Wet laden en lossen zeeschepen; Advies en nader rapport
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 29713, nr. 5

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

23-08-2004

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2003-2004

29713 nr. 5

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamOndertekeningBijlage bij het advies van de Raad van State betreffende no. W09.04.0197/V
met redactionele kanttekeningen die de Raad in overweging geeft.Voorstel van wetMemorie van toelichting
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 29713Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 28 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
29 713Regels ten aanzien van het veilig laden en lossen van zeeschepen (Wet
laden en lossen zeeschepen)nr. 5ADVIES RAAD VAN STATE EN NADER RAPPORTHieronder zijn opgenomen het advies van de Raad van State d.d. 15 juli
2004 en het nader rapport d.d. 5 augustus 2004, aangeboden aan de Koningin
door de minister van Verkeer en Waterstaat. Het advies van de Raad van State
is cursief afgedrukt.Bij Kabinetsmissive van 26 mei 2004, no. 04.002024, heeft Uwe Majesteit,
op voordracht van de Minister van Verkeer en Waterstaat, bij de Raad van State
ter overweging aanhangig gemaakt het voorstel van wet houdende regels ten
aanzien van het veilig laden en lossen van zeeschepen (Wet laden en lossen
zeeschepen), met memorie van toelichting.Blijkens de mededeling van de Directeur van Uw kabinet van 26 mei
2004, nr. 04.002024, machtigde Uwe Majesteit de Raad van State zijn advies
inzake het bovenvermelde voorstel van wet rechtstreeks aan mij te doen toekomen.
Dit advies, gedateerd 15 juli 2004, nr. W09.04.0197/V, bied ik U hierbij
aan.Het wetsvoorstel geeft voorschriften voor het veilig laden en lossen van
zeevarende bulkschepen in binnen de Europese Unie gelegen terminals. Verkeerde
belading, waarbij de constructie van het schip wordt overbelast of waarbij
delen van de constructie in de laadruimten worden beschadigd, is in het verleden
meermalen de oorzaak geweest van ernstige ongevallen met deze categorie schepen.
Met het voorstel wordt uitvoering gegeven aan richtlijn 2001/96/EG.1 Deze richtlijn is op haar beurt grotendeels geïnspireerd
op enkele resoluties van de Internationale Maritieme Organisatie (IMO), onder
meer betreffende de gedragscode voor laden en lossen («BLU-Code»),2 en op bepalingen uit het Internationaal Verdrag voor
de Beveiliging van Mensenlevens op Zee (SOLAS-verdrag).3De Raad van State maakt opmerkingen over Koninkrijksaspecten, certificering,
de gebondenheid aan het laad- of losplan en uitzonderingen op het bepaalde
in het wetsvoorstel. De Raad is van oordeel dat in verband daarmee enige aanpassing
van het wetsvoorstel wenselijk is.1. KoninkrijksaspectenZowel de richtlijn als de resoluties en SOLAS-bepalingen zijn gericht
op het vergroten van de veiligheid van zeevarende bulkschepen; hetzelfde geldt
dus voor het wetsvoorstel.4Artikel 3, eerste lid, aanhef en onder e, van het Statuut bepaalt dat
het stellen van eisen met betrekking tot de veiligheid van zeeschepen die
de vlag van het Koninkrijk voeren een Koninkrijksaangelegenheid is. Uitvoering
van de veiligheidsvoorschriften uit het SOLAS-verdrag heeft dan ook tot nu
toe in hoofdzaak plaatsgevonden in Koninkrijksregelingen (Schepenwet en Schepenbesluit 1965). Dat roept de vraag op of ook in dit geval een regeling
op Koninkrijksniveau aangewezen zou zijn.De richtlijn en het wetsvoorstel beogen het bevorderen van de veiligheid
van zeegaande bulkschepen. Behalve aan terminalexploitanten worden ook aan
kapiteins verplichtingen opgelegd. Daardoor raakt het in het wetsvoorstel
voorgeschrevene aan artikel 3 van het Statuut. Nu evenwel de richtlijn van
toepassing is op alle bulkschepen, ongeacht welke vlag zij voeren, die voor
het laden of lossen van vaste bulklading terminals in de lidstaten aandoen
en het wetsvoorstel een implementatie van deze richtlijn inhoudt, meent de
Raad dat in dit geval de keuze voor een nationale wet verantwoord is.Het voorgaande neemt evenwel niet weg dat de SOLAS-bepalingen waarop de
richtlijn ten dele is gebaseerd ook verbindend zijn voor Aruba en de Nederlandse
Antillen (het SOLAS-verdrag is goedgekeurd en bekrachtigd voor het hele Koninkrijk),
en dat de BLU-code, als IMO-aanbeveling, ook tot de andere landen binnen het
Koninkrijk gericht is. In de memorie van toelichting wordt niet ingegaan op
de manier waarop in de overige landen van het Koninkrijk deze materie is of
zal worden geregeld. De Raad adviseert dit als nog te doen.1. Het standpunt van de Raad dat een nationale wet in dit geval het aangewezen
instrument is om de richtlijn te implementeren, wordt door mij onderschreven.
Naar ik aanneem, zal aan dat standpunt – hoewel niet uitdrukkelijk in
het advies verwoord – mede de overweging ten grondslag hebben gelegen
dat het voorstel van wet strekt tot implementatie van een richtlijn die, gelet
op het feit dat zij niet mede op de Associatieregeling voor landen en gebieden
overzee (LGO) is gebaseerd, uitsluitend verbindend is voor het rijksdeel Nederland.
Ook om die reden ligt uitvoering in rijkswetgeving niet voor de hand.De Raad merkt op dat in de memorie van toelichting niet is ingegaan op
de manier waarop de overige landen van het Koninkrijk uitvoering geven of
zullen geven aan de SOLAS-bepalingen en de aanbevolen BLU-Code, en adviseert
dat alsnog te doen. Aangezien het onderhavige voorstel van wet strekt ter
implementatie van de richtlijn en het daarbij niet relevant is hoe de Nederlandse
Antillen en Aruba uitvoering geven aan het SOLAS-verdrag en de aanbevolen
BLU-Code, zie ik echter geen aanleiding om daar in de memorie van toelichting
specifiek op in te gaan. Wel was in de memorie van toelichting al aandacht
besteed aan de overlap tussen de richtlijn en het SOLAS-verdrag en dientengevolge
op de relatie tussen de Schepenwet, waarin uitvoering wordt gegeven aan het
SOLAS-verdrag, en het voorstel van wet. In paragraaf 4.2 over de relatie
met de Schepenwet wordt in dat kader gesproken over Nederlandse schepen, waarmee –
nu de Schepenwet een Rijkswet is – worden bedoeld schepen die de vlag
van het Koninkrijk voeren. Voor alle duidelijkheid is in de betreffende paragraaf
de aanduiding Nederlands schip in die zin aangepast. Wat betreft de BLU-Code
merk ik op dat de aanbeveling tot naleving ervan in Bekendmaking aan de Scheepvaart
nr. 320/1998, die in de toelichting bij artikel 28 wordt genoemd, geldt voor
alle schepen die varen onder de vlag van het Koninkrijk. Voor de volledigheid
is deze bekendmaking ook vermeld in paragraaf 4.2, als gevolg waarvan
ook de toelichting bij artikel 28 minimaal is aangepast.2. CertificeringArtikel 5, eerste lid, bepaalt dat de terminalexploitant ervoor zorgt
dat in de terminal een gecertificeerd kwaliteitszorgsysteem wordt toegepast,
dat voldoet aan bij ministeriële regeling aan te wijzen ISO-normen of
daaraan gelijkwaardige normen. Het artikel geeft echter niet aan wie bevoegd
is tot certificering. Uit de definitie van «klassenbureau» (artikel
1, eerste lid, onder m) volgt dat deze bureaus bevoegd zijn onderzoeken te
verrichten ten behoeve van certificering; maar het gaat daarbij, zo blijkt
uit de tekst, om de certificering van schepen, en niet om die van haventerminals.
Ook de memorie van toelichting maakt niet duidelijk wie bevoegd is tot certificering.De Raad adviseert in artikel 5 te bepalen wie bevoegd is tot certificering
van haventerminals.2. Het advies van de Raad om in artikel 5 van de wet te bepalen wie bevoegd
is tot certificering van terminals, heb ik niet overgenomen. Blijkens artikel
5 van de richtlijn heeft de Europese wetgever ervoor gekozen om
aan te sluiten bij het zelfregulerend vermogen van de markt en – anders
dan bijvoorbeeld bij de zogenaamde nieuwe-aanpakrichtlijnen gebruikelijk is–
geen certificeringsinstanties aangewezen. Dit betekent dat voor het toezicht
op de certificeringsinstanties wordt aangesloten bij de daarvoor in de markt
bestaande mechanismen. Daarbij speelt in Nederland de Raad voor Accreditatie
een belangrijke rol.Wat betreft de klassenbureaus merk ik op dat een aantal van deze bureaus
hun traditionele werkzaamheden met betrekking tot de certificering van schepen
heeft uitgebreid met werkzaamheden met betrekking tot de certificering van
bedrijven en producten overeenkomstig de in het kader van de genoemde zelfregulering
totstandgekomen internationale, Europese en nationale normen, waaronder de
ISO 9001:2000-norm voor kwaliteitszorgsystemen. De (publiekrechtelijke) werkzaamheden
van klassenbureaus bij de certificering van schepen – in het kader waarvan
hun betrokkenheid bij schade aan het schip op grond van artikel 14 van het
voorstel van wet is geregeld – moeten duidelijk worden gescheiden van
hun (private) werkzaamheden bij het verlenen van certificaten voor kwaliteitszorgsytemen
conform bepaalde ISO-normen. De definitie in artikel 1, eerste lid, onderdeel
m, van het voorstel van wet verwijst naar de rol van klassenbureaus bij de
eerstgenoemde (publiekrechtelijke) werkzaamheden.3. UitzonderingenOp grond van artikel 2, tweede lid, vallen voorzieningen die slechts in
uitzonderlijke situaties worden gebruikt voor het laden of lossen van bulkschepen
buiten het bereik van het wetsvoorstel. Daarnaast is het wetsvoorstel niet
van toepassing wanneer bij laad- en losactiviteiten alleen gebruik wordt gemaakt
van de voorzieningen van het schip. Deze uitzonderingen vloeien voort uit
de richtlijn, maar ze komen niet voor in het SOLAS-verdrag of de BLU-Code,
aldus de memorie van toelichting.1Naar het oordeel van de Raad dient de toelichting te verduidelijken of
de eerste uitzondering betreft gevallen waarin het schip in gevaar verkeert,
waardoor in het kader van de hulpverlening de lading van het schip geheel
of gedeeltelijk moet worden gelost – zoals de toelichting op artikel
2 doet vermoeden –, of dat deze uitzondering ook op andere gevallen
ziet.De toelichting op artikel 2 gaat wel in op de eerste uitzondering, maar
niet op de tweede. De tweede uitzondering kan aanleiding geven tot onduidelijkheid,
juist doordat het hier gaat om een uitzondering die niet in de BLU-Code voorkomt.
Kapiteins van schepen van buiten de Europese Unie die in een Nederlandse haven
willen laden of lossen zullen op basis van de BLU-Code immers verwachten dat
een laad- of losplan wordt opgesteld, en dat de laad- of losactiviteiten zullen
plaatsvinden volgens de bepalingen van de Code. Bovendien kan waarschijnlijk
niet in alle gevallen vooraf met zekerheid worden vastgesteld dat bij het
laden en lossen niet een beroep gedaan moet worden op de voorzieningen van
de terminal.Het college raadt aan in het licht van het bovenstaande in de toelichting
(nader) aandacht te besteden aan de uitzonderingen die in artikel 2, tweede
lid, zijn opgenomen.3. De Raad adviseert om in de toelichting de twee uitzonderingen in artikel
2, tweede lid, te verduidelijken. Wat betreft de eerste uitzondering merk
ik op dat deze bijvoorbeeld betrekking heeft op terminals waar het laden of
lossen van vaste bulklading in of uit bulkschepen niet tot de normale bedrijfsactiviteiten
behoort. Er kunnen zich situaties voordoen waarin zo'n terminal toch (ongepland)
voor het laden of lossen van bulkschepen wordt aangedaan, wat het geval kan
zijn bij nood ten behoeve van de hulpverlening – zoals de Raad al vermoedt –,
maar ook in andere gevallen, bijvoorbeeld bij gevaar van het schip door schuivende
lading of bij reparatie van een schip in een reparatiehaven. De memorie van
toelichting is op dit punt verduidelijkt.De onduidelijkheid die de Raad voorziet ten aanzien van de tweede uitzondering
zal zich niet snel voordoen. Het kan inderdaad zo zijn dat een schip dat gebruik
maakt van zijn eigen uitrusting alsnog de voorzieningen van de terminal moet
gebruiken, bijvoorbeeld als zijn eigen uitrusting kapot gaat. Het is echter –
in ieder geval in Nederland – zeer ongebruikelijk dat een bulkschip met eigen uitrusting die uitrusting ook gebruikt, aangezien het laden
of lossen met gebruik van de voorzieningen van een terminal veel sneller gaat.
Een bulkschip gebruikt zijn eigen uitrusting alleen in gevallen waarin geen
terminal voorhanden is, een situatie die in Nederland niet goed voorstelbaar
is. In het theoretische geval dat anders dan gepland de voorzieningen van
de terminal moeten worden gebruikt, is de wet van toepassing zodra bekend
is dat die voorzieningen gebruikt gaan worden. Nu de BLU-Code een aanbeveling
is, is het overigens niet zo dat kapiteins zullen verwachten dat in iedere
haven in de wereld volgens de BLU-Code wordt geladen en gelost en gegevens
worden verstrekt. Dat ligt overigens wel anders voor het opstellen van het
laad- of losplan, een verplichting uit het SOLAS-verdrag, maar aan die verplichting
kan zoals gezegd alsnog gevolg worden gegeven op het moment dat blijkt dat
een schip toch van de voorzieningen van de terminal gebruik moet maken. Het
feit dat de BLU-Code en het SOLAS-verdrag de tweede uitzondering van de richtlijn
niet letterlijk kennen, sluit overigens niet uit dat uit de aard van de verplichtingen
volgt dat deze alleen van toepassing zijn op situaties waarin tussen de terminal
en het schip wordt samengewerkt. De memorie van toelichting is op dit punt
verduidelijkt.4. Voor redactionele kanttekeningen verwijst de Raad naar de bij het advies
behorende bijlage.4. De redactionele kanttekeningen van de Raad zijn op drie uitzonderingen
na overgenomen. De derde kanttekening is niet overgenomen, omdat de huidige
tekst van artikel 9, tweede lid, in samenhang met de andere artikelleden,
naar mijn mening beter aansluit bij de tekst van de richtlijn. De vierde kanttekening
bij het voorstel van wet is niet overgenomen, omdat de formulering over de
reparatie van eventuele schade aansluit bij die van de richtlijn. De vierde
kanttekening bij de memorie van toelichting is deels overgenomen; het woord
«laten» is niet vervallen maar tussen haakjes blijven staan, om
aan te geven dat de reparatie door een gespecialiseerd bedrijf kan worden
gerepareerd.5. Van de gelegenheid is gebruik gemaakt om het voorstel van wet en de
memorie van toelichting in twee opzichten te wijzigen en aan te vullen. Ten
eerste is in paragraaf 4.2 van het algemeen deel van de memorie van toelichting
de verwijzing naar het Schepenbesluit 2004, dat op het moment van aanbieding
van het voorstel van wet aan de Raad nog niet was vastgesteld en bekendgemaakt,
geactualiseerd. Ten tweede is de inwerkingtredingsbepaling in artikel 28 van
het voorstel van wet aangepast in verband met de Tijdelijke referendumwet.
Artikel 24 van het voorstel van wet betreft een delegatiegrondslag voor toekomstige
implementatie van Europese en internationale regelgeving, waardoor het voorstel
op grond van de Tijdelijke referendumwet een referendabele wet zal worden.
Daarom is bepaald dat de inwerkingtreding bij koninklijk besluit zo nodig
kan plaatsvinden onder toepassing van artikel 16 van de Tijdelijke referendumwet.
De memorie van toelichting is op dit punt ook aangevuld en tekstueel verbeterd.De Raad van State geeft U in overweging het voorstel van wet te zenden
aan de Tweede Kamer der Staten-Generaal, nadat met het vorenstaande rekening
zal zijn gehouden.De waarnemend Vice-President van de Raad van State,P. van DijkIk moge U verzoeken het hierbij gevoegde gewijzigde voorstel van wet en
de gewijzigde memorie van toelichting aan de Tweede Kamer der Staten-Generaal
te zenden.De Minister van Verkeer en Waterstaat, a.i.,S. M. Dekker Bijlage bij het advies van de Raad van State betreffende no. W09.04.0197/V
met redactionele kanttekeningen die de Raad in overweging geeft.Voorstel van wet– In artikel 1, eerste lid, onder f, mede gelet op aanwijzing 123
Aanwijzingen voor de regelgeving, «waaronder wordt begrepen» vervangen
door: waaronder wordt verstaan.– In artikel 8, eerste lid, onder c, na «heeft ontvangen»
invoegen: alvorens vaste bulklading wordt geladen.– In artikel 9, tweede lid, «Over iedere verandering in»
vervangen door: Over ieder voornemen tot verandering van.– In artikel 14, eerste lid, verduidelijken of de terminalvertegenwoordiger
ook degene is die de reparaties moet (laten) uitvoeren, aangezien de huidige
formulering en de toelichting daarover geen uitsluitsel geven.– In artikel 27 tweemaal «Wet laden en lossen bulkschepen»
vervangen door: Wet laden en lossen zeeschepen.– In hetzelfde artikel, tweede lid, na de verwijzing naar artikel
7 de woorden «eerste en tweede lid» laten vervallen, aangezien
artikel 7 maar twee leden telt.Memorie van toelichting– In het algemeen deel, paragraaf 2.1, «kan vaak teruggeleid
worden op» vervangen door: kan vaak worden herleid tot.– In paragraaf 9.1, tweede zin, «is beperkt» vervangen
door: zijn beperkt.– In het artikelsgewijs deel, in de laatste zin van de toelichting
op artikel 1, onderdeel c, aangeven welke richtlijn wordt bedoeld.– In de toelichting op artikel 14 in de eerste zin «(laten
worden) gerepareerd» vervangen door: worden gerepareerd. XNoot1Richtlijn 2001/96/EG van het Europees Parlement en de Raad van 4 december
2001 tot vaststelling van geharmoniseerde voorschriften en procedures voor
veilig laden en lossen van bulkschepen; PbEG L 13.XNoot2Resolutie A.797 (19) van 23 november 1995; resolutie A.862 (20)
van 27 november 1997.XNoot3Trb. 1976, 157; nadien meermalen gewijzigd.XNoot4Zie artikel 1 van de richtlijn.XNoot1Memorie van toelichting, algemeen deel, paragraaf 3.1, laatste alinea. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-29713-5.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl