Emancipatiebeleid 2001; Lijst van vragen en antwoorden
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-09 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 27411, nr. 7

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

30-11-2000

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2000-2001

27411 nr. 7

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaam12345678 en 91011121314151617181920 en 21222324252627282930313233343536373839404142434445464748495051525354555657585960616263646566 en 6768697071727374757677 en 78798081828384858687 en 888990919293949596979899100101102103104105106107108109110111112113(a) Hoe worden de knelpunten die vrouwen met een afhankelijke
verblijfsvergunning ervaren bij het verbreken van de huwelijksband wegens
mishandeling beoordeeld?(b) Hoe beoordeelt de regering het feit dat mishandeling
niet als zelfstandig criterium geldt voor de beoordeling over voortgezet verblijf
en dat de vrouw in kwestie gedurende de aanvraagperiode (die gemiddeld twee
jaar duurt) niet in aanmerking komt voor zelfstandige huisvesting?(c) Komt er een zelfstandig verblijfsrecht voor migranten-
en vluchtelingenvrouwen die hiervan het slachtoffer zijn, ook als zij minder
dan drie jaar een relatie hebben of getrouwd zijn.114115116117118119120121122123124125126127128129130131132133140134135136137138139BIJLAGE bij het antwoord van vraag 2Overzicht van de onderzoeken genoemd in de Begrotingsbrief
Emancipatiebeleid 2001 voorzover deze zijn of zullen worden uitgevoerd in
het kader van de coördinatie van het emancipatiebeleid, uitgesplitst
per hoofdstuk van de Begrotingsbrief.INLEIDINGARBEID, ZORG EN INKOMENMACHT EN BESLUITVORMINGINTERNATIONAAL
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 27411Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 113 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
27 411Emancipatiebeleid 2001nr. 7LIJST VAN VRAGEN EN ANTWOORDENVastgesteld 21 november 2000De vaste commissie voor Sociale Zaken en Werkgelegenheid1 heeft over de Begrotingsbrief Emancipatiebeleid 2001 de navolgende
vragen ter beantwoording aan de regering voorgelegd. Deze vragen, alsmede
de daarop op 15 november jl. gegeven antwoorden, zijn hieronder afgedrukt.De voorzitter van de commissie,TerpstraDe griffier van de commissie,Nava 1Waarom ontbreekt een financieel overzicht van de verschillende
beleidsvoorstellen in de begrotingsbrief? Kan een financieel overzicht gegeven
worden? (blz. 2)Bij de beleidsvoorstellen in de Begrotingsbrief is waar relevant aangegeven
welke extra inzet van financiële middelen daarmee in 2001 is gemoeid.
Dit geeft echter nog geen compleet overzicht van de gelden die in 2001 door
de verschillende departementen aan emancipatiebeleid worden besteed.De regering vindt het gewenst dat dit overzicht er komt. Zoals vermeld
in de Begrotingsbrief moeten eerst criteria worden ontwikkeld om te kunnen
bepalen wat «emancipatiegeld» is. In het Meerjarenbeleidsplan
wordt uiteengezet langs welke lijnen hieraan gewerkt gaat worden. Begin 2001
gaat een interdepartementale werkgroep op hoog niveau aan de slag die voorstellen
zal doen om emancipatie beter en sneller te verankeren in het beleid van de
departementen. Deze werkgroep zal tevens de criteria uitwerken op basis waarvan
de emancipatierelevante bestedingen zichtbaar gemaakt kunnen worden in de
begrotingen van de departementen. Op basis van de overzichten per departement
zal een samenhangend overzicht worden opgenomen in de begroting van het ministerie
van Sociale Zaken en Werkgelegenheid. Een eerste proeve van dit overzicht
zal bij het indienen van de financiële verantwoording van het ministerie
van Sociale Zaken en Werkgelegenheid op de derde woensdag in mei 2001 worden
gepresenteerd.2Kan de regering aangeven welke onderzoeken (en vervolgonderzoeken)
wanneer zijn gedaan, welke onderzoeken nog lopen, welke onderzoeken zullen
worden uitgevoerd en tot welke concrete beleidsacties deze onderzoeken hebben
geleid? (blz. 2)Van de onderzoeken die worden genoemd in de Begrotingsbrief Emancipatiebeleid
2001 is bijgevoegd overzicht gemaakt, voorzover zij zijn of zullen worden
uitgevoerd in het kader van de coördinatie van het emancipatiebeleid.
Bij de afgesloten onderzoeken is tevens vermeld tot welke conclusies en beleidsacties
zij hebben geleid.De overige onderzoeken die worden genoemd in de Begrotingsbrief, behoren
tot de verantwoordelijkheid van de desbetreffende bewindslieden.3Zijn de visies op het concrete emancipatiebeleid van
de diverse maatschappelijke organisaties die voor 1 juli 2000 zouden zijn
binnengekomen, verwerkt in de begrotingsbrief emancipatiebeleid 2001? Welke –
door maatschappelijke organisaties gewenste – beleidsrichtingen en aandachtspunten
heeft deze dialoog in het bijzonder opgeleverd? (blz. 2)In het Meerjarenbeleidsplan Emancipatie is ingegaan op de maatschappelijke
reacties en de verwerking daarvan in het beleid. Omdat met de Begrotingsbrief
is vooruitgelopen op het beleidsplan zij hier naar dit plan verwezen.4Wat is de reden dat ICT niet apart is opgenomen in
de beleidsbrief? Is de regering van mening dat de vrouwen niet extra gestimuleerd
moeten worden om de mogelijkheden van de ICT te verkennen en dat er een digitale
tweedeling ontstaat op basis van geslacht? (blz. 2) De wisselwerking tussen ICT en het emancipatieproces is een nog grotendeels
onontgonnen terrein. Nader overleg met de meest betrokken ministeries was
nodig om de hoofdlijnen zoals beschreven in het hoofdstuk «Informatiesamenleving»
van de Meerjarennota uit te werken in beleidsacties voor de korte en middellange
termijn. Ook zijn de adviezen afgewacht. De resultaten daarvan worden in het
hoofdstuk «Kennissamenleving» van het Meerjarenbeleidsplan gepresenteerd.
Het kabinet staat in het beleid een zo groot mogelijke toegang voor alle burgers
tot ICT voor. Daarbij is thans overigens niet zonder meer sprake van een absolute
tweedeling op basis van sekse.5Moet betekenis worden gehecht aan het feit dat in de
oorspronkelijke doelstelling emancipatiebeleid (Beleidsplan emancipatie, 1985)
de term «bevorderen» werd gebruikt en in de nu voorliggende doelstelling
de term «scheppen van voorwaarden»? Hoe moet in dit verband de
opdracht van het VN-Vrouwenverdrag worden gezien dat de overheid niet alleen
een inspanningsverplichting heeft, maar ook verantwoordelijk is voor het resultaat?
Wat betekent in dit verband de constatering dat in onze geïndividualiseerde
samenleving het emancipatieproces zich in belangrijke mate «autonoom»
zal voltrekken voor de kracht en intensiteit van het emancipatiebeleid van
de overheid? (blz. 3)Op de eerste vraag kan «neen» worden geantwoord. Zoals aangegeven
in de Begrotingsbrief, ondersteunt, bevordert en stimuleert de overheid het
emancipatieproces door het scheppen van de juiste economische, culturele en
sociale voorwaarden. Daarbij zullen in ieder geval de rechten, als neergelegd
in het VN-Vrouwenverdrag, gerealiseerd moeten worden, door middel van het
treffen van wettelijke of andere passende maatregelen. In het Meerjarenbeleidsplan
Emancipatie worden – waar mogelijk – beleidsacties aan meetbare
concrete doelen gekoppeld, zodat monitoring en evaluatie van behaalde resultaten
mogelijk is.Samenwerking met en medeverantwoordelijkheid van sociale partners, het
bedrijfsleven, andere overheden en maatschappelijke (vrouwen)organisaties
is onontbeerlijk om die doelen te kunnen realiseren. Daarbij blijft uiteraard
gelden dat burgers zelf verantwoordelijk zijn voor de keuzes die zij maken
en de consequenties die daaraan verbonden zijn.De constatering «dat in onze geïndividualiseerde samenleving
het emancipatieproces zich in belangrijke mate «autonoom» zal
voltrekken» heeft geen gevolgen voor de kracht en intensiteit van het
emancipatiebeleid. De regering wil het emancipatieproces versnellen en wil
bovendien voorkomen dat bepaalde groepen vrouwen en mannen de aansluiting
met dit proces missen, bijvoorbeeld vanwege leeftijd, opleiding, etniciteit
of handicap. Dit vraagt niet alleen om extra aandacht voor groepen die een
voorhoedefunctie vervullen (zoals vrouwen in hogere functies en mannen die
in deeltijd werken) maar ook om extra ondersteuning van vrouwen die met specifieke
obstakels te maken hebben (zoals laagopgeleide, allochtone en herintredende
vrouwen).6Gaat het in de opvatting van de regering bij de sociale
dimensie van diversiteit alleen om verschillen in de emancipatiefasen van
(groepen) vrouwen? (blz. 3)Neen, zoals uiteengezet in het Meerjarenbeleidsplan gaat het daarbij ook
om de verschillen naar levensstijlen van groepen mensen die mede zijn terug
te voeren op hun culturele achtergrond en op de levensfase waarin ze verkeren. 7Welke andere voorbeelden van diversiteitbeleid kunnen
worden gegeven dan die welke zich alleen richten op deelgroepen van vrouwen?
(blz. 3)Rekening houden met diversiteit in het beleid betekent dat het beleid
daar waar mogelijk en relevant wordt afgestemd op de specifieke situatie en
behoeften van verschillende (groepen) burgers. Afhankelijk van het beleidsterrein
kan het daarbij relevant zijn om rekening te houden met verschillen (of de
maatschappelijke gevolgen daarvan) naar sekse en/of naar andere maatschappelijke
ordeningsprincipes zoals etniciteit, leeftijd, burgerlijke staat, validiteit,
seksuele voorkeur, levensloop en opleidingsniveau.8 en 9Hoe luidt de officiële vertaling van het begrip
gender mainstreaming in het betreffende document van de Raad van Europa? (blz. 4)Waarom zijn in de door de regering gekozen interpretatie
van gender mainstreaming alleen de gelijke beleidseffecten voor vrouwen en
mannen als referentiekader opgenomen? Wat betekent dat voor beleidsthema's
die meer beogen dan alleen gelijke beleidseffecten, zoals bestrijding van
seksueel geweld en vrouwenhandel, bevordering van economische zelfstandigheid
van vrouwen, versterking van de rol van vrouwenorganisaties? (blz. 4)In feite worden de beleidseffecten breder bedoeld dan geformuleerd in
de Begrotingsbrief. In het Meerjarenbeleidsplan is dan ook de volgende definitie
opgenomen: (Gender mainstreaming is) bedoeld om beleidsprocessen op zo'n manier
te (re)organiseren, verbeteren, ontwikkelen en evalueren dat het perspectief
van gendergelijkheid wordt ingebouwd in al het beleid, door de actoren die
normaal dat beleid maken. Deze definitie is van de Raad van Europa en vastgelegd
in 1998.Daarnaast blijft het beleid gericht op de bestrijding van discriminatie
en geweld.10Hoe denkt de regering over het voorstel van de VrouwenAlliantie
om door middel van gendertrainingen en het aanstellen van emancipatiedeskundigen
de mainstreaming op de departementen te verbeteren? (blz. 4)Als één van de mainstreamings-instrumenten wordt in de contacten
met de ministeries het belang van gendertrainingen en het aanstellen van emancipatiedeskundigen
onderstreept. De interdepartementale werkgroep mainstreaming zal het voorstel
van de Vrouwen Alliantie bij haar werk betrekken.11Is gender mainstreaming alleen een intern-organisatorisch
proces of heeft het ook een politiek-inhoudelijke betekenis? (blz. 4
en 5)Het verankeren van een perspectief van gendergelijkheid in al het beleid
draagt bij aan een betere kwaliteit en effectiviteit van beleid en heeft derhalve
ook een politiek-inhoudelijke betekenis.12Welke knelpunten zijn er in de informatievoorziening
van andere departementen aan de staatssecretaris over beleid dat daar in ontwikkeling
is? (blz. 5) Nog te vaak heeft de informatievoorziening over de ontwikkeling van beleid
dat relevant is voor het emancipatieproces niet of in een te laat stadium
plaats. Veelal is onvoldoende bekend hoe aan de mainstreamingsstrategie binnen
het beleidsproces handen en voeten kan worden gegeven.13Zal de ontwikkeling van een strategische scan tevens
inhouden dat de rol van de staatssecretaris en de Directie Coördinatie
Emancipatiebeleid (DCE) bij het versterken en verbeteren van de mainstreaming
versterkt zal worden? (blz. 5)Ik verwacht hier inderdaad een positief effect van.14Het onderzoek waarin bij provincies, gemeenten, particuliere
organisaties en niet-gouvernementele organisaties wordt gekeken of en op welke
wijze emancipatie-effecten in het beleid worden geïntegreerd, zal voornamelijk
cijfermateriaal opleveren. Op welke wijze gaat de regering bevorderen dat
op dat niveau ook de mainstreaming bevorderd en verbeterd gaat worden? Welke
instrumenten heeft de regering hierbij? (blz. 5)Het onderzoek waaraan wordt gerefereerd zal voornamelijk «good practices»
opleveren en niet zozeer cijfermateriaal.De regering zal initiatieven op deze niveau's zo veel mogelijk ondersteunen,
door middel van instrumenten als uitwisseling van ervaringen, kennis en deskundigheid.15Welke rol ziet de regering voor NGO's in de ontwikkeling
naar mainstreaming op departementen en andere overheidsorganisaties? (blz. 5)Voor versnelling van het emancipatieproces en het proces van mainstreaming
ziet de regering ook een verantwoordelijkheid voor de betrokken (maatschappelijke)
organisaties, waaronder NGO's. De NGO's zouden meer dan voorheen zich rechtstreeks
kunnen wenden tot de betreffende vakdepartementen, de medeoverheden en niet-overheidsorganisaties.16Wanneer kunnen de eindrapportages van TECENA tegemoet
worden gezien? (blz. 5)Medio december 2000.17Wanneer in 2001 wordt de eerste proeve gemaakt van
de financiële middelen die departementsbreed voor emancipatie worden
ingezet? Zijn de gegevens beschikbaar voor de derde woensdag van mei? Welke
criteria worden gebruikt om «emancipatiegelden» te definiëren?
(blz. 5)Zie het antwoord op vraag 1.18In welke mate heeft de regering in deze Begrotingsbrief
al uitvoering willen/kunnen geven aan de nieuwe begrotingsopzet? (blz. 5)De regering heeft in deze Begrotingsbrief nog geen uitvoering kunnen geven
aan de nieuwe begrotingsopzet, omdat het VBTB-traject (Van Beleidsbegroting
Tot Beleidsverantwoording) bij de verschillende departementen nog loopt.Zie verder het antwoord op vraag 1.19Hoe wordt de centrale doelstelling van het emancipatiebeleid
in operationele en controleerbare (sub)doelstellingen verwoord? (blz. 6)In het Meerjarenbeleidsplan emancipatie worden de doelstellingen van het
beleid geformuleerd op het gebied van arbeid, zorg en inkomen, dagindeling,
macht en besluitvorming, mensenrechten en kennissamenleving. Deze doelen zijn
vervolgens – voor zover mogelijk – uitgewerkt in concreet meetbare
(sub)doelen.20 en 21Hoe gaat de strategische scan die ontwikkeld gaat worden
in het kader van mainstreaming eruit zien? Hoe verhoudt deze zich tot de Emancipatie
Effect Rapportage? (blz. 6)Hoe verloopt de voorbereiding van een strategische
scan voor effectieve toepassing van de EER en wanneer zal deze gereed zijn?
(blz. 6)Hoe de strategische scan (of informatiesysteem) er precies uit gaat zien
is nog niet duidelijk. Doel van de strategische scan is inzichtelijk te maken –
op systematische wijze en in een doorlopend proces (dus met een zekere frequentie) –
welke beleidsinitiatieven in ontwikkeling zijn bij de departementen, opdat
die voor het emancipatiebeleid relevant zijn. De resultaten van het onderzoek
voor de strategische scan zullen gereed zijn in maart 2001.De regering wil een strategische scan onder andere ontwikkelen om toepassing
van emancipatie-effect rapportages te bevorderen en met name de tijdige (in
het eerste begin van het beleidsproces) inzet van de EER.22Hoe gaat de regering bevorderen dat de ministeries
reeds nu de EER in het eerste begin van het beleidsproces toepassen, nu de
strategische scan nog niet ontwikkeld is? (blz. 6)Tot het gereed zijn van de strategische scan volgt de regering de tot
nu toe geëigende en gebruikelijke kanalen (zoals interdepartementale
contacten, waaronder de Interdepartementale Commissie Emancipatiebeleid (ICE))
om inzet van de EER te bevorderen. Ook zal de interdepartementale werkgroep
hierover adviseren.23Hoe verloopt het onderzoek naar de bedoelde variant
van de EER en wanneer zal deze gereed zijn? (blz. 6)Het onderzoek naar de variant van de EER (oftewel praktischer EER) loopt
op dit moment en wordt afgerond begin 2001.24Waarom ontbreekt bij het eerste spoor specifiek beleid
gericht op jongens en mannen? (blz. 6)Ten onrechte wordt hier verondersteld dat bij het eerste spoor specifiek
beleid gericht op jongens en mannen ontbreekt. Het beleid dat de regering
ontwikkelt, is ook gericht op de bevordering van de zorgparticipatie van jongens
en mannen. 25Kan de regering een reactie geven op de brief van de
Stichting Surinaams Inspraakorgaan d.d. 18 september 2000 (kenmerk 09/0063/SR-TO)?
(blz. 6)In reactie op het SCP-rapport Variatie in particpatie start het kabinet
nog in 2000 een onderzoek naar de kansen, belemmeringen en stimulansen die
allochtone (alleenstaande) vrouwen ondervinden bij de maatschappelijke en
arbeidsparticipatie. Dit onderzoek zal worden uitgevoerd in samenhang met
het onderzoek naar herintredende vrouwen, om beide groepen te kunnen vergelijken.Aan bod komen onder meer economische motieven om te werken, de manier
waarop culturele factoren mogelijk een rol spelen en de rol van institutionele
factoren. Extra aandacht wordt besteed aan de behoefte aan kinderopvang, waarbij
vooral de meer kwalitatieve aspecten aan de orde komen, zoals bijvoorbeeld
een multiculturele aanpak die aansluit bij de pedagogische opvattingen van
allochtone ouders.Dit onderzoek dient onder meer als basis voor de werkzaamheden van de
commissie Arbeidsdeelname Vrouwen uit Etnische Minderheidsgroepen (AVEM),
die door de minister van Grotesteden- en Integratiebeleid en mij wordt ingesteld.
Deze commissie heeft tot taak om de knelpunten die de toetreding tot de arbeidsmarkt
belemmeren in kaart te brengen. Daarbij worden ook «best practices»
op dit vlak meegenomen. De commissie zal op basis hiervan eind 2001 advies
uitbrengen over hoe de arbeids- en maatschappelijke participatie van allochtone
vrouwen bevorderd kan worden.Hierbij kan ook het manifest van het Surinaams Inspraakorgaan worden betrokken.26Beperkt de aanpak van de seksespecifieke beeldvorming
zich tot de media of gaat de regering hierbij nog op andere terreinen een
stimulerende of initiërende rol spelen? (blz. 6)Doorbreking van seksespecifieke beeldvorming vormt een integraal onderdeel
van het emancipatiebeleid en is derhalve in alle vezels verweven van dat beleid.
In tal van activiteiten die in de Begrotingsbrief worden genoemd – op
het terrein van voorlichting, conferenties, maar ook als het gaat om aanpassing
van de regelgeving – zal beeldvorming als belangrijk aandachtspunt worden
meegenomen. In de Begrotingsbrief worden voorts een aantal initiatieven aangekondigd
die zich expliciet op de beeldvorming richten. Naast een initiatief in samenwerking
met de media, wordt in 2001 0,7 miljoen gulden gereserveerd in het kader van
de subsidieregeling voor emancipatie-ondersteuning voor projecten op het terrein
van ongezien onderscheid en het voorkomen en bestrijden van geweld tegen vrouwen
en meisjes. Voorts zal het vijfde verdiepende onderzoek naar de betekenis
van het VN-vrouwenverdrag in de Nederlandse rechtsorde dat in 2001 van start
gaat zich richten op het ongezien onderscheid tussen mannen en vrouwen op
het terrein van arbeid, zorg en inkomen.27Heeft de regering, anders dan de genoemde onderzoeken
naar de betekenis van het VN-Vrouwenverdrag, nog ander onderzoek in voorbereiding
of in overweging? (blz. 6)Zie het antwoord op vraag 2 en in het bijzonder het daarbij gevoegde overzicht. 28Op welke wijze wordt gestimuleerd dat in beleidsnota's
rekening wordt gehouden met diversiteit? Zijn er meer voorbeelden te geven
van dergelijk beleid, anders dan de twee genoemde voorbeelden over homo- en
lesbisch emancipatiebeleid en WAO-beleid? (blz. 7)Onder andere via instrumenten als de EER en de emancipatiemonitor wordt
gestimuleerd dat in beleidsnota's rekening wordt gehouden met diversiteit.
Ook is diversiteit regelmatig onderwerp van gesprek bij departementale contacten
en wordt hieraan aandacht besteed in de Interdepartementale Commissie Emancipatiebeleid.Naast het homo- en lesbisch emancipatiebeleid en WAO-beleid zijn andere
voorbeelden:– het project Beroepsonderwijs en Volwassen Educatie (BVE) van het
Ministerie van OC&W, waarbinnen een aantal BVE-instellingen werkt aan
emancipatie- en diversiteitsbeleid via een strategie van mainstreaming;– binnen het Ministerie van VROM zijn 7 kwaliteitscriteria geformuleerd
voor al het beleid, waarin verwerkt de criteria diversiteit en gender;– onderzoek naar het Stimuleringskader (subsidiekader) van het Ministerie
van LNV, met als doel na te gaan of en zo ja in welke mate het Stimuleringskader
minder toegankelijk is voor vrouwen dan voor mannen.29Wat is het effect van de beide themasites over dagindeling
en de meerjarennota (bijvoorbeeld in termen van bezoekersaantallen, opgevraagde
bladzijden, e.d.)? (blz. 7)Met de beide themasites wordt slechts beoogd informatie over het beleid
ook via internet beschikbaar te stellen. Voor de (inmiddels velen) die gebruik
maken van internet is die informatie daardoor snel en eenvoudig toegankelijk.
Gegeven dit doel is afgezien van het toevoegen van tellers aan de themasites.
Het succes wordt immers niet bepaald door hoge scores maar – in een
fase van de ontwikkeling van ict, waarin de beschikbaarheid van informatie
op het web vanzelfsprekend wordt – door de toegankelijkheid van de informatie.Gezien de reacties wordt dit doel goed bereikt. Niet alleen blijkt uit
de reacties dat de informatie inderdaad snel en eenvoudig toegankelijk is,
de presentatie ervan wordt ook gewaardeerd.30Hoe heeft de selectie plaatsgevonden van in de themasite
meerjarennota opgenomen organisaties in het veld? (blz. 7)In de rubriek «links» worden internet-verbindingen aangeboden
naar de organisaties die hebben gereageerd op de meerjarennota en de begrotingsbrief.
Daarnaast worden internet-verbindingen aangeboden naar de sites van een aantal
andere organisaties die zich bezighouden met emancipatie. Voor dit laatste
zijn allereerst de organisaties opgenomen die wel hadden gereageerd maar nog
geen toestemming hadden verleend voor openbaarmaking van hun reactie. Voorts
zijn organisaties opgenomen die niet zelf over een site beschikken maar die
deel uitmaken van een grotere organisatie die wèl een site heeft (Bureau
Beeldvorming NOS heeft, bij voorbeeld, geen site, de NOS wel).De lijst is verder aangevuld door te zoeken op internet en daarvan de
actuele informatie te gebruiken.Er heeft dus geen selectie plaatsgehad, anders dan op grond van de bereikbaarheid
en vindbaarheid op het web. 31Worden ook vrouwen- of emancipatienetwetwerken binnen
organisaties/bedrijven betrokken bij de nadere invulling en uitvoering van
de genoemde strategische allianties? Zo ja, op welke wijze? (blz. 7)Daar waar mogelijk zal de rijksoverheid aansluiting zoeken bij bestaande
initiatieven. Indien het emancipatieproces versneld kan worden door aan te
sluiten bij vrouwen- en emancipatienetwerken binnen organisaties en bedrijven
zal dat derhalve gebeuren.32Betreft de in het subsidiebeleid beoogde verbetering
van de digitale infrastructuur ook de informatievoorziening over emancipatie-ontwikkelingen
en het emancipatie-proces zelf, zoals nu onder meer bij sites als die van
het IIAV en emancipatie.nl? (blz. 7)Doel is te bevorderen dat vrouwenorganisaties, waaronder organisaties
van zwarte, migranten- en vluchtelingenvrouwen, meer en beter kunnen deelnemen
aan de communicatie en informatie-uitwisseling met behulp van de beschikbaar
gekomen digitale middelen. Daardoor zal ook de informatievoorziening over
emancipatie-ontwikkelingen en het emancipatie-proces worden verbeterd en verbreed.33Welke tussentijdse streefdoelen heeft de regering in
gedachte om in 2010 een arbeidsparticipatiegraad van vrouwen van 65% (exclusief
banen van minder dan 12 uur) te bereiken? Welke middelen met welk verwacht
effect wil men hierbij inzetten? (blz. 8)Dit streefdoel is gebaseerd op het continueren van de trend van de hoge
groei van de arbeidsparticipatie van vrouwen van de afgelopen tien jaar van
36% in 1985 tot 51% in 1999. In het Meerjarenbeleidsplan Emancipatie is aangegeven
welke middelen zullen worden ingezet om deze hoge groei te handhaven. In 2004 –
volgens de trend zou de participatie dan circa 56% moeten bedragen –
zal het kabinet de genomen maatregelen evalueren en zo nodig het beleid op
basis van die evaluatie bijstellen.34Wat is het aandeel van mannen in onbetaalde zorg momenteel?
Hoe denkt men het aandeel van mannen in de onbetaalde zorg te laten stijgen
tot ongeveer 40% in 2010? Welke middelen met welk verwacht effect in toename
van het aandeel in onbetaalde zorg van mannen tussen nu en 2010 wil men daarbij
inzetten? Aan welke onbetaalde zorg denkt men in dit verband? (blz. 8)In 1995 bedroeg het aandeel van mannen in de onbetaalde arbeid 35%, in
1985 was dit 32%. Het tijdbestedingsonderzoek waar dit cijfer op gebaseerd
is, wordt eens in de vijf jaar gehouden. De gegevens voor het jaar 2000 zijn
nog niet beschikbaar. Het streefdoel is (zie antwoord op vraag 33) is gebaseerd
op continuering van de trend in de afgelopen tien jaar. In het geval van het
aandeel van mannen in de onbetaalde zorg hangt het internationaal gezien hoge
groeicijfer samen met de lage arbeidsmarktpositie van oudere mannelijke werknemers.
Gegeven het recentelijk ingezette beleid gericht op de bevordering van de
participatie van oudere werknemers zal continuering van deze trend voort moeten
komen uit een groter aandeel van mannen in de zorg voor kinderen en een groter
aandeel van mannelijke werknemers in de mantelzorg. De Wet arbeid en zorg,
de fiscale stimulering van het ouderschapsverlof en het verlofsparen en communicatie
zijn belangrijke instrumenten. 35Wat voor actie wordt ondernomen om de emancipatie van
allochtone mannen te stimuleren (hetgeen de arbeidsparticipatie van allochtone
vrouwen zou bevorderen)? (blz. 8)In het onderzoek naar herintredende vrouwen worden o.m. de belemmeringen
voor arbeidsparticipatie van allochtone vrouwen in beeld gebracht. Daarbij
wordt ook de rol van de partner meegenomen. Dit geldt eveneens voor het onderzoek
naar de specifieke behoeften van allochtone vrouwen aan kinderopvang. Daar
waar het gaat om culturele belemmeringen die allochtone vrouwen ondervinden
als zij de zorg voor hun kinderen (gedeeltelijk) willen uitbesteden, zal bij
de verschillende aspecten die daarbij een rol spelen de rol van de partners
worden meegenomen. De resultaten van beide onderzoeken zullen worden meegenomen
door de Commissie Arbeidsdeelname Vrouwen uit Etnische Minderheden. Deze commissie
zal de knelpunten die toetreding tot de arbeidsmarkt belemmeren in kaart brengen.36Uit diverse onderzoeken is gebleken dat de kwaliteit
van het werk een belangrijke invloed heeft op de arbeidsparticipatie. Met
het oog daarop zal de regering, zoals reeds aangekondigd in de meerjarennota
emancipatiebeleid, een onderzoek verrichten naar de cultuur in werkorganisaties.
Waarin verschilt het onderzoek van de regering van de andere genoemde onderzoeken?
(blz. 8)Het onderzoek naar de cultuur in werkorganisaties zal bestaan uit een
inventarisatie van goede voorbeelden van bedrijven in een aantal specifieke
traditioneel mannelijke sectoren die aantoonbaar hebben geïnvesteerd
in de kwaliteit van laagopgeleide vrouwen. De cultuuraspecten in deze vrouwvriendelijke
bedrijven zullen hierin worden meegenomen. De goede voorbeelden van de bedrijven
zullen als «good practice» door middel van voorlichting in deze
sectoren worden verspreid. Deze inventarisatie is een verdere verdieping van
het in de Meerjarennota genoemde onderzoek Investeren in Kwaliteit loont,
met als doel bedrijven in een aantal sectoren handvatten te bieden om vrouwen
in de sector te werven en te binden.Het eveneens genoemde onderzoek van Van der Giezen is een onderzoek naar
de oorzaken van het verschil in de kans op arbeidsongeschiktheid tussen mannen
en vrouwen. De gegevens uit dit onderzoek zullen opnieuw in 2001 worden gebruikt
om voor een aantal sectoren na te gaan welke specifieke arbeidsrisico's in
relatie tot de kans op arbeidsongeschiktheid in die sectoren bestaan, en in
hoeverre hierin verschillen bestaan tussen mannen en vrouwen.Daarbij zal het kabinet in 2001 in vervolg op het onderzoek van Antonides
en Van Raaij1 onderzoek laten uitvoeren naar
de arbeidsmotivaties onder werkenden en werkzoekenden. In het onderzoek van
Antonides en Van Raaij werd aangetoond dat, ondanks materiële incentives,
werkzoekenden gedemotiveerd zijn om werk te zoeken door de verwachte lage
kwaliteit van het aangeboden werk. Het vervolgonderzoek zal gaan om de vraag
in hoeverre de immateriële incentives (o.a. de kwaliteit van werk) van
werk de arbeidskeuze van werkenden en werkzoekenden bepaalt, waarbij er onderscheid
zal worden gemaakt naar leeftijd, etniciteit en geslacht. Inzicht in de immateriële
incentives van bepaalde groepen, waaronder lager en hoger opgeleide vrouwen,
kan effectief zijn om deze groepen te werven voor of te binden aan de arbeidsmarkt. 37De regering wil het aandeel van mannen in onbetaalde
zorg laten stijgen naar ongeveer 40% in 2010. Kan de inhoudelijke betekenis
van dit percentage verduidelijkt worden? (blz. 8)Zie het antwoord op vraag 3438Welk beleid wordt ingezet om het percentage van arbeidsparticipatie
van vrouwen van 70% in 2010 te bereiken? (blz. 8)Het in de Meerjarennota Emancipatiebeleid gehanteerde streefdoel is 65%.
Zie verder het antwoord op vraag 33.39Wanneer in 2001 zijn de resultaten van het onderzoek
naar kansen, belemmeringen en stimulansen om de arbeidsparticipatie van allochtone
vrouwen te bevorderen bekend? (blz. 9)Naast het onderzoek naar de kansen, belemmeringen en stimulansen om de
arbeidsparticipatie van allochtone vrouwen te bevorderen is ook een onderzoek
naar de samenstelling en de omvang van de groep herintreedsters en de eventuele
belemmeringen die deze groep ondervindt bij herintreding aangekondigd. Deze
twee onderzoeken worden gezamenlijk als één onderzoek uitgevoerd
opdat een vergelijking getrokken kan worden tussen allochtone en autochtone
vrouwen. De uitkomsten van dit onderzoek zullen nog voor de zomer van 2001
aan de Commissie Arbeidsdeelname Vrouwen uit Etnische Minderheden worden aangeboden.40Wat ontbrak er aan de SCP-studie «Variatie in
participatie» dat verder onderzoek wordt gedaan in plaats van het ter
hand nemen van uitvoering van de gepresenteerde oplossingsrichtingen? Ligt
het niet voor de hand de aanbevelingen van het SCP om te zetten in een beleidsvisie
in plaats van door te spelen naar een commissie? (blz. 9)De SCP-studie bevat gedegen informatie over de vraag in hoeverre de kenmerken
«migratiegeschiedenis, zorgtaken en opleidingsachtergrond» van
invloed zijn op de arbeidsdeelname van allochtone en autochtone vrouwen. Op
verschillende onderdelen geeft de studie aan dat nader, verdiepend onderzoek
noodzakelijk is. In het voorgenomen onderzoek zal ondermeer worden ingegaan
op de mogelijk belemmerende werking van culturele en institutionele factoren
en economische motieven. Ook zal worden bekeken welke kansen en belemmeringen
uitvoerders zien voor herintredende vrouwen bij de toetreding tot de arbeidsmarkt.
De andere aanbevelingen uit de SCP-studie zijn al op verschillende terreinen
vertaald in concrete beleidsinitiatieven. Zo is in het voorjaar van 2000 een
Taskforce Inburgering geïnstalleerd die tot taak heeft het verbeteren
van de uitvoering, het oplossen van de knelpunten daarbij en het wegwerken
van de wachtlijsten voor taallessen voor oudkomers. U bent schriftelijk geïnformeerd
over de Taskforce Inburgering op 23 juni (CIM2000/75 979) en op 11 september
(CIM2000/86 057). Ook heeft Staatssecretaris Vliegenthart aangegeven,
in het op 30 augustus jl. gehouden algemeen overleg over de maatschappelijke
positie van Chinezen in Nederland, te werken aan een beleidsnotitie waarin
wordt bekeken of er mogelijkheden zijn om Chinese vrouwen om te scholen richting
zorg en onderwijs. In de bejaardenzorg kan dan een dubbele slag worden gemaakt
omdat er tevens specifiek op de oudere Chinezen zorgfacilititeiten kunnen
worden ingericht. De commissie zie ik als een aanvullende instrument op deze
beleidsinitiatieven. 41Is de commissie die nagaat hoe de positie van allochtone
vrouwen kan worden verbeterd al samengesteld en zo ja, hoe? (blz. 9)Op dit moment ben ik bezig met het benaderen van kandidaten. Ik ben voornemens
om begin 2001 samen met minister Van Boxtel en de commissieleden het startsein
te geven.42Wanneer zullen maatregelen voor moedervriendelijke
agenda's en speciale herintredingsprogramma's in de inburgeringsprogramma's
bekend worden gemaakt? (blz. 9)De uitvoering is gestart. Naar verwachting zal in 2001 bekendheid gegeven
kunnen worden aan deze maatregelen.43Wanneer kan de Kamer het definitieve kabinetsstandpunt
«Plan van aanpak gelijke beloning» tegemoet zien? (blz. 9)Dit kabinetstandpunt zal naar verwachting begin 2001 naar de Tweede Kamer
worden gestuurd. Inmiddels heeft de Commissie gelijke behandeling advies uitgebracht
over het Plan van aanpak gelijke beloning. De adviezen van de Stichting van
de Arbeid en de Raad van het Overheidspersoneelsbeleid worden op korte termijn
verwacht. Op basis van de adviezen zal het definitieve kabinetsstandpunt worden
bepaald.44Er wordt een toets ontwikkeld waarmee organisaties
hun functiewaarderingssysteem kunnen doorlichten op sekseneutraliteit. Hoe
wordt bereikt dat organisaties dit ook daadwerkelijk doen? (blz. 9)Het onderzoek voor het ontwikkelen van een toetsinstrument voor de beoordeling
van sekseneutraliteit van functiewaarderingssystemen is bijna afgerond. Het
eerste rapport, «De weegschaal gewogen», is in het voorjaar van
2000 uitgebracht en verspreid. Het tweede rapport zal bestaan uit een brochure
met het feitelijke toetsinstrument. Het instrument zal aan systeemhouders
worden aangeboden met het verzoek hun functiewaarderingssystemen met dit instrument
te toetsen op sekseneutraliteit. Er zal hierbij sprake zijn van vrijwillig
gebruik, niet van een wettelijke verplichting. Een aantal systeemhouders heeft
actief geparticipeerd in de begeleidingscommissie van dit onderzoek. Verder
geeft de in kritisch-opbouwende sfeer verlopen expertmeeting op 29 september
j.l over het ontwikkelde instrument voldoende vertrouwen voor toepassing van
dit instrument in de praktijk. Ter bevordering van de toepassing zal er een
SZW-persbericht uitgaan over de ontwikkeling van het instrument, het beoogde
gebruik en het belang er van in relatie tot de gelijke beloning van mannen
en vrouwen. Het persbericht zal gelijktijdig met de verzending van de brochure
uitgaan. De brochure zal worden verspreid in kringen van systeemhouders, sociale
partners (inclusief Stichting van de Arbeid en Raad voor het Overheidspersoneel)
en andere betrokkenen, zoals de Commissie gelijke behandeling.Verder zal worden
bekeken hoe het tot stand komen van dit instrument uitgedragen kan worden
op themadagen en congressen over gelijke behandeling respectievelijk functiewaardering.Tot slot bestaat het voornemen om over drie jaar een evaluatie uit te
voeren naar het gebruik van het instrument.45Op welke wijze wordt in het emancipatiebeleid aandacht
besteed aan de armoede onder vrouwen, bijvoorbeeld aan de bestrijding van
de armoede onder (alleenstaande) oudere vrouwen die geen pensioen
hebben kunnen opbouwen of geen volledige AOW krijgen? (blz. 9)Er is een aantal maatregelen getroffen waardoor de inkomenspositie van
(alleenstaande) oudere vrouwen is verbeterd. De invoering van de ouderenaftrek
voor gehuwde of samenwonende ouderen met ingang van 1 januari 1995, de invoering
van de aanvullende ouderenaftrek voor alleenstaande ouderen en alleenstaande
ouderen met kinderen met ingang van 1 januari 1997 en de verhoging van beide
ouderenaftrekken in latere jaren hebben geleid tot een hoger netto inkomen
voor AOW-gerechtigden. Daarnaast is met ingang van 1 april 1998 in de Algemene
bijstandswet (Abw) een aparte norm voor personen van 65 of ouder ingevoerd.
De hoogte van deze norm is gelijk aan een netto AOW-uitkering. Op deze wijze
is gewaarborgd dat personen met een onvolledige AOW-uitkering via een aanvullende
Abw-uitkering over een inkomen beschikken dat gelijk is aan een volledige
AOW-uitkering. Ook kunnen personen die op grond van bijzondere omstandigheden
kosten moeten maken die ze niet (volledig) zelf kunnen voldoen, daarvoor bijzondere
bijstand aanvragen bij de gemeente.46Welke kwantitatieve doelstellingen staan de regering
voor ogen bij de beleidsinspanningen gericht op de bestrijding van horizontale
en verticale segregatie respectievelijk het voorkomen van sociale segregatie?
(blz. 9 en 10)Het kabinet zal in de uitvoering van het EQUAL-programma vernieuwende
initiatieven bevorderen om de horizontale segregatie op de arbeidsmarkt (waaronder
ongelijke beloning) en de verticale segregatie op de arbeidsmarkt (het zogenaamde
glazen plafond) te doorbreken.Het kabinet doet vanuit twee invalshoeken voorstellen ter voorkoming van
sociale segregatie in het kader van het EQUAL-programma. De eerste betreft
scholingsactiviteiten, die de deelname van meisjes en vrouwen aan technisch
onderwijs op verschillende niveaus vergroten. Bij de tweede invalshoek gaat
het om projecten gericht op de inzet van multimedia bij de scholing van groepen
met een relatieve achterstand in het gebruik van ICT, zoals lager opgeleide
(alleenstaande) vrouwen en oudere vrouwen. In het Meerjarenbeleidsplan Emancipatie
heeft het kabinet bij deze beleidsinspanningen doelstellingen geformuleerd
voor meer vrouwen in de top, in het politieke en openbaar bestuur en in de
ICT-sector.47Wordt de realisering van de verwachte effecten van
het beleid inzake het gebruik van betaald ouderschapsverlof gemonitord en
zullen tussenrapportages worden uitgebracht? (blz. 10)Het ligt in de bedoeling om het gebruik van afdrachtvermindering op te
nemen in de Miljoenennota en in de Financiële Verantwoording van het
Ministerie van Financiën. De gegevens over het eerste gebruiksjaar (2001)
komen in het voorjaar van 2002 beschikbaar. Bovendien voorziet de voorgestelde
Wet Arbeid en Zorg, waarin de wettelijke regeling ouderschapsverlof zal worden
opgenomen, in een verslag over de doeltreffendheid en de effecten van deze
wet binnen drie jaar na inwerkingtreding ervan.48Waarom is niet gekozen voor een recht op betaald ouderschapsverlof?
Kan een overzicht gegeven worden van de kosten als dit recht zou worden ingevoerd?
(blz. 10) Gekozen is voor een regeling die sociale partners aanspreekt als primair
verantwoordelijken voor de arbeidsvoorwaarden. Dit is overeenkomstig de algemene
visie van het kabinet op de rol van de overheid met betrekking tot arbeid
en zorg. Waar de werknemer gebaat is bij overheidsbescherming en normering
stelt de overheid wettelijke basisregels. Deze wettelijk basis wordt aangevuld
met een stimulans tot zelfregulering door sociale partners waar deze primaire
verantwoordelijkheid dragen met betrekking tot de arbeidsvoorwaarden. In geval
van ouderschapsverlof wordt de wettelijke basis gevormd door het recht op
verlof, terwijl de fiscale stimuleringsregeling werkgevers prikkelt tot medeverantwoordelijkheid
voor loondoorbetaling tijdens verlof als arbeidsvoorwaarde.Ingeval een recht op betaald ouderschapsverlof zou worden ingevoerd ter
hoogte van het wettelijk minimumloon, dan zouden hiervan naar verwachting
circa 118 000 personen gebruik maken. Het hiermee samenhangende bedrag
aan loondoorbetaling bedraagt 720 miljoen gulden.49Kan de Kamer de resultaten van het onderzoek van het
CPB en SCP naar het langerdurend verlof eind 2000 tegemoet zien? (blz. 10)Het SCP heeft een uitgebreide Verkenning naar langerdurend zorgverlof
verricht. De resultaten daarvan zullen, tezamen met een doorrekening van de
macro-economische en gedragseffecten van een eventueel langerdurend zorgverlof
(verricht in samenwerking met het CPB), eind 2000 beschikbaar zijn. Zoals
ik heb aangekondigd tijdens het Algemeen Overleg met uw commissie op 31 augustus
jl., zal het kabinet op basis van de bevindingen van deze Verkenning in het
eerste kwartaal van 2001 een standpunt innemen over een recht op langerdurend
zorgverlof, alsmede over de eventuele betaling en financieringswijze van een
dergelijk verlof. De resultaten van de Verkenning zullen tezamen met het kabinetsstandpunt
aan het parlement worden gepresenteerd.50Wat is de ratio achter de keuze om betaald ouderschapsverlof
te stimuleren via een afdrachtvermindering loonbelasting en premies volksverzekeringen?
Ziet de regering deze financiering van ouderschapsverlof als eerste stap naar
een wettelijk recht op betaald ouderschapsverlof? (blz. 10)Gekozen is voor een regeling die sociale partners stimuleert tot het maken
van afspraken over betaald ouderschapsverlof, daar sociale partners de primair
verantwoordelijken zijn voor de arbeidsvoorwaarden. De voorgestelde regeling
biedt een stimulans tot afspraken door werkgevers gedeeltelijk te compenseren
voor loondoorbetaling tijdens ouderschapsverlof. Met een compensatie via de
afdrachtvermindering loonbelasting en premie volksverzekeringen wordt aangesloten
bij een bestaande en onder werkgevers bekende regeling (bekend zijn bijvoorbeeld
de afdrachtvermindering kinderopvang, scholing, langdurig werklozen en lage
lonen). Bovendien is een afdrachtvermindering betaald ouderschapsverlof een
stimuleringsmiddel dat op relatief korte termijn ingevoerd kan worden en waarvan
de uitvoeringskosten (indien wordt aangesloten bij de bestaande werkprocessen
van de Belastingsdienst) relatief laag kunnen blijven. Uiteraard zal de voortgang
gemonitord en geëvalueerd worden.51Klopt het dat de kostenverdeling van de fiscale stimuleringsmaatregel
ouderschapsverlof tussen overheid, werkgevers en werknemers, zich in principe
verhoudt als 50 : 20 : 30? (blz. 10) De kostenverdeling hangt af van de hoogte van het loon en van de mate
waarin dit loon door de werkgever wordt doorbetaald tijdens het ouderschapsverlof.
Ter illustratie kunnen de volgende voorbeelden worden gegeven. Bij een werknemer
met een wettelijk minimumloon die dit loon tijdens het ouderschapsverlof volledig
krijgt doorbetaald, is de kostenverdeling 50:50:0. Bij een werknemer met een
inkomen dat twee maal het minimumloon bedraagt, is sprake van een kostenverdeling
van 25:25:50, indien ook deze werknemer tijdens het ouderschapsverlof het
voor hem geldende wettelijke minimumloon krijgt doorbetaald. Indien deze werknemer
echter 75 % van het loon zou krijgen doorbetaald – hetgeen thans met
name bij de overheid voorkomt – resulteert een kostenverdeling van 25:50:25.52Behalve projecten die het aandeel van mannen in de
zorg vergroten, zullen in het algemeen vernieuwingen worden gestimuleerd in
de organisatie van de arbeid die de keuzemogelijkheden voor mannen en vrouwen
verruimen om arbeid en zorg te combineren en om de rolverdeling tussen mannen
en vrouwen te doorbreken. Welke concrete voorbeelden kunnen worden gegeven
van de genoemde projecten en vernieuwingen? (blz. 11)In het Meerjarenbeleidsplan wordt in een aparte paragraaf van Hoofdstuk
2 uitgebreid ingegaan de wijze waarop het kabinet, onder meer door wetgeving
en samenwerking met sociale partners, vernieuwingen in de organisatie wil
bewerkstelligen waardoor de afstemming van het werk op de zorg beter mogelijk
wordt.53Op basis van welke berekening komt de regering tot
de conclusie dat de fiscale regeling voor ouderschapsverlof zal leiden tot
een toename van het aantal mensen dat het verlof zal opnemen tot 68 000
in 2006? Kan men aangeven hoe de groei tussen 2000 en 2006 naar verwachting
zal toenemen? Welke maatregelen denkt de regering te nemen indien de groei
feitelijk achterblijft bij de verwachting? Vijf procent van de CAO's kent
thans een bepaling over betaling van ouderschapsverlof. Welk percentage (mannen
en vrouwen) van de rechthebbenden neemt daar ouderschapsverlof op? Hoeveel
CAO's zullen naar verwachting in 2006 een dergelijke bepaling bevatten? (blz. 11)Het onderzoeksbureau Research voor Beleid heeft in zijn evaluatie van
de wettelijke regeling ouderschapsverlof de (gedrags)-effecten berekend van
verschillende betalingsopties op zowel het gebruik als de duur van het ouderschapsverlof.
Uit de evaluatie blijkt dat naarmate werknemers meer loon krijgen doorbetaald,
een groter percentage van hen verlof zal opnemen. De verlofgangers nemen gemiddeld
400 tot 450 uur verlof op, de duur voor betaald en onbetaald verlof is ongeveer
hetzelfde. De effecten van de stimuleringsregeling ouderschapsverlof voor
de overheid en de markt zijn afzonderlijk ingeschat.Op grond van de huidige cao-afspraken is niet zozeer een schatting gemaakt
van het aantal cao's dat in 2006 een bepaling zal bevatten, maar (relevanter
nog) van het aantal werknemers voor wie een afspraak over betaald ouderschapsverlof
zal gelden. Verwacht wordt dat 100% van de werknemers in de overheidssector
over enkele jaren een regeling zal kennen waarbij zij tijdens ouderschapsverlof
hun loon (gedeeltelijk) krijgen doorbetaald. Voor de marktsector is verondersteld,
dat in 2006 voor 50% van de werknemers een cao-afspraak over betaald ouderschapsverlof
geldt.Op basis van deze informatie is ingeschat, dat het aantal gebruikers van
ouderschapsverlof zal toenemen van de huidige 20% van de doelgroep van 270 000
ouders naar circa 31% in 2006, terwijl het aantal werknemers met
betaald verlof in dezelfde periode zal groeien van momenteel 12 500 naar
68 000 in 2006, waarvan 28 000 in de overheidssector en 40 000
in de marktsector.In de overheidssector zal de groei naar verwachting vooral in de eerste
jaren plaatsvinden: van 11 500 verlofgangers met betaald verlof in 2000,
naar 14 500 in 2001, 20 500 in 2002 en 28 000 in 2003 en verder.
Voor de marktsector zal naar verwachting van een geleidelijker groei sprake
zijn: 1 000 verlofgangers met betaald verlof in 2000, 3 000 in 2001,
7 000 in 2002, 11 000 in 2003, 19 000 in 2004, 27 000
in 2005 en 40 000 in 2006.Wanneer na inwerktreding van de stimuleringsregeling ouderschapsverlof
uit de gebruikscijfers over meerdere jaren zou blijken dat de feitelijke groei
achterblijft bij de verwachte groei, zal allereerst worden nagegaan wat daarvan
de oorzaken zijn. Immers: het gebruik van ouderschapsverlof wordt (positief
zowel als negatief) bepaald en beïnvloed door uiteenlopende factoren
waarvan betaling (hoewel belangrijk) er één is, zo blijkt uit
de genoemde evaluatie. Op grond van de bevindingen van een dergelijk onderzoek
kan overwogen worden of en zo ja, welke maatregelen ter verdere bevordering
van gebruik van ouderschapsverlof genomen zouden moeten worden.In de sectoren met betaald verlof (vooral de overheidssectoren rijk, provincie
en gemeente) neemt 44% van de rechthebbende mannen ouderschapsverlof, tegen
69% van de rechthebbende vrouwen.54Met welk percentage doorbetaald loon is rekening gehouden
bij de berekening van de kosten van betaald ouderschapsverlof? (blz. 11)Gelet op de bestaande praktijk in de overheidssectoren waar een cao-afspraak
over betaald ouderschapsverlof geldt (loondoorbetaling van 70 tot 75%), is
in de raming van de kosten van de regeling voor deze sector uitgegaan van
een loondoorbetaling van minimaal 100% WML (en daarmee een maximale afdrachtskorting
van 50% WML). Voor de marktsector is uitgegaan van een lager niveau van loondoorbetaling
(gemiddeld 90% WML) met een corresponderende afdrachtskorting van 45% WML.55Hoe verhoudt de in 2001 te presenteren visie op de
sociale zorginfrastructuur zich tot de Wet Arbeid en Zorg en de verkenning
naar langerdurend betaald zorgverlof? Is de regering voornemens bij de visie
op de sociale zorginfrastructuur ook nadrukkelijk de positie van mantelzorg(ers)
te betrekken? (blz. 12)In het Meerjarenbeleidsplan Emancipatie wordt uitgebreider dan in de Begrotingsbrief
ingegaan op de wijze waarop in de komende jaren gewerkt zal worden aan versterking
van de sociale zorginfrastructuur. Daarbij is het uitgangspunt dat ondersteuning
wordt geboden aan degenen die (onbetaalde) langerdurende zorg bieden: de zogenaamde
mantelzorgers.Het kabinet zal op basis van de bevindingen van de Verkenning naar langerdurend
zorgverlof (verricht door het SCP en CPB) een standpunt innemen over een recht
op langerdurend zorgverlof, alsmede over de eventuele betaling en financieringswijze
van een dergelijk verlof. De resultaten van de Verkenning zullen tezamen met
het kabinetsstandpunt aan het parlement worden gepresenteerd. De Verkenning
zal een beeld geven van de behoefte die onder mantelzorgers bestaat aan een
(betaalde) regeling die hen ondersteunt bij het combineren van langerdurende
zorg en betaalde arbeid. De resultaten van de Verkenning zullen dan ook betrokken
worden bij de ontwikkeling van de visie van het kabinet op de sociale zorginfrastructuur. Daarbij zal ook gelet worden op andere (bestaande en voorgestelde) regelingen
die mantelzorgers kunnen ondersteunen, zoals de Wet Financiering Loopbaanonderbreking
en de regeling voor verlofsparen.56Wordt in het onderzoek naar de fiscale regelingen en
de WAZ ook aandacht besteed aan de mate waarin het nog ontbreken van fiscale
kinderopvangregelingen knelpunten oplevert? (blz. 12)De evaluatie van de Wet arbeidsongeschiktheidsverzekering zelfstandigen
(WAZ) wordt afgerond en zal omstreeks de jaarwisseling in het kader van een
brede evaluatie over het Pemba-complex aan de Kamer gezonden worden.Bij deze evaluatie is ook de inkomenspositie van zwangere zelfstandigen
en beroepsbeoefenaren betrokken. Daarnaast zullen het Lisv en het Ctsv eind
dit jaar met een advies komen over mogelijke uitvoerings- en handhavingsverbeteringen.
Op basis van de inbreng van het Lisv en het Ctsv en de onderzoeksgegevens
zal het kabinet mogelijke knelpunten in beeld brengen en zijn standpunt bepalen.
De Kamer zal hierover begin volgens jaar worden geïnformeerd.De behoefte aan kinderopvangregelingen onder zelfstandigen vormt geen
onderdeel van deze verkenning. Wel zal binnenkort gestart worden met een onderzoek
naar de mate waarin het combineren van arbeid en zorg knelpunten oplevert
voor zelfstandigen. Daarbij zal ook aandacht besteed worden aan de behoefte
aan kinderopvangfaciliteiten.57Wanneer wordt het kabinetsstandpunt inzake fiscale
regelingen voor zelfstandigen en de WAZ geformuleerd en naar de Kamer gestuurd?
Worden in dit standpunt eventuele beleidsactiepunten meegenomen? (blz. 12)Zie het antwoord op vraag 56.58Hoe lang is de wachttijd op een plek in de kinderopvang?
(blz. 13)Er zijn geen gegevens over de wachttijd voor een plaats in de kinderopvang.
Uit onderzoek van het SGBO blijkt er in Nederland eind 1998 bij een capaciteit
van 103 500 opvangplaatsen een wachtlijst te zijn van 27 000 opvangplaatsen.
Dit is inclusief dubbeltellingen. Overigens verschilt de wachttijd per regio.59Kan aangegeven worden hoe het momenteel gesteld is
met de wachttijd voor een kinderopvangplaats voor onderwijspersoneel? (blz. 13)Doordat het ministerie van OCenW de uitgaven voor kinderopvang heeft verhoogd
is de financiële wachtlijst voor kinderopvang van personeel in de sectoren
primair onderwijs, voortgezet onderwijs en beroeps- en volwasseneneducatie
sinds eind vorig jaar volledig weggewerkt. Dat betekent dat elke werknemer
die zich meldt met een verzoek om kinderopvang onmiddellijk in aanmerking
komt voor een financiële bijdrage van de werkgever.Er kan wel een wachttijd zijn voor er een plaats vrijkomt in de gewenste
crèche. Dat is afhankelijk van het aanbod van kinderopvangplaatsen
in de gemeente waar de werknemer opvang zoekt. Het onderwijspersoneel neemt
hierin geen andere positie in dan andere werknemers. 60Er komt een digitale verlofwijzer, digitale voorlichting
van de 1990-generatie, tips die bevorderen dat kieslijsten divers zijn samengesteld
en een communicatieplan voor «diversiteit aan de top». Komen al
deze zaken alleen digitaal beschikbaar of zullen zij ook in gedrukte vorm
verschijnen? (blz. 13 en 28)Al zal zoveel mogelijk gebruik worden gemaakt van de nieuwe informatie-
en communicatie-middelen, dat houdt niet in, dat geen gebruik meer zal worden
gemaakt van andere, meer traditionele instrumenten.De keuze van informatie- en communicatiemiddelen zal afhangen van wat
de beste manier is om het beoogde doel dichterbij te brengen.61Komt het voor dat er meer dan 3000 uitkeringsgerechtigden
een beroep doen op een kinderopvangplaats via het Lisv? Wat gebeurt er met
werkwillige uitkeringsgerechtigden die geen aanspraak meer kunnen maken op
een van de 3000 plaatsen die het Lisv jaarlijks maximaal kan toekennen? (blz. 14)Het voorstel van wet waarmee geregeld wordt dat het Lisv kinderopvangplaatsen
voor uitkeringsgerechtigden kan financieren is op dit moment aanhangig in
uw Kamer. Dit betekent dat er op dit moment nog geen beroep kan worden gedaan
op het Lisv om kinderopvangfaciliteiten te financieren.Naar schatting is voor maximaal 3 000 reïntegrerende WW-ers
en WAO-ers kinderopvang nodig. De schatting is ruim. Uitgangspunt van deze
raming zijn de aantallen sluitende aanpak trajecten bij de WW en de REA-trajecten
bij de WAO. Vervolgens is op basis van gegevens uit het Woningbehoefteonderzoek
(WBO 98) en het totale landelijke gebruik van kinderopvangfaciliteiten onder
werkenden, het aantal personen afgeleid dat mogelijk een beroep zal doen op
deze regeling. Het Lisv zal op grond van individuele omstandigheden gaan beoordelen
of het ontbreken van kinderopvangvoorzieningen voor deze doelgroep een belemmering
vormt om te reïntegreren. Het budget voor het aantal van 3 000 personen
dat in aamerking kan komen voor kinderopvang is naar verwachting toereikend.62Kan de aangepaste fiscale kinderopvangtabel worden
gegeven? (blz. 14)De fiscale kinderopvangtabel is gebaseerd op de adviestabel ouderbijdragen
van het Ministerie van VWS. Naar verwachting is deze adviestabel in november
beschikbaar. Vervolgens wordt de fiscale kinderopvangtabel opgesteld. Over
deze tabellen zal de Kamer op de gebruikelijke wijze worden geïnformeerd.63De komende drie jaar moeten er minstens 16 000
werknemers in de kinderopvang bijkomen om aan de toenemende vraag naar opvang
te voldoen. Worden er voldoende mensen opgeleid om aan deze behoefte te voldoen?
Hoeveel mensen volgen momenteel een opleiding om werkzaam te kunnen zijn in
de kinderopvang? Hoeveel werknemers zullen er na de komende drie jaar nog
meer nodig zijn in de kinderopvang? (blz. 14)Op dit moment wordt door middel van een pakket aan maatregelen en initiatieven
een actief beleid gevoerd om de benodigde aantallen leidsters vanuit de opleidingen
te laten instromen in de kinderopvang. Het creëren van meer stageplaatsen
is hierbij voor de sociale partners een belangrijk aandachtspunt, ondermeer
via het AWO-project «Werken en leren in de kinderopvang». Door
middel van de zogenaamde EVC-procedure (eerder verworven competenties,
zie ook vraag 64) kunnen bepaalde groepen zoals herintreders, werkzoekenden
en baanveranderaars makkelijker instromen. Daarnaast wordt getracht het studierendement
en het beroepsrendement te vergroten, een daling van het ziekteverzuim te
bewerkstelligen en de arbeidsduur per werknemer te vergroten. Het totaal aantal
personen dat momenteel een (vol- of deeltijd-)opleiding c.q. leerroute volgt
is onbekend. In 1998 studeerden ruim 7100 SPW'rs af, maar niet allen gingen
werken in de kinderopvang. Daarnaast studeerden in dat jaar 600 LKC'rs (opleiding
leidster kindercentra) af. Zoals bekend is deze laatste opleiding inmiddels
verdwenen; de lopende opleidingen worden wel afgemaakt. Een enkele ROC biedt
nog tot juni 2001 een (verkorte) LKC-opleiding aan. De verwachting met betrekking
tot het aantal benodigde personen in de kinderopvang na de komende drie jaar
bedraagt in 2003, 2004 en 2005 steeds1230, naast een vervangingsbehoefte van
steeds 2050 personen.64Kan informatie gegeven worden over de inhoud van de
imagocampage en de verkorte opleidingstrajecten? (blz. 14)De op 21 september jl. gestarte imago- en wervingscampagne heeft tot doel
door middel van een groot aantal voorlichtingsmethodieken bij verschillende
doelgroepen belangstelling te wekken voor een baan in de kinderopvang. Belangstellenden
worden geregistreerd en doorverwezen naar werkgevers en/of opleidingen. Deze
campagne heeft – voor kinderopvang en jeugdzorg gezamenlijk –
tot nu toe tegen de zevenduizend reacties opgeleverd. Deze worden momenteel
geanalyseerd. Met betrekking tot verkorte leerroutes voor potentiële
werknemers met eerder of anders verworven competenties (EVC) worden door de
OVDB procedures ontwikkeld om vast te stellen voor welke onderdelen van de
opleiding (SPW-3) vrijstellingen kunnen worden verleend. Voorts is er voor
ervaren peuterspeelzaalleidsters een brancheopleiding gecreëerd die najaar
2000 van start is gegaan. Verder is er een instroomroute in SPW-3 na de afronding
van de opleiding Helpende Welzijn. Ook de Vrouwenvakscholen hebben verkorte
opleidingen in hun pakket.65Voor hoelang zal de overgangsregeling voor gastouders
gelden? (blz. 14)Gastouders kunnen gebruik maken van een overgangsregeling in verband met
het vervallen van de invorderingsvrijstelling als gevolg van de belastingherziening.
Deze overgangsregeling geldt voor de jaren 2001 tot en met 2005.66 en 67Waarom is het niet zeker dat de tussenschoolse opvang
opgenomen wordt in de nieuwe Basiswet Kinderopvang? Wanneer wordt bekend of
tussenschoolse opvang deel zal gaan uitmaken van de Wet basisvoorziening kinderopvang
en welke vorm dit zal gaan krijgen? (blz. 14)Kan een toelichting worden gegeven op de constatering
dat de tussenschoolse opvang een knelpunt is? Voor hoeveel ouders is dit een
probleem? Hoe is het met de beschikbaarheid van personeel voor de tussenschoolse
opvang? Op welke wijze gaat de regering zich inspannen om de tussenschoolse
opvang te verbeteren? (blz. 14)Er dient eerst meer inzicht te worden verkregen in de praktische, financiële
en bestuurlijke consequenties van de eventuele regeling van tussenschoolse
opvang in de Wet basisvoorziening kinderopvang. Volgens de Wet op primair
onderwijs (1983) is het overblijven een zaak van de ouders en dient de school
de ouders de gelegenheid te geven het overblijven te organiseren.
Uit een quick-scanonderzoek naar het overblijven onder ruim 400 basisscholen
(Regioplan, maart 2000) komt naar voren dat in 60 procent van de gevallen
het overblijven de formele verantwoordelijkheid van de ouders is, en in de
overige gevallen van de school. Ter aanvulling op het quick-scanonderzoek
is er momenteel een uitgebreid feitenonderzoek gaande naar de huidige praktijk
van het overblijven, onder meer naar de financiële consequenties van
de kwaliteitsverbetering van het overblijven. De resultaten van het onderzoek
zullen worden gebruikt om verschillende financieringsmodellen voor de tussenschoolse
opvang op te stellen. Mede op basis van de bestuurlijke consequenties van
de verschillende modellen, zal er uiteindelijk een gefundeerde keuze worden
gemaakt of en hoe tussenschoolse opvang onder de reikwijdte van de Wet basisvoorziening
kinderopvang kan worden gebracht.Een andere reden ligt in het feit dat het bij tussenschoolse opvang om
een veel groter aantal kinderen gaat dan bij buitenschoolse opvang. Tevens
komt uit het quick-scanonderzoek naar voren dat in slechts enkele gevallen
(nog geen procent van alle scholen) blijkt het overblijven aan een professionele
instelling te zijn uitbesteed. In experimenten Dagindeling komt de vraag aan
de orde of een dergelijke voorziening via het onderwijs (bijvoorbeeld klassenassistenten)
of via de buitenschoolse opvang georganiseerd zou moeten worden. Deze experimenten
zijn nog niet afgerond.Besluitvorming over een eventuele wettelijke regeling voor tussenschoolse
opvang in de Wet Basisvoorziening Kinderopvang is in het voorjaar van 2001
voorzien.68Wanneer zal de interdepartementale werkgroep over tussenschoolse
opvang verslag uitbrengen? Wordt bij hun werkzaamheden ook het plan van vroeg-
en tussenschoolse opvang van FNV, Vrouwenalliantie en het Netwerk Schoolkinderopvang
betrokken? (blz. 14)Zie het antwoord op vraag 66. Bij de in dat antwoord genoemde werkzaamheden
worden de voorstellen van de Vrouwen Alliantie, FNV en het Netwerk Schoolkinderopvang
betrokken.69Op welke termijn zullen de voorstellen in het kader
van het bevorderen van de combinatie werk en privé gereed zijn? (blz. 15)Zie antwoord op vraag 7170Wanneer wil het kabinet klaar zijn met de versnelling
van de landelijke implementatie van de methodiek van de erkenning van verworven
competenties (EVC)? (blz. 15)EVC staat voor een procedure waarmee bestaande kennis en vaardigheden
kunnen worden getoetst en erkend in formele certificaten en diploma's. Het
kabinet stimuleert het gebruik van de EVC-systematiek in Nederland door oprichting
van een EVC-kenniscentrum. Dit centrum krijgt de opdracht om EVC-beleid op
het niveau van branches en sectoren te ontwikkelen en te promoten door middel
van het beschikbaar stellen van informatie én het verder ontwikkelen
van EVC-procedures.Adequate benutting van de EVC-systematiek vergt een integrale benadering
waarbij draagvlak bestaat onder de verschillende betrokken partijen. Daartoe
zal EVC vanuit het algemeen belang geformuleerd moeten worden. Deze ontwikkeltaak
kan een onafhankelijk vormgegeven kenniscentrum op zich nemen.Het kenniscentrum verzamelt, ontwikkelt, ontsluit en verspreidt daartoe
kennis over EVC. Tevens stimuleert het partijen die op branche- of sectoraal niveau actief zijn op de arbeidsmarkt tot het opzetten van een
eigen EVC-procedure.De Europese aanbestedingsprocedure voor een EVC-Kenniscentrum is in gang
gezet. Uit de offertes wordt in december 2000 een geschikte kandidaat voor
het opzetten van het EVC-kenniscentrum geselecteerd, waarna de opdracht begin
2001 kan worden verleend.Het EVC-Kenniscentrum wordt opgericht voor een periode van 4 jaar (2001–2005)
en is een interdepartementaal intiatief van EZ, OCW en SZW.71Doet de nu gekozen invalshoek bij het levensloopperspectief
(namelijk in relatie tot flexibilisering van arbeids(duur)patronen en het
behoud van employability) volgens de regering voldoende recht aan de betekenis
van het perspectief van levensloop? Zo nee, hoe zij andere potentiële
dimensies van het levensloopperspectief voor het beleid tot ontwikkeling brengen?
(blz. 15)In het Meerjarenbeleidplan Emancipatie is dit punt als volgt nader uitgewerkt.
In het kader van de levensloopbenadering zullen de verschillende regelingen
en arrangementen in het sociale zekerheidsstelsel worden bezien aan de hand
van de vraag of ze voldoende bescherming bieden aan personen met wisselende
arbeidspatronen en loopbaanonderbrekingen. Het kabinet laat voorts onderzoeken
of, en zo ja welke knelpunten in het sociale stelsel in zijn geheel invloed
hebben op de arbeidsparticipatie van (lager opgeleide) vrouwen en op de betere
verdeling van zorg tussen mannen en vrouwen, en welke mogelijkheden voor verbetering
er zijn in de overgang van een kostwinnersmodel naar een rond de combinatie
van arbeid en zorg opgebouwde levensloopbenadering. Het kabinet zal ook bij
de vormgeving van een nieuwe basisstelsel gezondheidszorg met emancipatie-aspecten
rekening houden. Het kabinet bepaalt in de loop van 2001 zijn standpunt over
de vraag of het sociale stelsel voldoende «levensloopbestendig»
is.72Aan welke concrete beleidsmaatregelen denkt de regering
bij het flexibiliseren van arbeids(duur)patronen in relatie tot het levensloopperspectief?
(blz. 15)Zie het antwoord op vraag 71.73Wat zijn de voornaamste knelpunten voor het (succesvol)
ondernemerschap van vrouwen in relatie tot het ondernemerschap van mannen?
(blz. 16)Uit onderzoek van het Economisch Instituut voor Midden- en Kleinbedrijf
(EIM) uit 1999 blijkt dat het goed gaat met vrouwelijk ondernemerschap in
Nederland. Een derde van alle ondernemers is vrouw. Het aandeel vrouwelijke
starters is gestegen van 27% in 1994 naar 34% in 1999; dat is hoger dan in
omringende landen en vergelijkbaar met Japan en de Verenigde Staten. Maar
Nederlandse vrouwen ondernemen veel vaker in deeltijd dan mannen: 59% van
de vrouwelijke ondernemers tegenover 17% van de mannelijke ondernemers. Ook
groeien de bedrijven van vrouwen minder snel dan die van mannen wat betreft
omzet en personeel: 42% van de vrouwelijke ondernemers heeft een groeiend
bedrijf, tegenover 54% van de mannelijke ondernemers; vrouwen hebben gemiddeld
2,9 personeelsleden in dienst, tegenover 6,5 bij de mannen. Vrouwen zijn vaker
lid van een netwerk dan mannen (82% tegenover 76% van de mannen), maar dit
zijn vaak informele netwerken. Vrouwen participeren ook minder in besturen
dan mannen. Het EIM monitort deze ontwikkelingen, o.a. in een
vergelijkend onderzoek naar mannelijke en vrouwelijke snelle groeiers.Een knelpunt voor vrouwelijke ondernemers is zwangerschaps- en bevallingsverlof
en kinderopvang. Eind 2000 verschijnt een evaluatie van de Wet Arbeidsongeschiktheidsverzekering
Zelfstandigen (WAZ), waarin ook de positie van zwangere en pas bevallen (mede)
onderneemsters aan de orde komt. Aan de Lisv en het College van toezicht sociale
verzekeringen (Ctsv) is om een oordeel gevraagd. Het kabinet zal op basis
van de uitkomsten van het evaluatieonderzoek en van de inbreng van Lisv en
Ctsv zijn standpunt bepalen.74Hoeveel van de in 1999 gestarte vrouwelijke ondernemers
overleven? Is er een verklaring te geven voor het toegenomen aantal vrouwelijke
ondernemers? (blz. 16)Hoeveel vrouwelijke starters overleven, op de korte of lange termijn,
is nog niet duidelijk. De ontwikkelingen worden gemonitord door de EIM. Mogelijke
verklaringen voor het toegenomen aantal vrouwelijke ondernemers: de economische
groei, meer vrouwen op de arbeidsmarkt, groei van kleine bedrijven in de dienstensector
en kenniseconomie, ondernemerschap is voor steeds meer vrouwen wellicht een
aantrekkelijkere optie dan proberen op te klimmen in een bedrijf, men is meer
baas over eigen werktijden (mogelijkheden voor deeltijd, flexibele werktijden
en thuiswerk).75Worden ook de CWI's betrokken bij de ontwikkeling van
voorstellen gericht op de employability van vrouwen en mannen die in verband
met zorgtaken tijdelijk niet of minder werken? Is voorzien in een kwalitatieve
en kwantitatieve taakstelling op dit punt? (blz. 17)De dienstverlening van het CWI strekt zich niet uit tot het onderwerp
employability; er zijn derhalve geen taakstellingen op dit punt voorzien.
Vanuit de informatie- en adviestaak kan het CWI wel algemene informatie geven
over bestaande regelingen; ook bij de herbezetting van vrijvallende uren kan
het CWI een rol spelen.76Waarom worden pilotprojecten voor herintredende vrouwen
bij voorkeur eerst in de kinderopvang en de zorg gestart? (blz. 17)Met de voorkeur voor de kinderopvang en de zorg komt het kabinet tegemoet
aan de dringende vraag naar personeel in deze sectoren, die tegelijkertijd
een ondersteuning van het arbeidsmarktbeleid vormen. Het kabinet gaat er daarbij
van uit dat het potentieel aanbod aan herintredende vrouwen binnen een redelijke
termijn inzetbaar kan zijn voor de kinderopvang en de zorg.77 en 78Zijn cijfers bekend of wordt onderzoek gedaan naar
het aantal niet-werkende vrouwen die niet binnen de huidige criteria voor
de groep herintreedsters vallen (werklozen, niet direct beschikbaar of niet
recent gezocht naar werk), maar die met gerichte aandacht en werving ook als
potentiële herintreedsters kunnen worden beschouwd? (blz. 17)Is er onderzoek gedaan naar de vraag waarom de potentiële
herintreders die willen werken dat nog niet doen? Zo ja, wat zijn de redenen
dat zij nog geen werk hebben gevonden/aangenomen? Zo nee, is de regering voornemens
dit onderzoek te gaan doen? Welke experimenten/pilots zijn er opgezet
om de toetreding van herintreders en andere groepen te verbeteren? (blz. 17)Er is weinig bekend over de drempels en belemmeringen die potentiële
herintreedsters ervaren bij het zoeken naar werk. Het enige recente onderzoek
hiernaar is het in oktober 2000 gepresenteerde rapport van de FNV «Terug
van weggeweest» (in te zien op de home-page van de FNV). Dit onderzoek
is slechts indicatief, omdat de steekproef niet representatief is. De FNV
verbindt dan ook geen harde conclusies aan het onderzoek. De gevonden indicaties
voor belemmeringen zijn onder meer dat meer dan de helft van de herintredende
vrouwen een kleine deeltijdbaan (12 tot 20 uur per week) zoekt, terwijl uit
de vacature-enquête van het CBS blijkt, dat slechts een kwart van de
vacatures banen van minder dan 20 uur per week betreft. Onduidelijk is of
deze discrepantie opgelost zou kunnen worden door het aanbieden van meer kinderopvangmogelijkheden
of andere voorwaarden om meer uren te kunnen werken.Om specifiek beleid te ontwikkelen, waarmee wordt gestimuleerd dat meer
vrouwen herintreden op de arbeidsmarkt zal ik derhalve op korte termijn laten
onderzoeken wat de samenstelling en de omvang van de groep herintreedsters
is en welke belemmeringen deze groep mogelijk ondervindt bij herintreding.Daarnaast is ook een onderzoek naar de kansen, belemmeringen en stimulansen
om de arbeidsparticipatie van allochtone vrouwen te bevorderen aangekondigd.
Deze twee onderzoeken worden gezamenlijk als één onderzoek uitgevoerd
opdat een vergelijking getrokken kan worden tussen allochtone en autochtone
vrouwen. De uitkomsten van dit onderzoek zullen nog voor de zomer van 2001
aan de Commissie Arbeidsdeelname Vrouwen uit Etnische Minderheden worden aangeboden.79In welke sectoren en regio's worden pilotprojecten
gestart voor herintredende vrouwen? Om hoeveel pilotprojecten gaat het dan?
(blz. 17)In overleg met Arbeidsvoorziening en sociale partners maakt het kabinet
een overzicht van lopende initiatieven voor het werven van herintreedsters
in diverse sectoren. Aan de hand daarvan stelt het kabinet vast in welke sectoren
en hoeveel pilotprojecten worden gestart. Vooruitlopend daarop start het kabinet
pilotprojecten voor herintredende vrouwen bij voorkeur eerst in de kinderopvang
en de zorg. 80Op welke wijze wordt de Kamer geïnformeerd over
de voortgang in verbetering van toegang tot de arbeidsmarkt voor herintredende
vrouwen, waaronder opleiding, kinderopvang, overleg met Arbeidsvoorziening
en sociale partners, pilotprojecten en aansluiting bij de sluitende aanpak?
Is de regering bereid de Kamer via een integrale voortgangsnotitie te informeren?
(blz. 17)Ik ben voornemens om in de reguliere begrotingsstukken te rapporteren
over de stand van zaken met betrekking tot het arbeidsmarktbeleid voor herintredende
vrouwen. Daar zullen de in de Begrotingsbrief Emancipatiebeleid 2001 genoemde
aspecten aan de orde komen.81Hoe is de regionale spreiding van de gehonoreerde experimenten
dagindeling? (blz. 18)De experimenten zijn, conform de subsidieregeling, gespreid over het hele
land. Een enkel «wit gebied» – zoals na de 3e tranche in
Flevoland en Gelderland – wordt meegenomen bij de 4e tranche van de
Subsidieregeling Dagindeling. Op de website www.dagindeling.nl
is op een kaart van Nederland de actuele situatie zichtbaar.82Is nu al aan te geven welke experimenten dermate succesvol
zijn dat zij in (bestaand of nieuw) beleid zullen «landen»? (blz. 18)Begin juni is de Kamer per brief geïnformeerd over de eerste lijnen
die uit de experimenten te trekken zijn. Het is te vroeg om nu al concrete
resultaten te melden. De nu reeds gesignaleerde tendensen zijn echter –
voor zover mogelijk – «vertaald» in de Begrotingsbrief en
in het Meerjarenbeleidplan Emancipatie. Hierbij gaat het ondermeer om randvoorwaardelijk
beleid inzake ruimtelijke ordening en landelijk gebied, brede school, multifunctioneel
gebouwengebruik en persoonlijke dienstverlening.83Aan welke eisen moeten programma's voldoen in het kader
van Local Social Capital? Wat voor soort dagindelingsprojecten wordt hieruit
gefinancierd? Bestaat op EU-niveau plannen dergelijke experimenten te vertalen
naar (communautair) beleid? (blz. 18) (blz. 19)De ESF-verordening no 1784/1999 van het Europees Parlement heeft tot dusver
ruime kaders en weinig specifieke eisen. De subsidies zijn met name bedoeld
voor kleinschalige lokale initiatieven en het betreft een budget van circa
1% van het totale ESF-budget tot 2006. Experimenten die hieruit gefinancierd
worden zullen in de uitwerking dezelfde doelstelling en eisen hebben als de
experimenten dagindeling die momenteel uit de stimuleringsmaatregel worden
gefinancierd. Als er op termijn resultaten van experimenten zijn zullen deze
vertaald worden naar (communautair) beleid b.v. in de vorm van een internationale
conferentie dagindeling.84Is de regering voornemens in de te ontwikkelen «visie
op tijden» ook concrete wet- en beleidsvoorstellen te formuleren? Zo
ja, waar denkt zij dan aan? (blz. 19)De tijdsmonitor zal i.o.m. sociale partners leiden tot een Plan van Aanpak
Tijden. Hierin zijn concrete beleidsvoorstellen vervat, gericht op het beter
afstemmen van werk- en openingstijden. Of dit zal leiden tot wetsvoorstellen
is op dit moment nog niet duidelijk.85Wat is de inhoud van de initiatieven die zullen worden
ondernomen om het onderwerp dagindeling in relatie tot een andere ordening
van ruimte en tijd te doen inbrengen in de collegeprogramma's van B&W
en van Gedeputeerde Staten? (blz. 20)De initiatieven zullen met name liggen op het vlak van communicatie. In
overleg en samenspraak met VNG en IPO zullen een aantal aansprekende voorbeelden
opgesteld en verspreid worden en betrokkenen voorzien van achtergrondinformatie.86Welke faculteiten en opleidingen zijn betrokken bij
het stimuleren van de ontwikkeling en het gebruik van onderwijsmodules waarin
de relatie tussen dagindeling en ruimtelijk ontwerpen wordt gelegd? (blz. 20)Tot dusver hebben de Technische Universiteit Delft, de Universiteit Utrecht
en de Hogeschool Drenthe zich tot het Projectbureau Dagindeling gewend met
het verzoek behulpzaam te zijn bij het invulling geven aan onderwijsprojecten
of andere activiteiten inzake dagindeling. In 2001 zullen met meer betrokken
onderwijsinstellingen contacten gelegd worden, onder meer middels een experiment
van Equa in Leeuwarden.87 en 88Hoe wordt bereikt dat bijvoorbeeld de onderzoeken naar
bereikbaarheidsscenario's van een papieren een daadwerkelijke mogelijkheid
wordt (van agenda naar praktijk), in het bijzonder in de niet-overheidsberoepen?
(blz. 20)In welke of wat voor soort bedrijven zullen enkele
pilots plaatsvinden om ervaring op te doen met het bereikbaarheidsscenario?
(blz. 20)De ministeries van EZ, V&W, VROM, SZW en FIN zijn betrokken bij de
uitwerking van het Bereikbaarheidsscenario. Via een aantal pilots –
ondermeer in het kader van de taakstellingen emancipatie van het ministerie
van financien bij de belastingdienst , betrokken experimenten dagindeling,
verspreiding van good practices en overleg met sociale partners wordt in 2001
en 2002 vervolgens gewerkt aan een verdere invulling van het scenario. Arbeidstijdenmanagement –
het flexibel invullen van arbeidstijden, te spreiden over de dag en de week –
speelt hierbij een rol. Ook in het kader van de kenniswijk zal het bereikbaarheidsscenario
een rol spelen.Het is de verwachting dat bij de 4e tranche van de Stimuleringsmaatregel
Dagindeling een aantal experimenten/pilots rond dit thema ingediend zal worden.
Op 1 februari 2001 – bij de bekendmaking van de 4e tranche van de Stimuleringsmaatregel –
worden de mogelijk geselecteerde pilots bekend gemaakt.89Hoe (op welke ambtelijk of politiek niveau) wordt de
«Commissie Dagarrangementen voor kinderen en ouders» samengesteld?
Welke aanbevelingen van de Stuurgroep Dagindeling gaat deze commissie uitwerken?
Valt deze commissie te beschouwen als uitvoering van de aanbeveling van de
Stuurgroep Dagindeling een task-force in te stellen over de relatie schooltijd-kinderopvang
en zorgarrangementen? (blz. 21)De Commissie Dagarrangementen wordt samengesteld uit externen met diverse
expertise op het terrein van onderwijs, kinderopvang, sport-vrijetijdvoorzieningen,
bedrijfsleven, ruimtelijke ordening e.d. De uitvoering loopt via het Projectbureau
Dagindeling. De Commissie valt inderdaad te beschouwen als de uitwerking van
de aanbeveling van de Stuurgroep Dagindeling om een taskforce in te stellen.
De Commissie heeft tot taak• verder te bouwen aan een samenhangende visie op nieuwe dagarrangementen
voor ouders en kinderen.• het ontwikkelen van een denkrichting en voorstellen voor multifunctioneel
en flexibel gebouwengebruik op het terrein van onderwijs, opvang en vrijtijdvoorzieningen.• het ontwikkelen van voorstellen voor nieuwe bestuurlijke arrangementen.De Commissie dagarrangementen zal eind 2000 van start gaan en haar adviezen
eind 2001 gereed hebben.90Wat zijn de belemmerende factoren van de huidige «bestuurlijke
arrangementen» om te komen tot voorzieningen onder één
dak? (blz. 22)Verschillende historisch gegroeide gegevenheden, bestuurlijke en ambtelijke
verantwoordelijkheden op diverse niveaus, gescheiden geldstromen, de afbakening
tussen onderwijs, voor-, tussen- en naschoolse opvang en onvoldoende
adequate, multifunctionele huisvesting vormen onder meer belemmerende factoren
om te komen tot nieuwe bestuurlijke arrangementen.91Wanneer verwacht de regering de eerste concrete beleidsinspanningen
naar aanleiding van het onderzoek naar de minimaal noodzakelijke voorzieningen
op het platteland? Wordt in de tussentijd al actief gewerkt aan het oplossen
van de knelpunten op het platteland? (blz. 23)Van het onderzoek van LNV in het kader van de taakstellingen emancipatiebeleid
worden de resultaten in de loop van 2001 verwacht. Zoals in het Meerjarenbeleidsplan
staat aangegeven zal in 2002 aangegeven worden waar de kloof tussen het aanwezige
en het minimaal noodzakelijke niveau het grootst is. Afhankelijk van de uitkomsten
is het streven in 2003 op basis hiervan een stimuleringsimpuls arbeid en zorg
te starten in het landelijk gebied.92Kan cijfermatig worden aangegeven hoe het in vergelijking
met voorgaande jaren met de vertegenwoordiging van vrouwen in het politieke
en openbare bestuur is gesteld? (blz. 23)Zie de Emancipatiemonitor 2000, tabel 6.10 en 6.11.In de politiek is over het geheel genomen sprake van een gestage toename
van het aandeel vrouwen, op een aantal terreinen is echter sprake van stagnatie:
het aandeel vrouwen neemt (nog) niet toe. De vertegenwoordiging van vrouwen
in het openbaar bestuur staat er over het algemeen slechter voor dan in de
politiek, op een aantal terreinen is sprake van lichte groei in de deelname
van vrouwen (1 tot 2 procentpunt per jaar).In de Tweede Kamer is het percentage vrouwen gegroeid tot 36%, in de Eerste
Kamer tot 28%, in het Europarlement tot 36%, in de Provinciale Staten tot
31%, in de besturen van de waterschappen tot 9%. In de gemeenteraden is sprake
van stagnatie: het aandeel vrouwen schommelt al jaren rond de 23%. Andere
cijfers: ministers: 27% vrouwen, staatssecretarissen 36%, commissarissen van
de Koningin 0%, gedeputeerden 26%, burgemeesters 17%, wethouders 18%, voorzitters
waterschappen 3%. Hierbij is sprake van weinig of geen groei (en soms zelfs
achteruitgang).In het openbaar bestuur is de trend tussen 1993 en 1998 een lichte groei
bij de leden en voorzitters van de externe adviesorganen tot 22% vrouwen,
bij de magistratuur tot 38% vrouwen en bij de top van het politiekorps tot
4% vrouwen. Bij de Raad van State is geen sprake van groei (16%), dat geldt
ook voor de Algemene Rekenkamer (20%) en de voorzitters van samenwerkingsorganen
van gemeenten (9%) en voorzitters/secretarissen van de belangrijkste externe
bestuursorganen, zoals de SER (4%).93Op welke wijze wil de regering het aandeel vrouwen
in bestuurs- en adviesorganen verhogen? (blz. 23)In het Meerjarenbeleidsplan wordt beleid op dit punt uitgewerkt: een project
«vrouwen in openbaar bestuur».94Kan nader worden aangeven wat er met stagnatie op lokaal
niveau wordt bedoeld? (blz. 24) Dat betekent dat er (nog) geen trend is van toename van het aandeel vrouwen,
zoals die wel te zien is in andere politieke functies, zoals in de Tweede
Kamer. Het aandeel vrouwen in de gemeenteraden was in 1992 22%, in 1998 is
dat 23%.95Hoe ligt de verdeling tussen man en vrouw in het onbenut
potentieel in politieke partijen volgens het geciteerde onderzoek van de Universiteit
van Leiden? (blz. 24)Het potentieel aan vrouwen is kleiner, niet omdat vrouwen minder politieke
ambities hebben en/of zichzelf minder geschikt achten als volksvertegenwoordiger,
maar omdat er meer mannen dan vrouwen lid zijn van politieke partijen. Aan
het genoemde onderzoek deden 879 vrouwen mee en 1599 mannen. 19% van de vrouwen
heeft de ambitie hogerop de komen in de partij, tegenover 22% van de mannen,
16% van de vrouwen en de mannen ambieert een politieke functie, van de vrouwen
vindt 24% het belangrijk om via de politiek bestuurlijke ervaring op te doen,
bij de mannen is dat 23%. Het zijn vooral jongeren die politieke ambities
koesteren, zowel mannen als vrouwen.96Zullen de beleidsvoorstellen die naar aanleiding het
onderzoek naar succes- en faalfactoren van politieke participatie van vrouwen
zullen worden geformuleerd, vroeg genoeg in 2001 gepubliceerd worden om bruikbaar
te zijn voor de verkiezingen van Tweede Kamer en gemeenteraden in 2002? (blz. 24)Ja, dat is de bedoeling. De leidraad wordt onder andere op internet gezet
en is dan voor alle partijen te raadplegen.97Hoe groot is de uitstroom van respectievelijk vrouwen
en mannen uit het politiek en openbaar bestuur? (blz. 24)Leijenaar en Niemoller onderzochten de gang van zaken bij de gemeenteraadsverkiezingen
van 1998. Het bleek dat mannelijke raadsleden wat vaker voor een tweede termijn
worden gekozen dan vrouwen (mannen 65%, vrouwen 61%). Dat geldt ook voor wethouders:
mannelijke wethouders blijven gemiddeld 6,6% vaker voor een volgend termijn
zitten dan vrouwelijke wethouders (76% – 70%). Hoe kleiner de gemeente,
hoe groter het percentage «blijvers», zowel bij de mannen als
de vrouwen. In 1994 was het percentage vrouwelijke raadsleden 22%, in 1998
was dat teruggelopen tot 21%. Dat wijst op een grotere tussentijdse uitstroom
van vrouwelijke raadsleden dan van mannelijke. Dit «draaideureffect»
is ook te zien bij het Europarlement en de Provinciale Staten (zie de Emancipatiemonitor
2000). In het openbaar bestuur is dit effect niet uit de cijfers op te maken.98Kan meer informatie gegeven worden over het project
Kweekvijver 2000 en de opmerking dat het project een positief effect lijkt
te hebben? (blz. 25)Het project is een initiatief van het Multicultureel Instituut voor Politieke
Participatie (MIPP), wordt uitgevoerd in samenwerking met de scholingsinstituten
van de politieke partijen en wordt ondersteund door het ministerie van BZK.
Het is in 1998 gestart met als doel ZMV-vrouwen die nog geen lid zijn van
een partij te kwalificeren voor politieke functies. Het loopt door tot 2002.
Het project bestaat uit een kaderopleiding (met modulen kennis, vaardigheden
en politiek handwerk, het onderzoeken van een maatschappelijk
probleem – analyse en formuleren van beleid, empowerment en politieke
discussies) en een stage; om de drie weken is er een (hele zaterdag) bijeenkomst,
twee keer per jaar een lang weekend.In 1998 zijn 50 vrouwen met dit project gestart, ze zijn na een half jaar
lid geworden van de partij van hun keuze (na vergelijking van partijprogramma's,
politieke visie): PvdA, GroenLinks, CDA, VVD, D66, SP en lokale partijen.
Alle vrouwen zijn actief geworden in die partij. Tien vrouwen volgen niet
meer de opleiding – ze hebben hun plaats gevonden in werkgroepen en
besturen in hun partij. De overige veertig (plus enkele «zij-instromers»
uit andere cursussen van het MIPP) zijn nu in de fase van stage: in de Tweede
Kamer, in de gemeenteraad, op het partijbureau, in het plaatselijke bestuur.
Zes vrouwen hebben los daarvan de stap gemaakt naar volksvertegenwoordiger:
1 is gekozen in de Provinciale Staten, 2 staan op een opvolgingsplaats voor
de Provinciale Staten, 1 voor de gemeenteraad, 2 zijn fractie-assistent.99Is het effect van het kiesstelsel naar Duits model
op de kansen die het biedt aan vrouwen en minderheden om een zetel te verwerven
niet al op te maken uit bestaand politicologisch onderzoek naar dit kiesstelsel?
(blz. 25)De discussie over het meest wenselijke kiesstelsel heeft een lange voorgeschiedenis.
Zie de Nota Wijziging Kiesstelsel, 13 december 1999. Er liggen nu zes varianten
op het Duitse kiesstelsel aan de Tweede Kamer voor. In de beschrijving van
die varianten is ook informatie aanwezig over de effecten op evenredige vertegenwoordiging.
Het eerste alternatief maakt het bijvoorbeeld mogelijk om een (extra) voorkeurstem
op een vrouw uit te brengen, wat gunstig zou kunnen uitwerken op de vertegenwoordiging
van vrouwen.Het Duitse kiesstelsel is op grond van bestaand politicologisch onderzoek
te analyseren op de effecten op evenredige vertegenwoordiging. Hier is echter
sprake van varianten met ieder eigen accenten. Wat precies de effecten kunnen
zijn voor de vertegenwoordiging van vrouwen is niet duidelijk, vandaar dat
er een (verkorte) EER uitgevoerd zal worden.100Ligt het niet meer voor de hand om eerst de effecten
van diverse kiesstelsels op de kansen die deze bieden aan vrouwen en minderheden
in kaart te brengen voordat de Tweede Kamer een keuze maakt, zodat de deze
kansen betrokken kunnen worden bij de te maken keuze? Is de regering bereid
een EER te laten maken over het (concept) wetsvoorstel? Hoe verhoudt zich
de gekozen volgorde tot de passage op blz. 4 dat een essentiële
voorwaarde voor de) effectieve toepassing van een EER is het inzetten ervan
in het eerste begin van het beleidsproces? (blz. 25)Het is nu eerst aan de Kamer om een keuze te maken uit de zes varianten,
waarbij ze in haar besluitvorming kan laten meewegen wat de effecten kunnen
zijn op de vertegenwoordiging van vrouwen. Het beleidsproces rond het kiesstelsel
loop al zo lang dat een toepassing van de EER zoals idealiter wenselijk is,
niet meer mogelijk is. Het is echter wel mogelijk om bij de uitwerking van
de varianten deze EER uit te voeren.101Wanneer komt de regering met voorstellen om het zwangerschaps-
en bevallingsverlof voor politieke ambtsdragers te regelen? Wordt ook meteen
het ouderschapsverlof voor politieke ambtsdragers (zowel mannelijke als vrouwelijke)
bij deze regeling betrokken? Denkt de regering bij dit verlof aan vervanging,
stemoverdracht of aan andere opties? Worden er ook mogelijkheden
geschapen om de verlofgangers te laten vervangen? (blz. 26)De notitie betreffende de rechtspositie van politieke ambtsdragers in
gemeenten en provincies is op 14 juli aan de Tweede Kamer gezonden en zal
binnenkort worden besproken in een algemeen overleg. Vervolgens zullen er
onderhandelingen met de VNG en het IPO plaats gaan vinden.De nieuwe regeling zal in 2002 geëvalueerd worden, waarbij wordt
bekeken of aanvullende maatregelen, zoals ouderschapsverlof gewenst en mogelijk
zijn.De regeling voor zwangerschaps- en bevallingsverlof voor politieke ambtsdragers
vergt een grondwetswijziging. Binnenkort wordt gestart met de voorbereidingen
voor een nieuw voorstel. Punten als vervanging en eventuele stemoverdracht
zullen daarbij aan de orde komen.102Welke streefcijfers hanteert de regering ten aanzien
van het streven meer vrouwen in de top van (non-) profitorganisaties te krijgen?
Kunnen de diverse in dit verband genoemde initiatieven in meetbare doelen
geformuleerd worden? (blz. 26)In het Meerjarenbeleidsplan zijn prestatie-indicatoren geformuleerd, uitgaande
van een versnelling van positieve trends in de deelname van vrouwen en/of
een betere benutting van het aanwezige potentieel. Ze zijn gebaseerd op de
Emancipatiemonitor 2000.103Werken TopLink en Opportunity in Bedrijf vraaggericht
of zijn zij zelf actief in het benaderen en adviseren van bedrijven, organisaties
en instellingen? (blz. 27)Beide organisaties werken zowel vraag- als aanbodgericht. Beide strategieën
zijn namelijk belangrijk: bedrijven en organisaties moeten eerst over de streep
getrokken worden om zich aan te sluiten bij Opportunity in Bedrijf (OIB) of
om Toplink in te schakelen. Daar steken beide organisaties terecht veel tijd
en energie in. In samenwerking met bedrijven wordt hun aanbod ontwikkeld.
Daarbij wordt ingezet op zoveel mogelijk maatwerk: welke concrete vraag heeft
de klant? In de toekomst zal dit maatwerk nog meer ontwikkeld worden: de vragen
van de klanten worden specifieker, meer gericht op de situatie in hun organisatie,
OIB en Toplink moeten hun aanbod daarop afstemmen en ondertussen pro-actief
nieuwe projecten ontwikkelen.104Op welke termijn zal Opportunity in Bedrijf zich ontwikkeld
moeten hebben als een zelfstandig commercieel bedrijf? Is er een streefdatum
afgesproken? (blz. 27)OIB ontvangt tot 2003 subsidie van het ministerie van SZW en het ministerie
van EZ en zal zich de komende jaren moeten ontwikkelen tot een commercieel
bedrijf. Voor speciale projecten (bijvoorbeeld gericht op cultuurverandering
in «mannenberoepen») is er eventueel ook daarna ruimte voor subsidie,
maar de organisatie moet zichzelf draaiende kunnen houden gezien de vraag
van bedrijven naar expertise op het terrein van cultuurverandering, genderbewust
human resource management, genderbewust loopbaanbeleid, etc.105Op welke vormen van ondersteuning van individuele bedrijven
en organisaties wordt gedoeld? Hoe zal worden voorkomen dat oneigenlijke concurrentie plaatsvindt ten opzichte van reeds bestaande commerciële
ondernemingen die individuele bedrijven kunnen en willen ondersteunen in deze?
(blz. 27)In sommige bedrijven moet nog een start worden gemaakt met beleid om het
glazen plafond te doorbreken, bijvoorbeeld in «mannensectoren»
waar nu nog weinig vrouwen werken. Ook is meer aandacht voor het middenkader
op zijn plaats en voor de positie van allochtone vrouwen. Dergelijke projecten
zouden gestimuleerd kunnen worden via EQUAL-gelden (zie Kamerstuk 2000–2001,
26 642, nr. 11).OIB en Toplink zijn op dit moment de belangrijkste expertorganisaties
op dit terrein, maar zeker op deelterreinen (werving en selectie, consultancy)
hebben de afgelopen jaren meer organisaties expertise opgebouwd rond de in-
en doorstroom van vrouwen in bedrijven. Dat is een gunstige ontwikkeling.
OIB en Toplink hebben met steun van de overheid de weg gebaand op dit terrein,
maar kunnen op termijn als commerciële bedrijven de concurrentie met
andere organisaties aangaan.106Hoe wordt bereikt dat het eenmaal ontwikkelde coachingsmodel
ook daadwerkelijk gebruikt zal gaan worden in bedrijven? (blz. 28)De informatie wordt aangeboden in de vorm van praktische tips & tools
voor het bedrijfsleven. Verspreiding zal plaatsvinden via het op te richten
voortrekkersnetwerk (zie Begrotingsbrief, blz 27), via contacten met bedrijven
en sociale partners, via de ministeries van EZ en SZW en via de expertorganisaties
zoals OIB en TopLink.107Kunnen gerichte strategische advisering en maatwerk
op bedrijfsniveau niet reeds in Nederland in de praktijk gebracht worden,
gezien de ervaringen in verschillende landen? (blz. 29)Wat in het buitenland goed werkt, hoeft niet te passen in de Nederlandse
context. Het is van belang strategieën en instrumenten te ontwikkelen
die aansluiten op de situatie in Nederland, bij de rol die overheid, sociale
partners en bedrijven hier spelen in het (emancipatie)beleid (zie Begrotingsbrief
blz 27). «Good practices» uit het buitenland zoals van de expertorganisatie
Catalyst in de Verenigde Staten zijn zeker een inspiratiebron, maar niet zonder
meer direct toepasbaar in Nederland.Maatwerk en strategische advisering worden al in praktijk gebracht door
de Nederlandse expertorganisaties, maar zij kunnen verder worden ontwikkeld.
Nu meer organisaties werk willen maken van het bevorderen van de doorstroom
van vrouwen komen de specifieke wensen en problemen van bedrijven pregnanter
naar voren. Bedrijven verschillen onderling in hun «startpositie»
wat betreft het glazen plafond, het draagvlak voor beleid, het potentieel
aan vrouwen in het middenkader, etc.108Zijn er mogelijkheden tot telewerken op het Ministerie
van Sociale Zaken en Werkgelegenheid? (blz. 29)Ja. In 2000 is bij de Arbeidsinspectie voor circa 400 medewerkers telewerken
ingevoerd. Vooralsnog blijft het telewerken hiertoe beperkt, vanwege de complexiteit
van de invoering van telewerken voor de organisatie. Na de evaluatie van de
invoering bij de Arbeidsinspectie bekeken hoe telewerken breder ingevoerd
kan worden binnen het ministerie.In bijzondere gevallen wordt telewerken aangeboden als oplossing voor
knelpunten in de arbeidsrelatie, zoals bij een arbeidshandicap. 109Hoe groot is het percentage ambtenaren op het Ministerie
van Sociale Zaken en Werkgelegenheid met een kleine deeltijdbaan van minder
dan 28 uur? Hoe groot is het percentage ambtenaren met een deeltijdbaan van
minder dan 28 uur bij de Directie Coördinatie Emancipatiebeleid van het
Ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid? (blz. 29)Het aantal ambtenaren op het Ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid
met een kleine deeltijdbaan van minder dan 28 uur bedraagt bijna 10%.Bij de Directie Coördinatie Emancipatiebeleid is dit circa 23%.110Heeft de regering inzicht in de effecten van de invoering
van de nieuwe Vreemdelingenwet op de positie van vrouwen? Zo niet, is de regering
bereid een monitoringsysteem hiervoor in te richten? (blz. 30)De huidige Vreemdelingenwetgeving is sekseneutraal. De nieuwe Vreemdelingenwet
voorziet niet in een wijziging op dit punt. De belangrijkste wijzigingen hebben
betrekking op de invoering van een tijdelijke verblijfstatus, bekorting van
de duur van de procedure en op de systematiek van de rechtsbescherming. Er
wordt dan ook niet verwacht dat de invoering effecten zal hebben die zich
specifiek richten op de positie van vrouwen.Een apart monitoringssysteem wordt niet overwogen. Wel vinden zo nu en
dan gerichte beleidsevaluaties plaats (zoals de expertmeeting over afhankelijk
verblijfsrecht, onderzoek naar de positie van de vrouw in de asielprocedure
en een evaluatie van de toepassing van de werkinstructie over de gender inclusieve
benadering binnen de asielprocedure). Indien daar aanleiding toe bestaat zullen
deze evaluaties ook in de toekomst plaats blijven vinden.111In hoeverre is de afhankelijke verblijfsvergunning
voor vrouwen bepalend voor het emancipatiebeleid? Bestaat er inzicht in de
gevolgen van de afhankelijke verblijfsvergunning voor het emancipatoire proces
van vrouwen? Zo nee, is de regering bereid hiernaar onderzoek te doen? (blz. 30)Zoals in het Meerjarenbeleidsplan Emancipatie wordt aangekondigd, zal
de nationale rapportage over de implementatie van het VN-Vrouwenverdrag ingaan
op de gender-sensitiviteit van – en de relatie tussen – het mensenrechtenbeleid,
het vreemdelingenbeleid, het nieuwkomersbeleid, het integratiebeleid en het
terugkeerbeleid, in het licht van de relevante artikelen van het verdrag en
van de notitie van Staatssecretaris Cohen over de vreemdeling-rechtelijke
positie van vrouwen in het vreemdelingenbeleid (TK, 1999–2000, 27 111,
nrs. 1 en 2).112Op welke wijze wordt de bescherming van vrouwelijke
vluchtelingen in Nederland vorm gegeven wanneer zij het slachtoffer zijn van
huiselijk geweld? (blz. 30)Er wordt bij de opvang en bescherming van slachtoffers van huiselijk geweld
geen onderscheid gemaakt naar herkomst of verblijfspositie.113Hoe worden de knelpunten die vrouwen met een afhankelijke
verblijfsvergunning ervaren bij het verbreken van de huwelijksband wegens
mishandeling beoordeeld? Hoe beoordeelt de regering het feit dat mishandeling
niet als zelfstandig criterium geldt voor de beoordeling over voortgezet verblijf en dat de vrouw in kwestie gedurende de aanvraagperiode (die
gemiddeld twee jaar duurt) niet in aanmerking komt voor zelfstandige huisvesting?
Komt er een zelfstandig verblijfsrecht voor migranten- en vluchtelingenvrouwen
die hiervan het slachtoffer zijn, ook als zij minder dan drie jaar een relatie
hebben of getrouwd zijn? (blz. 30)(a) Hoe worden de knelpunten die vrouwen met een afhankelijke
verblijfsvergunning ervaren bij het verbreken van de huwelijksband wegens
mishandeling beoordeeld?Op 25 april 2000 heeft de Staatssecretaris van Justitie aan de Voorzitter
van de Tweede Kamer een beleidsnotitie gezonden betreffende de vreemdelingrechtelijke
positie van vrouwen in het vreemdelingenbeleid (Kamerstukken, II, 1999–2000,
27 111, nrs. 1). In deze notitie heeft hij voorstellen gedaan tot wijziging
van het beleid, die enerzijds passen binnen het regeerakkoord en anderzijds
sporen met de verplichtingen van artikel 8 EVRM.Een van de wijzigingen welke de positie van vrouwen na verbreking van
het huwelijk beoogt te verbeteren is om vrouwen die in Nederland op grond
van een huwelijk drie jaar hebben verbleven voortgezet verblijf toe te staan.
Indien het huwelijk korter dan drie jaar heeft geduurd is voortgezet verblijf
slechts mogelijk bij een combinatie van klemmende redenen van humanitaire
aard. Een van de factoren van klemmende redenen van humanitaire aard is of
er aantoonbaar ondervonden (seksueel) geweld binnen de relatie heeft plaatsgevonden.
Andere klemmende redenen zijn:– de situatie van alleenstaande vrouwen in het land van herkomst;– de maatschappelijke positie van vrouwen in het land van herkomst;– de vraag of in het land van herkomst een naar maatstaven van dat
land aanvaardbaar te achten opvang aanwezig is;– de zorg die de vrouw/ouder heeft voor kinderen die in Nederland
geboren zijn of een opleiding volgen.(b) Hoe beoordeelt de regering het feit dat mishandeling
niet als zelfstandig criterium geldt voor de beoordeling over voortgezet verblijf
en dat de vrouw in kwestie gedurende de aanvraagperiode (die gemiddeld twee
jaar duurt) niet in aanmerking komt voor zelfstandige huisvesting?Bij beoordeling van aanvragen om eerste toelating en voortgezet verblijf
op grond van klemmende redenen van humanitaire aard speelt altijd de combinatie
van schrijnende factoren een rol. Bij de vaststelling of er klemmende redenen
van humanitaire aard aanwezig zijn wordt een combinatie van schrijnende factoren
betrokken die met zich mee brengt dat een onverkorte toepassing van het beleid
tot een onbedoelde hardheid zou leiden. Aantoonbaar ondervonden (sexueel)
geweld binnen de relatie is een van die factoren. In combinatie met andere
factoren worden klemmende redenen van humanitaire aard aangenomen hetgeen
kan leiden tot toelating dan wel tot verlening van voortgezet verblijf.Ten aanzien van het recht op zelfstandige huisvesting het volgende.In hoofdstuk B1/2.4.1. van de Vreemdelingencirculaire is bepaald, dat
een vreemdelinge die in Nederland woont op basis van een van haar echtgenoot
afhankelijke verblijfstitel en die haar echtgenoot ontvlucht, kan rekenen
op onderdak, opvang en bescherming. De verblijfstitel die op het moment dat
de vreemdelinge in een opvangvoorziening onderdak krijgt qua duur nog geldig
is, wordt gedurende de opvangperiode niet ingetrokken op basis van het feit
dat het huwelijk (tijdelijk) is verbroken. De tijdig ingediende aanvraag om
voortgezet verblijf wordt op de eigen merites beoordeeld. Uitgangspunt van
dit beleid is dat deze vreemdelingen gedurende de opvangperiode en zolang
de verblijfsvergunning nog geldig is dan wel een procedure voor
een aanvraag om voortgezet verblijf loopt, het recht behouden op collectieve
voorzieningen.De hierboven genoemde vreemdelingen hebben dus het recht op bijstand met
een eventuele aanvulling voor de woonlasten (bijzondere bijstand) en kinderbijslag
gedurende de periode dat zij in afwachting zijn van een beslissing op hun
aanvraag om voortgezet verblijf.Ingevolge de Huisvestingswet komen deze vreemdelingen echter in beginsel
niet in aanmerking voor een zelfstandige woning waarvoor een huisvestingsvergunning
vereist is.De Staatssecretaris van VROM heeft de Staatssecretaris van Justitie desgevraagd
medegedeeld dat niet-zelfstandige woonruimte waarvoor geen huisvestingsvergunning
vereist is, ingevolge de Huisvestingswet voldoende passend is voor deze categorie
vrouwen.(c) Komt er een zelfstandig verblijfsrecht voor migranten-
en vluchtelingenvrouwen die hiervan het slachtoffer zijn, ook als zij minder
dan drie jaar een relatie hebben of getrouwd zijn.Zelfstandig verblijf behoort al tot de mogelijkheden. Zie verder het antwoord
onder a.114Op welke wijze wordt de expertise van beoordelingsambtenaren
van de IND over vrouwspecifieke schendingen van mensenrechten vergroot en
zijn hier budgetten voor? (blz. 30)Op verzoek van de Staatssecretaris van Justitie heeft de Emancipatieraad
in het najaar van 1996 een advies uitgebracht genaamd: «Deskundigheidsbevordering
bij de IND, naar een genderinclusieve benadering.» Mede op basis van
dit advies werd in september 1997 een werkinstructie vastgesteld als richtlijn
voor contact-en beslisambtenaren. In de nieuwe Vreemdelingencirculaire zal
een paragraaf zijn gewijd aan een genderinclusieve benadering van een asielaanvraag.Tijdens de opleiding van contactambtenaren en beslissers wordt aandacht
besteed aan genderinclusieve aspecten van het asielrelaas. Ten aanzien van
het nader gehoor van vrouwen en de beoordeling van hun asielrelaas zijn duidelijke
richtlijnen verspreid binnen de IND. Tenslotte wordt in ambtsberichten van
het ministerie van Buitenlandse Zaken standaard aandacht gevraagd voor de
positie van vrouwen in het land van herkomst en in voorkomende gevallen voor
vrouwspecifieke asielaspecten als bijvoorbeeld vrouwenbesnijdenis.Het informeren over genderinclusieve benadering van asielaanvragen is
onderdeel van de algemene informatievoorziening van contactambtenaren en beslissers.
Er is daarom geen sprake van specifieke budgetten om de expertise ten aanzien
van dit onderwerp te vergroten.115Welke conclusies van de Commissie gelijke behandeling
worden vertaald in regeringsbeleid? (blz. 31)De aanbevelingen die de Commissie gelijke behandeling doet in haar rapport
«Gelijke behandeling in beweging, evaluatie van vijf jaar Algemene wet
gelijke behandeling» vormen een onderdeel van de evaluatie van de Algemene
wet gelijke behandeling. In het kabinetsstandpunt met betrekking tot deze
evaluatie zal op deze aanbevelingen nader worden ingegaan. Dit kabinetsstandpunt
zal vermoedelijk eind 2000 naar de Tweede Kamer kunnen worden gezonden. 116Hoe wordt bereikt dat het Informatiepunt gelijke behandeling
in tegenstelling tot de Algemene wet gelijke behandeling en de Commissie gelijke
behandeling wel voldoende bekendheid krijgt? (blz. 31)Het onderzoek van de Katholieke Universiteit Nijmegen heeft laten zien
dat de AWGB nog niet in alle opzichten voldoende bekendheid geniet. De komende
jaren zal het kabinet samen met de Commissie Gelijke Behandeling bezien op
welke wijze deze bekendheid vergroot kan worden. Voor het nog op te richten
Informatiepunt zal een communicatieplan worden ontwikkeld, teneinde een goede
bekendheid te realiseren. Nadere gegevens over dit communicatieplan zijn in
dit stadium nog niet voorhanden.117Wat onderscheidt de nu voorgestelde inventarisatie
om te komen tot een interdepartementaal plan van aanpak ter voorkoming en
bestrijding van geweld tegen vrouwen en meisjes van een eerder gemaakte dergelijke
inventarisatie in opdracht van het ministerie? (blz. 31)De eerder gemaakte inventarisatie heeft ten grondslag gelegen aan de emancipatietaakstelling
van het ministerie van Justitie om een plan van aanpak huiselijk geweld te
ontwikkelen. Hiertoe is een project huiselijk geweld ingesteld dat een interdepartementaal
afgestemd en op decentraal niveau besproken plan van aanpak zal opstellen.
Bij het opstellen van een activiteitenoverzicht zal niet alleen gebruik worden
gemaakt van een door Justitie uitgevoerde knelpuntenanalyse maar tevens van
voorstellen die door andere (praktijk-)deskundigen zijn aangedragen, zoals
de Landelijke Werkgroep huiselijk geweld. Omdat de eerder gemaakte inventarisatie
ook andere vormen van geweld betreft, wordt geïnventariseerd waar nog
aanvullende actie op andere terreinen nodig is.118Maakt het bestrijden en voorkomen van besnijdenis van
vrouwen ook deel uit van het beleid inzake bestrijding van geweld tegen vrouwen?
(blz. 31)Ja.119Welke initiatieven zullen worden genomen om genitale
verminking te voorkomen? Gaat het in dit geval om meisjes én jongens?
Met welke migrantenorganisaties en deskundigen zal overleg gepleegd worden?
Worden ook vrouwenorganisaties bij het overleg betrokken? Op welke wijze zal
de afstemming in beleid ter bestrijding van genitale verminking tussen de
diverse betrokken ministeries verbeterd worden? (blz. 31)In het Meerjarenbeleidsplan Emancipatie worden, in het hoofdstuk over
mensenrechten, de uitgangspunten en bestanddelen uiteengezet van een interdepartementaal
actieprogramma voor de preventie en bestrijding van genitale verminking. Tevens
wordt daar aangekondigd dat de Tweede Kamer in de eerste helft van 2001 over
dit actieprogramma wordt geïnformeerd.120Zijn er verschillen tussen de non-discriminatiegronden
in de Algemene wet gelijke behandeling, waar het gaat om de bekendheid van
de wet en de Commissie gelijke behandeling? Hoe scoort hierin de bekendheid
op het terrein van sekse-onderscheid? (blz. 32)Uit het onderzoek «Gelijke behandeling: regels en realiteit»,
door de Katholieke Universiteit Nijmegen verricht in verband met de evaluatie
van de Algemene wet gelijke behandeling (Awgb), waarvan het rapport
op 30 november 1999 aan de Tweede Kamer is aangeboden, blijkt dat de Awgb
grote bekendheid geniet onder personeelsfunctionarissen. De non-discriminatiegronden
geslacht, ras/nationaliteit en godsdienst zijn onder die groep goed bekend.
Het verbod op onderscheid naar burgerlijke staat, seksuele gerichtheid of
naar arbeidsduur, is veel minder bekend. Bij andere personen die met de Awgb
te maken kunnen krijgen, blijkt de wet slechter bekend te zijn. Ook is de
bekendheid met de Commissie gelijke behandeling en haar oordelen nog vrij
gering. Zoals opgemerkt in de Begrotingsbrief Emancipatiebeleid 2001, streeft
het kabinet ernaar om de Tweede Kamer eind 2000 een standpunt over de evaluatie
van de Awgb toe te zenden, waarin nader op de resultaten van dit onderzoek
wordt ingegaan.121Waarom is voor de tweede nationale rapportage slechts
gekozen voor een aantal deelterreinen, met de (beperkte) invalshoek van gendersensitiviteit
van beleid, en niet (zoals bij de Commissie-Groenman en in lijn met de wettelijke
verplichting ter zake) voor een brede en inhoudelijke rapportage op alle voor
het Vrouwenverdrag relevante beleidsterreinen? (blz. 32)Omdat in de eerste rapportage breed en inhoudelijk op alle relevante terreinen
is ingegaan, kan de tweede rapportage beknopter zijn door de stand van zaken
sindsdien weer te geven.Dat biedt de ruimte om in de tweede rapportage, daarenboven, in te gaan
op de gendersensitiviteit van het beleidscluster dat is vermeld in het antwoord
op vraag 111.122Hoe verhoudt het Informatiepunt Vrouwenverdrag zich
tot het nu aangekondigde informatiepunt gelijke behandeling? En hoe verhoudt
dit laatstgenoemde informatiepunt zich tot het (algemene) informatiepunt gelijke
behandeling dat de Commissie gelijke behandeling bezig is uit te werken? Hoe
moeten in dit licht de in de begroting gereserveerde gelden voor een informatiepunt
Vrouwenverdrag worden gezien? (blz. 33)Het Informatiepunt Vrouwenverdrag en het aangekondigde Informatiepunt
Gelijke Behandeling m/v, alsmede het (algemene) informatiepunt gelijke behandeling
zijn een en het zelfde informatiepunt. De in de begroting gereserveerde gelden
zullen besteed worden aan dit in 2001 te starten Informatiepunt Gelijke Behandeling
m/v.123Zijn ook andere ministeries betrokken geweest bij het
besluit de Commissie gelijke behandeling een bedrijfsplan te doen opstellen
voor een informatiepunt gelijke behandeling? (blz. 33)Ja, naast het ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid zijn de
ministeries van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksaangelegenheden, Justitie
en Volksgezondheid, Welzijn en Sport betrokken geweest bij het besluit tot
het doen opstellen van een bedrijfsplan door de Commissie gelijke behandeling.124Op welk moment en door welke bewindspersonen zal een
besluit over oprichting en financiering van het informatiepunt worden genomen?
(blz. 33)Voor de beantwoording van deze vraag wordt verwezen naar de bijgaande
brief aan de Kamer over het Informatiepunt Gelijke Behandeling m/v. 125Hoe wordt het gegeven beoordeeld dat de Algemene wet
gelijke behandeling en de nog in voorbereiding zijnde wetgeving gelijke behandeling
alleen betrekking hebben op de verhoudingen tussen burgers onderling, terwijl
het VN-Vrouwenverdrag vrijwel geen horizontale werking heeft en zich grotendeels
richt op de inspannings- en resultaatsverplichtingen van de overheid? Welke
consequenties heeft dit verschil voor de inhoud van de te geven informatie,
alsmede voor de vraag wie de informatie geeft (al dan niet een overheidsinstantie
of overheidsstichting), voor de wijze waarop wordt gewerkt en de doelgroepen/deelgroepen
tot wie de informatie zich richt? (blz. 33)Voor de beantwoording van deze vraag wordt ook verwezen naar bijgaande
brief aan de Kamer over het Informatiepunt Gelijke Behandeling m/v.126Op welke wijze zal worden voorkomen dat een nieuw op
te richten en door de overheid gefinancierd informatiepunt hetzelfde werk
zal doen als het Clara Wichman Instituut, Equality, het COC, Het Landelijke
Bureau ter bestrijding van Rassendiscriminatie, emancipatie.nl. het Bureau
Leeftijddiscriminatie bijeengebrachte kennis, expertise, contacten en netwerken
inzake het Vrouwenverdrag? (blz. 33)Het kabinet benadrukt dat het met de oprichting van het informatiepunt
gelijke behandeling m/v geenszins de bedoeling heeft om op enigerlei wijze
afbreuk te doen aan de werkzaamheden van genoemde organisaties. Het kabinet
ziet in de oprichting van een informatiepunt eerder een mogelijkheid te komen
tot verdergaande samenwerking en onderlinge informatieuitwisseling. Doel van
het kabinet is de bevordering van samenwerking tussen bestaande organisaties
om overlap te voorkomen.127In overleg en samenwerking met de betrokken NGO's wordt
voor het Informatiepunt een communicatieplan opgesteld. Betekent dit dat de
expertisecentra niet worden betrokken bij overleg en samenwerking? Met welke
NGO's zal worden overlegt en samengewerkt? (blz. 33)Overleg en samenwerking zal plaatsvinden met de NGO's die gereageerd hebben
op het bedrijfsplan zoals dat voor het Informatiepunt is opgesteld door Berenschot.Voor het overige wordt verwezen naar het antwoord op vraag 116.128Het Informatiepunt gelijke behandeling zal «in
elk geval» informatie verstrekken over gelijke behandeling van mannen
en vrouwen in het algemeen en het VN-vrouwenverdrag in het bijzonder. Wat
betekent «in elk geval» hier, waarover zal het dan nog meer informatie
verstrekken? (blz. 33)Het Informatiepunt zal vooralsnog informatie verstrekken over gelijke
behandeling man/vrouw in het algemeen en het VN-Vrouwenverdrag in het bijzonder.
Dit neemt niet weg dat het in de toekomst ook informatie zal kunnen verschaffen
over nieuwe ontwikkelingen op het terrein van gelijke behandeling m/v zoals
het protocol 12 voor het nemen van maatregelen tegen discriminatie bij het
Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele
vrijheden. 129Ligt er onderzoek ten grondslag aan het plan om alle
vormen van discriminatie bij het Informatiepunt gelijke behandeling onder
te brengen? Zo ja, kan de Kamer daarover beschikken? Zo nee, op basis waarvan
wordt overwogen alle discriminatiegronden bij het Informatiepunt onder te
brengen? (blz. 33)Er is allereerst een behoeftemeting uitgevoerd door Marktplan Adviesgroep.
Aansluitend op de resultaten van dit onderzoek heeft de Staatssecretaris uw
Kamer op 10 mei bij wijze van brief geïnformeerd over het in gang zetten
van de oprichting van het Informatiepunt en heeft Berenschot in opdracht van
de Commissie gelijke behandeling een bedrijfsplan opgesteld, waarbij relevante
NGO's zijn gehoord. Het bedrijfsplan is vervolgens aan deze NGO's gezonden
voor reactie.130Is het opportuun om alle vormen van discriminatie bij
het Informatiepunt gelijke behandeling onder te brengen, nu er tussen deze
vormen onderling grote verschillen bestaan in maatschappelijke en juridische
ontwikkeling? (blz. 33)Neen, mede gezien de reacties op bovengenoemd onderzoek is het nu niet
opportuun om alle vormen van discriminatie onder te brengen bij het Informatiepunt
Gelijke behandeling. Samenwerking en afstemming tussen bestaande informatiepunten
zal echter gestimuleerd worden.131Wat is de aard en strekking van de reacties van de
NGO's die zich specialiseren in één specifieke discriminatiegrond
als leeftijd, handicap, seksuele voorkeur en burgerlijke staat? Kan de Kamer
over deze reacties beschikken? Wat gaat de regering met deze reacties doen?
Op welke wijze worden deze NGO's betrokken bij verdere ontwikkeling van het
Informatiepunt gelijke behandeling?Kan een reactie worden gegeven op de voornaamste kritiekpunten
van Equality (brief 28 september 2000) op het bedrijfsplan van het Informatiepunt
gelijke behandeling? (blz. 33)De reacties waren uiteenlopend van aard. Sommige NGO's delen zich zelf
een grote rol of zelfs de enige rol toe in het verstrekken van informatie
over gelijke behandeling man/vrouw en/of Vrouwenverdrag. De reacties gaan
u bij deze toe en zullen daar waar mogelijk worden meegenomen bij de inrichting
van het nieuwe informatiepunt. De NGO's die gereageerd hebben op het bedrijfsplan
zullen een brief ontvangen over de richting die het kabinet inslaat met een
afschrift van de brief inzake het informatiepunt gelijke behandeling die de
Kamer hierbij ontvangt. De voornaamste kanttekeningen van Equality zijn reeds
beantwoord in voorgaande vragen. Equality stelt voorts dat het Informatiepunt
onafhankelijk moet zijn ten opzichte van de overheid en ten opzichte van andere
organisaties. Het kabinet onderschrijft dit en kiest derhalve voor het onderbrengen
van het informatiepunt bij de Commissie gelijke behandeling die als zelfstandig
bestuursorgaan deze onafhankelijkheid kan waarborgen.132Welke stappen gaat de regering ondernemen om seksespecifieke
vervolging en geweld te erkennen als grond voor het verlenen van een vluchtelingenstatus
en van asiel en wanneer? (blz. 34)Seksespecifieke vervolging en geweld zijn, afhankelijk van de omstandigheden
in het individuele geval, reeds aanleiding voor het verlenen van asiel.
Het Vluchtelingenverdrag biedt die ruimte. Zie verder het antwoord op vraag
114.133Hoe groot is de stijging van het aantal abortussen
onder respectievelijk autochtone en allochtone tienermeisjes? (blz. 34)140Hoe groot is de stijging van het aantal tienerzwangerschappen
onder respectievelijk autochone en allochtone meisjes? (blz. 47)Er is geen informatie beschikbaar over de aantallen zwangerschappen en
abortussen bij autochtone respectievelijk allochtone meisjes jonger dan twintig
jaar. Ook het totale aantal abortussen bij meisjes jonger dan twintig jaar
is niet bekend. Het totaal aantal moeders jonger dan 20 jaar bedroeg in 1990
en vervolgens in 1994 tot en met 1999: 4416, 3161, 2652, 2532, 2748, 2033,
en 2323.Gegevensverzameling over «allochtonen» als algemene categorie
(of, zoals in dit geval, allochtone meisjes) is in het algemeen weinig zinvol
gezien de verschillen tussen mensen met uiteenlopende etnische en culturele
achtergronden. Dat geldt ook voor de aantallen zwangerschappen en abortussen.De in de Begrotingsbrief bedoelde stijging doet zich voor bij bepaalde
groepen allochtone meisjes in de grote steden. Die stijging is beperkt. Doordat
ze recent is, kan niet worden gezegd of ze zal doorzetten. In vergelijkbare
andere landen zijn de aantallen tienermoeders aanmerkelijk hoger. Voor een
analyse van de desbetreffende ontwikkelingen zie: Garssen, M.J. en A.H. Sprangers,
«Aantal tienermoeders toch weer iets gestegen». Maandstatistiek van de bevolking, januari 200. CBS (Voorburg/Heerlen),
23–25, en een korte weergave daarvan op de website van het CBS.134Wanneer kan de Nederlandse inzet bij het vijfde communautaire
actieprogramma precies worden verwacht en welke streefcijfers en doelen gaat
Nederland voorstellen bij het stimuleren van het combineren van arbeid en
zorg en bij de gendermainstreaming binnen Europa? (blz. 36)De Nederlandse inzet bij het vijfde communautaire actieprogramma is de
Kamer schriftelijk ter kennis gebracht (Kamerstuk 22 112, nr. 168, fiche
nr. 11) en is verwerkt in het Meerjarenbeleidsplan.Nederland zal als streefcijfers en doelen om arbeid en zorg in Europa
te stimuleren gebruik maken van de concrete doelen die het kabinet zich in
het Meerjarenbeleidsplan heeft gesteld. Concreet is dit beleid erop gericht
dat in 2010 in Nederland de netto arbeidsparticipatie van vrouwen 65% is,
het percentage economisch zelfstandige vrouwen boven de 60% uitstijgt, het
aandeel van vrouwen in het totale inkomen uit arbeid ruim 35% bedraagt en
het aandeel van mannen in de zorg minimaal 40% is. Deze doelen sluiten goed
aan bij het Europese werkgelegenheidsbeleid en gaan ten opzichte van de arbeidsparticipatie
van vrouwen verder dan de 60% in 2010 die de Europese Unie zich in maart 2000
in Lissabon gesteld heeft.Ten aanzien van gendermainstreaming in Europa zet Nederland in op evaluatie,
monitoring en benchmarking op voor emancipatiebeleid relevante terreinen en
de uitvoering van emancipatie-effectrapportages op voorstellen van de Europese
Commissie. Nederland hecht ook aan het vernieuwen van de coördinatie,
evaluatie en monitoring van het tweesporenbeleid op het niveau van de Werkgroepen
en de Raad van Ministers. Het Franse EU voorzitterschap heeft hiertoe tijdens
de ministeriële conferentie gelijke kansen in Parijs (27 oktober) de
conclusie getrokken dat overwogen moet worden voor de ontwikkeling hiervan
een groep op hoog niveau in te stellen. Een en ander wordt onder
Zweeds EU voorzitterschap (eerste helft 2001) nader uitgewerkt.135Zijn er nog andere manieren waarop de regering de naleving
van mensenrechten van vrouwen gaat bevorderen, anders dan door uitwisseling
van informatie? Zo ja, hoe gaat zij dat doen? (blz. 36)In het Meerjarenbeleidsplan Emancipatie zijn tal van maatregelen op genomen
om de naleving van mensenrechten van vrouwen nationaal en internationaal te
bevorderen. Het kabinet richt zich hierbij in de eerste plaats op het verder
bevorderen van gelijke rechten in wet- en regelgeving en verdragen, alsmede
op het bestrijden van discriminatie. In de tweede plaats intensiveert het
kabinet het beleid ter voorkoming en bestrijding van geweld tegen vrouwen.
In de derde plaats gaat de aandacht in de komende jaren uit naar een versnelde
ontwikkeling en uitvoering van internationaal beleid in de praktijk.136Welke concrete stappen worden in nationaal en europees
verband gezet om een einde te maken aan de ongelijkheid in beloning tussen
mannen en vrouwen? (blz. 36)Ik heb op 8 mei 2000 een Plan van aanpak gelijke beloning naar de Tweede
Kamer heeft gestuurd. Doel van het plan is onder meer te bereiken dat werkgevers
en werknemers meer hun verantwoordelijkheid nemen voor gelijke beloning. Daarnaast
wordt er onder meer gewerkt aan het ontwikkelen van een kwaliteitstoets waarmee
functiewaarderingssystemen op sekseneutraliteit kunnen worden doorgelicht.
Hierop is bij vraag 44 ingegaan. Door periodiek onderzoek zullen de ontwikkelingen
in de beloningsverschillen tussen mannen en vrouwen en tussen allochtonen
en autochtonen op de voet worden gevolgd.Het realiseren van gelijke beloning wordt tevens ingebracht in de onderhandelingen
over het vijfde communautaire actieprogramma.137Welke projecten zullen worden uitgevoerd in het kader
van het Europese structuurfondsen ter bevordering van de gelijke behandeling
van mannen en vrouwen? (blz. 36)Het communautair initiatief EQUAL (opvolger van de huidige Europese subsidieprogramma's
Adapt & Employment) is onderdeel van de Europese Structuurfondsen. De
Kamer is bij brief van 2 oktober 2000 geïnformeerd over de hoofdlijnen
van het EQUAL-programma in de periode 2000 – 2006 (TK, 2000–2001,
26 642, nr. 11). In het kader van de twee sporen van het emancipatiebeleid
neemt het kabinet het voortouw bij een aantal transnationale projecten. Het
betreft onder meer experimenten op het terrein van arbeidskansen van herintreedsters,
vernieuwingen in de organisatie van de arbeid die mogelijkheden voor de combinatie
van arbeid en zorg en de zorgverantwoordelijkheid van mannen vergroten, bevorderen
van vrouwelijk ondernemerschap en kleinschalig zorgondernemerschap, doorbreken
van horizontale en verticale segregatie op de arbeidsmarkt, maatschappelijk
verantwoord ondernemen en impulsen voor telewerken en teleleren.Daarnaast kan de tijdelijke regeling kinderopvang van (her)intredende
vrouwen gefinancierd worden uit het ESF, zolang de Wet basisvoorziening kinderopvang
nog niet in werking is. Ook kan een aantal experimenten dagindeling na 2003
worden voortgezet in het kader van ESF-3. Hierbij valt te denken aan experimenten
op het gebied van allochtone taakcombineerders, telewerken of versterken van
lokale informele netwerken. 138Hoe zal in zowel Europa als Nederland vorm worden gegeven
aan gendermainstreaming binnen de ICT? Worden commissies en projectgroepen
op ICT-gebied beoordeeld op hun samenstelling naar gender en etniciteit en
hun voorstellen op gendermainstreaming? (blz. 38)Net zoals bij het mainstreamen van andere emancipatie-onderwerpen, zal
ik stimuleren dat het genderaspect wordt meegenomen in al het beleid dat ontwikkeld
wordt op dit terrein van ICT. Of het nu gaat om het bevorderen van kenniswijken,
het ontwikkelen van software, het bevorderen van de arbeidsparticipatie van
vrouwen in de ICT-sector, de grotere participatie van vrouwen in de nieuwe
kennissamenleving of om andere vormen van overleg en besluitvorming op dit
gebied.139Hoe is het met de voortgang van het aanstellen van
een nationaal rapporteur vrouwenhandel? (blz. 41)De Nationaal Rapporteur Mensenhandel is per 1 april 2000 bij Ministerieel
Besluit aangesteld. De Kamer is hiervan in kennis gesteld (tevoren, door de
Minister van Justitie, Kamerstukken, II, 1999–2000, 25 437, nr.
24). BIJLAGE bij het antwoord van vraag 2Overzicht van de onderzoeken genoemd in de Begrotingsbrief
Emancipatiebeleid 2001 voorzover deze zijn of zullen worden uitgevoerd in
het kader van de coördinatie van het emancipatiebeleid, uitgesplitst
per hoofdstuk van de Begrotingsbrief.INLEIDING1. Titel: Het voorkomen en bestrijden van geweld tegen
vrouwen; een verdiepend onderzoek naar het Nederlandse beleid in het licht
van de verplichtingen die voortvloeien uit het Vrouwenverdrag.Status: afgesloten, externe Elsevier publicatie (op 13 juli 2000 aangeboden
aan het parlement), opgenomen in het DCE-onderzoeksprogramma 1998.Conclusies en beleidsacties: Uit het onderzoek blijkt dat er samenhang
bestaat tussen het ontbreken van economische zelfstandigheid en het slachtoffer
zijn van geweld. Ook traditionele beeldvorming in termen van mannelijkheid
en vrouwelijkheid draagt bij aan dit geweld. Het onderzoek dringt aan op interdisciplinaire
coördinatie. Op basis van een inventarisatie bij de betrokken departementen
komt het kabinet in 2001 met een beleidsreactie en een «Plan van aanpak
voor het voorkomen en bestrijden van geweld tegen vrouwen en meisjes».
Daarin wordt ook aandacht besteed aan de manier waarop de samenwerking het
beste gestalte kan krijgen tussen de verschillende instanties, zoals politie,
justitie, hulpverleningsinstanties, onderwijsinstellingen, huisartsen, gezondheidszorg-instellingen,
gemeenten, vrouwenorganisaties en expertisecentra. Voorts zal aandacht worden
geschonken aan de informatieverspreiding op dit terrein, opdat nieuwe initiatieven
kunnen profiteren van ervaringen elders.2. Titel: Onderzoek strategische scan (het strategisch
informatiesysteem).Status: loopt, afronding begin 2001, opgenomen in het DCE-onderzoeksprogramma
2000.Doelstelling : op systematische wijze en in een doorlopend proces inzichtelijk
maken, welke beleidsinitiatieven op de departementen in ontwikkeling zijn,
om in een zo vroeg mogelijk stadium geïnformeerd te zijn over beleidsontwikkelingen
die voor het emancipatiebeleid relevant zijn.3. Titel: Onderzoek provincies, gemeenten en particuliere
organisaties.Status: loopt, afronding november, besluit openbaarmaking volgt, opgenomen
in het DCE-onderzoeksprogramma 2000.Doelstelling: onderzocht wordt op welke wijze emancipatie-effecten in
het beleid van provincies, gemeenten en particulier organisaties worden geïntegreerd.
Mondt uit in een inventarisatie van «good practices».4. Titel: Evaluatie emancipatie-ondersteuningsbeleid.Status: loopt, besluit openbaarmaking volgt, afronding begin 2001, opgenomen
in het DCE-onderzoeksprogramma 2000.Doelstelling: behelst een evaluatie van het gevoerde emancipatie-ondersteuningsbeleid
in de periode 1998–2000. Het gaat om inzicht in de mate waarin de beleidsdoelen,
geformuleerd in de notitie «Emancipatie-ondersteuningsbeleid»
(TK 1997–1998, 25 631, nr. 1) zijn gerealiseerd.5. Titel: Variant van de EER.Status: loopt, afronding begin 2001, besluit openbaarmaking volgt, opgenomen
in het DCE-onderzoeksprogramma 2000. Doelstelling: de EER in formulering en benaderingswijze nauwer laten aansluiten
op beleid.6. Titel: Handleiding EER.Status: vervolg op het onderzoek «Van de EER geleerd». Inhoudelijk
afgerond, besluit openbaarmaking volgt, opgenomen in het DCE-onderzoeksprogramma
1999.Doelstelling: een handleiding ontwikkelen die is gericht op de potentiële
opdrachtgevers van een EER (afdelingshoofden en directeuren). Het gaat erom
dat zij weten waar ze aan beginnen en wat het impliceert om een EER te laten
maken, en vooral ook dat en hoe een EER kan bijdragen aan de verhoging van
de over-all kwaliteit van voorgenomen beleid. De handleiding kan ook helpen
bij het selecteren van beleidsvoornemens voor een EER. Met deze handleiding
wordt de EER compleet gemaakt.7. Titel: Diversiteits-effectrapportage.Status: wordt opgenomen in het DCE-onderzoekprogramma 2001.Doelstelling: verdere verfijning van de EER naar maatschappelijke ordeningsprincipes
die zijn opgenomen in de hoofddoelstelling van het emancipatiebeleid: etniciteit,
leeftijd, burgerlijke staat, validiteit en seksuele voorkeur.8. Titel: Onderzoek naar ongezien onderscheid in de
organisatie van betaalde en onbetaalde arbeid (volgend verdiepend onderzoek
in het kader van het VN-vrouwenverdrag).Status: wordt opgenomen in het DCE-onderzoekprogramma 2001.Doelstelling: In het licht van artikel 5 van het VN-vrouwenverdrag –
dat de Staten oproept tot het nemen van passende maatregelen om vooroordelen,
beeldvorming en ongezien onderscheid naar sekse uit te bannen – zal
dit vijfde verdiepende onderzoek zich richten op het doorbreken van het ongezien
onderscheid tussen mannen en vrouwen op het terrein van arbeid, zorg en inkomen.
Met behulp van het binnen vrouwen- en genderstudies ontwikkelde instrumentarium
zal worden onderzocht in welke mate de huidige regelingen en instituties op
het terrein van arbeid, zorg en inkomen expliciet of impliciet onderscheid
maken in de rechten en plichten van mannelijke en vrouwelijke burgers.9. Titel: Emancipatiemonitor 2000.Status: vervolg onderzoek «Haalbaarheidsstudie emancipatiemonitor».
Afgesloten, externe publicatie, op 10 november aangeboden aan de Tweede Kamer,
opgenomen in het DCE-onderzoeksprogramma 1999.Conclusies en beleidsactie: de monitor is een instrument om de voortgang
van het emancipatieproces en -beleid te volgen (monitoren). Bestaande statistieken
bevatten vaak te weinig informatie over emancipatie, in de monitor is gericht
informatie verzameld en gebundeld. De monitor is gebruikt voor het bepalen
van kwantitatieve doelen (ijkpunten en streefcijfers) voor 2010. De monitor
verschijnt elke twee jaar. Besloten is tot een vervolgonderzoek voor verdere
inhoudelijke verdieping, zie hieronder.10. Titel: Differentiatie emancipatiemonitor.Status: vervolg op het onderzoek «Eerste emancipatiemonitor».
Wordt opgenomen in het DCE-onderzoekprogramma 2001.Doelstelling: (a) het dichten van lacunes in de informatie over de informatiesamenleving
en dagindeling; (b) het verder differentiëren van gegevens naar verschillende
groepen vrouwen en mannen (met name wat betreft etniciteit). ARBEID, ZORG EN INKOMEN11. Titel: Onderzoek sociale stelsel & arbeidsparticipatie
lager opgeleide vrouwen.Status: loopt, afronding zomer 2001, opgenomen in het DCE-onderzoeksprogamma
2000.Doelstelling: Het, in de Meerjarennota Emancipatiebeleid aangekondigde,
onderzoek naar «de mogelijkheden om regelingen waarin kostwinnerselementen
aan de orde zijn te vervangen door faciliteiten die de combinatie van arbeid
en zorg bevorderen» is geoperationaliseerd in «de financiële
en institutionele belemmeringen die lager opgeleide vrouwen ondervinden bij
toetreding tot de arbeidsmarkt». De financiële gevolgen van het
al dan niet toetreden worden door middel van micro-economische berekeningen
getoond. Daarnaast brengt het onderzoek institutionele belemmeringen in kaart.
De succes- en faalfactoren bij toeleiding (werkervaring en scholing) worden
gepresenteerd aan de hand van «best practices». Tot slot zullen
oplossingen worden aangedragen ter bevordering van de arbeidsparticipatie
van laag opgeleide autochtone en allochtone vrouwen.12. Titel: Onderzoek Kinderalimentatie en het combinatiescenario,
toespitsing op de armoedeval van alleenstaande ouders in de ABW.Status: Opgenomen in het DCE-onderzoeksprogramma 2000.Vraagstelling/doelstelling: Kan een andere uitvoering van de inning en
uitbetaling van de alimentatieverplichtingen bijdragen aan het vergroten van
de uitstroom van alleenstaande ouders uit de bijstand? Het eindproduct van
het onderzoek omvat een integraal overzicht van relevante regelingen, met
daarbij uitgelicht de regelingen en de praktijk rond de uitbetaling van kinderalimentatie.
Tevens een internationale vergelijking op dit vlak. Het ministerie van Justitie
wordt betrokken bij het onderzoek.MACHT EN BESLUITVORMING13. Titel: Onderzoek «Instrumenten en strategieën
van overheid en bedrijfsleven om het glazen plafond te doorbreken».Status: loopt, afronding eind 2001, opgenomen in het DCE-onderzoeksprogramma
2000.Doelstelling: inventarisatie van de strategieën en instrumenten in
(verschillende) andere verzorgingsstaten als basis voor het verder ontwikkelen
van het Nederlandse beleid om het glazen plafond te doorbreken. Mondt uit
in «good practices» uit het buitenland en een analyse van de bruikbaarheid
daarvan in de Nederlandse context.14. Titel: Voorwaarden waaraan de organisatiecultuur
moet voldoen om vrouwen in de top te krijgen en te houden, en de veranderingsprocessen
die nodig zijn om zo'n cultuur te kunnen bewerkstelligen cultuur.Status: inhoudelijk afgerond, externe publicatie. Recent aangeboden aan
de Tweede Kamer. Opgenomen in het DCE-onderzoeksprogramma 1999.Doelstelling: Onderzoek naar de rol van de organisatiecultuur in de trage
doorstroming van vrouwen naar managementfuncties. Resultaten geven aan dat
er sprake is van een draagvlak voor Human Resource Management in bedrijven,
met aandacht voor met aandacht voor «feminiene» waarden in de
bedrijfscultuur, zoals samenwerking en ruimte voor de combinatie van werk
en zorg. In de praktijk is de cultuur aan de top en het ideaalbeeld van de
leidinggevende tamelijk «masculien» (competitie, status, aanwezigheidscultuur).
Alleen vrouwen die passen in die cultuur, stromen door naar de top. Om dat
mechanisme te doorbreken, zal er een cultuurverandering aan de top plaats
moeten vinden en moeten andere beelden en praktijken van leiderschap
worden geïmplementeerd. Dat is voorwaarde voor het versnellen van de
doorstroom van vrouwen naar de top.15. Titel: Coachingsmodel voor leidinggevenden.Status: loopt, afronding eind 2001, opgenomen in het DCE-onderzoeksprogramma
2000.Doelstelling: het onderzoek levert praktische «tips & tools»
op voor het bedrijfsleven, voor het opzetten van coaching die de doorstroom
van vrouwen naar hogere functies bevordert.16. Titel: Benchmark vrouwen in de top opgesteld op
basis van de emancipatiemonitor.Status: wordt opgenomen in het DCE-onderzoeksprogramma 2001.Doelstelling: Het verzamelen van informatie over het glazen plafond in
bedrijven: het aandeel vrouwen in hogere functies in verschillende sectoren
en het potentieel in het hogere middenkader. Bedrijven worden uitgenodigd
cijfermatige gegevens te leveren. De benchmark maakt het mogelijk de ontwikkelingen
in het doorbreken van het glazen plafond te volgen. Voor bedrijven wordt het
mogelijk zichzelf te vergelijken met andere bedrijven in dezelfde sector en
andere sectoren en om zelf ijkpunten (streefcijfers) op te stellen. De benchmark
wordt in een volgende fase verder ontwikkeld en gedifferentieerd (verschillende
groepen vrouwen, middenkader).INTERNATIONAAL17. Titel: Onderzoek versterking rol vrouwen en genderdeskundigheid
in conflictpreventie en -oplossing en in post-conflictsituaties.Status: wordt opgenomen in het DCE-onderzoekprogramma 2001.Doelstelling: versterken van de inbreng van genderdeskundigheid bij humanitaire
vredesmissies, internationale gerechtshoven – waaronder het toekomstig
Internationaal Strafhof – en onderzoekscommissies en verdragscomités. XNoot1Samenstelling: Leden: Terpstra (VVD), voorzitter, Biesheuvel (CDA), Schimmel
(D66), Van Zijl (PvdA), Bijleveld-Schouten (CDA), Kalsbeek-Jasperse (PvdA),
Noorman-den Uyl (PvdA), ondervoorzitter, Kamp (VVD), Essers (VVD), Van Dijke
(RPF), Bakker (D66), Visser-van Doorn (CDA), De Wit (SP), Verburg (CDA), Smits
(PvdA), Spoelman (PvdA), Van der Staaij (SGP), Örgü (VVD), Harrewijn
(GroenLinks), Van Gent (GroenLinks), Bussemaker (PvdA), Balkenende (CDA),
Wilders (VVD), Santi (PvdA), Snijder-Hazelhoff (VVD). Plv. leden: E. Meijer
(VVD), Van Ardenne-van der Hoeven (CDA), Giskes (D66), Van der Hoek (PvdA),
Dankers (CDA), Hamer (PvdA), Kortram (PvdA), Blok (VVD), Van Blerck-Woerdman
(VVD), Van Middelkoop (GPV), Van Vliet (D66), Stroeken (CDA), Marijnissen
(SP), Eisses-Timmerman (CDA), Schoenmakers (PvdA), Middel (PvdA), Van Walsem
(D66), Weekers (VVD), Vendrik (GroenLinks), Rosenmöller (GroenLinks),
Wagenaar (PvdA), Mosterd (CDA), De Vries (VVD), Oudkerk (PvdA), Klein Molekamp
(VVD).XNoot1Antonides, G. en F. van Raaij, Inkomen en de voordelen en nadelen van
werk, Ministerie van SZW, Den Haag 2000. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-27411-7.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl