Vreemdelingenbeleid; Brief staatssecretaris inzake de hoofdlijnen van een geïntegreerde aanpak van het terugkeerbeleid
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 19637, nr. 174

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

28-02-1996

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1995-1996

19637 nr. 174

23-02-1996

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. Inleiding2. Uitgangspunten3. Beleidsmatige en technische beletselen voor terugkeer a. Beleidsmatige beletselenb. Technische beletselen4. Tweesporenbeleid: vrijwillige en gedwongen terugkeer a. Algemeenb. Vrijwillige terugkeerc. Gedwongen terugkeer5. Problemen na terugkeer in land van herkomst6. Landgerichte aanpak7. Ten slotteOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 19637Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 24 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
19 637Vluchtelingenbeleidnr. 174BRIEF VAN DE STAATSSECRETARIS VAN JUSTITIEAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal's-Gravenhage, 23 februari 1996 1. InleidingZoals aangekondigd in mijn brief van 21 november 1995 aan uw Kamer inzake
de reactie op de rapporten van de Algemene Rekenkamer en Berenschot en de
evaluatie van de Vreemdelingenwet (TK 1995–1996, 19 637 en 24 440,
nr. 145), en tijdens het Algemeen Overleg van 6 december 1995 over het asielbeleid,
informeer ik u hierbij, mede na overleg met de Staatssecretaris van Buitenlandse
Zaken en de Minister voor Ontwikkelingssamenwerking, nader over de hoofdlijnen
van een geïntegreerde aanpak van het terugkeerbeleid. Waar
relevant wordt in de notitie aangegeven op welke onderdelen de betrokkenheid
van beide andere bewindslieden met name is gericht. 2. UitgangspuntenIn de centrale opvang bevindt zich een groot aantal asielzoekers van wie
is vastgesteld dat zij geen recht hebben op een vluchtelingenstatus, noch
op een andere verblijfstitel, maar die nog niet zijn teruggekeerd naar hun
land van herkomst. In mijn brief aan uw Kamer van 11 december 1995 (TK 1995–1996,
19 637, 22 440, nr. 147), waarin ik de nog openstaande vragen uit
het Algemeen Overleg van 6 december 1995 over het asielbeleid beantwoordde,
heb ik u hierover in antwoord op een vraag van de heer Van Oven (PvdA) geïnformeerd.Dit is een onwenselijke situatie, omdat opvangplaatsen bezet worden gehouden,
die bedoeld zijn voor andere asielzoekers. Bovendien gaat van het langdurig
niet terugsturen van afgewezen asielzoekers een verkeerd signaal uit, dat
op termijn ook het draagvlak voor opvang van kansrijke asielzoekers kan ondermijnen.
Centraal uitgangspunt van het terugkeerbeleid is derhalve dat een asielzoeker
van wie is vastgesteld dat hij geen recht heeft op verblijf in Nederland,
daadwerkelijk dient terug te keren naar het land van herkomst. Dit schept
duidelijkheid, zowel voor de asielzoeker zelf als voor de samenleving.
Vrijwillige terugkeer is daarbij de meest wenselijke optie, zowel voor de
vreemdeling als voor de overheid.Om het vrijwillige vertrek te bevorderen financiert Justitie reeds een
terugkeerprogramma, dat onder auspiciën van de Internationale Organisatie
voor Migratie (IOM) wordt uitgevoerd. De terugkeerbijdrage die wordt verstrekt,
is afhankelijk van de individuele omstandigheden: de gezinssamenstelling,
de periode die is verstreken sinds de vreemdeling een afwijzing op zijn verzoek
om toelating heeft gekregen. De hoogte van de bijdrage houdt tevens rekening
met het niveau van de levensomstandigheden in het land van herkomst. Over
de ervaringen met de eerste drie jaar met dit terugkeerprogramma informeerde
ik u reeds uitvoerig per brief van 8 mei 1995 (Tweede Kamer, vergaderjaar
1994–1995, 19 637, nr. 129).De Minister voor Ontwikkelingssamenwerking zal, daar waar dat in het OS-beleid
past, eveneens bijdragen aan het stimuleren van vrijwillige terugkeer. Deze
bijdragen zullen worden ingezet in de vorm van een positieve stimulans in
de richting van landen van herkomst. In paragraaf 4b wordt dit nader uitgewerkt. 3. Beleidsmatige en technische beletselen voor terugkeer a. Beleidsmatige beletselenIn de praktijk doet zich een aantal belemmeringen voor die in de weg kunnen
staan aan terugkeer. Ten aanzien van een aantal landen geldt, dat terugzending
daarheen van bijzondere hardheid zou getuigen voor de betrokkene in verband
met de algehele situatie aldaar. In beginsel komen asielzoekers in die gevallen
in aanmerking voor een voorwaardelijke vergunning tot verblijf en is terugzending
dus niet aan de orde.Hierin zal alleen verandering optreden indien geconstateerd wordt dat
sprake is van een duidelijke kentering ten gunste van de beleidsmatige mogelijkheden
tot terugkeer.Bij de beoordeling van de vraag of terugzending van afgewezen asielzoekers
die voorheen beleidsmatig niet verwijderbaar waren, naar (delen van) van het
land van herkomst verantwoord is, spelen de ambtsberichten van de minister
van Buitenlandse Zaken een belangrijke rol. In die ambtsberichten wordt rekening
gehouden met het standpunt van andere gezaghebbende instanties zoals UNHCR
en Amnesty International. Ook wordt aandacht besteed aan eventuele ervaringen
die onze buurlanden hebben met terugzending van afgewezen asielzoekers. Hoewel
op de algemene situatie in landen van herkomst uiteraard geen invloed kan
worden uitgeoefend, kan door een frequentere rapportage van de Minister van
Buitenlandse Zaken over belangrijke herkomstlanden thans wel eerder worden
ingespeeld op positieve ontwikkelingen in die landen.In de afgelopen periode is ten aanzien van een aantal landen, die voorheen
als «beleidsmatig niet verwijderbaar» te boek stonden, vastgesteld
dat zich een dergelijke kentering ten gunste van de beleidsmatige mogelijkheden
tot terugkeer heeft voorgedaan. Deze kentering is in algemene zin toegelicht
in de memorie van toelichting bij de Justitiebegroting en ten aanzien van
enkele specifieke landen door middel van diverse brieven aan uw Kamer: 25
januari 1995 (Iran, kenmerk 472922/94/IND), 25 april 1995 (Sri Lanka, TK 1994–1995,
19 637, nr. 128), 9 juni 1995 (Angola, kenmerk 478694/95/IND en 23 augustus
1995 (Somalië, TK 1995–1996, 19 637, nr. 134). Een kentering
van de situatie in een land van herkomst betekent overigens nog
niet dat het land daarmee als geheel veilig wordt beschouwd, maar wel dat
terugkeer niet in alle gevallen behoeft te worden uitgesloten. Een individuele
beoordeling blijft daarom geboden. b. Technische beletselenVeel afgewezen asielzoekers beschikken niet over reis- of identiteitsdocumenten,
waardoor het aantonen van de juiste identiteit en nationaliteit ernstig wordt
bemoeilijkt. Indien identiteit en nationaliteit niet voldoende aangetoond
kunnen worden, zullen de autoriteiten van het (vermoedelijke) land van herkomst
doorgaans geen vervangend reisdocument (laissez passer) verstrekken. Het staat
dat immers niet vast dat het een onderdaan van dat land betreft.De medewerking van de vreemdeling zelf speelt derhalve een doorslaggevende
rol als het gaat om het verkrijgen van laissez passers. Daarnaast is het van
belang om met autoriteiten van herkomstlanden goede afspraken te maken over
de wijze waarop identiteit en nationaliteit kunnen worden aangetoond of aannemelijk
gemaakt. 4. Tweesporenbeleid: vrijwillige en gedwongen terugkeer a. AlgemeenZoals eerder aangegeven, is vrijwillige terugkeer voor alle partijen het
meest wenselijk, maar is gedwongen terugkeer het onvermijdelijke complement
daarvan. b. Vrijwillige terugkeerOm vrijwillige terugkeer verder te stimuleren zal, naast voortzetting
van het door het Minister van Justitie gefinancierde IOM-terugkeerprogramma,
de Minister voor Ontwikkelingssamenwerking een belangrijke bijdrage leveren,
in de vorm van steunverlening aan herkomstlanden op verschillende niveaus:– algemene steun aan het ontwikkelingsland in kwestie, ter bevordering
van de wederopbouw na een conflict. Daarbij komt aan de orde de bereidheid
van de desbetreffende regering om mee te werken aan terugkeerprogramma's;– programmatische steun aan landen voor de opvang of terugkeer van
vluchtelingen uit de regio, bijvoorbeeld uit nabuurlanden;– programmatische ondersteuning ten behoeve van de training, opvang,
huisvesting, tewerkstelling en dergelijke van terugkerenden. Deze steun is
niet individueel, doch komt zowel ten goede aan de terugkerenden als aan de
reeds in de desbetreffende regio woonachtige bevolking.Ten slotte worden de mogelijkheden nagegaan van de verdere facilitering
van asielzoekers wier aanvraag is afgewezen. Het lijkt van belang, teneinde
aanzuigende werking te voorkomen, deze groep te beperken tot degenen wier
aanvraag op het moment van bekendmaking van een eventuele regeling reeds was
ingediend. Ten slotte lijkt het niet onredelijk om van degenen die van een
dergelijke regeling gebruik willen maken, te verlangen dat zij afzien van
verdere procedures. Dit wordt overigens ook bij de bestaande terugkeerregeling
van het IOM als voorwaarde gesteld. c. Gedwongen terugkeerIndien een vreemdeling geen gebruik wenst te maken van de mogelijkheid
van vrijwillige terugkeer, of indien hij om redenen van openbare orde (bijvoorbeeld
indien er aanwijzingen zijn dat betrokkene zich zal onttrekken aan het toezicht)
niet in aanmerking komt voor vrijwillig vertrek, zal gedwongen vertrek plaatsvinden.Voor de aanpak van de technische terugkeerbeletselen zullen verschillende
middelen worden aangewend. In de eerste plaats verwijs ik hiervoor naar mijn
brief aan uw Kamer over de inrichting van het asielzoekerscentrum en het Huis
van Bewaring in Ter Apel voor moeilijk verwijderbare vreemdelingen (TK 1994–1995,
19 637, nr. 127). In de tweede plaats zal, waar nodig, gestreefd worden
naar het maken van afspraken met herkomstlanden over de terugname van eigen
onderdanen. Dergelijke afspraken kunnen worden neergelegd in formele terugname-overeenkomsten
(zoals bij de op 6 juni 1995 afgesloten overeenkomst tussen de Beneluxlanden
en Roemenië), maar kunnen ook worden gegoten in de vorm van werkafspraken
die in een gezamenlijk document worden neergelegd (zoals in april 1993 en
in maart 1994 bijvoorbeeld is gebeurd ten aanzien van Marokko). In de derde
plaats is van belang dat in EU-kader wordt gewerkt aan het opnemen van terugname-clausules
in samenwerkingsakkoorden met derde landen. Ten slotte wordt door de IND een
rapportage voorbereid waarin alle onderdelen van de verwijderingspraktijk
worden geëvalueerd, waarna een plan van aanpak wordt opgesteld met mogelijke
oplossingen voor gesignaleerde praktische knelpunten (stappenplan Justitie,
als bijlage I gevoegd bij mijn brief aan uw Kamer van 21 november 1995, TK
1995–1996, 19 637 en 24 440, nr. 145). 5. Problemen na terugkeer in land van herkomstIn zijn algemeenheid geldt dat de vraag of afgewezen asielzoekers na terugkeer
naar hun land van herkomst nog te vrezen hebben voor vervolging in de zin
van het Vluchtelingenverdrag, dat wel een reëel risico lopen om te worden
onderworpen aan een behandeling of straf in de zin van artikel 3 van het EVRM,
zorgvuldig wordt getoetst in het kader van de asielprocedure. Voorts kan deze
vraag nog ter toetsing worden voorgelegd aan de rechter. Met andere woorden,
alleen personen over wier veiligheid na terugkeer geen twijfel bestaat, komen
in aanmerking voor terugzending. In dit verband wijs ik er ook op dat de IOM-vestiging
in Den Haag geen aanwijzingen heeft dat personen, die met behulp van IOM vrijwillig
zijn teruggekeerd naar hun land van herkomst, nadien in de problemen zijn
geraakt.Bovendien volgt de Minister van Buitenlandse Zaken de algemene situatie
in belangrijke herkomstlanden nauwlettend en kan nader onderzoek worden ingesteld,
indien er aanwijzingen zijn van of over personen die na terugkeer in moeilijkheden
zijn geraakt.Als het gaat om terugkeer op wat grotere schaal, zoals voorzien in het
kader van de geïntegreerde aanpak van de terugkeerproblematiek, dan kunnen
nog aanvullende maatregelen worden getroffen (het zogenaamde «monitoring»).
Zo kan in die gevallen de aankomst op de luchthaven in het land van herkomst
in die gevallen worden gevolgd door speciaal aangewezen medewerkers bij de
Nederlandse ambassade en zal aan de terugkeerders adres en telefoonnummer
van de ambassade worden verstrekt, waar zij zich kunnen vervoegen. De ambassades
kunnen verder een bijdrage leveren door via hun contacten met lokale autoriteiten
en vertegenwoordigers van mensenrechten-organisaties de vinger aan de pols te houden. Ten slotte heeft IOM aangegeven in beginsel bereid
en in staat te zijn om, indien zij betrokken zijn bij een terugkeerproject
met een follow-up in het land van herkomst (bijvoorbeeld in de sfeer van reïntegratie
door middel van een opleidingsprogramma of ondersteuning bij tewerkstelling
ter plaatse) een rol te spelen. 6. Landgerichte aanpakOp basis van de boven omschreven uitgangspunten zal een landenspecifieke
uitwerking plaatsvinden. Maatwerk is vereist, omdat het terugkeervraagstuk
sterk afhankelijk is van de specifieke situatie in landen van herkomst. Per
land zal voorts worden bekeken in hoeverre coördinatie met of aansluiting
bij bestaande repatriëringsprogramma's van de UNHCR mogelijk is.Mede gelet op de aantallen in de opvang verblijvende personen die voor
terugkeer in aanmerking komen, zullen in eerste instantie plannen worden uitgewerkt
voor de volgende landen: Angola, Eritrea, Ethiopië en Somalië. Afhankelijk
van de uitspraak van de Rechtseenheidkamer (REK) inzake Sri Lanka (medio maart
1996) zal worden bezien of ook dit land in aanmerking komt. Bij voormelde
opsomming van landen gaat het overigens niet om een statische lijst. Steeds
zal, op grond van opgedane ervaringen en actuele ontwikkelingen, worden bezien
of de lijst aanpassing behoeft.Bovengenoemde landen onderschrijven in beginsel de volkenrechtelijke verplichting
tot het terugnemen van hun eigen onderdanen en zijn dus in principe bereid
tot medewerking. Waar nodig zullen nadere afspraken worden gemaakt over de
procedure en de vereisten voor het vaststellen van de nationaliteit en het
verkrijgen van laissez passers. Aangetekend zij voorts dat sommige landen
wel hebben verzocht rekening te houden met de financiële lasten en de
sociale spanningen die een terugkeer op grote schaal binnen een kort tijdsbestek
met zich kunnen brengen. De aanpak zoals beschreven onder paragraaf 4 b (stimulering
vrijwillige terugkeer door middel van terugkeerprogramma IOM via financiering
voor Justitie, en de bijdrage van OS) komt daaraan naar mijn mening echter
in voldoende mate tegemoet.Indien dit nodig blijkt voor de concretisering van de verschillende landenspecifieke
plannen, zullen ambtelijke missies worden uitgezonden om ter plaatse nadere
gesprekken te voeren met vertegenwoordigers van de overheid, van UNHCR, IOM,
ambassades en non gouvernementele organisaties. 7. Ten slotteOver de voortgang en de resultaten van deze landgerichte aanpak van het
terugkeervraagstuk zal ik uw Kamer nader informeren.De Staatssecretaris van Justitie,E. M. A. Schmitz 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-19637-174.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl