Wijziging WW en Wet REA i.v.m. regeling financiering van kinderopvang voor uitkeringsgerechtigden; Nota n.a.v. het verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-09 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 27269, nr. 5

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum indiening

30-11-2000

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2000-2001

27269 nr. 5

15-11-2000

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamALGEMEEN1. AlgemeenAantal kindplaatsen per 100 kinderen van 0–12 jaar 2. De inhoud van het wetsvoorstel3. Financiële aspectenARTIKELSGEWIJZE TOELICHTINGArtikel I. Wijziging WerkloosheidswetArtikel IIIOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 27269Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 42 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
27 269Wijziging van de Werkloosheidswet en de Wet op de (re)integratie arbeidsgehandicapten
in verband met de invoering van een regeling inzake de financiering van kinderopvang
voor uitkeringsgerechtigdennr. 5NOTA NAAR AANLEIDING VAN HET VERSLAGOntvangen 15 november 2000ALGEMEEN1. AlgemeenMet belangstelling heeft het kabinet kennis genomen van het verslag van
de vaste commissie voor Sociale Zaken en Werkgelegenheid bij het voorliggende
wetsvoorstel dat ertoe strekt om voor reïntegrerende werkzoekenden met
een uitkering op grond van de Wet op de arbeidsongeschiktheidsverzekering
(WAO) of de Werkloosheidswet (WW) meer mogelijkheden te bieden voor kinderopvang.
Gedachte hierachter is dat, omdat een werkgever die kinderopvang zou kunnen
financieren ontbreekt, een aantal reïntegrerende werkzoekenden met een
WAO- of WW-uitkering onnodig lang afhankelijk blijft van een uitkering. Met
het wetsvoorstel wordt zowel in de WW als in de Wet op de (re)integratie arbeidsgehandicapten
(Wet REA) een regeling getroffen waarin wordt voorzien in financiering van
kinderopvang door het Landelijk instituut sociale verzekeringen (Lisv).Het doet mij een genoegen dat een meerderheid van de fracties in hun schriftelijke
inbreng in positieve zin gereageerd hebben op de doelstelling van de voorstellen.De leden van de PvdA-fractie geven aan ingenomen te zijn met het voorstel
om kinderopvang te financieren voor ontvangers van een uitkering op grond
van een van de werknemersverzekeringen omdat hiermee belemmeringen weggenomen
worden voor werkzoekenden met een WW of WAO-uitkering om een concreet aanbod
van scholing, sociale activering of werk te aanvaarden. De leden van de VVD-fractie
hebben met belangstelling kennisgenomen van het voorstel en geven aan het
doel dat met het voorliggende wetsvoorstel beoogd wordt, namelijk werkzoekenden
met een WAO of WW-uitkering meer mogelijkheden te bieden voor kinderopvang,
in beginsel sympathiek te vinden. Ook de leden van de CDA-fractie onderschrijven
het belang van een betere toegankelijkheid van kinderopvang, omdat het niet
beschikbaar zijn van kinderopvang een belangrijke belemmering kan vormen voor
ouders om betaalde arbeid te verrichten. Ook voor bepaalde groepen uitkeringsgerechtigden
zal dit een rol spelen. De leden van de D66-fractie geven aan in te stemmen
met de mogelijkheid die het Lisv krijgt voor bepaalde groepen
WW-gerechtigden en arbeidsgehandicapten kinderopvang te financieren. De leden
van de GroenLinksfractie zijn verheugd over deze wetswijziging en vinden samen
met het kabinet dat zo beter kan worden voorkomen dat de lange wachtlijsten
die bestaan in de gesubsidieerde kinderopvang, belemmerend werken op de reïntegratie
van WW en WAO-gerechtigden. De leden van de SGP-fractie hebben kennis genomen
van het wetsvoorstel en plaatsen vraagtekens bij de wenselijkheid van dit
wetsvoorstel, omdat zij in het algemeen terughoudend zijn tegenover overheidsbemoeienis
die neerkomt op stimulering van de kinderopvang buitenshuis.De leden van de fractie van de PvdA vragen zich af of bij deelname aan
scholing of een project voor sociale activering of een ander traject waarbij
niet direct inkomsten worden genoten, de normale ouderbijdrage een resterende
belemmering kan vormen. Deze leden vragen of het mogelijk is in zulke gevallen
de kinderopvang zodanig te financieren dat het netto-inkomen van de uitkeringsontvanger
gelijk blijft.De combinatie van arbeid en zorg is een gedeelde verantwoordelijkheid
van overheid, werkgevers en individuele burgers. Niet alleen werkgevers worden
op hun verantwoordelijkheid aangesproken, ook van ouders wordt een bijdrage
in de kinderopvang verwacht. Wanneer het Lisv een kinderopvangplek financiert
voor een uitkeringsgerechtigde, betalen de ouders de ouderbijdrage die afhankelijk
is van het gezinsinkomen. Bij ministeriële regeling zal de hoogte van
de eigen bijdrage worden vastgesteld. Die hoogte zal overeenkomen met de ouderbijdrage
voor kinderopvang die door de minister van VWS aan de gemeenten wordt geadviseerd
in de adviestabel ouderbijdragen.Als de partner van de werkzoekende ouder een eigen inkomen heeft en de
werkzoekende ouder (nog) niet, zal dat inderdaad kunnen leiden tot een daling
van het netto-inkomen. Ik vind het echter redelijk dat van deze ouders, net
als van alle andere ouders die gebruik maken van kinderopvang, een ouderbijdrage
wordt gevraagd en dat daarbij het gezinsinkomen als maatstaf dient. De positie
van de uitkeringsgerechtigden met een WW- of WAO-uitkering zal in dit opzicht
niet anders zijn dan die van werkenden met een vergelijkbaar inkomen.Voorts vragen deze leden hoe wordt voorkomen dat een strijd ontbrandt
tussen uitvoeringsinstellingen over de vraag wie de kosten voor zijn rekening
moet nemen als sprake is van werkzoekenden die gedeeltelijk een WW- of WAO-uitkering
ontvangen en gedeeltelijk een andere uitkering, bijvoorbeeld bijstand.Op grond van de artikelen 10 en 12 van de wet REA heeft het Lisv tot taak
de inschakeling in het arbeidsproces te bevorderen van de arbeidsgehandicapte
werknemer die een arbeidsongeschiktheidsuitkering of WW-uitkering ontvangt.
De gemeenten hebben tot taak de inschakeling in het arbeidsproces te bevorderen
van arbeidsgehandicapten die uitsluitend een uitkering op grond van de Algemene
bijstandswet of een andere vergelijkbare voorziening, ontvangen. Dit impliceert
dat het Lisv verantwoordelijk is voor de (re)integratie en dus voor de financiering
van kinderopvang van arbeidsgehandicapten bij samenloop van uitkeringen. Op
grond van artikel 72 WW is het de taak van het Lisv de inschakeling van (alle)
WW-gerechtigden in de arbeid te bevorderen. Daarop wordt geen uitzondering
gemaakt in het geval de WW-gerechtigde een aanvullende bijstandsuitkering
ontvangt.Bij samenloop van een loondervingsuitkering op grond van de werknemersverzekeringen
en een bijstandsuitkering is het Lisv dus verantwoordelijk voor de reïntegratie
en de eventuele financiering van kinderopvang. De leden van de fracties van de VVD, het CDA, GL en SGP fractie vragen
hoeveel mensen met een WW- en WAO-uitkering thans in hun reïntegratiemogelijkheden
beperkt worden door het ontbreken van beschikbare of betaalbare kinderopvangplaatsen
en hoeveel mensen potentieel in aanmerking komen voor deze regeling. De leden
van de VVD-fractie vragen voor hoeveel personen met een WW- of WAO-uitkering
de WIW en de Regeling kinderopvang en buitenschoolse opvang alleenstaande
ouders 2000 in de praktijk geen afdoende oplossing bieden en waar de regering
dit precies uit af leidt. Begrijpen zij het goed dat indien in een jaar voor
3000 uitkeringsgerechtigden kinderopvang is gefinancierd dan wel een tegemoetkoming
aan de werkgever is verstrekt, volgende verzoeken in het betreffende jaar
niet meer zullen worden gehonoreerd? Ook de leden van de GLfractie vragen
of het Lisv voor maximaal 3000 werkloze werknemers en voor maximaal 3000 arbeidsgehandicapten
een tegemoetkoming in de kinderopvang kan verstrekken en of dit betekent dat
in totaal er 6000 tegemoetkomingen kunnen worden verstrekt. Deze leden vragen
wat er gebeurt als er meer aanvragen zijn en of sprake is van een gesloten
of een open-einde regeling. De leden van de SGP-fractie vragen of een overzicht
kan geven voor de komende vijf jaar over hoeveel uitkeringsgerechtigden het
gaat, uitgesplitst naar WAO-ers en WW-ers.Naar schatting is voor 3000 reïntegrerende WW-ers en WAO-ers kinderopvang
nodig. Uitgangspunt van deze raming zijn 25 000 sluitende aanpak trajecten
bij de WW en 50 000 REA-trajecten bij de WAO. Vervolgens is op basis
van gegevens uit het Woningbehoefteonderzoek (WBO 98) het aantal personen
afgeleid in deze trajecten dat kinderen heeft in de leeftijdscategorie van
0 tot 12 jaar. Voor het schatten van de behoefte aan kinderopvang onder deze
groep is aangesloten bij het totale landelijke gebruik van kinderopvangfaciliteiten
onder werkenden. Dit brengt het aantal WW-ers dat in aanmerking kan komen
op circa 1600 en het aantal WAO-ers op 3200. Het Lisv zal op grond van individuele
omstandigheden beoordelen of het ontbreken van kinderopvangvoorzieningen een
belemmering vormt om te reïntegreren en zal bij de beoordeling zo trachten
de «deadweight loss» te minimaliseren. Op basis hiervan is geraamd
dat in totaal circa 3000 WW-ers en WAO-ers een beroep op de regeling zullen
doen. Beoogd is het Lisv de mogelijkheid te bieden om in totaal maximaal 3000
personen per jaar aanmerking te laten komen voor kinderopvang. Uit de vragen
van de GL-fractie is gebleken dat de wettekst op dit punt onvoldoende helderheid
biedt. Door middel van de bijgaande nota van wijziging wordt deze duidelijkheid
alsnog geboden.De leden van de CDA-fractie spreken hun teleurstelling uit over het voornemen
de nieuwe Wet basisvoorziening kinderopvang pas in 2003 in werking te laten
treden. Zij benadrukken nogmaals het belang om te komen tot een systeem van
vraagsturing en vraagfinanciering. Ook voor mensen zonder uitkering die willen
(her) intreden kan de geringe beschikbaarheid van kinderopvang een belemmering
vormen om te gaan werken. De keuze om voor uitkeringsgerechtigden een specifieke
regeling te treffen lijkt, zo menen de leden van de CDA-fractie, vooral ingegeven
vanuit het oogpunt van besparing op uitkeringslasten.De invoering van de Wet Basisvoorziening Kinderopvang (WBK) eerder dan
in 2003 is niet haalbaar, omdat het een ingrijpend en gecompliceerd wetsvoorstel
betreft. De keuze om nu voor uitkeringsgerechtigden een specifieke regeling
te treffen is met name ingegeven vanuit de gedachte dat de behoefte aan kinderopvangmogelijkheden
geen belemmering mag vormen voor uitkeringsgerechtigden met een WW of WAO-uitkering
om te reïntegreren in het arbeidsproces. Omdat het Lisv een speciale
verantwoordelijkheid heeft ten aanzien van de reïntegratie van deze groep
van uitkeringsgerechtigden, is voor deze vormgeving gekozen. Gelet op het budgettair neutrale karakter van de regeling kan niet worden gesteld
dat het treffen van een regeling, specifiek gericht op uitkeringsgerechtigden,
vooral is ingegeven vanuit het oogpunt van besparing op uitkeringslasten.De leden van de D66-fractie vragen een reactie op de analyse van CPB en
SCP dat beleidsmaatregelen op het gebied van zorgverlof en kinderopvang van
geringe invloed zullen zijn op de arbeidsparticipatie van vrouwen.Het SCP-rapport «De kunst van het combineren» (oktober 2000)
gaat uitgebreid in op de rol van kinderopvang. Het zijn vooral de grote anderhalfverdieners
die relatief vaak gebruik maken van de formele kinderopvang. Informele kinderopvang
speelt een rol bij alle verdienerstypen; voor een deel speelt het tekort aan
kinderopvangvoorzieningen daarbij een rol. De reden voor moeders om te stoppen
met werken lijkt niet uitsluitend gelegen in een gebrek aan kinderopvangvoorzieningen.De toename van de arbeidsparticipatie van vrouwen lijkt overigens ook
in het verleden niet alleen afhankelijk te zijn geweest van de beschikbaarheid
van voorzieningen als kinderopvang en verlofregelingen. De wens en keuze van
vrouwen om ook na het krijgen van kinderen te blijven participeren op de arbeidsmarkt
is daarbij van doorslaggevende betekenis geweest.De overheid ziet het als haar taak die keuze te ondersteunen door het
bieden van meer en betere kinderopvang, het bieden van een recht op aanpassing
van de arbeidsduur en het introduceren van verlofregelingen.Het onderzoek van het SCP geeft overigens aan dat werkenden ook andere
strategieën hanteren om betaalde en onbetaalde arbeid te combineren.
Naast het gebruik van verlofregelingen is een veelgebruikte strategie de aanpassing
van de werktijden van met name moeders aan schooltijden. Met toenemende voorzieningen
voor buitenschoolse opvang worden deze vrouwen in staat gesteld langer te
werken, indien zij dat wensen. Het SCP stelt niet dat kinderopvang en verlofregelingen
geen noodzakelijke voorzieningen zijn, maar toont slechts aan dat culturele
opvattingen een grote invloed hebben op deze keuze tot arbeidsparticipatie.
Indien die keuze gemaakt is, ondersteunen de genoemde voorzieningen die keuze.Deze leden vragen voorts een inzicht in de wachtlijsten bij kinderopvanginstellingen
in met name grote steden. Dit achten zij ook in het belang van dit wetsvoorstel.Jaarlijks brengt het SGBO (het onderzoeks- en adviesbureau van de Vereniging
van Nederlandse Gemeenten) een rapport uit over de stand van zaken in de kinderopvang
in Nederland. De meest recente rapportage dateert van maart 2000 en geeft
de kinderopvangcapaciteit aan per 31 december 1998. Hierover is de Tweede
Kamer eerder geïnformeerd door de Staatssecretaris van VWS, bij brief
van 14 maart 2000 (Kamerstukken II, vergaderjaar 1999/2000, 26 587
en 26 800, nr. 5.) De omvang van de wachtlijsten bedraagt volgens het
rapport 27 000 plaatsen (54 000 kinderen); een stijging van ongeveer
5000 plaatsen ten opzichte van 1997. De stijging doet zich met name voor in
de buitenschoolse opvang, terwijl de opvangcapaciteit voor 4–12 jarigen
in 1998 met 9500 plaatsen is toegenomen.Verder worden in het SGBO-rapport
ongeschoonde wachtlijsten gepresenteerd. Dat wil zeggen dat er dubbeltellingen
kunnen voorkomen vanwege inschrijvingen op meerdere wachtlijsten bij verschillende
kindercentra of gastouderbureaus. Naarmate er meer kinderopvangvoorzieningen
in een gemeente zijn, is de kans op dubbeltellingen groter. In onderstaande
tabel zijn de gemeenten onderverdeeld naar het aantal inwoners. Per gemeentegrootteklasse
staat vermeld de capaciteit, de wachtlijst en het aantal plaatsen waarmee
de capaciteit op basis van de Regeling uitbreiding kinderopvang
en buitenschoolse opvang kan toenemen. Ten behoeve van de onderlinge vergelijkbaarheid
is dat uitgedrukt in aantal kindplaatsen per 100 kinderen van 0–12 jaar.Aantal kindplaatsen per 100 kinderen van 0–12 jaar gemeentegroottecapaciteitwachtlijstuitbreiding< 10 0002.00.32.410–20 0002.40.42.420–50 0002.90.52.650–100 0004.71.12.9100–230 0005.21.53.0 4 grootste8.63.13.9 landelijk gemiddelde4.11.12.8De leden van de SGP-fractie vragen in hoeverre dit wetsvoorstel rekening
houdt met diegene die ervoor wil kiezen de jonge kinderen zoveel mogelijk
thuis te verzorgen en op te vangen, dan wel ook informele vormen van opvang
in bijvoorbeeld familiekring te benutten. Ook de leden van de CDA-fractie
hebben gevraagd of de uitkeringsgerechtigde de mogelijkheid heeft om informele
opvang te regelen.Het voorliggende voorstel is er op gericht om uitkeringsgerechtigden met
een WW- of arbeidsongeschiktheidsuitkering in staat te stellen om te reïntegreren
om zo de keuzevrijheid voor betrokkenen te vergroten. Het kabinet legt daarbij
geen andere verplichtingen op die niet al uit hoofde van de WW of de arbeidsongeschiktheidsregeling
gelden. In veel gevallen zal het overigens gaan om personen die voorheen,
toen nog inkomen uit dienstbetrekking werd genoten, ook al kinderopvangvoorzieningen
moesten treffen om arbeid en zorg te kunnen combineren.Of uitkeringsgerechtigden ook informele opvang voor financiering in aanmerking
kunnen brengen hangt af van de vraag in hoeverre sprake is van een zekere
regelmaat, bestendigheid, organisatiegraad en vergoeding. Voor de omschrijving
van het begrip kinderopvang is in het voorliggende voorstel van wet namelijk
aangesloten bij de omschrijving die gehanteerd wordt in het kader van de Welzijnswet
1994 en het daarop gebaseerde Tijdelijk besluit kwaliteitsregels kinderopvang.
Het element «in georganiseerd verband» beoogt tot uitdrukking
te brengen dat het incidenteel oppassen op een kind van een ander –
bijvoorbeeld in het geval een kind voor enkele uren bij een buurvrouw wordt
ondergebracht – niet tot kinderopvang in de hier bedoelde zin wordt
gerekend. Dat het moet gaan om een activiteit die tegen vergoeding moet plaatsvinden,
is eveneens ontleend aan het eerdervermelde kader. Dit element ligt in het
kader van het onderhavige wetsvoorstel ook in de rede. In de omschrijving
van het begrip kinderopvang tenslotte, is geregeld dat die kinderopvangplaatsen
aan de kwaliteitseisen van het eerdervermelde Tijdelijk besluit kwaliteitsregels
kinderopvang moeten voldoen, alsmede aan de eisen die op grond van dat besluit
in de gemeentelijke verordeningen moeten worden opgenomen. Deze voorwaarden
sluiten financiering van informele opvang uit.De leden van de SGP-fractie vragen of de regering de WIW en de Regeling
kinderopvang en buitenschoolse opvang alleenstaande ouders 2000 nader in verband
kunnen brengen met de voorgestelde wetswijziging? Wat voegt dit wetsvoorstel
toe voor alleenstaande ouders? Is er geen sprake van overlap? Kunnen alleenstaande
ouders gebruik maken van meerdere regelingen?De Regeling kinderopvang en buitenschoolse opvang alleenstaande ouders
2000 biedt inderdaad aan gemeenten de mogelijkheid om voor alleenstaande
ouders met een andere socialezekerheidsuitkering dan een bijstandsuitkering,
kinderopvang in te kopen indien die andere socialezekerheidsuitkering niet
hoger is dan een bijstandsuitkering. In zo'n situatie zal veelal sprake zijn
van een aanvullende bijstandsuitkering. Deze mogelijkheid voor kinderopvang
is destijds gecreëerd om de mensen met een uitkering die in hoogte vergelijkbaar
is met de bijstand, niet uit te sluiten van de regeling. Om overlap te voorkomen
stelt het kabinet voor om de kinderopvang voor alleenstaande ouders die naast
een WW- of WAO-uitkering ook een aanvullende bijstandsuitkering hebben, te
laten financieren door het Lisv. Het Lisv is immers ook verantwoordelijk voor
de reïntegratie. Het wetsvoorstel biedt dus een nieuwe voorziening voor
alleenstaande uitkeringsgerechtigden met een WW- of WAO-uitkering die hoger
is dan het bijstandsniveau. Verder zullen het met name gehuwde en samenwonende
WW- en WAO-gerechtigden zijn, die profijt hebben van de financiering van kinderopvang.
De KOA-regeling wordt overeenkomstig het bovenstaande aangepast.2. De inhoud van het wetsvoorstelDe leden van de fractie van de PvdA vragen zich af of in die gevallen
waarin de uitkeringsontvanger kiest voor een persoonsgebonden reïntegratiebudget,
het persoonsgebonden budget niet automatisch moet worden verhoogd met de kosten
voor financiering kinderopvang. Voorts vragen deze leden of er in principe
financiële ruimte voor het Lisv is om alle theoretisch daarvoor in aanmerking
komende uitkeringsontvangers met jonge kinderen de bijdrage toe te kennen
of dat het Lisv moet kiezen omdat het budget beperkt is. Zal het Lisv dan
een keuze moeten maken tussen diegenen die het meest en het minst kansrijk
zijn in het zoeken van werk?De raming van de benodigde kinderopvangplaatsen is gebaseerd op het aantal
sluitende aanpak trajecten bij de WW en REA-trajecten bij de WAO en op gegevens
uit het woningbehoefteonderzoek (WBO 1998) en de behoefte aan kinderopvang
onder werkenden. Vervolgens is bij de vaststelling van het aantal werknemers
dat voor financiering van kinderopvang in aanmerking komt, aangenomen dat
het Lisv op grond van individuele omstandigheden gaat beoordelen of het ontbreken
van kinderopvangvoorzieningen een belemmering vormt om te reïntegreren.
Een dergelijke beoordeling dient ook plaats te vinden ingeval een persoonsgebonden
reïntegratiebudget is toegekend. Het automatisch verhogen van het persoonsgebonden
reïntegratiebudget met de kosten voor kinderopvang, zonder dat een individuele
beoordeling van omstandigheden heeft plaats gevonden, zou betekenen dat deze
laatste groep bevoordeeld wordt boven de eerstgenoemde groep. Bovendien zou
in een veel sterkere mate sprake zijn van «deadweight loss», omdat
zo ook uitkeringsgerechtigden die zonder financiering van kinderopvang aan
de slag kunnen, een tegemoetkoming zouden ontvangen. Het aantal van 3000 personen
dat in aanmerking gebracht kan worden voor kinderopvang is, zoals hiervoor
gemeld, naar verwachting toereikend.De leden van de fracties van de VVD, het CDA en GL vragen de regering
aan te geven op welke wijze en op grond van welke criteria het Lisv deze afweging
zal gaan maken. De leden van de CDA-fractie onderschrijven de keuze om uitkeringsgerechtigden
geen recht op financiering van kinderopvang te geven. Zij vragen echter welke
afwegingscriteria het Lisv zal hanteren bij de afweging. Wanneer is het lonend
om voor een uitkeringsgerechtigde kinderopvang te financieren? Wordt daarbij
ook met individuele factoren rekening gehouden, zoals de mogelijkheid voor
de werkende partner om via zijn of haar werkgever kinderopvang te regelen?
Wordt ook rekening gehouden met de aanwezigheid van een niet-werkende
partner? Ook de leden van de GroenLinksfractie vragen op grond van welke criteria
het Lisv gaat bepalen of een uitkeringsgerechtigde in aanmerking komt voor
financiering van kinderopvang. Worden deze criteria vastgelegd in interne
beleidsregels van het Lisv, ministeriële regeling of een AMvB.Het Lisv zal op grond van individuele omstandigheden moeten afwegen of
door de financiering van kinderopvang belemmeringen worden weggenomen om deel
te nemen aan een traject dat gericht is op inschakeling in het arbeidsproces.
Het Lisv maakt daarbij de afweging of het financieren van kinderopvang de
kans vergroot dat een uitkeringsgerechtigde weer arbeid kan hervatten. Ook
individuele omstandigheden, zoals de aanwezigheid van een niet-werkende partner
die de zorg voor het kind op zich kan nemen of de mogelijkheid om via de werkende
partner kinderopvang te regelen, spelen daarbij een rol. Indien bijvoorbeeld
een niet-werkende partner aanwezig is, die de zorg voor het kind op zich zal
nemen, zal in beginsel geen financiering van kinderopvang plaats vinden, tenzij
deze niet-werkende partner, bijvoorbeeld vanwege een handicap, niet in staat
is om te zorgen voor het kind. In dat geval kan het Lisv de volledige kosten
van kinderopvang op zich nemen. Het Lisv zal deze criteria vastleggen in beleidsregels
die aan de uitvoeringsinstellingen zullen worden medegedeeld.De leden van de VVD-fractie vragen, gelet op de ruime termijn van 12 maanden,
hoe een en ander zich verhoudt tot de situatie ten aanzien van werknemers
die reeds bij een werkgever in dienst zijn. Het kan immers niet zo zijn dat
omwille van de overigens zinvolle reïntegratie, de voormalig uitkeringsgerechtigde
in een gunstigere (ook financiële) situatie komt te verkeren dan de overige
werknemers in een bedrijf. Deze leden verzoeken de regering hier uitgebreid
op in te gaan. Ook vragen zij de regering aan te geven welke rol de armoedeval
in dit kader speelt, nu de ten behoeve van betrokkenen te geven subsidie na
hun reïntegratie vroeg of laat zal komen te vervallen, waardoor zij mogelijk
zelf met deze kosten worden geconfronteerd. Ook de leden van de GL-fractie
vragen wat er gebeurt na de periode van 12 maanden. Deze leden vragen of er
een afbouwregeling komt en hoe de regering het gevaar beoordeelt dat werkgevers
arbeidsgehandicapten en WW-ers slechts tijdelijk in dienst nemen en, zodra
de vergoeding stopt, ontslaan. Ook de leden van de CDA-fractie gaan op dit
punt in. Deze leden geven aan dat zij zich kunnen voorstellen dat het in sommige
gevallen op dit moment nodig is dat het Lisv ook ten behoeve van werkenden
kinderopvang financiert. Zij vinden dit echter geen wenselijke situatie en
zijn van mening dat de regeling op dit punt een tijdelijk karakter dient te
hebben, tot er een systeem van vraagsturing en vraagfinanciering ingevoerd
is. Onderschrijft de regering dit standpunt, zo vragen deze leden.Om belemmeringen voor reïntegrerende werkzoekenden weg te nemen wordt
kinderopvang gedurende het reïntegratietraject gefinancierd. Om te voorkomen
dat uitkeringsgerechtigden vervolgens geen werk kunnen accepteren omdat de
nieuwe werkgever geen kinderopvangvoorzieningen kent, kan in aansluiting hierop
gedurende maximaal 12 maanden, een tegemoetkoming aan de werkgever verleend
worden voor de kosten van kinderopvang. Alleen indien de nieuwe werkgever
geen regeling voor kinderopvang kent, kan dit betekenen dat de voormalige
uitkeringsgerechtigde in een gunstiger situatie komt te verkeren dan andere
werknemers in dat bedrijf. Om die reden heeft het kabinet er voor gekozen
om de periode waarover een tegemoetkoming ontvangen kan worden, te beperken
tot maximaal 12 maanden. Na afloop van deze periode wordt betrokkene geconfronteerd
met dezelfde kosten als de andere werknemers in dat bedrijf die de kosten
voor kinderopvang voor eigen rekening nemen. Naar de mening van
het kabinet wordt hiermee juist voorkomen dat sprake is van een armoedeval
bij de overgang van een uitkering naar een inkomen uit betaalde arbeid. Immers
de overgang vanuit de uitkeringssituatie naar arbeidsparticipatie kan zo juist
tot een inkomensvooruitgang leiden omdat de kosten voor kinderopvang op dat
moment nog niet volledig ten laste van de betrokken werknemer komen. Ook in
een situatie waarin voldoende kinderopvangcapaciteit beschikbaar is, is het
daarom denkbaar dat het Lisv de kinderopvang gedurende de eerste 12 maanden
blijft financieren. Pas na een gewenningsperiode van een jaar zal betrokkene
de kosten zelf volledig gaan dragen voor zover deze niet door de werkgever
gedragen worden. De situatie van betrokkene is op dat moment echter niet anders
dan die van de collega binnen dat bedrijf die na de geboorte van een kind
ook wordt geconfronteerd met de kosten van kinderopvang. Om de financiële
positie van de voormalige uitkeringsgerechtigde niet te lang uit de pas te
laten lopen is er voor gekozen de periode te beperken tot maximaal 12 maanden
en hier niet ook nog eens een afbouwregeling aan toe te voegen. Het kabinet
verwacht niet dat werkgevers arbeidsgehandicapten en WW-ers slechts tijdelijk
in dienst nemen en hen vervolgens, zodra de vergoeding stopt, ontslaan. De
werkgever zal hier immers geen enkel voordeel bij hebben omdat de vergoeding
voor kinderopvang slechts de kosten van kinderopvang dekt. Bovendien maken
steeds meer werkgevers afspraken over bijdragen in de kosten van kinderopvang.
De tijdelijke Lisv-bijdrage kan dit proces versnellen, omdat de aandacht van
de werkgever er nadrukkelijk op gevestigd wordt.Het onderhavige wetsvoorstel betreft een tijdelijke regeling, in afwachting
van de Wet basisvoorziening kinderopvang die – zoals bekend –
uitgaat van vraagfinanciering via de ouders.Voor uitkeringsgerechtigden die een reïntegratie- of scholingstraject
volgen en waar dus de werkgever ontbreekt, ligt het voor de hand dat de uitkeringsinstantie
de rol van werkgever op zich neemt. De leden van de CDA-fractie vragen of
deze redenering ook doorgetrokken wordt voor uitkeringsgerechtigden die niet
onder de verantwoordelijkheid van het Lisv vallen en hoe in dit verband met
werkzoekenden zonder uitkering wordt omgegaan.Ook voor uitkeringsgerechtigden die niet onder de verantwoordelijkheid
van het Lisv vallen, en waarbij een werkgever ontbreekt, zal de werkgeversbijdrage
door een uitvoeringsorganisatie worden betaald. In het huidige systeem bestaan
hiervoor verschillende regelingen. Zo bestaat naast de voorgestelde Lisv-regeling,
de SZW-regeling voor werkzoekenden in de bijstand, waarbij de gemeente de
kinderopvang betaalt. Herintreders zonder uitkering vallen, wanneer zij in
een reïntegratietraject zijn betrokken, onder de verantwoordelijkheid
van Arbeidsvoorziening. De kinderopvang voor deze groep kan sinds dit jaar
betaald worden uit middelen van het ESF-Fonds, onder aftrek van de ouderbijdrage.Het onderhavige wetsvoorstel heeft een tijdelijk karakter. Met deze tijdelijke
regeling kan het Lisv een tegemoetkoming verstrekken in de kosten van de kinderopvang
aan de werkgever die de uitkeringsgerechtigde na afloop van het reïntegratietraject
in dienst neemt. Wanneer de WBK in 2003 wordt ingevoerd, zullen de eerder
genoemde groepen onder de reikwijdte van de WBK vallen. Zodra de werkzoekende
dan een dienstbetrekking aanvaardt, wordt de werkgever geacht het werkgeversdeel
in de kosten van kinderopvang op zich te nemen, overigens op vrijwillige basis.
In de tussenliggende periode, tot de WBK van kracht wordt, hebben nog niet
genoeg werkgevers een kinderopvangregeling. Het kabinet verwacht dat in 2003
voldoende werkgevers inmiddels wel een kinderopvangregeling hebben op grond
waarvan de werkgeversbijdrage voor kinderopvang onder de WBK betaald kan worden.
Dan kan deze tijdelijke wettelijke regeling opgaan in de WBK. De leden van de CDA-fractie geven aan dat een uitkeringsgerechtigde niet
van de ene op de andere dag een baan krijgt. Er zit enige tijd tussen. In
die periode kan, zeker in de toekomst, kinderopvang gevonden worden. Deze
leden vragen of de regering van mening is dat de wachtlijsten voor de kinderopvang
de lengte zullen behouden die ze nu hebben?Er is geen zekerheid te geven over de lengte van de wachtlijsten. De uitbreidingsoperatie
waarmee een forse uitbreiding van het aantal plaatsen wordt beoogd, kan ook
weer nieuwe vraag scheppen. Op een zeker moment zal vraag en aanbod uiteindelijk
in evenwicht zijn.Verder vragen deze leden om nog eens precies aan te geven in welke situaties
de werkgever een tegemoetkoming kan krijgen in de kosten van kinderopvang.
Kan dat alleen als de betrokken werknemer in de afgelopen zes maanden voor
zijn indiensttreding een traject heeft doorlopen of al gebruik heeft gemaakt
van door het Lisv gefinancierde kinderopvang? Zo ja, waarom is hiervoor gekozen?
Vallen uitkeringsgerechtigden die zonder voorafgaand traject een baan vinden
buiten deze regeling? Ook de leden van de GL-fractie vragen waar de grens
van 6 maanden op is gebaseerd. Waarom uiterlijk 6 maanden na beëindiging
van een reïntegratietraject en niet bijvoorbeeld na een jaar? En waarom
niet voor tenminste een jaar in dienst in plaats van 6 maanden?De werkgever kan alleen een tegemoetkoming in de kosten van kinderopvang
ontvangen indien het Lisv in de voorgaande 6 maanden een overeenkomst met
betrekking tot kinderopvang voor betrokken uitkeringsgerechtigde heeft gesloten
teneinde betrokkene in staat te stellen een traject te volgen dat gericht
is op inschakeling in het arbeidsproces.De gedachte hierachter is dat mensen die op eigen kracht aan de slag komen,
dus zonder traject en zonder behoefte aan kinderopvang tijdens dat traject,
minder snel kinderopvang nodig zouden hebben. Dit kan bijvoorbeeld het geval
zijn omdat ze heel kort werkloos zijn geweest en daarom nog een kindplaats
hebben. De periode van 6 maanden maanden na beëindiging van een reïntegratietraject
is gekozen vanuit de gedachte dat er nog een relatie is met het traject dat
gevolgd is.De voorwaarde dat tenminste sprake moet zijn van een dienstbetrekking
van 6 maanden is ingegeven vanuit de gedachte dat het niet efficiënt
zou zijn om het Lisv kinderopvangplaatsen te laten regelen voor slechts een
zeer korte periode. Een voorwaarde dat tenminste een dienstbetrekking van
een jaar geboden zou moeten worden zou aan de andere kant een belemmering
kunnen vormen voor de werkgever om betrokkene in dienst te nemen.De leden van de D66-fractie vragen waarom is gekozen voor de leeftijd
van het kind tot 12 jaar, waarom in verschillende wetten verschillende leeftijdsgrenzen
gehanteerd worden en of ook oudere kinderen (tot 16 jaar) niet behoefte hebben
aan een zekere mate van opvang na schooltijd.In de sociale zekerheid worden verschillende leeftijdsgrenzen gehanteerd
in relatie tot de financiële en de feitelijke zorg voor kinderen. De
verschillen kunnen voor een deel verklaard en gerechtvaardigd worden door
het karakter van de regeling. En voor een ander deel door de verschillende
gevolgen voor de uitkering in die regeling (een uitkering kan ontstaan, beëindigd
worden of de kinderbijslag kan wijzigen). Verder bestaan er internationale
voorschriften, hetgeen bijvoorbeeld het geval is bij ouderschapsverlof.Kinderopvang voor kinderen ouder dan 12 jaar (tieneropvang) bevindt zich
nog in de experimentele fase. In afwachting van de resultaten van deze experimentele
periode wordt opengehouden of opvang voor 12–16 jarigen
in de toekomst in de WBK geregeld wordt, of op grond van de Welzijnswet.De leden vragen van de D66-fractie vragen waarom er geen recht op kinderopvang
van uitkeringsgerechtigden wordt gecreëerd en de uitkeringsgerechtigde
afhankelijk wordt gemaakt van een afweging van het Lisv. Voorts vragen zij
welke beslistermijnen gelden voor het toekennen van financiering van kinderopvang
voor WW-gerechtigden en arbeidsgehandicapten.Het kabinet heeft er voor gekozen om geen recht op kinderopvang te creëren
omdat in dat geval de «deadweight loss» van de regeling zou toenemen.
Immers ook uitkeringsgerechtigden die ook zonder kinderopvangvoorzieningen
op eigen kracht aan de slag zouden kunnen, zouden dan voor de financiering
van kinderopvang in aanmerking kunnen komen. Op grond van de Wet beslistermijnen
sociale verzekeringen moet het Lisv over een aanvraag voor financiering van
kinderopvang, binnen een redelijke termijn, maar in ieder geval binnen 8 weken,
een beslissing nemen.De leden van de fractie van GL geven aan dat werkgevers zullen worden
gestimuleerd kinderopvang aan hun werknemers aan te bieden en vragen of een
achterliggende doelstelling is dat werkgevers zo worden gestimuleerd werknemers
met een arbeidshandicap en weinig kans op de arbeidsmarkt in dienst te nemen.
Deze leden vragen waarom dit geen doelstelling en is en of de regering bereid
om hierover alsnog een passage in de nota naar aanleiding van het verslag
op te nemen.Met het voorliggende wetsvoorstel wordt beoogd belemmeringen weg te nemen
in de sfeer van kinderopvang voor reïntegrerende uitkeringsgerechtigden.
Het voorstel richt zich dus in de eerste plaats op de reïntegrerende
uitkeringsgerechtigde. Anders dan bij sommige reïntegratievoorzieningen
in het kader van de Wet op de (re)integratie arbeidsgehandicapten, zoals bijvoorbeeld
het plaatsingsbudget en de loonkostensubsidie, heeft de werkgever geen direct
voordeel bij de regeling omdat alleen een tegemoetkoming wordt vertrekt voor
de kosten die direct samenhangen met kinderopvang. Het voorliggende voorstel
beoogt ook werkgevers tijdelijk te compenseren voor kosten van kinderopvang
en op deze wijze eventuele belemmeringen in financiële zin weg te nemen;
het wetsvoorstel is er dus niet op gericht werkgevers een extra financieel
voordeel te geven3. Financiële aspectenDe leden van de VVD-fractie vragen de regering nader te onderbouwen hoe
zij tot de verwachting komt dat de regeling budgettair neutraal kan worden
uitgevoerd. Dit omdat de regering zelf stelt dat men ervan uitgaat dat het
aantal personen dat als gevolg van de voorgestelde regeling uitstroomt naar
betaald werk kleiner is dan het aantal personen dat gebruik maakt van de regeling.
Ook de leden van de SGP-fractie zien op dit punt graag een nadere cijfermatige
onderbouwing. De leden van de CDA-fractie vragen wat de geschatte uitvoeringskosten
zijn en of er sprake is van een verzwaring van de administratieve lastendruk.
Wat is de doelstelling ten aanzien van de verhoging van de arbeidsparticipatie?
Verder vragen zij hoeveel mannen en hoeveel vrouwen naar verwachting van de
in dit wetsvoorstel geboden mogelijkheden gebruik zullen (kunnen) maken en
waarop deze verwachting gebaseerd is? Wat zijn precies de geschatte baten
en hoe zijn die opgebouwd?De kosten bestaan uit de financiering van de werkgeversbijdrage in de
kinderopvang tijdens een reïntegratietraject voor werkzoekenden en de tegemoetkoming aan de werkgever van de voormalig uitkeringsgerechtigde
tijdens de eerste twaalf maanden van het werk. De baten bestaan uit bespaarde
WW- en WAO-uitkeringen.Om een helder beeld van de kosten en de baten te krijgen moet onderscheid
gemaakt worden in 3 groepen. In groep 1 vallen de personen die dankzij de
kinderopvangvergoeding van het Lisv uitstromen naar betaald werk. In groep
2 vallen de personen die wel gebruik maken van de regeling, maar vervolgens
geen baan vinden. Tot groep 3 worden de personen gerekend die wel gebruik
maken van de regeling en ook uitstromen naar betaald werk, maar die echter
ook zonder de kinderopvangregeling een baan zouden hebben gevonden.De budgettaire effecten hangen af van een aantal aannames, waaronder een
inschatting van de getalsmatige verhouding tussen de drie groepen. Om deze
reden kan geen exacte cijfermatige onderbouwing gegeven worden.Wel kan geconcludeerd
worden dat er in groep 2 en 3 enkel kosten zijn en geen baten. Naar verwachting
zullen de baten in groep 1 fors hoger zijn dan de totale lasten voor deze
drie groepen. Hierdoor, kan de regeling in het geheel budgettair neutraal
worden uitgevoerd.De uitvoeringskosten zullen gering zijn. De afweging van het Lisv om al
dan niet een vergoeding voor kinderopvang te verstrekken zal worden meegenomen
in de integrale afweging ten aanzien van reïntegratie-activiteiten voor
de betrokkene. De extra kosten zullen dan ook relatief beperkt zijn. Voor
de werkgever zullen de administratieve lasten er uit bestaan dat zij een kinderopvangplaats
regelen voor de nieuwe werknemer en een formulier invullen voor de aanvraag
van de tegemoetkoming.ARTIKELSGEWIJZE TOELICHTINGArtikel I. Wijziging WerkloosheidswetDe leden van de VVD-fractie vragen in te gaan op het voorstel om uit een
oogpunt van uitvoerbaarheid slechts één peilmoment te gebruiken
als het gaat om het bepalen of men gehuwd danwel ongehuwd is en of de partner
arbeidsinkomsten heeft. Deze leden vragen zich af of dit verstandig is mede
gelet op beperking van de fraudegevoeligheid?Het peilmoment van de inkomsten uit arbeid van de partner is de aanvang
van de werkzaamheden. Het kiezen van een peilmoment of dit nu in de periode
van kinderopvang ligt, bij de aanvang van die periode of daar voor, brengt
altijd een zekere willekeur met zich. Er van uitgaande dat de tegemoetkoming
in het algemeen voorafgaande aan of bij de aanvang van de werkzaamheden zal
worden aangevraagd, zodat het voor de werkgever en werknemer al bij aanvang
van de werkzaamheden duidelijk is hoe het met de kosten van kinderopvang staat,
ligt het niet in de rede om het peilmoment verder in de tijd naar achteren
te schuiven. Dit zou er toe leiden dat men te lang in onzekerheid blijft over
de tegemoetkoming. Het hanteren van meerdere peildata zou er echter toe leiden
dat de uitvoering extra belast zou worden, hetgeen tot een verhoging van de
uitvoeringskosten zou leiden. Bij de voorbereiding van het wetsvoorstel is
door het Ctsv ook niet aangegeven dat het vanuit het oogpunt van fraudegevoeligheid
wenselijk zou zijn om meerdere peildata te hanteren.In het verlengde hiervan ligt de vraag van de leden van de CDA-fractie
of ten behoeve van een gehuwde uitkeringsgerechtigde van wie de partner geen
inkomsten heeft, 100% van de kosten voor de kinderopvang (minus de ouderbijdrage)
wordt gefinancierd. Het Lisv zal op grond van individuele omstandigheden beoordelen of het
financieren van kinderopvang wenselijk is en leidt tot een hogere kans op
werkhervatting. Ook individuele omstandigheden, zoals de aanwezigheid van
een niet-werkende partner die de zorg voor het kind op zich kan nemen of de
mogelijkheid om via de werkende partner kinderopvang te regelen, spelen daarbij
een rol. Indien bijvoorbeeld een niet-werkende partner aanwezig is die de
zorg voor het kind op zich zal nemen, zal in beginsel geen financiering van
kinderopvang plaatsvinden, tenzij deze niet-werkende partner, bijvoorbeeld
vanwege een handicap, niet in staat is om te zorgen voor het kind. In dat
geval kan het Lisv de volledige kosten van kinderopvang op zich nemen.De leden van de fracties van D66 en GL stellen vragen over de regels met
betrekking tot de verdeling van de kosten in geval van ongehuwd samenwonende
dan wel gehuwde partners. De leden van de D66-fractie vrezen dat deze te gecompliceerd
zijn en wellicht een desincentive vormen. De leden van de GroenLinks-fractie
vragen of deze regels ook gelden voor ongehuwd samenwonenden met of zonder
een samenlevingscontract en voor andere samenlevingsvormen en wat er gebeurt
als de echtgenoot/partner wel enige inkomsten heeft maar hierbij onder het
sociaal minimum blijft. Of dit percentage dan nader gedifferentieerd wordt.
Ook vragen zij wat er gebeurt als de partner/echtgenoot niet in aanmerking
komt voor een vergoeding voor de kinderopvang bij zijn werkgever. Door wie
moet die andere 50% betaald worden als de echtgenoot/partner niet in aanmerking
voor een tegemoetkoming van zijn werkgever komt en ook nog eens een laag inkomen
heeft, zo vragen deze leden.Het percentage van 50% is er inderdaad op gebaseerd dat de werkende partner
een bijdrage ontvangt van zijn of haar werkgever. Ook in de toekomstige WBK
is het uitgangspunt dat de werkgevers samen 1/3 van de kosten van de kinderopvang
voor hun rekening nemen. Om de lasten niet eenzijdig bij één
van de werkgevers terecht te laten komen, onderschrijft het kabinet het advies
van de SER en de aanbeveling van de Stichting van de Arbeid, om te komen tot
een kostenverdeling tussen de werkgevers van beide ouders (voor elke werkgever
betekent dit circa 17,5 % van de kosten). De werkgever van de samenwonende
uitkeringsgerechtigde met een werkende partner ontvangt een tegemoetkoming
van 50% van de werkgeverskosten minus de ouderbijdrage. Daarnaast kan de werkgever
de eventueel aanwezige werkgever van de werkende partner nog om een bijdrage
vragen in de resterende kosten, zoals ook nu al de praktijk is bij steeds
meer werkgevers. Deze verdeling van kosten tussen werkgevers heeft tot nu
toe niet geleid tot een ontmoediging om kinderopvang te financieren. Het is
vaak de kinderopvangfondsbeheerder die de kinderopvang inkoopt en de werkgever
van de partner benadert.In het voorliggende voorstel is niet voorzien in een verdere differentiatie.
In de situatie dat de werkgever van de partner van de voormalige uitkeringsgerechtigde
niet bijdraagt aan kinderopvang, zou de eigen werkgever het resterende gedeelte
kunnen financieren. Dat is niet ongebruikelijk. Op grond van de Wet vermindering
afdracht loonbelasting en premies voor de volksverzekeringen bestaat voor
deze werkgever in die situatie de mogelijkheid om 30% van de daadwerkelijk
gemaakte kosten af te trekken. Indien deze daartoe desalniettemin niet bereid
is, zal betrokkene zelf de resterende kosten van 50% moeten dragen. Beseft
moet worden dat het hier wel gaat om een situatie waarin beide partners een
inkomen uit arbeid hebben en dat er dan daarnaast nog fiscale mogelijkheden
voor aftrek van kosten voor kinderopvang bestaan.De leden van de CDA-fractie vragen op welke derden gedoeld wordt bij de
uitbesteding van de uitvoering van de regeling. Ook de leden van de GL-fractie
stellen vragen over de bemiddelingsbureaus die het Lisv kan inschakelen
bij de uitvoering van de kinderopvangregeling. Welke eisen zullen er worden
gesteld aan deze bureaus en zullen meerdere offertes worden opgevraagd en
vergeleken? Zijn er al bemiddelingsbureaus benaderd? Zo ja, om welke bureaus
gaat het hierbij dan?Het staat het Lisv vrij om de kinderopvang al dan niet via een dergelijk
bemiddelingsbureau in te kopen. Daarvoor kan bijvoorbeeld contact worden gezocht
met bestaande erkende bemiddelingsbureaus. Het Lisv is inmiddels in overleg
met een enkele bemiddelingsbureaus om te komen tot een koepelcontract voor
alle uitvoeringsinstellingen.Artikel IIIDe leden van de CDA-fractie vragen een verdere motivering van de keuze
om de financiering van kinderopvang op grond van artikel 74, eerste lid van
de WW, niet ten laste van de overheidswerkgever te laten komen. Deze heeft
toch immers indirect en op termijn voordeel van deze investering? Is dit niet
een gevolg van de keuze voor eigenrisicodragen om ook deze kosten voor eigen
rekening te nemen?In de marktsector is er voor gekozen om de kinderopvang te financieren
vanuit het Awf omdat lasten van de regeling gecompenseerd worden door een
vermindering van de uitkeringslasten die ten laste van het Awf komen. Alhoewel
de overheidswerkgevers eigen risicodrager zijn, is er niet voor gekozen om
de financiering van kinderopvang op grond van artikel 74, eerste lid, van
de WW, ten laste van de individuele overheidswerkgever te brengen, omdat dat
niet rechtstreeks leidt tot een verlaging van zijn lasten. Bij de berekening
van de kosten en de baten van de regeling is aangegeven dat een onderscheid
gemaakt moet worden in 3 groepen. In groep 1 vallen de personen die dankzij
de kinderopvangvergoeding van het Lisv uitstromen naar betaald werk. In groep
2 vallen de personen die wel gebruik maken van de regeling, maar vervolgens
geen baan vinden. Tot groep 3 worden de personen gerekend die wel gebruik
maken van de regeling en ook uitstromen naar betaald werk, maar die echter
ook zonder de kinderopvangregeling een baan zouden hebben gevonden In groep
2 en 3 zijn er enkel kosten en geen baten. De financiering van de kinderopvang
voor de laatste twee groepen levert de individuele overheidswerkgever geen
voordeel op. Omdat de lasten en de baten niet bij dezelfde werkgever neerslaan
is er voor gekozen om de kinderopvang niet te financieren ten laste van de
individuele overheidswerkgever, maar ten laste van de door de overheidswerkgevers
verschuldigde premie voor het Uitvoeringsfonds voor de overheid.De Staatssecretaris van Sociale Zaken en Werkgelegenheid,J. F. Hoogervorst 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-27269-5.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl