Lidmaatschap Veiligheidsraad; Brief minister over de werkzaamheden van de Veiligheidsraad in de maand april 2000
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-09 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 26301, nr. 25

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

08-06-2000

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1999-2000

26301 nr. 25

29-05-2000

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamINLEIDINGAFRIKAAngolaSancties AngolaDemocratische Republiek CongoEthiopië/EritreaRwandaSierra LeoneMIDDEN-OOSTENKoeweit/IrakIrakIsraël/LibanonEUROPAKosovoAZIËAfghanistanOost-TimorDIVERSENSancties algemeenBescherming burgers in gewapend conflictOndertekeningLichaamActies van de Veiligheidsraad & mondelinge uitspraken
voorzitter aan de persApril 2000 
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 26301Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 33 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
26 301Lidmaatschap Veiligheidsraadnr. 25BRIEF VAN DE MINISTER VAN BUITENLANDSE ZAKENAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 29 mei 2000Hierbij bied ik u mede namens de Minister voor Ontwikkelingssamenwerking
een verslag aan over de werkzaamheden van de Veiligheidsraad in de maand april
2000.INLEIDINGCanada, voorzitter in de maand april, organiseerde open debatten en briefings
over een zestal onderwerpen.De open briefing over Afghanistan was toegespitst op de situatie van vrouwen
en meisjes. In de briefing over Oost-Timor werd melding gemaakt van ongeduld
en teleurstelling van de bevolking over het in hun ogen trage wederopbouwproces.
Het Carlsson-rapport inzake het optreden van de VN in 1994 in Rwanda werd
eveneens in open bijeenkomst besproken.Tijdens het open debat over de Bescherming van Burgers in Gewapend Conflict
werd een resolutie aanvaard die de mogelijkheid biedt het aspect burgers in
gewapend conflict in besluiten van de Raad te verankeren. In het debat Sancties
Algemeen werd de rechtmatigheid van het bestaan van het instrument van sancties
onder hoofdstuk VII van het Handvest bevestigd en het concept van «smart
sanctions» onderschreven. De Raad nam tijdens het debat Sancties Angola
een resolutie aan die voor een periode van zes maanden een «monitoring
mechanism» autoriseert als opvolger van het expertpanel, dat zich de
afgelopen tijd heeft gebogen over sancties jegens UNITA.Daarnaast besprak de Raad in besloten zittingen diverse malen de situatie
in de Democratische Republiek Congo, hetgeen onder andere resulteerde in het
besluit om begin mei een Veiligheidsraadmissie naar de DRC/Grote Meren Gebied
te zenden. Eind april bezocht een soortgelijke missie Kosovo.Interessante ontwikkeling in het Midden-Oosten was uiteraard de door Israël
aangekondigde troepenterugtrekking uit Zuid-Libanon, die door de Raad werd
verwelkomd.De mandaten werden verlengd van UNIKOM, de «UN Iraq-Kuwait Observation Mission», alsmede van UNOA, de missie in Angola. De Raad
aanvaardde voorts het organisatieplan voor UNMOVIC, de «UN Monitoring,
Verification and Inspection Commission» inzake Irak.AFRIKAAngolaOp 12 april lichtte de VN Special Advisor voor Afrika, Gambari, het meest
recente rapport van de Secretaris-Generaal inzake Angola toe. Het proces van
isolering van UNITA is de afgelopen maanden verder geconsolideerd, aldus Gambari.
De activiteiten in het kader van de sancties tegen UNITA (het Fowler-rapport)
hadden hieraan in grote mate bijgedragen. De regeringstroepen vergrootten
nog immer de controle ten koste van UNITA. De conventionele capaciteit van
UNITA was ernstig beschadigd, maar UNITA moest nog steeds in staat worden
geacht een langdurige en schadelijke guerrilla-oorlog te voeren. In humanitair
opzicht was de situatie bijzonder zorgelijk. Mensenrechten worden nog steeds
door alle partijen geschonden en 3,7 miljoen mensen zijn als gevolg van de
burgeroorlog ontheemd.In een korte discussie spraken enkele delegaties steun uit voor de afwijzing
door de Angolese regering van onderhandelingen met UNITA. Voorts werd gemeld
dat het Fowler-rapport adequate follow-up diende te krijgen. Tevens werd aandacht
gevraagd voor de landmijnenproblematiek. Nederland benadrukte het belang van
mensenrechtenwaarneming als onderdeel van het mandaat van het VN-kantoor in
Angola (UNOA), ook omdat in bovengenoemd rapport melding wordt gemaakt van
schendingen van de mensenrechten aan beide zijden.De Raad nam een procedurele resolutie aan inzake de verlenging van het
mandaat van UNOA tot 15 oktober 2000.Sancties AngolaIn een formele zitting op 18 april jl. nam de Raad een resolutie aan die
voor een periode van zes maanden een «monitoring mechanism» autoriseert
als opvolger van het «Panel of Experts» dat zich de afgelopen
tijd heeft gebogen over sancties jegens UNITA. Het mechanisme, bestaande uit
vijf experts, zal het onderzoek naar schendingen van de sancties jegens UNITA
voortzetten. Tevens stelt de resolutie een deadline (18 november 2000) waarbinnen
de Raad een besluit moet nemen over maatregelen tegen sanctieovertreders en,
meer in het algemeen, de implementatie van het gehele sanctieregime jegens
UNITA. De Canadese voorzitter, Fowler, sprak de hoop en verwachting uit dat
het niet nodig zou zijn gebruik te maken van de mogelijkheden die de resolutie
biedt wat betreft de aanpak van sanctieovertreders. Het was naar zijn mening
belangrijk dat de Raad hiermee liet zien dat het de zaak serieus nam.Alle leden van de Raad toonden in hun interventies waardering voor het
werk van Fowler en het panel, dat ertoe bijdroeg de toevoerkanalen naar UNITA
af te snijden. Een aantal landen genoemd in het Fowler-rapport trachtte de
tegen hen geuite beschuldigingen te weerleggen, doch sprak ook grote waardering
uit voor het werk van Fowler en het Panel.Nederland onderstreepte de wenselijkheid van onafhankelijk opereren van
het nieuwe monitoring mechanisme en benadrukte de noodzaak van een politieke
oplossing op termijn. Nederland maakte van de gelegenheid gebruik om wederom
te wijzen op het belang van volledige vervulling van het mandaat van VN-kantoor
in Angola (UNOA), inclusief mensenrechtenwaarneming. Democratische Republiek CongoOnder Secretaris-Generaal Miyet lichtte op 12 april de Veiligheidsraad
in over de laatste ontwikkelingen in de Democratische Republiek Congo (DRC),
met name over het troepenscheidingsakkoord dat door de partijen bij het conflict
op 8 april was aanvaard. Die aanvaarding maakte het waarschijnlijk dat de
tweede fase van de VN-missie in de DRC (MONUC), te weten ontplooiing van infanterie
en waarnemers, vanaf midden mei kon beginnen.In deze situatie was het, aldus Miyet, van groot belang dat lidstaten
zo snel mogelijk met bijdragen voor de MONUC-operatie over de brug komen,
met name op het gebied van luchtoperaties. Daarnaast zijn gespecialiseerde
eenheden nodig die de komst van de MONUC-infanterie en waarnemers moeten voorbereiden.De militaire situatie was overigens op sommige locaties verre van geruststellend,
wegens de oprukkende rebellen, ondersteund door Rwandese en Oegandese troepen.
De humanitaire situatie in het oosten van het land was zorgelijk.In een persverklaring verwelkomde de Raad het troepenscheidingsakkoord.
Voorts uitte de Raad zorg over de humanitaire situatie en over het gebrek
aan middelen voor MONUC en de VN-hulpoperaties.In april besloot de Raad voorts om begin mei een VR-missie af te vaardigen
naar de DRC/Grote Meren onder leiding van Permanent Vertegenwoordiger Holbrooke
(VS). Naast de VS maakten Frankrijk, Mali, Namibië, Nederland, Tunesië
en het VK deel uit van de missie. De opgestelde Terms of Reference waren ruim
geformuleerd en benadrukten vervulling van de noodzakelijke voorwaarden voor
ontplooiing van MONUC, alsmede versterking van de rol van de bemiddelaar voor
de Nationale Dialoog in de DRC. Het Lusaka-akkoord en de Veiligheidsraadresoluties
zijn hierbij uitgangspunt.Tijdens de briefing op 25 april jl. meldde de Speciale Vertegenwoordiger
van de Secretaris-Generaal, Morjane, dat het staakt-het-vuren zoals afgesproken
op 8 april jl. in Kampala stand lijkt te houden. De relatie tussen MONUC en
de DRC is de afgelopen tijd verbeterd. Tegelijkertijd is de eerste reactie
van Kabila op het werkplan van VN-facilitator voor de nationale dialoog Masire
negatief omdat het niet zou stroken met het tijdspad in het Lusaka-akkoord.
Morjane stelde voorzichtig optimistisch te zijn over de ontwikkelingen. Dat
nam niet weg dat de situatie buitengewoon fragiel blijft.In een troepenleveranciersvergadering voor MONUC onder voorzitterschap
van Assistant Secretaris-Generaal Annabi werd een toelichting gegeven betreffende
de toegezegde en nog benodigde troepen voor fase II. Van de 4 benodigde infanteriebataljons
hebben Pakistan en Senegal formeel elk een bataljon aangeboden. Van de benodigde
500 militaire waarnemers zijn 450 toegezegd.Nederland ondersteunt het vredesproces in de DRC/Grote Meren Gebied –
naast financiële ondersteuning van onder andere het Joint Military Committee –
door deel te nemen aan de missie van de Veiligheidsraad. Nederland onderzoekt
voorts de mogelijkheden voor verdere materiële steun. De VR missie is
volgens Nederland goed getimed. Het huidige momentum moet worden bewaard en
versterkt. De internationale gemeenschap is nu aan zet om de noodzakelijke
ondersteuning aan het proces te geven. Nederland was van mening dat gebalanceerd
moest worden omgegaan met erkenning van de soevereiniteit van alle betrokken
landen (ook Rwanda, Oeganda). Ethiopië/EritreaOp 26 april sprak de VR kort over het conflict tussen Ethiopië en
Eritrea. Teneinde een duidelijk signaal te geven aan de partijen werd een
persverklaring afgegeven waarin werd opgeroepen met hernieuwde inzet deel
te nemen aan de proximity talks die vanaf 2 mei in Algiers zullen plaatsvinden.
Aangezien in april nog geen sprake was van oplaaiende gevechten tussen partijen,
besteedde de Raad geen uitgebreide aandacht aan het conflict tussen Ethopië
en Eritrea.RwandaOp 14 april besprak de Raad in formele zitting het zgn. Carlsson-rapport
over «the independent inquiry into actions of the United Nations during
the 1994 genocide in Rwanda». Het rapport werd algemeen verwelkomd en
de Secretaris-Generaal kreeg veel lof voor zijn moed de hand in eigen boezem
te steken. Helaas vond een weinig substantiële discussie plaats die niet
veel verder voerde dan algemeenheden over de noodzaak van politieke wil, verbetering
van intra-VN-samenwerking en uitwisseling van informatie. Een aantal leden
meende dat Rwanda economisch en sociaal moest worden geholpen als een herkansing
van de VN.Nederland poogde concrete conclusies te trekken uit de Rwanda-tragedie
met het oog op toekomstige crises. Het betoogde onder andere dat haalbaarheid
afhankelijk is van tijdsplanning: wanneer een «window of opportunity»
voor VN-optreden ongebruikt voorbij gaat, zal de noodzaak om in te grijpen
meestal toenemen, terwijl de politieke wil daartoe navenant afneemt. Tevens
sprak Nederland zorg uit over de algemene terughoudendheid wat betreft de
erkenning van de verantwoordelijkheid van regeringen voor grootschalige mensenrechtenschendingen
in eigen land. Nederland wees er voorts op dat niet kan worden uitgesloten
dat zich weer een situatie zoals in Rwanda zal voordoen, waarin zich bedreigd
voelende burgers bescherming zoeken bij een VN-vredesmacht die daartoe niet
voldoende is uitgerust of gemandateerd. Voor die gevallen zou een oplossing
moeten worden gevonden. Ten slotte wees Nederland op het belang van informatievoorziening
door NGOs in het veld.Sierra LeoneNaar aanleiding van enkele incidenten bij ontwapeningskampen in Sierra
Leone verzorgde Assistant Secretaris-Generaal Annabi op 27 april een briefing.
Bij twee kampen waren recent spanningen geweest door de dreigende houding
die de voormalige rebellen van de RUF innamen. In één geval
had de VN missie in Sierra Leone, UNAMSIL, de situatie weten te deëscaleren;
in het andere geval had UNAMSIL zich tijdelijk teruggetrokken van de ontwapeningslokatie.
In totaal waren 9 van de 10 ontwapeningslokaties operationeel. Na een korte
discussie besloot de Raad de Speciaal Vertegenwoordiger van de Secretaris-Generaal
in Sierra Leone, Adeniji, te verzoeken een sterk signaal af te geven aan de
RUF, dat dergelijke incidenten niet getolereerd konden worden.MIDDEN-OOSTENKoeweit/IrakDe Veiligheidsraad ging op 5 april jl. akkoord met verlenging van het
mandaat van UNIKOM, de «UN Iraq-Kuwait Observation Mission». De
Secretaris-Generaal deed terzake een aanbeveling in zijn meest recente rapport
over UNIKOM. Hij meldde daarin voorts dat de situatie in de gedemilitariseerde
zone over het algemeen rustig was gebleven. De Iraakse en Koeweitse
autoriteiten zijn met UNIKOM blijven samenwerken en UNIKOM heeft bijgedragen
aan de handhaving van de rust en stabiliteit langs de Iraaks-Koeweitse grens,
aldus het rapport van de Secretaris-Generaal.IrakDe Veiligheidsraad aanvaardde op 13 april het organisatieplan voor UNMOVIC
(UN Monitoring, Verification and Inspection Commission), het nieuwe inspectieregime
voor Irak conform Veiligheidraadresolutie 1284. UNMOVIC zal bestaan uit vier
afdelingen: technische ondersteuning en training, planning en operaties, analyse
en beoordeling en informatie. De staf van UNMOVIC zal bestaan uit VN-personeel
en betaald worden uit VN-gelden.Nederland toonde zich tevreden met het organisatieplan. Resolutie 1284
was de enige weg naar de opschorting en uiteindelijke opheffing van de sancties;
niemand zou het Iraakse volk een dienst bewijzen door de implementatie van
de resolutie te vertragen.In een persverklaring verwelkomde de Raad het organisatieplan voor UNMOVIC.Op 26 april boog de Veiligheidsraad zich over het rapport inzake het vraagstuk
van vermiste personen, opgesteld door de Russische «High level coordinator»
Vorontsov. Vorontsov ging in zijn inleiding vrij uitgebreid in op de goede
kwaliteit van de Koeweitse gegevens. De Iraakse informatie, daarentegen, was
onvoldoende. De discussie verliep ongewoon harmonieus voor een aan Irak gerelateerd
onderwerp. Na afloop werd een verklaring afgelegd met de volgende elementen:
unanieme steun van de Raad voor het werk, rapport en toekomstige inspanningen
van coördinator Vorontsov; grote zorg over het lot van vermiste personen;
waardering voor het werk van het internationale Rode Kruis; onderstreping
bij betrokken partijen van het strikt humanitaire karakter van het vraagstuk
waarbij de dialoog de beste weg was; aandringen bij Irak op samenwerking met
Vorontsov.Israël/LibanonDe Veiligheidsraad verwelkomde op 20 april in een voorzittersverklaring
brieven van de Secretaris-Generaal waarmee de Raad formeel op de hoogte werd
gesteld van de door Israël aangekondigde terugtrekking uit Zuid-Libanon,
in overeenstemming met Veiligheidsraadresoluties 425 en 426. Deze in 1978
aangenomen resoluties volgden op een Israëlische invasie in Zuid-Libanon
na een Palestijnse aanval op Israël. In Resolutie 425 riep de Raad Israël
op zijn troepen terug te trekken en de soevereiniteit van Libanon te respecteren.
De resolutie riep ook de «UN Interim Force in Lebanon» (UNIFIL)
in het leven die moest toezien op Israëlische terugtrekking en herstel
van internationale vrede en veiligheid. Tevens diende UNIFIL de Libanese regering
bij te staan bij herstel van zijn gezag in het gebied. Met resolutie 426 werd
UNIFIL in werking gesteld.De Raad deelde de mening van de Secretaris-Generaal dat samenwerking door
alle betrokken partijen noodzakelijk is om een verslechtering van de situatie
te voorkomen. De Raad verwelkomde voorts het besluit van de Secretaris-Generaal
zo spoedig mogelijk zijn Speciaal Gezant naar de regio te zenden, en moedigde
alle partijen aan samen te werken bij de tenuitvoerlegging van eerder genoemde
resoluties. De Raad zag met interesse de resultaten van de consultaties met
betrokken partijen tegemoet. Ten slotte onderstreepte de Raad het belang van
duurzame vrede in het Midden-Oosten. EUROPAKosovoOp 24 april informeerde Onder Secretaris-Generaal Miyet de Raad over de
situatie in Kosovo. Inmiddels was in Kosovo een nieuwe fase ingetreden nu
er sprake was van stabilisering van het geweld (waarvan het niveau overigens
nog altijd te hoog was) en er een begin was van Servische deelname aan het
interim-bestuur. Voorts worden belastingen en accijnzen geïnd en worden
voorbereidingen getroffen voor het houden van lokale verkiezingen.Nederland veroordeelde het voortdurende geweld, dat inmiddels deels van
criminele aard was. Een gunstige ontwikkeling was de Servische deelname aan
bestuurslichamen. Het zou aanbeveling verdienen ook Servische hardliners bestuursverantwoordelijkheid
te geven. Terugkeer van Servische vluchtelingen was essentieel voor Servische
samenwerking met UNMIK. Nederland onderstreepte verder het belang van lokale
verkiezingen, die de betrokkenheid van de bevolking bij het bestuur zouden
bevorderen. Het viel daarom te betreuren dat de voorbereidingen van Servische
zijde en door de FRJ werden gedwarsboomd.Eind april bezocht een Veiligheidsraadmissie Kosovo. De Raad zou spoedig
na terugkeer van de missie worden gebrieft.AZIËAfghanistanIn een open briefing over Afghanistan op 7 april, onder voorzitterschap
van de Canadese Minister van Buitenlandse Zaken, schetste John Renniger van
het VN-secretariaat een somber beeld over de humanitaire, politieke en militaire
situatie in Afghanistan. Het meest recente offensief van de Taliban had geleid
tot een grote stroom ontheemden, waarbij opnieuw vrouwen en kinderen de meest
gedupeerden waren. Gezien het toenemende aantal gevechten en schermutselingen
tussen partijen en de gestage invoer van militair materieel vanuit het buitenland,
zou een nieuw lente-offensief niet lang meer uitblijven.De Verenigde Staten, het Verenigd Koninkrijk, Canada en Nederland spitsten
hun interventies toe op de problematiek van vrouwen en meisjes. De Taliban
voerde onder het mom van religie ten aanzien van vrouwen en meisjes een veel
repressiever beleid dan enig ander Islamitisch land. Nederland merkte daarbij
op dat repressie van vrouwen soms leek te worden gebruikt als een instrument
om hele bevolkingsgroepen te intimideren en te vernederen. Nederland merkte
voorts op dat de uitsluiting van vrouwen niet slechts een onschuldige, cultureel
bepaalde eigenaardigheid was. Zo was het, in een land waar dagelijks gemiddeld
tien mensen gedood of gewond werden door landmijnen, misdadig om vrouwen uit
te sluiten van trainingen over de gevaren van landmijnen.Volgens Assistent Secretaris-Generaal voor genderaangelegenheden, Angela
King, was zeer beperkte vooruitgang te bespeuren in de houding van de Taliban
jegens vrouwen, met name op lokaal niveau. Echter, gezien de traagheid en
de beperktheid van het proces kon nog lang niet worden gesproken van een trend.
Een echte oplossing was, volgens King, slechts mogelijk wanneer een politieke
oplossing was gevonden, die stevig was verankerd in mensenrechten en «gender
equality». Na afloop aanvaardde de Veiligheidsraad een voorzittersverklaring, waarin
de Raad de militaire offensieven van de Taliban veroordeelde en zorg uitsprak
over de aanvallen op VN-personeel en over de slechte humanitaire situatie.
De Raad riep de Taliban op een einde te maken aan de grove schendingen van
de rechten van vrouwen en meisjes. Ten slotte herbevestigde de Raad de bereidheid
verdere gerichte sanctiemaatregelen tegen de Taliban in overweging te kunnen
nemen.Oost-TimorOp 27 april informeerde Assistent Secretaris-Generaal Annabi de Raad over
Oost-Timor. De veiligheidssituatie was volgens Annabi redelijk stabiel. Aan
de grens met West-Timor was de situatie verbeterd. Het aantal infiltraties
was afgenomen en de samenwerking van het Indonesische leger met de militaire
poot van UNTAET was duidelijk verbeterd, onder andere door de afsluiting op
11 april van een Memorandum of Understanding over tactische coördinatie
in het grensgebied. Een bezoek van het hoofd van UNTAET, Vieira de Mello,
aan Jakarta had in deze vruchten afgeworpen. Van de vluchtelingen in West-Timor
waren inmiddels meer dan 160 000 teruggekeerd. Uit een registratieproces,
dat thans plaatsvindt, zal moeten blijken hoeveel personen nog in kampen verblijven.De sociaal-economische situatie in Oost-Timor bleef problematisch, hetgeen
leidde tot ongeduld en teleurstelling onder de bevolking, die te veel van
de VN verwachtte. Een drastische uitbreiding van het aantal Oost-Timorezen
in overheidsdienst was geen valabele optie, omdat de economie geen grote publieke
sector kan dragen. De Oost-Timorese leiding begreep dat overigens goed en
trachtte dat aan de achterban uit te leggen.De leden van de Raad deelden over het algemeen het optimisme van Annabi
over de verbetering van de veiligheidssituatie, alsmede diens zorgen over
de situatie in de West-Timorese vluchtelingenkampen. Men was bezorgd over
de voortdurende samenwerking tussen elementen van het Indonesische leger en
de milities.Nederland wees erop dat het van groot belang is dat de Oost-Timorese bevolking
voldoende begrip heeft voor het proces van wederopbouw en de moeilijkheden
die daaraan inherent zijn. Nederland deelde de zorg over de situatie in de
vluchtelingenkampen in West-Timor.DIVERSENSancties algemeenOp 17 april vond een open debat plaats over sancties. Onder Secretaris-Generaal
Prendergast meldde in zijn inleiding dat voor een effectieve ondersteuning
van de Veiligheidsraad bij oplegging en implementatie van sancties het VN-secretariaat
behoefte had aan meer middelen. De kosten daarvan dienden te worden afgewogen
tegen de kosten van militaire actie of tegen de kosten van het achterwege
laten van actie bij bedreigingen van de internationale vrede en veiligheid.
Sancties waren en bleven een effectief middel, aldus Prendergast, maar konden
slechts dan werken als alle lidstaten bereid waren de verantwoordelijkheid
te dragen voor monitoring en afdwinging. De Secretaris-Generaal was vastbesloten
om maatregelen te aanvaarden om te garanderen dat economische sancties minder
hard de onschuldige bevolking zouden raken en effectiever zouden zijn in het
treffen van leiders tegen wie ze waren gericht.In het daarop volgende debat werd de rechtmatigheid van het bestaan van
het instrument van sancties onder hoofdstuk VII van het Handvest bevestigd.
Alle delegaties onderschreven het concept van «smart sanctions».
De ongewenste negatieve humanitaire effecten op onschuldige burgers dienden
te worden geminimaliseerd. Dat gold evenzeer voor derde betrokken staten.
Resoluties van de Veiligheidsraad dienden in klare taal te worden gesteld
en standaard te zijn voorzien van humanitaire uitzonderingsclausules. In vele
interventies werd ingegaan op afdwinging van sanctiemaatregelen. Een gebrek
daaraan zou kunnen leiden tot verlies van geloofwaardigheid van de Raad, van
het instrument van sancties en zelfs van de beginselen van het Handvest. Er
bleek veel steun te bestaan voor de door Prendergast geopperde versterking
van het VN-secretariaat. Het was van groot belang dat het VN-secretariaat,
zowel in de pre-advies fase als gedurende de implementatiefase, de Raad van
adequaat advies kon dienen. Er bleek consensus te bestaan over de instelling
van een tijdelijke informele Raadswerkgroep die aanbevelingen zal uitwerken
over de wijze waarop de effectiviteit van VN-sancties kan worden vergroot.Nederland benadrukte daarnaast dat het sanctiemiddel een onmisbare dwangmaatregel
was, met onvermijdelijk een breed scala aan gevolgen. Juist daarom waren humanitaire
uitzonderingsclausules, vooral in geval van alomvattende handelsembargo's,
van groot belang. Sancties moesten snel kunnen worden opgelegd, teneinde effectief
te zijn. Het VN-secretariaat zou over de noodzakelijke expertise moeten beschikken
om de Raad snel en weloverwogen advies voor verdere actie te kunnen voorleggen.
Nederland stelde voor een haalbaarheidsonderzoek te doen naar de mogelijkheden
om dat de bewerkstelligen.Bescherming burgers in gewapend conflictOp 19 april jl. vond een open debat plaats over de bescherming van burgers
in gewapend conflict op basis van een rapport van de Secretaris-Generaal van
8 september 1999. De Secretaris-Generaal vroeg in zijn inleiding bijzondere
aandacht van de Raad voor drie van de aanbevelingen in zijn rapport, die de
Raad zo spoedig mogelijk zou moeten implementeren. Zijn voorstel voor een
«rapid deployment force» was van deze drie wellicht het meest
verreikend, aldus de Secretaris-Generaal. De situatie in Oost-Timor had de
noodzaak van een dergelijke macht aangetoond. In de tweede plaats noemde hij
zijn aanbeveling inzake preventieve ontplooiing. Als succesvolle voorbeelden
noemde hij de missie in de Centraal-Afrikaanse Republiek en de rol van UNMOP
in Prevlaka.Ten derde vroeg hij aandacht voor verbetering van de veiligheid in vluchtelingenkampen.
Onderdeel daarvan zou kunnen zijn het verplaatsen van vluchtelingen weg van
de grenzen.Volgens de voorzitter van het ICRC, Kellenberger, was het essentiële
beginsel van het internationale humanitaire recht – het onderscheid
tussen burgers en strijders – nog onverkort van kracht. In de praktijk
werd dit onderscheid echter steeds vager. Kellenberger waarschuwde voor een
gevaarlijke verwarring over de onderscheiden rollen en verantwoordelijkheden
van politieke actoren en humanitaire organisaties. Het feit dat vredesoperaties
steeds meer humanitaire trekken vertoonden, had bepaalde risico's tot gevolg.
«Coercive action» zou slechts voorwaarden moeten creëren
om de humanitaire organisaties in staat te stellen hun werk te doen, zonder
dat zij met dergelijke actie werden geassocieerd.Een aantal delegaties, waaronder Nederland, wees erop dat de resolutie,
die na het debat werd aanvaard, het instrumentarium bood voor een steviger
verankering van het aspect van de bescherming van burgers in gewapend conflict
in besluiten van de Raad. Algemeen werd onderkend dat elke conflictsituatie
zijn eigen aanpak vergde. Bovendien diende te worden beseft dat
goede ideeën in veel gevallen werden beperkt door politieke realiteiten.
Voorts was de Raad niet als enige verantwoordelijk voor de bescherming van
burgers; velen herhaalden dat de betrokken regeringen eerst verantwoordelijk
waren.Nederland refereerde verder naar het onderwerp straffeloosheid als onvervreemdbaar
onderdeel van het besproken thema. De spoedige inwerkingtreding van het Statuut
van het ICC zou een halt moeten toeroepen aan straffeloosheid en derhalve
moeten bijdragen aan het voorkomen van toekomstige oorlogsmisdaden.De Minister van Buitenlandse Zaken,J. J. van Aartsen Acties van de Veiligheidsraad & mondelinge uitspraken
voorzitter aan de persApril 2000 RegioAgendapuntActieNr.DatumAFRIKAAngolaresolutieS/RES/1294 (2000)13/04/00  resolutieS/RES/1295 (2000)18/04/00 DRCpersverklaring 12/04/00 Ethiopië/Eritreapersverklaring 26/04/00MIDDEN-OOSTENLibanonpresidentiële verklaringS/PRST/2000/1320/04/00 Irakpersverklaring 13/04/00AZIËAfghanistanpresidentiële verklaringS/PRST/2000/1207/04.00 ALGEMEENBescherming burgers in gewapend conflictresolutieS/RES/1296 (2000)19/04/00 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-26301-25.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl