Wet tegemoetkoming chronisch zieken en gehandicapten; Brief van de Staatssecretaris van Volksgezondh Eid, Welzijn en Sport
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-09-26 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 20082009-31706, nr. N

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

15-06-2009

Eerste Kamer der Staten-Generaal

2008-2009

31706 nr. N

10-06-2009

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 31706Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 58 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
31 706Regeling van een tegemoetkoming voor chronisch zieken en gehandicapten
(Wet tegemoetkoming chronisch zieken en gehandicapten)NBRIEF VAN DE STAATSSECRETARIS VAN VOLKSGEZONDH EID, WELZIJN EN
SPORTAan de Voorzitter van de Eerste Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 10 juni 2009Bij de behandeling van 31 706, Regeling van een tegemoetkoming voor
chronisch zieken en gehandicapten (Wet tegemoetkoming voor chronisch zieken
en gehandicapten, hierna Wtcg), heb ik toegezegd om de leden van het parlement
twee keer per jaar te informeren over zowel de beleidsmatige doorontwikkeling
van de regeling als de voortgang bij de implementatie van de wet.De onderhavige rapportage, die ik u mede namens de minister van SZW en
de staatssecretaris van Financiën aanbied, is de eerste in een reeks.
Deze voortgangsrapportage bevat achtereenvolgens de stand van zaken aangaande:1. de activiteiten van de Stuurgroep implementatie Wtcg;2. de werkzaamheden van de Taskforce verbetering afbakening Wtcg;3. overige onderwerpen.Tevens maak ik van de gelegenheid gebruik om in de bijlage bij deze voortgangsrapportage
een aantal vragen van de leden van de CDA-fractie in de Tweede Kamer te beantwoorden
die zij hebben gesteld naar aanleiding van een wijziging van de Wtcg. Deze
laatstgenoemde is verwerkt in het wetsvoorstel Fiscaal stimuleringspakket
en overige fiscale maatregelen.1De staatssecretaris van Volksgezondheid, Welzijn en Sport,J. Bussemaker 1. Voorbereidingen voor de implementatie van de Wtcg.1.1 Instelling Stuurgroep Implementatie WtcgTijdens de parlementaire behandeling is aangegeven dat er een Stuurgroep
implementatie Wtcg (hierna: Stuurgroep) zou worden opgericht. De Stuurgroep
heeft als taak het vroegtijdig signaleren van mogelijke problemen bij de uitvoering
van de forfaitare tegemoetkoming en het ontwikkelen van oplossingen teneinde
te voorkomen dat deze zich daadwerkelijk gaan voordoen. Zoals aangekondigd
in de brief aan de Tweede Kamer van 18 november 2008 is deze Stuurgroep
formeel ingesteld (Instellingsbesluit Stuurgroep Implementatie Wtcg).1 Deze Stuurgroep stelt de staatssecretaris in staat om
de regie te voeren met betrekking tot de uitvoering van de forfaitaire tegemoetkoming.
In de Stuurgroep hebben de uitvoeringsorganisaties zitting die het meest direct
betrokken zijn bij de uitvoering van de tegemoetkoming.Medio mei heeft de Stuurgroep mij geïnformeerd over de voortgang
van de voorbereidingen voor de implementatie van de Wtcg. Deze paragraaf bevat
de bevindingen tot nog toe.1.2 Voortgang aandachtspunten uit ketenuitvoerbaarheidstoetsIn het najaar 2008 is een ketenuitvoerbaarheidstoets uitgevoerd die op
10 oktober 2008 aan de Tweede Kamer is aangeboden. De aandachtspunten
die daarin zijn benoemd heeft de Stuurgroep inmiddels ter hand genomen. Frontoffice CAKOm de risico’s van een te grote belasting op het front-office van
het CAK te beperken, wordt onder andere gewerkt aan een goede voorlichting
over de regeling, inrichting van een integrale primaire en secundaire procesgang
en afspraken tussen ketenpartners over de afhandeling van beide procesgangen.Ontbrekende rekeningnummersMet betrekking tot ontbrekende bankrekeningnummers meldt de Stuurgroep
dat alle bronnen voor het achterhalen van de rekeningnummers inmiddels bekend
zijn en dat hierover afspraken zijn gemaakt met de betreffende ketenpartners.
Het overleg met de SVB en het UWV over de mogelijke levering van rekeningnummers
van de verzekerden waarvan de eigen bijdrage wordt ingehouden middels broninhouding,
loopt nog.Rechthebbenden van wie uiteindelijk toch het rekeningnummer ontbreekt
of niet correct is, kunnen de antwoordkaart inzenden of via een bij het CAK
in te richten portal de gegevens aanvullen.AWBZ-indicaties voor onbepaalde tijdIn de ketenuitvoerbaarheidstoets is tevens gesignaleerd dat bij het CIZ
indicaties ontbreken. Dit betreffen indicaties voor onbepaalde tijd die de
rechtsvoorgangers van het CIZ hebben afgegeven. Het CAK en het CIZ zijn een
gezamenlijk onderzoek gestart om de cliënten met ontbrekende indicaties
voor onbepaalde tijd te achterhalen. Naar verwachting wordt het grootste deel
van deze ontbrekende groep hiermee achterhaald. Een beperkt deel van deze
groep zal niet te achterhalen zijn omdat deze mensen een indicatie voor onbepaalde
tijd hebben voor een functie waarvoor geen eigen bijdrage geldt (en dus niet
bekend zijn bij het CAK) en waarvoor in de afgelopen 5 jaar geen herindicatie
is afgegeven (en dus ook niet alsnog bij het CIZ geregistreerd zijn). Deze
mensen kunnen zich melden bij het CAK. Het CAK richt daartoe een
aanvraagprocedure in. Dit wordt onderdeel van de voorlichting.Ontbrekende Burger Servicenummers (BSN’s)Wat betreft de BSN’s moet onderscheid gemaakt worden tussen nieuwe
en bestaande indicaties. Bij alle nieuwe indicaties wordt al een BSN ingevoerd.
Ten aanzien van de bestaande indicaties meldt de Stuurgroep dat inmiddels
ongeveer 70% van de cliënten in de database van het CIZ voorzien
is van een BSN. Om de resterende ontbrekende BSN’s te achterhalen zal
het CIZ een vergelijking met de bestanden van de zorgkantoren maken. In september
zal het CIZ rapporteren aan de Stuurgroep over de stand van zaken over BSN
in de registratie. Zonodig zullen dan aanvullende maatregelen worden getroffen
om het aantal ontbrekende BSN’s tot een minimum te reduceren. Overigens
is er een groep waarvan het niet wenselijk is dat een BSN bekend is. Dit zijn
bijvoorbeeld vrouwen in de vrouwenopvang. Deze groep kan een tegemoetkoming
aanvragen bij het CAK. Ook hiervoor geldt dat het CAK een aanvraagprocedure
zal inrichten en dat dit onderdeel wordt van de voorlichting.HulpmiddelenIn de ketenuitvoerbaarheidstoets is tevens de registratie van hulpmiddelen
door zorgverzekeraars als aandachtspunt gesignaleerd. Naar aanleiding daarvan
heeft Zorgverzekeraars Nederland (ZN) in het najaar van 2008 een enquête
uitgezet. De uitkomst van de enquête was dat zorgverzekeraars hulpmiddelen
weliswaar niet op detailniveau maar wel op een hoger aggregatieniveau (i.e.
op groepsniveau) op een uniforme wijze registreren. Voor de Wtcg volstaat
een uniforme registratie op dit hogere aggregatieniveau. ZN heeft recentelijk
nogmaals in de Stuurgroep bevestigd dat de registratie van hulpmiddelen geen
problemen oplevert voor de forfaitaire regeling.Secundaire procesgangDe inrichting van de secundaire procesgang vraagt bijzondere aandacht.
Vanwege de privacy is geregeld dat het CAK een minimale dataset ontvangt van
ketenpartners om tot uitkering van het forfait te komen. Dit houdt in dat
het CAK niet beschikt over de onderliggende gegevens van het zorggebruik van
de cliënten. Op basis van de aangeleverde data kan het CAK de cliënt
dus slechts globaal informeren over de vraag waarom een cliënt al dan
niet een forfait ontvangt (of een te laag forfait). Echter, als uitvoerder
van de regeling dient het CAK een verzoek tot informatie, een aanvraag of
bezwaar van een cliënt wel inhoudelijk te behandelen. Om dit goed te
faciliteren is de secundaire procesgang expliciet opgenomen in het zogeheten
ketenprojectplan en het functioneel ketenontwerp.1
Over de technische oplossing hoe informatie over zorggebruik tussen ketenpartners
en het CAK uitgewisseld kan worden, wordt nog gesproken. Het systeem wordt
zó ingericht dat klantgerichtheid voorop staat.1.3 Andere aspecten in de uitvoeringDaarnaast heeft de Stuurgroep aandacht besteed aan een aantal onderwerpen
die niet in de ketenuitvoerbaarheidstoets naar voren zijn gekomen, maar wel
relevant zijn voor de implementatie.Het leveren van NAW gegevensIn de regeling tegemoetkoming chronisch zieken en gehandicapten staat aangegeven welke gegevens ketenpartners dienen aan te leveren aan het
CAK voor uitvoering van de Wtcg. De Stuurgroep heeft ingestemd met het voorstel
dat ketenpartners aanvullend op deze gegevens ook de NAW gegevens aanleveren
zodat het CAK weet hoe de rechthebbende heet en waar de beschikking naar toe
gestuurd dient te worden. De regeling wordt op dit punt aangepast.Mantelzorg als afbakeningscriteriumTijdens de plenaire behandeling van de Wtcg is toegezegd dat de Stuurgroep
zal onderzoeken of het mogelijk is om binnen afzienbare termijn mantelzorg
mee te nemen als criterium voor het bepalen van het recht op een forfaitaire
tegemoetkoming.De Stuurgroep concludeert dat het technisch mogelijk is een constructie
te ontwikkelen om mantelzorg mee te nemen als afbakeningscriterium voor de
forfaitaire regeling. Voor zover het AWBZ-activiteiten betreft, wordt mantelzorg
namelijk zowel geregistreerd bij het CIZ (bij de indicatiestelling) als bij
de SVB dat deze gegevens bewerkt om te kijken wie in aanmerking komt voor
een mantelzorgcompliment.De Stuurgroep wijst echter ook op een aantal aandachtspunten. Deze aandachtspunten
vloeien voort uit het feit dat het aantal verleende en bij het CIZ geregistreerde
uren mantelzorg het gevolg zijn van een informele afspraak tussen degene die
hulp verleent en degene die hulp ontvangt. Het aantal uren mantelzorg is dus
op subjectieve wijze vastgesteld. Ter voorkoming van rechtsongelijkheid vergt
het meenemen van mantelzorg een objectieve vaststelling van de activiteiten
die de mantelzorger biedt en het koppelen daarvan aan normtijden (uren). Naar
verwachting leidt dit zowel tot een forse verzwaring van het indicatieproces
bij het CIZ als van de secundaire procesgang. Daarnaast kunnen cliënten
het als een inbreuk op hun privacy beschouwen. Een alternatief is om bij de
bepaling van de hoogte van het forfait bij de AWBZ-indicatie van iedere cliënt
die heeft aangegeven mantelzorg te krijgen standaard een nader te bepalen
aantal uren op te nemen. Dit is uitvoeringstechnisch gezien gemakkelijker.
Keerzijde is evenwel dat dit tot rechtsongelijkheid en daardoor tot vragen
van cliënten aan het CAK of het CIZ kan leiden omdat zij van mening zijn
dat zij meer uren mantelzorg ontvangen dan het fictieve aantal uren waar rekening
mee is gehouden.Indien mantelzorg desondanks toch als onderdeel van de afbakeningscriteria
zou gaan fungeren, dan ligt het in de rede het »mantelzorgbestand»
bij de SVB te gebruiken. De verwachting is namelijk gerechtvaardigd dat die
mensen die in substantiële mate gebruik maken van mantelzorg, ook daadwerkelijk
het mantelzorgcompliment voor de mantelzorgverlener aanvragen. Volledigheidshalve
wijst de Stuurgroep er op dat dit zou leiden tot een andere behandeling van
de AWBZ ten opzichte van de WMO. Ook in de WMO vindt (veel) mantelzorg plaats,
maar deze wordt op bovenstaande manier niet meegenomen.Ik heb de Stuurgroep gevraagd om een eventuele toepassing van het hiervoor
genoemde «mantelzorgbestand» bij de SVB als afbakeningscriterium
voor de forfaitaire regeling nader uit te werken en de uitvoeringstechnische
aspecten in beeld te brengen. Op basis daarvan zal ik een besluit nemen over
het al dan niet meenemen van mantelzorg als afbakeningscriterium voor de Wtcg.
Ik zal u daarover informeren in de tweede Voortgangsrapportage die u dit najaar
zult ontvangen.AWBZ indicaties afgegeven door Bureau JeugdzorgNaast het CIZ geven ook de Bureaus Jeugdzorg een indicatie af voor de
AWBZ, namelijk AWBZ-zorg voor jongeren van 18 jaar of jonger op basis van
een psychiatrische grondslag. Op dit moment bestaat nog geen uniforme
landelijke registratie voor deze indicaties. Dit betekent dat ze niet in het
reguliere proces voor het forfaitjaar 2009 kunnen meelopen en dat een deel
van de jeugdigen met een AWBZ-indicatie niet voor het forfait over 2009 (uit
te keren in 2010) in aanmerking komt. Aangezien BJZ-cliënten met een
AWBZ-indicatie gezien het doel van de Wtcg wel recht zouden moeten hebben
op het forfait, is gekeken hoe hiermee om moet worden gegaan.Het streven is dat vanaf 1–1-2010 alle nieuwe AWBZ-indicaties
van BJZ-cliënten worden doorgestuurd naar het CIZ. Hiermee raken de BJZ’s
aangesloten op de AWBZ-brede zorgregistratie.1
Met behulp van deze koppeling kan het forfait over het forfaitjaar 2011 (uitkering
in 2012) aan BJZ-cliënten met een AWBZ-indicatie worden toegekend conform
de uitvoering van de Wtcg bij CIZ-indicaties. De automatische koppeling moet
hiervoor wel uiterlijk op 1–7-2010 zijn gerealiseerd.Voorts zal ik alles in het werk stellen om BJZ-cliënten met een AWBZ-indicatie
ook over het jaar 2010 een forfait toe te kennen. Daartoe moeten de bestanden
met AWBZ-registraties voor BJZ-cliënten van het CIZ (die via de hiervoor
genoemde automatische koppeling de indicaties bevatten die na 1–1-2010
zijn afgegeven) en de bestanden van de BJZ’s (die de indicaties bevatten
over 2009 maar die voor minstens 26 weken doorlopen in 2010) gecombineerd
worden. Aandachtspunt voor een correcte uitvoering is de tijdige aanlevering
van alle benodigde gegevens aan het CAK. Voorts zullen de mogelijkheden en
merites van het toekennen van dit forfait met terugwerkende kracht tot het
forfaitjaar 2009 worden bezien. VWS, het CIZ en het CAK voeren gezamenlijk
een ketenuitvoerbaarheidstoets uit om de uitvoeringstechnische aspecten van
het voorgaande te onderzoeken.De wijze van optellen van bepaalde functies in uren in
de AWBZIn het besluit tegemoetkoming chronisch zieken en gehandicapten (Btcg)
zijn de criteria gedefinieerd voor het recht op de forfaitaire tegemoetkoming.
Voor de AWBZ-indicaties gaat de huidige regelgeving uit van uren. Dit is niet
geheel afdoende. De AWBZ-functies worden namelijk in klassen met een bepaalde bandbreedte van uren geïndiceerd. De achtergrond
achter de bandbreedte is dat niet iedere week de zorgbehoefte exact gelijk
is. Door te indiceren in een bandbreedte in uren is het mogelijk dat het werkelijke
zorggebruik de ene week iets hoger is en de volgende week iets lager. Aangezien
de achtergrond van de bandbreedte uitgaat van een zorggebruik dat de ene week
meer is en de andere week minder, ligt het in de rede om bij het optellen
van verschillende functies in uren uit te gaan van het gemiddelde aantal uren
binnen een bandbreedte en dit gemiddelde op te tellen. Hiervoor dient het
besluit (Btcg) een kleine aanpassing te ondergaan.Meerjarig hulpmiddelengebruikEen van de afbakeningscriteria voor de forfaitaire regeling betreft het
gebruik van een hulpmiddel (Zvw) in het betreffende jaar. Zorgverzekeraars
registreren hulpmiddelen in het jaar dat ze aan verzekerden verstrekt worden én
in het jaar dat reparatie aan een hulpmiddel plaatsvindt. Bepaalde hulpmiddelen
worden echter niet ieder jaar aangeschaft omdat deze meerdere jaren meegaan.
Conform mijn toezegging aan het parlement heb ik de Stuurgroep gevraagd om
te kijken hoe hiermee om te gaan.Om dit vraagstuk goed in kaart te brengen, laat de Stuurgroep onderzoek
verrichten naar de afschrijvingstermijnen en de incidentie van reparaties
aan deze hulpmiddelen. Op deze manier wordt duidelijk in welke jaren het gebruik van een hulpmiddel door de doelgroep niet in de registraties
van zorgverzekeraars voorkomt. Daarnaast wordt geïnventariseerd hoe het
meerjarig gebruik van hulpmiddelen op uniforme wijze geregistreerd kan worden.
Een belangrijk aandachtspunt daarbij is de relatie met de Wet bescherming
persoonsgegevens, aangezien de betreffende data (zijnde medische persoonsgegevens)
meerjarig moet worden opgeslagen.Revalidatiezorg in ziekenhuizenVoor revalidatiezorg geldt dat een verzekerde in aanmerking komt voor
een tegemoetkoming indien de verzekerde revalidatiezorg heeft ontvangen in
bepaalde revalidatiecentra. Een deel van de revalidatiezorg in algemene ziekenhuizen
werd in 2008 nog bekostigd via de FB-systematiek (functionele bekostiging).
In de systemen van verzekeraars is die zorg daarom niet te classificeren als
revalidatiezorg of andersoortige ziekenhuiszorg.Met de invoering van revalidatie-dbc’s is revalidatiezorg in een
algemeen ziekenhuis wel te onderscheiden van andersoortige zorg. Volgens planning
zou per 01-01-2009 voor alle revalidatiezorg (zowel revalidatiecentra als
algemene ziekenhuizen) overgegaan worden op revalidatie-dbc’s. Voor
een deel van de categorale zorg, bijvoorbeeld in verband met epilepsie of
longziekten, zijn de revalidatie-dbc’s echter nog in ontwikkeling. Dit
deel van de revalidatie wordt nog op eenzelfde wijze als in 2008 gedeclareerd.Gedurende het eerste kwartaal van 2009 is dus voor een deel van de revalidatiezorg
voor het eerst gewerkt met dbc’s. Omdat revalidatiezorg doorgaans langdurig
van aard is, vaak langer dan een kwartaal, is precieze informatie over het
gebruik van revalidatie-dbc’s nog niet beschikbaar. De cijfers over
het eerste kwartaal alleen geven onvoldoende inzicht in het aantal patiënten
dat revalidatiezorg ontvangt in algemene ziekenhuizen, evenals in de aard
van de geleverde revalidatiezorg en de gebleken bruikbaarheid van revalidatie-dbc’s
voor de uitvoering van de Wtcg.De Stuurgroep zal bezien wat de consequenties hiervan zijn voor revalidatiezorg
in algemene ziekenhuizen als afbakeningscriterium voor de Wtcg.1.4 Ketenprojectplan Implementatie forfaitaire regelingEind 2010 wordt de forfaitaire tegemoetkoming uitbetaald. Deze tegemoetkoming
is gebaseerd op registraties vanuit de Zorgverzekeringswet (Zvw), AWBZ en
WMO. Om tot een goede uitvoering te komen is door het CAK en alle ketenpartners
een integraal ketenprojectplan vastgesteld. Kortgezegd beschrijft dit plan
wat, wanneer, en hoe van welke ketenpartner verwacht wordt opdat eind 2010
het forfait kan worden uitgekeerd. Het ketenprojectplan bevat ook een functioneel
ketenontwerp, waarin onderscheid wordt gemaakt tussen de primaire en secundaire
procesgang. De primaire procesgang beschrijft de doelgroepselectie, verzameling
en bewerking van gegevens van alle ketenpartners en de uiteindelijke beschikking
en uitbetaling van het forfait. De secundaire procesgang verzorgt de afhandeling
van reacties van cliënten en hun vertegenwoordigers en is onderverdeeld
in subproces informatie en anderzijds de processen aanvraag en bezwaar. Met
deze secundaire procesgang wordt mede invulling gegeven aan het amendement
Omtzigt.1Spoorboekje voor implementatie forfaitaire regelingIn mijn brief van 18 november aan de voorzitter van de Tweede Kamer
heb ik toegezegd in de eerste voortgangsrapportage over de Wtcg in te gaan
op het definitieve spoorboekje voor de forfaitaire regeling.2 Het spoorboekje zoals beschreven in de planning van het
integrale ketenprojectplan bestaat grosso modo uit 3 fasen.De eerste fase is de definitiefase. Deze liep
van 1 februari 2009 tot 30 april 2009. In de definitiefase treffen
de ketenpartners de voorbereidingen om te komen tot de ontwikkeling en opbouw
van diensten en producten. De definitiefase kenmerkt zich door afstemming
en het volledig inzicht krijgen in procesgangen, risico’s en kwesties
welke tijdens het project gaan spelen. De definitiefase is inmiddels afgerond
en heeft een integraal ketenprojectplan Wtcg met een functioneel ketenontwerp
opgeleverd. Iedere ketenpartner heeft voor het eigen aandeel ook een gedetailleerder
projectplan dat binnen de eigen organisatie als nadere leidraad geldt.De tweede fase is de ontwerp- en ontwikkelfase
en loopt van 1 mei 2009 tot 31 januari 2010. In deze fase worden
alle (tussen)producten ontwikkeld en gebouwd. Ook worden in deze fase de administratieve
organisatie, procedures en werkinstructies en dergelijke ontwikkeld. Daarnaast
worden tussen de ketenpartners middels zogenaamde Service Level Agreements
(SLA’s) afspraken gemaakt over tijdigheid, volledigheid en juistheid
van uit te wisselen gegevens en diensten.Conform planning dienen alle producten en diensten in de keten op 1 februari
2010 technisch klaar te zijn om een ketentest
uit te voeren. De Stuurgroep wijst er in de voortgangsrapportage op dat wijzigingen
die betrekking hebben op de uitvoering voor het uit te keren forfait in 2010,
uiterlijk september 2009 bekend dienen te zijn.De derde fase is de fase van oplevering en
productiebegeleiding. Deze loopt van 1 februari 2010 tot het najaar van
2010; dat wil zeggen tot het moment waarop de uitbetaling van de tegemoetkomingen
werkelijk gaat beginnen.Deze fase start op 1 februari met het testen van de secundaire en
primaire procesgangen binnen de gehele keten. In april 2010 wordt gestart
met het opbouwen van de productie servers, individuele pré-productie
testen per ketenpartner en de gezamenlijke ketentest. Na levering van productiegegevens
door de diverse ketenpartners (conform planning 1 juli 2010) aan het
CAK wordt een begin gemaakt met de productie. Er staat dan een kernteam van
projectmedewerkers klaar om, daar waar zich onverhoopt nog problemen in de
productie voordoen, deze direct te verhelpen.De Stuurgroep concludeert dat het implementatieproces in de keten en binnen
de organisaties van de individuele ketenpartijen conform planning verloopt.
Zoals hiervoor al is aangegeven vragen sommige punten bijzondere aandacht
en nader onderzoek. Voor deze aandachtspunten is een oplossingsrichting in
beeld. De Stuurgroep blijft vooralsnog maandelijks bijeen komen. De Stuurgroep
zal mij in het najaar weer over de voortgang informeren.1.5 Wmo-voorzieningenVoorafBij de behandeling van de Wtcg heb ik aan de Tweede Kamer toegezegd dat
de Stuurgroep zich in het kader van de WMO over twee registratievraagstukken
zal buigen. Dit betreft in de eerste plaats het registreren van het verstrekken
van een rolstoel of andere WMO-voorzieningen door gemeenten ten behoeve van
een uniforme landelijke registratie van deze hulpmiddelen (mede in relatie
tot de motie Tang cs1 ). Daarnaast gaat het om
het onderzoeken van de mogelijkheden om een dergelijke registratie op te zetten
van het (langdurig, 26 weken of meer) gebruik van een PGB voor huishoudelijke
hulp.Concreet gaat het om het beantwoorden van twee vragen:1. De eerste vraag is of er te komen is tot een eenduidige en objectieve afbakening van de voorzieningen in het kader van de Wmo die worden
verstrekt aan chronisch zieken en gehandicapten.2. De tweede vraag is een uitvoeringsvraagstuk en betreft de vraag op
welke wijze de benodigde gegevens (zowel voor de registratie van rolstoelen
of andere WMO-voorzieningen als voor de PGB’s voor huishoudelijke hulp)
door de gemeenten kunnen worden vastgelegd en uitgewisseld met het CAK.Desgevraagd heeft de VNG zich in een bestuurlijk overleg in februari bereid
getoond om bij te dragen aan de levering van Wmo-gegevens door gemeenten,
opdat het gebruik van rolstoelvoorzieningen en PGB’s voor huishoudelijke
verzorging meegenomen kan worden in de afbakeningscriteria voor de forfaitaire
tegemoetkoming. Sindsdien is er frequent ambtelijk overleg tussen VWS, VNG
en CAK om een gezamenlijk gedragen oplossing te ontwikkelen alsmede de voortgang
en de bevindingen te bespreken. Om een beeld te verkrijgen van de praktijk
van indiceren en registreren van individuele Wmo-voorzieningen zijn 35 gemeenten
benaderd via een telefonische enquête en interviews. Ook is gesproken
met deskundigen, onder andere van het CIZ, om nader te bezien welke doelgroepen
van de verschillende soorten Wmo-voorzieningen gebruik maken. Hierna volgen
de eerste resultaten van de beeld- en gedachtevorming tot op dit moment.Het afbakenen van rolstoelen en andere WMO voorzieningenDe Wmo biedt gemeenten een handvat om (individuele) voorzieningen te treffen
om te bevorderen dat iedereen kan meedoen aan het maatschappelijke leven.
De Wmo beoogt ten principale een veel grotere groep mensen te bereiken dan
de groep die in kaart moet worden gebracht voor het toekennen van een tegemoetkoming
uit hoofde van de Wtcg. Op basis van de consultatie lijkt er een grote mate
van overeenkomst te zijn tussen de groep gebruikers van een elektrische rolstoel
en gebruikers van een zogenoemde actieve handbewogen rolstoel enerzijds en
de groep chronisch zieken en gehandicapten waar de Wtcg op ziet anderzijds.
Dit laat onverlet dat de definiëring van het type rolstoelen dat gemeenten
na toekenning moeten registreren en vervolgens melden aan het CAK nader dient
te worden uitgewerkt. Voorkomen moet worden dat de uitvoering onduidelijk
is en dat mensen onterecht buiten de doelgroep vallen.Voor het gebruik van overige Wmo-voorzieningen bevestigen de consultaties
het bij de Wmo passende beeld dat de manier waarop gemeenten hiermee omgaan
divers is. Eenzelfde ziekte of beperking kan leiden tot verschillende voorzieningen
en een groot deel van de voorzieningen wordt verstrekt aan ouderen, die niet
altijd ziek of gehandicapt zijn. Ook de groep gebruikers van een Valyspas
of gehandicapten-parkeerkaart die in de motie Tang als mogelijk alternatief
is genoemd voor een uniforme registratie van rolstoelen, stemt niet noodzakelijkerwijs
overeen met de doelgroep van de Wtcg.Ik ben daarom voornemens om de uitvoering van de motie Tang vooralsnog
te richten op het bewerkstelligen van een uniforme registratie van de hiervoor
genoemde rolstoelen en de overige WMO-voorzieningen buiten beschouwing te
laten. De gehandicaptenparkeerkaart en de Valyspas fungeren als terugvaloptie
voor het geval dat bij de uitwerking van een landelijke uniforme registratie
van rolstoelen op zwaarwegende uitvoeringsproblemen wordt gestuit.Het uitvoeringsvraagstukVoor de bepaling van het recht op forfait, bepaling van de hoogte en deuitbetaling van het forfait zijn naast het inhoudelijke gegeven van
rolstoelgebruik en het aantal uren huishoudelijke hulp per week (ter bepaling
van de forfaitcategorie) vooral het BSN, de NAW-gegevens, de geboortedatum
en het rekeningnummer van belang. Op dit moment wordt bezien op welke wijze
deze gegevens door de gemeenten worden vastgelegd en uitgewisseld met het
CAK. Uit de consultaties tot nu toe blijkt dat de algemene gegevens door alle
bevraagde gemeenten worden vastgelegd. Alleen het rekeningnummer wordt niet
in alle gevallen geregistreerd en in sommige (kleine) gemeenten wordt er nog
gewerkt met een cliëntnummer in plaats van een BSN. De specifieke gegevens
met betrekking tot de PGB’s voor huishoudelijke hulp worden door gemeenten
al vastgelegd. Als de definitie van rolstoelen (juridisch) helder omschreven
kan worden zal het vastleggen van het rolstolgebruik waarschijnlijk geen problemen
opleveren. Dit alles stemt hoopvol als het gaat om overeenstemming over de
inhoud van de gegevensuitwisseling tussen gemeenten en CAK ten behoeve van
de uitvoering van de Wtcg.Waar het gaat om de meer technische vormgeving van de uitwisseling tussen
gemeenten en het CAK geldt dat ook deze uitvoeringspraktijk bij gemeenten
divers is. Het is zaak om het technisch zó vorm te geven dat de vastlegging
en uitwisseling kan worden gedaan met minimale uitvoeringslasten voor zowel
gemeenten als CAK. Ook de vormgeving van het secundaire proces -hoe werkt
het als mensen vragen hebben over het Wmo-deel van de forfaitbepaling- is
nog een punt van aandacht. Omdat zowel CAK als gemeenten hierin een rol hebben
te vervullen, zal ik het CAK en de VNG binnenkort om een uitvoeringstoets
vragen.VervolgMijn streven is er op gericht om de komende weken de hiervoor beschreven
definitie- en uitvoeringsvragen af te ronden, zodat in juli/augustus helderheid
bestaat over de wijze van gegevensvastlegging en uitwisseling en deze afspraken
kunnen worden bekrachtigd. De afspraken kunnen dan in de tweede helft van
2009 worden geïmplementeerd en de gemeenten kunnen worden geïnformeerd
opdat er vanaf januari 2010 een uniforme landelijke registratie is van rolstoelen
en PGB’s voor huishoudelijke verzorging.2. Taskforce verbetering afbakening WtcgDe Taskforce verbetering afbakening Wtcg (hierna te noemen: de Taskforce)
heeft als opdracht aanvullende criteria te ontwikkelen waardoor een betere
afbakening ontstaat van de groep chronisch zieken en gehandicapten die te
kampen hebben met meerkosten maar wier zorggebruik op grond van de afbakeningscriteria
in de Wtcg thans geen grond is voor toekenning van een tegemoetkoming.1 De taakopdracht heb ik op 30 januari 2009 naar het
parlement gestuurd.2 Onlangs heeft de Taskforce
mij geïnformeerd over zijn werkwijze en de bevindingen tot nu toe.De afgelopen periode is voor de Taskforce vooral een oriëntatiefase
geweest. De Taskforce heeft zich in een vijftal bijeenkomsten met vertegenwoordigers
van het ministerie van VWS, met externe deskundigen en met vertegenwoordigers
van patiënten- en cliëntenorganisaties, een beeld gevormd van de
verschillende elementen van de taakopdracht en van een mogelijke aanpak van
de problematiek. Daarbij is tevens globaal verkend waar de verbeteringen van
de afbakening zoals die in de taakopdracht zijn gesuggereerd in gezocht zouden
kunnen worden. In dat kader heeft de Taskforce zich laten informeren over
de DKG- en de FKG-systematiek. Daarnaast hebben deskundigen op het terrein
van de «International Classification of Functioning, Disability and
Health» (ICF) aan de Taskforce uiteengezet wat ICF in theoretische
en in praktische zin inhoudt en welke mogelijkheden zij zien voor het gebruik
van ICF-classificaties in het kader van de Wtcg.De Taskforce meldt dat zij uit de gesprekken met deskundigen de indruk
heeft gekregen dat zowel ten aanzien van het gebruik van FKG’s, als
ten aanzien van het gebruik van DKG’s als afbakeningscriterium, verbeteringen
mogelijk zijn.Bij FKG’s gaat het om een aanpassing van de nu gehanteerde grens
van 180 dagdoseringen en – ingrijpender – het overstappen naar
een selectie op ATC-codes. Deze codes geven informatie over de werkzame stof
in het geneesmiddel en daarmee over de ziekte waarvoor het geneesmiddel wordt
voorgeschreven. Naast DKG’s zouden ook de poliklinische behandelingen
bij de desbetreffende diagnoses betrokken kunnen worden. Verder onderzoek
de komende maanden zal moeten uitwijzen welke winst te behalen valt door nauwgezet
te kijken naar diagnoses en werkzame stoffen in medicijnen. De Taskforce tempert
de verwachtingen door erop te wijzen dat, ook als deze verbeteringen doorgevoerd
worden, de afbakening van de doelgroep niet perfect zal zijn. Zo een dergelijke
perfectie al te bereiken valt, moet die volgens de Taskforce eerder gezocht
worden in een fundamenteel andere benadering van de doelgroep – wellicht
met behulp van ICF-classificaties – dan in verdere verfijning van de
huidige afbakeningscriteria voor de forfaitaire regeling uit hoofde van de
Wtcg.De Taskforce stelt zich voor de komende periode een aanpak langs drie
lijnen voor.De Taskforce gaat door met het raadplegen van deskundigen en vertegenwoordigers
van belanghebbenden, teneinde het verkregen beeld van het vraagstuk te verbreden
en verder aan te scherpen. Zo worden er gesprekken gepland met patiëntenorganisaties,
de Stuurgroep Weesgeneesmiddelen en het kenniscentrum van Zorgverzekeraars
Nederland.Daarnaast start de Taskforce met het hierboven genoemde onderzoek naar
op korte termijn te realiseren verbeteringen van het DKG- en FKG-instrumentarium
om de doelgroep van de Wtcg af te bakenen. De uitkomsten van dit onderzoek
zal de Taskforce bij zijn eindrapportage betrekken.Als derde spoor stelt de Taskforce een separaat traject voor om tot een
gefundeerd oordeel over de mogelijkheden van ICF in het kader van de Wtcg
te komen. Daarvoor is specifiek op de toepassing van ICF gericht onderzoek
nodig. Het onderzoek naar de mogelijkheden van ICF zal moeten uitwijzen of
en zo ja hoe ICF zou kunnen worden toegepast bij het afbakenen van de doelgroep
van de Wtcg. Een belangrijk aandachtspunt daarbij is het in beeld brengen
van het verband tussen chronische ziekte of handicap en de meerkosten waar
de Wtcg voor is bedoeld. Ook zal moeten worden gekeken naar de uitvoerbaarheid
van een dergelijk systeem, met speciale aandacht voor het bereiken van de
doelgroep en de belasting van instanties in de uitvoeringsketen van de Wtcg.
De Taskforce signaleert dat een dergelijk onderzoek het tijdsbestek van de
werkzaamheden van de Taskforce waarschijnlijk te buiten zal gaan. In zijn
eindrapportage zal de Taskforce daarom op dit punt waarschijnlijk nog geen
eindoordeel kunnen geven, maar mogelijk wel een indicatie of deze route op
termijn zou kunnen bijdragen aan de gewenste verdere verbetering van de Wtcg.Tot slot geeft de Taskforce enkele overwegingen omtrent het eventueel
instellen van een meldpunt voor personen die ten onrechte buiten de afbakening
vallen. Op zichzelf vindt de Taskforce dit een sympathieke gedachte. Zo’n
meldpunt zou dan wel beperkt moeten blijven tot zeer bijzondere situaties
en er niet toe moeten leiden dat iedereen een «second opinion»
kan vragen over toepassing van de Wtcg in zijn of haar geval. De haalbaarheid
van een dergelijk meldpunt hangt dus onder meer nauw samen met
de verbetering die bij de afbakening van de doelgroep kan worden bereikt.
In zijn eindrapport zal de Taskforce hierop terugkomen.Zoals in de hiervoor reeds genoemde taakopdracht van de Taskforce aan
de orde is gekomen, is de Taskforce gevraagd om met inachtneming van het budget
van € 50 miljoen aanvullende criteria te ontwikkelen voor de beoogde
verbetering van de afbakening van de doelgroep van de forfaitaire regeling.
Daarnaast heb ik de Taskforce verzocht nog twee aspecten in het totale beeld
te betrekken. Dit betreft in de eerste plaats de in de vorige paragraaf beschreven
aspecten inzake het meerjarig gebruik van Zvw-hulpmiddelen, de Wmo-hulpmiddelen,
revalidatiezorg in algemene ziekenhuizen, PGB’s bij huishoudelijke verzorging
en de mantelzorg. In de tweede plaats is er in de taakopdracht op gewezen
dat de afbakening van de forfaitaire regeling geen statisch gegeven is maar
als gevolg van medische ontwikkelingen aan dynamiek onderhevig zal zijn. In
dat licht is de Taskforce tevens verzocht om eventuele signalen over zorggebruik
dat thans wel relevant is voor de afbakening van de doelgroep van de Wtcg
maar dat wellicht in de toekomst niet meer zal zijn in de beschouwing te betrekken.
Ook de AWBZ-indicaties voor de cliënten van bureau’s jeugzorg zullen
bij het totale beeld betrokken worden.3. Overige onderwerpen3.1 VoorlichtingOp uw verzoek heb ik u op 10 november 2008 de samenvatting toegezonden
van het interdepartementale communicatieplan voor de Wtcg.1Conform dit plan heeft het zwaartepunt van de communicatie-inspanningen
in de afgelopen periode gelegen bij de algemene introductie van de veranderingen
als gevolg van de Wtcg. Hieronder wordt een globaal overzicht gegeven van
de specifieke communicatie-uitingen sinds december 2008.Voorlichting december 2008 tot nuDe Tweede Kamer heeft unaniem een motie aangenomen waarin de regering
gevraagd werd om een web-portal open te stellen.2
Direct ná goedkeuring van de Wtcg door de Eerste Kamer is op 24 december
2008 het portal www.veranderingenindezorg.nl het uitgebreide internetdossier
Wtcg opengesteld. Dit portal geeft toegang tot de meest actuele informatie
over de Wtcg en vormt tevens de basis voor de informatie en websites van alle
partners (ministerie van VWS, SZW, Financiën/Belastingsdienst, het CAK,
de CG-Raad en Postbus 51), maar ook van bijvoorbeeld koepels, patiënten-
en cliëntenorganisaties. Het internetdossier geeft onder andere uitleg
over de verschillende onderdelen van de Wtcg, de algemene tegemoetkoming (forfait),
de korting op de eigen bijdrage AWBZ/Wmo, de nieuwe fiscale regeling voor
specifieke zorgkosten en geeft tevens antwoord op veelgestelde vragen.In januari is een paginagrote Wtcg-advertorial geplaatst in alle huis-aan-huis
bladen. In deze advertorial is de kern van de Wtcg-veranderingen beschreven.
De advertorial heeft overigens niet geleid tot een noemenswaardige toename
van het aantal telefoontjes bij het CAK en Postbus 51; er was geen opschaling
van de telefonische bezetting nodig.Op www.veranderingenindezorg.nl kan binnenkort
de «Test tegemoetkoming chronisch zieken en gehandicapten» geraadpleegd
worden. Door het beantwoorden van een aantal vragen krijgt de burger een indicatie
of hij in aanmerking komt voor de tegemoetkoming Wtcg. Daarnaast zijn twee uitgebreide brochures over de Wtcg gerealiseerd. Eén
daarvan is in het bijzonder gericht op de «Financiële gevolgen
van de Wtcg» en deze is binnenkort beschikbaar voor het publiek. In
paragraaf 3.2 wordt op deze laatste brochure uitvoeriger ingegaan.De Belastingdienst heeft in haar televisiecampagne in december 2008 extra
aandacht besteed aan de veranderingen voor de aftrek van de buitengewone uitgaven
en de toeslagen. Tevens heeft de Belastingdienst circa 2,5 miljoen brieven
gestuurd aan toeslagenklanten die in 2007 gebruik hebben gemaakt van de BU-regeling
om hen te informeren over mogelijke wijzigingen van het inkomen, en daardoor
de hoogte van de toeslag, als gevolg van de Wtcg.Momenteel worden circa 40 000 van deze «toeslagenklanten»
telefonisch benaderd om de betrokkenen er op te wijzen dat zij – om
naheffing bij toeslagen te voorkomen – tijdig aan de Belastingdienst
dienen door te geven dat het verzamelinkomen is gestegen.In mei zijn ongeveer 800 belangenorganisaties, koepels, patiëntenverenigingen,
ziekenhuizen en sociaal raadslieden en WMO-projectleiders bij de gemeenten
via een gerichte e-mailing over de Wtcg geïnformeerd.De CG-Raad organiseert van april tot en met juni voor haar leden en lokale
platforms een zestal voorlichtingsbijeenkomsten over de Wtcg. Daarnaast biedt
zij in het najaar workshops voor lidorganisaties aan, waarmee leden daadwerkelijk
ondersteund kunnen worden. Deze bijeenkomsten worden financieel ondersteund
door mijn ministerie.Sinds kort maken vertegenwoordigers van het UWV, het CIZ en de Unie KBO,
naast afgevaardigden van het ministerie van Financiën, Sociale Zaken
en Werkgelegenheid, het CAK, het Platform VG en de CG-Raad deel uit van de
werkgroep Communicatie Wtcg. Hierdoor is en blijft uniforme en afgestemde
communicatie gewaarborgd.Vooruitblik voorlichtingDeze zomer zal het UWV voor de eerste maal het arbeidsongeschiktheidsforfait
uitkeren. In overleg met het UWV wordt gewerkt aan de communicatie hierover,
waaronder het opstellen van de telefoonscripts. Ook de communicatie en scripts
van de telefonische ingangen van de partners zullen hierop worden afgestemd.Daarnaast gaat VWS, in samenwerking met de partners in de werkgroep Communicatie,
aan de slag met het opstellen en voorbereiden van een interdepartementaal
communicatieplan Wtcg Winter 2009–2010. In dit plan wordt uitgewerkt
op welke wijze zowel de burger als de relevante organisaties nader worden
geïnformeerd over de afbakeningscriteria en zal ook aandacht zijn voor
communicatiescenario’s en voorbeeldbrieven voor het opvragen van het
zorggebruik of het maken van bezwaar.3.2 Motie MeursBij de behandeling van het wetsvoorstel in de Eerste Kameris de motie-Meurs1 aangenomen, waarin het kabinet wordt verzocht om op
meer individueel niveau inzicht te verwerven in de inkomensgevolgen van de
overgang van de buitengewone uitgavenregeling naar de Wtcg.In het kader van deze motie is er een speciale brochure opgesteld over
de financiële gevolgen van de overgang van buitengewone uitgavenregeling
naar Wtcg. Hierin is voor 76 voorbeeldhuishoudens een vergelijking gemaakt
tussen de inkomenssituatie 2008, waarbij gebruik wordt gemaakt van de buitengewone
uitgavenregeling, en 2009, waarbij de Wtcg van kracht is. Het
gaat bij deze voorbeeldhuishoudens om ondermeer ouderen, arbeidsongeschikten,
sociale minima en werkenden met een chronische ziekte, met verschillende huishoudsituaties
en waarbij verschillende aannamen rond zorggebruik zijn beschouwd. Bij de
vergelijking wordt niet alleen gekeken naar het directe voordeel van de fiscale
aftrek van de buitengewone uitgavenregeling en de verschillende onderdelen
van de Wtcg (forfaitaire tegemoetkoming voor chronisch zieken en gehandicapten;
nieuwe fiscale regeling; korting eigen bijdrage AWBZ/ Wmo huishoudelijke hulp,
compensatie voor ouderen en arbeidsongeschikten), maar ook naar de doorwerking
daarvan op inkomensafhankelijke regelingen als zorgtoeslag, huurtoeslag en
kindgebonden budget. Op deze wijze wordt voor de 76 voorbeeldhuishoudens een
integraal beeld geschetst van de inkomensgevolgen van de overgang van buitengewone
uitgavenregeling naar Wtcg. De brochure «Financiële gevolgen van
de Wtcg» is binnenkort beschikbaar www.veranderingenindezorg.nl.Hiernaast is er contact opgenomen met het NIVEL over de mogelijkheden
voor de monitoring van inkomensgevolgen bij chronisch zieken en gehandicapten.
Het NIVEL heeft een panelonderzoek lopen onder chronisch zieken en gehandicapten,
dat gefinancierd wordt door SZW en VWS. In dit panelonderzoek wordt nu reeds
jaarlijks gevraagd naar de mate waarin gebruik wordt gemaakt van de buitengewone
uitgavenregeling. Afgesproken is dat het NIVEL in de komende jaren zal monitoren
in hoeverre de paneldeelnemers compensatie krijgen middels de verschillende
onderdelen van de Wtcg. Op deze wijze wordt inzicht gekregen in de effecten
die de overgang van buitengewone uitgavenregeling naar Wtcg daadwerkelijk
heeft voor chronisch zieken en gehandicapten.3.3 GemoedsbezwaardenTijdens de parlementaire behandeling van de Wtcg in de Tweede Kamer heb
ik in reactie op een verzoek van de heer Van der Vlies toegezegd in de voortgangsrapportage
Zvw in te gaan op de positie van gemoedsbezwaarden in vergelijking tot die
van verzekeringsplichtigen voor de Zorgverzekeringswet (verder Zvw-verzekerden
genoemd) voor en na de invoering van de Wtcg.GemoedsbezwaardeEen gemoedsbezwaarde is iemand die op grond van een religieuze overtuiging
is vrijgesteld van de plicht zich te verzekeren. Een gemoedsbezwaarde is iemand
die:– geen nominale premie verschuldigd is;– geen recht heeft op zorgtoeslag;– geen inkomensafhankelijke bijdrage (IAB) betaalt, maar in plaats
hiervan een zelfde bedrag aan bijdragevervangende belasting betaalt dat via
de Belastingdienst wordt gestort in een eigen spaarpotje bij het College voor
Zorgverzekeringen (CVZ);– aan het eind van ieder kalenderjaar 50% van het saldo in
het spaarpotje betaalt aan het Zorgverzekeringsfonds;– zijn zorgkosten (als het spaarpotje leeg is) volledig zelf moet
betalen;deze kosten vervolgens in aftrek mag nemen voor de buitengewone uitgavenregeling
(tot en met 2008) dan wel de nieuwe fiscale regeling voor specifieke zorgkosten
(vanaf 2009).Het fiscale uitgangspuntUitgangspunt van de fiscale behandeling van gemoedsbezwaarden en Zvw-verzekerden
in zowel de buitengewone uitgavenregeling (tot en met 2008) als de regeling
uitgaven voor specifieke zorgkosten (vanaf 2009) is dat
zorgkosten voor beide groepen aftrekbaar zijn voor zover er sprake is van
drukkende uitgaven (dit betekent dat de kosten voor eigen rekening komen en
hier geen vergoeding tegenover staat). Voor de gemoedsbezwaarde geldt dat
er geen sprake is van drukkende uitgaven voor zover de zorgkosten kunnen worden
gedekt uit het «spaarpotje» bij het CVZ. Voor Zvw-verzekerden
geldt dat er geen sprake is van drukkende uitgaven voor zover de zorgkosten
worden vergoed door de zorgverzekering. Verder geldt voor beide groepen dat
er geen sprake is van drukkende uitgaven wanneer anderszins een vergoeding
van gemaakte kosten wordt verkregen, zoals bijvoorbeeld een bijdrage van een
charitatieve instelling of een gemeentelijke bijdrage.Wijziging in de fiscale aftrekbaarheidDe aftrekbaarheid van zorgkosten is de afgelopen jaren als volgt gewijzigd.In 2007 kwamen zowel zorgkosten zelf als uitgaven die standaard werden
gedaan ter dekking van eventuele zorgkosten voor aftrek in aanmerking. Voor
de Zvw-verzekerde bestaan de laatstgenoemde uitgaven uit de nominale premie
voor de Zvw en de inkomensafhankelijke bijdrage en voor de gemoedsbezwaarde
uit de betaling van bijdragevervangende belasting (het spaarpotje bij CVZ).In 2008 is de aftrekbaarheid van deze dekkingsuitgaven komen te vervallen.
Alleen de vrijwillig afgesloten aanvullende verzekeringspremies kwamen in
dat jaar nog voor aftrek in aanmerking.Per 2009 is met de overgang van de buitengewone uitgavenregeling naar
de regeling uitgaven voor specifieke zorgkosten een verdere beperking in de
fiscale regeling aangebracht. Alleen specifieke zorgkosten die vooral door
chronisch zieken en gehandicapten worden gemaakt, komen nog voor aftrek in
aanmerking. Kosten voor bijvoorbeeld overlijden, bevalling en adoptie zijn
in het geheel niet meer aftrekbaar. Ook de aftrek van aanvullende verzekeringspremies
en de vaste aftrek voor ouderen en arbeidsongeschikten is vervallen. Op basis
van de Wet tegemoetkoming chronisch zieken en gehandicapten kunnen Zvw-verzekerden,
naast de fiscale regeling, recht hebben op een niet-fiscale forfaitaire tegemoetkoming.
Dit in tegenstelling tot een gemoedsbezwaarde.In onderstaande tabel is voor de jaren 2007, 2008 en 2009 een overzicht
gegeven van de compensatiemogelijkheden voor gemoedsbezwaarden en Zvw-verzekerden.Tabel Compensatiemogelijkheden gemoedsbezwaarden en Zvw-verzekerden.  200720082009Gemoedsbezwaarden   Fiscale aftrekbaarheid*   Bijdragevervangende belasting (ter vervanging IAB)janeenee Zorgkosten pakket Zvw minus vergoedingen potje CVZjajaja Overige niet-vergoede zorgkostenjajaja** Mogelijke forfaitaire tegemoetkoming––nee Zvw-verzekerden    Fiscale aftrekbaarheid*    Nominale premie Zvwjaneenee Premie aanvullende verzekeringjajanee Inkomensafhankelijke bijdrage (IAB)janeenee Zorgkosten pakket Zvw minus vergoeding verzekeraarjajanee Overige niet-vergoede zorgkostenHieronder
vallen ook de kosten waarvan de categorie valt onder het verplicht te verzekeren
risico van de Zvw, maar het bedrag aan kosten niet geheel binnen de Zvw wordt
vergoed, zoals kosten van behandelingen fysiotherapie.jajaja**Mogelijke forfaitaire tegemoetkoming––ja* De aftrekbaarheid geldt alleen voor zover de kosten boven een inkomensafhankelijke
drempel uitgaan.** De aftrekbaarheid van overige zorgkosten is in de regeling voor specifieke
zorgkosten ingeperkt ten opzichte van de buitengewone uitgavenregeling. Hoewel zowel gemoedsbezwaarden als Zvw-verzekerden alleen de drukkende
uitgaven fiscaal kunnen aftrekken, zal de hoogte van de fiscaal aftrekbare
bedragen voor de gemoedsbezwaarde doorgaans hoger zijn, omdat een groter deel
van de zorgkosten voor eigen rekening van de gemoedsbezwaarde komt. Het beschikbare
bedrag uit het spaarpotje bij CVZ is immers beperkt in vergelijking met de
kosten die een Zvw-verzekerde uit zijn verzekering vergoed kan krijgen. Daarnaast
kan een Zvw-verzekerde in tegenstelling tot een gemoedsbezwaarde voor een
forfait in aanmerking komen.Voor kosten die niet door de zorgverzekering vergoed worden kan de Zvw-verzekerde
net als de gemoedsbezwaarde de zorgkosten in aftrek brengen. Als voorbeeld
kan worden genoemd dieetkosten en kosten van extra kleding en beddengoed.
Uiteindelijk zijn voor beide groepen de zorgkosten die binnen de regeling
voor aftrek in aanmerking komen aftrekbaar voor zover deze zorgkosten voor
eigen rekening komen van de gemoedsbezwaarde of de Zvw-verzekerde.Voorbeeld ter illustratieDe meest inzichtelijk vergelijking die gemaakt kan worden tussen een gemoedsbezwaarde
en een Zvw-verzekerde wordt verkregen door te kijken naar de situatie in één
jaar, waarbij:– in dat ene jaar zowel de Zvw-verzekerde als de gemoedsbezwaarde € 2000
medische kosten heeft. Voor de Zvw-verzekerde worden deze kosten volledig
gedekt door zijn ziektekostenverzekering. De gemoedsbezwaarde krijgt deze
kosten voor de helft vergoed uit het spaarpotje;– de Zvw-verzekerde een nominale premie (€ 1000) betaalt
en een inkomensafhankelijke bijdrage (€ 1000);– de gemoedsbezwaarde in plaats van een inkomensafhankelijke bijdrage € 1000
betaalt aan bijdragevervangende belasting. Hij is echter geen nominale premie
verschuldigd;– de Zvw-verzekerde betaalt uiteindelijk geen medische kosten, deze
worden volledig vergoed. De gemoedsbezwaarde betaalt uiteindelijk zelf € 1000
aan medische kosten.De gemoedsbezwaarde mocht tot 1 januari 2008 € 2000 in
aftrek brengen onder de buitengewone uitgavenregeling (€ 1000 bijdragevervangende
belasting en € 1000 zelf betaalde medische kosten); in het overgangsjaar
2008 kon alleen de € 1000 aan zelf betaalde medische kosten in aftrek
worden gebracht en hetzelfde geldt voor 2009 onder de nieuwe fiscale regeling
uitgaven voor specifieke zorgkosten.De Zvw-verzekerde kon tot 1 januari 2008 zijn IAB van € 1000
en zijn nominale premie van € 1000 in aftrek brengen. In 2008 is
deze aftrekbaarheid komen te vervallen, en dit geldt ook onder de nieuwe fiscale
regeling per 2009.In alle drie de jaren geldt voor zowel gemoedsbezwaarden als Zvw-verzekerden
dat kosten alleen aftrekbaar zijn voor zover zij boven een inkomensafhankelijke
drempel uitgaan.ConclusieIn alle jaren geldt het uitgangspunt dat zowel gemoedsbezwaarden als Zvw-verzekerden
drukkende uitgaven in aftrek kunnen brengen. Tot 1 januari 2008 (situatie
voordat maatregelen in BU werden genomen) betekende dit dat de Zvw-verzekerde
zijn jaarlijkse inleg (premie plus IAB) en de kosten die niet door de verzekering
werden gedekt mocht aftrekken. De gemoedsbezwaarde mocht de bijdrage vervangende
belasting (= IAB) en de kosten die niet gedekt werden door het potje bij het
CVZ aftrekken.Met ingang van 1 januari 2009 is de buitengewone uitgavenregeling
komen te vervallen. Daarvoor in de plaats is de aftrek uitgaven voor specifieke zorgkosten gekomen. Onder regeling uitgaven voor specifieke
zorgkosten kan de nominale premie niet meer in aftrek genomen worden evenals
de inkomensafhankelijke bijdrage en de bijdrage vervangende belasting. De
gemoedsbezwaarde kan echter wel nog steeds de zorgkosten Zvw die niet gedekt
worden door het spaarpotje bij CVZ in aftrek brengen.3.4 Definitie van de verzekerde in de WtcgIn de Wtcg is opgenomen dat iemand die recht heeft op een tegemoetkoming
een zorgverzekering moet hebben afgesloten in de zin van artikel 1, onderdeel
f, van de Zvw. Het is gebleken dat er enige onduidelijkheid bestaat of ook
mensen die gelijkgesteld zijn aan verzekerden op grond van artikel 69 van
de Zorgverzekeringswet (de zogenaamde verdragsgerechtigden) recht hebben op
de tegemoetkoming voor chronisch zieken en gehandicapten. Dit is nadrukkelijk
niet de bedoeling geweest.Door de formulering van het begrip «verzekerde» in de Wtcg,
kan echter het idee ontstaan dat de tegemoetkoming onderdeel is van het aansprakenpakket
van de Nederlandse sociale ziektekostenverzekeringswetgeving. Als dat het
geval is, zou, gelet op de jurisprudentie van het Europese Hof van Justitie,
dit er mogelijk toe leiden dat de tegemoetkoming beschouwd zal moeten worden
als een sociale ziektekostenverzekeringsuitkering die ook naar verdragsgerechtigden
in het buitenland moet worden betaald. Om geen enkele onduidelijk te laten
bestaan dat dit niet beoogd is, is het kabinet voornemens de definitie in
de Wtcg op dit punt aan te passen door artikel 1, eerste lid, onderdeel a,
anders te formuleren. Daarom zal bij het wetsvoorstel «Wijziging van
de Wet op de zorgtoeslag en de Zorgverzekeringswet vanwege enkele technische
verbeterpunten en het vervallen van een bepaling in een wijzigingswet»
een nota van wijziging worden ingediend.Bijlage bij de Eerste Voortgangsrapportage Wtcg aan Eerste
en Tweede KamerKamervragen over het wetsvoorstel Fiscaal stimuleringspakket en overige
maatregelenZoals in de inleiding reeds is opgemerkt, bevat deze bijlage de antwoorden
op een aantal vragen die de leden van de CDA-fractie in de Tweede Kamer hebben
gesteld naar aanleiding van de een wijziging bij de Wtcg die verwerkt is in
het wetsvoorstel Fiscaal stimuleringspakket en overige fiscale maatregelen
(Kamerstukken II, vergaderjaar 2008–2009, 31 301). Hieronder worden
deze vragen beantwoord in de volgorde waarin zij gesteld zijn.Kan de regering bevestigen dat iedereen een korting met een percentage
van 33% op zijn of haar eigen bijdragen krijgt met ingang van 1 januari?Ik kan bevestigen dat het inderdaad de bedoeling is om dit kortingspercentage
met ingang van 1 januari 2010 direct toe te passen voor de gehele groep
bijdrageplichtigen.De kamer heeft unaniem een motie (31 706, nr. 27) aangenomen en gevraagd
om een web-portal. De leden van het CDA vragen of het web-portal actief is
en wanneer zullen elk van de in de motie genoemde punten geregeld zijn?In 2009 verandert er veel in de zorg. Om het de burger gemakkelijk te
maken, heeft het ministerie van VWS alle veranderingen in de zorg 2009 overzichtelijk
en gemakkelijk toegankelijk op de webportal www.veranderingenindezorg.nl geplaatst. Momenteel zijn de antwoorden op de onderstaande onderdelen reeds op www.veranderingenindezorg.nl
in het Wtcg-dossier te vinden en wordt zo nodig voor meer en/of meer gedetailleerde
informatie doorverwezen naar de sites van de betreffende instanties:• Wie komt in aanmerking voor de CAK-forfaits.• Informatie over de verlaagde bijdragen AWBZ en Wmo inclusief de
wijze waarop deze worden toegekend.• Informatie over de fiscale compensatie.• Informatie over de gevolgen van de Wtcg op toeslagen en de mogelijkheid
het voorschot op de toeslagen aan te passen.• Informatie over de fiscale behandeling van de eigen bijdrage waarvan
de rekening in de periode van 1 december 2008 tot en met 30 november
2009 wordt ontvangen én betaald.In het conceptbesluit zoals voorgelegd aan de Kamers der Staten-Generaal
staat dat revalidatiezorg in aangewezen instellingen over het jaar 2009 meetelt
voor de compensatie (artikel 2, lid e van de bijlage bij Kamerstuk 31 706,
nummer 13). Op de site staat dat «gegevens over revalidatie pas laat
beschikbaar zijn en dat daarom wordt gekeken naar revalidatie in het jaar
voorafgaand aan het jaar waarop de tegemoetkoming betrekking heeft. Voor de
tegemoetkoming over 2009 wordt dus gekeken naar revalidatie in het jaar 2008».
De leden van het CDA vragen zich af of dit betekent dat het peiljaar wordt
verlegd en of, als dat het geval is zij daarover worden geïnformeerd.Het peiljaar voor de revalidatiezorg is inderdaad verlegd. Voor de tegemoetkoming
over het jaar 2009, die in 2010 wordt uitgekeerd is bepalend de revalidatiezorg
die in het jaar 2008 voor rekening van de Zorgverzekeringswet is gekomen.Zo is het ook geregeld in het Besluit tegemoetkoming chronisch zieken
en gehandicapten.De Kamer is over het voor de revalidatiezorg te hanteren peiljaar geïnformeerd
met de nota naar aanleiding van het verslag (31 706, nr. 12, blz. 31).
In het conceptbesluit, dat op dezelfde dag als de nota naar aanleiding van
het verslag naar de Kamer is gestuurd, was de redactie jammer genoeg niet
geheel in overeenstemming met de betreffende passage in de nota naar aanleiding
van het verslag. In mijn antwoorden op de vragen die de vaste commissie voor
VWS heeft gesteld over de taakopdracht Taskforce verbetering afbakening Wtcg,
die ik op 28 april 2009 aan de Voorzitter van de Tweede Kamer heb gezonden,
ben ik uitgebreid op dit onderwerp ingegaan. Ik moge naar dit uitgebreide
antwoord verwijzen.Bij de vragen op de website www.veranderingenindezorg.nl staat de volgende
tekst: «Een indicatie voor langdurige AWBZ-zorg wil zeggen: minstens
26 weken lang minimaal één uur per week AWBZ-zorg thuis of minstens
26 weken lang minimaal één dagdeel per week verblijf in een
instelling. Verschillende periodes in het jaar mogen bij elkaar worden opgeteld.
Een voorbeeld: iemand heeft in het begin van 2009 acht weken AWBZ-zorg gehad,
in de zomer acht weken en in de herfst elf weken. Dat betekent in totaal 27
weken AWBZ-zorg. Daarmee wordt voldaan aan dit criterium voor de algemene
tegemoetkoming over 2009.» (http://www.minvws.nl/dossiers/wet-tegemoetkoming-chronisch-zieken-en-gehandicapten-wtcg/algemene-tegemoetkoming/criteria/default.asp#a2).
Naar aanleiding daarvan vragen de leden van de CDA-fractie of dit betekent
dat de weken met zorg in uren opgeteld mag worden bij weken met zorg in dagdelen?
Voorts vragen deze leden of de periodes van zeg 5 uur per week opgeteld worden
met periodes van 12 uur zorg per week om aan de 26 weken norm te voldoen?
Zo nee, waarom niet? Bovenstaande betekent, in tegenstelling tot wat de leden van de CDA-fractie
veronderstellen, dat de indicaties voor weken met zorg in uren niet opgeteld mogen worden bij indicaties voor weken met zorg in
dagdelen. Bij de vraag of periodes van bijvoorbeeld 5 uur per week opgeteld
mogen worden met periodes van 12 uur zorg per week om aan de 26 weken norm
te voldoen kan ik stellen dat dit het geval is. Als het totaal van de indicatieperiodes
optelt tot een indicatie voor 26 weken of meer AWBZ-zorg in een kalenderjaar,
krijgt deze persoon een tegemoetkoming. In bovenstaand voorbeeld heeft deze
persoon bijvoorbeeld eerst in januari en februari een AWBZ-indicatie voor
5 weken van 12 uur per week en later dat jaar krijgt hij een indicatie van
30 weken voor 5 uur. In totaal heeft hij dus meer dan 26 weken een indicatie
voor een tot tien uur, deze persoon krijgt daarom de lage tegemoetkoming.De leden van het CDA vragen vervolgens of dit betekent dat zorg uit het
zorgbesluit, artikel 3 tot en met 8 allemaal meetelt (in het concept besluit
zijn artikel 7 en 8 uitgezonderd)? En zo nee, waarom wordt dat dan niet vermeld?Nee, niet alle zorg in de artikelen 3 tot en met 8 van het Besluit zorgaanspraken
AWBZ telt mee voor het vaststellen van de tegemoetkoming. Het gaat bij het
vaststellen van het recht op een tegemoetkoming om indicaties voor AWBZ-zorg
op grond van artikelen 4, 5 en 6 van het Besluit zorgaanspraken AWBZ.
Een indicatie op grond van artikel 7 of 8 geeft geen recht op een tegemoetkoming.
Het gaat hier om activerende begeleiding of behandeling. Activerende begeleiding
is overigens met ingang van 1 januari komen te vervallen. Dit wordt wel
vermeld. Het staat in artikel 2, eerste lid, onderdelen g en h van het Besluit
tegemoetkoming chronisch zieken en gehandicapten. Overigens geven ook indicaties
voor intramurale zorg AWBZ op grond van de artikelen 9,
eerste lid, of 13, eerste en tweede lid, van het
Besluit zorgaanspraken AWBZ recht op
een tegemoetkoming. Het gaat hier om een indicatie voor verblijf in een AWBZ-instelling.
Dit staat in artikel 2, eerste lid, onderdeel j, van het Besluit tegemoetkoming
chronisch zieken en gehandicapten. Ook in het tweede lid van artikel 2 van
het Besluit tegemoetkoming chronisch zieken en gehandicapten worden deze artikelen
van het Besluit zorgaanspraken AWBZ genoemd.In het internetdossier van het ministerie staat bij het hoofdstuk «hoogte»
de paragraaf: «Lage tegemoetkoming». Hebt u een indicatie voor
26 weken of langer verblijf met overnachting in een AWBZ-instelling? Dan komt
u in aanmerking voor de lage tegemoetkoming, ongeacht of u ook aan andere
criteria voldoet.» (http://www.minvws.nl/dossiers/wet-tegemoetkoming-chronisch-zieken-en-gehandicapten-wtcg/algemene-tegemoetkoming/hoogte/).In het conceptbesluit was de tekst op dit punt -zoals leden van de CDA-fractie
signaleren- nog zó te lezen dat andere criteria, in aanvulling op de
lage tegemoetkoming als gevolg van langdurig opname in een AWBZ-instelling
nog zouden kunnen leiden tot een hoger forfait. De leden van de CDA-fractie
vragen waarom dit in het definitieve besluit en in het internetdossier anders
is verwoord.De reden hiervoor is dat bij iemand die is opgenomen in een AWBZ-instelling
de meerkosten voor het grootste gedeelte ten laste komen van de instelling
en niet ten laste van betreffende persoon. Daarom krijgt iemand die een indicatie
heeft voor intramurale AWBZ zorg de lage tegemoetkoming.XNoot1Kamerstukken II, vergaderjaar 2008–2009, 31 301XNoot1Kamerstukken II, vergaderjaar 2008–2009, 31 706. nr. 21.XNoot1Het ketenprojectplan en het functioneel ketenontwerp worden in het vervolg
van deze paragraaf nader toegelicht.XNoot1Door deze constructie hoeven niet alle BJZ’s apart aan te sluiten
bij de verschillende zorgkantoren, maar wordt gebruik gemaakt van de bestaande
infrastructuur via het CIZ.XNoot1Kamerstukken II, vergaderjaar 2008–2009, 31 706, nr. 30.XNoot2Kamerstukken II, vergaderjaar 2008–2009, 31 706, nr. 21.XNoot1Kamerstukken II, vergaderjaar 2008–2009, 31 076, nr. 28.XNoot1Deze Taskforce bestaat uit de volgende leden: de heer R. Linschoten (voorzitter),
de heer G. Blijham, mevrouw E. Borst-Eilers en mevrouw A. Poll.XNoot2Kamerstukken I, vergaderjaar 2008–2009, 31 706, nr. M, bijlage.XNoot1Kamerstukken II, vergaderjaar 2008–2009, 31 706, nr. 17.XNoot2Kamerstukken II, vergaderjaar 2008–2009, 31 706, nr. 27.XNoot1Kamerstukken I, vergaderjaar 2008–2009, 31 706, nr. 1. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-20082009-31706-N.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl