Wijziging WBO, ISOVSO en WVO met betrekking tot de financiële gelijkstelling; Verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 24645, nr. 5

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

31-05-1996

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1995-1996

24645 nr. 5

16-05-1996

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamInhoudsopgave I. AlgemeenII. Artikelen I. ALGEMEEN 1. Inleiding2. Begripsbepaling3. Verordening4. Gemeenschappelijke regelingen5. Tijdelijke aanvulling door burgemeester en wethouders6. Aard en omvang van de bekostiging7. Rechtsbescherming8. NevenvestigingenII. ARTIKELEN Artikel 105a1 WBO Vijfde lidZesde lidArtikel 105a2 WBOArtikel 105b WBOOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 24645Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 46 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
24 645Wijziging van de Wet op het basisonderwijs, de Interimwet op het speciaal
onderwijs en het voortgezet speciaal onderwijs en de Wet op het voortgezet
onderwijs met betrekking tot de financiële gelijkstellingnr. 5VERSLAGVastgesteld 16 mei 1996De vaste commissie voor Onderwijs, Cultuur en Wetenschappen,1 belast met het voorbereidend onderzoek, brengt als volgt verslag uit
van haar bevindingen omtrent dit wetsvoorstel.Onder het voorbehoud dat de regering de gestelde vragen en gemaakte opmerkingen
afdoende beantwoordt, acht de commissie de openbare behandeling van het wetsvoorstel
voldoende voorbereid. Inhoudsopgave I. Algemeen1. Inleiding2. Begripsbepaling3. Verordening4. Gemeenschappelijke regelingen5. Tijdelijke aanvulling door burgemeester en wethouders6. Aard en omvang van de bekostiging7. Rechtsbescherming8. Nevenvestigingen II. Artikelen I. ALGEMEEN 1. InleidingDe leden van de PvdA-fractie zijn verheugd dat de regering
het wenselijk vindt de regeling van de financiële gelijkstelling te herzien.
Het automatisme in de bestaande overschrijdingsregeling kan immers aanleiding
geven tot een weinig efficiënt gebruik van de eigen financiële middelen
die gemeenten zelfstandig willen inzetten voor het onderwijsbeleid. Zeker
nu de gemeenten een duidelijk sterkere rol gaan spelen in het lokale onderwijsbeleid,
is het gewenst daarbij geen hinder te ondervinden van de verstarrende en verspillende
werking van het automatisme van de overschrijdingsregeling. De laatste jaren is met regelmaat aangedrongen op wijziging van de bestaande
regeling. Zo heeft in 1986 de toenmalige minister van Onderwijs en Wetenschappen
(Deetman) voorgesteld om de overschrijdingsregeling zodanig te wijzigen dat
de verplichte doorbetaling door de gemeenten aan het bijzonder onderwijs in
het geval de gemeente meer uitgeeft dan de rijksvergoeding wordt beperkt tot
de zogenaamde kwaliteitsbepalende kosten (kamerstuk 20 200 VIII, nr.
2, blz. 33). In 1991 heeft de Tweede Kamer een motie aangenomen waarin de
regering werd verzocht de mogelijkheden tot aanpassing van de overschrijdingsregeling
te onderzoeken (kamerstuk 22 300 VIII, nr. 18, motie De Cloe c.s.). Ook
vanuit diverse politieke partijen is aangegeven dat aanpassing van het automatisme
in de financiële gelijkstelling bespreekbaar is. Zie daarvoor onder andere
het rapport «Maatschappelijke decentralisatie in het basis- en voortgezet
onderwijs», januari 1993 van de CDA-Tweede Kamerfractie en het verslag
van het algemeen overleg op 1 juni 1995 (kamerstuk 23 309, nr. 13) waarin
de SGP-fractie aangeeft dat een onwrikbaar vasthouden aan de financiële
gelijkstelling niet langer houdbaar is.In de conclusies en uitwerkingen van het Schevenings Beraad Bestuurlijke
Vernieuwing (1993/1994) wordt gesteld dat er redenen zijn om de uitwerking
van de in de Grondwet vastgelegde financiële gelijkstelling in de onderwijswetgeving
nader te bezien. Omdat deze redenen niet worden omschreven, verzoeken de leden
van de PvdA-fractie de regering deze alsnog aan te geven. Zij verzoeken de
regering ook aan te geven of de onderwijsbonden-CNV een voorbehoud hebben
gemaakt ten aanzien van de passage over de overschrijdingsregeling in het
Schevenings Akkoord en wat het commentaar van deze bonden is geweest op het
concept-wetsvoorstel over de financiële gelijkstelling. Zij vragen dit
omdat in commentaren (zie o.a. Katholiek Schoolblad van 6 april 1996) deze
bonden adviseren om het voorliggende voorstel niet tot wet te verheffen.Reeds eerder zijn voorstellen tot wijziging van de financiële gelijkstelling
aan de orde geweest. De leden van de PvdA-fractie verzoeken de regering aan
te geven welke wijzigingen in de financiële gelijkstelling sinds 1 januari
1985 zijn voorgesteld c.q. ingevoerd en welke argumenten daarbij zijn gehanteerd
om af te wijken van de formele financiële gelijkstelling en/of tot een
andere regeling te komen.De leden van de CDA-fractie hebben met gemengde gevoelens kennis
genomen van het wetsvoorstel met betrekking tot de financiële gelijkstelling
in het basis- en voortgezet onderwijs. Enerzijds zien zij met de regering
redenen voor aanpassing van de overschrijdingsregeling; anderzijds vinden
zij dat het wetsvoorstel te weinig houvast geeft aan de schoolbesturen zowel
wat betreft de normstelling als wat betreft de rechtsbescherming. Zij hopen
dat de regering bereid is in het gemeen overleg met de Kamer de bezwaren die
deze leden nader zullen uiteenzetten weg te nemen.De leden van de VVD-fractie hebben met belangstelling kennis
genomen van het voorliggende wetsvoorstel waarin de materiële financiële
gelijkstelling wordt geregeld. Het beginsel van de materiële gelijkheid
wordt zeer breed aanvaard. Want scholen die in dezelfde omstandigheden verkeren
moeten naar gelijke maatstaf aanspraak kunnen maken op aanvullende middelen.De Onderwijsraad stelt dat uit de door de Raad ontvangen reacties op het
wetsvoorstel over het algemeen weinig kritiek blijkt. Na indiening bij de
Tweede Kamer is slechts een enkel commentaar uitgebracht. De leden van de
VVD-fractie onderschrijven dan ook de conclusie van de Raad, dat het wetsvoorstel
kennelijk ook naar het oordeel van de betrokken organisaties overeenstemt
met de gemaakte afspraken (Schevenings Accoord). Terecht merkt de Onderwijsraad
op dat hij bij de beoordeling van onderhavige regeling een eigenstandige positie
inneemt. Hij was immers geen partij in het Schevenings Beraad.
Dit geldt ook voor de Tweede Kamer. Bij de bespreking van de gezamenlijke
richtinggevende uitspraken is dan ook namens de VVD-fractie naar voren gebracht
dat alle voorstellen die voortvloeien uit het accoord op eigen merites zullen
worden beoordeeld. Het stemt deze leden tot vreugde dat het ingediende voorstel
op een zeer breed draagvlak bij de betrokken organisaties kan rekenen. Hierdoor
wordt het onderwerp van een zware politieke lading ontdaan.De leden van de VVD-fractie zijn enigszins verbaasd over de opvatting
van de Raad van State terzake van de motivering van het wetsvoorstel. Zij
kunnen instemmen met hetgeen daarover in het nader rapport door de regering
naar voren is gebracht. In tegenstelling tot de materiële financiële
gelijkstelling, zoals voorgesteld in dit voorstel, maakt de overschrijdingsregeling
gericht beleid mogelijk. Ook de toekomstige mogelijkheden tot verzelfstandiging van het openbaar
onderwijs maken een wettelijke regeling van de materiële financiële
gelijkstelling noodzakelijk.De leden van de VVD-fractie vragen de regering in te gaan op de samenhang
tussen het wetsvoorstel inzake de bestuursvormen in het openbaar onderwijs
(24 138) en het onderhavige wetsvoorstel.De leden van de fractie van D66 onderschrijven in algemene
zin het uitgangspunt van onderhavig wetsvoorstel, namelijk het regelen van
de mogelijkheid van materiële financiële gelijkstelling. Zij onderschrijven
het oordeel van het kabinet dat de overschrijdingsregeling waarin de grondwettelijk
voorgeschreven bekostiging naar gelijke maatstaf op dit moment is uitgewerkt,
weliswaar voorziet in een financiële gelijkstelling maar voorbijgaat
aan de ongelijke omstandigheden waarin scholen zich kunnen bevinden. Bovendien
zijn zij zich ervan bewust dat er een breed maatschappelijk draagvlak is voor
het aanpassen van de overschrijdingsregeling richting materiële financiële
gelijkstelling.De leden van de fractie van D66 zijn van mening dat bij deze aanpassing
de financiële gelijkstelling zoals neergelegd in de Grondwet onaangetast
moet blijven c.q. dat alle scholen voor basis- en voortgezet (speciaal) onderwijs,
die voor bekostiging uit de openbare kas in aanmerking komen, in gelijke omstandigheden
gelijk behandeld dienen te worden. De formele financiële gelijkstelling
die thans geldt, heeft volgens de hier aan het woord zijnde leden aan deze
laatstgenoemde situatie niet altijd positief bijgedragen.Toch zijn er nog een aantal zaken waar de leden van de fractie van D66
niet gelukkig mee zijn en waarover zij dan ook graag nadere uitleg van de
regering zouden willen ontvangen.De leden van de fractie van GroenLinks onderkennen dat de huidige
formele financiële gelijkstelling – naar de grondwettelijke voorgeschreven
bekostiging naar gelijke maatstaf; artikel 23, lid 7 – in sommige gevallen
kan leiden tot de ongewenste situatie dat bepaalde scholen meer, en andere
scholen minder krijgen dan gezien hun omstandigheden gerechtvaardigd is. Het
is volgens de genoemde leden terecht dat door middel van een wetswijziging
een poging gedaan wordt om deze onrechtvaardigheid een halt toe te roepen.Ondanks het feit dat in de praktijk de gemeenten en bevoegde gezagen in
het bijzonder onderwijs al goede afspraken maken over «overbodige»
uitkeringen, die in voorkomende gevallen steeds vaker niet worden uitgekeerd,
achten de leden van de fractie van GroenLinks het gewenst dat aan de wens
om het automatisme van de overschrijdingsregeling te vervangen door een regeling
die de materiële financiële gelijkstelling tussen openbaar en bijzonder
onderwijs realiseert, zoals overigens in het regeerakkoord afgesproken, te
voldoen. De emancipatorische noodzaak om op bijzondere scholen automatisch de overschrijdingsregeling
toe te passen, is inmiddels achterhaald door de tijd en volgens de leden van
de fractie van GroenLinks is het maatschappelijk gewenst om de overschrijdingsregeling
op te schorten en plaats te maken voor een instrument dat meer recht doet
aan de werkelijke behoefte van openbare en bijzondere scholen, bijvoorbeeld
in het kader van achterstandsbestrijding. Zij benadrukken echter wel dat in
onderhavig gewijzigd wetsvoorstel artikel 23 van de Grondwet – bijzon-
dere scholen en openbare scholen hebben met dezelfde maatstaf recht op en
zekerheid over de bekostiging die zij ontvangen uit de openbare kas –
wordt gerespecteerd.De leden van de fractie van GroenLinks willen graag duidelijkheid over
de relatie van onderhavig wetsvoorstel met andere wetsvoorstellen zoals decentralisatie
huisvesting, vereenvoudiging Londo, bestuursvorm openbaar onderwijs en met
speerpunten als lokaal onderwijsbeleid en voorkoming van tweedeling in het
onderwijs.De leden van de RPF-fractie hebben met belangstelling kennis
genomen van het voorstel om wijzigingen aan te brengen in de wijze waarop
de financiële gelijkstelling van openbaar en bijzonder onderwijs is geregeld.
De aanpassing wordt voorgesteld om zo rekening te kunnen houden met de ongelijke
omstandigheden waarin scholen zich kunnen bevinden. Deze leden hebben begrip
voor het streven om exacter te bezien of uitgaven werkelijk noodzakelijk zijn.
Zij vragen echter of het in dit kader niet beter is te spreken over gelijkberechtiging
van openbaar en bijzonder onderwijs in plaats van gelijkstelling. De indieners
stellen immers dat openbaar en bijzonder onderwijs dezelfde financiële
rechten of aanspraken hebben wanneer ze zich in gelijke of vergelijkbare omstandigheden
bevinden.De leden van de RPF-fractie steunen voorstellen die de gelijkberechtiging
willen garanderen en nemen aan dat de indieners met hun voorstel die gelijkberechtiging
op het oog hebben. Daarnaast waarderen de leden van de RPF-fractie het feit
dat de regering veelvuldig overleg heeft gepleegd voordat ze met dit voorstel
kwam. Het gaat dan in het bijzonder om het overleg dat resulteerde in het
zogenaamde Schevenings Akkoord. Dat alles neemt niet weg dat deze leden een
aantal vragen hebben over het voorstel zoals het nu voor ligt, want uiteindelijk
dient niet alleen de intentie van het wetsvoorstel, maar de definitieve vormgeving
te worden beoordeeld.De leden van de SGP-fractie staan in principe positief tegenover
de doelstelling van bevordering van de financiële gelijkstelling in materiële
zin. Zij staan dan ook open voor aanpassingen van de financiële gelijkstelling
die een verbetering van de werking ervan betekenen. Dat neemt niet weg dat
zij nog aarzelend staan tegenover de noodzaak van een vergaande wijziging
als nu wordt voorgesteld. In elk geval hebben zij bij een aantal onderdelen
van het wetsvoorstel nog grote vraagtekens. Zij vragen zich met de Onderwijsraad
en de Raad van State af of de beoogde voordelen wel opwegen tegen de nadelen,
waarop zij hieronder nader ingaan. Gelet hierop stellen zij ook de vraag of
het doel van materiële gelijkstelling niet op een minder ingrijpende
wijze kan worden bereikt, namelijk door in geval van knelpunten in bijzondere
gevallen, die materiële ongelijkheid tot gevolg zouden hebben, het gemeentebestuur
de bevoegdheid te geven deze uit te zonderen van de overschrijdingsregeling,
op de wijze zoals nu in de praktijk ook al vaak gebeurt, namelijk in overeenstemming
met alle bevoegde gezagsorganen.Deze leden merken vooraf nog op dat zij vinden dat het wetsvoorstel door
opzet en terminologie vooruitloopt op het wetsvoorstel bestuursvorm openbaar
onderwijs. Het wetsvoorstel gaat immers uit van het begrip «niet
door de gemeente instandgehouden scholen». Zij achten dit niet juist.De leden van de GPV-fractie erkennen dat aan de bestaande formele
financiële gelijkstelling nadelen kleven, omdat de gelden niet altijd
bij de openbare en bijzondere scholen terecht komen die het geld nodig hebben.
Een wijziging lijkt op het eerste gezicht dus in de rede te liggen. Toch zijn
deze leden nog niet geheel overtuigd van de wenselijkheid hiervan.De leden van de GPV-fractie plaatsen eerst enige algemene kanttekeningen
bij de overschrijdingsregeling. Zij constateren dat nogal eens een karikatuur
wordt gemaakt van deze regeling door het beeld op te roepen dat iedere geringe
vergoeding van de gemeente aan een openbare school direct zijn weerslag vindt
in de overschrijdingsregeling, de mythe van het zogenaamde gebroken ruitje.
Dit beeld doet onvoldoende recht aan de werkelijkheid. In de memorie van toelichting
wordt, zo constateren de leden van de GPV-fractie, gesteld dat de overschrijdingsregeling
niet altijd even goed werkt. Zij nemen niet aan dat de regering daarbij doelt
op zaken die onder de categorie van het gebroken ruitje vallen. Op welke knelpunten
wordt dan wel gedoeld en welke bedragen zijn daarmee gemoeid? Is met andere
woorden sprake van een majeur probleem dat aanpassing van de overschrijdingsregeling
rechtvaardigt?Een tweede algemeen punt betreft de regeling van de overschrijdingsregeling
als zodanig. De leden van de GPV-fractie hebben de indruk dat het belang van
deze regeling steeds meer toeneemt als gevolg van het niveau waarop openbare
en bijzondere scholen door het Rijk worden bekostigd. Zij wijzen in dit verband
bijvoorbeeld op de hoogte van de rijksvergoedingen voor materiële exploitatie
en administratie, beheer en bestuur. Worden de kosten voor de materiële
exploitatie niet steeds meer afgewenteld op de gemeenten, met als gevolg dat
er aanzienlijke achterstanden kunnen ontstaan in gemeenten die krap in de
middelen zitten? Zo ja, moet dan niet worden geconcludeerd dat de overheid
tekort schiet in haar zorgplicht voor het onderwijs? 2. BegripsbepalingHet wetsvoorstel werkt de grondwettelijke financiële gelijkstelling
van bijzonder en openbaar onderwijs zo uit dat niet door de gemeente in stand
gehouden scholen gelijk worden behandeld als door de gemeente in stand gehouden
scholen. De niet door de gemeente in stand gehouden openbare scholen worden
als het ware verbijzonderd. De leden van de CDA-fractie vragen of de regering
bereid is de indruk dat een verkeerde uitwerking aan artikel 23, zevende lid,
wordt gegeven, weg te nemen, bijvoorbeeld door niet te spreken van «niet
door de gemeente in stand gehouden scholen», maar van «bijzondere
scholen en niet door de gemeente in stand gehouden openbare scholen».Het is de leden van de fractie van D66 absoluut niet helder waarom zo'n
verwarrend onderscheid wordt geïntroduceerd als «wel en niet door
de gemeenten in stand gehouden openbare scholen». Waarbij de «niet
door de gemeenten in stand gehouden openbare scholen» worden aangemerkt
als bijzonder onderwijs, wat betekent dat de gemeenten niet meer zonder meer
extra geld aan deze scholen kunnen verstrekken. Door deze term en door aanmerking
als bijzonder onderwijs wordt de suggestie gewekt dat de overheid niet meer
de verantwoordelijkheid draagt voor deze vorm van openbaar onderwijs. Zelfs
als dit voor de werking van het wetsvoorstel en straks voor de gemeentelijke
verordening in materiële zin niet uit zou maken (wat wel het geval is)
komt het de leden van de fractie van D66 onwenselijk voor om dit onderscheid
te maken. Overigens vragen zij zich af of het juridisch wel juist is; immers,
ook openbaar onderwijs dat bestuurlijk op afstand is geplaatst en waarbij
sprake is van een vermogensrechtelijke scheiding, blijft in alle
opzichten openbaar onderwijs, ook in termen van artikel 23 van de Grondwet.
Zij vragen de regering om een reactie, mede in relatie tot het voorstel van
wet betreffende de bestuursvormen in het openbaar onderwijs (TK 24 138). 3. VerordeningHet is de leden van de PvdA-fractie niet duidelijk waarom gemeenten die
zelf openbare scholen in stand houden niet verplicht zijn een verordening
vast te stellen. Kan de regering dit nader verklaren en aangeven wat het voordeel
is om deze verplichting achterwege te laten, in tegenstelling tot gemeenten
waar alle openbare scholen door andere rechtspersonen dan de gemeente in stand
worden gehouden en waar wel een verordening moet worden vastgesteld? Verdient
het niet de voorkeur om een eenduidige regeling te treffen die losstaat van
het feit of de gemeente wel of niet een openbare school in stand houdt? Is
het niet beter om in alle gemeenten waar openbaar en bijzonder onderwijs aanwezig
is een verordening verplicht te stellen?Kan de regering enigszins aangeven hoe een bij verordening vast te stellen
regeling er uit gaat zien? Is het zo, dat met het bij verordening vaststellen
van een regeling in een gemeente, het automatisme in de overschrijdingsregeling
en de daarop gebaseerde doorberekening in zo'n gemeente in het geheel is verdwenen?
Indien dit niet het geval is, op welke wijze kan een gemeente dan de bij verordening
vast te stellen regeling zodanig vorm geven, dat het automatisme in de overschrijdingsregeling
niet van toepassing is?Hoe verhoudt zich de mogelijkheid voor een gemeente om buiten het kader
van de verordening additionele middelen ter beschikking te stellen waarbij
de overschrijdingsregeling van toepassing is, met de volgende passage uit
het regeerakkoord: «Het automatisme van de zogenaamde overschrijdingsregeling
wordt vervangen door een regeling die materiële financiële gelijkstelling
tussen openbaar en bijzonder onderwijs realiseert»? Is deze passage
niet eenduidig te lezen en wel zo dat het automatisme in de overschrijdingsregeling
vervangen dient te worden door de materiële financiële gelijkstelling?Afhankelijk van de vraag of de gemeente zelf geen openbare scholen in
stand houdt dan wel dat dit wel het geval is, moet respectievelijk kan de
gemeenteraad een regeling vaststellen voor het doen van uitgaven voor het
onderwijs welke niet door het Rijk worden vergoed. De regeling noemt de voorzieningen
die kunnen worden aangevraagd.In het licht van artikel 23, zevende lid, van de Grondwet («bij
de wet te stellen voorwaarden») vinden de leden van de CDA-fractie deze
omschrijving te vaag. Wat wordt bedoeld met «uitgaven voor het onderwijs
welke niet door het Rijk worden vergoed»? Zijn dat uitgaven voor voorzieningen
die niet onder de programma's van eisen vallen of uitgaven voor voorzieningen
waarvoor de Londo-vergoeding ontoereikend blijkt te zijn? Of doet het er niet
toe of de voorzieningen al geheel of gedeeltelijk door het Rijk worden vergoed?
Kan het wetsvoorstel ertoe leiden dat schoolbesturen die niet doelmatig met
de rijksvergoeding omgaan («potverteren») eerder een beroep op
de gemeente zullen doen dan schoolbesturen die wel doelmatig handelen?Ziet de regering een mogelijkheid een nadere omschrijving te geven van
de voorzieningen waarvoor extra uitgaven kunnen worden gedaan, bijvoorbeeld
te onderscheiden naar personeel en materiële exploitatie, en aan te geven
hoe deze voorzieningen zich verhouden tot de door het Rijk bekostigde voorzieningen?
Zouden voorts de omstandigheden waarin een beroep op extra middelen kan worden
gedaan nader kunnen worden omschreven? De leden van de CDA-fractie hechten
met het oog op de rechtszekerheid van schoolbesturen en om te voorkomen dat
de verschillen tussen scholen in verschillende gemeenten nog groter
worden, zeer aan deze nadere omschrijvingen.De leden van de VVD-fractie onderschrijven het advies van de Raad van
State om een goede motivering te geven voor de introductie van de mogelijkheid
om convenanten als maatstaf voor de gelijke behandeling te hanteren. Deze
leden gaan nog een stap verder. Het verdient nadere overweging om extra uitgaven
alleen op basis van een verordening te doen. Ontbreekt die verordening dan
is de overschrijdingsregeling automatisch van toepassing.Daar waar geen openbaar onderwijs aanwezig is, kunnen naar het oordeel
van deze leden alleen op basis van een verordening uitgaven ten behoeve van
het bijzonder onderwijs worden gedaan.De leden van de VVD-fractie plaatsen vraagtekens bij het vrijwillig afzien
van een verordening en het volstaan met een convenant. Indien er een verordening
wordt vastgesteld, wordt er aan betrokken scholen meer rechtszekerheid geboden.
In een dergelijke verordening zou een nader omschreven uitzonderingsbepaling
kunnen worden opgenomen, waarop burgemeester en wethouders een beroep kunnen
doen in bijzondere omstandigheden. Graag vernemen zij het oordeel van de regering
op dit punt.In het onderhavig wetsvoorstel wordt aan de gemeente die zelf openbare
scholen in stand houdt, de keuze gelaten om wel of niet een verordening op
te stellen. Als de gemeente haar openbare scholen echter overdraagt aan een
andere rechtspersoon dan moet de gemeenteraad een verordening opstellen. Is
het niet in het belang van een heldere regelgeving om in alle gevallen voor
een verordening te kiezen, zo vragen de leden van de fractie van D66. Ook
al zal het opstellen van een verordening extra beleidslasten voor de gemeenten
met zich meebrengen dan nog zal zo'n verordening meer rechtsbescherming bieden
dan alleen een lijst met voorzieningen of een convenant.Is het de regering overigens bekend of de VNG een modelverordening gaat
maken en de gemeenten op deze manier behulpzaam kan zijn?De leden van de RPF-fractie willen meer weten over de mogelijkheid van
de gemeente om, op basis van afspraken met schoolbesturen, van de verordeningsplicht
af te zien in de situatie waarin de gemeente bevoegd gezag is van de openbare
scholen. Deze leden vragen aan wat voor soort afspraken gedacht moet worden
en of het afzien van die verordeningsplicht in de tijd begrensd is. En kan
een schoolbestuur later nog op die afspraak terugkomen?Vraagtekens plaatsen de leden van de GPV-fractie bij de werkbaarheid van
de voorgestelde regeling. Zij constateren dat de gemeenten de mogelijkheid
krijgen om bij verordening een regeling op te stellen voor de toekenning van
extra middelen. Zal dit niet een grote toename van gedetailleerde regelgeving
alsmede hoge beleidslasten tot gevolg hebben? De gemeente zal immers moeten
bepalen welke voorzieningen, inclusief de daarbij behorende specifieke omstandigheden
en kenmerken, in de verordening worden opgenomen. Bovendien moet aan de hand
van een gedetailleerde omschrijving van dit voorzieningenpakket van geval
tot geval worden afgewogen of een school aanspraak kan maken op de desbetreffende
voorziening. Dreigt ook niet het gevaar dat bij een dergelijke nauwkeurige
omschrijving en limitatieve opsomming van het voorzieningenpakket bepaalde
omstandigheden en kenmerken van scholen van het bijzonder onderwijs buiten
beschouwing worden gelaten dan wel onvoldoende worden meegewogen? Of mag de
conclusie worden getrokken dat in die gevallen dan gewoon de overschrijdingsregeling
van toepassing zal zijn? 4. Gemeenschappelijke regelingenEen op grond van de Wet gemeenschappelijke regelingen in stand gehouden
school wordt voor toepassing van de overschrijdingsregeling en de verordening
gelijkgesteld met een bijzondere school. De leden van de PvdA-fractie verzoeken
de regering aan te geven wat de voordelen van deze vormgeving zijn boven het
laten vallen van deze scholen onder dezelfde werking van openbare scholen
die door een gemeente in stand worden gehouden.De leden van de fractie van D66 stellen vast dat gemeenten niet langer
zonder meer geld aan scholen kunnen verstrekken die op basis van een gemeenschappelijke
regeling in stand worden gehouden. Is het denkbaar dat gemeenten de keuze
gegeven wordt om deze scholen onder de werking van de verordening te laten
vallen of onder het automatisme van de overschrijdingsregeling? 5. Tijdelijke aanvulling door burgemeester en wethoudersDe leden van de CDA-fractie hebben bezwaar tegen de mogelijkheid dat burgemeester
en wethouders de regeling tijdelijk kunnen aanvullen met nieuwe voorzieningen.
In dringende gevallen moet het mogelijk zijn dat de gemeenteraad zelf de verordening
wijzigt. De aanvullingsbevoegdheid van burgemeester en wethouders draagt niet
bij aan de rechtszekerheid. Weliswaar moeten burgemeester en wethouders de
aanvulling aan de gemeenteraad ter bekrachtiging voorleggen, maar deze bekrachtiging
kan ook stilzwijgend plaatsvinden en, wanneer zij plaatsvindt, komt zij als
mosterd na de maaltijd.De leden van de RPF-fractie hebben een vraag over de bevoegdheid van burgemeester
en wethouders om een verordening tijdelijk aan te vullen. Dit betreft dan
de situatie waarin de gemeente heeft gekozen voor overbrenging van het bestuur
van openbare scholen in een afzonderlijke rechtspersoon. Waarom wordt het
college niet opgedragen om hierbij te overleggen met de schoolbesturen van
bijzondere scholen? Waarom wordt het aan burgemeester en wethouders zelf overgelaten
om al dan niet overleg te plegen? Het is toch van groot belang om de kaders
te creëren voor goed overleg en het voorkomen van mogelijke conflicten?
Binnen 12 weken na de tijdelijke aanvulling dient er een besluit te zijn genomen.
Kan een schoolbestuur in die termijn niets doen?De leden van de SGP-fractie betwijfelen de noodzaak van een bevoegdheid
tot tijdelijke aanvullingen door het college van burgemeerster en wethouders.
Zij vragen zich af of dit wel in overeenstemming is met de vereiste rechtszekerheid
voor de scholen. Hun indruk is dat de gemeenteraden in het algemeen heel snel
kunnen beslissen over wijzigingen van een regeling. Deze leden vinden dat
in elk geval duidelijk moet zijn dat burgemeerster en wethouders ook gebonden
zijn aan de voorwaarde van gelijke behandeling (artikel 105a1, tweede lid).De leden van de SGP-fractie nemen overigens aan – zij merken dit
volledigheidshalve op – dat, in het geval van de fictieve bekrachtiging
door de raad na 12 weken, tegen het besluit tot aanvulling beroep openstaat
vanaf het moment dat de 12 weken zijn verstreken.Kritisch staan de leden van de GPV-fractie tegenover de mogelijkheid die
wordt geschapen dat burgemeester en wethouders de gemeentelijke regeling tijdelijk
kunnen aanvullen. Werkt een dergelijke regeling de mogelijkheid van ongelijke
behandeling niet in de hand? Want wanneer zal van deze mogelijkheid gebruik
worden gemaakt? Zal dat niet vooral het geval zijn, nadat is bezien wat de
consequenties van de aanvulling zijn voor andere scholen van met
name het bijzonder onderwijs? Ook biedt een dergelijke tijdelijke voorziening
geen ruimte voor het door deze leden gewenste, op overeenstemming gerichte
overleg. Zal de mogelijkheid om tijdelijk het aantal voorzieningen uit te
breiden, gezien de haast die daarbij geboden is, niet ten koste gaan van een
zorgvuldige afweging? 6. Aard en omvang van de bekostigingDe leden van de fractie van D66 vragen zich af of vanwege de sobere bekostiging
van rijkswege van scholen voor basis- en voortgezet onderwijs, gemeenten niet
in toenemende mate gedwongen worden bij te dragen in de reguliere bekostiging
van deze scholen. Zij zijn van mening dat dit niet de bedoeling is. In artikel
6 juncto artikel 51 WBO is immers uitdrukkelijk bepaald dat het openbaar en
bijzonder onderwijs door het Rijk worden bekostigd. Het zou in dit geval dus
alleen moeten gaan om additionele zaken waarvan niet verwacht mag en kan worden
dat de rijksoverheid die voor haar rekening neemt. De leden van de fractie
van D66 zouden graag vernemen wat de regering bedoelt met «extra gelden
die boven het noodzakelijk geachte niveau van de rijksvergoeding worden toegekend»
(MvT, blz. 5). Waarom wordt hier geen onderscheid gemaakt, zoals dat ook feitelijk
en juridisch bestaat tussen «additionele kosten» (waar het om
moet gaan) en «de uitgaven ter aanvulling van de rijksvergoeding»?Kan in een overzicht aangegeven worden wat de gemeenten zo al hebben gefinancierd
in de afgelopen jaren? Wanneer sommige gemeenten uit een zwaar gevoelde verantwoordelijkheid
voor ontoereikende rijksbekostiging wel tot extra bekostiging van reguliere
financiering overgaan zullen er tussen gemeenten grote verschillen ontstaan
en wel in die mate waarin wordt bijgedragen in de kosten. Ook dat lijkt de
leden van de fractie van D66 een onwenselijke situatie. Zij vragen de regering
dan ook of het toch niet wenselijk zou zijn – gezien het belang van
gelijke behandeling in de gemeenten en gezien de rechtsgelijkheid tussen gemeenten –
in het wetsvoorstel een aantal richtlijnen op te nemen met betrekking tot
de inhoud van de verordening, zodat ook helder is waar de bijdrage van gemeenten
in elk geval niet voor bedoeld is.Is het juist dat de gemeenten over het algemeen nogal wat bijdragen aan
de bestuurskosten van het openbaar onderwijs? De leden van de fractie van
D66 vragen zich af of er iets te zeggen is over de oorzaak van deze gemeentelijke
bijdragen en of die gemeentelijke bijdragen mogelijk te maken hebben met onvoldoende
rijksbekostiging van de beheers- en bestuurskosten. Deze bestuurskosten vallen
op dit moment niet onder de overschrijdingsregeling. Wat is de motivatie daarvoor?
Hoe gaat dit straks geregeld worden? Verandert er op dit punt iets? Staat
het gemeenten dan nog steeds vrij om eenzijdig bij te dragen in de bestuurskosten
voor het openbaar onderwijs? Staat dat niet haaks op het uitgangspunt dat
gemeenten niet die zaken bekostigen die het rijk behoort te bekostigen? Waar
staat het «niet door de gemeente in stand gehouden openbaar onderwijs»
in deze discussie?De leden van de fractie van D66 vragen zich af waarom voorkomen zou moeten
worden dat bepaalde specifieke omstandigheden van (individuele) scholen voor
openbaar dan wel bijzonder onderwijs een rol spelen bij het vaststellen van
de gemeentelijke verordening. De verordening is toch juist bedoeld om gemeentelijke
bekostiging van buitengewone additionele zaken mogelijk te maken? Het is toch
ook denkbaar dat een gemeente met zowel openbaar als bijzonder onderwijs binnen
haar grenzen op grond van de verordening geld beschikbaar stelt uitsluitend
voor een omstandigheid die zich op een of meerdere bijzondere scholen voordoet?De regering antwoordt de Onderwijsraad, die de overschrijdingsregeling
typeert als hét instrument voor de financiële gelijkstelling,
dat de overschrijdingsregeling slechts één van
de instrumenten is om de financiële gelijkstelling te bewerkstelligen.
Kan worden aangegeven welke andere mogelijkheden gemeenten hebben om de financiële
gelijkstelling te regelen, nu ook de artikelen 74 WBO en 82 ISOVSO uit de
wet verdwijnen in verband met de decentralisatie van de huisvesting?De huidige regeling heeft volgens de leden van de fractie van GroenLinks
het grote nadeel dat openbare scholen geen extra geld ontvangen omdat gemeenten
te weinig financiële armslag hebben om ook het bijzonder onderwijs gelijkelijk
te financieren. Wetende dat onderhavig wetsvoorstel hier een einde aan tracht
te maken, vragen de genoemde leden zich af of de voorgestelde wijziging –
op basis van aanvullingen via verordeningen – zal bijdragen tot het
inlopen van de financieringsachterstand in het onderwijs.Ook vragen de leden van de fractie van GroenLinks hoe de overheid daadwerkelijk
kan toezien op de wens om de overschrijdingsregeling meer in overeenstemming
met de werkelijke behoefte te brengen en hoe als zodanig de verordeningen
worden beoordeeld voor een eventuele aanvulling. Hoe wordt gecontroleerd dat
deze daadwerkelijk terecht komt waar de verordening voor is ingediend?De leden van de RPF-fractie constateren dat in het kader van de financiële
gelijkberechtiging de gelden van derden buiten beschouwing worden gelaten.
Deze leden willen weten of er bij de regering inzicht is in de omvang van
deze «derde-geld-stroom» en uit wat voor soort gelden deze geldstroom
bestaat. Kan in dit verband worden aangegeven in welke mate sponsoring plaats
vindt? Is het zo dat scholen in toenemende mate worden gesponsord, en hoe
staat de regering tegenover dit fenomeen? De Raad van State stelt in haar
advies dat de bekostiging van de scholen structureel ontoereikend is. Dat
zou betekenen dat de noodzaak van geld van derden toeneemt. Worden hiermee
niet ongelijke financiële verhoudingen in de hand gewerkt?De leden van de SGP-fractie vragen de reactie van de regering op de van
verschillende zijden opgeworpen bedenking dat de verschillen tussen arme en
rijke gemeenten in de nu voorgestelde regeling sterker door zullen kunnen
werken naar de scholen toe. Daarbij wijzen zij er op dat de bekostiging van
het onderwijs door het Rijk al langere tijd structureel gezien als ontoereikend
moet worden beschouwd, met name de materiële bekostiging.De leden van de SGP-fractie vinden dat het wetsvoorstel – ook na
de aanpassing in reactie op hetgeen door de Raad van State in paragraaf 4
van zijn advies naar voren is gebracht – te veel de indruk oproept dat
de gemeente een bekostigingsrol heeft voor het onderwijs die aanvullend is
op de verantwoordelijkheid van het Rijk: de gemeente betaalt de voorzieningen
die weliswaar noodzakelijk zijn, maar niet door het Rijk worden vergoed. Deze
leden vragen of hierdoor niet – sluipenderwijs – afbreuk wordt
gedaan aan het beginsel dat het Rijk de kosten van openbare en bijzondere
scholen vergoedt.De leden van de SGP-fractie vragen de reactie van de regering op het van
verschillende zijden genoemde bezwaar dat een gelijke financiële behandeling
op declaratiebasis kan leiden tot extra bestuurskosten voor de gemeenten en
tot inperking van de vrijheid van de schoolbesturen, die immers slechts in
de verordening genoemde concrete voorzieningen kunnen aanvragen.Onder verwijzing naar hun inleidende opmerkingen vragen de leden van de
GPV-fractie aandacht voor het probleem van de ontoereikendheid van de vergoeding
voor de kosten in verband met administratie, beheer en bestuur. Acht de regering
het in het licht van haar zorgplicht aanvaardbaar dat gemeenten
vanwege de te krappe rijksvergoeding voor ABB genoodzaakt worden met grote
bedragen bij te springen om de kosten voor ABB van openbare scholen te dekken?
Deze leden wijzen in dit verband naar de uitgaven van gemeenten als Zwolle,
Utrecht en Groningen, die respectievelijk f 1,1 miljoen, f 1,1 miljoen
en f 1,8 miljoen extra uit de eigen middelen bijdragen. Als de regering
dit aanvaardbaar vindt, ligt daarin dan niet in toenemende mate een ongelijke
behandeling van het bijzonder onderwijs besloten? De kosten voor ABB vallen
immers buiten de overschrijdingsregeling. Daarvoor kon in het verleden wel
enige rechtvaardiging worden gevonden, maar die rechtvaardiging geldt steeds
minder nu schaal- en autonomievergroting tot steeds meer professionalisering
van administratie, beheer en bestuur dwingen. 7. RechtsbeschermingTen aanzien van de rechtsbescherming, die mede de onzekerheid ten gevolge
van decentralisatie moet compenseren, betreuren de leden van de CDA-fractie
het dat de gemeentelijke subsidieverordening niet tot stand komt «na
op overeenstemming gericht overleg met de betrokken schoolbesturen»
(par. 5.4 Gezamenlijke richtinggevende uitspraken). Ook missen zij node het
algemeen model van rechtsbescherming van het Schevenings Akkoord, dat voorziet
in een beroep op de Onderwijsraad. Zij erkennen evenwel de politieke realiteit
dat regering en Kamer bij de behandeling van het wetsvoorstel decentralisatie
huisvestingsvoorzieningen niet verder hebben willen gaan dan aanvaarding van
de amendementen-Schutte c.s. (24 455, nr. 44 en 47). Is de regering bereid
deze amendementen in het onderhavige wetsvoorstel over te nemen?De Raad van State adviseert de regering om in het wetsvoorstel een bepaling
op te nemen strekkende tot het verplicht voeren van op consensus gericht overleg
met de schoolbesturen voordat een ontwerpverordening aan de gemeenteraad wordt
voorgelegd. De regering antwoordt dat de gemeenten er verstandig aan doen
om voorafgaand aan de vaststelling van de verordening overleg te plegen met
de scholen. De leden van de VVD-fractie vinden dit antwoord van de regering
erg mager. Graag vernemen zij een meer onderbouwde reactie op de aanbeveling
van de Raad van State. Valt een en ander automatisch onder de gemeentelijke
inspraakverordening?Ook de leden van de RPF-fractie wijzen op het onlangs aanvaarde wetsvoorstel
inzake de decentralisatie van de huisvestingsvoorzieningen. Na amendering
van dit voorstel kan in het geval van een conflict tussen gemeente en schoolbestuur
het advies van de Onderwijsraad worden gevraagd. Het komt deze leden logisch
voor dat ook bij een conflict tussen gemeente en schoolbestuur over de financiële
gelijkberechtiging het advies van de Onderwijsraad kan worden gevraagd. Deze
mogelijkheid is bij de decentralisatie van de huisvestingsvoorzieningen geschapen
omdat de administratieve rechter slechts marginaal toetst. Aangezien ook hier
het beroep op de administratieve rechter openstaat, ligt het voor de hand
om ook hier de mogelijkheid van een adviesaanvraag bij de Onderwijsraad te
creëren. In dit verband wijzen de leden van de RPF-fractie op de wenselijkheid
van een eenduidige rechtsgang en een uniforme rechtsbescherming.De leden van de SGP-fractie begrijpen uit de opzet en toelichting van
het wetsvoorstel dat het steeds het gemeentebestuur is dat oordeelt over de
vraag wat gelijke omstandigheden zijn en dus over de vraag wie onder welke
omstandigheden recht heeft op welke voorzieningen, voorzover die vallen onder
de gemeentelijke regeling. Zij vragen of een dergelijke regeling niet erg
«bezwaar- en beroepsgevoelig» is en of dit niet wordt bevorderd
door de ongelijke machtsverhoudingen tussen bijzondere scholen en het gemeentebestuur.Mede gezien deze vraagstellingen ondersteunen de leden van de SGP-fractie
het pleidooi van onder meer de Contactcommissie om de eis van op overeenstemming
gericht overleg voor het vaststellen van de verordening op te nemen. Zij vragen
of de regering daar alsnog toe bereid is.Overigens waarderen de leden van de SGP-fractie het feit dat de regering
de rechtsbescherming wil vergroten door ook beroep open te stellen tegen de
verordeningen.De leden van de GPV-fractie constateren dat voorafgaand aan de vaststelling
van de gemeentelijke verordening geen sprake is van een plicht tot op overeenstemming
gericht overleg. Zij vinden dit echter wel noodzakelijk. Naar hun oordeel
bestaat het gevaar dat, gezien de ruimte die de gemeenten hebben bij de beoordeling
van aanvraag voor extra middelen, de gemeenten steeds meer zaken, die onder
de overschrijdingsregeling vallen in de verordening zullen onderbrengen. Daarnaast
zijn de leden van de GPV-fractie van mening dat verplicht op overeenstemming
gericht overleg de kans van slagen van lokaal onderwijsbeleid alleen maar
vergroot. Deze leden merken op dat het in de rede ligt dat naar analogie van
de gang van zaken bij de vaststelling van de gemeentelijke verordening in
het kader van de decentralisatie van de huisvesting, de mogelijkheid wordt
geschapen om advies te vragen aan de Onderwijsraad in geval de vrijheid van
richting en inrichting in het geding is. 8. NevenvestigingenDe regering stelt voor om ook nevenvestigingen die zich in een andere
gemeente bevinden als de hoofdvestiging, onder de werking van de gemeentelijke
regeling te laten vallen. Artikel 124 van de Grondwet bepaalt echter dat regelgevende
bevoegdheden van gemeenten in principe beperkt zijn tot het grondgebied van
de gemeente. De leden van de PvdA-fractie vragen de regering aan te geven
waarom het gewenst is dat gemeenten zeggenschap kunnen krijgen over vestigingen
op elkaars grondgebied en of het niet beter is aan te sluiten bij en een lijn
te trekken met het wetsvoorstel decentralisatie van huisvestingsvoorzieningen.In het onderhavige wetsvoorstel wordt de lijn van de territoriale werking
van de huisvestingsverordening niet doorgezet. In de memorie van toelichting
wordt aangegeven dat hiervoor gekozen is om te voorkomen dat nevenvestigingen
noch onder de overschrijdingsregeling, noch onder de werking van de verordening
vallen. De leden van de VVD-fractie vragen zich af of deze redenering juist
is.Een nevenvestiging van een school die wordt aangemerkt als een zelfstandige
school en die buiten de grenzen van bijvoorbeeld gemeente A staat, waarin
de hoofdvestiging van de school staat, valt onder de regelgevende bevoegdheid
van gemeente A. Het onderhavig voorstel kiest voor een constructie waarin
de overschrijdingsregling en een verordening van gemeente A van toepassing
is op een school in gemeente B. Is het in zo'n geval niet logischer dat deze
nevenvestiging onder de overschrijdingsregeling dan wel verordening van gemeente
B valt waarin de nevenvestiging zich bevindt?De leden van de VVD-fractie vragen de regering nog eens duidelijk uiteen
te zetten wat de voor- en de nadelen zijn van de gekozen constructie en het
voorstel van de VNG dat parallel loopt aan de gekozen lijn bij de decentralisatie
van huisvestingsvoorzieningen PO/VO.Het wetsvoorstel bepaalt dat nevenvestigingen die zich in een andere gemeente
bevinden, voor de toepassing van de verordening worden aangemerkt
als zijnde gelegen in de gemeente van hoofdvestiging (artikel 105a1 WBO, lid
7). VNG en de Raad van State zijn van mening dat, gelet op artikel 124 GW,
dit ongewenst en inconsequent is. Een gemeentelijke verordening behoort territoriale
werking te hebben en kan in principe niet buiten de gemeentegrenzen werken.
De leden van de fractie van D66 beseffen dat zowel de door de regering gekozen
richting als de richting, zoals voorgesteld door VNG en de Raad van State,
nadelig uit zou kunnen pakken voor de nevenvestiging. Immers de benadering
«hoofd- en nevenvestiging komen beide voor de financiële verantwoordelijkheid
van de gemeente waarin de hoofdvestiging is gelegen» kan ertoe leiden
dat de gemeente van de hoofdvestiging het onderwijs in de andere gemeente
moet financieren. Het zou bovendien een belemmering voor de inzet van additionele
middelen kunnen gaan vormen. Echter, als de nevenvestiging voor verantwoordelijkheid
komt van de gemeente op wiens grondgebied die is gelegen, loopt de nevenvestiging
de kans niet over dezelfde additionele middelen te kunnen beschikken dan de
hoofdvestiging. De argumentatie van VNG en de Raad van State komt de leden
van de fractie van D66 op dit moment daarbij logischer voor dan de door de
regering gekozen lijn. De hier aan het woord zijnde leden stellen het echter
op prijs als in een overzicht aangegeven wordt wat de voor- en de nadelen
van beide varianten zijn en waarom de regering bepaalde argumenten zwaarder
heeft laten wegen. Is er wellicht nog een derde variant denkbaar, namelijk
dat wanneer sprake is van een hoofdvestiging met een nevenvestiging in een
andere gemeente daar – bijvoorbeeld op basis van de Wet gemeenschappelijke
regelingen dan wel anderszins – afzonderlijke afspraken over gemaakt
moeten worden?Met betrekking tot de mogelijke strijd met artikel 124 van de Grondwet
als gevolg van het aanmerken van een nevenvestiging – ook in een andere
gemeente – als een nevenvestiging die is gelegen in de gemeente van
hoofdvestiging, vragen de leden van de SGP-fractie of het toch geen aanbeveling
verdient om in elk geval het advies van de Raad van State ter harte te nemen
om in het wetsvoorstel voorschriften op te nemen met betrekking tot de opzet
en inhoud van de gemeentelijke verordening om te voorkomen dat deze in strijd
zou komen met artikel 124 van de Grondwet. In de gemeentelijke verordening
kunnen immers voorschriften worden opgenomen die ook gelding hebben voor nevenvestigingen
op het grondgebied van andere gemeenten.Ondanks het door de regering genoemde risico van het kunnen eten van twee
of juist geen wallen, hebben de leden van de SGP-fractie moeite met het uiteenlopen
van dit wetsvoorstel en dat inzake de decentralisatie van de huisvestingsvoorzieningen.
Zij vragen of niet ook door dit uiteenlopen problemen kunnen ontstaan. II. ARTIKELEN Artikel 105a1 WBO Vijfde lidArtikel 8:2 van de Awb sluit algemeen verbindende voorschriften uit van
beroep op grond van artikel 8:1 van de Awb. Gemeentelijke verordeningen i.v.m.
de financiële gelijkstelling zijn algemeen verbindende voorschriften.
De leden van de PvdA-fractie vragen de regering aan te geven waarom artikel
8:2 van de Awb buiten toepassing wordt verklaard en of zij recent in onderwijswetgeving
dezelfde lijn heeft gevolgd. Zesde lidDe toelichting op het zesde lid geeft aan dat de gemeenteraad toch eigenlijk
beleidsregels moet vaststellen als op grond van een convenant de vaststelling
van een verordening achterwege blijft. Wijst dit er niet op dat met het oog
op de rechtszekerheid een verordening steeds gewenst is, zo vragen de leden
van de CDA-fractie. Kan een bevoegd gezag, waaronder burgemeester en wethouders,
het convenant opzeggen zodat alsnog een verordening tot stand moet komen?De leden van de SGP-fractie hebben moeite met de mogelijkheid om af te
zien van een verordening en een soort convenant als maatstaf te hanteren.
Deze leden vragen zich af of een convenant in zo'n situatie een geschikt instrument
is. Zij hebben sterke voorkeur voor vastlegging in wettelijke regelingen ook
op het niveau van de gemeente, niet in de laatste plaats omdat het hier toch
om een uitwerking van de in een grondrecht vastgelegde regeling gaat. Weliswaar
geldt volgens het wetsvoorstel dat slechts kan worden afgezien van een verordening
indien alle bevoegde-gezagsorganen van de scholen binnen de gemeente hiermee
instemmen. De leden van de SGP-fractie wijzen er echter op dat het hierbij
gaat om een besluit op een bepaald moment en in een gegeven situatie. De lijst
van voorzieningen kan echter wijzigingen ondergaan en ook de omstandigheden
kunnen zich wijzigen. Zou derhalve – bij handhaving van dit instrument –
niet ten minste moeten worden bepaald dat het besluit om af te zien van een
verordening wordt geacht te zijn vervallen indien een bevoegd gezag aangeeft
dat het niet langer instemt met het betreffende besluit? De vereiste «overeenstemming»
bestaat dan immers niet langer? Artikel 105a2 WBODe leden van de CDA-fractie achten de door de regering gegeven voorbeelden
van ongewenste gevolgen van de overschrijdingsregeling, namelijk extra omheining
in een waterrijke buurt en een extra schilderbeurt voor scholen met houtskeletbouw,
niet zo overtuigend omdat de inrichting van het schoolterrein en het buitenschilderwerk
onder de Londo-vergoeding vallen. Artikel 105b WBOMet betrekking tot het vierde lid vragen de leden van de SGP-fractie zich
af – ook na de toelichting naar aanleiding van een vraag van o.m. de
Contactcommissie gelezen te hebben – wat de ratio is achter de mogelijkheid
van een convenant met een of enkele schoolbesturen in plaats van met alle. De ondervoorzitter van de commissie,Van GelderDe griffier van de commissie,Roovers XNoot1Samenstelling: Leden: Beinema (CDA), Van der Vlies (SGP), Van Nieuwenhoven
(PvdA), M. M. H. Kamp (VVD), voorzitter, De Cloe (PvdA), Janmaat (CD), Van
Gelder (PvdA), ondervoorzitter, Van de Camp (CDA), Mulder-van Dam (CDA), Hendriks,
Rabbae (GroenLinks), Jorritsma-van Oosten (D66), De Koning (D66), Koekkoek
(CDA), J. M. de Vries (VVD), Liemburg (PvdA), Stellingwerf (RPF), Lambrechts
(D66), Rijpstra (VVD), Cornielje (VVD), Cherribi (VVD), Dijksma (PvdA), Sterk
(PvdA), Van Vliet (D66) en Bremmer (CDA).Plv. leden: Reitsma (CDA), Schutte (GPV), Lilipaly (PvdA),
Klein Molekamp (VVD), Valk (PvdA), Poppe (SP), Duivesteijn (PvdA), Ten Hoopen
(CDA), Van der Hoeven (CDA), Verkerk, (AOV), Oedayraj Singh Varma (GroenLinks),
Bakker (D66), Van 't Riet (D66), Deetman (CDA), Van Heemskerck Pillis-Duvekot
(VVD), Van der Ploeg (PvdA), Leerkes (Unie 55+), Versnel-Schmitz (D66), Essers
(VVD), Korthals (VVD), Passtoors (VVD), Huys (PvdA), Van Zuijlen (PvdA), Verhagen
(CDA) en Lansink (CDA). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-24645-5.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl