Wijziging van de Arbeidsomstandighedenwet 1998 en enige andere wetten; Verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-05 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 30552, nr. 7

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

11-07-2006

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2005-2006

30552 nr. 7

04-07-2006

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamINHOUDSOPGAVE ALGEMEEN1. Inleiding2. Hoofdlijnen van het wetvoorstel3. Uitgangspunten van het wetsvoorstel3.1 Algemeen kader3.2 Doel van de wetswijziginga. versterking van verantwoordelijkheid en het maatwerkbeginselb. terugdringing regeldruk4. Wijzigingsvoorstellen4.1 Werkingssfeer4.2 Psychosociale arbeidsrisico’s4.3 Overleg- en informatiebepalingen4.4 Melding en registratie van arbeidsrisico’s4.5 Deskundige bijstand5. Handhaving6. Financiële gevolgen (incl. administratieve
lasten)7. Flankerend beleid8. Overgangsregelingen9. Concept-ArbobesluitARTIKELGEWIJSArtikel I, onderdeel AArtikel 1, derde lid, onderdeel eArtikel 1, derde lid, onderdeel lArtikel 1, onderdeel CArtikel 3, vierde lidArtikel I, onderdeel FArtikel 5Artikel I, onderdeel JArtikel 9Artikel I, onderdeel MArtikel 12Artikel I, onderdeel QArtikel 15aOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 30552Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 69 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
30 552Wijziging van de Arbeidsomstandighedenwet 1998 en enige andere wetten
in verband met het vergroten van de verantwoordelijkheid van werkgevers en
werknemers voor het arbeidsomstandighedenbeleidnr. 7VERSLAGVastgesteld 4 juli 2006De vaste commissie voor Sociale Zaken en Werkgelegenheid1, belast met het voorbereidend onderzoek van dit voorstel van wet,
heeft de eer als volgt verslag uit te brengen. Onder het voorbehoud dat de
hierin gestelde vragen en gemaakte opmerkingen voldoende zullen zijn beantwoord,
acht de commissie de openbare behandeling van het voorstel van wet genoegzaam
voorbereid.INHOUDSOPGAVE ALGEMEEN21.Inleiding22.Hoofdlijnen van het wetvoorstel33.Uitgangspunten van het wetsvoorstel33.1Algemeen kader 33.2Doel van de wetswijziging64.Wijzigingsvoorstellen94.1Werkingssfeer9 4.2Psychosociale arbeidsrisico’s10 4.3Overleg- en informatiebepalingen10 4.4Melding en registratie van arbeidsrisico’s10 4.5Deskundige bijstand125.Handhaving12 6.Financiële gevolgen (incl. administratieve
lasten)14 7.Flankerend beleid148.Overgangsregelingen14 9.Concept-Arbobesluit15   ARTIKELGEWIJS16ALGEMEEN1. InleidingDe leden van de CDA-fractie hebben met bijzondere belangstelling kennisgenomen
van dit wetsvoorstel. Zij merken op dat de doelstelling van dit wetsvoorstel,
te weten vergroting van de eigen verantwoordelijkheid van werkgevers en werknemers
voor het arbeidsomstandighedenbeleid en daarmee vermindering van de knellende
regeldruk, meermalen door hen is bepleit en wordt dan ook van harte ondersteund.
Zij zijn verheugd dat dit wetsvoorstel is gebaseerd op een unaniem advies
van de Sociaal-Economische Raad (SER) en spreken hierbij de verwachting uit
dat dit wetsvoorstel op een groot draagvlak onder werkgevers en werknemers
mag rekenen.De leden van de PvdA- en GroenLinks-fracties hebben kennisgenomen van
de voornemens tot het wijzigen van de Arbeidsomstandighedenwet (Arbowet) en
het Arbeidsomstandighedenbesluit (Arbobesluit). Zij hebben grote bezwaren
tegen de voorgestelde verlaging van het beschermingsniveau van werknemers
en vrezen dat het schrappen van een reeks van preventieve arbomaatregelen
gaat leiden tot meer gezondheidsklachten van werknemers en ongelukken op de
werkvloer. Deze leden verzoeken de regering daarom, in navolging van onder
meer de FNV, voorgestelde ingrepen te heroverwegen en terug te keren naar
het SER-advies.De leden van de VVD-fractie hebben kennisgenomen van onderhavig wetsvoorstel.
Alhoewel zij de doelstelling van het wetsvoorstel onderschrijven, hebben zij
toch een aantal vragen en opmerkingen over het voorstel. deze vragen en opmerkingen
komen hieronder aan de orde.In dit kader vragen zij tevens een integrale reactie op de brief van de
FNV inzake het wetsvoorstel.De leden van de SP-fractie zijn van mening dat de bescherming van de veiligheid
en gezondheid van werknemers, vrijwilligers en bezoekers van bedrijven het
belangrijkste uitgangspunt dient te zijn bij wetgeving over arbeidsomstandigheden.
Het wetsvoorstel doet dit uitgangspunt ernstig tekort. Doelstellingen als
het verminderen van de regels met 50% en het scheppen van een gelijk
Europees speelveld zijn in het wetsvoorstel dominant. Ideologie is in dit
voorstel belangrijker dan het bieden van heldere, concrete, effectieve en
handhaafbare voorschriften en richtlijnen waarmee werkgevers en werknemers
veilige en gezonde arbeidsomstandigheden kunnen scheppen.De leden van de SP-fractie beschouwen het arbospreekuur, de schriftelijke
voortgangsrapportage over de uitvoering van het plan van aanpak en het omzetten
van de actieve informatieverplichting van de werkgever als wezenlijke voorzieningen
om in bedrijven arbeidsomstandighedenbeleid te voeren. Het gaat om de rol
die deze voorzieningen in de structuur van preventie van ziekte en arbeidsongeschiktheid
spelen.De leden van de D66-fractie hebben met belangstelling kennisgenomen van
het wetsvoorstel voor wijziging van de Arbeidsomstandighedenwet. In zijn algemeenheid
zijn deze leden van mening dat de overheid niet tot in de kleinste details
moet voorschrijven hoe de arbeidsomstandigheden eruit moeten zien. Dat neemt
niet weg dat wel sprake moet zijn van een voldoende beschermingsniveau voor
werknemers. Aan deze twee uitgangspunten toetsen zij het wetsvoorstel. In
verband hiermee wil zij daarom een aantal vragen stellen en opmerkingen plaatsen.De leden van de ChristenUnie-fractie hebben met belangstelling kennisgenomen
van de voorstellen tot wijziging van de Arbeidsomstandighedenwet
1998. Deze leden onderschrijven het grote belang van goede arbeidsomstandigheden.
Zij delen de mening dat gezond personeel bijdraagt aan gezonde bedrijven,
hogere arbeidsproductiviteit en hogere winstgevendheid van ondernemingen.
Daarnaast is goed arbobeleid een belangrijke factor bij het terugdringen van
verzuim en arbeidsongeschiktheid. Het bewerkstelligen van een goed arbobeleid
brengt kosten met zich mee. De Arbeidsomstandighedenwet dient enerzijds een
goede bescherming van de werknemer te bieden, anderzijds dienen onnodige administratieve
lasten verkomen te worden. De leden van de fractie van de ChristenUnie zullen
het wetsvoorstel dan ook in dit spanningsveld beoordelen.2. Hoofdlijnen van het wetvoorstelDe leden van de CDA-fractie constateren dat werkgevers, werknemers en
overheid een groot en gemeenschappelijk belang hebben bij goede arbeidsomstandigheden.
Gezond personeel draagt bij aan een gezond bedrijf en hogere arbeidsproductiviteit
en winstgevendheid van ondernemingen. Goed arbobeleid is naar het oordeel
van deze leden een belangrijke factor bij het terugdringen van verzuim en
arbeidsongeschiktheid.In de visie van de leden van de CDA-fractie ligt de primaire verantwoordelijkheid
voor het bereiken van goede arbeidsomstandigheden bij werkgevers en werknemers
op ondernemingsniveau. Arbobeleid moet niet op gedetailleerd niveau door de
centrale overheid worden geregeld, maar zoveel mogelijk tot stand komen binnen
ondernemingen zodat maatwerk mogelijk is. Dit laat onverlet dat ook de overheid
op dit terrein verantwoordelijkheid blijft houden. Het behoort tot de verantwoordelijkheid
van de overheid om het beschermingsniveau op het arbeidsomstandigheden terrein
vast te stellen. Deze leden kunnen zich dan ook geheel vinden in het uitgangspunt
van onderhavig wetsvoorstel, dat is dat de overheid zich in het publieke domein
(Arbowet, Arbobesluit, Arboregeling) zoveel mogelijk beperkt tot het vaststellen
van doelen en dat de sociale partners verantwoordelijk zijn voor de invulling
van de doelvoorschriften. De aan het woord zijnde leden zijn de sociale partners
erkentelijk voor hun bereidheid om de wijze waarop aan de doelvoorschriften
kan worden voldaan, te willen vastleggen in zogenaamde arbocatalogi.De leden van de SP-fractie achten de doelstelling van de regering om een
gelijke publieke bescherming voor alle werknemers die in Europa werken te
bereiken om daardoor een gelijk speelveld te scheppen irrelevant. Het gaat
niet om een gelijke bescherming, maar om maximale bescherming of op zijn minst
om een optimale bescherming. Waarom acht de regering het beginsel van subsidiariteit
niet van toepassing op arbeidsomstandighedenwetgeving? Betekent het gelijke
speelveld in de opvatting van de regering dat pas als het laatste land het
beschermingsniveau wil verhogen dat ook nationaal zal worden ingevoerd?De leden van de D66-fractie zien t graag een overzicht van wat na invoering
van de nieuwe regelgeving de resterende nationale kop zal zijn.Het schema op blz. 4 geeft het stelsel van arbeidsomstandighedenregulering
en de veranderingen daarin weer. Deze leden verzoeken de regering toe te lichten
hoe de private aansprakelijkheid zich verhoudt tot de geschetste publieke
verhoudingen.3. Uitgangspunten van het wetsvoorstel3.1 Algemeen kaderDe leden van de CDA-fractie constateren dat naar aanleiding van een aanbeveling
daartoe van de Raad van State de regering in de memorie van toelichting uiteen
heeft gezet welk beleid ontwikkeld wordt om ook de Europese regels
met betrekking tot arbeidomstandigheden, zodanig in te richten, dat ook op
Europees niveau het beoogde onderscheid in verantwoordelijkheid tussen het
publieke en private domein wordt aangebracht. Met de SER zijn deze leden van
mening dat Nederland dient te bevorderen dat op Europees niveau de randvoorwaarden
worden gecreëerd om de voorgestelde arbostructuur volledig te kunnen
uitvoeren. Echter uit de memorie van toelichting blijkt niet dat de regering
in het besluitvormingsproces van de Europese instellingen de inzet heeft gekozen,
die door de SER wordt bepleit. Zo blijft bijvoorbeeld onbeantwoord de vraag
wat de regering heeft ondernomen en nog zal ondernemen om ook op Europees
niveau te komen tot concrete en heldere doelvoorschriften met daaraan gekoppelde
gezondheidskundige of veiligheidskundige grenswaarden voor alle relevante
arbeidsrisico’s. Ook ontbreekt informatie over de inzet om te komen
tot handhaving op een gelijkwaardig Europees niveau en over initiatieven in
de Nederlandse publieke regelgeving die als voorbeeld kunnen dienen voor het
beoogde model op Europees niveau.De leden van de fracties van PvdA en GroenLinks hebben in de toelichting
bij de nieuwe Arbowet geen heldere verklaring gelezen voor het feit dat de
regering is afgestapt van het SER-advies en alsnog heeft gekozen voor een
minimale variant, waarin individuele werkgevers en (vertegenwoordigers van)
werknemers het onderling moeten uitzoeken. Zij vragen daarom om opheldering
over het terzijde schuiven van het SER-advies. Ook vragen zij de regering
te reconstrueren hoe tussen zomer 2005, waarin werd gemeld dat de regering
het SER-advies overneemt, en nu de gesprekken met de sociale partners over
de uitwerking van het SER-advies zijn verlopen. Ook vragen deze leden waarom
er op sommige punten wordt afgeweken van het advies van de Stichting van de
Arbeid (STAR) van 13 september 2005 en op sommige punten niet. En waarom
op die punten wordt afgeweken van datgene waarover werkgevers en werknemers
eensgezind zijn.Deze leden zijn groot voorstander van het overnemen van het SER-advies,
op zijn minst op die onderdelen die daadwerkelijk vermindering van regeldruk
en administratieve lasten tot gevolg zullen hebben. In dit verband zijn de
concrete doelvoorschriften van belang. Bij het ontbreken van concrete doelvoorschriften
moeten werkgever en werknemers(-vertegenwoordigers) afspraken maken over de
invulling van de arboregels. De leden van onderhavige fracties zijn geen tegenstander
van delegatie van regelgeving naar een lager niveau wanneer dat tot meer efficiency
leidt. Maar wel als dat duidelijk leidt tot meer regels en afspraken. Ook
is door het ontbreken van concrete doelvoorschriften in beginsel onduidelijk
wat nu wel en niet toegestaan. Over onduidelijkheden zal de rechter zich uit
moeten laten bij interpretatiegeschillen. Dat betekent een extra belasting
in plaats van een verlichting voor werkgevers. De SER pleit voor concrete
doelvoorschriften met grenswaarden en het is onduidelijk waarom de regering
hiervan afwijkt, vooral om dit leidt tot een verslechtering in plaats van
een verbetering van een van de de doelstellingen die de regering zich hierbij
gesteld heeft, namelijk minder regels. Ook uit het commentaar van VNO-NCW
van 9 juni 2006 over het wetsvoorstel op papier heeft gezet, valt af
te leiden dat de werkgeversorganisatie meer voelt voor een algemene regel
dan voor uitwerking in arbocatalogi die een grote variëteit aan uitwerkingen
kunnen krijgen, zowel naar inhoud als naar status. Dat schept ook mogelijkheden
tot oneerlijke concurrentie. Bedrijven die op het randje van het toelaatbare
opereren en bedrijven die ruime veiligheidsvoorschriften in acht nemen, kennen
een verschillende waarde toe aan de veiligheid en zullen evenredig meer dan
wel minder investeren. De leden van de fracties van de PvdA en GroenLinks
vragen waarom er geen landelijk, onafhankelijk instituut, zoals bijvoorbeeld
de Gezondheidsraad, wordt gevraagd de gezondheidsrisico’s in kaart te brengen en passende maatregelen voor te stellen en zo invulling aan
de doelvoorschriften te geven (zie ook het SER-advies).De leden van de VVD-fractie merken op dat volgens de Raad van State het
wetsvoorstel ten opzichte van de Arbowet 1998 niet veel nieuwe aanknopingspunten
biedt voor één van de centrale doelstellingen van het wetsvoorstel:
het vergroten van de verantwoordelijkheid van werkgevers en werknemers voor
het arbeidsomstandighedenbeleid. Onder meer wijst de Raad in dit verband op
artikel 17 van de Arbowet 1998. Deze bepaling voorziet nu al in de mogelijkheid
bij algemene maatregel van bestuur te bepalen wanneer door werkgevers en werknemers
op een andere wijze dan wettelijk is voorgeschreven aan arboverplichtingen
voldaan kan worden. De Raad van State vindt het opvallend dat dit artikel
nooit toepassing heeft gevonden. De memorie van toelichting maakt echter niet
duidelijk waarom deze aanpassing niet ook al mogelijk zijn op basis van de
Arbowet 1998, aldus de Raad.Kan de regering expliciet ingaan op de vraag waarom de mogelijkheid van
artikel 17 van de Arbowet 1998 geen toepassing heeft gevonden?Deze leden constateren dat mede naar aanleiding van een advies van de
SER onderhavig advies tot stand is gekomen. Kan de regering schematisch aangeven
op welke punten het SER-advies afwijkt van het wetsvoorstel?In dit kader merken deze leden op dat in de memorie van toelichting nog
enige malen sprake is van hoge en lage of zeer ernstige risico’s. De
SER heeft in zijn advies dit onderscheid niet willen maken. Ook de Raad van
State heeft op dit punt kritiek geuit. Naar het oordeel van VNO-NCW gaat het
zowel in het SER-advies als in de benadering van de regering om de toepassing
van bredere overwegingen dan alleen de formule «risico = kans effect».
Waarom is de regering op dit punt van het SER-advies is afgeweken?De regering geeft aan de totstandkoming van arbocatalogi tijdelijk te
subsidiëren. Hoe lang wil zij gaan doen en welk bedrag hiermee gemoeid
is, zo vragen de leden van de VVD-fractie.De regering geeft aan dat einddoel voor de lange termijn is dat de overheid
zich op het arboterrein slechts beperkt tot het stellen van doelen. Zij geeft
tevens aan dat dit een lang proces zal worden aangezien Europese regelgeving
dit vaak belemmert. Uitgangspunt is wel een Europees gelijk speelveld op arboterrein.
Kan uitvoeriger worden ingegaan op dit proces? Wanneer valt een gelijk speelveld
te verwachten? Op welke wijze houdt de Nederlandse regering hierop een vinger
aan de pols?De leden van de SP-fractie constateren dat de regering geen reactie heeft
gegeven op de opmerking van de Raad van State dat er door werkgevers en werknemers
nooit gebruik is gemaakt van de mogelijkheid in de Arbowet (artikel 17) om
met van de wet afwijkende middelen te voldoen aan de wet. Wat zijn de oorzaken
dat van deze mogelijkheid geen gebruik is gemaakt?De leden van de SP-fractie vragen welke concrete impulsen zijn uitgegaan
van verzekeraars op het terrein van verbetering van arbeidsomstandigheden.De aan het woord zijnde leden zijn van mening dat het arbeidsomstandighedenbeleid
niet primair de verantwoordelijkheid moet zijn van werkgevers en werknemers.
Bescherming van de gezondheid van werknemers is vergelijkbaar met bescherming
van de volksgezondheid. De overheid moet de norm stellen en die ook handhaven;
niet alleen bij mistanden en grote risico’s, maar bij alle factoren
die de gezondheid en veiligheid kunnen benadelen. Als het arbeidsomstandigheden
beleid niet de primaire verantwoordelijkheid is van de overheid, waaruit bestaat
dan de secundaire verantwoordelijkheid van de overheid? Wat zijn de mogelijkheden
van de overheid als werkgevers hun verantwoordelijkheid niet nemen?
Verwart de regering de verantwoordelijkheid voor het arbobeleid niet met de
verantwoordelijkheid voor de uitvoering van het arbobeleid door werkgevers
en werknemers?De leden van de SP-fractie vragen waarop de regering baseert dat de instructie
van de werkgever de veiligheid en gezondheid van de werknemer dient? Welke
middelen staan de individuele werknemer te beschikking om zich te verweren
tegen onjuiste instructies? Wat zijn de bezwaren tegen het opnemen van het
recht van de werknemer dat hij het werk mag stilleggen dan wel verlaten, als
er naar zijn redelijke oordeel sprake is van gevaar voor de gezondheid op
korte of lange termijn, in afwachting van een oordeel van de arbeidsinspectie?Deze leden stellen met tevredenheid vast dat het oorspronkelijke voornemen
van de regering om een onderscheid tussen hoge en lage risico’s als
leidraad te nemen voor wetgeving is vervallen. Maar waarom handhaaft de regering
dan wel dat onderscheid voor wat de nationale kop wordt genoemd?Deze leden vragen of de regering de Europese kaderrichtlijn 89/391 ook
uitlegt als een richtlijn die beoogt om een absoluut minimumbeschermingsniveau
te garanderen. Hoe geeft het wetsvoorstel uitvoering aan het doel van dezelfde
richtlijn om een voordurende verbetering van de gezondheid en veiligheid van
werknemers in Europa te bewerkstelligen?De leden van de D66-fractie verzoeken de regering nader in te gaan op
de klacht van de FNV dat concrete doelvoorschriften in strijd met het SER-advies
verdwijnen.De leden van de ChristenUnie-fractie menen dat het streven naar doelvoorschriften
in het publieke termijn en het gebruik van arbocatalogi in het private terrein
een goede keuze. De vraag is wat de waarde van dit streven is. Reeds in de
Arbeidsomstandighedenwet 1998 werd ingezet op meer doelvoorschriften en minder
middelvoorschriften. In het nu voorliggende wetsvoorstel is dit nog steeds
het geval. Reeds in de Arbeidsomstandighedenwet 1998 werd aangegeven dat Europese
wet- en regelgeving het bereiken van de gewenste situatie bemoeilijkte. In
het nu voorliggende wetsvoorstel is dit nog steeds het geval. Wat is het realiteitsgehalte
van de door de regering gewenste ontwikkelingen? In welke mate zorgen Europese
voorschriften ervoor dat, ook onder de gewijzigde Arbeidsomstandighedenwet,
er nog ingegrepen moet worden in het private domein? Wat is het streven van
de regering waard wanneer er over de gehele linie voornamelijk wordt gekozen
voor het schrappen van nationale koppen en niet voor het in Europa «verkopen»
van doelvoorschriften in het publieke domein, waarbij de invulling overgelaten
wordt aan het private domein?Zoals gezegd spelen Europese voorschriften nog steeds een centrale rol
in de Arbeidsomstandighedenwet. Nationale koppen worden zoveel mogelijk geschrapt.
In hoeverre heeft dit gevolgen voor het ambitieniveau van de arbowetgeving?
Acht de regering het mogelijk dat onder druk van internationale concurrentie
de nu geldende bescherming in de toekomst ook het maximale beschermingniveau
zal blijken te zijn en dat ontwikkelingen in de stand van de techniek niet
in voldoende mate hun weerslag zullen vinden in de arbowetgeving?3.2 Doel van de wetswijziginga. versterking van verantwoordelijkheid en het maatwerkbeginselDe leden van de CDA-fractie merken op dat het goed is te kunnen constateren
dat waar dat mogelijk is, de regering in de onderhavige wetgevingsoperatie
de slag wil maken naar concrete doelvoorschriften, zoals weergegeven in het
concept-Arbobesluit. Deze leden missen echter in de memorie van toelichting
een procedure voor de beoordeling van de vraag wanneer doelvoorschriften
kunnen worden voorzien van gezondheids- of veiligheidskundige (grens)waarden.
Wordt daarvoor aansluiting gezocht bij de reeds bestaande procedure voor het
vaststellen van wettelijke grenswaarden voor gevaarlijke stoffen?De leden van de fracties van de PvdA en GroenLinks wijzen op de brief
van de vereniging van arboprofessionals van 6 juni 2006 over de invulling
van de globale arboregels op bedrijfsniveau. De vereniging maakt zich zorgen
omdat een arbokennisinfrastructuur ontbreekt. Waarom wordt dan toch gekozen
voor de globale doelvoorschriften en niet voor de concrete doelvoorschriften
zoals ook de SER voorstelt? En indien er zo doelbewust gekozen wordt voor
de globale doelvoorschriften, waarom is dat dan niet gekoppeld aan een arbokennisinfrastructuur
zodat op bedrijfsniveau ook daadwerkelijk goede invulling aan de arbovoorschriften
kan worden gegeven? Het is deze leden niet duidelijk waarom de regering, op
het oog, zo nonchalant naar de benodigde arbokennis kijkt.De leden van de VVD-fractie merken op dat de regering aangeeft dat in
het private domein sociale partners de komende periode in arbocatalogi manieren
moeten beschrijven waarop aan de publieke doelvoorschriften kan worden voldaan.
Kan uitvoeriger worden ingegaan op de aard van deze arbocatalogi? De Arbeidsinspectie
handhaaft de arborichtlijnen aan de hand van deze catalogi. De leden van de
VVD-fractie vragen zich af of dit wel werkbaar is, aangezien de overheid dan
handhaaft op basis van regels die door de sociale partners zelf zijn opgesteld.
Waarom heeft de regering gekozen om de arbocatalogus in het private domein
van sociale partners te organiseren? Waarom heeft de regering niet de mogelijkheid
gegeven aan Ondernemingsraden en directies van bedrijven om afspraken over
arbozaken te maken? In hoeverre zijn werkgevers en werknemers verplicht om
zich te houden aan de arbocatalogus die opgesteld zijn door sociale partners,
zo vragen deze leden.De leden van de SP-fractie zijn van oordeel dat het onderscheid tussen
doel en middel als leidraad voor regelgeving kunstmatig is en niet leidt tot
heldere en eenduidige wetgeving. Werkgevers, werknemers, de arbeidsinspectie
en de rechterlijke macht zijn er mee gediend dat doel en middelen bij elkaar
zijn te vinden. Waarom heeft de regering niet alle concrete normen die nu
in beleidsregels zijn opgenomen of waarnaar wordt verwezen in voorgestelde
regelgeving opgenomen (bv. NEN-normen en normen met betrekken tot tillen,
risico’s voor zwangere werknemers, binnen- en buitenklimaat, extreme
hitte en extreme kou, luchtverversing, verlichting, automatische deuren en
hekken, valgevaar, afmetingen van arbeidsplaatsen in kantoren, kogelwerend
glas in benzinestations, trekkenwanden, zittend werk, handbediende hogedrukreinigers,
steigers en bewegende delen van arbeidsmiddelen)? Wil de regering een volledig
overzicht geven van de doelvoorschriften en normen in Arbobeleidsregels die
niet zijn opgenomen in het voorgestelde Arbobesluit en motiveren waarom dat
niet gebeurt?Deze leden vragen voor wiens rekening de kosten van de opstelling van
de arbocatalogi komen. Worden alle in de bedrijfstak voorkomende risico’s
opgenomen in de catalogi? Zijn de catalogi voor werkgevers en werknemers gratis
beschikbaar en zo neen welke prijs wordt er in rekening gebracht?De leden van de SP-fractie stellen met verbazing vast dat de regering
de normering van blootstelling aan gevaarlijke stoffen, indien er geen wettelijke
grenswaarde bestaat, overlaat aan de individuele werkgever. Wat zijn de gemiddelde
kosten voor het vaststellen van een wetenschappelijk verantwoorde gezondheidkundige
norm? Dient de werkgever ook een biologische grenswaarde op te stellen? Is
er toezicht van de arbeidsinspectie op de kwaliteit van de vaststelling van
de private grenswaarde? Wat is de rol van de Gezondheidsraad daarbij?
Welke landen laten grenswaarden opstellen door individuele werkgevers en wat
zijn de ervaringen daarmee?De leden van de fractie van ChristenUnie constateren dat sociale partners
verantwoordelijk zullen worden voor de vormgeving, de inhoud en de kenbaarheid
van de arbocatalogi. Bestaan er op dit ogenblik al arbocatalogi? Zo ja, hoe
wordt de kwaliteit hiervan beoordeeld?De arbocatalogi dienen vooral op sectoraal niveau gestalte te krijgen.
In hoeverre belemmert deze vorm van «verkokering» het delen van
opgedane kennis en inzichten, zo vragen de leden van de ChristenUnie-fractie.De vereniging van arboprofessionals wijst op het belang van voldoende
kennis op het gebied van het gewenste beschermingsniveau op de werkplek. Een
goede kennisinfrastructuur is noodzakelijk om de kwaliteit van de arbocatalogi
te kunnen waarborgen. Zij wijzen hierbij op het belang van professionals,
niet direct behorend tot de sociale partners. Op welke wijze draagt de regering
er zorg voor dat de arbocatalogi de nieuwste wetenschappelijke inzichten zullen
blijven bevatten.In de memorie van toelichting wordt diverse keren verwezen naar de stand
van de techniek/wetenschap als referentiepunt voor de arbocatalogi. Hoe breed
moet deze referentie geïnterpreteerd worden? Betreft het referentie binnen
de sector of moet er gekeken worden naar ontwikkelingen buiten de sector?De verantwoording voor de invulling van de doelvoorschriften wordt gelegd
bij de sociale partners. Ontstaat hierdoor niet het risico dat er tussen de
sociale partners op dit niveau een strijd ontstaat over de wijze van invulling?
In hoeverre roept het voorliggende wetsvoorstel een stroom van onderhandelingen
en overleggen tussen de sociale partners op?b. terugdringing regeldrukDe leden van de VVD-fractie vragen of er nog verdere mogelijkheden zijn
om de arboregelgeving nog te verminderen. Met andere woorden; in hoeverre
regelt dit wetsvoorstel nog meer dan werkelijk noodzakelijk is volgens Europese
normen. Wat is nog precies de omvang van de nationale kop?Deze leden vragen tevens hoe in andere EU-landen omgegaan wordt met arboregelgeving.
Welke landen hebben meer regelgeving? Welke landen hebben minder regelgeving?
En zijn er lessen die wij van andere landen kunnen leren? Kan de regering
bijvoorbeeld ook ingaan op de wijze België met haar arboregelgeving omgaat?De aanvullende risico-inventarisatie en -evaluatie (ari&e) vormt een
Nederlandse kop boven op de verplichtingen die voortvloeien uit de Seveso
II-richtlijn. Voor bedrijven die onder de reikwijdte van deze regeling vallen,
betekent dit in vergelijking met soortgelijke bedrijven in andere Europese
lidstaten een grote verzwaring van de administratieve lastendruk en van de
uitvoeringslast. In de eerder genoemde Industriebrief heeft de regering aangekondigd
bij de beoordeling van bestaande nationale koppen als criterium te gebruiken
dat er sprake moet zijn van een specifiek Nederlands probleem. Naar het oordeel
van VNO-NCW is er bij de ari&e-plichtige bedrijven geen sprake van een
specifiek Nederlands probleem dat het voortbestaan van deze nationale kop
rechtvaardigt. De risico’s kunnen worden beoordeeld en beheerst via
de normale risico-inventarisatie en -evaluatie en het plan van aanpak. Graag
ontvangen de leden van de VVD-fractie een reactie hierop.De leden van de SP-fractie vragen wanneer de Arbobeleidsregels worden
ingetrokken. Is dat afhankelijk van de totstandkoming van arbocatalogi? Zo
neen, hoe vindt de handhaving plaats als en zolang arbocatalogi ontbreken? De leden van de D66-fractie vragen zich af of het wetsvoorstel niet simpelweg
regelgeving verplaatst richting de arbocatalogi. Wat is nu precies de juridische
status hiervan? Zijn die catalogi straks de facto niet een bron van wetgeving,
en roept dit geen vragen op over de transparantie en het democratisch gehalte
ervan?4. Wijzigingsvoorstellen4.1 WerkingssfeerDe leden van de CDA-fractie zijn benieuwd op welke manier invulling is
gegeven aan de motie-Mastwijk c.s. (29 800 XIV, nr. 39) inzake het
sneller en gemakkelijker kunnen inschakelen van 14- en 15-jarigen bij werkzaamheden
in de agrarische sector. In de Memorie van toelichting lezen de leden van
de CDA-fractie de volgende tekst die mogelijkerwijs hiermee verband houdt: «(v)oor
kwetsbare groepen werknemers zoals zwangeren en jeugdigen gelden bijzondere
wettelijke voorzieningen (aanvullende bescherming). In het algemeen is dat
in de Nederlandse regelgeving vormgegeven conform het Europese regelniveau.
De nationale kop is zeer beperkt. Waar sprake is van nationale kop vervalt
deze in beginsel.»Naar aanleiding van deze tekst, vragen de leden van de CDA-fractie het
volgende. Kan de regering aangeven waar in Europese regelgeving is vastgelegd
dat 14- en 15-jarigen slechts in een gewas mogen werken als gedurende de voorafgaande
periode van 14 dagen geen bestrijdingsmiddelen zijn toegepast? Als zulks niet
in Europese regelgeving is geregeld, is de veronderstelling van deze leden
dan juist dat ook op dit onderdeel de «nationale kop» vervalt,
mede in het licht van de conclusie van het CTB dat er geen verschil in risico
is voor wat betreft 14- en 15-jarigen enerzijds en jongeren ouder van 16 jaar
of ouder?De leden van de CDA-fractie constateren tenslotte met genoegen dat de
regering serieus werk maakt van de motie van de leden Verburg/De Vries (29 800
XV, nr. 55) en dat het de motie-Rambocus c.s. (25 883, nr. 69)
heeft uitgevoerd door de arboregels voor vrijwilligers voor een groot deel
reeds per 15 maart 2006 buiten beschouwing te laten (Arbobesluit, maart
2006). Hetzelfde geldt voor zelfstandigen.De leden van de VVD-fractie vragen de regering uitvoeriger te motiveren
waarom zij voor groepen zoals zwangeren en jeugdigen extra eisen blijft stellen
waar het gaat om arboregelgeving. Kan zij dit afzetten tegen de positie van
andere kwetsbare groepen, zoals bijvoorbeeld ouderen en gehandicapten?In de memorie van toelichting wordt onder meer gesproken over de bescherming
van leerlingen en studenten. Deze moeten veilig leren werken met inachtneming
van de bepalingen in relevante Europese richtlijnen. De werkgever moet bezien
hoe hij jeugdigen/jongeren kan/moet beschermen, maar naar het oordeel van
VNO-NCW kan het niet de bedoeling van deze voorschriften zijn dat het jeugdigen/jongeren
onmogelijk wordt gemaakt om in praktijksituaties onder begeleiding van deskundigen
te leren omgaan met risico’s. Graag ontvangen deze leden een reactie
hierop.De leden van de SP-fractie vragen hoe een verschil in beschermingsniveau,
zoals bij vrijwilligers, gerechtvaardigd kan worden door het feit dat zij
zich zonder financiële gevolgen aan het werk kunnen ontrekken? Heeft
de werkgever minder verantwoordelijkheden omdat de vrijwilliger weg kan lopen?
Waarom wordt de verantwoordelijkheid hier volledig bij de vrijwilliger gelegd?De leden van de SP-fractie vragen of de Arbowet nog van toepassing blijft
op bezoekers van bedrijven. De leden van de D66-fractie constateren dat in de memorie van toelichting
de conclusies van de regering en aanzien van verschillende «bijzondere
groepen» werkenden worden beschreven. Deze leden vragen de regering
de werkingssfeer voor «gewone» werknemers ook nader toe te lichten.4.2 Psychosociale arbeidsrisico’sDe leden van de SP-fractie juichen het opnemen van psychosociale risico’s
toe. Zij vragen waarom er wordt volstaan met een agenda bepaling in het Arbobesluit.
Zijn er geen wetenschappelijke inzichten die zouden kunnen worden omgezet
in grenswaarden?De leden van de D66-fractie merken op dat volgens de regering de ernst
en grote mate van voorkomen van psychosociale risico’s rechtvaardigen
dat in aanvulling op Europees beleid, nationale regels voor beheersing van
deze risico’s worden gesteld. Hiertoe wordt in het Arbobesluit een doel-/agendabepaling
opgenomen, die eruit bestaat dat iedere organisatie moet onderzoeken wat en
in welke situatie de bronnen en oorzaken voor psychosociale arbeidsbelasting
zijn, met de risico-inventarisatie als uitgangspunt. Deze leden willen van
de regering weten of deze bepaling niet te vaag is.4.3 Overleg- en informatiebepalingenDe leden van de D66-fractie zeggen zich er iets bij te kunnen voorstellen
dat niet meer precies wordt voorgeschreven hoe de medezeggenschap over arbeidsomstandigheden
plaats moet vinden. Wel moet de ondernemingsraad (OR) of personeelsvertegenwoordiging
(PVT) in staat worden gesteld om medezeggenschap uit te oefenen. Daarom vinden
deze het belangrijk dat er voor een OR/PVT een juridisch aanknopingspunt is
waarop de medezeggenschap gebaseerd kan worden. Waarop kan de OR/PVT zich
straks beroepen als het medezeggenschap over de arbeidsomstandigheden wil
uitoefenen?4.4 Melding en registratie van arbeidsrisico’sDe leden van de CDA-fractie zijn het eens met de stelling van de regering
dat werknemers de veiligheid niet te licht dienen op te nemen en een grote
eigen verantwoordelijkheid dragen. Om deze verantwoordelijkheid daadwerkelijk
te kunnen uitoefenen zijn deze leden van oordeel dat de werknemer die gebruik
maakt van zijn wettelijke bevoegdheid om zich tot de Arbeidsinspectie te wenden,
omdat zijn werkgever de veiligheid of gezondheid van zijn werknemers op het
spel zet, wettelijk beschermd moet worden tegen benadeling en ontslag vanwege
die melding. Een gebrek aan bescherming kan werknemers er soms van weerhouden
om serieuze veiligheids- en gezondheidsrisico’s te melden. De leden
van de CDA-fractie zijn daarom van oordeel dat de mogelijkheid van werknemers
om te melden bij de Arbeidsinspectie zonder dat de werkgever erachter komt
wie de melding heeft gedaan, onverkort moet blijven bestaan. Graag ontvangen
zij een reactie van de regering.De leden van de CDA-fractie merken op dat de huidige wet de werkgever
verplicht om arbeidsongevallen direct te melden aan de bedrijfshulpverleners
en aan de OR, PVT of/belanghebbende werknemers. Die verplichting vervalt in
het wetsvoorstel, zo constateren deze leden. Waarom heeft de regering hiervoor
gekozen? Het lijkt deze leden niet in het belang van werknemers, maar ook
niet in het belang van de onderneming, om deze verplichting los te laten.
Deze leden geven de regering in overweging om opnieuw een bepaling in de Arbowet
op te nemen die de werkgever verplicht om ook ongevallen met grote materiële
schade zonder letsel te melden bij de Arbeidsinspectie. Ongelukken, zoals
explosies, instorting van balkons, hebben immers laten zien dat
zich situaties voordoen waarin werknemers op zeer onveilige locaties met gevaar
voor ernstig letsel moet werken.De leden van de CDA-fractie constateren met instemming dat in het wetsvoorstel
de verplichting tot melden van beroepsziekten blijft bestaan. Uit rapportages
van het Nederlands Centrum voor Beroepsziekten blijkt dat door bedrijfsartsen
onvoldoende uitvoering gegeven wordt aan de meldingsplicht. Schattingen van
werknemers die een beroepsziekte oplopen schommelen tussen de 20 000
en 30 000 per jaar, terwijl bedrijfsartsen jaarlijks slechts ongeveer
5000 beroepsziekten melden. Kennelijk is de druk op hen om vanuit commerciële
overwegingen niet te melden groot. Tot dusverre bestaat er geen sanctie op
het niet naleven van deze meldingsplicht. Van belang is echter dat naleving
van deze plicht ook daadwerkelijk plaatsvindt. Deze leden stellen daarom voor
om naleving van deze plicht niet langer te gedogen, maar hierop een sanctie
te zetten. Bijvoorbeeld in de vorm van een bestuurlijke boete. Graag ontvangen
zij een reactie van de regering.De leden van de SP-fractie vragen waarom de werknemers op achterstand
wordt gezet door de werkgever te ontheffen van zijn plicht om actief informatie
te verschaffen.Deze leden vragen tevens of de regering het instellen van een registratieplicht
voor bijna-ongevallen heeft overwogen. Acht de regering een dergelijke registratie,
die nu door veiligheidsbewuste bedrijven wordt gebruikt, een belangrijke informatiebron
voor het opsporen van gevaarlijke situaties en het voorkomen van ongevallen?De leden van de D66-fractie vinden de beschrijving van ongevallen als «manifest
geworden risico’s» merkwaardig. Enerzijds zijn er mogelijke ongevallen
die zich met een bepaalde kans (= risico) zullen voordoen, anderzijds zijn
er potentiële ongevallen waarbij onzekerheid bestaat over de kans (het
risico) dat ze zich voordoen en potentiële gevallen die niemand heeft
voorzien. Deze leden verzoeken de regering een nadere beschouwing (incl. gevolgen
voor de regelgeving) te wijden aan het onderscheid tussen mogelijke ongevallen
met vooraf kwantificeerbare risico’s en ongevallen waarover vooraf grote
onzekerheid of onwetendheid bestaat.Voortaan moet elke ziekenhuisopname ten gevolge van een arbeidsongeval
gemeld worden, zo constateren deze leden. Wat is precies de definitie van
een «ziekenhuisopname»? Hoe luiden de Europese voorschriften met
betrekking tot de registratiedrempel voor verzuim als gevolg van ongevallen?Graag ontvangen de leden van de D66-fractie een reactie op de suggestie
van de FNV om de meldingsplicht ook te laten gelden voor ongevallen met grote
materiële schade zonder letsel. Is het inderdaad niet voor de hand liggend
om een meldingsplicht te hebben voor ongevallen waarbij ernstig letsel had
kunnen ontstaan?De leden van de ChristenUnie-fractie merken op dat de regels rondom melding
en registratie van arbeidsongevallen door het voorliggende wetsvoorstel worden
versoepeld. Zoals de regering aangeeft, zijn ongevallen manifest geworden
risico’s. Ongevallen zonder lichamelijk letsel hoeven niet gemeld te
worden. Is er in deze gevallen ook geen sprake van manifest geworden risico’s?
In de ogen van deze leden kan melding, ook in gevallen waarbij geen sprake
is van lichamelijk letsel, wenselijk zijn. Wat is hierover de mening van de
regering?De wijzigingen op het gebied van het melden van ongevallen brengen overduidelijk
een verlichting van de administratieve lasten met zich mee. In de door de
regering gegeven toelichting wordt consequent gewezen naar Europese richtlijnen
er wordt echter niet ingegaan op het waarom van de aanwezigheid
van de diverse regels in de Arbowet 1998. Regels zijn gericht op het behalen
van een concreet doel, dat is de reden van het bestaan van regels. Kan de
regering nader motiveren waarom de versoepelingen rondom de melding van ongevallen –
maar ook het schrappen van het arbospreekuur – niet schadelijk zijn
voor het beperken van de risico’s op de werkvloer. Enkel een verwijzing
naar Europese richtlijnen is voor de leden van de fractie van de ChristenUnie
niet in alle gevallen afdoende. Kan de regering nader onderbouwen waarom het
ook vanuit arbo-oogpunt wenselijk is dat desbetreffende regels verdwijnen?4.5 Deskundige bijstandWat betreft het arbospreekuur vinden de leden van de CDA-fractie primair
dat de toegang voor werknemers tot dit spreekuur gewaarborgd moet zijn. Echter,
het is weinig doeltreffend wanneer de regeling van het arbospreekuur in een
zodanig keurslijf wordt gegoten dat de bedrijfsarts op vaste tijden spreekuur
houdt en dat dan blijkt dat hij op die tijden praktisch niet wordt geraadpleegd.
Met de voorgestelde wijziging wordt wat deze leden betreft dan ook meer tegemoet
gekomen aan de wens om op bedrijfsniveau maatwerkafspraken te maken en zo
de kosten te beperken.De leden van de SP-fractie vragen of de regering het aanspreken van de
preventiemedewerker gelijkwaardig acht aan het aanspreken van een bedrijfsarts.De leden van de D66-fractie vragen hoe vaak het huidige arbeidsomstandighedenspreekuur
in de praktijk wordt gebruikt? Kan een uitputtend overzicht worden gegeven
van elementen van deskundige bijstand die uitgaan boven wat in de EU verplicht
is, zo vragen deze leden.De aan het woord zijnde leden zeggen tot twee keer toe kritische schriftelijke
vragen over preventiemedewerkers te hebben gesteld. Het is dan ook verheugend
dat de werknemersgrens wordt verhoogd van 15 naar 25, zo stellen deze leden.De leden van de fractie van ChristenUnie stellen dat de invulling van
het arbeidsomstandighedenbeleid primair de verantwoordelijkheid van werkgevers
en werknemers is. Om deze verantwoordelijkheid te kunnen dragen moeten beide
partijen voldoende middelen tot hun beschikking hebben. Denk hierbij bijvoorbeeld
aan concrete doelvoorschriften en aan arbocatalogi met up-to-date informatie.
Een middel voor de werknemer om problemen aan te kaarten is het arbeidsomstandighedenspreekuur.
Het arbospreekuur is in de ogen van de regering een «nationale kop»
en wordt om deze reden geschrapt. Zegt de regering hiermee dat het arbospreekuur
in het verleden geen nut heeft gehad? Wat betreft de leden van de fractie
van de ChristenUnie heeft het arbospreekuur waarde. Het is goed dat werknemers
zonder tussenkomst van derden arbodeskundigen kunnen spreken.5. HandhavingMet betrekking tot de arbocatalogi is het voor de leden van de CDA-fractie
van belang dat de regering duidelijk aangeeft wat bedoeld wordt met «dat
de Arbeidsinspectie de arbocatalogus als referentiekader voor haar handhavingsbeleid
gebruikt». In het verlengde hiervan is het evenzeer van belang te weten
welke betekenis moet worden toegekend aan de door de Arbeidsinspectie in het
kader van haar handhavingsbeleid te ontwikkelen brochures en de verhouding
van die brochures tot de arbocatalogi.De leden van de PvdA- en de GroenLinks-fractie zijn van mening dat het
delegeren van de arboregelgeving naar sector- en/of bedrijfsniveau ook meer onduidelijkheden schept voor de handhaving. Zo vragen zowel VNO-NCW
als MKB zich af welke handhavingscriteria gelden voor bedrijven die volgende
de registers van de Kamer van Koophandel niet onder de reikwijdte van een
sectorbrochure vallen. Wanneer de doelvoorschriften concreet zouden zijn,
is hierover geen enkele onduidelijkheid te verwachten. Ook de wijze van handhaving,
welke normen of welke vormen van handhaving, blijft hierdoor onduidelijk.
Hoe kan de Arbeidsinspectie globale doelvoorschriften concreet handhaven?Wat zal het gevolg zal zijn als er geen arbocatalogi komen? Of wanneer
werkgevers geen nieuwe afspraken willen maken? Valt er een inschatting te
maken van de sectoren die nu een arboconvenant hebben en dit zullen omzetten
naar een arbocatalogus, zo vragen deze leden.De leden van de VVD-fractie vragen de regering in te gaan op de relatie
tussen de arbocatalogus van de sociale partners op sectorniveau en de sectorbrochure
van de Arbeidsinspectie. Welke van de twee prevaleert in gevallen waarin er
sprake is van uiteenlopende normen?Zij vragen de regering in te gaan op de juridische basis van de criteria
die de Arbeidsinspectie in haar handhavingsbeleid hanteert, althans voor zover
deze niet in de Arbowet, het Arbobesluit of de Arboregeling zijn vastgelegd.Deze leden vragen welke stimulans tot het nemen van eigen verantwoordelijkheid
en tot zelfwerkzaamheid van sociale partners uitgaat van de sectorbrochures.
Het risico bestaat dat in een aantal sectoren de ontwikkeling van een arbocatalogus
achterwege blijft wegens het vooruitzicht dat de Arbeidsinspectie toch haar
eigen handhavingscriteria hanteert zoals die in de desbetreffende sectorbrochure
worden vastgelegd.Welke handhavingcriteria gelden voor bedrijven die volgens de Kamer van
Koophandelregisters niet onder de reikwijdte van een sectorbrochure vallen,
zo vragen deze leden.De leden van de SP vragen wat de verhouding is tussen de doelvoorschriften
in de wet, de arbocatalogi van werkgevers en werknemers en de handhavingstaak
van de Arbeidsinspectie. Wat betekent handhaving «met private invulling
als referentiekader». Nu kan de arbeidsinspectie verwijzen naar door
de overheid vastgestelde beleidsregels. Hoe zal de arbeidsinspectie bijvoorbeeld «het
inrichten van werkplekken volgens de ergonomische beginselen» (art 5,
vierde lid, Arbobesluit) handhaven als arbocatalogi ontbreken of er middelen
in de arbocatalogus van een bedrijfstak staan die niet voldoen aan de ergonomische
beginselen. Waar haalt de arbeidsinspectie de bij de rechter benodigde «kenbare
norm» vandaan?De leden van de SP-fractie stellen vast dat de overheid de inhoud van
de arbocatalogi marginaal toetst. Waarom niet een grondige toetsing zodat
er in de branche zekerheid bestaat dat toepassing van de catalogus naleving
van de wet inhoudt? De regering acht het denkbaar dat een arbocatalogus niet
voldoet aan de wet en voorziet dat de Arbeidsinspectie de catalogus in het
geheel of ten dele niet betrekt bij de handhaving. Waar vindt in dit geval
de arbeidsinspectie de «kenbare norm». Wordt de norm dan achteraf
geconstrueerd aan de hand van de stand der techniek en wetenschap?Wanneer verwacht de regering dat de arbocatalogi gereed zijn? Wat doet
de overheid als door meningsverschil tussen de betrokken partijen of door
weigerachtigheid van een der partijen geen catalogus tot stand komt?De leden van de SP-fractie vragen wat «in redelijkheid» inhoudt
als een bedrijf duidelijk maakt dat het heeft gekozen voor de inzet van persoonlijke
beschermingsmiddelen en niet het afschermen of wegnemen van de bron heeft
toegepast zoals een ander bedrijf in de sector wel heeft gedaan? Zijn financiële
argumenten in dit verband redelijk? De leden van de D66-fractie constateren dat indien er geen arbocatalogus
is de Arbeidsinspectie een eis kan stellen tot naleving. Deze leden zien graag
beter gespecificeerd om de naleving waarvan het dan precies gaat.De aan het woord zijnde ledenverzoeken de regering nog eens expliciet
te motiveren waarom de maximale boetebedragen worden aangepast.6. Financiële gevolgen (incl. administratieve
lasten)De leden van de SP-fractie vragen om de vermindering van de kosten voor
administratieve lasten met ruim € 56 miljoen door het achterwege
laten van jaarlijkse schriftelijke rapportage te onderbouwen.De leden van de D66-fractie merken op dat onder het nieuwe arboregime
de administratieve lasten met ruim € 89 miljoen dalen. Deze juichen
dat toe, maar vragen zich wel af hoe de op blz. 20 van de memorie van toelichting
genoemde € 89 miljoen zich verhoudt tot de € 63 miljoen
op blz. 4. Gaat het om € 63 miljoen als gevolg van de Arbowet en € 26
miljoen als gevolg van lagere regelgeving?De leden van de D66-fractie zien verder graag nog drie zaken nader toegelicht:• kan de achtergrond met betrekking de introductie van een rechtsgrondslag
voor het heffen van retributies bij certificerende instellingen als vergoeding
voor de kosten van het aanwijzingsonderzoek uitgebreider uiteengezet worden?• wat is het effect van de nieuwe regelgeving op de uitgaven aan
de Arbeidsinspectie?• kan de daling van de administratieve lasten met € 315
miljoen (ruim 27%) op arboterrein gedurende deze kabinetsperiode op
hoofdlijnen gespecificeerd worden?7. Flankerend beleidDe leden van de VVD-fractie missen een uitgebreide toelichting van de
regering omtrent de voorlichtingsaspecten van het wetsvoorstel. Kan worden
uiteengezet hoe werkgevers en werknemers op de hoogte worden gebracht van
de implicaties van onderhavig voorstel? Kan de regering daarbij tevens ingaan
op signalen die deze leden ontvangen dat bedrijven niet klaar zouden zijn
voor de gevolgen van invoering van het wetsvoorstel?8. OvergangsregelingenDe leden van de VVD-fractie constateren dat de regering overweegt om de
arbobeleidsregels nog enige tijd van kracht te laten blijven en tot een gefaseerde
intrekking te besluiten, afhankelijk van de vorderingen die worden gemaakt
met de ontwikkeling van arbocatalogi. Hoewel een dergelijke redenering op
zich begrijpelijk is, waarschuwt VNO-NCW er toch voor dat een dergelijk beleid
ook contraproductief kan zijn. Voor werkgevers kan dit een reden zijn om terughoudend
te zijn bij het maken van afspraken in het kader van een arbocatalogus, omdat
het weinig aantrekkelijk om naast de nog steeds van kracht zijnde arbobeleidsregels
en de (nog te ontwikkelen) sectorbrochures van de Arbeidsinspectie een derde «regel-laag»
te creëren die tot een onbedoelde aanscherping van het handhavingsbeleid
van de Arbeidsinspectie kan leiden. Voor werknemers kan het een reden zijn
om geen vrijwillige afspraken te maken die in de plaats kunnen komen van de
schijnzekerheid van bestaande beleidsregels. Graag ontvangen deze leden een
reactie van de regering. De leden van de SP-fractie vragen of de arbobeleidsregels ook over drie
jaar worden ingetrokken als er voor een bepaalde sector geen arbocatalogus
voorhanden is.De leden van de D66-fractie vragen of de overgangstermijn van zes maanden
in verband met de totstandkoming van arbocatalogi voldoende is. 9. Concept-ArbobesluitDe leden van de CDA-fractie merken op dat in het concept-Arbobesluit bepaald
niet altijd de beoogde gewenste concrete en heldere doelvoorschriften staan.
Sommige doelvoorschriften zijn zo globaal en daardoor vaag opgesteld, dat
het risico bestaat dat de arbeidsverhoudingen onder druk komen te staan en
er eindeloos veel overleg en bureaucratie zal plaatsvinden. Zo’n voorbeeld
van een vaag doelvoorschrift is artikel 5, tweede lid: «de arbeid wordt
zodanig georganiseerd, de arbeidsplaats zodanig ingericht, een zodanige productie-
en werkmethode wordt toegepast of zodanige hulpmiddelen en persoonlijke beschermingsmiddelen
worden gebruikt, dat de fysieke belasting geen gevaren met zich kan brengen
voor de veiligheid en de gezondheid van de werknemer». Deze leden vragen
de regering deze vage doelvoorschriften te schrappen en te vervangen door
heldere en concrete doelvoorschriften.De leden van de VVD-fractie merken op dat de SER heeft geadviseerd om
voor genotoxisch-carcinogene stoffen de huidige grenswaardenstelling te blijven
hanteren, inclusief het uitvoeren van een haalbaarheidstoets. Dit betekent
voor deze categorie stoffen een streefniveau van 10–6 en
een verbodsniveau van 10–4. VNO-NCW sluit zich hierbij aan.
Nu in het voorstel tot wijziging van het Arbobesluit uitsluitend met de streefwaarde
van 10–6 wordt gewerkt, betekent dit in de praktijk dat bedrijven
worden geconfronteerd met een grenswaarde die vaak meer dan een factor 500
strenger is dan elders in de wereld gebruikelijk is. De consequentie hiervan
is dat veel bedrijven hun bedrijfsprocessen zullen moeten herontwerpen of –
in gevallen waarin dat technisch niet mogelijk of economisch niet haalbaar
is – dat bepaalde economische activiteiten moeten worden beëindigd.
Naar verwachting leidt dit tot een groot verlies aan economische activiteit
en werkgelegenheid. Kan de regering haar visie geven op dit door VNO-NCW gesignaleerde
gevaar?De leden van de D66-fractie constateren dat artikel 4.13, onderdeel a,
komt te vervallen, waardoor de registratie van de identiteit van stoffen niet
meer aan de hand van specifieke criteria hoeft te worden verricht. Deze leden
vragen of de klacht juist is dat nu onduidelijk wordt wat er precies geregistreerd
moet worden.De leden van de ChristenUnie-fractie merken op dat in het concept-Arbobesluit
18 onderwerpen worden genoemd waarbij concrete doelvoorschriften zijn opgenomen.
Welke van deze doelvoorschriften zijn nieuw ten opzichte van de huidige regelgeving? ARTIKELGEWIJSArtikel I, onderdeel AArtikel 1, derde lid, onderdeel eMet de FNV menen de leden van fracties van PvdA en GroenLinks dat van
dezelfde definitie van seksuele intimidatie in zowel de Wet gelijke behandeling
van mannen en vrouwen, in het Burgerlijk Wetboek als in de Arbowet zal worden
uitgegaan. De definitie van seksuele intimidatie zou in de Arbowet zelf moet
worden opgenomen en niet slechts in de memorie van toelichting.Artikel 1, derde lid, onderdeel lPersonen werkzaam bij sportorganisaties vallen onder de definitie van
vrijwilliger, en of sprake is van vrijwilligerswerk hangt af van de vraag
of de arbeid al dan niet bij wijze van beroep wordt verricht (blz. 27). De
leden van de D66-fractie verzoeken de regering duidelijker aan te geven welke
arboregels gelden voor het personeel in loondienst van sportorganisaties.Artikel 1, onderdeel CArtikel 3, vierde lidDe leden van de PvdA- en GroenLinks-fractie merken op dat het vierde lid
van artikel 3 wordt geschrapt omdat het begrip «welzijn» in relatie
tot de arbeidsomstandigheden geen wettelijke verankering behoefte omdat het
begrip gezondheid in de context van de arbeidsomstandigheden een dynamisch
begrip is, waarvan de interpretatie meegaat in de tijd. Het begrip gezondheid
heeft, aldus de regering, voor zover het ziet op aspecten van welbevinden
relevantie voor de toepassing van de wet, waar dat welbevinden direct te relateren
is aan gevaarssituaties.Deze nogal cryptische opmerking lijkt op een halfbakken poging om gevolg
te geven aan het advies van de Stichting van de Arbeid om in de memorie van
toelichting de definitie van het begrip gezondheid van de Wereld Gezondheids
Organisatie (WHO) op te nemen. Gezondheid is in die definitie «lichamelijk,
geestelijk en sociaal welbevinden»: health is a state of complete physical,
mental and social well-being, and not merely the absence of disease or infirmity.
Deze benadering is ook helemaal in lijn met de mededeling van de Europese
Commissie: «Zich aanpassen aan de veranderingen in werk en samenleving:
een nieuwe communautaire gezondheids- en veiligheidsstrategie 2002–2006»:
Het communautair beleid inzake gezondheid en veiligheid op het werk moet de
voortdurende verbetering van het lichamelijk, geestelijk en sociaal welzijn
op het werk ten doel hebben. Stress, mobbing, depressie en angststoornissen,
de risico’s in verband met alcohol-, drugs- en medicijnverslaving, moeten
specifiek worden aangepakt in het kader van een algemene benadering waarbij
ook de gezondheidszorg betrokken moet worden. De ontwikkeling van psychosociale
stoornissen en ziekten stelt ons voor nieuwe problemen en brengt de verbetering
van het welzijn op het werk in gevaar. De uiteenlopende vormen van mobbing
en geweld vormen tegenwoordig een bijzonder probleem, dat wetgeving rechtvaardigt.
Deze leden vragen of de definitie gezondheid als «lichamelijk, geestelijk
en sociaal welbevinden» aan de definities in artikel 1, derde lid, kan
worden toegevoegd. Artikel I, onderdeel FArtikel 5De leden van de fracties van de PvdA en GroenLinks zijn van mening dat,
anders dan de regering in haar toelichting lijkt te suggereren, het recht
van de OR/PVT/belanghebbende werknemers op een jaarlijkse schriftelijke rapportage
over de uitvoering van het plan van aanpak noch in de Wet op de ondernemingsraden
is geregeld, noch met een beroep op die wet is af te dwingen. Zonder de wettelijke
basis in de Arbowet zijn werknemers voor wat bedoelde rapportage betreft geheel
afhankelijk van de wil en het initiatief van de werkgever.Deze leden dringen er bij de regering op aan dit alsnog wettelijk te regelen.Artikel I, onderdeel JArtikel 9De leden van de fracties van de PvdA en GroenLinks zijn van oordeel dat
de «sterke vereenvoudiging» die de regering met de nieuwe redactie
zegt na te streven niet bevorderlijk is voor de duidelijkheid en meer is dan
een vereenvoudiging. In de huidige wet ziet het begrip «letsel»
zowel op lichamelijk als op geestelijk letsel. Onduidelijk is of de regering
met de nieuwe redactie het begrip «letsel» beperkt tot lichamelijk
letsel. Tekst en toelichting laten ruimte voor verschillende interpretaties.
De regering zal hierover duidelijkheid moeten verschaffen.De regering wekt in de toelichting op het schrappen van het tweede lid
de indruk dat de daarin opgenomen actieve verplichting voor de werkgever om
(meldingen van) arbeidsongevallen te melden aan de ondernemingsraad, personeelsvertegenwoordiging
respectievelijk belanghebbende werknemers is overgebracht naar het nieuwe
artikel 15a. Dat is echter niet het geval, zij worden in artikel 15a zelfs
niet genoemd. Deze bepaling is geschrapt. In artikel 15a is wel eenpassieve verplichting voor de werkgever opgenomen om ervoor
te zorgen dat bedrijfshulpverleners, de preventiemedewerker en kerndeskundigen
kennis kunnen nemen van eventuele ongevalsrapportages. Het onverwijld melden
van arbeidsongevallen aan de OR, PVT of belanghebbende werknemers en aan de
bedrijfshulpverleners, de preventiemedewerker en de kerndeskundigen is van
belang om eenzelfde soort ongevallen in de (nabije) toekomst te vermijden.Artikel I, onderdeel MArtikel 12De leden van de PvdA- en GroenLinks-fractie merken op dat in de toelichting
is te lezen dat het tweede lid kan worden geschrapt omdat het zenden van een
afschrift van de ri&e aan de OR, PVT of belanghebbende werknemers al in
de Wet op de Ondernemingsraden (WOR) is geregeld. In de memorie van toelichting
van de huidige Arbowet merkt de regering nog op: «Slechts enkele medezeggenschapsaspecten
rond arbeidsomstandigheden zullen in de Arbowet blijven bestaan. Zo blijven
in aanvulling op de WOR in artikel 12 van dit wetsvoorstel enige zaken geregeld
die niet vanzelfsprekend uit de WOR voortvloeien, te weten de plicht tot toezending
van de ri&e.»1Artikel I, onderdeel QArtikel 15aDe leden van de PvdA- en GroenLinks-fractie merken op dat «kennis
kunnen nemen van», zoals nu verwoord in het wetsvoorstel, een passieve
informatieverplichting is. Dat zou in de praktijk kunnen betekenen dat een
actieve houding van de werkgever verandert in een passieve houding. Immers
de wet schrijft niets meer dan dat voor. Met een passieve informatieverplichting
worden werknemers ook meer betrokken bij het arbobeleid en waarschijnlijk
ook beter en tijdig geïnformeerd. Deze leden zouden graag zien dat de
informatieverplichtingen actief wordt.De voorzitter van de commissie,SmitsDe griffier van de commissie,NavaXNoot1Samenstelling:Leden: Noorman-den Uyl (PvdA), Bakker (D66), De Vries (VVD), De Wit (SP),
Van Gent (GL), Verburg (CDA), Hamer (PvdA), Bussemaker (PvdA), Vendrik (GL),
Mosterd (CDA), Smits (PvdA), Voorzitter, Örgü (VVD), Weekers (VVD),
Rambocus (CDA), Ferrier (CDA), Ondervoorzitter, Huizinga-Heringa (CU), Varela
(LPF), Eski (CDA), Smeets (PvdA), Douma (PvdA), Stuurman (PvdA), Van Hijum
(CDA), Van Egerschot (VVD), Van der Sande (VVD), Willemse-van der Ploeg (CDA),
Vacature (algemeen) en Vacature (algemeen).Plv. leden: Depla (PvdA), Koşer Kaya (D66), Blok (VVD), Kant (SP), Özütok
(GL), Smilde (CDA), Verbeet (PvdA), Timmer (PvdA), Azough (GL), Omtzigt (CDA),
Meijer (PvdA), Nijs (VVD), Visser (VVD), Algra (CDA), Vietsch (CDA), Van der
Vlies (SGP), Hermans (LPF), Van Oerle-van der Horst (CDA), Van Dijken (PvdA),
Blom (PvdA), Kalsbeek (PvdA), Hessels (CDA), Aptroot (VVD), Griffith (VVD),
Van Dijk (CDA), Vacature (algemeen) en Van As (LPF).XNoot1Kamerstukken 25 879, nr. 3, pag. 19. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-30552-7.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl