Belastingplan 2006; Tweede nota van wijziging
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-06 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 30306, nr. 16

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum ontvangst

11-11-2005

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2005-2006

30306 nr. 16

07-11-2005

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1.2.3.4.ARTIKEL VIIaArtikel 275.ARTIKEL VIIb6.ARTIKEL XXIIa7.ToelichtingI. ALGEMEENEU-aspectenBudgettaire aspectenTabel: Budgettaire effecten tweede nota van wijziging
(-/- = lastenverlichting) Uitvoeringskosten BelastingdienstAdministratieve lasten bedrijvenII. ONDERDEELSGEWIJSOnderdelen 1, 3, 4, onder E, G en K en 7Artikel I, onderdelen Oa, Ob, Oc en Oe (artikelen 6.33,
6.34, 6.35 en 6.37 Wet inkomstenbelasting 2001), artikel V (artikel 16 Wet
op de vennootschapsbelasting 1969), artikel VIIa, onderdelen E, G en K (artikelen
32, 33 en 67 Successiewet 1956) en artikel XXXV (inwerkingtreding)Onderdeel 2Artikel III, onderdeel Dbis (artikel 13bis Wet op de loonbelasting
1964)UitvoeringOnderdeel 4, onder AArtikel VIIa, onderdeel A (artikel 5 Successiewet 1956)Onderdeel 4, onder BArtikel VIIa, onderdeel B (artikel 24 Successiewet 1956)Onderdeel 4, onder C en IArtikel VIIa, onderdelen C en I (artikel 27 en 46 Successiewet
1956)Onderdeel 4, onder D, eerste lid, onderdeel F, eerste
lid, onderdeel H en onderdeel JArtikel VIIa, onderdelen D, F, H en J (artikel 32, 33,
35a en 67 Successiewet 1956)Onderdeel 4, onder D, tweede en derde lid, en onderdeel
F, derde lidArtikel VIIa, onderdelen D en F (artikel 32 en 33 Successiewet
1956)Onderdeel 4, onder F, tweede lidArtikel VIIa, onderdeel F (artikel 33 Successiewet 1956)Onderdeel 5Artikel VIIb (artikel 5 Wet op de kansspelbelasting)Onderdeel 6Artikel XXIIa (artikel 16, eerste lid, van de Wet financiering
sociale verzekeringen)Ondertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 30306Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 49 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
30 306Wijziging van enkele belastingwetten (Belastingplan 2006)nr. 16TWEEDE NOTA VAN WIJZIGINGOntvangen 7 november 2005Het voorstel van wet wordt als volgt gewijzigd:1.Artikel I wordt als volgt gewijzigd:1. Onderdeel Nb wordt vernummerd tot onderdeel Od en verplaatst na onderdeel
O.2. Na onderdeel O worden drie onderdelen ingevoegd, luidende:Oa. Artikel 6.33 wordt als volgt gewijzigd:1. Voor de tekst wordt de aanduiding «1.» geplaatst.2. In het eerste lid, onderdeel b, wordt na «instellingen: »
ingevoegd: door de inspecteur als zodanig aangemerkte.3. Aan het eerste lid, onderdeel b, wordt voor de puntkomma aan het slot
ingevoegd: , gevestigd in een lidstaat van de Europese Unie, de Nederlandse
Antillen, Aruba of een bij ministeriële regeling aangewezen mogendheid.4. Aan het eerste lid, onderdeel c, wordt voor de punt aan het slot ingevoegd:
, gevestigd in een lidstaat van de Europese Unie, de Nederlandse Antillen,
Aruba of een bij ministeriële regeling aangewezen mogendheid.5. Er worden drie leden toegevoegd, luidende:2. Het aanmerken als een instelling bedoeld in het eerste lid, onderdeel
b, geschiedt op verzoek van de betreffende instelling. De inspecteur beslist
op het verzoek bij voor bezwaar vatbare beschikking eventueel onder door hem
te stellen voorwaarden. In afwijking van de eerste volzin kan de inspecteur
een categorie instellingen dan wel een groep met elkaar verbonden instellingen
bij één voor bezwaar vatbare beschikking aanmerken
als instellingen bedoeld in het eerste lid, onderdeel b, ook zonder dat een
daartoe strekkend verzoek is gedaan door die instellingen.3. Een instelling als bedoeld in het eerste lid, onderdeel b, wordt door
de inspecteur bij voor bezwaar vatbare beschikking niet meer als zodanig aangemerkt
met ingang van het tijdstip waarop deze instelling niet langer een kerkelijk,
levensbeschouwelijk, charitatief, cultureel, wetenschappelijk of algemeen
nut beogend karakter heeft dan wel niet meer is gevestigd als aangegeven in
het eerste lid, onderdeel b. Het tijdstip van intrekking kan liggen voor de
datum van dagtekening van de beschikking.4. Voor de toepassing van het tweede en derde lid kunnen bij ministeriële
regeling nadere regels worden gesteld.Ob. In artikel 6.34 wordt «aan in Nederland
gevestigde instellingen of verenigingen» vervangen door: aan instellingen
of verenigingen.Oc. In artikel 6.35 wordt «aan in Nederland
gevestigde instellingen» vervangen door: aan instellingen.3. Na onderdeel Od wordt een onderdeel ingevoegd, luidende:Oe. Artikel 6.37 vervalt.2.Na artikel III, onderdeel D, wordt een onderdeel
ingevoegd, luidende:Dbis. Artikel 13bis wordt als volgt gewijzigd:1. In het eerste, tweede en vierde lid wordt «op jaarbasis»
telkens vervangen door: op kalenderjaarbasis.2. Na het achtste lid worden zes nieuwe leden toegevoegd luidende:9. Indien de werknemer een verklaring van de inspecteur overlegt waarin
is vastgelegd dat de werknemer aan de inspecteur heeft medegedeeld dat de
hem ter beschikking gestelde auto op kalenderjaarbasis voor niet meer dan
500 kilometer voor privé-doeleinden wordt gebruikt (verklaring geen
privé-gebruik), laat de inhoudingsplichtige inhouding van belasting
over het in het eerste lid bedoelde voordeel achterwege. De eerste volzin
is niet van toepassing ingeval de inhoudingsplichtige weet dat de in de eerste
volzin bedoelde mededeling niet juist is.10. De werknemer kan een verzoek om een verklaring geen privé-gebruik
bij de inspecteur indienen. De inspecteur beslist op het verzoek bij voor
bezwaar vatbare beschikking.11. De inspecteur kan de verklaring geen privé-gebruik, al dan
niet op verzoek van de werknemer, bij voor bezwaar vatbare beschikking intrekken,
waarbij de intrekking voor zover nodig terugwerkende kracht kan hebben. De
werknemer is gehouden een verzoek tot intrekking te doen zodra de auto op
kalenderjaarbasis voor meer dan 500 kilometer voor privé-doeleinden
wordt gebruikt.12. In geval van een verklaring geen privé-gebruik kan de inspecteur
de werknemer op enig moment verzoeken te doen blijken dat de auto op kalenderjaarbasis
voor niet meer dan 500 kilometer voor privé-doeleinden wordt gebruikt.13. Indien de verklaring geen privé-gebruik wordt ingetrokken of
indien de werknemer niet doet blijken dat de auto op kalenderjaarbasis voor
niet meer dan 500 kilometer voor privé-doeleinden is gebruikt, wordt
de verschuldigde belasting, voorzover nodig in afwijking van artikel 20, tweede
lid, van de Algemene wet inzake rijksbelastingen, nageheven van de werknemer.
In afwijking van de eerste volzin wordt nageheven van de inhoudingsplichtige
ingeval de inhoudingsplichtige wist dat de mededeling, bedoeld in het negende
lid, eerste volzin, niet juist was.14. Bij ministeriële regeling kunnen nadere regels worden gesteld
met betrekking tot de verklaring geen privé-gebruik.3.Aan artikel V wordt een onderdeel toegevoegd,
luidende:F. Artikel 16 wordt voorts als volgt gewijzigd:1. In het eerste lid wordt «aan in Nederland gevestigde kerkelijke,
levensbeschouwelijke, charitatieve, culturele, wetenschappelijke of het algemeen
nut beogende instellingen,» vervangen door: aan instellingen als bedoeld
in artikel 6.33, eerste lid, onderdeel b, van de Wet inkomstenbelasting 2001,.2. Het derde lid vervalt.4.Na artikel VII wordt een artikel ingevoegd,
luidende:ARTIKEL VIIaDe Successiewet 1956 wordt als volgt gewijzigd:A. Artikel 5, achtste lid, vervalt.B. Artikel 24, vierde lid, vervalt. Voorts
wordt het vijfde lid vernummerd tot vierde lid.C. Artikel 27 wordt vervangen door:Artikel 27De gedurende een kalenderjaar door dezelfde schenker aan dezelfde begiftigde
gedane schenkingen worden aangemerkt als deel uitmakend van één
schenking ten belope van het gezamenlijke bedrag.D. Artikel 32 wordt als volgt gewijzigd:1. Het eerste lid, ten derde, wordt vervangen door:3°. door een binnen het Rijk gevestigde instelling als bedoeld in
artikel 6.33, onderdeel b, van de Wet inkomstenbelasting 2001, voorzover aan
de verkrijging niet een opdracht is verbonden, welke aan de verkrijging het
karakter ontneemt van te zijn geschied in het algemeen belang;.2. Het eerste lid, ten elfde, vervalt. De puntkomma aan het slot van ten
tiende wordt vervangen door een punt.3. Het zevende lid vervalt.E. In artikel 32, eerste lid, ten derde, vervalt «binnen
het Rijk gevestigde» en wordt «artikel 6.33, onderdeel b, van
de Wet inkomstenbelasting 2001» vervangen door: artikel 6.33, eerste
lid, onderdeel b, van de Wet inkomstenbelasting 2001.F. Artikel 33 wordt als volgt gewijzigd: 1. Het eerste lid, ten vierde, wordt vervangen door:4°. door een binnen het Rijk gevestigde instelling als bedoeld in
artikel 6.33, onderdeel b, van de Wet inkomstenbelasting 2001, voorzover aan
de verkrijging niet een opdracht is verbonden, welke aan de verkrijging het
karakter ontneemt van te zijn geschied in het algemeen belang;.2. Het eerste lid, ten tiende, wordt vervangen door:10°. van een binnen het Rijk gevestigde instelling als bedoeld in
artikel 6.33, onderdeel b, van de Wet inkomstenbelasting 2001, voorzover de
uitkeringen geheel of nagenoeg geheel het karakter hebben van te zijn geschied
in het algemeen belang;.3. Het eerste lid, ten dertiende, vervalt. De puntkomma aan het slot van
ten twaalfde wordt vervangen door een punt.G. Artikel 33 wordt als volgt gewijzigd:1. In het eerste lid, ten vierde, vervalt «binnen het Rijk gevestigde»
en wordt «artikel 6.33, onderdeel b, van de Wet inkomstenbelasting 2001»
vervangen door: artikel 6.33, eerste lid, onderdeel b, van de Wet inkomstenbelasting
2001.2. In het eerste lid, ten tiende, vervallen de woorden «binnen het
Rijk gevestigde» en wordt «artikel 6.33, onderdeel b, van de Wet
inkomstenbelasting 2001» vervangen door: artikel 6.33, eerste lid, onderdeel
b, van de Wet inkomstenbelasting 2001.H. In artikel 35a wordt «32, eerste
lid, 3°, 4°, 6° en 7°» vervangen door «32, eerste
lid, 4°, 6° en 7°». Voorts wordt «33, eerste lid,
4°, 5° en 7°» vervangen door: 33, eerste lid, 5° en
7°.I. Artikel 46, eerste lid, komt als volgt
te luiden:1. De inspecteur stelt de termijn voor het doen van aangifte voor het
recht van schenking zodanig vast, dat deze niet eerder verstrijkt dan twee
maanden na het einde van het kalenderjaar waarin de schenking heeft plaatsgevonden.J. Artikel 67 wordt als volgt gewijzigd:1. Het eerste lid, ten derde, vervalt.2. Het tweede lid, onderdeel c, wordt vervangen door:c. een in een andere Staat gevestigde instelling als bedoeld in artikel
6.33, onderdeel b, van de Wet inkomstenbelasting 2001;.3. Het tweede lid, onderdeel d, vervalt.4. In het tweede lid wordt de zinsnede «een en ander met dien verstande
dat zodanige kwijtschelding van recht alleen wordt verleend, indien de Staat
die de making of schenking verkrijgt of waar de verkrijger is gevestigd, verklaart
dat in geval van makingen of schenkingen door een inwoner van die Staat aan
de Nederlandse Staat, een Nederlandse provincie of gemeente dan wel een verkrijger
als is bedoeld in artikel 24, vierde lid of in het eerste lid, 3°, over
die makingen of schenkingen niet meer belasting zal worden geheven dan ingeval
de buitenlandse Staat zelf zou verkrijgen of de verkrijger op het grondgebied
van de buitenlandse Staat zou zijn gevestigd» vervangen door: een en
ander met dien verstande dat zodanige kwijtschelding van recht alleen wordt
verleend, indien de Staat die de making of schenking verkrijgt of waar de
verkrijger is gevestigd, verklaart dat in geval van makingen of schenkingen
door een inwoner van die Staat aan de Nederlandse Staat, een Nederlandse
provincie of gemeente dan wel een instelling als bedoeld in artikel 6.33,
onderdeel b, van de Wet inkomstenbelasting 2001, over die makingen of schenkingen
niet meer belasting zal worden geheven dan ingeval de buitenlandse Staat zelf
zou verkrijgen of de verkrijger op het grondgebied van de buitenlandse Staat
zou zijn gevestigd.K. Artikel 67 wordt als volgt gewijzigd:1. Het tweede lid, onderdeel c, vervalt.2. In het tweede lid vervalt «dan wel een instelling als bedoeld
in artikel 6.33, onderdeel b, van de Wet inkomstenbelasting 2001».5.Na artikel VIIa wordt een artikel ingevoegd,
luidende:ARTIKEL VIIbArtikel 5 van de Wet op de kansspelbelasting
wordt als volgt gewijzigd:1. In het eerste lid, onderdeel a, wordt «33? percent» vervangen
door: 40,85 percent.2. In het eerste lid, onderdeel b, wordt «25 percent» vervangen
door: 29 percent.3. In het tweede lid wordt «100/75» vervangen door: 100/71.6.Na artikel XXII wordt een artikel ingevoegd,
luidende:ARTIKEL XXIIaAan artikel 16, eerste lid, van de Wet financiering
sociale verzekeringen, zoals dat artikel komt te luiden indien het bij koninklijke
boodschap van 12 september 2005 ingediende voorstel van wet tot wijziging
van een aantal socialeverzekeringswetten en enige andere wetten (Verzamelwet
sociale verzekeringen 2006, Kamerstukken 30 238) tot wet wordt verheven
en in werking treedt, wordt onder vervanging van de punt aan het slot van
onderdeel b door een puntkomma een onderdeel toegevoegd, luidende:c. artikel 13bis.7.Artikel XXXV wordt als volgt gewijzigd:1. Aan het eerste lid, worden aan het slot twee volzinnen toegevoegd,
luidende: De ingevolge artikel VIIa, onderdelen A, B, C, D, F, H, I en J gewijzigde
artikelen van de Successiewet 1956 vinden voor het eerst toepassing met betrekking
tot belastbare feiten in de zin van de Successiewet 1956 die zich hebben voorgedaan
op of na 1 januari 2006. De wijzigingen ingevolge artikel VIIb zijn van
toepassing op na 31 december 2005 gedane inzetten en ter beschikking
gestelde prijzen.2. Het tweede lid wordt vervangen door: 2. In afwijking van het eerste lid treden artikel I, onderdelen E, F,
Oa, Ob, Oc en Oe, artikel IV, onderdeel B, artikel V, onderdeel F, artikel
VIIa, onderdelen E, G en K, en artikel IX, onderdeel A, in werking op een
bij koninklijk besluit te bepalen tijdstip. De ingevolge artikel VIIa, onderdelen
E, G en K gewijzigde artikelen van de Successiewet 1956 vinden voor het eerst
toepassing met betrekking tot belastbare feiten in de zin van de Successiewet
1956 die zich hebben voorgedaan op of na de datum van inwerkingtreding van
de in deze volzin genoemde onderdelen.ToelichtingI. ALGEMEENIn deze nota van wijziging wordt de «verklaring géén
privé-gebruik» geïntroduceerd. In het Belastingplan 2005
is opgenomen dat met ingang van 1 januari 2006 de voor privé-doeleinden
ter beschikking gestelde auto (auto van de zaak) niet meer in de inkomstenbelasting
wordt belast maar in de loonbelasting. Om de werkgevers tegemoet te komen
wordt in deze nota de «verklaring géén privé-gebruik»
geïntroduceerd. De werknemer kan de verklaring aan de inspecteur vragen
indien de werknemer meent dat de bijtelling in verband met de auto van de
zaak op hem niet van toepassing is. Indien de inspecteur positief op het verzoek
heeft beslist, kan de inhoudingsplichtige (de werkgever) de bijtelling in
verband met de auto van de zaak achterwege laten. De eventuele discussie met
de Belastingdienst over de vraag of er al dan niet sprake is van privé-gebruik
kan hierdoor ook gevoerd worden door de werknemer, in plaats van door de werkgever.
De verklaring werkt als een vrijwaring voor de werkgever. De naheffingsaanslag
loonbelasting in verband met een ten onrechte gebruikte verklaring wordt niet
bij de werkgever maar bij de werknemer neergelegd. Ook de naheffingsaanslag
met betrekking tot de inkomensafhankelijke bijdrage voor de Zorgverzekeringswet
wordt aan de werknemer opgelegd. De werkgever is niet verplicht om een tegemoetkoming
voor de Zorgverzekeringswet te betalen over het loon dat door middel van deze
naheffingsaanslag bij de werknemer wordt opgelegd. Tevens wordt voorgesteld
de auto van de zaak uit te zonderen van de grondslag voor de premies en de
uitkeringen voor de werknemersverzekeringen waardoor ook een naheffing van
de premies voor de werknemersverzekeringen achterwege blijft.Daarnaast worden enkele wijzigingen op het terrein van de successiewetgeving
voorgesteld.Als eerste wordt uitvoering gegeven aan de reeds langer door Uw Kamer
geuite wens nalatenschappen en schenkingen aan algemeen nut beogende instellingen
volledig vrij te stellen van successie- en schenkingsrecht. De budgettaire
ruimte voor de invoering van een vrijstelling voor het successie- en schenkingsrecht
voor algemeen nut beogende instellingen wordt gevonden in een verhoging van
het tarief van de kansspelbelasting. Hierbij wordt opgemerkt dat het kabinet
voornemens is kansspelbelasting te heffen over de inleg. Het kabinet zet erop
in dit per 1 januari 2007 te realiseren.Voorts wordt het verschil in behandeling tussen algemeen nut beogende
instellingen in Nederland en algemeen nut beogende instellingen buiten Nederland
opgeheven. Deze ongelijkheid speelt zowel ten aanzien van de faciliteiten
voor algemeen nut beogende instellingen in de Successiewet 1956 als de giftenaftrek
in de Wet inkomstenbelasting 2001 en de Wet op de vennootschapsbelasting 1969.Voorgesteld wordt de belasting bij schenken en nalaten «vrij van
recht» voortaan exact te berekenen. De vereenvoudigde berekeningswijze
die nu in de Successiewet is opgenomen was vroeger te rechtvaardigen maar
voor het belastingvoordeel waartoe die methode leidt is gegeven dehuidige
rekensoftware nu geen rechtvaardiging meer. Bovendien wordt deze bepaling
in toenemende mate gebruikt voor belastingconstructies, onder meer via goeddoel
instellingen.Tot slot wordt voorgesteld de samentellingsregeling voor schenkingen binnen
24 maanden tussen eenzelfde schenker en eenzelfde begiftigde te vervangen
door een samentellingsregeling beperkt tot schenkingen binnen één
kalenderjaar. Hiermee wordt uitvoering gegeven aan de toegezegde uitwerking
van afschaffen van deze samentellingsregeling, zoals gevraagd door mevrouw
Egerschot (VVD) tijdens het Algemeen Overleg over algemeen nut op 28 september
jl. (Kamerstukken II 2005/06, 27 789, nr. 12).EU-aspectenDeze nota van wijziging bevat één EU-aspect. Het huidige
onderscheid tussen de fiscale behandeling van giften aan buiten Nederland
gevestigde algemeen nut beogende instellingen en giften aan Nederlandse algemeen
nut beogende instellingen wordt weggenomen. Hiertoe wordt voorgesteld de giftenaftrek
in de Wet inkomstenbelasting 2001 en de Wet op de vennootschapsbelasting 1969
aan te passen. Eveneens verdwijnt het onderscheid in fiscale behandeling van
schenkingen en erfenissen aan buiten Nederland gevestigde algemeen nut beogende
instellingen enerzijds en schenkingen en erfenissen aan Nederlandse algemeen
nut beogende instellingen anderzijds. Het voorstel wijzigt dan ook de Successiewet
1956 op de daartoe relevante punten. Het bedoelde onderscheid in fiscale behandeling
tussen binnen en buiten Nederland gevestigde algemeen nut beogende instellingen
kan immers zeer wel spanning oproepen met het Europese recht. De voorgestelde
maatregelen vinden hun oorzaak in de wens eventuele discussies over de Europeesrechtelijke
houdbaarheid van het voornoemde onderscheid in de Successiewetgeving en in
de inkomsten- en vennootschapsbelastingwetgeving hoe dan ook te voorkomen.
De inwerkingtreding van de voorgestelde maatregelen is vanwege controle- en
handhaafbaarheidsoverwegingen voorzien bij Koninklijk Besluit, waardoor de
inwerkingtredingsdatum na 1 januari 2006 zal liggen.Budgettaire aspectenIn onderstaande tabel treft u de budgettaire effecten van de maatregelen
in de tweede nota van wijziging.Tabel: Budgettaire effecten tweede nota van wijziging
(-/- = lastenverlichting) Maatregel2006 € mln. Aanpassing successiewet/vrijstelling algemeen nut
beogende instellingen–/– 37 Verhoging tarief kansspelbelasting37Geen premieheffing werknemersverzekeringen
auto van de zaak–/– 120 Totaal–/– 120Uitvoeringskosten BelastingdienstTen aanzien van de introductie van de «verklaring geen privé
gebruik» wordt verwacht dat er jaarlijks ca. 40 000 verklaringen
zullen worden afgegeven. De structurele kosten die hiermee gemoeid zijn worden
geschat op € 0,5 mln. per jaar. Voor wat betreft de kosten van het
toezicht is in het Belastingplan 2005 een besparing van € 3 mln
(ca. 40 fte) ingeboekt, omdat de controle van de rittenadministratie zou verschuiven
naar de inhoudingsplichtigen. Deze besparing wordt door de introductie van
de verklaring geen privé-gebruik grotendeels weer ongedaan gemaakt.
De incidentele kosten (voorlichting, inrichting systeem en de eenmalige verwerking
van de aanvragen van alle werknemers in 2006) worden geschat op € 1,5
mln.De uitvoeringskosten in het kader van de wijzigingen in de Successiewetgeving
zullen worden bezien in het licht van de controle- en handhaafbaarheidsoverwegingen
zoals eerder genoemd.Administratieve lasten bedrijvenMet betrekking tot de administratieve lasten voor het bedrijfsleven vervalt
door de introductie van de «verklaring geen privé-gebruik»
de bemoeienis met de rittenadministraties voor de inhoudingsplichtigen. Deze
administratieve last werd in het Belastingplan 2005 gesteld op € 9
mln. De administratieve last die betrekking heeft op het aanvragen van de
verklaringen en de daaronder liggende rittenadministraties komt nu voor rekening
van de werknemer. Voor de administratieve lasten van de burger betekent dit
een verzwaring van 0,304 mln uren. Dit komt overeen met 1,6% van de
nulmeting in uren. De verwerking van het loongegeven in de loonadministratie
en de verwerking van de van de werknemers ontvangen beschikkingen en de correcties
daarop komen in de nieuwe situatie uit op € 4,9 mln. Per saldo ontstaat
voor de administratieve lasten van het bedrijfsleven nu een reductie van € 7,1
mln. ten opzichte van de € 12 mln. waarmee eerder rekening werd
gehouden.II. ONDERDEELSGEWIJSOnderdelen 1, 3, 4, onder E, G en K en 7Artikel I, onderdelen Oa, Ob, Oc en Oe (artikelen 6.33,
6.34, 6.35 en 6.37 Wet inkomstenbelasting 2001), artikel V (artikel 16 Wet
op de vennootschapsbelasting 1969), artikel VIIa, onderdelen E, G en K (artikelen
32, 33 en 67 Successiewet 1956) en artikel XXXV (inwerkingtreding)Artikel 6.37 Wet IB 2001, bepaalt dat giften aan niet in Nederland gevestigde
algemeen nut beogende instellingen worden aangemerkt als aftrekbare giften
voorzover de instellingen daartoe zijn aangewezen. In de praktijk vindt de
aanwijzing van buitenlandse instellingen door de Inspecteur Belastingdienst
Limburg/kantoor Buitenland te Heerlen plaats (aanwijzingsbesluit van 29 januari
2003, nr. CPP2003/133M, V-N 2003/10.9, blz. 23). Dit besluit beperkt de aanwijzing
tot drie categorieën buitenlandse instellingen. Het gaat om giften aan
buitenlandse instellingen waarvan de invloedssfeer of het werkterrein zich
tot ons land uitstrekt, aan buitenlandse organisaties die zich op mondiaal
niveau inzetten voor milieuen natuurbescherming, en aan buitenlandse instellingen
die een speciale betekenis hebben voor belastingplichtigen die onder de woonplaatsfictie
van artikel 2.2 Wet IB 2001 vallen. Vanuit diverse kanten is reeds vaker aandacht
gevraagd voor het verschil in behandeling van enerzijds binnen Nederland gevestigde
en anderzijds buitenlandse algemeen nut beogende instellingen. In de Nota
naar aanleiding van het Verslag bij dit Belastingplan heb ik al aangekondigd
dat hier nader naar gekeken zou worden. Na bestudering van deze geopperde
ongelijke behandeling ben ik van oordeel dat het thans gemaakte onderscheid
niet in stand kan blijven.De wijziging van artikel 6.33 Wet IB 2001 komt er op neer dat naast giften
aan in Nederland gevestigde algemeen nut beogende instellingen ook giften
aan een in een lidstaat van de Europese Unie en bij ministeriële regeling
aangewezen andere Mogendheden gevestigde instellingen voor de giftenaftrek
in aanmerking kunnen komen. Hierdoor wordt invulling gegeven aan de wens iedere
gift aan een algemeen nut beogende instelling gelijk te behandelen, ongeacht
de vestigingsplaats van de instelling. De voorgestelde vormgeving
van artikel 6.33, die uitgaat van een aanwijzing bij voor bezwaar vatbare
beschikking, heeft tot gevolg dat de handhaafbaarheid van de controle op buitenlandse
instellingen zo goed mogelijk wordt gewaarborgd.Verder wordt in navolging van het rapport van de werkgroep Moltmaker in
artikel 6.33 voorgesteld dat de beslissing om voor fiscale faciliteiten in
aanmerking te komen, wordt gelegd bij de inspecteur die hierover beslist met
een voor bezwaar vatbare beschikking. De bepalng ziet voorts in de mogelijkheid
dat de inspecteur op eigen initiatif groepen instellingen waarvan zondermeer
duidelijk is dat zij voor fiscale faciliteiten in aanmerking kunnen komen,
collectief als zodanig aan kan merken. Hiermee wordt voorkomen dat aan deze
instellingen, zoals bijvoorbeeld kerken, onnodig administratieve lasten worden
opgelegd. Bovendien vermindert het ook de uitvoeringslasten voor de Belastingdienst.Ook de intrekking van de «algemeen nut-status» wordt bij een
voor bezwaar vatbare beschikking gedaan. Bij ministeriële regeling kunnen
hiertoe nadere regels worden gesteld met als doel de uitvoerbaarheid voor
de Belastingdienst op een adequate wijze vorm te geven.De wijzigingen van artikel 6.34 en 6.35 beogen ook het verschil tussen
binnen Nederland en in de Europese Unie gevestigde instellingen op te heffen.Artikel 6.37 kan vervallen, omdat de behandeling van buitenlandse algemeen
nut beogende instellingen nu in artikel 6.33 is geregeld.Met de wijzigingen in artikel 16 Wet op de vennootschapsbelasting 1969
is bewerkstelligd dat de giftenaftrek in de vennootschapsbelasting uniform
is met de giftenaftrek in de inkomstenbelasting.Omdat gelet op de wijzigingen betreffende de alghele vrijstelling van
algemeen nut beogende instellingen voor het successie- en schenkingsrecht
in de successiewet per 1 januari a.s. wordt verwezen naar artikel 6.33
Wet IB 2001, moet als gevolg van de wijzigingen met betrekking tot de hiervoor
beschreven aanpassing van artikel 6.33, eerste lid, diverse bepalingen in
de successiewet ook weer worden aangepast.Om de Belastingdienst de tijd te geven om zich goed voor te bereiden op
de hiervoor beschreven wijzigingen, is bepaald dat deze wijzigingen op een
later moment dan 1 januari 2006 in werking zullen treden.Onderdeel 2Artikel III, onderdeel Dbis (artikel 13bis Wet op de loonbelasting
1964)Voorgesteld wordt om in artikel 13bis, eerste, tweede en vierde lid, van
de Wet op de loonbelasting 1964 de woorden «op jaarbasis» telkens
te vervangen door: op kalenderjaarbasis. Daarmee is geen materiële wijziging
beoogd. Het privé-gebruik auto wordt net als voorheen per kalenderjaar
beoordeeld, maar de systematiek van de loonbelasting (heffing per loontijdvak)
is een andere dan die van de inkomstenbelasting (heffing per kalenderjaar).
De wijziging wordt daarom ter verduidelijking voorgesteld. Indien bijvoorbeeld
per 1 juli 2006 aan de werknemer een auto ter beschikking wordt gesteld,
gaat het om het privé-gebruik van de auto in het kalenderjaar 2006
en niet om het privé-gebruik van de auto in de periode van 1 juli
2006 tot en met 30 juni 2007. Doordat het privé-gebruik van de
auto op kalenderjaarbasis en tijdsevenredig wordt beoordeeld, is de autokostenfictie
in dit voorbeeld van toepassing als de werknemer in het kalenderjaar 2006
meer dan 250 kilometers met de auto voor privé-doeleinden aflegt. Het
forfaitair bepaalde voordeel wordt dan uiteraard eveneens tijdsevenredig toegepast.Een materiële wijziging is wel beoogd met de introductie van de zogenoemde verklaring geen privé-gebruik. In de Wet van 16 december
2004, Stb. 2004, 653, tot wijziging van enkele belastingwetten c.a. (Belastingplan
2005) is de heffing over een voor privé-doeleinden aan de werknemer
ter beschikking gestelde auto (verder: de autokostenfictie) met ingang van
1 januari 2006 verplaatst van de inkomstenbelasting naar de loonbelasting.Toepassing van de autokostenfictie blijft achterwege als de inhoudingsplichtige
of de werknemer doet blijken dat de auto op kalenderjaarbasis voor niet meer
dan 500 kilometer voor privé-doeleinden wordt gebruikt. Omdat de inspecteur
als gevolg van de systematiek van de loonbelasting het tegenbewijs niet op
elk inhoudingtijdstip toetst, loopt de inhoudingsplichtige een zeker risico.
Als het tegenbewijs bij een belastingcontrole niet kan worden geleverd, zijn
naheffingen met eventuele heffingsrente en boeten het gevolg. De inhoudingsplichtige
kan dit risico op verschillende manieren verkleinen, bijvoorbeeld door het
gebruik van elektronische hulpmiddelen om kilometerregistraties te beoordelen.
Dergelijke automatisering wordt vaak al voor de facturering van werkzaamheden
gebruikt. Inhoudingsplichtigen vinden het echter belangrijk zoveel mogelijk
zekerheid over de toepassing van de tegenbewijsregeling te verkrijgen en dat
de eventuele discussie over het privé-gebruik van de auto wordt gevoerd
tussen de werknemer en de inspecteur. Om hieraan tegemoet te komen, wordt
een wijziging van artikel 13bis van de Wet op de loonbelasting 1964 voorgesteld
zodat het risico van een onjuiste toepassing van de tegenbewijsregeling van
de inhoudingsplichtige naar de werknemer kan verschuiven.In het aan artikel 13bis van de Wet op de loonbelasting 1964 toegevoegde
negende lid wordt de zogenoemde verklaring geen privé-gebruik geïntroduceerd.
De werknemer kan de verklaring aan de inspecteur vragen indien de werknemer
meent dat hij aan de voorwaarden van de tegenbewijsregeling voldoet. De werknemer
kan een dergelijke verklaring op grond van het tiende lid aanvragen bij de
inspecteur. Mocht de inspecteur negatief op het verzoek beslissen, dan kan
de werknemer daartegen in bezwaar gaan.Indien de inspecteur positief op het verzoek heeft beslist, kan de werknemer
een afschrift van de verklaring aan de inhoudingsplichtige (zijn werkgever)
geven die vervolgens geen rekening hoeft te houden met de autokostenfictie.Omdat het niet steeds mogelijk is dat op een verzoek om een verklaring
is beslist voordat een auto aan de werknemer ter beschikking wordt gesteld
(of voordat de nieuwe wettelijke regeling met ingang van 1 januari 2006
in werking treedt), zal in de Uitvoeringsregeling loonbelasting 2001 een aanvullende
bepaling worden opgenomen. Op grond daarvan kan de inhoudingsplichtige een
afschrift van een verzoek om een verklaring gedurende ten hoogste drie maanden
beschouwen als een verklaring geen privé-gebruik.Als de inhoud van de verklaring niet (meer) juist is, moet de verklaring
worden ingetrokken. De werknemer heeft hierbij een verantwoordelijkheid gekregen;
de werknemer moet een verzoek tot intrekking zo spoedig mogelijk doen zodra
de auto in het kalenderjaar voor meer dan 500 kilometer voor privé-doeleinden
wordt gebruikt. Deze verplichting is neergelegd in het elfde lid, tweede volzin.
De verklaring wordt op initiatief van de inspecteur ingetrokken als de werknemer
het tegenbewijs bij controle niet kan leveren. Ingeval de verklaring op verzoek
van de werknemer of op initiatief van de inspecteur met terugwerkende kracht
wordt ingetrokken, legt de inspecteur aan de werknemer een naheffingsaanslag
voor de loonbelasting/premie volksverzekeringen met betrekking tot de verstreken
tijdvakken op. Het voorgaande is voorzover nodig vastgelegd in het dertiende
lid.Ook de naheffingsaanslag met betrekking tot de inkomensafhankelijke bijdrage
voor de Zorgverzekeringswet wordt aan de werknemer opgelegd. Om
de verklaring als een vrijwaring voor de werkgever te laten werken zal de
werkgever niet verplicht worden om een tegemoetkoming voor de Zorgverzekeringswet
te betalen over het loon dat door middel van deze naheffingsaanslag bij de
werknemer wordt opgelegd. Om ook een vrijwaring met betrekking tot de premies
werknemersverzekeringen te voorkomen is in onderdeel 6 van deze Nota van Wijziging
voorgesteld om de auto van de zaak buiten de grondslag voor de premies en
de uitkeringen van de werknemersverzekeringen te houden. Hierdoor wordt naheffing
van deze premies bij de werkgever voorkomen. Voor de aan de werknemer op te
leggen naheffingsaanslag gelden de algemene regels met betrekking tot vergrijpboeten.
Indien het bijvoorbeeld aan opzet van de werknemer te wijten is dat de autokostenfictie
ten onrechte niet is toegepast, beloopt de boete in beginsel 50% van
het na te heffen bedrag.Volledigheidshalve wordt hierbij opgemerkt dat het loon waarvoor de naheffingsaanslag
wordt opgelegd aan de werknemer, evenals wanneer de inhoudingsplichtige de
autokostenfictie had toegepast over de betreffende periode, loon overeenkomstig
de wettelijke bepalingen van de loonbelasting vormt. Dit brengt met zich mee
dat dit loon wordt aangemerkt als inkomen uit werk en woning in de zin van
de Wet inkomstenbelasting 2001 en daarmee een onderdeel van het verzamelinkomen
vormt.De naheffingsaanslag wordt aan de inhoudingsplichtige opgelegd indien
deze weet dat de mededeling dat de auto voor niet meer dan 500 kilometer voor
privé-doeleinden wordt gebruikt, niet juist is. Hierbij kan bijvoorbeeld
gedacht worden aan een vooropgezet plan tussen de inhoudingsplichtige en werknemer
ten aanzien van het ten onrechte verzoeken van een verklaring. In alle situaties
dat de inspecteur de verklaring intrekt, zal hij de inhoudingsplichtige daarvan
op de hoogte stellen. De intrekking van de verklaring is namelijk een voor
de belastingheffing relevant feit. De inhoudingsplichtige moet de autokostenfictie
voor het vervolg tijdsevenredig toepassen. Met betrekking tot de al verstreken
loontijdvakken vinden correcties overeenkomstig het hiervoor gestelde plaats.De voorgestelde handelwijze is overigens niet verplicht. De inhoudingsplichtige
kan ook zonder een verklaring geen privé-gebruik toepassing van de
autokostenfictie achterwege laten, indien voldaan is aan artikel 13bis, tweede
lid. De praktijk dat de inhoudingsplichtige met de inspecteur afspraken kan
maken over de toepassing van de autokostenfictie blijft daarmee ook bestaan.Op grond van het veertiende lid kunnen bij ministeriële regeling
nadere regels worden gesteld met betrekking tot de verklaring.UitvoeringUiteraard leidt de «verklaring geen privé-gebruik»
tot extra werk voor de Belastingdienst. Het ligt in de bedoeling hiervoor
een proces in te richten dat vergelijkbaar is met de gang van zaken bij de
aanvraag van een «verklaring arbeidsrelatie» (VAR). Door dit proces
te concentreren bij één belastingkantoor kan het efficiënt
worden ingericht en ontstaan er goede mogelijkheden om «slim toezicht»
uit te oefenen. De Belastingdienst gaat beschikken over een actueel bestand
van belastingplichtigen voor wie de autokostenfictie achterwege blijft. Dit
bestand kan worden vergeleken met andere bestanden, zodat risicogroepen betrekkelijk
eenvoudig in beeld kunnen komen. Er gaat een preventieve werking uit van concrete
vormen van gericht toezicht.De met de extra werkzaamheden gemoeide structurele uitvoeringskosten hebben
betrekking op de verwerking van de aanvragen en het toezicht. Het uitgangspunt
is dat een verklaring geldig blijft zolang de situatie bij de werknemer ongewijzigd
blijft. Een werknemer die de hem ter beschikking gestelde auto niet privé
gebruikt en daartoe de verklaring aanvraagt en verkrijgt, hoeft pas weer in
actie te komen richting Belastingdienst op het moment waarop
het voor hem duidelijk wordt dat hij meer dan 500 km privé per jaar
gaat rijden. De verklaring blijft dus geldig zolang de werknemer minder dan
500 km per jaar blijft rijden in de auto van de zaak. De verklaring kan ook
worden «meegenomen» naar een nieuwe werkgever en blijft ook geldig
als de auto wordt vervangen. Bij wijze van service zal de Belastingdienst
de werknemer éénmaal per jaar erop attenderen dat hij verklaring
geen privé-gebruik heeft ontvangen en dat hij, als er sprake is van
gewijzigde omstandigheden, verplicht is dat door te geven. Bij die gelegenheid
kan de werknemer ook eventuele andere punten doorgeven, zoals het kenteken
van de nieuwe auto.Onderdeel 4, onder AArtikel VIIa, onderdeel A (artikel 5 Successiewet 1956)Bij schenken en nalaten vrij van recht krijgt de begunstigde datgene wat
geschonken of nagelaten is netto in handen. Iemand anders, bijvoorbeeld de
schenker of een erfgenaam betaalt dan het schenkings- of successierecht. Het
gegeven dat de begunstigde de belasting niet zelf hoeft te betalen is op zichzelf
ook weer een belastbaar voordeel. De belasting hierover hoeft hij ook niet
te betalen wat weer een belastbaar voordeel oplevert etc. In theorie zou dit
oneindig doorgaan – een soort «droste-effect» – maar
in de praktijk niet omdat de belasting op hele euro's wordt afgerond.
Met de tegenwoordige standaard software is de verschuldigde belasting zonder
moeite uit te rekenen. Vroeger lag dat anders: Vandaar dat in de successiewet
om praktische redenen is bepaald dat bij schenken en nalaten vrij van recht
de heffingsgrondslag beperkt blijft tot de netto verkrijging vermeerderd met
het zogenoemde primaire recht. Het primair recht is het bedrag aan schenkingsof
successierecht dat normaliter verschuldigd zou zijn over het bedrag dat wordt
geschonken of nagelaten. Het genoten voordeel blijft dus deels onbelast. Het
gevolg hiervan is dat bij twee personen die hetzelfde bedrag netto overhouden
en ook overigens in gelijke omstandigheden verkeren, een verschillend bedrag
aan belasting wordt geheven, afhankelijk van de vraag of het schenken of nalaten
vrij van recht is gebeurd. Voor dit verschil bestaat geen rechtvaardiging,
nu met de ons beschikbare rekensoftware eenvoudig het juiste bedrag aan belasting
kan worden uitgerekend. In de estate-planningspraktijk wordt in toenemende
mate ingespeeld op de voordelen die hiermee te behalen zijn, door bijvoorbeeld
een goeddoel instelling aan te wijzen als erfgenaam onder de verplichting
de nalatenschap vrijwel geheel, vrij van recht, uit te keren naar de uiteindelijk
begunstigde. Wij achten dit een ongewenste ontwikkeling. Daarom wordt voorgesteld
om artikel 5, achtste lid, waarin de geschetste berekening is opgenomen, te
laten vervallen.Onderdeel 4, onder BArtikel VIIa, onderdeel B (artikel 24 Successiewet 1956)Met deze bepaling wordt het tarief van 8% voor nalatenschappen
en schenkingen aan algemeen nut beogende instellingen geschrapt. Door het
vervallen van artikel 24, vierde lid, is de definitie van algemeen nut beogende
instellingen op deze plaats verdwenen. Voor wat een algemeen nut beogende
instelling is, wordt nu verwezen naar artikel 6.33 Wet IB 2001.Onderdeel 4, onder C en IArtikel VIIa, onderdelen C en I (artikel 27 en 46 Successiewet
1956)Tijdens het Algemeen Overleg met de vaste commissies voor Financiën en Justitie op 28 september 2005 is door het lid Egerschot (VVD)
gevraagd naar de gevolgen voor de administratieve lasten en budgettaire derving
van het in zijn geheel schrappen van de samentellingsregeling voor schenkingen
en in het bijzonder alleen voor het schrappen van de samentellingsregeling
voor schenkingen aan algemeen nut beogende instellingen. Artikel 27, eerste
lid, Successiewet 1956, bepaalt dat verschillende schenkingen in een tijdsverloop
van 24 maanden door dezelfde schenker aan dezelfde begiftigde gedaan, worden
aangemerkt als deel uitmakende van één schenking ten belope
van het gezamenlijke bedrag. Blijkens het tweede lid van artikel 27 zijn alleen
schenkingen van ouders aan kinderen van deze samentelling uitgezonderd. Voor
hen geldt ingevolge artikel 28 samentelling van alle schenkingen door beide
ouders tezamen of afzonderlijk gedaan, gedurende een kalenderjaar. De budgettaire
derving is zodanig klein dat deze niet opweegt tegen de vereenvoudiging en
de vermindering van administratieve lasten burger die kan worden bereikt als
de samentellingsregeling wordt beperkt tot een uniforme periode van een kalenderjaar.
Het nieuwe artikel 27 geeft hier uitvoering aan.De hierboven beschreven wijziging heeft ook gevolgen voor de aangiftetermijnen
van het schenkingsrecht. Het thans in de wet bestaande onderscheid in de samentellingsregeling
voor schenkingen van ouders aan kinderen enerzijds en andere schenkingen anderzijds
vereist in het systeem van de wet dat bij de aangiftetermijn onderscheid moet
worden gemaakt tussen schenkingen door ouders aan kinderen resp. andere schenkingen.
Bij de eerste categorie is de aangiftetermijn gebonden aan een vast tijdstip,
te weten (ten minste) twee maanden na het einde van het kalenderjaar waarin
de schenking is geschied. Bij de tweede categorie wordt uitgegaan van de dag
waarop de schenking totstandkomt, waarna in beginsel binnen twee maanden aangifte
moet worden gedaan. Nu voor andere schenkingen dan schenkingen van ouders
aan kinderen eenzelfde samentellingsregeling wordt voorgesteld als voor schenkingen
van ouders aan kinderen, is de aangiftetermijn hiermee in overeenstemming
gebracht. De voorgestelde wijziging van artikel 46, eerste lid, Successiewet
1956, bewerkstelligt dat in alle gevallen de aangiftetermijn eindigt twee
maanden na de afloop van het kalenderjaar waarin de schenking(en) is of zijn
gedaan.Onderdeel 4, onder D, eerste lid, onderdeel F, eerste
lid, onderdeel H en onderdeel JArtikel VIIa, onderdelen D, F, H en J (artikel 32, 33,
35a en 67 Successiewet 1956)Erfrechtelijke verkrijgingen door en schenkingen aan algemeen nut beogende
instellingen zijn op dit moment vrijgesteld voor zover deze niet meer bedragen
dan € 8 602 resp. € 4 303 (cijfers 2005). De
vrijstellingsbedragen worden geschrapt, zodat de nalatenschappen en schenkingen
aan algemeen nut beogende instellingen geheel zijn vrijgesteld. De vrijstellingsbedragen
worden jaarlijks met de inflatiecorrectiefactor aangepast (artikel 35a, eerste
lid, Successiewet 1956). Met dezelfde motivering kan ook de bepaling ten aanzien
van gehele of gedeeltelijke kwijtschelding voor het schenkingsrecht dat verschuldigd
is wegens een schenking aan een binnen het Rijk gevestigde vereniging of stichting
die uitsluitend of nagenoeg uitsluitend de bevordering van kunst of wetenschap
ten doel heeft (artikel 67, eerste lid, ten derde), vervallen.De verwijzingen in artikel 35a, eerste lid, naar de vrijstellingsbedragen
in artikel 32, eerste lid, ten derde en artikel 33, eerste lid, ten vierde,
zijn nu niet meer nodig en kunnen vervallen.Verder wordt, nu in deze bepalingen verwezen werd naar artikel 24, vierde lid, verwezen naar artikel 6.33 Wet IB 2001. Daar staat exact
dezelfde definitie van welke instellingen voor de fiscale faciliteiten betreffende
algemeen nut in aanmerking kunnen komen. Met dezelfde motivering is ook artikel
67, tweede lid, slotzin aangepast.Onderdeel 4, onder D, tweede en derde lid, en onderdeel
F, derde lidArtikel VIIa, onderdelen D en F (artikel 32 en 33 Successiewet
1956)Artikel 32, eerste lid, ten elfde, en artikel 33, eerste lid, ten dertiende,
Successiewet 1956, bevatten een volledige vrijstelling van successie- resp.
schenkingsrecht voor nalatenschappen en schenkingen aan een museum waarvan
de collectie van nationaal of regionaal cultureel belang is of een steunstichting
van dat museum. Zonder de volledige vrijstelling zouden deze instellingen
gezien het algemeen nuttige karakter onder het bijzondere proportionele 8%-tarief
vallen. Nu voor alle algemeen nut beogende instellingen een algehele vrijstelling
geldt, zijn de bijzondere bepalingen voor musea en steunstichtingen van musea
niet meer nodig en kunnen deze vervallen.Ook de definitiebepalingen voor museum en steunstichtingen van museum
van artikel 32, zevende lid, kunnen vervallen.Onderdeel 4, onder F, tweede lidArtikel VIIa, onderdeel F (artikel 33 Successiewet 1956)Artikel 33, eerste lid, ten tiende, bepaalt dat giften gedaan door algemeen
nut beogende instellingen van schenkingsrecht zijn vrijgesteld. Immers, het
is niet de bedoeling dat mensen in nood belasting moeten betalen over gekregen
hulpgoederen. De wettekst is echter zo geformuleerd dat alle schenkingen van
algemeen nut beogende instellingen zijn vrijgesteld, mits deze maar in overeenstemming
zijn met de doelstelling van de instelling. In het zogeheten brassbandarrest
(arrest van de Hoge Raad van 13 juli 1994, nr. 29 936, BNB 1994/280)
heeft de Hoge Raad aangegeven dat een instelling kwalificeert als algemeen
nut instelling wanneer deze zich voor ongeveer 50% bezighoudt met het
algemeen belang. Voorheen werd er vanuit gegaan dat het om 90% moest
gaan. De wettekst in samenhang met dit arrest impliceert dat schenkingen gedaan
binnen de 50% die niet in het algemeen belang zijn gedaan, maar wel
binnen de doelstelling van de stichting, toch geheel zijn vrijgesteld. Dit
acht ik ongewenst. Artikel 33, eerste lid, ten tiende, is in die zin aangepast
dat alleen uitkeringen door algemeen nut beogende instellingen die uitsluitend
ten gunste van het algemeen belang worden gedaan, zijn vrijgesteld.Onderdeel 5Artikel VIIb (artikel 5 Wet op de kansspelbelasting)Met de verhoging van het tarief van de kansspelbelasting, wordt budgettaire
ruimte gevonden voor de invoering van een vrijstelling voor het successie-
en schenkingsrecht voor algemeen nut beogende instellingen, zoals opgenomen
in deze nota van wijziging. Deze vrijstelling heeft een budgettair beslag
van € 37.Het algemene tarief van de kansspelbelasting dat van toepassing is op
bruto uitgekeerde prijzen wordt van 25% naar 29% verhoogd. Het
gebruteerde tarief dat van toepassing is op prijzen die netto worden uitgekeerd
(de kansspelbelasting komt dan voor rekening van de organisator van het kansspel)
en het tarief voor casinospelen worden daarmee verhoogd van 33?% tot
40,85% (100/71 x 29). De tariefsverhoging is van toepassing op prijzen die op of na 1 januari
2006 ter beschikking worden gesteld. In de regel is dit het moment waarop
de winnaar van een kansspel bekend wordt. Ook voor het casinoregime geldt
dat de wijziging eerst van toepassing is vanaf 1 januari 2006.Onderdeel 6Artikel XXIIa (artikel 16, eerste lid, van de Wet financiering
sociale verzekeringen)In dit onderdeel wordt artikel 16 van de Wet financiering sociale verzekeringen
aangepast opdat de auto van de zaak niet tot de grondslag voor de premies
werknemersverzekeringen behoort.De premies werknemersverzekeringen zijn grotendeels door de werkgever
verschuldigd. Een naheffingsaanslag voor de premies werknemersverzekeringen
wordt in verband daarmee altijd bij de werkgever opgelegd. Het is echter onwenselijk
om de werkgever met een naheffingsaanslag te confronteren in het geval de
werknemer de auto van de zaak op meer dan 500 kilometer voor privé-doeleinden
heeft gebruikt. Dit kan alleen worden voorkomen door de auto van de zaak uit
te zonderen van het loonbegrip voor de werknemersverzekeringen. Op deze manier
wordt de werkgever in alle gevallen gevrijwaard van het risico op een naheffingsaanslag.Dit voorstel betekent dat de bij het Belastingplan 2005 gemelde effecten
op de premie-inkomsten en uitkeringsuitgaven niet op zullen treden.De Staatssecretaris van Financiën,J. G. Wijn 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-30306-16.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl