Wet bijzondere maatregelen grootstedelijke problematiek; Nota n.a.v. het verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-06 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 20052006-30091, nr. E

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum indiening

19-12-2005

Eerste Kamer der Staten-Generaal

2005-2006

30091 nr. E

16-12-2005

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 30091Toon alle publicaties in het hoofddossier

 
 
 Heruitgave en origineel

Kamerstuk 30091, nr. E h1Heruitgave van deze publicatie

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 30 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
30 091Regels die een geconcentreerde aanpak van grootstedelijke problemen
mogelijk maken (Wet bijzondere maatregelen grootstedelijke problematiek)ENOTA NAAR AANLEIDING VAN HET VERSLAGOntvangen 16 december 2005De regering heeft kennisgenomen van de nadere vragen van de fractie van
de PvdA betreffende het Wet bijzondere maatregelen grootstedelijke problematiek.
De gestelde vragen worden, mede namens de Minister voor Vreemdelingenzaken
en Integratie, als volgt beantwoord.De leden van de fractie van de PvdA hebben de centrale vraag gesteld of
de regering het met deze PvdA-leden eens is dat de voorgestelde maatregelen
verstrekkend zijn. En of de voorgestelde maatregelen slechts bij hoge uitzondering
mogen leiden tot de aanwijzing van gebieden, waarvoor met nuancering mensen
zonder inkomen uit arbeid uitgesloten mogen worden.Onder meer in de memorie van toelichting heeft de regering reeds aangegeven
(Kamerstukken II 2004/05, 30 091, nr. 3, blz. 14 en 18) dat het hier
gaat om een instrument dat niet lichtvaardig mag en niet lichtvaardig zal
worden toegepast. Dit is ook duidelijk naar voren gekomen tijdens de plenaire
behandeling in de Tweede Kamer. De regering onderkent dat het gaat om een
verstrekkende maatregel met forse implicaties die alleen in uitzonderingsituaties
ingezet zal kunnen worden. Op voorhand is echter nog niet concreet te maken
wat de frequentie is waarmee dit instrument zal worden ingezet.De leden van de fractie van de PvdA hebben de regering verzocht een uiterste
poging te doen om een duidelijker begripsomschrijving te geven van wat onder
bovenmaatse problematiek verstaan kan en mag worden. De gerelateerde vragen
betreffen: Is de regering het met de leden eens dat dit een subjectief begrip
is en daardoor tot een ongerechtvaardigd en ongewenst onderscheid kan leiden?
Bovenmaats, dan is er een maat waaraan afgemeten gaat worden.Wat is die maat dan wel? Het is toch niet de bedoeling dat die maat door
iedere gemeente die onder de werkingssfeer van deze wet kan vallen volledig
zelf bepaald gaat worden? Als dat zo is dan zal de beoordeling van wat onder
bovenmaats verstaan kan worden lokaal zeer verschillend zijn en dat kan toch
niet de bedoeling van de wetgever zijn? De leden van de PvdA-fractie vragen
dit met nadruk omdat zij zich afvragen wanneer nationaal gezien een wet, waarin
in afwijking van andere nationale wetgeving en in afwijking van
internationale verdragen, tijdelijk buitengewone maatregelen getroffen kunnen
worden niet meer in balans is met het gewone dus disproportioneel gaat worden.De regering wil hier benadrukken dat de grootstedelijke problematiek die
met dit wetsvoorstel is aan te pakken, grosso modo uiteen valt in twee onderdelen.
Enerzijds betreft het een (toenemende) concentratie van kansarmen in bepaalde
wijken waardoor de opvang en begeleiding van deze groep tegen grenzen aanloopt
en anderzijds gaat het om de aanpak van overlast, criminaliteit en onaangepast
gedrag. Op deze laatste problematiek ziet met name het derde onderdeel van
het wetsvoorstel; de wijziging van de Woningwet. Wat betreft de toenemende
concentratie van kansarmen heeft de regering aangegeven dat een dergelijke
ontwikkeling, vaak in combinatie met het vertrek van kansrijken, tot een situatie
kan leiden waarbij het sociaal-economisch fundament van (delen van) een stad
in gevaar komt. Wanneer de grootstedelijke problematiek in concrete gemeenten
met elkaar wordt vergeleken zullen er zowel overeenkomsten als verschillen
zijn, bijvoorbeeld wat betreft de omvang van de buurten waar de problematiek
aan de orde is. Dit komt mede omdat gemeenten sterk van elkaar verschillen,
zowel in grootte, voorzieningenniveau, economische activiteit.Er is echter geen sprake van dat dit wetsvoorstel zal leiden tot een ongerechtvaardigd
en ongewenst onderscheid met het voorgestelde begrip «grootstedelijke
problematiek» en de wijze waarop dit in de memorie van toelichting,
de overige stukken en de parlementaire behandeling is ingevuld. Er wordt namelijk
een complete set aan waarborgen en toetsmomenten op dit punt geboden. In de
eerste plaats zal de gemeenteraad moeten besluiten tot het verzoek om een
aanwijzing en daarmee zelf op alle onderdelen zich een oordeel moeten vormen.
Vervolgens zal de Minister van VROM de aanvraag beoordelen en slechts tot
een aanwijzing overgaan als voldaan is aan alle criteria.Het gemeentebestuur is er juist op ingericht om de lokale problematiek
om te zetten in lokale oplossingen, en daarbij kunnen zich verschillen voordoen
in wat beschouwd wordt als grootstedelijke problematiek. De aanwijzingsbevoegdheid
en de monitoring hiervan zijn er op gericht uitkomsten die voortvloeien uit
en die strijdigheid opleveren met internationale verdragen en nationale wetgeving
te voorkomen. Volledige garanties met betrekking tot individuele gevallen
kunnen echter niet op voorhand gegeven worden.De leden van de PvdA-fractie vragen of het juist is dat de problematiek
in Rotterdam uitzonderlijk is omdat in de wijken, waar het in Rotterdam over
gaat juist de particuliere verhuur niet via de bestaande wetgeving aan banden
te leggen is, maar dat voor de afspraken tussen corporaties en de gemeente
de bestaande wetgeving voldoende mogelijkheden biedt. Indien die probleemdefiniëring
specifieker te maken valt zou dit opgenomen kunnen worden in een beoordelingskader
voor met name de huisvestingsmaatregel.De regering heeft bij brief van 23 april 2004, (Kamerstukken II 2003/04,
21 062, nr. 117) aan de gemeente Rotterdam en in afschrift aan de Tweede
Kamer, aangegeven dat de analyse van de gemeente Rotterdam wordt gedeeld dat
er in deze gemeente sprake is van een zeer forse zwaarwegende sociale, fysieke
en economische problematiek en dat in diverse wijken deze problematiek «buitenmaats»
is. De regering heeft daarbij ook aangegeven dat de door Rotterdam gesignaleerde
problemen zich (op onderdelen) ook voordoen in andere grote steden. De problematiek
in Rotterdam is dan ook niet zozeer uitzonderlijk vanwege de aanwezigheid
van particuliere verhuurders die niet met bestaande wetgeving aan banden
zijn te leggen, maar dit aspect speelt uiteraard wel mee. Een toespitsing
van dit wetsvoorstel op alleen de particuliere verhuur zal de uitvoering in
de praktijk voor gemeenten buitengewoon veel complexer maken en vormt een
inperking van de doelstelling van dit onderdeel van het wetsvoorstel, namelijk
de mogelijkheid om de toelating tot de woningmarkt voor een geheel gebied
nader te kunnen reguleren. Bij de beoordeling van het verzoek om een aanvraag
zal uiteraard meegenomen kunnen worden het gegeven in hoeverre de gemeente
al met de lokale woningcorporaties in staat is gebleken om tot afspraken te
komen over de woningtoewijzing. Dit kan echter geen absolute voorwaarde zijn,
aangezien er situaties denkbaar zijn waarbij woningcorporaties en gemeenten
om welke reden dan ook niet tot overeenstemming hebben kunnen komen.De leden van de PvdA-fractie vragen op welke steden de maatregelen van
toepassing zijn en waarom Den Helder niet op de in het wetsvoorstel genoemde
lijst van steden voorkomt.De lijst waarnaar de PvdA-fractie verwijst heeft niet op alle maatregelen
betrekking. Het werkingsgebied is per maatregel verschillend.De OZB maatregel (Hoofdstuk 2 van de voorgestelde wet) is van toepassing
op alle gemeenten groter dan 100 000 inwoners en op alle 31 GSB steden.
De regering had voorgesteld alle gemeenten groter dan 100 000 inwoners.
De Tweede Kamer heeft daar middels het amendement Bruls (Kamerstukken II 2004/05,
30 091, nr. 33) alle GSB steden aan toegevoegd.De huisvestingsmaatregel (Hoofdstuk 3 van de voorgestelde wet) is in principe
van toepassing op alle gemeenten in Nederland. Wel is het zo dat het, gelet
op de eisen van artikel 6, voor de hand ligt te veronderstellen dat het bepaalde
in Hoofdstuk 3 vooral zal worden toegepast in de grote(re) steden.De in Hoofdstuk 4 van het wetsvoorstel opgenomen bevoegdheid voor burgemeester
en wethouders om overlastgevende panden te sluiten zal onderdeel gaan uitmaken
van de Woningwet en daarmee voor alle gemeenten in Nederland toepasbaar zijn.
Overlastgevende panden waar deze bevoegdheid op ziet, komen weliswaar vooral,
maar beslist niet uitsluitend alleen in de grote(re) steden voor.De regering neemt aan dat de leden van de PvdA-fractie met hun vraag vooral
doelen op de huisvestingsmaatregel (Hoofdstuk 3 van het wetsvoorstel). Daarvoor
is de lijst met steden zoals bedoeld onder het eerste aandachtspunt nadrukkelijk
niet van toepassing. Elke gemeente die meent voor toepassing van deze maatregel
in aanmerking te komen kan een verzoek tot aanwijzing van een of meer gebieden,
als bedoeld in artikel 5 indienen bij de Minister van VROM. De Minister van
VROM zal dan beoordelen of aan de eisen van artikel 6 wordt voldaan en dus
of een aanwijzing op zijn plaats is. Den Helder wordt dus niet uitgesloten,
maar zal moeten aantonen dat ze kan voldoen aan de gestelde voorwaarden.De leden van de PvdA-fractie willen graag dat de regering nader ingaat
op de vraag waarom de regering niet gekozen heeft voor een experimenteerwet
die uitsluitend voor Rotterdam van toepassing verklaard wordt. Op die manier
zou er via een experiment van acht jaar voldoende tijd zijn om de effecten
van de maatregelen te onderzoeken en op grond daarvan tot een oordeel te komen
over de gewenstheid van dit instrument voor meerdere gebieden.Naar het oordeel van de regering zijn de problemen in de grote steden
dermate urgent dat met het introduceren van de voorgestelde maatregelen niet
nog eens acht jaar gewacht kan worden. De gemeentebesturen beslissen
uiteraard zelf of en in hoeverre ze van de geboden mogelijkheden gebruik zullen
maken. Zekerheid of de gewenste effecten bereikt zullen worden is er inderdaad
niet. Dat zal de praktijk uit moeten wijzen. De evaluatie die binnen vijf
jaar zal plaatsvinden, zal daar ook op gericht zijn. Het alternatief, nog
eens acht jaar wachten op een experiment alleen in Rotterdam, is voor de regering
echter niet aanvaardbaar.De leden van de PvdA-fractie vragen of het niet logisch zou zijn om de
maatregel met betrekking tot kansenzones ook van toepassing te laten zijn
op landelijke gebieden zoals de veenkoloniën die voldoen aan de criteria
uit artikel 3 van de voorgestelde wet.De regering wil met de voorgestelde wet, zoals ook blijkt uit de titel,
een aanvulling plegen op het bestaande grotestedenbeleid. Het is de bedoeling
van de regering om de grote steden een extra instrument ter beschikking te
stellen om hun problemen extra krachtig aan te kunnen pakken. Steden fungeren
als de motoren van de Nederlandse economie. De regering ontkent hiermee geenszins
dat ook landelijke gebieden kampen met problemen, maar verwijst daarvoor naar
het beleid dat specifiek voor die gebieden geldt o.a. de afspraken gemaakt
in het kader van het Investeringsbudget Landelijke Gebieden (ILG).De leden van de PvdA-fractie zouden toch willen weten wat de gronden zijn
waaraan de begrippen proportionaliteit en subsidiariteit worden afgemeten.
Zij vinden dat voor deze begrippen op zijn minst een kader moet worden aangegeven
wil er enige controle door de minister van VROM op uitgeoefend kunnen worden.
Voorts zouden deze leden van de PvdA-fractie graag vooraf voorwaarden willen
stellen aan de goedkeuring van de minister VROM ten aanzien van huisvestingsmaatregel.
De PvdA-fractieleden wijzen daarbij op een verplichte integrale aanpak van
maatregelen op het terrein van werk, scholing, welzijn en wonen. Daarnaast
willen de leden de voorwaarde stellen dat in de nieuwbouwplannen in dezelfde
regio voldoende betaalbare huurwoningen gebouwd moeten worden om er voor te
zorgen dat voor dezelfde groep mensen die uitgesloten worden in het ene gebied
voorrang in een ander gebied gegeven kan worden.De regering blijft van mening dat nadere invulling van de beoordelingscriteria
voor het indienen van een aanvraag door een gemeente nu niet aan de orde kan
zijn. In het debat in de Tweede Kamer op 15 september jongstleden heeft
de Minister van VROM aangegeven dat het hier enerzijds gaat om bijzondere
maatregelen die daarom op landelijk niveau dienen te worden aangestuurd en
beoordeeld maar anderzijds op lokaal niveau dienen te worden uitgewerkt. Het
gaat er namelijk om dat gemeenten maatwerk kunnen leveren en voor dit wetsvoorstel
bijvoorbeeld niet gebonden zijn aan een aanvullend format, terwijl er wel
sprake is van voldoende juridische waarborgen. Aangegeven is dan ook dat een
aanwijzing niet lichtvaardig zal worden gegeven. Op dit moment wordt het beoordelingskader
gevormd door de bewoordingen die nu vastliggen in het onderhavige wetsvoorstel
en de wetsgeschiedenis tot nu toe. De suggesties voor aanvullende voorwaarden
en criteria van de zijde van de PvdA-fractie zijn ter beoordeling aan gemeenten
om in een eventuele aanvraag mee te nemen ter onderbouwing van de aanvraag.
Hier is echter sprake van een duidelijke eigen verantwoordelijkheid van de
lokale overheid. Bij de beoordeling van een aanvraag voor een aanwijzing door
de Minister van VROM zijn met name van belang de overwegingen die in paragraaf 4.3
van de memorie van toelichting (Kamerstukken II 2004/05, 30 091, nr.
3) zijn vastgelegd ter invulling van de begrippen gerechtvaardigd doel, geschikt,
subsidiariteit en proportionaliteit. Daarnaast dient de gemeente
aan te tonen dat de slaagkansen niet substantieel zullen afnemen (Kamerstukken
II 2004/05, 30 091, nr. 41).Bij het begrip subsidiariteit dient de vraag beantwoord te worden of het
doel niet met andere middelen bereikt kan worden. De fractieleden van de PvdA
menen dat het antwoord op die vraag niet zo eenvoudig kan zijn. De vragen
die de leden stellen zijn:Op welke wijze kan bewezen worden dan wel aangegeven worden dat andere
middelen niet effectief geweest zijn? Dan zouden toch andere middelen, die
binnen de bestaande wetgeving passen geprobeerd moeten zijn? Waarom is met
de huisvestingswet in de hand bijvoorbeeld een voorkeursbehandeling voor de
groep kansarmen in buurten en wijken waar weinig kansarmen wonen niet mogelijk?De gemeenteraad moet bij de aanvraag tot aanwijzing van een of meer gebieden
naar het oordeel van de Minister van VROM voldoende aannemelijk maken dat
voldaan is aan onder meer het vereiste van subsidiariteit. Zoals reeds is
aangegeven ziet het vereiste van subsidiariteit op de vraag of het doel, het
er boven op helpen van een wijk of buurt, niet met minder vergaande maatregelen
bereikt kan worden. Het oordeel of voldaan is aan het vereiste van subsidiariteit
is aan de Minister van VROM. De wijze waarop voldoende aannemelijk wordt gemaakt
dat is voldaan aan het vereiste van subsidiariteit is aan de gemeenteraad.
Het ligt voor de hand dat een gemeente eerst alle mogelijkheden van de vigerende
Huisvestingswet, zoals nu al toegepast door de gemeente Rotterdam, benut.
Als de toepassing van de mogelijkheden van de vigerende Huisvestingswet onvoldoende
soelaas biedt, zal naar alle waarschijnlijkheid aan het vereiste van subsidiariteit
zijn voldaan. De beoordeling of is voldaan aan het vereiste van subsidiariteit
wordt echter ten aanzien van iedere aanvraag opnieuw gemaakt. Het is mede
daarom niet op voorhand aan te geven op welke wijze de gemeenteraad voldoende
aannemelijk kan maken dat aan dat vereiste is voldaan. De omstandigheden verschillen
per gemeente. Het is bijvoorbeeld denkbaar dat een gemeenteraad die in een
later stadium een aanvraag doet, op basis van de ervaringen van bijvoorbeeld
de gemeente Rotterdam, voldoende aannemelijk kan maken dat de toepassing van
het instrumentarium van de vigerende Huisvestingswet in zijn gemeente geen
soelaas zal bieden, zonder dat dat instrumentarium daadwerkelijk is toegepast.De regering hecht er aan hier nog eens te benadrukken dat iedere aanvraag
zorgvuldig beoordeeld zal worden. Het betreft hier een instrument dat, hoewel
in sommige gevallen noodzakelijk, niet lichtvaardig zal worden ingezet.De vigerende Huisvestingswet ziet op de evenwichtige en rechtvaardige
verdeling van schaarse woonruimte. Daarbij gaat het er vooral om dat woningen
worden toegewezen aan die woningzoekenden die daar op basis van hun huishoudensamenstelling
of hun inkomen het meest voor in aanmerking komen. Betaalbare woningen worden
toegewezen aan woningzoekenden met een lager inkomen en woningen met meerdere
kamers worden toegewezen aan grotere huishoudens. De leefbaarheid van buurten
en wijken is echter geen doel van de vigerende Huisvestingswet. Daar kan met
behulp van de vigerende Huisvestingswet dan ook niet op gestuurd worden.De leden van de PvdA-fractie veronderstellen dat de effecten die de regio
Haaglanden heeft bereikt zonder deze wet ten opzichte van de concentratieproblematiek
al gunstiger resultaten laten zien dan de effecten van de tijdelijke maatregel
in Rotterdam. Zij vragen de regering, als deze veronderstelling waar is, of
dit te maken heeft met de omvang van de particuliere verhuur in
de betreffende gebieden en waarom dit door de regering dan niet met zoveel
woorden wordt aangeduid.In de regio Haaglanden wordt gewerkt met prestatie-afspraken tussen de
gemeenten en de woningcorporaties gericht op een ongedeelde regio en een diversiteit
aan woonmilieus. Een open woningmarkt en het vergroten van de keuzemogelijkheden
voor de doelgroep door onder andere het realiseren van nieuwbouw zijn daarvoor
belangrijke instrumenten. In de prestatieafspraken zijn de volgende concrete
afspraken vastgelegd:Van de totale nieuwbouwproductie wordt 30% in de sociale sector
gerealiseerd. 70% van de vrijkomende sociale huurwoningen wordt verhuurd
aan de doelgroep, zodat de slaagkans van deze woningzoekenden op peil blijft.Een verbetering van de slaagkans op een woning voor huishoudens die tot
de lagere middeninkomens (tot de huidige ziekenfondsgrens, ongeveer 33 000
euro) behoren.Aandacht voor de positie van de lokale woningzoekenden.De Haaglandse aanpak is met name gericht op een evenwichtiger verdeling
van de doelgroep over stad en ommeland. De feitelijke effecten van deze aanpak
zijn nog zeer beperkt.De verschillen in aanpak hebben niet te maken met de omvang van de particuliere
huursector.De leden van de PvdA-fractie vragen zich af of het niet juist is dat het
korte termijneffect van de voorgestelde wet snel verdampt en de problemen
op de middellange termijn alleen maar vergroot als niet tegelijkertijd gewerkt
wordt in de herstructurering en de (soms omvangrijke) uitbreidingslocaties
aan dusdanige bebouwing dat gemengde wijken ontstaan.Inderdaad is het voor het behalen van structurele resultaten van groot
belang dat de bouwinspanningen in de herstructurering en op de uitbreidingslocaties
met kracht worden gecontinueerd. Zoals in de memorie van antwoord (Kamerstukken
II 2005/06, 30 091, nr. C) is aangegeven vormt dit wetsvoorstel een aanvulling
op dit lange termijn streven. Voor de kortere termijn worden specifieke gebieden
de mogelijkheid van een «adempauze» geboden, zodat met zittende
bewoners aan de leefbaarheid van de wijk kan worden gewerkt en hen maatschappelijk
perspectief kan worden geboden.De leden van de PvdA-fractie willen graag weten of de regering een beeld
heeft hoeveel gemeenten en welke gebieden in Rotterdam in aanmerking willen
komen voor de toepassing van hoofdstuk drie van de voorgestelde wet.Tot dusverre zijn er van andere gemeenten dan de gemeente Rotterdam geen
formele signalen ontvangen dat verzoeken om een aanwijzing in voorbereiding
zijn. De gemeente Rotterdam heeft nog niet concreet gemaakt om welke gebieden
of hoeveel gebieden het zou gaan. Voorbereiding van de besluitvorming binnen
Rotterdam is wel in gang gezet. Via de accountmanagers van het Ministerie
van VROM is wel een beeld aan het ontstaan van gemeenten die mogelijkerwijs
in de toekomst gebruik zullen maken van de maatregelen uit de voorgestelde
wet. Het sterkst zijn de signalen uit de gemeente Schiedam. Van de gemeente
Amsterdam is bekend dat men vanuit het woonbeleid momenteel niet is geïnteresseerd.
De gemeente Utrecht experimenteert momenteel met toepassing van zogenaamd
lokaal maatwerk in de wijk Overvecht. Wellicht dat na de evaluatie van dit
experiment men op termijn besluit gebruik te maken van de mogelijkheden uit
de voorgestelde wet. In Den Haag lijkt vooralsnog geen belangstelling voor
het toepassen van de mogelijke maatregelen. Van de ander grotere
steden zijn op dit moment geen signalen bekend waaruit belangstelling voor
toepassing van de voorgestelde wet blijkt.De leden van de PvdA willen graag vernemen welke inhoud gegeven wordt
aan de uitvoering van het amendement Adelmund. Hierbij staan de volgende vragen
centraal: Hoe wordt de inspanningsverplichting die met dit amendement neergelegd
wordt bij de regering en in het bijzonder bij de minister van VROM zodanig
uitgevoerd dat er resultaten gemeten en gemeld kunnen worden, waaruit die
slaagkansen af te lezen zijn voor de categorie mensen die bedoeld worden?In de memorie van antwoord (Kamerstukken II 2005/06, 30 091, nr.
C) is op dit onderdeel door de regering aangegeven dat verantwoordelijkheid
van de overheid op het terrein van de volkshuisvesting, zoals mede neergelegd
in artikel 22, tweede lid van de Grondwet, het karakter heeft van een inspanningsverplichting.
Ten aanzien van het amendement Adelmund is er geen sprake van een meer specifieke
inspanningsverplichting voor de regering op dit vlak.Onderdeel van de beoordelingscriteria voor een aanwijzing, vormt momenteel
mede de inhoud van het betreffende amendement. De regering heeft bij monde
van de Minister van VROM aangegeven dat het tot de rol en bevoegdheid van
de gemeente behoort om aan te tonen op welke wijze de groep woningzoekenden
(minder dan 6 jaar woonachtig in de regio) die niet langer in een bepaald
gebied terecht kunnen, in de betreffende woningmarktregio voldoende mogelijkheden
houden om passende huisvesting te vinden (conform de gevoerde discussie).Tenslotte zijn de leden van de PvdA-fractie benieuwd naar de afspraken
die vastgelegd gaan worden en het onafhankelijk onderzoek naar de effecten
van de huisvestingsmaatregel.De regering is van mening dat voor de monitoring van de inzet van de huisvestingsmaatregel
naar alle waarschijnlijkheid aangesloten kan worden bij de bestaande systematiek
voor het volgen van ontwikkelingen op de lokale huurwoningmarkt. In de diverse
woningmarktregio’s is hier al veel ervaring mee opgedaan, ook waar het
gaat om het volgen van slaagkansen. Hierbij kan er ook nu reeds vanuit gegaan
worden dat de betrokken gemeenten en regio’s dit op een objectieve wijze
(laten) uitvoeren.De Minister voor Bestuurlijke Vernieuwing en Koninkrijksrelaties,A. PechtoldDe Minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer,S. M. Dekker 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-20052006-30091-E.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl