Rijksbegroting van het ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport voor het jaar 1997; Brief minister over onderzoek van RU Limburg inzake verbetering onderlinge afstemming in oogheelkundige zorg en knelpunten in oogzorg
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 25000-XVI, nr. 55

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

25-03-1997

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1996-1997

25000-XVI nr. 55

17-03-1997

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamAd. a.: Het ontwikkelingstraject op het gebied van de
wet- en regelgevingAd.b.: Het verdere traject rond de onderlinge afstemming
van de diverse beroepsgroepen op het terrein van de oogzorg (follow-up onderzoek
RUL)Ad.c.: Het verdere traject rond de capaciteitsproblemen
in de oogzorg (wachtlijsten) en de problematiek van de extramurale oogartsenSlotOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 25000-XVIToon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 31 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
25 000 XVIVaststelling van de begroting van de uitgaven en de ontvangsten van
het Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport (XVI) voor het jaar 1997nr. 55BRIEF VAN DE MINISTER VAN VOLKSGEZONDHEID, WELZIJN EN SPORTAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalRijswijk, 17 maart 1997Bij brief van 20 januari 1997 heb ik u laten weten, dat ik u in maart
nader zou inlichten over de voortgang van het onderzoek van de Rijksuniversiteit
Limburg (RUL) inzake de verbetering van de onderlinge afstemming in de oog(heelkundige)zorg. Tevens zou ik u informeren over
de knelpunten in de oogzorg. Ik heb tevens toegezegd dit zoveel mogelijk in
samenhang te willen presenteren.Sinds het overleg op 14 juni 1995 met de Vaste Commissie voor Volksgezondheid,
Welzijn en Sport (23 900-XVI, nr. 81) zijn er veel ontwikkelingen geweest.
Deze brief geeft van deze ontwikkelingen op hoofdlijnen een overzicht. De
vorm die ik daarbij gekozen heb is een procesmatige beschrijving van dat proces.In het reeds genoemde Algemeen Overleg van 14 juni 1995 is door mij toegezegd,
dat ik alle betrokken beroepsgroepen bijeen zou brengen met als doel een gesprek
aan te gaan over een meer efficiënte organisatie van de oogzorg en de
daarmee nauw samenhangende betere taakverdeling tussen die beroepsgroepen.
Desgevraagd heb ik toen bevestigd, dat ik alle betrokkenen dus ook bijvoorbeeld
de opticiens voor dat overleg zou uitnodigen. Alhoewel het rapport van de
Universiteit van Limburg op dat moment nog niet beschikbaar was – en
dat was in dat verband van groot belang omdat dat onderzoek nu juist dat thema
tot onderwerp had – vormde dat gegeven geen belemmering tot een dergelijk
gesprek te besluiten.Dat overleg heeft op 7 november 1995 plaatsgevonden. Voorafgaand daaraan
zijn alle betrokkenen afzonderlijk uitgenodigd de belangrijkste knelpunten
in de huidige organisatie van de oogzorg aan te geven. De betrokken beroepsgroepen
daartoe uitgenodigd waren oogartsen, optometristen, huisartsen, orthoptisten,
technisch oogheelkundige assistenten en opticiens (bij ontstentenis van een
specifieke beroepsorganisatie werd de Nederlandse Unie van Optiekbedrijven
(NUVO) uitgenodigd). Separaat daaraan hebben eveneens oriënterende gesprekken plaatsgevonden met onder meer verzekeraars. De belangrijkste conclusie
op dat moment was, dat het om een aantal redenen verstandig was het gesprek
van 7 november 1995 te beperken tot de zojuist vermelde beroepsgroepen.De belangrijkste resultaten van het overleg op 7 november 1995 zijn als
volgt samen te vatten:– De betrokken beroepsgroepen hebben de intentie uitgesproken om
te komen tot onderlinge afspraken over taakafstemming, verantwoordelijkheidsverdeling,
(eventuele) protocollering en deskundigheidsbevordering.– Op het moment dat het rapport van de Rijksuniversiteit Limburg
afgerond zou zijn zouden de beroepsgroepen met elkaar daarover bijeenkomsten
organiseren met als doel bij te dragen tot het oplossen van de gesignaleerde
problemen en knelpunten in de oogzorg.– De Raad BIG zou worden verzocht in mei 1996 zijn advies uit te
brengen over het al dan niet regelen van het beroep van optometrist via artikel
34 van de Wet BIG.– De mogelijkheid van rechtstreekse verwijzing van de huisarts naar
de orthoptist zou mogelijk moeten worden en als zodanig door middel van een
aanpassing van de AMvB artikel 34 Wet BIG op het punt van «verwijzing»
worden geregeld.– Het al dan niet instemmen met een kanalisatieregeling voor het
optiekbedrijf, met name waar het betreft het verstrekken van contactlenzen
zou dienen te worden bezien in het licht van de eventueel te verwachten meerwaarde
voor de kwaliteit van de gezondheidszorgverlening.– De problematiek van de extramurale oogartsen zou in eerste instantie
nader aan de orde komen in een afzonderlijk overleg met de Nederlandse Vereniging
van Extramurale Oogartsen (NVEO) met het departement en in een latere fase
met andere betrokkenen waarbij vooral het Cotg een rol zou moeten vervullen.– Aandacht voor het door het Nederlands Oogheelkundig Genootschap
(NOG) en NVEO opnieuw herhaalde pleidooi voor het verruimen van het budget
voor de oogheelkunde ten behoeve van het verminderen van de bestaande wachtlijsten.Vanaf dat moment heeft zich een aantal beleidsontwikkelingen voorgedaan
die zich als volgt laten clusteren:a. het ontwikkelingstraject op het gebied van de wet- en regelgeving;b. het verdere traject rond de onderlinge afstemming tussen de diverse
beroepsgroepen op het terrein van de oogzorg (follow-up onderzoek RUL); c. het verdere traject rond de capaciteitsproblemen in de oogzorg (wachtlijsten)
en de problematiek van de extramurale oogartsen. Ad. a.: Het ontwikkelingstraject op het gebied van de
wet- en regelgevingZoals reeds vermeld bij de resultaten van de bijeenkomst van 7 november
1995 gaat het daarbij om een 3-tal onderwerpen.1. In de ontworpen AMvB artikel 34 waarin het beroep van orthoptist wordt
geregeld is voorzien in de mogelijkheid, dat de huisarts een directe verwijsrelatie
heeft met de orthoptist. Deze AMvB zal 1 december 1997 van kracht worden.
In deze AMvB wordt geregeld dat behalve de oogarts ook, overeenkomstig de
in de praktijk gegroeide situatie, de huisarts als verwijzer wordt genoemd.
Hiermee wordt recht gedaan aan de deskundigheid van de orthoptist. Het is
niet uitgesloten dat deze verwijsmogelijkheid in positieve zin
een effect kan hebben op de wachtlijst bij de oogarts.2. De Raad BIG heeft in mei 1996 advies uitgebracht over het al dan niet
wettelijk regelen van het beroep van optometrist. Het advies kwam samengevat
hierop neer:– om een aantal redenen is het van belang het beroep van optometrist
wettelijk te regelen;– de opleidingseisen welke aan dat beroep gekoppeld zouden moeten
worden komen overeen met de bestaande HBO-opleiding optometrie in Utrecht;– in het advies wordt een concreet omschreven deskundigheidsgebied
aangegeven; deze deskundigheidsomschrijving impliceert dat de optometrist
bekwaam is om werkzaam te zijn op het gebied van de individuele gezondheidszorg;– er dient op grond van een aantal overwegingen geen wettelijke
overgangsregeling te komen voor de thans bestaande MBO-optometristen.Daaropvolgend is het verschil in kaart gebracht tussen de huidige MBO-opgeleide
optometristen en de optometristen met een HBO-opleiding. Dit verschil had
met name betrekking op het terrein dat voor de individuele gezondheidszorg
van groot belang is (pathologie, vaardigheid in het onderscheiden van «pluis,
niet pluis», dus screening). Dit verschil is inderdaad essentieel voor
het zelfstandig functioneren. Daarnaast rechtvaardigt dit verschil dat onderdeel
van het advies van de Raad BIG dat inhoudt dat voor de bestaande MBO-optometristen
geen generaal pardon c.q. een wettelijke overgangsregeling gemaakt moet worden.Ter voorbereiding op het standpunt van het advies heeft uiteraard uitvoerig
overleg met de betrokken beroepsorganisatie, de Algemene Nederlandse Vereniging
van Optometristen (ANVO), plaatsgevonden. Daarnaast heeft overleg plaatsgevonden
met de verschillende brancheorganisaties op het gebied van de optiek zoals
de NUVO, de Unie van Filiaal- en Franchise Optiekbedrijven Nederland (UFON)
en een nieuwe organisatie de Nederlandse Optiek Vereniging.De besluitvorming rond het al dan niet wettelijk regelen van het beroep
van optometrist is niet gemakkelijk geweest en diende met grote zorgvuldigheid
plaats te vinden. De belangrijkste afwegingen die daarbij aan de orde zijn
geweest zijn terug te vinden in de brieven aan de Raad BIG en de beroepsvereniging,
die ik als bijlagen bij deze voortgangsrapportage heb gevoegd.1Naast de oogarts, huisarts en de orthoptist zal er in de loop van 1999
een vierde wettelijk geregeld beroep zijn, dat voor de oogzorg en met name
dat deel van de oogzorg dat het gebied van de individuele gezondheidszorg
bestrijkt van groot belang kan gaan worden.Inmiddels heeft de Hogeschool van Utrecht de inhoud van de nascholing
vastgesteld. Binnenkort gaat deze nascholing van start. Uit een inventarisatie
onder de huidige optometristen door de ANVO is gebleken, dat circa 600 mensen
de intentie hebben uitgesproken belangstelling voor een dergelijke overgangsopleiding
te hebben. Daadwerkelijk zullen er binnenkort 360 met deze opleiding starten.Het reguleren van het beroep van optometrist kan er toe leiden dat in
de beroepenstructuur een grotere mate van helderheid gaat ontstaan dan op
dit moment het geval is. Er zijn tussen de beroeps- en branche organisaties
zoals NUVO en UFON contacten gelegd om zich te oriënteren betreffende
een alternatief voor die MBO-optometristen, die de overgangsopleiding
niet wensen te volgen, c.q. niet direct in de gelegenheid zijn dit te doen.
Het is mij bekend, dat daarbij gedacht wordt aan het hanteren van de titel
contactlensspecialist. Ik heb de hoop, dat de representatieve brancheorganisaties
in goed overleg daarover afspraken kunnen maken. Wellicht ten overvloede wijs
ik er op, dat het hier gaat om zelfregulering.3. In de afgelopen periode is van de zijde van de ANVO, de NUVO en de
Nederlandse Associatie van Contactlensleveranciers (NAC) verzocht om regulering
van de aanpassing en de nazorg van contactlenzen, bij voorkeur door middel
van een zogenaamde kanalisatieregeling via de Wet op de medische hulpmiddelen.
Ook het NOG is van mening, dat het aanschaffen en (dragen) van zachte contactlenzen
zonder deskundig onderzoek, uitleg en begeleiding onwenselijk is vanuit het
oogpunt van de volksgezondheid. Sinds de deregulering van de Vestigingswet
is het verstrekken van brillen en contactlenzen een vrij gebied en niet gekoppeld
aan daartoe aangewezen bedrijven c.q. daartoe opgeleide en gediplomeerde beroepsbeoefenaren.
Voor wat betreft het verstrekken van brillen acht ik regulering gelet op eventuele
gezondheidsrisico's niet geboden. Voor wat betreft het verstrekken van contactlenzen
ligt dat wellicht gecompliceerder. Ik heb overlegd met de Inspectie voor de
Gezondheidszorg over de vraag of deskundig onderzoek, uitleg en begeleiding
noodzakelijk is. Zonodig zal ik daar de Gezondheidsraad bij betrekken. Reeds
eerder heb ik de ANVO schriftelijk laten weten dat de kwestie van het verstrekken
van contactlenzen ook onderwerp van bespreking kan zijn voor het nog op te
richten Landelijk Platform Oogzorg. In het algemeen ben ik van oordeel, dat
een grote mate van terughoudendheid past waar het om regulering gaat. Zelfregulering
en een daaraan gekoppelde publieksvoorlichting door de branche dienen in eerste
instantie als uitgangspunt te worden gehanteerd. Ad.b.: Het verdere traject rond de onderlinge afstemming
van de diverse beroepsgroepen op het terrein van de oogzorg (follow-up onderzoek
RUL)Tijdens het door mij genoemde overleg met alle betrokken beroepsgroepen
op het gebied van de oogzorg op 7 november 1995 is mij gebleken, dat tussen
de beroepsgroepen grote onduidelijkheden bestaan. Op zichzelf is dat niet
geheel onbegrijpelijk. Op het terrein van de oogzorg is sprake van een turbulente
ontwikkeling. Ook bij het publiek. Deze onduidelijkheden hebben deels betrekking
op de wettelijke kaders en de veranderingen, die per 1 december 1997 gaan
plaatsvinden. De AMvB ex artikel 34 Wet BIG met betrekking tot onder andere
het beroep van orthoptist brengt deze in een zelfstandiger positie ten opzichte
van de oogarts; de huisarts kan nu immers patiënten rechtstreeks verwijzen
naar de orthoptist (de omweg via de oogarts is niet meer nodig). Daarnaast
is uit het overleg gebleken, dat de huisarts feitelijk niet echt goed functioneert
in zijn rol als poortwachter voor de oogheelkunde. Aan de ontwikkelde NHG-Standaard
Oogheelkundige Diagnostiek blijken in de praktijk de huisartsen niet echt
te kunnen voldoen. Het op peil brengen en houden van de daarin beschreven
vaardigheden blijkt in de praktijk niet haalbaar en de noodzakelijke investeringen
blijken voor een normale huisartsenpraktijk te omvangrijk.De oogartsen brengen bij herhaling naar voren – en in een afzonderlijk
overleg met de oogartsen op 24 februari 1997 is dit door het NOG en de NVEO
nog eens bevestigd –, dat zij als specialisten zich vooral en uitsluitend
zouden willen beperken tot de pathologie rond het oog. Ik ondersteun deze
opvatting omdat dit past in de beleidslijn dat voorkomen moet worden dat duur
opgeleide beroepsbeoefenaren activiteiten zouden moeten doen die ook zeer
goed en adequaat door anderen kunnen gebeuren. Een en ander heeft tot gevolg,
dat in de komende tijd nagedacht zal moeten worden hoe de screeningsfunctie
van de eerste lijn versterkt kan worden. In dit verband zou ook nagegaan kunnen
worden in hoeverre door andere regelingen zoals bijvoorbeeld bij het verlengen
van het rijbewijs onnodig een beroep gedaan wordt op de oogarts. Bij dergelijke
regelingen beperkt het zich meestal tot het gegeven dat het gezichtsvermogen
moet worden beoordeeld. Een wettelijk geregelde HBO-optometrist in combinatie
met de huisarts kan zowel de screeningsfunctie in de eerste lijn versterken
als verklaringen zoals ten behoeve van bijvoorbeeld het rijbewijs zeer wel
voor zijn rekening nemen.Ik ben van oordeel dat een discussie over de onderlinge afstemming tussen
de beroepsgroepen in de oogzorg buitengewoon lastig en moeilijk is. Er liggen
op dit moment nogal wat gevoeligheden en gevestigde belangen. Daarbij komt,
dat het niet altijd gemakkelijk en soms zelfs lastig is met de beroepsgroepen
in gemeenschappelijkheid goed te communiceren. Ook tussen de beroepsgroepen
onderling verloopt het landelijk niet altijd even soepel. In het reeds genoemde
overleg met het NOG en de NVEO op 24 februari 1997 heb ik het onderwerp van
de communicatie dan ook zeer expliciet aan de orde gesteld. In de opvatting
van het NOG en de NVEO komt dat vooral omdat het belang dat de oogheelkunde
zou moeten innemen niet altijd door anderen zoals verzekeraars en instellingen
wordt herkend en erkend. Ik heb aangeboden samen met het NOG en de NVEO en
de verzekeraars en de instellingen dit probleem te bespreken. Het blijft echter
niet gemakkelijk aan het NOG en de NVEO duidelijk en inzichtelijk te maken,
dat de verantwoordelijkheid voor de budgetverdeling voor bijvoorbeeld de onderscheiden
vormen van medisch-specialistische zorg voor een belangrijk deel de verantwoordelijkheid
van veldpartijen is en dat de invloed van de overheid daarin gelet op het
huidige instrumentarium uiterst beperkt is.Eén van de belangrijkste conclusies van het onderzoek van de RUL
over de onderlinge afstemming Oogzorg in Nederland is dat bij de taakopvattingen
over de eigen en de andere beroepsgroepen geen sprake is van onderlinge afstemming.
Dit wordt mede in de hand gewerkt door onbekendheid met elkaars deskundigheden.
Ook op het niveau van de besturen van de beroepsgroepen is tot op dit moment
geen sprake van onderling (structureel) overleg, ondanks dat alle aan het
onderzoek deelnemende beroepsgroepen veel grens- en overlappingsgebieden bij
de beroepsuitoefening hebben.Een lichtpunt is wel, dat uit het onderzoek ook blijkt dat veel leden
van de afzonderlijke beroepsgroepen de wens hebben met elkaar in gesprek te
raken en om gezamenlijk de hand aan de ploeg te slaan.Op 15 mei 1996 heeft over de resultaten van het onderzoek van de RUL overleg
plaatsgevonden tussen alle beroepsgroepen, die bij het onderzoek waren betrokken
en die het onderzoek mogelijk hadden gemaakt. De belangrijkste bevindingen
van die dag waren de volgende. Op regionaal niveau zou er naar gestreefd moeten
worden om op basis van gelijkwaardigheid te komen tot een gezamenlijke aanpak
van de oogzorg. De effecten die daarbij worden beoogd zijn terug te vinden
in de intentieverklaring die naar aanleiding van deze bijeenkomst is opgesteld.
Voor de realisatie van een afgestemde oogzorg op regionaal niveau is het van
groot belang dat er als ondersteuning daartoe een landelijk toetsings- en
referentiekader tussen de betrokken beroepsorganisaties wordt ontwikkeld.
Van de zijde van de overheid is tijdens het overleg toegezegd, dat als partijen
een Landelijk Platform Oogzorg zouden ontwikkelen met als doel het ontwikkelen
van een toetsings- en referentiekader ten behoeve en ter ondersteuning van
regionale ontwikkelingen, facilitering van een dergelijk Platform mogelijk
zou worden gemaakt. Aan het ontwikkelen van zo'n toetsings- en referentiekader hecht ik grote
waarde. Onhelderheid over die onderlinge taakverdeling, niet ingevulde verwachtingen
ten opzichte van elkaar (bijvoorbeeld die tussen oogartsen en huisartsen),
domeindiscussie en spanningen over verantwoordelijkheidsverhoudingen, verschil
van opvattingen ook binnen eigen geledingen vormen met elkaar de ingrediënten,
die de verdere vormgeving naar een meer effectieve oogzorg belemmeren. Niet
alleen het onderzoek van de RUL bevestigt deze analyse, maar ook het aangedragen
materiaal van de beroepsgroepen zelf en de verschillende signalementen, die
mij de afgelopen tijd hebben bereikt.In een dergelijk Landelijk Platform Oogzorg zouden wat mij betreft richtlijnen
moeten worden ontwikkeld over: deskundigheidsgebieden van de verschillende
beroepsgroepen, de meest gewenste verwijzingspatronen (met daaraan gekoppeld
kwaliteitseisen), de gevolgen van het van kracht worden van de Wet BIG voor
wat betreft de onderlinge verhoudingen, aanpassing van standaarden c.q. het
ontwikkelen van noodzakelijke standaarden en protocollen, wijze van betrokkenheid
van patiënten/consumenten enz. Ik merk daarbij op dat uiteraard bepaalde
zaken in de afgelopen periode reeds zijn geregeld dan wel zullen worden geregeld,
zoals de deskundigheidsgebieden van de orthoptist en de optometrist en in
dat kader ook de verwijsrelatie. Niettemin is het een belangrijke zaak dit
in samenhang als toetsings- en referentiekader uit te werken en te ontwikkelen.Ik ben mij zeer wel bewust, dat een dergelijke discussie de directe belangen
van onderscheiden beroepsgroepen raakt en veel veranderingen en wijzigingen
tot gevolg kan hebben. Niettemin is het noodzakelijk een dergelijke discussie
niet uit de weg te gaan. Ook de overheid speelt in dat geheel met name in
voorwaardenscheppende sfeer een belangrijke rol. Het inzicht groeit, dat de
belemmeringen om te komen tot een meer afgestemde en doelmatige oogzorg pas
serieus aangepakt kunnen worden als helderheid is ontstaan op bovengenoemd
terrein. Het spreekt vanzelf dat een dergelijke fundamentele discussie in
eerste instantie vooral door de betrokken beroepsgroepen moet worden gevoerd.
Daarbij heb ik wel de suggestie gedaan reeds in deze fase het patiëntenperspectief
erbij te betrekken. Volgordelijk is van belang, dat ook verzekeraars en aanbieders
van zorg, voorzover het aanbieders zijn die een aandeel hebben in de oogzorg,
zich over een dergelijk toetsings- en referentiekader uit zullen spreken.Dat een dergelijk traject in gang zetten niet altijd gemakkelijk is heb
ik in de afgelopen periode ook zelf moeten ondervinden. Bij brief van 7 oktober
1996 heb ik in reactie op de intentieverklaring aan alle ondertekenaars laten
weten, dat ik bereid ben op hun verzoek in te gaan en dat ik een gekwalificeerd
iemand als beoogd voorzitter van het Platform gevraagd heb de nodige stappen
te doen om tot de oprichting van een dergelijk Platform over te gaan. Slechts
één van de ondertekenaars, te weten het NOG, maakte tegen deze
persoon bezwaar. Ik heb dat niet licht opgenomen en na ampele overwegingen
schriftelijk en uitvoerig gemotiveerd laten weten, dat ik vasthoud aan de
inhoud van mijn aanbod zoals aangegeven in de brief van 7 oktober 1996. Ik
heb mij bereid verklaard de werkzaamheden ten behoeve van de oprichting van
het Platform aan te houden tot na de interne besluitvorming bij het NOG. Na
21 maart 1997 zullen de reeds opgestarte, maar helaas afgebroken activiteiten
conform mijn brief van 7 oktober 1996 weer worden opgepakt. Het belang van
deelname van alle bij de oogzorg betrokken partijen is de rechtvaardiging
voor deze op zichzelf onnodige en te betreuren vertraging. Ad.c.: Het verdere traject rond de capaciteitsproblemen
in de oogzorg (wachtlijsten) en de problematiek van de extramurale oogartsenOnder erkenning van het gegeven, dat er op het terrein van de oogheelkunde
sprake is van lange wachttijden – naar mijn oordeel soms te lange wachttijden –
wellicht mede veroorzaakt door het beschikbare budget voor de oogheelkunde
raak ik er steeds meer van overtuigd, dat slechts een principiële discussie
over de (kern)taken van de onderscheiden oogberoepen en een daarmee samenhangend
andere dan de thans bestaande organisatorische opzet van de oogzorg in brede
zin de oplossing van de vraagstukken dichterbij kan brengen. Het verhogen
van het budget voor oogheelkunde alleen is geen adequaat antwoord op de mij
thans bekende knelpunten. Toch ben ik er mij van bewust dat er op korte termijn
in verband met de huidige wachtlijsten iets moet gebeuren. Incidenteel kan
voor 1997 wellicht het wachtlijstfonds uitkomst bieden. Het kabinet heeft
voor 1997 50 mln beschikbaar gesteld om via capaciteitsuitbreiding onaanvaardbaar
lange wachtlijsten weg te werken. Alle lokale initiatieven hebben eind 1996
bericht gekregen dat zij verzoeken kunnen indienen om in aanmerking te komen
voor een bijdrage uit dit fonds. De incidentele aanpak, waarmee wachtlijsten
terug gebracht moeten worden tot aanvaardbare lengtes, zal gecombineerd moeten
worden met structurele activiteiten van onder meer uniforme registratie. Op
deze wijze kunnen in de toekomst wachtlijsten op aanvaardbare lengte gehouden
worden. De meeste lokale initiatieven hebben inmiddels hun verzoeken kenbaar
gemaakt. Het verheugt mij dat de oogheelkunde ruim vertegenwoordigd is. Naar
verwachting zal derhalve de oogheelkunde goed kunnen profiteren van deze tijdelijke
extra middelen. Structurele capaciteitsuitbreiding zal per lokaal initiatief uit de lumpsum
voor specialisten gerealiseerd moeten worden. Het lopende jaar kan gebruikt
worden om te overleggen.De problematiek van de extramurale oogartsen is op dit moment gedeeltelijk
gekoppeld aan die van privéklinieken. Ik acht een ontwikkeling in de
richting van meer niet-klinische behandelcentra (privéklinieken) niet
wenselijk. Uit oogpunt van kwaliteit en doelmatigheid hecht ik zeer aan de
verdere ontwikkeling van het geïntegreerde medisch specialistisch bedrijf.
De onderlinge contacten van veel verschillende specialisten en specialismen
vergroten de synergie en indien nodig is er altijd op een breed terrein de
beste hulp voorhanden. Ook uit kostenoverwegingen wil ik het fenomeen privéklinieken
zeer beperkt houden. Hogere tarieven dan nu het geval brengen extra (macro)kosten
met zich mee zonder dat elders de kosten zullen afnemen. Immers de ziekenhuizen
staan er en moeten betaald worden. De vaste kosten nemen namelijk niet af.
Daarom is het zaak de ziekenhuizen optimaal te benutten. Overigens betekent
dit niet dat er geen zorg buiten het ziekenhuisgebouw kan plaats vinden. Dat
kan wel, maar dan wel onder regie van het geïntegreerde ziekenhuisbedrijf.
Het is dan ook mijn bedoeling om bestaande privéklinieken (niet-klinische
behandelcentra) over enige tijd onder te brengen bij bestaande ziekenhuizen.Naar aanleiding van een uitspraak van het College van Beroep voor het
bedrijfsleven zal het Cotg binnenkort tarieven vaststellen voor ondermeer
de vier extramurale praktijken van oogartsen die de juridische procedure gestart
zijn. Inmiddels heeft de Orde van Medisch Specialisten een eenzijdig tariefsverzoek
voor extramurale praktijken ingediend bij het Cotg. Het is mij bekend dat
er inmiddels overleg ter zake gestart is met de NVEO. Ik wacht de betreffende
Cotg richtlijnen af.Voor de kortere duur zal dat financiële verlichting voor extramurale
praktijken oogheelkunde kunnen betekenen. Over de positionering van de extramurale praktijken van oogartsen ten opzichte van het geïntegreerde
ziekenhuisbedrijf beraad ik mij nog. SlotDe oogzorg in ons land is volop in beweging. Ontwikkelingen op dit gebied
dienen in samenhang te worden bezien. Zeer nadrukkelijk is hier sprake van
een zorgcluster vergelijkbaar met dat van de tandheelkunde en de verloskunde.
Meerdere beroepsbeoefenaren zijn op dit gebied werkzaam. Onderlinge afspraken
over taakafstemming en verantwoordelijkhedenverdeling, helderheid over elkaars
deskundigheid zijn niet alleen van groot belang voor een meer efficiënte
en doelmatige oogzorg maar ook voor de kwaliteit daarvan. Voor de langere
termijn is dat noodzakelijk. De eerste aanzetten zijn daartoe gegeven. Maar
tegelijkertijd is het noodzakelijk de thans bestaande knelpunten op het gebied
van de wachtlijsten aan te pakken. De ruime participatie van de oogheelkunde
bij de aanpak van de onaanvaardbare lange wachtlijsten biedt daarvoor op dit
moment een oplossing. De Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport,E. Borst-Eilers XNoot1Ter inzage gelegd bij de afdeling Parlementaire Documentatie. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-25000-XVI-55.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl