Industrie- en dienstenbeleid; Brief staatssecretaris met antwoorden op vragen die zijn gesteld tijdens het algemeen overleg op 13 december 2001
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 26628, nr. 6

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

03-05-2002

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2001-2002

26628 nr. 6

26-04-2002

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamTRIPs-verdrag en «differentiatie»Benelux MerkenbureauIllegaal gebruik zakelijke softwareUniversitair octrooibeleidMKB en octrooienTot slotOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 26628Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 35 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
26 628Industrie- en dienstenbeleidnr. 6BRIEF VAN DE STAATSSECRETARIS VAN ECONOMISCHE ZAKENAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal's-Gravenhage, 26 april 2002In het algemeen overleg op 13 december 2001 van de Vaste Commissie voor
Economische Zaken van uw Kamer over het intellectueel eigendomsbeleid (Tweede
Kamer, 2001–2002, 26 628, nr. 5) zijn door enkele leden van de
commissie vragen gesteld die ik graag door middel van deze brief wil beantwoorden.TRIPs-verdrag en «differentiatie»Mij is door de heer Van Walsem (D66) gevraagd naar de mogelijkheid van
een gedifferentieerd octrooistelsel onder de Agreement on Trade Related Aspects
of Intellectual Property Rights (het zogenaamde TRIPs-Verdrag, een bijlage bij het WTO-Verdrag uit 1994). Naast dit TRIPs-Verdrag
ga ik ook in op het tweede algemene industriële eigendomsrechtverdrag,
het Verdrag van Parijs tot bescherming van de
industriële eigendom dat met name op het punt van licenties van belang
is.Ik herhaal hier eerst nog dat de beleidsvraag naar de mogelijkheid en
wenselijkheid van differentiatie (als alternatief voor uniforme bescherming
van kennis) in verband staat met de economische realiteit die zowel vraagt
om bevordering van innovatie als om rendement op kennisinvesteringen: zie
mijn beleidsverkenning Intellectueel Eigendom en Innovatie, u toegezonden
met mijn brief d.d. 5 december 2001.Een gedifferentieerd octrooibeleid impliceert dat de generieke regels
van het octrooirecht worden verbijzonderd in het voordeel van bepaalde technologiegebieden en/of bepaaldedoelgroepen van octrooihouders, om algemene of bijzondere economische
belangen.Differentiatie van het octrooibeleid wordt hier ruim gedefinieerd. De
reden hiervoor is helder: het zal immers niet gauw gebeuren dat een technologiegebied
of doelgroep als geheel wordt uitgesloten van het octrooirecht (voor zover
dat verdragsrechtelijk überhaupt zou kunnen: zie hieronder); aannemelijker
zal zijn dat differentiatie genuanceerder wordt ingevuld met behulp van uitvoeringsmodaliteiten zoals voorwaarden voor bescherming, beschermingstermijnen, taksen, beperkingen van het octrooirecht
alsmede (dwang)licenties.Ten aanzien van doelgroepen, bijvoorbeeld
het MKB, is er meteen duidelijkheid te verschaffen: het TRIPs-verdrag leidt
niet tot belemmeringen voor differentiatie. Wel zij opgemerkt dat er in het
algemeen niet gediscrimineerd mag worden bij het toekennen van octrooibescherming.Voor de vraag naar de mogelijkheid van differentiatie naartechnologiegebieden is allereerst artikel 27 van het TRIPs-verdrag
van belang. Dit artikel behelst de voorwaarden voor octrooibescherming.Art. 27 regelt dat de WTO-leden bevoegd zijn octrooi te verlenen voor
uitvindingen, producten dan wel werkwijzen op «alle gebieden van de
technologie» (enkele uitzonderingen daargelaten in de sfeer van openbare
orde en goede zeden, bescherming van leven of gezondheid van mensen, dieren
of planten e.d.), mits zij (a) nieuw zijn, (b) op uitvinderwerkzaamheid berusten
en (c) industrieel kunnen worden toegepast. Het is niet mogelijk om in het
kader van differentiatie aan deze drie voorwaarden (a) tot en met (c) voor
bescherming nog aanvullende voorwaarden toe te voegen. Het TRIPs-Verdrag geeft
namelijk volgens artikel 1, eerste lid, de ondergrens voor bescherming aan
waaraan de WTO-leden moeten voldoen. In nationale wetgeving mag dus alleen
uitgebreidere bescherming worden toegepast. Het toevoegen van beschermingsvoorwaarden
leidt juist tot beperktere bescherming omdat bepaalde uitvindingen die niet
aan die toegevoegde voorwaarde voldoen niet voor octrooibescherming in aanmerking
komen. Anderzijds zijn de drie genoemde beschermingsvoorwaarden de minimumregels
die in de nationale wetgeving opgenomen moeten zijn.Een tweede belangrijk aspect waarmee een gedifferentieerd octrooibeleid
gevoerd zou kunnen worden, betreft de beperkingen en uitzonderingen op door het octrooirecht verleende uitsluitende rechten, geregeld
in artikel 30 TRIPs. Mogelijk zijn beperkte uitzonderingen, mits:1. zij niet op onredelijke wijze strijdig zijn met de normale exploitatie
van het octrooi,2. zij niet op onredelijke wijze de legitieme belangen van de octrooihouders
schaden,3. rekening wordt gehouden met de legitieme belangen van derden.Op basis van deze toets zal iedere beperking of uitzondering op haar eigen
merites beoordeeld moeten worden. Een voorbeeld in de huidige Rijksoctrooiwet
1995 (ROW 1995) van een dergelijke beperking van het recht van de octrooihouder
is de zogenaamde onderzoeksvrijstelling (artikel 53, derde lid). Daardoor
kan de octrooihouder niet optreden tegen handelingen die uitsluitend dienen
tot onderzoek van het geoctrooieerde; doel hiervan is om onderzoek te stimuleren
en de techniek verder te ontwikkelen. Overigens blijkt deze onderzoeksvrijstelling
onduidelijk te zijn en wordt deze zeer beperkt geïnterpreteerd door de
Hoge Raad.Het derde aspect betreft de termijnen. Artikel
33 TRIPs bepaalt dat de beschermingsduur niet eindigt voor het verstrijken
van een tijdvak van twintig jaar (gerekend vanaf datum van indiening van de
octrooiaanvraag). In Nederland bestaat het zesjarige ongetoetste octrooi hetgeen
mogelijk is omdat daarnaast ook de reguliere TRIPs-termijn van twintig jaar
beschikbaar is. Het is dus niet mogelijk om voor bepaalde uitvindingen een
kortere beschermingsduur voor te schrijven zonder de optie van twintig jaar
open te houden.Uit de praktijk blijkt dat de gemiddelde beschermingsduur van een octrooi
tien jaar bedraagt. Gegeven de termijn van vier jaar waarbinnen het Europees
Octrooibureau een octrooi verleent, rest er ogenschijnlijk nog slechts een relatief korte periode waarbinnen het variëren met de wettelijke
beschermingstermijn daadwerkelijk effect sorteert.Differentiatie via termijnen bestaat overigens al: zie het algemeen beschermingscertificaat
voor geneesmiddelen en gewasbeschermings-middelen. Het gaat daar om uitbreiding
van de termijn met vijf jaar die gerechtvaardigd is door de lengte van de
overheidsprocedure voor het op de markt brengen van de bedoelde middelen.Feitelijk differentiëren ook de octrooihouders zelf door een octrooi
slechts zo lang te verlengen (door betaling van instandhoudingtaksen) als
zij nodig vinden.In de vierde plaats leiden ook dwanglicenties tot
differentiatie (in de ruime betekenis) van het octrooirecht. Immers, dwanglicenties
kunnen door de overheid gebruikt worden om het octrooirecht van de octrooihouder
te beperken. De overheid kan zelf dwanglicenties opleggen (in het algemeen
belang, zie artikel 57, eerste lid, ROW 1995) of in de wet de dwanglicenties
opnemen die door derden voor de rechter kunnen worden ingeroepen tegenover
de octrooihouder, wegens niet-gebruik van de geoctrooieerde uitvinding (zie
artikel 57, tweede lid) of wegens afhankelijkheid van een te octrooieren uitvinding
van een eerder geoctrooieerde uitvinding (zie artikel 57, vierde lid). Op
dit gebied is het Verdrag van Parijs van belang. Artikel 5A, tweede lid, van
dat verdrag bepaalt dat lidstaten mogen voorzien in dwanglicenties om de misbruiken
te voorkomen die zouden kunnen voortvloeien uit de uitoefening van het octrooirecht
(zoals het achterwege laten van toepassing van de geoctrooieerde uitvinding).
Volgens artikel 5A, vierde lid, kan een dwanglicentie wegens onvoldoende toepassing
van de geoctrooieerde uitvinding pas na vier jaar vanaf de octrooiaanvraag
worden opgelegd en zal de licentie worden afgewezen als de octrooihouder geldige
redenen heeft voor het niet-gebruik.In artikel 31 TRIPs staat nog een tiental voorwaarden waaraan het opleggen
van dwanglicenties moet voldoen. Zo moet degene die een dwanglicentie verlangt
eerst proberen van de octrooihouder een vrijwillige licentie te verkrijgen
op redelijke commerciële voorwaarden en tegen een toereikende vergoeding.
Als het gaat om een dwanglicentie wegens afhankelijkheid ten behoeve van een
octrooi dat niet gebruikt kan worden zonder inbreuk te maken op een eerder
aangevraagd octrooi, zijn bijkomende voorwaarden van toepassing. Een belangrijke
voorwaarde is dan dat de afhankelijke uitvinding een belangrijke technische
vooruitgang van aanmerkelijke economische betekenis moet zijn vergeleken met
de eerdere uitvinding waarvan ze is afgeleid.Een laatste aspect betreft de taksen waarmee
octrooirechten worden aangevraagd en in stand worden gehouden. Voor een eigen
taksenbeleid bestaan geen belemmeringen op grond van de verdragen.Samenvattend concludeer ik als volgt. Allereerst
constateer ik dat het TRIPs-verdrag niet verhindert dat ten aanzien van bepaalde doelgroepen differentiatie wordt toegepast. Verder is
hierboven aangegeven dat volgens artikel 27 TRIPs-Verdrag geen mogelijkheden
bestaan voor differentiatie door toevoeging van nieuwe beschermingsvoorwaarden.Onder de noemer beperkingen en uitzonderingen
op het octrooirecht is hierboven ingegaan op met name de onderzoeksvrijstelling
(artikel 53, derde lid, ROW 1995). Opgemerkt is dat deze onderzoeksvrijstelling
onduidelijk blijkt en zeer beperkt wordt uitgelegd door de rechter. Nadere
bestudering van de gewenste betekenis van de onderzoeksvrijstelling is opportuun.Hoewel de mogelijkheden beperkt zijn gezien de voorwaarden die het TRIPs-Verdrag
aan dwanglicenties stelt, zal ik bezien ofdwanglicenties onderwerp van nadere studie moeten zijn, zowel wat betreft
de toepassing van de reeds bestaande dwanglicenties als het eventueel mogelijk
maken van dwanglicenties op andere gronden.Ten aanzien van de taksen bestaat in Nederland
eigenlijk al een zekere differentiatie als gevolg van de progressieve stijging
van de instandhoudingtaksen van € 222,– voor de eerste naar € 937,–
voor de laatste vernieuwing. In maart 2001 heeft PriceWaterhouseCoopers op
mijn verzoek een onderzoek gedaan naar de vraag wat voor effect een verandering
van het taksenstelsel (lagere proceduretaksen en meer progressieve instandhoudingtaksen
dan wel een algehele taksenverlaging naar een kostendekkend niveau) kan hebben.
Conclusie daaruit was dat een verandering van het taksenstelsel slechts een
gering effect zal hebben op de hoeveelheid octrooiaanvragen en op de duur
van de instandhouding van de octrooien. De reden daarvan was dat bij beslissingen
tot het aanvragen of instandhouden van octrooien het marktperspectief van
de vinding voorop staat. Deze conclusies sluiten nagenoeg naadloos aan bij
de onderzoeksresultaten van de projectgroep Herbezinning Taksenstelsel uit
november 1998.Op het punt van de beschermingstermijnen concludeer
ik dat de mogelijkheid van differentiatie bestaat zolang de TRIPs-termijn
van twintig jaar beschikbaar blijft.Benelux MerkenbureauMevrouw Van der Hoeven heeft gevraagd nader in te gaan op het feit dat
het Merkenbureau van de Benelux al jaren zonder zetelovereenkomst werkt. Haar
vraag beantwoord ik als volgt. Het voornemen bestaat de bestaande Benelux-verdragen
met betrekking tot merken en tot tekeningen en modellen om te vormen tot één
verdrag. Tussen de drie Benelux-landen is hierover in februari 2002 ambtelijk
overleg gestart. Het uitvoerende bureau komt daarbij voor een internationale
status in aanmerking. In dat kader zal ook aandacht worden besteed aan de
wenselijkheid van een zetelovereenkomst. Het ligt immers voor de hand dat
het bureau en zijn personeel voorrechten en immuniteiten worden toegekend
die nodig zijn voor het functioneren van de nieuwe organisatie. Het is de
bedoeling dat het overleg over de omvorming van de Benelux-verdragen dit kalenderjaar
wordt afgerond.Illegaal gebruik zakelijke softwareMevrouw Van der Hoeven heeft verder gewezen op een onderzoek van de Business
Software Alliance, waaruit blijkt dat in Nederland een hoog percentage zakelijke
software illegaal gebruikt zou worden. In dit verband wil ik u graag laten
weten dat ik met mijn collega's van Justitie en Financiën bezig ben de
handhaving van intellectuele eigendomsrechten in het algemeen te bezien. We
willen de coördinatie versterken van de acties die zowel door diverse
instanties binnen de overheid als door private partijen worden ondernomen
en we willen nagaan wat er wellicht verbeterd zou kunnen worden. Het probleem
van het illegale gebruik van zakelijke software is immers niet het enige probleem
op het gebied van namaak en piraterij van door intellectuele eigendomsrechten
beschermde producten en diensten. Wij hopen u in de loop van dit jaar te berichten
over de uitkomsten van deze exercitie.Universitair octrooibeleidVerder heb ik u een vergelijkende analyse van het universitair octrooibeleid
in Nederland en de Verenigde Staten toegezegd. Deze analyse betreft
de wettelijke prikkels waarmee universiteiten in de beide landen worden gestimuleerd
om kennis commercieel toe te passen. Er doen zich daarbij fundamentele verschillen
voor.De Nederlandse universiteiten hebben volgens
artikel 1, derde lid, van de Wet op het Hoger Onderwijs en Wetenschappelijk
Onderzoek twee hoofdtaken: het verzorgen van wetenschappelijk onderwijs en
het verrichten van wetenschappelijk onderzoek. Een en ander vertaalt zich
in het verzorgen van initiële opleidingen, het verrichten van wetenschappelijk
onderzoek, het opleiden van wetenschappers en het overdragen van kennis ten
behoeve van de maatschappij. Alleen voor de uitvoering van deze wettelijke
taken ontvangen de universiteiten overheidsgelden.Daarnaast is er tegenwoordig steeds meer aandacht voor het commercialiseren
van universitaire kennis (d.m.v. octrooien, licenties, start-up's, spin-offs
etc.) als alternatieve maatschappelijk toepassing van kennis. Binnen het bestaande
bekostigingssysteem bestaan echter geen specifieke prikkels voor Nederlandse
universiteiten om kennis via octrooien, licenties, start-up's en spin-offs
te commercialiseren.In de Verenigde Staten zijn daarentegen wel
prikkels in de wet opgenomen om universiteiten te stimuleren om kennis te
commercialiseren. Deze prikkels vinden hun oorsprong in de 1980 ingevoerde
Bayh-Dole Act. In deze wet zijn ten aanzien van de commercialisatie van publiek
gefinancierde kennis o.a. de volgende punten geregeld:• universiteiten moeten uitvindingen, tot stand gekomen door publiekgefinancierde
onderzoek, binnen twee maanden melden aan de overheid;• universiteiten moeten na een dergelijke melding beslissen of zij
de rechten op deze vinding willen hebben;• een universiteit die de rechten op de vinding claimt, heeft de
plicht de vinding te commercialiseren; verwachting is dan dat de universiteit
de vinding octrooieert;• de universiteit moet licenties verstrekken aan het bedrijfsleven
waarbij aan het MKB voorrang wordt verleend;• de overheid krijgt een non-exclusieve licentie op de vinding.Met behulp van dit wettelijke kader zijn de Amerikaanse universiteiten
bewust bezig met commercialisatie van universitaire kennis.In Nederland luidt de conclusie dat een wettelijke stimulans voor universiteiten
om vindingen te commercialiseren niet aan de orde is. In de rapportage «Het
universitair octrooibeleid» (Tweede Kamer, vergaderjaar 2000–2001,
26 628, nr. 4) geven EZ en OC&W de voorkeur aan andere beleidsmaatregelen
die de commerciële toepassing van publiek gefinancierde kennis stimuleren.
In die rapportage staan verschillende beleidsacties omschreven. Die worden
op dit moment uitgevoerd.MKB en octrooienVerschillende leden van uw commissie hebben in het Algemeen Overleg van
13 december 2001 de aandacht gevestigd op de positie van het MKB. Mij
is gevraagd naar de knelpunten die de organisatie MKB-Nederland momenteel
op het terrein van octrooien ziet. Deze organisatie wijst erop dat met name
kleinere leden zich op het standpunt stellen dat octrooieren voor hen geen
zin heeft. Voor hen betekent octrooieren openbaarmaking van recentelijk ontwikkelde
kennis waardoor concurrenten toekomstige marktactiviteiten van het octrooierende
bedrijf kunnen inschatten. Daarbij zijn het vooral grote internationale bedrijven
die het zich kunnen veroorloven octrooiaanvragen te screenen en zich zo kunnen
voorbereiden op de marktintroductie van nieuwe producten van kleine bedrijven.
Die grote bedrijven kunnen dan snel een alternatief ontwikkelen, proberen
verkoopkanalen voor MKB-bedrijven minder toegankelijk te maken of een vijandige
overnamestrategie volgen. Zelf beperk ik mij tot de vaststelling dat het octrooi-instrument
inderdaad niet voor iedereen in alle gevallen geschikt is. Ook
toont dit punt in feite aan dat geheimhouding soms een goedkoper en effectiever
methode is om kennis te beschermen. Ik berichtte u daarover door middel van
de beleidsverkenning Intellectueel Eigendom en Innovatie die ik u op 5 december
2001 toezond.Verder noemt MKB-Nederland de omstandigheid dat veel gebruikers octrooiering
als zodanig juridisch lastig, complex en kostbaar vinden. Ook spreekt het
MKB uit dat het de octrooiliteratuur als moeilijk toegankelijk ervaart. Ik
kan over deze problemen zeggen dat het beleidsstreven er al geruime tijd op
is gericht te komen tot een vereenvoudiging van octrooiregelgeving en kostenreductie
voor gebruikers. Binnenkort zal bijvoorbeeld de Nederlandse Rijksoctrooiwet
1995 worden aangepast om enkele wijzigingen te implementeren die recentelijk
in het kader van de WIPO (World Intellectual Property Organization) mondiaal
zijn afgesproken teneinde het octrooieren zèlf procedureel eenvoudiger
en goedkoper te maken. Van belang daarvoor zou ook de totstandkoming van het
Gemeenschapsoctrooi zijn; daarmee wordt het gemakkelijker om octrooibescherming
in Europa aan te vragen, tegen aanzienlijk lagere kosten.In reactie op de opmerking over de toegankelijkheid van de octrooiliteratuur
merk ik op dat het Bureau voor de Industriële Eigendom als onderdeel
van de versterking van de eigen voorlichtingswerkzaamheden sinds kort een
zogenaamde «octrooiscan» heeft ontwikkeld. Deze octrooiscan is
een service waarbij een ondernemer via een consult hulp van deskundigen van
het BIE krijgt om na te gaan welke octrooischriften uit de octrooiliteratuur
relevante technische informatie kunnen opleveren voor de specifieke activiteiten
van de ondernemer.Daarnaast heeft MKB-Nederland gemeld dat er problemen zijn gerezen over
de intellectuele eigendom van uitkomsten van onderzoeksprojecten waarin MKB-bedrijven
samenwerken met TNO. Het komt voor dat MKB-bedrijven het onrechtvaardig vinden
dat TNO in de standaardvoorwaarden voor samenwerking de octrooirechten op
de resultaten van onderzoek claimt. Deze MKB-bedrijven zouden in die gevallen
zelf houder van het octrooi willen zijn. Dit ongenoegen wordt soms versterkt
als ondernemers pas na afloop van het onderzoek beseffen wat er daaromtrent
precies in de standaardvoorwaarden staat. Dit laatste punt is een voorlichtingsprobleem.
Ik zal dit punt onder de aandacht brengen van TNO. Meer principieel ligt de
vraag naar de reden om TNO volgens de eigen standaardvoorwaarden steeds eigenaar
te laten zijn. Achtergrond hiervan is dat de kennis die TNO genereert voor
zoveel mogelijk bedrijven toepasbaar moet kunnen worden. Door het octrooi
aan één marktpartij over te dragen zou TNO geen zeggenschap
meer hebben over verdere licentieverlening. Het zou dan helemaal van de wil
van die marktpartij afhangen of andere partijen een licentie zouden kunnen
krijgen om zo ook de kennis te benutten. Voor TNO zou nog een ander probleem
rijzen als het niet zelf eigenaar zou zijn van de zelf ontwikkelde kennis.
TNO doet zeer veelvuldig op allerlei gebieden commercieel onderzoek. Hierbij
maakt TNO regelmatig gebruik van door TNO zelf ontwikkelde eerdere kennis.
TNO zou in dergelijke gevallen steeds aan de octrooihouder per geval weer
toestemming moeten vragen en een licentie moeten kopen om deze kennis te gebruiken.Tot slotMet deze brief hoop ik de vragen uit uw commissie voldoende te beantwoorden.
Verder is het de bedoeling om aan het einde van dit kalenderjaar
een ruimere beleidsbrief aan de Kamer te sturen. Met die brief wordt dan nadere
invulling gegeven aan de beleidsverkenning Intellectuele Eigendom en Innovatie
die u in december 2001 toeging.De Staatssecretaris van Economische Zaken,G. Ybema 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-26628-6.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl