Lidmaatschap Veiligheidsraad; Brief minister met een verslag over de werkzaamheden van de Veiligheidsraad in de maand september 2000
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-09 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 26301, nr. 31

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

08-11-2000

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2000-2001

26301 nr. 31

31-10-2000

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamSAMENVATTINGAFRIKABurundiDemocratische Republiek CongoEthiopië/EritreaGuineeSierra LeoneSomaliëMIDDEN-OOSTENIrakEUROPAKosovoAZIËAfghanistanBougainvilleOost-TimorDIVERSENVeiligheidsraad-TopBrahimi-rapportOndertekeningLichaamACTIES VAN DE VEILIGHEIDSRAAD & MONDELINGE UITSPRAKEN
VOORZITTER AAN DE PERSSeptember 2000 
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 26301Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 41 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
26 301Lidmaatschap Veiligheidsraadnr. 31BRIEF VAN DE MINISTER VAN BUITENLANDSE ZAKENAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 31 oktober 2000Hierbij bied ik U mede namens de Minister voor Ontwikkelingssamenwerking
een verslag aan over de werkzaamheden van de Veiligheidsraad in de maand september
2000.SAMENVATTINGDe 55e zitting van de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties (AVVN)
ging van start met de Millennium-Top op 5 september 2000. Onder Malinees
voorzitterschap vond twee dagen later de Veiligheidsraad-Top plaats, waaraan
de Minister-President deelnam: een unieke gebeurtenis, die aan staatshoofden
en regeringsleiders de gelegenheid bood de rol van de VN en de Veiligheidsraad
in het nieuwe millennium te beschouwen.Oud-President Nelson Mandela informeerde de Raad over de stand van zaken
met betrekking tot het vredesproces in Burundi: alle politieke partijen hadden
het vredesakkoord van Arusha inmiddels ondertekend, maar de rebellen weigerden
nog elke medewerking.De Veiligheidsraad heeft ingestemd met een VN-vredesmissie in Ethiopië/Eritrea
(UNMEE).De VN-vredesmissie in Sierra Leone (UNAMSIL) staat onder druk, nu India
heeft aangekondigd zijn troepen terug te trekken en de Secretaris-Generaal
nog niet over voldoende toezeggingen van aanvullende troepen beschikt.De Speciale Vertegenwoordiger van de Secretaris-Generaal voor Kosovo,
Kouchner, concludeerde in een briefing dat de situatie in Kosovo sedert het
aantreden van UNMIK sterk was verbeterd: er is sprake van opbouw van bestuur,
instelling van overlegorganen, ontwikkeling van onafhankelijke media en van
een functionerende markteconomie.De leden van de Raad veroordeelden het geweld van de milities in West-Timor,
dat onder andere de dood van vier hulpverleners tot gevolg had. De
Indonesische regering diende zo spoedig mogelijk concrete maatregelen te nemen
ter ontwapening en ontmanteling van de milities.De Veiligheidsraad stelde een werkgroep in die eind oktober dient te rapporteren
over de Raad regarderende aanbevelingen van het Brahimi-rapport.AFRIKABurundiOnder-secretaris-generaal Prendergast gaf op 28 september een overzicht
van de meest recente ontwikkelingen in Burundi: alle negentien politieke partijen
hadden inmiddels de vredesovereenkomst van Arusha ondertekend, de rebellengroeperingen
weigerden echter het akkoord te tekenen. Volgens Prendergast moest de druk
op de rebellen worden opgevoerd, waarbij de leiders in de regio een belangrijke
rol konden vervullen.De negentien politieke partijen hadden overeenstemming bereikt over de
samenstelling van de «Implementation Monitoring Committee» (IMC),
waarvan de Secretaris-Generaal de voorzitter moet benoemen. In de IMC hebben
zitting: een vertegenwoordiger per partij, zes onafhankelijke Burundese experts
en een vertegenwoordiger van respectievelijk de Organisatie van Afrikaanse
Eenheid (OAE), de VN, het Regional Initiative en de donorgemeenschap.Nelson Mandela verzorgde op 29 september een openbare briefing voor de
Veiligheidsraad. Hij uitte grote waardering voor de constructieve rol van
de Burundese politici en van de internationale gemeenschap ten aanzien van
het vredesakkoord. Hoewel volledige implementatie van het Arusha-akkoord niet
mogelijk zou zijn zolang de rebellen niet meewerkten, was het toch van belang
concrete resultaten aan de bevolking te laten zien en zo spoedig mogelijk
met de uitvoering van het akkoord te beginnen. Het facilitatieteam zou daarom
zijn werkzaamheden vanuit Burundi zelf voortzetten en niet langer vanuit Arusha.Volgens Mandela was het voor de voortgang van het vredesproces van essentieel
belang dat de politieke bannelingen terugkeren naar Burundi en dat hun veiligheid
werd gegarandeerd, een rol die in het akkoord aan de VN was toebedeeld. In
zijn briefing op 28 september verwachtte Prendergast niet dat de Veiligheidsraad
hiertoe bereid zou zijn. Het VN-Secretariaat dacht aan de mogelijkheid particuliere
beveiligingsorganisaties in te schakelen.Mandela was teleurgesteld over het feit dat de rebellen nog niet hadden
getekend. Hij suggereerde dat een vertegenwoordiger van de Secretaris-Generaal
naar Burundi zou reizen om rechtstreeks met de rebellenleiders en -soldaten
te praten en druk uit te oefenen.De Veiligheidsraad aanvaardde een presidentiële verklaring, waarin
het vredesakkoord werd verwelkomd en alle partijen werden opgeroepen het akkoord
te implementeren. Bovendien riep de Raad alle partijen op om de terugkeer
van de bannelingen mogelijk te maken.Democratische Republiek CongoOnder-secretaris-Generaal Miyet verzorgde op 26 september een briefing
voor de Veiligheidsraad over de laatste ontwikkelingen in de Democratische
Republiek Congo (DRC) naar aanleiding van het zojuist verschenen rapport van
de Secretaris-Generaal over de VN-missie in de DRC (MONUC). Miyet stelde dat
er geen enkele voortgang zat in de implementatie van het Lusaka-akkoord. Verdere
ontplooiing van MONUC zou in de huidige omstandigheden niet mogelijk zijn,
de DRC-regering bleef de vrijheidsbeweging van MONUC beperken.
De Secretaris-Generaal heeft in zijn rapport gesteld dat bij onvoldoende voortgang
in het vredesproces de huidige sterkte van MONUC niet gehandhaafd kan worden.Nederland stelde dat de mislukking van het Lusaka-vredesproces grote implicaties
zou hebben voor de stabiliteit in de regio, maar er zich van bewust te zijn
dat onder de huidige omstandigheden van een verdere ontplooiing van MONUC
geen sprake kan zijn. Nederland verzocht de Secretaris-Generaal de komende
maanden de vinger aan de pols te houden en obstructie van Congoleze partijen
t.a.v. MONUC te rapporteren.Het voorstel van Secretaris-Generaal om het mandaat van MONUC met twee
maanden te verlengen werd door alle delegaties gesteund. De VN dient de komende
maanden alles in het werk te stellen partijen dichter bij elkaar te brengen,
maar handhaving van MONUC is uiteindelijk alleen mogelijk met medewerking
van Congolese partijen zelf. Een resolutie hiertoe is in voorbereiding.Ethiopië/EritreaOp 15 september aanvaardde de Veiligheidsraad unaniem de ontwerp-resolutie
inzake de United Nations Mission in Ethiopia and Eritrea (UNMEE). Over inhoud
van de resolutie hebben de Minister van Defensie en ik U separaat geïnformeerd
in de brief van 9 oktober jongstleden.GuineeDe veiligheidssituatie in Guinee en het grensgebied tussen Liberia/Sierra
Leone/Guinee (de «drie Mano-rivierstaten») was sinds begin september
op een zorgwekkende manier verslechterd, aldus Assistent Secretaris-Generaal
Prendergast in een briefing voor de Veiligheidsraad op 28 september.De aanwezigheid van enkele honderdduizenden vluchtelingen in het grensgebied,
waaronder verschillende facties en groeperingen die in de strijd om de macht
in Liberia en Sierra Leone aan het kortste eind hadden getrokken, maar nog
wel bewapend zijn, was in het verleden reeds aanleiding geweest tot schermutselingen
en onrust. Begin september was de situatie tot een uitbarsting gekomen met
gewapende invallen in Guinee en met hard Guinees optreden tegenover vluchtelingen
uit Liberia en Sierra Leone. UNHCR-medewerkers waren vermoord en ontvoerd.
De Raad had hierover op 20 september in een persverklaring zijn zorg
uitgesproken.Over de verantwoordelijkheid voor de ontwikkelingen waren tegenstrijdige
berichten ontvangen, aldus Prendergast. De dissidentenbeweging «Rally
of Democratic Forces of Guinea» zou de verantwoordelijkheid hebben opgeëist,
maar er waren ook berichten als zouden de incursies hun origine hebben in
Liberia of bij de RUF in Sierra Leone. De humanitaire activiteiten hadden
zwaar te leiden onder de verslechterende veiligheidssituatie.ECOWAS-president Konare bemiddelde in het conflict en de drie landen zouden
zich op ministerieel niveau bereid hebben verklaard tot een aantal vertrouwenwekkende
maatregelen.Nederland stelde dat de voortdurende activiteiten van gewapende groeperingen
in de regio mede hun oorzaak had in het feit dat geen van de landen «all
inclusive» regeringen hadden; een toekomstige vredesregeling zou hiermee
rekening moeten houden. In een persverklaring toonden de leden van de Raad
hun bezorgdheid over de ontwikkelingen in Guinee en de grensgebieden. Sierra LeoneDe Veiligheidsraad aanvaardde op 20 september een resolutie waarmee
het mandaat van de VN-missie in Sierra Leone, UNAMSIL ongewijzigd werd verlengd
tot 31 december 2000. Over de voorstellen van de Secretaris-Generaal
tot aanscherping van het mandaat kon niet worden gestemd, omdat de Secretaris-Generaal
over onvoldoende toezeggingen van troepen beschikte om zo'n versterkt mandaat
ten uitvoer te brengen.Nederland pleitte voor een vergadering van troepenleverende landen voorafgaande
aan de Veiligheidsraadmissie die in oktober Sierra Leone zal bezoeken: een
aantal troepenleveranciers verzette zich tegen een aanscherping van het mandaat
door de Veiligheidsraad, waarvan de leden echter veelal niet bereid waren
manschappen te leveren.Op 21 september werd officieel bevestigd dat de Indiase regering besloten
had haar troepen uit UNAMSIL terug te trekken. Sinds de ineenstorting van
het vredesproces was het mandaat robuuster geworden dan waartoe India zich
had gecommitteerd. India zou zich gefaseerd terugtrekken en ook de positie
van Force Commander afstaan.Door het vertrek van India als een van de belangrijkste en meest waardevolle
troepenleveranciers (3059 troepen) is het huidige mandaat van UNAMSIL onder
druk komen te staan. Ook Jordanië weifelt over verdere deelname aan UNAMSIL:
Jordanië stelt als eis voor voortzetting van de bijdrage dat ook een
westers land een militaire bijdrage aan UNAMSIL levert.Nader overleg zal plaatsvinden na terugkeer van de Veiligheidsraadmissie
die Sierra Leone en de regio van 7–14 oktober zal bezoeken.SomaliëPresident Guelleh van Djibouti informeerde op 15 september de Veiligheidsraad
over de voortgang van het proces van nationale verzoening in Somalië.
Volgens Guelleh was het huidige overgangsparlement de meest representatieve
institutie in de Somalische geschiedenis. Hoewel Puntland en Somaliland niet
deelnamen aan het overgangsparlement en een aantal krijgsheren het vredesproces
saboteerde, vertegenwoordigde het parlement met zijn 245 leden de gehele bevolking
van de grens met Djibouti tot aan de grens met Kenia.Guelleh onderstreepte dat het herstel van de nationale instituties de
nodige capaciteit vergde waarvoor externe hulp onmisbaar was.De leden van de Raad waren unaniem in hun lof voor de rol van Guelleh
als bemiddelaar in het vredes- en verzoeningsproces.MIDDEN-OOSTENIrakUitvoerend Directeur van het Olie voor Voedselprogramma, Sevan, legde
in zijn interventie voor de Veiligheidsraad op 21 september de nadruk
op het hoge aantal holds die de uitvoering van het programma negatief beïnvloedde.
Vooral de elektriciteitssector behoefde prioritaire aandacht.Hij hoopte dat het versterkte observatiemechanisme dat nu operationeel
was, zou bijdragen aan een structurele vermindering van de holds.Ondanks alle problemen bij de uitvoering en ondanks alle tekortkomingen
bood het programma cruciale bijstand aan de bevolking van Irak. Sevan riep
alle betrokkenen op politisering van het humanitaire programma te voorkomen,
zodat het efficiënt kon worden geïmplementeerd ten dienste van de
Iraakse bevolking. Nederland gaf als voorzitter van het sanctiecomité een kort overzicht
van de werkzaamheden. Het comité had de meeste humanitaire elementen
van resolutie 1284 uitgevoerd. Nederland sprak grote zorg uit over de toename
van de holds: hoewel aanvankelijk de expertbijeenkomsten van het comité
ervoor hadden gezorgd dat een neerwaartse trend waarneembaar was, bleek de
totale waarde van de holds inmiddels weer te zijn gestegen. Het comité
zal met name druk op de Verenigde Staten blijven uitoefenen om verandering
aan te brengen in deze onhoudbare situatie.De Verenigde Staten wezen er op dat zij 90% van de ingediende aanvragen
goedkeurden, maar een van de belangrijkste redenen voor het opleggen van holds
was de gebrekkige informatie die door de aanvragers wordt geleverd, hetgeen
Sevan bevestigde.Nederland constateerde met voldoening dat de regering van Irak eindelijk
meer gelden toekende aan medicijnen en voedsel. Helaas werd dit overschaduwd
door de weigering van Irak visa te verstrekken aan de experts die een analyse
moeten maken van de humanitaire situatie.Ambassadeur Van Walsum sprak de Nederlandse zorgen uit over de recente
aanslagen op VN-personeel in Irak, waarbij twee doden en acht gewonden waren
te betreuren. Nederland steunde de oproep van de Secretaris-Generaal aan de
Iraakse regering snel het onderzoek af te ronden en zorg te dragen voor de
bescherming van VN personeel.Frankrijk introduceerde het voorstel om het percentage van de olie-opbrengsten
dat wordt toegewezen aan de UN Compensation Commission (UNCC) te verlagen
van 30% naar 20%. De vrijkomende gelden zouden de humanitaire situatie verder
kunnen verbeteren en de betrokkenheid van de Veiligheidsraad bij de humanitaire
situatie nog eens bevestigen.Leden van de Raad toonden hun bereidheid om over een herziening van het
percentage te spreken, mits het primaire doel – maximalisering van het
humanitaire programma – in het oog werd gehouden.De discussie in de Raad over het tweede kwartaalrapport van UNMOVIC op
22 september concentreerde zich op de wijze waarop Irak tot medewerking
aan het inspectieregime gebracht zou kunnen worden. De visies hierop liepen
uiteraard ver uiteen en de Raad bereikte geen conclusies ter zake.EUROPAKosovoTijdens een briefing voor de Veiligheidsraad op 27 september informeerde
de Speciale Vertegenwoordiger van de Secretaris-Generaal voor Kosovo, Dr Kouchner,
de Raad in grote lijnen over wat sinds het aantreden van UNMIK tot stand was
gebracht in Kosovo: opbouw van bestuur en politie, instelling van overlegorganen
en ontwikkeling van onafhankelijke media, massale terugkeer van vluchtelingen,
verbetering van de veiligheidssituatie, demilitarisering van de KLA en een
aanzet tot een functionerende markteconomie.Hij erkende ook fouten: als voorbeeld noemde hij de invoering van de markteconomie
zonder op de bijzondere huisvestingssituatie te letten, het streven naar multi-etnisch
onderwijs zonder te beseffen dat dit in de praktijk leidde tot uitsluiting
van minderheden. De algemene les was dat eerst klemmende problemen moesten
worden aangepakt en pas dan grondslagen voor oplossingen op lange termijn
konden worden gelegd. Kouchner stond langdurig stil bij de voorbereidingen voor de lokale verkiezingen.
Hij betreurde de Servische weigering tot deelname, maar tekende daarbij aan
dat de Servische minderheid wel in overlegorganen was vertegenwoordigd en
dat de aanstaande verkiezingen de eerste waren van een reeks.Hij meende dat mede op basis van zijn «Pact voor Kosovo» een
maatschappelijke discussie over de toekomstige status van Kosovo op gang moest
komen.Concluderend stelde Kouchner dat de situatie in Kosovo sedert het aantreden
van UNMIK ten goede was veranderd.In de discussie in de Raad heerste waardering voor Kouchner en UNMIK.De veiligheidssituatie met betrekking tot de minderheden was nog steeds
voorwerp van zorg. De meeste delegaties spraken steun uit voor Kouchners aanpak
van de aanstaande lokale verkiezingen.De Raad stemde in met de benoeming van de Zweed Amneus als Speciaal Gezant
van de Hoge Commissaris voor Mensenrechten voor vermisten en gedetineerden.China en Oekraïne betwijfelden of het verstandig was nu lokale verkiezingen
te houden, terwijl de Servische en Turkse minderheden zich niet hadden laten
registreren. Rusland meende dat resolutie 1244 gedeeltelijk en onbevredigend
werd uitgevoerd.Sommige delegaties maakten van de gelegenheid gebruik om kanttekeningen
te maken bij de recente verkiezingen in de FRY. De Amerikaanse Ambassadeur
Holbrooke sprak van een historische ontwikkeling; de wil des volks moest worden
uitgevoerd. Tevens gaf hij aan dat op het moment dat een democratische regime
in Belgrado gevestigd zou zijn, opheffing van de sancties in het verschiet
lag. In de Nederlandse interventie werd verklaard dat met spanning werd uitgekeken
naar de definitieve resultaten van de verkiezingen, maar dat de eerste resultaten
op een duidelijke zege voor de oppositie wezen.AZIËAfghanistanDe Speciale Vertegenwoordiger van de Secretaris-Generaal voor Afghanistan,
Vendrell, concentreerde zich in zijn briefing op 25 september op de politieke
en militaire situatie in Afghanistan.In de afgelopen maanden hadden de Taliban belangrijke strategische veroveringen
gemaakt; de Taliban hadden bijna 95% van het land in handen. De onverwacht
succesvolle opmars van de Taliban kon naar de mening van Vendrell niet alleen
op hun eigen conto worden geschreven; het United Front was intern verdeeld
waardoor geen tegenstand kon worden geboden aan de Taliban.De Veiligheidsraad steunde het voorstel van Vendrell om de partijen tot
een proces van onderhandelingen te bewegen met als enige voorwaarde vooraf
dat geen van de partijen uit de onderhandelingen zou weglopen. Het United
Front had inmiddels positief gereageerd; het antwoord van de Taliban liet
nog op zich wachten.Op humanitair terrein en op het gebied van mensenrechten was geen verbetering
te bespeuren, aldus Vendrell.In een persverklaring uitten de leden van de Raad grote zorgen over de
gevechten in Afghanistan en riepen de partijen op tot hervatting van de onderhandelingen. BougainvilleOp 28 september werd de Veiligheidsraad gebriefd door Assistent Secretaris-Generaal
Turk over het vredesproces in Bougainville. De briefing was summier en vrij
optimistisch.De partijen leken zich bewust te zijn van de noodzaak resultaat te boeken
voordat het parlement vanaf december een half jaar met reces zal gaan. De
Peace Process Consultative Council (PPCC) is drie maal bijeen gekomen, en
heeft op 23 augustus voor het eerst gesproken over de terugtrekking van
het PNG-leger uit Bougainville.Door partijen is een «Record of Outcome» geaccordeerd, maar
nog niet getekend. De «Record» vermeldt dat de partijen met waardering
hebben kennis genomen van het feit dat de PNG-premier op 1 september
het parlement een motie heeft voorgelegd die moet leiden tot opneming van
de mogelijkheid van een referendum in de grondwet. De optie van een referendum
over onafhankelijkheid van Bougainville is, volgens het Secretariaat, hiermee
niet van tafel.Assistent Secretaris-Generaal Turk achtte de voortzetting van de internationale
bemoeienis, ook in de vorm van een VN-presentie in de vredesopbouwfase na
het bereiken van het akkoord, gewenst. Naar verwachting zal de Secretaris-Generaal
in zijn volgende rapport voorstellen het mandaat van het UN Political Office
in Bougainville (UNPOB) te verlengen.Oost-TimorDe Veiligheidsraad heeft in een persverklaring op 6 september de moord
op de vier hulpverleners in West-Timor met kracht veroordeeld en Indonesië
opgeroepen maatregelen te nemen om een einde te maken aan het geweld van de
milities.De Veiligheidsraad aanvaardde op 8 september een resolutie, waarin de
Raad insisteert dat Indonesië additionele stappen onderneemt om de milities
in West-Timor te ontwapenen en te ontbinden.Tevens kondigde de Raad aan een missie naar Jakarta en Oost-Timor te zullen
sturen om de implementatie van de resolutie te bespreken.Een tegenstelling bestond tussen leden die voor een snelle uitzending
van de missie waren (Verenigde Staten, Verenigd Koninkrijk, Canada, Nederland)
en leden die daarvoor Indonesische instemming essentieel vonden. In een privé-bijeenkomst
met Minister Yudhoyono toonde deze aanvankelijk verzet tegen de voorgenomen
Veiligheidsraadmissie. Na uitvoerige discussie met leden van de Raad zegde
Yudhoyono toe President Wahid te zullen berichten dat de missie als instrument
van steun en samenwerking was bedoeld.De Veiligheidsraad werd op 26 september geïnformeerd door Assistent
Secretaris-Generaal Annabi over de recente ontwikkelingen in Oost en West
Timor. De ernstige ongeregeldheden die ontstonden na de ontwapeningsceremonie
in Atambua was het belangrijkste onderwerp van gesprek. Annabi betitelde de
ontwapening in Atambua overigens als weinig succesvol: militieleden hadden
hun vrijwillig ingeleverde wapens weer teruggenomen.Een aantal Raadsleden, waaronder Nederland, liet zich in scherpe bewoordingen
uit over het incident. De Indonesische regering had de zaak niet in de hand
en leek niet serieus actie te ondernemen. Nederland stelde dat de Veiligheidsraadmissie
zo snel mogelijk naar Indonesië diende te vertrekken.China stelde dat Indonesië wel degelijk effectieve maatregelen trof
en toonde oprecht te zijn. De Veiligheidsraad-missie kon alleen met instemming
van Indonesië vertrekken. In een korte persverklaring sprak de Raad zijn diepe zorg uit over de
bedreiging van VN-personeel door de milities. De regering van Indonesië
werd opnieuw opgeroepen de milities te ontwapenen en te ontbinden.Transitional Adminstrator Vieira de Mello oordeelde in een briefing voor
de Veiligheidsraad op 29 september ondubbelzinnig en hard over de milities
in Oost-Timor: pas indien de milities volledig ontwapend en ontmanteld waren
en de schuldigen van misdaden opgepakt en berecht, zou Oost-Timor veilig zijn
en de vluchtelingenproblematiek opgelost kunnen worden. De milities waren
zijns inziens niet alleen een bedreiging van de veiligheid van West- en
Oost-Timor, maar van de integriteit van Indonesië zelf.De Mello signaleerde het begin van het ontstaan van een divers landschap
van politieke partijen in Oost-Timor. De toename van de intensiteit van politieke
activiteiten en politieke verdeeldheid vond hij normaal voor een proces van
democratisering. De Mello voorzag nationale verkiezingen in de tweede helft
van 2001, die zouden moeten leiden tot een Constitutionele Assemblee, die
belast zou worden met het opstellen van een grondwet en het kiezen van een
overgangsregering.Nederland en de leden van de Raad waren eensgezind in hun veroordeling
van de wandaden van de milities en onderschreven De Mello's analyse dat zij
de kern van het huidige probleem vormden. Vrijwel allen riepen de Indonesische
regering op met spoed effectieve maatregelen te nemenDIVERSENVeiligheidsraad-TopTijdens de Millennium-Top vond op 7 september de Veiligheidsraad-Top plaats,
waaraan negen presidenten, vijf premiers (waaronder Nederland) en een minister
van buitenlandse zaken deelnamen.De Malinese president opende, als voorzitter van de Raad, de Top met een
minuut stilte ter nagedachtenis aan de vier in West-Timor vermoorde hulpverleners
en uit solidariteit met al het VN-personeel en humanitaire werkers ter velde.
Veel delegaties spraken hun veroordeling uit over de moorden in West-Timor
en riepen de Indonesische regering op de schuldigen te straffen. Ook de Minister-President
heeft de Indonesische regering opgeroepen haar gezag te doen gelden, op Timor
en op de Molukken «or wherever the need may arise» om een herhaling
van dergelijke gewelddadigheden te voorkomen.De Secretaris-Generaal stelde in zijn presentatie dat alleen snel, verenigd
en effectief optreden de reputatie van de VN als vredesstichter zou kunnen
herstellen; te vaak hadden goede intenties alleen tot mislukkingen geleid.
Vredesoperaties moesten beter worden opgezet en uitgevoerd. In dit verband
verwees Kofi Annan naar het Brahimi-rapport en riep de Veiligheidsraad op
de Raad regarderende aanbevelingen uit te voeren. Wel waarschuwde Annan dat
VN-operaties niet altijd het antwoord waren op conflicten en geen substituut
mochten zijn voor de politieke wil van de conflictpartijen.Uit alle interventies kwam naar voren dat de Millennium-Top en de Veiligheidsraad-Top
historische gebeurtenissen waren die de tijd boden stil te staan bij de vraag
hoe de VN en de Raad zich beter van hun taken konden kwijten in een sterk
veranderde wereld, die zich geconfronteerd zag met gewapende conflicten,
ernstige ziektes, grote armoede en milieuvervuiling.Het Brahimi-rapport werd verwelkomd. Wel konden de bekende verschillen
van mening worden opgetekend hoe eenmaal uitgebroken conflicten, niet alleen
tussen staten, maar vooral binnen staten het beste konden worden tegemoet
getreden. Respect voor beginselen uit het VN-Handvest, zoals soevereiniteit
van staten en niet-inmenging in binnenlandse aangelegenheden (o.a. China)
stond tegenover het imperatief niet onverschillig te blijven bij massale schendingen
van mensenrechten (o.a. Frankrijk en Nederland). De bijzondere aandacht voor
Afrika werd door de leden van de Raad gerechtvaardigd geacht.De Minister-President verwelkomde het Brahimi-rapport. Hij pleitte voor
kwalitatief betere VN-vredesoperaties en «het leren van de lessen»
terzake. Conflictpreventie vereiste politieke moed en een geïntegreerde
benadering, waaronder armoedebestrijding door economische groei, sociale rechtvaardigheid
en respect voor de mensenrechten.De Veiligheidsraad-Top werd afgesloten met de unanieme aanvaarding van
een resolutie, waarin een Declaratie van deze Topbijeenkomst werd aanvaard.
(«The Declaration on ensuring an effective role for the Security Council
in the maintenance of international peace and security, particularly in Africa»).
De Declaratie verwelkomde het Brahimi-rapport en diens aanbevelingen. De uiteindelijke
verantwoordelijkheid voor conflictoplossing werd bij de partijen zelf gelegd.
VN-operaties konden daarbij behulpzaam zijn. Alle staten werden opgeroepen
hun inspanningen te vergroten om de wereld te vrijwaren van de gesel van oorlog.Bovendien aanvaardde de Top een presidentiële verklaring over de
Democratische Republiek Congo (DRC), waarin partijen, met name de regering
van de DRC worden opgeroepen het Lusaka-akkoord te implementeren.Brahimi-rapportAmbassadeur Brahimi beperkte zich in zijn briefing voor de Veiligheidsraad
op 27 september tot de aanbevelingen uit zijn rapport die relevant waren
voor de Veiligheidsraad. De Raad werd in het rapport aangeraden troepenleverende
landen in de besluitvormingsfase te betrekken en te wachten met definitieve
besluitvorming totdat de benodigde troepen waren toegezegd. Voorkomen moest
worden dat de VN door gebrek aan voldoende toezeggingen met een onvolledig
toegeruste vredesmacht op pad zou gaan.Brahimi stelde dat de VN zich bij de planning van missies moest voorbereiden
op «worst case scenario's» en niet, zoals tot dusverre gebeurde,
op grond van «best-case planning assumptions» en dat de Veiligheidsraad
deelgenoot van dat planningsproces moest zijn. Vredesmissies moeten kunnen
opereren op basis van ondubbelzinnige en consistente mandaten en op basis
van robuuste rules of engagement.Plaatsvervangend Secretaris-Generaal Frechette verklaarde dat onder haar
leiding het Secretariaat werkte aan een implementatieplan voor de aanbevelingen
van het Brahimi-rapport in de vorm van een rapport aan de Algemene Vergadering
en de Veiligheidsraad. Het rapport zal eind oktober worden aangeboden.In de discussie in de Raad spraken alle delegaties hun bijzondere waardering
uit voor het Brahimi-rapport en stemden in met de oprichting van een Veiligheidsraad-werkgroep
die zich moest buigen over een reactie van de Raad op de aanbevelingen van
Brahimi.Nederland stelde dat tenuitvoerlegging van de aanbevelingen van het rapport
extra financiële middelen zal vergen. Nederland was bereid deconsequentie
hiervan onder ogen te zien. De unieke kans om de VN beter toe te rusten mocht
niet verloren gaan als gevolg van rigide posities ten aanzien van extra uitgaven,
zoals het dogmatisch vasthouden aan de nulgroei van de VN-begroting. Ook de
rijkere ontwikkelingslanden zouden zich niet aan hun financiële verantwoordelijkheden
mogen onttrekken.Nederland plaatste het Brahimi-rapport in de brede context van de hervormingsagenda
van de VN. Om te voorkomen dat de behandeling van het rapport in de verschillende
commissies in details en bij experts bleef steken, was politieke aansturing
nodig. Kwalitatieve en kwantitatieve versterking van DPKO was essentieel.
Nederland onderschreef de aanbeveling voor duidelijke, geloofwaardige en haalbare
mandaten en de aanbeveling voor snelle ontplooiing, echter met de kanttekening
dat rekening moest worden gehouden met tijd vergende besluitvorming op nationaal
niveau.De aanbeveling dat, voordat de Raad besluiten neemt, voldoende zekerheid
diende te bestaan over de beschikbaarheid van troepen en middelen, werd door
Nederland niet onvoorwaardelijk onderschreven. Daar vele potentiële troepenleverende
landen, waaronder Nederland, de tegenovergestelde positie innemen, namelijk
dat geen besluit over deelname kan worden genomen voordat te New York duidelijkheid
over het mandaat is geschapen, kon deze benadering een patstelling en inactie
tot gevolg hebben, hetgeen niet de bedoeling kon zijn.De Minister van Buitenlandse Zaken,J. J. van Aartsen ACTIES VAN DE VEILIGHEIDSRAAD & MONDELINGE UITSPRAKEN
VOORZITTER AAN DE PERSSeptember 2000 RegioAgendapuntActieNr.DatumAFRIKABurundiPresidentiële verklaringS/PRST/2000/2929 september  Democratische
Republiek CongoPresidentiële verklaringS/PRST/2000/28 7 september  Ethiopië/EritreaResolutieS/RES/1320
(2000)15 september  GuineePersverklaring 20 september   Persverklaring 28 september  Sierra LeoneResolutieS/RES/1321 (2000)20 septemberAZIËAfghanistanPersverklaring 25 september Oost-TimorPersverklaring  6 september  ResolutieS/RES/1319 (2000) 8 september  Persverklaring 26 septemberALGEMEENVeiligheidsraad-TopResolutieS/RES/1318
(2000) 7 september 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-26301-31.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl