Veteranenzorg; Verslag algemeen overleg op 18 mei 2006 over onder meer de opleiding en nazorg van Nederlandse militairen bij uitzendingen
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-05 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 30139, nr. 14

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

14-06-2006

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2005-2006

30139 nr. 14

07-06-2006

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamVragen en opmerkingen uit de commissieAntwoord van de staatssecretarisNadere gedachtewisselingOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 30139Toon alle publicaties in het hoofddossier
Kamerdossier 30300-XToon alle publicaties in dit dossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 46 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
30 139Veteranenzorg30 300 XVaststelling van de begrotingsstaten van het Ministerie van Defensie
(X) voor het jaar 2006nr. 14VERSLAG VAN EEN ALGEMEEN OVERLEGVastgesteld 7 juni 2006De vaste commissie voor Defensie1 heeft op
18 mei 2006 overleg gevoerd met staatssecretaris Van der Knaap van Defensie
over:– de brief van de staatssecretaris van Defensie
d.d. 30 maart 2006, geschreven mede namens de minister van Defensie,
inzake de opleiding en nazorg van Nederlandse militairen bij uitzendingen
(27 925, nr. 210);– de brief van de staatssecretaris van Defensie
d.d. 10 februari 2006 houdende antwoorden op schriftelijke vragen over
integrale zorg bij uitzendingen (26 933, nr. 3);– de brief van de staatssecretaris van Defensie
d.d. 16 januari 2006 houdende een lijst van vragen en antwoorden over
posttraumatisch stressyndroom bij militairen (30 300-X, nr. 67);– de brief van de staatssecretaris van Defensie
d.d. 11 november 2005 over de relatie tussen de leeftijd van militairen
en het optreden van een posttraumatisch stresssyndroom (30 300-X, nr.
32);– de brief van de staatssecretaris van Defensie
d.d. 3 november 2005 inzake de uitvoering van een aantal moties over «veteranenzorg»
(30 139, nr. 12).Van dit overleg brengt de commissie bijgaand beknopt verslag uit. Vragen en opmerkingen uit de commissieMevrouw Eijsink (PvdA) noemt het deelnemen
aan een gewapende strijd of een vredesmissie een zeer bijzondere ervaring
voor militairen, die voor velen gedurende de rest van hun leven een positieve
invloed, maar voor sommigen gedurende kortere of langere tijd of zelfs de
rest van hun leven een negatieve invloed heeft. Regering en parlement zijn
verantwoordelijk voor de uitzending van deze militairen, waarbij zij het draagvlak
in de samenleving voor het beleid op dit vlak willen behouden en vergroten.
De kernvraag hierbij is, in hoeverre de overheid verantwoordelijkheid aanvaardt
voor de specifieke problemen die zich na een missie kunnen voordoen. Sinds
2002 heeft de Kamer de staatssecretaris herhaaldelijk verzocht om een integrale
nota over de nazorg. Er is nu wel een nota over de geestelijke gezondheidszorg
(GGZ) in dit verband en de Kamer ontvangt telkens overzichten met goede voornemens,
maar er worden weinig of geen gegarandeerde, concrete acties gemeld.
Wat is de stand van zaken op dit vlak?Op basis van de ervaring met vorige missies mag er verwacht worden dat
20% van de militairen die naar Uruzgan uitgezonden zullen worden, op
enige termijn problemen zal ervaren, van wie 5% met ernstige problemen
te maken zal krijgen. Kamer en regering erkennen dit gegeven nu wel, maar
dit is toch nog iets anders dan het nemen van de verantwoordelijkheid hiervoor
en het aanvaarden van de risicoaansprakelijkheid. Van de verschillende Dutchbatmilitairen
bij wie na jarenlange ziekte de diagnose posttraumatisch stresssyndroom (PTSS)
werd gesteld, heeft er een hierover in november 2005 een rechtszaak tegen
Defensie aangespannen en gewonnen, maar Defensie is in beroep gegaan. Mevrouw
Eijsink citeert de overwegingen die Defensie in haar beroepschrift van 12 mei
2006 (rolnr. mawkla04/2983) gebruikt om de verantwoordelijkheid en de zorgplicht
van de Nederlandse overheid af te schuiven op de Verenigde Naties en zij noemt
deze ronduit stuitend. Zij constateert dat Defensie niet pal staat voor haar
mensen. Kan de staatssecretaris inmiddels aangeven hoeveel van dit soort rechtszaken
er zijn aangespannen? De Kamervragen hierover zijn nog steeds niet beantwoord.
En wil de staatssecretaris bevestigen dat de regering verantwoordelijk is
voor het optreden van de landsadvocaat in dit soort zaken die de nazorg in
brede zin betreffen? Regering en parlement hebben toch een politieke verantwoordelijkheid
en een zorgplicht in dezen? In reactie op een brede uitspraak van de Kamer
in het debat over Afghanistan op 2 februari jongstleden over zorg en
nazorg voor de militairen en hun thuisfront hebben de minister van Defensie
en de minister-president aangegeven dat hieraan al het mogelijke gedaan zal
worden. Maar onder welke vlag, met welke status opereren de Nederlandse militairen
bijvoorbeeld nu in Afghanistan?Ook volgens de regering heeft de militair recht op integrale zorg, dit
vloeit voort uit zijn bijzondere positie. Mevrouw Eijsink wil dit vastgelegd
zien in wetgeving, want de nota inzake het veteranenbeleid uit 1990 is nog
steeds niet aangepast. Haar fractie zal hierover binnenkort overleg voeren
met vakbonden en organisaties van veteranen, want zij vindt het niet juist
dat de van een missie terugkerende militair moet vragen, zeuren of soebatten
om nazorg te verkrijgen. Het nieuwe veteranenregistratiesysteem is nog steeds
in voorbereiding, Defensie is niet bereid om zelf veteranen met problemen
op te sporen en er zijn geen kant-en-klare nazorgprogramma’s. De brief
van 30 maart jongstleden bevat geen nieuwe acties, er wordt slechts herhaald
wat er in de brief van verleden jaar over dit onderwerp stond. Over de norm
voor de kwaliteit van de nazorg is in juni 2005 een motie-Eijsink c.s. aangenomen;
daarin werd de regering verzocht, met de militaire bonden en de veteranenorganisaties
een convenant hierover te sluiten, dit aan de Kamer voor te leggen en een
onafhankelijk onderzoek te laten instellen naar de kwaliteit van de nazorg
voor veteranen sinds 1990. De minister heeft in het debat op 2 februari
toegezegd dat de in juni 2005 aangenomen moties zullen worden uitgevoerd;
wat is inmiddels de stand van zaken daarbij?In dat debat heeft de staatssecretaris ook gezegd dat de hele nazorg in
lijn met het eindrapport van prof. Gersons budgettair neutraal geregeld kan
worden; hoe is dit te rijmen met de te verwachten toename van de vraag naar
nazorg als er eenmaal meer veteranen geregistreerd zullen zijn en als de militairen
terugkeren van de nieuwe missies? Verder wil mevrouw Eijsink weten welke faciliteiten
er geboden worden aan het thuisfront van militaire oorlogsslachtoffers naar
aanleiding van de toezeggingen van de staatssecretaris bij het congres van
de Bond van Nederlandse Militaire Oorlogsslachtoffers (BNMO) in november 2005.
De dienstverlening van de BNMO wordt voor een deel gefinancierd door de BankGiro
Loterij; mevrouw Eijsink vindt dat maatschappelijk werk voor teruggekeerde
militairen niet afhankelijk mag zijn van een dergelijke jaarlijkse bijdrage
en dat er in een defensiebudget van 7 mld. voldoende ruimte te vinden moet zijn voor deze en andere vormen van nazorg. Zo zal er ook geld nodig
zijn voor een stappenplan conform het Cambodja Klachten Complex uit 1999.
Zij gaat ervan uit dat de Kamer het toegezegde overzicht van de financiële
aspecten van de nazorg bij de behandeling van de in juni aanstaande te behandelen
veteranennota zal kunnen bespreken.Mevrouw Van Velzen (SP) constateert dat de
staatssecretaris wel begonnen is met de uitvoering van de door mevrouw Eijsink
aangeduide moties, maar dat die nogal hapert, terwijl zorg en nazorg toch
goed geregeld moeten zijn, vooral nu de kwaliteit ervan in de komende omvangrijke
missie naar Uruzgan wellicht meer dan ooit aan de praktijk getoetst zal worden.
Ook mevrouw Van Velzen heeft in de brief van 30 maart weinig concrete
aanduidingen gevonden van datgene waarop militairen bij nazorg recht hebben,
laat staan dat er een norm zou zijn. Bovendien heeft zij de indruk dat hierover
geen serieus overleg met de vakbonden is gevoerd. En waarom heeft de staatssecretaris
het in de motie-Eijsink gevraagde onderzoek nog niet ingesteld, vindt hij
dit onderzoek niet nodig? Wil de staatssecretaris toezeggen dat er per 1 augustus
aanstaande een uniform beleid zal zijn, opdat de militairen die dan naar Uruzgan
vertrekken, zullen weten waar zij aan toe zijn?Verder steunt mevrouw Van Velzen het pleidooi van mevrouw Eijsink om het
recht op integrale zorg voor de militair vast te leggen in de wet. Zij kan
op dit moment niet beoordelen of er voldoende geld voor beschikbaar is, maar
het lijkt haar wel wenselijk om een vast budget voor de zorg en nazorg voor
militairen te bepalen; de financiering hiervan is nu niet duidelijk.Mevrouw Van Velzen vindt dat de Wet maatschappelijke ondersteuning (WMO)
slecht uitpakt voor alle burgers, omdat de uitvoering daarvan afhankelijk
is van de willekeur van de gemeenten. Zij is dan ook blij dat er voor militairen één
uitvoeringsloket beschikbaar zal komen en zij hoopt dat de staatssecretaris
bij de minister van Volksgezondheid zal bepleiten, dit ook voor andere bevolkingsgroepen
te regelen, zoals chronisch zieken en gehandicapten. Wat zijn de problemen
bij de realisering van deze voorziening?Veel militairen krijgen last van een PTSS, in sommige gevallen pas lang
na het afzwaaien. Dit drukt een zwaar stempel op hun verdere leven. De staatssecretaris
wijst er in een interview met De Telegraaf op dat sommige militairen juist
gesterkt van een missie terugkeren en dat het risico van een PTSS ook voor
andere beroepsgroepen geldt, maar is dit geen reden temeer om er echt werk
van te maken om de mensen die het wel overkomt, goede nazorg te bieden? Mevrouw
Van Velzen steunt het voornemen van de staatssecretaris om een beoordelingsprotocol
op te stellen om het verband tussen het werken als militair en het ontstaan
van een PTSS vast te stellen, maar zij vraagt zich af of het tot nu toe ontbreken
hiervan niet de reden is waarom er op dit punt rechtszaken zijn aangespannen.
Zij vraagt hem, in dit verband in te gaan op het «eierschedelarrest».
Is de staatssecretaris bereid om in het op te stellen protocol op te nemen
dat in gevallen waarin er verschillende factoren van gelijk gewicht aan te
wijzen zijn die van invloed zijn geweest op het ontstaan van een PTSS, de
factor werk altijd voorrang krijgt? Ter illustratie hiervan vraagt zij de
aandacht van de staatssecretaris voor een concreet geval waarin er volgens
het Centraal Militair Hospitaal (CMH) geen sprake was van PTSS, terwijl later
het Sinaï Centrum vaststelde dat de betrokken militair wel degelijk aan
zo’n syndroom lijdt, met een causaal verband met de werkomgeving. Deze
diagnose wordt echter niet betrokken bij de beoordeling voor de toekenning
van een invaliditeitspensioen.In verband met lichamelijk onverklaarbare klachten (LOK) kunnen militairen
desgewenst voor een missie bloedproeven laten uitvoeren. Alleen al uit wetenschappelijk
oogpunt lijkt het mevrouw Van Velzen goed om dit verplicht te stellen, al
zou het maar voor een bepaalde periode zijn.Het Sinaï Centrum geeft aan dat de vergoeding voor de behandeling
van jonge veteranen niet toereikend is. Wil de staatssecretaris met zijn collega
Ross-van Dorp overleggen om de Zorgautoriteit te verzoeken, de beleidsregels
van het CTG met het oog hierop eens tegen het licht te houden?Omdat de missie naar Uruzgan onder de bepalingen van artikel 100 van de
Grondwet valt, moet er een arrangement met het Verbond van Verzekeraars tot
stand worden gebracht, maar volgens de bonden is alleen de levensverzekering
voor de militairen met een hypotheek goed geregeld. Kan de staatssecretaris
de Kamer verzekeren dat dit voor alle betrokken militairen goed geregeld is?De heer Haverkamp (CDA) vindt dat de staatssecretaris
met de brief van 30 maart aantoont dat Defensie zorgvuldig omgaat met
het belangrijkste waarover zij de beschikking heeft, namelijk de militairen.
Wel vraagt hij zich nog af of er bij de voorlichingsbijeenkomsten ook over
gesproken wordt dat sommige militairen na een uitzending last krijgen van
psychische problemen. En wordt er aan sollicitanten ook aangegeven dat de
kans op ernstige klachten na een traumatische ervaring groter is voor iemand
die al eerder zulke ervaringen heeft gehad, opdat zij zelf een goede afweging
kunnen maken? Wat zijn de arbeidsrechtelijke consequenties als iemand die
zich voor een missie heeft aangemeld, bij nader inzien tot de conclusie komt
dat het in verband met dit risico voor hem zelf en voor de missie toch beter
is om niet mee te gaan?De staatssecretaris heeft op aandringen van de CDA-fractie bij de afgelopen
begrotingsbehandeling toegezegd, militairen de mogelijkheid te zullen bieden
om bloedmonsters te laten afnemen. Worden deze alleen gebruikt om achteraf
na te gaan of gezondheidsklachten verband houden met de uitzending of worden
ze ook betrokken bij het prospectief onderzoek van dr. Vermetten? De heer
Haverkamp wil zich pas uitspreken over het eventueel verplicht stellen van
bloedmonsters als de staatssecretaris kan aangeven of dit wettelijk mogelijk
is.Ter voorbereiding op een uitzending krijgen militairen een missiegerichte
opleiding aan de School voor Vredesmissies. Welke rol speelt het militair
vormingscentrum Beukbergen in de voorbereidingsfase? Wordt er ook nadrukkelijk
aandacht besteed aan zingeving?De heer Haverkamp is blij dat er veel zorg wordt besteed aan het onderhouden
van contact met het thuisfront tijdens uitzendingen en dat militairen ook
persoonlijke contacten kunnen onderhouden. Wil de staatssecretaris toezeggen
dat hij zich ervoor zal inspannen om dit mogelijk te maken, ook als het technisch
wat lastiger is?Bij een eerdere gelegenheid is er aangegeven dat de expertise van Defensie
op het gebied van de zorg voor militairen en veteranen met problemen zal worden
overgedragen aan de reguliere gezondheidszorg, opdat zij ook daar de noodzakelijke
hulp kunnen krijgen. Hoe gaat dit in z’n werk en hoe staat het hiermee?Op een vraag van mevrouw Van Velzen geeft de heer Haverkamp aan dat zijn
fractie nog steeds hetzelfde standpunt heeft over één uitvoeringsloket
voor militaire oorlogs- en dienstslachtoffers.Ten slotte vraagt de heer Haverkamp zich af of er bij de opzet van een
nieuw veteranenregistratiesysteem ook rekening wordt gehouden met de in behandeling
zijnde wetgeving op het gebied van privacy.De heer Szabó (VVD) leidt uit de brief
van 30 maart af dat de staatssecretaris de verleden jaar aangenomen moties
op dit vlak serieus heeft genomen en dat hij aan de slag is gegaan om ze uit
te voeren. Hij deelt wel de kritiek van mevrouw Eijsink op het tempo hiervan
en hij wil hierbij druk op de ketel houden.Verder ziet de heer Szabó de problemen van Defensie bij allerlei
activiteiten met name vanuit financieel perspectief. Er is een grote spanning
tussen budget en beleid; bij de kabinetsformatie is eigenlijk eerst het budget bepaald en is het beleid er voor een groot deel op aangepast.
Bij de nazorg voor militairen en bij het veteranenbeleid gaat het om uiterst
gevoelige en voor een deel nieuwe onderwerpen, met name voortvloeiend uit
een nieuwe strategische keuze, namelijk het deelnemen aan vredesmissies. De
druk hiervan op het apparaat wordt steeds groter. Zo zal de uitzending naar
Uruzgan wellicht een fors beroep op nazorg met zich meebrengen, zodat er serieus
bekeken zal moeten worden of er wel genoeg geld voor beschikbaar is. De staatssecretaris
gaat uit van de huidige budgetten, maar wil hij zo goed mogelijk aangeven,
hoeveel geld hij voor een genereuze nazorg verwacht nodig te hebben, ook op
de langere termijn? Als dit geld niet via verschuivingen op de begroting kan
worden vrijgemaakt, dient het budget voor Defensie naar de mening van de heer
Szabó verhoogd te worden.Ten slotte zet de heer Szabó in verband met de te verwachten toenemende
vraag nog steeds vraagtekens bij de capaciteit van de militaire geestelijke
gezondheidszorg. Zal deze volgens de staatssecretaris ook in de komende jaren
voldoende zijn?De heer Herben (LPF) wijst erop dat de minister-president
er in het debat over Afghanistan op 2 februari jongstleden zelf aan te
pas moest komen om zijn fractie ervan te overtuigen dat het ook financieel
mogelijk zou zijn om Nederlandse militairen niet maar voor één
jaar, maar voor twee jaar naar Uruzgan uit te zenden en dat de problemen op
dit vlak structureel zouden worden opgelost. Hij legt er nogmaals de nadruk
op dat de nazorg niet mag worden beperkt door het beschikbare budget en dat
het personeel ook na de actieve periode nooit een sluitpost van de begroting
mag vormen. De heer Herben is hier nog steeds niet gerust op, want hij deelt
de indruk van de heer Szabó dat het beleid wordt aangepast aan het
beschikbare budget. Zo ziet hij in de drie voorwaarden voor het veronderstellen
van een relatie tussen klachten en uitzending een truc om het aantal mensen
te beperken dat behoefte heeft aan nazorg, terwijl hij aanvankelijk gerustgesteld
was door het antwoord op vraag 25, waarin sprake is van redelijkheid en aannemelijkheid.
Dit punt weegt voor hem zo zwaar dat hij zich ontslagen acht van zijn instemming
met uitzending voor twee jaar, als de nazorg niet tot in lengte van jaren
goed geregeld is.De heer Herben is benieuwd naar de begroting voor 2007, want hij veronderstelt
dat vredesoperaties niet tot in lengte van jaren met het huidige budget kunnen
worden uitgevoerd, omdat Defensie tot nu toe uitgaat van de maximale inzetbaarheid
van de krijgsmacht, waarbij eventuele problemen op ad-hocbasis worden aangepakt.
Dit laatste kan hij billijken, omdat niet altijd van tevoren bepaald kan worden
wat er nodig is, maar sommige dingen zijn wél te voorzien. Dit geldt
voor «vredesverliezen», maar ook voor het percentage militairen
dat met PTSS te maken kan krijgen. De heer Herben ziet dan ook met belangstelling
uit naar de toegezegde brief met een financieel overzicht en naar de komende
begroting, maar hij hoopt dat de staatssecretaris nu al de zorg kan wegnemen
dat het budget de nazorg voor veteranen zal beperken, in welke zin dan ook.De heer Bakker (D66) denkt dat Kamer en regering
geleerd hebben van verschillende onderzoeken naar aanleiding van vredesoperaties.
Die hebben onder andere tot de opzet van een veteranenregistratie geleid,
maar ook tot de constatering dat goede nazorg begint bij goede voorzorg. De
heer Bakker sluit zich aan bij de vragen over de vorderingen met het registratiesysteem
en bij de vragen van de heer Herben over de voorwaarden voor het veronderstellen
van een relatie tussen klachten en uitzending, maar hij vindt dat de staatssecretaris
op zichzelf een goede benadering gekozen heeft, zodat hij niet zoveel behoefte
heeft aan een integrale visie of aan wetgeving. Het is voor hem gelet op de
aangespannen rechtszaken wel de vraag of het beleid van de staatssecretaris,
dat de Kamer in grote lijnen steunt, ook goed in praktijk wordt gebracht. Zo is één uitvoeringsloket een prima oplossing, maar
niet als de personele bezetting niet goed is en als er niet goed wordt doorverwezen.Verder vindt de heer Bakker de verdeling van het budget voor nazorg over
verschillende posten niet zo interessant, zolang de staatssecretaris maar
zorgt voor adequate financiering van het beleid dat hij met de Kamer overeenkomt.
En als er op de begroting te weinig geld voor te vinden is, zal hij zich tot
de Kamer moeten wenden. De heer Bakker laat het ook aan de staatssecretaris
over om te bepalen of de capaciteit van de nazorg voldoende is, want het lijkt
hem moeilijk te voorspellen wat de gevolgen van bijvoorbeeld de missie naar
Uruzgan op dit vlak zullen zijn.Ten slotte stelt de heer Bakker naar aanleiding van het voorbeeld dat
mevrouw Eijsink gaf, dat Defensie haar verantwoordelijkheid nooit mag wegschuiven
door van een juridische redenering gebruik te maken. Ook hij is benieuwd naar
de verklaring die de staatssecretaris hiervan zou kunnen geven.Antwoord van de staatssecretarisUit de aandacht die de Kamer aan zijn brief van 30 maart heeft besteed,
leidt de staatssecretaris af dat zij zich evenzeer
als de regering verantwoordelijk voelt voor de militairen die worden uitgezonden
om onder moeilijke omstandigheden vredestaken te vervullen. Hij voelt het
als een verplichting om deze mensen daar zo goed mogelijk op voor te bereiden
om de problemen die zich naderhand kunnen openbaren, zo veel mogelijk te voorkomen.
De zorg voor, tijdens en na een uitzending is geen vast proces, want er is
bij elke missie sprake van bijzondere omstandigheden waarop het beleid moet
worden toegespitst. Kamer en regering hebben mede op basis van de ervaring
in de afgelopen jaren een zo goed mogelijk beleid ontwikkeld, maar ook daarmee
is het nooit helemaal te voorkomen dat uitgezonden militairen met lichamelijke
klachten of een PTSS geconfronteerd worden. Defensie moet er wel voor zorgen
dat haar niet verweten kan worden dat zij onvoldoende middelen beschikbaar
heeft gesteld om deze mensen te helpen. De staatssecretaris meent dat er geen
wetgeving nodig is om de militairen waarborgen te bieden dat zij voor hun
rechten kunnen opkomen in verband met de zorgverplichting van hun werkgever.
Hij vindt flexibiliteit belangrijker, om het beleid keer op keer goed te kunnen
toespitsen op de specifieke omstandigheden van een uitzending, in de belang
van de betrokkenen. En overigens zal hij in de veteranenbrief, die de Kamer
volgende week zal bereiken, nog nader ingaan op de uitvoering van de moties,
dus ook op de uitvoering van de motie over de normen voor nazorg.Verder stelt de staatssecretaris zich op het standpunt dat niet het budget,
maar de zorgvraag bepalend is voor het beleid. De verdeling van het budget
voor zorg en nazorg voor militairen zal in de begroting voor 2007 voor de
Kamer inzichtelijk worden gemaakt. De staatssecretaris hoopt dat het defensiebudget
in goed overleg met de Kamer verhoogd zal kunnen worden, mocht er meer geld
voor nodig blijken te zijn, maar daar moet dan wel een directe aanleiding
voor zijn. Gelet op de opstelling van Kamer en regering in het debat over
de missie naar Uruzgan verwacht hij op dit punt geen problemen. Overigens
zijn er op dit moment geen wachtlijsten voor ondersteuning bij geestelijke
problemen. En er zullen op voor het einde van het jaar convenanten worden
gesloten met het Sinaï Instituut en met de Stichting 1940–1945,
met het oog op samenwerking, maar ook voor het geval dat het CMH op een gegeven
moment onvoldoende capaciteit zou hebben. Bovendien zal er een kennisinstituut
worden opgezet bij de Universiteit van Utrecht om gebruik te kunnen maken
van de laatste ontwikkelingen die op dit vlak van belang kunnen zijn. De staatssecretaris
zal de Kamer nog een brief sturen over de capaciteit; daarin zal hij ook ingaan
op de vragen van mevrouw Van Velzen over de bekostiging van het Sinaï
Instituut, dat volgens haar informatie wél met wachtlijsten zou moeten werken, en op de informatie van mevrouw Eijsink dat militairen
met LOK zich eerst bij de GGZ moeten melden om in het CMH behandeld te kunnen
worden. Hij tekent hierbij wel aan dat de GGZ-voorzieningen gebaseerd zijn
op ervaringsgegevens en dat er bij een worst-casescenario een beroep op de
civiele markt gedaan zal moeten worden.Omdat de overheid partij is in de rechtszaak die mevrouw Eijsink noemt,
wil de staatssecretaris er niet te diep op ingaan. De landsadvocaat heeft
in deze zaak de stelling betrokken dat de aansprakelijkheid niet bij Defensie
ligt, maar dit laat de zorgverplichting van Defensie geheel onverlet.Vanwege de zeer bijzondere positie van militairen acht de staatssecretaris
het gerechtvaardigd om voor hen speciale regelingen te treffen, zoals één
uitvoeringsloket en een goed pakket van voorzieningen, opdat zij niet afhankelijk
zijn van de manier waarop gemeenten dit via de WMO regelen. Het loket zal
per 1 januari aanstaande van start gaan. Hij ziet het echter niet als
zijn taak om bij de minister van VWS een soortgelijk beleid voor andere doelgroepen
te bepleiten.Er wordt bij de problemen onderscheid gemaakt tussen LOK en PTSS. Op voorstel
van de PvdA-fractie, gesteund door de Kamer, hanteert Defensie bij de groep
met lichamelijk onverklaarbare klachten een stappenplan overeenkomstig het
bij het Cambodja Klachten Complex toegepaste. Het beleid op dit vlak zal nog
verfijnd worden, waarbij inderdaad een termijn van een jaar gehanteerd zal
worden, omdat dit soort klachten zich in de praktijk vrij snel na terugkeer
van een missie blijken voor te doen. De staatssecretaris vindt het geen probleem
om na te gaan of het reëler zou zijn, deze termijn te verlengen tot bijvoorbeeld
twee jaar, maar hij legt er de nadruk op dat er bij PTSS in het geheel geen
tijdslimiet geldt, omdat de ervaring heeft geleerd dat dergelijke klachten
soms pas na tien of twintig jaar naar voren komen.Bij het vaststellen van het verband tussen het werken als militair en
het ontstaan van een PTSS worden tot nu toe met name internationale criteria
gehanteerd, maar de staatssecretaris vindt het verstandig om na te gaan of
er nog een op de Nederlandse situatie toegespitst protocol nodig is.De staatssecretaris zegt mevrouw Van Velzen toe dat hij de Kamer nog een
brief zal sturen over alle aspecten van verzekeringen voor militairen die
worden uitgezonden.Het militair vormingscentrum Beukbergen speelt een belangrijke rol bij
de voorbereiding van militairen op hun uitzending, waarbij zij zich een paar
dagen met zingevingsvraagstukken kunnen bezighouden. Zij moeten hiertoe wel
gemotiveerd zijn, omdat het anders geen zin heeft; de staatssecretaris wil
deze voorbereiding dan ook niet verplicht stellen, maar dit model blijkt bij
de landmacht wel zo goed te werken dat het voor de hele krijgsmacht toegepast
zal worden.Het is de bedoeling om het nieuwe veteranenregistratiesysteem op 1 januari
2007 in werking te laten treden. Er wordt een koppeling gemaakt met het burgerservicenummer,
dus Defensie kan geen problemen krijgen met de privacy. Door deze koppeling
zullen veteranen voortdurend gevolgd kunnen worden, dat zal niet meer afhankelijk
zijn van informatie van de veteranen zelf. De benodigde gegevens worden nu,
teruggewerkt tot de missie naar Bosnië, handmatig in het systeem ingevoerd;
het zal nog wel enige tijd vergen om de gegevens van de missies daarvoor te
verwerken, maar die werkzaamheden zullen naar verwachting in de loop van 2007
afgerond kunnen worden, zodat in 2008 de hele populatie vanaf de Libanongangers
in het systeem opgenomen zal zijn. De staatssecretaris zegt toe, schriftelijk
nog te zullen terugkomen op het opsporen van moeilijk traceerbare veteranen.
De behandeling van de veteranenbrief lijkt hem een goede gelegenheid voor
een verdere discussie over de uitvoering van de motie waarin onder andere
om een onderzoek naar de kwaliteit van de nazorg voor veteranen sinds 1990
is gevraagd.Bloedmonsters worden op basis van vrijwilligheid afgenomen, dit kan in
verband met allerlei regelgeving niet verplicht worden gesteld. Dit houdt ook geen verband met het onderzoek van prof. Vermetten, het is alleen
bedoeld om de militairen behulpzaam te zijn bij het achteraf vaststellen of
gezondheidsklachten te relateren zijn aan een uitzending. Op een vraag van
mevrouw Eijsink antwoordt de staatssecretaris dat het een militair achteraf
nooit verweten zal mogen worden dat hij hiervan geen gebruik heeft gemaakt.
Hij zegt toe, de Kamer er ook schriftelijk over te zullen informeren hoeveel
mensen tot nu toe een bloedmonster hebben laten afnemen.Ten slotte geeft de staatssecretaris aan dat hij blij is dat er steeds
meer aandacht komt voor de zorg en nazorg voor militairen en dat er veel compassie
is met militairen die in problemen zijn gekomen. Hij verwacht dat dit voor
de uitvoeringsorganisatie een stimulans zal zijn om haar werk zo goed mogelijk
te doen.Nadere gedachtewisselingMevrouw Eijsink (PvdA) hoopt dat het voortschrijdende
inzicht bij de regering zal leiden tot een positieve opstelling en snelle
actie bij de uitvoering van de moties over zorg en nazorg, want er is inmiddels
al een jaar verstreken.Verder vindt zij het vreemd dat in april twee van de drie debriefings
in het kader van het adaptatieproces op een locatie buiten het inzetgebied
om technische redenen niet zijn uitgevoerd en dat de Kamer er ook niet over
werd ingelicht. Wat betekent dit voor het personeelsdossier van de betrokkenen?
Dit maakt toch onderdeel uit van het protocol?Mevrouw Eijsink beaamt dat er alom erkenning is van de klachten van uitgezonden
militairen, dat er compassie is met deze mensen en dat de overheid voor hen
een zorgplicht heeft, maar zij wijst erop dat er nu al twee jaar discussie
over de aansprakelijkheid voor deze klachten is en dat Defensie in rechtszaken
hierover zelfs in beroep gaat. Zij blijft dan ook van mening dat er wetgeving
nodig is om een norm voor nazorg vast te leggen, zij vindt dat er sprake is
van meten met twee maten.Ten slotte geeft mevrouw Eijsink aan dat zij in juni bij de bespreking
van de veteranenbrief nog op verschillende onderwerpen zal terugkomen.Mevrouw Van Velzen (SP) is er erg ontevreden
over dat er bij alle moties op dit vlak uitvoeringsproblemen zijn. Zij sluit
zich aan bij de opvattingen van mevrouw Eijsink over wetgeving om de norm
voor nazorg vast te leggen, maar zij zou liever daden van de staatssecretaris
zien.Verder hoopt zij dat er snel een beoordelingsprotocol zal zijn om het
verband tussen het werken als militair en het ontstaan van een PTSS vast te
stellen en zij vraagt de staatssecretaris, de Kamer een afschrift hiervan
toe te sturen. Hoe gaat hij om met adviezen van externe behandelende deskundigen?In aanvulling op de vragen van mevrouw Eijsink over de debriefings vraagt
zij of een individueel gesprek met een psycholoog of een andere deskundige
inderdaad verplicht is.Mevrouw Aasted Madsen-van Stiphout (CDA) legt
er de nadruk op dat ervoor gezorgd moet worden dat de organisatie het beleid
inzake de zorg en de nazorg voor militairen uitvoert. Daarom vraagt zij naar
de beleidsvrijheid van de leidinggevenden op dit vlak.De heer Szabó (VVD) wil de staatssecretaris
niet via wetgeving onder curatele stellen, hij gaat ervan uit dat de staatssecretaris
ervan doordrongen is dat de Kamer het tempo erin wil houden bij de door haar
gevraagde acties. Hij heeft er begrip voor dat verschillende onderdelen van
dit beleidsterrein nog moeten uitkristalliseren, maar hij vindt het wel jammer
dat de Kamer nog weinig inzicht heeft in de financiële aspecten van de zorg en de nazorg. Hij vertrouwt erop dat de staatssecretaris
het tijdig zal aangeven, als er extra geld voor nodig is.De heer Herben (LPF) is blij met de bevestiging
van de staatssecretaris dat de behoefte aan zorg en niet het budget bepalend
is voor het beleid, want hij vindt dat dit om het tot in de haarvaten van
de organisatie te laten doordringen niet vaak genoeg gezegd kan worden. Defensie
moet beseffen dat het geen schande voor de organisatie is als er PTSS voorkomt,
dat zaken niet getraineerd moeten worden, maar vlot moeten worden afgewikkeld,
en dat er service verleend moet worden. De heer Herben vindt wetgeving om
duidelijkheid te verschaffen over de budgetten voor zorg en nazorg dan ook
wel het overwegen waard, maar wetgeving kan dan juist ook een beperking opleveren.
Het probleem bij aansprakelijkheid is altijd het oorzakelijke verband; dat
is niet met een wet op te lossen, maar misschien wel met een arbitragecommissie.De staatssecretaris legt er de nadruk op dat
er heel veel is gedaan om de moties uit te voeren. Hij herhaalt dat ook met
een optimaal beleid nooit helemaal voorkomen kan worden dat er mensen in problemen
geraken. Flexibiliteit is belangrijk om deze mensen de zorg te kunnen geven
die zij nodig hebben, en hij ziet wetgeving daarbij veeleer als een belemmering
dan als een stimulans. Er ligt natuurlijk ook al wet- en regelgeving ten grondslag
aan het beleid, maar Defensie is nog steeds een lerende organisatie, zodat
het beleid van tijd tot tijd aangepast moet worden. Een aantal jaren geleden
was er ook nog geen sprake van een inzet voor vredesoperaties op de schaal
van de inzet in de afgelopen jaren. De staatssecretaris is blij dat de Kamer
de ontwikkelingen kritisch volgt en dat zij het beleid samen met hem probeert
te verbeteren. En hij wijst erop dat een commandant het niet in zijn hoofd
hoeft te halen om het afgesproken beleid niet uit te voeren. Overigens is
bij de voorbereiding van de missie naar Afghanistan ook gebleken, hoe serieus
niet alleen de manschappen, maar ook de commandanten bezig zijn geweest met
de voorbereiding. De staatssecretaris is ervan overtuigd dat de kans op psychische
problemen achteraf kleiner is naarmate de voorbereiding beter is.Verder wijst de staatssecretaris erop dat Defensie echt verder gaat dan
het toekennen van een invaliditeitspensioen van 100% van het loon,
als het misgegaan is met een militair, maar hij legt er wel de nadruk op dat
hierbij zorgvuldigheid geboden is en dat er wel een verband met de uitzending
moet worden aangetoond. Naar aanleiding van de opmerkingen van mevrouw Van
Velzen over de rechtszaken in dit verband geeft hij aan dat naar zijn mening
een dossier pas compleet is als het het oordeel van alle betrokken deskundigen
bevat. Daarna volgt dan een onafhankelijke toetsing. Hij zegt toe, het door
mevrouw Van Velzen aangeduide geval te zullen bekijken en zijn reactie erop
aan haar kenbaar te maken.De adaptatieprocedure is verplicht, maar in het door mevrouw Eijsink aangeduide
geval hebben er inderdaad twee debriefings geen doorgang kunnen vinden. De
betrokkenen kunnen desgewenst alsnog het bedoelde programma volgen. De staatssecretaris
trekt hieruit de conclusie dat er voor de adaptatie een reservelocatie beschikbaar
zou moeten zijn, want hij erkent dat dit middel van wezenlijk belang is. En
hij verzekert mevrouw Eijsink dat de betrokken commandant hierover nog wel
iets te horen zal krijgen. Overigens gaat het bij de adaptatie om een debriefing
in groepsverband, al zijn er wel deskundigen bij om het hele proces te begeleiden.
Militairen kunnen desgewenst natuurlijk altijd een gesprek met een van hen
aanvragen, maar prof. Gersons gaat ervan uit dat een groepsproces bij het
evalueren van een uitzending het beste werkt.In een gesprek met vertegenwoordigers van de organisatie die de belangen
van het thuisfront van militairen behartigt, is de staatssecretaris gebleken
dat de faciliteiten voor het thuisfront goed geregeld zijn en dat er geen
aanvullende voorzieningen nodig zijn. Hij denkt naar aanleiding van
dit gesprek nog wel na over mogelijkheden om erkentelijkheid te laten blijken
voor degenen die zich hiervoor hebben ingespannen. Overigens is hij er alleen
maar blij mee dat de BNMO geld ontvangt van de BankGiro Loterij, hij heeft
hier principieel geen enkele moeite mee.Ten slotte geeft de staatssecretaris aan dat hij het dilemma van de heer
Herben op het punt van wetgeving erkent, maar in dit geval ziet hij wetgeving
niet als een goed middel om de problemen rondom zorg en nazorg op te lossen.
Hij ziet er veel meer in, de mens centraal te stellen en de betrokken militairen
de zorg te bieden die zij nodig hebben.De voorzitter constateert dat de staatssecretaris
een brief heeft toegezegd met informatie over de wachtlijsten voor de behandeling
van militairen met PTSS-klachten. In deze brief zal hij ook informatie geven
over lichamelijk onverklaarbare klachten en over de termijnen die in dat verband
gehanteerd worden. Daarnaast zal er in deze brief aandacht worden besteed
aan de financiële zekerheid van militairen bij uitzending. Verder zal
de staatssecretaris informatie verstrekken over het opsporen van moeilijk
traceerbare veteranen, over het aantal militairen dat vrijwillig bloedmonsters
heeft laten afnemen, en over het resultaat van zijn overleg met het CTG in
verband met de tarieven voor de behandeling van veteranen bij het Sinaï
Instituut.Op suggestie van de voorzitter zegt de staatssecretaris toe, de gevraagde informatie zo veel mogelijk samen met de veteranenbrief
aan de Kamer te doen toekomen.De voorzitter van de vaste commissie voor Defensie,AlbayrakDe griffier van de vaste commissie voor Defensie,De LangeXNoot1Samenstelling:Leden: Klaas de Vries (PvdA), Bakker (D66), Koenders (PvdA), Van Beek
(VVD), Karimi (GroenLinks), Timmermans (PvdA), Van Bommel (SP), Albayrak (PvdA),
voorzitter, Balemans (VVD), Van Baalen (VVD), Snijder-Hazelhoff (VVD), Van
Winsen (CDA), Van den Brink (LPF), Mastwijk (CDA), Herben (LPF), ondervoorzitter,
Duyvendak (GroenLinks), Kortenhorst (CDA), Huizinga-Heringa (ChristenUnie),
Van Velzen (SP), Algra (CDA), Haverkamp (CDA), Aasted Madsen-van Stiphout
(CDA), Straub (PvdA), Blom (PvdA), Eijsink (PvdA), Brinkel (CDA) en Szabó
(VVD).Plv. leden: Van Dam (PvdA), Van der Laan (D66), Waalkens (PvdA), Lenards
(VVD), Halsema (GroenLinks), Fierens (PvdA), Meijer (PvdA), Van Miltenburg
(VVD), Visser (VVD), Oplaat (VVD), De Haan (CDA), Kraneveldt (LPF), Smilde
(CDA), Hermans (LPF), Vendrik (GroenLinks), Knops (CDA), Van der Staaij (SGP),
De Wit (SP), Jan de Vries (CDA), Ormel (CDA), Ferrier (CDA), Tichelaar (PvdA),
Noorman-den Uyl (PvdA), Jonker (CDA) en Veenendaal (VVD). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-30139-14.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl