Wijzigingen en reparaties in diverse wetten op het terrein van volkshuisvesting, ruimtelijke ordening en milieubeheer; Memorie van Toelichting
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-09-06 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


Tweede Kamer der Staten-Generaal
 2
 Vergaderjaar 2004-2005
 
 
 
 KST87300
 2004-2005
 
 30 134
 Wijzigingen en reparaties in diverse wetten op het terrein van volkshuisvesting,
ruimtelijke ordening en milieubeheer
 
 
 
 
 Nr. 
 3
 MEMORIE VAN TOELICHTING
 I. Algemeen
 Dit voorstel van wet bevat een verzameling wijzigingen van diverse wetten
op het terrein van volkshuisvesting, ruimtelijke ordening en milieubeheer.
Met dit wetsvoorstel wordt beoogd verschillende wetten te actualiseren en
(uitvoerings)technische onvolkomenheden te herstellen.
 
 Met dit wetsvoorstel worden, voorzover er sprake is van technische wijzigingen,
diverse wetten op het terrein van VROM in overeenstemming gebracht met de
inhoud, het systeem en de terminologie van eerder in werking getreden (wijzigingen
in de) (inter)nationale wet- en regelgeving. Daarbij kan bijvoorbeeld worden
gedacht aan de aanpassing van de Wet bevordering eigenwoningbezit aan eerder
in werking getreden wijzigingen van de Huursubsidiewet, de Vreemdelingenwet
2000 en de Wet inkomstenbelasting 2001. Een ander voorbeeld betreft het aanpassen
van diverse wetten aan de benaming van het voormalige ministerie van Landbouw,
Natuurbeheer en Visserij die met ingang van 1 juli 2003 is gewijzigd
in het ministerie van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit (Stcrt. 2003, 119).
Deze wijziging is opgenomen in de artikelen IV, VI, onderdeel A, VIII, X,
XI, onderdelen B en C, en XIV, onderdelen A en B.
 Daarnaast voorziet dit wetsvoorstel in het herstel van technische onvolkomenheden.
Zoals het herstel van foutieve verwijzingen en redactionele correcties. De
wijzigingen kennen verschillende achtergronden. De gemene deler betreft het
feit dat dit wetsvoorstel voorziet in het noodzakelijke onderhoud van de diverse
wetten.
 
 Het doel en de strekking van dit wetsvoorstel brengen met zich mee dat
uit het wetsvoorstel geen zelfstandige administratieve of financiële
lasten voor burgers, bedrijven of overheden voortvloeien. Het voorstel van
wet is voorgelegd aan het Adviescollege toetsing administratieve lasten (Actal).
Het adviescollege heeft daarop laten weten niet tot toetsing over te gaan.
 II. Artikelsgewijs
 Artikel I
 Bij de wet van 1 juli 1999, tot wijziging van de Wet op de Ruimtelijke
Ordening (Stb. 302) is in artikel 29 een nieuw derde lid ingevoegd. Hierbij
is het achtste lid, inhoudende het besluit om af te zien van vervanging van
een besluit van gedeputeerde staten omtrent goedkeuring van een bestemmingsplan,
vernummerd tot negende lid.
 
 Dat besluit was niet voor beroep vatbaar door plaatsing op de negatieve
lijst, behorende bij artikel 8:5 van de Algemene wet bestuursrecht. Abusievelijk
is bij genoemde wetswijziging verzuimd de vernummering van het (oude) achtste
lid van artikel 29 tot negende lid op de negatieve lijst door te voeren. Dit
verzuim wordt thans hersteld.
 
 In de wet van 20 november 2003 tot wijziging van de Wet op de Ruimtelijke
Ordening in verband met de invoering van een rijksprojectenprocedure (rijksprojectenprocedure)
(Stb. 519) is in artikel III een wijziging opgenomen van de bijlage bij de
Algemene wet bestuursrecht. Beoogd was door plaatsing van het startbesluit
van een rijksprojectbesluit op de bijlage ingevolge artikel 8:5 van de Algemene
wet bestuursrecht, in onderdeel C, onder 2, dit besluit uit te sluiten van
beroep. De wijzigingswet vermeldt hiertoe dat in de tekst van dit onderdeel
na «artikel 38a, eerste lid,» wordt ingevoegd: «artikel
39a, eerste lid,». Artikel 38a, eerste lid, komt echter niet voor in
genoemd onderdeel. De opdracht om «artikel 39a, eerste lid,» aldaar
in te voegen kon hierdoor niet uitgevoerd worden. De onderhavige wijziging
strekt ertoe de beoogde plaatsing van artikel 39a, eerste lid, op de zogenaamde
negatieve lijst alsnog te bewerkstelligen. In vervolg daarop wordt in artikel
XVI van deze wet artikel III van bovenvermelde wijzigingswet geschrapt.
 Artikel II
 In artikel VIII, onderdeel d, onder 1, van de Invoeringswet titel 7.4
(Huur) van het Burgerlijk Wetboek en de Uitvoeringswet huurprijzen woonruimte
is per abuis bepaald dat de verwijzing naar de Huurprijzenwet woonruimte in
artikel 51, tweede lid, van de Huisvestingswet wordt vervangen door een verwijzing
naar de Uitvoeringswet huurprijzenwet woonruimte.
Dit moet zijn de Uitvoeringswet huurprijzen woonruimte.
 Artikel III
 De wet van 26 januari 2004 tot wijziging van de Huursubsidiewet en
enkele andere wetten (introductie van een nieuwe procedure voor huurders die
een aanvraag om toekenning van huursubsidie indienen) (Stb. 61) is met ingang
van 26 maart 2004 in werking getreden (Stb. 2004, 110). De bij die gelegenheid
doorgevoerde wijziging van artikel 13, eerste lid, van de Huursubsidiewet
bevatte een tweetal bedragen, te weten de (algemene) maximale huurgrens huursubsidie
(€ 565,44) en de maximale huurgrens huursubsidie voor jongeren (€ 307,
49), en werkte terug tot en met 1 juli 2003. Abusievelijk werd bij het
opstellen van de betreffende wijzigingstekst geen rekening gehouden met de
per die datum inmiddels aangepaste en geldende bedragen (artikel 1 van de
Regeling huur- en koopsubsidiegrenzen 2003). Met de voorgestelde wijziging
wordt deze omissie rechtgezet.
 Artikel V
 In dit artikel is een wijziging opgenomen van artikel 73 van de Natuurbeschermingswet
1998. In onderdeel 2 van artikel 73 is een wijziging opgenomen van onderdeel
C van de bijlage bij de Algemene wet bestuursrecht dat betrekking heeft op
het Ministerie van Volkshuisvesting, Ruimtelijke ordening en Milieubeheer.
Deze wijziging is inmiddels achterhaald en zal om die reden niet in werking
treden. In verband daarmee wordt artikel 73, onderdeel 2, van de Natuurbeschermingswet
1998 geschrapt.
 Artikel VI
 Onderdeel B
 Bij de wet van 20 november 2003 tot wijziging van de Wet op de Ruimtelijke
Ordening in verband met de invoering van een rijksprojectenprocedure (rijksprojectenprocedure)
(Stb. 519) is in artikel 77, eerste lid, van de onteigeningswet een onderdeel
6° ingevoegd. Reeds eerder was bij de Wet Victor (Stb. 2002, 348) een
onderdeel 6° in genoemd artikellid ingevoegd, dat nu als – tweede –
onderdeel 6° staat vermeld. Om misverstand te vermijden bij de aanhaling
van onderdeel 6° wordt het laatst vermelde onderdeel vernummerd tot onderdeel
7°. Het betreft het onderdeel met de volgende inhoud: «van een gebouw
als bedoeld in artikel 16a van de Woningwet ten behoeve van de handhaving
van de openbare orde rond dat gebouw of van de artikelen 2 en 3 van de Opiumwet
in zodanig gebouw, indien de uitoefening van de bevoegdheden, bedoeld in artikel
16a, eerste lid, van die wet, geen uitzicht heeft geboden op een duurzaam
herstel van de openbare orde rond dat gebouw welke is verstoord door gedragingen
in het gebouw, onderscheidenlijk het duurzaam achterwege blijven van een overtreding
van artikel 2 of 3 van de Opiumwet in dat gebouw».
 Artikel VII
 Bij de wet van 22 oktober 2003 tot wijziging van diverse wetten in
verband met de instelling van het Inspectoraat-Generaal VROM en ter verbetering
van de doelmatigheid van gegevensverstrekking met het oog op toezicht (Stb.
449) is artikel 12, tweede lid, van de Tracéwet gewijzigd. Deze wijziging
is met ingang van 25 februari 2005 in werking getreden (Stb. 2005, 81).
Daarbij zijn de onderdelen b en c geschrapt en zijn de resterende onderdelen
d en e verletterd. Abusievelijk zijn deze onderdelen aangeduid als onderdelen
c en d in plaats van b en c. Bovendien was er geen rekening mee gehouden dat
onderdeel e (oud) per 1 juli 2002 is vervallen. Met de onderhavige wijziging
wordt voorzien in de correcte aanduiding.
 Artikel IX
 Op 2 februari 2004 heb ik, in het kader van een debat over de herijking
van de wet- en regelgeving op het terrein van volkshuisvesting, ruimtelijke
ordening en milieubeheer, toegezegd ten aanzien van de Wet bevordering eigenwoningbezit
(Wet BEW) een versnelde evaluatie door te voeren (Kamerstukken II 2003/04,
29 383, nr. 9). Over deze evaluatie heb ik eind 2004 een brief aan de
Tweede Kamer der Staten-Generaal gezonden (Kamerstukken II, 2004/05, 29 800
XI, nr. 11). Daarin staat vermeld dat ik voornemens ben een voorstel in procedure
te brengen om de Wet BEW in te trekken. Daarnaast is bij geleidende brief
van 30 november 2004 het voorstel van wet van de leden Duivesteijn en
Hofstra tot wijziging van de Wet bevordering eigenwoningbezit (verruiming
en vereenvoudiging van de werking van de Wet bevordering eigenwoningbezit)
(29 917) ingediend. Gelet op het technische karakter van het onderhavige
wetsvoorstel is een discussie over de toekomst van de Wet BEW in het kader
van dit voorstel niet aan de orde.
 Het onderhavige voorstel voorziet in een aantal wets- en uitvoeringstechnische wijzigingen die, ongeacht de uitkomsten van de verschillende
ontwikkelingen met betrekking tot de Wet BEW, dienen te worden doorgevoerd.
Zelfs al wordt de Wet BEW per een bepaalde datum ingetrokken, dan nog ligt
het in de rede aanvragen die vóór het moment van intrekking
zijn ingediend volgens de in de Wet BEW voorgeschreven procedure af te doen.
Koopsubsidiegerechtigden kunnen nog tot 30 jaar na het moment van indiening
van de aanvraag rechten op grond van die wet doen gelden. Derhalve is en blijft
het wenselijk om de praktische uitvoering van de Wet BEW «op orde»
te houden. De in dit artikel voorgestelde wets- en uitvoeringstechnische wijzigingen
strekken hiertoe.
 Onderdelen A, B, D en F tot en met Q
 De voorgestelde wijzigingen zijn wetstechnisch, uitvoeringstechnisch of
terminologisch van aard.
 
 De voorgestelde wijzigingen in de onderdelen A, B, onder 1, D, onder 2,
G, N, O en P houden verband met soortgelijke wijzigingen in de artikelen 4,
eerste en derde lid, 15, eerste lid, onder b, 26, tweede lid, 26b, derde lid,
onder c, en 48 en het vervallen van de artikelen 34 en 56a van de Huursubsidiewet
(hierna: HSW) (Stb. 2001, 561 en Stb. 2004, 61).
 Voormelde wijzigingen in de artikelen 4, eerste en derde lid, en 15, eerste
lid, onder b, en het vervallen van artikel 34 van de HSW, en dus de voorgestelde
wijzigingen in de artikelen 4, eerste en tweede lid, 9, eerste lid, onder
b, en het voorgestelde vervallen van artikel 48 van de Wet BEW houden mede
verband met de introductie per 1 januari 2001 van de Wet inkomstenbelasting
2001.
 Zie voor een toelichting hierop de desbetreffende memorie van toelichting
bij respectievelijk het voorstel van wet, houdende wijziging van de Huursubsidiewet
(introductie van het beperkt huursubsidiebericht voor bepaalde huurders) (Kamerstukken
II 2000/01, 27 752, nr. 3) en het voorstel van wet tot wijziging van
de Huursubsidiewet en enkele andere wetten (introductie van een nieuwe procedure
voor huurders die een aanvraag om toekenning van huursubsidie indienen) (Kamerstukken
II 2002/03, 28 777, nr. 3).
 
 De voorgestelde wijziging in artikel 35, zesde lid, van de Wet BEW loopt
mee met het voorgestelde vervallen van artikel 48 van de Wet BEW (onderdeel
H).
 De voorgestelde wijzigingen in de artikelen 9, tweede lid, en 41, eerste
lid, van de Wet BEW lopen mee met de voorgestelde wijziging in artikel 9,
eerste lid, onder b, van de Wet BEW (onderdelen B, onder 2, en K, onder 1).
 De voorgestelde wijzigingen in de artikelen 41, tweede lid, tweede volzin,
en 65, tweede lid, onder b, van de Wet BEW lopen mee met het voorgestelde
vervallen van artikel 63a van de Wet BEW (onderdelen K, onder 2, en Q).
 De voorgestelde wijzigingen in de artikelen 24, eerste lid, 31, tweede
lid, 38, tweede lid, 40, eerste lid, 42, zesde lid, en 43, tweede lid, onderdelen
a en b, van de Wet BEW zijn uitvoeringstechnisch en terminologisch van aard
(onderdelen D, onder 1, F, I, J, L en M).
 Onderdeel C
 Op 1 april 2001 zijn de Vreemdelingenwet 2000 en de Invoeringswet
Vreemdelingenwet 2000 (hierna: de Invoeringswet) in werking getreden. De Invoeringswet
bevat bepalingen omtrent de invoering van de Vreemdelingenwet 2000 en de daarmee
verband houdende wijziging van diverse wetten alsmede de intrekking van de
Wet gemeentelijke zorg voor houders van een voorwaardelijke vergunning tot
verblijf.
 Voorgesteld wordt artikel 14 van de Wet BEW met voormelde wetgeving in
overeenstemming te brengen. In het voorgestelde artikel 14, aanhef en onderdeel a, van de Wet BEW wordt beoogd om de verstrekking van een
eigenwoningbijdrage in het kader van een primaire toekenning voor de eigenaar-bewoner
mogelijk te maken aan alle vreemdelingen met een verblijfsvergunning voor
onbepaalde tijd (artikel 8, onderdelen b en d, van de Vreemdelingenwet 2000),
aan de in artikel 8, onderdeel e, van de Vreemdelingenwet 2000 bedoelde gemeenschapsonderdanen
op basis van het Verdrag betreffende de Europese Economische Ruimte, alsmede
aan vreemdelingen die verblijfsrecht ontlenen aan het Associatiebesluit 1/80
van de Associatieraad EEG/Turkije (artikel 8, onderdeel l, van de Vreemdelingenwet
2000). De categorieën van vreemdelingen die vallen onder artikel 8, onderdelen
e en l, van de Vreemdelingenwet 2000 worden op grond van het EU-verdrag op
dezelfde wijze behandeld als personen met de Nederlandse nationaliteit.
 Omdat de categorieën, omschreven in de overige onderdelen van artikel
8 van de Vreemdelingenwet 2000, vreemdelingen betreffen die in procedure zijn
voor een verblijfsvergunning of in bezit zijn van een verblijfsstatus voor
bepaalde tijd, komen ze niet voor toepassing van de Wet BEW in aanmerking.
Dit heeft te maken met het feit dat bij de toepassing van de Wet BEW sprake
is van een (in principe) lang-lopende subsidie, waarbij het niet doelmatig
is te achten om deze aan vreemdelingen waarvan het onzeker is of zij op korte
termijn Nederland dienen te verlaten, toe te kennen. Derhalve wordt voorgesteld
om in voorkomende gevallen slechts eigenaar-bewoners/vreemdelingen met een
verblijfsstatus voor onbepaalde tijd of een daaraan gelijkgestelde status
voor een eigenwoningbijdrage in het kader van de Wet BEW in aanmerking te
laten komen.
 Ten aanzien van een vreemdeling die tot het huishouden van de eigenaar-bewoner
behoort, geldt dit laatste vereiste niet. Bij die vreemdelingen maakt het
dus niet uit of zij een verblijfsstatus voor bepaalde of onbepaalde tijd hebben,
maar is vereist dat ze rechtmatig verblijf houden als bedoeld in (alle onderdelen
van) artikel 8 van de Vreemdelingenwet 2000 (het voorgestelde artikel 14,
onder b, van de Wet BEW).
 Onderdeel E
 In artikel 12 van de Regeling bevordering eigenwoningbezit is de berekeningsmethodiek
ten aanzien van het fiscaal effect, bedoeld in artikel 27, eerste lid, van
de Wet BEW opgenomen.
 Voorgesteld wordt deze grenzen en de daarbij behorende omrekeningsfactoren
uitgesplitst in vier onderdelen in de Wet BEW op te nemen. Zodoende kunnen
de desbetreffende factoren per huishoudenscategorie eenvoudiger worden gewijzigd.
 Voorts wordt in artikel 27, eerste lid, van de Wet BEW voorgesteld in
plaats van het noemen van een specifiek bedrag te verwijzen naar de desbetreffende
bepaling in de Wet inkomstenbelasting 2001. Het bedrag van € 14 974,75
wordt in voorkomende gevallen namelijk aangepast volgens een fiscale aanpassingsmethodiek,
zoals opgenomen in de Wet inkomstenbelasting 2001. Het zijn slechts fiscale
redenen die ten grondslag kunnen liggen aan een eventuele aanpassing.
 Gelet op het bovenstaande wordt dan ook voorgesteld om ten aanzien van
deze (fiscale) grens, bedoeld in artikel 27, eerste lid, van de Wet BEW, te
verwijzen naar het desbetreffende laagste bedrag, genoemd in de tabel onder
II bij artikel 2.10 van de Wet inkomstenbelasting 2001, zoals dit luidt in
het peiljaar. Alsdan wordt altijd uitgegaan van het juiste bedrag, zonder
dat hiervoor de Wet BEW telkenmale behoeft te worden gewijzigd.
 Artikel XI
 Onderdeel A
 In dit onderdeel wordt de definitie van «huishoudelijke afvalstoffen»
nader aangepast aan de Europese afvalstoffenlijst.
Onder het regime van het voormalige Besluit aanwijzing gevaarlijke afvalstoffen
werd een afvalstof afkomstig van particuliere huishoudens aangemerkt
als een gevaarlijke afvalstof nadat deze afvalstof was afgegeven of ingezameld.
De definitie van huishoudelijke afvalstoffen was daarmee in overeenstemming.
Bij besluit van 20 maart 2002 (Stb. 2002, 169) is voornoemd besluit ingetrokken.
In de nationale regelgeving is, onder meer door middel van de Regeling Europese
afvalstoffenlijst, volledig bij de Europese afvalstoffenlijst aangesloten.
 In de Europese afvalstoffenlijst wordt een afvalstof afkomstig van particuliere
huishoudens ingevolge categorie 20.01 (stedelijk afval) van de Europese afvalstoffenlijst
aangemerkt als een gevaarlijke afvalstof wanneer deze afvalstof is ingezameld.
Teneinde te bewerkstelligen dat volledig wordt aangesloten bij de Europese
afvalstoffenlijst, wordt in de omschrijving van het begrip huishoudelijke
afvalstoffen «afgegeven of» geschrapt.
 Onderdelen B en C
 Uit oogpunt van regelgevingseconomie zijn de wijzigingen die op gelijke
wijze in verschillende artikelen van de Wet milieubeheer worden doorgevoerd,
in deze onderdelen samengevoegd.
 De vervanging van de oude benaming van het ministerie van Landbouw, Natuur
en Voedselkwaliteit in artikel 7.1 van de Wet milieubeheer is in dit voorstel
niet meegenomen aangezien daarin reeds is voorzien in het voorstel van wet
in verband met de uitvoering van richtlijn nr. 2001/42/EG van het Europees
Parlement en de Raad van de Europese Unie van 27 juni 2001 betreffende
de beoordeling van de gevolgen voor het milieu van bepaalde plannen en programma's
(PbEG L 197) (milieu-effectrapportage plannen). De vervangingen in de
artikelen 2.17, tweede lid, onder a, 2.18, 2.19, tweede en vijfde lid, 2.23,
4.1, 4.2, derde en vierde lid, en 21.6, derde lid, van de Wet milieubeheer
zijn reeds begrepen in artikel III van het bij koninklijke boodschap van 21 oktober
2003 ingediende voorstel van wet tot wijziging van de Monumentenwet 1988 en
enkele andere wetten ten behoeve van de archeologische monumentenzorg mede
in verband met de implementatie van het Verdrag van Valetta (Wet op de archeologische
monumentenzorg) (29 259).
 Onderdeel D
 In artikel 10.38, eerste lid, van de Wet milieubeheer wordt verwezen naar
artikel 10.37, tweede lid, onder a tot en met e. Abusievelijk heeft die verwijzing
geen betrekking op artikel 10.37, tweede lid, onderdeel f. Met de onderhavige
wijziging wordt die verwijzing gecorrigeerd.
 Onderdeel F
 Artikel 10.43 van de Wet milieubeheer bepaalt dat bij of krachtens algemene
maatregel van bestuur met betrekking tot gevaarlijke en bedrijfsafvalstoffen
categorieën van gevallen kunnen worden aangewezen waarvoor de in de artikelen
10.38 tot en met 10.40 van de Wet milieubeheer gestelde verplichtingen niet
gelden. Voor de uitvoeringsregelgeving is van belang dat zeker wordt gesteld
dat dit niet betekent dat al die verplichtingen niet meer gelden. Met andere
woorden dat bij of krachtens algemene maatregel van bestuur ook bepaald kan
worden dat slechts enkele van die verplichtingen niet gelden. Teneinde mogelijke
onduidelijkheden te voorkomen, wordt voorgesteld om de formulering te vervangen
door: verplichtingen als bedoeld in de artikelen 10.38 tot en met 10.40.
 Tot slot bevat het tweede lid een redactionele wijziging van artikel 10.43,
tweede lid. Met de nieuwe redactie wordt het verband met de artikelen 10.38
tot en met 10.40 duidelijker tot uitdrukking gebracht.
 Onderdeel G
 In artikel 1.1, eerste lid, van de Wet milieubeheer is bepaald dat Onze
Minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer in het
vervolg van de wet wordt aangeduid als: Onze Minister. Onderhavige wijziging
strekt ertoe de volledige aanduiding «Onze Minister van Volkshuisvesting,
Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer» in artikel 16.62 van de Wet milieubeheer
te vervangen door bedoelde verkorte aanduiding.
 Onderdeel H
 Artikel 10.52 van de Wet milieubeheer biedt een basis om bij of krachtens
algemene maatregel van bestuur regels te stellen omtrent het beheer van daarbij
aangewezen categorieën van bedrijfsafvalstoffen. Bij wet van 3 april
2003 (Stb. 189) is dat artikel zo gewijzigd dat die regels ook betrekking
kunnen hebben op activiteiten binnen een inrichting. Bij die wijziging is
echter verzuimd om artikel 18.2d van de Wet milieubeheer daarop aan te passen.
Het onderhavige artikel voorziet daarin.
 Artikel XII
 In artikel 1a, onder 1° en onder 2°, van de Wet op de economische
delicten (Wed) wordt in de zinsnede met betrekking tot de Kernenergiewet verwezen
naar 35, tweede lid, van die wet. Artikel 35, tweede lid, van de Kernenergiewet
bestaat echter inmiddels niet meer. Bij wet van 13 december 2000 tot
wijziging van de Kernenergiewet (revisie, melding en verantwoordelijkheidsverdeling)
(Stb. 2001, 30) is artikel 35 van de Kernenergiewet vervangen. De verwijzingen
in de Wed zijn daarop echter niet aangepast. In dit artikel worden de verwijzingen
naar het inmiddels niet meer bestaande artikel 35, tweede lid, van de Kernenergiewet
daarom geschrapt.
 
 In artikel 1a, onder 2°, van de Wed is de overtreding van artikel
10.44, derde lid, van de Wet milieubeheer aangemerkt als economisch delict.
Daarmee is de overtreding van de regels, gesteld krachten artikel 10.44, derde
lid, strafbaar gesteld. Deze regels hebben betrekking op de wijze waarop uitvoering
wordt gegeven aan verplichtingen, bedoeld in artikel 10.44, eerste en tweede
lid. Die verplichtingen zijn abusievelijk niet zelfstandig strafbaar gesteld.
Het onderhavige artikel voorziet daar alsnog in.
 Artikel XIII
 Bij de wet van 1 juli 1999, houdende wijziging van de Wet op de Ruimtelijke
Ordening (Stb. 302) zijn ook wijzigingen in onder meer de Woningwet en de
Wet op de stads- en dorpsvernieuwing aangebracht.
 In artikel 50 van de Woningwet heeft ten gevolge van deze wetswijziging
een materiële verschuiving van artikelleden plaatsgehad. Zo is de materiële
inhoud van het oude vijfde en zesde lid, betrekking hebbende op een uitzondering
op de aanhoudingsplicht van de beslissing op een bouwvergunningaanvraag voor
een bouwplan dat niet in strijd is met een bestemmingsplan-in-voorbereiding,
verplaatst naar het nieuwe vierde lid. Het nieuwe vijfde en zesde lid bevatten
daarnaast – voorheen niet bestaande – uitzonderingen onder voorwaarden
op de aanhoudingsplicht voor de beslissing op een bouwvergunningaanvraag voor
een bouwplan dat in strijd is met het bestemmingsplan-in-voorbereiding.
 Gebleken is nu, dat de wijzigingen in artikel 50 van de Woningwet ten
onrechte niet zijn doorvertaald naar artikel 18 van de Wet op de stads- en
dorpsvernieuwing, dat ongewijzigd is gebleven. Met name is verzuimd rekening
te houden met de hierboven aangeduide verplaatsing naar het nieuwe vierde
lid. Dat hier sprake is van een omissie van technische aard blijkt uit het
feit, dat de regeling in het nieuwe vierde lid betrekking heeft op gevallen
die in planologisch opzicht veel minder ingrijpend zijn dan de gevallen die
in het nieuwe vijfde lid zijn geregeld. Bovendien was de uitzondering, neergelegd
in het nieuwe vierde lid, voorheen juist de enige uitzondering op de aanhoudingsplicht.
 De conclusie kan niet anders zijn, dan dat de wetgever de consequenties van de wijzigingen in artikel 50 Woningwet voor de inhoud van artikel
18 Wet op de stads- en dorpsvernieuwing destijds over het hoofd heeft gezien.
Voor reparatie bestaat aanleiding, ook al staat de Wet op de stads- en dorpsvernieuwing
op de nominatie om te worden ingetrokken in het kader van de volledige herziening
van de Wet op de Ruimtelijke Ordening.
 Artikel XV
 De Wet rampen en zware ongevallen wordt gewijzigd bij de Wet uitvoering
Verdrag van Aarhus. Bij die wijziging is aan artikel 10c van de Wet rampen
en zware ongevallen een zesde lid toegevoegd. Dat lid begint met de zinsnede
«in afwijking van het vijfde lid». Het zesde lid van artikel 10c
wijkt echter niet af van het vijfde lid. Met de onderhavige wijziging wordt
daarom de redactie van het zesde lid herzien. De inhoud is niet gewijzigd.
 Artikel XVI
 Voor een toelichting op de in dit artikel opgenomen wijziging wordt verwezen
naar de toelichting op artikel I.
 Artikel XVII
 Onderdeel A
 De artikelen 1 tot en met 25 van de Overgangswet verzorgingshuizen zijn
met ingang van 1 januari 2001 vervallen. Dat betekent dat de verwijzing
naar artikel 1, eerste lid, onderdeel b, van de Overgangswet verzorgingshuizen
niet meer klopt. Daarom wordt die verwijzing vervangen door de materiële
omschrijving van het begrip verzorgingshuis zoals die omschrijving luidde
voor het vervallen van het bewuste artikel van de Overgangswet verzorgingshuizen.
 Onderdeel B
 Met deze wijziging wordt artikel 70e van de Woningwet redactioneel in
overeenstemming gebracht met de artikelen 70f en 70i van die wet.
 Onderdelen C en D
 Met deze wijziging wordt de reikwijdte van de subsidiegrondslag in de
artikelen 81 en 82 van de Woningwet uitgebreid van activiteiten die passen
in het rijksbeleid met betrekking tot het wonen naar activiteiten die passen
in het rijksbeleid met betrekking tot het bouwen, het wonen en de woonomgeving.
 Als onderdeel van de Invoeringswet stedelijke vernieuwing (Stb. 2000,
505) is de grondslag voor de verstrekking van financiële middelen in
de artikelen 81 en 82 van de Woningwet eerder in die zin gewijzigd dat een
dergelijke verstrekking mogelijk is voor andere activiteiten dan die waarvoor
in het kader van de Wet stedelijke vernieuwing (Wsw) subsidie wordt verleend,
voorzover deze activiteiten passen in het rijksbeleid met betrekking tot het
wonen. Uit de memorie van toelichting bij de Invoeringswet stedelijke vernieuwing
(kamerstukken II 1999–2000, 27 160, nr. 3) blijkt dat het hierbij
wel moet gaan om uitzonderingsgevallen. Die toelichting laat zich verder niet
uit over hetgeen onder wonen moet worden verstaan. Gezien het feit dat in
de artikelen 81 en 82 vóór de invoering van genoemde wijziging
werd gesproken van «het rijksbeleid met betrekking tot het bouwen van
woningen, woonwagens en standplaatsen, het treffen van voorzieningen aan woningen
of de samenstelling van de woningvoorraad», is het redelijk aan te nemen
dat bijvoorbeeld de utiliteitsbouw niet onder het begrip wonen moet worden
begrepen.
 Om verdere versnippering van de regelgeving op het terrein van de subsidiëring
tegen te gaan, wordt de subsidiegrondslag uitgebreid. Met het wijzigen in
de artikelen 81 en 82 van de zinsnede «voorzover deze activiteiten
passen in het rijksbeleid met betrekking tot het wonen» in:«voorzover
deze activiteiten passen in het rijksbeleid met betrekking tot het bouwen,
het wonen en de woonomgeving» wordt het hele terrein van de Woningwet
bestreken. Voor hetgeen onder bouwen wordt verstaan wordt verwezen naar de
begripsbepalingen in artikel 1 van de Woningwet. Als gevolg van de uitbreiding
van de subsidiegrondslag is het mogelijk een aantal subsidies die momenteel
al worden verstrekt, maar waarvoor de grondslag ontoereikend of onduidelijk
was, onder de Woningwet te laten vallen.
 In dit verband wordt voorts opgemerkt dat het op termijn de bedoeling
is de nadere voorschriften voor het verstrekken van subsidies op grond van
zowel artikel 81 als artikel 82 van de Woningwet in één subsidiebesluit
op te nemen.
 Artikel XVIII
 Door het vervallen van artikel 1 van de Woningwet 1962 wordt die wet volledig
ingetrokken. Die intrekking is geregeld in artikel 124 van de Woningwet, zij
het met uitzondering van de artikelen 1 en 56 tot en met 56h van de Woningwet
1962. Genoemde artikelen 56 tot en met 56h zijn inmiddels vervallen; de daarin
geregelde materie is nu geregeld in de Huisvestingswet. Ook zijn geen andere
artikelen van de Woningwet 1962 meer van kracht als gevolg van een bepaling
in een koninklijk besluit ingevolge artikel 153, tweede lid, van de Woningwet.
 Alleen artikel 1 van de Woningwet 1962, waarin enkele begripsomschrijvingen
zijn opgenomen, is nog van kracht. Dit artikel heeft iedere relevantie verloren,
nu er geen enkel ander artikel van de Woningwet 1962 meer van kracht is.
 Artikel XIX
 Onderdeel A
 De in artikel XXVII, onderdeel I, onder 1, van het wetsvoorstel dualisering
gemeentelijke medebewindsbevoegdheden opgenomen wijziging van artikel 10.22,
eerste lid, van de Wet milieubeheer is onjuist geformuleerd. De te wijzigen
tekst moet «Elke gemeente draagt» zijn. De onderhavige bepaling
voorziet daarin. Overeenkomstig het bepaalde in onderdeel T, onder 5, van
de op het genoemde wetsvoorstel betrekking hebbende nota van wijziging van
21 april 2004 (Kamerstukken II 2003/2004, 28 995, nr. 7, blz. 8
en 20) wordt de zorgplicht in artikel 10.22, eerste lid, van de Wet milieubeheer
opgelegd aan zowel de gemeenteraad als aan burgemeester en wethouders.
 Onderdeel B
 De in artikel XXIX, onderdeel E, van het wetsvoorstel tot aanpassing van
bijzondere wetten aan de Wet dualisering gemeentebestuur (Wet dualisering
gemeentelijke medebewindsbevoegdheden) voorgestelde wijziging van artikel
81, vierde lid, van de Woningwet, behoeft aanpassing. Dat geldt eveneens voor
de wijziging van dat artikel die is opgenomen in onderdeel B van artikel XIII
van het wetsvoorstel tot aanpassing van bijzondere wetten aan de Wet dualisering
provinciebestuur (Wet dualisering provinciale medebewindsbevoegdheden) (29 316).
Verduidelijkt dient te worden dat de gemeenteraad, respectievelijk provinciale
staten, voorschriften geven omtrent het door burgemeester en wethouders, respectievelijk
gedeputeerde staten, verstrekken van subsidie. Met de voorgestelde wijziging
wordt daarin voorzien.
 Tevens is de wijziging aangepast aan de wijziging van artikel 81, vierde
lid, van de Woningwet ingevolge het bij koninklijke boodschap van 22 april
2004 ingediende voorstel van wet tot wijziging van de Wet gemeenschappelijke regelingen en enkele andere wetten met het oog op de instelling
van plusregio's (Wijzigingswet Wgr-plus) (29 532). In artikel VIII, onderdeel
B, onder 3, van dat wetsvoorstel is een wijziging van artikel 81, vierde lid,
van de Woningwet opgenomen waarin is bepaald dat ook het algemeen bestuur
van een plusregio voorschriften kan geven omtrent het verstrekken van subsidie.
Overeenkomstig de taakverdeling op provinciaal en gemeentelijk niveau geschiedt
de subsidieverstrekking door het dagelijks bestuur. In de onderhavige wijziging
is daarom in artikel 81, vierde lid, van de Woningwet «het dagelijks
bestuur van een plusregio» toegevoegd aan de opsomming van organen die
de in artikel 81, vierde lid, bedoelde subsidie verstrekken.
 Artikel XX
 De hier voorgestelde bepaling voorziet in het vervallen van onderdeel
B van artikel XIII van het wetsvoorstel tot aanpassing van bijzondere wetten
aan de Wet dualisering provinciebestuur (Wet dualisering provinciale medebewindsbevoegdheden)
(29 316). De in artikel XIII, onderdeel B, opgenomen aanpassing van artikel
81, vierde lid, van de Woningwet was abusievelijk niet correct geformuleerd.
Met de wijziging werd beoogd te verduidelijken dat de gemeenteraad, respectievelijk
provinciale staten, voorschriften geven omtrent het door burgemeester en wethouders,
onderscheidenlijk gedeputeerde staten, verstrekken van subsidie. Om redenen
van wetseconomie is die wijziging verwerkt in de wijziging die in artikel
XIX is opgenomen. Die wijziging heeft eveneens betrekking op artikel 81, vierde
lid, van de Woningwet. De wijziging in artikel XIII, onder B, van bovengenoemd
wetsvoorstel is daarom overbodig geworden en kan vervallen. Dit artikel voorziet
daarin.
 Artikel XXI
 In dit artikel wordt bepaald dat deze wet in werking treedt met ingang
van de dag na de datum van uitgifte van het Staatsblad waarin zij wordt geplaatst.
 
 Voor enkele onderdelen is aangegeven dat die terugwerken tot en met het
tijdstip waarop de daarmee verband houdende analoge wijzigingen in de Huursubsidiewet
in werking zijn getreden. Voor een toelichting op de wijzigingen die in de
onderdelen a, b en c zijn vermeld, wordt verwezen naar de toelichting op de
desbetreffende artikelen en onderdelen. In onderdeel d is bepaald dat de wijzigingen
die verband houden met de Vreemdelingenwet 2000 terugwerken tot en met 1 april
2001, het moment waarop die wet in werking is getreden (Stb. 2001, 144).
 
 De Minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer,
 S. M. Dekker
 
 
 
 
 Bijlage bij beschikking nr. 2000/532/EG van de Commissie van de Europese
Gemeenschappen van 3 mei 2000 tot vervanging van Beschikking 94/3/EG
houdende vaststelling van een lijst van afvalstoffen overeenkomstig artikel
1, onder a), van Richtlijn 75/442/EEG van de Raad van de Europese Gemeenschappen
betreffende afvalstoffen en Beschikking 94/904/EG van de Raad van de Europese
Unie tot vaststelling van een lijst van gevaarlijke afvalstoffen overeenkomstig
artikel 1, lid 4, van Richtlijn 91/689/EEG van de Raad van de Europese Gemeenschappen
betreffende gevaarlijke afvalstoffen (PbEG L 226/3).