Wet herziening kinderalimentatiestelsel; Verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-06 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 29480, nr. 11

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

24-02-2005

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2004-2005

29480 nr. 11

16-02-2005

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamI. ALGEMEEN1. Inleiding2. Adviezen3. Voorgestelde regeling, de daaraan ten grondslag liggende
uitgangspunten en de beoogde effectenOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 29480Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 43 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
29 480Wijziging van Boek 1 van het Burgerlijk Wetboek alsmede van enige andere
wetten in verband met de vaststelling van kinderalimentaties (Wet herziening
kinderalimentatiestelsel)nr. 11VERSLAGVastgesteld 16 februari 2005De vaste commissie voor Justitie1 belast met
het voorbereidend onderzoek van dit wetsvoorstel, heeft de eer als volgt verslag
uit te brengen. Onder het voorbehoud dat de hierin gestelde vragen en gemaakte
opmerkingen tijdig zullen zijn beantwoord, acht de commissie de openbare behandeling
van het wetsvoorstel voldoende voorbereid.I. ALGEMEEN1. InleidingDe leden van de CDA-fractie hebben kennisgenomen van aan het de orde zijnde
wetsvoorstel. Deze leden zijn de regering erkentelijk voor de nota van wijziging
die op het oorspronkelijke voorstel is uitgebracht en waarin zij lezen dat
op een aantal punten tegemoet gekomen is aan de bezwaren die deze leden op
het oorspronkelijke voorstel hadden. Nu door deze wijzigingen de forfaitaire
bijdrage op verzoek en na wijziging van omstandigheden na een periode van
vijf jaar aangepast kan worden, kunnen de leden van de CDA-fractie instemmen
met de forfaitaire vaststelling.De leden van de PvdA-fractie hebben met teleurstelling kennisgenomen van
de antwoorden van de regering op de vragen van de vaste commissie voor Justitie
en de nota van wijziging. Deze leden zijn van mening dat de regering met de
nota van wijziging slechts in beperkte mate tegemoet komt aan de fundamentele
bezwaren die deze leden, maar ook vele anderen, tegen het wetsvoorstel hebben
ingebracht. De leden van de PvdA-fractie zijn teleurgesteld over het feit
dat de regering ook in het gewijzigde voorstel in de kern vasthoudt aan forfaitaire
vaststelling van de alimentatie en daarmee het draagkrachtprincipe over boord
zet. Bij de voorafgaande schriftelijke en mondelinge behandeling van het wetsvoorstel
hebben zij hun bezwaren hiertegen al uiteengezet.De leden van de VVD-fractie constateren dat de inbreng voor het verslag
over het thans voorliggende wetsvoorstel volgt op een eerder hoofdlijnendebat
en een schriftelijke behandeling van de brief van 28 juni 2004 van de
bewindslieden van Justitie en Sociale Zaken en Werkgelegenheid aan de
Kamer. In het hoofdlijnendebat dat over dit wetsvoorstel is gehouden, hebben
de leden van de VVD-fractie aangegeven zeer kritisch tegenover het wetsvoorstel
te staan. Zij stonden daarin niet alleen. In mei 2004 is immers een vrijwel
kamerbreed gesteunde motie ingediend, waarin de regering werd gevraagd het
wetsvoorstel in te trekken. De motie is vooralsnog niet in stemming gebracht
in afwachting van de brief aan de Kamer, de brief die op 28 juni 2004
de Kamer werd toegezonden.Zoals al uit de door de leden van de VVD-fractie gestelde vragen bleek,
hadden deze leden de zorg dat het voorgestelde forfaitaire systeem een belemmering
zou vormen voor een meer gelijkwaardige verdeling van de ouderschapstaken
tussen beide ouders na ontbinding van het huwelijk en bovendien ook overigens
te star zou zijn en onvoldoende maatwerk mogelijk zou laten. De aan het woord
zijnde leden zijn de regering erkentelijk voor de brief en de nota van wijziging,
waarmee wordt beoogd aan een deel van de in het hoofdlijnendebat door de Kamer
geuite kritiek tegemoet te komen.Alhoewel de beantwoording van de vragen en de ingediende nota van wijziging
een welkome aanvulling zijn op de memorie van toelichting en zeker een verbetering
vormen ten opzichte van het oorspronkelijke wetsvoorstel, hebben zij belangrijke
kritiekpunten van de leden van de VVD-fractie bepaald niet weggenomen. Weliswaar
onderschrijven deze leden de doelstelling van het wetsvoorstel om te komen
tot een vergroting van de financiële zelfstandigheid van alleenstaande
ouders en te voorkomen dat onderhoudsverplichtingen worden afgewenteld op
de collectiviteit, maar ook na de aanpassingen constateren zij dat de weg
waarlangs de regering dit wil bereiken (invoering van forfaitaire tabellen
voor kinderalimentatie) zeer forse nadelen zal opleveren.De leden van de SP-fractie hebben met belangstelling kennisgenomen van
het wetsvoorstel, de Handelingen van het hoofdlijnendebat en de eerdere inbrengronde
die aan dit wetsvoorstel zijn gewijd. Zij hebben naar aanleiding van het wetsvoorstel
enkele opmerkingen.De leden van de fractie van D66 hebben met belangstelling kennisgenomen
van het voorliggende wetsvoorstel en van de antwoorden van de regering op
de gestelde vragen. Deze leden zijn echter nog niet geheel overtuigd van het
voorstel van de regering om het alimentatiestelsel op de voorgestelde wijze
aan te passen.De leden van de fractie van de ChristenUnie hebben kennisgenomen van de
nota van wijziging. Zij stellen vast dat met de voorgestelde wijziging enigszins
wordt tegemoetgekomen aan wensen van de Kamer. Tegelijkertijd moeten zij opnieuw
constateren dat het wetsvoorstel te weinig ambitieus is. Als het nu voorliggende
wetsvoorstel van kracht wordt, zal geen adequate oplossing worden geboden
voor talloze onrechtvaardige situaties die momenteel bestaan. Deze leden hebben
daarvoor al herhaaldelijk aandacht gevraagd, onder andere tijdens het hoofdlijnendebat
van vorig jaar en in de laatste schriftelijke gedachtewisseling. Kortheidshalve
verwijzen zij naar hun inbreng daarbij. Als de regering onverhoopt vasthoudt
aan dit wetsvoorstel, zullen zij daarop bij de plenaire behandeling uitgebreid
terug komen. Daarop vooruitlopend willen zij de regering nog enkele vragen
voorleggen, die voortvloeien uit het verslag van het schriftelijk overleg
(29 480, nr. 9).De leden van de SGP-fractie hebben met belangstelling kennisgenomen van
het wetsvoorstel, de Handelingen van het hoofdlijnendebat van 27 mei
2004, de brief van de minister van Justitie en de staatssecretaris van Sociale
Zaken en Werkgelegenheid van 28 juni 2004 en het Verslag van een schriftelijk
overleg (vastgesteld 22 november 2004), alsmede van de nota van wijziging.Deze leden onderschrijven de wenselijkheid om na meer dan dertig jaar
discussie tot een herziening van het kinderalimentatiestelsel te komen, zodanig
dat, in de daartoe aangewezen gevallen, in veel meer gevallen dan thans gebeurt,
vaststelling en inning van kinderalimentatie zal gaan plaatsvinden. Een vereenvoudigd
stelsel, met minder rechterlijke interventie maar met behoud van een acceptabele
mate van flexibiliteit, heeft hun voorkeur. Deze leden onderschrijven het
uitgangspunt van de regering dat ouders desnoods moeten worden aangespoord
tot het nakomen van hun verplichtingen jegens hun kinderen en dat die verplichtingen
vóórgaan boven andere verplichtingen die ouders op zich hebben
genomen.2. AdviezenHet is de leden van de PvdA-fractie opgevallen dat in de beantwoording
nauwelijks wordt ingegaan op de alternatieve voorstellen van de Nederlandse
Vereniging voor Rechtspraak (NVvR) en het Landelijk Overleg Voorzitters Familie-
en Jeugdrecht (LOV-F). Deze leden vragen de regering alsnog te reageren op
deze wat hen betreft nuttige en effectieve voorstellen.De leden van de D66-fractie vragen of de regering het aangepaste wetsvoorstel
opnieuw heeft voorgelegd aan de Raad van State, de Raad voor de Rechtspraak
en de NVvR, die tegen het oorspronkelijke voorstel grote bezwaren hadden?
Zo ja, wat was de opvatting van deze instanties over het aangepaste wetsvoorstel?3. Voorgestelde regeling, de daaraan ten grondslag liggende
uitgangspunten en de beoogde effectenDe leden van de CDA-fractie merken op dat de positie van het LBIO naast
de rechter verwarrend blijft. Zien deze leden het goed dan verkrijgt het LBIO
als bestuursorgaan autoriteit wanneer (ex) partners tot op heden geen overeenstemming
konden bereiken met betrekking tot de hoogte van de onderhoudsbijdrage.Ligt de veronderstelling niet voor de hand dat ouders die tot nu toe geen
overeenstemming konden bereiken ook de vaststelling door het LBIO niet zonder
meer zullen accepteren? Met als gevolg dat in veel gevallen bezwaar aangetekend
zal worden door één der ouders en waardoor uiteindelijk het
geschil alsnog aan de rechter zal worden voorgelegd.De beoogde besparingen zouden in dit verband ook nog eens tegen het licht
gehouden moeten worden op hun realiteitswaarde, temeer daar in de oorspronkelijke
voorstellen rekening gehouden werd met 100 000 alleenstaande ouders met
kinderen, terwijl in het verslag van het schriftelijk overleg nog slechts
over 35 000 partners van alleenstaande ouders met een bijstandsuitkering
wordt gesproken, waarvoor een onderhoudsbijdrage moet worden vastgesteld.Er zijn volgens het voorliggende wetsvoorstel per definitie een aantal
gevallen waarbij alleen de rechter de kinderalimentatie kan vaststellen. Daardoor
blijven voor het LBIO slechts die vaststellingen over zoals beschreven in
bovengenoemde gevallen, ook wel aangeduid als de inhaalslag die gemaakt moet
worden, en in die gevallen waarin een bijdrage moet worden vastgesteld wanneer
tussen de ouders geen sprake is van een huwelijk of een geregistreerd partnerschap.
Kan aangegeven worden voor hoeveel gevallen dit bij benadering op jaarbasis
zal gelden?In het verslag van het schriftelijk overleg wordt gesproken over een jaarlijks
aantal nieuwe verzoeken die aan het LBIO naar verwachting zullen worden voorgelegd
van 20 000. Waarop zijn deze aantallen gebaseerd nu volgens het wetsvoorstel
kinderalimentatie in alle gevallen door de rechter wordt vastgesteld wanneer
er een procedure loopt in verband met echtscheiding, scheiding
van tafel en bed, ontbinding van een geregistreerd partnerschap en wijziging
van het gezag?Tot slot vragen de leden van de CDA-fractie de geraamde extra uitgaven,
zowel structureel als éénmalig, ten behoeve van de uitbreiding
en equipering van het LBIO nader te onderbouwen in het licht van de voorgaande
vragen.De leden van de PvdA-fractie vinden de argumenten waarom de nota van wijziging
niet is voorgelegd aan de Raad van State, niet overtuigend. Vooral gelet op
het feit dat de Raad van State forse kritiek had op het aanvankelijke wetsontwerp.
Is de regering van oordeel dat zij aan alle fundamentele kritiek van de Raad
van State tegemoet is gekomen? Zo ja, op grond waarvan?Deze leden vragen de regering haar stelling in de beantwoording te verduidelijken
dat een ouder die één kind heeft uit zijn eerste relatie en
één kind uit zijn tweede, huidige relatie twee keer het bedrag
voor één kind is verschuldigd. Hier is toch geen sprake van
alimentatie, maar van een reguliere onderhoudsplicht?Kan de bepaling dat het beschikbare bedrag voor kinderalimentatie gelijk
moet worden verdeeld over alle kinderen, in de praktijk tot gevolg hebben
dat de alimentatie per kind te weinig is? Zo neen, waarom niet? Zo ja, wordt
dit bedrag, bijvoorbeeld door de sociale dienst, aangevuld?De leden van de PvdA-fractie vragen de regering hoe in de nieuwe regeling
zal worden omgegaan met de overige lasten van de alimentatieplichtige die
nu nog voorrang krijgen op kinderalimentatie. Deze lasten, bijvoorbeeld woonlasten
en ziektekosten, kortom: kosten voor primaire levensbehoeften, zullen immers
niet verdwijnen, zo merken deze leden op. Daarnaast vragen zij hoe de inning
van kinderalimentatie zich verhoudt tot de verschuldigde partneralimentatie,
mede gezien het feit dat deze voor de belasting aftrekbaar is.Kan de regering, zo vragen de leden van de PvdA-fractie voorts, het verband
nader onderbouwen tussen enerzijds het feit dat verhaal van bijstand weinig
oplevert en anderzijds het feit dat alimentatievaststelling in het huidige
stelsel maatwerk is? Als de alimentatie eenmaal is vastgesteld, kan deze toch
worden geïnd?De aan het woord zijnde leden zijn niet overtuigd door de stelling van
de regering dat het nieuwe stelsel tot minder conflicten zal leiden. Heeft
de regering hiervoor meer argumenten dan de verwijzing naar het interdepartementaal
beleidsonderzoek, dat immers een financiële taakstelling tot doel had?
De leden van de PvdA-fractie zijn blij dat de regering na hun vragen hierover
in de ontwerp-amvb een aparte voorziening heeft gerealiseerd voor co-ouderschap
en dat co-ouders daardoor geen beroep hoeven te doen op de hardheidsclausule,
die immers voor zeer bijzondere persoonlijke omstandigheden is bedoeld. Deze
leden vragen de regering waarom in de berekening van de kosten voor kinderen
geen rekening is gehouden met kosten voor kinderopvang en ziektekosten.Zij vragen de regering voorts wat de definitie is van een «substantiële
stijging of daling van het inkomen», op grond waarvan wijziging van
de alimentatie mogelijk is. Is de regering van oordeel dat de mogelijkheid
dat elke vijf jaar de alimentatie opnieuw kan worden vastgesteld, voldoende
tegemoet komt aan de vereiste flexibiliteit? Zo ja, op grond waarvan? Wat
vindt de regering bijvoorbeeld van de situatie waarin een kind vier jaar voor
vaststelling van de nieuwe bijdrage een veel duurdere studie gaat volgen of
waarin de kosten anderszins veel hoger worden? Wat zijn precies de «uitvoeringstechnische
redenen», op grond waarvan voor de termijn van vijf jaar gekozen is?Deze leden vragen de regering hoe haar grote aarzelingen ten opzichte
van een wettelijke preferentie voor kinderalimentatie zich verhoudt tot het
in dit wetsvoorstel vervatte uitgangspunt dat kinderalimentatieverplichtingen
voor moeten gaan op andere verplichtingen?Kan de regering met cijfers onderbouwen dat de huidige inningsresultaten
van het LBIO goed zijn?De leden van de PvdA-fractie vragen de regering te verduidelijken of ouders
de bedragen in de forfaitaire tabel als «leidraad» kunnen gebruiken
of dat zij zich aan de tabel «moeten» houden. In welke mate en
tot op welke hoogte staat het ouders vrij zelf afspraken te maken?Kan de regering, zo vragen deze leden voorts, nader onderbouwen waarom
bij de bepaling van het inkomen het peiljaar (t-2) is gekozen? Is de regering
zich bewust van de mogelijke negatieve gevolgen hiervan? En waarom wordt bij
co-ouderschap voor (t) gekozen, zo vragen de leden van de PvdA-fractie. Zij
vragen de regering voorts te verklaren waarom is gekozen voor een eigen bijdrage
van 25 euro voor het aanvragen van een nieuwe vaststelling.Zij vragen de regering ten slotte te reageren op een situatie waarop zij
zijn geattendeerd. Het gaat om een man die een zoon heeft uit een voorbije
relatie. De sociale dienst heeft deze man vervolgens een verhaalsbijdrage
opgelegd die gebaseerd is op de situatie zijn ex-vrouw, zijn bij zijn ex-vrouw
verblijvende zoon én op het nieuwe kind van zijn ex-vrouw. Vindt de
regering dit een redelijke situatie? Zo ja, op grond waarvan? Hoe zou deze
situatie in de nieuwe wetgeving eruit zien?De leden van de VVD-fractie merken op dat tijdens de diverse keren dat
de Kamer inmiddels met de minister van Justitie over de noodzakelijke aanpassingen
inzake echtscheiding en gezagsvoorzieningen heeft gesproken, is duidelijk
geworden dat er in de Kamer een breed draagvlak is voor een meer gelijkwaardige
positie van beide ouders. Overigens is dit al sinds 1998, toen regel werd
dat beide ouders na echtscheiding gezamenlijk het gezag houden, ook het uitgangspunt
van de wetgever. Helaas is de huidige praktijk, mede door introductie in de
rechtspraktijk van begrippen als «verzorgende ouder» en «hoofdverblijfplaats
van het kind», veelal nog dat veel vaders nog geen of maar een marginale
rol hebben bij de verdeling van de zorg- en opvoedingstaken. Inmiddels is
bij de Kamer het initiatiefwetsvoorstel beëindiging huwelijk zonder rechterlijke
tussenkomst en vormgeving voortgezet ouderschap (29 676) in procedure
genoemen, terwijl ook de minister van Justitie wetgeving terzake in voorbereiding
heeft. De constatering van de leden van de VVD-fractie is dat het voorliggende
wetsvoorstel inzake kinderalimentatie ook in gewijzigde vorm op gespannen
voet staat met het uitgangspunt dat ouderschapstaken na de ontbinding van
het huwelijk door beide ouders blijven worden uitgevoerd. Immers, zoals de
regering ook aangeeft, kan het LBIO weliswaar bij tot stand gekomen co-ouderschap
een daarop gerichte tabel hanteren, maar kan het LBIO niet zelf per geval
maatwerk formuleren. Dat gegeven verhoudt zich naar de mening van de leden
van de VVD-fractie slecht met de door de Tweede Kamer en de regering uitgesproken
wens dat ouders in een ouderschapsplan bij voorkeur via scheidingsbemiddeling
passende afspraken maken over de verdeling van de gezamenlijke zorg- en opvoedingstaken.
Het tot stand brengen van een ouderschapsplan is een moeilijk proces waarbij
beide ouders en de minderjarige kinderen hun belangen in het eindresultaat
voldoende vertaald moeten zien.De leden van de VVD-fractie vrezen dat de scheidingsbemiddeling en/of
het zorgvuldig overleg tussen de beide ouders ernstig kan worden verstoord
indien (onder druk van de gemeente die het inschakelen van het LBIO als voorwaarde
kan verbinden aan het verstrekken van een bijstanduitkering) een van de ouders
zich voor het tot stand komen van overeenstemming wendt tot het LBIO met het
verzoek tot vaststelling van kinderalimentatie. Welke tabel zal in zo'n situatie
het LBIO dan (moeten) hanteren? Is het mogelijk dan toch uit te gaan van een
binnenkort tot stand te brengen co-ouderschap of het loslaten van percentages
naar rato van ieders beoogd aandeel in de feitelijke verzorging van de kinderen,
of zal het LBIO bij het voortijdig indienen van een verzoek door
de aanvragende ouder (moeder) er bij de vaststelling van de kinderalimentatie
vanuit (moeten) gaan dat deze de verzorging grotendeels alleen op zich zal
nemen. Is het LBIO bevoegd om in afwachting van de totstandkoming van een
ouderschapsplan en afronding van scheidingsbemiddeling een verzoek tot vaststelling
van kinderalimentatie enige tijd aan te houden? Zo ja, voor welke periode?
Indien de afspraken in het ouderschapsplan blijken af te wijken van de door
het LBIO toegepaste tabel, is dan alsnog aanpassing mogelijk of stuit dit
op de regel dat pas na vijf jaar of in zeer uitzonderlijke gevallen (zeer
forse inkomensdaling) wijziging mogelijk is?De leden van de VVD-fractie kunnen nog steeds vergelijkbare vragen stellen
ten aanzien van de uitwerking van vaststelling van kinderalimentatie (door
het LBIO) die moeilijk te wijzigen zal zijn op de ontwikkeling van de woonsituatie
van de beide ouders en de kinderen. De huidige praktijk van echtscheiding
via de rechter met het indienen van een verzoek tot voorlopige voorzieningen
leidt vaak tot een voorlopige situatie, waarin de ene ouder voorlopig in de
echtelijke woning blijft, die ook als hoofdverblijfplaats voor de kinderen
dient. De andere ouder dient zich als niet-urgent woningzoekende dan elders
op de woningmarkt te oriënteren. Eerst in het kader van definitieve boedelscheiding
wordt vaak duidelijk of de echtelijke woning zal worden verkocht of de huur
daarvan zal worden beëindigd. Zelfs in het laatste geval zullen veel
gemeenten en/of woningcorporaties voor de beoordeling van de urgentie bezien
in hoeverre bij een toe te wijzen woning een nieuwe hoofdverblijfplaats voor
de kinderen aan de orde is. Deze leden betreuren dat geen gegevens bekend
zijn over de mate waarop in de huidige praktijk de niet-verzorgende ouder
op de vrije sector is aangewezen. Zij constateren in de beantwoording dat
slechts de mogelijkheid wordt gelaten in een individueel geval de hardheidsclausule
in te roepen tegen de vastgestelde kinderalimentatie indien vanwege de huisvestingsituatie
het resultaat onaanvaardbaar blijkt. Zal ook hier niet te vrezen zijn dat
door een voortijdige aanvraag van kinderalimentatie de mogelijkheid van geslaagde
bemiddeling en passende afspraken in de praktijk wordt doorkruist, zo vragen
deze leden? Het toepassen van een forfaitaire tabel bij de toepassing van
kinderalimentatie – op basis van een in het verleden gerealiseerd belastbaar
inkomen – mag geen belemmering vormen om enige tijd na de echtscheiding
alsnog voor beide echtelieden en de kinderen in adequate (hier wordt niet
bedoeld luxueuze) huisvesting te voorzien. In ieder geval moet de negatieve
vicieuze spiraal worden voorkomen die kan ontstaan als de slechte woonsituatie
van de vader ook nog een belemmering vormt voor het uitoefenen van meer ouderschapstaken
en contact met de kinderen.De leden van de VVD-fractie menen verder dat een forfaitair stelsel weliswaar
het aantal conflicten over de hoogte van kinderalimentatie door de jaren heen
wellicht kan verminderen, maar als met de toename van scheidingsbemiddeling
en verdeling van zorgtaken door beide ouders goed overleg mogelijk is (ondanks
verlies van de affectieve relatie tussen de ouders), zal een strikte tabel
ook als belemmering worden ervaren. Bovendien zou het niet rechtvaardig zijn
als een dergelijke tabel tot gevolg zou hebben dat in de praktijk de vader
veelal toch tot betalen van vaste hoge bedragen gehouden zou zijn en evenwichtigheid
tussen beide ouders verstoord zou worden. Indien de prijs van meer efficiency
meer onrechtvaardigheid is, is die prijs voor de leden van de VVD-fractie
te hoog.De leden van de VVD-fractie menen dat er bovendien goede alternatieven
voor de kabinetsplannen zijn die maatwerk wèl mogelijk maken. Daarbij
moet wel het uitgangspunt zijn de verdeling van zorgtaken door beide ouders,
maar behoort ook te worden erkend dat na een echtscheiding meestal in totaal,
dus voor beide ouders en de kinderen, met extra woonkosten rekening moet worden
gehouden. Deze leden menen dat zelfs met die erkenning, toch besparing op
de omvang van de bijstandsuitkeringen die nu aan (veelal) moeders
wordt verstrekt kan worden bereikt. Omdat de leden van de VVD-fractie met
de regering van mening zijn dat de financiële gevolgen van een echtscheiding
alleen wanneer dat ècht nodig is bij de overheid mag worden neergelegd
in de vorm van een bijstandsuitkering aan een van of aan beide ouders, staan
deze leden open voor andere mogelijkheden die daartoe leiden. Deze leden zien
voorshands een tweetal duidelijke alternatieven voor de forfaitaire kinderalimentatie.In de eerste plaats menen de leden van de VVD-fractie dat het mogelijk
moet zijn dat gemeenten veel meer dan in het recente verleden gebruik gaan
maken van de mogelijkheid om bijstandsuitkeringen te verhalen als de andere
ouder zich aan zijn wettelijke financiële verplichting jegens de minderjarige
kinderen onttrekt. Zij constateren dat gemeenten pas sinds kort geheel zelf
financieel verantwoordelijk zijn voor het bijstandsbudget, waardoor besparingen
c.q. verhaalsacties ook in de gemeentekas vloeien. Bovendien hebben sommige
gemeenten hun verhaalsafdelingen niet op sterkte gebracht of gehouden in het
zicht van de aangekondigde aanpassing van het stelsel van kinderalimentatie.
Indien duidelijk wordt, dat die wordt afgeblazen, kunnen gemeenten alsnog
veel meer werk maken van adequaat verhaal van ten onrechte verleende bijstand.
In dit verband steunen deze leden het signaal van de VNG dat gemeenten in
staat moeten worden gesteld hun werkprocessen bestendig in te richten. Zij
achten het voorts onlogisch dat het wetsvoorstel ook voorziet in het schrappen
van de verhaalsmogelijkheid van verleende bijstand op personen die partner-alimentatieplichtig
zijn. Het huidige wetsvoorstel betreft in de voorliggende vorm immers slechts
een forfaitair systeem voor kinderalimentatie.In de tweede plaats menen de leden van de VVD-fractie dat onder voorwaarden
nog een stap verder kan worden gegaan in het voorkomen van het ten onrechte
verstrekken van bijstandsuitkeringen bij ontbinding van het huwelijk en daarmee
gelijkgestelde relaties. Deze leden verzoeken de regering namelijk na te denken
over een zodanige aanpassing van de weten regelgeving, dat een strengere selectie
aan de poort gaat plaatsvinden in plaats van verhaal achteraf. In wezen ligt
hier immers dezelfde gedachte aan ten grondslag als aan een doorverwijzing
aan de poort (of vlak daarachter) naar het LBIO. Immers, indien de wet zou
gaan bepalen dat voor de beoordeling van de aanvraag van de bijstandsuitkering
in het kader van de Wet werk en bijstand (WWB) die samenhangt met beëindiging
van het huwelijk of geregistreerd partnerschap, de gemeente de inkomens van
beide (voormalige) echtelieden in aanmerking neemt, kan veel vaker dan nu
de aanvraag worden afgewezen. Aldus staat voor ogen dat bij de beoordeling
van een bijstandsaanvraag door een van de voormalige echtelieden of partners
wordt gekeken naar de inkomsten en het vermogen van de beide voormalige echtelieden
of partners, waarbij wel erkend zou moeten worden dat het wonen op één
adres niet meer mogelijk is en er dus een hogere norm dan gebruikelijk in
de bijstand voor woonkosten zou moeten worden gehanteerd (bijvoorbeeld 1,5
of 1,75 maal de huidige norm voor woonkosten van een gezinsuitkering).
Een dergelijke aanpassing zou mogelijk kunnen plaatsvinden door wijziging
van artikel 27 van de WWB, waarbij gemeenten gelet op de woonomstandigheden
ook een hoger bedrag aan woonkosten kunnen toekennen. Het rechtstreeks in
de wet opnemen van hogere woonkosten bij de beoordeling van de bijstandsaanvraag
die samenhangt met ontbinding van het huwelijk of geregistreerd partnerschap
is natuurlijk ook een optie. Door aldus het probleem te benaderen (strengere
selectie aan de poort) sluit wijziging van de WWB goed aan bij het benadrukken
van de eigen verantwoordelijkheid van beide ouders na echtscheiding voor de
opvoeding van de minderjarige kinderen uit hun huwelijk/relatie (ouder blijf
je).Die gedachte is overigens natuurlijk reeds verwoord in de huidige wettelijke
bepalingen over kinder- en partneralimentatie in het Burgerlijk Wetboek.
In dit VVD-alternatief is echter nieuw dat aan de poort, dus bij de intake
van een nieuwe aanvraag voor een bijstandsuitkering, goed wordt bezien of
niet op andere wijze (namelijk door de inkomens- en vermogenspositie van beide
voormalige partners te bezien) in de kosten van levensonderhoud kan worden
voorzien. Dit past precies in het vangnetkarakter van de WWB. Indien in de
helft van de gevallen waarin een bijstandsaanvraag verband houdt met de ontbinding
van het huwelijk zou kunnen worden vastgesteld dat geen bijstand behoeft te
worden verleend omdat de partners gezamenlijk voldoende inkomen of vermogen
houden na de scheiding is er al een forse besparing mogelijk. Indien in de
andere helft de bijstandsuitkering soms ook nog lager, namelijk aanvullend
op andere inkomsten, kan zijn, lopen de besparingen verder op. Uiteraard is
de opbrengst mede afhankelijk van de vraag gedurende welke periode na de datum
van ontbinding van het huwelijk beide inkomens nog bij de beoordeling van
de bijstandsaanvraag zouden moeten worden betrokken. Kan de regering hier
nadere cijfers c.q. rekenmodellen over verstrekken?Is de regering bereid een dergelijke aanpassing te overwegen als alternatief
voor de besparingen via het voorliggende wetsvoorstel inzake de kinderalimentatie,
zo vragen deze leden?Wat de leden van de VVD-fractie betreft moet in ieder geval meer samenhangend
worden gekeken naar de herformulering van rechten en verplichtingen van personen
die met elkaar gehuwd zijn geweest of een geregistreerd partnerschap hebben
aangegaan, zowel jegens elkaar alsook jegens hun minderjarige kinderen. Wetgeving
ten aanzien van één aspect, zoals kinderalimentatie, behoort
in het totale kader te zijn geplaatst en mag nimmer gelegenheidswetgeving
worden.Hoewel de leden van de SP-fractie het uitgangspunt van harte onderschrijven
dat beide ouders na scheiding ook financieel verantwoordelijk blijven voor
hun kinderen, hebben zij veel moeite met het loslaten van het draagkrachtprincipe
bij de vaststelling van kinderalimentatie en met het in plaats daarvan forfaitair
vaststellen van deze alimentatie. Wat deze leden betreft worden deze bezwaren
niet weggenomen door de nota van wijziging, die voorziet in de mogelijkheid
om het vastgestelde bedrag na vijf jaar te laten herzien. Een forfaitair stelsel
biedt naar de mening van de leden van de SP-fractie niet genoeg flexibiliteit
om maatwerk te leveren, wat mogelijkerwijs de weerstand tegen het betalen
van alimentatie zal doen toenemen. Gezien het percentage verzorgende ouders
dat nu geen alimentatie van de niet-verzorgende ouder ontvangt, ondanks de
onderhoudsplicht, is dat zeker ongewenst. Wat de leden van de SP-fractie betreft,
blijft het draagkrachtbeginsel in het alimentatiestelsel gelden, zij het in
een aangescherpte vorm.Een ander punt uit het wetsvoorstel waar deze leden grote twijfels over
hebben, betreft de overbrenging van de vaststellingsbevoegdheid naar het LBIO.
Deze leden vragen zich af of het aantal procedures hierdoor zou verminderen
en of het LBIO berekend is op een dergelijke taak. Vaststelling en inning
onderbrengen bij een niet-rechterlijke instantie is immers geen sinecure.
De leden van de SP-fractie hebben ook moeite met de mogelijke gevolgen van
het uitgangspunt dat bijstandsgerechtigden zelf verantwoordelijk worden gehouden
voor de inning van de alimentatie, voordat zij een beroep op de bijstand kunnen
doen. Vaak heeft de verzorgende ouder immers al alle wegen bewandeld (ook
via het LBIO) om de alimentatie te innen, voordat bijstand wordt aangevraagd.Volgens de leden van de fractie van D66 verschillen de situaties waarin
sprake is van een recht op (kinder-)alimentatie onderling zozeer, dat maatwerk
noodzakelijk is. Een forfaitair stelsel, zoals door de regering voorgesteld,
komt aan die eis onvoldoende tegemoet. Ook nu de regering de mogelijkheid
voorstelt om de alimentatie bij verschillende leeftijden van de
kinderen opnieuw vast te stellen en met de aanwezigheid van een (strikte)
hardheidsclausule, zijn de leden van de fractie van D66 er nog niet van overtuigd
dat het stelsel voldoende mogelijkheden tot maatwerk biedt. Kan de regering
nog aanvullende argumenten noemen waarom haar voorstel wel aan het vereiste
van maatwerk tegemoet komt? Kunnen nog andere flexibiliseringsmogelijkheden
in het wetsvoorstel worden opgenomen? Waarom zou een systeem van maatwerk
het maken van onderlinge afspraken tussen de ex-echtgenoten belemmeren, zo
vragen de leden van de fractie van D66.Bijna één op de drie vrouwen geeft aan regelmatig conflicten
over alimentatie met de ex-partner te hebben. De leden van de fractie van
D66 achten aanpassing van het stelsel van partner alimentatie dan ook noodzakelijk.
Wanneer meer ex-partners alimentatie ontvangen, kan dat een beroep op de publieke
middelen worden voorkomen.Bij de inning van partneralimentatie zou het LBIO een grotere rol kunnen
spelen. Het LBIO heeft momenteel niet de opdracht om ex-partner alimentatie
voor in Nederland verblijvende partners te innen. De leden van de fractie
van D66 vragen waarom het LBIO deze bevoegdheid niet heeft. Is het mogelijk
het LBIO deze bevoegdheid alsnog toe te kennen?Er zijn ook andere manieren denkbaar om de partneralimentatie op efficiënte
wijze te innen. Alimentatie kan worden beschouwd als verplichte afdracht,
die zoals belasting, direct door de werkgever van de alimentatieplichtige
wordt ingehouden. Daarvan zijn, anders dan de regering stelt, wel voorbeelden
bekend in Australië en de Verenigde Staten. Als nadeel van een dergelijk
stelsel noemt de regering dat strijdigheid met haar streven naar minder administratieve
lasten voor het bedrijfsleven. Daar staat tegenover dat werkgevers ook nu
geconfronteerd kunnen worden met administratieve lasten rond de alimentatie,
omdat alimentatiegerechtigden meerdere keren per jaar opdracht kunnen geven
tot loonbeslag. De leden willen graag dat de regering nader ingaat op de mogelijkheden
van inning van (partner-) alimentatie via de werkgever.Ongetwijfeld doen zich in andere (Europese) landen soortgelijke problemen
voor met de kinder- en partneralimentatie. De leden van de fractie van D66
vragen de regering om in kort bestek een aantal alternatieven voor het huidige
Nederlandse alimentatiebestel én voor het regeringsvoorstel te schetsen.
Tevens vragen deze leden of bekend is of in deze landen de problemen met de
(inning van) alimentatie geringer zijn dan in Nederland.De leden van de ChristenUnie-fractie merken op dat door verschillende
fracties in de eerdere schriftelijke gedachtewisseling is gewezen op de mogelijkheid
kinderalimentatie een wettelijke preferentie toe te kennen. Hoewel de regering
deze optie nog openhoudt, wordt hierover geen standpunt ingenomen. Dit wordt
betrokken bij de herziening van het insolventierecht. Wanneer verwacht de
regering daarover meer duidelijkheid te kunnen bieden?In antwoord op vragen van de leden van de fractie van de ChristenUnie
stelt de minister dat er voor zover bekend geen landen zijn waar de werkgever
van de betalingsplichtige rechtstreeks door de onderhoudsgerechtigde kan worden
ingeschakeld. De leden van deze fractie vragen hoe in dit kader het onderzoek
van Jehoel-Gijsbers, waarnaar in de stukken ook wordt verwezen (memorie van
toelichting, p. 8, verslag schriftelijk overleg, p. 23), moet worden gelezen.
Daarin wordt gesteld dat er landen zijn waar de alimentatie door de werkgever
wordt ingehouden, zoals Australië en de Verenigde Staten (direct loonbeslag;
zie p.153). Zou de regering daarop willen reageren en daarbij tevens willen
ingaan op de vraag hoe dat in die landen werkt? Kan de regering daarnaast
bevestigen dat er landen zijn, waar in het uiterste geval beslag op de boedel
wordt gelegd, zoals het Verenigd Koninkrijk?De leden van de fractie van de ChristenUnie vragen aansluitend om een
reactie op de suggestie om de inning van de partneralimentatie te centraliseren,
als de betrokken partijen er zelf niet uitkomen, en de inning bijvoorbeeld
op te dragen aan het LBIO. Het gaat hierbij dus niet om de vaststelling van
de alimentatie, maar om de inning. Kan dat aspect worden meegenomen in dit
wetsvoorstel? Zo neen, waarom kan dat niet en hoe verhoudt dit standpunt zich
tot het gegeven dat het LBIO wel opdracht heeft de partneralimentatie buitenland
te innen?Voor wat betreft de gewijzigde wetgeving met betrekking tot het verhaalsrecht
merken de leden van de fractie van de ChristenUnie op dat dit voor de betrokken
onderhoudsgerechtigde tot bijzonder vervelende situaties kan leiden. Zijn
gemeenten na invoering van het voorliggende wetsvoorstel bevoegd op grond
van artikel 55 WWB sancties op te leggen aan onderhoudsgerechtigden die er
niet in zijn geslaagd om zelf partneralimentatie te regelen? Deze leden brengen
in dit verband de brief van de VNG van 8 februari 2005 onder de aandacht
van de regering, waarin wordt gepleit voor continuering van de verhaalsbevoegdheid
inzake de WWB tot 2006.De leden van de fractie van de ChristenUnie hebben voorts enkele vragen
over de inhoud van de nota van wijziging. Is het met de huidige stand van
de automatisering niet mogelijk de nieuwe vaststelling van de kinderalimentatie
vaker dan eens per vijf jaar te doen plaatsvinden? Kunnen de uitvoeringstechnische
redenen worden toegelicht? En waarom wordt de systematiek t-2 toegepast? Wordt
met de nieuwe Wet AWIR niet juist beoogd de hoogte van tegemoetkomingen waarop
men recht heeft te baseren op veel recentere relevante informatie? Is naar
analogie van dat streven niet ook een vaststelling van de alimentatie te realiseren
die beter aansluit op de actualiteit?In de toelichting op de nota van wijziging wordt gesteld dat het bedrag
dat door ouders zelf aan hun kinderen besteed wordt nagenoeg gelijk blijft,
ook als de kinderen ouder worden (p. 3). Hoe verhoudt dit standpunt zich tot
de berekening van de kostendekkendheid van de kinderbijslag die de Kamer op
30 juni 2004 (kenmerk ASEA/LIV/2004/37584) ontving? Dragen ouders in
absolute zin niet meer bij naarmate hun kinderen ouder worden en wordt dat
in het voorliggende voorstel wel verdisconteerd, zo vragen deze leden tot
slot.De leden van de SGP-fractie merken op dat de regering voorstelt de vaststelling
van de kinderalimentatie te doen geschieden door middel van forfaitaire vaststelling
aan de hand van in een avmb neer te leggen normen. Deze leden vragen de regering
nog eens uit te leggen waarom hetzelfde effect niet te bereiken valt via vereenvoudigde
Tremanormen in een wettelijke regeling. Ouders kunnen, zo deelt de regering
in de memorie van toelichting mee, al dan niet in het kader van een ouderschapsplan,
de in de avmb neergelegde maatstaven als leidraad gebruiken bij de vaststelling
van de kinderalimentatie. Zij kunnen echter ook andere, hogere bedragen afspreken.
Deze leden vragen wat precies het leidraadkarakter inhoudt. Suggereert deze
aanduiding niet een (te) grote vrijblijvendheid? Wat kunnen de consequenties
zijn van het afspreken van lagere bedragen dan waarvan de tabel uitgaat?De leden van de SGP-fractie staan verder de gedachte voor dat iedere niet
strikt onvermijdelijke afwenteling van onderhoudsverplichtingen op de collectieve
uitgaven zou moeten worden voorkomen. Zij stellen tegen die achtergrond de
vraag of hun conclusie op basis van de antwoorden van de regering in het schriftelijk
overleg (p. 16) juist is dat bijna de helft van het totaal aantal alleenstaande
moeders met kinderen onder de 18 jaar (205 000) bijstand ontvangen.De leden van de SGP-fractie tonen zich geen voorstander van het als gevolg
van het in werking treden van artikel 56 van de Wet werk en bijstand vervallen
van het bijstandsverhaal van minderjarigen en (ex-)echtgenoten.
Ook al zou volgens de regering het gevolg van het voorstel zijn dat (veel)
vaker een kinderalimentatie wordt vastgesteld dan thans het geval is –
en zodoende een aanzienlijke besparing op bijstandsgelden zou kunnen worden
gerealiseerd –, dan zien zij daarin nog geen reden om het bijstandsverhaal
te laten vervallen. Zij willen daarom gaarne van de regering vernemen waarom
de suggestie van mr. IJspeerd, gedaan in PS Documenta van 3 september
2004, voor een aangepast bijstandsverhaal in combinatie met het wetsvoorstel
geen overweging of zelfs geen aanbeveling verdient.In de brief van 28 juni 2004 (p. 5) wordt meegedeeld dat de toekenning
van een wettelijke preferentie aan kinderalimentatie «een optie»
is. De leden van de SGP-fractie herinneren eraan dat in het BW (oud)kinderalimentatie
een bevoorrechte positie had en dat deze met de invoering van het NBW in 1992
is vervallen. Zij vragen daarom wat zich naar het oordeel van de regering
zou verzetten tegen het herstel van de positie van kinderalimentatie zoals
deze vóór 1992 bestond.De voorzitter van de commissie,De Pater-van der MeerAdjunct-griffier van de commissie,De GrootXNoot1Samenstelling:Leden: Van de Camp (CDA), De Vries (PvdA), Van Heemst (PvdA), Vos (GL),
Rouvoet (CU), Adelmund (PvdA), De Wit (SP), Albayrak (PvdA), Luchtenveld (VVD),
Wilders (Groep Wilders), Weekers (VVD), De Pater-van der Meer (CDA), Voorzitter,
Çörüz (CDA), Verbeet (PvdA), Ondervoorzitter, Wolfsen (PvdA),
De Vries (CDA), Van Haersma Buma (CDA), Eerdmans (LPF), Van Vroonhoven-Kok
(CDA), Van Fessem (CDA), Straub (PvdA), Griffith (VVD), Van der Laan (D66),
Visser (VVD), Azough (GL), Vacature (algemeen), Vacature (algemeen).Plv. leden: Jonker (CDA), Dijsselbloem (PvdA), Timmer (PvdA), Halsema
(GL), Van der Staaij (SGP), Kalsbeek (PvdA), Van Velzen (SP), Tjon-A-Ten (PvdA),
Van Baalen (VVD), Blok (VVD), Hirsi Ali (VVD), Aasted Madsen-van Stiphout
(CDA), Jager (CDA), Van Heteren (PvdA), Arib (PvdA), Buijs (CDA), Sterk (CDA),
Varela (LPF), Joldersma (CDA), Ormel (CDA), Van Dijken (PvdA), Örgü
(VVD), Lambrechts (D66), Rijpstra (VVD), Karimi (GL), Hermans (LPF) en Vergeer
(SP). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-29480-11.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl