Interdepartementaal Beleidsonderzoek: Wet Voorziening Gehandicapten; Brief minister met een kabinetsreactie op het interdepartementaal beleidsonderzoek Wet Voorzieningen Gehandicapten
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-09 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 27550, nr. 1

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

14-12-2000

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2000-2001

27550 nr. 1

08-12-2000

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. Inleiding2. Hoofdlijnen IBO-rapport en kabinetsreactie2.1 Probleemanalyse2.2. Zorg- en voorzieningenbeleidDienstverleningsstelsel2.3 Vervoer2.4 WonenPositionering Wvg3. VervolgonderzoekenOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 27550Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 37 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
27 550Interdepartementaal Beleidsonderzoek: Wet Voorzieningen Gehandicaptennr. 1BRIEF VAN DE MINISTER VAN SOCIALE ZAKEN EN WERKGELEGENHEIDAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal's-Gravenhage, 8 december 2000Hierbij doe ik u de kabinetsreactie op het interdepartementaal beleidsonderzoek
Wet voorzieningen gehandicapten toekomen. Tevens bied ik u het eindrapport
van de IBO-Wvg-werkgroep aan, getiteld «Zorg lokaal. Van de Wvg naar
een dienstverleningsstelsel».11. InleidingIn 1999 heeft het kabinet besloten een interdepartementaal beleidsonderzoek
(IBO) te (laten) verrichten naar de Wet voorzieningen gehandicapten (Wvg).
Bij brief van 1 november 1999 (vergaderjaar 1999–2000, 26 874,
nr. 1) heeft de Minister van Financiën u daarover geïnformeerd.In de IBO-werkgroep participeerden vertegenwoordigers van de departementen
Financiën, SZW, VWS, VROM, V&W, BZK en AZ en een vertegenwoordiger
van de Vereniging Nederlandse Gemeenten (VNG). De werkgroep stond onder voorzitterschap
van prof. dr. K. P. Goudswaard. Het onderzoek had tot doel na te gaan
in hoeverre een duidelijker afbakening van beleidsverantwoordelijkheden en
voorzieningenpakketten voor ouderen en gehandicapten kan bijdragen aan een
grotere doelmatigheid en doeltreffendheid, zowel in maatschappelijk als in
financieel opzicht, omdat geconstateerd was dat de onderscheiden voorzieningen
voor gehandicapten elkaar overlappen en wederzijds beïnvloeden.Deze onderzoeksdoelstelling sluit aan bij een in 1999 aangenomen Kamermotie
(26 435, nr. 18), waarin met het oog op ouderen en gehandicapten wordt
verzocht om «een onderzoek naar de knelpunten met betrekking tot de
afbakening tussen en de samenhang binnen de bestaande wetten en regelingen,
teneinde deze om te vormen tot een samenhangend geïntegreerd geheel».Conform de taakopdracht, zijn de volgende onderzoeksvragen in het IBO
aan de orde gesteld. 1. Op welke wijze zijn voorzieningen voor gehandicapten thans georganiseerd
en wie zijn daarbij betrokken, zowel bij de beleidsvoorbereiding als de beleidsuitvoering?
Welke opdrachtgever-opdrachtnemerrelaties zijn er?2. Hoe verhouden de doelstellingen van de verschillende regelingen zich
tot de bijbehorende voorzieningenpakketten? Hoe kan een andere afbakening
van verantwoordelijkheden leiden tot vermindering van overlappen en een doelmatiger
en doeltreffender vormgeving van het beleid?3. Welke ontwikkelingen zijn er thans te onderkennen die aanleiding kunnen
zijn om taken op het terrein van gehandicaptenvoorzieningen te herschikken?4. Verdient het, gezien de bevindingen onder 2 en 3, aanbeveling om in
de komende jaren te komen tot een herschikking van voorzieningenpakketten
en de bijbehorende verantwoordelijkheden?De IBO-Wvg-werkgroep heeft zich in zijn onderzoek beperkt tot de Wvg en
de aanpalende regelingen. Daarbij is gekeken naar de AWBZ, de Zfw, het algemene
woonbeleid, het gehandicaptenvervoer en het openbaar vervoer.In deze kabinetsreactie wordt de indeling van het IBO-rapport gevolgd.
Daarbij wordt bij elke paragraaf eerst aangegeven wat de kernpunten uit het
IBO-rapport zijn. Citaten uit het IBO-rapport zijn cursief weergegeven.2. Hoofdlijnen IBO-rapport en kabinetsreactie2.1 ProbleemanalyseIBO-rapport:Geconstateerd kan worden dat er voor wat betreft de
uitvoering van de Wvg sprake is van afstemmingsproblemen op de terreinen zorg,
vervoer en wonen. De oorzaak daarvan is de onvoldoende aansluiting tussen
zowel verantwoordelijkheden als geldstromen en het opeenvolgend of gelijktijdig
verstrekken van gelijksoortige voorzieningen krachtens verschillende (wettelijke)
regelingen. Hierdoor wordt op een aantal terreinen een integrale beleidsafweging
belemmerd. Ook kan het aanbod moeilijk volledig worden afgestemd op de vraag.
Het naast elkaar bestaan van verschillende loketten leidt tot verwarring bij
de cliënt en het risico dat hij of zij van het kastje naar de muur wordt
gestuurd. (Zorg Lokaal – pagina 16).De vraag naar voorzieningen gericht op wonen, zorg
en dienstverlening voor ouderen en gehandicapten zal de komende decennia stijgen
en zal worden gekenmerkt door een grotere behoefte aan zelfstandigheid, individualisering
en maatschappelijke participatie. In het verlengde daarvan zal (de wens naar)
zelfstandig wonen nog sterk toenemen. Vanwege de scheiding tussen het zorgstelsel
en de gemeentelijke voorzieningen, is het huidige stelsel onvoldoende in staat
om op deze ontwikkelingen in te spelen. Het zorgverzekeringsstelsel beperkt
zich door zijn aard tot individuele aanspraken, terwijl de gemeenten in staat
zijn om hun zorg- en welzijnstaken te betrekken bij het overige lokaal beleid
en om naast individuele verstrekkingen een zorgaanbod te doen in de vorm van
collectieve en toegankelijk gemaakte generieke voorzieningen. Er ontstaat
steeds meer behoefte aan voorzieningen die door de gemeenten kunnen worden
verstrekt (Zorg Lokaal – p. 40).De werkgroep heeft in zijn analyse de belangrijkste afstemmingsproblemen
rond de Wet voorzieningen gehandicapten aan de orde gesteld. Het kabinet is
het met de werkgroep eens dat de huidige bestuurlijke taakverdeling
tussen rijk en gemeenten en de gescheiden verantwoordelijkheden op zowel rijks-
als uitvoeringsniveau voor de verschillende regelingen mede de oorzaak vormen
van de gesignaleerde afstemmingsproblemen. De algemene verantwoordelijkheid
voor het beleid en de uitvoering op de terreinen van zorg, huisvesting en
vervoer is te veel gescheiden van het meer specifieke voorzieningenbeleid
voor mensen met lichamelijke, geestelijke of sociale beperkingen. Dat doet
zowel in de beleidsvoorbereiding als in de uitvoering van het beleid afbreuk
aan de doeltreffendheid en doelmatigheid. Het rapport van de werkgroep geeft
daarvan een aantal duidelijke voorbeelden.Het kabinet deelt de conclusie van de werkgroep dat het huidige stelsel
van voorzieningen voor maatschappelijke zorg- en dienstverlening voor mensen
met beperkingen ook op de langere termijn in staat zal moeten blijven om adequaat
in te spelen op de maatschappelijke ontwikkelingen, technologische vernieuwingen
en de gewijzigde zorgvraag van mensen.Gelet op de ontwikkelingen in de samenleving heeft het kabinet daarom
al een heroriëntatie op het zorg- en voorzieningenbeleid in gang gezet.
Met de nota «Zicht op zorg» heeft de modernisering van de AWBZ
een belangrijke impuls gekregen. De modernisering van de AWBZ en de in dat
kader gebundelde trajecten richten zich op het realiseren van vraagsturing,
invoering van een integrale objectieve en onafhankelijke indicatiestelling
voor het gehele AWBZ-terrein en een adequater zorgtoewijzingsbeleid. Daarbij
wordt afstemming nagestreefd met daarop aansluitende terreinen als wonen,
welzijn en andere terreinen van maatschappelijke dienstverlening. Een toenemend
aantal gemeenten laat de gehele indicatiestelling voor Wvg-voorzieningen uitvoeren
door de Regionale indicatieorganen. De terugdringing van de wachtlijsten in
de zorg en het wegwerken van de achterstanden in de indicatiestelling lossen
ook een deel van de problemen op. De recente rapportage aan de Tweede Kamer
over Marktwerking, deregulering en wetgeving AWBZ biedt aanknopingspunten
voor vernieuwing van het bekostigings- en beleidsinstrumentarium op dit terrein.Voor een aantal knelpunten wordt een oplossing tot stand gebracht door
nadere bestuurlijke afspraken en werkafspraken op uitvoeringsniveau. Voor
het vraagstuk van de buitenrolstoel voor bewoners van intramurale AWBZ-voorzieningen
is recent door de Staatssecretaris van VWS een oplossing geboden.Voor de volgende kabinetsperiode wordt een discussie voorbereid over het
stelsel van de gezondheidszorgfinanciering. Aan dit alles ligt een analyse
van de ontwikkelingen in de samenleving ten grondslag, die ook door de IBO-werkgroep
wordt gedeeld. Door de dubbele vergrijzing neemt het aantal mensen met lichamelijke
of geestelijke beperkingen toe. Het beroep op de gezondheidszorg en op de
voorzieningen van de Wvg zal daardoor toenemen. Mede door een toenemende individualisering
en het beter geïnformeerd zijn zullen verschuivingen ontstaan in het
behoeftepatroon van mensen met beperkingen. Een toenemend deel van de ouderen
heeft meer te besteden en wenst dat ook te besteden aan de kwaliteit van leven,
wonen, mobiliteit e.d. Door de technologische ontwikkeling ontstaan bovendien
steeds nieuwe oplossingen en hulpmiddelen voor problemen die voorheen nog
zouden bijdragen aan zorgafhankelijkheid. Reguliere voorzieningen krijgen
te maken met een steeds grotere diversiteit aan gebruikers. Een toenemend
aantal mensen met beperkingen wil, waar dat nodig is, gebruik kunnen maken
van bestaande en nieuwe voorzieningen om te kunnen blijven participeren in
de samenleving.Het kabinet is van mening dat de huidige regelgeving nog niet voldoende
inspeelt op deze ontwikkelingen. Hierdoor groeit tussen de domeinen die globaal worden aangeduid als «welzijn» en «zorg»
een grijs gebied, waar steeds meer onduidelijkheden bestaan over de vraag
of voorzieningen beschikbaar en toegankelijk zijn, op grond van welke regeling
daarop aanspraak kan worden gemaakt en onduidelijkheid over de bestuurlijke
taakverdeling. Dat kan in de praktijk vooral problemen opleveren voor de mensen,
die aangewezen zijn op ondersteunende, extramurale voorzieningen die essentieel
zijn voor zelfstandig wonen, maatschappelijke participatie en integratie in
de samenleving. Het kabinet wil zijn beleid daarom richten op het bieden van
betere waarborgen voor dergelijke ondersteunende voorzieningen en het samen
met de lokale overheden versterken van de samenhang.2.2. Zorg- en voorzieningenbeleidIBO-rapport:• De werkgroep beveelt in zijn algemeenheid aan
om een dienstverleningsstelsel te introduceren. In het dienstverleningsstelsel
worden de welzijnsgerelateerde voorzieningen uit de zorg overgeheveld naar
de gemeenten en geïntegreerd met de Wvg. Op rijksniveau wordt VWS voor
dit stelsel verantwoordelijk. (...) De gemeenten krijgen in dit stelsel de
zorgplicht voor mensen met beperkingen die zelfstandig wonen, exclusief de
gespecialiseerde medische hulp.(...) De gemeenten kunnen voor de dienstverleningstaken
worden gebudgetteerd via het gemeentefonds. Daarbij dient aandacht besteed
te worden aan het vermogen van het fonds om de dynamiek van de Wvg-uitgaven
op adequate wijze te volgen. De gemeenten beschikken over ruime beleidsverantwoordelijkheden
om het zorgaanbod af te kunnen stemmen op lokale en persoonlijke omstandigheden
en om hun financiële verantwoordelijkheid waar te kunnen maken. Tot het
domein van de beleidsvrijheid behoort de uitvoering, de vorm van de voorzieningen,
de hoogte van de eigen bijdragen (binnen grenzen), de mogelijkheid om te werken
met persoonsgebonden budgetten en de indicatie-stelling. Op onderdelen kan
het echter nodig zijn dat de gemeentelijke zorgplicht nader wordt omschreven.
(Zorg Lokaal – p. 40–42)Er zal in de komende jaren onder invloed van de veranderende vraag binnen
het gemoderniseerde stelsel steeds meer ruimte ontstaan voor nieuwe zorgarrangementen
waardoor zelfstandig wonen langer mogelijk wordt. De huidige «all in»-arrangementen
moeten worden uiteengerafeld tot een veel meer gedifferentieerd aanbod van
afzonderlijke woon- en zorgfuncties. Naast een aanbod van zorg in natura moeten
financiële tegemoetkomingen in de kosten van onverzekerbare zorg- en
dienstverlening samen met eigen financiële middelen kunnen worden besteed,
zodat een persoonlijke invulling van «zorg op maat» mogelijk wordt.
Dat is mogelijk met nieuwe instrumenten als het persoonsgeboden of persoonsvolgend
budget. Voorwaarde is wel, dat de organisatie, de inhoud en de financiering
van het zorgstelsel flexibel kunnen aansluiten bij de maatschappelijke en
technologische ontwikkelingen en dat er voldoende waarborgen voor budgettaire
beheersbaarheid worden ingebouwd. De aanpassing van het zorgstelsel aan de
maatschappelijke en sociaal-culturele ontwikkelingen en de veranderende vraag
is ook essentieel om het draagvlak voor collectieve financiering in stand
te houden.DienstverleningsstelselOp die wijze verstaat het kabinet de aanbeveling van de werkgroep, waar
onder de noemer «dienstverleningsstelsel» een nieuwe samenhang
wordt voorgesteld met het zorgstelsel, die aansluit bij reeds in gang gezette trajecten als de modernisering AWBZ, integrale indicatiestelling en
de stelseldiscussie (zie ook paragraaf 2.1)Het dienstverleningsstelsel omvat een gedifferentieerd aanbod van maatschappelijke
zorg- en dienstverlening onder de primaire verantwoordelijkheid van gemeenten
binnen een kader van bestuurlijke randvoorwaarden. Deze zijn er met name op
gericht de minimale beschikbaarheid en kwaliteit te waarborgen van voorzieningen,
waarvan mensen afhankelijk zijn of welke een noodzakelijk onderdeel vormen
van een gedecentraliseerd dienstverleningsstelsel. Binnen deze randvoorwaarden
moet zoveel mogelijk ruimte worden gelaten voor lokale invulling en afstemming
van het beleid. Als noodzakelijke randvoorwaarde voor dit stelsel van maatschappelijke
zorg- en dienstverlening geldt, dat algemene functies als wonen en vervoer
zo zijn georganiseerd, dat optimale aanpasbaarheid en toegankelijkheid wordt
gegarandeerd voor zoveel mogelijk gebruikerscategorieën.Het zorgstelsel omvat een pakket van individuele aanspraken op zorg die
kunnen worden ontleend aan het gemoderniseerde verzekeringsmodel van de AWBZ.
Via het zorgstelsel vindt de aansturing en financiering plaats van verzorging,
verpleging, en huisvesting voor mensen met een intramurale indicatie en een
aantal vormen van individuele zorg voor mensen in de thuissituatie, waarbij
optimale aansluiting moet kunnen worden gevonden bij het vanuit het dienstverleningsstelsel
aangeboden voorzieningenpakket. Voorwaarde voor een samenhangend stelsel van
enerzijds zorgverlening en anderzijds dienstverlening is dat de organisatie,
financiering en inhoud van beide stelsels flexibel op elkaar moeten aansluiten
en tevens flexibel moeten kunnen inspelen op de maatschappelijke en technologische
ontwikkelingen in de toekomst.Het kabinet acht het zinvol de door de werkgroep aanbevolen dienstverleningsvariant
nader uit te werken, waarbij de huidige Wvg het uitgangspunt vormt. Het vormgeven
en implementeren van een dienstverleningsstelsel, zoals de werkgroep zich
dat voor heeft gesteld, is een zaak voor de wat langere termijn, als de consequenties
daarvan in kaart zijn gebracht in relatie tot andere ontwikkelingen (ontwikkelingen
in de zorgsector, maatschappelijke en technologische ontwikkelingen). De werkgroep
heeft zich in zijn advies beperkt tot een aantal suggesties voor herschikkingen
tussen het dienstverleningsstelsel en het zorgstelsel. Ten aanzien van de
herschikking van onderdelen van de thuiszorg is het kabinet van mening dat
de huishoudelijke verzorging en de overige onderdelen van de thuiszorg een
geïntegreerd onderdeel vormen van het huidige zorgstelsel. De ontwikkeling
naar een verstrekkingensysteem op basis van zorgfuncties hangt daarmee rechtstreeks
samen. Herschikking van voorzieningen kan leiden tot omgekeerde substitutie
waardoor een groter beroep ontstaat op intramurale voorzieningen. Er dient
een zorgvuldige discussie te worden gevoerd op basis van een gedegen vervolgonderzoek.
Het kabinet is voornemens daartoe een adviesopdracht uit te zetten. Een dergelijk
vervolgonderzoek moet aansluiten bij middellange termijn studies zoals de
sociaal culturele rapportages en de toekomstverkenningen op het terrein van
de gezondheidszorg. Als de resultaten van dat vervolgonderzoek aanleiding
geven tot herschikkingen tussen de stelsels van zorg- en dienstverlening moeten
deze uiteraard plaats kunnen vinden onder een eenduidige regie, in een financieel
en beleidsmatig beheersbaar proces, waarbinnen sturing kan worden gegeven
aan analyse, monitoring, informatievoorziening, belangenafweging, besluitvorming
en uitvoering.Voor het kabinet geldt als uitgangspunt, dat ook in een gedecentraliseerd
dienstverleningsstelsel een doelmatige zorgverlening voor die mensen die daarvan
werkelijk afhankelijk zijn moet kunnen worden gewaarborgd. Het bieden
van collectieve voorzieningen of het aanpassen van algemene voorzieningen
aan gebruik door mensen met beperkingen kunnen een invulling zijn van die
waarborg. Verkend moet worden of en op welke wijze dat in een dienstverleningsstelsel
kan worden gerealiseerd. Die verkenning dient vooraf te gaan aan de discussie
over de betekenis van een eventuele herschikking van voorzieningen tussen
een dienstverleningsstelsel en het zorgstelsel. Het zorgstelsel enerzijds
en het dienstverleningsstelsel anderzijds zullen zowel in pakketsamenstelling,
systematiek als in de besturing goed op elkaar afgestemd moeten zijn.Het kabinet zal in het kader van het vervolgonderzoek deze verkenning
verrichten. In het vervolgonderzoek zal daarnaast ook aandacht besteed moeten
worden aan zaken als de functie van onafhankelijke indicatiestelling, fasering
van een verbredingstraject, de nadere definiëring van de zorgplicht en
de verantwoordelijkheid van het lokale bestuur in relatie tot een landelijk
beleidskader, de functie van eigen bijdragen, de rol van vouchers/PGB's, de
financieringssystematiek en de noodzaak van waarborgen voor kwaliteit, toegankelijkheid,
doeltreffendheid en samenhang.2.3 VervoerIBO-rapport:Nader onderzocht zal worden of, en zo ja op welke wijze,
het mogelijk is om de verantwoordelijkheden en geldstromen voor het gehandicaptenvervoer
meer te integreren in het reguliere OV, op uitvoerings- en/of rijksniveau.Om op korte termijn – binnen het huidige stelsel –
toch al zo veel mogelijk een integrale afweging specifiek/generiek tot stand
te brengen, verdient het aanbeveling dat gemeenten en vervoersautoriteiten
op uitvoeringsniveau meer gaan samenwerken binnen een institutioneel kader.
(Zorg Lokaal – p. 42)Het kabinet acht het onverminderd belangrijk dat het openbaar vervoer
op zo kort mogelijke termijn optimaal toegankelijk wordt voor mensen met een
functiebeperking. Het beleid om daaraan vorm te geven is neergelegd in de
brief van 16 juli 1999 (Kamerstukken 1998–1999, 26 200 XII, nr.
43). Zodra dit is gerealiseerd, zal het beroep dat wordt gedaan op individuele
vervoersvoorzieningen in belangrijke mate verminderen. Individuele vervoers-voorzieningen
zijn dan alleen nog nodig voor die gehandicapten die vanwege de aard van de
handicap redelijkerwijs nimmer van het openbaar vervoer gebruik kunnen maken,
zelfs al is dit optimaal toegankelijk. In opdracht van de minister van Verkeer
en Waterstaat wordt momenteel in kaart gebracht om welke handicaps en om hoeveel
mensen het daarbij gaat.Het kabinet onderschrijft de aanbeveling van de werkgroep dat gemeenten
en provincies moeten worden gestimuleerd om met elkaar samen te werken om
er voor te zorgen dat de beschikbare middelen doelmatig en doeltreffend worden
ingezet.In opdracht van de minister van Verkeer en Waterstaat en de minister van
Onderwijs, Cultuur en Wetenschappen wordt momenteel een benchmark ontwikkeld die gemeenten duidelijk maakt welke oplossingen
mogelijk zijn op het terrein van – in dit geval – het leerlingenvervoer,
en welke mogelijk ook bruikbaar zijn voor de organisatie van het vervoer onder
de Wvg.Het kabinet meent dat de door de werkgroep voorgedragen optie van integratie
van verantwoordelijkheden voor collectief Wvg-vervoer, bovenregionaal vervoer
en regulier openbaar vervoer nader onderzocht zou moeten worden. Op korte
termijn zal onderzocht worden of en op welke wijze het samenvoegen van de
verschillende financieringsstromen voor collectief Wvg-vervoer, bovenregionaal
vervoer en openbaar vervoer een positieve bijdrage zou kunnen
leveren aan de toegankelijkheid van het openbaar vervoer. De inventarisatie
van het ministerie van Verkeer en Waterstaat ten aanzien van de individuele
vervoersvoorzieningen zal daarbij betrokken worden. Tevens zal de vraag aan
de orde komen welke winst te behalen is bij een integratie van verantwoordelijkheden
op rijksniveau voor het collectief Wvg-vervoer (inclusief bovenregionaal vervoer)
en het reguliere openbare vervoer.2.4 WonenIBO-rapportDe ontwikkeling waarin wonen en zorg steeds vaker van
elkaar gescheiden worden aangeboden is een goede ontwikkeling die moet worden
voortgezet en ondersteund. (..) Van belang is dat gemeenten een regierol krijgen,
zodat corporaties en projectontwikkelaars kunnen worden aangesproken op het
tijdig rekening houden met noodzakelijke woningaanpassingen. Overwogen kan
worden of bouwers voor de kosten aansprakelijk kunnen worden gesteld als kort
na oplevering van een nieuwe woning de aanvraag voor een woningaanpassing
is ingediend.Hergebruik van woningaanpassingen kan worden gestimuleerd
door middel van eigen bijdragen en/of een statiegeldsystematiek. Om een tweede
handsmarkt voor woning-aanpassingen te creëren, is transparantie van
belang, wat bijvoorbeeld kan worden gestimuleerd door gebruikmaking van consumentenlabels
en nieuwe ICT-toepassingen, zoals internetsites waarop de betreffende woningen
worden aangeboden. (Zorg Lokaal – p.43)Op het gebied van wonen komt het gedachtegoed van de IBO-rapportage op
hoofdlijnen overeen met dat in de Ontwerp nota «Wonen» die het
kabinet juist voor de zomer heeft gepresenteerd. Belangrijke begrippen zijn
keuzevrijheid, eigen beslissingsruimte, vermindering van loketten, heldere
verdeling van verantwoordelijkheden en maatschappelijke doeltreffendheid en
doelmatigheid van regelgeving vanuit het perspectief van de cliënt. De
ontwikkeling van een breed en flexibel dienstverleningsstelsel past in deze
context. Het kabinet acht aansluiting bij reeds aangekondigde initiatieven
zoals het EOS-project huursubsidie en het Overheidsloket 2000 kansrijk. Dit
geldt ook voor de optie voor het verkrijgen van vouchers of budgetten in plaats
van voorzieningen in natura, waardoor voor de cliënt de mogelijkheid
wordt geopend om verschillende budgetten of vouchers bij elkaar te leggen
of onderling uit te wisselen. Ook de initiatieven van de Stuurgroep Experimenten
Volkshuisvesting (SEV) en het Nederlands Instituut voor Zorg en Welzijn (NIZW),
verenigd in het Innovatieprogramma Wonen en Zorg zijn in dit verband te vermelden.Terecht wordt in de IBO-rapportage geconstateerd dat in het beleidsveld
wonen reeds een aantal beleidsmaatregelen is aangekondigd die een bijdrage
kunnen betekenen aan de oplossing van de problematiek. Het gaat hier bijvoorbeeld
om de tijdelijke Woonzorgstimuleringsregeling en de invoering van een 6e prestatieveld
(wonen en zorg) voor woningbouwcorporaties in het Besluit Beheer Sociale Huursector.
Met dit laatste wordt ook financiële betrokkenheid van corporaties gevraagd
bij het aanpassen van woningen voor mensen met beperkingen.De huisvesting van bijzondere doelgroepen maakt integraal deel uit van
het woonbeleid. Het kabinet ziet met betrekking tot het beleidsveld wonen,
zorg en dienstverlening een groeiende noodzaak tot samenwerking, overigens
niet alleen op het niveau van de rijksoverheid, maar ook op dat van andere
overheden en marktpartijen. Niet voor niets vormt dit beleidsveld één
van de vijf centrale opgaven in het woonbeleid. Door de werkgroep wordt de aanbeveling gedaan om gemeenten meer sturingsinstrumenten
in handen te geven, zoals het financieel aansprakelijk stellen van de woningaanbieder,
het hergebruik te stimuleren door een hoge eigen bijdrage te vragen of een
statiegeldsystematiek te introduceren.Het kabinet is van mening dat de regiemogelijkheden van gemeenten op dit
terrein in principe voldoende zijn en dat de gesignaleerde knelpunten binnen
de bestaande regelgeving kunnen worden opgelost. Een gemeente is bijvoorbeeld
betrokken bij zowel (ver)bouw door het verlenen van de bouwvergunning als
bij de uitvoering van de Wvg. Voor het realiseren van een hoger gewenst kwaliteitsniveau
dan wettelijk voorgeschreven, kan de gemeente het instrument van overleg,
overtuiging en het maken van afspraken benutten. Mogelijk dat het voorgenomen
rijksbeleidskader op het terrein van het wonen hierbij een stimulans kan zijn.
De VNG zal gevraagd worden een aanvullende rol te vervullen als het gaat om
het binnen gemeenten vroegtijdig afstemmen van (ver)nieuwbouw met Wvg-aanpassingen.
Daarnaast zou kunnen worden onderzocht of introductie van statiegeld op eenvoudig
te retourneren (roerende) voorzieningen mogelijk is.Het (verder) ondersteunen van initiatieven die de transparantie van de
markt vergroten (labels, ICT-toepassingen, informatie over het aanbod e.d.)
acht het kabinet zonder meer een goede zaak. Er zal dan ook worden doorgegaan
op de ingeslagen weg.Positionering WvgEen verbreding van het gedecentraliseerde voorzieningenpakket van de Wvg
in de richting van een geïntegreerd lokaal dienstverleningsstelsel onder
verantwoordelijkheid van het ministerie van VWS is een optie die nader onderzocht
moet worden. Het kabinet zal in kaart brengen of en onder welke voorwaarden
de overheveling van delen van de Wvg naar het ministerie van VWS een betere
uitgangspositie biedt voor een gecoördineerde beleidsontwikkeling op
het terrein van zorg en maatschappelijke dienstverlening voor mensen met beperkingen.
Daarbij moet met name worden vastgesteld in welke mate nieuwe sturingsinstrumenten
noodzakelijk zijn om in voldoende mate afstemming tot stand te brengen in
de uitvoering van het beleid. Wat betreft de vervoerscomponent verwijzen wij
naar paragraaf 2.3.Het kabinet zal dit onderzoek op korte termijn in gang zetten.3. VervolgonderzoekenNaar aanleiding van de aanbevelingen van de IBO-werkgroep is het kabinet
voornemens op korte termijn gelijktijdig een drietal nadere studies te verrichten.
Eén deelonderzoek heeft betrekking op de vraag of een eventuele overheveling
van delen van de Wvg naar het ministerie van VWS een betere uitgangspositie
biedt voor een gecoördineerde beleids-ontwikkeling op het terrein van
zorg en maatschappelijke dienstverlening voor mensen met beperkingen. Gelijktijdig
zal in een ander deelonderzoek de dienstverleningsvariant verder uitgewerkt
worden. Een derde deelonderzoek dat parallel hieraan zal worden verricht betreft
de integratie van de verschillende vervoersvormen op rijks- en uitvoeringsniveau.Met het oog op de vele dwarsverbanden zal tussen deze trajecten nauwe
afstemming moeten plaatsvinden. Aan de hand van de uitkomsten van deze trajecten
zal nadere besluitvorming plaatsvinden. Een interdepartementale stuurgroep,
bestaande uit de directeuren-generaal van respectievelijk de ministeries
van SZW, VWS en VenW, zal dit onderzoek begeleiden. Het secretariaat van de
stuurgroep zal ondergebracht worden bij SZW.De verdere uitwerking zal plaatsvinden in werkgroepen. Het ministerie
van VWS zal het voorzitterschap van de werkgroepen «overheveling Wvg»
en «uitwerking dienstverleningsvariant» voor zijn rekening nemen.
Het voorzitterschap van de werkgroep «vervoer» komt in handen
van het ministerie van VenW.Afronding van de verschillende deelonderzoeken zal naar verwachting in
het najaar van 2001 plaatsvinden.De Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid,W. A. F. G. VermeendXNoot1Ter inzage gelegd bij de afdeling Parlementaire Documentatie. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-27550-1.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl