Wijziging van het Reglement van Orde van de Tweede Kamer in verband met de invoering Wet op de parlementaire enquête 200. en de Regeling parlementair en extern onderzoek; Nota naar aanleiding van het nader verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-09-06 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 31019, nr. 8

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum indiening

03-07-2008

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2007-2008

31019 nr. 8

30-06-2008

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamInleidingParlementair onderzoekExtern onderzoekDe werkgroepHet onderzoeksvoorstelDe verhouding van parlementair onderzoek tot andere proceduresTot openbaarmaking rapport geen inzagerechtEvaluatieArtikelsgewijze toelichtingArtikelen 2, 8 en 16Ondertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 31019Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 33 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
31 019Wijziging van het Reglement van Orde van de Tweede Kamer in verband
met de invoering Wet op de parlementaire enquête 200. en de Regeling
parlementair en extern onderzoeknr. 8NOTA NAAR AANLEIDING VAN HET NADER VERSLAGOntvangen 30 juni 2008InleidingDe Commissie voor de Werkwijze is verheugd dat de voorstellen tot wijziging
van het Reglement van Orde en de invoering van een Regeling door de leden
van de fracties positief zijn ontvangen.De vraag van de leden van de fractie van het CDA is waarom niet in het
RvO de mogelijkheid van extern onderzoek iets meer wordt uitgewerkt. En vooral
ook richtinggevender. Het blijft bij niet meer dan een vermelding in artikel
140 onder b. Waar de beide vormen van parlementair onderzoek worden vermeld
(artt. 141 en 142), ontbreekt, bij wijze van spreken, een artikel 143 waarin
hoofdlijnen voor vormen van extern onderzoek worden getrokken. Deze leden
zouden zich kunnen voorstellen dat het Reglement van Orde ook een kader voor onderzoek-voor-de-Kamer geeft. Zo’n bepaling zou
een steviger reglementaire basis verschaffen voor de (nieuwe) regeling voor
parlementair en extern onderzoek.De hoofdlijnen voor extern onderzoek zijn niet beschreven in het Reglement
van Orde maar komen uitputtend aan de orde in de Regeling zelf. In de Regeling
wordt ook uitgebreid beschreven wat de verschillende aspecten zijn van een
enquêteonderzoek dan wel een onderzoek door een tijdelijke commissie.
In de regeling is dus geen verschil in uitwerking tussen de verschillende
onderzoeksvormen. Terecht constateert het CDA dat dit verschil er wel is in
de voorgestelde wijzigingen van het Reglement van Orde. Vooropgesteld zij
dat deze verschillen heel beperkt zijn. Zij worden veroorzaakt omdat enquêtecommissies
en tijdelijke commissies in de basis beschikken over dezelfde bevoegdheden
als andere commissies uit de Kamer. De Commissie voor de Werkwijze heeft dit
duidelijk zichtbaar willen maken. De enquêtecommissie kent daar bovenop
nog aanvullende bevoegdheden.Ook zagen de leden van de fractie van het CDA graag concreet aangegeven
op welke hoofdpunten de nieuwe regeling verschilt van de oude, neergeslagen
in het Draaiboek (uit 2001). Het komt hun voor dat er per saldo meer ruimte
wordt gemaakt voor extern onderzoek, in opdracht of op verzoek van de Kamer
uit te voeren. Zij vroegen zich af of in het algemeen dat type
onderzoek niet meer «begeleiding» vanuit de Kamer verdient. Zou
bijvoorbeeld niet steeds (tenminste) een«klankbordgroep» moeten
worden ingesteld? Zou het parlementaire onderzoeksbureau niet per definitie
moeten worden ingeschakeld?Bij het opstellen van de nieuwe Regeling parlementair en extern onderzoek
is afgezien van het opstellen van een vergelijkingstabel met het draaiboek
onderzoek. De twee regelingen verschillen hiervoor te veel. De verschillen
hebben betrekking op het vereenvoudigen van procedures, het wegsnijden van
ambtelijke regels en het weglaten van bepalingen over de parlementaire enquête,
zaken die in de betreffende wet worden geregeld. Overeenkomsten zijn er ook.
Zo is de systematiek van besluitvorming gehandhaafd. Eerst in de commissie,
dan in het Presidium en daarna in de Kamer. Deze werkwijze brengt rust in
het besluitvormingsproces en draagt er aan bij dat er een weloverwogen beslissing
over een parlementaire enquête wordt genomen. Er wordt in de regeling
geen extra ruimte gecreëerd voor extern onderzoek. Wel is er in woord
en uitleg meer aandacht voor deze vorm. Dit omdat de ervaringen met het draaiboek
hier om vroegen. Onduidelijk was bijvoorbeeld welke inhoudelijke rol er is
voor Kamerleden. Het instellen van een klankbordgroep kan nuttig en wenselijk
zijn. Dit zal ook steeds aan een commissie worden voorgelegd. Het wordt in
de Regeling echter niet dwingend voorgeschreven. De Commissie voor de Werkwijze
heeft niet willen treden in de eigen bevoegdheden van een commissie en kan
zich voorstellen dat er ook situaties zijn waarin een klankbordgroep minder
nodig of nuttig is. Een ambtelijke begeleidingsgroep is er overigens altijd.
Deze groep bewaakt namens de Kamer de voortgang en de kwaliteit van de werkzaamheden
en verzorgt de dagelijkse begeleiding. Het inschakelen van het Bureau Onderzoek
en Rijksuitgaven is niet dwingend voorgeschreven. Het spreekt voor zich dat
de staf van een vaste commissie contact en samenwerking zoekt met het Bureau
Onderzoek en Rijksuitgaven. In de praktijk gebeurt dit ook altijd. De Commissie
voor de Werkwijze heeft echter gemeend niet aan Kamerleden voor te moeten
schrijven welke ambtenaren zij moeten inschakelen.Parlementair onderzoekHet spreekt de leden van de fractie van het CDA aan dat de uiteenlopende
vormen van (parlementair) onderzoek – onderzoek-door-de-Kamer – helder(der) worden gedefinieerd. Dat maakt het de Kamer
mogelijk een weloverwogen keus te maken.Waarom wordt, vroegen zij zich af, een parlementair onderzoek zonder gebruikmaking
van de enquêtebevoegdheden opgedragen aan een zo te noemen «tijdelijke
commissie». Dat lijkt hun een minstens zo onheldere naam. Waarom wordt
zo’n commissie – ook ter onderscheiding van een al even tijdelijke
enquêtecommissie – niet rechttoe rechtaan «onderzoekscommissie»
genoemd?De Commissie voor de Werkwijze heeft op dit onderdeel alleen een impliciete
keuze gemaakt, er is nooit uitputtend over gesproken. Echter nu de vraag gesteld
wordt, blijft de Commissie voor de Werkwijze van mening dat de naamgeving «tijdelijke
commissie» de voorkeur geniet. Een enquêtecommissie is immers
ook een onderzoekscommissie.Terecht, menen de leden van de fractie van het CDA, wordt het «onwenselijk»
genoemd dat een vaste commissie «omgevormd» wordt tot een onderzoekscommissie,
laat staan enquêtecommissie. Alleen al om te voorkomen dat men als rechter
in eigen zaak gaat optreden. Waarom, zo vroegen zij zich af, die inderdaad
onwaarschijnlijke mogelijkheid niet expliciet onmogelijk gemaakt?
Wat te doen als alle leden van een onderzoekscommissie «gewoon»
uit de vaste commissie komen?Zo’n verbod zou het de facto veel kleine fracties onmogelijk maken
te participeren in een enquêtecommissie of tijdelijke commissie. Men
kan zich afvragen of dit gewenst is. Naar de mening van de Commissie voor
de Werkwijze is dit niet het geval.Extern onderzoekDe mogelijkheid van extern onderzoek – onderzoek-voor-de-Kamer – wordt in de nieuwe regeling ingekaderd, stellen de leden
van de fractie van het CDA vast. Dat is naar hun oordeel winst: het is een
vorm die aan betekenis groeit. Kan de Commissie voor de Werkwijze bevestigen
dat zich inderdaad een stijgende lijn aftekent. Hoeveel onderzoeken zijn sinds,
zeg, 2000 in opdracht op verzoek van de Kamer verricht? Hoe vaak is onderzoek
uitbesteed? Zijn die onderzoeken geëvalueerd? Welke waren de bevindingen?Graag krijgen deze leden ook inzicht in de verschillende vormen van extern
onderzoek sinds de eeuwwisseling. Er bestaat immers een groot verschil tussen
onderzoeken door officiële adviesorganen en andere «buitenstaanders».Het uitbesteden van onderzoek is iets dat al gebeurde voor 2000. Echter
de laatste jaren heeft deze vorm aan betekenis gewonnen. In de afgelopen jaren
zijn er gemiddeld twee tot drie uitbestedingen voor onderzoek per jaar geweest.
Het soort onderwerpen is heel divers. Het betreft onder meer de veiling van
UMTS-telefoonfrequenties, de concessieverlening aan de Nederlandse Spoorwegen,
de startsubsidie voor het inmiddels failliete KLIQ, de diervoederketen, de
klimaatverandering en de toekomst van de woningcorporaties. Nog in 2008 is
een onderzoek gepubliceerd over vermeende fraude met ontwikkelingsgelden.
Deze onderzoeken worden altijd intern geëvalueerd door medewerkers van
het onderzoeksbureau van de Tweede Kamer. De leerpunten uit de evaluaties
worden gebruikt om de uitbestedingen beter te laten verlopen. Zo hebben de
evaluaties geresulteerd in het instellen van een afzonderlijke ambtelijke
begeleidingsgroep en een politieke klankbordgroep. Verder wordt gemiddeld één
a twee keer per jaar een zogeheten verzoekonderzoek gevraagd aan de Algemene
Rekenkamer. Het aantal adviesaanvragen dat de via vaste commissies wordt gedaan,
wordt niet geregistreerd. De Kamer als geheel vraagt één à
twee maal per jaar advies aan. De indruk is overigens wel dat dit aantal licht
stijgt.De werkgroepIn de toelichting wordt negatief geadviseerd over eigenstandig onderzoek,
uit te voeren door een werkgroep uit een vaste commissie. De leden van de
fractie van het CDA begrijpen die aarzelingen, maar zij vragen zich af of
hier niet te strikt word geredeneerd. Zeker, een werkgroep beschikt niet over
welke bevoegdheid dan ook, zoals het opvragen van stukken of het organiseren
van hoorzittingen. Maar zij kan soms wel nuttig voorwerk doen. Verwezen wordt
naar werkgroepen die zijn ingesteld voor beantwoording van beperkte vraag –
over, zeg, het auteursrecht zoals thans een werkgroep vanuit de vaste commissies
voor Justitie en Economische Zaken doet. En naar een werkgroep die commissie
voor Binnenlandse Zaken ter voorbereiding van een eventueel parlementair onderzoek
naar ICT-uitgaven aan het werk heeft gezet. Ook als wildgroei moet worden
voorkomen, vragen deze leden waar de grenzen dan moeten worden getrokken. In de vraag van de leden van de fractie van het CDA schuilt tevens het
antwoord. Het opstellen van een onderzoeksvoorstel of het doen van voorbereidend
werk, een vooronderzoek, kan heel goed geschieden in een werkgroep. De genoemde
voorbeelden tonen dat aan. Voorkomen moet wel worden dat zonder helder mandaat
van de Kamer onderzoekswerkzaamheden worden uitgevoerd. Het echte onderzoekswerk,
en de bijbehorende rapportage, moet daarom steeds worden voorafgegaan door
een Kamerbesluit indien er beslag wordt gelegd op (een deel van) het onderzoeksbudget.
De Kamer stelt ook een speciale commissie in.Het onderzoeksvoorstelIngenomen zijn de leden van de fractie van het CDA met de heldere «kwaliteitseisen»
en andere voorwaarden die aan een onderzoeksvoorstel worden gesteld. Met name
de onderzoeksvraag dient klip en klaar te zijn, inclusief opsplitsing in deelvragen.
Hebben zij goed begrepen dat de Commissie voor de Werkwijze in eerste instantie
steeds toetst of aan die vereisten is voldaan? Ligt niet voor de hand dat
de meest betrokken Kamercommissie standaard als eerste naar zo’n voorstel
kijkt. Zeker als het gaat om een (aangenomen) zogenaamde onderzoeksmotie?
Verdient het geen aanbeveling om te regelen dat het Presidium geen voorstel
in behandeling neemt zonder eerst advies aan de (vaste) Kamercommissie te
vragen?De kern van de Regeling parlementair en extern onderzoek is dat bij onderzoeksvoorstellen
er steeds besluitvorming in drie stappen plaatsvindt. Eerst in de commissie,
daarna in het Presidium en vervolgens in de Kamer. Het integrale onderzoeksvoorstel,
inclusief de deelvragen maakt deel uit van de beraadslagingen. Het kan voorkomen
dat van deze route wordt afgeweken. Bijvoorbeeld wanneer onderzoeksvoorstellen
bij motie aan de Kamer worden voorgelegd en het Presidium wordt belast met
de uitvoering. In dergelijke gevallen is de praktijk ontstaan dat het Presidium
om advies vraagt bij de betreffende vaste commissie. De Commissie voor de
Werkwijze zegt graag toe deze praktijk te continueren.De verhouding van parlementair onderzoek tot andere proceduresDe leden van de fractie van het CDA onderschrijven de lijn, zoals uiteengezet
in de toelichting op het voorstel, dat de Kamer bepaalt of een parlementair
onderzoek moet worden gehouden – ook als er (tegelijkertijd) andere
(strafrechtelijke of bestuurlijke) onderzoeken lopen. Dat vormt de kern van
het parlementaire onderzoeksrecht. Dat laat natuurlijk onverlet dat, zoals
de Commissie voor de Werkwijze stelt, in de praktijk afspraken kunnen worden
gemaakt met bijvoorbeeld het Openbaar Ministerie, om afstemmingsproblemen
te voorkomen. Maar is er een algemeen kader voor nodig? Laat het zich wel
vatten in een algemene regeling? Hoe stelt de Commissie voor de Werkwijze
zich dat voor? Kan het voorbeelden noemen van wat in elk geval in een protocol
geregeld zou moeten worden? Welke status heeft zo’n protocol? Wie is
er van de kant van de Kamer verantwoordelijk voor? De voorzitter van de onderzoekscommissie?
De Kamervoorzitter?Op dit moment bestaat er al een algemeen protocol voor onderzoeken van
de Kamer (Stscrt 68, 2002). In dit protocol maken Kamer en regering afspraken
over de vormgeving van de informatie-uitwisseling. In aanvulling daarop hebben
veel enquêtecommissies en tijdelijke commissies maatwerkafspraken gemaakt.
Deze protocollen maken altijd deel uit van de bijlagen van de eindrapporten.
Met die protocollen worden zaken geregeld als inzage in vertrouwelijke stukken,
de archivering tijdens en na het onderzoek, de contactpersonen en dergelijke.
Ook worden afspraken gemaakt over voorinzage voor een toetsing
op drie punten a) feitelijke onjuistheden, b) vertrouwelijke aspecten en c)
zaken die het belang van de Staat raken. Het bovengenoemd protocol is ondertekend
door de Voorzitter van de Kamer en de minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties.
De specifieke protocollen zijn of worden ondertekend door de betreffende vakminister
en commissievoorzitter. De juridische zeggingskracht van een protocol is feitelijk
beperkt. Het betreft een onderlinge afspraak. In het geval van problemen,
moeten deze opgelost worden in een debat tussen Kamer en regering.De leden van de fractie van de VVD vragen naar problemen rond samenloop.
In het voorgestelde artikel 14 van de Regeling is bepaald dat daar waar zich
samenloop en afstemmingsproblemen voordoen, afspraken worden gemaakt met de
betrokken minister. In de toelichting staat dat de ervaring leert dat zich
in de praktijk afstemmingsproblemen kunnen voordoen. In goed overleg worden
dan protocollen afgesloten. Maar wat nu als de Tweede Kamer en de betrokken
minister(s) er uiteindelijk toch niet uit blijken te komen? Wat gebeurt er
dan, zo vragen de leden van de fractie van de VVD?.De vraag is vooralsnog zuiver hypothetisch. In de afgelopen jaren is men
er steeds in geslaagd om te komen tot werkafspraken. Knelpunten in de uitvoering
zijn altijd in onderling overleg opgelost. Echter, indien een dergelijke situatie
zich onverhoopt toch voordoet, dan moet dit uiteindelijk opgelost worden in
een plenair debat tussen Kamer en regering. Het reguliere parlementair instrumentarium
staat dan ter beschikking, inclusief het instrument van de motie.Tot openbaarmaking rapport geen inzagerechtGraag onderschrijven de leden van de fractie van het CDA het uitgangspunt
dat parlementaire onderzoeken «ongestoord en in stilte» moeten
kunnen plaatshebben. Hoe denkt de Commissie voor de Werkwijze daarom de vereiste
vertrouwelijkheid te kunnen garanderen? Overweegt het een clausule tegen «lekken»?De Commissie voor de Werkwijze kan geen «vertrouwelijkheid garanderen».
Wel bestaan er sanctiemogelijkheden. Het huidige Reglement van Orde kent in
artikel 38 een bepaling over het schenden van vertrouwelijkheid. Deze bepaling
is ook van toepassing op leden van enquêtecommissie en tijdelijke commissies.
Een additionele clausule is niet nodig.EvaluatieEvaluatie wordt van harte aanbevolen, signaleerden de leden van de CDA-fractie.
Als het zo belangrijk is als aangeduid – deze leden onderschrijven dat –
waarom wordt er dan zo relatief vrijblijvend over gesproken? Waarom wordt
het niet onderdeel van de standaardprocedure? Bijvoorbeeld: binnen anderhalf
jaar na het afsluitende Kamerdebat?Ook de leden van de fractie van de VVD vragen naar de evaluatie. In de
toelichting wordt de aanbeveling gedaan dat de Kamer bij de implementatie
van verbetermaatregelen momenten aanwijst waarop ze zal evalueren of de voorgenomen
verbeteracties zijn ingezet, en of dit op een doeltreffende en doelmatige
manier is gebeurd. Is overwogen om in de regeling iets over de evaluatie op
te nemen? Zo neen, waarom niet? Hoe wordt anders gewaarborgd dat de evaluatie
ook daadwerkelijk wordt uitgevoerd? Hangt de evaluatie op deze manier niet
enigszins in het «luchtledige»? Gaarne krijgen de leden van de
fractie van de VVD hierop een reactie. Het huidige draaiboek onderzoek kent een evaluatiebepaling. In de praktijk
van alledag bleek dit toch een dode letter te zijn. Dit omdat deze evaluatiebepaling
alleen maar toezag op de procedurele aspecten rond onderzoek. Problemen op
dat vlak worden meestal al benoemd in het eindrapport van een enquête-
of tijdelijke commissie en maken een evaluatie overbodig. Daarom is gekozen
om geen dwingende en rigide «zal-bepaling» op te nemen over de
evaluatie van de implementatie van de aanbevelingen. Overwogen is wel om een «kan-bepaling»
in de regeling op te nemen inzake evaluatie. Echter, een «kan-bepaling»
past niet in een regeling die bewust sober en zo leesbaar mogelijk is gehouden
en waarin alleen zaken worden gecodificeerd die ook echt in de regeling zelf
thuishoren. Gezien het belang van het onderwerp is er wel voor gekozen dit
uitvoerig en nadrukkelijk in de toelichting op de regeling te behandelen.
Voorkomen moet worden dat een enquêtecommissie of tijdelijke commissie
nog jarenlang gewild of ongewild blijft bestaan. Aanbevelingen van een enquêtecommissie
of tijdelijke commissie worden uiteindelijk overgenomen door de Kamer. Het
is de Kamer die de voortgang van de implementatie van aanbevelingen moet bewaken.
Een andere overweging om af te zien van het expliciet opnemen van een evaluatiebepaling,
is het feit dat parlementair onderzoek betrekking kan hebben op een veelheid
van terreinen en onderwerpen. Een generieke evaluatiebepaling doet geen recht
aan het unieke karakter van ieder parlementair onderzoek. In de dagelijks
praktijk is een werkwijze ontstaan waarbij de Kamer zich bij motie uitspreekt
over de aanbevelingen van een enquêtecommissie of tijdelijke commissie
en zich in die motie tevens uitspreekt over de implementatie van aanbevelingen.
De Commissie voor de Werkwijze vindt deze werkwijze voldoende.Artikelsgewijze toelichtingArtikelen 2, 8 en 16De leden van de fractie van de VVD vragen naar het opnemen van bepalingen
over het beëindigen van de werkzaamheden van een enquêtecommissie.
Er zullen twee soorten commissies zijn die onderzoek kunnen doen, te weten
een parlementaire enquêtecommissie en een tijdelijke commissie. De artikelen
2 en 8 van de Regeling gaan over de start van de parlementaire enquêtecommissie
en de tijdelijke commissie. Artikel 16 van de Regeling gaat over het beëindigen
van de werkzaamheden van de tijdelijke commissie. Over het beëindigen
van de werkzaamheden van de parlementaire enquêtecommissie staat in
de Regeling geen artikel. Wetende, dat artikel 35 van de Wet op de parlementaire
enquête de beëindiging van de werkzaamheden van een parlementaire
enquêtecommissie regelt, vragen de leden van de VVD-fractie zich toch
af waarom er in de Regeling alleen een bepaling over het beëindigen van
de werkzaamheden van de tijdelijke commissie is opgenomen en niet ook voor
de parlementaire enquêtecommissie. Zou dat de duidelijkheid en volledigheid
van de regeling niet ten goede komen? Gaarne krijgen zij daarop een reactie.De Commissie voor de Werkwijze heeft juist om redenen van duidelijkheid
gekozen voor het op één plaats regelen van dit punt. Een parlementaire
enquête heeft externe werking. Dit in tegenstelling tot het Reglement
van Orde. Met andere woorden: ook burgers kunnen geraakt worden een parlementaire
enquête. Dat maakt dat ook het beëindigen van de werkzaamheden
van een enquêtecommissie geregeld moet worden in de wet. De beëindiging
vervolgens nogmaals regelen in een interne regeling van de Tweede Kamer is
dubbelop en in potentie een bron van onduidelijkheid wanneer de wet dan wel
de regeling onafhankelijk van elkaar op het betreffende onderdeel worden gewijzigd.
Dat is ongewenst. Verder is gewerkt met het klassiek juridisch
uitgangspunt dat wat in de wet geregeld staat niet herhaald moet worden in
de regeling.De voorzitter van de commissie,VerbeetDe griffier van de commissie,Biesheuvel-Vermeijden 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-31019-8.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl