Verslavingszorg en allochtonen; Brief minister
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 25664, nr. 1 h1

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

21-11-1997

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1997-1998

25664 nr. 1

03-10-1997

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam§ 1. Aanleiding en samenvatting § 1.1. Aanleiding§ 1.2. Samenvatting§ 2. Allochtonen en verslavingsproblematiek § 2.1. De omvang van het probleemEnquête multiculturalisatiebeleid§ 2.2. Het rapport «Allochtonen en verslavingszorg» Uitkomsten en conclusies interviewrondeAanbevelingen onderzoekers§ 2.3. Reactie op het rapport Eysink Smeets &
Etman§ 3. Knelpunten en oplossingen nader bezien § 3.1. Afstemming op bestuurlijk en uitvoerend niveau
verbeteren Voornemens• instelling gestructureerd overleg multiculturele
verslavingszorg• Instelling uitvoerende werkgroep multiculturele
verslavingszorg§ 3.2. Kennis over de stand van zaken verbeterenVoornemens • Structurele aandacht voor allochtonen in Nationale
Drugmonitor Nederland• Allochtonenvraagstuk mede prioritair in ZON-programma• Specifiek onderzoek naar omvang drugproblematiek
allochtonen• Beleidsinformatie gemeentelijk beleid§ 3.3. Kwaliteit verslavingszorg voor allochtonen
verbeteren Jellinek Centrum te AmsterdamNaar een verplichtend zorgstelselVoornemens• Kwaliteitsplan verslavingszorg• Kwaliteit penitentiaire verslavingsbeleid voor
allochtonen verbeteren§ 3.4. Integraal lokaal beleid bevorderenCentrum Verslavingszorg ZeestraatVoornemens • Handleiding gemeentelijk preventiebeleid• Kwaliteitsontwikkeling van het preventiewerk bevorderen
Arrazi-projectEpiloogOndertekeningBIJLAGE 1 Lijst van afkortingen
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 25664Toon alle publicaties in het hoofddossier

 
 
 Heruitgave en origineel

Kamerstuk 25664, nr. 1Origineel van deze publicatie

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 48 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
25 664Verslavingszorg en allochtonennr. 11BRIEF VAN DE MINISTER VAN VOLKSGEZONDHEID, WELZIJN EN SPORTAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalRijswijk, 3 oktober 1997 § 1. Aanleiding en samenvatting § 1.1. AanleidingAllochtonen hebben naar verhouding meer met verslavingsproblemen te maken
dan autochtonen. Tegelijkertijd is er een ondervertegenwoordiging in het cliëntenbestand
van de verslavingszorg. De laatste tijd is het besef gegroeid dat er –
ondanks de goede wil en inspanningen van velen – nauwelijks verbetering
in deze situatie is gekomen. De door het Platform Multiculturele Verslavingszorg
(PMV) van de NeVIV gehouden enquêtes (1995) versterkten dit beeld, evenals
de in de laatste jaren gepubliceerde onderzoeksgegevens.Bovendien hebben wijzigingen in een aantal bestuurlijke verhoudingen bijgedragen
aan een situatie waarin het onduidelijk is wie verantwoordelijk is voor een
onderwerp als «allochtonen en verslavings problematiek».Gegeven deze situatie heb ik daarom opdracht gegeven om een interviewronde
onder direct betrokkenen te houden. De weerslag daarvan is het rapport «Allochtonen
en Verslavingszorg» van Eysink Smeets en Etman. De bedoeling van dit
rapport was de discussie over dit onderwerp weer een nieuwe impuls te geven.
In die opzet is het rapport zeker geslaagd. Naar aanleiding van dit rapport
zijn een aantal publicaties en reacties verschenen. Ook heeft de Tweede Kamer
verzocht het rapport te betrekken bij de onderhavige beleidsbrief.Deze beleidsbrief beoogt niet zozeer een uitputtend overzicht te geven
van de problematiek of een strategie voor de lange termijn te ontplooien,
maar wel een analyse van de huidige stand van zaken te bieden en een aanzet
te geven tot een doelmatige en gecoördineerde aanpak van het probleem,
zodat het allochtonenbeleid op dit punt weer een nieuwe impuls krijgt. § 1.2. SamenvattingDe ontwikkelingen op het terrein van allochtonen en verslavingsproblematiek
geven een gedifferentieerd beeld. Enerzijds is er regelmatig aandacht gegeven
aan het probleem zowel in beleidsnota's als wat betreft concrete investeringen
in projecten en activiteiten; anderzijds is de indruk onvermijdelijk dat veel
initiatieven en beleidsvoornemens niet tot het gewenste resultaat hebben geleid.Mede op basis van het rapport Allochtonen en Verslavingszorgmeen
ik dat er zich vier knelpunten voordoen die tegelijkertijd de aangrijpingspunten
vormen voor nieuwe impulsen voor dit specifieke beleidsterrein.1. Er is sprake van een bestuurlijke impasse: ondanks een op
papier duidelijke taakverdeling is er de afgelopen jaren toch een situatie
ontstaan die te typeren valt als «iedereen kijkt naar iedereen»
en «niemand neemt het voortouw». Deze impasse kan alleen doorbroken
worden door een betere afstemming van beleid tussen betrokken actoren en het
maken van werkafspraken. Met het oog daarop kom ik tot de instelling van een
gestructureerd overleg waaraan de meest belangrijke actoren dienen deel te
nemen. Tevens wil ik een duidelijker takenpakket geven aan het huidige Platform
Multiculturele Verslavingszorg.2. Er is onvoldoende inzicht in de omvang en aard van de problematiek: goede en betrouwbare gegevens zijn onmisbaar voor een goed afgestemd
en effectief beleid. Bij de beleidsontwikkeling voor de verslavingszorg aan
allochtonen ontbreekt het juist hieraan. Door een korte termijn onderzoek
naar de aard en omvang van de problematiek, het onderzoekprogramma van de
ZON en de Nationale Drug Monitor hoop ik de voorwaarden te scheppen voor een
betrouwbare fundering van dit specifieke beleid.3. De verslavingszorg kanvoor allochtonen toegankelijker
gemaakt worden: de direct betrokkenen (gemeenten, verzekeraars en zorgaanbieders)
zouden gestimuleerd kunnen worden om de kwaliteit van de verslavingszorg voor
allochtone verslaafden te verbeteren. In het volgend jaar aan de Kamer te
zenden Kwaliteitsplan verslavingszorg dat ik in nauw overleg met het veld
zal opstellen, krijgt het allochtonen-vraagstuk de nodige aandacht. Hierbij
is nadrukkelijk het uitgangspunt niet een apart circuit verslavingszorg
voor allochtonen op te zetten.4. Er kan meer gedaan worden aan het ontwikkelen van een integraal
lokaal (preventief) beleid: De aard van de verslavingsproblematiek maakt
dat een integrale preventieve aanpak meer dan ooit vereist is, willen we bereiken
dat de verslavingsproblematiek onder allochtonen vermindert. Via een handleiding
voor gemeentelijk preventiewerk, voorbeeldprojecten en gemeentelijke uitwisseling
van ervaringen kan het lokale beleid een kwaliteitsimpuls krijgen. § 2. Allochtonen en verslavingsproblematiek § 2.1. De omvang van het probleem1In de notitie over de Nationale Drugmonitor, die ik op 16 september jl.
aan de Tweede Kamer heb aangeboden heb ik gewezen op het gebrek aan betrouwbare
en representatieve gegevens op het terrein van het drugbeleid. Dat wreekt
zich ook bij het beantwoorden van de vraag naar de ernst van het onderhavige
vraagstuk.Desalniettemin wil ik toch in het onderstaande aangeven op basis van welke
indicaties ik enerzijds een oververtegenwoordiging van allochtonen onder
harddrugverslaafden veronderstel en anderzijds een ondervertegenwoordiging
van allochtone cliënten in de hulpverlening.De beschikbare cijfers over totaal aantal harddrugverslaafden in Nederland
variëren tussen de 25 000 en 28 000 personen.1Op mijn verzoek heeft het bureau Intraval veldonderzoek, dat in de afgelopen
jaren in tien gemeenten is verricht, op een rijtje gezet. Op grond daarvan
schatten de onderzoekers dat het aantal allochtone verslaafden ligt tussen
minimaal 6400 tot maximaal 9900 verslaafden. Op het totale aantal verslaafden
betekent dat een aandeel van 23% tot 36%. Het rapport van Eysink Smeets en
Etman bevat schattingen van Tjandu waarin sprake is van een percentage van
46% van het aantal harddrugverslaafden dat van allochtone origine zou zijn.Hoewel er dus geen cijfers beschikbaar zijn die nauwkeurig het aantal
allochtone verslaafden aangeven, is wel duidelijk dat naar verhouding hun
aantal groter is dan op basis van de bevolkingscijfers verwacht zou mogen
worden.De vraag is hoe deze cijfers zich verhouden tot het aantal inschrijvingen.
Een belangrijke bron om dat vast te stellen vormt het Landelijk Alcohol en
Drugs Informatie Systeem (LADIS), waaraan sinds 1986 ambulante hulpverleningsinstellingen
gegevens leveren. Op basis van dat systeem stellen Ouwehand en Cruts dat van
het aantal harddrugcliënten bij instellingen voor ambulante verslavingszorg
28% allochtoon is. Zij merken verder op dat het percentage allochtonen bij
cocaïnecliënten hoger is dan bij heroïnecliënten.2Ook hier geven de beschikbare cijfers geen uitsluitsel over de vraag of
er wel of geen ondervertegenwoordiging is van het aantal allochtone cliënten
in de verslavingszorg. Wel zijn er ervaringsgegevens die daarop duiden. Zo
signaleren Eysink Smeets en Etman dat op de werkvloer velen van mening zijn
dat onder de allochtone harddrugverslaafden de niet bereikte groep de wel
bereikte groep in aantal overtreft. Een andere aanwijzing dat de reguliere
hulpverlening de allochtone verslaafden onvoldoende bereikt, vormt het door
het IVV geregistreerde hogere drop-outcijfer van de wel bereikte allochtonen:
66% tegenover de 52% van de bereikte autochtone verslaafden. Enquête multiculturalisatiebeleidUit een enquête van het PMV eind 1995 waaraan 34 van de 40 aangesloten
instellingen voor verslavingszorg deelnamen bleek dat het met het multiculturalisatiebeleid
binnen de instellingen pover gesteld was. Slechts één instelling
bleek een structureel behandelingsbeleid voor allochtonen te hebben. Twaalf
andere waren gestart met de ontwikkeling van preventie- en behandelingsactiviteiten
voor allochtonen. In de overige instellingen was nog geen sprake van specifieke
activiteiten.Van de intramurale instellingen is geen op allochtone verslaafden toegespitste
informatie beschikbaar over het aantal opnames, reden van ontslag, verblijfsduur
etc. Dat is des te meer te betreuren omdat uit ervaringsgegevens bekend is
dat allochtonen het in de meeste klinieken niet lang uithouden.Een niet onbelangrijk aspect van de onderhavige problematiek betreft de
harddrugverslaafden die in detentie zijn. Het aantal gedetineerden met een
verslavingsprobleem in huizen van bewaring en gevangenissen bedraagt ongeveer
50% van de totale gedetineerdenpopulatie. Hoeveel van hen allochtoon zijn
is niet bekend.In de justitiële jeugdinrichtingen is de afgelopen jaren de ervaring
opgedaan dat veel in die inrichtingen verblijvende jongeren met drugs hebben geëxperimenteerd en ook tijdens verblijf drugs willen blijven
gebruiken. In de meeste gevallen gaat het om gebruik van softdrugs. Een groot
deel van de jeugdigen in de justitiële jeugdinrichtingen is van allochtone
herkomst.Ook in de TBS-sector is het aantal allochtone patiënten toegenomen.
In de TBS-inrichtingen is daarnaast steeds vaker sprake van een combinatie
van een verslavingsprobleem en een psychische stoornis. § 2.2. Het rapport «Allochtonen en verslavingszorg» Uitkomsten en conclusies interviewrondeDe basis van het rapport van Eysink Smeets en Etman vormen de interviews
die met voornamelijk vertegenwoordigers van de hulpverlening uit de verslavingszorg
gehouden zijn over hun kijk op allochtone verslaafden en hun participatie
in de verslavingszorg.Eysink Smeets en Etman signaleren grote verslavingsproblemen onder allochtonen,
terwijl er sprake is van een forse ondervertegenwoordiging in hulpverleningscircuits.
Het aantal «klassieke» allochtone verslaafden loopt terug en de
opvolgers kenmerken zich door polygebruik. Ook vervagen de onderlinge verschillen
in het gebruik tussen minderheidsgroepen. Daarnaast constateren zij dat de
effectiviteit van de hulpverlening als gering beoordeeld wordt.Uit de gehouden interviews leiden de onderzoekers af dat in ieder geval
de respondenten uit het onderhavige onderzoek de afgelopen tijd meer van het
ministerie van VWS verwacht hadden.Ook constateren de onderzoekers dat op lokaal niveau er nauwelijks sprake
is van structurele samenwerking. Gemeenten spelen geen regisserende rol in
de verslavingszorg. Over de verslavingszorg zelf oordelen de respondenten
dat instellingen te «wit» en ondeskundig zijn, en dat de hulpverlening
te gefragmenteerd is. Andere gehoorde klachten betroffen het wegbezuinigen
van met name het laagdrempelig werk en het gebrek aan vernieuwing, visie en
beleid, alsmede aan zicht op de vraagkant. Aanbevelingen onderzoekersDe onderzoekers komen tot de constatering dat de ontwikkeling van de verslavingszorg
min of meer op slot zit. VWS is volgens hen de enige partij die de verslavingszorg
aan allochtonen de noodzakelijke impuls kan geven. Tot slot doen de onderzoekers
(daarom) naar VWS de volgende aanbevelingen:– een nieuwe impuls voor het allochtonenbeleid;– ontwikkeling van visie en beleid;– bijeenbrengen van belangrijkste spelers op landelijke en regionaal
niveau;– terugdringing ontschotting en oormerking van de financiering;– van papier naar praktijk;– aanbod op maat per functie van de verslavingszorg;– verbetering van kennis en inzicht;– instrumentontwikkeling;– opleiding van allochtone werkers;– opheffen van vrijblijvendheid. § 2.3. Reactie op het rapport Eysink Smeets &
EtmanDe aanleiding voor mij om Eysink c.s te vragen het genoemde rapport uit
te brengen was dat mij uit verschillende signalen duidelijk werd dat ondanks
de goede wil en inspanningen van velen er nauwelijks terreinwinst ten aanzien
van het vraagstuk van allochtonen en verslavingszorg is geboekt.
Ik beschouw het rapport als een momentopname en als een aanzet voor hernieuwde
aandacht voor dit onderwerp. Uit de analyse van Eysink c.s blijkt op treffende
wijze de veelzijdige verklaring van de ontstane situatie: er is kennelijk
een probleem, maar dit is op grond van de beschikbare gegevens niet goed te
specificeren. Er zijn tal van oorzaken aan te wijzen, waarvoor verschillende
partijen verantwoordelijk zijn. Het ontbreekt aan samenhang in het beleid
en derhalve ook aan samenwerking in de praktijk. Dit laatste is de belangrijkste
conclusie die aan het rapport verbonden kan worden: het onderwerp «allochtonen
en verslavingsproblematiek» is met name na de decentralisatie in een
onduidelijke bestuurlijke en beleidsmatige positie komen te verkeren. Partijen
zitten op elkaar te wachten. Dit kan verklaren waarom er niet stelselmatig
aandacht aan de toegankelijkheid van de zorg voor allochtonen wordt gegeven.
Ook is dit wellicht de reden dat er weinig wordt gedaan aan het preventiewerk
dat moet voorkomen dat allochtone jongeren in aanraking met drugs komen. Juist
hierbij zou een integrale benadering centraal moeten staan.In het volgende hoofdstuk zal ik nader op deze aspecten ingaan. Voorafgaand
daaraan passen op deze plaats twee aanvullingen bij het rapport van Eysink
Smeets en Etman. Hoewel het rapport niet bedoeld is als een grondige inventarisatie
en analyse, had wellicht wat meer aandacht gegeven mogen worden aan het gegeven
dat er veel initiatieven her en der in het land genomen worden ten aanzien
de verslavingsproblematiek onder allochtonen. Naar het zich laat aanzien gebeurt
er wel het nodige, maar dan niet altijd onder de noemer «allochtonenbeleid».
Het is derhalve van belang dat in de komende tijd meer aandacht gegeven wordt
aan het bundelen en verspreiden van deze kennis, en het stimuleren van innovatieve
activiteiten. Er is naar mijn indruk geen sprake van een rampzalige situatie,
maar er is wel reden tot zorg.Een tweede opmerking betreft het feit dat Eysink Smeets en Etman uitgaan
van een initiërende rol van de minister van VWS, om het vastgelopen proces
weer vlot te trekken. Te weinig is in het rapport benadrukt dat de concrete
bevoegdheden en mogelijkheden van de minister feitelijk zeer beperkt zijn.
Ik wil gaarne een bijdrage leveren, maar dit kan niet anders dan door acceptatie
en actieve medewerking van andere betrokken actoren. Dat laatste is een belangrijke
premisse voor de uitvoering van de in deze brief genoemde voornemens. § 3. Knelpunten en oplossingen nader bezien § 3.1. Afstemming op bestuurlijk en uitvoerend niveau
verbeteren Een voor de hand liggende vraag is wie nu eigenlijk verantwoordelijk is
voor de aanpak van de verslavingsproblematiek onder allochtonen. Deze verantwoordelijkheid
blijkt nogal divers te zijn.Het ministerie van VWS is verantwoordelijk voor het algemene beleid van
de verslavingszorg op hoofdlijnen.Het ministerie draagt zelf de directe verantwoordelijkheid voor het voorzieningenniveau
van de intramurale verslavingszorg. De financiering vindt plaats op basis
van de AWBZ. De instellingen zelf zijn verantwoordelijk voor hun eigen beleid.Gemeenten zijn primair verantwoordelijk voor het uitvoerend werk van de
ambulante verslavingszorg en de kwaliteit daarvan. Zij financieren de instellingen
voor de ambulante verslavingszorg. Deze verantwoordelijkheid hebben de gemeenten
sinds 1990. De subsidiegelden voor de ambulante verslavingszorg worden vanaf
die tijd op basis van eerst de Tijdelijke financieringsregeling verslavingszorg
(Tfv) en later de Tijdelijke Wet Stimulering Sociale Vernieuwing (Twssv) toegekend
aan 23 (inmiddels 25) centrumgemeenten. Inmiddels is een voorstel
tot wijziging van de Welzijnswet ingediend om een nieuwe wettelijke basis
te creëren voor de financiering van de ambulante verslavingszorg. De
Welzijnswet vormt daarmee het beleidskader voor de rijks- en gemeentelijke
verantwoordelijkheidsverdeling voor de ambulante verslavingszorg. Ik heb voorgesteld
dat deze financiering plaats zal vinden op basis van een specifieke uitkering
verslavingsbeleid en maatschappelijke opvang. Vanwege deze verdeling van verantwoordelijkheden
tussen rijk en gemeenten ligt het voor de hand deze specifieke uitkering in
te richten als een« medebewindsuitkering» zoals beschreven door
de commissie-Griffioen.Het ministerie van Binnenlandse Zaken draagt zorg voor een gecoördineerd
integratiebeleid minderheden. Vanuit deze rol zal Binnenlandse Zaken een bijdrage
leveren om gezamenlijk met de betrokken departementen een meer integrale beleidsaanpak
vorm te geven.Het ministerie van Justitie is verantwoordelijk voor het penitentiaire
verslavingsbeleid, en derhalve ook voor de allochtonenproblematiek daarbinnen.De VNG kan een ondersteunende en stimulerende rol richting gemeenten vervullen.GGZ-Nederland, de koepel van GGZ-instellingen en recentelijk ook de koepel
van lidinstellingen voor verslavingszorg1, heeft
een soortgelijke functie ten behoeve van de instellingen voor verslavingszorg.
Bij GGZ-Nederland opereert nu het Platform Multiculturele Verslavingszorg
(PMV), dat daarvoor bij de NeVIV functioneerde. De verslavingszorginstellingen
die lid zijn van het PMV onderschrijven de doelstellingen van het PMV, n.l.
de toegankelijkheid van de verslavingszorg voor allochtone gebruikers te vergroten.
Het ministerie van VWS subsidieert het Platform tot 1 januari 2000 met jaarlijks
f 200 000. Het platform opereert vooral op het niveau van instellingen
van de ambulante verslavingszorg en kan dus niet gezien worden als een orgaan
dat aandacht heeft voor formulering en afstemming van beleid op hoofdlijnen. VoornemensZoals aangegeven kenmerkt de huidige situatie zich door een rolverdeling
waarbij een aantal actoren verantwoordelijk is voor aspecten van de problematiek,
maar dat niemand voor het geheel aansprakelijk is. Ik vind het daarom nodig
dat er een structureel overleg of afstemming tussen de partijen ontstaat waarin
duidelijk wordt wat van ieder van deze partijen in concreto verwacht mag worden.Mijn idee gaat uit naar een verdeling in twee lagen: een bestuurlijk gremium,
en een orgaan op «werkniveau». • instelling gestructureerd overleg multiculturele
verslavingszorgIk zal het initiatief nemen tot het instellen van een Gestructureerd Overleg
Multiculturele verslavingszorg (GOMV) waarin zitting hebben de ministeries
van VWS, Justitie en Binnenlandse zaken, GGZ-Nederland en de VNG. Ik zal laatstgenoemde
partijen verzoeken aan het gestructureerd overleg deel te nemen.Het GOMV krijgt als opdracht het bewaken van de uitvoering van de voornemens
uit deze beleidsbrief, daarover te rapporteren in de jaarlijkse Voortgangsrapportages
drugbeleid, en jaarlijks nieuwe prioriteiten te stellen. Zonodig intervenieert
het GOMV wanneer de uitvoering stagneert.Op basis van deze beleidsbrief stelt het GOMV jaarlijks een actieplan
vast.Het GOMV heeft mede tot taak de samenhang tussen de verschillende projecten
die in deze brief genoemd worden te bevorderen.Het GOMV zal zich door een aantal terzake kundige organisaties laten adviseren,
waaronder de Stichting Tjandu en Forum. • Instelling uitvoerende werkgroep multiculturele
verslavingszorgIn overleg met GGZ-Nederland wil ik het PMV een aantal concrete taken
geven. Het platform dient bij te dragen aan het kwaliteitsbeleid voor de verslavingszorg
(zie § 3.3), en mee te werken aan het ontwikkelen van een handleiding
voor gemeenten om een integraal preventiebeleid te ontwikkelen (zie § 3.4).
Verder verwacht ik dat het platform aan de bestuurlijke werkgroep signaleert
welke ontwikkelingen zich op het onderhavige terrein voordoen, op basis waarvan
de bestuurlijke werkgroep eventueel nieuwe prioriteringen kan aanbrengen. § 3.2. Kennis over de stand van zaken verbeterenEén van de kernvragen die voortdurend rond het vraagstuk van allochtonen
en verslavingsproblematiek speelt is: wat is de aard en omvang van het probleem
eigenlijk? Zolang hierover geen duidelijkheid is, blijft het debat steken
tussen «weten» en «geloven». Door het creëren
van een Nationale Drugmonitor en gericht onderzoek wil ik de voorwaarden scheppen
waardoor een verantwoorde beleidsontwikkeling mogelijk wordt. Voornemens • Structurele aandacht voor allochtonen in Nationale
Drugmonitor NederlandHet gebrek aan betrouwbare en representatieve gegevens strekt zich uit
tot het gehele drugbeleid. Daarom krijgt het verbeteren van monitoring op
dit terrein een hoge prioriteit. Bij de opzet van de Nationale Drugmonitor
Nederland (NDN), waarover ik op 16 september jl. de Tweede Kamer een notitie
heb toegezonden, zal structureel aandacht gegeven worden aan het monitoren
van allochtone cliënten in de verslavingszorg en andere aspecten, zoals
de problematiek van gedetineerde allochtonen.In deze notitie is ook aangekondigd dat de ambulante en intramurale zorginformatie
onderling zal worden gekoppeld. • Allochtonenvraagstuk mede prioritair in ZON-programmaWat betreft monitoring en onderzoek is een belangrijke rol weggelegd voor
de stichting Zorgonderzoek Nederland (ZON). Ik heb de ZON verzocht een onderzoekprogramma
o.a. terzake van monitoring, zorgvernieuwing, preventievernieuwing en allochtonenbeleid
in te richten. Voor de uitvoering van dit hele programma beschikt de ZON thans
over een jaarlijks budget van ca. f 3 mln. • Specifiek onderzoek naar omvang drugproblematiek
allochtonenTeneinde op korte termijn duidelijkheid te krijgen over de aard en omvang
van de allochtone problematiek, en met name de belemmeringen die worden ondervonden
bij de toegang tot de verslavingszorg, heeft de ZON inmiddels een onderzoeksvoorstel
gehonoreerd van de RU-Utrecht om de bestaande kennis en lacunes op dit terrein
in onderzoek en praktijk te inventariseren. Het resultaat zal in oktober worden
besproken op een bijeenkomst met deskundigen op het terrein van de multiculturele
verslavingszorg. De uitkomsten van deze bespreking worden gebruikt voor de
programmering van onderzoeks-, ontwikkelings- en implementatieprojecten voor
het NWO/ZON-programma Verslaving. • Beleidsinformatie gemeentelijk beleidMet de betrokken gemeenten ga ik afspraken maken over de beleidsinformatie
die door gemeenten aan het rijk dient te worden verstrekt. Ik zal met de gemeenten
overleggen hoe het onderhavige vraagstuk deel uit kan maken van de gevraagde
informatie. § 3.3. Kwaliteit verslavingszorg voor allochtonen
verbeteren Jellinek Centrum te AmsterdamHet toekomstig personeelsbeleid van de instelling is er i.h.k.v. de multiculturalisatie
op gericht dat 30% van het personeel van allochtone afkomst moet zijn. In
samenwerking met hiervoor gespecialiseerde bureaus wordt dit als volgt geconcretiseerd:
opstellen van protocollen met onderwijsinstellingen in Amsterdam voor het
vergroten van instroom allochtoon personeel, installeren van een databank
voor sollicitatieprocedures allochtoon personeel, actieplan voor behoud en
carrièreplanning allochtoon personeel.Het signaal is onmiskenbaar dat de verslavingszorg over het algemeen onvoldoende
toegerust is om aan de allochtone zorgbehoefte te voldoen. Voorbeelden hiervan
zijn: niet of te weinig op allochtone cliënten toegeruste intake en diagnosestelling,
behandelmethodieken en resocialisatie-activiteiten. Ook speelt hierbij het
probleem mee dat er weinig allochtone hulpverleners in de verslavingszorg
werkzaam zijn, ondanks dat in het verleden meerdere malen acties zijn aangekondigd.1Tegelijkertijd is duidelijk dat er weliswaar de nodige initiatieven worden
genomen, maar dat de waardevolle kennis die daarmee opgedaan is onvoldoende
benut wordt door anderen.Zorgaanbieders proberen bijvoorbeeld een gedifferentieerd hulpaanbod te
ontwikkelen dat zoveel mogelijk is afgestemd op de grote verscheiden- heid
aan hulpvragen. De laatste jaren is de diversiteit van het hulpaanbod voor
drugverslaafden sterk toegenomen als gevolg van veranderingen in problematiek.
Maar een duidelijk overzicht en bijvoorbeeld regelmatige evaluatie en kennisuitwisseling
vindt veel te weinig plaats.Naar een verplichtend zorgstelselIn het meerjarenplan «Naar een verplichtend zorgstelsel» stelt
het PMV zich ten doel dat de verslavingszorg in zijn beleid en uitvoering
daarvan middelen en menskracht reserveert. In allochtone concentratiegebieden
dient 30% van alle preventie- en hulpverlenings-activiteiten specifiek te
worden ingezet voor een efficiënte zorg voor allochtone verslaafden.
Vijf op te zetten regionale werkgroepen, die zullen vertegenwoordigd zijn
in het PMV «nieuwe stijl» zullen zich hiervoor inzetten. Het Jellinek
Centrum (Amsterdam) en Centrum Verslavingszorg Zeestraat (Den Haag) werken
deze beleidsvisie in de komende periode in de praktijk uit. Het PMV zet zich
in het verlengde daarvan in voor een bonussysteem voor instellingen die zich
op dit terrein extra inspanningen getroosten.Daarnaast stelt het PMV zich ten doel enerzijds het tot stand brengen
en protocolleren van één landelijk programma deskundigheidsbevordering
i.s.m. Trimbos-instituut, Tjandu/Siwa, CVZ Den Haag en Forum en anderzijds
het vergroten van de instroom van kwalitatief allochtoon personeel.Verder heeft VWS de laatste jaren een beleid heeft gevoerd dat gericht
is op het stimuleren van deze multiculturalisatie.Met name om de Molukse invalshoek te behartigen ontvangt de Stichting
Tjandu een reguliere subsidie van f 605 000,– op jaarbasis.
Daarnaast heeft Tjandu als breed expertisecentrum een voortrekkersrol naar
andere minderhedenorganisaties. Ik vind het een goede zaak dat Tjandu mij
heeft laten weten dat zij zich bereid heeft verklaard om zich
om te vormen van Moluks naar multicultureel. Tjandu heeft daartoe reeds de
eerste stappen gezet.Voor de Suriname-sectie krijgt het Trimbos-Instituut jaarlijks f 200 000,–.
Daarnaast wordt een aantal incidentele projecten gesubsidieerd.Door toedoen van het PMV zijn bij zes instellingen speciale aandachtsfunctionarissen
aangesteld en valt er reeds een duidelijke attitudeverandering waar te nemen
bij meerdere instellingen t.a.v. de instroom van allochtone werkers (blijkt
o.a. uit de personeelsadvertenties). Ook zit er een duidelijke lift in het
aantal aanvragen voor cursussen deskundigheidsbevordering op het specifieke
terrein van preventie en hulpverlening voor allochtone gebruikers.In dit verband noem ik ook de investeringen die in het kader van het overlastbeleid,
die sinds 1994 door de departementen van VWS en Justitie zijn gerealiseerd.
In totaal gaat het hier om ca. f 60 mln. op jaarbasis, die geïnvesteerd
is in projecten en voorzieningen die gericht zijn op de opvang en behandeling
van de groepen problematische en overlast veroorzakende druggebruikers. Een
groot deel van de bedoelde middelen komt ten goede aan de problematiek rond
allochtonen, omdat verhoudingsgewijs zich de meeste allochtone verslaafden
in de grote steden bevinden. Vrijwel alle projecten op gemeentelijk niveau
kunnen worden gekenschetst als laagdrempelige voorzieningen om verslaafden
opvang te bieden en primaire gezondheidszorg te verschaffen. VoornemensUitgangspunt is dat allochtone verslaafden een substantieel deel uitmaken
van het (potentiële) cliëntenbestand van de verslavingszorg. Het
zou in mijn ogen verkeerd zijn om voor hen een aparte benadering te kiezen
als het gaat om het verbeteren van de kwaliteit.Het verder bevorderen van een gedifferentieerd zorgaanbod waarbinnen ruime
aandacht aan minderheden wordt geschonken dient daarom een vast onderdeel
te zijn van het door de sector te ontwikkelen kwaliteitsbeleid. • Kwaliteitsplan verslavingszorgOp basis van de Kwaliteitswet zorginstellingen zijn zorginstellingen gehouden
er ook voor te zorgen dat men voor allochtone patiënten voldoende deskundigheid
in huis heeft, de instelling voldoende laagdrempelig is en waar nodig de inzet
van tolkendiensten regel is. Ook de Welzijnswet spreekt in dit verband van
een verantwoorde kwaliteit: doeltreffend, doelmatig en cliëntgericht.Voor een aantal beroepen in de verslavingszorg is in de wet BIG aangegeven
aan welke kwaliteitseisen men moet voldoen, o.a. met betrekking tot de zorg
aan allochtonen.Samen met de gemeenten, de zorgaanbieders en cliëntenorganisaties
wil ik het Kwaliteitsplan Verslavingszorg voorbereiden dat ik in de Voortgangsrapportage
Drugbeleid 1997 heb aangekondigd. Dit plan zal voorjaar 1998 aan de Kamer
worden aangeboden.Voor wat betreft de onderhavige problematiek ga ik er van uit dat het
allochtonenbeleid een integraal onderdeel van dit Kwaliteitsplan zal vormen.
Ik zal GGZ-Nederland, dat tot taak heeft dit kwaliteitsplan voor te bereiden,
verzoeken gebruik te maken van de aanbevelingen van het PMV in de notitie Naar een verplichtend zorgstelsel,alsmede van de handreiking van het
Nederlands Centrum Buitenlanders Kwaliteitszorg voor allochtonen. Voorts
ga ik er vanuit dat het PMV «nieuwe stijl» een actieve rol krijgt
bij het ontwikkelen van dit plan (zie § 3.1). • Kwaliteit penitentiaire verslavingsbeleid voor
allochtonen verbeterenOm te bevorderen dat allochtonen optimaal in de gelegenheid zijn om geplaatst
te worden op een verslavingsbegeleidingsafdeling (VBA) en die met succes te
doorlopen wordt momenteel in de VBA-pilot in Noord-Holland de deelname van
allochtonen aan het verslavingsbegeleidingstraject gemonitord. Het gaat daarbij
om vragen naar de omvang en kwaliteit van deelname van allochtonen aan het
bijzondere regime voor gemotiveerde verslaafde gedetineerden, ondermeer op
het punt van aanmelding door allochtonen voor het toeleidingsprogramma, de
mate waarin zij dat programma succesvol doorlopen, het aantal dat op een VBA
geplaatst wordt en de wijze waarop hun verblijf op een VBA verloopt. § 3.4. Integraal lokaal beleid bevorderenDe relatief omvangrijke problematiek van met name drugverslaving onder
allochtone jongeren kan worden beschouwd als een uiting van een dieperliggend
probleem. Bekend is dat de werkloosheid onder een groot aantal minderheidsgroepen
hoog is. Hoewel grote groepen allochtone jongeren steeds beter de weg weten
te vinden in het onderwijs en de arbeidsmarkt, is er ook sprake van kleine
groepen die deze aansluiting lijken te missen. Een niet onbelangrijke factor
lijkt daarbij te zijn gelegen in etnisch culturele verschillen. Een ontbreken
van een aansluiting met de reguliere maatschappij maakt de kans op afglijden
naar de marginaliteit, perspectiefloosheid en alternatieven in het in het
criminele circuit, reëel. Ook het risico van problematisch druggebruik
is in een dergelijke situatie aanwezig.Het is dan ook in deze bredere context dat naar een meer integrale aanpak
moet worden gezocht. In dat verband zijn de bevindingen uit het project Criminaliteit
en Integratie van Etnische Minderheden (Criem) van belang, waarover door de
bewindslieden van Binnenlandse Zaken en Justitie binnenkort aan de Kamer zal
worden gerapporteerd. Het Criem-project is naar aanleiding van de bevindingen
van de Commissie Van Traa door genoemde bewindslieden geïnitieerd en
bedoeld om onder meer na te gaan welke processen van marginalisering en criminaliteit
zich voor- doen onder groepen van allochtone jongeren. Bezien zal worden op
welke wijze de resultaten van dit project kunnen worden betrokken bij een
meer brede aanpak van de verslavingsproblematiek van allochtone jongeren. Centrum Verslavingszorg ZeestraatHet Centrum Verslavingszorg Zeestraat (CVZ) te Den Haag voert een gericht
en actief allochtonenbeleid binnen (behandeling en begeleiding) en buiten
de instelling met uitstralingseffecten naar nieuwe fusiepartners en andere
hulpverleningscircuits (w.o. RIAGG);– personeelsbeleid extern: werving en selectie is (mede) gericht
op het aantrekken van tweetalig bicultureel personeel;– personeelsbeleid intern: in het kader van deskundigheidsbevordering
worden twee interne cursussen interculturele verslavingszorg gegeven die verplicht
zijn;– er is een samenwerking gestart met Stichting Haags Islamitisch
Platform m.b.t. plan van aanpak inzake islamitische groeperingen;– afstemmingsoverleg migrantenhulpverlening met de Haagse GGZ-partners
(Bloemendaal, Rosenburg en RIAGG).De ernst van de hierboven beschreven problematiek vraagt om een kwaliteitsimpuls
van het lokaal (preventief) beleid. Allochtone verslaafden verkeren voorzover
zij niet van hun gemeenschappen geïsoleerd zijn in twee culturen. De
culturele herkomst kan een belangrijke bijdrage leveren aan bijvoorbeeld het
beter bespreekbaar maken van de verslavingsproblemen. Bij de
uitwerking van het preventiebeleid vind ik daarom het betrekken van allochtone
organisaties van groot belang. Voornemens • Handleiding gemeentelijk preventiebeleidHet voorkomen dat allochtone jongeren in aanraking met drugs komen is
een opgave die slechts met inspanning van vele (vnl. gemeentelijke) actoren
gerealiseerd kan worden. Bij uitstek ligt hier de mogelijkheid voor een initiërende
rol van de gemeente. Ter ondersteuning van het gemeentelijk beleid wil ik
in samenwerking met het PMV en de VNG, die ik daartoe zal uitnodigen, een
handleiding gemeentelijk preventiebeleid opstellen.Een belangrijke input voor deze handleiding vormen naar mijn verwachting
de uitkomsten van het onderzoek dat ik in overleg met de VNG wil uitvoeren
naar ontwikkelingen in het gemeentelijk verslavingszorgbeleid. • Kwaliteitsontwikkeling van het preventiewerk bevorderen
Arrazi-projectVWS subsidieert het 3-jarig Arrazi-project van het Komitee Marokkaanse
Arbeiders in Nederland (KMAN) te Amsterdam. Dit project richt zich op het
organiseren en trainen van een landelijk netwerk van Marokkaanse kaders en
het ondersteunen van reguliere instellingen. Het project, dat een vervolg
is op een eerder gelijknamig taboe doorbrekend project richting Marokkaanse
ouders en dat zijn waarde heeft bewezen, kenmerkt zich verder door een integrale
aanpak.Ter stimulering van de kwaliteitsontwikkeling is met subsidie van VWS
inmiddels het Landelijk Steunpunt Preventie voor de verslavingszorg deze maand
van start gegaan. Bij de subsidieverlening is afgesproken dat het Steunpunt
expliciet aandacht zal besteden aan allochtonen.Daarnaast is preventie een prioriteit in het ZON-werkprogramma.Ook met voorbeeldprojecten wil ik de innovatie van het preventiewerk zoals
dat met name door de ambulante verslavingszorg vorm gegeven wordt bevorderen.
Ik vind het van groot belang dat daarbij de eigen verantwoordelijkheid en
zelfwerkzaamheid van allochtonen en hun organisaties worden benadrukt. Zo
ontvangt de Marokkaanse organisatie het KMAN t.b.v. het Arazzi project de
komende drie jaar van VWS (over te nemen door de ZON) f 300 000,–
op jaarbasis. Tjandu ontvangt voor een drie jaar durend preventie-project
f 180 000,– op jaarbasis. EpiloogZoals gezegd wil ik met deze beleidsbrief het verslavingszorgbeleid voor
allochtonen een nieuwe impuls geven. Het moge ook duidelijk geworden zijn
dat voor een vervolg acties van meerdere partijen nodig zijn.Ik hoop met name dat de voorstellen die ik in deze brief heb gedaan om
te komen tot een betere samenwerking tussen betrokken partijen opgepakt zullen
worden.De ernst van het drugprobleem ook onder allochtonen verplicht ons allen
daartoe. De Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport,E. Borst-Eilers BIJLAGE 1 Lijst van afkortingen AWBZAlgemene
Wet bijzondere ziektekosten BIGBeroepen in de individuele GezondheidszorgCRIEMCriminaliteit en Integratie van Etnische Minderheden GOMVGestructureerd
Overleg Multiculturele Verslavingszorg GGZ-NederlandGeestelijke
Gezondheidszorg Nederland LADISLandelijk Alcohol en Drugs Informatie
Systeem KMANKomitee Marokkaanse Arbeiders in Nederland NeVIVNederlandse
Verenigingen van Instellingen voor Verslavingszorg NDNNationale
Drugmonitor Nederland NWONederlandse organisatie voor Wetenschappelijk
Onderzoek PMVPlatform Multiculturele Verslavingszorg TBSTer
beschikking Staat TfvTijdelijke financieringsregeling verslavingszorgTwssvTijdelijke wet stimulering sociale vernieuwing VBAVerslavingsbegeleidingsafdelingVNGVereniging van Nederlandse Gemeenten ZONZorgOnderzoek
NederlandXNoot1I.v.m. verbetering van een aantal tekstblokken.XNoot1De culturele herkomst en niet de nationaliteit bepaalt in deze notitie
of een verslaafde als een autochtone of een allochtone verslaafde aangemerkt
wordt. In de brief is ervoor gekozen de op het onderhavige terrein gebruikelijke
terminologie te volgen. Daarom wordt de term allochtoon gebruikt en niet 
etnische minderheden.XNoot1De stichting Informatievoorziening Verslavingszorg gaat uit van 25 000
tot 27 000, terwijl Intraval net als Zwart en Mensink het aantal harddrugverslaafdenop
28 000 schat.XNoot2Profiel harddrugcliënten in de Nederlandse verslavingszorg, A. W.
Ouwehand en A. A. N. Cruts, 1997.XNoot1Per 1 juli 1997 is de voormalige koepel van verslavingszorginstellingen,
de Nederlandse Vereniging van Instellingen voor verslavingszorg (NeVIV) opgegaan
in GGZ-Nederland.XNoot1Zie bijvoorbeeld de notitie Drugproblematiek onder allochtonen (1992)
en de beleidsbrief Volksgezondheidsbeleid in een multiculturele samenleving
(1995). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-25664-1-h1.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl