Subsidiariteitstoets voorstel richtlijn Europees Parlement en Raad tot vaststelling kader voor bodembescherming en wijziging richtlijn 2004/35/EG (COM(2006) 232); Voorstel
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-06 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 30839, nr. 1

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

27-10-2006

Eerste en Tweede Kamer der Staten-Generaal

2006-2007

30839 nr. 1;A

22-09-2006

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamTOELICHTING1) ACHTERGROND VAN HET VOORSTEL2) RAADPLEGING VAN BELANGHEBBENDE PARTIJEN EN EFFECTBEOORDELINGSamenvatting van de reacties en hoe daarmee rekening is
gehoudenGebruikte methodenBelangrijkste geraadpleegde organisaties en deskundigenOntvangen en gebruikte adviezenWijze waarop het deskundigenadvies beschikbaar is gemaakt
voor het publiek3) JURIDISCHE ELEMENTEN VAN HET VOORSTEL4) GEVOLGEN VOOR DE BEGROTING5) AANVULLENDE INFORMATIE2006/0086 (COD)Voorstel voor eenRICHTLIJN VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAADtot vaststelling van een kader voor de bescherming van
de bodem en tot wijziging van Richtlijn 2004/35/EG(Voor de EER relevante tekst)HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:HOOFDSTUK I ALGEMENE BEPALINGENArtikel 1 Onderwerp en toepassingsgebiedArtikel 2 DefinitiesArtikel 3 BeleidsintegratieArtikel 4 VoorzorgsmaatregelenArtikel 5 BodemafdekkingHOOFDSTUK II RISICOPREVENTIE, TEMPERENDE MAATREGELEN EN
HERSTELDeel 1 Aanwijzing van risicogebiedenArtikel 6 Aanwijzing van risicogebieden voor erosie, verlies
van organische stof, verdichting, verzilting en aardverschuivingenArtikel 7 MethodiekDeel 2 Vaststelling van doelstellingen en maatregelenprogramma’sArtikel 8 Maatregelenprogramma’s ter bestrijding
van erosie, verlies aan organische stof, verdichting, verzilting en aardverschuivingenHOOFDSTUK III BODEMVERONTREINIGINGDeel 1 Preventie en inventarisatieArtikel 9 Preventie van bodemverontreinigingArtikel 10 Inventaris van verontreinigde locatiesArtikel 11 InventarisatieprocedureArtikel 12 BodemrapportDeel 2 SaneringArtikel 13 SaneringArtikel 14 Nationale saneringsstrategieHOOFDSTUK IV BEWUSTMAKING, RAPPORTAGE EN UITWISSELING
VAN INFORMATIEArtikel 15 Bewustmaking en participatie van het publiekArtikel 16 RapportageArtikel 17 Uitwisseling van informatieHOOFDSTUK VSLOTBEPALINGENArtikel 18 Tenuitvoerlegging en aanpassing aan de technische
vooruitgangArtikel 19 ComitéArtikel 20 Verslag van de CommissieArtikel 21 ToetsingArtikel 22 SanctiesArtikel 23 Wijziging van Richtlijn 2004/35/EGArtikel 24 OmzettingArtikel 25 InwerkingtredingArtikel 26 AdressatenBIJLAGE IBIJLAGE II Lijst van potentieel bodemverontreinigende
activiteiten
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 30839Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 67 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
30 839Subsidiariteitstoets van het voorstel voor een richtlijn van het Europees
Parlement en de Raad tot vaststelling van een kader voor bodembescherming
en de wijziging van richtlijn 2004/35/EG (COM(2006) 232)Anr. 1VOORSTEL VOOR EEN RICHTLIJN VAN HET EUROPEES PARLEMENTEN DE RAAD TOT
VASTSTELLING VAN EEN KADER VOOR DE BESCHERMING VAN DE BODEM EN TOT WIJZIGING
VAN RICHTLIJN 2004/35/EG (COM(2006)232)Brussel, 22 september 2006TOELICHTING1) ACHTERGROND VAN HET VOORSTEL• Motivering en doel van het voorstelDe bodem is in wezen een niet hernieuwbare hulpbron en een zeer dynamisch
systeem dat talrijke functies vervult en diensten verleent die van vitaal
belang zijn voor allerlei menselijke activiteiten en voor het voortbestaan
van ecosystemen. Uit de beschikbare informatie komt naar voren dat er zich
de jongste decennia een significante intensivering van de processen van bodemaantasting
heeft voorgedaan, en er zijn aanwijzingen dat deze nog zullen toenemen als
geen actie wordt ondernomen.Hoewel het communautaire acquis bepalingen
ter bescherming van de bodem omvat, is er van specifieke communautaire wetgeving
inzake bodembescherming vooralsnog geen sprake. Met dit voorstel wil de Commissie
deze lacune opvullen en een gemeenschappelijke strategie voor de bescherming
en het duurzame gebruik van de bodem vastleggen, die op de volgende beginselen
is gebaseerd: integratie van de zorg voor de bodem in de andere takken van
het beleid, behoud van de bodemfuncties in het kader van duurzaam gebruik,
preventie van bedreigingen voor de bodem en vermindering van schadelijke effecten
ervan, alsook het herstel van aangetaste bodems tot een zodanig niveau dat
zij tenminste aan alle eisen in samenhang met het huidige en het goedgekeurde
toekomstige gebruik ervan kunnen voldoen.• Algemene contextOveral in de Gemeenschap komt de bodem in ecologisch opzicht in toenemende
mate onder druk te staan. Dit probleem wordt veroorzaakt of geaccentueerd
door menselijke activiteiten zoals de toepassing van ongeschikte methoden
in land- en bosbouw, industriële activiteiten, toerisme en verstedelijking.
Deze activiteiten tasten het vermogen van de bodem aan om duurzaam een breed
spectrum van cruciale functies te blijven vervullen. De bodem –
hoewel hoofdzakelijk in particulier bezit – is voor de Gemeenschap een
hulpbron van gezamenlijk belang, en als wij nalaten hem te beschermen, zal
dit de mogelijkheden tot duurzame ontwikkeling en het concurrentievermogen
op lange termijn van Europa ondermijnen. Bovendien heeft bodemaantasting ernstige
gevolgen voor andere gebieden van gemeenschappelijk communautair belang, zoals
waterkwaliteit, volksgezondheid, klimaatverandering, bescherming van de natuur
en de biodiversiteit en voedselveiligheid.Besluit nr. 1600/2002/EG tot vaststelling van het Zesde Milieuactieprogramma
van de Europese Gemeenschap noemt als een van de doelstellingen van dat programma
de bescherming van de natuurlijke hulpbronnen en de bevordering van duurzaam
bodemgebruik. Daarbij heeft de Gemeenschap zich ertoe verbonden een thematische
strategie voor bodembescherming aan te nemen teneinde de aantasting van de
bodem een halt toe te roepen en terug te dringen.In haar mededeling van 2002, getiteld «Naar een thematische strategie
inzake bodembescherming» (COM(2002) 179), heeft de Commissie de acht
grootste bedreigingen gesignaleerd waaraan de bodem in de EU blootstaat. Het
betreft erosie, verlies van organische stof, verontreiniging, verzilting,
verdichting, verlies van bodembiodiversiteit, afdekking, aardverschuivingen
en overstromingen.• Bestaande bepalingen op het door het voorstel
bestreken gebiedDe bodem was tot dusver nooit onderwerp van een specifiek beschermingsbeleid
op Gemeenschapsniveau. Bepaalde aspecten van bodembescherming komen in diverse
onderdelen van het acquis aan bod, en bijgevolg
kunnen allerlei takken van het Gemeenschapsbeleid bijdragen tot de bescherming
van de bodem. Dit is het geval voor een groot aantal bepalingen van de vigerende
communautaire milieuwetgeving op gebieden zoals water, afvalstoffen, chemische
stoffen, preventie van industriële verontreiniging, natuurbescherming
en bestrijdingsmiddelen. Ook de invoering van de eis tot naleving van randvoorwaarden
inzake de bescherming van landbouwgrond in het herziene gemeenschappelijk
landbouwbeleid («cross-compliance») en de maatregelen inzake plattelandsontwikkeling
zullen naar verwachting positieve resultaten opleveren voor de toestand van
de bodem in landbouwgebieden. Toch zullen deze bestaande bepalingen, zelfs
als zij volledig ten uitvoer worden gelegd, wegens hun uiteenlopende oogmerken
en toepassingsgebieden en wegens het feit dat zij vaak op de vrijwaring van
andere milieucompartimenten zijn toegespitst, slechts een fragmentarische
en onvolledige bescherming van de bodem opleveren. Zij bestrijken immers niet
alle bodemtypes en evenmin alle bekende bedreigingen voor de bodem. Zodoende
komt er aan de aantasting van de bodem vooralsnog geen einde.• Samenhang met andere beleidsgebieden van de
EUDe voorgestelde richtlijn, die gericht is op de bescherming van de bodem
en het behoud van het vermogen van de bodem om zijn ecologische, economische,
maatschappelijke en culturele functies te vervullen, spoort perfect met de
doelstellingen van artikel 174 van het EG-Verdrag. Het houdt rekening met
de uiteenlopende situaties in de verschillende regio’s van de Gemeenschap.
Het is gebaseerd op het voorzorgsbeginsel, het beginsel van preventief handelen,
het beginsel dat milieuaantastingen bij voorrang aan de bron dienen te worden
bestreden en het beginsel dat de vervuiler betaalt. Het is gebaseerd op een
analyse van de potentiële kosten en baten van het al dan niet ondernemen
van actie en houdt rekening met de noodzaak van economische en sociale ontwikkeling
van de Gemeenschap als geheel en de evenwichtige ontwikkeling van haar regio’s. 2) RAADPLEGING VAN BELANGHEBBENDE PARTIJEN EN EFFECTBEOORDELING• Raadpleging van belanghebbende partijenWijze van raadpleging, belangrijkste geraadpleegde
sectoren en algemeen profiel van de respondentenDe mededeling van 2002 is gunstig ontvangen door de andere Europese instellingen,
die de belangrijke rol van de bodem ten aanzien van duurzaamheid op lange
termijn in de Gemeenschap hebben erkend.Met ingang van februari 2003 heeft de Commissie een open raadpleging van
belanghebbenden georganiseerd. Zij heeft een zeer breed, meer dan 400 leden
tellend overlegplatform opgezet, dat vijf werkgroepen en een adviesforum met
een sturende functie omvatte. In juni 2004 hebben de werkgroepen hun zeer
gedetailleerde rapporten afgeleverd, die informatie bevatten over de toestand
van de bodems in Europa, de druk waaraan deze blootstaan en de oorzaken van
bodemaantasting, alsmede een reeks aanbevelingen aan de Commissie met het
oog op de ontwikkeling van een bodembeleid op communautair niveau.In november 2004 hebben het Nederlandse voorzitterschap van de Raad en
de Commissie een conferentie van de lidstaten en de deelnemers aan het overlegproces
van belanghebbende partijen georganiseerd. Die conferentie heeft haar nadrukkelijke
steun toegezegd voor een raamwerkbenadering die op communautaire actie is
gebaseerd.De Commissie heeft gedurende acht weken via het internet een openbare
raadpleging gehouden over de vraag, welke elementen eventueel in de thematische
strategie voor bodembescherming dienden te worden geïntegreerd. Deze
raadpleging heeft reacties opgeleverd van 1206 burgers, 377 bodemdeskundigen
en 287 organisaties uit 25 landen.Samenvatting van de reacties en hoe daarmee rekening is
gehoudenZowel de Europese burgers als de bodemdeskundigen en organisaties waren
in meerderheid de mening toegedaan dat preventie en bestrijding van bodemaantasting
in Europa belangrijk of zeer belangrijk is, en hebben zich uitgesproken voor
het ondernemen van actie in de vorm van een op Gemeenschapsniveau vastgesteld
kader en op nationaal of plaatselijk niveau vastgestelde concrete maatregelen.Een uitvoerig verslag, inclusief een statistische analyse van alle antwoorden,
waarin ook de verdeling van de respondenten over de lidstaten is weergegeven
en wordt vermeld op welke wijze met de reacties rekening is gehouden, is opgenomen
in de effectbeoordeling.De meeste aanbevelingen van de werkgroepen en de meeste zorgpunten die
bij de internetraadpleging naar voren zijn gekomen, zijn in het voorstel verwerkt.
Aan de zeer talrijke verzoeken om stedelijke en toeristische ontwikkelingsprojecten
juridisch aan banden te leggen, kon geen gevolg worden gegeven omdat de Gemeenschap
over weinig bevoegdheden beschikt om beperkingen aan landgebruik op te leggen.• Bijeenbrengen en benutten van deskundigheidBetrokken wetenschaps- en kennisgebiedenBodemkunde, landbouwwetenschappen, bosbouw, hydrologie, biologie, ecologie,
economie, sociale en politieke wetenschappen.Gebruikte methodenHet voorstel is gebaseerd op de beste beschikbare wetenschappelijke en
technische informatie. Deze kennisbasis is tot stand gebracht middels het
zeer uitgebreide overleg met de belanghebbende partijen en twee onafhankelijke
contractstudies waarin de sociaal-economische en milieueffecten van het bodemaantasting
enerzijds en van de voorgestelde maatregelen anderzijds onder de loep zijn
genomen. De aldus vergaarde specialistische kennis vindt haar neerslag in
de door de werkgroepen opgestelde en door de Commissie gepubliceerde
verslagen, in het huidige voorstel en in de effectbeoordeling.Belangrijkste geraadpleegde organisaties en deskundigenTot de geraadpleegde instanties behoorden nationale, regionale en lokale
overheden, bedrijfs-, handels-, milieu- en consumentenorganisaties, wetenschappelijke
instellingen en onderzoekinstituten, het Europees milieuagentschap, het Gemeenschappelijk
Centrum voor Onderzoek en andere diensten van de Commissie, vakbonden, landbouworganisaties,
verenigingen van landeigenaren en talrijke andere organisaties met een Europese
werkingssfeer die blijk hebben gegeven van interesse voor de bodem.Ontvangen en gebruikte adviezenEerder is al gewezen op het bestaan van potentieel ernstige risico’s
met onomkeerbare gevolgen voor de bodem. Over de realiteit van deze risico’s
zijn alle partijen het eens.Er bestaat algemene eensgezindheid over het feit dat de bodem hetzelfde
beschermingsniveau dient te genieten als andere milieucompartimenten zoals
lucht of water, aangezien de bodemfuncties van cruciaal belang zijn voor het
voortbestaan van de mens en de ecosystemen. Van meet af aan is benadrukt dat,
gezien de immense variabiliteit van de bodems in Europa, een ongedifferentieerde
benadering geen geschikte basis vormt voor een communautair bodembeleid. De
meeste geraadpleegde partijen pleiten voor een soepel systeem dat het mogelijk
maakt, rekening te houden met specifieke plaatselijke omstandigheden inzake
bodem en landgebruik. Bijgevolg bestaat er een brede consensus ten gunste
van de vaststelling van een Europees kader dat de gemeenschappelijke doelstellingen
en beginselen vastlegt, waarbij het aan de lidstaten wordt overgelaten om
op het passende administratieve en geografische niveau nadere uitvoeringsmaatregelen
vast te stellen.Wijze waarop het deskundigenadvies beschikbaar is gemaakt
voor het publiekDe verslagen van de werkgroepen zijn door het Bureau voor officiële
publicaties der Europese Gemeenschappen gepubliceerd en zijn ook gratis beschikbaar
op het internet (http://ec.europa.eu/comm/environment/soil/index.htm). Op
dezelfde website kunnen de antwoorden worden ingezien die de «vragenlijst
voor organisaties en experts» heeft opgeleverd.• EffectbeoordelingDe volgende opties, met een in toenemende mate restrictief karakter, zijn
in overweging genomen:(1) een tot de lidstaten gerichte aansporing om actie te ondernemen in
het raam van een algemene, niet-verbindende communautaire bodemstrategie;(2) een flexibel rechtsinstrument in de vorm van een kaderrichtlijn inzake
de bodem, ambitieus en breed georiënteerd maar zonder overdreven veel
dwingende bepalingen;(3) op de diverse specifieke bedreigingen voor de bodem afgestemde wetgevingsvoorstellen,
die tevens alle doelstellingen alsmede de in te zetten middelen op Gemeenschapsniveau
vastleggen.De Commissie heeft een effectbeoordeling uitgevoerd, die kan worden ingezien
op http://ec.europa.eu/comm/environment/soil/index.htm. Daarin worden de bevindingen
met betrekking tot de sociaal-economische en milieueffecten die met dit voorstel
samenhangen, uitvoerig behandeld. 3) JURIDISCHE ELEMENTEN VAN HET VOORSTEL• Samenvatting van de voorgestelde maatregelDe voorgestelde Richtlijn behelst:– de totstandbrenging van een gemeenschappelijk kader inzake bodembescherming
op basis van de beginselen van behoud van de bodemfuncties, preventie van
bodemaantasting, vermindering van de effecten van bodemaantasting, herstel
van aangetaste bodems en integratie in andere sectorale beleidsvelden;– de eis tot vaststelling, omschrijving en beoordeling van de effecten
van bepaalde sectorale beleidsoriëntaties op de processen van bodemaantasting,
met het oog op vrijwaring van de bodemfuncties;– de verplichting voor landeigenaren om voorzorgsmaatregelen te
treffen wanneer het zich laat aanzien dat het gebruik dat zij van de bodem
maken, de normale bodemfuncties aanzienlijk belemmert;– een aanpak van het probleem van de bodemafdekking die een rationeler
gebruik van het land overeenkomstig artikel 174 van het EG-Verdrag garandeert
en die erop gericht is, zo veel mogelijk bodemfuncties in stand te houden;– het in kaart brengen van de gebieden waar een gevaar bestaat voor
erosie, verlies aan organische stof, verzilting, verdichting en aardverschuivingen,
en de vaststelling van een nationaal maatregelenprogramma. De omvang van de
aldus bedreigde gebieden moet worden nagegaan. Om een samenhangende en onderling
vergelijkbare aanpak te garanderen, dient de risicobepaling plaats te vinden
op basis van gemeenschappelijke elementen. Het betreft met name de parameters
waarvan bekend is dat zij de drijvende krachten zijn achter de verschillende
bedreigingen voor de bodem. Er zullen risicobeperkingsdoelstellingen moeten
worden aangenomen, alsook maatregelenprogramma’s om die doelstellingen
te bereiken. Voor deze programma’s kan worden voortgebouwd op de normen
en maatregelen die reeds in nationaal en communautair verband zijn geformuleerd
en worden toegepast;– maatregelen ter beperking van het inbrengen van gevaarlijke stoffen
in de bodem, teneinde te vermijden dat dergelijke stoffen zich in zodanige
mate in de bodem ophopen dat dit de bodemfuncties in het gedrang brengt en
een risico doet ontstaan voor de volksgezondheid en het milieu;– het opzetten van een inventaris van verontreinigde locaties, het
in het leven roepen van een financieringsmechanisme voor de sanering van «weeslocaties»,
de opstelling van bodemrapporten en de vaststelling van een nationale strategie
voor de sanering van de geïnventariseerde verontreinigde locaties. Er
wordt een definitie gegeven van «verontreinigde locatie» en een
lijst vastgesteld van potentieel bodemverontreinigende activiteiten. Die vormen
de basis voor het lokaliseren van de potentieel
verontreinigde locaties, wat een voorbereidende stap is voor het opstellen
van een inventaris van daadwerkelijk verontreinigde
locaties. Ter aanvulling van een en ander wordt de verplichting ingesteld
voor de verkoper of de potentiële koper om bij elke vervreemding van
een perceel waar een potentieel verontreinigende activiteit plaatsvindt of
heeft plaatsgevonden, een rapport over de toestand van de bodem («bodemrapport»)
beschikbaar te maken. Een soortgelijke bepaling betreffende de energieprestaties
van gebouwen maakt nu reeds deel uit van het Gemeenschapsrecht
(zie artikel 7 van Richtlijn 2002/91EG).• RechtsgrondslagDe bepalingen van deze richtlijn houden verband met milieubescherming,
en bijgevolg is als rechtsgrondslag gekozen voor artikel 175, lid 1, van het
EG-Verdrag.• SubsidiariteitsbeginselHet subsidiariteitsbeginsel is van toepassing in de mate dat het voorstel
niet onder de exclusieve bevoegdheid van de Gemeenschap valt.De doelstellingen van het voorstel kunnen om de volgende redenen niet
voldoende door de lidstaten worden verwezenlijkt.Bodemaantasting in één lidstaat of regio kan grensoverschrijdende
consequenties hebben. De verhoogde sedimentvracht die het gevolg is van grootschalige
erosie in één land kan bijvoorbeeld het dichtslibben van stuwbekkens
en de beschadiging van infrastructuur in een ander, stroomafwaarts gelegen
land veroorzaken. Grondwatermassa’s in landgrensoverschrijdende watervoerende
bodemlagen kunnen door vervuilde locaties aan één kant van de
grens in hun geheel worden verontreinigd. Verliezen van organisch materiaal
in de bodem van één lidstaat kunnen het bereiken van de Kyoto-doelstellingen
door de Gemeenschap als geheel bemoeilijken. In al deze gevallen worden de
kosten die aan het herstel van de milieukwaliteit zijn verbonden, door andere
lidstaten gedragen dan de lidstaten waar de tot bodemaantasting leidende praktijken
worden toegepast.Grote verschillen tussen de bodembeschermingsregelingen in de lidstaten,
met name met betrekking tot bodemverontreiniging, kunnen er in bepaalde gevallen
toe leiden dat bedrijven aan sterk verschillende wettelijke verplichtingen
moeten voldoen; dat leidt tot een ongelijke situatie qua vaste kosten, en
bijgevolg tot concurrentieverstoring op de interne markt.De opname van verontreinigende stoffen in de bodem door voedsel- en voedergewassen
kan gevolgen hebben voor de kwaliteit van producten die vrij worden verhandeld
op de interne markt, waardoor een risico voor de gezondheid van mensen of
dieren zou kunnen ontstaan. Communautaire maatregelen die bij de bron worden
genomen, vormen een nuttige aanvulling op de kwaliteitscontroles die op nationaal
niveau worden toegepast om de voedselveiligheid te garanderen.De gezondheid van de Europese burger kan op diverse manieren te lijden
hebben van bodemaantasting. In sommige gevallen ligt de oorzaak bij de directe
of indirecte blootstelling aan verontreinigende stoffen in de bodem. Ook aardverschuivingen
kunnen mensenlevens eisen.De doelstellingen van het voorstel kunnen om de volgende redenen beter
door de Gemeenschap worden verwezenlijkt.Aantasting van de bodem heeft gevolgen voor andere aspecten van het milieu
die reeds krachtens de bestaande communautaire wetgeving worden beschermd
(bijvoorbeeld water, natuur, biodiversiteit en klimaat). Communautaire actie
ter bescherming van de bodem zal de resterende lacunes opvullen en een uniforme
en adequate bescherming van de kwaliteit van alle milieucompartimenten garanderen.
Bodembescherming draagt bij tot het garanderen van de voedselveiligheid en
de productiviteit van de landbouw op lange termijn, die de basis vormt van
het door de Gemeenschap gefinancierde gemeenschappelijk landbouwbeleid. Beschikken
we eenmaal over gemeenschappelijke beginselen ter vaststelling van wát
als duurzaam bodemgebruik dient te worden aangemerkt, dan wordt het mogelijk
de onderzoekagenda’s van de lidstaten en de Gemeenschap te structureren
en zodoende een doeltreffender gebruik te maken van de O&O-financieringsmiddelen
om de lacunes in onze kennis op te vullen. Door zichzelf een ambitieus en coherent kader te verschaffen dat moet
resulteren in een betere kennis en een beter beheer van de bodem, kan de Gemeenschap
ervoor zorgen dat zij het voortouw neemt in een wereld waar vele landen een
grote behoefte hebben aan kennisoverdracht en technische bijstand.Mede wegens het ontbreken van communautaire actie om de inspanningen terzake
te ondersteunen, hebben tot dusver slechts negen lidstaten specifieke wetgeving
inzake bodembescherming ingevoerd; de overige moeten het stellen met enkele
bepalingen inzake bodembehoud die een onderdeel vormen van diverse andere
beleidsvelden. De meeste bestaande nationale bepalingen beogen de bestrijding
van bodemverontreiniging, en hoewel de realiteit van de andere dreigingen
niet wordt ontkend, is er toch te weinig gerichte aandacht voor de instandhouding
van de bodemfuncties in een breder verband. Het beste bewijs dat deze doelstelling
beter door middel van gezamenlijke communautaire actie kan worden gerealiseerd,
vormt de vaststelling dat er tussen de lidstaten enorme verschillen bestaan
wat betreft de vooruitgang die zij op het stuk van duurzaam bodemgebruik tot
stand hebben gebracht.Het is de bedoeling dat dit voorstel resulteert in gemeenschappelijke
beginselen, doelstellingen en acties voor alle lidstaten, teneinde eerlijke
en uniforme concurrentievoorwaarden tot stand te brengen en ervoor te zorgen
dat alle lidstaten alle dreigingen waaraan de bodem op hun grondgebied blootstaat,
aanpakken en zich niet tot een eenzijdige benadering van de bodembescherming
beperken.Het voorstel is derhalve in overeenstemming met het subsidiariteitsbeginsel.• EvenredigheidsbeginselHet voorstel is om de volgende redenen in overeenstemming met het evenredigheidsbeginsel.Het voorgestelde instrument is een richtlijn waarbij een kader voor de
bescherming van de bodem en het behoud van de functies daarvan in het leven
wordt geroepen. Met het oog op een evenredige aanpak wordt de lidstaten een
grote vrijheid gelaten bij de keuze van de meest geschikte specifieke maatregelen
en het meest geschikte geografische en administratieve niveau om deze ten
uitvoer te leggen. Dit is van cruciaal belang om te garanderen dat met de
regionale en plaatselijke karakteristieken qua bodemdiversiteit, bodemgebruik,
klimatologische omstandigheden en sociaal-economische aspecten naar behoren
rekening kan worden gehouden.Hoe ver de interventie dient te reiken, bepalen de lidstaten zelf. Dit
biedt hun de mogelijkheid, hun nationale administratieve capaciteit efficiënter
te gebruiken. Met name voor sommige lidstaten die zich tot dusver niet met
bodembescherming op nationaal of regionaal niveau hebben beziggehouden, zullen
daardoor bepaalde extra financiële en administratieve lasten ontstaan.
Dat neemt niet weg dat de economische, maatschappelijke en milieuvoordelen
van de maatregelen – zoals uiteengezet in de effectbeoordeling –
de veroorzaakte kosten in aanzienlijke mate zullen overtreffen.• Keuze van instrumentenVoorgesteld instrument: kaderrichtlijn.Andere instrumenten zouden om de volgende redenen ongeschikt zijn.Een dwingender instrument, bijvoorbeeld een verordening, biedt noch de
mogelijkheid rekening te houden met de diversiteit qua bodemsituatie, noch
de soepelheid die nodig is om in te spelen op plaatselijke omstandigheden.
Een niet-verbindend instrument zou anderzijds onvoldoende waarborgen bieden
voor het duurzame gebruik van een gemeenschappelijke natuurlijke hulpbron
in heel Europa, en zou evenmin de concurrentiedistorsie kunnen
voorkomen die het gevolg is van sterk uiteenlopende nationale regimes.4) GEVOLGEN VOOR DE BEGROTINGHet voorstel heeft geen gevolgen voor de begroting van de Gemeenschap.5) AANVULLENDE INFORMATIE• Toetsings-/herzienings-/vervalbepalingHet voorstel bevat een toetsingsclausule.• TransponeringstabelDe lidstaten dienen de Commissie de tekst van de nationale bepalingen
tot omzetting van de richtlijn mede te delen, alsmede een tabel ter weergave
van het verband tussen die bepalingen en deze richtlijn.• Europese Economische RuimteDe voorgestelde richtlijn is relevant voor de EER en dient derhalve ook
voor de EER te gelden. 2006/0086 (COD)Voorstel voor eenRICHTLIJN VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAADtot vaststelling van een kader voor de bescherming van
de bodem en tot wijziging van Richtlijn 2004/35/EG(Voor de EER relevante tekst)HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met
name op artikel 175, lid 1,Gezien het voorstel van de Commissie1,Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité2,Gezien het advies van het Comité van de Regio’s3,Volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag4,Overwegende hetgeen volgt:(1) De bodem is in wezen een niet-hernieuwbare hulpbron: hij kan namelijk
snel worden aangetast, terwijl de vormings- en herstelprocessen uiterst traag
verlopen. Het is een zeer dynamisch systeem dat vele functies vervult en diensten
verleent die van vitaal belang zijn voor menselijke activiteiten en voor het
voortbestaan van ecosystemen. Die functies zijn de productie van biomassa,
de opslag, filtering en transformatie van voedingsstoffen en water, het verschaffen
van een habitat voor biota die een reservoir van biodiversiteit vormen, het
bieden van een draagvlak voor de meeste menselijke activiteiten, het leveren
van grondstoffen, het fungeren als koolstofreservoir en de bewaring van het
geologisch en archeologisch erfgoed.(2) Bodemaantasting en bodemverbetering zijn van grote invloed op andere
gebieden van communautair belang, zoals de bescherming van oppervlaktewater
en grondwater, de volksgezondheid, klimaatverandering, de bescherming van
natuur en biodiversiteit en de voedselveiligheid.(3) De bodem is een natuurlijke hulpbron van algemeen belang die in toenemende
mate onder ecologische druk komt te staan en die als zodanig voor aantasting
moet worden behoed. Besluit nr. 1600/2002/EG van het Europees Parlement en
de Raad van 22 juli 2002 tot vaststelling van het Zesde Milieuactieprogramma
van de Europese Gemeenschap5 omvat als doelstelling
onder meer de bescherming van de natuurlijke hulpbronnen en de bevordering
van duurzaam bodemgebruik.(4) In de mededeling van de Commissie aan het Europees Parlement en de
Raad getiteld «Naar een thematische strategie inzake bodembescherming»6 worden de acht belangrijkste processen van bodemaantasting
aangegeven waaraan bodems in de EU blootstaan. Dit zijn erosie, verlies van
organische stof, verontreiniging, verzilting, verdichting, diversiteitsverlies
van de bodembiota, bodemafdekking, aardverschuivingen en overstromingen. De
huidige wetenschappelijke kennis van de biodiversiteit in de bodem en het
functioneren daarvan is te beperkt om in deze richtlijn bepalingen ter bescherming
daarvan te kunnen opnemen. De preventie en bestrijding van de effecten van
overstromingen zijn aan de orde in het voorstel voor een richtlijn
van het Europees Parlement en de Raad over overstromingsbeoordeling en -beheer1.(5) De Gemeenschap kent een bijzonder grote verscheidenheid aan bodems,
en zowel binnen de individuele bodemprofielen als tussen verschillende bodems
bestaan enorme contrasten wat betreft structurele, fysische, chemische en
biologische eigenschappen. Met deze diverse omstandigheden en behoeften in
de Gemeenschap moet rekening worden gehouden omdat zij verschillende specifieke
oplossingen vereisen wat betreft de afbakening van de risicogebieden, de vaststelling
van doelstellingen en de uitvoering van passende maatregelen om de bescherming
van de bodem te garanderen.(6) De communautaire wetgeving, bijvoorbeeld op het gebied van afvalstoffen,
chemische stoffen, preventie en beheersing van industriële verontreiniging,
klimaatverandering, water en landbouw en plattelandsontwikkeling, omvat een
aantal bepalingen inzake bodembescherming, maar deze zijn noch specifiek bedoeld,
noch toereikend om alle bodems tegen alle processen van bodemaantasting te
beschermen. Bijgevolg is er behoefte aan een coherent en doeltreffend wetgevingskader
dat gemeenschappelijke beginselen en doelstellingen behelst met het oog op
de bescherming en het duurzame gebruik van de bodem in de Gemeenschap.(7) De bodem moet op duurzame wijze worden gebruikt, zodat zijn vermogen
om ecologische, economische en maatschappelijke diensten te verlenen intact
blijft terwijl tegelijk de functies ervan in stand worden gehouden zodat ook
toekomstige generaties in hun behoeften kunnen voorzien.(8) Deze richtlijn heeft ten doel de bescherming van de bodem te garanderen
op basis van de beginselen van behoud van de bodemfuncties, preventie van
bodemaantasting en vermindering van de effecten daarvan, herstel van aangetaste
bodems en integratie in andere sectorale beleidsvelden via de vaststelling
van een gemeenschappelijk kader en acties.(9) Een gemeenschappelijk kader is noodzakelijk om de inspanningen van
de lidstaten ter verbetering van de bescherming en het duurzame gebruik van
de bodem te structureren, de grensoverschrijdende effecten van bodemaantasting
te beheersen, aquatische en terrestrische ecosystemen te beschermen en concurrentiedistorsie
tussen economische actoren te voorkomen.(10) De doelstelling van de te ondernemen actie, namelijk de vaststelling
van een gemeenschappelijk kader voor de bescherming van de bodem, kan niet
in voldoende mate door de lidstaten worden verwezenlijkt en kan derhalve,
wegens de omvang van het probleem en de implicaties voor andere Gemeenschapswetgeving
betreffende natuurbescherming, waterbescherming, voedselveiligheid, klimaatverandering,
landbouw en beleidsgebieden van gemeenschappelijk belang zoals de bescherming
van de volksgezondheid, beter op Gemeenschapsniveau worden verwezenlijkt.
Bijgevolg kan de Gemeenschap maatregelen vaststellen overeenkomstig het subsidiariteitsbeginsel
als omschreven in artikel 5 van het Verdrag. Overeenkomstig het in hetzelfde
artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel gaat deze richtlijn niet verder
dan nodig is om deze doelstelling te verwezenlijken. (11) Aangezien bepaalde sectorale beleidsoriëntaties de processen
van bodemaantasting hetzij kunnen intensiveren, hetzij kunnen temperen, is
een verdere integratie van bodembeschermingsaspecten in de betrokken beleidsvelden
noodzakelijk. Deze richtlijn moet voorzien in de mogelijkheid voor de lidstaten
om de gevolgen van deze beleidsoriëntaties voor de preventie van processen
van bodemaantasting en de bescherming van de bodemfuncties te signaleren en
te evalueren.(12) In tegenstelling tot lucht en water is de bodem in de Gemeenschap
hoofdzakelijk particulier bezit. Toch is het een natuurlijke hulpbron van
gemeenschappelijk belang die ten behoeve van toekomstige generaties moet worden
beschermd. Bijgevolg moet, in het algemeen belang, van de landeigenaren worden
verlangd dat zij voorzorgsmaatregelen treffen wanneer het zich laat aanzien
dat het gebruik dat zij van de bodem maken, de bodemfuncties sterk belemmert.(13) Als gevolg van stedelijke expansie en de toenemende behoefte aan
ruimte van vele economische sectoren doet zich in de Gemeenschap een beduidende
intensivering van de bodemafdekking voor, en dit maakt een duurzamere benutting
van de bodem noodzakelijk. Om de bodemafdekking te beperken zijn passende
maatregelen vereist, bijvoorbeeld de sanering van voormalige industrieterreinen,
waardoor minder snel gebruik hoeft te worden gemaakt van de resterende nog
ongebruikte terreinen. Waar afdekking optreedt, dienen de lidstaten te voorzien
in de toepassing van bouw- en afwateringstechnieken die het mogelijk maken,
zo veel mogelijk bodemfuncties in stand te houden.(14) Een doelgericht en doeltreffend bodembeschermingsbeleid veronderstelt
dat bekend is wáár bodemaantasting optreedt. Algemeen wordt
erkend dat bepaalde processen van bodemaantasting, zoals erosie, verlies aan
organische stof, verdichting, verzilting en aardverschuivingen, zich alleen
voordoen in specifieke gebieden met een verhoogd risico op dergelijke verschijnselen.
Bijgevolg is het noodzakelijk die risicogebieden in kaart te brengen.(15) Om te garanderen dat de verschillende lidstaten een coherente en
vergelijkbare benadering hanteren, dient de aanwijzing van de risicogebieden
voor erosie, verlies aan organische stof, verdichting, verzilting en aardverschuivingen
te worden gebaseerd op een gemeenschappelijke methodiek die de elementen behelst
waarvan bekend is dat zij de drijvende krachten zijn achter de diverse aantastingprocessen.(16) In de aangewezen risicogebieden moeten maatregelen worden getroffen
om verdere bodemaantasting te voorkomen door een vermindering van het risico
daarvan en door het herstel van aangetaste bodems teneinde de bodemfuncties
in stand te houden.(17) Onder de verantwoordelijkheid van de lidstaten moet op het meest
geschikte niveau actie worden ondernomen op basis van de vaststelling van
risicobeperkingsdoelstellingen en maatregelenprogramma’s om die doelstellingen
te bereiken.(18) Die maatregelenprogramma’s moeten rekening houden met de maatschappelijke
en economische effecten van de geplande maatregelen; zij moeten periodiek
worden getoetst en kunnen in voorkomend geval steunen op verplichtingen, plannen
en programma’s die reeds uit hoofde van het Gemeenschapsrecht of internationale
overeenkomsten zijn ingevoerd. (19) Deze richtlijn moet ertoe bijdragen dat een halt wordt toegeroepen
aan verwoestijning, die het gevolg is van een samenloop van diverse aantastingsprocessen,
alsook aan het verlies van biodiversiteit in de bodem, en de samenwerking
versterken bij de tenuitvoerlegging van het Verdrag ter bestrijding van woestijnvorming
en het Verdrag inzake de biologische diversiteit van de Verenigde Naties,
waarbij de Gemeenschap partij is, en zij zal de tenuitvoerlegging van deze
internationale milieuverdragen bevorderen.(20) Overeenkomstig het beginsel van preventief handelen zoals neergelegd
in artikel 174 van het EG-Verdrag moet deze richtlijn bijdragen tot de preventie
en de vermindering van de introductie van gevaarlijke stoffen in de bodem,
teneinde bodemverontreiniging te vermijden en de bodemfuncties in stand te
houden.(21) Eerdere industrialisatie en verkeerde of onaangepaste beheerpraktijken
hebben geresulteerd in een erfenis van honderdduizenden verontreinigde locaties
in de Gemeenschap, waardoor er behoefte is aan een gemeenschappelijke strategie
voor het beheer van historische bodemverontreiniging om de schadelijke effecten
daarvan op de volksgezondheid en het milieu te voorkomen dan wel te beperken.(22) Teneinde de door bodemverontreiniging veroorzaakte risico’s
voor de volksgezondheid en het milieu met succes te voorkomen en te beperken,
dienen de lidstaten de locaties te inventariseren die naar hun oordeel in
dit opzicht een ernstig risico vormen. Gezien het grote aantal vermoedelijk
verontreinigde locaties dient bij de inventarisatie ervan een systematische,
stapsgewijze benadering te worden toegepast. Om de vooruitgang bij de inventarisatie
van verontreinigde locaties te bewaken, moet een tijdschema worden vastgesteld.(23) Ter ondersteuning van de inventarisatie van de verontreinigde locaties
en om een gemeenschappelijke benadering te garanderen, moet een gemeenschappelijke
lijst worden vastgesteld van activiteiten die gemakkelijk aanleiding kunnen
geven tot bodemverontreiniging. Deze gemeenschappelijke lijst van potentieel
bodemverontreinigende activiteiten kan worden aangevuld met andere, uitvoerigere
lijsten die op lidstaatniveau worden vastgesteld.(24) De inventarisatie van verontreinigde locaties dient te resulteren
in een nationale inventaris van verontreinigde locaties, die regelmatig wordt
geactualiseerd en die door het publiek kan worden geraadpleegd. Daarbij moeten
de bestaande initiatieven van de lidstaten om verontreinigde locaties in kaart
te brengen, worden benut.(25) Om de snelle inventarisatie van verontreinigde locaties te bevorderen,
dient de eigenaar van een terrein waar volgens officiële documenten zoals
nationale registers of kadasters een bodemverontreinigende activiteit plaatsvindt
of heeft plaatsgevonden, dan wel de potentiële koper, alvorens de transactie
wordt afgerond de relevante informatie over de toestand van de bodem bekend
te maken aan de bevoegde instantie en aan de andere partij bij de transactie.
Als deze informatie wordt verstrekt op het tijdstip dat de verkoop van een
stuk grond wordt gepland, zal dit de voltooiing van de inventaris van verontreinigde
locaties helpen bespoedigen. Het zal de potentiële koper ook attenderen
op de toestand van de bodem en hem in staat stellen met kennis van zaken een
keuze te maken.(26) Rekening houdend met het beginsel dat de vervuiler betaalt, dienen
de lidstaten erop toe te zien dat actie wordt ondernomen om de op hun
grondgebied geïnventariseerde verontreinigde locaties te saneren.(27) Er moet een nationale saneringsstrategie worden vastgesteld, met
name met het oog op de vaststelling van saneringsdoelstellingen en de prioriteitsrangorde
waarin locaties dienen te worden gesaneerd.(28) Met betrekking tot de verontreinigde locaties waarvan de verontreiniger
hetzij niet kan worden geïdentificeerd, hetzij krachtens de nationale
of communautaire wetgeving niet voor de verontreiniging aansprakelijk kan
worden gesteld, hetzij niet tot het betalen van de saneringskosten kan worden
verplicht – ook weeslocaties genoemd – ligt de verantwoordelijkheid
voor het beperken van het risico voor de volksgezondheid en het milieu bij
de lidstaat. Met het oog daarop dienen de lidstaten specifieke financieringsmechanismen
in te stellen teneinde in een duurzame financieringsbron voor de sanering
van dergelijke locaties te voorzien.(29) Richtlijn 2004/35/EG van het Europees Parlement en de Raad van 21 april
2004 betreffende milieuaansprakelijkheid met betrekking tot het voorkomen
en herstellen van milieuschade1 bepaalt dat in
het geval van weeslocaties herstelmaatregelen als laatste redmiddel door de
bevoegde instantie zelf kunnen worden genomen. Die richtlijn moet derhalve
worden gewijzigd teneinde de bepalingen ervan af te stemmen op de verplichting
tot herstel waarin deze richtlijn voorziet.(30) Het publiek is zich in algemene zin te weinig bewust van het belang
van bodembescherming, en bijgevolg moeten maatregelen worden genomen om de
kennisoverdracht, de uitwisseling van informatie en de goede uitvoeringspraktijk
te verbeteren.(31) Bepalend voor het succes van deze richtlijn zijn nauwe samenwerking
en coherente actie op Gemeenschaps-, lidstaat- en plaatselijk niveau alsmede
informatie, overleg en participatie van het publiek overeenkomstig de op de
Gemeenschap rustende verplichtingen krachtens het VN/ECE-Verdrag betreffende
toegang tot informatie, inspraak in besluitvorming en toegang tot de rechter
inzake milieuaangelegenheden (Verdrag van Aarhus). Derhalve is het passend
dat ten aanzien van het opstellen, wijzigen en toetsen van de maatregelenprogramma’s
voor risicogebieden en de nationale saneringsstrategieën wordt voorzien
in de toepassing van Richtlijn 2003/35/EG van het Europees Parlement en de
Raad van 26 mei 2003 tot voorziening in inspraak van het publiek in de
opstelling van bepaalde plannen en programma’s betreffende het milieu
en, met betrekking tot inspraak van het publiek en toegang tot de rechter,
tot wijziging van de Richtlijnen 85/337/EEG en 96/61/EG van de Raad2.(32) Erkend wordt dat momenteel in de lidstaten verschillende risicobeoordelingsmethodieken
voor verontreinigde locaties worden gehanteerd. Om te komen tot een gemeenschappelijke
benadering die neutrale concurrentievoorwaarden en een coherent bodembeschermingsregime
garandeert, is een vergaande uitwisseling van informatie vereist teneinde
vast te stellen of harmonisatie van bepaalde elementen van de risicobeoordeling
wenselijk is en de methodieken inzake ecotoxicologische risicobeoordeling
verder te ontwikkelen en te verbeteren.(33) Er moet een regeling worden getroffen om een snelle aanpassing van
de methoden ter aanwijzing van risicogebieden in de lidstaten mogelijk
te maken, met inbegrip van de periodieke toetsing van de gemeenschappelijke
elementen daarvan.(34) Er moeten bepalingen worden vastgesteld met betrekking tot de uitwisselingsformats
en kwaliteitscriteria voor gegevens, en deze dienen verenigbaar te zijn met
een eventueel nog in te voeren infrastructuur voor ruimtelijke informatie
in de Gemeenschap.(35) Deze richtlijn eerbiedigt de grondrechten en neemt de beginselen
in acht die met name zijn erkend in het Handvest van de grondrechten van de
Europese Unie. Met name wordt zo gestreefd naar de integratie in het communautaire
beleid van een hoog niveau van milieubescherming overeenkomstig het beginsel
van duurzame ontwikkeling zoals neergelegd in artikel 37 van het Handvest
van de grondrechten van de Europese Unie.(36) De maatregelen die nodig zijn voor de uitvoering van deze richtlijn
dienen te worden vastgesteld overeenkomstig Besluit 1999/468/EG van de Raad
van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening
van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden1.HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:HOOFDSTUK I ALGEMENE BEPALINGENArtikel 1 Onderwerp en toepassingsgebied1. Deze richtlijn stelt een kader vast voor de bescherming van de bodem
en het behoud van het vermogen van de bodem om alle hierna genoemde ecologische,
economische, maatschappelijke en culturele functies te vervullen:(a) producent van biomassa, met name in de landbouw en de bosbouw;(b) medium voor de opslag, filtering en omzetting van voedingsstoffen,
chemische stoffen en water;(c) reservoir van biodiversiteit, met name van habitats, soorten en genen;(d) fysiek en cultureel milieu voor de mens en voor menselijke activiteiten;(e) bron van grondstoffen;(f) koolstofreservoir;(g) archief van het geologisch en archeologisch erfgoed.  Te dien einde legt zij maatregelen vast ter preventie van processen
van bodemaantasting – zowel die welke natuurlijke oorzaken hebben als
die welke door een breed spectrum van menselijke activiteiten worden veroorzaakt –
die het vermogen van een bodem om die functies te vervullen, ondermijnen.
Deze maatregelen omvatten zowel het temperen van de effecten van die processen
als het herstel en de sanering van aangetaste bodems tot een niveau van functionaliteit
dat tenminste verenigbaar is met het huidige en het goedgekeurde toekomstige
gebruik ervan.2. Deze richtlijn is van toepassing op de bodem die de bovenste laag van
de aardkorst vormt en die begrensd is door het aardoppervlak enerzijds en
het vaste gesteente anderzijds, met uitzondering van het grondwater
als omschreven in artikel 2, punt 2, van Richtlijn 2060/EG van het Europees
Parlement en de Raad1.Artikel 2 DefinitiesIn deze richtlijn wordt verstaan onder:(1) «bodemafdekking»: de permanente bedekking van het bodemoppervlak
met ondoordringbaar materiaal;(2) «gevaarlijke stoffen»: stoffen of preparaten als omschreven
in Richtlijn 67/548/EG van de Raad2 en Richtlijn
1999/45/EG van het Europees Parlement en de Raad3.Artikel 3 BeleidsintegratieBij de ontwikkeling van sectoraal beleid waarvan kan worden verwacht dat
het de processen van bodemaantasting zal intensiveren of verminderen, identificeren,
omschrijven en evalueren de lidstaten de effecten van dat beleid op deze processen,
met name op het stuk van regionale en stedelijke ruimtelijke ordening, vervoer,
energie, landbouw, plattelandsontwikkeling, bosbouw, winning van grondstoffen,
handel en industrie, productbeleid, toerisme, klimaatverandering, milieu,
natuur en landschap.De lidstaten maken hun bevindingen terzake bekend.Artikel 4 VoorzorgsmaatregelenDe lidstaten zien erop toe dat bodemeigenaren die activiteiten ontplooien
die effecten op de bodem hebben waarvan redelijkerwijs kan worden verwacht
dat zij de in artikel 1, lid 1, genoemde bodemfuncties in aanzienlijke mate
zullen belemmeren, verplicht worden voorzorgen te nemen om deze schadelijke
effecten te voorkomen of te minimaliseren.Artikel 5 BodemafdekkingMet het oog op de instandhouding van de in artikel 1, lid 1, genoemde
bodemfuncties nemen de lidstaten passende maatregelen om bodemafdekking te
beperken of, wanneer bodemafdekking nodig is, de effecten daarvan te temperen,
met name door de toepassing van bouwtechnieken en producten die het mogelijk
maken om zo veel mogelijk van deze functies te handhaven.HOOFDSTUK II RISICOPREVENTIE, TEMPERENDE MAATREGELEN EN
HERSTELDeel 1 Aanwijzing van risicogebiedenArtikel 6 Aanwijzing van risicogebieden voor erosie, verlies
van organische stof, verdichting, verzilting en aardverschuivingen1. Binnen vijf jaar na [uiterste omzettingstermijn] wijzen de
lidstaten op het passende niveau de gebieden op hun nationale grondgebied
aan, hierna «de risicogebieden» te noemen, met betrekking waartoe
er doorslaggevende aanwijzingen dan wel gewettigde vermoedens bestaan dat
een of meer van de hierna genoemde processen van bodemaantasting
zijn opgetreden of in de nabije toekomst waarschijnlijk zullen optreden:(a) erosie door water of wind;(b) verlies van organische stof veroorzaakt door een gestage afname van
de hoeveelheid organische stof in de bodem, onverteerde plantaardige en dierlijke
resten, de producten van de gedeeltelijke afbraak daarvan en de biomassa in
de bodem buiten beschouwing gelaten;(c) verdichting door een toename van de volumieke massa en een afname
van de porositeit van de bodem;(e) verzilting door de accumulatie van oplosbare zouten in de bodem;(f) aardverschuivingen veroorzaakt door de middelsnelle tot snelle neerwaartse
verplaatsing van aarde- en steenmassa’s.  Met het oog op die aanwijzing maken de lidstaten met betrekking
tot elk van deze processen van bodemaantasting tenminste gebruik van de in
bijlage I genoemde elementen en houden zij rekening met de effecten van die
processen op de intensivering van broeikasgasemissies en woestijnvorming.2. De overeenkomstig lid 1 aangewezen risicogebieden worden bekendgemaakt
en tenminste elke tien jaar herzien.Artikel 7 MethodiekDe lidstaten kunnen zich bij de aanwijzing van de risicogebieden baseren
op empirische gegevens of op modellering. Indien gebruik wordt gemaakt van
modellering, moeten de modellen worden gevalideerd door de resultaten daarvan
te vergelijken met empirische gegevens die niet voor de opstelling van het
model zelf zijn gebruikt.Deel 2 Vaststelling van doelstellingen en maatregelenprogramma’sArtikel 8 Maatregelenprogramma’s ter bestrijding
van erosie, verlies aan organische stof, verdichting, verzilting en aardverschuivingen1. Met het oog op de instandhouding van de in artikel 1, lid 1, genoemde
bodemfuncties stellen de lidstaten met betrekking tot de overeenkomstig artikel
6 aangewezen risicogebieden op het passende niveau een maatregelenprogramma
op dat tenminste risicobeperkingsdoelstellingen, de passende maatregelen om
die doelstellingen te bereiken, een tijdschema voor de uitvoering van die
maatregelen en een raming van de toe te wijzen private of publieke middelen
ter financiering van die maatregelen omvat.2. Bij het opstellen en herzien van hun maatregelenprogramma’s overeenkomstig
lid 1 besteden de lidstaten passende aandacht aan de sociale en economische
gevolgen van de overwogen maatregelen. De lidstaten zien erop toe dat de maatregelen kosteneffectief en technisch
haalbaar zijn en zij voeren een effectbeoordeling, inclusief een kosten-batenanalyse,
uit alvorens zij het maatregelenprogramma invoeren. In hun maatregelenprogramma’s geven de lidstaten aan hoe de maatregelen
ten uitvoer zullen worden gelegd en hoe deze zullen bijdragen tot het realiseren
van de vastgestelde milieustreefdoelen. 3. Wanneer een gebied een risico loopt ten gevolge van verscheidene tegelijk
optredende processen van bodemaantasting, mogen de lidstaten een enkel programma
aannemen waarin passende risicobeperkingsdoelstellingen worden vastgesteld
voor alle geïdentificeerde risico’s, tezamen met passende maatregelen
om die doelstellingen te bereiken.4. Het maatregelenprogramma wordt binnen een termijn van zeven jaar na [uiterste
omzettingstermijn] opgesteld en is uiterlijk acht jaar na die datum van
toepassing.Het maatregelenprogramma wordt bekendgemaakt en wordt tenminste om de
vijf jaar herzien.HOOFDSTUK III BODEMVERONTREINIGINGDeel 1 Preventie en inventarisatieArtikel 9 Preventie van bodemverontreinigingMet het oog op de instandhouding van de in artikel 1, lid 1, genoemde
bodemfuncties nemen de lidstaten passende en evenredige maatregelen ter beperking
van de opzettelijke of onopzettelijke introductie van gevaarlijke stoffen
op of in de bodem, behalve wanneer die het gevolg is van atmosferische depositie
of van natuurverschijnselen die uitzonderlijk, onontkoombaar en onafwendbaar
zijn, teneinde een opstapeling van die stoffen die de bodemfuncties zou belemmeren
of die zou leiden tot aanzienlijke risico’s voor de volksgezondheid
en het milieu, te vermijden.Artikel 10 Inventaris van verontreinigde locaties1. De lidstaten inventariseren overeenkomstig de procedure van artikel
11 de locaties op hun nationale grondgebied waarvan met zekerheid is vastgesteld
dat er ten gevolge van menselijk toedoen gevaarlijke stoffen worden aangetroffen
in zodanige concentraties dat zij naar het oordeel van de lidstaten een ernstig
risico voor de volksgezondheid of het milieu vormen, hierna «verontreinigde
locaties» genoemd.  Dat risico wordt beoordeeld rekening houdend met het huidige en
het goedgekeurde toekomstige gebruik van de grond.2. De lidstaten stellen een nationale inventaris van verontreinigde locaties
op, hierna «de inventaris» genoemd. De inventaris wordt bekendgemaakt
en tenminste om de vijf jaar herzien.Artikel 11 Inventarisatieprocedure1. Elke lidstaat wijst een bevoegde instantie aan die verantwoordelijk
is voor de inventarisatie van de verontreinigde locaties.2. Uiterlijk vijf jaar na [uiterste omzettingstermijn] dienen
de lidstaten tenminste de ligging te hebben bepaald van de locaties waar de
in bijlage II genoemde potentieel bodemverontreinigende activiteiten plaatsvinden
of in het verleden hebben plaatsgevonden.   Te dien einde worden de in punt 2 van bijlage II genoemde activiteiten
in aanmerking genomen, waarbij geen rekening wordt gehouden met de in bijlage
I van Richtlijn 96/61/EG van de Raad1 gespecificeerde
drempelwaarden, met uitzondering van de activiteiten van micro-ondernemingen
als omschreven in punt 3 van artikel 2 van de bijlage van Aanbeveling 2003/361/EG
van de Commissie2 en activiteiten met betrekking
tot veeteelt.  Er vindt een periodieke herziening van de inventarisatie plaats.3. Overeenkomstig het onderstaande tijdschema meten de bevoegde instanties
het concentratieniveau van gevaarlijke stoffen op de overeenkomstig lid 2
geïnventariseerde locaties en wordt, waar dat niveau zodanig is dat er
voldoende redenen zijn om aan te nemen dat het een ernstig risico vormt voor
de volksgezondheid en het milieu, ter plaatse een risicobeoordeling uitgevoerd
met betrekking tot die locaties:(a) binnen vijf jaar na [uiterste omzettingstermijn] voor tenminste
10% van de locaties;(b) binnen 15 jaar na [uiterste omzettingstermijn] voor tenminste
60% van de locaties;(c) binnen 25 jaar na [uiterste omzettingstermijn] voor de overige
locaties.Artikel 12 Bodemrapport1. Wanneer een locatie wordt verkocht waar een in bijlage II genoemde
potentieel verontreinigende activiteit plaatsvindt of volgens officiële
documenten zoals nationale registers heeft plaatsgevonden, zien de lidstaten
erop toe dat de eigenaar van die locatie of de potentiële koper een bodemrapport
ter beschikking stelt van de in artikel 11 bedoelde bevoegde instantie en
van de andere partij bij de transactie.2. Het bodemrapport wordt opgesteld door een daartoe bevoegde instantie
of persoon die door de lidstaat wordt aangewezen. Het omvat tenminste de volgende
bijzonderheden:(a) historische achtergrondgegevens over de locatie, ontleend aan officiële
documenten;(b) een chemische analyse waarbij het concentratieniveau van gevaarlijke
stoffen in de bodem is bepaald; deze betreft uitsluitend de stoffen waarvan
de aanwezigheid verband houdt met de potentieel verontreinigende activiteit
op de locatie;(c) het concentratieniveau waarbij genoegzaam kan worden aangenomen dat
de gevaarlijke stoffen in kwestie een ernstig risico vormen voor de volksgezondheid
of het milieu.3. De lidstaten stellen de vereiste methodiek vast voor het bepalen van
de in lid 2, onder (b), bedoelde concentratieniveaus.4. De in het bodemrapport vervatte informatie wordt door de bevoegde instanties
gebruikt bij de inventarisatie van de verontreinigde locaties overeenkomstig
artikel 10, lid 1. Deel 2 SaneringArtikel 13 Sanering1. De lidstaten zien erop toe dat de in hun inventarissen opgenomen verontreinigde
locaties worden gesaneerd.2. De sanering omvat behandelingen van de bodem die gericht zijn op de
verwijdering, beheersing, inperking of vermindering van verontreinigende stoffen,
zodat de verontreinigde locatie, rekening houdend met het huidige en het goedgekeurde
toekomstige gebruik ervan, niet langer enig beduidend risico voor de volksgezondheid
of het milieu veroorzaakt.3. De lidstaten ontwikkelen passende mechanismen ter financiering van
de sanering van de verontreinigde locaties waarvoor, zonder afbreuk te doen
aan het beginsel dat de vervuiler betaalt, de persoon die voor de verontreiniging
verantwoordelijk is hetzij niet kan worden geïdentificeerd, hetzij krachtens
de communautaire of nationale wetgeving niet aansprakelijk kan worden gesteld,
hetzij niet tot het dragen van de kosten kan worden verplicht.Artikel 14 Nationale saneringsstrategie1. De lidstaten stellen op basis van de inventaris en binnen zeven jaar
na [uiterste omzettingstermijn] een nationale saneringsstrategie
op, die tenminste saneringsdoelstellingen, een prioritisering waarbij voorrang
wordt verleend aan de locaties die een ernstig risico vormen voor de volksgezondheid,
een tijdschema voor de tenuitvoerlegging alsmede de door de bevoegde begrotingsautoriteiten
van de lidstaten overeenkomstig hun nationale procedures toegewezen financiële
middelen omvat.  Indien gebruik wordt gemaakt van isolatie of natuurlijke afbraak
van de verontreiniging, dient het verloop van het risico voor de volksgezondheid
of het milieu te worden bewaakt.2. De nationale saneringsstrategie dient uiterlijk acht jaar na [uiterste
omzettingstermijn] van toepassing te zijn en bekend te zijn gemaakt.
Zij wordt tenminste elke vijf jaar herzien.HOOFDSTUK IV BEWUSTMAKING, RAPPORTAGE EN UITWISSELING
VAN INFORMATIEArtikel 15 Bewustmaking en participatie van het publiek1. De lidstaten nemen passende maatregelen om het publiek beter bewust
te maken van het belang van de bodem voor het voortbestaan van de mens en
de ecosystemen en om de overdracht van kennis en ervaring met het oog op duurzaam
bodemgebruik te bevorderen.2. Het bepaalde in artikel 2, leden 1, 2, 3 en 5, van Richtlijn 2003/35/EG
is van toepassing op de opstelling, wijziging en toetsing van de in artikel 8 bedoelde maatregelenprogramma’s met betrekking tot risicogebieden
en de in artikel 14 bedoelde nationale saneringsstrategieën.Artikel 16 Rapportage1. De lidstaten verstrekken de Commissie binnen acht jaar na [uiterste
omzettingstermijn], en vervolgens iedere vijf jaar, de volgende informatie:(a) een samenvatting van de uit hoofde van artikel 5 genomen initiatieven;(b) de overeenkomstig artikel 6, lid 1, aangewezen risicogebieden;(c) de overeenkomstig artikel 7 ter omschrijving van het risico gebruikte
methodiek;(d) de krachtens artikel 8 vastgestelde maatregelenprogramma’s alsmede
een evaluatie van de doeltreffendheid van de maatregelen ter beperking van
het risico en het optreden van processen van bodemaantasting;(e) het resultaat van de inventarisatie overeenkomstig artikel 11, leden
2 en 3, en de overeenkomstig artikel 10, lid 2, opgestelde inventaris van
verontreinigde locaties;(f) de krachtens artikel 14 vastgestelde nationale saneringsstrategie;(g) een samenvatting van de overeenkomstig artikel 15 genomen bewustmakingsinitiatieven.2. De in lid 1, onder (b), bedoelde informatie dient vergezeld te gaan
van metadata en beschikbaar te worden gesteld in de vorm van geannoteerde,
aan geografische coördinaten gerelateerde digitale gegevens in een format
dat door een geografisch informatiesysteem (GIS) kan worden gelezen.Artikel 17 Uitwisseling van informatieBinnen een jaar na [datum van inwerkingtreding] voorziet de
Commissie in een platform voor de uitwisseling van informatie tussen de lidstaten
en de belanghebbende partijen over de aanwijzing van risicogebieden overeenkomstig
artikel 6 en de risicobeoordelingsmethodieken voor verontreinigde locaties
die momenteel worden gebruikt of worden ontwikkeld.HOOFDSTUK VSLOTBEPALINGENArtikel 18 Tenuitvoerlegging en aanpassing aan de technische
vooruitgang1. De Commissie kan overeenkomstig de in artikel 19, lid 3, bedoelde regelgevingsprocedure
met toetsing bijlage I aanpassen aan de technische en wetenschappelijke vooruitgang.2. Wanneer op basis van de in artikel 17 bedoelde uitwisseling van informatie
de noodzaak wordt vastgesteld om de risicobeoordelingsmethodieken met betrekking
tot bodemverontreiniging te harmoniseren, stelt de Commissie volgens de in
artikel 19, lid 3, bedoelde regelgevingsprocedure met toetsing gemeenschappelijke
criteria voor de risicobeoordeling van bodemverontreiniging vast.3. Binnen vier jaar na [datum van inwerkingtreding] stelt de
Commissie volgens de in artikel 19, lid 2, bedoelde regelgevingsprocedure
de noodzakelijke bepalingen vast betreffende de kwaliteit van gegevens en
metadata, het gebruik van historische gegevens, de methoden, de toegankelijkheid
en de formats voor gegevensuitwisseling met het oog op de uitvoering van artikel
16.Artikel 19 Comité1. De Commissie wordt bijgestaan door een comité, hierna «het
comité» genoemd.2. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, zijn de artikelen 5 en 7 van Besluit
1999/468/EG van toepassing, met inachtneming van de bepalingen van artikel
8 van dat besluit.  De in artikel 5, lid 6, van Besluit 1999/468/EG bedoelde termijn
wordt vastgesteld op drie maanden.3. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, zijn artikel 5 bis, leden 1 tot
en met 4, en artikel 7 van Besluit 1999/468/EG van toepassing.4. Het comité stelt zijn reglement van orde vast.Artikel 20 Verslag van de Commissie1. De Commissie publiceert binnen twee jaar na de ontvangst van de maatregelenprogramma’s
en de nationale saneringsstrategieën een eerste evaluatieverslag over
de uitvoering van deze richtlijn.  De Commissie publiceert vervolgens elke vijf jaar een voortgangsverslag.  Zij dient deze verslagen in bij het Europees Parlement en de Raad.2. De in lid 1 bedoelde verslagen omvatten een beoordeling van de voortgang
bij de uitvoering van deze richtlijn op basis van de door de Commissie overeenkomstig
artikel 16 uitgevoerde beoordelingen.Artikel 21 ToetsingDe Commissie herbeziet deze richtlijn uiterlijk op [datum: 15 jaar
na de datum van inwerkingtreding] en stelt, indien passend, de eventueel
noodzakelijke wijzigingen voor.Artikel 22 SanctiesDe lidstaten stellen de regels vast betreffende de sancties die van toepassing
zijn op inbreuken op de krachtens deze richtlijn vastgestelde nationale bepalingen
en zij treffen alle nodige maatregelen om de daadwerkelijke toepassing van
die sancties te garanderen. De sancties waarin wordt voorzien, moeten doeltreffend,
evenredig en afschrikkend zijn. De lidstaten stellen de Commissie uiterlijk
tegen de in artikel 24 vastgestelde datum in kennis van die bepalingen en
delen haar onverwijld alle latere wijzigingen van die bepalingen mee. Artikel 23 Wijziging van Richtlijn 2004/35/EGArtikel 6, lid 3, van Richtlijn 2004/35/EG wordt als volgt gelezen:«3. De bevoegde instantie eist dat de herstelmaatregelen door de
exploitant worden genomen. Rekening houdend met artikel 13, lid 1, van Richtlijn
xx/xx/xx kunnen, indien de exploitant de verplichtingen van lid 1 of lid 2,
onder b), c) of d), niet nakomt, of niet kan worden geïdentificeerd,
of niet verplicht is de kosten uit hoofde van deze richtlijn te dragen, deze
maatregelen door de bevoegde instantie zelf worden genomen.»Artikel 24 Omzetting1. De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen
in werking treden om uiterlijk op [datum: 24 maanden na de datum van
inwerkingtreding] aan deze richtlijn te voldoen. Zij delen de Commissie
die bepalingen onverwijld mede, alsmede een tabel ter weergave van het verband
tussen die bepalingen en deze richtlijn.  Wanneer de lidstaten die bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen
zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen.
De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.2. De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijkste bepalingen
van intern recht mee die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.Artikel 25 InwerkingtredingDeze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die
van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese
Unie.Artikel 26 AdressatenDeze richtlijn is gericht tot de lidstaten.Gedaan te Brussel,Voor het Europees Parlement,De VoorzitterVoor de Raad,De Voorzitter BIJLAGE IDEEL 1GEMEENSCHAPPELIJKE ELEMENTEN VOOR DE
AANWIJZING VAN GEBIEDEN WAAR EEN EROSIERISICO BESTAATBodemeenheid (Soil Typological Unit, STU) (bodemtype) Bodemtextuur (STU-niveau) Bodemdichtheid, hydraulische eigenschappen (STU-niveau) Topografische situatie, m.i.v. de gradiënt en de lengte van
hellingen BodembedekkingGrondgebruik (m.i.v. grondbeheer, landbouwsystemen en bosbouw)Klimaat (m.i.v. neerslagverdeling en windregime) Hydrologische omstandigheden Agro-ecologische zoneDEEL 2GEMEENSCHAPPELIJKE ELEMENTEN VOOR DE
AANWIJZING VAN GEBIEDEN WAAR EEN RISICO VOOR VERLIES AAN ORGANISCHE STOF BESTAATBodemeenheid (Soil Typological Unit, STU) (bodemtype)Bodemtextuur/kleigehalte Organische koolstof in de bodem (totaalgehalte en humusgehalte) Organische koolstof in de bodem (reservoir) Klimaat (m.i.v. neerslagverdeling en windregime)Topografische situatie Bodembedekking Grondgebruik (m.i.v. grondbeheer, landbouwsystemen en bosbouw)DEEL 3GEMEENSCHAPPELIJKE ELEMENTEN VOOR DE
AANWIJZING VAN GEBIEDEN WAAR EEN VERDICHTINGSRISICO BESTAATBodemeenheid (Soil Typological Unit, STU) (bodemtype) Textuur van bovengrond en ondergrond (STU-niveau) Volumieke dichtheid van bovengrond en ondergrond (STU-niveau) Organisch materiaal in de bodem (STU-niveau)Klimaat Bodembedekking Grondgebruik (m.i.v. grondbeheer, landbouwsystemen en bosbouw) Topografische situatieDEEL 4GEMEENSCHAPPELIJKE ELEMENTEN VOOR DE
AANWIJZING VAN GEBIEDEN WAAR EEN VERZILTINGSRISICO BESTAATBodemeenheid (Soil Typological Unit, STU) (bodemtype) Bodemtextuur (STU-niveau) Hydraulische eigenschappen van de bodem Irrigatiegebieden, chemische eigenschappen van het irrigatiewater
en type irrigatietechniekenInformatie over het grondwater KlimaatDEEL 5GEMEENSCHAPPELIJKE ELEMENTEN VOOR DE
AANWIJZING VAN GEBIEDEN WAAR EEN AARDVERSCHUIVINGSRISICO BESTAATBodemeenheid (Soil Typological Unit, STU) (bodemtype) Frequentie/dichtheid van daadwerkelijk optredende aardverschuivingen Onderliggend gesteenteTopografische situatie Bodembedekking Grondgebruik (m.i.v. grondbeheer, landbouwsystemen en bosbouw) Klimaat Seismisch risicoBIJLAGE II Lijst van potentieel bodemverontreinigende
activiteiten1. Inrichtingen waar gevaarlijke stoffen aanwezig zijn of geweest zijn
in hoeveelheden gelijk aan of groter dan de drempelwaarden welke zijn aangegeven
in kolom 2 van deel 1 en deel 2 van bijlage I van Richtlijn 96/82/EG van de
Raad (Seveso-richtlijn)1.2. In bijlage I van Richtlijn 96/61/EG van de Raad genoemde activiteiten.3. Luchthavens.4. Havens.5. Voormalige militaire terreinen.6. Benzinetankstations.7. Chemische wasserijen.8. Niet onder Richtlijn 96/82/EG van de Raad vallende mijnbouwinstallaties,
met inbegrip van de afvalvoorzieningen van winningsindustrieën als omschreven
in Richtlijn 2006/21/EG van het Europees Parlement en de Raad2.9. Stortplaatsen voor afvalstoffen als omschreven in Richtlijn 1999/31/EG
van de Raad3.10. Afvalwaterzuiveringsinstallaties.11. Pijpleidingen voor het vervoer van gevaarlijke stoffen.XNoot1[...]XNoot2[...]XNoot3[...]XNoot4[...]XNoot5PB L 242 van 10.9 2002, blz. 1.XNoot6COM(2002) 179.XNoot1COM(2006)15.XNoot1PB L 143 van 30.4.2004, blz. 56.XNoot2PB L 156 van 25.6.2003, blz. 17.XNoot1PB L 184 van 17.7.1999, blz. 23. Besluit gewijzigd bij Besluit 2006/512/EG
(PB L 200 van 22.7.2006, blz. 11).XNoot1PB L 327 van 22.12.2000, blz. 1.XNoot2PB L 196 van 16.8.1967, blz. l.XNoot3PB L 200 van 30.7.1999, blz. 1.XNoot1PB L 257 van 10.10.1996, blz. 26.XNoot2PB L 124 van 20.5.2003, blz. 36.XNoot1PB L 10 van 14.1.1997, blz. 13.XNoot2PB L 102 van 11.4.2006, blz. 15.XNoot3PB L 182 van 16.7.1999, blz. 1. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-30839-1.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl