Goedkeuring van het op 27 mei 2005 te Prüm totstandgekomen Verdrag tussen het Koninkrijk België, de Bondsrepubliek Duitsland, het Koninkrijk Spanje, de Republiek Frankrijk, het Groothertogdom Luxemburg, het Koninkrijk der Nederlanden en de Republiek Oostenrijk inzake de intensivering van de grensoverschrijdende samenwerking, in het bijzonder ter bestrijding van het terrorisme, de grensoverschrijdende criminaliteit en de illegale migratie (Trb. 2005, 197); Memorie van antwoord
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-05 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 20072008-30881, nr. C

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

21-11-2007

Eerste Kamer der Staten-Generaal

2007-2008

30881 nr. C

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamAlgemeenProcedure en parlementaire betrokkenheidOmzetting in EU-regelgevingGegevensbeschermingOverigOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Gerelateerde publicaties

Kamerstuk 30881, nr. C b1Gerelateerde publicatie

 
 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 30881Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 41 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
30 881Goedkeuring van het op 27 mei 2005 te Prüm totstandgekomen
Verdrag tussen het Koninkrijk België, de Bondsrepubliek Duitsland, het
Koninkrijk Spanje, de Republiek Frankrijk, het Groothertogdom Luxemburg, het
Koninkrijk der Nederlanden en de Republiek Oostenrijk inzake de intensivering
van de grensoverschrijdende samenwerking, in het bijzonder ter bestrijding
van het terrorisme, de grensoverschrijdende criminaliteit en de illegale migratie
(Trb. 2005, 197)CMEMORIE VAN ANTWOORDOntvangen 19 november 2007Met belangstelling hebben wij kennisgenomen van het voorlopig verslag
van de commissie Justitie en de commissie voor de JBZ-Raad ter zake van het
wetsvoorstel tot goedkeuring van het op 27 mei 2005 te Prüm totstandgekomen
Verdrag tussen het Koninkrijk België, de Bondsrepubliek Duitsland, het
Koninkrijk Spanje, de Republiek Frankrijk, het Groothertogdom Luxemburg, het
Koninkrijk der Nederlanden en de Republiek Oostenrijk inzake de intensivering
van de grensoverschrijdende samenwerking, in het bijzonder ter bestrijding
van het terrorisme, de grensoverschrijdende criminaliteit en de illegale migratie
(Trb. 2005, 197) (hierna: het verdrag).Onderstaand gaan wij in op de in het voorlopig verslag gestelde vragen.
De antwoorden zijn, bij samenhang tussen de verschillende vragen, gebundeld.AlgemeenMet genoegen constateren wij dat de leden van de verschillende fracties
met belangstelling hebben kennisgenomen van het wetsvoorstel tot goedkeuring
van het verdrag. Het verheugt ons dat de leden van de CDA-fractie met instemming
hebben kennisgenomen van het verdrag. Met deze leden zijn wij van mening dat
de aanpak van grensoverschrijdende criminaliteit, illegale migratie en terrorisme
rechtstreeks van belang is voor de burgers van de Verdragsluitende Partijen.De leden van de PvdA- en de SP-fractie constateren dat het lang heeft
geduurd voordat het wetsvoorstel tot goedkeuring van het verdrag aan het parlement
is aangeboden. Zij vragen of hier een verklaring voor is.Wij zijn ons bewust van de lange duur van de goedkeuringsprocedure. Met
deze leden zijn wij van mening dat de procedure reeds te lange tijd duurt.
De vertraging die destijds is ontstaan, was grotendeels te wijten aan capaciteitsgebrek
en de in dat verband noodzakelijke posterioritering. Wij betreuren
deze gang van zaken ten zeerste en spannen ons in om de procedure desondanks
tot een goed einde te brengen.Procedure en parlementaire betrokkenheidDe leden van de CDA-fractie zijn van mening, dat het gerechtvaardigd is
dat lidstaten afspraken maken buiten het kader van de Europese Unie (hierna:
EU) dan wel Europese Gemeenschap (hierna: EG). Deze leden vragen in dat verband
of de figuur van nauwere samenwerking, als voorzien in het Verdrag betreffende
de Europese Unie (hierna: EU-Verdrag), aanvankelijk nog is overwogen en onderzocht.
Zij vernemen voorts graag hoe de regering in algemene zin aankijkt tegen die
figuur. Ten slotte stellen de leden van de CDA-fractie de vraag of voor andere
onderwerpen in de nabije toekomst een zelfde procedure zal worden gevolgd
als in het kader van het verdrag is gebeurd. Ook de leden van de D66- en OSF-fractie
vragen zich af waarom door de verdragsluitende partijen niet is gekozen voor
nauwere samenwerking en geven daarbij aan dat zij het argument, dat deze procedure
ingewikkeld en traag is in het licht van de vormgeving van de Europese samenwerking
in het algemeen, niet overtuigend achten. Zij verzoeken de regering nader
in te gaan op haar keuze.Zoals de leden van de CDA-fractie aangeven, is het onderhavige verdrag
totstandkomen in het verband van zeven lidstaten van de EU, te weten de Benelux-Staten,
Duitsland, Oostenrijk, Frankrijk en Spanje. Daarbij moet wel worden opgemerkt
dat de onderhandelingen over het verdrag door de Benelux-Staten, Duitsland
en Oostenrijk zijn gevoerd. Frankrijk en Spanje hebben zich later, nadat de
onderhandelingen waren afgerond, aangesloten. Deze groep van zeven buurlanden
wenste zo snel mogelijk multilateraal een intensievere samenwerking in het
kader van de bestrijding van terrorisme, criminaliteit en illegale migratie
te bewerkstelligen. Met het oog daarop is gekozen voor een intergouvernementeel
instrument buiten het kader van de EU en niet voor de figuur van nauwere samenwerking.
Desalniettemin werd het initiatief uitdrukkelijk beschouwd als opmaat voor
verdergaande afspraken binnen het kader van de EU. Zoals is uiteengezet in
de nota naar aanleiding van het verslag, is uitdrukkelijk in het verdrag bepaald
dat uiterlijk drie jaar na inwerkingtreding van het verdrag een initiatief
tot omzetting ervan in het juridische raamwerk van de EU moet zijn voorbereid
(Kamerstukken II 2006/07, 30 881, nr. 6, p. 4). Nederland in
het bijzonder heeft aangedrongen op opname van deze bepaling in het verdrag.
Daarnaast voorziet het verdrag in de mogelijkheid voor alle lidstaten van
de EU om tot het verdrag toe te treden. Uitgaande van het aantal lidstaten
dat inmiddels is toegetreden moet worden vastgesteld dat op korte termijn
een ambitieus verdrag tot stand is gekomen, dat als proeftuin kon fungeren
voor verdere ontwikkelingen in het kader van de EU. Het is onwaarschijnlijk
dat de weg van nauwere samenwerking op korte termijn tot hetzelfde resultaat
zou hebben geleid.Het verdrag is tot stand gekomen volgens een procedure waarin het huidige
EU-Verdrag niet voorziet. De betrokken lidstaten meenden op deze wijze sneller
vooruitgang te kunnen boeken dan via mechanismen zoals voorzien in artikel
40 en volgende van het EU-Verdrag. De komst van een herzieningsverdrag leidt
er naar de verwachting van de regering toe dat JBZ-besluitvorming effectiever
zal worden. In het bijzonder het voornemen dat op een aantal deelterreinen
voortaan met gekwalificeerde meerderheid in plaats van met unanimiteit zal
worden besloten, draagt hier naar de verwachting van de regering aan bij.
Daarnaast zal de procedure om tot nauwere samenwerking te komen, worden versoepeld.
De kans dat de procedure zal worden herhaald die is gevolgd in het kader van
het verdrag, lijkt daarmee af te nemen. De leden van de CDA-fractie vragen van wanneer het voornemen tot omzetting
van het verdrag in het juridische raamwerk van de EU dateert.Duitsland heeft het initiatief tot incorporatie van het verdrag op ambtelijk
niveau gepresenteerd in de aanloop naar het Duitse EU-voorzitterschap in het
najaar van 2006. Tijdens de informele JBZ-Raad in Dresden in januari 2007
heeft het Duitse voorzitterschap vervolgens bij de lidstaten geïnformeerd
hoe zij stonden tegenover dat initiatief. De reacties waren dusdanig positief
dat Duitsland het eerste concrete voorstel voor een Raadsbesluit al snel presenteerde.
Wij herinneren uw Kamer eraan, dat de omzetting van het verdrag door het Duitse
EU-voorzitterschap als het belangrijkste aandachtspunt op JBZ-terrein was
aangewezen.De leden van de CDA-fractie constateren terecht dat het Europees Parlement,
in tegenstelling tot de Europese Commissie, niet is betrokken bij de totstandkoming
van het verdrag en vragen of het niet voor de hand had gelegen dat toch te
doen.De betrokkenheid van het Europees Parlement is niet gebruikelijk bij de
totstandkoming van een verdrag buiten het kader van de EU. Het betreft immers
een verdrag in de klassieke betekenis. De democratische controle vindt in
dat geval plaats door de onderscheiden nationale parlementen van de betrokken
Verdragsluitende Partijen, in het kader van de ratificatieprocedure. Daarnaast
heeft de Staten-Generaal een instemmingsrecht ten aanzien van het Koninkrijk
bindende (uitvoerings)besluiten van het Comité van ministers als bedoeld
artikel 43, eerste lid, van het verdrag. In dat verband zij verwezen naar
Kamerstukken II 2006/07, 30 881, nr. 6, p. 2 en nr. 7.
Dit mede in reactie op de vragen van de leden van de D66- en OSF-fractie met
betrekking tot het democratische gehalte van het verdrag en de vraag van de
leden van de SP-fractie naar aanleiding van het advies van de «Permanente
Commissie van deskundigen in internationaal vreemdelingen-, vluchtelingen-
en strafrecht», d.d. 19 januari 2007. Deze leden worden voorts
nog gewezen op de belangrijke versterking van de rol van het Europees Parlement,
juist op het terrein van politiële en justitiële kwesties, die is
voorzien in het Hervormingsverdrag.Evenwel kan worden gemeld, dat het Europees Parlement direct na de ondertekening
van het verdrag, in mei 2005, over de inhoud van verdrag is geïnformeerd.
Het was tevens vertegenwoordigd bij de bijeenkomst in Wenen in december 2006
waar Duitsland zijn initiatief tot omzetting van het verdrag presenteerde.Het Raadsbesluit is formeel ter advisering voorgelegd aan het Europees
Parlement. Op 7 mei 2007 heeft ter zake de hoorzitting plaatsgevonden.
Het advies van het Europees Parlement is voorts betrokken bij de besluitvorming
omtrent het Raadbesluit.De leden van de CDA-fractie constateren dat de verdragsbepalingen die
de eerste pijler betreffen voorlopig niet in het Europese recht worden geïntegreerd.
Deze leden vragen zich dienaangaande af wanneer dit duidelijk werd en of het
voornemen bestaat de mogelijkheden voor die integratie op een later moment
wel te bevorderen.Bij voornoemde consultatie van andere lidstaten door Duitsland over het
voornemen om het verdrag om te zetten in de structuur van de EU en EG bleek
al snel dat er onvoldoende draagvlak bestond voor een «één-op-één»
omzetting van de bepalingen van het verdrag die de eerste pijler betreffen.
De Verdragsluitende Partijen hebben in een vergadering van de gemeenschappelijke
werkgroep, bedoeld in artikel 43, tweede lid, van het verdrag, de wens uitgesproken
om na de omzetting van de uitvoeringsafspraken op basis van verdrag, een voorstel
te formuleren voor omzetting van de overige bepalingen van het verdrag. De
Nederlandse regering spreekt de hoop uit dat verdere incorporatie van het
verdrag spoedig ter hand zal worden genomen door het huidige en de twee toekomstige
voorzitterschappen van de EU, Slovenië en Frankrijk. Portugal,
Slovenië en Frankrijk zijn overigens inmiddels tot het verdrag toegetreden.De leden van de VVD-fractie verzoeken de regering in te gaan op de verhouding
tussen de uitvoeringsafspraken, bedoeld in artikel 44, en de beslissingen
van het comité van Ministers, bedoeld in artikel 43, eerste lid, van
het verdrag.De uitvoeringsafspraken, bedoeld in artikel 44, en de beslissingen van
het comité van Ministers, bedoeld in artikel 43, eerste lid, van het
verdrag zijn van verschillende aard en hebben elk een eigen, op zichzelf staande
betekenis. Ingevolge artikel 34, tweede lid, van het verdrag bepaalt het Comité
van Ministers of aan de voorwaarden inzake gegevensbescherming is voldaan,
en daarmee of een verdragsluitende partij op basis van het verdrag persoonsgegevens
mag verstrekken. Daarnaast beslist het Comité van Ministers over de
toepassing van het verdrag. De uitvoeringsafspraken tussen de bevoegde autoriteiten,
bedoeld in artikel 44 van het verdrag, zijn van andere orde. Deze hebben betrekking
op de administratieve, technische aspecten van het verdrag. De uitvoeringsafspraken
behelzen praktische werkafspraken; hierin zijn technische regels opgenomen
ter invulling en uitvoering van verdragsbepalingen.Omzetting in EU-regelgevingDe leden van de CDA-fractie vragen of bepaalde delen van het verdrag niet
worden omgezet en, zo ja, of er gelet op de partiële incorporatie wordt
gestreefd naar een uitbreiding van het aantal Verdragsluitende Partijen binnen
de EU. Voorts vernemen deze leden graag of er zicht is op toetreding tot het
verdrag van niet-lidstaten, zoals IJsland, Noorwegen, Zwitserland en Liechtenstein.De Verdragsluitende Partijen streven naar een brede toepassing van de
bepalingen zoals opgenomen in het verdrag. Dat is altijd het uitgangspunt
geweest; het verdrag is vanaf het begin als opmaat beschouwd voor Europese
regelgeving op de desbetreffende terreinen. Dat uitgangspunt is onder andere
tot uitdrukking gebracht in artikel 51 van het verdrag, dat voorziet in de
mogelijkheid voor lidstaten van de EU om tot het verdrag toe te treden. Nu
vooralsnog sprake is van een gedeeltelijke incorporatie van het verdrag in
het juridische raamwerk van de EU, ligt het in de rede dat lidstaten gebruikmaken
van deze mogelijkheid. Het Raadsbesluit doet niets af aan de functie van de
desbetreffende bepalingen van het verdrag. Wat betreft de toetreding van genoemde
niet-lidstaten, moet worden opgemerkt dat het in eerste instantie aan deze
staten is om hun onderscheidenlijke wens tot toetreding tot het verdrag kenbaar
te maken. Tot op heden is daarvan geen sprake. De regering zal een dergelijk
toetredingsverzoek verwelkomen, maar acht het niet opportuun hierop thans
vooruit te lopen.Deze leden geven voorts eraan te hechten dat op belangrijke terreinen
als criminaliteits- en terrorismebestrijding voortgang wordt geboekt in grensoverschrijdende
samenwerking door middel van bilaterale of multilaterale verdragen, al dan
niet vooruitlopend op regelgeving in het verband van de EU. Zij maken daarbij
de kanttekening dat er al met al sprake is van een complexe situatie op de
terreinen die het verdrag beslaat, en vragen waarom niet is gekozen voor vervanging
van eerdere verdragen. Daarnaast stellen de leden van de CDA-fractie de vraag
hoe de regering de toekomst ziet van die verdragen.Het verdrag bouwt voort op het 8 juni 2004 te Luxemburg totstandgekomen
Verdrag tussen het Koninkrijk der Nederlanden, het Koninkrijk België
en het Groothertogdom Luxemburg inzake grensoverschrijdend politieel optreden
(Trb. 2005, 35) (hierna: Benelux-verdrag inzake grensoverschrijdend politieel
optreden) en het op 2 maart 2005 te Enschede totstandgekomen
Verdrag tussen het Koninkrijk der Nederlanden en de Bondsrepubliek Duitsland
inzake de grensoverschrijdende politiële samenwerking en de samenwerking
in strafrechtelijke aangelegenheden (Trb. 2005, 86) (hierna: Verdrag van Enschede).
De bepalingen van het verdrag op het gebied van de politiesamenwerking zijn
ontleend aan soortgelijke bepalingen in beide verdragen. Het verdrag vervangt
het Benelux-verdrag inzake grensoverschrijdend politieel optreden en het Verdrag
van Enschede evenwel niet. Deze verdragen blijven van toepassing. Gelet op
de regelingen waarin deze verdragen voorzien, hebben zij zelfstandige betekenis
voor de onderscheiden Verdragsluitende Partijen.Op de vraag van de leden van de CDA-fractie of de uitvoeringsinstanties
nog het overzicht over de materie kunnen behouden kan als volgt worden geantwoord.
In het kader van de totstandkoming van het verdrag heeft nauw overleg plaatsgevonden
met de Nederlandse uitvoeringsinstanties. In het kader van de uitvoering van
het verdrag wordt, zoals in het kader van de uitvoering van het Benelux-verdrag
inzake grensoverschrijdend politieel optreden en het Verdrag van Enschede
het geval was, voorzien in een specifiek op het verdrag toegesneden opleidingsprogramma
in de vorm van een e-learning module die via het zogenoemde Politie Kennis
Net aan de politieambtenaren zal worden aangeboden. In dat programma zal onder
meer uitvoerig worden ingegaan op de verhouding tussen de verschillende verdragen.
Voornemen is, daarnaast, een helpdeskfunctie in te richten bij de Politieacademie
om vragen die in de politiepraktijk rijzen over de verdragen of andere relevante
Europese regelgeving, op een toegankelijke wijze en uniform te kunnen beantwoorden.De leden van de fracties van D66 en OSF geven aan dat met het verdrag
en de gedeeltelijke omzetting ervan in de structuur van de EU, een situatie
ontstaat waarin op het terrein van politiële en justitiële samenwerking
in Europa een versnipperd, minder doorzichtig en, naar zij verwachten, minder
effectief systeem van internationale rechtsregels operationeel wordt, en vragen
zich in dat verband af of sprake is van een aantrekkelijke ontwikkeling. Zij
vernemen graag waarom de regering desondanks voor deze weg heeft gekozen.
De vraag van de leden van de SP-fractie sluit hierbij aan. Deze leden vragen
zich af of de gevolgde route, achteraf bezien, de meest effectieve was.De regering is er tezamen met de andere Verdragsluitende Partijen van
overtuigd dat een andere weg niet tot hetzelfde resultaat zou hebben geleid.
Vastgesteld moet worden dat op relatief korte termijn een omvangrijk en vooruitstrevend
multilateraal verdrag tot stand is gekomen dat tegemoetkomt aan de noden van
de praktijk op het gebied van grensoverschrijdende samenwerking en daarnaast
een breed gedragen aanzet is voor Europese regelgeving op terreinen zoals
gegevensuitwisseling waarmee invulling wordt gegeven aan het beschikbaarheidsbeginsel
zoals geformuleerd in het Haags Programma. Wij zijn ons ervan bewust dat een
aantal bepalingen van het verdrag vooralsnog niet wordt omgezet in het juridische
raamwerk van de EU en de EG. Alvorens ons achter deze keuze te scharen, hebben
wij ons ervan vergewist dat deze ontwikkeling niet leidt tot complexe situaties
en onoverkomelijke problemen voor de uitvoering. De gemeenschappelijke werkgroep,
bedoeld in artikel 43, tweede lid, van het verdrag, die de implementatie van
het verdrag begeleidt, zal toezien op de coherentie. Op nationaal niveau wordt,
daarnaast, door de zogenoemde werkgroep politieverdragen waarin de verantwoordelijke
ministeries, politie, Politieacademie, Koninklijke marechaussee en Openbaar
Ministerie zijn vertegenwoordigd, vinger aan de pols gehouden (Kamerstukken
II 2006/07, 30 881, nr. 6, p. 5). In antwoord op de vraag van de leden van de fractie van de SP welke de
belangrijkste verschillen zijn tussen het verdrag en het ontwerp voor een
Besluit van de Raad van de Europese Unie inzake de intensivering van de grensoverschrijdende
samenwerking, in het bijzonder ter bestrijding van terrorisme en grensoverschrijdende
criminaliteit (11896/07, CRIMORG 127, ENFOPOL 137) (hierna: het Raadsbesluit)
dat ziet op de omzetting van het verdrag in de structuur van de EU, kan worden
gemeld dat geen sprake is van inhoudelijke verschillen tussen het Raadsbesluit
en de delen van het verdrag die met dat besluit worden omgezet. De tekstuele
verschillen betreffen hoofdzakelijk verduidelijkingen en aanpassingen aan
de verdragsrechtelijke terminologie aan de terminologie zoals gehanteerd in
de EU. Het Raadsbesluit voorziet alleen in de omzetting van de kernelementen
van het verdrag in EU-regelgeving. Het concentreert zich op de uitwisseling
van informatie aangaande DNA, vingerafdrukken en kentekens, en het daarbij
behorende regime van gegevensbescherming. Daarnaast zijn ook enkele bepalingen
inzake grensoverschrijdende politiesamenwerking uit het verdrag opgenomen.
Gelet op de duidelijke selectie van bepalingen – derde pijler en niet
Schengengerelateerd – acht de regering de kans dat er onduidelijkheden
ontstaan gering.Ten aanzien van de omzetting van het verdrag in het juridische raamwerk
van de EU vragen deze leden, ten slotte, op welke termijn de invoering van
de voorgestelde EU-regelgeving is voorzien.De inwerkingtreding van het Raadsbesluit is op korte termijn voorzien.
Daartoe dient nog wel een aantal parlementaire voorbehouden, waaronder dat
van Nederland, te worden opgeheven. Op grond van artikel 36, eerste lid, van
het Raadsbesluit dienen de lidstaten uiterlijk binnen een jaar na inwerkingtreding
de noodzakelijke maatregelen ter uitvoering van het Raadsbesluit te treffen.
Voor de bepalingen van hoofdstuk 2 van het Raadsbesluit («Online toegang
en vervolgonderzoeken») geldt een implementatietermijn van drie jaar.GegevensbeschermingDe leden van de CDA-fractie vragen of het juist is dat de aard van de
achterliggende gegevens die de Verdragsluitende Partijen in de DNA- en vingerafdrukkendatabanken
bewaren niet overheen hoeft te komen. In dat verband vragen zij of gemeenschappelijke
minimumstandaarden van toepassing zijn, ook wat betreft de bewaartermijnen.Zoals in de nota naar aanleiding van het verslag naar aanleiding van een
vraag van de leden van de Christen Unie is opgemerkt, worden de nationale
DNA-databestanden door de Verdragsluitende Partijen zelf ingericht en beheerd.
Het verdrag harmoniseert de inrichting van de DNA-databanken niet, die blijft
nationaal bepaald. Voorts is er eensgezindheid over het feit dat de verwerking
van de DNA-profielen overeenkomstig het nationale recht geschiedt. Hiervoor
wordt verwezen naar artikel 2, eerste lid, van het verdrag. Elke Verdragsluitende
Partij heeft daardoor de vrijheid te bepalen welke DNA-profielen in het nationale
DNA-databestand worden opgeslagen. Indien de DNA-profielen eenmaal zijn opgenomen,
bestaat op grond van artikel 2, eerste lid, van het verdrag de verplichting
deze DNA-profielen beschikbaar te stellen voor rechtstreekse, on-line vergelijking
ten behoeve van de andere Verdragsluitende Partijen. Daarbij worden alleen
DNA-profielen vergeleken die aan bepaalde minimumstandaarden voldoen («inclusion
rules»). Indien er voldoende overeenkomsten bestaan tussen het door
forensisch onderzoek verkregen DNA-profiel van een spoor en het in een DNA-databank
van een andere Verdragsluitende Partij opgenomen DNA-profiel van een persoon,
is sprake van een hit en kunnen door middel van een klassiek rechtshulpverzoek
de achterliggende zaak- en persoonsgegevens worden uitgewisseld.
Voor de vingerafdrukken geldt ingevolge het verdrag een soortgelijke regeling
als in het verdrag voor de DNA-profielen is vastgelegd. Het is dus niet zo
dat achterliggende gegevens rechtstreeks met elkaar worden vergeleken. De
bewaartermijnen voor de DNA-profielen zijn eveneens nationaal bepaald. Deze
moeten voldoen aan de geldende internationale bepalingen over gegevensbescherming
zoals vastgesteld door de Raad van Europa en de aanvullende bepalingen als
vastgesteld in het kader van de derde pijler van de EU. Op grond van het Besluit
DNA-onderzoek in strafzaken gelden in Nederland, afhankelijk van het soort
DNA-profielen en de aard van het delict, verschillende bewaartermijnen, variërend
van 12 tot 80 jaar. Voor de gegevens die op basis van de rechtstreekse, on-line
vergelijking van een andere Verdragsluitende Partij worden verkregen gelden
op basis van het verdrag specifieke bewaartermijnen. Daarop wordt hieronder,
naar aanleiding van een vraag van de leden van de VVD-fractie, nader ingegaan.De leden van de CDA-fractie hebben gevraagd welke consequenties de omzetting
van de bepalingen inzake gegevensbescherming van het verdrag in EU-recht heeft
voor het ontwerp van een kaderbesluit inzake het beschikbaarheidsbeginsel.
Zij hebben tevens gevraagd of met de onderscheiden initiatieven en geldende
regimes inzake gegevensuitwisseling en -bescherming het totaal van regels
op dit gebied niet nodeloos complex wordt.Het voorstel voor een kaderbesluit betreffende de uitwisseling van informatie
volgens het beschikbaarheidsbeginsel (COM (2005) 490) richt zich op zes categorieën
van gegevens (DNA-profielen, vinderafdrukken, ballistische informatie, kentekengegevens,
telefoonnummers en andere communicatiegegevens en identificatiegegevens uit
registers van de burgerlijke stand). Kern van het voorstel is dat aan de bevoegde
organisaties van de andere lidstaten en Europol rechtstreeks en langs geautomatiseerde
weg toegang wordt gegeven tot de in elektronische databanken opgeslagen informatie,
indien hun overeenkomstige bevoegde instanties op nationaal niveau daartoe
online toegang hebben. De onderhandelingen over dit ontwerp-kaderbesluit zijn
destijds aangevangen door middel van de instelling van een expertgroep inzake
de DNA-gegevens, die aan dit onderdeel nadere invulling zou moeten geven.
Inmiddels hebben de lidstaten, op initiatief van het voormalige Duitse Voorzitterschap,
ingestemd met de omzetting van de zogenoemde niet Schengengerelateerde bepalingen
op het gebied van de derde pijler van het verdrag in EU-regelgeving. In de
JBZ-Raad van 12 en 13 juni jongstleden hebben de lidstaten een politiek
akkoord bereikt over de omzetting van het verdrag in een Raadsbesluit onder
de derde pijler van de EU. Hiermee wordt uitvoering gegeven aan de doelstelling
van het Haags Programma om vanaf 1 januari 2008 de informatie-uitwisseling
in de EU te baseren op het beschikbaarheidsbeginsel, in ieder geval wat betreft
de DNA-gegevens, vingerafdrukken en kentekens. Het lijkt thans dan ook niet
waarschijnlijk dat de onderhandelingen over het eerdere voorstel van de Europese
Commissie voor een kaderbesluit op dit gebied, op basis van dat voorstel worden
voortgezet. Een belangrijk voordeel van de omzetting van het verdrag in EU-regelgeving
is dat het regime inzake gegevensuitwisseling en -bescherming gaat gelden
voor de EU in zijn geheel. Hiermee wordt voorkomen dat er binnen de EU meerdere
regimes naast elkaar ontstaan. In dit verband kan worden gewezen op het ontwerp-kaderbesluit
inzake de bescherming van persoonsgegevens die worden verwerkt in het kader
van de politiële en justitiële samenwerking in strafzaken (dataprotectie),
waarover thans in Brussel wordt onderhandeld. Dit ontwerp-kaderbesluit bevat
regels op het gebied van de bescherming van de persoonsgegevens die tussen
de lidstaten worden uitgewisseld ten behoeve van het voorkomen, opsporen,
ontdekken en vervolgen van strafbare feiten en het tenuitvoerleggen van straffen.
Dit betreft algemene regels over de rechtmatigheid van de verwerking
van persoonsgegevens die met andere lidstaten worden uitgewisseld (doelbinding,
bewaartermijnen, kwaliteit van de gegevens), bepalingen over de rechtsbescherming
(recht op kennisneming), de beveiliging van de gegevens en de uitoefening
van het toezicht. Anders dan het verdrag bevat het ontwerp-kaderbesluit dataprotectie
echter geen specifieke regels over de rechtstreekse geautomatiseerde bevraging
van bepaalde categorieën van gegevens langs geautomatiseerde weg (on
line). Op dit punt biedt het verdrag, evenals de omzetting daarvan in het
Raadsbesluit, een aanvullende regeling.De leden van de VVD-fractie wijzen op de capaciteitsproblemen van het
College bescherming persoonsgegevens (Cbp) en menen dat de bescherming van
de betrokkene daarmee onder druk komt te staan. De leden van deze fractie
hebben gevraagd hoe voor voldoende rechtsbescherming zal worden gezorgd.In antwoord op de gestelde vraag kan in de eerste plaats worden opgemerkt
dat over dit onderwerp inmiddels door het lid Irrgang van de fractie van de
SP van de Tweede Kamer schriftelijke vragen zijn gesteld. Kortheidshalve zij
verwezen naar de beantwoording van die vragen (Kamerstukken II 2005/06, Aanhangsel,
p. 4451–4452). Verder is het van belang vast te stellen dat de rechtsbescherming
voor de betrokkene niet uitsluitend afhankelijk is van een individueel klachtrecht
bij het Cbp. De betrokkene heeft daarnaast – ingeval hij meent dat zijn
rechten op het gebied van de bescherming van persoonsgegevens zijn geschonden –
de mogelijkheid zich met een klacht tot een onafhankelijke rechter te wenden.
Ten slotte moet worden opgemerkt dat de door het Cbp gemelde capaciteitsproblemen,
die van tijdelijke aard zijn, geen verband houden met de algemene toezichthoudende
taken van dit orgaan. Dit betekent dat de uitvoering van deze taken door het
Cbp, bijvoorbeeld tot uitdrukking komend in de steekproefsgewijze toetsing
van de verstrekking of ontvangst van persoonsgegevens op grond van artikel
30, vijfde lid, van het verdrag, niet in het geding is.De leden van de VVD-fractie verzoeken de regering inzichtelijk te maken
op welke wijze de bescherming van gegevens is uitgewerkt in de zogenoemde «Administrative
and Technical Implementation Agreement» (hierna: ATIA) behorend bij
het verdrag. In dat verband vragen deze leden in hoeverre de uitvoeringsafspraken
openbaar worden gemaakt en op welke wijze wordt toegezien op de naleving ervan.
Zij vragen zich ten slotte af of daar afspraken over worden gemaakt.De ATIA bevat bepalingen aangaande de administratieve en technische implementatie
van het verdrag, waaronder nadere specificaties voor de opslag van de DNA-profielen.
Deze uitvoeringsafspraak bevat nadere specificaties ten aanzien van de rechtstreekse
raadpleging van de DNA-profielen. Daarbij is verstrekking van persoonsgegevens
niet aan de orde. De verwerking van persoonsgegevens rond DNA-profielen wordt
geregeld door het nationale recht van de Verdragsluitende Partijen. Voor Nederland
is dat geregeld in het Besluit DNA-onderzoek in strafzaken. In dat opzicht
is er geen onderscheid met de DNA-gegevens die strikt op nationaal niveau
worden verwerkt. Op grond van artikel 14 van het Besluit DNA-onderzoek in
strafzaken is de minister van Justitie verantwoordelijk voor het beheer van
de DNA-databank. Naar aanleiding van het verzoek van de leden van de VVD-fractie
is de ATIA bijgevoegd1.In onderdeel 17 van de ATIA is neergelegd dat de technische toepassing
van het verdrag en daarmee de toepassing van de ATIA zal worden geëvalueerd
door de gemeenschappelijke werkgroep, bedoeld in artikel 43, tweede lid, van
het verdrag. De geautomatiseerde bevraging en vergelijking van de DNA-profielen
en de dactyloscopische gegevens worden in beginsel binnen zes maanden na het
begin van de implementatieactiviteiten geëvalueerd. Voor kentekengegevens
geldt een termijn van drie maanden. Daarnaast zullen de toezichthoudende
autoriteiten, bedoeld in artikel 39, vijfde lid, van het verdrag, steekproefsgewijs
controles uitoefenen (onderdeel 17.3 van de ATIA).De leden van de VVD-fractie constateren dat de informatie-uitwisseling
onder meer DNA-gegevens en vingerafdrukken betreft en stellen vast dat dit
bijzondere gegevens zijn als bedoeld in de Wet bescherming persoonsgegevens,
en dat dergelijke gegevens sterker dienen te worden beveiligd dat gewone persoonsgegevens.
Deze leden verzoeken de regering te bevestigen dat aan dit hogere beveiligingsniveau
serieuze invulling wordt gegeven en dat over de wijze waarop dit gebeurt,
zal worden gerapporteerd. Zoals hiervoor reeds is opgemerkt, worden in het
kader van de rechtstreekse, on-line bevraging van de DNA-gegevens en de vingerafdrukken
geen persoonsgegevens uitgewisseld. De achterliggende gegevens, waaronder
persoonsgegevens, kunnen worden verstrekt op basis van een rechtshulpverzoek.
Deze gegevens worden beschermd door het regime van respectievelijk de Wet
Justitiële en Strafvorderlijke Gegevens en de Wet politieregisters. Deze
wetten bevatten de nodige normen teneinde te waarborgen dat de gegevens afdoende
worden beveiligd tegen verlies of onrechtmatige verwerking. De beveiliging
van politiegegevens dient te voldoen aan de eisen die zijn neergelegd in de
Regeling informatiebeveiliging politie (regeling van 17 maart 1997, Stcrt.
60) en het ter uitvoering daarvan uitgewerkte stelsel van informatiebeveiliging.In antwoord op de vraag van de leden van de VVD-fractie of gebruik zal
worden gemaakt van zogenoemde «Privacy Enhancing Technology» kan
worden gemeld dat bij de online gegevensuitwisseling op basis van het verdrag,
tussen de Verdragsluitende Partijen gebruik wordt gemaakt van een vorm van
deze technologie, namelijk encryptie.De leden van de VVD-fractie vragen of sprake is van een termijn waarbinnen
gegevens maximaal mogen worden bewaard. Zij vragen voorts naar de maximale
bewaartermijn van persoonsgegevens, met name de bijzondere gegevens.De gegevens die in het kader van de geautomatiseerde gegevensvergelijking
worden verkregen, worden na afloop van de gegevensvergelijking onverwijld
gewist, behoudens wanneer de gegevens verwerkt moeten worden ten behoeve van
het opstellen en indienen van een rechtshulpverzoek (artikel 35, tweede lid,
van het verdrag). Dit betreft zogenaamde linkgegevens, die niet rechtstreeks
op personen herleidbaar zijn. Daarnaast worden deze gegevens vastgelegd (geprotocolleerd)
ten behoeve van het toezicht op de naleving van de regels op het gebied van
de gegevensbescherming. De geprotocolleerde gegevens worden gedurende twee
jaar bewaard en daarna onverwijld gewist (artikel 39, vierde lid, van het
verdrag). De persoonsgegevens, die naar aanleiding van een rechtshulpverzoek
worden verstrekt, kunnen slechts worden verwerkt voor het doel waarvoor zij
zijn verstrekt. De gegevens worden vernietigd zodra deze niet meer nodig zijn
voor het doel waarvoor ze zijn verstrekt, dan wel na afloop van een maximumperiode
op grond van het recht van de vestrekkende lidstaat, in die gevallen waarin
de verstrekkende instantie de ontvangende instantie over een dergelijke maximumperiode
heeft geïnformeerd (artikel 37, derde lid, van het verdrag).De leden van de SP-fractie hebben erop gewezen dat een van de problemen
die worden gesignaleerd met het verdrag, het ontbreken is van voldoende standaarden
en definities. Onduidelijk is bijvoorbeeld wanneer DNA en vingerafdrukken
mogen worden afgenomen, wanneer en hoelang gegevens mogen worden bewaard,
wat er wordt verstaan onder het voorkomen van misdrijven en welke privacywaarborgen
er precies gelden. Verder hebben de leden van deze fractie gevraagd welke
waarborgen er gelden om te voorkomen dat informatie die door Verdragsluitende Partijen wordt uitgewisseld, vervolgens terecht komt bij een staat
die geen partij is bij het verdrag.De kritiek van de leden van de SP-fractie op het ontbreken van voldoende
duidelijke standaarden en definities wordt niet gedeeld. Het verdrag bevat
een mechanisme, op grond waarvan de opsporingsdiensten van de aangesloten
Verdragsluitende Partijen kunnen achterhalen in hoeverre informatie over personen
in wie zij geïnteresseerd zijn, bij de opsporingsdiensten van de andere
Verdragsluitende Partijen beschikbaar is. Dat is van groot belang voor de
opsporing van ernstige strafbare feiten, in het bijzonder in de grensgebieden.
Het verdrag heeft ten doel de grensoverschrijdende samenwerking op een aantal
terreinen te intensiveren, teneinde grensoverschrijdende criminaliteit, terrorisme,
en illegale immigratie effectiever te kunnen bestrijden. Daarbij hebben de
Verdragsluitende Partijen zich gericht op de verbetering van de mogelijkheden
tot uitwisseling van gegevens, die op grond van de toepassing van het nationale
recht beschikbaar zijn. Het vaststellen van gemeenschappelijke standaarden
en definities voor het afnemen van DNA en vingerafdrukken veronderstelt een
harmonisering van de strafrechtelijke bepalingen tussen de Verdragsluitende
Partijen, een ideaal dat binnen de EU slechts op zeer lange termijn te realiseren
zal zijn. Wel zijn in het verdrag gemeenschappelijke standaarden en definities
vastgesteld voor de opslag en bewaring van bepaalde categorieën van gegevens,
die niet rechtstreeks herleidbaar zijn tot personen, ten behoeve van de rechtstreeks
geautomatiseerde vergelijking van gegevens. Dit betreft DNA-profielen en dactyloscopische
gegevens (vingerafdrukken). Verder bevat het verdrag een afzonderlijk hoofdstuk
met regels inzake de bescherming van persoonsgegevens. In dit hoofdstuk worden
tevens regels gegeven over de bewaring van de gegevens, die zijn verkregen
door middel van de rechtstreekse en geautomatiseerde gegevensvergelijking.
Op de bewaartermijnen zal hieronder, bij de beantwoording van de vragen van
de leden van de fracties van D66 en OSF, nader worden ingegaan. In de nota
naar aanleiding van het verslag is, naar aanleiding van vragen van de leden
van de SP-fractie, reeds nader ingegaan op de reikwijdte van het begrip voorkomen
van misdrijven (Kamerstukken II 2006/07, 30 881, nr. 6, p. 12
en 14–15). Daarbij geldt dat de bevragende instantie de aanleiding van
de bevraging of verstrekking alsmede het kenmerk van de ambtenaar die de bevraging
heeft uitgevoerd en de ambtenaar die voor de bevraging of de verstrekking
opdracht heeft gegeven, protocolleert (artikel 39, tweede lid, van het verdrag)
zodat de rechtmatigheid van de bevraging achteraf kan worden gecontroleerd.
De verdere verwerking van de verkregen persoonsgegevens is uitsluitend toegestaan
voor de doeleinden waarvoor deze, in overeenstemming met het verdrag, zijn
verstrekt. De verdere verwerking voor andere doeleinden, zoals de verstrekking
aan derde landen, is uitsluitend mogelijk op basis van voorafgaande instemming
van de verstrekkende Verdragsluitende Partij, in overeenstemming met het nationale
recht (artikel 35, eerste lid, van het verdrag).De leden van de fracties van D66 en OSF hebben zich afgevraagd in hoeverre
de specifieke regels over de onderlinge informatie-uitwisseling en de privacybescherming
aansluiten op de thans in ontwikkeling zijnde afspraken op Europees niveau.In antwoord op deze vraag kan worden gewezen op het eerdergenoemde ontwerp-kaderbesluit
over de bescherming van persoonsgegevens die worden verwerkt in het kader
van de politiële en justitiële samenwerking in strafzaken (dataprotectie),
waarover thans in Brussel wordt onderhandeld. Zoals hierboven, in antwoord
op de vragen van de leden van de CDA-fractie, reeds is opgemerkt, beoogt het
ontwerp-kaderbesluit dataprotectie regels te geven voor de uitwisseling van
persoonsgegevens ten behoeve van het voorkomen, opsporen, ontdekken en vervolgen
van strafbare feiten en het tenuitvoerleggen van straffen. Anders dan het verdrag bevat het ontwerp-kaderbesluit dataprotectie echter geen specifieke
regels over de rechtstreekse geautomatiseerde bevraging van bepaalde categorieën
van gegevens langs geautomatiseerde weg (on line). Op dit punt biedt het verdrag
een aanvullende regeling die als een nadere uitwerking kan worden gezien van
de beginselen en regels van het ontwerp-kaderbesluit, met het oog op de uitwisseling
van persoonsgegevens ter bestrijding van het terrorisme, de grensoverschrijdende
criminaliteit en de illegale migratie.Ten slotte vragen deze leden naar het oordeel van de regering over de
door het Centre for European Policy Studies geuite twijfel over de verenigbaarheid
van het verdrag met de gecommunautariseerde bevoegdheden op het terrein van
de immigratie.De bepalingen in het verdrag die betrekking hebben op de aanpak van illegale
migratie voorzien in de mogelijkheid om op basis van de bestaande communautaire
wetgeving aanvullende multilaterale activiteiten te ontplooien en op operationeel
niveau de samenwerking bij repatriëring verder te bestendigen. De huidige
samenwerking bij het organiseren van repatriëringsvluchten is vooral
van bilaterale aard. Het verdrag legt de nadruk op structurele multilaterale
samenwerking. Het heeft daarnaast meerwaarde omdat het tevens ziet op samenwerking
in het kader van doorvoer over land, waarmee het een aanvulling vormt op richtlijn
nr. 2003/110/EG van de Raad van de Europese Unie van 25 november 2003
inzake transit bij verwijderingen (PbEU L 321) en beschikking nr. 2004/573/EG
van de Raad van de Europese Unie van 29 april 2004 inzake het organiseren
van gezamenlijke vluchten voor de verwijdering van onderdanen van derde landen
tegen wie individuele verwijderingsmaatregelen zijn genomen op het grondgebied
van twee of meer lidstaten (PbEU L 261). Beide instrumenten hebben betrekking
op samenwerking bij verwijdering door de lucht. Daarmee wordt tevens uitvoering
gegeven aan de conclusies van de Raad van de Europese Unie van 23 december
2003 inzake wederzijdse ondersteuning van lidstaten in gevallen van transit
over land. Er is kortom geen sprake van strijdigheid met Europese regelgeving.OverigDe leden van de CDA-fractie geven aan verheugd te zijn over de eerste
positieve resultaten die het verdrag heeft opgeleverd en verwijzen daarbij
naar de samenwerking tussen Duitsland en Oostenrijk. Deze leden geven te kennen
eraan te hechten dat het verdrag wordt geëvalueerd. Daarnaast achten
deze leden het van belang dat op enigerlei wijze bekendheid wordt gegeven
aan de resultaten die met de samenwerking op basis van het verdrag worden
bereikt.Met de leden van de CDA-fractie achten wij het van belang dat een evaluatie
van het verdrag plaatsvindt. Die evaluatie is vooralsnog voorzien in de eerste
helft van 2008. In oktober zal de gezamenlijk werkgroep, bedoeld in artikel
43, eerste lid, van het verdrag, hierover een definitief standpunt innemen.
Nederland heeft reeds kenbaar gemaakt een voorstander te zijn van de verdragsevaluatie.
Beide Kamers zullen worden geïnformeerd over de resultaten van die evaluatie.
Zoals uiteengezet in de nota naar aanleiding van het verslag, zal in het kader
van het reguliere voorlichtingsbeleid van de overheid bekendheid worden gegeven
aan de resultaten die voortvloeien uit de toepassing van het verdrag (Kamerstukken
II 2006/07, 30 881, nr. 6, p. 2).De leden van de SP-fractie constateren dat het verdrag betrekking heeft
op diverse onderwerpen. Zij wijzen in dat verband op het advies van de «Permanente
Commissie van deskundigen in internationaal vreemdelingen-, vluchtelingen-
en strafrecht», d.d. 19 januari 2007, om de verschillende
onderwerpen apart te regelen door aanvulling en wijziging van bestaande regelgeving.Het verdrag voorziet in een intensivering van de grensoverschrijdende
samenwerking op JBZ-terreinen die nog niet of in mindere mate in het huidige
EG- en EU-acquis zijn gerealiseerd, dat is de gemene deler. Zoals in de nota
naar aanleiding van het verslag is toegelicht, is de verscheidenheid aan onderwerpen
ingegeven door de behoeften van de praktijk (Kamerstukken II 2006/07, 30 881,
nr. 6, p. 4). Het verdrag stelt evenwel duidelijke kaders vast waarin
de doelstellingen voor elk terrein helder worden omschreven. Daar waar nodig
is aangesloten of verwezen naar bestaande regelgeving. Voor een aantal onderwerpen
was nieuwe regelgeving nodig die multilateraal versneld tot stand kon worden
gebracht.Op de vraag van de leden van de SP-fractie hoe het gemis van een geschillenregeling
en het ontbreken van een rol voor het Hof van Justitie in het verdrag, kan
worden gecompenseerd, antwoorden wij als volgt.De rechterlijke controle op de toepassing van het verdrag vindt plaats
volgens de algemene regels van rechterlijke controle op de toepassing van
verdragen zoals deze gelden in de staten die partij zijn bij dit verdrag.
Deze situatie verschilt dus niet met die van soortgelijke verdragen op andere
terreinen. In dat verband zij erop gewezen, dat deze situatie zich ook voordoet
onder het huidige EU-Verdrag. Immers niet alle lidstaten hebben de rechtsmacht
van het Hof van Justitie op het terrein van de politiële en justitiële
samenwerking erkend.De minister van Justitie,E. M. H. Hirsch BallinDe minister van Buitenlandse Zaken,M. J. M. VerhagenDe minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties,G. ter Horst XNoot1Dit stuk ligt ter inzage op de afdeling inhoudelijke ondersteuning onder
griffie nr. 139911. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-20072008-30881-C.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl