Wijziging Wet beroepen individuele gezondheidszorg (i.v.m. gezondheidszorgpsycholoog en overgangsrecht psychotherapeut); Memorie van toelichting
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 25416, nr. 3

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

02-07-1997

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1996-1997

25416 nr. 3

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamAlgemeen InleidingVervanging klinisch psycholoog door gezondheidszorgpsycholoogOmschrijving deskundigheidsgebiedWijziging overgangsrecht psychotherapeutenArtikelen Artikel IOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 25416Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 25 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
25 416Wijziging van een aantal bepalingen van de Wet op de beroepen in de
individuele gezondheidszorgnr. 3MEMORIE VAN TOELICHTING1Het advies van de Raad van State wordt niet openbaar gemaakt, omdat het
uitsluitend opmerkingen van redactionele aard bevat (artikel 25a, vierde lid,
onderdeel b, van de Wet op de Raad van State).Algemeen InleidingIngevolge de artikelen 24 en 25 onderscheidenlijk 26 en 27 van de Wet
op de beroepen in de individuele gezondheidszorg (hierna: de wet) dienen de
opleidingseisen en de nadere invulling van het gebied van deskundigheid van
de klinisch psycholoog onderscheidenlijk de psychotherapeut te worden geregeld
bij algemene maatregel van bestuur.Met het oog op de totstandbrenging van deze algemene maatregelen van bestuur
heb ik bij brief van 1 juli 1994, GVC/CB/943248, het Coördinerend Orgaan
voor de Nascholing en Opleiding in de geestelijke gezondheidszorg (CONO),
naar zijn visie gevraagd op de (toekomstige) structuur van de beroepen in
de geestelijke gezondheidszorg. In het CONO zijn de betrokken beroepsverenigingen,
zorginstellingen en verzekeraars vertegenwoordigd.In zijn antwoord bij brief van 20 december 1994, C94/40, kwam het CONO
(onder meer) met het voorstel het basisberoep van klinisch psycholoog te vervangen
door het basisberoep van gezondheidszorgpsycholoog. Bij laatstgenoemd beroep
zal het, aldus het CONO, gaan om een basisberoep met een beperkter deskundigheidsgebied
dan aanvankelijk was voorzien voor het beroep van klinisch psycholoog. Tot
het deskundigheidsgebied van de gezondheidszorgpsycholoog zal niet behoren
de volledige psychotherapeutische deskundigheid, welke deskundigheid de klinisch
psycholoog wel bezit. Het CONO bepleit een postdoctorale opleiding tot gezondheidszorgpsycholoog
van twee jaar die zowel voor psychologen als orthopedagogen openstaat.Het CONO stelde voorts voor om de titel van klinisch psycholoog te reserveren
voor de gezondheidszorgpsychologen die als specialist zijn erkend krachtens
artikel 14 van de wet. Vervanging klinisch psycholoog door gezondheidszorgpsycholoogUit de voorstellen van het CONO blijkt dat het bij de vervanging van de
klinisch psycholoog door de gezondheidszorgpsycholoog niet zozeer gaat om
de vervanging van een beroepstitel, maar om de vervanging door een beroep
waarvan de inhoud deels anders is. Alvorens tot vervanging kan worden
besloten, zal aan de hand van de tijdens de totstandkoming van de wet ontwikkelde
criteria moeten worden bezien of het beroep van gezondheidszorgpsycholoog
voor opneming in artikel 3 van de wet in aanmerking komt.Het eerste criterium waaraan moet worden getoetst is de vraag: is er sprake
van beroepsuitoefening op het terrein van de individuele gezondheidszorg?Ik beantwoord deze vraag positief. Ook de Raad BIG, die deze vraag behandelt
in zijn advies inzake de gezondheidszorgpsycholoog van september 1995, komt
tot die conclusie. De gezondheidszorgpsycholoog, zoals beschreven in de voorstellen
van het CONO, zal een beroepsbeoefenaar zijn die werkzaam is in alle sectoren
van de individuele geestelijke gezondheidszorg, maar ook in andere sectoren
van de individuele gezondheidszorg werkt. Hij houdt zich binnen de individuele
gezondheidszorg bezig met allerlei soorten van gezondheidsproblemen, zoals
psychische stoornissen, problemen in de levenssfeer en problemen als gevolg
van lichamelijke ziekten of invaliditeit. Het gaat daarbij om de toepassing
van psychologische en orthopedagogische kennis en vaardigheden ten behoeve
van de diagnosestelling, zoals het interviewen, testen of observeren van patiënten/cliënten.
Ten behoeve van de indicatiestelling en de behandeling heeft de gezondheidszorgpsycholoog
kennis van en inzicht in de beginselen van de verschillende psychologische,
orthopedagogische en psychotherapeutische behandelmethoden. Ten behoeve van
de behandeling van patiënten/cliënten beschikt hij bovendien over
de voor de toepassing van de in aanmerking komende behandelmethoden benodigde
vaardigheden, zoals advisering, spelbegeleiding en adequate gespreksvoering.Het werkterrein van de gezondheidszorgpsycholoog laat zich voldoende onderscheiden
van andere basisberoepen in de individuele gezondheidszorg, zij het dat van
enige overlap sprake zal zijn. Vergeleken met de psychotherapeut is het referentiekader
van de gezondheidszorgpsycholoog ter zake van de diagnosestelling, indicatiestelling
en de behandeling van patiënten/cliënten breder en diverser. De
psychotherapeut onderzoekt, indiceert voor behandeling en behandelt vanuit
de psychotherapeutische referentiekaders, zijnde de psychotherapeutische methoden
die gebaseerd zijn op de psycho-analytische, leer- en cognitieve, experiëntiële
en systeemtheorieën.Vergeleken met de klinisch psycholoog is de gezondheidszorgpsycholoog
een generalist. De klinisch psycholoog heeft een langere postdoctorale opleiding
genoten dan de gezondheidszorgpsycholoog, is vanaf 1989 tevens opgeleid tot
psychotherapeut en functioneert op een hoger, specialistisch niveau. Bij de
bepaling van de positie van beide beroepen in de individuele gezondheidszorg
is de gezondheidszorgpsycholoog aan te merken als het basisberoep in de zin
van artikel 3 van de wet en de klinisch psycholoog als een specialist waarop
artikel 14 van de wet zou kunnen worden toegepast.Het handhaven in artikel 3 (dat basisberoepen regelt) van wat naar zijn
aard een specialisme is, is niet in overeenstemming met de systematiek van
de wet. De klinisch psycholoog hoort daar derhalve niet thuis. De desbetreffende
plaats in de wet kan worden ingenomen door de gezondheidszorgpsycholoog indien
ook aan de in het vervolg van deze memorie te bespreken criteria voor opneming
in de wet als basisberoep is voldaan.Het tweede criterium voor regeling van een beroep in artikel 3 van de
wet behelst de vraag: is er behoefte aan het verlenen van een zelfstandige
bevoegdheid tot het verrichten van voorbehouden handelingen? Aangezien de
gezondheidszorgpsycholoog, zoals beschreven in de voorstellen
van het CONO, geen van de in artikel 36 van de wet genoemde voorbehouden handelingen
verricht, kan dit criterium onbesproken blijven.Het derde criterium behelst de vraag of er voor het desbetreffende beroep
behoefte is aan publiekrechtelijk tuchtrecht. Voor de beantwoording van deze
vraag zijn tijdens de totstandkoming van de wet een aantal deelcriteria ontwikkeld.Het eerste deelcriterium betreft de vraag of de patiënt in een afhankelijke
positie verkeert ten opzichte van de gezondheidszorgpsycholoog. De Raad BIG
heeft er in zijn advies op gewezen dat voor de behandeling van de patiënt
het nodig kan zijn dat in zijn intimiteit wordt getreden om de oorzaak van
zijn problemen te achterhalen. De gegevens die de patiënt inbrengt hebben
veelal een grote mate van gevoeligheid. Hij moet erop kunnen vertrouwen dat
de gezondheidszorgpsycholoog met die gegevens uiterst zorgvuldig omgaat, hetgeen
in beginsel geheimhouding betekent. De relatie tussen de doorsnee patiënt
en de gezondheidszorgpsycholoog is per definitie ongelijk door de afwezigheid
van of het gebrek aan kennis bij de patiënt ter zake van de deskundigheid
van de gezondheidszorgpsycholoog. Een en ander creëert een hoge mate
van afhankelijkheid.Het tweede deelcriterium betreft de vraag of er andere correctiemiddelen
dan publiekrechtelijk tuchtrecht ter beschikking staan om een misdraging van
een gezondheidszorgpsycholoog te kunnen corrigeren. Ik ben met de Raad BIG
van mening dat zulks niet het geval is. Behalve met betrekking tot ernstige
misdragingen van sexuele aard, is het strafrecht niet geschikt als correctie-instrument
voor misdragingen in de uitoefening van een beroep dat het behandelen van
patiënten met psychische problemen als werkterrein heeft.Aan een derde deelcriterium, inhoudende dat het beroep in relatieve professionele
zelfstandigheid zal worden uitgeoefend, wordt, wat de gezondheidszorgpsycholoog
betreft, voldaan.Op grond van het vorenstaande deel ik het standpunt van de Raad BIG dat
het noodzakelijk is voor de gezondheidszorgpsycholoog publiekrechtelijk tuchtrecht
in het leven te roepen. Dit standpunt impliceert dat het beroep van gezondheidspsycholoog
in artikel 3 van de wet moet worden geregeld.De beslissing om het beroep van gezondheidszorgpsycholoog te regelen,
heeft de volledige instemming van de in het CONO vertegenwoordigde beroepsverenigingen,
te weten het Nederlands Instituut van Psychologen en de Nederlandse Vereniging
van pedagogen en onderwijskundigen. Omschrijving deskundigheidsgebiedIn artikel 25 van de wet is het deskundigheidsgebied van de klinisch psycholoog
omschreven. Deze omschrijving is vrij globaal, mede doordat de regeling van
een deel van de deskundigheidsomschrijving aan de algemene maatregel van bestuur
is gedelegeerd. Ik ben met de Raad BIG van mening dat deze deskundigheidsomschrijving
kan worden gehandhaafd voor de gezondheidszorgpsycholoog. Immers, het deel
van de deskundigheidsomschrijving waarvan de regeling is opgedragen aan de
algemene maatregel van bestuur betreft het deel waarin nu juist het verschil
tussen de klinisch psycholoog en de gezondheidszorgpsycholoog schuilt, te
weten de toe te passen psychologische behandelingsmethoden. In artikel 25 van de wet is derhalve alleen «klinisch psycholoog»
vervangen door: gezondheidszorgpsycholoog. Wijziging overgangsrecht psychotherapeutenVoor toepassing van het overgangsrecht, neergelegd in artikel 106 van
de wet, dat moet leiden tot inschrijving in het krachtens artikel 3 van de
wet ingestelde register van psychotherapeuten, dienen verschillende categorieën
van personen in aanmerking te komen.Dat zijn om te beginnen degenen die staan ingeschreven in het register
van psychotherapeuten dat is ingesteld bij het Besluit van de Staatssecretaris
van Welzijn, Volksgezondheid en Cultuur, van 30 juli 1986, DGVGZ/GBO/MBO,
nr. 402799, hierna te noemen: registratieregeling psychotherapeut. Zij voldoen
in het algemeen niet aan de opleidingseisen die zullen worden gesteld in de
algemene maatregel van bestuur die uitvoering geeft aan artikel 26, eerste
lid, van de wet, maar de doorsnee beroepsbeoefenaar die in vorenbedoeld register
ingeschreven staat beschikt wel over een vakbekwaamheid die nagenoeg gelijkwaardig
is aan de vakbekwaamheid waarover degene die aan de nieuwe opleidingseisen
voldoet, zal beschikken. Het gaat in dat register voor een groot deel om personen
die de in de registratieregeling psychotherapeut vervatte opleidingsonderdelen
met goed gevolg hebben afgesloten zonder een gestructureerde opleidingsroute
te hebben gevolgd. Voorts gaat het om personen die een door het Centraal Orgaan
Opleidingen Psychotherapie (COOP) erkende opleidingsroute hebben gevolgd,
die volledig is afgestemd op de ter zake van de opleiding in de registratieregeling
psychotherapeut gestelde eisen. De door het COOP erkende opleidingsroutes
zijn de opleidingen die worden afgesloten met het behalen van het diploma
dat wordt afgegeven door een Regionaal Instituut voor Nascholing en Opleiding
in de geestelijke gezondheidszorg (RINO), het door de Vereniging voor Gedragstherapie
afgegeven diploma psychotherapie en het diploma van de gecombineerde postdoctorale
opleiding klinische psychologie/psychotherapie van de Katholieke Universiteit
van Nijmegen. In het bij de registratieregeling psychotherapeut ingestelde register
staan ook psychiaters ingeschreven. Hoewel psychiaters op grond van artikel
12 van die regeling geacht worden te zijn ingeschreven in dat register, zijn
er tal van psychiaters die zich daadwerkelijk voor registratie hebben aangemeld.
Gelet op de fictie die artikel 12 impliceert, komen psychiaters zonder meer
voor inschrijving in aanmerking. De inhoud van artikel 12 en het daaruit voortvloeiende
beleid was gebaseerd op de gedachte dat de opleiding tot psychiater tevens
leidde tot een vakbekwaamheid die (nagenoeg) gelijkwaardig is aan de vakbekwaamheid
waarover psychotherapeuten beschikken. Die gedachte is inmiddels wat naar
de achtergrond verdwenen. Niettemin dient het gevoerde beleid uit te monden
in overgangsrecht dat geen verkregen rechten aan justitiabelen ontneemt. Dat
betekent dat niet alleen de in het bij de registratieregeling psychotherapeut
ingestelde register daadwerkelijk ingeschreven psychiaters voor toepassing
van de overgangsregeling in aanmerking dienen komen, maar ook de andere psychiaters,
die geacht worden daar in te staan.Voor toepassing van de overgangsregeling dienen tevens in aanmerking te
komen degenen die voor het tijdstip waarop artikel 3 van de wet voor psychotherapeuten
in werking treedt, zijn begonnen aan een gestructureerde, op de uitoefening
van het beroep van psychotherapeut gerichte opleiding en die opleiding eerst
na dat tijdstip voltooien. In de praktijk zijn dat de huidige door het COOP
erkende opleidingen. Deze personen kunnen niet meer in het bij de registratieregeling
psychotherapeut ingestelde register worden ingeschreven, omdat die regeling
wordt ingetrokken met ingang van vorenbedoeld tijdstip. Zij zullen evenwel
over dezelfde vakbekwaamheid beschikken als degenen die wel in dat register zijn ingeschreven en behoren derhalve met die personen gelijk te worden
gesteld. Hetzelfde geldt mutatis mutandis voor degenen die vóór
het tijdstip van inwerkingtreding van artikel 3 van de wet voor het beroep
van psychotherapeut aan de opleiding tot psychiater zijn begonnen en die opleiding
nadien voltooien.Voor de toepassing van de hierbedoelde overgangsregeling voor psychotherapeuten
gaat het dus niet om personen die een zogenaamde sprokkelroute volgen. Met
«sprokkelroute» wordt bedoeld het her en der vergaren van kennis,
ervaring en getuigschriften zonder een gestructureerde, door het COOP erkende
opleiding tot psychotherapeut te volgen.Het bestaande artikel 106 van de wet bevat een aantal beperkingen waardoor
het door mij wenselijk geachte overgangsrecht niet kan worden toegepast.In de eerste plaats kan het in het eerste lid bedoelde vereiste dat de
betrokkene het beroep van psychotherapeut ten minste zes aaneengesloten maanden
(in de periode van vijf jaar, onmiddellijk voorafgaande aan het tijdstip waarop
artikel 3 van de wet voor dat beroep in werking treedt) heeft uitgeoefend,
niet aan de psychiaters worden gesteld. Voor zover nodig passen zij in hun
beroepsuitoefening ook psychotherapeutische behandelingmethoden toe, maar
van de doorsnee psychiater kan niet worden gezegd dat hij het beroep van psychotherapeut
uitoefent.In de tweede plaats is er geen overgangsbepaling voor degenen die op het
tijdstip van inwerkingtreding van artikel 3 van de wet voor het beroep van
psychotherapeut aan een gestructureerde, op de uitoefening van het beroep
van psychotherapeut gerichte opleiding zijn begonnen en die opleiding pas
na dat tijdstip afronden. Het ontbreken van zo'n bepaling moet worden gezien
in relatie tot het tijdstip waarop de behandeling van de wet in de Tweede
Kamer werd voltooid en er in beginsel niets meer aan kon worden gewijzigd.
Dat tijdstip lag in 1992. In dat jaar was de registratieregeling psychotherapeut
6 jaar oud en stonden de eersten op het punt af te studeren van een overeenkomstig
die regeling gestructureerde opleiding. Het lag toen niet in de lijn der verwachting
dat de krachtens artikel 26 van de wet te stellen opleidingseisen kwalitatief
anders zouden zijn dan die welke waren neergelegd in de registratieregeling
psychotherapeut. Voor hen zou geen overgangsrecht nodig zijn. Een dergelijke
overgangsbepaling is er wel voor artsen, tandartsen, apothekers, fysiotherapeuten,
verloskundigen en verpleegkundigen.Een derde beperking is het vereiste van zes aaneengesloten maanden van
beroepsuitoefening in de vijf jaar die voorafgaan aan de inwerkingtreding
van de wet voor psychotherapeuten. Deze eis stamt uit de tijd dat er nog tal
van beroepsbeoefenaren op het gebied van de psychotherapie waren die geen
gestructureerde opleiding tot psychotherapeut volgden (en ook niet hadden
gevolgd wegens het ontbreken in het verleden van zo'n opleiding), maar wel
een beroep uitoefenden dat met «psychotherapeut» werd aangeduid.
Voor deze beroepsbeoefenaren kon geen ander criterium voor het overgangsrecht
worden aangegeven dan een bepaalde periode van beroepservaring. Ik acht dit
thans geen zinvol vereiste meer. In de eerste plaats zijn er al geruime tijd
aanwijsbare, op de uitoefening van het beroep van psychotherapeut gerichte
opleidingen. In de tweede plaats is het in het licht van de kwaliteit van
de beroepsuitoefening mijns inziens niet zinvol een overgangsbepaling op te
nemen voor personen ten aanzien van wie geen ondergrens ter zake van hun opleidingsniveau
is aan te wijzen (sprokkelaars of totaal-niet-opgeleiden) en wie het niet
wordt aangerekend dat zij over een relatief lange periode (maximaal 4½
jaar) het beroep van psychotherapeut niet hebben uitgeoefend. Een bijkomend
aspect is dat het overgangsrecht voor vorengenoemde in artikel 3 van de wet
geregelde beroepen geen beroepservaringseis bevat. Teneinde bovenomschreven belemmeringen weg te nemen voorziet het onderhavige
wetsvoorstel in:– vervanging van het vereiste, vervat in artikel 106, eerste lid,
van de wet, dat de betrokkene het beroep van psychotherapeut gedurende een
aaneengesloten periode van zes maanden in het tijdvak van vijf jaar, onmiddellijk
voorafgaande aan het tijdstip van inwerkingtreding van de wet voor het beroep
van psychotherapeut, heeft uitgeoefend, door het vereiste dat de betrokkene
een gestructureerde opleiding tot psychotherapeut dan wel de opleiding tot
psychiater heeft voltooid;– toevoeging van een nieuw (tweede) lid, bevattende de gelijkstelling
voor de toepassing van het overgangsrecht van degenen die vóór
vorenbedoeld tijdstip hun (gestructureerde) opleiding tot psychotherapeut
of hun opleiding tot psychiater nog niet hebben voltooid, maar eerst daarna
afstuderen, met degenen die wel vóór dat tijdstip hun opleiding
hebben afgerond. Artikelen Artikel IIn ontwerp-artikel 106, eerste lid, is met «een op de bekwaamheid
tot de uitoefening van het beroep van psychotherapeut gerichte opleiding»
beoogd tot uitdrukking te brengen dat het om een gestructureerde opleiding
gaat en niet om een sprokkelroute. De Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport,E. Borst-Eilers XNoot1De tekst van het voorstel van wet en van de memorie van toelichting zoals
voorgelegd aan de Raad van State is ter inzage gelegd bij de afdeling Parlementaire
Documentatie. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-25416-3.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl