Verdrag tussen Nederland en Oekraïne tot het vermijden van dubbele belasting, met Protocol, 24-10-1995; Brief minister inzake stilzwijgende goedkeuring van het verdrag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 24842, nr. 1

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

06-09-1996

Eerste en Tweede Kamer der Staten-Generaal

1995-1996

24842 nr. 1;330

29-08-1996

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamTOELICHTENDE NOTA 1. Inleiding2. Verloop van de onderhandelingen3. Koninkrijkspositie4. Artikelsgewijze toelichting Belastingen waarop het Verdrag van toepassing is (artikel
2)Algemene begripsbepalingen (artikel 3)Inwoner (artikel 4)Vaste inrichting (artikel 5, juncto Protocol, artikel
I)Inkomsten uit onroerende zaken (artikel 6, juncto Protocol,
artikel II)Winst uit onderneming (artikel 7, juncto Protocol, artikelen
II, IV en V)Scheep- en luchtvaart (artikel 8)Gelieerde ondernemingen (artikel 9)Dividenden (artikel 10, juncto Protocol, artikelen VI
en VII)Interest (artikel 11, juncto Protocol, artikelen VII en
VIII)Royalty's (artikel 12)Vermogenswinsten (artikel 13)Niet-zelfstandige arbeid (artikel 15)Directeursbeloningen (Artikel 16, juncto Protocol, artikel
IX)Artiesten en sportbeoefenaars (Artikel 17)Pensioenen. lijfrenten en sociale-zekerheidsuitkeringen
(artikel 18, juncto Protocol, artikel X)Overheidsfuncties (artikel 19, juncto Protocol, artikel
XI)Studenten (artikel 21)Vermogen (artikel 23, juncto Protocol, artikel XII)Vermijding van dubbele belasting (artikel 24, juncto Protocol,
artikel XIII)Werkzaamheden buitengaats (artikel 25, juncto Protocol,
artikelen II en XIV)Non-discriminatie (artikel 26)Regeling voor onderling overleg (artikel 27)Uitwisseling van inlichtingen (artikel 28)Bijstand bij invordering (artikel 29)Diplomatieke en consulaire ambtenaren (artikel 31)Inwerkingtreding (artikel 33)Beëindiging (artikel 34)
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 24842Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 50 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
24 842Verdrag tussen het Koninkrijk der Nederlanden en Oekraïne tot het
vermijden van dubbele belasting en het voorkomen van het ontgaan van belasting
met betrekking tot belastingen naar het inkomen en naar het vermogen, met
Protocol; Kiev, 24 oktober 1995nr. 330nr. 1BRIEF VAN DE MINISTER VAN BUITENLANDSE ZAKENAan de Voorzitters van de Eerste en van de Tweede Kamer der Staten-Generaal's-Gravenhage, 29 augustus 1996Ter griffie van de Eerste en van de Tweede Kamer der Staten-Generaal ontvangen
op 30 augustus 1996. De wens dat het verdrag aan de uitdrukkelijke goedkeuring
van de Staten-Generaal wordt onderworpen kan door of namens één
van de Kamers of door ten minste vijftien leden van de Eerste Kamer dan wel
dertig leden van de Tweede Kamer te kennen worden gegeven uiterlijk op 29
september 1996.Overeenkomstig het bepaalde in artikel 2, eerste lid, en artikel 5, eerste
lid, van de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen, de Raad van State
gehoord, heb ik de eer U hierbij ter stilzwijgende goedkeuring over te leggen
het op 24 oktober 1995 te Kiev tot stand gekomen Verdrag tussen het Koninkrijk
der Nederlanden en Oekraaïne tot het vermijden van dubbele belasting
en het voorkomen van het ontgaan van belasting met betrekking tot belastingen
naar het inkomen en naar het vermogen, met Protocol (Trb. l995, 285).1Een toelichtende nota bij dit verdrag treft U eveneens hierbij aan.De goedkeuring wordt alleen voor Nederland gevraagd. De Minister van Buitenlandse Zaken,H. A. F. M. O. van Mierlo TOELICHTENDE NOTA 1. InleidingHet onderhavige Verdrag geeft regels die aanwijzen welke van de verdragsluitende
staten, het Koninkrijk der Nederlanden voor wat betreft Nederland, dan wel
Oekraïne, bevoegd is om in overeenstemming met zijn nationale wetgeving
belasting te heffen van het inkomen of het vermogen van inwoners van een of
van beide staten; dit ten einde dubbele belasting te voorkomen. Daarnaast
regelt het Verdrag, onder meer met het oog op het voorkomen van het ontgaan
van belasting, de onderlinge uitwisseling van fiscale gegevens. Het Verdrag
dient in relatie tot Oekraïne ter vervanging van de Overeenkomst tussen
het Koninkrijk der Nederlanden en de Unie van Socialistische Sovjetrepublieken
tot het vermijden van dubbele belasting met betrekking tot belastingen naar
het inkomen en naar het vermogen, van 21 november 1986 (Trb. 1987, 45 en 152;
hierna aangeduid als «SU-verdrag»). Het Verdrag past in het netwerk
van vergelijkbare belastingverdragen die het Koninkrijk met vele landen ter
wereld is aangegaan. Oekraïne heeft inmiddels algemene bilaterale belastingverdragen
gesloten met een aantal andere landen, waaronder het Verenigd Koninkrijk,
de Verenigde Staten van Amerika en Finland. Overigens zijn deze verdragen
nog niet alle in werking getreden.Met het uiteenvallen van de voormalige Sovjet-Unie ontstond eind 1991
aanvankelijk enige onduidelijkheid voor wat betreft de toepassing in relatie
tot Oekraïne van het SU-verdrag. Oekraïne heeft kort daarop evenwel
te kennen gegeven zich als statenopvolger van de voormalige Sovjet-Unie gebonden
te achten aan het SU-verdrag, behoudens ingeval van strijdigheid met de grondwet
van Oekraïne. In zekere zin is derhalve sprake van een verdragsherziening. 2. Verloop van de onderhandelingenDe besprekingen over het voorliggende Verdrag zijn gestart op verzoek
van Oekraïne. Het bleek dat Oekraïne er, met het oog op het aantrekken
van buitenlandse investeringen, belang aan hecht een eigen verdragennet op
te bouwen.Nederland was echter ook geïnteresseerd in verdrags(her)onder-handelingen
met Oekraïne, met name gelet op de gewijzigde economische structuur en
de invoering van een nieuw (en nog steeds veranderend) fiscaal systeem in
Oekraïne. In een sfeer van toenemende economische betrekkingen en de
daarmee gepaard gaande vergroting van het financiële verkeer tussen Nederland
en Oekraïne biedt een belastingverdrag juist de benodigde fiscale structuur
en zekerheid voor investeringen en de behandeling van de daaruit voortvloeiende
opbrengsten. Daarnaast was van belang dat het Oekraïense verdragsbeleid
ruimte leek te bieden voor een aanzienlijke verlaging van het in het SU-verdrag
opgenomen verdragspercentage voor deelnemingsdividenden.In de onderhandelingen is daarom door Nederland in de eerste plaats aangekoerst
op een matiging van de Oekraïense bronbelasting op deelnemingsdividend.
Daarnaast vormde ook een zo groot mogelijke matiging van de bronbelastingen
op rente en royalty's voor Nederland een belangrijk punt in de onderhandelingen.
Vanuit de groeiende behoefte aan zekerheid is er voorts naar gestreefd zoveel
mogelijk Oekraïense belastingen onder de reikwijdte van het Verdrag te
brengen. De verdere inzet van Nederland in dit kader is er op gericht geweest
de aftrekbaarheid van rente en loonkosten, die volgens de Oekraïense
nationale wetgeving niet of slechts tot bepaalde bedragen aftrekbaar zijn,
te waarborgen.Als basis voor de onderhandelingen diende een van Nederlandse zijde opgesteld
ontwerp dat nagenoeg overeenkomt met het Nederlandse standaardverdrag,
zoals dat op 3 december 1987 is gepubliceerd als bijlage bij de notitie Algemeen
fiscaal verdragsbeleid (Kamerstukken II 1987/88, 20 365, nrs. 1 en 2)
, met dien verstande dat daaraan een aantal bepalingen is toegevoegd uit het
SU-verdrag. Daarnaast zijn bepalingen opgenomen betreffende werkzaamheden
buitengaats, beslechting van geschillen omtrent toepassing en interpretatie
van het Verdrag en bijstand bij invordering. Dat ontwerp stemt, evenals het
Nederlandse standaardverdrag, in grote lijnen overeen met het OESO-modelverdrag
van 1977.De besprekingen zijn aangekondigd in het persbericht van het Ministerie
van Financiën van 18 november 1993, nr. 93/192. Naar aanleiding van dit
persbericht zijn diverse reacties van de zijde van het bedrijfsleven en de
belastingadviespraktijk ontvangen. In deze reacties is onder meer aangedrongen
op:– de consolidatie van de bepaling van artikel 4, vierde lid, uit
het SU-verdrag die ertoe strekt dat de activiteiten van een zogenoemde «tekenagent»
niet tot de aanwezigheid van een vaste inrichting leiden,– opname van een bepaling betreffende de winsttoerekening ingeval
van bedrijfsklare projecten,– opname in het Verdrag van een bepaling met betrekking tot de aftrekbaarheid
van rente op langlopende leningen en loonkosten,– het voorkomen van een bronheffing op inkomsten uit internationaal
vervoer door deze volledig ter belastingheffing toe te wijzen aan de woonstaat
van de vervoersonderneming,– de opname van een bepaling met betrekking tot corresponderende
winstcorrecties, alsmede een bepaling met betrekking tot overeenkomsten tot
verdeling van algemene (concern)kosten en dienstverleningsovereenkomsten bij
gelieerde ondernemingen,– matiging van de tarieven voor belastingheffing in de bronstaat
op dividend, interest en royalty's,– opname van een zogenoemde «saldo»-bepaling overeenkomstig
het Nederlandse standaardverdrag.In 1994 is in twee onderhandelingsrondes tussen Nederland en Oekraïne
volledige overeenstemming bereikt over een ontwerp voor een Nederlands-Oekraïens
belastingverdrag. De structuur, inhoud en bewoordingen van het Verdrag stemmen
in het algemeen overeen met het gebruikelijke patroon van de recente door
het Koninkrijk gesloten verdragen op dit terrein. Een en ander is uitgemond
in de ondertekening van het hierbij ter goedkeuring voorgelegde Verdrag met
bijbehorend Protocol. Naar de mening van de eerste ondertekenaar weerspiegelen
de in het Verdrag neergelegde regelingen een resultaat dat in het licht van
de over en weer naar voren gebrachte wensen als evenwichtig kan worden beschouwd
en waarin op bevredigende wijze rekening is gehouden met de belangen van het
Nederlandse bedrijfsleven. De door Nederland naar voren gebrachte wensen konden
bij de onderhandelingen in belangrijke mate worden gerealiseerd.Daarvan kunnen worden genoemd:– de activiteiten van een «tekenagent» worden niet aangemerkt
als een vaste inrichting (artikel I van het Protocol),– de regeling betreffende de winsttoedeling in geval van bedrijfsklare
projecten (artikel III van het Protocol),– de expliciete vastlegging dat vergoedingen voor technische diensten
of voor diensten van raadgevende of toezichthoudende aard worden aangemerkt
als vergoedingen waarop de bepalingen van de artikelen 7 en 14 van toepassing
zijn (artikel IV van het Protocol). Een dergelijke regeling is nog niet opgenomen
in het Nederlandse standaardverdrag, maar maakt inmiddels wel deel uit van
het Nederlandse verdragsbeleid,– een regeling met betrekking tot de aftrekbaarheid van rente en
loonkosten (artikel V van het Protocol), – een exclusieve belastingheffing over inkomsten uit internationaal
vervoer in de woonstaat van de vervoersonderneming (artikel 8),– de bepaling inzake overeenkomsten tot verdeling van concernkosten
en corresponderende winstcorrecties (artikel 9),– een matiging van bronheffingspercentages voor dividend, interest
en royalty's (artikel 10, tweede en derde lid, artikel 11, tweede en derde
lid, en artikel 12, tweede en derde lid),– de heffing over de winst behaald met de vervreemding van aandelen
behorende tot een zogenoemd aanmerkelijk belang (artikel 13, zesde lid),– de bronstaatheffing over sociale zekerheidsuitkeringen, alsmede
over afkoopsommen van pensioenen en lijfrenten (artikel 18, tweede en derde
lid),– de saldo-bepaling overeenkomstig het Nederlandse standaardverdrag
(artikel 22).De budgettaire gevolgen van het Verdrag kunnen gematigd positief worden
getaxeerd. Over de omvang ervan valt, omdat er betrekkelijk weinig gegevens
voorhanden zijn met betrekking tot de stand van de investeringen in Oekraïne,
nog geen concrete indicatie te geven. Voor het Nederlandse bedrijfsleven is
het Verdrag voordelig. Hierna zullen de overeengekomen resultaten op hoofdlijnen
worden uiteengezet. Daarbij zullen per artikel de belangrijkste afwijkingen
van het Nederlandse standaardverdrag worden aangegeven. 3. KoninkrijkspositieHet Verdrag wordt, wat het Koninkrijk betreft, uitsluitend aangegaan voor
Nederland. Bij de besprekingen is door Nederland uiteraard bepleit een bepaling
op te nemen die de mogelijkheid biedt dit Verdrag ook uit te breiden tot de
relatie tussen Oekraïne en de Nederlandse Antillen en/of Aruba. Oekraïne
heeft in dit verzoek bewilligd. 4. Artikelsgewijze toelichting Belastingen waarop het Verdrag van toepassing is (artikel
2)Tijdens de onderhandelingen bleek dat het Oekraïense nationale belastingstelsel
nog volop in ontwikkeling is. Er waren op dat moment diverse wijzigingen in
voorbereiding, waaronder de invoering van een nieuwe winstbelasting, met een
uniform tarief van 30%. Voorts was een herziening van de inkomstenbelasting
in voorbereiding, waarbij een belangrijk element de verlaging van het toptarief
van 90% naar 50% zal zijn.Voorts werd de invoering van een vermogensbelasting voorbereid, die zou
gelden voor zowel particulieren (voor met name onroerende zaken en bepaalde
roerende zaken (bijvoorbeeld auto's) als voor ondernemingen (voor de netto
activa). Er was op het moment van de onderhandelingen nog geen duidelijkheid
over het op particulieren toe te passen tarief; voor ondernemingen werd een
tarief van 1% tot 3% overwogen. Op het moment van de onderhandelingen kende
Oekraïne geen belasting naar het vermogen.Voor Oekraïne is het Verdrag van toepassing op de belasting naar
inkomsten van ondernemingen en voor de inkomstenbelasting van natuurlijke
personen. Voor Nederland ziet het Verdrag op de gebruikelijke in een belastingverdrag
opgenomen belastingen, inclusief de vermogensbelasting. Met betrekking tot
deze laatste belasting is echter een bepaling in het Protocol (artikel XII)
opgenomen die de toepassing van de werking van het Verdrag met betrekking
tot de vermogensbelasting uitstelt. Voor een nadere toelichting hierop zij
verwezen naar de toelichting op artikel 23. Algemene begripsbepalingen (artikel 3)Vanwege de relatieve onbekendheid met het begrip «feitelijke leiding»
in Oekraïne, is op verzoek van dat land in de omschrijving van het begrip
«internationaal verkeer» (eerste lid, onderdeel g) aansluiting
gezocht bij het begrip «onderneming van een Verdragsluitende Staat»
en niet bij de plaats waar de feitelijke leiding van een onderneming, die
het schip, de boot of het luchtvaartuig exploiteert, is gelegen. Op dit punt
wordt nader ingegaan in de toelichting op artikel 8. Inwoner (artikel 4)Op verzoek van Oekraïne is aan de criteria op grond waarvan een persoon
kan worden beschouwd als inwoner van een staat de plaats van registratie toegevoegd.
Een en ander houdt verband met de omstandigheid dat ondernemingen in Oekraïne
verplicht zijn zich bij diverse instanties, waaronder de belastingautoriteiten,
te laten registreren. Overigens leidt een dergelijke registratie in principe
tot rechtspersoonlijkheid en inwonerschap van Oekraïne. De mogelijkheid
van een dubbele woonplaats die hierdoor voor rechtspersonen kan ontstaan,
wordt opgelost door de conflictregel van artikel 4, derde lid; de rechtspersoon
wordt geacht inwoner te zijn van de staat waarin de feitelijke leiding ervan
is gevestigd.Teneinde buiten twijfel te stellen dat lichamen en andere organisaties,
waarvan vaststaat dat zij inwoner zijn van een staat maar die in die staat
in het algemeen zijn vrijgesteld van belastingheffing, zoals (lokale) overheidsinstellingen,
alsmede in die staat gevestigde pensioenfondsen en liefdadige instellingen,
aanspraak kunnen maken op de voordelen van het Verdrag is besloten deze lichamen
en organisaties uitdrukkelijk aan te merken als inwoner in de zin van artikel
4 van het Verdrag (artikel 4, vierde lid).Oekraïne achtte opname van de door Nederland voorgestelde protocolbepaling
(uit het Nederlandse standaardverdrag) inzake natuurlijke personen met hun
woonplaats aan boord van een schip niet noodzakelijk. Opname is daarom achterwege
gebleven. Dit heeft echter geen inhoudelijke consequenties. Vaste inrichting (artikel 5, juncto Protocol, artikel
I)Op verzoek van Oekraïne is in het tweede lid, onderdeel g, ons inziens
ten overvloede, expliciet vastgelegd dat een winkel of enig ander pand gebruikt
als verkoopgelegenheid als vaste inrichting wordt aangemerkt. Voor alle duidelijkheid
zij opgemerkt dat deze bepaling niet ziet op panden van waaruit alleen levering
van goederen plaatsvindt. De bepaling ziet op situaties waarin sprake is van
een verkooppunt.In aanvulling op de gebruikelijk bepaling inzake bouw- en constructie-
of installatiewerken (derde lid, onderdeel a) is op Oekraïens verzoek
een bepaling opgenomen waarin is vastgelegd dat ingeval van gebruik van een
installatie of bouwsel voor de exploratie van natuurlijke rijkdommen uitsluitend
een vaste inrichting wordt aangenomen indien de duur van dat gebruik 6 maanden
overschrijdt (derde lid, onderdeel b).In artikel I van het Protocol is bepaald dat werkzaamheden als bedoeld
in artikel 5, vierde lid, onderdelen e en f, mede omvatten voorbereidende
en hulpwerkzaamheden met betrekking tot het proces van het afsluiten (waaronder
begrepen het louter tekenen) van overeenkomsten betreffende leningen, betreffende
de levering van goederen of koopwaar, of betreffende de verlening van technische
diensten. Deze bepaling ziet op de gebruikmaking van (tussen)personen (zogenaamde
«tekenagenten») die hand- en spandiensten verrichten ten behoeve
van het sluiten of tekenen van bepaalde contracten en vindt zijn
oorsprong in het feit dat handelsovereenkomsten tussen de voormalige Sovjet-Unie
en ondernemers van andere landen in de praktijk plachten te worden afgesloten
in de Sovjet-Unie.Deze praktijk heeft ertoe geleid dat ondernemingen, die regelmatig zaken
deden met de Sovjet-Unie, noodgedwongen gebruik gingen maken van «tekenagenten»
die op min of meer permanente basis aanwezig waren in de Sovjet-Unie. Hun
taak was in beginsel beperkt tot het leggen en onderhouden van contacten met
de handelspartner in de Sovjet-Unie en eventueel het vergemakkelijken van
de totstandkoming van contracten. In artikel 4, vierde lid, van het SU-verdrag
was daarom de bepaling opgenomen dat een persoon niet geacht wordt zijn werkzaamheden
met behulp van een vaste inrichting in het andere land uit te oefenen, indien
men aldaar een vaste bedrijfsinrichting aanhoudt uitsluitend voor de vergemakkelijking
van het afsluiten of voor de ondertekening van overeenkomsten betreffende
leningen of de levering van technische diensten, ongeacht of deze werkzaamheden
van voorbereidende aard zijn of het karakter van hulpwerkzaamheid hebben,
of de hoofdactiviteit vormen voor die persoon. Voor een nadere uiteenzetting
van de werkingssfeer van deze bepaling zij verwezen naar de toelichtende nota
bij dat verdrag (Kamerstukken II 1986/87, 19 957, nr. 1, blz. 4).Onder de huidige omstandigheden in Oekraïne bestaat nog steeds behoefte
aan de diensten van deze «tekenagenten». Oekraïne was echter
niet bereid de bepaling uit het SU-verdrag onverkort in het Verdrag over te
nemen, omdat daaruit het karakter van hulpactiviteit onvoldoende bleek. Om
die reden is besloten de bepaling ter zake van de werkzaamheden van «tekenagenten»
op te nemen in een protocolbepaling bij artikel 5 (artikel I van het Protocol).Oekraïne was voorts niet bereid een tweetal andere uitzonderingen
op het begrip vaste inrichting uit het SU-verdrag (artikel 4, derde lid, onderdeel
b en f) in het Verdrag over te nemen. Deze uitzonderingen hadden betrekking
op de verkoop van tentoongestelde goederen of koopwaar na een tentoonstelling
of jaarbeurs, respectievelijk op het uitvoeren van werkzaamheden op het gebied
van planning, ontwikkeling, wetenschappelijk onderzoek, ingenieurswerkzaamheden,
proefnemingen en technische diensten en werkzaamheden van toezichthoudende
of adviserende aard.Voorzover deze werkzaamheden onder het voorliggende Verdrag het karakter
van hulpactiviteit hebben of van voorbereidende aard zijn, zullen ze evenwel
op grond van de bepalingen in het vierde lid, onderdeel e, van artikel 5 van
het voorliggende Verdrag evenzeer van het begrip «vaste inrichting»
zijn uitgezonderd.Voor het overige stemmen de bepalingen van dit artikel nagenoeg overeen
met de overeenkomstige bepalingen van artikel 5 van het Nederlandse standaardverdrag. Inkomsten uit onroerende zaken (artikel 6, juncto Protocol,
artikel II)In het Protocol bij het Verdrag is een bepaling opgenomen (artikel II)
krachtens welke, in overeenstemming met het bepaalde in het eerste lid, onderdeel
b, onder 2°, en het derde lid van artikel 49 van de Wet op de inkomstenbelasting
1964 (Stb. 519), het bezit van exploratie- en exploitatierechten, met inbegrip
van belangen bij , of voordelen uit vermogensbestanddelen die voortvloeien
uit exploratie of exploitatie, fictief worden aangemerkt als het bezit van
onroerende zaken die gelegen zijn in de staat waartoe de zeebodem en ondergrond
behoren waarop deze rechten betrekking hebben en tevens als behorend tot het
vermogen van een vaste inrichting die in die staat is gevestigd. Hiermee wordt
zeker gesteld dat inkomsten die uit dergelijke rechten worden getrokken en
winst die wordt behaald met de vervreemding van dergelijke rechten, aan de bronstaat ter belastingheffing toekomt en dat de heffing over die
rechten, gelet op artikel 26, derde lid, op een niet discriminerende wijze
zal plaatsvinden. Deze bepaling is eerder reeds opgenomen in de Nederlandse
belastingverdragen met Venezuela (Trb. 1991, 107) , Zweden (Trb. 1991, 108),
Canada (Trb. 1993, 52) en de Verenigde Staten van Amerika (Trb. 1993, 77 en
158). Winst uit onderneming (artikel 7, juncto Protocol, artikelen
II, IV en V)Artikel 7 van het Verdrag stemt nagenoeg geheel overeen met de tekst van
het Nederlandse standaardverdrag. Op Oekraïens verzoek is echter in het
derde lid de tekst opgenomen overeenkomstig artikel 7, derde lid, van het
zogenoemde VN-model-belastingverdrag tussen ontwikkelde landen en ontwikkelingslanden.
Aangezien deze tekst inhoudelijk niet afwijkt van de tekst van het derde lid
van het Nederlandse standaardverdrag, maar slechts een meer uitgebreide beschrijving
geeft van de bedoeling daarvan, is met deze Oekraïense wens akkoord gegaan.Mede naar aanleiding van verzoeken daartoe uit het bedrijfsleven heeft
Nederland erop aangedrongen een regeling ter zake van de aftrek van interest,
lonen en salarissen in het Verdrag op te nemen (artikel V van het Protocol).
Achtergrond daarvan is dat deze kosten in Oekraïne niet of slechts beperkt
aftrekbaar zijn. Hoewel Oekraïne aangaf dat de problemen op het punt
van de aftrekbaarheid van lonen en salarissen binnen afzienbare tijd zouden
worden opgelost, bleek het niettemin bereid om ook daarvoor een regeling in
het Verdrag op te nemen.Oekraïne bleek met betrekking tot een onderneming, gedreven door
een lichaam dat inwoner is van Oekraïne, niet bereid de aftrek van door
die onderneming betaalde interest, lonen en salarissen toe te staan in gevallen
waarin door inwoners van Nederland voor minder dan 20% in die onderneming
wordt deelgenomen.Door Oekraïne werd tijdens de onderhandelingen mondeling bevestigd
dat, indien de aftrekbeperkingen in het Oekraïense nationale recht komen
te vervallen, de protocolbepaling niet meer effectief zal zijn. De protocolbepaling
zal in die situatie dus niet als aftrekbeperking worden uitgelegd. Scheep- en luchtvaart (artikel 8)Zoals reeds bij de definitie van het begrip «internationaal verkeer»
is opgemerkt, is het begrip «feitelijke leiding» in Oekraïne
relatief onbekend. Dit heeft tot gevolg dat in de verdragsbepalingen die betrekking
hebben op de internationale scheep- en luchtvaart (artikel 3, eerste lid,
onderdeel g, artikel 8, eerste lid, artikel 13, vierde lid, en artikel 23,
derde lid) geen aansluiting kon worden gezocht bij het in het Nederlandse
standaardverdrag gehanteerde begrip «de plaats van de werkelijke leiding
van de scheep- of luchtvaartonderneming». In plaats daarvan is voor
de verdeling van heffingsbevoegdheden over de winst behaald met de exploitatie
van schepen, boten en luchtvaartuigen in het internationale verkeer aansluiting
gezocht bij het begrip «onderneming van een Verdragsluitende Staat»,
zoals omschreven in artikel 3, eerste lid, onderdeel f. Hoewel deze oplossing
niet de voorkeur van Nederland heeft is met de Oekraïense wens voor deze
benadering ingestemd.Overigens heeft Nederland dat eerder ook gedaan in de belastingverdragen
met Turkije (Trb. 1986, 67; 1987, 197), Maleisië (Trb. 1988, 27) , de
Filipijnen (Trb. 1989, 57), Nigeria (Trb. 1992, 12) en de Verenigde Staten
van Amerika.Het regime voor scheep- en luchtvaartwinst geldt, in overeenstemming met
de regeling in het Nederlandse standaardverdrag, ook voor voordelen die worden
verkregen uit de verhuur van schepen, boten en luchtvaartuigen op basis van
verhuur zonder bemanning, alsmede uit het gebruik, het onderhoud
of de verhuur van containers en daarmee samenhangende uitrusting voor het
vervoer van containers, mits die voordelen voortvloeien uit de voordelen behaald
met de exploitatie van schepen, boten en luchtvaartuigen in internationaal
verkeer (tweede lid). Gelieerde ondernemingen (artikel 9)In overeenstemming met het Nederlandse standaardverdrag is aan het eerste
lid een tweede volzin toegevoegd die tot uitdrukking brengt dat de omstandigheid,
dat een moedervennootschap met een gelieerde onderneming, als bedoeld in de
eerste volzin, een overeenkomst tot verdeling van concernkosten (de zogenoemde
«cost sharing») of een algemene dienstverleningsovereenkomst heeft
gesloten, op zichzelf niet betekent dat er tussen deze gelieerde ondernemingen
niet als tussen onafhankelijke partijen is gehandeld. Dividenden (artikel 10, juncto Protocol, artikelen VI
en VII)In het SU-verdrag is voor dividenden een uniform verdragstarief van 15%
overeengekomen. Ten tijde van de besprekingen over dat verdrag in de eerste
helft van de jaren tachtig werd in de toenmalige Sovjet-Unie de facto echter
geen bronbelasting van dividend geheven. Terzake zij gewezen op het daaromtrent
gestelde in de toelichtende nota bij het SU-verdrag (Kamerstukken II 1986/87,
19 957, nr. 1, blz. 5). Die situatie is ingrijpend gewijzigd. Van dividend
wordt ingevolge de Oekraïense nationale wetgeving momenteel een bronbelasting
van 15% geheven. Dat percentage geldt zowel voor deelnemingsdividend als voor
beleggingsdividend. In een situatie waarin de verdere ontwikkeling en uitbouw
van betrekkingen tussen Nederlandse en Oekraïense ondernemingen gewenst
wordt geacht, wordt deze bronbelasting in toenemende als een belemmerende
factor gevoeld.In dit verband zij opgemerkt dat de civiele en fiscale regelgeving met
betrekking tot de verschillende rechtsvormen en samenwerkingsverbanden (joint
ventures) waarbinnen in Oekraïne kan worden geopereerd volop in ontwikkeling
is. De rechtsvormen die op het moment van de onderhandelingen door buitenlandse
ondernemingen voor investeringen in Oekraïne het meest werden gebruikt
waren de zogenoemde Limited Liability Company en de zogenoemde Joint Stock
Company. Beide vennootschappen bezitten rechtspersoonlijkheid naar het recht
van Oekraïne en worden aldaar ingevolge de bestaande wetgeving ten tijde
van de onderhandelingen over het voorliggende Verdrag zelfstandig in de belastingheffing
betrokken. Winstovermakingen van deze rechtspersonen worden door Oekraïne
behandeld als dividendbetalingen. Op basis van de gegevens die thans over
deze rechtsvormen beschikbaar zijn kan worden geconcludeerd dat deze voldoen
aan de vereisten voor toepassing van de deelnemingsvrijstelling in Nederland.
Naar Nederlands oordeel kunnen beide samenwerkingsvormen worden beschouwd
als rechtspersoonlijkheid bezittende lichamen met een in aandelen verdeeld
kapitaal, waarbij het aandeel in de winst niet rechtstreeks toekomt aan de
aandeelhouders van deze lichamen. In deze kwalificatie ligt impliciet besloten
dat er sprake is van een afgescheiden vermogen en de resultaten van de onderneming,
die door een dergelijk lichaam wordt gedreven, voor rekening en risico zijn
van dat lichaam. Mits ook aan de overige vereisten is voldaan, kwalificeert
de participatie in een dergelijk lichaam als een deelneming in de zin van
artikel 13, eerste lid, van de Wet op de vennootschapsbelasting 1969.Naast de genoemde rechtsvormen kent Oekraïne verscheidene andere
rechtsvormen, waarvan thans niet in zijn algemeenheid kan worden gezegd of
ze voldoen aan de vereisten voor toepassing van de deelnemingsvrijstelling
in Nederland. Toepassing zal per individueel geval beoordeeld moeten worden.
Bij deze beoordeling of met betrekking tot participaties in deze andere rechtsvormen
sprake is van een deelneming in de zin van artikel 13 van de Wet op de vennootschapsbelasting
1969 vindt een weging plaats van specifieke factoren, zoals:– bezit de rechtsvorm al dan niet rechtspersoonlijkheid;– is het vermogen van de rechtsvorm afgescheiden van het vermogen
van de participanten in de rechtsvorm;– is het kapitaal van de rechtsvorm verdeeld in aandelen;– zijn die aandelen verhandelbaar;– bestaat voor de participanten enige aansprakelijkheid voor de
schulden van de rechtsvorm;– is de rechtsvorm zelf onderworpen aan een belastingheffing naar
de winst of het inkomen, of worden de participanten in de rechtsvorm in de
belastingheffing betrokken voor het door middel van de rechtsvorm behaalde
winst of inkomsten; en– wordt de door middel van de rechtsvorm behaalde winst al dan niet
rechtstreeks door de participanten genoten.Volledigheidshalve zij nog opgemerkt dat voorzover een samenwerkingsverband
in Oekraïne voor de winstbelasting wordt behandeld als een rechtspersoon,
voor de toepassing van het Oekraïense nationale recht en dus ook voor
de toepassing van het Verdrag winstovermakingen van zo'n samenwerkingsverband
worden beschouwd als dividend.Uit de door Oekraïne, na het uiteenvallen van de Sovjet-Unie, met
een aantal westerse landen gesloten belastingverdragen kon een zekere bereidheid
van dat land worden afgeleid tot een verlaging van het bronheffingspercentage
voor deelnemingsdividenden. Aanvankelijk wenste Oekraïne het bronheffingspercentage
voor deelnemingsdividend in de relatie tot Nederland evenwel niet verder te
verlagen dan tot 5%, zoals ook door Oekraïne was overeengekomen met de
Verenigde Staten van Amerika en met het Verenigd Koninkrijk.Van Nederlandse zijde is daartegenover een bronheffing van 0% voor deelnemingsdividend
en 15% voor overige dividenden bepleit. Uiteindelijk bleek Oekraïne bereid
in zekere mate aan het Nederlandse streven naar een zo laag mogelijke bronheffing
voor deelnemingsdividend tegemoet te komen. Bij wijze van compromis zijn voor
dividenden bronheffingstarieven van 0%, 5%, en 15% overeengekomen.Het tarief van 0% is in twee verschillende situaties van toepassing. Het
is in de eerste plaats van toepassing indien sprake is van een directe deelneming
van minimaal 50% in het kapitaal van de uitdelende vennootschap, mits in die
uitdelende vennootschap een investering van minimaal 300 000 Amerikaanse
dollars of de tegenwaarde daarvan in de nationale valuta van de verdragsluitende
staten is gedaan. In de tweede plaats is het van toepassing indien de investering
van de deelnemende vennootschap in de uitdelende vennootschap is gegarandeerd
of verzekerd door de regering of de centrale bank van de staat van vestiging
van de ontvangende vennootschap of door enig agentschap dat of enige instantie
(waaronder begrepen een financiële instelling) die eigendom is van of
wordt beheerst door die regering.Het tarief van 5% is van toepassing indien sprake is van een directe deelneming
van minimaal 20% in het kapitaal. Het tarief van 15% is in alle overige gevallen
van toepassing.Teneinde eventuele problemen met betrekking tot het vaststellen van de
omvang van de investeringen te ondervangen die kunnen optreden als gevolg
van fluctuaties op de valutamarkten is een bepaling in het Protocol opgenomen
(artikel VI) , waarin is bepaald dat voor de vaststelling of aan de voorwaarde
van de investering van minimaal 300 000 Amerikaanse dollars of de tegenwaarde
daarvan in de nationale valuta van de verdragsluitende staten is voldaan,
uitgegaan dient te worden van de waarde van de investering op
het moment waarop deze wordt gepleegd.Inkomsten uit winstdelende obligaties worden, op grond van het bepaalde
in artikel VII van het Protocol, voor wat betreft Nederland onder de omschrijving
van het begrip «dividend» gebracht. Interest (artikel 11, juncto Protocol, artikelen VII en
VIII)De nationale wetgeving van Oekraïne voorziet in een bronbelasting
op interest van 15%. Oekraïne bleek er zeer sterk aan te hechten in het
Verdrag een bronheffing van 10% op interest op te nemen. Hiermee is Nederland,
gelet op de overige bepalingen van het Verdrag uiteindelijk akkoord gegaan,
mede omdat Oekraïne bereid bleek daarop een aantal belangrijke uitzonderingen
te accepteren. Zo is voor interest betaald op leningen verstrekt door banken
of andere financiële instellingen en interest ter zake van leverancierskrediet
bij de aanschaf van machines en uitrusting een bronheffing van maximaal 2%
overeengekomen (artikel 11, tweede lid). Voorts is voor een aantal categorieën
interest een vrijstelling van belastingheffing in de bronstaat overeengekomen.
Het betreft interest betaald aan of door de overheid, de centrale bank of
een lagere overheid, of ter zake van leningen gegarandeerd of verzekerd door
de regering of de centrale bank van de staat van vestiging van de ontvangende
vennootschap of door enig agentschap dat of enige instantie (waaronder begrepen
een financiële instelling) die eigendom is van of wordt beheerst door
die regering (artikel 11, derde lid).Op Oekraïens verzoek is in rekening gebrachte boete voor te late
betaling opgenomen in het interestbegrip (artikel 11, vijfde lid). Voorts
is op Oekraïens verzoek in het negende lid expliciet vastgelegd dat de
bepalingen van artikel 11 buiten toepassing blijven indien de vordering ter
zake waarvan de interest wordt betaald, hoofdzakelijk in het leven geroepen
of overgedragen was met het doel voordelen te trekken uit dit artikel. Terzake
is tevens in de bepaling vastgelegd dat voorafgaand aan de toepassing van
de bepaling overleg tussen de staten dient plaats te vinden. Royalty's (artikel 12)Ook voor royalty's hanteert Oekraïne nationaal een bronheffingspercentage
van 15%. Het bleek er sterk aan te hechten om ook onder het Verdrag een bronheffing
op royalty's te kunnen heffen.Hiermee is Nederland, gelet op de overige bepalingen van het Verdrag uiteindelijk
akkoord gegaan, mede omdat Oekraïne bereid bleek de toepassing van het
verdragstarief van 10% te beperken tot zogenoemde culturele royalty's en in
te stemmen met een vrijstelling van belastingheffing in de bronstaat van industriële
royalty's, de voor Nederland belangrijkste categorie van royalty's.In het negende lid is op Oekraïens verzoek een bepaling opgenomen
die vergelijkbaar is met artikel 11, negende lid. Vermogenswinsten (artikel 13)In het tweede lid is op Oekraïens verzoek een bepaling opgenomen
waarin een heffingsrecht voor de bronstaat is vastgelegd ter zake van de voordelen
behaald met de vervreemding van aandelen waarvan de waarde hoofdzakelijk berust
op in die staat gelegen onroerende zaken. Voor de toepassing van deze bepaling
zijn onroerende zaken die door het lichaam worden gebruikt bij de uitoefening
van zijn bedrijfsmatige activiteiten van het begrip onroerende zaken uitgezonderd.
Een soortgelijke bepaling is in tal van andere Nederlandse belastingverdragen
opgenomen.Om redenen als vermeld in de toelichting op artikel 3, eerste lid, onderdeel g, en artikel 8, is voor wat betreft de verdeling van heffingsrechten
met betrekking tot winsten behaald met de vervreemding van schepen, boten
en luchtvaartuigen en daarbij behorende roerende goederen (vierde lid) niet
aangesloten bij het begrip «plaats van de werkelijke leiding van de
onderneming». Het heffingsrecht over de hier bedoelde vervreemdingswinsten
is nu toegewezen aan de woonstaat van de vervreemder. Niet-zelfstandige arbeid (artikel 15)In het derde lid is een niet in het Nederlandse standaardverdrag voorkomende
bepaling opgenomen die gebaseerd is op een vergelijkbare bepaling uit het
SU-verdrag. In de bepaling is een bijzondere regeling neergelegd voor werknemers
die inwoner zijn van het ene land en in het andere land zijn tewerkgesteld
op een bouwwerk, of voor constructie- of installatiewerkzaamheden, of op een
installatie of bouwsel voor de exploratie van natuurlijke rijkdommen. Deze
werknemers zullen, zolang dat bouwwerk, die constructie- of installatiewerkzaamheden,
of die installatie of dat bouwsel voor de exploratie van natuurlijke rijkdommen
niet als een vaste inrichting worden aangemerkt en mits zij reeds in hun woonstaat
in dienst van de werkgever waren, slechts in hun woonstaat belastbaar zijn. Directeursbeloningen (Artikel 16, juncto Protocol, artikel
IX)Deze bepaling is geredigeerd conform het Oeso-modelverdrag 1992. Daarbij
is in artikel IX van het Protocol voor Nederland en Oekraïne een afzonderlijke
toelichting op het begrip «lid van de raad van beheer» opgenomen.
Voorts is in artikel IX van het Protocol de voor Nederland inmiddels gebruikelijk
toelichting op het begrip «bestuurder of commissaris» opgenomen. Artiesten en sportbeoefenaars (Artikel 17)Aan dit artikel is op Oekraïens verzoek een derde lid toegevoegd,
met een werkstaatvrijstelling ingeval sprake is van een door de overheid of
een lagere overheid van de woonstaat van de artiest of sportbeoefenaar geheel
of vrijwel geheel gesubsidieerd bezoek aan de werkstaat of van optredens of
sportevenementen die plaatsvinden in het kader van een tussen Nederland en
Oekraïne gesloten culturele of sportovereenkomst. Een vergelijkbare bepaling
is in tal van andere Nederlandse belastingverdragen opgenomen. Pensioenen. lijfrenten en sociale-zekerheidsuitkeringen
(artikel 18, juncto Protocol, artikel X)Onder het SU-verdrag is belastingheffing over particuliere pensioenen,
lijfrenten en sociale-zekerheidsuitkeringen volledig aan de woonstaat van
de genieter van die inkomsten voorbehouden. In het voorliggende Verdrag is
voor particuliere pensioenen en lijfrenten (eerste lid) eveneens een woonstaatheffing
voorzien, hetgeen overigens in overeenstemming is met het Nederlandse standaardverdrag.
Ten tijde van de onderhandelingen over het Verdrag werden pensioenen en lijfrenten
in Oekraïne echter niet in de belastingheffing betrokken. In verband
daarmee is er voor Nederland geen reden om af te zien van zijn nationale heffingsmogelijkheden
terzake. Daarom is op voorstel van Nederland een bepaling opgenomen (Protocol,
artikel X) waarin is vastgelegd dat Nederland zijn nationale wetgeving ten
aanzien van de in Artikel 18, eerste lid, bedoelde uitkeringen mag toepassen,
totdat de bevoegde autoriteit van Oekraïne de bevoegde autoriteit
van Nederland heeft bericht dat Oekraïne, ingevolge zijn nationale wetgeving,
de bedoelde uitkeringen kan belasten.De door Nederland verlangde bronstaatheffing met betrekking tot sociale
zekerheidsuitkeringen (derde lid) en afkoopsommen van pensioenen en lijfrenten
(tweede lid) ontmoette bij Oekraïne geen bezwaren. Overheidsfuncties (artikel 19, juncto Protocol, artikel
XI)Op Oekraïens verzoek zijn in het eerste lid, onderdeel a en het tweede
lid, onderdeel a, de woorden «zijn slechts belastbaar» opgenomen
in plaats van de in het Nederlandse standaardverdrag opgenomen woorden «mogen
worden belast». Dit heeft echter geen inhoudelijk consequenties, nu
het bepaalde in artikel XI van het Protocol Nederland niettemin toestaat voor
de voorkoming van dubbele belasting de methode van vrijstelling met progressievoorbehoud
toe te passen. Studenten (artikel 21)In het Verdrag is de in Nederlandse belastingverdragen gebruikelijke regeling
inzake betalingen aan studenten opgenomen. De regeling komt erop neer dat
overmakingen uit het buitenland ten behoeve van het onderhoud, de studie of
opleiding van genoemde personen onbelast blijven in de staat waar zij verblijf
houden. Daarnaast is in dit artikel op Oekraïens verzoek een bepaling
toegevoegd inzake de belastbaarheid van inkomsten die studenten, onderscheidenlijk
personen die in opleiding zijn voor een beroep of een bedrijf, behalen binnen
de staat waar ze verblijf houden. Voorzover deze inkomsten de in de bepaling
genoemde grenzen niet overschrijden blijven ze onbelast in de staat waar ze
verblijf houden. Voor studenten geldt een lagere grens omdat daar veelal sprake
zal zijn van neveninkomsten, terwijl de werkzaamheden van de personen in opleiding
voor een bedrijf of beroep veelal een dagtaak zullen vormen, waardoor de voor
die werkzaamheden ontvangen vergoedingen navenant hoger zullen zijn. Voor
studenten geldt de werkstaatvrijstelling voor een periode van ten hoogste
vijf jaar (de duur die een studie gemiddeld genomen maximaal in beslag neemt);
voor de personen die in opleiding zijn voor een beroep of bedrijf geldt de
werkstaatvrijstelling voor een periode van ten hoogste twaalf maanden, omdat
een stage veelal binnen een jaar wordt afgerond. Vermogen (artikel 23, juncto Protocol, artikel XII)Om redenen als vermeld in de toelichting op artikel 3, eerste lid, onderdeel
g, en artikel 8, is voor wat betreft de verdeling van heffingsrechten met
betrekking tot vermogen bestaande uit schepen, boten en luchtvaartuigen en
daarbij behorende roerende goederen niet aangesloten bij het begrip «plaats
van de werkelijke leiding van de onderneming» (derde lid). Het heffingsrecht
over de hier bedoelde vermogensbestanddelen is nu toegewezen aan de woonstaat
van de eigenaar van die vermogensbestanddelen.Voor het overige stemt deze bepaling overeen met het Nederlandse standaardverdrag.Op Nederlands voorstel is in artikel XII van het Protocol bepaald dat
de bepalingen inzake de belastingheffing van vermogen in het Verdrag uitsluitend
van toepassing zullen zijn wanneer Oekraïne een belasting naar het vermogen
heft en nadat de bevoegde autoriteiten in onderling overleg hebben besloten
dat de bepalingen van dit artikel van toepassing zijn. Deze bepaling is opgenomen
omdat, zoals eerder opgemerkt, Oekraïne op het moment van de onderhandelingen
nog geen belasting naar het vermogen kende, maar wel de invoering ervan overwoog.
Aldus wordt enerzijds voorkomen dat Nederland eenzijdig in bepaalde
situaties zijn heffingsrechten inzake de vermogensbelasting prijsgeeft, terwijl
door het ontbreken van Oekraïense belastingheffing geen sprake kan zijn
van dubbele belasting en wordt anderzijds vermeden dat zich na de toekomstige
invoering van een vermogensbelasting in Oekraïne situaties van dubbele
belastingheffing naar het vermogen kunnen gaan voordoen. Vermijding van dubbele belasting (artikel 24, juncto Protocol,
artikel XIII)In overeenstemming met het Nederlandse standaardverdrag hanteert Nederland
ter voorkoming van dubbele belasting met betrekking tot inkomsten die in Oekraïne
mogen worden belast in beginsel de vrijstellingsmethode met progressievoorbehoud
(artikel 24, eerste en tweede lid). Voor een aantal met name aangeduide bestanddelen
van het inkomen geldt echter de verrekeningsmethode (artikel 24, derde lid).
Voor de nadere uitwerking van beide methodes wordt zoals gebruikelijk verwezen
naar het Besluit voorkoming dubbele belasting 1989 (Besluit van 21 december
1989, Stb. 594).Oekraïne hanteert voor het voorkomen van internationale dubbele belasting
de verrekeningsmethode (artikel 24, vierde, vijfde, zesde en zevende lid). Werkzaamheden buitengaats (artikel 25, juncto Protocol,
artikelen II en XIV)Op Nederlands voorstel is in het Verdrag een bijzondere regeling opgenomen
met betrekking tot inkomsten en winsten die samenhangen met de exploratie
en exploitatie van de natuurlijke rijkdommen buitengaats, zoals omschreven
in het tweede lid van dit artikel. Een dergelijke regeling is nog niet opgenomen
in het Nederlandse standaardverdrag, maar is inmiddels reeds geruime tijd
onderdeel van het Nederlandse verdragsbeleid. Tijdens de onderhandelingen
is echter met de opname van deze bepaling met een zekere terughoudendheid
omgegaan. Deze terughoudendheid is terug te voeren op het feit dat ten tijde
van de onderhandelingen nog niet duidelijk was hoe de Oekraïense fiscale
wetgeving met betrekking tot werkzaamheden op het continentaal plat van Oekraïne
zich zou gaan ontwikkelen, terwijl de ervaring met de toepassing van dergelijke
specifieke wetgeving nog ontbrak. Met het oog daarop is besloten de bepalingen
betreffende werkzaamheden buitengaats eerst toe te passen zodra de bevoegde
autoriteiten van de staten zulks in onderling overleg zijn overeengekomen
(Protocol, artikel XIV).De regeling zoals die thans voorligt, komt in belangrijke mate overeen
met de Nederlandse wetgeving terzake en de desbetreffende bepalingen in de
Nederlandse belastingverdragen met onder meer Canada (Trb. 1986, 65), Noorwegen
(Trb. 1990, 30) , het Verenigd Koninkrijk (Trb. 1983, 128) en Zweden (Trb.
1991, 108) . Voor een nadere uiteenzetting van de desbetreffende regelingen
wordt verwezen naar de toelichtende nota's bij die verdragen (Canada, kamerstukken
II 1985/86, 19 614, nr. 1; Noorwegen, kamerstukken I/II 1990/91, 21 864,
nrs. 48 en 1; het Verenigd Koninkrijk, kamerstukken I/II 1989/90, 21 597,
nrs. 227, 1 en 2; Zweden, kamerstukken I/II 1991/92, 22 643, nrs. 291
en 1). Non-discriminatie (artikel 26)Op Oekraïens verzoek is in dit artikel de bepaling inzake statenlozen
uit het OESO-modelverdrag van 1992 opgenomen. Het Oekraïense verzoek
was ingegeven door het feit dat men in Oekraïne relatief veel met statenlozen
te maken heeft.Overeenkomstig Nederlands verdragsbeleid is voorts in het zesde lid een
bepaling opgenomen met betrekking tot de aftrek van pensioenpremies
voor werknemers die in concernverband worden uitgezonden. Op Oekraïens
verzoek kan een belastingplichtige echter slechts gedurende een periode van
60 maanden een beroep doen op deze bepaling. In dit verband is door Oekraïne
overigens te kennen gegeven dat het zelf (nog) geen mogelijkheid kent van
pensioenopbouw met fiscaal aftrekbare premies zodat de bepaling gegeven de
daarin voorkomende beperkingen vooralsnog geen effect sorteert. Regeling voor onderling overleg (artikel 27)In de inleiding is reeds aangegeven, dat door Nederland de opname van
een bepaling is voorgesteld die voorziet in de mogelijkheid geschillen over
de toepassing of interpretatie van het Verdrag die in onderling overleg tussen
de bevoegde autoriteiten niet kunnen worden opgelost, te beslechten via een
arbitrageprocedure.Blijkens de tekst van het vijfde lid kon hiermee van Oekraïense zijde
worden ingestemd met dien verstande dat slechts tot arbitrage wordt overgegaan
indien de bevoegde autoriteiten van beide staten daarmee instemmen en nadat
de procedure daarvoor door de bevoegde autoriteiten in onderling overleg is
vastgesteld. Het resultaat van de arbitrage is daarna bindend zowel voor de
bevoegde autoriteiten als voor de betrokken belastingplichtigen. Uitwisseling van inlichtingen (artikel 28)Het eerste lid van dit artikel stemt overeen met de bepaling die terzake
is opgenomen in het Nederlandse standaardverdrag en in het internationaal
gehanteerde OESO-modelverdrag 1992. Ofschoon deze bepaling op zich al een
bescherming biedt op het terrein van het gebruik van de uitgewisselde gegevens,
is met het oog op de gegevensbescherming enig inzicht in de nationale regelgeving
van de toekomstige verdragspartner op dit terrein, zeker in de relatie met
landen, zoals Oekraïne, waar het rechtssysteem nog volop in ontwikkeling
is, van belang. In verband hiermee wordt tijdens de verdragsonderhandelingen,
indien er aanwijzingen zijn dat er zich problemen op dit terrein zouden kunnen
voordoen, bij potentiële verdragspartners geïnformeerd naar de bescherming
van uitgewisselde inlichtingen in dat land. Wanneer een potentiële verdragspartner
aangeeft geheimhouding van uitgewisselde gegevens te kennen, zal Nederland,
uitgaande van het wederzijds vertrouwen tussen verdragspartners, in ieder
geval van de goede trouw van die verdragspartner moeten uitgaan totdat er
zich in de praktijk concrete aanwijzingen voordoen van het tegendeel. Eerst
wanneer ons vertrouwen in de verdragspartner wordt beschaamd, kan Nederland
actie ondernemen. Overigens kan, waar het de rechtsbescherming van inwoners
van Nederland betreft, ook worden gewezen op de Nederlandse nationale regelgeving
dienaangaande, zoals neergelegd in de Wet Internationale bijstandsverlening
bij de heffing van belastingen (de WIB). Op zichzelf biedt deze wet inwoners
van Nederland al voldoende rechtsbescherming; immers ook in verdragsrelaties
kan belanghebbende tegen de uitwisseling van inlichtingen bezwaar aantekenen.In het tweede lid van dit artikel is vastgelegd dat de staten de arbitragecommissie
(in verband met de in artikel 27, vijfde lid, bedoelde arbitrageprocedure)
de benodigde informatie kunnen verstrekken. De leden van de arbitragecommissie
zijn gehouden deze informatie vertrouwelijk te behandelen op de wijze als
is aangegeven in het eerste lid. Bijstand bij invordering (artikel 29)Een bepaling inzake bijstand bij invordering is nog niet opgenomen in
het Nederlandse standaardverdrag, maar vormt inmiddels wel onderdeel van het Nederlandse verdragsbeleid. De in het Verdrag opgenomen bepaling
wijkt niet af van de bepaling inzake de bijstand bij invordering zoals deze
onder meer in de relatie met Zweden is overeengekomen. Voor een nadere toelichting
op de bepaling zij verwezen naar de toelichtende nota bij dat verdrag (kamerstukken
I/II 1991/92, 22 643, nrs. 291 en 1). Voor de goede orde zij nog opgemerkt
dat ten tijde van de totstandkoming van het belastingverdrag met Zweden van
18 juni 1991 Nederland nog het voornemen had om op het terrein van de bijstand
bij invordering een voorbehoud te maken bij het op 25 januari 1988 te Straatsburg
totstandgekomen Verdrag inzake wederzijdse administratieve bijstand in belastingzaken
(Trb. 1991, 4). Dit standpunt hield voor een groot deel verband met uitvoeringstechnische
redenen. Inmiddels is het Nederlandse inzicht op dit punt gewijzigd en is
besloten om het destijds aangekondigde voorbehoud niet te maken. Voor een
nadere toelichting van dit gewijzigde inzicht zij verwezen naar de passage
dienaangaande in de memorie van toelichting bij het voorstel van rijkswet
tot goedkeuring van het Verdrag inzake wederzijdse administratieve bijstand
in belastingzaken (kamerstukken II 1995/96, 24 452, nr. 3, bladzijde
8).Voorts zij – wellicht ten overvloede – nog uitdrukkelijk vermeld
dat de in het eerste lid van dit artikel gebruikte term «boetes»,
evenals in de vergelijkbare bepaling in voormeld belastingverdrag met Zweden,
slechts ziet op administratieve boetes en niet op strafrechtelijke boetes.Ten slotte zij nog vermeld dat de in het veertiende lid van dit artikel
opgenomen regeling inzake de kosten van invordering aansluit op de internationale
praktijk op dit terrein, namelijk dat directe kosten van invordering worden
verhaald op diegene van wie wordt ingevorderd. De aangezochte staat zal die
persoon derhalve kunnen confronteren met een rekening voor die kosten. In
verband hiermee is er uit praktische overwegingen van afgezien om in het Verdrag
af te spreken dat de kosten die de aangezochte staat maakt in rekening kunnen
worden gebracht aan de verzoekende staat. Diplomatieke en consulaire ambtenaren (artikel 31)In deze bepaling is alleen het eerste lid uit de vergelijkbare bepaling
van het Nederlandse standaardverdrag opgenomen. Oekraïne achtte opname
van het tweede en derde lid van de bepaling uit het Nederlandse standaardverdrag
niet noodzakelijk. Opname is daarom achterwege gebleven. Dit heeft echter
geen inhoudelijke consequenties, omdat deze leden slechts een toelichtend
karakter hebben. Inwerkingtreding (artikel 33)Het Verdrag treedt in werking op de eerste dag na de laatste der beide
data waarop de onderscheiden regeringen elkaar schriftelijk hebben medegedeeld,
dat de in hun onderscheiden staten wettelijk vereiste formaliteiten zijn vervuld.
Na de inwerkingtreding vindt het Verdrag in beide landen toepassing voor belastingjaren
en -tijdvakken die aanvangen op of na 1 januari van het kalenderjaar dat volgt
op dat waarin het Verdrag in werking is getreden. Ingevolge het bepaalde in
het tweede lid vinden de bepalingen van het SU-verdrag vanaf dat moment in
de relatie tot Oekraïne geen toepassing meer. Ingevolge de bepalingen
van het derde lid houden belastingplichtigen gedurende het eerste jaar van
toepassing van het onderhavige Verdrag de mogelijkheid om te kiezen voor integrale
toepassing van het SU-verdrag, indien aan die persoon op grond van dat verdrag
een grotere vermindering van belasting zou zijn verleend dan op grond van
het onderhavige Verdrag. Beëindiging (artikel 34)Het Verdrag wordt in beginsel voor onbepaalde tijd aangegaan. Na verloop
van een periode van 5 jaren na de datum van inwerkingtreding van het Verdrag
kan het echter door elk van beide staten worden beëindigd met inachtneming
van een opzegtermijn van ten minste 6 maanden vóór het verstrijken
van een kalenderjaar. Het Verdrag houdt in dat geval op van toepassing te
zijn voor belastingjaren en -tijdvakken die aanvangen op of na 1 januari van
het kalenderjaar dat volgt op het kalenderjaar waarin de kennisgeving van
beëindiging is gedaan.De Staatssecretaris van Financiën,W. A. F. G. VermeendDe Minister van Buitenlandse Zaken,H. A. F. M. O. van Mierlo XNoot1Ter inzage gelegd bij de afdeling Parlementaire Documentatie. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-24842-1.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl