Tweede nota van wijziging
Staten-Generaal — Kamerstuk Nota van wijziging
Datum: 2017-10-09 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


Vergaderjaar 2017-2018
 Tweede Kamer der Staten-Generaal
 2
 Kamerstukken
 
 
 
 34 757
 
 Wijziging van enkele wetten van het Ministerie van Infrastructuur en Milieu (Verzamelwet IenM 2018)
 
 
 Nr. 8
 TWEEDE NOTA VAN WIJZIGING
 Ontvangen 3 oktober 2017
 
 
 
 Het voorstel van wet wordt als volgt gewijzigd:
 Artikel VIIa komt te luiden:
 ARTIKEL VIIa
 De Waterwet wordt als volgt gewijzigd:
 A
 
 In artikel 3.1, tweede lid, komt de tweede zin te luiden:
 Daarbij wordt voor de begrenzing van de oppervlaktewaterlichamen van de rivieren de buitenkruinlijn van de primaire waterkering voor zover die primaire waterkering is aangegeven op de kaarten die als bijlage I bij deze wet behoren, dan wel, waar deze ontbreekt, de daarbij vast te stellen lijn van de hoogwaterkerende gronden, als richtlijn gehanteerd.
 
 B
 In bijlage IA komt de rij beginnend met «45–2» te luiden:
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 45–2
 
 
 154906
 
 
 463364
 
 
 160892
 
 
 474315
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 Toelichting
 
 Via deze tweede nota van wijziging wordt in aanvulling op de eerste nota van wijziging (Kamerstukken II 2017/18, 34 757, nr. 5) nog een aanvullende kleine, technische wijziging van de Waterwet voorgesteld in artikel VIIa van het voorstel van de Verzamelwet IenM 2018.
 In onderdeel A wordt een wijziging van artikel 3.1, tweede lid, van de Waterwet voorgesteld. Bij de begrenzing van de grote rivieren wordt doorgaans de buitenkruinlijn van de primaire waterkering dan wel, bij afwezigheid daarvan, de lijn van hoogwaterkerende gronden aangehouden. In sommige gevallen kan het echter wenselijk zijn bij de begrenzing van de grote rivieren daarvan af te wijken. Deze situatie doet zich met name voor wanneer het achter de primaire waterkering gelegen gebied een functie heeft voor de waterafvoer, waaronder tevens waterberging word verstaan. Om die reden wordt voorgesteld te bepalen dat de buitenkruinlijn van de primaire waterkering dan wel de lijn van hoogwaterkerende gronden als richtlijn geldt voor de begrenzing van oppervlaktewaterlichamen in beheer bij het Rijk. De genoemde lijnen zijn dan een belangrijke indicatie voor de begrenzing, maar ze zijn niet doorslaggevend. Dit sluit ook beter aan bij de bedoeling van de kaarten in bijlage I bij de Waterwet, waarnaar in artikel 3.1, tweede lid, van de Waterwet wordt verwezen. Op deze kaarten zijn de primaire waterkeringen en de dijktrajecten weergegeven. Vanwege de schaalgrootte die gebruikt is voor de kaarten, kunnen die niet anders dan de ligging van de keringen en dijktrajecten slechts globaal weergeven. Ze zijn daarom ook niet bedoeld om de exacte ligging en afmetingen van de primaire waterkeringen vast te leggen (zie ook Kamerstukken II 2015/16, 34 436, nr. 3, p. 60). Met de voorgestelde wijziging wordt beoogd aan te sluiten bij het globale karakter van de weergave in bijlage I bij de Waterwet.
 Onderdeel B betreft een voorstel tot wijziging van de begin- en eindpunten van dijktraject 45–2. Deze wijziging was reeds voorgesteld in een eerdere nota van wijziging (Kamerstukken II 2017/18, 34 757, nr. 5).
 
 
 
 
 De Staatssecretaris van Infrastructuur en Milieu,
 
 S.A.M.
 Dijksma