Nieuwe Commissievoorstellen en initiatieven van de lidstaten van de Europese Unie; Brief minister met vijf fiches, opgesteld door de Werkgroep Beoordeling Nieuwe Commissievoorstellen (BNC)
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-05 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 22112, nr. 476

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

06-12-2006

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2006-2007

22112 nr. 476

29-11-2006

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamFiche 1: Mededeling EU Afrika Partnerschap voor infrastructuurAchtergrond, korte inhoud en doelstelling van het voorstel:Subsidiariteit en proportionaliteit:Vervolgtraject financiële afspraken:Consequenties voor ontwikkelingslanden:Nederlandse belangen en eerste algemene standpuntbepaling:Fiche 2: Verordening Visserijpartnerschapsovereenkomst
EG MauritaniëBehandelingstraject in Brussel:Achtergrond, korte inhoud en doelstelling van het voorstel:Rechtsbasis van het voorstel:Besluitvormingsprocedure en rol Europees Parlement:Subsidiariteit en proportionaliteit:Proportionaliteit:Consequenties voor de EU-begroting:Consequenties voor ontwikkelingslanden:Nederlandse belangen en eerste algemene standpuntbepaling:Fiche 3: Richtlijn veiligheidsbeheer wegeninfrastructuurBehandelingstraject in Brussel:Achtergrond, korte inhoud en doelstelling van het voorstel:Rechtsbasis van het voorstel:Besluitvormingsprocedure en rol Europees Parlement:Instelling nieuw Comitologie-comité:Subsidiariteit en proportionaliteit:Financiële, personele en administratieve consequenties
voor de rijksoverheid, decentrale overheden en/of bedrijfsleven en burger:Vervolgtraject financiële afspraken:Consequenties voor nationale en decentrale regelgeving/beleid,
(informatie over het inschakelen van nationale agentschappen/zelfstandige
bestuursorganen e.d., implementatie en uitvoering, notificatie en handhaving
en/of sanctionering):Voorgestelde implementatietermijn (bij richtlijnen) dan
wel voorgestelde datum inwerkingtreding (bij verordeningen en beschikkingen)
met commentaar t.a.v. haalbaarheid:Nederlandse belangen en eerste algemene standpuntbepaling:Fiche 4: Mededeling – Ontwikkeling landbouwmilieu-indicatorenAchtergrond, korte inhoud en doelstelling van het voorstel:Subsidiariteiten proportionaliteit:Vervolgtraject financiële afspraken:Nederlandse belangen en eerste algemene standpuntbepaling:Fiche 5: Verordening Financieringsinstrument bevordering
democratie en mensenrechten (EIHDR)Behandelingstraject in Brussel:Achtergrond, korte inhoud en doelstelling van het voorstel:Subsidiariteiten proportionaliteit:Voorgestelde implementatietermijn (bij richtlijnen) dan
wel voorgestelde datum inwerkingtreding (bij verordeningen en beschikkingen)
met commentaar t.a.v. haalbaarheid:Consequenties voor ontwikkelingslanden:Nederlandse belangen en eerste algemene standpuntbepaling:
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 22112Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 63 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
22 112Nieuwe Commissievoorstellen en initiatieven van de lidstaten van de
Europese Unienr. 476BRIEF VAN DE MINISTER VAN BUITENLANDSE ZAKENAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 29 november 2006Overeenkomstig de bestaande afspraken heb ik de eer u hierbij vijf fiches
aan te bieden die werden opgesteld door de Werkgroep Beoordeling Nieuwe Commissievoorstellen
(BNC):1. Mededeling EU Afrika Partnerschap voor infrastructuur;2. Verordening Visserijpartnerschapsovereenkomst EG Mauritanie;3. Richtlijn Veiligheidsbeheer wegeninfrastructuur;4. Mededeling Ontwikkeling landbouwmilieuindicatoren;5. Verordening Financieringsinstrument bevordering democratie en mensenrechten
(EIHDR).De Minister voor Buitenlandse Zaken,B. R. BotFiche 1: Mededeling EU Afrika Partnerschap voor infrastructuurTitel:Mededeling van de Commissie aan de Raad, en het Europees
Parlement over het Afrika Partnerschap voor infrastructuurDatum Raadsdocument:Brussel, 14 juli 2006 Nr. Raadsdocument:11682/06 Nr. Commissiedocument:COM (2006) 376 definitiefEerstverantwoordelijk ministerie:Ministerie van Buitenlandse ZakenBehandelingstraject in Brussel: n.v.t.Achtergrond, korte inhoud en doelstelling van het voorstel:Het Partnerschap is een EU initiatief dat tegemoet komt aan de wensen
van de African Union (AU) en het New Partnership for Africa’s Development
(NEPAD) om meer aandacht te geven aan infrastructuur. Het voorstel onderschrijft
het belang van infrastructuur, met name transport, energie, water en ICT diensten,
voor de economische ontwikkeling, handel, regionale integratie en armoedebestrijding.
Het voorstel constateert dat transportsystemen, hoewel ze zich langzaam verbeteren,
zwak zijn en leiden tot een slechte concurrentiepositie. Transportkosten kunnen
bijvoorbeeld tot wel 56% uitmaken van de exportwaarde van producten
(voorbeeld: Malawi). Andere problemen die het voorstel benoemt, zijn het beperkt
gebruik van eigen energiebronnen (de meeste fossiele brandstoffen worden geëxporteerd),
watermanagement (droogtes en overstromingen) en communicatie-technologie (kosten
kunnen een van de hoogste ter wereld zijn).De focus van het Partnerschap ligt op het continentale en regionale niveau,
waarbij aangesloten wordt op de sectorale benadering van de EU op lokaal niveau
en wordt bijgedragen aan de implementatie van de Economic Partnership Agreements
(EPAs). De financiering, vooralsnog beperkt tot €60 miljoen – en €220
miljoen aan Europese Investeringsbank (EIB) leningen – in een Trust
Fund, zal grotendeels voortkomen uit allocaties binnen het 9e en 10e EDF en
binnen de Water- en Energy Facilities. Het Trust Fund, waarin naast de EU
ook de EIB en Afrikaanse en Europese Development Finance Institutions (DFIs)
deelnemen die de projecten financieringsvoorstellen leveren, is het investeringsvehikel
dat: 1) rentesubsidies, 2) cofinancieringen 3) garanties en 4) schenkingen
voor project- en capaciteitsontwikkeling verstrekt. De manager (EIB) zal worden
aangestuurd door een Executive Committee (Vertegenwoordigers participerende
EU lidstaten) en een Steering Committee (onder andere NEPAD, EC).Rechtsbasis van het voorstel: n.v.t., het
betreft een mededelingBesluitvormingsprocedure en rol Europees Parlement:n.v.t., het betreft een mededeling.Instelling nieuw Comitologie-comité:
Nee.Subsidiariteit en proportionaliteit:Subsidiariteit:Strikt genomen niet van toepassing want het betreft een mededeling. Voor
zover tot een beoordeling moet worden overgegaan, luidt het oordeel: positief.Er is meerwaarde te verwachten van meer coördinatie met betrekking
tot infrastructuur investeringen binnen de EU en van de EU als coördinerende
autoriteit versus de individuele lidstaten. Daarbij zal het Partnerschap zich richten op het regionale niveau, dus boven het lokale niveau waarop
de meeste individuele lidstaten zich richten.Proportionaliteit:Strikt genomen niet van toepassing want het betreft een mededeling. Voor
zover tot een beoordeling moet worden overgegaan, luidt het oordeel: positief.
Het Partnerschap/Trust Fund zal een aparte juridische entiteit inhouden, dat –
op enige afstand van de dagelijkse politiek – de handhaafbaarheid van
het mandaat versterkt.Consequenties voor de EU-begroting: Vanuit
het 9e EOF is een bedrag van € 60 miljoen gereserveerd
voor het Trust Fund, het investeringsvehikel van het Partnerschap. De EIB
draagt nog eens voor zo’n € 220 miljoen aan leningen bij.Financiële, personele en administratieve consequenties
voor de rijksoverheid, decentrale overheden en/of bedrijfsleven en burger: geen.Vervolgtraject financiële afspraken:Ieder individuele EU lidstaat is verzocht om een financiële dotatie.
Het voorstel van een minimum € 10 miljoen bijdrage («toegangsticket»
voor Executive Committee) heeft onder een aantal (kleinere) lidstaten wrevel
gewekt. Nederland vindt een minimum bijdrage als voorwaarde voor deelname
aan het Executive Committee gewenst, maar is flexibel voor wat betreft de
hoogte.Consequenties voor nationale en decentrale regelgeving/beleid,
(informatie over het inschakelen van nationale agentschappen/zelfstandige
bestuursorganen e.d., implementatie en uitvoering, notificatie en handhaving
en/of sanctionering): n.v.t.Voorgestelde implementatietermijn (bij richtlijnen)
dan wel voorgestelde datum inwerkingtreding (bij verordeningen en beschikkingen)
met commentaar t.a.v. haalbaarheid: n.v.t. het betreft een mededeling.Consequenties voor ontwikkelingslanden:Het Partnerschap zal naar verwachting een positief effect hebben op interconnectiviteit
binnen Afrika en zal mede daardoor de positie en economische ontwikkeling
van het continent versterken.Nederlandse belangen en eerste algemene standpuntbepaling:Armoedebestrijding, economische ontwikkeling en private sector ontwikkeling
in Afrika zijn speerpunten in het Nederlandse beleid. Infrastructuur wordt
geacht hieraan in belangrijke mate te kunnen bijdragen. Wel dient bekeken
te worden op welke locaties investeringen in infrastructuur het meeste rendement
opleveren. Zowel op het Nederlands als het Europees niveau wordt een verdere
intensivering en coördinatie van infrastructuurinspanningen toegejuicht.
Een meer gecoördineerd (infrastructuur) ontwikkelingsbeleid zal ten opzichte
van de inspanningen van individuele lidstaten de ontwikkelingsimpact sterk
vergroten. Voor een maximale ontwikkelings-impact is tevens flankerend beleid
nodig ter waarborging van veiligheid (safety en security), duurzaamheid (milieu
en behoud van beschermd natuurgebied) en goed bestuur (bijvoorbeeld anti-corruptie
bij douaneafhandeling). Het Partnerschap biedt potentiële kansen voor
het Nederlands bedrijfsleven om zich in Afrika te positioneren. Nederland
hecht er belang aan om vanaf het begin enige sturing uit te kunnen oefenen
op het Partnerschap en het bijbehorende Trust Fund. Het langere termijn belang
is dat de coördinerende werking van het Partnerschap daadwerkelijk plaatsvindt.Nederland heeft bij eerdere gelegenheden aangegeven infrastructuur binnen
ontwikkelings-samenwerking in het algemeen en middels dit initiatief in het
bijzonder te willen ondersteunen. Nederland acht het van groot belang dat
het infrastructuurbeleid en -investeringen op het niveau van de Europese Unie
nadrukkelijker worden gecoördineerd. Dat dit plaatsvindt op enige afstand
van de dagelijkse EU politiek («arms-length») via het Partnershap/Trust
Fund met een helder mandaat, wordt verwelkomd. Zelf geeft Nederland jaarlijks
zo’n € 400 miljoen (ODA) uit aan infrastructuur via onder
meer het Ontwikkelingsrelevante Exporttransacties (ORET)-programma, de ambassades
en via een aantal innovatieve multi-donor faciliteiten zoals het Public-Private
Infrastructure Advisory Facility (PPIAF), de Private Infrastructure Development
Group (PIDG) en het bij de Nederlandse Financierings-Maatschappij voor Ontwikkelingslanden
N.V. (FMO) ondergebrachte MOL Infrastructuur fonds. Nederland overweegt om
financieel bij te dragen aan het Partnerschap.Verschillende lidstaten hebben voor de verdere discussie een aantal aandachtspunten
geformuleerd waaronder:• de regionale (en dus niet-lokale) focus van het Partnerschap;• de governance structuur van het Trust Fund;• het minimumbedrag dat dient te worden bijgedragen om plaats te
nemen in het Executive Committee;• de status van niet-donerende landen (mogelijk waarnemerstatus)
en/of landen zonder DFIs (genereren leads/projecten voor Trust Fund);• de strategie om projecten te selecteren;• het rentesubsidie instrumentarium;• de samenwerking/overlap met andere initiatieven zoals het Africa
Partnership Forum en het Infrastructure Consortium for Africa.Fiche 2: Verordening Visserijpartnerschapsovereenkomst
EG MauritaniëTitel:– Voorstel voor een besluit van de Raad betreffende
de sluiting van de Overeenkomst in de vorm van een briefwisseling inzake de
voorlopige toepassing van de partnerschaps-overeenkomst in de visserijsector
tussen de Europese Gemeenschap en de Islamitische Republiek Mauritanië
inzake de visserij in de visserijzones van Mauritanië en van het Protocol
tot vaststelling, voor de periode van 1 augustus 2006 tot en met 31 juli
2008, van de vangstmogelijkheden en de financiële tegenprestatie (12984/06)– Voorstel voor een verordening van de Raad betreffende
de sluiting van een partnerschapsovereenkomst inzake visserij tussen de Europese
Gemeenschap en de Islamitische republiek Mauritanië (12988/06)Datum Raadsdocument:19 september 2006 Nr. Raadsdocument:12984/06 en 12988/06 Nr. Commissiedocument:COM (2006) 505 en COM(2006) 506Eerstverantwoordelijk ministerie:LNVBehandelingstraject in Brussel:Raadswerkgroep Visserij Extern, Landbouw- en Visserijraad (naar verwachting
als A-punt in de LVR van november).Achtergrond, korte inhoud en doelstelling van het voorstel:De Raad heeft de Commissie gemandateerd om te onderhandelen over bilaterale
visserijovereenkomsten met Mauritanië. Het doel van de overeenkomst
is om in de onder de soevereiniteit van Mauritanië vallende wateren de
visbestanden die niet door Mauritanië worden benut beschikbaar te stellen
voor de EU vloot.De wateren ten westen van Noord West Afrika (Senegal; Mauritanië;
Westelijke Sahara en Marokko) zijn rijke visserijgronden. Wetenschappelijke
studies en evaluaties (zowel ex post als ex ante, door externe deskundigen)
hebben volgens de Commissie aangetoond dat ten aanzien van bepaalde bestanden
(onder meer de pelagische bestanden) het maximale veilige exploitatieniveau
nog niet is bereikt. De Commissie acht verder de toegang tot de visserij in
dit gedeelte van de Atlantische Oceaan van groot belang voor de lange termijn-ontwikkeling
van de industriële visserij van de Gemeenschap.De EU heeft een lange geschiedenis van bilaterale visserijakkoorden met
Mauritanië. Het laatste akkoord liep af op 30 juli 2006. Dit akkoord
was de afgelopen jaren het belangrijkste akkoord, zowel qua visserijmogelijkheden
als qua financiële vergoeding (> € 100 miljoen per
jaar), dat de EU met een derde land had gesloten. De onderhandelingen voor
een nieuw akkoord werden begin 2006 opgestart en hebben uiteindelijk kort
voor het aflopen van het bestaande akkoord, na moeilijke onderhandelingen,
tot een nieuwe overeenkomst geleid.Dit akkoord is van groot belang voor zowel demersale visserij (visserij
dicht bij de zeebodem, zoals inktvis, met name van belang voor Spanje) als
pelagische visserij (visserij op soorten die in de waterkolom (verder van
de zeebodem) leven, zoals makreel en sardinella) alsmede voor de tonijn visserij.
De demersale visserijmogelijkheden zijn in het nieuwe akkoord met ruwweg 25%
terug gebracht, terwijl de pelagische mogelijkheden zijn vergroot. De pelagische
visserij-mogelijkheden konden binnen de ruimte die de wetenschappelijke adviezen
gaven worden uitgebreid met name omdat enkele traditionele vloten (Rusland)
zich onder druk van de hoge brandstofprijzen uit Mauritanië hebben terug
getrokken. Naast de reeds langer bestaande pelagische (diepvries) visserij
is een nieuwe categorie geïntroduceerd voor kleinere RSW-(Refrigerated
Sea Water) schepen. Deze categorie landt haar vangsten in Mauritanië
aan en creëert daarmee directe werkgelegenheid aan de wal. Soorten die
deel uitmaken van de overeenkomst zijn kleine pelagische soorten (sardine,
sardinella, horsmakreel) en demersale soorten zoals zwarte heek, schaaldieren,
krab en craw fish alsmede tonijn.In het protocol bij de overeenkomst tussen de EU en Mauritanië zijn
voor een periode van zes jaar de vangstmogelijkheden en de financiële
vergoeding vastgesteld; de overeenkomst kan evenwel om de twee jaar worden
herzien. Bij de overeenkomst is de «partnerschapsaanpak» gevolgd
zoals voorgesteld in de mededeling van de Commissie van juli 2004 over een
geïntegreerd kader voor partnerschapsovereenkomsten op visserijgebied
met derde landen. Daarin staat dat de specifieke doelstellingen van het gemeenschappelijk
visserijbeleid en het ontwikkelingsbeleid gezamenlijk zouden moeten bijdragen
aan de algemene doelstelling van een duurzame ontwikkeling van de visserij.
Tevens moeten zij in overeenstemming zijn met het coherentiebeginsel.Concreet houdt dit onder andere in dat een duidelijk onderscheid wordt
gemaakt tussen de financiële vergoeding van de EG in ruil voor visserijmogelijkheden
en de bijdrage voor acties in het kader van het partnerschap met het betrokken
derde land. In het akkoord is afgesproken dat jaarlijks € 11 miljoen
van de EU bijdrage bestemd is voor de uitvoering van het nationaal visserijbeleid
op basis van een verantwoorde visserij en duurzame exploitatie van de visbestanden
in de Mauritaanse wateren. De invulling wordt in onderlinge overeenstemming
bepaald op basis van de gezamenlijk vastgestelde doelstellingen.
Van dit bedrag is € 1 miljoen gereserveerd voor de ondersteuning
van het nationaal park Banque d’Anguin (PBNA).Verder zal Mauritanië een deel van het bedrag toewijzen aan de andere
componenten van zijn visserijbeleid, zoals bijvoorbeeld wetenschappelijk onderzoek,
de herstructurering van de kleinschalige visserij, het op peil brengen van
de afzetkanalen en de ondersteuning van de beroepsorganisaties.Vaartuigen van 14 EU-landen, te weten Spanje, Frankrijk, Portugal, Duitsland,
Litouwen, Letland, Ierland, Italië, Malta, Griekenland, Polen, het Verenigd
Koninkrijk, Ierland en Nederland, zullen gebruik maken van de vangstmogelijkheden.
De reders van de vaartuigen dragen een deel van de kosten voor de visrechten
(ca. € 22 miljoen per jaar). Daarnaast dienen zij, afhankelijk van
de grootte van vaartuig, per vaartuig een aantal (voor de grotere schepen
37%) Mauritaanse zeelieden aan boord te nemen. Verder is er sprake
van een uitgebreid waarnemersprogramma.Rechtsbasis van het voorstel:Raadsbesluit: artikel 300 lid 2 juncto artikel 37 EG-verdrag.Verordening: artikel 37, juncto artikel 300, lid 2 en lid 3, eerste alinea
EG-verdrag.Besluitvormingsprocedure en rol Europees Parlement:Raadsbesluit: gekwalificeerde meerderheid, geen rol voor Europees ParlementVerordening: gekwalificeerde meerderheid, Europees Parlement: raadpleging.Instelling nieuw Comitologie-comité:
nee.Subsidiariteit en proportionaliteit:Subsidiariteit:Raadsbesluit en verordening: n.v.t., het betreft een exclusieve bevoegdheid
van de Gemeenschap.Proportionaliteit:Voor wat betreft het Raadsbesluit: positief, een besluit van de Raad is
een geëigend middel om een overeenkomst voorlopig toe te passen. Met
de inhoud van de partnerschapsovereenkomst is reeds ingestemd.Voor wat betreft de Verordening: positief, een verordening is het geëigende
middel om de partnerschaps-overeenkomst goed te keuren. Met de inhoud van
de partnerschapsovereenkomst is reeds ingestemd.Consequenties voor de EU-begroting:De Gemeenschap betaalt Mauritanië een totale financiële bijdrage
die is vastgesteld op € 86 miljoen per jaar. Naast de EU-bijdrage
leveren de betrokken reders van de vaartuigen van de Gemeenschap een bijdrage
van ongeveer € 22 miljoen per jaar.Financiële, personele en administratieve consequenties
voor de rijksoverheid, decentrale overheden en/of bedrijfsleven en burger: geen.Vervolgtraject financiële afspraken: n.v.t.Consequenties voor nationale en decentrale regelgeving/beleid,
(informatie over het inschakelen van nationale agentschappen/zelfstandige
bestuursorganen e.d., implementatie en uitvoering, notificatie en handhaving
en/of sanctionering): geen.Voorgestelde implementatietermijn (bij richtlijnen)
dan wel voorgestelde datum inwerkingtreding (bij verordeningen en beschikkingen)
met commentaar t.a.v. haalbaarheid: n.v.t.Consequenties voor ontwikkelingslanden:De vissoorten waarop het huidige voorstel betrekking heeft zijn pelagische
soorten (sardine, sardinella, horsmakreel), demersale soorten (onder andere
zwarte heek) maar ook koppotigen (octopus) en schaaldieren. De pelagische
soorten trekken van Senegal naar Marokko en vice versa. Dit kan onderlinge
effecten hebben op de visopbrengsten van de individuele landen. Los van dit
voorstel is daarom het initiatief genomen, gesteund door de Commissie, om
met deze kuststaten een wetenschappelijk onderbouwd TAC- en quotasysteem te
ontwikkelen. Op die manier is het duurzaam en verantwoord beheer in deze regio
het best te waarborgen. Inzake de demersale bestanden, koppotigen en schaaldieren
is een vangst vermindering van ongeveer 25% afgesproken, omdat deze
bestanden overbevist werden. Verder wordt in het nieuwe akkoord de aanlanding
(en verwerking) in Mauritanië gestimuleerd door middel van een korting
op de redersbijdrage; dit betekent dat de reder minder hoeft te betalen als
hij in Mauritanië aanlandt en overlaadt. Dit zou bij kunnen dragen aan
een grotere betrokkenheid van de lokale economie bij deze exploitatie. Tot
slot is er afgesproken dat investeringen die gericht zijn op wederzijds belang
gestimuleerd zullen worden; een gemengde commissie (EU en Mauritanië)
zal de ontwikkelingen volgen en evalueren en zonodig met voorstellen komen
om deze samenwerking te bevorderen.Nederlandse belangen en eerste algemene standpuntbepaling:Nederland heeft binnen dit akkoord grote belangen; deze visserij sluit
goed aan op de visserij in de Noordelijke Atlantische wateren en biedt de
Nederlandse vloot mogelijkheden voor een inzet jaarrond van de pelagische
vloot.Nederland streeft er naar om in visserijovereenkomsten met derde landen
met betrekking tot de interactie tussen visserij en ontwikkelingssamenwerking
de positie van het betreffende land in een dergelijk akkoord veilig te stellen.
Nederland zal in de loop van het proces aandacht besteden aan de goede uitvoering
van de tussen de Gemeenschap en Mauretanië gemaakte afspraken. Het gaat
daarbij met name om zaken die zijn vastgelegd in de Raadsconclusies van juli
2004 inzake de partnerschapsakkoorden met derde landen.Het betreft dan zaken als:• Visserijsurplus: de EU mag alleen vissen op een surplus aan vis.
Dit surplus moet wetenschappelijk zijn aangetoond en de visserij mag niet
ten koste gaan van de lokale visserij en de werkgelegenheid;• Duurzaamheid: de betreffende bestanden moeten duurzaam worden beheerd,
het betreffende derde land dient een goed visserijbeheerssysteem op te zetten
(een deel van de financiële vergoeding is daarvoor geoormerkt) en visserijonderzoek
moet op goede wijze zijn georganiseerd en toegepast in het akkoord;• Sociaal/economische participatie van het partnerland: het is de
bedoeling dat het partnerland zoveel mogelijk participeert in de betreffende
visserijketen en dat een redelijk deel van de economische «spin off»
in het partnerland terechtkomt;• Redersbijdrage: Nederland zet zich in voor een groter aandeel van
de reders van de vaartuigen in de financiële bijdrage van de Gemeenschap.Dit akkoord komt in voldoende mate tegemoet aan de vier bovengenoemde
punten. Nederland zal zich inspannen Nederlandse wetenschappers te laten participeren
in de op te zetten wetenschappelijke comités. Daarnaast onderneemt
Nederland ook zelf onderzoeksactiviteiten (samen met het Mauritaanse wetenschappelijk
instituut IMROP), teneinde deze visserij verder te verduurzamen.Fiche 3: Richtlijn veiligheidsbeheer wegeninfrastructuurTitel:Voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement
en de Raad betreffende het veiligheidsbeheer van wegeninfrastructuurDatum Raadsdocument:12 oktober 2006 Nr. Raadsdocument:13874/06 Nr. Commissiedocument:COM (2006) 569Eerstverantwoordelijk ministerie:Verkeer en WaterstaatBehandelingstraject in Brussel:Behandeling in Raadswerkgroep Transport; Transportraad. Tijdens de eerste
behandeling in de Raadswerkgroep heeft voorzitter Finland aangeven het onderwerp
niet nogmaals te zullen agenderen; of inkomend voorzitter Duitsland het zal
oppakken is nog niet duidelijk.Achtergrond, korte inhoud en doelstelling van het voorstel:In het Witboek Transport (2001) heeft de Europese Commissie zich als doel
gesteld het aantal verkeersslachtoffers in 2010 met de helft te verminderen.
Het betreft een algemene doelstelling voor de Unie, niet voor iedere lidstaat
afzonderlijk. De Mid Term Review van het Witboek die dit jaar is gepresenteerd,
toont aan dat de daling is ingezet, maar dat met het huidige tempo de doelstelling
niet wordt gehaald.De in deze richtlijn voorgestelde infrastructuurmaatregelen vormen de
derde pijler van een uitgebreid verkeersveiligheidprogramma, naast maatregelen
ten aanzien van de bestuurder en het voertuig. Deze richtlijn heeft tot doel
te garanderen dat de wegeninfrastructuur bijdraagt tot de verbetering van
de veiligheid op de wegen en tot een daling van het aantal doden en gewonden
op het Trans-Europese wegennet van de Unie (de zogenoemde TEN-wegen of E-wegen).De richtlijn schrijft voor dat in alle stadia van besluitvorming rond
wegeninfrastructuur verkeers-veiligheidseisen worden meegenomen. In de richtlijn
worden daartoe procedures vastgesteld met betrekking tot veiligheidseffectbeoordelingen,
veiligheidsaudits en veiligheidsinspecties van wegen (het betreft wegen die
in ontwerp- of aanlegfase zijn en wegen die reeds in gebruik zijn).Rechtsbasis van het voorstel:Artikel 71, lid 1 onder c, van het EG-Verdrag.Besluitvormingsprocedure en rol Europees Parlement:Gekwalificeerde meerderheid en medebeslissing.Instelling nieuw Comitologie-comité:Ja, volgens de regelgevingsprocedure.Subsidiariteit en proportionaliteit:Subsidiariteit: Twijfelachtig.Verkeersveiligheid staat in Nederland hoog op de agenda en Nederland pleit
ook in Europa vaak voor maatregelen om de verkeersveiligheid in Europa
te vergroten. Nederland steunt daarom het Actieprogramma Verkeersveiligheid
dat de Commissie heeft ingezet, en in het kader waarvan de Commissie dit richtlijnvoorstel
uitbrengt. Op het gebied van het veiligheidsbeheer van wegen-infrastructuur
is het echter de vraag of Europees optreden meerwaarde heeft. In Nederland
staat de verkeersveiligheidsituatie in vergelijking tot veel andere Europese
landen op een hoog niveau. Voor Nederland is het dan ook niet noodzakelijk
dat er op communautair niveau maatregelen worden genomen met betrekking tot
het veiligheidsbeheer van wegeninfrastructuur. Voor andere landen in Europa
zou gemeenschappelijke optreden op dit gebied mogelijk wel kunnen bijdragen
aan de verkeersveiligheid.Proportionaliteit: Negatief.Nederland vindt het gekozen instrument te zwaar. De baten zijn waarschijnlijk
nihil en de kosten kunnen aanzienlijk zijn. Nederland opteert voor richtsnoeren
gebaseerd op «best practices». Deze richtsnoeren zouden uit oogpunt
van effectiviteit een bredere scope moeten hebben dan alleen TEN-wegen, omdat
daar relatief weinig ongelukken gebeuren. De Commissie stelt in het voorstel
ook dat het gaat om richtsnoeren. Nederland ziet geen reden om deze vervolgens
vast te leggen in een richtlijn. In Nederland bestaat momenteel nauwelijks
regelgeving (in de zin van algemeen verbindende voorschriften) over de veiligheid
van snelwegen, terwijl Nederland vergeleken met andere lidstaten zeer goed
scoort op die veiligheid. Nederland vindt dat het beter is om in te zetten
op andere instrumenten zoals handhaving van snelheden, gordelgebruik en beperking
van alcoholgebruik om de verkeersveiligheid te bevorderen. (NB deze uitbreiding
van scope alleen als het om richtsnoeren gaat!)Consequenties voor de EU-begroting: Geen.Financiële, personele en administratieve consequenties
voor de rijksoverheid, decentrale overheden en/of bedrijfsleven en burger:Het voorstel leidt tot meer (administratieve) lasten voor onder meer voor
Rijkswaterstaat, politie, ziekenhuizen en huisartsen. De lasten bestaan met
name uit uitgebreide rapportageverplichtingen, er moeten onafhankelijke auditors
worden aangesteld en er dient een nieuwe procedure voor veiligheidseffectbeoordeling
te komen. Ook moeten er gedacht worden aan infrastructurele aanpassingen als
gevolg van inspecties.De systemen van huisartsen en ziekenhuizen zijn er niet op ingericht om
dergelijke informatie te destilleren en te koppelen aan een informatiesysteem
op Europees niveau. De voorgestelde registratie zou een aanzienlijke verzwaring
van de administratieve lasten behelzen zonder dat er een directe relatie is
met een verbetering van het publieke belang.De inspectietaken zouden bij de Inspectie Verkeer en Waterstaat belegd
kunnen worden. Hierover is nog geen beslissing genomen. Het betekent wel een
uitbreiding van de taken. De kosten hiervan zijn nog niet bekend. VenW zal
bij nader zicht op de financiële gevolgen met een dekkingsvoorstel komen
conform de regels budgetdiscipline.Vervolgtraject financiële afspraken:Er wordt thans door VenW onderzoek gedaan naar de financiële gevolgen.Consequenties voor nationale en decentrale regelgeving/beleid,
(informatie over het inschakelen van nationale agentschappen/zelfstandige
bestuursorganen e.d., implementatie en uitvoering, notificatie en handhaving
en/of sanctionering):Waarschijnlijk kan voor de meeste verplichtingen niet worden volstaan
met implementatie alleen door middel van een richtlijnconforme «administratieve
praktijk» en is omzetting in wettelijke verplichtingen noodzakelijk.
Een denkbare implementatiewijze zou kunnen zijn om de huidige «Wet aanvullende
regels veiligheid wegtunnels» (implementatie van richtlijn
2004/54/EG) te vervangen door een bredere «Wet veiligheid hoofdwegen
en wegtunnels». Wat betreft de richtlijnverplichtingen verbonden aan
de aanleg en substantiële «verbetering» van – wat wij
in Nederland noemen – hoofdwegen ligt het voor de hand om de omzetting
een plaats te geven in de Tracéwet. De veiligheidseffectrapportage
kan daarin zoveel mogelijk worden gecombineerd met de milieu-effectrapportage.
De bepaling over de registratie van ongevalgegevens (art. 7) kan gevolgen
hebben voor taken en regelgeving van Justitie, BZK en VWS inzake politie,
ziekenhuizen (bijhouden opnameduur, registratie en meldingsplicht tijdstip
overlijden, post-mortem-onderzoek naar alcoholgebruik) en huisartsen (registratie
en meldingsplicht als een betrokken verkeersdeelnemer binnen een maand overlijdt).
Het vereiste post-mortem-onderzoek is thans wettelijk nog niet mogelijk.Voorgestelde implementatietermijn (bij richtlijnen) dan
wel voorgestelde datum inwerkingtreding (bij verordeningen en beschikkingen)
met commentaar t.a.v. haalbaarheid:De richtlijn geeft geen duidelijkheid over de implementatietermijn. Het
is onduidelijk of er overgangsrecht van toepassing is: gaan de verplichtingen
ook gelden voor lopende infrastructuurprojecten die vallen tussen moment van
inwerkingtreding van de richtlijn en de implementatietermijn?Consequenties voor ontwikkelingslanden: geen.Nederlandse belangen en eerste algemene standpuntbepaling:In Nederland is de verkeersveiligheidsituatie op hoog niveau. Er is vanuit
Nederland geen reden dat dit beter op communautair niveau geregeld kan worden.
Voor Europa als geheel mogelijk wel. Echter gelet op reikwijdte van de richtlijnen
(TEN-netwerk) zal het doel met deze regelgeving niet dichterbij komen. De
meeste ongevallen gebeuren immers niet op dat netwerk. Nederland zal dan ook
expliciet de subsidiariteits- en proportionaliteitsvraag aan de orde stellen.
Het doel van de richtlijn is te voldoen aan de algemene doelstelling: een
reductie van 50% van het aantal slachtoffers in 2010. Deze algemene
doelstelling geldt niet voor iedere lidstaat individueel maar Europa in zijn
totaliteit. De 50% reductie kan van Nederland zelf niet gevraagd worden
gelet op de forse investeringen die al zijn verricht. Per land zal bekeken
moeten worden wat realistisch is.Wat betreft de proportionaliteit opteert Nederland voor richtsnoeren gebaseerd
op best practices.. Iedere lidstaat kan hieruit
de voorbeelden halen die het beste van toepassing zijn op de betreffende situatie.
De Commissie geeft in het richtlijnvoorstel aan dat het inhoudelijk gaat om
richtsnoeren. Nederland vindt dat het consistenter is om dan de voorstellen
te beperken tot richtsnoeren en niet een richtlijn op te stellen.De hoogte van de extra kosten voor Nederland die met de richtlijn gepaard
gaan zijn nog onzeker. Omdat de richtlijn voor de verbetering van de verkeersveiligheid
in Nederland niet veel zal opleveren, is Nederland niet bereid tot extra uitgaven.Fiche 4: Mededeling – Ontwikkeling landbouwmilieu-indicatorenTitel:Mededeling – Ontwikkeling van landbouwmilieu-indicatoren
voor het monitoren van de integratie van milieuaspecten in het GLBDatum Raadsdocument:15 september 2006 Nr. Raadsdocument:SEC(2006) 1136Nr. Commissiedocument:COM(2006) 508 finalEerstverantwoordelijk ministerie:LNVBehandelingstraject in Brussel: CSA (december
2006) – Landbouwraad (december 2006), Raadswerkgroep landbouw structuur
en plattelandsontwikkeling (7 november jl.).Interdepartementaal standpunt te formuleren:
Ja.Achtergrond, korte inhoud en doelstelling van het voorstel:De mededeling is een initiatief van de Commissie om te rapporteren over
het werk op het terrein van de ontwikkeling van landbouwmilieu-indicatoren
voor het monitoren van de integratie van milieuaspecten in het Gemeenschappelijk
landbouwbeleid. Daarnaast doet de Commissie een aantal voorstellen voor de
verdere ontwikkeling en het gebruik van de indicatoren. De Commissie geeft
aan dat indicatoren van belang zijn voor:• informatievoorziening over toestand en ontwikkelingen in landbouw
en milieu;• de impact van landbouw op milieu in kaart brengen;• de impact van landbouw en milieubeleid op het «milieumanagement»
van landbouwbedrijven;• informatie bieden t.b.v. beleidsbeslissingen op het gebied van
landbouw en milieu• illustreren van relaties tussen landbouw en milieu voor het grote
publiek.In 1998 heeft de Europese Raad (Cardiff) aangegeven dat de milieudimensie
geïntegreerd dient te worden in alle beleidsterreinen van de EU. Daarbij
is ook het belang aangegeven van de ontwikkeling van indicatoren voor het
monitoren van de invloed van economische sectoren waaronder landbouw op het
milieu en de voortgang van het integratieproces. De Europese raad in 1999
(Helsinki) heeft de strategie aangenomen voor de integratie van de milieudimensie
in het Gemeenschappelijk landbouwbeleid. Daarbij is ook het verzoek gedaan
regelmatig te rapporteren op basis van landbouwmilieu-indicatoren. De commissie
heeft daarop twee mededelingen gepresenteerd die ingaan op de ontwikkeling
van landbouwmilieu-indicatoren (COM(2000)20 en COM(2001)144). Deze mededelingen
waren de start voor het opzetten van het IRENA project (Indicator Reporting
on the integration of Environmental Concerns into Agricultural Policy). Het
project had tot doel de ontwikkeling van een set van landbouw- en milieu-indicatoren.
Het project is gestart in 2002 en geëindigd in 2005. Vanuit Nederland
is het Wageningen UR (LEI) betrokken geweest bij de uitvoering van het project.Het IRENA project heeft de volgende uitkomsten opgeleverd:1. een beschrijving van 40 indicatoren (inclusief 2 subindicatoren)
met bijbehorende datasets;2. een indicator rapportage, beschrijving ontwikkeling van de indicatoren;3. een assessment-rapport over de toepasbaarheid van de indicatoren voor
milieu en GLB;4. een evaluatierapport waarin onder andere aangegeven staat welke werkzaamheden
er nog moeten plaatsvinden.Op basis van de resultaten van het IRENA-project en de daarbij geconstateerde
beperkingen, stelt Commissie voor om te komen tot:1. (verdere) stroomlijning van de IRENA-indicatorset tot een (kleinere)
set van 28 indicatoren, die meer beleidsrelevant zijn. Zesentwintig indicatoren
komen voort uit de IRENA indicatorset, twee zijn toegevoegd. Deze laatste
twee indicatoren betreffen nieuwe landbouwmilieuonderwerpen (risico’s
van fosfaat en pesticiden).2. Consolidatie van de geselecteerde set van indicatoren door deze uit
te breiden naar de nieuwe lidstaten en door zwakheden te corrigeren. Verder
wordt in deze context voorgesteld:– om wetgeving met betrekking tot landbouwdata (statistisch en administratief)
te ontwikkelen zodat er effectiever gebruik van gemaakt kan worden.– Het opzetten van en ontwikkelen van nieuwe onderzoeken bijvoorbeeld
voor bedrijfsmanagement systemen;– Te onderzoeken in hoeverre het «Farm Accountacy Data Network»
(FADN) gebruikt kan worden voor landbouwmilieurapportages. FADN is een (EU)
instrument voor de evaluatie van inkomens van agrarische ondernemers en de
impact van het Gemeenschappelijk Landbouwbeleid;– Waar noodzakelijk verbeteren en valideren van de (reken)modellen– Verder zoeken naar het verbeteren van indicatoren voor agrarische
biodiversiteit, habitats en landschap;– Zoeken naar mogelijkheden om bij de dataverzameling gebruik te
maken van bijvoorbeeld milieuregelgeving (Kaderrichtlijn water, Vogel- en
Habitatrichtlijn), INSPIRE (Infrastructure for spatial information in Europe)
en het Global Earth Observation System of Systems (GEOSS).3. Permanente en stabiele afspraken over het lange-termijn functioneren
van het systeem van indicatoren. Hierbij is aangegeven dat de lidstaten dit
volledig dienen te ondersteunen aangezien het succes afhankelijk is van het
verzamelen van de data op lidstaat en regionaal niveau.Rechtsbasis van het voorstel: n.v.t., het
betreft een mededeling.Besluitvormingsprocedure en rol Europees Parlement:n.v.t., het betreft een mededeling.Instelling nieuw Comitologie-comité:
n.v.t.Subsidiariteiten proportionaliteit:Subsidiariteit:Strikt genomen niet van toepassing, het betreft een mededeling. Voor zover
tot een beoordeling dient te worden overgegaan, luidt het oordeel: positief.Een optreden op communautair niveau maakt het mogelijk dat de milieudimensie,
door middel van evenwichtig ontwikkelde landbouwmilieu-indicatoren op basis
van door lidstaten aangeleverde informatie, op een eenduidige wijze geïntegreerd
kan worden in het Gemeenschappelijk Landbouwbeleid.Proportionaliteit: Strikt genomen niet van
toepassing, het betreft een mededeling. Voor zover tot een beoordeling dient
te worden overgegaan, luidt het oordeel: twijfelachtig.Het is de vraag of de door de Commissie voorgestelde acties bijdragen
aan de kwaliteit van data en vergelijkbaarheid van gegevens op EU-niveau.
De mededeling geeft hier niet direct antwoord op.Consequenties voor de EU-begroting: n.v.t.Financiële, personele en administratieve consequenties
voor de rijksoverheid, decentrale overheden en/of bedrijfsleven en burger: in dit stadium niet vast te stellen. Nederland zal de Commissie
om verheldering op dit punt vragen.Vervolgtraject financiële afspraken:Consequenties voor nationale en decentrale regelgeving/beleid,
(informatie over het inschakelen van nationale agentschappen/zelfstandige
bestuursorganen e.d., implementatie en uitvoering, notificatie en handhaving
en/of sanctionering): Mogelijk zijn aanpassingen van de dataverzameling
in Nederland nodig. Dit kan eventueel leiden tot extra lasten voor overheid
en samenleving (bijvoorbeeld ondernemers) bij dataverzameling. Indien duidelijk
is wat er precies gevraagd wordt zou dit verder uitgezocht moeten worden.
Naar aller waarschijnlijkheid zijn de meeste data relatief eenvoudig beschikbaar
met uitzondering van de informatie voor het onderdeel landschap. De vraag
is of hier op nationaal niveau informatie beschikbaar is.Voorgestelde implementatietermijn (bij richtlijnen)
dan wel voorgestelde datum inwerking treding (bij verordeningen en beschikkingen)
met commentaar t.a.v. haalbaarheid: n.v.t.Consequenties voor ontwikkelingslanden: geen.Nederlandse belangen en eerste algemene standpuntbepaling:Nederland onderschrijft het belang van landbouwmilieu-indicatoren in relatie
tot het Gemeenschappelijk Landbouwbeleid. De beschikbaarheid van vergelijkbare
en betrouwbare indicatoren is een belangrijke basis voor het opstellen van
het beleid en het maken van analyses. Door verder actie te ondernemen zal
de kwaliteit van data en vergelijkbaarheid van gegevens op EU-niveau stijgen.
Het is de vraag of de door de Commissie voorgestelde acties hieraan bijdragen.
Op basis van de mededeling wordt dit niet duidelijk onderbouwd. Nederland
zal daarom een aantal hieronder genoemde vragen ter verduidelijking aan de
Commissie stellen.De kans is groot dat er additionele statistische informatie moet worden
ontwikkeld. In dit geval dient dit gebaseerd te zijn op een afweging van de
kosten tegen de opbrengsten voor het ontwikkelen en verzamelen van die informatie.
Op deze manier wordt de lastendruk en de kosten voor onder meer het Centraal
Bureau voor de Statistiek (CBS) beperkt.Het gaat o.a om de volgende vragen:• welke indicatoren zijn op dit moment niet bruikbaar en welke ontbreken
er nog?• Wordt bij de ontwikkeling van indicatoren ook rekening gehouden
met een toekomstig GLB (na 2013)?• Aan welke aanpassingen op het terrein van bestaande wetgeving wordt
gedacht?• Welke nieuwe onderzoeken zullen er worden uitgevoerd?• Wat is het doel van de coördinatie met andere indicatoractiviteiten?• Aan welke permanente regeling wordt gedacht voor het indicatorsysteem?• Waarom wordt er niet aangesloten bij EPTR (ECE, European –
Pollutant Release and Transfer Register), Monitoringsysteem broeikasgassen,
EMEP (ECE, Co-operative Programme for Monitoring and Evaluation of the Long-range
Transmission of Air pollutants in Europe) ed.?• Bij de indicator voor Landschap is onduidelijk of ook rekening
is gehouden met de Cultuur Historische waarde van landschappen
en de grondgebonden landbouw als drager en beheerder van landschap.• Kan de Commissie in de verdere uitwerking inzicht geven in de eventuele
administratieve lasten die een verdere ontwikkeling van de indicatoren met
zich mee brengt?Verder acht Nederland het van belang dat op het terrein van de indicatoren
en monitoring zoveel mogelijk wordt aangesloten bij de thans beschikbare statistische
informatie. Bij het maken van afspraken over de verdere ontwikkeling van nieuwe
indicatoren dienen het statistisch bureau van de Europese Unie (Eurostat),
de nationale statistische bureaus alsmede deskundigen van de lidstaten (zoals
voor Nederland bijvoorbeeld het LEI) dit zeker te stellen. Indien door de
Commissie inzichtelijk is gemaakt of het voorstel een verhoging van de administratieve
lasten met zich meebrengt zal Nederland onderzoeken hoe zich deze deels nieuwe
informatieverplichtingen verhouden met het standpunt van het Kabinet de enquêtedruk
voor ondernemers in Nederland te reduceren, de zogenaamde enquêtevakantie.Fiche 5: Verordening Financieringsinstrument bevordering
democratie en mensenrechten (EIHDR)Titel:Verordening van het Europees Parlement en de Raad tot
instelling van een financieringsinstrument voor de bevordering van democratie
en mensenrechten in de wereldDatum Raadsdocument:26 juni 2006 Nr. Raadsdocument:11038/06 Nr. Commissiedocument:COM(2006) 354Eerstverantwoordelijk ministerie:Ministerie
van Buitenlandse ZakenBehandelingstraject in Brussel:Voorbespreking en afstemming vindt plaats in CODEV en COHOM. Behandeling
in Coreper in november.Achtergrond, korte inhoud en doelstelling van het voorstel:Doelstelling van dit voorstel is te voorzien in een juridische basis voor
het vervolg van het European Initiative for Democracy and Human Rights (EIDHR).
De juridische basis hiervoor loopt eind 2006 af.De elementen democratie en mensenrechten zijn uitgegroeid tot een structureel
onderdeel van het buitenlands beleid van de EU en het externe optreden via
de politieke dialoog, de conditionaliteit en het systematisch integreren van
deze dimensies in de samenwerkingsprogramma’s en de specifieke projecten.De reeds bestaande instrumenten voor de tenuitvoerlegging van het EU-beleid
inzake democratie en mensenrechten variëren van de politieke dialoog
en diplomatieke demarches tot diverse instrumenten voor financiële en
technische samenwerking.Het Europees initiatief voor democratie en mensenrechten (EIDHR) heeft
tot specifieke taak bijstand te verlenen bij het bereiken van de doelstellingen
betreffende mensenrechten en democratie op internationaal en nationaal niveau
en is complementair aan de maatregelen van de diverse nationale en regionale
samenwerkingsprogramma’s van de Gemeenschap. Het is thans gebaseerd
op twee verordeningen en het fundamentele beleidskader is uitgestippeld in
de mededeling van de Commissie van 2001 en de daarmee verband
houdende standpunten van de Raad en het Europees Parlement.Aanvankelijk was gekozen voor een thematisch programma, dat complementair
zou zijn aan de zes financiële instrumenten voor extern beleid. Hiervoor
is in mei jl. een fiche opgesteld. Echter, op uitdrukkelijk verzoek van het
Europees Parlement is gekozen voor voortzetting van het huidige instrument,
EIDHR.Het nieuwe EIDHR programma zal eveneens complementair zijn aan bestaande
instrumenten voor de implementatie van EU beleid op het gebied van mensenrechten
en democratie. Hoewel mensenrechten en democratie in toenemende mate gestroomlijnd
worden in de nieuwe instrumenten neemt EIDHR een bijzondere plaats in vanwege
het mondiale en onafhankelijke karakter.De Verordening volgt de volgende structuur: 1. de doelstellingen, 2. richtlijnen
voor implementatie, en 3. procedures.De doelstellingen van de verordening zijn:• Versterking van de naleving van de mensenrechten en de fundamentele
vrijheden in de gebieden waar die het meest worden bedreigd, steun voor en
solidariteit met de slachtoffers van onderdrukking of mishandeling. Doel hierbij
is politieke ruimte te creëren waarbinnen het maatschappelijk middenveld
zich kan ontwikkelen, bij te dragen tot een pluralistische samenleving en
mensenrechten en democratie te bevorderen.• Versterking van de rol van het maatschappelijk middenveld bij het
bevorderen van mensenrechten en democratische hervormingen, het ondersteunen
van conflictpreventie en het ontwikkelen van politieke participatie en vertegenwoordiging.
Doel hierbij is om cohesie tot stand te brengen en het maatschappelijk middenveld
uit te laten groeien tot een reële drijvende kracht op zowel regionaal,
nationaal en plaatselijk niveau.• Versterking van het internationaal kader voor de bescherming van
de mensenrechten, de rechtsstaat en de bevordering van de democratie. Doel
hierbij is om bij te dragen aan vergroting van de doeltreffendheid van het
internationale mensenrechteninstrumentarium en deze te integreren in nationale
structuren.• Het opbouwen van vertrouwen in de democratische verkiezingsprocessen
door de verdere ontwikkeling van verkiezingswaarneming. Doel hierbij is dat
de programmering en tenuitvoerlegging van de missies voor verkiezingswaarneming
van de EU verder worden versterkt.De implementatie van dit programma is gebaseerd op de EU Strategie Documenten,
Jaarlijkse actieprogramma’s en Speciale Maatregelen, als zich onvoorziene
situaties voordoen. Financiering vindt plaats in de vorm van o.a. projecten
en programma’s, financiering van projecten van internationale en regionale
inter-gouvernemtele organisaties, bijdragen aan internationale fondsen en
bijdragen aan EU verkiezingswaarneming.Jaarlijks zal een verslag worden gedaan over uitgevoerde activiteiten,
behaalde resultaten en doelstellingen.Rechtsbasis van het voorstel: Artikel 179,
lid 1 en artikel 181 A, lid 2, van het EG-verdrag.Besluitvormingsprocedure en rol Europees Parlement: gekwalificeerde meerderheid, medebeslissing.Instelling nieuw Comitologie-comité:
nee.Subsidiariteiten proportionaliteit:Subsidiariteit: Positief.De elementen democratie en mensenrechten maken een structureel onderdeel
uit van het buitenlandse beleid van de EU en moeten hierin systematisch worden
geïntegreerd. De EU heeft een eigen verantwoordelijkheid waar het gaat
om bevordering van mensenrechten en democratie. Het programma heeft tot doel
de coherentie binnen de bestaande EU-mensenrechteninstrumenten te vergroten
en overlap te voorkomen. Deze integratie kan alleen op EU-niveau worden gerealiseerd.
Complementariteit en samenwerking met het werk van de Raad van Europa, OVSE
en de VN wordt op deze wijze bevorderd. Nederland hecht grote waarde aan integratie
van democratie en mensenrechten in het externe beleid van de EU.Proportionaliteit: Positief.De verordening maakt de financiering van activiteiten op het gebied van
mensenrechten en democratisering mogelijk. Dit staat de financiering van vergelijkbare
activiteiten door de lidstaten niet in de weg. De Commissie wil het instrument
voor mensenrechten laten aansluiten bij andere geografische instrumenten en
daarom is gekozen voor het middel van een verordening. Nederland ondersteunt
de door de Commissie voorgestelde aanpak, met name het versterken van de rol
van het lokale maatschappelijk middenveld.Consequenties voor de EU-begroting: Het voorstel
heeft geen directe consequenties voor de hoogte van de EU begroting. De middelen
moeten komen uit het pakket van financiële instrumenten voor categorie
IV (extern beleid). In de triloog van 4 april 2006 over de Financiële
Perspectieven is een totaalplafond voor EIDHR afgesproken van € 1,1
miljard voor 2007–2013 oplopend van € 140 000 000
in 2007 naar € 345 000 000 in 2013.Financiële, personele en administratieve consequenties
voor de rijksoverheid, decentrale overheden en/of bedrijfsleven en burger: geen.Vervolgtraject financiële afspraken:
n.v.t.Consequenties voor nationale en decentrale regelgeving/beleid,
(informatie over het inschakelen van nationale agentschappen/zelfstandige
bestuursorganen e.d., implementatie en uitvoering, notificatie en handhaving
en/of sanctionering): Er zijn geen consequenties voor nationale en
decentrale regelgeving of beleid.Voorgestelde implementatietermijn (bij richtlijnen) dan
wel voorgestelde datum inwerkingtreding (bij verordeningen en beschikkingen)
met commentaar t.a.v. haalbaarheid:Het is de bedoeling dat deze verordening op 1 januari 2007 in werking
treedt.Consequenties voor ontwikkelingslanden:Mensenrechten en ontwikkeling zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden.
Gezien de doelstellingen van het programma is het de verwachting dat de aandacht
in het bijzonder naar ontwikkelingslanden zal uitgaan.Nederlandse belangen en eerste algemene standpuntbepaling:Nederland hecht grote waarde aan integratie van democratie en mensenrechten
in het externe beleid van de EU. Nederland is van mening dat het nieuwe EIDHR
Programma hieraan een substantiële bijdrage kan leveren. Verder ziet
Nederland graag dat explicieter aandacht wordt besteed aan het internationale
mensenrechteninstrumentarium en de volgende principes van de mensenrechtenbenadering
participatie, non-discriminatie van kwetsbare groepen en het afleggen van
rekenschap. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-22112-476.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl