Terugwerkende kracht in de fiscale regelgeving; Brief staatssecretaris met notitie over criteria voor terugwerkende kracht en eerbiedigende of uitgestelde werking in de fiscale regelgeving
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 25212, nr. 1

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

03-02-1997

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1996-1997

25212 nr. 1

08-10-1996

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningNOTITIE TERUGWERKENDE KRACHT EN EERBIEDIGENDE WERKING 1. Aanleiding voor deze notitie2. Begrippen onmiddellijke werking, terugwerkende kracht,
eerbiedigende en uitgestelde werking3. Criteria voor het verlenen van terugwerkende krachtVoldoende rechtvaardiging voor terugwerkende krachtPeriode van terugwerkende kracht4. Criteria voor het verlenen van eerbiedigende of uitgestelde
werking5. Afsluiting
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 25212Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 28 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
25 212Terugwerkende kracht in fiscale regelgevingnr. 1BRIEF VAN DE STAATSSECRETARIS VAN FINANCIËNAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal's-Gravenhage, 8 oktober 1996Op uw verzoek doe ik u hierbij toekomen mijn notitie inzake terugwerkende
kracht en eerbiedigende werking waarvan de tekst eerder gevoegd is als bijlage
bij de nota naar aanleiding van het verslag bij het voorstel van wet tot wijziging
van de Wet van 12 december 1991 tot wijziging van het fiscale regime voor
onderhoudsvoorzieningen en spaarvormen alsmede van het fiscale regime voor
verzekeraars en directiepensioenlichamen (kamerstukken II 1995/96, 24 677,
nr. 5, blz. 5).De Staatssecretaris van Financiën,W. A. F. G. Vermeend NOTITIE TERUGWERKENDE KRACHT EN EERBIEDIGENDE WERKING 1. Aanleiding voor deze notitieIn het verleden is er tijdens de parlementaire behandeling van fiscale
regelgeving regelmatig gesproken over terugwerkende kracht. Dit onderwerp
krijgt, gelet op het belang van de rechtszekerheid, terecht de nodige aandacht.
Tijdens de parlementaire behandeling van het wetsvoorstel belastingheffing
met betrekking tot genotsrechten op onroerende en roerende zaken1
heeft de fractie van de VVD mij gevraagd over dit onderwerp een nieuwe notitie
op te stellen. Daarin zou moeten worden ingegaan op de problematiek van terugwerkende
kracht en eerbiedigende werking van fiscale regelgeving van de formele wetgever
en de criteria die daarbij moeten worden gehanteerd2. Met deze
notitie voldoe ik gaarne aan de toezegging die ik in dit kader heb gedaan.
Uiteraard wordt in deze notitie ook verwezen naar de eerdere discussies, bijvoorbeeld
die bij de wijziging van de Algemene wet inzake rijksbelastingen in verband
met de Bekendmakingswet3. Verder wordt rekening gehouden met de
richtlijnen die de Aanwijzingen voor de regelgeving geven.Voordat wordt ingegaan op de criteria voor het hanteren van terugwerkende
kracht en eerbiedigende of uitgestelde werking, worden hieronder eerst de
begrippen terugwerkende kracht en onmiddellijke, eerbiedigende en uitgestelde
werking omschreven. 2. Begrippen onmiddellijke werking, terugwerkende kracht,
eerbiedigende en uitgestelde werkingBij een nieuwe regeling of wijziging van een regeling wordt steeds overwogen
of overgangsbepalingen noodzakelijk zijn. Uitgangspunt is dat een regeling
zoals dat wordt genoemd «onmiddellijke werking» heeft. Dat wil
zeggen dat een nieuwe regeling niet slechts van toepassing is op hetgeen na
haar inwerkingtreding voorvalt, maar ook op hetgeen reeds bij haar inwerkingtreding
bestaat, zoals bestaande rechtsposities en verhoudingen. Van dit uitgangspunt
kan op twee manieren worden afgeweken. Enerzijds door het verlenen van terugwerkende
kracht aan een regeling, anderzijds door het verlenen van eerbiedigende of
uitgestelde werking. Is van een dergelijke afwijking van het genoemde uitgangspunt
sprake, dan wordt dit in de wettekst uitdrukkelijk bepaald.Door het verlenen van terugwerkende kracht aan een regeling worden de
voorziene rechtsgevolgen gerekend te zijn ingetreden vanaf een nader aangeduid
tijdstip voorafgaande aan de inwerkingtreding van die regeling. Door het verlenen
van eerbiedigende of uitgestelde werking aan een regeling blijft een reeds
daarvóór geldende regeling blijvend (eerbiedigende werking)
of voor een bepaalde periode (uitgestelde werking) van toepassing op nader
aangeduide feiten of verhoudingen. 3. Criteria voor het verlenen van terugwerkende krachtZoals gezegd is het uitgangspunt dat een regeling onmiddellijke werking
heeft. Het verlenen van terugwerkende kracht aan een regeling betekent een
zekere aantasting van de rechtszekerheid van de burger. Daarom wordt aan belastende
regelingen, behoudens in uitzonderlijke gevallen, geen terugwerkende kracht
toegekend (vergelijk de Aanwijzingen voor de regelgeving, aanwijzing 167 met
toelichting en de adviezen van de Raad van State op dit punt4.
Overigens is terugwerkende kracht in het geval van strafbepalingen in alle
gevallen verboden (artikel 16 van de Grondwet). Voor belastingwetten is terugwerkende
kracht niet uitgesloten (vergelijk artikel 104 van de Grondwet).Bij de beantwoording van de vraag of er sprake is van een uitzonderlijk
geval waarbij aanleiding is voor het verlenen van terugwerkende kracht aan
een regeling, spelen zowel rechtskundige als beleidsmatige aspecten een rol.
Het gaat om een afweging van belangen. De belangen van de individuele burgers
bij rechtszekerheid moeten zorgvuldig worden afgewogen tegen de belangen van
de samenleving als geheel die zijn gediend met de terugwerkende kracht van
een nieuwe regeling. Voor de formele wetgever is er dus een vraag van afweging,
zij het soms een moeilijke afweging. Op het terrein van belastingen gaat het
daarbij voortdurend om afwegingen van enerzijds de belangen van de samenleving
als geheel en anderzijds die van bepaalde contribuabelen.Bij de vraag of het verlenen van terugwerkende kracht aan een regel aanvaardbaar
is zijn twee elementen te onderscheiden, te weten het inhoudelijke element
en het tijdselement. Voor het inhoudelijke element is van belang of er, bezien
in het licht van het rechtszekerheidsbeginsel, een voldoende rechtsvaardiging
bestaat voor het toekennen van terugwerkende kracht aan de regeling. Voor
het tijdselement is onder meer van belang of de nieuwe regeling voorzienbaar
is.Juist omdat terugwerkende kracht slechts in uitzonderlijke gevallen aan
een regeling wordt toegekend en de afweging van de betrokken belangen steeds
van geval tot geval moet plaatsvinden, zijn hiervoor geen eenduidige regels
te formuleren. Wel zijn er enkele uitgangspunten te noemen die van belang
zijn bij de afweging van de verschillende belangen die een rol spelen bij
de vraag naar de wenselijke reikwijdte van een regeling.Hoewel in de meeste gevallen het initiatief tot het verlenen van terugwerkende
kracht aan een regeling door het kabinet zal worden genomen, staat voorop
dat dit niet een exclusieve aangelegenheid is van het kabinet. Het is uiteindelijk
een beslissing van de formele wetgever die de reikwijdte van een regeling
bepaalt. De Staten-Generaal hebben dus mede een beslissende rol. Uiteraard
is hierbij ook de advisering door de Raad van State van groot belang. Voldoende rechtvaardiging voor terugwerkende krachtEen voldoende rechtvaardiging voor het verlenen van terugwerkende kracht
kan bestaan indien het gaat om regelingen die misbruik of oneigenlijk gebruik
beogen tegen te gaan, waarbij snel ingrijpen van de wetgever is geboden ter
wille van een rechtvaardige belastingheffing5.Eveneens kan snel ingrijpen van de wetgever ter wille van een rechtvaardige
belastingheffing geboden zijn indien sprake is van een evidente omissie in
een wet die leidt tot duidelijk onbedoelde gevolgen, waardoor bijvoorbeeld
aanmerkelijke fiscale claims verloren gaan.Een andere rechtvaardiging voor het toekennen van terugwerkende kracht
is de noodzaak tot het plotseling laten gelden van een nieuwe regeling om
te voorkomen dat burgers maatregelen treffen waardoor de regeling haar beoogde
effect ontbeert of zelfs een tegenovergesteld effect sorteert. Dit is het
zogenaamde aankondigingseffect6.In dit verband speelt ook het gelijkheidsbeginsel een rol. Indien een
regeling wordt aangekondigd die misbruik of oneigenlijk gebruik beoogt tegen
te gaan, kan het toekennen van terugwerkende kracht nodig zijn om te voorkomen
dat een ongewenste ongelijke behandeling ontstaat tussen enerzijds de belastingplichtigen
die nog snel een constructie (kunnen) opzetten om van de oude regeling gebruik
te maken en anderzijds de belastingplichtigen die dat niet kunnen of willen.Voorts kunnen ook ingrijpende budgettaire gevolgen en uitvoeringsaspecten
van belang zijn in de afweging om terugwerkende kracht aan een maatregel te
verlenen7. Periode van terugwerkende krachtHet tweede element dat hier speelt is het tijdselement. Het ziet op de
noodzaak om de periode van de terugwerkende kracht te beperken. Dit hangt
nauw samen met de voorzienbaarheid van de terugwerkende kracht. De grens van
de terugwerkende kracht zal daarom veelal moeten samenvallen met de datum
waarop van de betrokkenen redelijkerwijs kan worden gevergd dat zij, reeds
voorafgaande aan de inwerkingtreding, met de verandering in de regelgeving
rekening konden houden8. Daarbij geldt als uitgangspunt dat een
regeling niet verder terugwerkt dan tot het moment waarop het publiek van
regeringswege in kennis is gesteld van het voornemen tot het vaststellen van
een regeling, bijvoorbeeld door indiening van het wetsvoorstel bij de Staten-Generaal9 dan wel door middel van een persbericht waarin de hoofdlijnen worden
geschetst van de voorgestelde regeling en waarin tevens een mogelijke terugwerkende
kracht van het voorstel is aangekondigd.Het zal doorgaans de ministerraad zijn die het initiatief neemt om aan
een regeling terugwerkende kracht te verlenen. Bij voorgenomen terugwerkende
kracht brengt de rechtszekerheid mee dat de publieke mededeling van het desbetreffende
besluit duidelijkheid moet geven over de hoofdlijnen van de voorgestelde regeling10. Zodanige mededeling kan dan voldoende zijn om aan de maatregel,
indien deze na aanvaarding door de Staten-Generaal tot stand komt, terugwerkende
kracht te verlenen tot het tijdstip van die mededeling. Het rechtszekerheidsbeginsel
wordt op deze wijze niet geschonden, omdat een burger vanaf het moment van
de aankondiging van de voorgenomen regels niet langer kan vertrouwen op het
ongewijzigd blijven van de bestaande regels. Niettemin zal steeds in de afweging
moeten worden betrokken dat terugwerkende kracht een periode van onzekerheid
meebrengt, omdat bij de aankondiging van de nieuwe wet nog niet zeker is of
het voorstel van wet daadwerkelijk en ongewijzigd het Staatsblad zal halen.
Daarom moet er, gelet op het rechtszekerheidsbeginsel, behoedzaam worden omgegaan
met het verlenen van terugwerkende kracht aan regelgeving11.In dit verband zijn ook van belang de adviezen van de Raad van State met
betrekking tot het verlenen van terugwerkende kracht aan wettelijke maatregelen.
De Raad van State acht blijkens zijn adviezen terugwerkende kracht verantwoord,
indien van de aanvang af ook voor de belanghebbenden duidelijkheid bestaat
over de vraag welke beleidsmaatregelen het kabinet heeft willen treffen en
met ingang van welke datum12.In dit verband kan verder worden gewezen op de jurisprudentie van de Hoge
Raad waarin de terugwerkende kracht van (wijzigingen van) heffingsverordeningen
van gemeenten wordt getoetst13. Uit deze jurisprudentie blijkt
dat de Hoge Raad terugwerkende kracht van wetgevende maatregelen aanvaardt,
mits sprake is van een bijzondere omstandigheid die zulks rechtvaardigt. Daarbij
is met name van belang dat een nieuwe maatregel voor de belanghebbenden in
zodanige mate voorzienbaar kan zijn, dat reeds die omstandigheid een afwijking
van het beginsel dat wetgevende maatregelen alleen voor de toekomst behoren
te gelden rechtvaardigt14.Het tijdselement speelt ook anderszins. Zo kan terugwerkende kracht ook
aanvaardbaar zijn indien er sprake is van een reparatie die anderszins al
voorzienbaar was. Hierbij kan bijvoorbeeld worden gedacht aan de situatie
waarin er sprake is van een voor belastingplichtigen kenbare evidente omissie
in de wetgeving die wordt gerepareerd, dan wel aan een situatie waarin het
kabinet of de Staten-Generaal reeds heeft aangegeven reparatiewetgeving wenselijk
te achten. Een belastingplichtige die een evidente omissie in de wetgeving
ontdekt en daarop inspeelt, bijvoorbeeld door het opzetten van een constructie,
handelt speculatief en geheel voor eigen risico, en moet niet verbaasd zijn
indien die omissie met terugwerkende kracht wordt gerepareerd. De terugwerkende kracht van een maatregel kan zich dus in beginsel uitstrekken
tot het moment waarop die maatregel voorzienbaar was. Er moeten zeer zwaarwegende
argumenten zijn om de werking van een regeling tot nog verder in het verleden
uit te strekken. Dergelijke zwaarwegende argumenten kunnen bestaan in zeer
grote budgettaire belangen dan wel in het voorkomen van onbedoeld en ongerechtvaardigd
voordeel voor een beperkte groep van belastingplichtigen. 4. Criteria voor het verlenen van eerbiedigende of uitgestelde
werkingNaast het verlenen van terugwerkende kracht kan ook eerbiedigende of uitgestelde
werking aan een regeling worden verleend. Door het verlenen van een eerbiedigende
of uitgestelde werking blijft een reeds geldende regeling blijvend (eerbiedigende
werking) of voor een bepaalde periode (uitgestelde werking) van toepassing
op nader aangeduide feiten of verhoudingen.Het toekennen van eerbiedigende of uitgestelde werking kan wenselijk zijn
indien het aan de nieuwe regeling voorafgaande rechtsregime heeft geleid tot
het ontstaan van gerechtvaardigde verwachtingen omtrent het voortduren van
situaties dan wel het al dan niet intreden van aan bepaalde handelingen verbonden
rechtsgevolgen, aan welke verwachtingen de nieuwe regeling afbreuk zal doen.
In hoeverre deze gerechtvaardigde verwachtingen gehonoreerd moeten worden,
hangt in de eerste plaats af van de vraag of de overwegingen die geleid hebben
tot het tot stand brengen van de nieuwe regeling, daartoe de ruimte laten.
Ook de eerbiedigende werking kent dus een beleidsmatige afweging en een belangenafweging.
Daarbij is het karakter van de nieuwe regeling van belang. Indien de regeling
een lastenverzwaring voor de belastingplichtige oplevert of een verscherping
van de wettelijke bepalingen inhoudt is er, eerder dan in geval van lastenverlichting,
aanleiding te denken aan overgangsbepalingen met eerbiediging van oud recht.
Verder is van belang dat eerbiedigende werking een bepaalde ongelijke behandeling
meebrengt, omdat op bepaalde feiten en verhoudingen de nieuwe regeling van
toepassing is terwijl op andere feiten en omstandigheden de daarvoor geldende
regeling van toepassing blijft. Voorts spelen het realiteitsgehalte van de
verwachtingen en de daarbij betrokken belangen een rol15.De omstandigheid dat de inspecteur uitlatingen heeft gedaan waarbij niet
uitdrukkelijk is gewezen op de mogelijkheid van een toekomstige wetswijziging
zonder eerbiedigende werking, is onvoldoende reden om aan de gewijzigde regeling
feitelijk eerbiedigende of uitgestelde werking te verlenen16. Een
dergelijke uitlating houdt immers niet meer in dan een uitleg van de wet,
zoals die op dat moment bestaat. Het kan niet zo zijn dat zo'n uitlating van
een inspecteur het de wetgever onmogelijk maakt in te grijpen in ongewenste
situaties17.Op verschillende onderdelen van het belastingrecht moet voortdurend rekening
worden gehouden met een verandering van de regelgeving zonder eerbiedigende
werking. Het gaat daarbij bijvoorbeeld om conjuncturele of budgettaire regelingen.
Een belastingplichtige, en zeker een ondernemer, moet er dan rekening mee
houden dat de wet met onmiddellijke werking, dan wel met terugwerkende kracht
tot de datum van een persbericht, kan worden gewijzigd. Dergelijke regelingen
zijn overigens veelal zo vormgegeven dat ze snel, bijvoorbeeld door middel
van een ministeriële regeling, kunnen worden gewijzigd. Als voorbeelden
kunnen worden genoemd de regeling ter zake van vermindering afdracht loonbelasting
en premie voor de volksverzekeringen in verband met speur- en ontwikkelingswerk18 en de regeling voor willekeurige afschrijving van de aanschaffings-
of voortbrengingskosten van bepaalde bedrijfsmiddelen, zoals bedrijfsmiddelen die bijdragen aan de bescherming
van het Nederlandse milieu19.Eerbiedigende of uitgestelde werking zal met name worden verleend als
de wetgever meent dat de breuk van de nieuwe regeling met het oude recht te
groot is en de toepassing van de nieuwe regeling gerechtvaardigde belangen
zou schenden, welke zijn ontstaan door onder de oude regeling ingenomen posities
die niet of nauwelijks meer kunnen worden veranderd. In dit verband is nog
van belang dat in artikel 6:258 van het Burgerlijk Wetboek is bepaald dat
de rechter op verlangen van een der partijen de gevolgen van een overeenkomst
kan wijzigen of deze geheel of gedeeltelijk kan ontbinden op grond van onvoorziene
omstandigheden welke van dien aard zijn dat de wederpartij naar maatstaven
van redelijkheid en billijkheid ongewijzigde instandhouding van de overeenkomst
niet mag verwachten. Een onvoorziene omstandigheid als hier bedoeld zou kunnen
worden gevormd door een wetswijziging waaraan geen eerbiedigende werking is
toegekend20.Het zou echter onjuist zijn te stellen dat in zijn algemeenheid bij wetswijzigingen
rekening dient te worden gehouden met door de belastingwet eerder opgewekte
verwachtingen. Deze opvatting zou immers tot gevolg hebben dat nauwelijks
nog wetswijzigingen kunnen worden doorgevoerd21. Dit geldt te meer
indien het kabinet in een daartoe strekkende mededeling heeft laten blijken
dat bepalingen waarop die verwachtingen zijn gebaseerd binnen afzienbare tijd
zullen worden gewijzigd, bijvoorbeeld in verband met misbruik of oneigenlijk
gebruik. 5. AfsluitingUitgangspunt is dat een regeling van toepassing is op alles dat zich na
haar inwerkingtreding voordoet, maar ook op hetgeen bij haar inwerkingtreding
bestaat, zoals bestaande rechtsposities en verhoudingen (de zogeheten «onmiddellijke
werking»). Terugwerkende kracht, eerbiedigende werking of uitgestelde
werking zijn dus uitzondering. In het voortgaande is aan de hand van de gedachtenwisselingen
met het parlement, de adviezen van de Raad van State, de jurisprudentie van
de Hoge Raad en de Aanwijzingen voor de regelgeving aangegeven in welke omstandigheden
terugwerkende kracht van een regeling aanvaardbaar is en in welke omstandigheden
er aanleiding is om aan een regeling eerbiedigende of uitgestelde werking
te verlenen. Bij het opstellen van toekomstige fiscale regelgeving zal het
bovenstaande tot richtsnoer worden genomen.1 Voorstel van Wet tot wijziging van de inkomstenbelasting
en de vermogensbelasting (belastingheffing in geval van uiterlijk op een vast
tijdstip eindigende genotsrechten op onroerende en roerende zaken), alsmede
van de loonbelasting (aanpassing regime werknemersspaarregelingen); (kamerstukken
II 1993/94, 23 219). 2 Handelingen II 1995/96, blz. 99-6063 tot en met 6068. 3 Voorstel van Wet tot wijziging van de Algemene wet inzake
rijksbelastingen en de Algemene wet inzake de douane en de accijnzen in verband
met de Bekendmakingswet (zie met name kamerstukken I 1989/90, 21 152,
nr. 53b).4 Zie bijvoorbeeld kamerstukken II 1995/96, 24 761, B,
punt 32 en kamerstukken II 1994/95, 24 172, A, punt 1 en 2. 5 Vergelijk bijvoorbeeld wetsvoorstel 18 203 (vereenvoudiging
WIR-regime en bestrijding oneigenlijk gebruik) en wetsvoorstel 24 172
(BTW-reparatie in verband met bestrijding van constructies met onroerende
zaken). Zie ook de adviezen van de Raad van State ter zake, met name kamerstukken
II 1994/95, 24 172, A, punt 2. 6 Vergelijk wetsvoorstel 18 203 (vereenvoudiging WIR-regime
en bestrijding oneigenlijk gebruik). Zie verder ook wetsvoorstel 24 172
(BTW-reparatie in verband met bestrijding van constructies met onroerende
zaken) en wetsvoorstel 20 648 (bloot-eigendom roerende zaken). Zie ook
de adviezen van de Raad van State ter zake, met name kamerstukken II 1994/95,
24 172, A, punt 2.7 Zie bijvoorbeeld wetsvoorstel 13 004 (coming-backservice).8 Vergelijk de Aanwijzingen voor de regelgeving, toelichting
bij aanwijzing 167. 9 Zoals bepleit door het VVD-kamerlid de heer Van Rey (handelingen
II 1995/96, blz. 101-6160 tot en met 6161). 10 Vergelijk het advies van de Raad van State en het nader
rapport inzake het voorstel van Wet tot wijziging van de Wet op de omzetbelasting
1968, de Wet op belastingen van rechtsverkeer en enkele andere belastingwetten
in verband met de bestrijding van constructies met betrekking tot onroerende
zaken, Kamerstukken II 1994/95, 24 172, A. 11 Vergelijk bijvoorbeeld wetsvoorstel 20 316 (wijziging van
de Wet op de inkomstenbelasting 1964 in verband met afschaffing van investeringsbijdragen).
 12 Zie Kamerstukken II 1987/88, 20 316, A, punt 2. Vergelijk
ook kamerstukken II 1995/96, 24 761, B, punt 32. Vergelijk ook het voorstel
van Wet tot wijziging van de Wet op de inkomstenbelasting 1964 (inwerkingtreding
verhoging van het huurwaardeforfait) met het advies van de Raad van State
ter zake (kamerstukken II 1990/91, 22 161, B). 13 Overigens toetst de rechter een wet in formele zin niet
aan fundamentele rechtsbeginselen en beginselen van behoorlijke wetgeving.
Vergelijk Hoge Raad 14 april 1989, NJ 1989, 469 (Harmonisatiewet) en Hoge
Raad 21 maart 1990, BNB 1990/179 (Wet op de motorrijtuigenbelasting 1966).
Zie in dit verband ook Hoge Raad 21 april 1993, BNB 1993/205 (basispremie
investeringsbijdragen). 14 Zie Hoge Raad 24 oktober 1984, BNB 1985/59 (Verordening
rioolrecht gemeente Havelte) en Hoge Raad 7 maart 1979, BNB 1979/125 (Verordening
onroerend-goedbelastingen gemeente Rotterdam). Vergelijk voorts Hoge Raad
7 oktober 1992, BNB 1993/4 (Legesverordening gemeente Beerta). 15 Vergelijk de Aanwijzingen voor de regelgeving, aanwijzing
169 met toelichting. 16 Vergelijk Hoge Raad 30 oktober 1985, BNB 1986/33. 17 Vergelijk kamerstukken II 1994/95, 24 172, nr. 5, blz.
31–32 en nr. 7, blz. 8–9. 18 Zie artikel 23 van de Wet vermindering afdracht
loonbelasting en premie voor de volksverzekeringen. 19 Zie artikel 10, vierde lid, van de Wet op de inkomstenbelasting
1964. Zie voor een wat ouder voorbeeld het percentage van de basisbijdrage
bij de voormalige investeringsbijdrage (WIR-premie). 20 Vergelijk artikel VI, eerste lid, van de Wet van 18 december
1995 tot wijziging van de Wet op de omzetbelasting 1968, de Wet op belastingen
van rechtsverkeer en enkele andere belastingwetten in verband met de bestrijding
van constructies met betrekking tot onroerende zaken (Stb. 1995, 659). 21 Zie ook de brief van mijn ambtsvoorganger aan de Tweede
Kamer van 31 januari 1989 (kamerstukken II 1988/89, 20 595, nr. 50). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-25212-1.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl