Wet bevordering voortgezet ouderschap en zorgvuldige scheiding; Voorlopig verslag van de vaste commissie voor Justitie
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-09-26 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 20072008-30145, nr. B

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

11-10-2007

Eerste Kamer der Staten-Generaal

2007-2008

30145 nr. B

09-10-2007

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamAlgemeenOuderlijke verantwoordelijkheidOuderschapsplanBelang van het kindRelatie tot het Internationaal Verdrag voor de Rechten
van het KindFlitsscheidingZorgvuldige scheidingMediation en jeugdzorgAdministratieve lastenArtikelsgewijsArtikel 1:251a lid 1Artikel 1:253a lid 2Ondertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 30145Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 42 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
30 145Wijziging van Boek 1 van het Burgerlijk Wetboek en het Wetboek van Burgerlijke
Rechtsvordering in verband met het bevorderen van voortgezet ouderschap na
scheiding en het afschaffen van de mogelijkheid tot het omzetten van een huwelijk
in een geregistreerd partnerschap (Wet bevordering voortgezet ouderschap en
zorgvuldige scheiding)BVOORLOPIG VERSLAG VAN DE VASTE COMMISSIE VOOR JUSTITIE1Vastgesteld 9 oktober 2007Het voorbereidend onderzoek heeft de commissie aanleiding gegeven tot
het maken van de volgende opmerkingen en het stellen van de volgende vragen.AlgemeenDe leden van de CDA-fractie hebben met bijzondere
belangstelling kennisgenomen van het voorliggende wetsvoorstel. Zij zijn verheugd
dat de flitsscheiding vanwege de buitengewoon schrijnende gevolgen, die deze
vorm van scheiding voor betrokkenen kan teweegbrengen, zal worden afgeschaft.
Tevens bevat het wetsvoorstel belangrijke bijdragen tot een verbetering van
de positie van het kind tijdens en na de echtscheiding, waarbij tot uitdrukking
wordt gebracht, dat ook na het beëindigen van een relatie tussen de ouders
de verbondenheid van hen beiden met het kind voortduurt en de beide ouders
de kans krijgen hun ouderlijke verantwoordelijkheid waar te maken. Deze leden
hebben nog wel een aantal vragen.De leden van de VVD-fractie hebben met enige
reserve kennis genomen van het wetsvoorstel. De reden voor die reserve is
gelegen in het feit dat de leden van de VVD-fractie vraagtekens stellen bij
de effectiviteit van het voorgestelde ouderschapsplan in situaties waarin
ouders niet bereid zijn bij de echtscheiding afspraken te maken over de kinderen.De leden van de VVD-fractie hebben de volgende vragen over het wetsvoorstel.De PvdA-fractie heeft op grote lijnen met
instemming kennisgenomen van het Wetsvoorstel inzake bevordering van voortgezet
ouderschap na echtscheiding en afschaffing van de zogenoemde flitsscheiding.
Toch heeft zij nog wel enkele vragen, zowel met betrekking tot de flitsscheiding
als het ouderschapsplan. Een en ander wordt in relatie geplaatst tot internationale
verdragen, overbodige wetgeving en effectiviteit bij de uitvoering.Dit wetsvoorstel wijkt inhoudelijk niet zoveel af van het eerder door
de Tweede Kamer aangenomen, maar door de Eerste Kamer verworpen voorstel-Luchtenveld1 (met uitzondering van de administratieve echtscheiding
die daarin voor mensen zonder kinderen mogelijk werd gemaakt). Het onderhavige
wetsvoorstel is met overgrote meerderheid in de Tweede Kamer aangenomen en
zal, naar verwachting van de leden van de SP-fractie,
ook in deze Kamer op steun mogen rekenen. Desalniettemin blijft er wel een
aantal vragen over met betrekking tot de praktische betekenis en de uitvoerbaarheid
van het voorstel.De leden van de fractie van D66 hebben met
de nodige aarzeling kennis genomen van dit voorstel. Dit aanvankelijk aangehouden
voorstel volgt thans op het op 20 juni 2006 in de Eerste Kamer verworpen
initiatiefvoorstel-Luchtenveld, dat dezelfde problematiek regelde, maar tevens
de zogeheten administratieve scheiding ingeval van wederzijds goedvinden en
het ontbreken van minderjarige kinderen mogelijk maakte. Deze leden betreuren
het dat dit voorstel de mogelijkheid van echtscheiding zonder rechterlijke
tussenkomst expliciet uitsluit. Ook vinden zij het jammer dat de mogelijkheden
om meer in het algemeen tot een vereenvoudiging in het echtscheidingsrecht
te komen niet zijn benut. Om deze redenen hebben deze leden behoefte aan een
nadere uiteenzetting van het kabinet.Ouderlijke verantwoordelijkheidArtikel 1:247 lid 3 bevat de plicht van de ouder om de ontwikkeling van
de banden met de andere ouder te bevorderen. Geldt deze plicht (wanneer die
omgang in het belang is van het kind) ook voor de niet-ouder met gezamenlijk
gezag ex artikel 1:253t of de derde die de voogdij heeft over het kind, zo
vragen de leden van de CDA-fractie?Hoe dient aan de «gelijkwaardigheid» als bedoeld in artikel
1:247 lid 4 inhoud te worden gegeven? Gaat het hier altijd om co-ouderschap?
En zo ja, is dat altijd een 50%–50% verhouding of mag
het ook een andere verhouding zijn? Het blijkt in de praktijk nogal eens voor
te komen, dat er problemen ontstaan bij co-ouderschapsregelingen als een van
de ouders gaat verhuizen vanwege het werk of het ontstaan van een nieuwe relatie.De effectuering van een door de ouders afgesproken of door de rechter
opgelegde omgangsregeling of omgangsplicht levert in de praktijk vaak moeilijkheden
op. Welke instrumenten kunnen worden gehanteerd om de verdeling van zorg-
en opvoedingstaken daadwerkelijk af te dwingen als de andere ouder daaraan
niet of niet voldoende meewerkt?De leden van de CDA-fractie onderschrijven de «voorrangsregel»
met betrekking tot de kinderalimentatie, zoals gegeven in artikel 1:400 van
het wetsvoorstel. De vraag blijft echter hoe het zit met kinderen die uit
diverse relaties van dezelfde ouder zijn geboren. Worden de kinderen uit een
eerdere relatie niet ten onrechte veelal achtergesteld bij de nakomelingen
uit een volgende relatie en zou daarvoor een oplossing moeten worden gegeven?Hoe valt te motiveren dat een ouder geen omgang met zijn kind mag hebben
op grond van gegronde redenen en deze ouder tóch mee mag beslissen
over de opvoeding van het kind (artikelen 1:253a en 1:377a), zo vragen de
leden van de VVD-fractie?Anderen dan ouders, onder wie de verwekker van het kind, die in een nauwe
persoonlijke betrekking tot het kind staan, hebben naar huidig recht geen
recht op omgang (artikel 1:377f). Zij hebben wel de bevoegdheid een verzoek
tot vaststelling van een omgangsregeling te doen.De rechter kan het verzoek afwijzen als het belang van het kind zich tegen
toewijzing verzet. De rechter is naar huidig recht zeer terughoudend om dergelijke
verzoeken toe te wijzen. Artikel 1:377a van het wetsvoorstel biedt de mogelijkheid
om allen die in een nauwe persoonlijke betrekking tot het kind staan, recht
te geven op omgang. Het verzoek kan slechts worden afgewezen op strikte gronden.
Aan die gronden wordt niet gauw voldaan. De omgang moet dan bijvoorbeeld ernstig
nadeel opleveren voor de geestelijke en lichamelijke ontwikkeling van het
kind. Het kind kan in een moeilijke, emotioneel belastende positie komen te
verkeren als anderen dan de ouders recht hebben op een omgangsregeling. De
leden van de VVD-fractie kunnen instemmen met een omgangsrecht voor de verwekker,
maar hoe zit het bijvoorbeeld met grootvaders en grootmoeders? En als die
op hun beurt ook weer gescheiden zijn? Is er dan weer een afzonderlijke omgangsregeling?
Wordt het kind niet heen en weer geslingerd tussen verschillende loyaliteiten,
met alle problematische gevolgen van dien, als ook anderen dan de ouders recht
kunnen doen gelden op een omgangsregeling?De leden van de SP-fractie vragen zich af
wat wordt verstaan onder het in artikel 247 lid 4 genoemde recht op een gelijkwaardige
verzorging en opvoeding? Het gevaar bestaat dat deze bepaling in de rechtspraktijk
uitgelegd zal worden als een recht van de ouders op co-ouderschap, een 50%/50%-
of 60%/40%-regeling. Letterlijk staat er: «het kind
behoudt (...) recht op een gelijkwaardige verzorging en opvoeding door beide
ouders». Is de minister het er mee eens dat het recht van het kind op
zoveel mogelijk continuïteit in de verzorging en opvoeding het wenselijk
maakt dat na scheiding zoveel mogelijk wordt aangesloten bij de tijdens de
samenwoning bestaande situatie? De verwijzing naar het zorgmodel van C.A.R.M.
van Leuven (memorie van toelichting, pagina 4) lijkt hierop te duiden.Het is de leden van de D66-fractie opgevallen
dat het voorstel weliswaar beoogt de gelijkwaardigheid van de ouders ook na
een echtscheiding scherper te articuleren, maar dat het kabinet nadrukkelijk
afziet van de mogelijkheid deze gelijkwaardigheidsnorm als beginsel expliciet
in de wet vast te leggen. Het kabinet stelt zich blijkbaar (nota n.a.v. het
verslag, pagina 14) op het standpunt dat een principiële keuze voor gelijkwaardigheid
onvoldoende reden vormt om zulks ook te codificeren. De wet maakt immers,
aldus het kabinet, geen onderscheid tussen ouders. Bovendien regelt de wet
reeds het van rechtswege doorlopen van het ouderlijk gezag na een echtscheiding.
Beide argumenten overtuigen voorshands echter niet. Dat in de wetgeving geen
onderscheid wordt gemaakt tussen ouders is blijkbaar onvoldoende waarborg
gebleken voor een ook in de praktijk geoperationaliseerde gelijkwaardigheid
tijdens en na een echtscheiding. Waar het voorstel de gelijkwaardigheidsnorm
beter tot zijn recht wil laten komen, zou een principiële vooropstelling
van dit beginsel in de toepasselijke wetgeving een bijdrage kunnen leveren
aan het voorkomen van schade aan alle bij een echtscheiding betrokken partijen.
Het enkele feit, dat in de bestaande wetgeving is geregeld dat het ouderlijke
gezag na een echtscheiding van rechtswege doorloopt, miskent dat de ook in
dit voorstel benadrukte gelijkwaardigheid over de gehele linie, dat wil zeggen
met betrekking tot niet alleen het gezag, maar ook tot de opvoeding en verzorging,
een wezenlijke aanscherping impliceert. In dat licht zou een codificatie van
de gelijkwaardigheid van ouders als algemeen beginselmatig uitgangspunt van
betekenis zijn. Graag zouden deze leden, met name in het licht van het aangenomen
amendement-De Wit1, een nadere reactie van het
kabinet op dit punt vernemen.OuderschapsplanHeeft de minister, zo vragen de leden van de CDA-fractie,
kennisgenomen van het artikel van mr. F. Schonewille in WPNR nr. 67171, waarin wordt bepleit om reeds bij het opstellen van
huwelijkse voorwaarden of samenlevingscontract een ouderschapsplan op te stellen.
Kan hij de conclusie van mr. Schonewille onderschrijven?Kan de minister (misschien door het noemen van een aantal sprekende voorbeelden)
aangeven hoe de «praktische belemmeringen» als bedoeld in artikel
1:247 lid 5 moeten worden opgevat?De aan het woord zijnde leden mogen er toch van uitgaan dat het wetsvoorstel
meebrengt, dat een ouder, die weigert medewerking te verlenen aan het opstellen
van een ouderschapsplan, het ingangzetten en de voortgang van een procedure
niet kan blokkeren of onredelijk vertragen?De leden van de VVD-fractie vragen zich af
wat de toegevoegde waarde is van het ouderschapsplan? In de ellendige situatie
van de echtscheiding zijn er echtparen die het niet lukt of die niet bereid
zijn om een ouderschapsplan op te stellen. Te verwachten valt dat men van
internet een model ouderschapsplan gaat downloaden, dit vervolgens invult
met minimale, globale afspraken om zo aan het ouderschapsplan te voldoen.
Wat is in die situatie de waarde van het ouderschapsplan?Vanuit de praktijk vernemen de leden van de VVD-fractie dat bij de huidige
regelgeving de overgrote meerderheid van de ouders van goede wil is en bij
scheiding duidelijke afspraken met elkaar maakt over de kinderen. Deze ouders
worden met het wetsvoorstel verplicht iets te doen wat zij al vrijwillig deden.
Slechtwillende ouders, die ook nu geen afspraken maken over de kinderen, kunnen
onder de verplichtingen van het wetsvoorstel uit. Waarom denkt de minister
dat hij deze groep met de voorliggende plannen binnenboord krijgt?Ouderschapsplan en eventuele mediation betekenen uitstel van de scheiding.
Het is voor partijen van groot belang dat de echtscheiding zo snel mogelijk
gerealiseerd wordt, zodat de werking van artikel 1:102 BW (schulden van de
huwelijksgemeenschap) kan stoppen. Hoe lang is de redelijke termijn waarbinnen
ouders geacht worden een ouderschapsplan op te stellen? Welke omstandigheden
tellen mee? Doet een partij er verstandig aan een dossier op te bouwen teneinde
te kunnen aantonen dat het niet gelukt is een ouderschapsplan op te stellen,
maar dat betrokkene er wel alles aan gedaan heeft om het ouderschapsplan tot
stand te brengen en het mislukken daarvan dus niet aan betrokkene ligt? Is
bijvoorbeeld het enkele feit van een verblijf in een «blijf-van-mijn-lijfhuis»
al voldoende om aan te tonen dat het ouderschapsplan niet gaat lukken?Het ouderschapsplan is altijd een momentopname. Het belang van de kinderen
kan heel andere afspraken vergen. Bovendien kan het plan na korte tijd al
in de prullenmand verdwijnen als de omstandigheden van een van beide ouders
veranderen, bijvoorbeeld als er een nieuwe partner in het spel komt en er
verhuisd gaat worden naar een andere plaats. Wat is dan uiteindelijk de meerwaarde
van het verplichte ouderschapsplan, dat juist in de meest emotionele periode
waarin de scheidende ouders zich bevinden moet worden opgesteld? Is het ouderschapsplan
niet meer een vorm van «window dressing» in de zin dat de wetgever
zich gerust gesteld kan voelen dat ouders wettelijk verplicht worden een plan
met betrekking tot de kinderen op te stellen, terwijl het in feite weinig
of niets voorstelt, omdat goedwillende ouders toch al goede afspraken over
de kinderen maken en de wettelijke verplichting geen effect zal sorteren bij slechtwillende ouders? Kortom, voor wie dient het ouderschapsplan,
voor de ouders, voor de kinderen of dient het om de wetgever een goed gevoel
te geven?Het is de minister ongetwijfeld bekend, dat met name het werkveld sceptisch
is over de effectiviteit van een ouderschapsplan, als dat ter gelegenheid
van een echtscheiding dan wel een beëindiging van een partnerschap, wordt
opgesteld. Zij zien nauwelijks een werkzamer effect ten opzichte van het nu
gebruikelijke convenant. De leden van de PvdA-fractie
constateren dat in de literatuur meerdere maatregelen worden voorgesteld om
de effectiviteit van een ouderschapsplan te verhogen1. Is de minister bereid met zijn collega voor Jeugd en Gezin en met
de Nederlandse Vereniging voor Rechtspraak te overleggen, of de in de literatuur
voorgestelde maatregelen moeten worden ingevoerd?In artikel 815 Rv wordt het overleggen van een ouderschapsplan verplicht
gesteld. De indruk bestaat bij de leden van de SP-fractie
dat de meeste ouders bij scheiding de zaken met betrekking tot hun kinderen
uit zichzelf, al dan niet met behulp van een mediator of advocaat goed regelen.
Is dit juist? Zijn hierover cijfers bekend?Als het juist is dat de meeste mensen bij scheiding het belang van hun
kinderen goed behartigen, bestaat dan niet het gevaar dat de verplichting
tot het opstellen van een ouderschapsplan juist een extra bron van spanning
oplevert? Immers op het moment dat de ouders een scheiding wensen, verkeren
zij vaak in onzekerheid over zaken als bijvoorbeeld huisvesting, daarmee samenhangend
de financiële situatie, scholen en hobbies voor de kinderen, etc. Is
het niet vaak onverstandig om dan zaken met betrekking tot de kinderen in
dat stadium reeds te willen vastleggen?Acht de minister de vrees van de SP-fractie gerechtvaardigd dat, zolang
onvoldoende hulp beschikbaar is voor het komen tot een goede ouderschapsreorganisatie
het verplichte ouderschapsplan zal verworden tot een standaard tekstblok in
de computer van de advocaat? De leden van de SP-fractie verwijzen in dit verband
tevens naar het eerdergenoemde artikel van mr. F. Schonewille in WPNR.Belang van het kindIn artikel 1:247 lid 3 is de verplichting opgenomen voor de ouder bij
wie de kinderen normaal verblijven om de band met de andere ouder te bevorderen.
Die verplichting blijft gedurende de hele minderjarigheid van het kind bestaan.
Die verplichting miskent de onmacht daartoe in situaties waarin de andere
ouder het kind in de steek heeft gelaten. Het kind zal naar het oordeel van
de fractie van de VVD iedere keer weer gemotiveerd
moeten worden om een band met de andere ouder aan te gaan. Vervolgens dreigt
het levensgrote gevaar dat het kind weer teleurgesteld wordt omdat de andere
ouder weer uit het zicht verdwijnt en misschien pas na lange tijd of pas na
jaren weer opduikt. Is hiermee het belang van het kind gediend? Kortom, is
artikel 1:247 lid 3 met het oog op het belang van het kind niet te absoluut
gesteld?De fractie van de PvdA meent enige inconsistentie
te ontwaren in de motivering, waarom een niet rechterlijk uitgesproken echtscheiding
in relatie tot de belangen van betrokken kinderen minder gewenst zou zijn.
Paragraaf 8 van de memorie van toelichting stelt dat bij een verzoek
tot echtscheiding de rechter ambtshalve toetst of de belangen van het kind
bij het ouderschapsplan voldoende zijn gewaarborgd. Daarnaast garandeert een
rechterlijke procedure dat de kinderen hun mening kenbaar kunnen maken. Een
administratieve procedure biedt in het betoog van de minister deze waarborgen
niet. Daarentegen stelt de artikelsgewijze toelichting op artikel
1 onderdeel C, eerste lid dat bij de ontbinding van een geregistreerd partnerschap,
waarbij kinderen zijn betrokken, het alleen een ondertekenende advocaat of
notaris is, die moet controleren of de inhoud van de overeenkomst voldoet
aan de wettelijke eisen.Waarom worden de belangen van een uit een huwelijk geboren kind alleen
dan voldoende gewaarborgd indien een rechter deze belangen heeft getoetst,
en waarom is bij een uit een geregistreerd partnerschap geboren kind een advocaat
of notaris wél voldoende? Is de minister er overigens zeker van, dat
deze rechterlijke toets in werkelijkheid steeds plaats heeft, en dit niet,
in die gevallen, waar een gezamenlijk verzoekschrift met convenant wordt ingediend,
wordt overgelaten aan de griffie?Als de belangen van een «partnerschapskind» voldoende zijn
gewaarborgd door de controle van de ondertekenende advocaat of notaris, waarom
kan dan een vergelijkbare administratieve echtscheiding deze belangen niet
waarborgen? Of moet juist de tegenovergestelde conclusie worden getrokken,
dat voor de beëindiging van geregistreerde partnerschappen, waarbij (gezamenlijke)
minderjarige kinderen zijn betrokken, steeds een rechterlijke procesgang is
vereist?Met instemming hebben de leden van de fractie van D66 begrepen dat het kabinet meent dat in bijzondere omstandigheden
kinderen gebaat zijn bij een – tijdelijke – onderbreking van de
omgang met de andere ouder (nota naar aanleiding van het verslag, pagina 20).
Daartoe moet een verzoek aan de rechter worden gericht. Deze leden vragen
de minister of een dergelijke procedure in een dergelijke bijzondere situatie
niet teveel tijd vraagt, zeker als de bedoelde bijzondere omstandigheden indringend
van aard zijn. Tevens vragen zij zich af hoe het kabinet oordeelt over de
mogelijke extra belasting voor het betrokken kind als gevolg van een dergelijke
procedure. In hoeverre zijn er mogelijkheden voor een ouder en het betrokken
kind om in de tussenliggende periode tot een andere invulling van de afgesproken
zorg- en opvoedingstaken te komen?Relatie tot het Internationaal Verdrag voor de Rechten
van het KindArtikel 12 lid 2 van het Internationaal Verdrag voor de Rechten van het
Kind (IVRK) schrijft voor, dat kinderen – hoe jong ook – altijd
worden gehoord in bestuurlijke en rechterlijke procedures, die hen betreffen.
Bij echtscheiding echter worden minderjarige kinderen – van welke leeftijd
ook – niet steeds gehoord. Bij beëindiging van geregistreerd partnerschap
via een advocaat of notaris vereist de wet helemaal niet, dat kinderen door
de betreffende functionaris worden gehoord. Kan de minister beargumenteren,
zo vragen de leden van de PvdA-fractie, dat de
(in verband met het ouderschapsplan te wijzigen) procedures bij echtscheiding én
bij het beëindigen van een geregistreerd partnerschap1 conform artikel 12 lid 2 IVRK2 zijn ingericht?Acht de minister de ontzeggingsgronden geformuleerd in artikel 377a lid
3 onder a en d in overeenstemming met artikel 3 IVRK? Indien de rechter het
recht op omgang slechts mag ontzeggen als dit ernstig nadeel voor het kind
oplevert of in strijd is met diens zwaarwegende belangen is het belang van
het kind dan nog zijn eerste overweging? Zou het niet juist zijn, zo vragen
de leden van de SP-fractie, om deze grond te heroverwegen
nu voorgesteld wordt de werking van artikel 377a uit te breiden tot eenieder
die tot het kind in een nauwe persoonlijke betrekking staat?FlitsscheidingAl bij de openstelling van het huwelijk voor partners van gelijk geslacht
in 2003 is betoogd, dat feitelijk hiermee de noodzaak van het voortbestaan
van het instituut geregistreerd partnerschap kwam te vervallen1. Het handhaven van beide instituties naast elkaar en de door de Tweede
Kamer gewenste mogelijkheid om een huwelijk naar een geregistreerd partnerschap
om te kunnen zetten, heeft vervolgens tot onvoorziene gevolgen geleid, waarvan
de flitsscheiding een nu relevant voorbeeld is. Door de fractie van de PvdA wordt onderschreven dat aan deze vluchtroute snel
een einde dient te worden gemaakt.In 2003 is echter door de minister aangegeven, dat de Wet openstelling
huwelijk voor personen van gelijk geslacht, in april 2006 zou worden geëvalueerd,
waarbij het bestaan van het huwelijk naast een geregistreerd partnerschap
zou worden betrokken. Heeft deze evaluatie plaatsgehad en zo ja, wat was de
uitkomst van deze evaluatie?Is de minister het overigens met de leden van de PvdA-fractie eens, dat
het massale gebruik van deze flitsscheiding illustreert, dat er een evidente
maatschappelijke behoefte bestaat aan een eenvoudige (administratieve) scheiding,
waarbij uiteraard waarborgen moeten zijn ingebouwd dat machtsverschillen tussen
de betrokken volwassenen en kinderen geen onwenselijke uitkomsten opleveren?
Op welke termijn denkt de minister deze gebleken maatschappelijke behoefte
in een wetsvoorstel vast te leggen? Is de minister bereid daarbij breder te
kijken dan alleen het instituut van een echtscheidingsnotaris?De leden van de D66-fractie hebben moeite
het kabinet te volgen in de opvatting dat een administratieve procedure voor
echtscheiding ten opzichte van de bestaande situatie weinig voordeel zou opleveren
(memorie van toelichting, pagina 9 en memorie van antwoord, pagina 20). Zo
vermogen zij niet in te zien welke extra waarborgen een rechterlijke toets
biedt in het geval van een echtscheiding met een consensueel karakter, zeker
niet wanneer daarbij geen minderjarige kinderen zijn betrokken. Graag zouden
deze leden een nadere verduidelijking tegemoetzien.Zorgvuldige scheidingIn de gevallen, als bedoeld in artikel 1:247 leden 4 en 5 is er steeds
sprake van een rechtsfeit, te weten de ontbinding van het huwelijk of de beëindiging
van het geregistreerd partnerschap, waardoor de beëindiging van de tweerelatie
wordt vastgesteld. De leden van de CDA-fractie
vragen welk tijdstip echter dient te worden aangehouden wanneer de regeling
van artikel 1:247a in het geding is?Hoe dient te worden gehandeld als ouders feitelijk gaan scheiden (de samenleving
beëindigen door gescheiden te gaan wonen) en geen ouderschapsplan of
overeenkomst opstellen? Is daarop toezicht mogelijk c.q. noodzakelijk en kan
in een dergelijk geval ook een sanctie worden opgelegd?Mediation en jeugdzorgDe wettelijke grondslag voor een mediation in artikel 818 lid 2 Rv lijkt
de leden van de CDA-fractie een goede zaak. Is
de minister van mening dat de gespecialiseerde scheidingsadvocaten en mediators
voldoende in aantal en kwaliteit zijn om adequate bemiddeling c.q. begeleiding
te geven? Kan de rechter partijen sancties opleggen als partijen niet meewerken
aan een mediation, terwijl een mediation wel in het belang van
het kind wordt geacht? Hoe wordt in de kosten van de mediation voorzien?Komen er meer omgangshuizen en kan de rechter de Raad voor de Kinderbescherming
verplichten om mee te werken aan het opstarten c.q. begeleiden van het noodzakelijke
contact?Het voorschrijven van het overleggen van een ouderschapsplan is ingegeven
door de wens minder kinderen in echtscheidingssituaties met ouderlijke conflicten
te confronteren. Er is gekozen voor een juridische oplossing voor alle scheidende
ouders, zo constateren de leden van de SP-fractie.
Waarom wordt niet gekozen voor de praktische en meer probleemoplossende keuze
van investeren in omgangshuizen en verplichte mediation (deskundigenadvies
met gebruikmaking van mediation, ook forensische mediation genoemd) voor die
ouders die zonder hulp niet in staat zijn de belangen van hun kinderen voldoende
voorop te stellen? In de memorie van toelichting stelt de minister dat het
aanbieden van mediation en jeugdzorg niet los kunnen worden gezien van het
wetsvoorstel (pagina 3). Voor scheidende ouders die hulp nodig hebben bij
het reorganiseren van hun ouderschap zal in het algemeen geïndiceerde
zorg nodig zijn. Daarvoor is nog geen uitzicht op de oplossing van de wachtlijstproblematiek.
Wat denkt de minister hieraan te doen? Op welke termijn zal dit probleem opgelost
worden?Administratieve lastenDe leden van de CDA-fractie vrezen dat de
geschillenregeling, zoals omschreven in artikel 1:253a en de processuele regeling
van het ouderschapsplan, als bedoeld in artikel 815 Rv, tot een zware belasting
van de rechterlijke macht zal leiden. Daarbij speelt een rol, dat volgens
artikel 1:247 lid 6 de rechtbank een verzoek tot beslissing van een geschil
binnen zes weken moet behandelen. Heeft de minister de consequenties van een
verzwaring van de werkdruk voor de rechter ook voorzien en zo ja, welke maatregelen
denkt hij dienaangaande te nemen?ArtikelsgewijsArtikel 1:251a lid 1Verwacht de minister dat overname in de wet van het door de Hoge Raad
ontwikkelde, zogenoemde klemcriterium in de praktijk kan geschieden zonder
toename van problemen van praktische aard? Een regeling met betrekking tot
zaken waarin de ouder die in hoofdzaak met de verzorging en opvoeding is belast,
bevoegd is om zonder toestemming van de andere ouder beslissingen te nemen
(bijvoorbeeld haren knippen, buisjes in de oren) wordt voorbereid door de
werkgroep Kinderen Eerst, in het kader van Beter Beschermd. Is het niet verstandig,
zo vragen de leden van de SP-fractie, om op deze
nieuwe wetgeving te wachten, alvorens het klemcriterium tot wet te verheffen?Artikel 1:253a lid 2In artikel 1:253a lid 2 sub a wordt gesproken over «contact».
De leden van de VVD-fractie zouden graag vernemen
wat daarmee wordt bedoeld. Wordt louter telefonisch contact of contact per
post bedoeld of wordt «omgang» bedoeld en waarom wordt het dan
niet zo genoemd? Gesuggereerd lijkt namelijk te worden dat «contact»
iets anders is dan «omgang». Indien omgang bedoeld wordt, kan
daaronder dan ook onbegeleide omgang vallen?Het is niet duidelijk waarom in artikel 1:253a lid 2 sub d geregeld wordt
dat de rechter in een zaak tussen beide met gezag belaste ouders een regeling
kan vaststellen over de wijze waarop informatie door derden overeenkomstig
artikel 1:377c wordt verschaft. Weliswaar ziet artikel 1:377c op de niet met
het gezag belaste ouder, maar het gaat daar om een recht tegenover derden,
niet om een regeling tussen de ouders. Zou het niet wenselijker zijn de omgang
en informatie, ook voor de met het gezag belaste ouder, op te nemen in titel
15 die daarop betrekking heeft en artikel 1:253a te laten voor wat het is?De leden van de commissie zien de reactie van de minister met belangstelling
tegemoet.De voorzitter van de commissie,Van de BeetenDe griffier van de commissie,Van DoorenXNoot1Samenstelling:Leden: Holdijk (SGP), Dölle (CDA), Tan (PvdA), Van de Beeten (CDA)
(voorzitter), Broekers-Knol (VVD), De Graaf (VVD), Kneppers-Heijnert (VVD),
Kox (SP), Westerveld (PvdA) (vice-voorzitter), Russell (CDA), Engels (D66),
Franken (CDA), Peters (SP), Quik-Schuijt (SP), Haubrich-Gooskens (PvdA), Ten
Horn (SP), Janse de Jonge (CDA), Koffeman (PvdD), Böhler (GL), Van Bijsterveld
(CDA), Strik (GL), Lagerwerf-Vergunst (CU), Rehwinkel (PvdA) en Duthler (VVD).XNoot1Kamerstukken 29 676.XNoot1Kamerstuk 30 145, nr. 26.XNoot1Mr. F. Schonewille – Kunnen huwelijkse voorwaarden en samenlevingscontract
een ouderschapsplan bevatten? in: WPNR, nr. 6717, pagina 604 e.v.XNoot1Onder meer het artikel van mr. F. Schonewille in WPNR, alsmede P.Hoefnagels,
onder meer in de Gelderlander d.d. 4 augustus 2007: «Zonder een
adieugesprek ter gelegenheid van echtscheidingsmediation zal er onvoldoende
bereidheid zijn een ouderschapsplan op te stellen en na te leven».XNoot1Art. 815, lid 3, jo. art 809 lid 1 Rv (in geval van echtscheiding dienen
kinderen vanaf 12 jaar te worden gehoord, maar kinderen jonger dan 12
alleen als dat de rechter goeddunkt); art. 80d, lid 2 BW (in geval van beëindiging
van een geregistreerd partnerschap moet het ouderschapsplan vermelden, hoe
de ouders zelf het kind bij het opstellen van het ouderschapsplan hebben betrokken).XNoot2Artikel 12 lid 2 IVRK: «Hiertoe wordt het kind met name in de gelegenheid
gesteld te worden gehoord in iedere gerechtelijke en bestuurlijke procedure
die het kind betreft, hetzij rechtstreeks, hetzij door tussenkomst van een
vertegenwoordiger of een daarvoor geschikte instelling, op een wijze die verenigbaar
is met de procedureregels van het nationale recht».XNoot1Zie ook A.J.M.Nuytinck, Scheiden op zijn Luchtenvelds of scheiden op zijn
Donners?, WPNR, nr. 6648, pagina 1046 e.v. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-20072008-30145-B.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl