Wijziging van de Ambtenarenwet en de Militaire Ambtenarenwet 1931 in verband met het verrichten van nevenwerkzaamheden; Advies en nader rapport
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 24575, nr. A

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

24-01-1996

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1995-1996

24575 nr. A

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamOndertekeningBijlage bij het advies van de Raad van State van 20 september 1995,
no. W04.95 0187, met redactionele kanttekeningen die de Raad in overweging
geeft.
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 24575Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 26 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
24 575Wijziging van de Ambtenarenwet en de Militaire Ambtenarenwet 1931 in
verband met het verrichten van nevenwerkzaamhedenAADVIES RAAD VAN STATE EN NADER RAPPORT1Hieronder zijn opgenomen het advies van de Raad van State d.d. 20 september
1995 en het nader rapport d.d. 21 december 1995, aangeboden aan de Koningin
door de minister van Binnenlandse Zaken, mede namens de staatssecretaris van
Defensie. Het advies van de Raad van State is cursief afgedrukt. Bij Kabinetsmissive van 20 april 1995, no. 95.003209, heeft Uwe Majesteit,
op voordracht van de Minister van Binnenlandse Zaken, mede namens de Staatssecretaris
van Defensie, bij de Raad van State ter overweging aanhangig gemaakt het voorstel
van wet met memorie van toelichting tot wijziging van de Ambtenarenwet en
de Militaire Ambtenarenwet 1931 in verband met het verrichten van nevenwerkzaamheden.Blijkens de mededeling van de Directeur van Uw kabinet van 20 april 1995,
nr. 95.003209, machtigde Uwe Majesteit de Raad van State zijn advies inzake
het bovenvermelde voorstel van wet rechtstreeks aan mij en in afschrift aan
de Staatssecretaris van Defensie te doen toekomen. Dit advies, gedateerd 20
september 1995, nr. W04.95.0187, bied ik U hierbij aan.1. In het algemeen deel van de toelichting wordt gesteld dat een meldingsplicht
en een registratie van nevenwerkzaamheden een waardevolle bijdrage kunnen
leveren aan de bescherming van de integriteit van het openbaar bestuur. De
meldingsplicht is geclausuleerd, in die zin dat het slechts die nevenwerkzaamheden
betreft «die de belangen van de dienst voor zover deze in verband staan
met de functievervulling, kunnen raken». Deze clausulering betekent
dat de ambtenaar die bepaalde nevenwerkzaamheden aanvaardt in eerste instantie
zelf zal moeten beoordelen of deze moeten worden gemeld. Dit zal ertoe kunnen
leiden dat bepaalde nevenwerkzaamheden ten onrechte niet zullen worden aangemeld.
De vraag rijst dan ook of de voorgestelde regeling inderdaad zo effectief
zal zijn als in de toelichting wordt gesuggereerd. Hierop dient in de memorie
van toelichting te worden ingegaan. Voorts acht de Raad van State het wenselijk
dat in de toelichting nader wordt ingegaan op de vraag wat naar verwachting
in de praktijk de toegevoegde waarde zal zijn van de voorgestelde bepalingen
ten opzichte van het bestaande systeem, dat is neergelegd in artikel 61 van
het Algemeen Rijksambtenarenreglement.1. De Raad van State wijst op het risico dat de ambtenaar ten onrechte
bepaalde nevenwerkzaamheden niet meldt, omdat hij, in eerste instantie zelf
oordelend of die nevenwerkzaamheden moeten worden gemeld, onjuist inschat
of de nevenwerkzaamheden «de belangen van de dienst (...) kunnen raken».Dit risico is inderdaad aanwezig; het is inherent aan het uitgangspunt,
zoals dat in de laatste decennia meer en meer in de rechtspositie is ingebracht,
om de eigen verantwoordelijkheid van de ambtenaar voor het goed vervullen
van zijn verplichtingen primair te stellen. Wij verbinden aan dat risico echter
niet die mate van twijfel aan de effectiviteit van de voorgestelde regeling
die de Raad daaraan lijkt te verbinden.Wij hebben in de memorie van toelichting een passage toegevoegd over de
effectiviteit die wij aan de nieuwe regeling toedichten.Een andere toevoeging die de Raad wenselijk acht betreft de verwachte
toegevoegde waarde van de voorgestelde bepalingen.2. In de memorie van toelichting wordt met betrekking tot de bescherming
van de persoonlijke levenssfeer gesteld dat volgens vaste rechtspraak van
het Europese Hof voor de Rechten van de Mens beperking van de persoonlijke
levenssfeer mogelijk is, indien de beperkende maatregel een zwaarwegend maatschappelijk
belang dient, proportioneel is en de rechtvaardigingsgrond relevant en voldoende
is. De Raad wijst erop dat «zwaarwegend maatschappelijk belang»
inderdaad in de jurisprudentie van het Hof wordt gehanteerd, maar dan niet
in plaats van de beperkingsgronden doch naast de beperkingsgronden. Het is
een nadere invulling van de noodzakelijkheidseis, die in artikel 8 van het
Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele
vrijheden wordt gesteld. De toelichting noemt in algemene zin een aantal beperkingsgronden
(het voorkomen van wanordelijkheden en strafbare feiten), doch vermeldt niet
welke beperkingsgrond hier van toepassing wordt geacht. De toelichting behoeft
op dit punt aanvulling. 2. In de toelichting is nader uitgewerkt hoe het in de jurisprudentie
gebruikte begrip «zwaarwegend maatschappelijk belang» zich verhoudt
tot de beperkingsgronden. Tevens is meer expliciet dan in de oorspronkelijke
tekst aangegeven welke beperkingsgrond van toepassing wordt geacht.3. In de memorie van toelichting wordt met betrekking tot de vrijheid
van arbeidskeuze verwezen naar de notitie «Grondrecht van vrijheid van
arbeidskeuze» (Kamerstukken II 1985/86, 19 376, nrs.1–2).
In die notitie wordt in paragraaf 4.3.1, zoals ook in de memorie van toelichting
wordt vermeld, uiteengezet dat bij de toepassing van artikel 61 van het Algemeen
Rijksambtenarenreglement slechts verschillende aspecten van kwaliteitsbewaking
worden gediend, te weten voorkoming van schade voor de dienstvervulling, volledige
beschikbaarheid voor de functie en voorkoming van overbelasting van de ambtenaar.
Vanwege deze motieven wordt, aldus de notitie, niet de vrijheid van arbeidskeuze
beperkt, maar slechts de wijze van beroepsuitoefening bepaald. In de memorie
van toelichting wordt vervolgens gewezen op de jurisprudentie waarin een zelfde
standpunt wordt aangetroffen. De conclusie die op grond hiervan in de memorie
van toelichting wordt getrokken dat met het wetsvoorstel en de ter uitvoering
daarvan te geven voorschriften het recht op vrije arbeidskeuze niet wordt
beperkt, is naar het oordeel van de Raad niet overtuigend. De Grondwet noch
de geschiedenis van de totstandkoming van artikel 19, derde lid, geeft een
aanknopingspunt voor de conclusie dat het verrichten van nevenwerkzaamheden
niet zou behoren tot het terrein van de vrijheid van arbeidskeuze. De Raad
acht uit dien hoofde een wettelijke grondslag voor het stellen van beperkingen,
zoals die ook hier wordt gelegd, vereist. De Raad beveelt aan de memorie van
toelichting op dit punt aan te passen.3. De Raad merkt op dat noch de Grondwet, noch de geschiedenis van de
totstandkoming van artikel 19, derde lid, een aanknopingspunt geeft voor de
conclusie dat het verrichten van nevenwerkzaamheden niet zou behoren tot het
terrein van de vrijheid van arbeidskeuze. Deze stelling kunnen wij in haar
algemeenheid onderschrijven.In het onderhavige voorstel van wet gaat het onder meer om het verbieden
van die nevenwerkzaamheden, waardoor de goede vervulling van de functie of
de goede functionering van de openbare dienst, voor zover deze in verband
staat met de functievervulling, niet in redelijkheid zou zijn verzekerd. Het
motief voor zo'n verbod is het in goede banen leiden van de dienstvervulling
met het oog op de maatschappelijk verantwoorde beroepsuitoefening en niet
bij voorbeeld een beperking van de omvang van een bepaalde beroepsgroep. In
de notitie «Grondrecht van vrijheid van arbeidskeuze» (Kamerstukken
II, 1985/86, 19 376, nrs. 1–2) heeft de regering het standpunt
ingenomen dat dergelijke regelingen in de regel vanwege hun motief niet als
beperkingen van de vrije arbeidskeuze zullen behoeven te worden beschouwd.
Indien er ook andere motieven meespelen, kan een regeling wel worden beschouwd
als een beperking op de arbeidskeuze. In casu is het enige motief om een nevenwerkzaamheid
te verbieden de zorg voor de goede functie-uitoefening. Wij delen daarom de
conclusie van de Raad niet, dat een wettelijke grondslag voor het verbieden
van bepaalde nevenwerkzaamheden in verband met het recht van vrije arbeidskeuze
vereist is. Dit neemt niet weg dat het onderhavige voorstel van wet –
zoals de Raad ook opmerkt – wel een wettelijke grondslag daartoe biedt.
Wij hebben naar aanleiding van de opmerking van de Raad de toelichting nader
aangescherpt.4. De vrijheid tot het geven van onderwijs is neergelegd in het tweede
lid van artikel 23 van de Grondwet. In de memorie van toelichting wordt de
vraag besproken of artikel 23 een beperking van onderwijsactiviteiten toelaat
met het oog op het voorkomen van aantasting van de goede functionering van
de ambtenaar of, in verband daarmee, van de openbare dienst. De tekst van
dit artikellid bevat geen in dit verband relevante beperkingsclausule. Het
betoog in de toelichting mondt uit in de conclusie dat een redelijke uitleg
van de in artikel 23 van de Grondwet neergelegde vrijheid tot het geven van
onderwijs meebrengt dat, indien een nevenwerkzaamheid een onderwijsactiviteit
betreft, de vrijheid tot het geven van onderwijs beperkt kan worden, indien
door die activiteit de goede vervulling van de functie of de goede functionering
van de openbare dienst voor zover deze in verband staat met de functievervulling
in redelijkheid niet meer is verzekerd. Ter motivering van deze conclusie wordt in de toelichting onder meer verwezen
naar eerdere wetgeving. De Raad acht deze motivering niet relevant, omdat
de eerdere wetgeving, waarop wordt gedoeld anders dan het onderhavige voorstel,
niet het recht op het geven van onderwijs betreft, maar de aanstellingsvrijheid
van het bijzonder onderwijs en deze wetgeving betrekking heeft op de verhouding
tussen de artikelen 1 en 23 van de Grondwet. De Raad verwijst voor wat betreft
de eerdere wetgeving naar zijn adviezen van 23 oktober 1990 (Kamerstukken
II 1990/91, 22 014, B) en van 28 december 1994 (Kamerstukken II 1994/95,
22 149, B).De Raad wijst er voorts op dat de keuze van een ambtenaar om een onderwijsfunctie
als nevenactiviteit te vervullen zich in beginsel niet onderscheidt van elke
andere keuze van nevenwerkzaamheden. Artikel 23, tweede lid, komt pas aan
de orde, als het gaat om de inhoud en vorm van het onderwijs. Een verbod van
onderwijswerkzaamheden vanwege de inhoud en vorm daarvan zou op gespannen
voet staan met artikel 23, tweede lid, van de Grondwet. De Raad constateert
dat het voorstel van wet een ander criterium hanteert. Hij acht het noodzakelijk
dat de toelichting op dit punt wordt aangepast en dat hierin ook wordt aangegeven,
dat de krachtens artikel 125 van de Ambtenarenwet te geven voorschriften om
vorenvermelde reden geen betrekking kunnen hebben op de inhoud en vorm van
het in een eventuele nevenfunctie te geven onderwijs.4. Met de Raad zijn wij van mening dat de in de toelichting genoemde eerdere
wetgeving een andere kwestie betreft dan het recht op het geven van onderwijs.
Wij hebben deze passage dan ook geschrapt. Ook zijn wij met de Raad van mening
dat de keuze van een ambtenaar om een onderwijsfunctie als nevenactiviteit
te vervullen zich in beginsel niet onderscheidt van elke andere keuze van
nevenwerkzaamheden. Dat is ook de reden waarom wij het noodzakelijk achten
ook aan deze soort nevenwerkzaamheden beperkingen te kunnen stellen.De Raad stelt verder dat een verbod van onderwijswerkzaamheden vanwege
de inhoud en vorm daarvan op gespannen voet staat met artikel 23, tweede lid,
van de Grondwet, maar dat het voorstel van wet een ander criterium hanteert;
hij stelt voor in de toelichting op te nemen dat voorschriften krachtens artikel
125 van de Ambtenarenwet geen betrekking kunnen hebben op de inhoud en vorm
van het in een eventuele nevenfunctie te geven onderwijs.Een nevenactiviteit kan uitsluitend worden verboden, indien de uitoefening
daarvan de functievervulling door de desbetreffende ambtenaar of het functioneren
van het dienstonderdeel, voor zover dit in verband staat met die functievervulling,
kan schaden. De beoordeling hiervan is afhankelijk van diverse factoren, die
in onderling verband met elkaar moeten worden bezien. Bij de uitoefening van
een nevenfunctie in het onderwijs geldt dat ook.Een verbod op een nevenactiviteit in het onderwijs is gerechtvaardigd
indien bij voorbeeld het gevaar bestaat dat de ambtenaar in de uitoefening
van zijn functie zijn onafhankelijke opstelling verliest ten opzichte van
personen die hij als docent heeft leren kennen. In dat verband kan de vraag
meespelen of het onderwerp van het onderwijs relatie heeft met zijn ambt of
taken. De schadelijkheid voor de uitoefening van zijn hoofdfunctie treedt
echter pas op, indien deze relatie in samenhang met andere factoren met zich
brengt dat een onafhankelijke opstelling niet meer gewaarborgd zal zijn. Een
politie-agent die in de regio waar hij zijn functie uitoefent algebra-bijlessen
geeft, zal in de regel zijn onafhankelijke opstelling ten opzichte van zijn
leerlingen niet verliezen. Het onderwerp van zijn onderwijsactiviteiten ligt
daarvoor te ver verwijderd van zijn werkterrein. Anderzijds is er ook geen
reden om een politiefunctionaris te verbieden autorijlessen te geven, indien
hij deze autorijlessen in een andere regio geeft dan waar hij dienst doet.
De kans dat hij in zijn functie-uitoefening geconfronteerd wordt met (oud)leerlingen
is daarvoor te gering. Betreft het echter autorijlessen in de regio waar de
desbetreffende functionaris verkeersagent is, dan is de kans op confrontatie
met (oud)leerlingen in zijn functie-uitoefening hoog, terwijl de relatie van
het onderwijsterrein met zijn functie-uitoefening dusdanig is dat een onafhankelijke
opstelling tegenover (oud)leerlingen wellicht niet meer is gewaarborgd. Begrijpen
wij de Raad goed, dan acht de Raad een verbod in een dergelijke situatie geen
verbod dat betrekking heeft op de vorm en inhoud van onderwijs. Wij kunnen
deze zienswijze onderschrijven en hebben de toelichting in deze zin aangepast.5. De Raad mist in de toelichting een beschouwing over de verhouding tussen
artikel 125c van de Ambtenarenwet juncto artikel 33a van het Algemeen Rijksambtenarenreglement
met betrekking tot het passief kiesrecht van ambtenaren en de voorgestelde
aanpassing van artikel 125, eerste lid, van de Ambtenarenwet. De Raad acht
een beschouwing wenselijk, opdat geen misverstand rijst over de specifieke
betekenis van artikel 125c ten opzichte van artikel 125, eerste lid, van de
Ambtenarenwet in de voorgestelde vorm.5. De door de Raad gevraagde beschouwing over de verhouding tussen artikel
125c en de voorgestelde aanpassing van artikel 125, eerste lid, van de Ambtenarenwet
is toegevoegd in de memorie van toelichting onder het kopje «Beperking
van grondrechten».6. In de toelichting op artikel 125, eerste lid, onderdeel j, wordt gesteld
dat in het geval van nevenwerkzaamheden zonder dat er een verband is met persoonlijke
functievervulling er geen aanleiding is de ambtenaar via zijn rechtspositie
een halt toe te roepen. De Raad acht dit een te beperkt criterium omdat naar
zijn oordeel ook maatregelen vereist zijn in de situatie dat het aanzien van
de openbare dienst of onderdelen daarvan (dreigen te) worden geschaad, zonder
dat de persoonlijke dienstvervulling direct in het geding is. De Raad adviseert
de toelichting op dit punt aan te passen.6. Wij gaan er van uit dat in de door de Raad geschetste situatie dat
het aanzien van de openbare dienst wordt geschaad de persoonlijke dienstvervulling
van de ambtenaar, zij het wellicht indirect, wel in het geding is. Ook al
is op de concrete taakvervulling van de ambtenaar niets aan te merken, dan
nog geldt dat de openbare dienst schade kan lijden doordat die ambtenaar in
zijn privéleven een maatschappelijk gezien afkeurenswaardig gedrag
vertoont of afkeurenswaardige activiteiten ontplooit; er wordt dan toch door
het publiek een verband gelegd tussen die privé-omstandigheden en het
gegeven dat iemand desondanks een openbaar ambt – waarvoor onkreukbaarheid
en betrouwbaarheid voorwaarden zijn – kan bekleden.In de passage in de memorie van toelichting waarop de Raad het oog heeft
is met name gedacht aan een situatie dat een ambtenaar bij voorbeeld –
geheel buiten het terrein waarop hij werkzaam is – een maas in de wet
heeft ontdekt en adviezen weet te geven aan het bedrijfsleven waardoor de
Staat inkomsten mist. Er is dan onmiskenbaar benadeling van de openbare dienst,
die echter, zolang de betrokkene geen strafbaar feit begaat, niet door maatregelen
tegen betrokkene ook niet omdat hij ambtenaar is – kan worden tegengegaan.
Slechts het dichten van de maas in de wet moet de oplossing brengen. De desbetreffende
passage behoeft naar onze mening geen aanvulling.Elders in de memorie van toelichting hebben wij naar aanleiding van de
opmerking van de Raad van State wel een aanvulling geplaatst.7. In hoofdstuk Algemeen van de toelichting wordt gesproken van het opleggen
van een verbod of het stellen van voorwaarden. De Raad adviseert de woorden
«of het stellen van voorwaarden» niet op te nemen, omdat het wetsvoorstel
niet in het stellen van voorwaarden voorziet.7. Het advies van de Raad in dezen hebben wij opgevolgd.8. Voor enkele redactionele kanttekeningen verwijst het college naar de
bij het advies behorende bijlage.8. De memorie van toelichting is gewijzigd overeenkomstig de gemaakte
redactionele kanttekeningen met één uitzondering. De alinea
waarnaar de derde kanttekening verwijst is niet gewijzigd; in de in bedoelde
alinea vermelde Kamerstukken gaat het om de vaststelling dat eventuele in
de ambtelijke rechtspositie voorkomende beperkingen van de vrijheid van arbeidskeuze
een formeel-wettelijke basis hebben en niet om een gebod dat eventuele beperkingen
een formeel-wettelijke basis dienen te hebben.De Raad van State geeft U in overweging het voorstel van wet te zenden
aan de Tweede Kamer der Staten-Generaal, nadat met het vorenstaande rekening
zal zijn gehouden.De Vice-President van de Raad van State,W. Scholten Ik moge U mede namens de Staatssecretaris van Defensie verzoeken het hierbij
gevoegde voorstel van wet en de gewijzigde memorie van toelichting aan de
Tweede Kamer der Staten-Generaal te zenden.De Minister van Binnenlandse Zaken,H. F. DijkstalBijlage bij het advies van de Raad van State van 20 september 1995,
no. W04.95 0187, met redactionele kanttekeningen die de Raad in overweging
geeft.– In de memorie van toelichting, onder Algemeen, «is ingevolge
de Grondwet een formeel wettelijke grondslag vereist» vervangen door:
is ingevolge de Grondwet in het algemeen een formeel-wettelijke grondslag
vereist.– In de memorie van toelichting, onder «De vrijheid van
arbeidskeuze», steeds aanwijzing 219 van de Aanwijzingen voor
de regelgeving (Ar) in acht nemen.– In de memorie van toelichting, onder «De vrijheid van
arbeidskeuze», in de tweede alinea «steunen» wijzigen
in: dienen te steunen.– In de memorie van toelichting, mede gelet op aanwijzing 213 Ar,
vermelden dat de Samenwerkende Centrales van Overheidspersoneel over het wetsvoorstel
zijn gehoord en ermee hebben ingestemd. XNoot1De tekst van het voorstel van wet en van de memorie van toelichting zoals
voorgelegd aan de Raad van State is ter inzage gelegd bij de afdeling Parlementaire
Documentatie. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-24575-A.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl