Wijziging van de Grondwaterwet (verbreding heffingsdoeleinden); Advies en nader rapport
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 24546, nr. B

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

20-12-1995

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1995-1996

24546 nr. B

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamOndertekeningBijlage bij het advies van de Raad van State van 20 september 1995,
no. W09.95.0372, met enkele redactionele kanttekeningen die de Raad in overweging
geeft
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 24546Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 22 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
24 546Wijziging van de Grondwaterwet (verbreding heffingsdoeleinden) BADVIES RAAD VAN STATE EN NADER RAPPORTHieronder zijn opgenomen het advies van de Raad van State d.d. 20 september
1995 en het nader rapport d.d. 4 december 1995, aangeboden aan de Koningin
door de minister van Verkeer en Waterstaat. Het advies van de Raad van State
is cursief afgedrukt. Bij Kabinetsmissive van 25 juli 1995, no. 95.005887, heeft Uwe Majesteit,
op voordracht van de Minister van Verkeer en Waterstaat, bij de Raad van State
ter overweging aanhangig gemaakt het voorstel van wet met memorie van toelichting,
houdende wijziging van de Grondwaterwet (verbreding heffingsdoeleinden).Blijkens de mededeling van de Directeur van Uw kabinet van 25 juli 1995,
nr. 95.005887, machtigde Uwe Majesteit de Raad van State zijn advies inzake
bovenvermeld wetsvoorstel rechtstreeks aan mij te doen toekomen. Dit advies,
gedateerd 20 september 1995, nr. W09.95.0372, bied ik U hierbij aan.1. Ingevolge het voorgestelde artikel 41, tweede lid, kan de minister
bepalen een schadevergoeding toe te kennen in de daar genoemde gevallen. Voorheen
was er in dezen geen discretionaire bevoegdheid voor de minister en diende
deze automatisch de schadevergoeding toe te kennen. In de toelichting, paragraaf
5.5, wordt deze breuk met het verleden gemotiveerd met het argument dat het
niet redelijk is de minister aan te spreken op schade waar de provincie eigenlijk
voornamelijk debet aan is. Deze wijziging sluit aan bij het systeem van de artikelen 15.22 en 15.23
van de Wet milieubeheer (WMB).Zoals de bepaling nu luidt, is in de onder a en b vermelde situaties de
bevoegdheid van de minister echter volledig vrij. Naar het oordeel van de
Raad van State is er geen aanleiding een dergelijke vergaande wijziging van
het systeem van schadevergoeding door de minister in te voeren. Een uitzonderingsregeling
voor het geval het onredelijk zou zijn de minister aan te spreken ligt, mede
gelet op de continuïteit van de regelgeving, meer voor de hand.Voorts merkt de Raad op dat de analogie met de voornoemde artikelen van
de WMB niet volledig is. In deze artikelen wordt een wezenlijk ander systeem
gehanteerd, waarbij vooral expliciet wordt verwezen naar de mogelijkheid het
lagere bevoegd gezag aan te spreken voor schadevergoeding. De Raad adviseert
ook daarom de bevoegdheid van de minister in artikel 41, tweede lid, nader
te normeren.1. De wijziging, vervat in artikel 41, tweede lid, strekt er slechts toe
dat het in de in dat artikellid aangegeven gevallen niet langer een automatisme
is dat de minister schadevergoeding toekent. Alleen wanneer daartoe, alle
omstandigheden in aanmerking genomen, redelijkerwijs voldoende grondslag is,
zal tot toekenning van schadevergoeding van rijkswege worden overgegaan. Het
ging er om te voorkomen dat de minister schadevergoeding op grond van de wet
zou moeten toekennen in gevallen waarin in redelijkheid een gehoudenheid daartoe
niet aanwezig moet worden geacht. Gelet op het vorenstaande is er mijns inziens
niet zozeer sprake van een breuk met het verleden als wel van een nuancering
van de betrokken wetsbepaling. In dit verband kan voorts worden opgemerkt
dat het geldende artikellid tot dusver nimmer is toegepast.De bevoegdheid van de minister in het voorgestelde artikel 41, tweede
lid, is niet genormeerd. Gelet op de veelheid van denkbare casusposities is
het naar mijn mening niet goed mogelijk de bevoegdheid nader te normeren door
het stellen van specifieke wettelijke criteria voor de uitoefening van bedoelde
bevoegdheid. Ik wijs erop dat de betrokken bevoegdheid in de vergelijkbare
bepalingen van de Wet milieubeheer (artikelen 15.22 en 15.23) evenmin wettelijk
nader is genormeerd. Overigens geldt dat de uitoefening van de bevoegdheid
wordt beheerst door de beginselen van behoorlijk bestuur en vatbaar is voor
rechterlijke toetsing.Dat op het onderhavige terrein in de Wet milieubeheer een wezenlijk ander
systeem wordt gehanteerd, is mijns inziens niet het geval. Net als in die
wet wordt in de Grondwaterwet als uitgangspunt gehanteerd dat het gezag dat
de beschikking heeft afgegeven primair moet worden aangesproken voor schadevergoeding.
Verwezen wordt naar artikel 41, eerste lid, van de Grondwaterwet.2. In de toelichting stelt de minister dat met het wetsvoorstel en twee
eerdere wetswijzigingen het ter beschikking staande wettelijk instrumentarium
voldoende is om de verdrogingsproblematiek doeltreffend te bestrijden. Met
de Staatscommissie voor de Waterstaatswetgeving is de Raad van mening dat
deze uitspraak te stellig is (rapportage van 8 juni 1995). Allereerst is de
samenhang in het wettelijke systeem van de Grondwaterwet, de Wet op de Waterhuishouding
en de Wet belastingen op milieugrondslag nog niet volstrekt duidelijk. Normstelling
betreffende de kwaliteit en kwantiteit van het grondwater vindt verspreid
plaats. Daarnaast geschiedt de regeling van de heffing van belastingen op
grondwatergebruik verspreid over deze wetten. Zoals valt af te leiden uit
het advies van de hiervoor genoemde commissie, zal de Minister van Verkeer
en Waterstaat een evaluatie van het onderhavige wettelijk instrumentarium
uitvoeren. Dit punt verdient aandacht in de toelichting. Voorts is wellicht het wettelijke instrumentarium voldoende, maar daarmee
is nog niets gezegd over de effectiviteit van de uitvoering. In de toelichting
(paragraaf 4.2) wordt weliswaar verwezen naar beleidsdoelstellingen, zoals
omschreven in de motie Lansink, Van Rijn-Vellekoop (Kamerstukken II 1989/90,
21 137, nr. 33) en de Evaluatienota Water (Kamerstukken II 1993/94, 21 250,
nr. 28), maar reeds in deze nota wordt betwijfeld of aan de doelstellingen
kan worden voldaan. Nu sinds het verschijnen van deze nota ons land twee zeer
droge zomers heeft gehad, acht de Raad het wenselijk dat in de toelichting
wordt aangegeven of met het voorgenomen beleid nog kan worden volstaan dan
wel of (nieuw) aanvullend beleid noodzakelijk is.2. In de Evaluatienota Water (Kamerstukken II, 1993/94, 23 560, nr.
28, blz. 43) zijn twee knelpunten genoemd, die problemen opleveren voor een
doeltreffende bestrijding van de verdroging. Om die knelpunten op te heffen
zijn twee wetsvoorstellen aangekondigd, te weten de aanpassing van de Wet
op de waterhuishouding ten aanzien van de vergunningplicht voor lozingen in
verband met ontwatering en aanpassing van de Grondwaterwet inzake de verbreding
van de heffingsdoeleinden. Het in de memorie van toelichting genoemde wetsvoorstel
voor aanpassing van de Grondwaterwet inzake algemene regels en enkele andere
onderwerpen was ten tijde van het uitbrengen van de Evaluatienota Water reeds
bij de Tweede Kamer in behandeling. Met de inwerkingtreding van het onderhavige
wetsvoorstel is voorzien in opheffing van de in die nota aangegeven juridische
knelpunten.De stellingname dat na inwerkingtreding van het onderhavige wetsvoorstel
het juridisch instrumentarium voldoende is om de verdrogingsproblematiek doeltreffend
te bestrijden is overeenkomstig de conclusie die is getrokken in de eindrapportage
betreffende het IPO-project A84 «Verdrogingsinstrumentarium, aanpak
van de verdroging» (Den Haag, 1994, blz. 13).Op grond van het vorenstaande blijf ik vooralsnog bij de conclusie dat
het straks ter beschikking staande wettelijk instrumentarium voldoende moet
worden geacht voor een doeltreffende bestrijding van de verdroging. Wél
zal in het kader van de totstandkoming van de vierde Nota waterhuishouding
worden nagegaan of er toch behoefte is aan aanvullend wettelijk instrumentarium.
Daarbij zal ook rekening worden gehouden met de uitkomsten van de evaluatie
van de provinciale plannen van aanpak voor de bestrijding van de verdroging,
die in 1996 zal plaatsvinden. Deze evaluatie is reeds bij de behandeling van
de Evaluatienota Water in de Tweede Kamer aangekondigd (Kamerstukken II, 21 250,
nr. 35, blz. 23). Naar aanleiding van het advies van de Raad is er in de memorie
van toelichting melding van gemaakt dat in het kader van de totstandkoming
van de vierde Nota waterhuishouding zal worden nagegaan of er behoefte is
aan aanvullend wettelijk instrumentarium.Of de verdroging effectief wordt bestreden, wordt, los van het beschikbare
wettelijk instrumentarium, mede bepaald door een optimale inzet van de instrumenten.
Het gaat daarbij vooral om het voorhanden zijn van goede plannen en de ontwikkeling
en uitvoering van concrete projecten. In de Milieubalans 1995 van het Rijksinstituut
voor Volksgezondheid en Milieu wordt het ontbreken van goed doordachte plannen
als belangrijkste oorzaak van de te trage start van de bestrijding van de
verdroging genoemd.Naar aanleiding van de opmerking van de Raad betreffende de invloed van
de twee zeer droge zomers kan het volgende worden opgemerkt. Een gebied met
een natuurfunctie wordt als verdroogd aangemerkt als er sprake is van een
grondwaterstand die structureel lager is dan de gewenste grondwaterstand.
Een tijdelijke daling van de grondwaterstand als gevolg van een of meer droge
zomers leidt dus in beginsel niet tot vergroting van het areaal verdroogd
gebied. De laatste twee droge zomers zijn daarom op zich geen reden voor het
formuleren van aanvullend beleid. De discussie over de aanpak van de verdroging,
die in het kader van de vierde Nota waterhuishouding zal plaatsvinden –
deze nota zal in 1998 worden uitgebracht –, kan uiteraard wel leiden
tot aanpassing van het beleid.3. In de memorie van toelichting is gekozen voor een uitvoerige onderwerpsgewijze
benadering. Wellicht als gevolg daarvan is de artikelsgewijze toelichting
zeer beperkt gebleven, hetgeen de toegankelijkheid van het voorstel niet bevordert.
De Raad beveelt aan de artikelsgewijze toelichting uit te breiden.3. De artikelsgewijze toelichting is uitgebreid in die zin dat per artikel
wordt verwezen naar de onderdelen in het algemeen deel van de toelichting,
waar het betrokken artikel in het bijzonder aan de orde is.4. Voor enkele redactionele kanttekeningen verwijst het college naar de
bij het advies behorende bijlage.4. Aan de eerste redactionele kanttekening is gevolg gegeven. Ten aanzien
van de tweede wordt opgemerkt dat de Raad daarbij is uitgegaan van een niet
meer geldende tekst van artikel 37: ten gevolge van de wijziging van de Grondwaterwet
van 15 september 1994, Stb. 759, is de Technische commissie grondwaterbeheer
opgeheven.5. Van de gelegenheid is gebruik gemaakt om op een drietal punten wijziging
te brengen in de voorgelegde teksten.Onderdeel D van het wetsvoorstel en de daarop betrekking hebbende toelichting
(onderdeel 8.4) kan vervallen, aangezien bedoelde wijziging van artikel 43
van de Grondwaterwet reeds is gerealiseerd door de Leemtewet Awb (Stb. 1995,
250).Het voorgestelde tijdstip van inwerkingtreding (1 januari 1996) is niet
langer haalbaar en wordt vervangen door 1 januari 1997.Het slot van onderdeel 7 van de memorie van toelichting (bedrijfseffecten)
is aangevuld met de opmerking dat uit de beschikbare gegevens blijkt dat de
extra lasten verdeeld zullen worden over vele bedrijven in de betrokken sectoren,
hetgeen betekent dat de doorberekening ervan geen knelpunten hoeft op te leveren
voor de bedrijven.De Raad van State geeft U in overweging het voorstel van wet te zenden
aan de Tweede Kamer der Staten-Generaal, nadat met het vorenstaande rekening
zal zijn gehouden.De Vice-President van de Raad van State,W. Scholten Ik moge U verzoeken het hierbij gevoegde gewijzigde voorstel van wet en
de gewijzigde memorie van toelichting aan de Tweede Kamer der Staten-Generaal
te zenden.De Minister van Verkeer en Waterstaat,A. Jorritsma-LebbinkBijlage bij het advies van de Raad van State van 20 september 1995,
no. W09.95.0372, met enkele redactionele kanttekeningen die de Raad in overweging
geeft– In artikel 41, tweede lid, «Onze Minister kan bepalen ...
dat door hem wordt toegekend ...» vervangen door: Onze Minister kan
... toekennen.– In artikel 48, eerste lid, onder c, «van de in artikel 37,
tweede lid, bedoelde commissie van deskundigen» vervangen door: van
de Technische commissie grondwaterbeheer, genoemd in artikel 37, tweede lid. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-24546-B.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl