Rica is opvallend intensief.Terzake van de vragen van de leden van het CDA naar de op afstandplaatsing
van de uitvoering van de verdragen, dienen het volgende.De primaire doelstelling van het in Nederland op afstandplaatsen van de
uitvoeringsactiviteiten van de verdragen is te herleiden tot de kern van het
beginsel van de participatie, dat wil zeggen het streven naar een brede en
diepe verworteling in de Nederlandse samenleving. Ondergetekenden zien voor
een dergelijke verworteling, waarvoor de ijkpunten werden aangeduid in de
betreffende vragen van de leden van het CDA, inderdaad voldoende perspectief.
Daarbij menen ondergetekenden overigens dat die verworteling eerder in een
proces van jaren zal dienen te worden gerealiseerd dan dat daarvan op korte
termijn hoge verwachtingen zullen mogen worden verwacht. Participatie zal
het resultaat moeten zijn van een autonome ontwikkeling, en niet van overfacilitering.
Wat dat betreft houden ondergetekenden zich voor ogen dat ook de belangrijke
rol van de Nederlandse medefinancieringsorganisaties in het totaal van de
relaties van Nederland met ontwikkelingslanden, inclusief de financiering
van een deel van de activiteiten van die organisaties, niet van de ene dag
op de andere is ontstaan.De leden van voornoemde fractie stelden tenslotte vragen inzake de verdragsvorm
en de tijdsduur van de verdragen. Een verdrag vormt naar de mening van de
regering de juridisch en volkenrechtelijk juiste manier om een onderwerp als
het onderhavige te regelen; de voorziene samenwerking brengt immers voor partijen
over en weer rechten en verplichtingen met zich mee. Als een partij in dat
kader bijvoorbeeld financiële verplichtingen aangaat, is het goed te
weten dat de andere partij zich heeft verplicht tot activiteiten,
zonder welke de bedoelde uitgaven weinig of geen zin zouden hebben.Het opnemen van een beperkte looptijd in een verdrag is zoals eerder gesteld
(zie de brief d.d. 1 juni 1995 van de eerste ondergetekende aan de Voorzitter
van de Tweede Kamer, Kamerstukken II 1994/95, 23 949, nr. 7), niet gebruikelijk
en zou als een teken van wantrouwen kunnen worden opgevat. Bovendien bestaat
dan het risico dat geplande en lopende activiteiten onder het verdrag op een
willekeurig tijdstip moeten worden afgebroken, als de verlenging niet tijdig
kan worden geregeld. Thans zijn de verdragen voor onbepaalde tijd aangegaan,
en kunnen na hun inwerkingtreding op elk gewenst moment, ook op termijn, na
verkregen parlementaire goedkeuring daarvoor worden opgezegd.Voor de vraag van de leden van D66 of in België en Luxemburg alsmede
bij de 14 EU-partners vergelijkbare verdragen zijn afgesloten dan wel in voorbereiding
zijn verwijzen wij naar het antwoord terzake aan de leden van de fractie van
het CDA.In antwoord op de vragen van de leden van de fractie van GroenLinks met
betrekking tot de goedkeuring van de respectieve verdragen in de drie partnerlanden
zij het volgende vermeld. In Benin is het verdrag nog niet door het parlement
behandeld. De verwachting is echter dat dit spoedig zal kunnen gebeuren.De autoriteiten van Bhutan hebben per brief van 17 oktober jl. laten weten,
dat aan hun kant aan alle vereiste procedures is voldaan, zodat het verdrag
wat Bhutan betreft in werking kan treden. In Costa Rica is de parlementaire
behandeling enige tijd opgeschort geweest, omdat er aldaar bij nader inzien
de voorkeur aan werd gegeven, de uitvoerende Costaricaanse instantie niet
bij name in het verdrag te noemen, in verband met mogelijke toekomstige wijzigingen.
Een verdragswijziging terzake is onlangs overeengekomen, zodat de betreffende
passage voor Nederland en Costa Rica gelijk komt te luiden. Deze verdragswijziging
zal binnenkort ter stilzwijgende goedkeuring aan de Staten-Generaal worden
overgelegd. Inmiddels is het verdrag, alsmede de wijziging van het verdrag,
in september jl. door het parlement van Costa Rica goedgekeurd.Indien de verdragen in Nederland niet zouden worden goedgekeurd, zullen
de verdere voorbereiding en uitvoering bij de partners ongetwijfeld worden
afgebroken. Naar aanleiding van het voorstel van de leden van de fractie van
GroenLinks, om te onderzoeken of milieu-investeringen in Costa Rica, Bhutan
en Benin onder de fiscale stimuleringsregeling voor groenprojecten kunnen
vallen, diene het volgende. Op dit moment is de fiscale stimuleringsregeling
«Regeling voor groenprojecten» nadrukkelijk bestemd voor projecten
in Nederland. In de regeling is evenwel al aangegeven dat in een later stadium
overwogen zal worden in hoeverre ook buitenlandse projecten onder de regeling
kunnen vallen.Voor wat betreft projecten in Costa Rica, Bhutan en Benin zij vooropgesteld
dat die projecten moeten passen in de termen van de verdragen die door Nederland
met die landen worden gesloten. Het gaat dus om de aard van de projecten.
Vervolgens dienen deze projecten te voldoen aan de bedoeling van de fiscale
groenregeling. Het is verwachtbaar dat er projecten zullen zijn die in deze
zin zullen kwalificeren. De «Regeling voor groenprojecten» zal
dan mede inhoud aan het verdrag kunnen geven. Overigens zullen we niet de
ogen mogen sluiten voor feitelijke uitvoeringstechnische zaken zoals controleerbaarheid.
De fiscale groenregeling begint nu in Nederland van de grond te komen, maar
de ervaring is nog beperkt. Voor concrete projecten in de genoemde landen
is het nog te vroeg. De regering wil daarom de fiscale groenregeling nu nog
niet aanpassen, maar in 1996 opnieuw bekijken of de ontwikkelingen een wijziging
van de regeling dan opportuun maken.Op de vraag van voornoemde leden hoe bereikt kan worden dat de DOV's
uitgroeien tot meer dan klasssieke bilaterale ontwikkelingsrelaties, en hoe
een en ander vorm moet krijgen in een land als Bhutan, antwoord de regering
het volgende.In Bhutan is het aantal organisaties dat los van de overheid opereert
beperkt. Als het participatiebeginsel gereduceerd wordt tot de vraag of er
NGO' s aanwezig zijn, geeft de invulling daarvan in Bhutan dientengevolge
reden tot bezorgdheid. De regering is echter van mening, dat in Bhutan voldoende
institutionele mechanismen aanwezig zijn om een open relatie tussen burgers
en regering te waarborgen en om de «civil society» haar eigen
specifieke rol te laten vervullen in het ontwikkelingsproces. Met name het
streven naar decentralisatie en consultatie van belangengroepen waaronder
niet op de laatste plaats de autonome monastische instituties, verdient in
dit verband vermeld te worden.In de uitvoering van verdragsactiviteiten zijn diverse mogelijkheden voor
een «mens tot mens» benadering aanwezig en benut.De Bhutaanse Kamer van Koophandel is uitdrukkelijk betrokken in de Bhutaanse
counterpartstructuur. Er bestaan plannen om lagere scholen, regio's en natuurparken
uit beide landen met elkaar te «twinnen». De mogelijke inschakeling
van de, in Bhutan zeer belangrijke, organisatie van Bhudistische monniken
wordt thans, nadat de bereidheid tot het leggen van dergelijke kontakten door
hen is geïndiceerd, met levensbeschouwelijke organisaties in Nederland
besproken.Op de vraag van de leden van GroenLinks hoe het verdrag met Bhutan op
lange termijn valt te handhaven met de mensenrechtensituatie aldaar en op
welke wijze Nederland invloed probeert uit te oefenen, antwoordt de regering
dat de mensenrechten regelmatig onderwerp zijn van overleg in de kontakten
tussen beide landen. De overheid van Bhutan is zich bewust van de bezorgdheid
die in Nederland en in de internationale gemeenschap leeft met betrekking
tot de mensenrechtensituatie.De gesprekken tussen vertegenwoordigers van Bhutan en Nepal die sedert
1991 over deze kwestie plaatsvinden hebben geleid tot overeenstemming over
de wijze waarop een oplossing zal worden gezocht. Tot de uitvoering van de
gemaakte afspraken is het echter nog niet gekomen. Het gebruik van de term
«etnische zuivering» voor de situatie die is ontstaan bij de toepassing
van de nationaliteitswetgeving en een strakker beleid tegen illegale vestiging
gaat ondergetekenden te ver.Dit neemt niet weg dat zorg gerechtvaardigd is over het uitblijven van
een oplossing. Nederland spant zich, samen met andere landen, in om deze te
bespoedigen.Voornoemde leden vragen voorts welke activiteiten in het kader met het
verdrag van Costa Rica worden ontplooid.Naar aanleiding van berichten over de veiligheid van mensen uit de Costaricaanse
milieubeweging die in de DOV's participeren, dienen dat door de regering van
Costa Rica een onafhankelijke commissie werd ingesteld die inmiddels een onderzoek
heeft uitgevoerd naar de doodsoorzaak van de Heer David Maradiaga.De regering heeft via de Nederlandse Ambassade te San José, Costa
Rica, van haar ongerustheid over de veiligheid van mensen uit de Costaricaanse
milieubeweging blijk gegeven.Hoewel het onderzoek formeel nog niet is afgerond, werd daarbij uit betrouwbare
bron vernomen dat ervan wordt uitgegaan dat Maradiaga een natuurlijke dood
is gestorven; er werden namelijk geen sporen van vergif gevonden op het lichaam.
Voorts bleek dat in de morgue een vergissing werd gemaakt met betrekking tot
de identificatievan het slachtoffer. Derhalve werd lange tijd ontkend dat het lichaam
van Maradiaga zich in de morgue bevond. De vergissing werd veroorzaakt door
de onervarenheid van een net aangestelde nieuwe medewerker. De Minister voor Ontwikkelingssamenwerking,J. P. PronkDe Minister van Buitenlandse Zaken,H. A. F. M. O. van MierloDe Minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer,M. de Boer XNoot1 De notitie betreffende dit onderwerp is ter inzage gelegd op het Centraal
 Informatiepunt onder griffienr. 117073. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-19951996-23949-16a.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl