Wijziging Monumentenwet 1988 i.v.m. o.a. beperking ministeriële adviesplicht bij aanvragen monumentenvergunning; Nadere Memorie van Antwoord
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-09-26 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 20082009-31345, nr. F

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum ontvangst

02-12-2008

Eerste Kamer der Staten-Generaal

2008-2009

31345 nr. F

27-11-2008

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. Inleiding2. Verhouding met de Wabo3. Rol van de RACMOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 31345Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 25 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
31 345Wijziging van de Monumentenwet 1988 in verband met onder meer beperking
van de ministeriële adviesplicht bij aanvragen om een monumentenvergunningFNADERE MEMORIE VAN ANTWOORDOntvangen 27 november 20081. InleidingMet belangstelling heb ik kennis genomen van het nader voorlopig verslag
van de vaste commissie voor Onderwijs, Cultuur en Wetenschapsbeleid inzake
het onderhavige wetsvoorstel. Ik dank de leden van de fracties van PvdA, SP
en ChristenUnie voor hun bijdrage aan dit verslag.De leden van de fracties van PvdA, SP en ChristenUnie hebben met instemming
kennisgenomen van de memorie van antwoord met betrekking tot het onderhavige
wetsvoorstel. Ik ben de leden van deze fracties hiervoor erkentelijk.De leden van genoemde fracties achten het van groot belang om het rapport
van de Erfgoedinspectie «Een goed advies is het halve werk – onderzoek
naar monumentencommissies»1 te kunnen betrekken
bij de behandeling van dit wetsvoorstel. Zij constateren dat ik veel van de
aanbevelingen uit het rapport van de Erfgoedinspectie zal overnemen.De leden van de fracties van PvdA, SP en ChristenUnie geven aan dat er
nog enkele vragen over het wetsvoorstel resteren. Op deze vragen ga ik hieronder
uitgebreid in in de volgorde van het nader voorlopig verslag.2. Verhouding met de WaboDe leden van de fracties van PvdA, SP en ChristenUnie
vragen naar de aansluiting van het voorstel van wet tot wijziging van de Monumentenwet
1988 in verband met onder meer beperking van de ministeriële adviesplicht
bij aanvragen om een monumentenvergunning op het voorstel voor de Wet algemene
bepalingen omgevingsrecht (hierna: Wabo). Zij vragen of hierop nader kan worden
ingegaan in het verlengde van de behandeling van het voorstel voor de Wabo
in de Eerste Kamer. Dit mede in relatie tot de reactie van de minister van
Onderwijs, Cultuur en Wetenschap op het rapport van de Erfgoedinspectie2, waarin hij stelde dat het verplichte advies over aanvragen
om een monumentenvergunning in een laat stadium van het planvormingsproces
komt, terwijl de Minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer
bij de behandeling van het voorstel voor de Wabo sprak over voorbescherming.De bij ministeriële regeling op basis van het voorgestelde artikel
16 van de Monumentenwet 1988 (hierna: Mw 1988) te regelen gevallen waarin
ik zal blijven adviseren, zullen integraal overgaan naar het regime van de
Wabo. Ze krijgen een plaats in de op de Wabo gebaseerde algemene maatregel
van bestuur: het Besluit omgevingsrecht (hierna: het Bor). Dit betekent dat
onder de Wabo er op dit punt geen wijziging zal ontstaan. Het ontwerp van
het Bor zal in het kader van een zogenoemde voorhangprocedure ook aan de Eerste
Kamer worden voorgelegd.Waar ik in mijn reactie op het rapport van de Erfgoedinspectie stel dat
het advies op de vergunningaanvraag thans in een laat stadium van het planvormingsproces
komt, heb ik bedoeld te zeggen dat een aanvrager dan al een heel traject van
ideeënvorming, opstellen van een plan en voorbespreken daarvan met de
gemeente achter de rug heeft. Het is wenselijk dat de Rijksdienst voor Archeologie,
Cultuurlandschap en Monumenten (RACM), doordat minder vaak verplicht hoeft
te worden geadviseerd, meer tijd heeft om al in dat voortraject mee te praten.De voorbescherming is alleen relevant voor nog niet definitief beschermde
monumenten, waarvoor een zogenoemde aanwijzingsprocedure loopt (artikel 3
van de Mw 1988). De voorbescherming heeft geen betrekking op het moment van
advisering over een vergunningaanvraag met betrekking tot een monument, maar
vindt plaats voorafgaand aan de beslissing van de Minister van Onderwijs,
Cultuur en Wetenschap of een monument al dan niet als beschermd rijksmonument
wordt aangewezen. Door de voorbescherming ontstaat al tijdens de aanwijzingsprocedure
een vergunningplicht voor wijzigingen aan het desbetreffende monument. Zowel
de advisering als de voorbescherming blijven onverminderd van kracht onder
de Wabo.De leden van de fracties van PvdA, SP en ChristenUnie
vragen een nadere toelichting op de opmerking die ik heb gemaakt in mijn reactie
op het rapport van de Erfgoedinspectie ten aanzien van de bereidheid om bepaalde
procedurele waarborgen los te laten. Deze leden willen weten wat daarbij de
grens dient te zijn, als het gaat om het in stand houden van monumenten.Deze vraag wil ik beantwoorden in de context van het gehele stelsel van
de monumentenzorg (aanwijzing van monumenten, vergunningplicht, kennisinfrastructuur
en financieel kader) dat is gericht op de instandhouding en de verantwoorde
ontwikkeling van het monumentale erfgoed. Het (gedeeltelijk) opheffen van
de ministeriële adviesplicht bij monumentvergunningaanvragen acht ik
binnen deze gehele context zeker verantwoord, onder meer omdat bij de belangrijke
wijzigingen aan monumenten nog steeds verplicht advies aan de RACM moet worden
gevraagd.De leden van de fracties van PvdA, SP en ChristenUnie
vragen of ik mij realiseer dat de advisering over monumenten en de vergunningverlening
onderdeel zullen gaan uitmaken van de Wabo. Zij stellen dat daarbij de Lex
silencio positivo van kracht zal zijn in combinatie met een beslistermijn
van 8 weken. Hoe zou naar mijn inschatting te voorkomen zijn dat het belang
van monumentale en archeologische waarden in die procedure zal ondersneeuwen,
zo vragen deze leden.Uiteraard realiseer ik mij ten volle dat het vergunningenstelsel voor
gebouwde rijksmonumenten zal worden overgeheveld naar het stelsel van de omgevingsvergunning.
Maar dat voor rijksmonumenten de reguliere voorbereidingsprocedure zal gelden,
in combinatie met de mogelijkheid van vergunningverlening van rechtswege bij
overschrijding van de beslistermijn, berust op een misverstand. Voor beschermde
gebouwde rijksmonumenten zal – net als onder de huidige Mw 1988 –
de uitgebreide voorbereidingsprocedure van 26 weken gelden1. In de uitgebreide voorbereidingsprocedure van de Wabo
is er geen sprake van vergunningverlening van rechtswege.Vergunningverlening voor beschermde archeologische rijksmonumenten blijft
volgens de uitgebreide voorbereidingsprocedure plaatsvinden op grond van de
Mw 1988. Het belang van niet beschermde maar wel bekende of te verwachten
archeologische waarden wordt gewaarborgd via voorschriften te verbinden aan
de omgevingsvergunning voor bijvoorbeeld het bouwen van bouwwerken, het uitvoeren
van werken of werkzaamheden dan wel het gebruiken van gronden of bouwwerken
in strijd met een bestemmingsplan. Deze voorschriften kunnen in ieder geval
betreffen de verplichting tot het treffen van maatregelen tot behoud in situ,
het doen van opgravingen en het laten begeleiden van de werkzaamheden door
een deskundige op het terrein van de archeologische monumentenzorg.3. Rol van de RACMDe leden van de fracties van PvdA, SP en ChristenUnie
tonen zich benieuwd naar mijn ideeën en wensen over de rol en positie
van de RACM. Zij vragen in dit verband, hoe de verhouding is tussen de generieke
en informele adviespraktijk versus de specifieke, specialistische adviezen
bij concrete instandhoudingsvragen. Zij vragen verder, hoe de aandacht dient
te worden verdeeld over de verschillende doelgroepen.Er is zeker geen tegenstelling tussen de informele adviespraktijk en specialistische
adviezen. De RACM probeert in een zo vroeg mogelijk stadium van planvorming –
dus niet geformaliseerd – benodigde kennis ter beschikking te stellen
aan de monumentenzorgpraktijk. Dat gebeurt zowel in de vorm van generieke
als van specifieke advisering. Ik kan dit toelichten met een voorbeeld voor
een specialistisch onderwerp. Nederland heeft een rijke orgeltraditie die
zijn weerslag vindt in een groot aantal monumentale orgels. Via het informele
netwerk van eigenaren en orgelrestaurateurs wordt de RACM steeds betrokken
bij belangrijke opgaven ten aanzien van deze orgels. De specialistische adviezen
die de RACM in een vroeg stadium geeft, worden door de eigenaren doorgaans
ter harte genomen, hetgeen (meestal) resulteert in een afgewogen plan waarvoor
een monumentenvergunning moet worden aangevraagd. De generieke advisering
van de RACM met betrekking tot deze categorie gebeurt in de vorm van een Leidraad
voor de instandhouding van orgels, waarbij onderscheid wordt gemaakt naar
regulier onderhoud en restauraties.De aandacht van de RACM voor de verschillende doelgroepen is onder het
huidige regime voor een groot deel wettelijk bepaald. Er gaan verplichte adviezen
naar burgemeester en wethouders, die besluiten over vergunningaanvragen. Door
dit wetsvoorstel ontstaat de mogelijkheid om meer aandacht aan andere doelgroepen
te besteden.De leden van de fracties van PvdA, SP en ChristenUnie
willen weten hoeveel ruimte de RACM krijgt voor het scholen van gemeentelijke
monumentencommissies en advisering op aanvraag van gemeenten.De RACM doet deze scholing en advisering niet alleen. Het ligt voor de
hand om het cursusaanbod te realiseren binnen het bestaande samenwerkingsverband
van de RACM, het Nationaal Restauratiefonds en Erfgoed Nederland «Erfgoedzorg
in de praktijk». Ik wil voorts dat de RACM een en ander afstemt met
de Vereniging van Nederlandse Gemeenten (VNG). Ik zal er voor zorgen dat de
RACM voldoende armslag heeft om een bijdrage te leveren die aansluit bij de
wensen uit de praktijk.De leden van de fracties van PvdA, SP en ChristenUnie
vragen op basis van welke criteria ik de wens in de praktijk zal brengen om «nee»
te verkopen aan gemeenten, wanneer advisering door de RACM onvoldoende
meerwaarde lijkt te hebben.Het kader voor deze criteria wordt in eerste instantie gevormd door de
ministeriële regeling op grond van het voorgestelde artikel 16 van de
Mw 1988, waarin de beperking van de adviesplicht wordt geconcretiseerd. Ik
heb reeds toegezegd dat de RACM tot een jaar na inwerkingtreding van de onderhavige
wijzigingswet nog alle adviesaanvragen zal behandelen. Net als nu het geval
is bij de landelijke pilot ten aanzien van de beperking van de adviesplicht,
zullen er gemeenten zijn die nog alle aanvragen voor advies doorsturen terwijl
daar eigenlijk niet zoveel reden voor is. Met deze gemeenten gaat de RACM
volgend jaar in gesprek, om op die manier de gewenste adviespraktijk vorm
te geven.De leden van fracties van PvdA, SP en ChristenUnie
stellen de vraag of een bundeling van expertise in de RACM niet voordelig
is qua efficiency en kosten.Er is zeker sprake van een bundeling van kennis en expertise bij de RACM,
maar het is gelukkig niet de enige instantie waar kennis over de monumentenzorgpraktijk
voorhanden is. Ik acht dat ook niet een wenselijk eindbeeld, omdat in zo’n
situatie geen recht wordt gedaan aan de verantwoordelijkheid van gemeenten
en particulier initiatief voor de monumentenzorg. Onlosmakelijk verbonden
aan die verantwoordelijkheid is de keuzevrijheid om kennis in eigen huis te
hebben of van elders te betrekken.Zo is in lijn met dit uitgangspunt, als vervolg op de decentralisatie
van de monumentenzorg in 1988, samen met de provincies een steunpuntennetwerk
tot stand gebracht om de kleine gemeenten te helpen hun verantwoordelijkheid
goed op te pakken. De RACM kan deze verantwoordelijkheid niet overnemen.Bij grote transformatieprocessen, zoals herbestemmingsopgaven, kiezen
ontwikkelaars en overheden er voor om voor het maken van plannen en de begeleiding
van het werk extern expertise in te huren. Dit zijn taken en rollen die niet
passen bij een rijksdienst als de RACM.Op een iets andere wijze hebben ook de leden van de SP-fractie deze kwestie
in het voorlopig verslag aan de orde gesteld. Ik verwijs – in aanvulling
op het hiervoor gestelde – graag ook naar de beantwoording hiervan in
de memorie van antwoord (Kamerstukken I 2008–2009, 31 345, C, pag.
10).De leden van de fracties van PvdA, SP en ChristenUnie
stellen de vraag of is in te schatten tot welke extra kosten voor gemeenten
deze wetswijziging zal leiden, inclusief de kwestie van de adequate vergoeding
aan leden van de monumentencommissies zoals door de Erfgoedinspectie is aanbevolen.Op het aspect van de vergoeding van leden van de monumentencommissies
ben ik kort ingegaan in mijn reactie van 7 november 2008 op het rapport
van de Erfgoedinspectie (Kamerstukken I 2008–2009, 31 345, D, pag.
3). Dit wetsvoorstel bevat geen bepalingen ten aanzien van de vergoedingen
van leden van monumentencommissies. Er is dus ook geen relatie tussen dit
voorstel en de mogelijke toename van kosten bij gemeenten. Iets anders is
dat de Erfgoedinspectie heeft geconstateerd dat de geringe vergoeding die
leden van monumentencommissies ontvangen, het advieswerk niet aantrekkelijk
maakt. Ik heb toegezegd dat ik dit aspect met de VNG zal bespreken.Verder merk ik op dat de voorgestelde beperking van administratieve lasten
voor gemeenten (zowel bij aanwijzingsprocedures voor monumenten als bij de
verlening van een monumentenvergunning) er toe leidt dat allerlei
administratieve handelingen niet meer hoeven te worden gedaan. Dit zal dus
leiden tot een kostenbesparing en niet tot extra lasten.De leden van de fracties van PvdA, SP en ChristenUnie
willen weten of het bericht klopt dat de welstandsadvisering wordt afgeschaft.
Zij vragen voorts of hiermee de mogelijke functionele bundeling met de monumentenadvisering
van tafel is.Het bericht is onjuist. De brief van de minister voor Wonen, Wijken en
Integratie van 3 november 2008 aan de Tweede Kamer (Kamerstukken II 2008–2009,
28 325, nr. 94) bevat het voornemen om de wettelijke plicht voor gemeenten tot het inwinnen van een welstandsadvies bij
een welstandscommissie af te schaffen. In de gevallen dat gemeenten kiezen
voor een continuering van de huidige praktijk van welstandstoetsing, blijft
uiteraard ook functionele bundeling van welstands- en monumentencommissies
mogelijk.De leden van de fracties van PvdA, SP en ChristenUnie
vragen of regionale bundeling van gemeentelijke monumentencommissies wellicht
te prefereren is boven functionele bundeling van die commissies met bijvoorbeeld
welstandscommissies. Zij vragen hoe dit zich dient te verhouden tot de commotie
die is ontstaan over de omgevingsdiensten.Of regionale bundeling, functionele bundeling of een combinatie van beide
(alle varianten komen voor) de voorkeur verdient, is een vraag die sterk afhankelijk
is van de lokale of regionale situatie. Een algemene voorkeur kan ik niet
aangeven.Onderscheid dient te worden gemaakt tussen de discussie over bundeling
van krachten door gemeenten in een aantal regionale omgevingsdiensten ter
uitvoering van voorbereidings- en handhavingstaken met betrekking tot de omgevingsvergunningen
en de advisering over vergunningen met betrekking tot monumenten. De gemeentelijke
monumentencommissie, al dan niet functionerend ten behoeve van een aantal
gemeenten samen, adviseert aan burgemeester en
wethouders. Genoemde omgevingsdiensten zullen nu juist uitvoeringstaken verrichten in naam van het bevoegd gezag. Daartussen bestaat een
wezenlijk verschil en dat moet zo blijven. Er zal uitdrukkelijk geen overlap
kunnen zijn tussen de omgevingsdiensten en regionaal ingestoken monumentencommissies,
omdat anders de onafhankelijkheid van de advisering in gevaar zou komen.Onder verwijzing naar berichten in de pers over controles
door de Erfgoedinspectie in de provincie Zeeland vragen de leden van de fracties
van PvdA, SP en ChristenUnie naar de voornemens van die inspectie over haar
toezichthoudende taak. Deze leden vragen verder met welk tempo en intensiteit
zal worden toegezien op de gemeentelijke praktijk. Tot slot stellen deze leden
de vraag of er een voortgangsrapportage op het rapport «Een goed advies
is het halve werk – onderzoek naar monumentencommissies» komt.De inspecties in de provincie Zeeland maken onderdeel uit van een regulier
programma van de Erfgoedinspectie waarin periodiek in verschillende gemeenten
wordt geïnspecteerd op de domeinen «resultaten» (worden de
monumenten op zorgvuldige wijze in stand gehouden), «effectiviteit»
(verlopen de procedures zorgvuldig en doelmatig) en «waarborg»
(is de zorg voor monumenten verankerd in kennis en beleid).Dit reguliere programma vormt de basis van informatievergaring door de
Erfgoedinspectie. Vanuit die basis worden thema’s geselecteerd waarop
meer specifieke inspecties worden verricht. Het onderzoek naar de monumentencommissies
is daarvan een voorbeeld. Een vervolg op het rapport «Een
goed advies is het halve werk – onderzoek naar monumentencommissies»
is niet gepland.De Erfgoedinspectie blijft ook in de komende jaren diverse reguliere inspecties
verrichten. De selectie van gemeenten en thema’s vloeit voort uit een
interne risicoanalyse die de Erfgoedinspectie jaarlijks opstelt, zoals dat
bij elke rijksinspectie in Nederland gebruikelijk is.In het jaarverslag van de Erfgoedinspectie wordt in algemene zin verslag
gedaan van de bevindingen. Dit jaarverslag wordt – voorzien van een
reactie van de Minister van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap – aangeboden
aan de Tweede Kamer. Uiteraard krijgen gemeenten individueel een rapport over
de reguliere inspectie ter plaatse. Alle rapporten worden steeds gepubliceerd
op de website van de Erfgoedinspectie, waardoor het werk transparant is en
de rapporten inzichtelijk zijn voor iedereen, ook voor niet-geïnspecteerde
gemeenten.De minister van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap,R. H. A. Plasterk XNoot1Zie de website van de Erfgoedinspectie: www.erfgoedinspectie.nl.XNoot2Brief van 7 november 2008 aan de Voorzitter van de Eerste Kamer (Kamerstukken
I 2008–2009, 31 345, D.XNoot1Dit is geregeld in artikel 3.10, eerste lid, onderdeel d, van de Wabo. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-20082009-31345-F.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl