Wijziging van de Huisvestingswet (mogelijkheid van bestuurlijke boete voor enkele overtredingen); Nota naar aanleiding van het verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-09-24 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 31556, nr. 6

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum indiening

07-01-2009

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2008-2009

31556 nr. 6

22-12-2008

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 31556Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 29 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
31 556Wijziging van de Huisvestingswet (mogelijkheid van bestuurlijke boete
voor enkele overtredingen)nr. 6NOTA NAAR AANLEIDING VAN HET VERSLAGOntvangen 22 december 20081. AlgemeenMet belangstelling heb ik kennis genomen van het verslag van de algemene
commissie voor Wonen, Wijken en Integratie. In het navolgende ga ik in op
de vragen en opmerkingen uit het verslag waarbij de volgorde van het verslag
is aangehouden.2. Inleiding2.1 De HuisvestingswetDe leden van de CDA-fractie vroegen of met dit wetsvoorstel de grens tussen
geliberaliseerde en niet geliberaliseerde woningen vervalt en dat dus alle
woningen onder de huisvestingsvergunning vallen en wat dan de motivatie is.Voorts vroegen deze leden hoe de regering in dit geval aankijkt tegen
het risico dat gemeenten te grote aantallen woningen onder de werking van
de Huisvestingswet brengen.In de artikelen 7 en 30 van Huisvestingswet is bepaald hoe de gemeenteraad
kan bepalen voor welke categorieën woonruimte op grond van die artikelen
een vergunningplicht geldt. Dit wetsvoorstel brengt daarin geen verandering.De leden van de VVD-fractie gaan ervan uit dat de bestuurlijke boete alleen
geldt voor die woningen die onder de huisvestingsverordening vallen en niet
voor de woningen die daar niet onder vallen en vroegen hierop een reactie.De bestuurlijke boete is inderdaad alleen toepasbaar voor woningen die
onder de huisvestingsverordening vallen. De boete kan worden opgelegd als
in strijd met de huisvestingsverordening bepaalde handelingen worden verricht
zonder over de vereiste vergunning te beschikken. De vergunningplicht wordt
opgelegd in de huisvestingsverordening en heeft alleen betrekking op de in
de huisvestingsverordening, in overeenstemming met de Huisvestingswet, aangewezen
categorieën woonruimte.2.2 Bestrijding van onrechtmatige bewoningIn de memorie van toelichting wordt ingegaan op de verschillende vormen
van onrechtmatige bewoning waarvoor de bestuurlijke boete geldt. De leden
van de VVD-fractie vroegen of daaronder ook fraude bij het toewijzen van huurwoningen
valt, bijvoorbeeld als woningzoekenden betalen aan tussenpersonen om zo de
wachtlijsten voor een woning te ontlopen of dat er andere instrumenten zijn
om daar tegen op te treden.De bestuurlijke boete is niet gericht op de door de leden van de VVD-fractie
genoemde fraude bij de toewijzing van huurwoningen, maar er zijn wel andere
instrumenten om hier tegen op te treden. Het betreft civiele maatregelen en
strafrechtelijke instrumenten. Allereerst kan de instantie die de persoon
in dienst heeft de betreffende medewerker op staande voet ontslaan, mits de
arbeidsvoorwaarden hierin voorzien. Verder voorzien de artikelen 177a en 177
van het Wetboek van Strafrecht in de strafbaarstelling van degene die een
betaling verricht met als oogmerk een ambtenaar iets te laten doen of nalaten
in strijd met zijn plicht. De artikelen 362 en 363 van het Wetboek van Strafrecht
voorzien in hetzelfde voor degene die de betaling aanneemt. Artikel 328ter
van het Wetboek van Strafrecht voorziet in de strafbaarheid van hetzelfde
delict voor een niet-ambtenaar. Tenslotte stelt artikel 225 van het Wetboek
van Strafrecht de hiermee vaak gepaard gaande valsheid in geschrifte strafbaar.3. De bestuurlijke boete in de Huisvestingswet3.1 Tijdelijk handhaven van de strafrechtelijke handhavingDe leden van de CDA-fractie vroegen of de vier grote steden (G4) inderdaad
in staat zijn om direct het instrument bestuurlijke boete in te zetten.De G4 zijn al bezig zijn met de benodigde voorbereiding. Die zal in ieder
geval bestaan uit het aanpassen van de huisvestingsverordening en het inrichten
van de interne organisatie. De G4 geven aan dat de daadwerkelijke implementatie
niet eerder kan starten dan nadat zowel dit wetsvoorstel als het wetsvoorstel
Vierde tranche Algemene wet bestuursrecht zijn goedgekeurd. Dit omdat personeel
aantrekken en opleiden niet kan aanvangen zonder zekerheid. De G4 geven aan
te verwachten dat zij circa een half jaar na inwerkingtreding van beide wetten
de eerste boetes op zullen gaan leggen.De VNG ontwikkelt momenteel, in samenwerking met onder andere de gemeenten
Amsterdam en Den Haag, een modelverordening om de invoering van de bestuurlijke
boete bij gemeenten te faciliteren. Zo kunnen ook andere gemeenten als zij
dit willen snel de benodigde maatregelen treffen om de bestuurlijke boete
in te zetten.De leden van de SP-fractie vroegen waarom wordt gekozen voor het op termijn
afschaffen van de strafrechtelijke weg.In paragraaf 2.2 van de memorie van toelichting bij het wetsvoorstel
(Kamerstukken II 2007/08, 31 556, nr. 3, p. 4–6) is uiteengezet
hoe de afweging tussen strafrechtelijke handhaving en bestuursechtelijke handhaving
van de Huisvestingswet is gemaakt. De conclusie van die afweging is dat bestuursrechtelijke
handhaving het meest aangewezen is. Het is wenselijk dat burgers en bedrijven
te maken hebben met een eenduidig regiem van handhaving. Ook voor de ambtenaren
belast met handhaving is eenduidigheid in het toe te passen sanctiearsenaal
van belang. Daarom blijft de strafrechtelijke handhaving niet
bestaan naast de bestuursrechtelijke handhaving.3.2 Wettelijk kader bestuurlijke boeteDe leden van de CDA-fractie vroegen of de regering voornemens is om samen
met de VNG de andere gemeenten met een huisvestingsverordening gericht te
benaderen om hun huisvestingsverordening direct aan te passen.Jazeker. Op het congres over woonfraude, dat door de VROM-Inspectie wordt
georganiseerd op 27 november 2008, zal de bestuurlijke boete worden besproken.
Ook wordt door het ministerie van VROM een brochure verspreid over de bestuurlijke
boete, gericht op gemeenten. De VNG maakt in samenwerking met het ministerie
van VROM en enkele gemeenten een modelverordening voor het opnemen van de
bestuurlijke boete in de gemeentelijke huisvestingsverordening. De gemeenten
worden verder nog geïnformeerd met de ledenbrief van VNG, en via de websites
van het ministerie van VROM, de VNG en het Servicecentrum Handhaving.In de memorie van toelichting staat dat «de bestuurlijke boete wordt
geregeld in de voorgestelde titel 5.4 van de Algemene wet bestuursrecht».
De leden van de CDA-fractie merkten op dat dit kennelijk nog niet is geregeld
en vroegen of in dat geval het voorliggende wetsvoorstel wel kan worden doorgevoerd.De bestuurlijke boete wordt geregeld in het wetsvoorstel tot aanvulling
van de Algemene wet bestuursrecht (Vierde tranche Algemene wet bestuursrecht)
(Kamerstukken I 2006/07, 29 702, A). Dat wetsvoorstel is nog in behandeling
bij de Eerste Kamer der Staten-Generaal. Het voorliggende wetsvoorstel kan
niet worden doorgevoerd als het hiervoor genoemde wetsvoorstel Vierde tranche
Algemene wet bestuursrecht niet is doorgevoerd. Naar verwachting zal de Vierde
tranche Algemene wet bestuursrecht medio 2009 in werking kunnen treden. De
inwerkingtredingsbepaling van het wetsvoorstel is daarop aangepast.3.3 De bestuurlijke boete in de HuisvestingswetDe leden van de CDA-fractie zijn van opvatting dat het verstandig is om
in een maximum bedrag vast te leggen tot waar het mandaat voor het opleggen
van een bestuurlijke boete mag gaan en vroegen hierop een reactie van de regering.Deze leden kunnen zich voorstellen dat boetes vanaf € 10 000
slechts door het college van burgemeester en wethouders kunnen worden opgelegd.
Deze leden hebben hiervoor een tweetal redenen. In de eerste plaats kan de
aanleiding hiervoor gevonden worden in de hoogte van het bedrag en in de tweede
plaats vergroot het de betrokkenheid van het college. Deze leden vroegen ook
hierop een reactie.Op zichzelf is de hoogte van een eventuele boete geen aanleiding voor
de formele wetgever om de mogelijkheid van het in mandaat opleggen van die
boete te beperken. Voorop staat dat boetes altijd onder verantwoordelijkheid
van burgemeester en wethouders worden opgelegd. Indien een boete in mandaat
door een ambtenaar wordt opgelegd zijn burgemeester en wethouders ten volle
verantwoordelijk voor en aanspreekbaar op het opleggen van die boete. Dat
een boete in mandaat is opgelegd door een ambtenaar heeft geen enkel gevolg
voor de rechten en plichten van de overtreder.Het is aan de gemeenteraad om zich bij de vaststelling van de huisvestingsverordening
af te vragen of de aard van de bevoegdheid tot het opleggen van een bestuuurlijke
boete aanleiding moet zijn om mandaatverlening te verbieden of te beperken.
Indien de gemeenteraad mandaatverlening verbiedt moeten burgemeester en wethouders
altijd zelf het besluit nemen. De gemeenteraad kan mandaatverlening ook beperken
tot boetes beneden een bepaald bedrag. Evenzeer staat het burgemeester en
wethouders vrij om geen mandaat te verlenen van hun bevoegdheid of om dat
mandaat te beperken tot boetes beneden een bepaald maximum.Gezien de afwezigheid van gevolgen voor de rechtspositie van de overtreder
van de mogelijkheid om mandaat te verlenen van deze bevoegdheid is er zoals
gezegd geen reden om die mogelijkheid bij wet uit te sluiten of te beperken.
In de gemeente kan en zal de afweging gemaakt worden of er behoefte bestaat
aan mandaatverlening of niet.De leden van de VVD-fractie constateerden dat de maximale boete voor het «in
gebruik nemen» zonder huisvestingsvergunning € 340 bedraagt
en vroegen de regering nader uiteen te zetten waarom voor deze hoogte is gekozen.
Voorts vroegen deze leden of de hoogte van de boete voldoende zal zijn om
effect te hebben.Bij een boete van € 340 euro of minder is de zogenoemde lichte
procedure van toepassing. Dit houdt in dat er geen rapport hoeft te worden
opgemaakt en dat de overtreder niet hoeft te worden gevraagd om zijn zienswijze.
Dit betekent minder bestuurslasten voor de gemeente. Daarom is voor deze grens
gekozen.Het maximum boetebedrag voor «in gebruik nemen» zonder huisvestingsvergunning
is hiermee beduidend lager dan het maximum voor het «in gebruik geven».
Hier is bewust voor gekozen, omdat de afschrikwekkende werking van een hoge
boete met name nodig is voor de (door)verhuurder. De verhuurder maakt dikwijls
(veel) winst met illegale (door)verhuur, en met een hoge boete moet worden
voorkomen dat hij zijn illegale activiteiten voortzet in een volgend pand.
Recidive zal bij huurders minder aan de orde zijn. Bovendien is € 340
voor veel huurders best een substantieel bedrag.De maximale boete voor het «in gebruik geven» van woonruimte
aan een persoon zonder huisvestingsvergunning, voor het zonder vergunning
onttrekken van woonruimte aan de bestemming tot bewoning, samenvoegen van
woonruimte of omzetten in onzelfstandige woonruimte bedraagt € 18 500.
Gemeenten zijn dus vrij om in hun verordening voor de overtredingen een lager
maximum op te nemen. Een nadeel hiervan kan zijn, dat er voor dezelfde overtredingen,
maar begaan in verschillende gemeenten, verschillende maximale boetes worden
gehanteerd. De leden van de VVD-fractie vroegen hoe de regering daar tegen
aankijkt.De Huisvestingswet biedt gemeenten de mogelijkheid om te sturen op de
woningmarkt. Gemeenten zijn binnen de wettelijke kaders vrij om dit in te
vullen. Hierdoor kunnen regionale verschillen ontstaan. Dit past in de lijn
van decentralisatie.De leden van de VVD-fractie vroegen in hoeverre het college van burgemeester
en wethouders vrij is om voor de overtredingen een lagere boete dan genoemd
in de huisvestingsverordening op te leggen.Burgemeester en wethouders zijn daar niet vrij in. De gemeenteraad heeft
op basis van de Huisvestingswet de hoogte van de op te leggen boetes bepaald
in de huisvestingsverordening en burgemeester en wethouders kunnen daar niet
van afwijken. De enige uitzondering wordt gevormd door de verplichting van
het voorgestelde artikel 5.4.1.7, derde lid, van de Algemene wet
bestuursrecht om het boetebedrag te verlagen als de bijzondere omstandigheden
van het geval daar aanleiding toe geven.De leden van de VVD-fractie constateerden voorts dat in de memorie van
toelichting wordt gesteld dat gemeenten bij hun beleid omtrent de bestuurlijke
boete goed moeten afwegen welke gedragingen zij met de bestuurlijke boete
willen aanpakken, en hoe hoog de boete moet zijn. Dit om te voorkomen dat
ook personen met een hoge boete bedreigd worden, waarvan de gemeente het gedrag
minder afkeurenswaardig vindt. Als voorbeeld wordt dan genoemd een ouder die
voor zijn studerende kind een woning koopt en in deze woning tevens woonruimte
aanbiedt aan enkele vrienden van het kind. Deze leden vroegen in hoeverre
is het straks niet meer mogelijk dat ouders voor een studerend kind een woning
kopen, waarin zij ook woonruimte aanbieden aan vrienden van het kind en of
dit alleen kan gelden voor die woningen met een prijs onder de genoemde prijsgrens.Ook in de toekomst zal het mogelijk blijven dat ouders voor een studerend
kind een woning kopen waarin zij ook woonruimte aanbieden aan vrienden van
het kind. Alleen moeten zij zich daarbij wel aan de Huisvestingswet houden.
Wanneer de gemeenteraad een huisvestingsverordening heeft vastgesteld zal
hierin duidelijk aangegeven zijn welke vergunningen voor deze ouders nodig
zijn (bijvoorbeeld een splitsingsvergunning of omzettingsvergunning) en voor
de bewoners een huisvestingsvergunning.4. Uitvoering en handhavingDe leden van de CDA- en VVD-fractie merkten op dat in de memorie van toelichting
wordt gesteld dat verhuurders zelf moeten controleren of hun nieuwe huurder
een huisvestingsvergunning heeft. Ook kunnen verhuurders in hun huurcontracten
opnemen dat het huurcontract geacht wordt niet tot stand te zijn gekomen als
de huurder geen huisvestingsvergunning heeft. Deze leden vroegen de verzekering
dat deze constructie juridisch houdbaar is en dus ook daadwerkelijk werkt.Verhuurders kunnen een dergelijke ontbindende voorwaarde in hun huurcontracten
opnemen.De leden van de CDA-fractie zijn van mening dat de gemeenteraad kennis
dient te hebben van de omvang van misstanden en daarom van het gebruik van
het instrument bestuurlijke boete. Deze leden vroegen of in de Huisvestingswet
is voorzien in een jaarlijkse informatieplicht van het college van burgemeester
en wethouders over het gebruik van het instrument bestuurlijke boete. Voorts
vroegen deze leden of de regering bereid is dit op te nemen in het wetsvoorstel.Het voorliggende wetsvoorstel voorziet niet in een dergelijke informatieplicht.
Een dergelijke informatieplicht is ook in algemene zin niet in de Huisvestingswet
opgenomen. Daar is ook geen reden toe, daar in de Gemeentewet een algemene
informatieplicht van burgemeester en wethouders aan de gemeenteraad is opgenomen.
Daarnaast staat het de gemeenteraad vrij in specifieke gevallen te bepalen
dat hij jaarlijks wil worden geïnformeerd door burgemeester en wethouders.De leden van de PvdA-fractie vroegen hoe ver de verplichting na te gaan
of een onrechtmatige situatie gelegaliseerd kan worden strekt.De verplichting voor burgemeester en wethouders om na te gaan of de onrechtmatige
situatie gelegaliseerd kan worden heeft betrekking op de toepassing
van bestuursdwang of het opleggen van een last onder dwangsom gericht op het
beëindigen van de overtreding. De bestuurlijke boete wordt opgelegd als
er sprake is van een overtreding. Die overtreding is daarmee niet altijd beëindigd.
Om de overtreding te beëindigen kunnen burgemeester en wethouders bestuursdwang
toe passen of een last onder dwangsom opleggen. Alvorens dat te doen moeten
burgemeester en wethouders beoordelen of er «concreet uitzicht op legalisatie»
bestaat. In concreto betekent dat burgemeester en wethouders moeten beoordelen
of de vereiste vergunning kan worden verleend. In geval van in gebruik geven
van een woonruimte aan een persoon zonder huisvestingsvergunning moeten burgemeester
en wethouders beoordelen of die persoon een huisvestingsvergunning kan krijgen
voor de betrokken woonruimte. Indien die persoon reeds een huisvestingsvergunning
had aangevraagd, maar de aanvraag is afgewezen en die afwijzing is onherroepelijk
dan is er geen «concreet zicht op legalisatie». Hetzelfde geldt
als die persoon nooit in aanmerking kan komen voor een huisvestingsvergunning,
bijvoorbeeld omdat hij niet rechtmatig in Nederland verblijft of omdat de
woonruimte voor hem niet passend is.Dit geldt ook voor vergunningen voor onttrekking, omzetting, samenvoeging
of splitsing.De leden van de PvdA-fractie vroegen of de gemeente moet overgaan tot
legalisering wanneer een onderhuurder op basis van de voorwaarden voor de
huisvestingsverordening wel in aanmerking zou komen voor de woning, maar op
basis van de regels voor woonruimteverdeling niet, bijvoorbeeld doordat de
huurder niet hoog genoeg op de wachtlijst staat.Indien de onderhuurder aan alle eisen die de huisvestingsverordening stelt
voor het verkrijgen van een huisvestingsvergunning voldoet, kan die onderhuurder
in aanmerking komen voor een huisvestingsvergunning en is er «concreet
zicht op legalisatie».De leden van de PvdA-fractie vroegen of het feit dat een verhuurder of
doorverhuurder opzettelijk de regels van de Huisvestingswet ontduikt een reden
kan zijn legalisering te weigeren.Neen. Het opzettelijk ontduiken van de regels van de Huisvestingswet wordt
in een dergelijk geval afgestraft door de bestuurlijke boete. Het toepassen
van bestuursdwang of het opleggen van een last onder dwangsom is gericht op
het beëindigen van een illegale situatie. Alsvorens daartoe over te gaan
moeten burgemeester en wethouders beoordelen of er concreet zicht op legalisering
bestaat. De vraag of de overtreding opzettelijk is begaan speelt daarbij geen
rol.De leden van de VVD-fractie constateerden dat in de memorie van toelichting
wordt gesteld dat ook het vergelijken van huurdersbestanden met de Gemeentelijke
basisadministratie persoonsgegevens (GBA) tot vermoedens van onrechtmatige
bewoning kan leiden. Deze leden vragen wie die vergelijking uitvoert en op
basis waarvan dit is toegestaan.De leden van de VVD-fractie vroegen voorts in hoeverre woningcorporaties
en commerciële verhuurders informatie uit het GBA verstrekt krijgen en
of er in dezen een verschil tussen woningcorporaties en commerciële verhuurders
en zo ja waarom.De staatssecretaris van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties heeft
in mei 2008 een circulaire naar de colleges van burgemeester en wethouders
gestuurd over hoe zij de GBA beter zouden kunnen inzetten bij het aanpakken
van woonfraude. In de circulaire worden de mogelijkheden genoemd die de Wet
gemeentelijke basisadministratie persoonsgegevens (hierna: de
Wet gba) biedt. Uitwisseling van persoonsgegevens tussen gemeente en verhuurders
kan op verschillende manieren. Voor zover het gaat om het gebruik van gegevens
uit de GBA geldt het volgende. Verstrekking van gegevens uit de GBA aan derden
kan plaatsvinden op grond van artikel 100 van de Wet gba. Daaraan is echter
wel als voorwaarde verbonden dat het moet gaan om rechtspersonen zonder winstoogmerk dan wel om natuurlijke personen ten behoeve van
een persoonlijk niet-commercieel belang. Dit betekent
dat wel aan niet-commerciële woningcorporaties kan worden verstrekt,
maar niet aan commerciële verhuurders. Daarnaast is het mogelijk dat
door de gemeente, bijvoorbeeld de dienst die zich bezig houdt met woningzaken,
gegevens worden uitgewisseld met woningcorporaties en commerciële verhuurders
onder het regime van de Wet bescherming persoonsgegevens (hierna: de Wbp).
De desbetreffende gemeentelijke dienst heeft daarbij de mogelijkheid om op
grond van artikel 96 van de Wet gba binnengemeentelijk de GBA te raadplegen.
Zowel de verstrekking van gegevens ingevolge de Wet gba als de Wbp dient in
een gemeentelijke verordening te zijn beschreven en gemeld te worden aan het
College bescherming persoonsgegevens. Wat betreft het verschil in mogelijkheden
van verstrekking van gegevens uit de GBA tussen woningcorporaties en commerciële
verhuurders geldt dat de GBA primair een registratie ten behoeve van overheidsinstanties
bij de uitvoering van hun taken is. Verstrekking aan derden is derhalve een
uitzondering, waarbij als uitgangspunt wordt aangehouden dat niet aan commerciële
instanties of voor commerciële doeleinden wordt verstrekt. Dit betekent
dat woningcorporaties wel en commerciële verhuurders geen gegevens uit
de GBA verstrekt kunnen krijgen.De leden van de VVD-fractie vroegen hoe de regering aankijkt tegen de
suggestie dat een gemeente de mogelijkheid moet krijgen om bewoners niet in
te schrijven in de GBA, als deze voor een bepaald adres geen huisvestingsvergunning
nodig hebben dan wel krijgen.Deze suggestie is in strijd met de uitgangspunten van de GBA. In de GBA
wordt te allen tijde de feitelijke woonsituatie van de ingeschrevene vastgelegd,
ook als er sprake is van onrechtmatige bewoning. De vastlegging van de feitelijke
woonsituatie is van groot belang voor gemeenten en andere overheden. De werkelijke
woon- of verblijfplaats geeft immers informatie over de bereikbaarheid van
burgers, over de binding met de gemeente of een regio en over de woonsituatie
van burgers. Te denken valt hierbij bijvoorbeeld niet alleen aan het kiesrecht,
allerlei belastingen en heffingen en de vaststelling van het inwonertal van
een gemeente, maar ook aan de bestrijding van branden en politieoptreden.
De vastlegging van de werkelijke woonsituatie in de GBA kan bovendien juist
van belang zijn om onrechtmatige bewoning op te sporen.De leden van de VVD-fractie merken op dat het niet ondenkbeeldig is dat
een huurder die een woning onrechtmatig bewoont, de bestuurlijke boete gewoon
betaalt, maar er vervolgens toch in blijft wonen en vroegen welke middelen
er dan zijn voor de gemeente om de huurder uit de woning te krijgen.Het reeds bestaande handhavingsinstrumentarium om onrechtmatige bewoning
aan te pakken blijft beschikbaar naast de bestuurlijke boete.Na het opleggen van een bestuurlijke boete, dient de gemeente allereerst
te bezien of er concreet zicht op legalisering bestaat (zie hierover het hiervoor
gegeven antwoord op de vragen de leden van de PvdA-fractie). Indien er geen
concreet zicht op legalisering bestaat, kunnen burgemeester en wethouders
bestuursdwang toepassen of een last onder dwangsom opleggen gericht op vertrek
van de huurder uit de woning.5. ArtikelsgewijsDe leden van de VVD-fractie vroegen wat in casu artikel 1, onderdeel B,
het voorgestelde artikel 85a van de Huisvestingswet derde lid, wordt bedoeld
met de zinsnede in de memorie van toelichting dat de door de gemeenteraad
vastgestelde bedragen «gefixeerde» bedragen en geen maximale bedragen
zijn.De boetebedragen die door de gemeenteraad in de verordening worden vastgelegd
zijn geen maximumbedragen waar burgemeester en wethouders niet bovenuit mogen
gaan, maar de boetebedragen die burgemeester en wethouders dienen te hanteren.
Dat wil zeggen dat als de gemeenteraad het boetebedrag voor overtreding van
artikel 30, eerste lid, van de Huisvestingswet vastlegt op bijvoorbeeld € 12 500
burgemeester en wethouders geen ander boetebedrag kunnen opleggen. De uitzondering
hierop is de verplichting om het boetebedrag te verlagen als de bijzondere
omstandigheden van het geval daar aanleiding toe geven (het voorgestelde artikel
5.4.1.7, derde lid, van de Algemene wet bestuursrecht).De minister voor Wonen, Wijken en Integratie,E. E. van der Laan 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-31556-6.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl