Wijziging Wetboek van Strafvordering (herziening onderzoek ter terechtzitting); Nadere memorie van antwoord
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 19971998-24692, nr. 102a

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum ontvangst

11-11-1997

Eerste Kamer der Staten-Generaal

1997-1998

24692 nr. 102a

07-11-1997

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 24692Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 19 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
24 692Wijziging van het Wetboek van Strafvordering betreffende het aanhangig
maken van de zaak en de regeling van het onderzoek ter terechtzitting (herziening
onderzoek ter terechtzitting)nr. 102aNADERE MEMORIE VAN ANTWOORDOntvangen 7 november 1997De vragen die zijn gesteld in het nader voorlopig verslag van de vaste
commissie voor justitie van november 1997 beantwoord ik graag als volgt.Met de leden van de CDA-fractie ben ik eens dat het uitgangspunt is dat
de terechtzitting openbaar is en dat de voorzitter van de rechtbank bepaalt
wie daarbij niet aanwezig mag zijn. Waar het om gaat is dat de voorzitter
van de rechtbank de bevoegdheid heeft om na afweging van de in het geding
zijnde belangen, waarvan het beginsel van openbaarheid van rechtspraak er
één is, maar waaraan geen absolute gelding toekomt, een beslissing
te nemen over het ontzeggen van de toegang tot de terechtzitting. Op het beginsel
van openbaarheid zijn overigens in het wetboek categoriale uitzonderingen
gemaakt: ingevolge artikel 495b, eerste lid, worden strafzaken tegen personen
die de leeftijd van achttien jaar nog niet hebben bereikt, achter gesloten
deuren behandeld. Dit beginsel lijdt uitzondering als de rechtbank het belang
van de openbare behandeling van de zaak zwaarder laat wegen dan dat van de
persoonlijke levenssfeer van de verdachte en diens ouders.Deze leden vragen vervolgens naar de consequenties die moeten worden verbonden
aan de uitspraak van bet Europese Comité van Ministers in een zaak
die werd beschreven in de Volkskrant van 5 september jl. De klacht behelsde
dat de verdachte niet in staat is geweest om zijn verdediging adequaat te
voeren en berustte op twee gronden. Hij was niet op de hoogte van het tijdstip
van de behandeling van zijn zaak voor het gerechtshof, terwijl er aanwijzing
bestond dat hij in detentie verbleef (1); vervolgens werd zijn advocaat niet
tot zijn verdediging toegelaten (2). Het resultaat was na een vrijspraak in
eerste aanleg, een veroordeling tot vier maanden onvoorwaardelijke gevangenisstraf.ad 1) Aan de verdachte is de aanzegging dat het OM appel had aangetekend
wel in persoon betekend in oktober 1992; hij verbleef toen in detentie voor
een andere zaak. De uitreiking van de oproeping voor de zittingsdatum voor
de behandeling in hoger beroep is evenwel via de griffier geschied. Niet is
uitgesloten dat de griffiersbetekening heeft plaatsgevonden, terwijl de verdachte
nog steeds of inmiddels weer uit hoofde van een ander feit in een justitiële
inrichting verbleef. De Europese Commissie wijst erop dat de PG
reeds heeft meegedeeld dat er nog een aantal zaken tegen de verdachte openstond.lnmiddels heeft ook de Hoge Raad uitgesproken dat met behulp van de tegenwoordige
geautomatiseerde systemen mogelijk moet zijn na te gaan of een verdachte ten
aanzien van wie het vermoeden kan bestaan dat hij uit andere hoofde dan de
lopende strafzaak is gedetineerd, feitelijk in een penitentiaire inrichting
verblijft. Het geautomatiseerde systeem TULP is daartoe in staat.ad 2) De advocaat van klager die op de terechtzitting van het gerechtshof
aanwezig was, heeft wel het woord gekregen om opheldering te geven over de
redenen van afwezigheid van zijn cliënt, maar omdat deze onbekend waren,
zijn zij overeenkomstig de toen geldende uitleg van de wettelijke bepalingen
voor de verstekbehandeling niet aangemerkt als zodanig klemmend dat de raadsman
ook ter verdediging van de afwezige verdachte mocht optreden. De raadsman
is niet in staat gesteld om de getuigen te ondervragen en de visie van de
verdachte op het telastegelegde feit weer te geven.In het onderhavige wetsvoorstel wordt uitdrukkelijk mogelijk gemaakt dat
een daartoe gemachtigde advocaat de verdediging van zijn cliënt kan voeren.
Vaste jurisprudentie – voortvloeiende uit de jurisprudentie van het
EHRM inzake Lala en Pelladoah – is inmiddels dat aan de advocaat van
een afwezige verdachte altijd het woord wordt verleend. De zaak tegen de verdachte
wordt in de huidige situatie evenwel formeel bij verstek behandeld.De Commissie heeft uitgesproken dat de verdachte weliswaar kan afzien
van het recht om op de terechtzitting te verschijnen, maar dat hij wel persoonlijk
in kennis moet worden gesteld van het proces dat tegen hem dient.De staat heeft een bijzondere verantwoordelijkheid om de burger op de
hoogte te stellen dat hij zich in een strafrechtelijke procedure op de terechtzitting
kan verweren. Die verplichting gaat niet zo ver dat de procedure niet kan
doorgaan als de verdachte niet bereikbaar blijkt. Het vonnis kan evenwel niet
onherroepelijk worden, voordat vaststaat dat de verdachte zich tenminste eenmaal
ervan bewust is geweest dat hij de mogelijkheid heeft zich tegenover de rechter
te verdedigen; in ons stelsel zijn dat de betekening van de dagvaarding en
de betekening van het verstekvonnis met het oog op de vraag of de verdachte
hoger beroep wil instellen. Welke keuze de verdachte daarin maakt, is met
uitzondering van het bevel tot medebrenging door de rechter, zijn eigen verantwoordelijkheid.
ln het onderhavige geval is van belang dat de officier van justitie hoger
beroep aantekende en dus een nieuwe behandeling van de zaak wenste.Dan is de overheid gehouden tot meer inspanning om de verdachte zelf te
bereiken, terwijl in het geval dat alleen de verdachte een rechtsmiddel instelt
de huidige wettelijke regeling volstaat. Die inspanning moet nog worden vergroot
indien er aanwijzingen bestaan dat de verdachte zich – uit andere hoofde –
in een justitiële inrichting bevindt.De conclusie van de advocaat van klager en de schrijver van het krantenartikel,
dat aan alle verdachten de dagvaarding in persoon moet worden betekend, is
niet juist. Het weigeren van het in ontvangst nemen van de dagvaarding kan
er niet toe leiden dat de dagvaarding niet op andere wijze wel geldig, maar
niet noodzakelijkerwijs in persoon, kan worden betekend. Als de dagvaarding
in het geheel niet kan worden betekend, kan de zaak ook niet bij verstek worden
behandeld. Daarvoor is immers noodzakelijk dat de dagvaarding geldig is uitgereikt.Mij is niet bekend dat er regiokorpsen zijn, waarin de politie uit laksheid
nalaat eenvoudig te achterhalen adressen van veroordeelden op te sporen en
geen pogingen doet om verstekmededelingen te betekenen. Het is de verantwoordelijkheid
van de hoofdofficieren van justitie om erop toe te zien dat deze justitiële
taak in hun arrondissement op toereikende wijze door het regiokorps of op
andere wijze wordt uitgevoerd. Het is duidelijk dat ook het college van procureurs-generaal
het belang van dit onderdeel van interne bedrijfsvoering onderkent (zie het
Landelijk jaarplan van het openbaar ministerie 1997 in verband met de verdeling
van de taken van de parketpolitie, blz. 32.) Voor een afzonderlijke mededeling
hierover zie ik in deze omstandigheden geen aanleiding. ln antwoord op de
vraag naar de rechtsfiguur die ten grondslag ligt aan het optreden van de
advocaat op de terechtzitting ten behoeve van de niet verschenen verdachte,
merk ik op dat in het wetboek daartoe de specifieke mogelijkheid wordt geopend.Daarnaast wordt de relatie tussen de advocaat en zijn cliënt beheerst
door de regels die van toepassing zijn in de specifieke contractuele verhouding
tussen deze vrije beroepsuitoefenaar en diens opdrachtgever gelet op de bevoegdheden
en verplichtingen zoals deze in artikelen 10–16 van de Advocatenwet
zijn omschreven.De vaste uitleg van artikel 260, tweede lid, brengt mee dat de door de
wet vereiste gegevens betreffende getuigen en deskundigen (en in de toekomst
ook tolken), die vanwege de officier van justitie zijn of zullen worden opgeroepen,
op de dagvaarding zelf of op een daaraan gehecht stuk worden vermeld. De ratio
daarvan is dat de verdachte er aldus op wordt voorbereid dat bepaalde personen
voor de behandeling van zijn zaak zijn of zullen worden opgeroepen. Hij kan
zijn houding en verdediging daarop afstemmen (vgl Tekst en commentaar op het
Wetboek van Strafvordering, 2e druk, p. 511). Anders dan een terminologische
aanpassing en de toevoeging van de tolk is geen wijziging in de reeds bestaande
situatie beoogd.In artikel 264, eerste lid, is bepaald dat een officier van justitie de
oproeping van een door de verdachte opgegeven getuige of deskundige kan weigeren
indien hij aannemelijk acht dat deze niet binnen een aanvaardbare termijn
kan worden gehoord. Bij de beantwoording van de vraag wat nog aanvaardbaar
is, kan rekening worden gehouden met de mogelijkheid dat de getuige al dan
niet via een rogatoire commissie kan worden gehoord, maar ook met de vraag
of diens verklaring in enige mate aan de waarheidsvinding kan bijdragen dan
wel gelet op het belang van de zaak een disproportionele stap zou betekenen.
Op het oproepen van op Aruba woonachtige getuigen in Nederland zijn niet de
bepalingen van internationale rechtshulp van toepassing. Het verlenen van
dergelijke diensten geschiedt thans op basis van artikel 40 van het Statuut.Ik hoop de gestelde vragen thans voldoende te hebben beantwoord.De Minister van Justitie,W. Sorgdrager 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-19971998-24692-102a.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl