Uitvoeringswet Internationaal Strafhof; Voorstel van rijkswet
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 28098, nr. 1

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

21-11-2001

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2001-2002

28098-(R1704) nr. 1-2

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningAanhefLichaamHOOFDSTUK 1. ALGEMENE BEPALINGENArtikel 1Artikel 2Artikel 3Artikel 4Artikel 5Artikel 6Artikel 7Artikel 8Artikel 9Artikel 10HOOFDSTUK 2. OVERLEVERING VAN PERSONEN AAN HET STRAFHOF§ 1. AlgemeenArtikel 11Artikel 12§ 2. Voorlopige aanhoudingArtikel 13Artikel 14Artikel 15Artikel 16Artikel 17§ 3. AanhoudingArtikel 18Artikel 19Artikel 20§ 4. Behandeling en uitspraak door de rechtbankArtikel 21Artikel 22Artikel 23Artikel 24Artikel 25Artikel 26Artikel 27Artikel 28Artikel 29§ 5. Beslissing op het verzoek en feitelijke overleveringArtikel 30Artikel 31Artikel 32Artikel 33Artikel 34Artikel 35§ 6. Verkorte procedureArtikel 36Artikel 37Artikel 38Artikel 39Artikel 40§ 7. Overige bepalingenArtikel 41Artikel 42Artikel 43Artikel 44HOOFDSTUK 3. SAMENWERKING ALS BEDOELD IN ARTIKEL 93 VAN
HET STATUUT§ 1. AlgemeenArtikel 45Artikel 46Artikel 47Artikel 48§ 2. Optreden van de officier van justitie en de
rechter-commissarisArtikel 49Artikel 50Artikel 51Artikel 52Artikel 53Artikel 54HOOFDSTUK 4. TENUITVOERLEGGING VAN STRAFFEN§ 1. AlgemeenArtikel 55Artikel 56Artikel 57Artikel 58§ 2. Voorlopige maatregelenArtikel 59Artikel 60Artikel 61Artikel 62Artikel 63Artikel 64Artikel 65§ 3. Tenuitvoerlegging van gevangenisstraffenArtikel 66Artikel 67Artikel 68Artikel 69Artikel 70Artikel 71§ 4 Tenuitvoerlegging van overige straffen en bevelenArtikel 72Artikel 73Artikel 74Artikel 75Artikel 76Artikel 77Artikel 78Artikel 79Artikel 80Artikel 81Artikel 82Artikel 83Artikel 84HOOFDSTUK 5. BIJSTAND VAN HET GASTLANDArtikel 85Artikel 86Artikel 87Artikel 88HOOFDSTUK 6. SLOTBEPALINGENArtikel 89Artikel 90
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 28098Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 60 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
28 098 (R 1704)Uitvoering van het Statuut van het Internationaal Strafhof met betrekking
tot de samenwerking met en bijstand aan het Internationaal Strafhof en de
tenuitvoerlegging van zijn vonnissennr. 1KONINKLIJKE BOODSCHAPAan de Tweede Kamer der Staten-GeneraalAan de Staten van de Nederlandse AntillenAan de Staten van ArubaWij bieden U hiernevens ter overweging aan een voorstel van rijkswet tot
uitvoering van het Statuut van het Internationaal Strafhof met betrekking
tot de samenwerking met en bijstand aan het Internationaal Strafhof en de
tenuitvoerlegging van zijn vonnissen.De memorie van toelichting, die het wetsvoorstel vergezelt, bevat de gronden
waarop het rust.En hiermede bevelen Wij U in Godes heilige bescherming.'s-Gravenhage16 november 2001Beatrixnr. 2VOORSTEL VAN RIJKSWETWij Beatrix, bij de gratie Gods, Koningin der Nederlanden, Prinses van
Oranje-Nassau, enz. enz. enz.Allen, die deze zullen zien of horen lezen, saluut! doen te weten:Alzo Wij in overweging genomen hebben, dat het nodig is om ter uitvoering
van het Statuut van het Internationaal Strafhof voorzieningen te treffen met
betrekking tot de samenwerking met en bijstand aan het Internationaal Strafhof
en de tenuitvoerlegging van zijn vonnissen;Zo is het, dat Wij, de Raad van State van het Koninkrijk gehoord, en met
gemeen overleg der Staten-Generaal, de bepalingen van het Statuut voor het
Koninkrijk in acht genomen zijnde, hebben goedgevonden en verstaan, gelijk
Wij goedvinden en verstaan bij deze: HOOFDSTUK 1. ALGEMENE BEPALINGENArtikel 1Voor de toepassing van deze rijkswet wordt verstaan onder:a. Statuut: het op 17 juli 1998 te Rome tot stand gekomen Statuut van
Rome inzake het Internationale Strafhof (Trb. 2000, 120);b. Strafhof: het Internationale Strafhof, opgericht bij het Statuut, respectievelijk
elk van zijn organen voor de daaraan toegewezen taken;c. consultatie: overleg als bedoeld in artikel 97 van het Statuut, tussen
een staat die partij is bij het Statuut, en het Strafhof;d. samenwerking: de samenwerking, bedoeld in deel 9 van het Statuut, tussen
het Strafhof en de staten die partij zijn bij het Statuut;e. overlevering: de terbeschikkingstelling van een persoon door Nederland,
de Nederlandse Antillen of Aruba aan het Strafhof ten behoeve van een bij
het Strafhof tegen hem gericht strafrechtelijk onderzoek of de tenuitvoerlegging
van een hem door het Strafhof opgelegde gevangenisstraf;f. tenuitvoerlegging: de tenuitvoerlegging van uitspraken van het Strafhof,
bedoeld in deel 10 van het Statuut, met inbegrip van de toepassing van voorlopige
maatregelen ten behoeve van die tenuitvoerlegging;g. bijstand: de bijstand die Nederland in zijn hoedanigheid van Gastland
aan het Strafhof verleent;h. doorvoer: het begeleid vervoer over Nederlands grondgebied van personen,
afkomstig van een vreemde staat en met als bestemming het Strafhof, dan wel
afkomstig van het Strafhof en met als bestemming een vreemde staat;i. Onze Minister: Onze Minister van Justitie;j. Wetboek van Strafvordering: het Nederlandse Wetboek van Strafvordering.Artikel 21. Onverminderd de overige leden van dit artikel is deze rijkswet van
toepassing op Nederland, de Nederlandse Antillen en Aruba.2. Indien het verzoek van het Strafhof inhoudt een verzoek om een handeling,
te verrichten door de autoriteiten van de Nederlandse Antillen of Aruba, wordt
het verzoek, in afwijking van artikel 3, eerste lid, in behandeling genomen
door de Minister van Justitie van de Nederlandse Antillen onderscheidenlijk
Aruba. Deze zendt het verzoek overeenkomstig artikel 3, tweede of vierde lid,
door aan de Procureur-Generaal van de Nederlandse Antillen onderscheidenlijk
Aruba.3. In de gevallen, bedoeld in het tweede lid, zijn, in afwijking van het
bepaalde in de hoofdstukken 2, 3 en 4 van deze wet en behoudens strijd met
het Statuut, het Nederlands-Antilliaans Uitleveringsbesluit alsmede het Wetboek
van Strafvordering van de Nederlandse Antillen en van Aruba van overeenkomstige
toepassing.4. Tegen een uitspraak van de bevoegde rechter van de Nederlandse Antillen
of Aruba op of naar aanleiding van een verzoek van het Strafhof tot overlevering
of tenuitvoerlegging staat geen rechtsmiddel open.Artikel 31. Een overeenkomstig het Statuut ontvangen verzoek van het Strafhof om
samenwerking, om tenuitvoerlegging of om vervolging van een misdrijf, gericht
tegen de rechtspleging van het Strafhof, wordt door Onze Minister in behandeling
genomen. Zo het verzoek niet tot Onze Minister is gericht, wordt het door
de geadresseerde onverwijld aan hem doorgezonden. 2. Tenzij Onze Minister het verzoek zelf kan afdoen dan wel van oordeel
is dat eerst aanvullende informatie van het Strafhof is vereist, en behoudens
het derde en vierde lid, zendt hij het verzoek onverwijld door aan de officier
van justitie bij het arrondissementsparket te 's-Gravenhage.3. Indien het verzoek betrekking heeft op de tenuitvoerlegging van een
door het Strafhof opgelegde gevangenisstraf, handelt Onze Minister daarmee
overeenkomstig de artikelen 67 en 68.4. Indien het verzoek betrekking heeft op de tenuitvoerlegging van een
bevel tot het doen van herstelbetalingen als bedoeld in artikel 75 van het
Statuut, treft Onze Minister de maatregelen die naar zijn oordeel nodig zijn
voor een goede uitvoering van het bevel. Indien het bevel inhoudt een verplichting
voor de veroordeelde tot betaling van een som geld ten behoeve van een of
meer begunstigden, zendt Onze Minister het verzoek onverwijld door aan de
officier van justitie bij het arrondissementsparket te 's-Gravenhage, die
daarmee handelt overeenkomstig de artikelen 72 en 83.5. Een verzoek om bijstand wordt door Onze Minister of de door deze daartoe
aangewezen autoriteiten in behandeling genomen.6. Onze Minister licht het Strafhof regelmatig in over de voortgang van
de behandeling van de verzoeken.Artikel 4Tot de behandeling, voor zover aan de rechter opgedragen, van verzoeken
van het Strafhof om samenwerking of tenuitvoerlegging, alsmede van enig beroep,
beklag of verzet in verband daarmee, is de rechtbank te 's-Gravenhage bij
uitsluiting bevoegd.Artikel 51. Op verzoek van enige Nederlandse autoriteit, belast met de behandeling
van een strafzaak, kan Onze Minister overeenkomstig artikel 93, tiende lid,
van het Statuut, een verzoek om rechtshulp van en samenwerking met het Strafhof
aan het Strafhof richten.2. Stukken betreffende ambtshandelingen terzake van opsporing en vervolging
die de autoriteiten van het Strafhof hebben opgemaakt en naar aanleiding van
een verzoek overleggen, hebben de bewijskracht die toekomt aan stukken betreffende
overeenkomstige, door Nederlandse ambtenaren verrichte handelingen, met dien
verstande dat hun bewijskracht niet uitgaat boven die welke zij voor het Strafhof
hebben. Artikel 6Uit een politieregister als bedoeld in de Wet politieregisters kunnen,
ook zonder een daartoe strekkend verzoek, gegevens worden verstrekt aan het
Strafhof indien dit voor de goede uitvoering van de taak van het Strafhof
noodzakelijk is. De verstrekking vindt plaats door tussenkomst van het Korps
landelijke politiediensten.Artikel 71. Indien Onze Minister van oordeel is dat voor de inwilliging van een
verzoek van het Strafhof om samenwerking of tenuitvoerlegging belemmeringen
of hindernissen bestaan, consulteert deze onverwijld het Strafhof teneinde
deze belemmeringen of hindernissen weg te nemen.2. Belemmeringen of hindernissen als bedoeld in het eerste lid kunnen
in ieder geval bestaan uit:a. onvoldoende informatie voor de inwilliging van het verzoek;b. het feit dat een op verzoek van het Strafhof aan te houden persoon
ondanks uiterste inspanningen niet in Nederland wordt aangetroffen; c. het feit dat is gebleken dat een op grond van een aanhoudingsbevel
op verzoek van het Strafhof aangehouden persoon niet de in het bevel genoemde
persoon is;d. het feit dat inwilliging van het verzoek in zijn huidige vorm strijd
zou meebrengen met een reeds eerder, voorafgaande aan het verzoek, bestaande
verdragsrechtelijke verplichting jegens een andere staat;e. het feit dat inwilliging van het verzoek in zijn huidige vorm zou leiden
tot schending van het beginsel van ne bis in idem, bedoeld in artikel 20 van
het Statuut;f. het feit dat tegen de opgeëiste persoon wegens dezelfde gedragingen
een vervolging in Nederland gaande of in voorbereiding is;g. het feit dat de onmiddellijke inwilliging van het verzoek van het Strafhof
een onderzoek of vervolging in een andere zaak dan die waarop het verzoek
betrekking heeft, zou belemmeren;h. het feit dat de inwilliging van het verzoek de nationale veiligheidsbelangen
van Nederland als bedoeld in artikel 72 van het Statuut zou schaden;i. de gevallen, bedoeld in artikel 25, eerste lid.3. Indien de officier van justitie, belast met de uitvoering van een verzoek
van het Strafhof, belemmeringen of hindernissen als bedoeld in dit artikel
signaleert, stelt hij Onze Minister hiervan onverwijld in kennis.4. Onze Minister verzoekt het Strafhof om binnen een in overleg vast te
stellen redelijke termijn te reageren. Op verzoek van het Strafhof kan deze
termijn worden verlengd.5. Voor de duur van de termijn, bedoeld in het vierde lid, wordt de behandeling
van een verzoek om overlevering van een persoon dan wel om tenuitvoerlegging
van een uitspraak van het Strafhof opgeschort. De behandeling van een verzoek
om enigerlei andere vorm van samenwerking kan door Onze Minister, onderscheidenlijk
door de officier van justitie, na overleg met Onze Minister, worden opgeschort.6. Indien Onze Minister of de door deze aangewezen autoriteiten van oordeel
zijn dat een verzoek om bijstand van het Gastland niet kan worden ingewilligd,
pleegt hij onverwijld en met inachtneming van de zetelovereenkomst, bedoeld
in artikel 3, tweede lid, van het Statuut, en de daarop gebaseerde regelingen
en overeenkomsten overleg met het Strafhof teneinde de zaak op te lossen.Artikel 81. Indien en zolang het Strafhof een betwisting van de ontvankelijkheid
van een zaak of de rechtsmacht van het Strafhof ingevolge artikel 18 of 19
van het Statuut onderzoekt, wordt de behandeling van een op die zaak betrekking
hebbend verzoek om overlevering van een persoon opgeschort.2. In het geval, bedoeld in het eerste lid, kan de behandeling van een
verzoek om enigerlei andere vorm van samenwerking door Onze Minister, onderscheidenlijk
door de officier van justitie, na overleg met Onze Minister, worden opgeschort,
tenzij het Strafhof heeft bepaald dat de Aanklager kan voortgaan met het vergaren
van het bewijs ingevolge het genoemde artikel 18 of 19.Artikel 9Op betekeningen, kennisgevingen en oproepingen, gedaan krachtens deze
wet, zijn de artikelen 585 tot en met 590 van het Wetboek van Strafvordering
van overeenkomstige toepassing. Artikel 10Voor zover in deze wet niet anders is bepaald, is zij mede van toepassing
op een verzoek van het Strafhof om samenwerking of om tenuitvoerlegging terzake
van een misdrijf, gericht tegen de rechtspleging van het Strafhof, als bedoeld
in artikel 70, eerste lid, van het Statuut.HOOFDSTUK 2. OVERLEVERING VAN PERSONEN AAN HET STRAFHOF§ 1. AlgemeenArtikel 111. Op verzoek van het Strafhof en met inachtneming van de bepalingen van
dit hoofdstuk worden personen aan het Strafhof overgeleverd:a. ter vervolging en berechting terzake van strafbare feiten, tot kennisneming
waarvan het Strafhof ingevolge het Statuut bevoegd is;b. ter tenuitvoerlegging van een door het Strafhof opgelegde gevangenisstraf.2. De Uitleveringswet is niet van toepassing.Artikel 121. Overlevering wordt niet toegestaan dan onder de algemene voorwaarde
dat de opgeëiste persoon alleen met uitdrukkelijke toestemming van Onze
Minister zal worden vervolgd, gestraft of op enige andere wijze in zijn persoonlijke
vrijheid beperkt terzake van feiten die voor het tijdstip van zijn overlevering
zijn begaan en waarvoor hij niet is overgeleverd.2. Overlevering wordt niet toegestaan dan onder de algemene voorwaarde
dat de opgeëiste persoon alleen met uitdrukkelijke toestemming van Onze
Minister door het Strafhof ter beschikking zal worden gesteld aan de autoriteiten
van een derde staat terzake van feiten die voor het tijdstip van zijn overlevering
zijn begaan. De toestemming kan worden gegeven ten aanzien van strafbare feiten
waarvoor de opgeëiste persoon ook door Nederland aan de derde staat had
kunnen worden uitgeleverd.§ 2. Voorlopige aanhoudingArtikel 131. Op verzoek van het Strafhof kan een persoon voorlopig worden aangehouden.2. Iedere officier van justitie of hulpofficier is bevoegd de voorlopige
aanhouding te bevelen.3. Kan het optreden van de officier van justitie of de hulpofficier niet
worden afgewacht, dan is elke opsporingsambtenaar bevoegd de persoon aan te
houden.4. De aangehouden persoon wordt zo spoedig mogelijk voorgeleid voor de
officier van justitie bij het arrondissementsparket te 's-Gravenhage.Artikel 14Na de opgeëiste persoon, met inachtneming van de artikelen 55, tweede
lid, en 59, tweede lid, van het Statuut, te hebben gehoord, kan de officier
van justitie bevelen dat de opgeëiste persoon gedurende drie dagen, te
rekenen vanaf het tijdstip van de voorlopige aanhouding, in verzekering gesteld
zal blijven. Artikel 151. De rechter-commissaris, belast met de behandeling van strafzaken, kan
op vordering van de officier van justitie de bewaring van de opgeëiste
persoon bevelen.2. Alvorens een bevel ingevolge het eerste lid te geven hoort de rechter-commissaris
zo mogelijk de opgeëiste persoon.Artikel 161. Ambtshalve, op de vordering van de officier van justitie of op het
verzoek van de opgeëiste persoon of diens raadsman kan de rechter-commissaris
bevelen dat de vrijheidsbeneming krachtens de bepalingen van deze paragraaf
wegens dringende en uitzonderlijke omstandigheden wordt beëindigd of
voorwaardelijk wordt opgeschort of geschorst. De te stellen voorwaarden mogen
alleen strekken ter voorkoming van vlucht.2. De rechter-commissaris gaat niet over tot het bevel, bedoeld in het
eerste lid, dan nadat het Strafhof, daartoe door tussenkomst van Onze Minister
geconsulteerd, binnen een door Onze Minister te stellen termijn, aanbevelingen
ingevolge artikel 59, vijfde lid, van het Statuut heeft gegeven.3. De opschorting of schorsing eindigt van rechtswege zodra de officier
van justitie overeenkomstig artikel 32 in kennis is gesteld van de beslissing
van Onze Minister waarbij de overlevering is toegestaan.4. Op bevelen tot voorwaardelijke opschorting en schorsing, krachtens
het eerste lid gegeven, zijn de artikelen 80, eerste en derde tot en met vijfde
lid, en 81 tot en met 88, met uitzondering van artikel 86, vijfde lid, van
het Wetboek van Strafvordering van overeenkomstige toepassing.5. De rechter-commissaris kan ambtshalve, op de vordering van de officier
van justitie of op het verzoek van de opgeëiste persoon of diens raadsman
het bevel tot bewaring opheffen indien binnen zestig dagen na de dag van de
voorlopige aanhouding van het Strafhof geen verzoek tot overlevering, met
de daarbij behorende stukken, is ontvangen.Artikel 17Van elke beslissing, genomen krachtens een van de artikelen 13 tot en
met 16, geeft de officier van justitie onverwijld kennis aan Onze Minister.§ 3. AanhoudingArtikel 181. De officier van justitie die van Onze Minister het verzoek tot overlevering
heeft ontvangen, is bevoegd de aanhouding te bevelen, welk bevel in het gehele
land ten uitvoer kan worden gelegd.2. De persoon wordt na zijn aanhouding binnen vierentwintig uren voor
de officier van justitie geleid. Na de opgeëiste persoon, met inachtneming
van de artikelen 55, tweede lid, en 59, tweede lid, van het Statuut, te hebben
gehoord, kan de officier van justitie bevelen dat de opgeëiste persoon
in verzekering gesteld zal blijven tot het tijdstip waarop de rechtbank over
zijn gevangenhouding beslist.Artikel 19Wanneer de opgeëiste persoon, op de dag waarop de officier van justitie
het verzoek tot overlevering ontvangt, reeds krachtens artikel 14 in verzekering
is gesteld, kan de vrijheidsbeneming, in afwijking van artikel 15, eerste
lid, op bevel van de officier van justitie worden voortgezet tot het tijdstip
waarop de rechtbank over de gevangenhouding beslist. Artikel 201. Ambtshalve, op de vordering van de officier van justitie of op het
verzoek van de opgeëiste persoon of diens raadsman kan de rechter-commissaris
bevelen dat de vrijheidsbeneming krachtens de bepalingen van deze paragraaf
wegens dringende en uitzonderlijke omstandigheden wordt beëindigd of
voorwaardelijk wordt opgeschort of geschorst. De te stellen voorwaarden mogen
alleen strekken ter voorkoming van vlucht.2. Artikel 16, tweede tot en met vijfde lid, is van overeenkomstige toepassing.§ 4. Behandeling en uitspraak door de rechtbankArtikel 211. Nadat hij het verzoek tot overlevering heeft ontvangen, vordert de
officier van justitie zo spoedig mogelijk dat de rechtbank het verzoek in
behandeling zal nemen. Hij legt daarbij de stukken aan de rechtbank over.2. Een afschrift van de krachtens het eerste lid vereiste vordering wordt
aan de opgeëiste persoon betekend. Daarbij wordt hem mededeling gedaan
van de feiten waarvoor zijn overlevering is gevraagd, met vermelding van de
tijden en de plaatsen waarop deze zijn begaan, een en ander zoals bij het
verzoek tot overlevering omschreven, alsmede van het feit dat het een verzoek
tot overlevering aan het Strafhof betreft. De eerste en de tweede volzin gelden
eveneens in het geval dat de officier van justitie naar aanleiding van een
naderhand ontvangen verzoek zijn vordering heeft aangevuld of gewijzigd. Van
de ontvangst van aanvullende stukken, die in het dossier worden gevoegd, wordt
de opgeëiste persoon mededeling gedaan.3. Nadat de stukken aan de rechtbank zijn overgelegd, mag de kennisneming
daarvan aan de opgeëiste persoon en diens raadsman niet worden onthouden.
Het bepaalde bij en krachtens artikel 34 van het Wetboek van Strafvordering
is van overeenkomstige toepassing.Artikel 221. Dadelijk na de ontvangst van de in artikel 21 bedoelde vordering bepaalt
de voorzitter van de rechtbank, zo veel mogelijk bij voorrang, het tijdstip
waarop de opgeëiste persoon door de rechtbank zal worden gehoord. Hij
kan daarbij diens medebrenging bevelen.2. De griffier van de rechtbank doet onverwijld aan de officier van justitie
en aan de opgeëiste persoon mededeling van het voor het verhoor bepaalde
tijdstip. Die mededeling en, zo een bevel tot medebrenging is gegeven, een
afschrift van dat bevel worden aan de opgeëiste persoon betekend.3. Indien niet blijkt dat de opgeëiste persoon reeds een raadsman
heeft, geeft de voorzitter aan het bureau rechtsbijstandvoorziening last tot
toevoeging van een raadsman.Artikel 231. Het verhoor van de opgeëiste persoon geschiedt in het openbaar,
tenzij deze een behandeling van de zaak met gesloten deuren verlangt of de
rechtbank op de vordering van de officier van justitie of ambtshalve om gewichtige,
in het proces-verbaal der zitting te vermelden redenen sluiting der deuren
beveelt.2. Het verhoor heeft plaats in tegenwoordigheid van de officier van justitie.3. Bij zijn verhoor kan de opgeëiste persoon zich door zijn raadsman
doen bijstaan. 4. Is de opgeëiste persoon niet verschenen en acht de rechtbank zijn
aanwezigheid bij het verhoor wenselijk, dan gelast de rechtbank tegen een
door haar te bepalen tijdstip zijn dagvaarding, zo nodig onder bijvoeging
van een bevel tot medebrenging.Artikel 241. De rechtbank onderzoekt de identiteit van de opgeëiste persoon,
alsmede de ontvankelijkheid van het verzoek tot overlevering en de mogelijkheid
van inwilliging daarvan.2. De officier van justitie geeft ter zitting van de rechtbank zijn opvatting
over de toelaatbaarheid van de verzochte overlevering en legt een schriftelijke
samenvatting daaromtrent aan de rechtbank over. De opgeëiste persoon
en diens raadsman worden eveneens in de gelegenheid gesteld tot het maken
van terzake dienende opmerkingen omtrent het verzoek tot overlevering en de
in verband daarmede te nemen beslissingen.3. Beweert de opgeëiste persoon dat hij onverwijld kan aantonen niet
schuldig te zijn aan de feiten waarvoor zijn overlevering is gevraagd, dan
onderzoekt de rechtbank die bewering.4. Indien de rechtbank zulks met het oog op het door haar krachtens het
eerste of derde lid in te stellen onderzoek noodzakelijk acht, gelast zij,
zo nodig onder bijvoeging van een bevel tot medebrenging, tegen een door haar
te bepalen tijdstip de dagvaarding of schriftelijke oproeping van getuigen
of deskundigen.Artikel 251. De rechtbank schorst het onderzoek met het oog op consultatie van het
Strafhof, indien naar het voorlopig oordeel van de rechtbank:a. de aan haar voorgeleide persoon niet degene is wiens overlevering is
gevraagd;b. ten aanzien van de opgeëiste persoon geen sprake kan zijn van
een vermoeden van schuld aan de feiten waarvoor zijn overlevering is gevraagd.2. Omtrent het besluit en de overwegingen van de rechtbank licht de officier
van justitie Onze Minister in.Artikel 261. Op de vordering van de officier van justitie kan de rechtbank ter zitting
de gevangenneming van de opgeëiste persoon bevelen.2. Voordat het onderzoek ter zitting wordt gesloten, beslist de rechtbank
ambtshalve omtrent de gevangenhouding van de opgeëiste persoon, zo deze
in bewaring of in verzekering is gesteld.3. Ambtshalve, op de vordering van de officier van justitie of op het
verzoek van de opgeëiste persoon of diens raadsman kan de rechtbank bevelen
dat de vrijheidsbeneming krachtens de bepalingen van deze paragraaf wegens
dringende en uitzonderlijke omstandigheden wordt beëindigd of voorwaardelijk
wordt opgeschort of geschorst. De te stellen voorwaarden mogen alleen strekken
ter voorkoming van vlucht.4. Artikel 16, tweede tot en met vijfde lid, is van overeenkomstige toepassing.Artikel 271. Zo spoedig mogelijk na de sluiting van het onderzoek ter zitting doet
de rechtbank uitspraak omtrent het verzoek tot overlevering. De uitspraak
wordt met redenen omkleed.2. Indien de rechtbank bevindt dat zich een van de gevallen, bedoeld in artikel 25, eerste lid, voordoet, verklaart zij bij haar uitspraak
de overlevering ontoelaatbaar.3. In alle andere gevallen verklaart de rechtbank bij haar uitspraak de
overlevering toelaatbaar.4. Tegen de uitspraak staat geen rechtsmiddel open. De uitspraak is dadelijk
uitvoerbaar.Artikel 281. Indien de opgeëiste persoon niet bij de voorlezing van de uitspraak
van de rechtbank aanwezig is, wordt de uitspraak aan hem betekend.2. De rechtbank zendt aan Onze Minister onverwijld een gewaarmerkt afschrift
van haar uitspraak toe. Indien de overlevering toelaatbaar is verklaard, doet
zij het afschrift vergezeld gaan van haar advies omtrent het aan het verzoek
tot overlevering te geven gevolg. Een afschrift van het advies wordt door
de griffier aan de opgeëiste persoon en diens raadsman ter hand gesteld
of toegezonden.3. De griffier zendt het verzoek tot overlevering met de daarbij behorende
stukken terug aan Onze Minister.Artikel 291. Ten aanzien van de bijstand van een raadsman, de behandeling van de
zaak door de rechtbank, de beraadslaging en de uitspraak zijn de artikelen
37 tot en met 39, 45 tot en met 49, 50, eerste lid, 226, 260, eerste lid,
268, 269, vijfde lid, 271, 272, 273, derde lid, 274 tot en met 277, 279, 281,
286, 289, eerste en derde lid, 290 tot en met 301, 318 tot en met 322, 324
tot en met 327, 328 tot en met 331, 345, eerste en derde lid, 346, 357, 362,
363 en 365 van het Wetboek van Strafvordering van overeenkomstige toepassing.2. De in het eerste lid genoemde artikelen vinden geen toepassing voor
zover deze betrekking hebben op een getuige wiens identiteit niet of slechts
ten dele blijkt.§ 5. Beslissing op het verzoek en feitelijke overleveringArtikel 301. Nadat Onze Minister de stukken overeenkomstig artikel 28, derde lid,
heeft terugontvangen, beslist hij zo spoedig mogelijk op het verzoek tot overlevering.2. Indien de overlevering toelaatbaar is verklaard en Onze Minister nadere
informatie van het Strafhof nodig acht voor een verantwoorde beslissing, kan
hij de beslissing aanhouden en het Strafhof consulteren. Indien de consultatie
van het Strafhof daartoe aanleiding geeft, kan hij het dossier van de zaak
opnieuw toezenden aan de officier van justitie die het verzoek tot overlevering
heeft behandeld, waarna de artikelen 21 tot en met 29 opnieuw toepassing vinden.3. Indien tegen de opgeëiste persoon wegens hetzelfde feit een strafvervolging
in Nederland gaande is, geeft Onze Minister bij zijn beslissing tot inwilliging
van het verzoek tevens opdracht de vervolging te staken.4. Indien en voor zover de overlevering ontoelaatbaar is verklaard, wordt
op het verzoek afwijzend beschikt.Artikel 31Indien het Strafhof en een of meer staten de overlevering onderscheidenlijk
uitlevering van dezelfde persoon hebben gevraagd, beslist Onze Minister met
inachtneming van artikel 90 van het Statuut. Artikel 32Van zijn beslissing op het verzoek tot overlevering geeft Onze Minister
onverwijld kennis aan de officier van justitie en het Strafhof.Artikel 331. Binnen tien dagen na de beslissing van Onze Minister tot gehele of
gedeeltelijke inwilliging van het verzoek om overlevering wordt de opgeëiste
persoon op een door Onze Minister in overleg met het Strafhof vastgestelde
tijd en plaats ter beschikking van het Strafhof gesteld.2. Een overeenkomstig artikel 26 bevolen vrijheidsbeneming kan tot de
feitelijke overlevering worden voortgezet.3. Na een afwijzende beslissing van Onze Minister gelast de officier van
justitie de beëindiging van de vrijheidsbeneming zodra hij kennis heeft
gekregen van die beslissing.Artikel 341. Indien zulks voor de toepassing van artikel 33, eerste lid, of 35,
tweede lid, noodzakelijk is, wordt de opgeëiste persoon op bevel van
de daartoe door Onze Minister aangeschreven officier van justitie aangehouden
voor ten hoogste drie dagen. Indien de overlevering niet binnen de termijn
van drie dagen heeft kunnen plaatsvinden, kan het bevel tot aanhouding door
de officier van justitie eenmaal voor ten hoogste drie dagen worden verlengd.2. Na verlenging van de in het eerste lid bedoelde termijn door de officier
van justitie, kan deze uitsluitend op vordering van de officier van justitie
door de rechter-commissaris met vier dagen worden verlengd. Deze verlenging
kan slechts geschieden wanneer de overlevering door bijzondere omstandigheden
niet binnen de termijn van zes dagen heeft kunnen plaatsvinden.Artikel 351. In afwijking van de artikelen 33, eerste lid, en 34 kan de beslissing
omtrent de tijd en de plaats van overlevering worden aangehouden, indien en
zolang tegen de opgeëiste persoon een strafrechtelijke vervolging in
Nederland gaande is of een door een Nederlandse rechter tegen hem gewezen
strafvonnis nog geheel of ten dele voor tenuitvoerlegging vatbaar is.2. In gevallen als voorzien in het eerste lid kan Onze Minister, zo hij
daarvoor termen aanwezig acht, bepalen dat de opgeëiste persoon, ten
behoeve van diens berechting door het Strafhof, reeds aanstonds ter beschikking
van het Strafhof wordt gesteld.3. Ondergaat de opgeëiste persoon, te wiens aanzien het tweede lid
wordt toegepast, een vrijheidsstraf, dan komt de tijd gedurende welke hij
ter beschikking is gesteld van het Strafhof, in mindering op zijn straftijd.§ 6. Verkorte procedureArtikel 361. De persoon wiens voorlopige aanhouding of overlevering vanwege het
Strafhof is verzocht, wordt voorafgaand aan ieder verhoor gewezen op de mogelijkheid
te verklaren dat hij instemt met onmiddellijke overlevering.2. Tot de aanvang van de zitting kan hij een verklaring als bedoeld in
het eerste lid afleggen ten overstaan van de rechter-commissaris. Tijdens
de zitting kan hij de verklaring afleggen ten overstaan van de rechtbank. 3. De opgeëiste persoon kan zich bij het afleggen van de verklaring
doen bijstaan door een raadsman. Hierop wordt, zo hij zonder raadsman verschijnt,
zijn aandacht gevestigd door de rechter-commissaris.4. Voordat hij de verklaring aflegt, wordt de opgeëiste persoon over
de mogelijke gevolgen daarvan ingelicht. Van de verklaring wordt proces-verbaal
opgemaakt.5. De rechter-commissaris zendt het proces-verbaal aan de officier van
justitie.Artikel 371. Nadat een verklaring overeenkomstig artikel 36 is afgelegd, beslist
de officier van justitie dat de opgeëiste persoon ter beschikking zal
worden gesteld van het Strafhof.2. Het eerste lid blijft buiten toepassing indien blijkt dat tegen de
opgeëiste persoon in Nederland een strafrechtelijke vervolging gaande
is of dat tegen hem door een Nederlandse rechter een nog geheel of ten dele
voor tenuitvoerlegging vatbaar strafvonnis is gewezen. In dat geval doet de
officier van justitie een vordering als bedoeld in artikel 21.3. Van elke beslissing, genomen krachtens het eerste of tweede lid, geeft
de officier van justitie onverwijld kennis aan Onze Minister.Artikel 381. Indien de officier van justitie overeenkomstig artikel 37, eerste lid,
heeft beslist dat de opgeëiste persoon ter beschikking zal worden gesteld
van het Strafhof, blijft artikel 21 buiten toepassing.2. Is de in artikel 21 bedoelde vordering reeds bij de rechtbank ingediend,
dan wordt deze onverwijld ingetrokken. De griffier van de rechtbank stelt
alsdan het verzoek tot overlevering, met de daarbij behorende stukken, weder
in handen van de officier van justitie.3. Van het intrekken van de vordering geeft de officier van justitie kennis
aan de opgeëiste persoon.Artikel 391. Binnen tien dagen nadat de officier van justitie een beslissing heeft
genomen als bedoeld in artikel 37, eerste lid, wordt de opgeëiste persoon
op een door Onze Minister in overleg met het Strafhof vastgesteld moment ter
beschikking van het Strafhof gesteld. De opgeëiste persoon kan tot dan
toe in bewaring of in verzekering gesteld blijven.2. De officier van justitie kan, zo nodig, met het oog op de overlevering
krachtens de bepalingen van deze paragraaf, de aanhouding van de opgeëiste
persoon bevelen. Artikel 34 is verder van overeenkomstige toepassing.Artikel 40In geval van overlevering krachtens deze paragraaf is artikel 12, eerste
lid, niet van toepassing.§ 7. Overige bepalingenArtikel 411. Voorwerpen, aangetroffen in het bezit van degene wiens overlevering
of voorlopige aanhouding krachtens het Statuut is gevraagd, kunnen op verzoek
van het Strafhof in beslag worden genomen. De inbeslagneming geschiedt door
of op last van de officier of hulpofficier van justitie, bevoegd
tot het geven van een bevel tot aanhouding of voorlopige aanhouding.2. Bij de in artikel 21 bedoelde vordering legt de officier van justitie
een lijst van de in beslag genomen voorwerpen aan de rechtbank voor.Artikel 421. De rechtbank beslist bij haar uitspraak omtrent het verzoek tot overlevering
tevens over de afgifte, dan wel de teruggave, van de in beslag genomen voorwerpen.
Afgifte van die voorwerpen aan het Strafhof kan alleen worden bevolen voor
het geval van inwilliging van het verzoek tot overlevering.2. Met het oog op mogelijke rechten van derden kan de rechtbank ten aanzien
van bepaalde voorwerpen beslissen, dat afgifte aan het Strafhof slechts mag
geschieden onder het beding, dat die voorwerpen onmiddellijk zullen worden
teruggezonden nadat daarvan het voor de strafvordering nodige gebruik zal
zijn gemaakt.3. Het bepaalde bij en krachtens de artikelen 116 tot en met 119, 552a
en 552c tot en met 552e van het Wetboek van Strafvordering is van overeenkomstige
toepassing.4. In geval van overlevering overeenkomstig de bepalingen van 6 van dit
hoofdstuk beslist de officier van justitie over de afgifte, dan wel de teruggave,
van de in beslag genomen voorwerpen, behoudens de bevoegdheden van de rechtbank
krachtens het derde lid.Artikel 43Ten aanzien van de bevelen tot vrijheidsbeneming, gegeven krachtens dit
hoofdstuk, zijn de artikelen 52 tot en met 55 en 57 van de Uitleveringswet
van overeenkomstige toepassing.Artikel 441. In gevallen waarin de overlevering bij rechterlijk gewijsde ontoelaatbaar
is verklaard, kan de rechtbank te 's-Gravenhage, op verzoek van de opgeëiste
persoon, hem een vergoeding ten laste van de staat toekennen voor de schade
die hij heeft geleden ten gevolge van de vrijheidsbeneming, bevolen krachtens
deze wet. Onder schade is begrepen het nadeel dat niet in vermogensschade
bestaat. De artikelen 89, derde, vierde en zesde lid, 90, 91 en 93 van het
Wetboek van Strafvordering zijn van overeenkomstige toepassing.2. In gevallen als bedoeld in het eerste lid vinden de artikelen 591 en
591a van het Wetboek van Strafvordering overeenkomstige toepassing op de vergoeding
van kosten en schaden voor de opgeëiste persoon of diens erfgenamen.
In de plaats van het in artikel 591, tweede lid, van het Wetboek van Strafvordering
bedoelde gerecht treedt de rechtbank te 's-Gravenhage.HOOFDSTUK 3. SAMENWERKING ALS BEDOELD IN ARTIKEL 93 VAN
HET STATUUT§ 1. AlgemeenArtikel 451. Aan verzoeken van het Strafhof om enigerlei vorm van samenwerking als
bedoeld in artikel 93 van het Statuut wordt zo veel mogelijk het verlangde
gevolg gegeven, met inachtneming van de bepalingen van dit hoofdstuk. 2. Aan verzoeken van het Strafhof om samenwerking als bedoeld in artikel
93, eerste lid, onder l, van het Statuut wordt het verlangde gevolg gegeven,
tenzij de inwilliging ervan strijdt met de wet.Artikel 461. Aan een verzoek om samenwerking als bedoeld in dit hoofdstuk wordt
zo veel mogelijk voldaan op de wijze die in het verzoek is aangegeven, met
inbegrip van het volgen van de daarin uiteengezette procedures en het toestaan
aan in het verzoek vermelde personen om aanwezig te zijn en te helpen bij
de uitvoering.2. De met de uitvoering van verzoeken om samenwerking belaste Nederlandse
autoriteiten zijn verantwoordelijk voor de veiligheid van daarbij betrokken
personen en zijn te dien einde bevoegd voorwaarden te stellen aan de wijze
waarop aan verzoeken om samenwerking uitvoering wordt gegeven.Artikel 47Het betekenen en uitreiken van stukken aan derden, ter voldoening aan
een verzoek om samenwerking, geschiedt met overeenkomstige toepassing van
de wettelijke voorschriften betreffende het betekenen en uitreiken van Nederlandse
stukken van vergelijkbare strekking.Artikel 481. Onze Minister kan toestaan dat personen die in Nederland rechtens van
hun vrijheid zijn beroofd, tijdelijk ter beschikking van het Strafhof worden
gesteld voor identificatiedoeleinden, ter verkrijging van getuigenverklaringen
of met het oog op andere vormen van samenwerking. De betrokken persoon wordt
slechts ter beschikking van het Strafhof gesteld, indien hij vrijelijk zijn
toestemming daarvoor geeft na omtrent de gevolgen daarvan behoorlijk te zijn
ingelicht.2. Ondergaat de ter beschikking te stellen persoon, te wiens aanzien het
eerste lid wordt toegepast, een vrijheidsstraf, dan komt de tijd gedurende
welke hij ter beschikking is gesteld van het Strafhof, in mindering op zijn
straftijd.§ 2. Optreden van de officier van justitie en de
rechter-commissarisArtikel 49De officier van justitie die het verzoek om samenwerking heeft ontvangen,
beslist onverwijld omtrent het daaraan te geven gevolg. De officier van justitie
roept voor de uitvoering ervan zo nodig de tussenkomst in van het openbaar
ministerie in andere arrondissementen. In het belang van een spoedige en doelmatige
afdoening kan hij het verzoek overdragen aan zijn ambtgenoot in een ander
arrondissement.Artikel 501. De officier van justitie stelt het verzoek om samenwerking in handen
van de rechter-commissaris:a. indien het strekt tot het horen van personen die niet bereid zijn vrijwillig
te verschijnen en de gevraagde verklaring af te leggen;b. indien het strekt tot het meewerken aan een verhoor door het Strafhof
van een getuige of deskundige per videoconferentie;c. indien uitdrukkelijk is gevraagd om een beëdigde verklaring of
om een verklaring, afgelegd ten overstaan van een rechter; d. indien het met het oog op het verlangde gevolg nodig is dat stukken
van overtuiging in beslag worden genomen.2. In andere dan de in het eerste lid voorziene gevallen kan de officier
van justitie het verzoek van het Strafhof in handen van de rechter-commissaris
stellen.3. De overlegging van het verzoek geschiedt bij een schriftelijke vordering,
waarin wordt omschreven welke verrichtingen van de rechter-commissaris worden
verlangd.4. De vordering, bedoeld in het derde lid, kan te allen tijde worden ingetrokken.Artikel 511. De in artikel 50, derde lid, bedoelde vordering heeft dezelfde rechtsgevolgen
als een vordering tot het instellen van een gerechtelijk vooronderzoek, zulks
voor wat betreft:a. de bevoegdheden van de rechter-commissaris ten aanzien van de door
hem te horen verdachten, getuigen en deskundigen, alsmede die tot het bevelen
van de uitlevering of overbrenging van stukken van overtuiging, het nemen
van maatregelen in het belang van het onderzoek, het laten verrichten van
een DNA-onderzoek alsmede het daartoe bevelen van het afnemen van celmateriaal,
het betreden van plaatsen, het doorzoeken van plaatsen, het in beslag nemen
van stukken van overtuiging en het onderzoeken van gegevens in geautomatiseerde
werken;b. de bevoegdheden van de officier van justitie;c. de rechten en verplichtingen van de door de rechter-commissaris te
horen personen;d. de bijstand van een raadsman;e. de verrichtingen van de griffier.2. In afwijking van het eerste lid heeft een vordering als bedoeld in
artikel 50, derde lid, welke is gedaan met het oog op de voldoening aan een
verzoek tot het meewerken aan een verhoor door het Strafhof van een getuige
of deskundige per videoconferentie, dezelfde rechtsgevolgen als een vordering
tot het instellen van een gerechtelijk vooronderzoek, voor zover het betreft
de toepassing van de artikelen 190, eerste en vierde lid, 191, eerste en vierde
lid, 210, eerste lid, tweede volzin, 213, 215, 217 tot en met 219a, 221 tot
en met 225, 226a, eerste lid, 226c, eerste lid, 226f en 236 van het Wetboek
van Strafvordering.3. Ter voldoening aan een verzoek van het Strafhof om samenwerking kan,
anders dan overeenkomstig het eerste en tweede lid, geen gebruik van dwangmiddelen
worden gemaakt.Artikel 521. Voor zover het verzoek van het Strafhof om samenwerking strekt tot:a. onderzoek van telecommunicatie,b. stelselmatige observatie van personen,c. infiltratie,d. pseudo-koop of -dienstverlening,e. het stelselmatig inwinnen van informatie omtrent de persoon tegen wie
een onderzoek loopt,f. het heimelijk betreden van een besloten plaats,g. het opnemen van vertrouwelijke communicatie met een technisch hulpmiddel,h. een verkennend onderzoek, kan de officier van justitie de hem in de
titels IVa, V, Va en Vc van het Eerste Boek van het Wetboek van Strafvordering
met het oog daarop toegekende bevoegdheden uitoefenen. Voor zover het verzoek
daartoe strekt, kan eveneens toepassing worden gegeven aan artikel 126ff van
het Wetboek van Strafvordering.2. Ter voldoening aan een verzoek van het Strafhof om samenwerking kan geen gebruik van de in het eerste lid bedoelde bevoegdheden worden
gemaakt en kan aan artikel 126ff van het Wetboek van Strafvordering geen toepassing
worden gegeven, anders dan overeenkomstig het eerste lid.3. Processen-verbaal en andere voorwerpen, verkregen door toepassing van
een van de bevoegdheden tot het onderzoeken van telecommunicatie of het opnemen
van vertrouwelijke communicatie met een technisch hulpmiddel, kunnen worden
afgegeven aan het Strafhof voor zover de rechtbank daartoe verlof verleent.
De artikelen 21 tot en met 25 van het Wetboek van Strafvordering zijn van
overeenkomstige toepassing.4. De artikelen 126aa, tweede lid, alsmede 126bb tot en met 126dd van
het Wetboek van Strafvordering zijn van overeenkomstige toepassing. Artikel
126cc is slechts van toepassing voor zover de betreffende processen-verbaal
en andere voorwerpen niet aan het Strafhof zijn afgegeven. De officier van
justitie draagt er zorg voor dat een betrokkene de processen-verbaal en andere
voorwerpen die op hem betrekking hebben, op enig moment kan inzien.Artikel 531. De rechter-commissaris doet het verzoek om samenwerking, na bijvoeging
van de processen-verbaal van de door hem afgenomen verhoren en van die van
zijn verdere verrichtingen, zo spoedig mogelijk teruggaan naar de officier
van justitie.2. De door de rechter-commissaris in beslag genomen stukken van overtuiging
en onder hem berustende gegevensdragers waarop gegevens zijn opgenomen die
zijn vergaard met gebruikmaking van enige strafvorderlijke bevoegdheid worden
ter beschikking van de officier van justitie gesteld, voor zover de rechtbank
daartoe verlof verleent. De artikelen 21 tot en met 25 van het Wetboek van
Strafvordering zijn van overeenkomstige toepassing.3. Tenzij aannemelijk is dat de rechthebbenden op de in beslag genomen
stukken van overtuiging niet in Nederland verblijf houden, wordt het krachtens
het tweede lid vereiste verlof slechts verleend onder het voorbehoud, dat
bij de afgifte aan het Strafhof wordt bedongen, dat de stukken zullen worden
teruggezonden zodra daarvan het voor de strafvordering nodige gebruik is gemaakt.4. Het bepaalde bij en krachtens de artikelen 116 tot en met 119, 552a,
552ca, 552d, eerste lid, en 552e van het Wetboek van Strafvordering is ten
aanzien van het gestelde in het eerste tot en met derde lid van overeenkomstige
toepassing. In de plaats van het volgens die artikelen bevoegde gerecht treedt
de rechtbank die bevoegd is tot het verlenen van het krachtens het tweede
lid van dit artikel vereiste verlof.Artikel 541. Na beëindiging van zijn werkzaamheden ter voldoening aan het verzoek
om samenwerking zendt de officier van justitie het verzoek met de daarbij
behorende stukken zo spoedig mogelijk terug aan Onze Minister.2. Onze Minister stelt het Strafhof onverwijld in kennis van de wijze
waarop uitvoering is gegeven aan het verzoek, alsmede van de resultaten daarvan. HOOFDSTUK 4. TENUITVOERLEGGING VAN STRAFFEN§ 1. AlgemeenArtikel 55Op verzoek van het Strafhof en met inachtneming van de bepalingen van
dit hoofdstuk kunnen door het Strafhof bij onherroepelijke uitspraak opgelegde
straffen in Nederland ten uitvoer worden gelegd.Artikel 561. Terzake van gevangenisstraffen die door het Strafhof zijn opgelegd
wegens een of meer van de misdrijven, bedoeld in artikel 5 van het Statuut,
en waarvan de tenuitvoerlegging in Nederland plaatsvindt, kan geen gratie
worden verzocht en verleend. Een verzoekschrift om vermindering of kwijtschelding
van zodanige straf wordt door Onze Minister onverwijld doorgezonden aan het
Strafhof.2. Op een daartoe strekkend verzoek van het Strafhof maakt Onze Minister
aan het Strafhof zijn zienswijze bekend met betrekking tot de heroverweging
van een straf als bedoeld in het eerste lid overeenkomstig artikel 110 van
het Statuut. Met het oog daarop kan Onze Minister het advies inwinnen van
de rechtbank te 's-Gravenhage en kan hij overigens bij derden alle inlichtingen
inwinnen die hij nodig acht.3. Terzake van gevangenisstraffen die door het Strafhof zijn opgelegd
wegens een misdrijf gericht tegen de rechtspleging van het Strafhof als bedoeld
in artikel 70, eerste lid, van het Statuut, alsmede terzake van overige door
het Strafhof opgelegde straffen, kan, indien de tenuitvoerlegging in Nederland
plaatsvindt, overeenkomstig artikel 558 van het Wetboek van Strafvordering
gratie worden verzocht en verleend. Alvorens omtrent de gratieverlening wordt
beslist, consulteert Onze Minister het Strafhof teneinde diens zienswijze
te vernemen.Artikel 57Ten aanzien van de bevelen tot voorlopige vrijheidsbeneming, gegeven krachtens
dit hoofdstuk, zijn de artikelen 61 tot en met 64a en 66 van de Wet overdracht
tenuitvoerlegging strafvonnissen van overeenkomstige toepassing.Artikel 581. De door het Strafhof overeenkomstig artikel 75 van het Statuut gegeven
burgerrechtelijke beslissingen worden in Nederland erkend en kunnen er ten
uitvoer worden gelegd, nadat zij er op verzoek van een belanghebbende uitvoerbaar
zijn verklaard.2. Erkenning en tenuitvoerlegging vinden niet plaats indien:a. de erkenning of tenuitvoerlegging kennelijk strijdig is met de Nederlandse
openbare orde;b. het stuk dat het geding inleidt of een gelijkwaardig stuk niet regelmatig
en zo tijdig als met het oog op zijn verdediging nodig was, aan de verweerder
tegen wie verstek werd verleend, is betekend of is medegedeeld, tenzij de
verweerder tegen de beslissing geen rechtsmiddel heeft aangewend terwijl hij
daartoe in staat was;c. de beslissing onverenigbaar is met een tussen dezelfde partijen in
het Koninkrijk gegeven beslissing;d. de beslissing onverenigbaar is met een beslissing die vroeger in een
andere staat tussen dezelfde partijen is gegeven in een geschil dathetzelfde
onderwerp betreft en op dezelfde oorzaak berust, mits deze laatste beslissing
voldoet aan de voorwaarden voor erkenning in Nederland.3. De bevoegdheid van het Strafhof wordt door de rechter niet getoetst.
De bevoegdheidsregels van het Strafhof betreffen niet de openbare orde als
bedoeld in het tweede lid, onder a.4. In geen geval zal worden overgegaan tot een onderzoek van de juistheid
van de door het Strafhof gegeven beslissing.5. Alleen beslissingen van het Strafhof waartegen geen gewoon rechtsmiddel
meer openstaat, komen in aanmerking voor tenuitvoerlegging.6. Beslissingen van het Strafhof die tot vergoedingen leiden welke de
werkelijk geleden materiële en immateriële schade te boven gaan,
worden niet erkend voorzover zij buitensporig zijn.7. Verzoeken als bedoeld in het eerste en het zesde lid worden gericht
tot de voorzieningenrechter van de rechtbank te 's-Gravenhage.8. Voor zover daarvan in dit artikel niet wordt afgeweken, zijn op het
verzoek de bepalingen van de artikelen 985 tot en met 992 van het Wetboek
van Burgerlijke Rechtsvordering van overeenkomstige toepassing.§ 2. Voorlopige maatregelenArtikel 59De officier van justitie die een verzoek van het Strafhof als bedoeld
in artikel 60, eerste lid, 61, eerste lid, 62, eerste lid, of 63, eerste
lid, heeft ontvangen, beslist onverwijld omtrent het daaraan te geven gevolg.
Artikel 49, tweede en derde volzin, is van overeenkomstige toepassing.Artikel 601. Op verzoek van het Strafhof kan de persoon die door het Strafhof is
veroordeeld tot een gevangenisstraf en zich in vrijheid bevindt, voorlopig
worden aangehouden, indien gegronde redenen bestaan voor de verwachting dat
deze straf in Nederland ten uitvoer zal worden gelegd.2. De artikelen 13 tot en met 17 zijn van overeenkomstige toepassing,
met dien verstande dat:a. de bewaring wordt bevolen voor een termijn van ten hoogste dertig dagen
en op vordering van de officier van justitie telkens met een termijn van ten
hoogste dertig dagen kan worden verlengd, totdat de tenuitvoerlegging van
de gevangenisstraf overeenkomstig artikel 67, vijfde lid, of artikel 68, tweede
lid, een aanvang neemt;b. de in artikel 16, vijfde lid, genoemde termijn dertig dagen bedraagt.Artikel 611. Naar aanleiding van een verzoek van het Strafhof om samenwerking of
om tenuitvoerlegging van een verbeurdverklaring kan, overeenkomstig de bepalingen
van de negende afdeling van titel IV van het Eerste Boek van het Wetboek van
Strafvordering, een strafrechtelijk financieel onderzoek worden ingesteld
dat is gericht op de bepaling van hier te lande aanwezig of verworven voordeel
dat wederrechtelijk is verkregen door een persoon die aan onderzoek door het
Strafhof is onderworpen. Onder wederrechtelijk verkregen voordeel worden mede
verstaan voorwerpen die, middellijk of onmiddellijk, zijn verkregen door middel
van het misdrijf waarvan die persoon wordt verdacht.2. Tijdens het strafrechtelijk financieel onderzoek kan inbeslagneming
van voorwerpen overeenkomstig artikel 94, tweede lid, en artikel 94a, tweede
lid, van het Wetboek van Strafvordering slechts plaatsvinden, indien
gegronde redenen bestaan voor de verwachting dat te dier aanzien vanwege het
Strafhof een verzoek om tenuitvoerlegging van een verbeurdverklaring zal worden
gedaan dan wel artikel 82, vierde lid, zal worden toegepast.3. De officier van justitie doet van de instelling onderscheidenlijk de
sluiting van een strafrechtelijk financieel onderzoek onverwijld mededeling
aan Onze Minister. Daarbij doet hij tevens mededeling van alle voor het Strafhof
dienstige inlichtingen.Artikel 621. Naar aanleiding van een verzoek van het Strafhof kunnen voorwerpen
in beslag worden genomen:a. ten aanzien waarvan door het Strafhof een bevel tot verbeurdverklaring
kan worden gegeven,b. tot bewaring van het recht tot verhaal voor een overeenkomstig artikel
82, vierde lid, op te leggen verplichting tot betaling van een geldbedrag
aan de staat ter ontneming van wederrechtelijk verkregen voordeel, ofc. die kunnen dienen om wederrechtelijk verkregen voordeel aan te tonen.2. Inbeslagneming als bedoeld in het eerste lid, onder a en b, kan slechts
plaatsvinden indien:a. inbeslagneming naar Nederlands recht is toegestaan enb. gegronde redenen bestaan voor de verwachting dat ten aanzien van de
voorwerpen vanwege het Strafhof een verzoek om tenuitvoerlegging van een verbeurdverklaring
zal worden gedaan dan wel artikel 82, vierde lid, zal worden toegepast.Artikel 631. Op verzoek van het Strafhof kunnen voorwerpen in beslag worden genomen
ten aanzien waarvan door het Strafhof een bevel tot verbeurdverklaring is
gegeven.2. Inbeslagneming als bedoeld in het eerste lid kan slechts plaatsvinden
indien:a. inbeslagneming naar Nederlands recht is toegestaan enb. gegronde redenen bestaan voor de verwachting dat het in het eerste
lid bedoelde bevel op korte termijn in Nederland ten uitvoer zal worden gelegd.Artikel 641. Tot inbeslagneming als bedoeld in de artikelen 62 en 63 zijn bevoegd
de rechter-commissaris en, voor zover die bevoegdheid niet aan de rechter-commissaris
is voorbehouden, de officier van justitie en de hulpofficier. Op vordering
van de officier van justitie kan de rechter-commissaris de bevoegdheden uitoefenen
welke hem uit hoofde van een gerechtelijk vooronderzoek toekomen.2. De artikelen 94b tot en met 94d, 96 tot en met 119, 552a, 552c, 552ca,
552e en 556 van het Wetboek van Strafvordering zijn van overeenkomstige toepassing.Artikel 651. Bij de overeenkomstige toepassing van de artikelen 552a, onderscheidenlijk
552c van het Wetboek van Strafvordering treedt de rechter niet in een nieuw
onderzoek naar de rechten van belanghebbenden, indien daarover in verband
met een bevel tot verbeurdverklaring door het Strafhof een vaststelling
is gedaan. De rechter kan slechts in een dergelijk nieuw onderzoek treden
indien:a. die vaststelling betrekking heeft op rechten terzake van in Nederland
gelegen onroerende goederen of in Nederland te boek gestelde registergoederen;b. die vaststelling betreft de geldigheid, de nietigheid of de ontbinding
van in Nederland gevestigde rechtspersonen of de besluiten van hun organen;c. die vaststelling is gedaan zonder dat de belanghebbende die niet is
verschenen, tijdig tevoren van het geding in kennis was gesteld;d. die vaststelling onverenigbaar is met een terzake eerder in Nederland
gegeven rechterlijke beslissing;e. erkenning van die vaststelling onverenigbaar zou zijn met de Nederlandse
openbare orde.2. Indien en zolang terzake van de rechten van een belanghebbende een
procedure voor het Strafhof aanhangig is, is deze in zijn klaagschrift of
vordering niet ontvankelijk.§ 3. Tenuitvoerlegging van gevangenisstraffenArtikel 66Deze paragraaf is van toepassing op een verzoek van het Strafhof tot tenuitvoerlegging
van een door het Strafhof opgelegde gevangenisstraf:a. indien Nederland zich bereid heeft verklaard veroordeelden te aanvaarden
en het Strafhof Nederland overeenkomstig artikel 103, eerste lid, onderdeel
a, van het Statuut aanwijst;b. indien Nederland als Gastland overeenkomstig artikel 103, vierde lid,
van het Statuut gehouden is de gevangenisstraf ten uitvoer te leggen.Artikel 671. In het geval, bedoeld in artikel 66, onder a, beslist Onze Minister
of aan de aanwijzing van het Strafhof gevolg wordt gegeven.2. Onze Minister beoordeelt of de tenuitvoerlegging van de door het Strafhof
opgelegde gevangenisstraf in redelijkheid in Nederland kan plaatsvinden. Aan
de aanwijzing kan slechts gevolg worden gegeven nadat over de gevangenisstraf
advies is ingewonnen van de bijzondere kamer van het gerechtshof te Arnhem,
bedoeld in artikel 73 van de Wet op de rechterlijke organisatie.3. Op de beslissing van Onze Minister, bedoeld in het eerste lid, en het
advies van het gerechtshof, bedoeld in het tweede lid, is artikel 10 van het
Wetboek van Strafrecht niet van toepassing.4. Onze Minister deelt het Strafhof zo spoedig mogelijk zijn beslissing
mee.5. De tenuitvoerlegging geschiedt op voordracht van de officier van justitie
bij het arrondissementsparket te 's-Gravenhage door Onze Minister.Artikel 681. In het geval, bedoeld in artikel 66, onder b, wordt de door het Strafhof
opgelegde gevangenisstraf op aanwijzing van Onze Minister in Nederland ten
uitvoer gelegd of verder ten uitvoer gelegd, overeenkomstig de voorwaarden
vermeld in de zetelovereenkomst, bedoeld in artikel 3, tweede lid, van het
Statuut. Op de beslissing van Onze Minister is artikel 10 van het Wetboek
van Strafrecht niet van toepassing.2. Artikel 67, vierde en vijfde lid, is van overeenkomstige toepassing. Artikel 691. De tenuitvoerlegging overeenkomstig artikel 67, vijfde lid, of artikel
68, tweede lid, van een door het Strafhof opgelegde gevangenisstraf geschiedt
met inachtneming van het bij of krachtens het Wetboek van Strafrecht, het
Wetboek van Strafvordering, de Penitentiaire beginselenwet of enige bijzondere
strafwet betreffende de tenuitvoerlegging van rechterlijke beslissingen bepaalde.2. De artikelen 15 tot en met 15d van het Wetboek van Strafrecht zijn
niet van toepassing, behoudens ten aanzien van een gevangenisstraf die door
het Strafhof is opgelegd wegens een misdrijf gericht tegen de rechtspleging
van het Strafhof als bedoeld in artikel 70, eerste lid, van het Statuut.Artikel 701. Indien het Strafhof overeenkomstig artikel 104 van het Statuut besluit
de veroordeelde over te brengen naar een andere staat, wordt de betrokkene
zo spoedig mogelijk ter beschikking gesteld van de autoriteiten van die staat,
zulks op een door Onze Minister, na overleg met die autoriteiten, te bepalen
tijd en plaats.2. Op het moment dat de betrokkene ter beschikking van de in het eerste
lid bedoelde autoriteiten wordt gesteld, eindigt de tenuitvoerlegging in Nederland
van de hem opgelegde gevangenisstraf van rechtswege.Artikel 711. Mededelingen, gewisseld tussen de veroordeelde en het Strafhof, worden
niet belemmerd en zijn vertrouwelijk. De indiening door de veroordeelde van
een verzoekschrift of enig ander geschrift kan door tussenkomst van de directeur
van de inrichting waarin de veroordeelde verblijft, geschieden. De directeur
draagt in dat geval zorg dat het geschrift, voorzien van een dagtekening,
onverwijld aan het Strafhof wordt gezonden.2. Daartoe door het Strafhof aangewezen personen hebben overeenkomstig
artikel 38, zevende lid, tweede tot en met vierde volzin, van de Penitentiaire
beginselenwet, toegang tot de veroordeelde in de inrichting waarin hij verblijft.3. Verzoeken van het Strafhof om informatie die het Strafhof nodig heeft
voor de uitoefening van zijn toezichthoudende taak overeenkomstig artikel
106 van het Statuut, worden door Onze Minister zo veel mogelijk ingewilligd.4. Op verzoek van het Strafhof wordt de veroordeelde die daarmee instemt,
tijdelijk ter beschikking van het Strafhof gesteld met het oog op enig door
het Strafhof te verrichten onderzoek in verband met de tenuitvoerlegging.§ 4 Tenuitvoerlegging van overige straffen en bevelenArtikel 72Deze paragraaf is van toepassing op een verzoek van het Strafhof tot tenuitvoerlegging
van een of meer van de volgende straffen en bevelen, door het Strafhof opgelegd
onderscheidenlijk uitgevaardigd:a. een geldboete;b. een bevel tot verbeurdverklaring van opbrengsten, goederen en vermogensbestanddelen
die direct of indirect door het misdrijf zijn verkregen;c. een bevel als bedoeld in artikel 75 van het Statuut, inhoudend een verplichting voor de veroordeelde tot betaling van een som geld ten
behoeve van een of meer begunstigden.Artikel 73De officier van justitie vordert binnen twee weken na de dag waarop hij
het verzoek met de daarbij behorende stukken heeft ontvangen, dat de rechtbank
verlof verleent tot tenuitvoerlegging. Bij zijn vordering legt de officier
van justitie de stukken aan de rechtbank over. Een afschrift van de vordering
wordt aan de veroordeelde betekend.Artikel 741. Zo spoedig mogelijk na ontvangst van de in artikel 73 bedoelde vordering
bepaalt de voorzitter van de rechtbank het tijdstip waarop de rechtbank een
aanvang zal maken met de behandeling van de vordering. Tussen de dag waarop
de mededeling om ter zitting te verschijnen aan de veroordeelde is betekend
en die der zitting moet een termijn van ten minste tien dagen verlopen.2. Met toestemming van de veroordeelde kan deze termijn worden verkort,
mits van deze toestemming uit een schriftelijke verklaring blijkt.Artikel 75De griffier van de rechtbank doet onverwijld aan de officier van justitie
en aan de veroordeelde mededeling van het tijdstip dat voor de behandeling
van de vordering is bepaald. Daarbij wordt de veroordeelde, indien niet blijkt
dat hij reeds een raadsman heeft, opmerkzaam gemaakt op zijn bevoegdheid een
of meer raadslieden te kiezen en op de mogelijkheden tot toevoeging van een
raadsman, alsmede op zijn recht op kennisneming van de processtukken.Artikel 761. De officier van justitie en de veroordeelde zijn bevoegd ten behoeve
van het onderzoek dat de rechtbank ingevolge deze paragraaf heeft te verrichten
en de beslissingen die zij heeft te nemen, getuigen en deskundigen te doen
oproepen.2. De officier van justitie kan bij met redenen omklede beslissing weigeren
getuigen of deskundigen op te roepen, indien redelijkerwijs moet worden aangenomen
dat deze door de veroordeelde zijn opgegeven teneinde ter zitting verklaringen
af te leggen ter betwisting van feiten, als bedoeld in artikel 78, derde lid.
De beslissing wordt onverwijld schriftelijk ter kennis van de veroordeelde
gebracht. Hij wordt daarbij opmerkzaam gemaakt op het bepaalde in artikel
78, vijfde lid.Artikel 771. De behandeling van de vordering heeft plaats in tegenwoordigheid van
de officier van justitie. De veroordeelde wordt in de gelegenheid gesteld
daarbij aanwezig te zijn en kan zich door zijn raadsman doen bijstaan.2. De behandeling van de vordering geschiedt in het openbaar, tenzij de
rechtbank op verzoek van de veroordeelde of om gewichtige, in het proces-verbaal
van de zitting te vermelden redenen sluiting der deuren beveelt.3. Indien de veroordeelde rechtens van zijn vrijheid is beroofd op last
van het Strafhof of van de autoriteiten van een vreemde staat, kan hij voor
het bijwonen van de zitting naar de rechtbank worden overgebracht. Artikel 781. De rechtbank onderzoekt de identiteit van de veroordeelde, de ontvankelijkheid
van de officier van justitie, alsmede de mogelijkheid van tenuitvoerlegging
in Nederland van de beslissing van het Strafhof en de feiten en omstandigheden
die voor haar beslissing van belang zijn.2. De officier van justitie en de veroordeelde en diens raadsman worden
in de gelegenheid gesteld ter zitting van de rechtbank te worden gehoord.3. De rechtbank is gebonden aan de vaststelling van de feiten die het
Strafhof kennelijk aan zijn beslissing ten grondslag heeft gelegd. Zij treedt
niet in een nieuw onderzoek naar deze feiten.4. De artikelen 260, eerste lid, 268, 269, vijfde lid, 271, eerste lid,
272, 273, derde lid, 274 tot en met 277, 278, tweede lid, 279, 280, 281, 286,
eerste, vierde, vijfde en zesde lid, 293, 299, 300, 301, eerste, tweede, vierde
en vijfde lid, 310, 311, tweede tot en met vierde lid, 315 tot en met 317,
319, 320, 322, eerste en tweede lid, 324, 326, 327, 328 tot en met 331, 345,
eerste tot en met derde lid, 346 en 347 van het Wetboek van Strafvordering
zijn van overeenkomstige toepassing.5. Indien de officier van justitie overeenkomstig artikel 76, tweede lid,
heeft geweigerd een getuige te doen oproepen kan de veroordeelde de rechtbank
verzoeken alsnog de oproeping van de getuige te bevelen. De rechtbank gaat
hiertoe over indien zij van oordeel is dat de officier van justitie in redelijkheid
niet tot zijn beslissing heeft kunnen komen.6. De in het vierde lid genoemde artikelen vinden geen toepassing voor
zover deze betrekking hebben op een getuige wiens identiteit niet of slechts
ten dele blijkt.7. De officier van justitie legt, na voorlezing, een conclusie aan de
rechtbank over. Indien zijn conclusie strekt tot bewilliging in de tenuitvoerlegging,
omschrijft de officier van justitie de straf of maatregel die naar zijn oordeel
in plaats van de door het Strafhof opgelegde straf behoort te worden opgelegd.8. De officier van justitie kan, zolang het onderzoek ter zitting niet
is gesloten, zijn vordering, bedoeld in artikel 73, intrekken. Van het intrekken
van de vordering stelt hij de veroordeelde terstond in kennis.Artikel 791. De rechtbank verleent verlof tot tenuitvoerlegging van de beslissing
van het Strafhof en legt, met inachtneming van het daaromtrent in het Statuut
voorgeschrevene, de straf of maatregel op die op het overeenkomstige feit
naar Nederlands recht is gesteld. De uitspraak van de rechtbank wordt met
redenen omkleed. De artikelen 353 en 357 van het Wetboek van Strafvordering
zijn van overeenkomstige toepassing.2. In geen geval is de rechtbank bevoegd een zwaardere straf of maatregel
op te leggen dan door het Strafhof is vastgesteld.3. Tegen de uitspraak staat geen rechtsmiddel open. De uitspraak is dadelijk
uitvoerbaar.4. De rechtbank zendt aan Onze Minister onverwijld een gewaarmerkt afschrift
van haar uitspraak toe.5. De artikelen 363 en 365 van het Wetboek van Strafvordering zijn van
overeenkomstige toepassing.Artikel 80Op de tenuitvoerlegging van een op grond van artikel 79 opgelegde straf
of maatregel is artikel 69, eerste lid, van overeenkomstige toepassing. Artikel 811. Onverminderd de overige bepalingen van deze paragraaf is dit artikel
van toepassing op een verzoek van het Strafhof om tenuitvoerlegging van een
geldboete.2. Op de oplegging, overeenkomstig artikel 79, eerste lid, van een geldboete
is artikel 23, derde, vierde, zevende en achtste lid, van het Wetboek van
Strafrecht niet van toepassing.3. Bij oplegging van een geldboete blijft een bevel als bedoeld in artikel
24c, eerste lid, van het Wetboek van Strafrecht achterwege.4. Indien de veroordeelde onwillig blijkt om het verschuldigde bedrag
te betalen en volledig verhaal onmogelijk is gebleken of daarvan door het
openbaar ministerie is afgezien, zendt de officier van justitie het verzoek
met de daarbij behorende stukken zo spoedig mogelijk terug aan Onze Minister,
die het Strafhof in kennis stelt.5. Indien het Strafhof in het geval, bedoeld in het vierde lid, de duur
van de aan de veroordeelde opgelegde gevangenisstraf verlengt en die gevangenisstraf
in Nederland ten uitvoer wordt gelegd, zijn de artikelen 67 en 68 ten aanzien
van het extra deel van de gevangenisstraf van overeenkomstige toepassing.Artikel 821. Onverminderd de overige bepalingen van deze paragraaf is dit artikel
van toepassing op een verzoek van het Strafhof om tenuitvoerlegging van een
bevel tot verbeurdverklaring.2. Bij zijn vordering, bedoeld in artikel 73, legt de officier van justitie
tevens een lijst van voorwerpen of vorderingen over die ingevolge de artikelen
61 tot en met 63 in beslag zijn genomen.3. Ingeval de rechtbank verlof verleent tot tenuitvoerlegging van een
bevel tot verbeurdverklaring, spreekt zij de verbeurdverklaring uit van de
desbetreffende voorwerpen. In dat geval is de rechtbank niet gebonden aan
beperkingen ingevolge artikel 33a, eerste lid, onder a, van het Wetboek van
Strafrecht. Indien verbeurdverklaring van een of meer van de voorwerpen niet
mogelijk is, kan de rechtbank overeenkomstig de artikelen 36b tot en met 36d
van het Wetboek van Strafrecht de onttrekking aan het verkeer van de desbetreffende
voorwerpen uitspreken.4. Indien verbeurdverklaring of onttrekking aan het verkeer van een of
meer van de voorwerpen niet mogelijk is, legt de rechtbank aan de veroordeelde
de verplichting op tot betaling van een geldbedrag aan de staat ter ontneming
van wederrechtelijk verkregen voordeel. Met inachtneming van de beslissing
van het Strafhof stelt zij het bedrag vast op het bedrag van de voorwerpen
of het gedeelte daarvan waarvan de verbeurdverklaring of onttrekking aan het
verkeer niet mogelijk is.5. Op uitspraken, voor zover houdende een verbeurdverklaring of onttrekking
aan het verkeer, zijn de artikelen 552b, 552e en 552g van het Wetboek van
Strafvordering van overeenkomstige toepassing.6. Op uitspraken, voor zover houdende de oplegging van een verplichting
tot betaling van een geldbedrag aan de staat ter ontneming van wederrechtelijk
verkregen voordeel, is artikel 577b van het Wetboek van Strafvordering van
overeenkomstige toepassing.7. Artikel 65 is van overeenkomstige toepassing.Artikel 831. Onverminderd de overige bepalingen van deze paragraaf is dit artikel
van toepassing op een verzoek van het Strafhof om tenuitvoerlegging van een
bevel als bedoeld in artikel 75 van het Statuut, inhoudend een verplichting
voor de veroordeelde tot betaling van een som geld ten behoeve van een of
meer begunstigden. 2. De officier van justitie doet de begunstigde of begunstigden van het
bevel oproepen, tenzij oproeping redelijkerwijs niet mogelijk is.3. De begunstigde heeft recht op kennisneming van de stukken.4. De begunstigde kan zich doen bijstaan. Hij kan zich ook doen vertegenwoordigen
door een advocaat, indien deze verklaart daartoe bepaaldelijk gevolmachtigd
te zijn, of door een daartoe bij bijzondere volmacht door hem schriftelijk
gemachtigde.5. Ter zitting wordt de begunstigde in de gelegenheid gesteld het woord
te voeren over de vordering van de officier van justitie.6. Ingeval de rechtbank verlof verleent tot tenuitvoerlegging van het
bevel bedoeld in het tweede lid, legt zij aan de veroordeelde overeenkomstig
artikel 36f, eerste lid, van het Wetboek van Strafrecht de verplichting op
tot betaling aan de staat van een som geld ten behoeve van de begunstigde
of begunstigden.7. In geen geval is de rechtbank bevoegd de som geld op een hoger bedrag
te bepalen dan door het Strafhof is vastgesteld. De rechtbank treedt niet
in een nieuw onderzoek naar de rechten van belanghebbenden, tenzij erkenning
van de beslissing van het Strafhof daaromtrent onverenigbaar zou zijn met
de Nederlandse openbare orde.8. De staat keert een ontvangen bedrag onverwijld uit aan de door het
Strafhof aangewezen personen of instellingen.9. Het vierde tot en met zesde lid van artikel 36f van het Wetboek van
Strafrecht zijn van overeenkomstige toepassing.Artikel 84Al hetgeen wordt verkregen uit straffen en bevelen als bedoeld in artikel
72 komt ten bate van het Strafhof, onverminderd artikel 83, achtste lid.HOOFDSTUK 5. BIJSTAND VAN HET GASTLANDArtikel 851. Doorvoer van personen die als verdachten door de autoriteiten van een
vreemde staat aan het Strafhof worden overgeleverd, geschiedt in opdracht
van het Strafhof door en onder de bewaking van door Onze Minister aangewezen
Nederlandse ambtenaren.2. Doorvoer van andere personen die op verzoek van het Strafhof naar Nederland
zijn overgebracht of gekomen, geschiedt in opdracht van het Strafhof door
en onder de bewaking van door Onze Minister aangewezen Nederlandse ambtenaren.3. Het transport in Nederland buiten de onder het gezag van het Strafhof
staande ruimten van personen aan wie op last van het Strafhof hun vrijheid
is ontnomen, geschiedt in opdracht van het Strafhof door en onder de bewaking
van door Onze Minister aangewezen Nederlandse ambtenaren.4. De in dit artikel bedoelde ambtenaren zijn bevoegd alle dienstige maatregelen
te nemen ter beveiliging van de betrokken personen en ter voorkoming van hun
ontvluchting.Artikel 861. Doorvoer van personen die door het Strafhof aan de autoriteiten van
een vreemde staat worden overgedragen, geschiedt in opdracht van het Strafhof
door en onder de bewaking van door Onze Minister aangewezen Nederlandse ambtenaren.2. De in dit artikel bedoelde ambtenaren zijn bevoegd alle dienstige maatregelen
te nemen ter beveiliging van de betrokken personen en ter voorkoming van hun
ontvluchting. Artikel 871. Ingeval getuigen, deskundigen, slachtoffers of andere personen die
aanwezig dienen te zijn op de zetel van het Strafhof, van welke nationaliteit
ook, naar Nederland komen ten vervolge op een dagvaarding of oproeping dan
wel een bevel tot medebrenging van het Strafhof of ten vervolge op een verzoek
van het Strafhof aan Nederland om toelating overeenkomstig de voorwaarden
vermeld in de zetelovereenkomst, bedoeld in artikel 3, tweede lid, van het
Statuut kunnen zij in Nederland niet worden vervolgd, aangehouden of aan enige
andere vrijheidsbeperkende maatregel worden onderworpen voor feiten of veroordelingen
die voorafgingen aan hun aankomst in Nederland.2. De in het eerste lid bedoelde immuniteit vervalt indien de desbetreffende
persoon, hoewel hij gedurende vijftien achtereenvolgende dagen na het tijdstip
waarop zijn aanwezigheid niet meer door het Strafhof werd vereist, de mogelijkheid
had Nederland te verlaten, hier te lande is gebleven of in Nederland is teruggekeerd
na het te hebben verlaten.Artikel 88De Nederlandse wet is niet van toepassing op vrijheidsontneming ondergaan
op last van het Strafhof binnen in Nederland aan het Strafhof ter beschikking
gestelde ruimten.HOOFDSTUK 6. SLOTBEPALINGENArtikel 89De artikelen van deze wet treden in werking op een bij koninklijk besluit
te bepalen tijdstip, dat voor de verschillende artikelen of onderdelen daarvan
verschillend kan worden vastgesteld.Artikel 90Deze wet wordt aangehaald als: Uitvoeringswet Internationaal Strafhof.Lasten en bevelen dat deze in het Staatsblad, in het Publicatieblad van
de Nederlandse Antillen en in het Afkondigingsblad van Aruba zal worden geplaatst
en dat alle ministeries, autoriteiten, colleges en ambtenaren wie zulks aangaat,
aan de nauwkeurige uitvoering de hand zullen houden.GegevenDe Minister van Justitie, 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-28098-1.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl