Vaststelling begroting van het Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport (XVI) voor het jaar 2005; Verslag algemeen overleg gehouden op 5 april 2005
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-06 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 29800-XVI, nr. 164

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

17-05-2005

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2004-2005

29800-XVI nr. 164

11-05-2005

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamVragen en opmerkingen uit de commissieHet antwoord van de ministerVragen van de commissie waarop de minister schriftelijk
antwoord geeft.Ondertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 29800-XVIToon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 39 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
29 800 XVIVaststelling van de begrotingsstaten van het Ministerie van Volksgezondheid,
Welzijn en Sport (XVI) voor het jaar 2005nr. 164VERSLAG VAN EEN ALGEMEEN OVERLEGVastgesteld 11 mei 2005De vaste commissie voor Volksgezondheid, Welzijn en Sport1 heeft op 5 april 2005 overleg gevoerd met minister Hoogervorst
van Volksgezondheid, Welzijn en Sport over:– De brief van de minister van VWS d.d. 4 februari
2005 inzake het standpunt ten aanzien van het advies over het «Chronisch
Vermoeidheidsyndroom» van de Gezondheidsraad (29 800, XVI, nr. 115).Van dit overleg brengt de commissie bijgaand beknopt verslag uit. Vragen en opmerkingen uit de commissieMevrouw Van Dijken (PvdA) begrijpt niet waarom
de minister wel het advies van de Gezondheidsraad over het griepvaccin heeft
opgevolgd, maar niet dat over Myalgische Encephalomyelitis en het Chronisch
Vermoeidheidsyndroom (ME/CVS). Naar zijn zeggen is dat advies onvoldoende
onderbouwd, maar zelf onderbouwt hij niet waarom hij het verwerpt. Bovendien
gaat hij voorbij aan het ziekteclassificatiesysteem van de World Health Organization
(WHO) waarin ME/CVS sinds 1969 opgenomen staat.Bewijst de minister, door het advies van de Gezondheidsraad te verwerpen
om ME/CVS als ziekte te erkennen, een dienst aan minister De Geus onder het
motto: als jij ze dom houdt, houd ik ze arm?ME/CVS is geen modeziekte, geen psychisch probleem, niet voorbehouden
aan Nederland en treedt niet uitsluitend op bij volwassenen die op zoek zijn
naar de kortste route richting een WAO-uitkering. Onbegrip voor een ziekte
en ziektelast heeft nog nooit iemand beter gemaakt, integendeel, dat vergroot
de wanhoop en van wanhoop zoeken patiënten hulp bij kwakzalvers. Dat
is geen goede ontwikkeling.Is de minister bereid om medisch onderzoek te laten verrichten naar de
oorzaak van ME/CVS en naar de vragen of het een virus- of een auto-immuunziekte
is en of stress, persoonskenmerken of genetische componenten er een rol in
spelen? Laat hij onderzoek doen naar mogelijke behandelmethoden? Kan voor
het wetenschappelijk onderzoek daarnaar geen deel van het bedrag van 3 mln
worden gereserveerd dat beschikbaar is gesteld aan ZonMw?Niet iedere ME/CVS-patiënt hoeft levenslang en onomkeerbaar invalide
te worden verklaard, maar de ziekte zou wel als een eigenstandig
ziektebeeld moeten worden erkend. Psychische ziektes zijn ook echte ziektes.
Cognitieve gedragstherapie kan een positief effect hebben, maar dat geldt
voor elke – ook somatische – chronische ziekte.Mevrouw Kant (SP) vraagt waarom de minister
een achterhaalde opvatting huldigt, terwijl de WHO en eerdere kabinetten ME/CVS
wel als ziekte hebben erkend en een meerderheid in de Kamer voor erkenning
van ME/CVS als ziekte is.De minister kan niet zomaar stellen dat de medische wetenschap geen uitsluitsel
geeft over ME/CVS, maar moet onderscheid maken tussen de wetenschap en kennis
over het ontstaan van een ziekte, de zogenoemde etiologie, en de wetenschap
en kennis over het bestaan van een ziekte en het verloop ervan, de zogenoemde
pathosfysiologie. Al ontbreekt kennis over het één, het ander
kan wel degelijk worden vastgesteld. De oorzaak van MS is ook niet bekend,
terwijl wel bekend is wat patiënten pathosfysiologisch overkomt. Daarom
wordt MS erkend als aandoening. Hetzelfde geldt voor veel vormen van reuma.Wil de minister ME/CVS niet als invaliderende aandoening erkennen vanwege
de herkeuringen en het recht op een WAO-uitkering en voorzieningen die daarvan
het gevolg kunnen zijn? Is hij het ermee eens dat voor de aanspraak op voorzieningen
de mate van invalidering en functioneren bepalend zouden moeten zijn in plaats
van de oorzaak?De heer Nawijn (LPF) heeft als advocaat een
aantal ME/CVS-patiënten bijgestaan van wie de claim op een uitkering
was afgewezen doordat de WAO-uitkeringsinstanties en de Centrale Raad van
Beroep zich baseerden op het oordeel van de medische wereld dat de ziekte
moeilijk objectief vast te stellen was. Toch waren die mensen ziek.Op pagina 37 van het rapport van de Gezondheidsraad staat dat patiëntenverenigingen
ME/CVS als louter lichamelijke aandoening beschouwen uit angst voor de praktijk
dat mensen vaak verantwoordelijk worden gehouden voor een psychische aandoening
en niet voor een lichamelijke aandoening. Het lijkt erop of de Gezondheidsraad
ME/CVS voornamelijk als psychische aandoening beschouwt doordat die niet of
nauwelijks ingaat op de lichamelijke afwijkingen die ME/CVS-patiënten
hebben. Die staan ook vermeld in verscheidene wetenschappelijke onderzoeksrapporten.
Kan de minister iets zeggen over de RNAse-L-test die dergelijke lichamelijke
afwijkingen aan het licht kan brengen? Wat vindt de minister van de kritiek
op het onderzoek in Nijmegen naar de effectiviteit van cognitieve gedragstherapie?Verenigingen van ME/CVS-patiënten zijn goed georganiseerd en beschikken
over zeer veel juridische en medische kennis over de ziekte en over behandelmethoden
ervan. Waarom zitten er in de onderzoekscommissie geen vertegenwoordigers
van die verenigingen?De minister weigert ME/CVS als ziekte te erkennen, omdat het prematuur
gebruiken van een ziektebeeld tot foute diagnoses en verkeerde behandelingen
zou leiden en de erkenning van het ziektebeeld niet de gewenste reacties bij
patiënten zou losmaken. ME/CVS is juist omgeven door pseudo-wetenschap
doordat patiënten ernaar verlangen dat de lichamelijke oorsprong van
hun klachten wordt erkend.Het rapport van de Gezondheidsraad maakt duidelijk dat uitgebreid onderzoek
nodig is naar de oorzaak van ME/CVS. Waarom betrekt de minister de erkenning
van deze aandoening door de WHO niet bij zijn beoordeling?Het ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport heeft in 2001 6,7
mln gulden beschikbaar gesteld voor onderzoek. Wat is daarmee gedaan? Wordt
in navolging van het advies van de Gezondheidsraad inderdaad opnieuw multidisciplinair
onderzoek gedaan naar de oorzaken en effectieve behandelmethoden van ME/CVS?De heer Buijs (CDA) vindt het jammer dat er
een debat moet worden gevoerd over de vraag of ME/CVS een ziekte, aandoening
of syndroom is, terwijl de WHO, wier adviezen de lidstaten en dus ook Nederland
moeten volgen, ME/CVS reeds in de internationale ziekteclassificatie heeft
opgenomen. Als de minister bedoelt dat ME/CVS een syndroom is, zal hij veel
patiënten aan zijn zijde vinden.Het is heel belangrijk voor ME/CVS-patiënten om niet meer te hoeven
bewijzen dat zij een aandoening hebben. Waarom gaat de minister vanwege de
definitiekwestie dwars in tegen de conclusie van de Gezondheidsraad dat ME/CVS
een zelfstandige aandoening is?Kan nader onderzoek worden gedaan naar de stelling van de Gezondheidsraad
dat het uitsluitend houden van rust niet goed is voor ME/CVS-patiënten?
Wat brengt de factor rust aan verslechtering of verbetering teweeg?Voor de beoordeling of iemand arbeidsongeschikt is, telt niet dat de oorzaak
van een ziekte bekend is of kan worden gemeten. Daarom is het goed dat de
minister multidisciplinaire richtlijnen laat opstellen en de Arbo-curatieve
richtlijnen laat uniformeren aan de hand van afspraken met onder andere het
ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid. Wanneer kan de Kamer de resultaten
daarvan verwachten?Verstoring van de balans tussen belasting en draagkracht wordt in het
beginstadium zichtbaar. Daarom zijn vroegtijdige signalering en preventie
van belang. Is de minister het ermee eens dat dit richtlijnen voor bedrijfsartsen
en een ander denkpatroon vergt?Wanneer kan de Kamer de consensusrichtlijnen verwachten die de minister
in het kader van de diagnostiek in samenwerking met diverse beroepsgroepen
wil opstellen? Is het niet nuttig om de patiëntenverenigingen te betrekken
bij de opstelling van die richtlijnen?Op diverse vlakken moet voortgezet wetenschappelijk onderzoek plaatsvinden,
niet alleen naar de oorzaak, maar ook naar de meest effectieve behandelmethode.
Afstemming op wetenschappelijk onderzoek in het buitenland is geboden.Is de minister bereid om daar geld voor te reserveren? Er moeten praktische
oplossingen worden gezocht voor de 30 000 à 40 000 mensen
die in afwachting zijn van erkenning van hun ziektebeeld.De heer Rouvoet (ChristenUnie) vergelijkt
de minister met een dokter die tegen zijn patiënt zegt dat hij goed en
slecht nieuws heeft en dat het slechte nieuws is dat hij ME/CVS heeft, terwijl
het goede nieuws is dat ME/CVS niet bestaat.Staatssecretaris Linschoten liet er in 1995 geen duidelijkheid over bestaan
dat ook Nederland, gelet op het standpunt van de WHO, ME/CVS als ziekte erkende.
Minister Borst deed er op haar beurt ook uitspraken over die boekdelen spraken.
Waarom gaat de minister daar tegenin en volgt hij evenmin de conclusie van
de Gezondheidsraad om ME/CVS als ziekte te erkennen? Waarom gaat hij ook tegen
de internationale erkenning in? Kan hij dit onderbouwen in plaats van te zeggen
dat hij de aandoening veiligheidshalve maar niet als zodanig erkent? Dat is
veel te gemakkelijk.Het is moeilijk om de ziekte objectief vast te stellen, maar de oorzaak
van een ziekte hoeft niet bekend te zijn voor erkenning van die ziekte. De
internationale criteria die de Amerikaanse Centers for Disease Control (CDC)
in 1994 hebben opgesteld, zijn in de praktijk goed bruikbaar gebleken. Bovendien
kan de vaststelling van de Gezondheidsraad dat ME/CVS een reële, invaliderende
aandoening is, erkenning niet in de weg staan.De redenering van de minister dat het prematuur stellen van een diagnose
tot een verkeerde behandeling kan leiden, is te gemakkelijk en kan bovendien
worden omgedraaid. Als je de ziekte niet erkent, ligt een actieve behandeling
en therapie namelijk ook niet voor de hand. De winst van erkenning is duidelijk,
zeker met het oog op nader onderzoek naar de oorzaken, mogelijke behandelingen
en de ontwikkeling van medicijnen. Is de minister bereid om het
laatste stapje te zetten, net als staatssecretaris Linschoten heeft gedaan?Mevrouw Schippers (VVD) vindt de discussie
over de vraag of ME/CVS al dan niet een ziekte of aandoening is, uit politiek
oogpunt een non-discussie. Deze discussie moet het veld voeren. Politieke
erkenning heeft geen betekenis; het gaat erom wat de arts in de spreekkamer
doet en wat wetenschappers onderzoeken.Mevrouw Schippers wil zich als politica niet in deze discussie mengen,
omdat in haar ogen wetenschappelijk onderzoek het enige is wat van betekenis
kan zijn voor mensen met vermoeidheidsklachten. Een heleboel dingen zijn nog
niet onderzocht en dus ook niet bekend. Wat is er gebeurd met het geld dat
in 2001 aan ZonMw is toegekend voor onderzoek? Welke onderzoeken naar ME/CVS
vinden nu plaats? Het is van belang dat het Nederlandse onderzoek aansluit
op internationale ontwikkelingen of die aanvult. De Gezondheidsraad beveelt
een multidisciplinaire aanpak aan, zodat diverse factoren in onderlinge samenhang
worden bestudeerd. Wat gaat de minister doen met dit door hem onderschreven
advies?Een aanzienlijk deel van de patiënten heeft baat bij cognitieve gedragstherapie.
Die is alleen structureel beschikbaar in Nijmegen. Er staan ruim 300 mensen
voor op een wachtlijst. Is de minister bereid om het advies van de Gezondheidsraad
op te volgen om de capaciteit uit te breiden, zodat de wachttijd afneemt,
bijvoorbeeld via specifiek op ME/CVS gerichte centra of centra die zich breder
toeleggen op onderzoek en behandeling van stressgebonden aandoeningen? Kan
mogelijk worden gemaakt dat meer behandelaars van ME/CVS op worden opgeleid?Mevrouw Tonkens (GroenLinks) vindt het vreemd
dat de minister die zichzelf doorgaans als systeemverantwoordelijke opstelt,
nu ineens een uitspraak doet over de vraag of iets een ziekte is. Waarom laat
hij die uitspraak niet over aan de beroepsgroep net zoals hij de consensusrichtlijnen
daaraan wil overlaten? Waarom zegt hij dat ME/CVS geen ziekte is, terwijl
de beroepsgroep zegt dat dit wel een ziektebeeld of in ieder geval een syndroom
of aandoening is?Waarom neemt de minister de conclusie van de Gezondheidsraad niet over?
Gedragstherapie helpt vooral de ME/CVS-patiënten die via een juridische
procedure erkend hebben gekregen dat zij ziek zijn. Het tegendeel van wat
de minister beweert, is dus waar: voor genezing is erkenning nodig dat je
ziek bent. Gaat de minister niet over tot erkenning van ME/CVS als ziekte
of syndroom, omdat hij bang is dat daarvan misbruik wordt gemaakt? Is hij
bang voor erkenning omdat sommigen stellen dat ME/CVS een biologische, onveranderbare
ziekte is, terwijl de Gezondheidsraad zegt dat biologie, psychologie en psychiatrie
heel goed samengaan en dat iets wat biologisch is, niet per se dieper gaat
en onveranderlijk is?Laat de minister onderzoek verrichten naar mogelijkheden tot genezing
van ME/CVS? Is dat ook gericht op de interactie tussen sociale, psychische
en biologische aspecten als oorzaak van deze ziekte?Blijkbaar heeft een grote groep ME/CVS-patiënten baat bij gedragstherapie.
Wat doet de minister om de wachtlijst daarvoor op te heffen? Zorgt hij ervoor
dat er meer behandelcentra komen? Wat is hij van plan om te doen aan preventie,
nu hij weet dat de ziekte ontstaat door chronische stress, langdurige overbelasting
en onverklaarbare lichamelijke klachten? Is hij voornemens om een campagne
op te starten ter preventie van de ziekte met als leuze: werk niet te hard
en laat je in deze stressmaatschappij niet gek maken?De heer Van der Vlies (SGP) merkt op dat de
regering en de Kamer zo deskundig mogelijk proberen te opereren, maar nooit
zo deskundig kunnen zijn als medici. De WHO heeft een afweging gepresenteerd waarop bewindslieden enkele jaren geleden reeds hebben gereageerd.
In het recentelijk door de Gezondheidsraad uitgebrachte advies over ME/CVS
zit wat spanning, maar de conclusie is dat het voor de praktijk nuttig is
om ME/CVS als een eigenstandige aandoening te beschouwen. Vooral de woorden
«dat het voor de praktijk nuttig is» tref je niet zo vaak aan
in een advies. Kan de minister nader ingaan op zijn overwegingen om die stelling
niet te volgen?Het gaat erom dat ME/CVS-patiënten worden geholpen. Bij cognitieve
gedragstherapie lijkt 70% van hen baat te hebben en 30% niet. Aan die laatste
groep mensen moet dus extra aandacht worden besteed. Hoe kan de wachtlijst
voor cognitieve gedragstherapie worden verkort? Is de minister voornemens
om impulsen te geven aan nader wetenschappelijk onderzoek? Is er uitzicht
op een multidisciplinaire aanpak? Het is goed dat de minister met diverse
instituten en organisaties in gesprek gaat over de opstelling van consensusrichtlijnen.
De minister staat voor de uitdaging om de vertaalslag richting patiënt,
richting praktijk te maken.Mevrouw Koser Kaya (D66) herinnert eraan dat
voormalig minister Borst en staatssecretaris Linschoten hebben erkend dat
ME/CVS een ziekte is en dat de Gezondheidsraad adviseert om ME/CVS als zelfstandig
ziektebeeld te beschouwen. Waarom gaat de minister hieraan voorbij?Als advocate heeft zij vele ME/CVS-patiënten bijgestaan en geconstateerd
dat zij zeer uiteenlopende, reële klachten hebben. Het klopt dat ook
andere diagnoses onder de noemer ME/CVS worden gebracht, maar dat is te wijten
aan het onzorgvuldig toepassen van de diagnosecriteria en aan onvoldoende
medisch onderzoek. Meer onderzoek is dus noodzakelijk, niet alleen om duidelijkheid
te krijgen over de objectiveerbare criteria, maar ook om de verschillen in
zwaarte te bestuderen en naar een oplossing te zoeken. Niet iedere ME/CVS-patiënt
heeft namelijk baat bij de zelfde therapie.De minister vreest wellicht dat er een run op de WAO komt als hij ME/CVS
als ziekte erkent, maar dat valt te betwijfelen. Er bestaat namelijk een zogenoemde
functionele mogelijkhedenlijst. Net als bij andere ziekten, kan iemand naar
een verzekeringsarts gaan die aan de hand van die lijst nagaat of iemand nog
een theoretische verdiencapaciteit heeft. Waarschijnlijk levert de hantering
van zo'n lijst na erkenning van de ziekte alleen maar een bezuiniging op.
De patiënten hoeven dan namelijk geen juridische procedures meer aan
te spannen.Het antwoord van de ministerDe minister is het eens met mevrouw Schippers
dat het niet aan de politiek is om een ziekte al dan niet te erkennen. Bij
de WHO wordt er evenmin gestemd over de vraag of iets als ziekte dient te
worden erkend. De functionele mogelijkhedenlijst houdt geen erkenning van
iets als ziekte in, maar is vooral een classificatie van aandoeningen opdat
gegevens internationaal vergelijkbaar en uitwisselbaar zijn. Die lijst is
dus een soort hulpmiddel voor de wetenschap. Zij is wel feilbaar. Zo stond
tot voor kort homoseksualiteit erop. De beroepsgroep moet consensus bereiken
over de vraag of een bepaald verschijnsel een ziekte is. Een rapport van de
Gezondheidsraad kan daarbij natuurlijk helpen. De minister heeft geen politieke
beslissing genomen en heeft zijn opmerkingen evenmin gemaakt om mensen het
recht op zorg of op WAO te ontzeggen. Hij heeft als staatssecretaris van Sociale
Zaken en Werkgelegenheid juist nog het schattingsbesluit aangepast dat ten
grondslag ligt aan de WAO-uitkering om mogelijk te maken dat mensen met ziektes
die artsen wel vaststellen, maar niet kunnen verklaren, in aanmerking komen
voor een WAO-uitkering. Bepalend voor het recht daarop is dat iemand ziek
is, los van de vraag of die ziekte benoemd kan worden. Ook wordt er nagegaan
of diegene nog bepaalde arbeid kan verrichten. Hieraan verandert niets. Een aanzienlijk aantal ME/CVS-patiënten heeft ook een WAO-uitkering.
De opinie van de minister kan geenszins tot gevolg hebben dat mensen worden
uitgesloten van aanspraken op zorg of een WAO-uitkering. Ook het oordeel van
de Gezondheidsraad heeft daar geen invloed op. De Gezondheidsraad heeft gezegd
dat ME/CVS geen ziekte is. Die stelling kan naar de letter van de wet wellicht
enige consequenties hebben voor de WAO, maar het arbeidsongeschiktheidscriterium
biedt waarschijnlijk voldoende ruimte aan mensen om aanspraak te maken op
een uitkering als zij geïnvalideerd zijn en als duidelijk is vast te
stellen dat dit het gevolg is van een ziekte. Daarbij maakt het niet uit of
de ziekte bekend is. De wettelijke definitie van arbeidsongeschiktheid is
dat er sprake moet zijn van beperkingen, veroorzaakt door ziekte en gebrek.
Feitelijk zegt de Gezondheidsraad dat ME/CVS geen ziekte is, maar«ziektebeeld»
komt daar zo dicht bij in de buurt, dat daar in de praktijk geen problemen
mee te verwachten zijn. Overigens wordt niet iedereen die een ziekte heeft,
toegelaten tot de WAO.Er is geen internationale lijst van ziekten waaraan iedereen zich te houden
heeft. Het is ook geen vaststaand geheel. Bovendien moet de beroepsgroep consensus
bereiken over wat ziektes zijn en wat niet. Haar mening daarover verandert
voortdurend. Een groot aantal artsen is het ook niet eens met het advies van
de Gezondheidsraad. De minister heeft zich niet door het advies van de Gezondheidsraad
laten overtuigen, maar neemt er geen politieke beslissing over. Hij heeft
alleen gemeend het rapport niet zonder begeleidend schrijven naar de Kamer
te kunnen sturen. In dat schrijven heeft hij gewezen op zijn overtuiging dat
het van enorm groot belang is dat, voor zover mogelijk, een ijzersterke wetenschappelijke
onderbouwing ten grondslag ligt aan de erkenning van een fenomeen als zelfstandig
ziektebeeld. De medische wetenschap heeft namelijk vaak op een dwaalspoor
gezeten, vooral in de sfeer van de geestelijke gezondheidszorg. Verder vergt
genezing niet alleen een heldere diagnose en behandeling, maar ook een helder
inzicht van de patiënt in zijn ziekte. Hij moet namelijk een actieve
partner zijn in de op zorg gerichte genezing.In het heldere rapport van de Gezondheidsraad staan duidelijk veel mitsen
en maren. Zo zijn er nauwelijks epidemiologische gegevens voorhanden en is
er geen specifiek ziektemechanisme gevonden. Daardoor moet ME/CVS niet als
ziekte, maar als aandoening worden beschouwd. Ook de internationaal gangbare
definitie van de DCD-94-criteria is zwak onderbouwd en niet empirisch gevalideerd.
De Gezondheidsraad stelt dat er een zeer grote overlap is met andere onverklaarbare
lichamelijke aandoeningen zoals fibromyalgie, het prikkelbare-darmsyndroom,
burn-out enz. Er bestaan nauwelijks verschillen tussen het sociaal functioneren
van mensen met die aandoeningen. Ten slotte antwoordt de Gezondheidsraad op
de vraag of ME/CVS als zelfstandig ziektebeeld moet worden beschouwd dat de
stand van de wetenschap hierover geen uitsluitsel geeft. De grens tussen gewone
moeheid en abnormale moeheid bij ME/CVS is niet scherp. In de klinische praktijk
worden echter duidelijke kwalitatieve verschillen tussen beide toestanden
gezien en dat is wat patiënten ervaren. Daarom luidt de conclusie dat
de commissie het voor de praktijk nuttig acht om ME/CVS als eigenstandige
aandoening te beschouwen en dus niet als zelfstandige ziekte. De stelling
dat ME/CVS een zelfstandig ziektebeeld is, is wetenschappelijk gezien riskant,
omdat je dan net zo goed fibromyalgie, het prikkelbare-darmsyndroom en meervoudige
chemische overgevoeligheid als zodanig kunt erkennen. Dat doet de Gezondheidsraad
niet. Te betwijfelen valt of dit aan het ziekteinzicht bijdraagt en een verkeerd
ziekteinzicht is niet goed voor de genezing van de patiënt. Erkenning
van ME/CVS kan maken dat patiënten zich blijven vastklampen aan een lichamelijke
oorzaak en onvoldoende openstaan voor andere therapieën. Reacties van
sommige patiëntenverenigingen duiden daarop. Zij hebben de aanbeveling
dat cognitieve gedragstherapie helpt, in twijfel getrokken. Het verschil tussen
ME/CVS, reuma en MS is dat van die laatste twee ziekten misschien
niet de precieze oorzaken bekend zijn, maar dat aan de hand van onderzoek
kan wel worden vastgesteld dat zij bestaan en aanwezig zijn.Het advies van de Gezondheidsraad bevat een zeer bruikbare analyse voor
onderzoeksgroepen en universiteiten. Het onderzoek waarvoor inderdaad geld
is uitgetrokken, moet zo veel mogelijk zijn gericht op de verbetering van
de behandelingspraktijk. De beroepsgroepen moeten er extra aandacht besteden
omwille van de juiste benadering van de klacht van de patiënt. Zij moeten
ook protocollen opstellen.De minister kan zich vinden in de adviezen van de Gezondheidsraad aan
het veld inzake therapie. De beroepsgroepen zijn verantwoordelijk voor kwalitatief
goede zorg, ongeacht de klachten. De opleidingsinstellingen en de GGZ kunnen
samen met de Vereniging voor Gedragstherapie en Cognitieve Therapie een specifieke
op de doelgroep toegespitste opleidingsmodule ontwikkelen of in de opleidingen
tot gezondheidszorgpsycholoog en psychotherapeut meer aandacht besteden aan
de toepassing van cognitieve gedragstherapie op deze doelgroep. Anders kan
de GGZ dit probleem aanpakken in haar meerjarenproject «Multidisciplinaire
richtlijnen».Het is mooi dat 70% van de patiënten baat heeft bij cognitieve gedragstherapie.
Voorwaarde voor succes van een dergelijke therapie is natuurlijk wel dat mensen
erin geloven. Het veld moet werken aan kennisoverdracht vanuit het Kenniscentrum
Chronische Vermoeidheid over de toepassing van cognitieve gedragstherapie
en over de voorwaarden waarop GGZ-instellingen dergelijke hulp het beste kunnen
bieden. Het College voor Zorgverzekeringen subsidieert dit onderzoek in het
kader van het programma Zorgverbetering en doelmatigheid. Aan de hand van
de uitkomsten daarvan kan binnen de kaders voor de zorg, zonodig, een verdere
uitrol van deze specifieke behandelmethode plaatsvinden. Het veld moet uitvinden
of hiertoe speciale behandelcentra dienen te worden opgericht of dat de behandeling
kan plaatsvinden in bestaande GGZ-instellingen.Vragen van de commissie waarop de minister schriftelijk
antwoord geeft.Mevrouw Koser Kaya (D66) vraagt welke onderzoeken
lopen.Mevrouw Van Dijken (PvdA) vraagt of de minister
snel de schriftelijke vragen wil beantwoorden die vorige week zijn ingediend
naar aanleiding van het rapport van Stichting De Ombudsman en het Breed Platform
Verzekerden en Werk over het erkennen van vermoeidheid en pijn. Zal dat worden
betrokken bij keuringen?Wordt er onderzoek gedaan naar de oorzaak van ME/CVS, wat die ziekte «triggert»
en naar overeenkomstige kenmerken? Alleen praten over cognitieve gedragstherapie
doet geen recht aan de inbrengen van de commissie. Wat is met de 3 mln gebeurt
die ZonMw destijds voor onderzoek heeft gekregen?Mevrouw Kant (SP) vraagt of de minister het
met haar eens is dat onderzoek naar de oorzaak kan leiden tot de ontwikkeling
van een betere therapie en naar de eventuele ontdekking dat er verschillende
vormen van ME/CVS bestaan. Klopt het dat hij nog geen onderzoek naar de oorzaak
van ME/CVS wil laten verrichten?De heer Nawijn (LPF) vraagt of de minister
in zijn schriftelijke beantwoording kan ingaan op de rechtspositie van ME/CVS-patiënten.
Is het geen goed idee om bij het komende wetenschappelijk onderzoek organisaties
van ME/CVS-patiënten te betrekken, gezien het feit dat die over zeer
veel medische en juridische kennis beschikken?De heer Buijs (CDA) vraagt wanneer de minister
de consensusrichtlijnen aan de Kamer presenteert en wanneer de Arbo-curatieve
richtlijnen zullen zijn geüniformeerd. Kan de minister beter uitleggen
waarom hij de conclusie van de Gezondheidsraad niet deelt en ingaat tegen
het standpunt van voormalig staatssecretaris Linschoten?De heer Rouvoet (ChristenUnie) wil meer horen
over de visie van de minister op de praktische betekenis van de CDC-criteria
die sinds 1994 worden gehanteerd.Mevrouw Schippers (VVD) stelt vast dat dit
algemeen overleg bijna uitsluitend is gegaan over het feit dat de politiek
geen ziekte vaststelt, terwijl dit geen beleidsmatige consequenties heeft.
Over onderdelen waar de politiek wel verantwoordelijk voor is, zoals het beleidsmatig
zoeken naar oplossingen en behandelingen via wetenschappelijk onderzoek, is
wel geteld drie minuten gepraat. Wil de minister in zijn schriftelijke beantwoording
op de onderwerpen onderzoek en behandelmethoden ingaan?Mevrouw Tonkens (GroenLinks) vraagt waarom
de minister tot nader order afwijkt van het advies van de Gezondheidsraad
om onderzoek te laten doen naar de oorzaken van ME/CVS en naar de samenhang
tussen de sociale, biologische en psychische facetten ervan? Is hij van plan
om aan preventie van ME/CVS te doen?De heer Van der Vlies (SGP) sluit zich aan
bij alle vragen.N.B.: Op aanraden van de heer Rouvoet en met instemming van de overige
commissieleden heeft de voorzitter besloten om de schriftelijke beantwoording
van de minister af te wachten alvorens in een procedurevergadering te besluiten
of nog een plenair verslag van dit algemeen overleg gewenst is voor het indienen
van moties.De voorzitter van de vaste commissie voor Volksgezondheid, Welzijn
en Sport,BlokDe griffier van de vaste commissie voor Volksgezondheid, Welzijn
en Sport,TeunissenXNoot1Samenstelling:Leden: Van der Vlies (SGP), Kalsbeek (PvdA), Rijpstra (VVD), Koser-Kaya
(D66), Buijs (CDA), Atsma (CDA), Arib (PvdA), Halsema (GroenLinks), Kant (SP),
Blok (VVD), voorzitter, Smits (PvdA), Örgü (VVD), Verbeet (PvdA),
Van Oerle-van der Horst (CDA), ondervoorzitter, Vergeer (SP), Vietsch (CDA),
Tonkens (GroenLinks), Joldersma (CDA), Van Heteren (PvdA), Smilde (CDA), Nawijn
(LPF), Van Dijken (PvdA), Timmer (PvdA), Van Miltenburg (VVD), Hermans (LPF),
Schippers (VVD) en Omtzigt (CDA).Plv. leden: Rouvoet (ChristenUnie), Verdaas (PvdA), Griffith (VVD), Bakker
(D66), Ferrier (CDA), Çörüz (CDA), Blom (PvdA), Vendrik (GroenLinks),
Gerkens (SP), Veenendaal (VVD), Weekers (VVD), Tjon-A-Ten (PvdA), Aasted Madsen-van
Stiphout (CDA), De Ruiter (SP), Ormel (CDA), Van Gent (GroenLinks), Koomen
(CDA), Waalkens (PvdA), Mosterd (CDA), Varela (LPF), Bussemaker (PvdA), Heemskerk
(PvdA), Oplaat (VVD), Kraneveldt (LPF), Hirsi Ali (VVD) en Eski (CDA). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-29800-XVI-164.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl