Detentie, behandeling en nazorg criminele jeugdigen; Lijst van Vragen en Antwoorden
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-09-23 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 31215, nr. 6

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

02-11-2007

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2007-2008

31215 nr. 6

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaam123456789Overzicht prestatie-indicatoren Overzicht indicatoren beleidsinformatie 1011121314151617Overzicht van de voornemens van de staatssecretaris van
Justitie per aanbeveling van de Algemene Rekenkamer uit het rapport Detentie,
behandeling en nazorg criminele jeugdigen1. 18192021222324252627Aantal en soort redenen dat de rechter in het vonnis opgeeft
voor het verlengen van de PIJ-maatregel (aantal redenen=44) 282930313233343536373839404142
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 31215Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 57 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
31 215Detentie, behandeling en nazorg criminele jeugdigennr. 6LIJST VAN VRAGEN EN ANTWOORDENVastgesteld 30 oktober 2007De vaste commissie voor de Rijksuitgaven1,
de vaste commissie voor Justitie2, alsmede de
algemene commissie voor Jeugd en Gezin3 hebben
over het rapport «Detentie, behandeling en nazorg criminele jeugdigen»
van de Algemene Rekenkamer (31 215, nrs. 1–2) de navolgende
vragen ter beantwoording aan de Algemene Rekenkamer voorgelegd.De Algemene Rekenkamer heeft deze vragen beantwoord bij brief van 29 oktober
2007. Vragen en antwoorden zijn hierna afgedrukt.De voorzitter van de vaste commissie voor de Rijksuitgaven,AptrootDe voorzitter van de vaste commissie voor Justitie,De Pater-van der MeerDe voorzitter van de algemene commissie voor Jeugd en Gezin,HeijnenGriffier van de commissie voor de Rijksuitgaven,Groen1Is door de Algemene Rekenkamer vastgesteld of het strafadvies
van de Raad voor de Kinderbescherming aan de officier van justitie en/of de
kinderrechter steeds is gevolgd?Nee, dat is geen onderwerp van onderzoek geweest.2Waarom bleek van 172 jeugdigen de verblijfstitel administratief
onbekend?Het Ministerie van Justitie heeft een administratief systeem (Tulp) waarin
de gegevens van de personen die in een jeugdinrichting verblijven vastliggen.
Het gaat bijvoorbeeld om persoonsgegevens, delictgegevens, verblijfshistorie
en gegevens over de door de rechter opgelegde sanctie. Uit dit laatste volgt
rechtstreeks de verblijfstitel van de jeugdige in de inrichting. Het is ons
niet bekend en in het kader van dit onderzoek hebben we dat niet uitgezocht,
op basis van welke informatie en met welke frequentie het Ministerie van Justitie
gegevens invoert in Tulp: heeft het Ministerie van Justitie daarvoor een brondocument
nodig of vult het Ministerie van Justitie op basis van informatie van de inrichtingen
het informatiesysteem? Op elk moment dat een uitdraai van Tulp gemaakt wordt,
is echter van een deel van de jeugdigen de verblijfstitel onbekend.3Zijn er in het algemeen nog verschillen geconstateerd
tussen de resultaten van rijksinrichtingen en particuliere inrichtingen en
welke inspanningen ze daarvoor leveren?In ons onderzoek hebben wij alle veertien inrichtingen met elkaar vergeleken.
Uit onze vergelijking kwam een aantal verschillen tussen particuliere en rijksinrichtingen
naar voren maar in combinatie met de resultaten van de steekproef leverde
dit geen significante verschillen op. We hebben de inrichtingen op een aantal
punten vergeleken:• de borging van pedagogische uitgangspunten;• opleidingsniveau van groepsleiding;• contact met de jeugdigen.Op het onderwerp borging pedagogische uitgangspunten zijn we nagegaan
hoe de groepsleiders zijn opgeleid en ingewerkt, hoe ze worden nageschoold
en hoe ze in de dagelijkse praktijk worden begeleid. Ook keken we naar het
beleid ten aanzien van uitzendkrachten. De verschillen tussen de particuliere
en rijksinrichtingen waren verwaarloosbaar.Wat betreft het opleidingniveau van de groepsleiders (laag, gemiddeld
of hoog) hebben de rijksinrichtingen iets meer hoger opgeleid personeel in
dienst.Contact met de jeugdigen is onderzocht aan de hand van verloop, verzuim
en de tijd dat de jeugdigen op de groep doorbrengen. Bij de particuliere inrichtingen
was het verloop in 2005 ruim 20% en bij de rijksinrichtingen bijna
13% (voor twee rijksinrichtingen was dit onbekend). Het verzuim ligt
bij particuliere inrichtingen op ruim 9% en bij de rijksinrichtingen
op bijna 8%. Bij 2 van de 8 particuliere inrichtingen lukt het niet
altijd om de jeugdigen voldoende tijd buiten hun cel te laten zijn. Dit geldt
ook voor 2 van de 5 rijksinrichtingen waarvan dit bekend is.Uit bovenstaande gegevens blijkt een erg gevarieerd beeld. Hoe de inrichtingen
en het Ministerie van Justitie hierop sturen is ons niet bekend. Verzuim en
de verblijfstijd buiten de eigen kamer zijn onderdeel van de prestatie-indicatoren
van het Ministerie van Justitie.4Kunnen de gemiddelde kosten per jeugdige worden uitgewerkt?
Zo niet, kunnen de totale kosten van de veertien jeugdinrichtingen worden
gespecificeerd?Zoals we in ons rapport hebben aangegeven hebben wij een schatting gemaakt
van de totale kosten die met deze groep jeugdigen gemoeid zijn. Wij willen
benadrukken dat het ons niet te doen is om de vraag wat nu precies de kosten
per jongere zijn. Het gaat ons om de effectiviteit van het stelsel.De informatie die wij gebruikt hebben voor onze schatting van de kosten
per jeugdige is ontleend aan het jaarverslag 2006 van het Ministerie van Justitie.Wij hebben ingeschat welk deel van bepaalde daarin vermelde kosten kan
worden toegerekend aan de jeugdigen die in een justitiële jeugdinrichting
verblijven voor opvang en/of behandeling. Deze inschatting ging met een aantal
aannames gepaard. In totaal kwam onze schatting uit op circa € 200
miljoen. Delen wij dit bedrag door de circa 700 jeugdigen die op 1 januari
2006 in een inrichting verbleven in verband met jeugddetentie en/of een PIJ-maatregel,
dan komen we op een bedrag van € 285 000 per jeugdige per jaar.
Met het oog op de aannames die aan deze schatting ten grondslag lagen hebben
wij in het rapport een zekerheidsmarge ingebouwd en de kosten per jeugdige
op € 250 000 per jaar gesteld. Anders gezegd: onze schatting
van € 200 miljoen voor dit doel voorzichtigheidshalve naar beneden
bijgesteld naar € 175 miljoen.In deze € 175 miljoen is € 125 miljoen (circa € 180 000
per jeugdige) begrepen voor de kosten van de jeugdinrichtingen, de kosten
voor strafzaken van de Raad voor de Kinderbescherming en de kosten van de
jeugdreclassering. Deze kosten bedragen samen € 380 miljoen. Een
substantieel deel van deze kosten heeft betrekking op onze doelgroep en is
proportioneel daaraan toegerekend.De andere € 50 miljoen (circa € 70 000 per jeugdige)
is een benadering van overige kosten. Het gaat daarbij onder meer om kosten
van de volwassenenreclassering (totale kosten in 2006 € 120 miljoen),
die voor een beperkt deel betrekking hebben op de doelgroep. Ook betreft het
kosten van de gerechten (totale kosten volgens jaarverslag € 815,5
miljoen) en rechtsbijstand (totale kosten volgens jaarverslag € 427,3
miljoen), voor zover het de berechting betreft van jeugdigen die al in een
inrichting zitten, bijvoorbeeld voor de verlenging van de PIJ-maatregelen.
Tot slot zijn er niet uit het jaarverslag van Ministerie van Justitie blijkende
kosten. Denk daarbij aan extra kosten voor het voortgezet onderwijs: aan al
deze jeugdigen wordt onderwijs aangeboden, ook aan hen die buiten de inrichting
niet leerplichtig zijn en het onderwijs vindt plaats in zeer kleine groepen.Ook hebben wij in ons onderzoek een analyse gemaakt van de financiële
positie van de jeugdinrichtingen. We hebben enkele kengetallen uit de jaarrekeningen
van de inrichtingen gebruikt, om daarmee een beeld te krijgen van de relatieve financiële armslag van de instellingen.
Steeds zijn de cijfers van drie achtereenvolgende jaren (2003–2005)
meegenomen. Per instelling wordt aangegeven of de financiële armslag relatief ruim, gemiddeld of krap is. Hierin zijn posten
betrokken als: het balanstotaal, het eigen vermogen, de voorzieningen, de
liquide middelen, beleggingen en het resultaat. We hebben daarmee diverse
berekeningen gemaakt (bijvoorbeeld de solvabiliteit en de liquiditeit). Op
pagina 28- 30 van deel III van ons rapport (te vinden op www.rekenkamer.nl)
zijn de resultaten van die financiële analyse opgenomen. Hierin is te
vinden welke inrichtingen een krappe, gemiddelde of ruime financiële
armslag hebben. We hebben tussen deze financiële armslag
en andere factoren geen verbanden aangetroffen.5Is er verschil in kosten tussen jeugddetentie (opvang)
en PIJ-maatregel (behandeling)? Hoeveel?Wij hebben daarover van de inrichtingen en van het Ministerie van Justitie
verschillende berekeningen ontvangen. Wij hebben daardoor geen helder overzicht
gekregen van de precieze dagprijs die voor de verschillende groepen jeugdigen
geldt. Wij vonden het voor onze conclusies niet van belang om deze, kleine,
verschillen op te nemen in ons rapport.6De Algemene Rekenkamer stelt dat de kosten in 2006 € 299
miljoen bedroegen voor de veertien jeugdinrichtingen gezamenlijk. Vervolgens
wordt aangegeven dat de kosten voor opvang of behandeling van de jeugdigen
delinquenten tijdens en na hun verblijf in een jeugdinrichting geschat worden
op € 200 miljoen in 2006. Kan de Algemene Rekenkamer aangeven of
het dus klopt dat 2/3 van de kosten voor rekening komt van (minder dan) 26%
van het totaal aantal in jeugdinrichtingen opgenomen jeugdigen?Nee, dat klopt niet. Zie hiervoor het antwoord op vraag 4. In de € 200
miljoen zijn de kosten van veel meer organisaties verwerkt dan alleen die
van de justitiële jeugdinrichtingen.7Kan de Algemene Rekenkamer nader inzicht geven in de
schatting van de kosten per jeugdigen per jaar. Welke aspecten worden binnen
deze kosten gerekend?Zie hiervoor het antwoord op vraag 4.8Kan de Algemene Rekenkamer toelichten waarom het gemiddeld
twee jaar moet worden gewacht tot er een behandelplan is? Hoe is dit gemiddelde
van twee jaar opgebouwd? Hoe lang duurt het voorarrest gemiddeld, hoe lang
duurt het opstellen van een plan en hoe lang is de wachttijd tot er een behandelplaats
vrij komt?Voor de jongens in onze steekproef hebben wij bepaald op welk moment zij
voor het eerst een inrichting zijn binnengekomen. Dit hebben wij bepaald aan
de hand van de overzichten uit Tulp, het informatiesysteem van het Ministerie
van Justitie. Vervolgens zijn wij nagegaan op welk moment het eerste verblijfs-
of behandelplan voor de jeugdige tot stand gekomen is. We hebben dit opgezocht
in het dossier van het Ministerie van Justitie dat voor elke jeugdige in een
inrichting wordt aangelegd. Veel van deze dossiers waren onvolledig en ook
konden de inrichtingen ons beeld daarover niet altijd completeren. Vervolgens
hebben wij het verschil bepaald tussen het moment van binnenkomst in een inrichting
en het moment dat het eerste verblijfs- of behandelplan tot stand is gekomen.
Tussen die twee data bleek voor de jeugdigen met een PIJ-maatregel gemiddeld
bijna twee jaar te zitten. Dit wordt veroorzaakt door de lange wettelijke
termijnen voor voorlopige hechtenis en voor het opstellen van een behandelplan
en de wachttijd tot er een behandelplaats vrijkomt. Hierbij geldt het volgende:• Een voorlopige hechtenis duurt maximaal 104 dagen (exclusief de
in verzekering stelling die maximaal 6 dagen mag duren). Dan moet debehandeling
van de zaak ter terechtzitting zijn begonnen. De voorlopige hechtenis loopt
door tot uiterlijk 60 dagen na de uitspraak van de rechter in eerste aanleg.
Als de jeugdige echter tegen de uitspraak in hoger beroep gaat, kan de periode
in voorlopige hechtenis aanzienlijk verlengd worden.• Jeugdigen (ook strafrechtelijk geplaatsten) moeten vaak wachten
voordat een plaats in een behandelinrichting beschikbaar
komt. De verblijfsduur van de PIJ-passanten (dat zijn jeugdigen die in opvanginrichting wachten op een plaats in een behandelinrichting) die op 1 januari 2005 in een opvanginrichting (waar geen behandeling wordt gegeven
en dus ook geen behandelplan wordt opgesteld) zaten was bijna zes maanden.• Volgens de Beginselenwet justitiële jeugdinrichtingen moeten
de inrichtingen zes weken na binnenkomst van de jeugdige in de behandelinrichting
een behandelplan opgesteld hebben. Veel inrichtingen streven naar het opstellen
van een plan binnen een termijn van drie maanden. In de praktijk wordt deze
termijn niet altijd gehaald.9Wat is volgens de Algemene Rekenkamer de verklaring
voor het feit dat de geschetste prestatiefactoren voornamelijk betrekking
hebben op het interne functioneren van de instellingen en nauwelijks op het
voorkomen van recidive en condities op de belangrijkste levensterreinen? Wat
is het oordeel van de Algemene Rekenkamer hierover?In deel III (tabellen 3.1 en 3.2 op p.13, te vinden op www.rekenkamer.nl)
van ons rapport is een overzicht opgenomen van thans gebruikte prestatie-indicatoren
door het Ministerie van Justitie. Hieronder staat de specificatie van de thans
gebruikte indicatoren.Overzicht prestatie-indicatoren No.StuurindicatorNo.Overige indicator S01OntvluchtingenO 01Resultaat verblijfsplannen S02Overige onttrekkingenO 02Resultaat behandelplannen S03BezettingsgraadO 03Ordemaatregelen en disciplinaire
straffen S04Geweldpleging tussen
jeugdigenO 04FunctioneringsgesprekkenS05Geweldplegingen tegen
personeelO 05Mobiliteit
personeel S06Klachten jeugdigenO 06Integriteit personeel S07Scholings- en trainingsprogramma
of proefverlofO 07Veiligheid/welbevinden personeelS08Dagbesteding en verblijf
jeugdige na vertrekO 08Invloed op resultaten personeel S09Arbeidsverzuim personeelO 09Hantering TVB’s
personeel1S10Budgetbeheersing  1 TVB: Taken, verantwoordelijkheden, bevoegdheden. Het
gaat bij deze prestatie-indicator om scores in het medewerkerstevredenheidsonderzoek
dat tweejaarlijks gehouden moet worden.Voor particuliere justitiële jeugdinrichtingen gelden 4 O-indicatoren
(O 01 t/m O 03 en O 06), voor rijksinrichtingen komen daar de andere 5 O-indicatoren
nog bij. De S-indicatoren gelden voor zowel rijks- als particuliere inrichtingen.Hieronder staat de specificatie van de gevraagde beleidsinformatie. Overzicht indicatoren beleidsinformatie Overige indicator Aantal malen dat de inrichting is verlaten in het kader van planmatig
verlof Aantal urinecontrolesAantal urinecontroles (met positieve uitslagen) Aantal ingetrokken klachten Gemiddeld aantal dagen verlofoverschot executieve dienst Bezettingspercentage gehandicapt personeel in dienst Aantal schriftelijke klachten artikel 9 (AWB) Aantal incidenten met betrekking tot informatiebeveiligingHet is ons niet bekend waarom bij het Ministerie van Justitie gekozen
is voor de huidige prestatie-indicatoren. We betreuren het dat het ministerie
geen informatie verzamelt of niet stuurt op belangrijke factoren als planmatig
werken en de voorbereiding op het vertrek om recidive te voorkomen. Ook op
de verzameling van gegevens over de resultaten van het verblijf of de behandeling
wordt niet gestuurd. Dit is echter belangrijk voor de verwetenschappelijking
van behandelingen. Om de uitvoering van het beleid te kunnen verbeteren moet
het ministerie meer zicht krijgen op de effectiviteit van de behandelingen.
De inrichtingen leggen daarnaast relatief weinig gegevens vast over het met
de jeugdige bereikte resultaat van het verblijf of de behandeling.Relevante indicatoren zouden bijvoorbeeld betrekking kunnen hebben op:• Het opstellen van het verblijfs- of behandelplan;• De periodieke evaluatie van het plan;• Het exitinterview;• De in de inrichting bereikte resultaten;• Het risico op recidive (gemeten met een standaard instrument);• De met de jeugdige uitgevoerde interventies (gesprekken of therapieën);• Het opstellen van een plan voor een scholingsen trainingsprogramma;• Het plan voor nazorg;• Condities op de belangrijkste levensterreinen bij vertrek;• Situatie zes maanden (delicten, situatie op de levensgebieden)
na vertrek.10Heeft de Algemene Rekenkamer inzicht in de (verschillende)
manieren waarop de instellingen omgaan met de prestatie-indicatoren? Zijn
er bijvoorbeeld instellingen die bewust geen melding maken van de aangeduide
incidenten, teneinde een gunstiger beeld van zichzelf te creëren?De verschillen zitten vooral in de interpretatie van de definiëring
van indicatoren. Het Ministerie van Justitie heeft geconstateerd dat niet
alle inrichtingen definities van de indicatoren op dezelfde wijze interpreteren.
Dat probleem doet zich met name voor bij de registratie van «fysiek
geweld» en «verbaal geweld». Zo blijken niet alle instellingen «verbaal
geweld» te registreren als «geweld». Instellingen die meer
geweldsincidenten melden hebben niet noodzakelijkerwijs meer te maken met
geweldsincidenten, maar registreren die incidenten nauwgezetter. Wel heeft
een aantal inrichtingen aangegeven dat de manier van registreren en de reactie
op incidenten door het ministerie de openheid van de inrichtingen naar het
departement niet bevordert.11Wat is er volgens de Algemene Rekenkamer nodig om te
bereiken dat de scholings- en trainingsprogramma’s wél werken
c.q. voldoende worden benut? Het maken van een plan voor een scholings- en trainingsprogramma is een
verantwoordelijkheid van de inrichting waar de jeugdige verblijft. De jeugdinrichtingen
werken in theorie regionaal maar in de praktijk is dat landelijk omdat jeugdigen
uit alle windstreken in alle inrichtingen geplaatst worden. In de meeste gevallen
vertrekt de jeugdige na zijn ontslag ook weer naar de streek waar hij oorspronkelijk
vandaan kwam.Een scholings- en trainingsprogramma is de extramurale tenuitvoerlegging
van de laatste fase van de sanctie. Het ligt voor de hand dat deze plaatsvindt
in de regio waar de jeugdige na afloop van zijn straf of maatregel zal gaan
wonen. Een scholings- en trainingsprogramma houdt namelijk in dat de jeugdige,
naast adequate vrijetijdsbesteding, een opleiding volgt of een werkkring heeft
en daarbij begeleid wordt. In het ideale geval gaat de jeugdige hier mee door
als zijn straf of maatregel beëindigd is.Voor jeugdinrichtingen is het niet eenvoudig om in een kort tijdsbestek
alle contacten – regelmatig buiten de eigen regio – te leggen
voor het regelen van een dagbesteding, woonruimte, inkomen, vrijtijdsbesteding
en begeleiding. Telkens moet maatwerk geleverd worden en hiervoor zijn vaak
maar enkele weken beschikbaar. Daarna moet het Ministerie van Justitie goedkeuring
verlenen aan de uitvoering van het scholings- en trainingsprogramma. Het Ministerie
van Justitie heeft hier vier weken voor nodig.Om de problemen rond de scholings- en trainingsprogramma’s aan te
pakken, kan gedacht worden aan de volgende maatregelen:• De (jeugd)reclassering in de toekomstige woonplaats van de jeugdige
zal de begeleiding na het vertrek van de jeugdige verzorgen. De verantwoordelijkheid
voor het maken van een plan voor een scholings- en trainingsprogramma, die
nu bij de jeugdinrichting ligt, zou wellicht bij de (jeugd)reclassering belegd
kunnen worden. De (jeugd)reclassering in de toekomstige woonplaats van de
jeugdige zal de plaatselijke situatie beter kennen en gemakkelijker de benodigde
regelingen kunnen treffen.• Momenteel is elk scholings- en trainingsprogramma maatwerk en toegesneden
op de specifieke situatie van de jeugdige. Veel tijd en moeite gaat zitten
in het organiseren van alle aspecten en hierdoor komt een dergelijk programma
vaak niet van de grond. Wellicht kan meer gedacht worden in standaardoplossingen.
Dit zal tot gevolg hebben dat dan niet altijd de meest ideale vorm uitgevoerd
wordt maar het kan wel bevorderen dat meer jeugdigen hiervoor in aanmerking
komen.• Verkorting van de goedkeuringsprocedure op het Ministerie van Justitie
dan wel volstaan met een melding dat een scholings- en trainingsprogramma
is begonnen. Het Ministerie van Justitie zou dan wel de mogelijkheid moeten
hebben van reactie en correctie achteraf.12Zijn er ook jongens in de steekproef die noch een open
plaatsing noch een scholings- of trainingsprogramma kregen aangeboden? Zo
ja, hoeveel?Van de 102 jongens in onze steekproef zijn wij nagegaan hoeveel open geplaatst
waren, hoeveel een scholings- en trainingsprogramma aangeboden hebben gekregen
en hoeveel nazorg hebben gehad. Ook zijn we nagegaan hoeveel jongens met een
combinatie van twee of drie van deze regelingen te maken hebben gehad. Uit
onze resultaten bleek dat 35 jongens (34%) geen open plaatsing heeft
gehad, geen scholings- en trainingsprogramma heeft ontvangen en geen nazorg
heeft ontvangen. 13De Algemene Rekenkamer constateert dat het uitgangspunt
van de Minister van Justitie dat alle strafrechtelijk geplaatste jeugdigen
nazorg moeten krijgen, in de praktijk niet wordt waargemaakt omdat de wettelijke
regelingen hierop niet zijn toegesneden. Kan in verband hiermee een verklaring
worden gegeven van het feit dat rechter, ondanks dat hij rekening zou kunnen
houden met dit beleidsuitgangspunt, klaarblijkelijk niet in alle gevallen
aan meerderjarige vertrekkende jeugdigen nazorg in zijn vonnis bepaalt?Het standpunt van het Ministerie van Justitie, dat aan alle strafrechtelijk
geplaatste jeugdigen nazorg verleend moet worden na hun verblijf in een jeugdinrichting,
is weliswaar een beleidsuitgangspunt, maar kent nog geen wettelijke verankering.
Voor de groep jeugdigen die na vertrek 18 jaar of ouder is, moet de eis tot
het verlenen van nazorg in het vonnis zijn opgenomen. Vooral jeugdigen met
een PIJ-maatregel zijn bij vertrek uit de inrichting ouder dan 18 jaar en
krijgen hiermee te maken. Wanneer de rechter een PIJ-maatregel oplegt aan
een jeugdige zal het twee tot zes jaar duren alvorens deze jeugdige weer terugkeert
naar de maatschappij. Het is voorstelbaar dat een rechter die een PIJ-maatregel
oplegt op dat moment zijn focus niet heeft op een eventuele nazorg die aan
deze jeugdige verleend moet worden na afloop van zijn maatregel. Om te bevorderen
dat de rechters hier wel rekening mee houden, heeft het Ministerie van Justitie
in het begin van 2007 hierover voorlichtingsmateriaal verstuurd aan de kinderrechters.
Om te borgen dat alle rechters (nu en in de toekomst) rekening houden met
het uitgangspunt van het Ministerie van Justitie, lijkt een wettelijke regeling
voor de hand te liggen.14Wat voor vormen van nazorg zijn verleend aan jeugdigen
na hun vertrek uit de inrichting? Hoe lang duurde deze nazorg gemiddeld? Wat
was de juridische basis hiervoor?Zoals aangegeven in het rapport kan nazorg verplicht of vrijwillig zijn.
Wij hebben niet onderzocht hoe lang de nazorg aan de jeugdigen in onze steekproef
duurde. Wel is in ons rapport een overzicht opgenomen van de inhoud van de
nazorg aan de jeugdigen. Wij verwijzen voor een overzicht daarvan graag naar
tabel 10 op p. 80 van deel II van ons rapport.De lengte van de verplichte nazorg hangt af van de duur die daarvoor in
het vonnis van de rechter is aangegeven en is gelijk aan de duur van de proeftijd.
Bij deze vorm van nazorg wordt vooral toegezien op het naleven van de door
de rechter opgelegde voorwaarden door de jeugdige. Dit is bijvoorbeeld het
volgen van een agressietraining of het hebben van werk of scholing. Deze vorm
van nazorg is gebaseerd op art. 77a van het Wetboek van strafrecht.Bij vrijwillige nazorg kan een jeugdige zelf aangeven wel of geen nazorg
te willen ontvangen. Deze nazorg kan worden verleend op basis van de Regeling
vrijwillige nazorg. De jeugdige kan hulp vragen bij het zoeken naar een woning
of werk. Deze nazorg kan verleend worden door de jeugdreclassering, door de
inrichting (in het kader van WorkWise) of door nog een andere organisatie
(bijvoorbeeld een instelling voor geestelijke gezondheidszorg).15Wat is de reactie van de Algemene Rekenkamer op de
opmerking van de staatssecretaris dat zij het belang van onderwijs aan jeugdigen
in detentie in het rapport mist?Gezien het feit dat onderwijs de belangrijkste vorm van dagbesteding is
in een inrichting, kunnen wij ons dat standpunt goed voorstellen. In ons onderzoek zijn wij niet ingegaan op het onderwijs dat in de inrichtingen
wordt verleend. Echter, het vrijwel gelijktijdig gepubliceerde rapport Veiligheid
in justitiële jeugdinrichtingen: opdracht met risico’s (Inspectie
Jeugdzorg, 2007) gaat wel in op het onderwijs in de jeugdinrichtingen. De
Inspectie concludeert ondermeer dat alle inrichtingen onderwijs aanbieden
als belangrijke dagbesteding maar dat de kwaliteit van het onderwijs een sterk
wisselend beeld laat zien. In het bijzonder het planmatig handelen op basis
van de onderwijsbehoeften van de jongeren laat te wensen over.16Kan worden aangegeven welke percentage van de leerplichtige
jeugdigen geen onderwijs geniet?Alle jeugdigen in een inrichting zijn leerplichtig (artikel 52 Beginselenwet
justitiële jeugdinrichtingen) en krijgen in principe allemaal onderwijs.
Hierop kan alleen een uitzondering gemaakt worden indien het beveiligingsniveau
van de inrichting (afdeling) en de mate van vrijheid die de jeugdige is toegestaan
of de veiligheid dit niet toelaat.17Waarom twijfelt de Algemene Rekenkamer eraan of de
huidige verbeterplannen afdoende tegemoet komen aan de geconstateerde problemen?In de afgelopen maanden zijn er tal van voornemens geformuleerd die betrekking
hebben op de verbetering van het presteren en de effectiviteit van de jeugdinrichtingen.
Dit juichen wij toe maar wij missen in een aantal opzichten nog de concrete
uitwerking van de voornemens. Ook zien we niet in alle gevallen aan welke
plannen prioriteit gegeven zal worden door de staatssecretaris. Tot slot hebben
we nog geconstateerd dat niet al onze aanbevelingen worden opgepakt. In het
onderstaande gaan we daar dieper op in.In de afgelopen maanden heeft het Ministerie van Justitie gewerkt aan
de totstandkoming van de Visie op de justitiële jeugdinrichtingen in
het kader van het strafrecht (2006). Hierin staan de voornemens van het departement
voor de jeugdinrichtingen opgenomen. Op 10 september 2007 publiceerde
de Inspectie Jeugdzorg haar rapport «Veiligheid in justitiële jeugdinrichtingen:
opdracht met risico’s». Op dit rapport heeft de staatssecretaris
gereageerd met nieuwe voornemens. Ook op ons eigen rapport heeft de staatssecretaris
een reactie gestuurd. We hebben al deze voornemens tegen onze aanbevelingen
gelegd. De onderstaande tabel geeft een overzicht van de resultaten.Overzicht van de voornemens van de staatssecretaris van
Justitie per aanbeveling van de Algemene Rekenkamer uit het rapport Detentie,
behandeling en nazorg criminele jeugdigen1. Planmatig werkenWet aanpassen+   Knelpunten inrichtingen oplossen+   Effectieve interventies+/– Sturing en toezicht+  Prestatie-informatie  Elektronische dossiers+/–GeleidelijkeAndere sanctiemodaliteiten OvergangPraktische problemen scholings- en trainingsprogramma’s  Begeleiding jeugdreclassering NazorgWettelijke regeling+/– Toezicht  Pupillen blijven volgen  Onderzoek effectieve nazorg 1 Dit overzicht is opgesteld na publicatie van het rapport
van de Inspectie Jeugdzorg. De tabel laat zien dat de staatssecretaris van Justitie veel voornemens
heeft om het planmatig werken in de inrichtingen te verbeteren. Alleen geeft
zij niet aan of zij het gebruik van prestatie-informatie zoals die bij onderzoeksinstituten
bekend is wil gaan gebruiken om meer zicht te krijgen op de prestaties van
elke inrichting. Ook is niet duidelijk of de maatregelen die de bewindspersonen
willen treffen de effectiviteit van de interventies vergroten en daarmee doeltreffend
zullen zijn. De staatssecretaris is namelijk niet van plan om meer wetenschappelijk
onderzoek bij de jeugdinrichtingen te initiëren of te stimuleren. Daarnaast
wil de staatssecretaris de resultaten van een pilot afwachten alvorens zij
overweegt over te stappen op elektronische dossiervorming.De staatssecretaris heeft geen voornemens bekend gemaakt om de geleidelijke
overgang van de inrichting naar de vrije maatschappij te faciliteren. Zo zullen
er geen nieuwe sanctiemodaliteiten ontwikkeld worden en worden er ook geen
oplossingen geboden voor de problemen die er rond de scholings- en trainingsprogramma’s
leven. Ook hebben wij geen plannen gezien om te bevorderen dat de jeugdreclassering
vaker jeugdigen zal begeleiden tijdens hun verblijf in de inrichting.Wel heeft de staatssecretaris het voornemen om het verblijf in de jeugdinrichting
niet langer op zichzelf te laten staan maar dat deel uit te laten maken van
een breder traject waarin ook nazorg een plaats heeft. Op zichzelf juichen
wij deze wijziging toe maar het is ons niet duidelijk geworden of hiervoor
een wettelijke regeling getroffen zal worden en of er toezicht gehouden zal
worden op de uitvoering van deze trajectbena- dering (zie hiervoor ook het
antwoord op vraag 22). En ten slotte is ons niet gebleken dat de staatssecretaris
wetenschappelijk onderzoek wil instellen naar de vraag wat de meest effectieve
vorm van nazorg is voor de pupillen uit een jeugdinrichting. Toezeggingen
over het blijven volgen van de voormalige pupillen uit de jeugdinrichtingen
hebben wij eveneens niet gezien. Zonder het blijven volgen van de jeugdigen
zal het onmogelijk zijn de effectiviteit van detentie, behandeling en nazorg
vast te stellen en daarvan te leren.18Daar waar de Algemene Rekenkamer opmerkt dat er niet
planmatig wordt gewerkt, hoe is dit dan te verklaren, gegeven het feit dat
nu vrijwel alle JJI’s werken met het zogenaamde «competentiemodel»,
dat juist is bedoeld om planmatig te werken?Planmatig werken met de jeugdigen omvatte in ons onderzoek de volgende
kenmerken:• in de inrichtingen moet een pedagogisch klimaat heersen dat het
planmatig werken bevordert en moeten de personele randvoorwaarden zodanig
zijn dat de pedagogische uitgangspunten daadwerkelijk in de praktijk kunnen
worden gebracht;• voor de jeugdigen moet er een individueel verblijfs- of behandelplan
worden opgesteld (conform de wettelijke uitgangspunten) dat periodiek geëvalueerd
wordt en waarvan de eindresultaten gemeten en vastgelegd worden;• de interventies die met de jeugdigen worden uitgevoerd moeten goed
gekozen zijn: de werkzaamheid is bekend en toegesneden op de problemen van
de jeugdige.Ten aanzien van het eerste punt hebben wij geconstateerd dat de meeste
inrichtingen hun pedagogische uitgangpunten hebben uitgewerkt en dat de meeste
inrichtingen werken met het zogenaamde competentiemodel (Competentievergroting
in het leven van alledag). Noch bij dit model, noch op de uitwerking ervan
hebben wij opmerkingen gemaakt. Wel hebben wij geconstateerd
dat de groepsleiders, die verantwoordelijk zijn voor het realiseren van de
pedagogische uitgangspunten, dikwijls onvoldoende zijn opgeleid en een hoog
verloop en verzuim kennen. Hierdoor is er geen zekerheid dat het competentiemodel
in de praktijk wordt gebracht zoals dat beoogd was. Mede hierom constateren
wij op p. 14 (deel I van ons rapport): «Al deze oorzaken samen maken
dat het halen van het benodigde aantal contacturen én de kwaliteit
ervan tussen de jeugdige en zijn «vaste» groepsleider eerder uitzondering
dan regel is. Structureel ontbreekt het aan handelen volgens de pedagogische
uitgangspunten enerzijds én aan het planmatig werken aan de persoonlijke
aandachtspunten van de jeugdige delinquent anderzijds. De inrichtingen functioneren
dus – deels noodgedwongen – volgens hun eigen rationaliteit.»19Kan een nadere toelichting worden gegeven op het verschil
tussen het kostenbedrag per jeugdige per jaar waar de Algemene Rekenkamer
vanuit gaat (€ 250 000) en het bedrag waar de bewindspersonen
vanuit gaan (€ 110 000)? Kan een nadere specificatie worden
gegeven van de opbouw van deze bedragen? Zijn in het bedrag dat de Algemene
Rekenkamer hanteert wellicht de kosten van nazorg begrepen? Zo ja, hoe is
dit dan te rijmen met de constatering dat die nazorg (veel) te weinig wordt
verleend, dan wel niet goed werkt?Nazorg is, zoals uit het antwoord op vraag 4 blijkt, ook een onderdeel
van onze berekening geweest. Zie hiervoor het antwoord op vraag 4. Voor een
antwoord op de vraag waar het bedrag dat de bewindspersonen noemen op gebaseerd
is, verwijzen wij u graag naar het Ministerie van Justitie.20Waarom is het voor de Algemene Rekenkamer niet duidelijk
waarom de bewindspersonen menen dat de geschetste lopende ontwikkelingen ertoe
zullen leiden dat meer bewezen effectieve interventies beschikbaar komen voor
de sector?De staatssecretaris stelt dat de volgende lopende ontwikkelingen van betekenis
kunnen zijn op het vergroten van de effectiviteit van de interventies in de
inrichtingen:• het instellen van de Commissie Gedragsinterventies Justitie;• de voorgenomen samenwerking van justitiële jeugdinrichtingen
met de jeugd-GGZ en TBS-sector;• de voorgenomen sectorbrede harmonisatie van pedagogische uitgangspunten
met hierbij aansluitende interventies en behandelmodules;• de uitwisseling van best practices tussen de inrichtingen.Al deze maatregelen helpen om de eenheid van handelen in de richting van
de jeugdigen te vergroten en de al aanwezige kennis over effectieve interventies
te verspreiden. Dit is op zichzelf waardevol maar deze maatregelen zijn er
niet op gericht om de hoeveelheid kennis te vergroten over wat in welke situatie
de meest effectieve benadering is van de criminele jeugdigen. Daarvoor is
in onze ogen wetenschappelijk onderzoek nodig.21Waarom heeft de Algemene Rekenkamer niet kunnen vaststellen
dat de jeugdigen die twee of drie maanden in een inrichting verbleven tijdens
hun verblijf werden begeleid door de jeugdreclassering, terwijl er voor hen
een financieringstitel is?De staatssecretaris van Justitie stelt dat voor de jeugdigen die kort
in een jeugdinrichting verblijven een financieringstitel voor deze begeleiding aanwezig is en verwacht daarom dat die begeleiding ook daadwerkelijk
gegeven zal worden.Wij zijn in 102 dossiers van delinquente jeugdigen die op basis van het
rechterlijk vonnis 2 maanden of langer in een jeugdinrichting verbleven, nagegaan
of zij begeleiding door de jeugdreclassering hebben gehad tijdens hun verblijf.
Wij hebben daarvan geen sporen gevonden, ook niet bij de jeugdigen die relatief
kort verbleven.22Waarom is het de Algemene Rekenkamer niet duidelijk
geworden of er een wettelijk regeling komt inzake verplichte nazorg «18-pussers»,
alsmede toezicht op de uitvoering daarvan?Weliswaar heeft het Ministerie van Justitie het uitgangspunt geformuleerd
dat elke jeugdige na zijn vertrek uit een jeugdinrichting recht op nazorg
heeft maar of dit een wettelijke verankering zal krijgen wordt in het midden
gelaten. Uit het in 2007 tot stand gekomen Verantwoordelijkheidskader nazorg
(Ministerie van Justitie) blijkt niet ondubbelzinnig dat die nazorg ook daadwerkelijk
verleend zal worden aan alle groepen. Vooral hetgeen in dit document opgemerkt
wordt over de meerderjarige vertrekkende jeugdigen baart zorgen. Het gaat
om het volgende: de reclassering voor volwassenen is de begeleidende instantie
voor de jeugdigen voor wie de begeleiding pas start als zij 18 jaar of ouder
zijn. Deze begeleiding kan alleen verleend worden als dit in een gedwongen
kader plaatsvindt, voor begeleiding in vrijwillig kader is geen financieringstitel.
De reclassering verleent alleen vrijwillige nazorg als er een externe financier
is, in het Verantwoordelijkheidskader wordt hierbij gedacht aan gemeenten.
Zij moeten hiervoor opdracht geven en de financiering verzorgen. In datzelfde
Verantwoordelijkheidskader wordt echter gesteld dat gemeentebesturen geen
specifieke verantwoordelijkheid dragen voor de nazorg aan jeugdige ex-gedetineerden.
Wel hebben zij uiteraard een algemene verantwoordelijkheid voor hun burgers
op het gebied van onderwijs, werk en inkomen etc.23Kan de Algemene Rekenkamer aangeven waarom er met het
oog op de financiële belangen de jeugdreclassering niet in het onderzoek
is betrokken en de reclassering voor volwassenen wel?Deze vraag heeft betrekking op de wijze waarop wij de kosten per jeugdige
per jaar hebben berekend. Wij hebben de kosten voor zowel de jeugdreclassering
als die van de volwassenenreclassering wel meegenomen in onze berekeningen.
Zie hiervoor ook het antwoord op vraag 4. Uit het jaarverslag van het Ministerie
van Justitie blijkt niet welk deel van de kosten van deze beide organisaties
betrekking hebben op de verschillende groepen die zij begeleiden. Wij hebben
willen aangeven in ons rapport dat wij de kosten die voor de doelgroep van
ons rapport (strafrechtelijk geplaatste jeugdigen in een inrichting) zijn
gemaakt wel meegenomen zijn in onze schatting, maar de kosten die voor de
overige groepen worden gemaakt niet.24Zit er nog een verschil in de kosten per jaar voor
jeugdigen die zijn opgenomen voor jeugddetentie en jeugdigen die zijn opgenomen
ten gevolge van een PIJ-maatregel?Zie hiervoor het antwoord op vraag 5. 25Kan de Algemene Rekenkamer aangegeven welke zes inrichtingen
waren betrokken bij het dossieronderzoek? Kan de Algemene Rekenkamer aangeven
waarom is gekozen voor deze specifieke inrichtingen?De geanalyseerde dossiers zijn geselecteerd met behulp van een steekproef.
Voor de selectie van de dossiers hebben wij een getrapte steekproef gebruikt:
eerst zijn zes justitiële jeugdinrichtingen geselecteerd, en voor elk
van die inrichtingen is vervolgens een selectie gemaakt van dossiers.Geredeneerd vanuit het doel van het onderzoek en de hypothesen die we
wilden toetsen, moest het resultaat van de selectie van inrichtingen aan de
volgende eisen voldoen:• De inrichting moet plaats bieden aan strafrechtelijk geplaatste
jeugdigen. Gegeven het feit dat de meeste meisjes op civielrechtelijke gronden
geplaatst worden, en we de variatie wilden beperken hebben we besloten deze
eis nader aan te scherpen: de inrichting moet plaats bieden aan strafrechtelijk geplaatste jongens.• De geselecteerde inrichtingen moeten zoveel mogelijk representatief
zijn voor alle inrichtingen samen. Vanuit het streven naar zoveel mogelijk
representativiteit is één inrichting met een hele specifieke
en afwijkende pedagogische benadering (Den Engh met de SocioGroepsStrategie)
al vooraf buiten de selectie gehouden.• In de steekproef moet spreiding zijn als het gaat om de aard van
de geboden capaciteit: opvang, behandeling of beide soorten.• In de steekproef moet spreiding zijn als het gaat om de relatie
tussen de inrichting en het Ministerie van Justitie: rijksinrichting
of particuliere inrichting.Telkens is uit de groep inrichtingen die in aanmerking kwam een willekeurige
inrichting gekozen. Wij hebben besloten om de inrichtingen die geselecteerd
zijn niet te publiceren. Hiermee willen wij voorkomen dat een discussie over
individuele inrichtingen gevoerd wordt waar de resultaten van ons onderzoek
van toepassing zijn op alle inrichtingen (met uitzondering van Den Engh).
We hebben zorg gedragen voor een zorgvuldige selectie van de inrichtingen
en wij menen dan ook een representatief beeld te schetsen voor de situatie
in de inrichtingen. Onze keuze van de inrichtingen is vooraf besproken met
het Ministerie van Justitie en ontmoette daar geen bezwaar.26Heeft de Algemene Rekenkamer een verklaring voor het
feit dat voor twee van de onderzochte jeugdigen niet duidelijk was of zij
voor een detentiestraf of PIJ-maatregel in de inrichting zaten?Zie hiervoor het antwoord op vraag 2.Uit het informatiesysteem Tulp van het Ministerie van Justitie bleek deze
informatie over deze twee jeugdigen niet. Van de jeugdigen in de steekproef
hebben wij echter ook de dossiers van het Ministerie van Justitie bekeken.
In sommige gevallen waren deze dossiers zo onvolledig dat zelfs daaruit de
verblijfstitel van de jeugdige niet bleek. Ook hebben wij informatie opgevraagd
bij de inrichtingen waar de jeugdige het laatst verbleef. Dit heeft er echter
allemaal niet toe geleid dat wij ons gegevensbestand konden completeren.27Welke redenen zijn er (vooral) aangegeven voor het
voor de eerste keer verlengen van de PIJ-maatregel? En voor de volgende verlengingen?In de onderstaande tabel is informatie opgenomen uit onze steekproef over
het aantal redenen dat voor de verlenging van een PIJ-maatregel wordt opgegeven.
Dit zijn er meer dan het aantal jongens met een PIJ-maatregel
dat te maken heeft gekregen met een verlenging. Er kan meer dan één
reden worden aangegeven, waarom een straf verlengd wordt.Aantal en soort redenen dat de rechter in het vonnis opgeeft
voor het verlengen van de PIJ-maatregel (aantal redenen=44)  1e verlenging2e verlenging 3e verlengingTotaal (%)  Aantal redenenn=29%n=12%N=3%n=44%Behandeling nog niet af8282171331125 Tijd nodig voor scholings- en trainingsprogramma51743300920Onvoldoende ontwikkeling6210000614Drugsgebruik41418133614Recidiverisico310217133614Heeft structuur nodig002170025Open plaatsing00180012Overige310000037De bovenstaande tabel laat zien dat de meest genoemde reden bij de eerste
verlenging van de PIJ-maatregel is dat de behandeling nog niet af is. Dit
wordt ook nog genoemd bij de tweede en derde verlengingen, maar in iets mindere
mate. Relatief vaker wordt bij de tweede verlengingen ingegaan op de benodigde
tijd voor een scholings- en trainingsprogramma.28De eventuele tijd die de jongens met een PIJ-maatregel
in voorarrest doorbrachten is buiten beschouwing gebleven. Hoe lang duurde
deze periode gemiddeld? Hoe lang duurde deze periode maximaal?In het kader van ons onderzoek hebben wij niet onderzocht hoe lang de
jongens met een PIJ-maatregel gemiddeld in voorarrest hebben gezeten. Zie
verder ook de beantwoording van vraag 8.29Kan de Algemene Rekenkamer aangeven of in het geval
van de onderzochte jongens gesteld kan worden dat 54% van hen is overgeplaatst?
Kan Algemene Rekenkamer meer inzicht geven in het aantal overplaatsingen gedurende
een straf of maatregel? Heeft de Algemene Rekenkamer enig inzicht in mogelijke
verklaringen voor de overplaatsingen?Van de jongens in onze steekproef is 54% één of meer
keren overgeplaatst. De aantallen daarvan zijn:• 36 jongens één keer overgeplaatst• 13 jongens twee keer overgeplaatst;• 6 jongens drie keer overgeplaatst;• 1 jongen vier keer overgeplaatst.Redenen dat jeugdigen worden overgeplaatst zijn:• Voorarrest en detentie vond plaats in eenopvanginrichting.
Overplaatsing naar behandelinrichting voor de tenuitvoerlegging van
de PIJ-maatregel;• Verblijf in opvanginrichting in afwachting
van een plaats in een behandelinrichting;• Overplaatsing op verzoek van de jeugdige. Vaak gebeurt dit in verband
met de reisafstand;• Overplaatsing na een incident;• Overplaatsing van een gesloten inrichting naar een inrichting met
open afdelingen. We hebben niet onderzocht om welke specifieke redenen de jongens in de
steekproef overgeplaatst zijn.30In totaal is 54% van alle jongens gedurende
hun verblijf naar een andere inrichting overgeplaatst. Is aan te geven wat
(meestal) de reden(en) is/zijn geweest voor overplaatsing naar een andere
inrichting?Zie hiervoor het antwoord op vraag 29.31Kan de Algemene Rekenkamer aangeven of zij de aansturing
en het toezicht middels de planning en control-cyclus voldoende acht? Zo neen
waarom niet, waar is verbetering mogelijk?Zie hiervoor ook het antwoord op vraag 9.Wij vinden deze sturing niet voldoende. Wij missen in de sturing door
het Ministerie van Justitie de focus op het bereiken van effecten met de jeugdigen
die in de inrichtingen zijn opgenomen. In ons rapport hebben wij reeds betoogd
dat we de beperkingen zien van hetgeen met de doelgroep door de inrichtingen
bereikt kan worden in de vaak korte tijd dat zij daar verblijven. Wij menen
echter dat alle inspanningen gericht moeten zijn op het voorkomen dat de jeugdige
opnieuw delicten pleegt na zijn vertrek uit de inrichting. Het Ministerie
van Justitie kan met zijn sturing en toezicht een bijdrage leveren aan het
richten van de aandacht van de inrichtingen op het bereiken van juist dit
doel.Door de sturing vrijwel uitsluitend te richten op de bedrijfsvoering,
laat het Ministerie van Justitie belangrijke kansen liggen om de focus te
richten op het bereiken van het belangrijkste doel van de detentie of behandeling:
het voorkomen dat de jeugdige opnieuw delicten pleegt.32Kan de Algemene Rekenkamer inzicht geven in de verantwoordelijke
voor nazorg aan jeugdigen na hun detentie / maatregel die de leeftijd van
achttien jaar nog niet hebben bereikt?De verantwoordelijkheid voor nazorg aan minderjarigen ligt bij de jeugdreclassering.
Deze jeugdreclasseringstaak is ondergebracht bij de provinciale bureaus Jeugdzorg.
In de praktijk wordt er ook nazorg verleend door de inrichtingen zelf (in
het kader van Work Wise) en overige partijen (zoals instellingen voor de geestelijke
gezondheidszorg). In het Verantwoordelijkheidskader Nazorg dat door het Ministerie
van Justitie is opgesteld (te vinden op www.minjus.nl)
is een overzicht opgenomen van de verantwoordelijkheidsverdeling rond de nazorg
voor zowel minderjarigen als meerderjarigen.33Is de Algemene Rekenkamer bekend met de wijze van administratie
van verblijfstitel, bestemming en eventuele overplaatsingen van de jeugdigen?
Kan de Algemene Rekenkamer inzicht geven ten aanzien van de vraag of procedures
inzake administratie door de inrichtingen naar behoren worden uitgevoerd en
welke knelpunten er eventueel tijdens het onderzoek zijn gesignaleerd?Nee, dat is geen onderwerp geweest in ons onderzoek. Wij hebben ons onderzoek
gericht op het resultaat van de administratieve processen op het Ministerie
van Justitie. Hoewel wij onvolkomenheden hebben aangetroffen in de informatievoorziening
hebben wij ons niet gericht op de vraag waar dit precies door veroorzaakt
werd. 34Kan de Algemene Rekenkamer aangeven of er enige, en
zo ja welke, dagbesteding is voor de jeugdigen in opvanginrichtingen in het
kader van voorlopige hechtenis (50%)?Ja, ook de jeugdigen in voorlopige hechtenis kunnen gebruik maken van
het onderwijsaanbod en het aanbod aan vrijetijdsactiviteiten. Zij verblijven
in opvanggroepen waar ook jeugdigen met een detentiestraf en PIJ-passanten
verblijven. In deze groepen wordt een groot deel van de tijd ingevuld met
maaltijden, corvee, televisie kijken, het spelen van (computer)spelletjes
en sport.35Heeft de Algemene Rekenkamer inzicht in de oorzaken
voor de oververtegenwoordiging van te laag opgeleide begeleiders?Inrichtingen zelf geven aan dat zij niet voldoende salaris kunnen bieden
om HBO-geschoolde groepsleiders in dienst te kunnen nemen. Daarnaast menen
de inrichtingen dat het werk slecht bekend staat (zwaar, gevaarlijk, gesloten
setting, etc.) en opteren geschikte kandidaten liever voor banen in bijvoorbeeld
de jeugdzorg. Sowieso zijn er te weinig kandidaten met een geschikte vooropleiding
beschikbaar op de arbeidsmarkt. De concurrentie is vooral groot in het oosten
van het land, waar een relatief groot aantal inrichtingen staat.36Kan de Algemene Rekenkamer aangeven welke inrichting
geen verblijfsplan maakt voor jeugdigen in de opvang en of zij inzicht heeft
in de motieven voor het niet opstellen van een verblijfsplan?We hebben besloten om niet de namen van de individuele inrichtingen te
publiceren (zie ook het antwoord op vraag 25) voor zover die in verband kunnen
worden gebracht met bepaalde bevindingen. Eén van de inrichtingen stelt
voor de opvanggroepen in principe geen verblijfsplannen op in verband met
het vaak korte verblijf van de jeugdigen.37Heeft de Algemene Rekenkamer inzicht in de oorzaken
voor het niet binnen de wettelijk gestelde termijn voldoen voor het opstellen
van een behandelplan? Zo ja, welke zijn dit?Dit hebben we niet onderzocht voor de jeugdigen in de steekproef. Wel
zijn in de gesprekken die wij bij alle jeugdinrichtingen hebben gevoerd een
aantal mogelijke oorzaken naar voren gebracht voor het overschrijden van de
wettelijk gestelde termijn voor het opstellen van behandelplannen. Deze gesprekken
hebben tot het volgende inzicht geleid:• Bij het opstellen van de verblijfs- en behandelplannen willen de
inrichtingen zich ook baseren op informatie van organisaties die al eerder
met de betreffende jeugdige hebben gewerkt. Het kan vaak enige tijd duren
voordat deze informatie aan de jeugdinrichting wordt toegestuurd. Daarna moet
nog de verwerking van deze informatie plaatsvinden.• De jeugdinrichtingen hebben te maken met een grote stroom van komende
en gaande pupillen (ruim 4 000 per jaar). De jeugdigen blijven soms lang
en soms kort; van tevoren is slecht in te schatten wat de verblijfsduur zal
zijn. Het mag duidelijk zijn dat de werklast die deze aankomsten en vertrekken
met zich meebrengen ook ten koste kan gaan van de andere werkzaamheden die
in de inrichtingen uitgevoerd moeten worden. • Het verloop en verzuim van personeel in de inrichtingen is hoog.
Het is voorstelbaar dat het opstellen van verblijfs- of behandelplannen hierdoor
vertraging oploopt.38Waarom waren zo weinig ouders betrokken bij het opstellen
van een verblijfs- of behandelplan?Het is opvallend dat wij bij slechts acht jongens uit onze steekproef
hebben kunnen vaststellen dat de ouders betrokken zijn geweest bij het opstellen
van het verblijfs- of behandelplan. Immers, de inrichtingen hebben het uitgangspunt
dat zij bij de bespreking in ieder geval de ouders van de jeugdige betrekken.
Jeugdigen in de inrichtingen hebben vaak te maken met een meervoudige problematiek
die ook betrekking kan hebben op de verhouding met de ouders (bijvoorbeeld
hun fysieke of psychische toestand of hun opvoedingskwaliteiten).Het is voor de inrichtingen dus niet altijd eenvoudig om de ouders bij
de totstandkoming van de verblijfs- of behandelplannen te betrekken, zo is
ons enkele malen medegedeeld.In welke mate zich deze problemen hebben voorgedaan bij de jeugdigen in
de steekproef is niet bekend. Dit wordt niet systematisch vastgelegd door
de jeugdinrichtingen. Daarmee worden eventuele beperkingen niet inzichtelijk
en bespreekbaar gemaakt.39Kan de Algemene Rekenkamer aangeven of is onderzocht
welke oorzaken ten grondslag liggen aan het falen van de evaluaties met het
oog op de wettelijke regeling daarover? Zo ja, welke zijn dit?Nee, het is ons niet bekend waarom de uitvoering van het evalueren van
het verblijfs- of behandelplan niet in overeenstemming is met het wettelijk
kader. Wij hebben onze uitspraken gebaseerd op de informatie in de dossiers
van het Ministerie van Justitie. Ook hebben wij informatie opgevraagd bij
de inrichting waar de jeugdige als laatste verbleven heeft. We zijn niet voor
elke jeugdige in de steekproef nagegaan wat de reden was dat op een bepaald
moment zijn verblijfs- of behandelplan niet geëvalueerd is. De oorzaken
die genoemd zijn in het antwoord bij vraag 37 gelden mogelijk ook voor het
aantal achterblijvende evaluaties.40De Algemene Rekenkamer stelt dat diverse inrichtingen
een gestructureerd behandelaanbod hebben samengesteld. Kan de Algemene Rekenkamer
nader toelichten welke inrichtingen dit betreft en welke inrichtingen dus
geen, of onvoldoende (gestructureerd) behandelaanbod hebben?Nee, wij kunnen geen volledig beeld geven van het totale behandelaanbod
van alle jeugdinrichtingen. Dit was geen onderdeel van ons onderzoek. Bij
wijze van illustratie hebben wij enkele voorbeelden van behandelmodules gegeven
op pagina 70 en 71 van deel II van ons rapport.41Waarom is niet bekend hoeveel jeugdigen in de inrichtingen
precies te maken krijgen met trajectbegeleiding (al dan niet gevolgd door
nazorg)?Niet alle inrichtingen leggen vast welke activiteiten met welke jeugdigen
worden uitgevoerd. 42Waarom bestaat bij drie inrichtingen geen zicht op
de toestand van de jeugdigen die vertrokken zijn? Wat waren de uitkomsten
van de interviews die zeven inrichtingen enige maanden na het vertrek hadden
met jeugdigen en wat is/wordt met de uitkomsten van die interviews gedaan?Zoals in ons rapport is aangegeven, wordt er op het vastleggen van bereikte
resultaten niet gestuurd door het Ministerie van Justitie. In de wettelijk
verplichte exitinterviews wordt, als ze al afgenomen worden, vooral ingegaan
op de tevredenheid van de jeugdige met het verblijf en de nabije toekomst
van de jeugdige. Meestal is er geen capaciteit beschikbaar bij de inrichtingen
om iets met de geaggregeerde resultaten van de interviews te doen. Daarnaast
verliezen de meeste inrichtingen hun ex-pupillen al snel uit het oog en hebben
ze dus geen zicht op hun toestand na enige maanden. De informatie die wij
tijdens ons dossieronderzoek verzameld hebben, hebben wij opgevraagd bij vooral
reclasseringsorganisaties en de Raad voor de Kinderbescherming. De uitkomsten
van de exitinterviews van de jeugdigen die niet in onze steekproef betrokken
waren is ons niet bekend.XNoot1Samenstelling:Leden: Van der Vlies (SGP), Crone (PvdA), ondervoorzitter, Vendrik (GL),
Kant (SP), Blok (VVD), Ten Hoopen (CDA), Weekers (VVD), van Haersma Buma (CDA),
De Nerée tot Babberich (CDA), Aptroot (VVD), voorzitter, Dezentjé
Hamming (VVD), Omtzigt (CDA), Koşer Kaya (D66), Luijben (SP), Van der
Veen (PvdA), Kalma (PvdA), Van Gerven (SP), Blanksma-van den Heuvel (CDA),
Cramer (CU), Kortenhorst (CDA), Van Dijck (PVV), Gesthuizen (SP), Ouwehand
(PvdD), Heijnen (PvdA) en Tang (PvdA).Plv. leden: van der Staaij (SGP), Depla (PvdA), Van Gent (GL), Roemer
(SP), Van der Burg (VVD), Jonker (CDA), Snijder-Hazelhoff (VVD), De Vries
(CDA), Van Hijum (CDA), Van Beek (VVD), Boekestijn (VVD), De Pater-van der
Meer (CDA), Van der Ham (D66), Gerkens (SP), Vermeij (PvdA), Kuiken (PvdA),
Van Gijlswijk (SP), Vacature (CDA), Anker (CU), Mastwijk (CDA), De Roon (PVV)
Irrgang (SP), Thieme (PvdD), Heerts (PvdA) en Besselink (PvdA).XNoot2Samenstelling:Leden: Van de Camp (CDA), De Wit (SP), Van der Staaij (SGP), Kamp (VVD),
Arib (PvdA), ondervoorzitter, De Pater-van der Meer (CDA), voorzitter, Çörüz
(CDA), Wolfsen (PvdA), Joldersma (CDA), Gerkens (SP), Van Vroonhoven-Kok (CDA),
Van Velzen (SP), Azough (GL), Griffith (VVD), Teeven (VVD), Verdonk (Verdonk),
Kalma (PvdA), De Roon (PVV), Pechtold (D66), Thieme (PvdD), Kuiken (PvdA),
Leijten (SP), Bouwmeester (PvdA), Van Toorenburg (CDA) en Anker (CU).Plv. leden: Sterk (CDA), Langkamp (SP), Van der Vlies (SGP), Weekers (VVD),
Van Dijken (PvdA), Schinkelshoek (CDA), Jager (CDA), Gill’ard (PvdA),
Jonker (CDA), Roemer (SP), De Vries (CDA), Abel (SP), Halsema (GL), Van Beek
(VVD), Van Miltenburg (VVD), Zijlstra (VVD), Dijsselbloem (PvdA), Fritsma
(PVV), Koşer Kaya (D66), Ouwehand (PvdD), Spekman (PvdA), Van Gijlswijk
(SP), Bouchibti (PvdA), Van Haersma Buma (CDA) en Slob (CU).XNoot3Samenstelling:Leden: Van der Vlies (SGP), Hamer (PvdA), Kant (SP), ondervoorzitter, Çörüz
(CDA), Sterk (CDA), Van Miltenburg (VVD), Van Dijken (PvdA), Dezentjé
Hamming (VVD), Omtzigt (CDA), Koşer Kaya (D66), Jonker (CDA), Teeven
(VVD), Wolbert (PvdA), Blanksma-van den Heuvel (CDA), Voordewind (CU), Zijlstra
(VVD), Bouchibti (PvdA), Langkamp (SP), Van Gijlswijk (SP), Ouwehand (PvdD),
Agema (PVV), Leijten (SP), Dibi (GL), Heijnen (PvdA), voorzitter en Van Toorenburg
(CDA).Plv. leden: Vacature (SGP), Heerts (PvdA), Gerkens (SP), De Rouwe (CDA),
Van Vroonhoven-Kok (CDA), Van der Burg (VVD), Eijsink (PvdA), Nicolaï
(VVD), Biskop (CDA), Van der Ham (D66), De Pater-van der Meer (CDA), Verdonk
(Verdonk), Bouwmeester (PvdA), Van Dijk (CDA), Wiegman-van Meppelen Scheppink
(CU), Schippers (VVD), Wolfsen (PvdA), Gesthuizen (SP), Karabulut (SP), Vacature
(PvdD), Fritsma (PVV), De Wit (SP), Azough (GL), Arib (PvdA) en De Vries (CDA). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-31215-6.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl