Justitiële inrichtingen; Brief minister over de justitiële jeugdinrichting Den Engh
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-06 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 24587, nr. 131

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

12-07-2005

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2004-2005

24587 nr. 131

29-06-2005

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamAd 1. De recidivecijfers van Den EnghAd 2. Aanpassingen van de SGS-methodiekAd 3. Aanbevelingen rapport Inspectie Jeugdzorg: «De
grenzen van Den Engh»OndertekeningLichaamRECIDIVE ONDER EX-PUPILLEN VAN DEN ENGHKanttekeningen bij een recidivemetingB.S.J. Wartna – WODC – Juni 2005BEVINDINGENOmvang onderzoeksgroep/uitvalHet tijdstip van de metingControlegroepCONCLUSIEAANBEVELINGReferenties
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 24587Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 30 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
24 587Justitiële Inrichtingennr. 131BRIEF VAN DE MINISTER VAN JUSTITIEAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 29 juni 2005Tijdens het algemeen overleg van 9 juni 2005 over de justitiële
jeugdinrichting Den Engh heb ik u een brief toegezegd over:1. de recidivecijfers van de justitiële jeugdinrichting Den Engh;2. de aanpassingen van de SGS-methodiek naar aanleiding van het DSP-rapport
(in september 2005);3. de afspraken met Den Engh naar aanleiding van het rapport van de Inspectie
Jeugdzorg: «De grenzen van Den Engh».Met deze brief doe ik die toezegging gestand.Ad 1. De recidivecijfers van Den EnghHet WODC heeft een eerste analyse gemaakt van de recidivecijfers van Den
Engh in het licht van de recidivemonitor. Kortheidshalve verwijs ik naar de
in de bijlage opgenomen bevindingen van het WODC. Het WODC constateert dat
de algemene recidive onder jeugdigen die het SGS-programma bij Den Engh gevolgd
hebben voor de periode 1997–2000, niet wezenlijk afwijkt van de andere
justitiële jeugdinrichtingen. Het WODC zal nader onderzoek doen hoe het
verschil in recidivecijfers tussen de dissertatie van de heer Jonker, waarnaar
de Kamer tijdens het algemeen overleg verwezen heeft, en de recidivemonitor
verklaard kan worden. Ik verwacht de Kamer daar begin 2006 over te kunnen
informeren.In mijn brief van 2 juni 2005 alsmede tijdens het voornoemde algemeen
overleg heb ik benadrukt dat mijn beleid gericht is op de bevordering van
die programma's die perspectief bieden dat een moeilijke categorie jongeren
wordt afgehouden van verder afglijden naar een criminele carrière.
Ik ben bereid initiatieven te ondersteunen die afwijken van de gebruikelijke –
naar de huidige stand van de wetenschap verantwoorde – werkwijze, mits
er zicht is op dan wel vertrouwen bestaat in een effectieve aanpak. Idealiter
zou de effectiviteit van een aanpak afgeleid kunnen worden uit een lagere
recidive, maar daarbij passen enige kanttekeningen.1. de mate van recidive wordt door meer factoren bepaald dan alleen de effectiviteit van de interventie. Daarbij valt te denken aan factoren
als nazorg, de persoon van de dader, zijn directe leefomgeving;2. er moet voldoende tijd zijn tussen het einde van de interventie en
de recidivemeting. De dader moet als het ware voldoende gelegenheid hebben
om te kunnen recidiveren;3. om de effectiviteit te kunnen meten moet sprake zijn van een voldoende
grote populatie en bij voorkeur ook van een controlegroep.Gegeven deze condities moet voorzichtigheid betracht worden bij de interpretatie
van cijfers en waardering van de methodiek.Op basis van de bijgevoegde bevindingen van het WODC en het eerder aan
u toegezonden DSP-rapport ben ik niet zonder meer overtuigd van de effectiviteit
van de SGS-methodiek. Ik heb reeds aangegeven dat ik desondanks besloten heb
vooralsnog door te gaan met de SGS-methodiek en zal bezien welke aanpassingen
ik nodig acht.Ad 2. Aanpassingen van de SGS-methodiekTijdens een overleg met de leiding van RJI Den Engh, het WODC, de DJI
en externe deskundigen dat op 19 juni jl plaatsvond, is gesproken over
de SGS-methodiek en de aanbevelingen tot aanpassing. De deelnemers deelden
de volgende uitgangspunten.1. Bij de inzet van iedere methodiek zijn de criminogene factoren van
de individuele jongere factoren van grote betekenis. De methodiek dient er
aantoonbaar aan bij te dragen dat de jongere na zijn verblijf in Den Engh
beter is toegerust voor zijn functioneren in de samenleving. Daarom zal tevoren
voor iedere jongere in kaart moeten worden gebracht aan welke risicofactoren
op welke wijze tijdens het verblijf in de inrichting aandacht wordt besteed.
Daarbij worden ook de beschermende factoren betrokken.2. De resultaten dienen overdraagbaar te zijn naar degenen die na het
verblijf in Den Engh de begeleiding van de jongere moeten overnemen. In deze
nazorg zal op een duidelijke wijze moeten zijn voorzien.3. Het bijzondere karakter van de SGS-methode bestaat uit de inzet van
de groep als middel om de jongere in zijn ontwikkeling
te stimuleren. Het inzetten van de groep mag geen doel op zich zijn.De aanbevelingen van de DSP-groep hebben in hoofdzaak betrekking op het
bevorderen van de individuele ontwikkeling van de jongere. Tijdens het overleg
is afgesproken dat in de zomermaanden met deelname van enkele wetenschappers
verder zal worden doorgesproken over de wijze waarop binnen de SGS-methode
de individuele ontwikkeling van de jongere en diens terugkeer in de maatschappij
beter tot zijn recht kunnen worden gebracht. Overeenkomstig het verzoek van
de Kamer zal ik u hierover in september nader informeren.Ad 3. Aanbevelingen rapport Inspectie Jeugdzorg: «De
grenzen van Den Engh»De aanbevelingen uit het rapport dat ik u 18 januari 2005 (Tweede
Kamer 2004/05, 29 800 VI, nr. 104) toezond betreffen kort samengevat
het verduidelijken van de sturingsrelatie tussen het hoofdkantoor DJI en de
rijksinrichting Den Engh, tot uiting komend in het maken van heldere afspraken
over de naleving van wet- en regelgeving.Uitgangspunt is dat geen onduidelijkheid mag bestaan over wijze waarop
wet- en regelgeving binnen de instelling wordt toegepast. De minister van
Justitie dient ervan verzekerd te zijn dat hij zijn verantwoordelijkheid voor
het welzijn van de gedetineerde jongeren volledig en op juiste wijze kan uitoefenen.
De praktijk dient voor het hoofdkantoor voldoende inzichtelijk te zijn en
strijd met wet- en regelgeving dient vermeden te worden. Een bijzonder aspect daarbij is de spanning tussen de SGS-methodiek die
Den Engh hanteert en de wet- en regelgeving die de positie van het individu
centraal stelt. Er zijn praktische oplossingen gezocht en gevonden die recht
doen aan zowel het kunnen uitvoeren van de groepsmethodiek als het belang
van transparantie en een rechtmatige taakuitoefening binnen de organisatie
van de rijksjeugdinrichting.Deze werkafspraken betreffen kort samengevat:1. de verbetering van de interne en externe communicatie en vergroting
van de transparantie;2. de versterking van het personeelsbeleid bij seksuele intimidatie, agressie
en geweld;3. de toepassing van de procedure bij onttrekkingen conform de Beginselenwet
justitiële jeugdinrichtingen (Bjj) met opstelling van een protocol;4. de samenstelling en instroom van groepen;5. de verbetering van de registratie van de verblijfplaats van de jeugdige;6. de verbetering van het besluitvormingsproces over individuele verlofverlening
en de rechtspositie van ouders en jeugdigen;7. de harmonisatie van de voorbereiding van de terugkeer naar de maatschappij
met de Bjj;8. de individuele besluitvorming over de bezoekregeling;9. de individuele besluitvorming over de bestraffing;10. de aanpassing van de huisregels over het gebruik van inrichtingskleding;11. de handhaving van de Bjj ten aanzien van de post.Tijdens het algemeen overleg is meer specifiek ingegaan op de afspraken
(punt 4) bij de samenstelling van de groepen. Zij zouden er feitelijk toe
(kunnen) leiden dat de SGS-methodiek niet kan worden uitgevoerd. De SGS-methode
is slechts geschikt voor bepaalde groepen. Ik onderschrijf dan ook het belang
van een goede selectie van de jongeren. Bij de plaatsing van de jongeren vindt
steeds uitgebreid overleg met Den Engh plaats. Daarbij kan er discussie zijn
over de geschiktheid van een jongere voor een specifieke groep. Ik meen dan
ook dat zoveel mogelijk rekening gehouden moet worden met de inzichten van
de instelling. Daaraan heb ik wel grenzen gesteld. Geschiktheid is ook geen
absoluut gegeven. De noodzaak om op enig moment een jongere in een justitiële
jeugdinrichting te plaatsen kan onder omstandigheden de doorslag geven, ook
wanneer deze jongere niet in alle opzichten aan het profiel van Den Engh voldoet.
Een dergelijke situatie zal zich met name in tijden van capaciteitsnood en
het bestaan van wachtlijsten kunnen voordoen.Tenslotte meld ik u dat is afgesproken dat de afspraken tussen het hoofdkantoor
DJI en de rijksinrichting Den Engh over 3 maanden gezamenlijk worden geëvalueerd.De Minister van Justitie,J. P. H. Donner RECIDIVE ONDER EX-PUPILLEN VAN DEN ENGHKanttekeningen bij een recidivemetingB.S.J. Wartna – WODC – Juni 2005In het proefschrift Niet opsluiten, maar opvoeden doet Jonker (2004) verslag van een recidivemeting onder ex-bewoners
van behandelinrichting Den Engh. De directie Justitieel Jeugdbeleid (DJJ)
en de dienst Justitiële Inrichtingen (DJI) hebben het WODC gevraagd de
meting van commentaar te voorzien. Leidraad bij de beoordeling van de recidivemeting
vormt de publicatie Evaluatie van daderprogramma's,
een handleiding voor onderzoek naar de effecten van strafrechtelijke interventies
gericht op het terugdringen van de recidive onder justitiabelen (Wartna, 2004).Het onderzoek van Jonker werd uitgevoerd op een groep van 46 jongeren
die de inrichting in de loop van 2001 en 2002 heeft verlaten. Van deze groep
is op basis van gegevens uit het justitiële documentatiesysteem (JDS)
nagegaan, welk percentage binnen 1 jaar na het vertrek (opnieuw) in aanraking
is gekomen met Justitie vanwege het plegen van een misdrijf. Een dergelijke
operationalisering van het recidivebegrip wordt ook gehanteerd binnen de WODC-Recidivemonitor.
Dit maakt het mogelijk onderzoeksuitkomsten te vergelijken. Jonker meldt dat
na 1 jaar slechts 9%van de groep heeft gerecidiveerd (p. 175). Dit is
uitzonderlijk laag. In de gehele JJI-sector – dus inclusief de opvanginrichtingen –
bedraagt het vergelijkbare percentage 41%; voor de behandelinrichtingen is
de algemene recidive na 1 jaar 32% (Wartna, El Harbachi en Van der Laan, 2005).BEVINDINGENBij de recidivemeting zoals beschreven in het proefschrift van Jonker
is een drietal belangrijke methodologische kanttekeningen te plaatsen. De
eerste heeft betrekking op het lage onderzoeksaantal en de uitval van respondenten,
de tweede op het tijdstip waarop de meting plaatsvond en de derde op de gebruikte
controlegroep.Omvang onderzoeksgroep/uitvalDe recidivemeting vindt plaats op een kleine groep. De onderzoeksgroep
bestaat uit slechts 46 jongeren. Bij dergelijke aantallen spelen toevalsfluctuaties
een grote rol. Om aannemelijk te maken dat de SocioGroepsStrategie –
de aanpak die in Den Engh wordt gehanteerd – effectief is, zet Jonker
de recidive onder zijn onderzoeksgroep af tegen de resultaten van een meting
onder 378 ex-pupillen van justitiële behandelinrichtingen (Van der Heiden-Attema
en Wartna, 2000). In deze groep bedraagt het percentage recidivisten na 1
jaar (volgens Jonker althans) 38,4% (p. 174). Hij toetst het verschil tussen
de onderzoeks- en controlegroep niet. Dat is opmerkelijk, want met een formele
toets kan worden vastgesteld of het gevonden verschil statistisch significant
is of aan het toeval moet worden toegeschreven.Wat verder opvalt, is dat er tijdens het verloop van het onderzoek sprake
was van een groot aantal afvallers (32%). Het onderzoek startte met 68 respondenten,
terwijl uiteindelijk slechts van 46 jongeren de recidive kon worden nagegaan.
Als redenen voor de uitval worden genoemd: overplaatsingen, verlengingen van
het verblijf, opheffing van de maatregel en onttrekkingen (p. 161 en p. 172).
Gelet op deze gronden, ligt de conclusie voor de hand dat er sprake is geweest
van selectieve uitval. Men mag veronderstellen dat de jongeren van wie de
recidive niet werd nagegaan, een grotere kans hadden om te recidiveren dan
de respondenten die regulier zijn uitgestroomd. De grote uitval
van respondenten zou een van de redenen kunnen zijn waarom de recidive in
dit onderzoek zo laag uitvalt. Bij onderzoek naar de effecten van interventieprojecten
moet ook de recidive worden berekend van de personen die de interventie voortijdig
afbreken. Anders ontstaat er een te rooskleurig beeld van de uitkomsten van
het project.Het tijdstip van de metingEen andere reden voor het lage recidivepercentage dat Jonker vindt zou
het tijdstip van de meting kunnen zijn. Als men 1 jaar na het vertrek van
een jongere uit Den Engh bij de CJD in Almelo de justitiële documentatie
opvraagt, is de kans groot dat een eventueel nieuwe zaak nog niet in het JDS
is geregistreerd. Om het 1-jarige recidivepercentage betrouwbaar vast te stellen
moet per persoon een wachttijd (van nog eens een jaar) worden ingebouwd.1 Onduidelijk is of dat in dit onderzoek gebeurd is; het
proefschrift geeft geen details over de gevolgde procedure op dit punt. Heeft
men de documentatie voor de gehele groep in één keer opgevraagd,
bijvoorbeeld toen de laatste deelnemer 1 jaar geleden was vertrokken? Dan
zou in elk geval voor een deel van de groep een betrouwbare meting kunnen
zijn gedaan. Heeft men de documentatie per persoon opgevraagd, 1 jaar na het
vertrek van de jongere uit Den Engh? Dan heeft men telkens niet lang genoeg
gewacht en valt de gemeten recidive vermoedelijk veel te laag uit. Jonker
geeft geen bijzonderheden over de verdeling van de observatieperiodes, waardoor
niet kan worden vastgesteld of de 1-jarige recidive nauwkeurig is gemeten.ControlegroepZoals aangegeven, vergelijkt Jonker de recidive onder de 46 ex-bewoners
van Den Engh met de resultaten van een eerdere meting onder 378 ex-pupillen
van justitiële behandelinrichtingen (Van der Heiden-Attema en Wartna,
2000). Omdat de populatie van Den Engh «zwaarder» is dan die van
de gemiddelde behandelinrichting, wordt het recidivepercentage dat Van der
Heiden-Attema en Wartna vinden naar boven bijgesteld (tot 38,4%). Op zich
is dit redelijk, want van een zwaardere populatie mag inderdaad meer recidive
worden verwacht. Maar de manier waarop de correctie plaatsvindt, roept vragen
op. Jonker berekent het percentage in de vergelijkingsgroep op basis vanhazard ratio's afkomstig uit de analyses van Van der Heiden-Attema
en Wartna. Hij vat deze op als kansen die met elkaar kunnen worden vermenigvuldigd.
Dat is niet correct; hazard ratio's zijn formeel gesproken geen kansen. Het
recidivepercentage in de vergelijkingsgroep kan alleen worden bijgesteld door
de achtergrondkenmerken van de 46 Den Engh-jongeren in te voeren in het model
dat Van der Heiden-Attema en Wartna gebruiken. Die achtergronden worden evenwel
in het proefschrift niet vermeld. Wellicht zijn deze gegevens nog wel beschikbaar
in de onderzoeksbestanden van Jonker.CONCLUSIEConcluderend kunnen we stellen dat de recidivemeting uit het proefschrift
van Jonker niet aan alle kwaliteitseisen vastgelegd in de wegwijzer voor evaluatie van daderprogramma's voldoet:• de onderzoeksprocedure wordt op sommige punten onvoldoende beschreven;• de controle van de verschillen tussen onderzoeken vergelijkingsgroep
is niet correct.Zwaardere punten van kritiek zijn:• de groep waarvan de recidive is bepaald, is te klein; • alleen de recidive van de ex-bewoners die niet voortijdig zijn
uitgevallen is gemeten;• de meting is te vroeg gehouden.Gelet op bovenstaande punten is het recidivepercentage dat Jonker in zijn
proefschrift vermeld vermoedelijk een (zware) onderschatting van het werkelijke
aantal ex-bewoners dat binnen 1 jaar na vertrek uit Den Engh heeft gerecidiveerd.
Uit analyses op het materiaal van de Recidivemonitor blijkt dat de recidive
van de pupillen die Den Engh in de jaren 1997 tot en met 2000 hebben verlaten,
even hoog is als het gemiddelde voor alle justitiële jeugdinrichtingen;
dat wil zeggen ca. 41% heeft na 1 jaar een of meer nieuwe justitiecontacten.
Het lijkt er dus niet op dat de prestaties van Den Engh, op dit punt althans, beter zijn dan gemiddeld. De 9% die Jonker in
het proefschrift vermeldt heeft weliswaar betrekking op jongeren die later –
in 2001 en 2002 – zijn uitgestroomd, maar de SocioGroepsStrategie wordt
reeds vanaf 1996 in Den Engh toegepast (Van Heerwaarden, Hilhorst en
Slabbèrtje, 2005).AANBEVELINGWil men een nauwkeurig beeld van de uiteindelijke uitstroomresultaten
van Den Engh, dan zal men een grotere groep voor langere tijd moeten volgen.
Een dergelijke meting kan worden meegenomen in de tweede ronde van de WODC-Recidivemonitor.
Deze ronde zal ook gegevens bevatten over jongeren die vanaf 2001 de
justitiële jeugdinrichtingen hebben verlaten. De prestaties van een justitiële
inrichting worden uiteraard niet alleen afgemeten in termen van recidive.
Een aparte rapportage over de uitstroomresultaten van Den Engh moet worden
ingepast in een bredere discussie over de wijze waarop de kwaliteit c.q. effectiviteit
van de inrichtingen in kaart wordt gebracht.ReferentiesHeerwaarden Y. van, N. Hilhorst en A. SlabbèrtjeProgramma-evaluatie van Den Engh. Opvoeden en overleven in een groep.
Amsterdam, DSP, 2005Heiden-Attema, N. van der, B.S.J. Wartna Recidive na
verblijf in een JBI. Een vervolgstudie naar de geregistreerde criminaliteit
onder jongeren uit een justitiële behandelinrichting. Den Haag,
WODC, 2000Jonker, A. Niet opsluiten, maar opvoeden.
Proefschrift. Agiel, Utrecht, 2004Wartna, B.S.J. Evaluatie van daderprogramma's. Een
wegwijzer voor onderzoek naar de effecten van strafrechtelijke interventies
speciaal gericht op het terugdringen van de recidive, Meppel, Boom
Juridische uitgevers, 2004Wartna, B.S.J., S. el Harbachi, A.M. van der Laan Jong vast. Een cijfermatig overzicht van de strafrechtelijke recidive van
ex-pupillen van justitiële jeugdinrichtingen. Meppel, Boom Juridische
uitgevers, 2005XNoot1Dit is een van de redenen waarom het WODC stelt dat de recidive idealiter
pas na ten minste twee jaar kan worden vastgesteld (zie Wartna, 2004). Een
andere reden is dat na 1 jaar het recidivebeeld nog gemakkelijk kan veranderen. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-24587-131.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl