Interdepartementaal beleidsonderzoek: EU-structuurbeleid in het perspectief van de uitbreiding; Brief ministers en staatssecretaris met reactie kabinet op dit interdepartementaal beleidsonderzoek
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 27913, nr. 1

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

13-09-2001

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2000-2001

27913 nr. 1

10-09-2001

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. De achtergrond van dit Interdepartementaal Beleidsonderzoek2. Onderzoeksresultaten en conclusiesFinanciële Perspectieven 2000–2006Financieel Referentiekader 2007–2013Effecten toepassing huidig structuurbeleid over de periode
2007–2013Effecten voor NederlandNetto-positie en afdrachtenGesignaleerde knelpunten van huidig structuurbeleidDoelomschrijving en uitgangspunten structuurbeleidHervormingsvarianten3. KabinetsstandpuntOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 27913Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 36 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
27 913Interdepartementaal beleidsonderzoek: EU-structuurbeleid in het perspectief
van de uitbreidingnr. 1BRIEF VAN DE STAATSSECRETARIS VAN ECONOMISCHE ZAKEN EN DE MINISTERS
VAN BUITENLANDSE ZAKEN EN VAN FINANCIËNAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 10 september 2001In 1996 is een Interdepartementaal Beleidsonderzoek (IBO) uitgevoerd naar
de Europese uitgaven. Het onderzoek bestond uit twee delen; deel 1 «Landbouwuitgaven»
en deel 2 «Overige uitgaven en algemene aspecten», voornamelijk
het EU-Structuurbeleid. In dit IBO werd vooral gekeken naar de eventuele verbetering
van de Nederlandse netto-positie ten aanzien van de EU-begroting.In opdracht van het Kabinet heeft dit IBO een vervolg gekregen en is opnieuw
gekeken naar zowel de landbouwuitgaven als naar het structuurbeleid. Deze
keer heeft het IBO zich gericht op het in kaart brengen van de financiële
gevolgen van de uitbreiding van de EU voor de EU-begroting en de Nederlandse
bijdrage hieraan. Hierbij bieden wij U namens de regering als tweede deel
van een tweeluik het IBO-rapport «EU-structuurbeleid in het perspectief
van de uitbreiding» aan.1Het IBO-rapport over het Gemeenschappelijk Landbouwbeleid wordt U separaat
aangeboden.In deze brief zal kort de achtergrond van het onderzoek worden geschetst;
dan volgt een samenvatting van het rapport met zijn conclusies en aanbevelingen.
Tenslotte volgt het Kabinetsstandpunt ten aanzien van dit rapport en de rol
die het rapport zal kunnen spelen bij de herziening van het structuurbeleid.1. De achtergrond van dit Interdepartementaal BeleidsonderzoekHet Kabinet is zich terdege bewust dat de uitbreiding van de EU met de
twaalf staten met wie nu de toetredingsonderhandelingen plaatsvinden, een
enorme uitdaging zal betekenen voor het sociaal-economisch structuur- en cohesiebeleid
van de EU. Deze uitdaging is enerzijds financieel van aard, aangezien alle
kandidaat-lidstaten gezien hun niveau van economische ontwikkeling
t.o.v. de huidige lidstaten over (nagenoeg) de volle breedte in aanmerking
zullen komen voor het Europees structuurbeleid. Anderzijds noopt zij tot de
beleidsinhoudelijke vraag of dit beleid in de huidige vorm het meest passende
antwoord zal zijn in een uitgebreide Europese Unie, waar de verschillen in
economische ontwikkeling zich eerder en in grotere mate voordoen tussen lidstaten
dan tussen regio's.De taakopdracht voor dit IBO luidde dan ook als volgt: «Ten eerste
inzicht verwerven in de kosten van ongewijzigde voortzetting van het structuurbeleid,
wat betreft doelstellingen en instrumenten voor de EU en voor Nederland op
korte en langere termijn.Ten tweede het ontwerpen van opties voor varianten van dat beleid in samenhang
met de technische verkenning van de daaraan verbonden financiële consequenties.»De IBO-werkgroep heeft zich strikt aan deze opdracht gehouden en heeft
in de eerste plaats het financiële kader geschetst. Daaruit blijkt dat
de uitbreiding van de EU kan leiden tot aanzienlijke kostenstijgingen in het
structuur- en cohesiebeleid1.Bij de vaststelling van de Financiële Perspectieven (FP) 2000–2006
in Berlijn was uitgegaan van de toetreding van zes nieuwe lidstaten in 2002.
Daarvoor zijn de nodige budgettaire voorzieningen getroffen. In december 1999
heeft de Europese Raad besloten het aantal kandidaat-lidstaten waarmee wordt
onderhandeld uit te breiden van zes naar twaalf. Omdat thans het moment van
toetreding van de eerste nieuwe lidstaten niet voor 2004 wordt verwacht, kan
door latere toetreding naar verwachting een groter aantal nieuwe lidstaten
tot en met 2006 worden geaccommodeerd binnen de Financiële Perspectieven
van Berlijn.Het IBO identificeert een aantal inhoudelijke en financiële knelpunten
van het huidige systeem van de Structuurfondsen en het Cohesiefonds en suggereert
mogelijke verbeteringen. Het IBO komt vervolgens tot een doelomschrijving
van het structuurbeleid en exploreert aan de hand daarvan de financiële
consequenties van mogelijke hervormingen van het beleid, waarbij alternatieve
methodes voor het toewijzen van structuurfondsen een belangrijke rol spelen.
Tenslotte geeft het aan wat de daaraan verbonden financiële gevolgen
zouden zijn, voor de EU en voor Nederland.2. Onderzoeksresultaten en conclusiesFinanciële Perspectieven 2000–2006Voor de periode 2000–2006 liggen de beleidskaders en de financiële
enveloppen voor het structuurbeleid van de EU vast. Voor de huidige 15 lidstaten
is een totaalbedrag van 213 miljard euro beschikbaar voor de zevenjaarsperiode
2000–2006. Ook is een bedrag van maximaal 39,6 miljard euro voorzien
voor de nieuwe lidstaten. In totaal is voor de huidige en nieuwe lidstaten
over de periode 2000–2006 voor het structuurbeleid derhalve een bedrag
van 252,6 miljard euro beschikbaar. Tenslotte is een bedrag van maximaal 7,2
miljard euro voorzien voor pré-accessiesteun aan kandidaatlidstaten.Financieel Referentiekader 2007–2013Een referentiekader voor de nationale budgettaire consequenties (afdrachten
aan het Uniebudget) is van belang om de gevolgen van de uitbreiding in een
zinvol perspectief te plaatsen. Het referentiekader mag overigens niet
worden opgevat als de gewenste omvang van het budget voor structuurbeleid.
Het bedrag in de volgende Financiële Perspectieven zal het resultaat
zijn van onderhandelingen, waarbij met name bepalend zal zijn in hoeverre
hervormingen, zoals concentratie op de armste landen, kunnen worden gerealiseerd.
Het referentiebedrag voor de totale structuurenveloppe voor de periode 2007–2013
wordt verkregen door het referentiebedrag voor 2006 (zijnde het bedrag beschikbaar
voor het laatste jaar uit de FP 2000–2006) met zeven te vermenigvuldigen
(7 x 41,4 miljard euro, prijzen 1999). Het referentiebedrag voor de periode
2007–2013 bedraagt dan 289,8 miljard euro (prijzen 1999).Effecten toepassing huidig structuurbeleid over de periode
2007–2013• Ongewijzigd beleid, waarbij de bestaande criteria strikt worden
toegepast, inclusief toepassing van een maximum van 4% BBP (zoals vastgelegd
in de huidige structuurfondsen verordeningen) voor de ontvangende lidstaat
vergt (afgerond) een totaal bedrag van 300 miljard euro. Voor 2007–2013
zouden de uitgaven voor de EU-27 daarmee 41% hoger zijn dan voor de EU-15
in 2000 – 2006. Echter in Berlijn is voor de periode 2000–2006,
naast de 213 miljard euro voor de EU-15 reeds 39,6 miljard euro opgenomen
voor nieuwe lidstaten (totaal 252,6 miljard euro). Een enveloppe van 300 miljard
euro betekent derhalve een stijging van 19% t.o.v. de beschikbare enveloppe
2000–2006 (252,6 miljard euro). Afgezet tegen het financieel referentiekader
(289,8 miljard euro) ligt het bedrag van 300 miljard euro in reële termen
3% hoger.• Ongewijzigd beleid zonder toepassing van een maximum van 4% BBP
voor de ontvangende lidstaat vergt een bedrag van 340,5 miljard euro. Dit
betekent een stijging van 35% t.o.v. de enveloppe 2000–2006 (252,6 miljard
euro)1. Afgezet tegen het financieel referentiekader
(289,8 miljard euro) ligt het bedrag in reële termen 17% hoger.• De Commissie gaat uit van een bedrag gelijk aan 0,45% van het EU
BBP, te weten 360 miljard euro. Dit betekent een stijging van 42% t.o.v. de
enveloppe 2000–2006 (252,6 miljard euro2.
Afgezet tegen het financieel referentiekader (289,8 miljard euro) ligt het
bedrag in reële termen 24% hoger.Effecten voor NederlandNederland zal in de periode 2007–2013, bij toepassing van de bestaande
criteria, minder structuursteun ontvangen dan in de huidige periode. Na de
huidige periode houdt de overgangssteun aan de voormalige Doelstelling-13 regio Flevoland op. Nederland heeft daarmee geen Doelstelling-1
regio's meer. Aangezien na de toetreding van de nieuwe lidstaten de welvaart
van de Nederlandse regio's relatief verder toeneemt ten opzichte van het lagere
Europees gemiddelde, zal van toekenning van Doelstelling-1-steun aan Nederland
in de komende periode dan al helemaal geen sprake meer zijn. Ook bij Doelstellingen2
2 en 3 zal Nederland waarschijnlijk niet meer steun ontvangen dan in de huidige
periode. Afhankelijk van de verschillende financiële enveloppen voor
structuurbeleid daalt het Nederlandse aandeel in de Europese structuursteun
van de huidige 1,6% naar verwachting naar 0,4% à 0,9%.In zijn berekengen is de IBO-werkgroep ten aanzien van het Nederlandse
afdrachtpercentage voor de periode 2000 – 2006 uitgegaan van een percentage
van 5,8%. Voor de periode vanaf 2007 is een percentage van 5,3% gehanteerd.
De daling van het percentage is een gevolg van de bijdrage van nieuwe lidstaten
aan de EU-begroting en van de in Berlijn afgesproken wijziging van het Eigen
Middelen-besluit. In het raamwerk van dit IBO wordt het Nederlandse afdrachtpercentage
als een vaststaand gegeven beschouwd in de zin dat de afspraken
die hierover in Berlijn zijn gemaakt in 1999 ook doorwerken in de periode
2007–2013. Overigens zij opgemerkt dat afhankelijk van de relatieve
BNP-ontwikkeling dit percentage nog zal kunnen wijzigen. Hierbij moet worden
opgemerkt dat ook bij de toekomstige onderhandelingen in het kader van de
nieuwe Financiële Perspectieven (2007–2013) een eventuele wijziging
van het Eigen Middelen-besluit een rol kan spelen.Netto-positie en afdrachtenDe Nederlandse netto-positie t.a.v. het structuur- en cohesiebeleid is
bij ongewijzigd beleid afhankelijk van de gekozen financiële enveloppen.
Naast de netto-posities worden ook de Nederlandse afdrachten bekeken.• In de periode 2000–2006, bij een enveloppe van 213 miljard
euro voor de EU-15, draagt Nederland netto ongeveer 1,3 miljard euro per jaar
bij aan het structuuren cohesiebeleid van de EU. In een uitgebreide Unie met
27 lidstaten (periode 2007–2013) zal de jaarlijkse netto bijdrage bij
ongewijzigd beleid (een enveloppe van 300 miljard euro), afhankelijk van de
ontvangsten toenemen tot 1,9 á 2,1 miljard euro. Dit betekent een stijging
van 46%-60% t.o.v. de netto bijdrage in de EU-15.• Van de afdrachtenkant uit bezien zou Nederland, afgezet tegen het
referentiekader van 289,8 miljard euro, bij ongewijzigd beleid (een enveloppe
van 300 miljard euro) jaarlijks ca. 80 miljoen euro (ca 200 miljoen gulden)
extra moeten bijdragen. Dit betekent een stijging van 3% t.o.v. de Nederlandse
afdrachten van 2,2 miljard euro (4,8 miljard gulden, waarvan 1,4 miljard voor
nieuwe lidstaten) in het referentiejaar 2006.• Bij de door de Commissie geïndiceerde enveloppe van 360 miljard
euro voor de EU-27 zal de jaarlijkse netto bijdrage toenemen tot 2,3 á
2,5 miljard euro. Dit betekent een stijging van 82%–96% t.o.v. de netto
bijdrage in de EU-15.• Bij een enveloppe van 360 miljard euro zou Nederland per jaar 2,7
miljard euro (6,0 miljard gulden) moeten afdragen. Dit is een stijging van
ca. 530 miljoen euro (ca. 1,2 miljard gulden), overeenkomend met een stijging
van 24% t.o.v. het referentiejaar 2006. Gesignaleerde knelpunten van huidig structuurbeleidMet als uitgangspunt dat het bevorderen van economische en sociale cohesie
één van de belangrijke doelstellingen van de Unie is, heeft
de IBO-werkgroep gekeken naar mogelijke verbetering en rationalisatie van
de wijze waarop binnen het structuurbeleid aan deze doelstelling vorm wordt
gegeven. Het huidige structuurbeleid kent een sterke regionale focus (Doelstellingen
1 en 2) die opnieuw bezien zou moeten worden in het licht van de uitbreiding
met lidstaten wier BNP in de meeste gevallen ver onder het EU-gemiddelde ligt.
Daarnaast vraagt de IBO-werkgroep zich af of de regionale focus leidt tot
een optimale verdeling van Europese middelen indien bij het verlenen van structuursteun
aan een regio niet gekeken wordt naar de welvaart van de betreffende lidstaat.
In dit verband bestaat er binnen het Europees structuurbeleid mogelijk onvoldoende
prikkel om op nationaal niveau afdoende middelen ter beschikking te stellen
voor de bestrijding van regionale ongelijkheid. Tenslotte is niet in alle
gevallen de toegevoegde communautaire waarde van het structuurbeleid duidelijk.Doelomschrijving en uitgangspunten structuurbeleidDe doelomschrijving van het structuurbeleid zoals gehanteerd door de werkgroep
luidt: «Structuurbeleid is gericht op de versterking van de economische
en sociale samenhang in de Europese Unie. Het stelt zich, in aanvulling
op het beleid van de lidstaten, primair tot doel welvaartsverschillen tussen
de lidstaten te verkleinen via structuurversterkende, met name regionaal gerichte,
maatregelen».In de visie van de werkgroep is de focus van het huidige beleid structuurhulp
gericht op verlichting van regionale welvaartsverschillen aan herziening toe
omdat de welvaartsverschillen tussen de lidstaten na uitbreiding van de Unie
relatief in belang toenemen ten opzichte van de regionale welvaartsverschillen
binnen lidstaten. De werkgroep wijst er daarnaast op dat in het huidige systeem
regio's voor steun in aanmerking komen ongeacht de nationale welvaart van
het land waartoe deze regio's behoren. De consequentie hiervan is dat er een
aanzienlijk financiële stroom ontstaat tussen relatief rijke landen.
Deze landen betalen nu eerst aan de EU om vervolgens een deel in gebonden
vorm terug te krijgen, waarbij geenszins zeker is dat de bestedingseisen goed
aansluiten bij de nationale prioriteiten. Naar de mening van de werkgroep
zou voor lidstaten in een hervormd structuurbeleid in ieder geval ook de mogelijkheid
tot «balansverkorting» moeten worden geboden, waarbij de (eventuele)
eigen ontvangsten op de afdrachten in mindering mogen worden gebracht.De werkgroep signaleert verder een aantal algemene uitgangspunten die
bij hervorming van het structuurbeleid in acht moeten worden genomen. Genoemd
kunnen onder andere worden: strikte toepassing van subsidiariteit, scherpe
prioriteitstelling ten aanzien van de doelen en fraudebestendigheid.HervormingsvariantenDe IBO-werkgroep heeft een aantal hervormingsvarianten onderzocht. De
werkgroep heeft gekozen voor het presenteren van vier hoofdvarianten:• Concentratie op Doelstelling 1 (de regionale benadering) Deze variant
heeft betrekking op het opheffen van Doelstellingen 2 en 3 en het heralloceren
van middelen van Structuurfondsen naar het Cohesiefonds. Deze variant biedt,
afhankelijk van de mate van toepassing, mogelijkheden tot budgettaire beheersing,
maar blijft uitgaan van een sterke regionale focus.• Renationalisatie structuurbeleid Deze variant is in feite een partiële
variant, want ziet alleen toe op de situatie met betrekking tot de huidige
lidstaten. Voor de nieuwe lidstaten speelt dat een eventuele besparing op
de afdrachten onvoldoende zal zijn om de niet ontvangen structuurmiddelen
te compenseren. Binnen deze variant kan men denken aan renationalisatie met
instandhouden van de netto-posities (balansverkorting) en aan opheffing van
communautaire financiering van structuurbeleid in landen met een BBP/capita
in koopkrachtpariteit groter of gelijk aan 100% van het EU-gemiddelde.• Cohesiebenadering Volgens deze variant wordt alleen structuursteun
gegeven als het gemiddelde BBP/capita (in koopkrachtpariteit) van een land
lager is dan 100% van het EU gemiddelde. Dit betekent dat de relatief rijke
lidstaten niet langer voor communautaire structuursteun in aanmerking komen.
De steun per hoofd van de bevolking is gerelateerd aan de mate waarin de welvaart
afwijkt van het gemiddelde van de EU. De totale steun aan een lidstaat wordt
gemaximeerd op 4% van het BBP van die lidstaat.• Gemengde benadering Bij deze variant worden de lidstaten in drie
categorieën ingedeeld.• Landen met een nationaal welvaartsniveau dat lager is dan 90% van
het EU-BBP/capita (in koopkrachtpariteit). Steun wordt verleend op basis van
nationale (i.p.v. regionale) criteria, waarbij de steun per hoofd van de bevolking
afhangt van de mate waarin dat land qua nationale welvaart afwijkt van het
gemiddelde van de EU.• Landen met een nationaal welvaartsniveau groter of gelijk aan 90%
van het EU-BBP/capita (inkoopkrachtpariteit) en lager dan 115% van het
EU-BBP/capita (in koopkrachtpariteit) . Deze landen komen in aanmerking voor
structuursteun op regionale basis (conform huidige systematiek Doelstelling
1 steun).• Landen met een nationale welvaart groter of gelijk aan 115% EU-BBP/capita
(in koopkrachtpariteit).Deze landen krijgen in het geheel geen structuursteun.Volgens de IBO-werkgroep blijkt van alle onderzochte varianten de variant
«Concentratie op Doelstelling 1» het minst goed te beantwoorden
aan het oplossen van de gesignaleerde knelpunten en aan de doelomschrijving
van het structuur- en cohesiebeleid als door de werkgroep gedefinieerd.De IBO-werkgroep komt tot de conclusie dat van de onderzochte hervormingsmogelijkheden,
díe variant de voorkeur verdient, waarbij de nationale welvaart i.p.v.
de regionale bepalend is voor de toewijzing en de hoogte van de te ontvangen
structuursteun (Cohesievariant). Door deze voorgestelde systeemwijziging waarbij
de rijke lidstaten geen aanspraak meer kunnen maken op communautaire structuurgelden
wordt financiële ruimte geschapen om de uitbreiding met 12 nieuwe, relatief
arme, lidstaten te vergemakkelijken. De nadruk wordt derhalve gelegd op de
armste lidstaten. Dit zullen met name de nieuwe lidstaten zijn. Gevolg van
deze variant zou zijn dat van de huidige EU-15 alleen Spanje, Portugal en
Griekenland nog voor steun in aanmerking zouden komen.De werkgroep besluit met de constatering dat, hoewel de bestaande financiële
kaders nog tot en met 2006 doorlopen, de besprekingen over mogelijke hervormingen
van het structuurbeleid zo spoedig mogelijk zouden moeten worden geopend om
wezenlijke problemen rond het structuurbeleid in een later stadium te voorkomen.Bovendien zou, indien hervorming van het structuurbeleid tot gevolg heeft
dat Nederland vanwege uitsluiting van rijke lidstaten in dat kader geen EU-gelden
meer toegewezen krijgt, tijdig overleg moeten worden geopend over de noodzaak
en wenselijkheid van nationale voortzetting van structuurbeleid.3. KabinetsstandpuntHet Kabinet waardeert het rapport, stemt in met de analyse en onderschrijft
de conclusies in hoofdlijnen. Het rapport biedt belangrijke gezichtspunten
voor het bepalen van een Nederlandse inzet in de komende besprekingen in de
Europese Unie over het structuurbeleid. Vorm en inhoud van het Europees structuurbeleid
zullen immers in het komende jaar in het kader van de uitbreidingsonderhandelingen
en in de periode daarna, in de aanloop naar de nieuwe Financiële perspectieven,
een prominente plaats op de Europese agenda krijgen.Het Kabinet stelt zich bij de discussie op het standpunt dat juist in
een uitgebreide Unie het Europees structuuren cohesiebeleid een belangrijke
rol speelt bij een evenwichtige sociaal-economische ontwikkeling van de Unie.In dit verband is het Kabinet van mening dat nadrukkelijk gestreefd moet
worden naar de grootst mogelijke effectiviteit en doelmatigheid van het Europees
structuurbeleid, om recht te doen aan de oorspronkelijke doelstelling om de
sociaal-economische samenhang in de gehele Unie te versterken. Hoge prioriteit
zal moeten worden gegeven aan de ontwikkeling van de toetredende landen.Verder wenst het Kabinet een onderscheid aan te brengen tussen de beleidsinhoudelijke
en financiële aspecten van het structuur- en cohesiebeleid in een uitgebreide
Unie. Uit dit IBO blijkt dat de uitbreiding van de Unie na 2006 bij ongewijzigd
beleid zal leiden grotere uitgaven dan op basis van de ten tijde van Berlijn
bestaande situatie is voorzien. Dit onder meer omdat meer lidstaten zullen
toetreden.De IBO werkgroep heeft de omvang van de geschatte uitgaven in het geval
dat 10 en later 12 lidstaten toetreden, vergeleken met het bedrag dat in de
huidige Financiële Perspectieven reeds is voorzien voor structuurbeleid
bij zes nieuwe lidstaten (EU-21). Deze werkwijze geeft inzicht in de mogelijke
meerkosten ten opzichte van het bedrag dat tot 2007 is gereserveerd voor de
uitbreiding. Het behelst geen oordeel over de door Nederland gewenste omvang
van de middelen voor de Unie vanaf 2007.De Financiële Perspectieven voor de periode 2007–2013 zullen
naar verwachting pas in 2006 worden vastgesteld. Bij de onderhandelingen in
Berlijn – waar de Financiële Perspectieven voor de huidige periode
werden vastgesteld – werd bovenop het bedrag voor de EU-15 een apart
bedrag (oplopend tot 12,1 miljard Euro per jaar) opgenomen voor de uitbreiding
met zes lidstaten. Daarbij werd als uitgangspunt gehanteerd dat de ruimte
voor de (totale) uitgaven voor de uitbreiding (exclusief landbouw) zouden
worden gefinancierd uit de toename van het EU-BNP door de uitbreiding, de
groei van het EU-BNP en een afvlakking van de uitgaven voor de EU-15 in de
laatste jaren van de FP-periode. Het bedrag dat in de volgende Financiële
Perspectieven wordt gereserveerd voor de uitbreiding zal hetzij nieuwe middelen
betreffen, hetzij afkomstig moeten zijn van besparingen op en hervormingen
van het bestaande beleid, hetzij via een combinatie van voorgaande mogelijkheden
tot stand moeten komen.In de opmaat naar de onderhandelingen over de Financiële Perspectieven
voor de periode na 2006 zal de regering zich dus moeten beraden over de verschillende
budgettaire keuzen die voor die periode moeten worden gemaakt. Vragen die
daarbij aan de orde moeten komen zijn:• wat is de gewenste ontwikkeling van de uitgaven voor een uitgebreide
Unie;• hoeveel ruimte dient te worden uitgetrokken voor de uitbreiding
van de Europese Unie;• hoe kunnen hervormingen van het EU-beleid de financiële inpasbaarheid
van de uitbreiding vergemakkelijken;• hoe wordt een meer rechtvaardige lastenverdeling binnen de Unie
bewerkstelligd.Ook los van deze overwegingen staat het Kabinet op het standpunt dat het
structuur- en cohesiebeleid moet worden aangepast. Juist om de sociaal-economische
samenhang in de Unie te waarborgen is het Kabinet van mening dat hervormingen
van het structuur- en cohesiebeleid noodzakelijk zijn. Het Kabinet kan zich
dan ook vinden in de in het IBO neergelegde voorkeur voor de hervormingsvariant
(«Cohesiebenadering») waarbij voor de toewijzing van Europese
middelen gekozen wordt voor een nationale focus. In de praktijk zou dit betekenen
dat de rijke lidstaten geen beroep meer kunnen doen op communautaire financiering
van structuurbeleid.Mocht deze »Cohesiebenadering» op Europees niveau geen ingang
vinden dan staat het Kabinet open voor een discussie over de renationalisatie
van het structuurbeleid in de lidstaten. De keuze is vervolgens aan de lidstaten
of zij de door de balansverkorting vrijgekomen middelen zullen inzetten, al
naar gelang hun eigen prioriteitstelling, om de nationale sociaal-economische
samenhang tussen regio's te bevorderen. Welke ook de uiteindelijke uitkomst
van de structuurfondsenhervormings-discussie zal zijn, de «fair share»-gedachte
dient het uitgangspunt te blijven. Dat wil zeggen dat de Nederlandse
financiële positie ten opzichte van de huidige vergelijkbare lidstaten
niet ten nadele mag worden gewijzigd.Los van de hierboven beschreven hervormingen is het Kabinet van mening
dat er, hoewel niet vergelijkbaar in financiële omvang, op Europees niveau
sprake dient te zijn van het voortzetten van structuurbeleid met een werkelijk
toegevoegde communautaire waarde (bijvoorbeeld INTERREG). Juist een dergelijk
structuurbeleid met een toegevoegde communautaire waarde maakt de EU meer
zichtbaar voor de Europese burgers en bevestigt de waarde van het Europees
structuurbeleid als instrument voor verdere integratie. Voor die projecten
die niet langer voor Europese financiering in aanmerking zullen komen, zal
in de nationale context over voortzetting besloten moeten worden. Dit neemt
niet weg dat waardevolle grensoverschrijdende kennisuitwisseling en samenwerking
tussen partijen die betrokken zijn bij de uitvoering van dergelijke nationaal
gefinancierde projecten (bijvoorbeeld Grote Steden-problematiek) behouden
moet blijven.Het Kabinet wenst de vaststelling van dit IBO aan te grijpen voor het
signaleren van additionele gedachten over de toekomst van het structuurbeleid.
Het Kabinet denkt hierbij in het verlengde van bovenstaande aan de verkenning
van een aantal beleidshervormingen, zoals bijvoorbeeld de mogelijkheid om
cohesiebeleid te voeren in de vorm van begrotingssteun, om grensoverschrijdende
samenwerking op het gebied van structuurbeleid verder te bevorderen, of om
het structuurbeleid beter af te stemmen op Trans-Europese netwerken, informatietechnologie
of het midden- en kleinbedrijf.Het Kabinet is zich er terdege van bewust dat hervorming van het Europese
structuurbeleid via de in het IBO voorgestelde Cohesievariant in de Europese
Unie de nodige discussie los zal maken en niet van de ene dag op de andere
zal kunnen worden ingevoerd. In het licht van het vereiste Europese draagvlak
voor een dergelijke beleidswijziging is het Kabinet zich ervan bewust dat
een tijdelijke overgangsmaatregel in de vorm van uitfaseringssteun noodzakelijk
zou kunnen zijn.Het Kabinet is van mening dat de hervorming van het EU-structuurbeleid
in samenhang moet worden gezien met de hervorming van het Gemeenschappelijk
Landbouwbeleid, teneinde de ontwikkeling van het budget van de Unie als geheel
beheersbaar te houden, in lijn met de sinds Berlijn ingezette uitgavenbeheersing.Hoewel de bestaande financiële kaders tot en met 2006 doorlopen,
acht het Kabinet het gewenst de discussie over toekomstige beleidshervormingen
en de daarbij behorende budgettaire kaders zo spoedig mogelijk aan te vangen
teneinde problemen in een later stadium te voorkomen.De Staatssecretaris van Economische Zaken,G. YbemaDe Minister van Buitenlandse Zaken,J. J. van AartsenDe Minister van Financiën,G. ZalmXNoot1Ter inzage gelegd bij het Centraal Informatiepunt Tweede Kamer.XNoot1Dit IBO en ook het Kabinetsstandpunt daarover betreffen enkel het structuurbeleid.
Het plattelandsbeleid komt ter sprake in het IBO-GLB, het andere deel van
het tweeluik Financiering EU in het licht van de uitbreiding.XNoot1T.o.v. de uitgaven voor de EU-15 (213 miljard euro) in 2000 – 2006
betekent dit een stijging van 60%.XNoot2T.o.v. de uitgaven voor de EU-15 (213 miljard euro) in 2000–2006
betekent dit een stijging van 69%.XNoot3Doelstelling 1: Bevordering van de ontwikkeling en de structurele aanpassing
van de regio's met een ontwikkelings achterstand; Doelstelling 2: Ondersteuning
van de economische en sociale omschakeling van de in structurele moeilijkheden
verkerende zones; Doelstelling 3: ondersteuning van de aanpassing en de modernisering
van het beleid en de systemen op het gebied van onderwijs, opleiding en werkgelegenheid. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-27913-1.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl