Wijziging Wet op de jeugdzorg i.v.m. gemeentelijke verantwoordelijkheid voor de jeugdketen; Advies Raad van State en nader rapport
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-09-26 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 31977, nr. 4

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

19-06-2009

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2008-2009

31977 nr. 4

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 31977Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 37 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
31 977Wijziging van de Wet op de jeugdzorg in verband met het opnemen van
een gemeentelijke verantwoordelijkheid voor de jeugdketennr. 4ADVIES RAAD VAN STATE EN NADER RAPPORT1Hieronder zijn opgenomen het advies van de Raad van State d.d. 27 februari
2009 en het nader rapport d.d. 8 juni 2009, aangeboden aan de Koningin
door de minister voor Jeugd en Gezin. Het advies van de Raad van State is
cursief afgedrukt.Bij Kabinetsmissive van 30 december 2008, no. 08.003755, heeft
Uwe Majesteit, op voordracht van de Minister voor Jeugd en Gezin, bij de Raad
van State ter overweging aanhangig gemaakt het voorstel van wet houdende wijziging
van de Wet op de jeugdzorg in verband met de introductie van gemeentelijke
Centra voor Jeugd en Gezin, met memorie van toelichting.Het wetsvoorstel strekt ertoe Centra voor Jeugd en Gezin een wettelijke
basis te bieden. De gemeenten krijgen op grond van dit wetsvoorstel drie taken.Allereerst dient het college van burgemeester en wethouders (het college)
zorg te dragen voor de organisatie van een Centrum voor Jeugd en Gezin. Ten
tweede draagt het college er zorg voor dat alle betrokken partijen op het
terrein van jeugdigen effectief met elkaar samenwerken. Het college voert
de regie en ziet erop toe dat er sluitende afspraken gemaakt worden tussen
instanties die hulp of zorg verlenen. Ten slotte krijgt de burgemeester de
bevoegdheid om in een individueel geval de instelling aan te wijzen die met
de coördinatie van de zorg wordt belast.De Raad van State maakt opmerkingen over de verhouding van dit wetsvoorstel
met andere beleidsontwikkelingen binnen de jeugdzorg, over de doelstellingen
van het wetsvoorstel en over de bevoegdheden van de gemeenten. Hij is van
oordeel dat in verband daarmee aanpassing van het voorstel wenselijk is.Blijkens de mededeling van de Directeur van Uw Kabinet van 30 december
2008, nr. 08.003755, machtigde Uwe Majesteit de Raad van State zijn advies
inzake het bovenvermelde voorstel van wet rechtstreeks aan mij te doen toekomen.
Dit advies, gedateerd 27 februari 2009, nr. W13.08.0583/I, bied ik U
hierbij aan.1. ContextUit de memorie van toelichting blijkt dat de vorming van Centra voor Jeugd
en Gezin niet de enige beleidsontwikkeling is in het domein van de organisatie
van de jeugdzorg. Zo functioneren er in steeds meer gemeenten Zorg- en adviesteams
(ZAT’s). ZAT’s zijn multidisciplinaire teams die aansluiten bij
de leerlingenzorg van het onderwijs. Ook wordt er in een groeiend aantal gemeenten
gewerkt met het zogeheten Veiligheidshuis, waarin verscheidene organisaties
samenwerken die zich bezighouden met opsporing, vervolging, berechting en
hulpverlening van onder meer jongeren. Het voornemen is dat er eind 2009 een
landelijk dekkend netwerk functioneert, met circa 40 vestigingen.1Daarnaast neemt het kabinet maatregelen ter ondersteuning van de ketensamenwerking
in de jeugdgezondheidszorg. Zo is onlangs ingediend het wetsvoorstel inzake
de verwijsindex voor risicojongeren, dat voorziet in een landelijk meldingssysteem.2 Ook moeten eind 2009 alle instellingen in de jeugdgezondheidszorg
werken met het Elektronisch Kinddossier (EKD) en krijgt ieder kind dat in
Nederland wordt geboren een eigen EKD jeugdgezondheidszorg.3 Voorts ligt thans in de Tweede Kamer het wetsvoorstel Maatregelen
bestrijding voetbalvandalisme en ernstige overlast, dat de bevoegdheid geeft
aan de burgemeester om eerder in te grijpen bij ernstige overlast, onder meer
door een gebiedsverbod op te leggen.4 Verder is
er thans bij de Raad aanhangig het wetsvoorstel ter bestrijding van de onderwijsachterstanden.
In dit voorstel krijgt het college van burgemeester en wethouders de regierol
in de voorschoolse educatie en de bevoegdheid om aanwijzingen te geven aan
de bevoegde gezagsorganen van scholen en kindercentra.5 Ten slotte dient in dit verband genoemd te worden het kabinetsvoorstel
om de burgemeester via de Raad voor de kinderbescherming toegang te geven
tot de kinderrechter om opvoedingsondersteuning af te kunnen dwingen.6De toelichting maakt niet inzichtelijk hoe dit onderhavige wetsvoorstel
zich verhoudt tot de hierboven genoemde ontwikkelingen. Evenmin is duidelijk
hoe in dit wijdere verband de samenwerking in de jeugdzorg op langere termijn
zal worden bevorderd.De Raad adviseert in de toelichting uiteen te zetten hoe de vorming van
Centra voor Jeugd en Gezin zich verhoudt tot andere ontwikkelingen in het
beleid.1. ContextDe Raad van State signaleert diverse beleidsontwikkelingen en maatregelen
die verband houden met het onderhavige wetsvoorstel en adviseert in de toelichting
in te gaan op de relatie tussen deze ontwikkelingen en de vorming van Centra
voor Jeugd en Gezin. De memorie van toelichting is in deze zin aangepast.2. Nut en noodzaakBlijkens de toelichting is het doel van het wetsvoorstel om een landelijk
netwerk van laagdrempelige Centra voor Jeugd en Gezin op te zetten, waar ouders,
jeugdigen en kinderen terecht kunnen voor alle mogelijke (hulp-)vragen over
opvoeden en opgroeien. Met de inrichting van dit netwerk van Centra voor Jeugd
en Gezin wordt tevens beoogd om de bureaucratie in de jeugd- en gezinszorg
te doen afnemen, aldus de toelichting.7 Belangrijk
uitgangspunt van het wetsvoorstel is dat altijd duidelijk moet zijn welke
instantie binnen de gehele jeugdketen verantwoordelijk is voor de coördinatie
van de zorg aan een jeugdige en diens gezin.8In de toelichting wordt niet ingegaan op de vraag op welke wijze de invoering
van de Centra zal bijdragen aan het tegengaan van de negatieve effecten van
bureaucratie. In een toespraak heeft de Minister naar voren gebracht dat de
gedachte is dat de bundeling van krachten en de coördinatie van de zorg
voor jeugd en gezin binnen één Centrum zullen leiden tot betere
samenwerking en afstemming tussen bestaande instanties en diensten, waardoor
jongeren en ouders direct de juiste hulp kan worden geboden.9Het voorgaande laat onverlet dat met de Centra voor Jeugd en Gezin opnieuw
een actor aan het complexe jeugdveld wordt toegevoegd. Dit punt verdient extra
aandacht, zeker gelet op de bedragen die gemoeid zijn met de realisering van
de Centra; zo blijkt uit de toelichting dat de middelen die aan de gemeenten
beschikbaar worden gesteld structureel 200 miljoen euro per jaar zullen zijn.10Om de negatieve effecten van bureaucratie tegen te gaan, ligt het, in
het algemeen, meer in de rede om de taken op een doelmatige manier onder te
brengen bij een kleiner aantal instanties, dan om nieuwe instanties in het
leven te roepen. Dit kan wederom neerkomen op nieuwe regels, procedures
en schakels, waar de burger juist weer in kan verdwalen, en welke een doelmatig
gebruik van middelen eerder in de weg staan dan bevorderen.Het is de Raad voorts opgevallen dat de doelen en uitgangspunten van het
wetsvoorstel vrijwel overeenkomen met de uitgangspunten van de Wet op de Jeugdzorg,
die op 1 januari 2005 in werking is getreden. Uit de toelichting op de
Wet op de Jeugdzorg blijkt dat ermee beoogd was: minder bureaucratie en meer
vraaggericht werken. Ook moest er één herkenbaar, laagdrempelig
en bekend punt komen waar iedereen terecht kan met problemen of dreigende
problemen in de opvoeding van jeugdigen. Dit werd het Bureau Jeugdzorg. Het
Bureau moest er daarnaast op toezien dat de gemaakte afspraken over de afstemming
werden vastgelegd in een hulpverleningsplan en dat die afspraken door de aanbieders
ook daadwerkelijk werden nagekomen.1De toelichting bij het onderhavige wetsvoorstel gaat niet in op de overeenkomsten
in uitgangspunten en doelstellingen van beide organisaties. Nu de Bureaus
Jeugdzorg inmiddels zijn opgericht en functioneren, rijst de vraag hoe de
Centra voor Jeugd en Gezin zich zullen verhouden tot de Bureaus Jeugdzorg.
Een analyse van de huidige (samenwerkings-)praktijk in het jeugdveld, waarvan
de uitkomsten de onderbouwing zouden vormen voor maatregelen om de preventieve
ondersteuning te versterken en (daarbij) samenwerking tussen hulpverleners
af te dwingen, ontbreekt echter.Overigens stelt de Raad vast dat, blijkens de tussenrapportage van de
Vereniging van Nederlandse Gemeenten, bijna een kwart van de gemeenten op
dit moment al beschikt over één of meer Centra voor Jeugd en
Gezin.2Ongeveer 85 procent van de gemeenten in
Nederland is bezig met de ontwikkeling en vormgeving van de Centra, aldus
de Minister in het algemeen overleg van 21 januari 2009.3 Dit is ook niet verwonderlijk gezien het feit dat een tijdelijke regeling
ten behoeve van centra voor jeugd en gezin al vanaf 1 januari 2008
van kracht is.4 Deze ministeriële regeling
komt, afgezien van de bepaling betreffende de bevoegdheid van de burgemeester
om een instantie aan te wijzen die belast wordt met de coördinatie van
de zorg, vrijwel geheel overeen met het onderhavige wetsvoorstel. De Raad
begrijpt dat er behoefte kan bestaan om snel tot uitvoering van beleid over
te gaan, en dat daarbij gebruik gemaakt wordt van een tijdelijk ministeriële
regeling. De Raad is echter tevens van oordeel dat, anders dan in de onderhavige
situatie, in het vervolg de koninklijke weg – een wetswijziging –
verre de voorkeur verdient. Anders verliest het wetgevingstraject en evenzo
de adviserende taak van de Raad, aan betekenis.De Raad adviseert, in het licht van het vorenstaande, het wetsvoorstel
nader te bezien en in de toelichting in te gaan op nut en noodzaak van het
voorstel.2. Nut en noodzaakMet de invoering van de Centra voor Jeugd en Gezin wordt niet een nieuwe
instantie in het leven geroepen in het jeugdveld. Een Centrum voor Jeugd en
Gezin is te zien als een bundeling van bestaande voorzieningen, zodat de noodzakelijke
samenwerking tussen de verschillende instanties gemakkelijker en beter tot
stand kan komen.Bij de totstandkoming van de Wet op de jeugdzorg is uitvoerig stilgestaan
bij de precieze rol van het Bureau jeugdzorg. Het uitgangspunt was dat het
Bureau jeugdzorg als enige en onafhankelijke toegang tot de zwaardere vormen
van jeugdzorg zou functioneren, zowel in een vrijwillig als in een justitieel
kader. Het Bureau jeugdzorg kreeg als belangrijkste taak het analyseren van
de problemen van een jeugdige en indiceren welke vorm van jeugdzorg voor die
jeugdige het meest geschikt was: derhalve geen hulpverlenende instelling maar
een indicatiestellende instelling. Daarbij moest het een laagdrempelig punt
zijn waar iedereen terecht kon met problemen of dreigende problemen in de
opvoeding. Overigens heeft het kabinet tijdens de parlementaire behandeling
van het wetsvoorstel al het belang van lokale voorzieningen in de jeugdketen
benadrukt. In de nota naar aanleiding van het nader verslag is aangegeven
dat het algemeen en preventief jeugdbeleid, waarvoor gemeenten verantwoordelijk
zijn, een eerste en belangrijke schakel vormt in de jeugdketen.
In de afgelopen jaren is de functie van laagdrempelig inlooppunt van het Bureau
jeugdzorg meer op de achtergrond geraakt en is het zwaartepunt nog meer bij
de indicatiestelling komen te liggen.Daarnaast kwam bij opvoedingsproblemen het accent te liggen op ernstige opvoedingsproblemen. Het onderhavige wetsvoorstel
beoogt met een bundeling van de jeugdgezondheidszorg en de maatschappelijke
dienstverlening ten behoeve van jongeren de preventieve zorg binnen het gemeentelijke
domein te versterken. De memorie van toelichting is in deze zin aangevuld.De tijdelijke ministeriële regeling waaraan de Raad van State refereert
dient als de basis op grond waarvan gemeenten van rijkswege een financiële
bijdrage ontvangen voor het realiseren van de Centra voor Jeugd en Gezin,
zoals tussen Rijk en VNG is overeengekomen in het bestuursakkoord «Samen
aan de slag» van 4 juni 2007. Deze regeling vervalt met ingang
van 1 januari 2012. Het voornemen is om vanaf dat moment, als sprake
is van een landelijke dekking van Centra voor Jeugd en Gezin, deze middelen
structureel toe te voegen aan het gemeentefonds.3. Bevoegdheden van gemeentena. Het college krijgt met dit wetsvoorstel de verplichting tot het
opzetten van een Centrum voor Jeugd en Gezin. Daarnaast krijgt het college
de plicht om zorg te dragen voor de totstandkoming van sluitende afspraken
met alle instanties op het jeugdterrein. Op grond van het voorgestelde artikel
2c, tweede lid, worden de instellingen tevens verplicht om mee te werken aan
de totstandkoming van de afspraken en aan de nakoming daarvan. De toelichting
merkt in dit verband op dat de wederkerigheid van verantwoordelijkheden hierbij
voorop staat.1Onduidelijk blijft echter op welke wijze het college de instellingen tot
samenwerking kan verplichten. Gemeenten hebben op grond van de huidige wetgeving
geen bevoegdheid om onderwijsinstellingen, provinciale jeugdzorginstellingen
en gezondheidsinstellingen te dwingen tot het maken van afspraken.2De Raad adviseert in de toelichting op bovenstaande in te gaan.b. Indien instellingen knelpunten in de coördinatie van de zorg
in een individueel geval niet kunnen oplossen bepaalt het voorgestelde artikel
2e dat de burgemeester de bevoegdheid heeft om een instelling aan te wijzen
en te belasten met deze coördinatie. In de toelichting wordt hierover
gesteld: «Als andere betrokken professionals onvoldoende meewerken,
ontslaat dat de coördinator van de zorg niet van zijn verplichtingen:
hij draagt de eindverantwoordelijkheid en zorgt dat de jeugdige of het gezin
niet tussen wal en schip valt.» Ook wordt in de toelichting benadrukt
dat de plicht tot samenwerken onverkort geldt als er sprake is van een door
de burgemeester opgelegde zorgcoördinatie.3De Raad constateert allereerst dat de toelichting niet ingaat op de vraag
waarom de burgemeester deze bevoegdheid krijgt, en niet het college. Nu de
burgemeester op grond van dit wetsvoorstel geen andere bevoegdheden krijgt
toebedeeld en de aard van deze bevoegdheid bovendien niet past bij de bevoegdheden
die de burgemeester thans heeft op het terrein van de openbare orde en crisisinterventie,
ligt het voor de hand ook deze bevoegdheid aan het college toe te kennen.De Raad merkt voorts op dat de voorgestelde bevoegdheid van de burgemeester
om een instantie aan te wijzen die wordt belast met het coördineren van
zorg niet per definitie met zich brengt dat de overige instanties, inclusief
andere overheden, de gemaakte afspraken of aanwijzingen zullen nakomen. De
Raad is van oordeel dat het voorgestelde artikel 2e dient te bepalen dat het
college niet alleen de instantie die belast wordt met de zorg aanwijst, maar
tevens kan bepalen dat in een dergelijke situatie de andere instanties de
coördinerende rol van de als zodanig aangewezen instelling zullen moeten
aanvaarden.De Raad adviseert in de toelichting op bovenstaande in te gaan en het
voorgestelde artikel 2e aan te passen.3. Bevoegdheden van gemeentena. De instellingen zijn verplicht om mee te werken aan de totstandkoming
van de afspraken en de nakoming ervan. Het college van burgemeester en wethouders
kan de instellingen niet dwingen tot samenwerking. Het uitgangspunt van het
wetsvoorstel is dat partijen bereid zijn tot samenwerking, waarbij de gemeente
optreedt als «aanjager» van het samenwerkingsproces. Daarnaast
zien de inspecties, bedoeld in artikel 47a van het voorstel, erop toe dat
de instellingen zich houden aan de gemaakte afspraken. De memorie van toelichting
is op dit punt verder verduidelijkt.b.  Het advies van de Raad van State om de aanwijzingsbevoegdheid
bij het college van burgemeester en wethouders neer te leggen in plaats van
bij de burgemeester is niet overgenomen. Het betreft hier inderdaad niet het
terrein van openbare orde en crisisbestrijding, maar het zal wel vaak gaan
om een situatie waarin snel ingegrepen moet worden. In een dergelijk geval
kan een burgemeester sneller opereren dan een college.Voor het geval dat tot het toepassen van bedoelde aanwijzingsbevoegdheid
wordt overgegaan, adviseert de Raad dat de gemeente tevens kan bepalen dat
de andere instanties de coördinerende rol van de aangewezen instantie
zullen moeten aanvaarden. De Raad geeft evenwel niet aan hoe deze aanvaarding
moet worden uitgewerkt.Het regelen hiervan zou inhouden dat er geen sprake meer zou zijn van
een coördinerende taak, maar van het opleggen van dwingende maatregelen.
Dat is niet gewenst. De potentiële juridische consequenties daarvan zouden
veelomvattend zijn, aangezien allerlei partijen betrokken zijn bij dit proces.
Opdat een dergelijk dwangelement echt effect zou hebben, zou precies moeten
worden geregeld wat de aanvaarding van de coördinatie van de zorg inhoudt
en welke (eventuele) aanwijzingen van de coördinerende instantie door
de andere instellingen zouden moeten worden opgevolgd. Een dusdanige juridisering
is in het onderhavige geval niet proportioneel. Met andere woorden: met de
voorgestelde aanwijzingsbevoegdheid moet in alle redelijkheid kunnen worden
volstaan om in dergelijke situaties tot een oplossing te komen.4. De doelgroepa. Uit de toelichting blijkt dat het Centrum een laagdrempelig inlooppunt
in de buurt moet worden, een plek waar in een vertrouwde omgeving vragen gesteld
en gesprekken gevoerd kunnen worden.1 Voorts
meldt de toelichting dat de kring van instellingen en dienstverleners waarmee
afspraken gemaakt dienen te worden zeer wijd is; zo omvat hij onder meer ook
de politie, het Openbaar Ministerie en het Halt-bureau.2De Raad merkt op dat omvang en diversiteit van de kring van verbonden
instellingen en dienstverleners op gespannen voet staan met het uitgangspunt
dat de Centra een laagdrempelig inlooppunt moet worden, waar alle ouders,
jeugdigen en kinderen met alle mogelijke vragen over opvoeden en opgroeien
en voor hulp terecht kunnen. Indien de Centra geassocieerd worden met politie
en justitie zullen sommige ouders en kinderen – en dan met name degene
in problematische situaties – niet snel geneigd zijn daarheen te gaan
met hun vragen.De Raad adviseert in de toelichting een uiteenzetting te geven over de
verhouding van de kring van samenwerkende instanties en het uitgangspunt dat
de Centra laagdrempelige inlooppunten moeten worden, waar eenieder terecht
kan.b. De doelgroep van het Centrum voor Jeugd en Gezin bestaat uit alle
jeugdigen tot 23 jaar te beginnen vanaf de prenatale fase, en hun ouders.3Onderzoek naar de ervaringen met laagdrempelige ondersteuning aan gezinnen
en jongeren in vier Europese landen wijst uit dat de instellingen in deze
landen zich beperken tot ouders met jonge kinderen.4Ook uit het onderzoek van het Nederlands Jeugdinstituut van juni 2008
blijkt dat de reeds functionerende Centra voor Jeugd en Gezin relatief weinig
aandacht hebben voor de categorie twaalfplussers. De onderzoekers menen dat
een Centrum voor alle jeugdigen van – 9 maanden tot
23 jaar niet even laagdrempelig toegankelijk kan zijn voor zulk uiteenlopende
doelgroepen als zwangere vrouwen, ouders met jonge kinderen, twaalf- of achttienplussers
en risicogroepen.1De Raad acht het een vrijwel onmogelijke opgave om de doelgroep over de
volle breedte – dus vanaf de prenatale fase tot en met jong volwassenen –
te bereiken.De Raad adviseert in de toelichting nader in te gaan op de werking van
het Centrum voor de volledige doelgroep in de praktijk, waarbij ook aandacht
dient te worden besteed aan de ervaringen in het buitenland. De Raad adviseert
zo nodig de doelgroep te beperken tot ouders met jonge kinderen.4. De doelgroepa. Het wetsvoorstel kent twee gemeentelijke verplichtingen. De eerste
is om te zorgen voor het organiseren van een Centrum voor Jeugd en Gezin.
Deze dienen een laagdrempelig inlooppunt te vormen, waar ouders en jeugdigen
met alle mogelijke vragen op het gebied van opvoeden en opgroeien terecht
kunnen. De tweede is te zorgen voor de regie over het lokale jeugdbeleid,
waarbij ook instanties als politie en Openbaar Ministerie worden betrokken.
Het laagdrempelige karakter van het inlooppunt verdraagt, zoals de Raad terecht
opmerkt, inderdaad geen associatie met instanties als politie en Openbaar
Ministerie. Om deze reden verdient gezamenlijke huisvesting van een Centrum
voor Jeugd en Gezin en een Veiligheidshuis dan ook geen aanbeveling, evenmin
als het onderbrengen van bijvoorbeeld een Advies- en meldpunt kindermishandeling
in het Centrum voor Jeugd en Gezin. Het in het kader van de regietaak maken
van afspraken met politie en Openbaar Ministerie impliceert evenwel niet dat
bovenbedoelde associatie gaat plaatsvinden.b. De doelgroep van de Centra voor Jeugd en Gezin omvat in beginsel
alle jeugdigen tot 23 jaar en hun ouders. Doordat de jeugdgezondheidszorg
altijd onderdeel uitmaakt van een Centrum voor Jeugd en Gezin, zullen veel
vragen afkomstig zijn van ouders met jonge kinderen. Een Centrum voor Jeugd
en Gezin behoeft de verschillende categorieën binnen de doelgroep niet
op dezelfde wijze en met eenzelfde intensiteit te benaderen. In sommige Centra
voor Jeugd en Gezin zijn veel vragen afkomstig van ouders met puberende jongeren.
Daarnaast zullen vanuit een Centrum voor Jeugd en Gezin de jongeren zelf wellicht
op andere plaatsen en met gebruik van internet worden opgezocht. Ook zal er
vaak gerichte aandacht zijn voor risicogroepen.5. Wet op de Jeugdzorg of Wet maatschappelijke ondersteuning?De inrichting van Centra voor Jeugd en Gezin wordt geregeld in de Wet
op de Jeugdzorg (Wjz). De Wjz regelt thans de verantwoordelijkheden van het
Rijk en de provincies op het terrein van de jeugdzorg. Door de verantwoordelijkheden
van de gemeenten op het terrein van de lokale jeugdzorg ook in deze wet op
te nemen wordt de wet verbreed.De Raad constateert dat de toelichting geen motivering geeft voor de keuze
om de inrichting van de Centra voor Jeugd en Gezin te regelen in de Wjz. In
een brief aan de Tweede Kamer der Staten-Generaal van 16 november 2007
licht de Minister zijn keuze wel toe. «Door het verankeren van de inrichtingsplicht
voor de Centra voor Jeugd en Gezin in de Wet op de jeugdzorg wordt een verbinding
gelegd met de taken die de gemeente reeds zijn opgedragen in het kader van
de Wcpv en de Wmo. De taken op grond van de Wet collectieve preventie volksgezondheid
(Wcpv)2 en de Wmo blijven zo verder ongewijzigd.
Op die manier worden de verantwoordelijkheden van alle overheden op het terrein
van Jeugd als een logisch drieluik onder één wet ondergebracht.»
In de brief geeft de Minister aan dat de Wmo onvoldoende mogelijkheden biedt
om de gemeentelijke verantwoordelijkheid voor het inrichten van een Centrum
voor Jeugd en Gezin te borgen. Een belangrijk nadeel van de Wcpv is volgens
de Minister de primaire focus op de publieke gezondheidszorg.De Raad merkt op dat gemeenten thans al een aantal taken vervullen op
het gebied van preventief jeugdbeleid op basis van de Wet maatschappelijke
ondersteuning (Wmo) en de Wet publieke gezondheid. De Wet publieke gezondheid
stelt de randvoorwaarden voor de uitvoering van de jeugdgezondheidszorg door
de consultatiebureaus en GGD’en. De Wmo verplicht de gemeenten om de
vijf functies voor het gemeentelijke jeugdbeleid benoemd in het zogeheten «prestatieveld
2» van de Wmo te realiseren. Deze functies zijn:– signaleren,– informatie en advies,– licht pedagogische hulp,– toeleiding naar (geïndiceerde) hulp,– zorgcoördinatie.1Het onderhavige wetsvoorstel is een uitwerking van deze vijf functies.De Raad adviseert in de toelichting op het bovenstaande in te gaan, en
daarbij tevens aandacht te besteden aan de langer termijn visie op de jeugdzorg.5. Wet op de jeugdzorg of Wet maatschappelijke ondersteuning?De memorie van toelichting is aangepast in die zin dat is aangegeven waarom
de Wet op de jeugdzorg is verkozen om de Centra voor Jeugd en Gezin te regelen.In de memorie van toelichting is geen lange termijn visie op de jeugdzorg
opgenomen. Op dit moment vindt een evaluatie van de Wet op de jeugdzorg plaats,
die in het najaar van 2009 zal worden afgerond. Daarna zal een kabinetsstandpunt
worden voorbereid. Het is niet zinvol om thans, daarop vooruitlopend, uitspraken
te doen over de lange termijn.6. De samenwerkende instantiesHet voorgestelde artikel 2c bepaalt dat de gemeenten afspraken maken met
de bij algemene maatregel van bestuur nader aan te wijzen instellingen en
overige dienstverleners die behoren tot de domeinen gezondheidszorg, jeugdzorg,
onderwijs, welzijn, werk en inkomen en openbare orde en veiligheid.De gevolgde methode – omschrijving van brede beleidsterreinen –
leidt er toe dat de reikwijdte van het voorstel niet nauwkeurig is bepaald.De Raad merkt allereerst op dat de begrippen instelling en dienstverlener
onduidelijk zijn en nadere bepaling behoeven. Verder meent de Raad op dat
de reikwijdte van een wet zoveel mogelijk in die wet zelf geregeld dient te
worden. Hij adviseert om de instellingen in de wet aan te wijzen en deze aanwijzing
niet te delegeren naar algemene maatregel van bestuur.6. De samenwerkende instantiesDe in het voorstel genoemde domeinen waarbinnen de instellingen en overige
dienstverleners werkzaam zijn en waarmee het college van burgemeester en wethouders
afspraken moet maken, zijn breed omschreven. Dat is ook nodig. De jeugdketen
is nu eenmaal zeer breed. Daarbinnen zullen via de algemene maatregel van
bestuur de instellingen en overige dienstverleners wel nader worden aangewezen.
Een nadere afbakening van de begrippen instellingen en dienstverleners is
niet goed te geven. Welke instellingen en dienstverleners zullen worden aangewezen,
kan variëren. Alleen al op het punt van de naamgeving zal dat naar verwachting
regelmatig het geval zijn. Een beschrijving van de instellingen en dienstverleners
op het niveau van de wet zou telkens tot aanpassing van de wet moeten leiden.
Dat is niet gewenst. Ook het gevolg van de aanwijzing, namelijk het maken
van afspraken, is niet dusdanig ingrijpend in juridische zin dat een dergelijke
aanwijzing niet bij algemene maatregel van bestuur kan worden afgedaan.7. Verwerking adviezenIn de toelichting ontbreekt een reactie van de regering op de ingewonnen
adviezen.De Raad adviseert de adviezen alsnog in de toelichting te bespreken en
zo nodig het voorstel aan te passen.7. Verwerking adviezenIn de memorie van toelichting is een bespreking op hoofdlijnen van de
adviezen opgenomen.8. Voor redactionele kanttekeningen verwijst de Raad naar de bij
het advies behorende bijlage.8. Afstemming met het bij Koninklijke boodschap van 6 februari
2009 ingediende voorstel tot wijziging van de Wet op de jeugdzorg in verband
met de introductie van een verwijsindex risico’s jeugdigen (31 855).Deze afstemming heeft geleid tot enige aanpassingen in het wetsvoorstel.
In de eerste plaats is er voor gekozen om de artikelen in artikel I, onderdeel
B, te vernummeren. Dit is gedaan omdat de artikelen van dit wetsvoorstel in
de Wet op de jeugdzorg zullen voorafgaan aan de artikelen met betrekking tot
de verwijsindex. In de tweede plaats zijn een aantal begrippen congruent gemaakt
met het wetsvoorstel verwijsindex risico’s jeugdigen. Gelijk aan laatstgenoemd
voorstel wordt in het onderhavige voorstel nu de term «instantie»
gebruikt in plaats van «instellingen en overige dienstverleners»
en wordt «politie en justitie» gebruikt in plaats van «openbare
orde en veiligheid». In in artikel 1c, tweede lid, tweede volzin, is
bovendien de zinsnede «het beheer» toegevoegd.Verder zijn drie romeinse artikelen ingevoegd. Deze voorzien in de situatie
dat het wetsvoorstel verwijsindex risico’s jeugdigen eerder, respectievelijk
later in werking treedt dan het onderhavige wetsvoorstel.9. De redactionele kanttekeningen zijn alle overgenomen.10. Overig.– De aanhef en considerans zijn aangepast om beide nieuwe taken
van de gemeente (het organiseren van CJG’s en de regierol over de jeugdketen)
beter zichtbaar te maken.– In artikel 1c, tweede lid, is voor alle duidelijkheid toegevoegd
dat de afspraken schriftelijk dienen te worden gemaakt en zonodig op regionaal
niveau. De memorie van toelichting is tevens overeenkomstig aangepast.– Van de gelegenheid is gebruik gemaakt om artikel 70 en artikel
71, eerste lid, onderdeel e, te doen vervallen. Hiermee wordt de eigen bijdrage
in de kosten van de zorg voor een jeugdige met eigen inkomsten geschrapt.
De berekening en inning van de eigen bijdrage is arbeidsintensief voor de
zorgaanbieders, terwijl, gelet op de beperkte omvang van gevraagde de bijdrage,
de kosten niet opwegen tegen de baten. In de praktijk blijkt dan ook dat zorgaanbieders
vaak geen uitvoering geven aan het artikel. De memorie van toelichting is
tevens overeenkomstig aangepast.De Raad van State geeft U in overweging het voorstel van wet te zenden
aan de Tweede Kamer der Staten-Generaal, nadat met het vorenstaande rekening
zal zijn gehouden.De Vice-President van de Raad van State,H. D. Tjeenk WillinkIk moge U verzoeken het hierbij gevoegde gewijzigde voorstel van wet en
de gewijzigde memorie van toelichting aan de Tweede Kamer der Staten-Generaal
te zenden.De minister voor Jeugd en Gezin,A. RouvoetBijlage bij het advies van de Raad van State betreffende no. W13.08.0583/I
met redactionele kanttekeningen die de Raad in overweging geeft.– In Artikel I, onderdeel B, artikel 2b, artikel 2c, eerste lid,
artikel 2d alsmede in Artikel I, onderdeel F, artikel 47a, vierde lid, «Burgemeester
en wethouders» vervangen door: Het college van burgemeester en wethouders.– In Artikel I, onderdeel B, Artikel 2b, tweede lid, onderdeel a, «bedoeld
in artikel 1, eerste lid, onder g, 2°,» vervangen door: bedoeld
in artikel 1, eerste lid, onderdeel g, onder 2°.– In Artikel I, onderdeel B, Artikel 2c, eerste lid, na «bedoeld
in artikel 2b» toevoegen: , tweede lid.– In Artikel I, onderdeel B, Artikel 2c, tweede lid, «genoemd»
vervangen door: genoemde.– In Artikel I, onderdeel B, Artikel 2c, derde lid, de verwijzing
naar het gebruik van de verwijsindex risicojongeren vermijden, nu dit wetsvoorstel
nog niet tot wet is verheven.XNoot1De oorspronkelijke tekst van het voorstel van wet en van de memorie van
toelichting zoals voorgelegd aan de Raad van State is ter inzage gelegd bij
het Centraal Informatiepunt Tweede Kamer.XNoot1Kamerstukken II 2008/09, 29 270, nr. 26.XNoot2Kamerstukken II 2008/09, 31 855, nr. 2 en 3.XNoot3Kamerstukken I 2008/09, 31 316, H.XNoot4Kamerstukken II 2007/08, 31 467, nr. 2 en 3.XNoot5Wijziging van de Wet kinderopvang, de Wet op het onderwijstoezicht, de
Wet op het primair onderwijs en enkele andere wetten in verband met wijzigingen
in het onderwijsachterstandenbeleid, W05.090006.XNoot6Kamerstukken II 2008/09, 28 684, nr. 190.XNoot7Memorie van toelichting, Algemeen, § 2. Centra voor Jeugd en
Gezin.XNoot8Memorie van toelichting, Algemeen, § 3. Gemeentelijke regierol
op niet-vrijblijvende samenwerking, Coördinatie van de zorg: één
gezin, één plan.XNoot9Toespraak minister «In elke gemeente een Centrum voor Jeugd en Gezin»,
15 juni 2007.XNoot10Memorie van toelichting, Algemeen, § 5. Financiering.XNoot1Memorie van toelichting op de Wet op de Jeugdzorg, kamerstukken II 2001/02,
28 168, nr. 3, Hoofdstuk 4. Het zorgaanbod, § 4.2. De zorgaanbieders.XNoot2Vereniging van Nederlandse gemeenten, Monitoring van het Bestuursakkoord,
Tussenrapportage, januari 2009.XNoot3Kamerstukken II 2008/09, 31 001, nr. 65.XNoot4Regeling van de Minister voor Jeugd en Gezin van 9 januari 2008,
nr. DJB/APJB-2 821 052, houdende regels voor het verstrekken van
specifieke uitkeringen ten behoeve van de centra voor jeugd en gezin (Tijdelijke
regeling CJG) Staatscourant 15 januari 2008, nr. 10, blz. 14 e.v.XNoot1Memorie van toelichting, Algemeen, § 3. Gemeentelijke regierol
op niet-vrijblijvende samenwerking.XNoot2Zie ook het advies van de Vereniging van Nederlandse Gemeenten, 11 januari
2008, kenmerknummer BAOZW/U200800024.XNoot3Memorie van toelichting, Algemeen, § 3. Gemeentelijke regierol
op niet-vrijblijvende samenwerking, Coördinatie van de zorg: één
gezin, één plan.XNoot1Memorie van toelichting, Algemeen, § 2. Centra voor Jeugd en
Gezin.XNoot2Memorie van toelichting, Algemeen, § 3. Gemeentelijke regierol
op niet-vrijblijvende samenwerking.XNoot3Memorie van toelichting, Algemeen, § 2. Centra voor Jeugd en
Gezin.XNoot4Prinsen, B. en Prakken, J., (2007) Kansen en dilemma’s, Jeugd en
Co Kennis, jaargang 1, nummer 2, p. 35 e.v.XNoot1Nederlands Jeugdinstituut, Twaalfplussers in het Centrum voor Jeugd&Gezin –
een analyse van het aanbod, Utrecht juni 2008.XNoot2De Wcpv is thans gewijzigd in de Wet publieke gezondheid.XNoot1Memorie van toelichting op de Wmo,kamerstukken II 2004/05, 31 131,
nr. 3, Artikelsgewijze toelichting, Artikel 1, eerste lid, onder g, onderdeel
2°. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-31977-4.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl