Wet stimulering arbeidsdeelname minderheden; Memorie van antwoord
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 19971998-25369, nr. 160b

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum ontvangst

11-02-1998

Eerste Kamer der Staten-Generaal

1997-1998

25369 nr. 160b

10-02-1998

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamAlgemeenArbeidsmarktpositie van minderhedenA. het aandeel organisaties dat voldaan heeft aan de registratieverplichtingB. het aandeel organisaties dat voldaan heeft aan de jaarverslagverplichtingC. het aandeel organisaties dat voldaan heeft aan de werkplanverplichtingWijzigingen van de wet 1. WerkingssfeerRechten OR of PVT in het kader van de wet SAMENRechten OR in het kader van de WOR2. Doelgroep3. Registratie4. Het jaarverslag5. Stimulansen tot naleving van de wetOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 25369Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 51 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
25 369Wijziging van de Wet bevordering evenredige arbeidsdeelname allochtonen
in verband met het vergroten van de effectiviteit van de wet (Wet stimulering
arbeidsdeelname minderheden)nr. 160bMEMORIE VAN ANTWOORDOntvangen 10 februari 1998 AlgemeenHet kabinet heeft met belangstelling kennis genomen van het voorlopig
verslag en is verheugd dat de leden van de CDA-, PvdA- en de D66-fractie in
deze wet verbeteringen zien ten opzichte van de Wbeaa. De leden van de VVD-fractie
zijn zeer positief over alle pogingen die het kabinet onderneemt om meer minderheden
aan het werk te helpen, maar blijven niettemin gereserveerd ten aanzien van
het wetsvoorstel, omdat zij van mening waren dat dit wetsvoorstel niet het
juiste instrument is om de werkloosheid onder minderheidsgroepen aan te pakken.Het kabinet is het in zoverre met de VVD-fractie eens, dat dit wetsvoorstel
alleen onvoldoende is om de werkloosheid onder minderheidsgroepen terug te
brengen tot een niveau van evenredigheid ten opzichte van de algemene werkloosheid.
Met het wetsvoorstel wordt beoogd wettelijke ondersteuning te bieden aan de
afspraken die de sociale partners met elkaar gemaakt hebben in de Stichting
van de Arbeid. Het wetsvoorstel als instrument spitst zich toe op de vraagkant
van de arbeidsmarkt, namelijk op de problematiek van de ontoegankelijkheid
van de arbeidsmarkt vanwege vooroordelen en vormen van (in)directe discriminatie,
alsmede op het verschijnsel van onvoldoende aansluiting tussen zoekkanalen
van werkgevers en die van werkzoekenden uit minderheidsgroepen en de andere
onnodige belemmeringen binnen het personeelsbeleid van werkgevers. Het generieke
werkgelegenheidsbeleid alsmede het algemene arbeidsmarktbeleid zullen eveneens
bijdragen aan de vermindering van de werkloosheid onder leden van etnische
minderheidsgroepen, maar spitsen zich toe op de andere oorzaken van hun werkloosheid.De leden van de fractie van de PvdA stellen het volgende punt aan de orde.
Zij hadden geconstateerd dat het verschijnsel dat met «het veld»
dan wel andere belanghebbenden bereikte compromissen aan het parlement worden
voorgelegd en dat de bereikte overeenstemming «as such» wordt
gebruikt als argumentatie tegen het aanvaarden van bepaalde amendementen.
Dit komt vaker voor vanuit andere beleidsterreinen. Dit deed bij hen de vraag
rijzen of hierdoor de bewegingsvrijheid van de medewetgever niet
onevenredig wordt ingeperkt. Zij vroegen om een principiële beschouwing
terzake.Overleg en overeenstemming met het «veld» heeft tot doel een
breed draagvlak voor het betreffende beleid te creëren. Immers, beleid
zonder voldoende draagvlak zal altijd minder effectief zijn, en kan zelfs
contraproductief werken. Dit geldt in het bijzonder voor de onderhavige wet
die immers duidelijk ondersteunend beoogt te zijn ten opzichte van de georganiseerde
inspanningen van en in het bedrijfsleven. Het ontbreken van voldoende draagvlak
voor de Wbeaa bij sociale partners zal zeker zijn negatieve weerslag hebben
gehad op de uitvoering van de wet. Een bereikte overeenstemming met het «veld»
of andere belanghebbenden wordt ook niet zozeer als argument gebruikt om bijvoorbeeld
amendementen niet te aanvaarden maar wordt naar voren gebracht opdat het parlement
een afweging kan maken tussen het belang van de voorgestelde wijziging en
het risico dat amendering het draagvlak kan verminderen. De uiteindelijke
beslissing over voorgestelde amendementen ligt uiteraard te allen tijde bij
het parlement. Arbeidsmarktpositie van minderhedenDe leden van de CDA-, de VVD- en de D66-fractie stellen de vraag of dit
wetsvoorstel onverkort van toepassing is. Niet alleen op de private sectoren
maar ook op de publieke sector, zoals departementen, provincies en gemeenten.
Kan de minister cijfers verstrekken, die duidelijk maken of en hoe de Wbeaa
is toegepast door de publieke sector, uitgesplitst naar departementen, provincies
en gemeenten?Het wetsvoorstel is inderdaad onverkort van toepassing op de publieke
sector. De gemeenten, provincies, waterschappen en de departementen zijn werkgever
in de zin van de wet SAMEN (en voordien de Wbeaa).Uit gegevens van het ministerie van Binnenlandse Zaken komen de volgende
cijfers naar voren: A. het aandeel organisaties dat voldaan heeft aan de registratieverplichtinggemeenten: 73%provincies: 100%departementen: 100% B. het aandeel organisaties dat voldaan heeft aan de jaarverslagverplichtinggemeenten: 35%provincies: 72%departementen: 100% C. het aandeel organisaties dat voldaan heeft aan de werkplanverplichtinggemeenten: 21%provincies: 46%departementen: niet bekend.Het komt de leden van de fractie van de PvdA als (te) mager voor wanneer,
bij de uitvoering van de wet, voor uitvoeringsorganisaties van de Wet inschakeling
werkzoekenden (WIW) alleen het regionale evenredigheidscijfer ten opzichte
van de beroepsbevolking zou gelden. WIW-uitvoeringsorganisaties richten zich
immers bij uitstek op een specifiek deel van de beroepsbevolking:
(langdurig) werkzoekenden, waarvan de aandelen minderheden in het NWW-bestand
heel exact bekend zijn. Dat de cijfers nogal uiteenlopen illustreerden zij
aan het volgende: het aandeel minderheden in de beroepsbevolking in Flevoland
was in 1996 ca 7% (EBB), per ultimo 1997 bedroeg het aandeel minderheden in
het NWW-bestand van RBA Flevoland 25%. Zij waren van mening dat voor WIW-organisaties
het ijkpunt zou moeten gelden de evenredigheid ten opzichte van «hun»
beroepsbevolking (t.w. niet-werkende werkzoekenden). Zij vroegen of de minister
hierin kan meegaan en, zo ja, op welke wijze hij deze specifieke eis aan WIW-organisaties
kan opleggen.Voor de goede orde merkt het kabinet op dat werknemers op een dienstbetrekking
in de WIW per 1 januari 1998 in dienst zijn van de gemeente. Dat betekent
dat de gemeente verantwoordelijk is voor het uitvoeren van de wet SAMEN ten
aanzien van de WIW'ers. Het staat de gemeenten weliswaar vrij een organisatie
aan te wijzen die de uitvoering van de WIW namens de gemeente verzorgt, maar
in alle gevallen blijft de gemeente de formele werkgever.In de onderhavige wet is bepaald dat er sprake is van een evenredige vertegenwoordiging
van minderheden in het personeelsbestand, indien het aandeel van personen
uit de doelgroep binnen de onderneming verhoudingsgewijze overeenkomt met
hun aandeel in de regionale beroepsbevolking. Daarbij wordt rekening gehouden
met kwalificatie- en geschiktheidsvereisten. Deze laatste bepaling is van
belang in ondernemingen waar personeel voornamelijk werkzaam is op één
bepaald functieniveau. In dat geval dient niet uitgegaan te worden van het
algemene regionale evenredigheidscijfer maar van het regionale evenredigheidscijfer
dat van toepassing is op dat functieniveau. Om die reden worden de evenredigheidspercentages,
die het Ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid verstrekt, per RBA-regio
onderverdeeld naar opleidingsniveau.Indien deze uitleg wordt toegepast op het door deze leden gegeven voorbeeld
betekent dat het volgende. In RBA-regio Flevoland geldt als evenredigheidspercentage
over 1996 een percentage van 7%. Omdat WIW'ers werkzaam zijn op het laagste
functieniveau is de maatstaf voor evenredige vertegenwoordiging van minderheden
volgens de wet SAMEN hier het evenredigheidspercentage dat bij dat opleidingsniveau
behoort (geen/basisonderwijs) en dat is in 1996 voor Flevoland 30%. Het kabinet
is dan ook van mening dat, gezien deze reeds in de wet opgenomen systematiek
andere criteria voor de uitvoering van de wet SAMEN voor WIW'ers niet nodig
zijn.Overigens acht het kabinet het van belang om voor wat betreft de situatie
van gemeenten als werkgever van WIW'ers nog een aantal opmerkingen te maken.
Anders dan bij de werving van ander personeel kan de gemeente bij de werving
van WIW-werknemers niet volledig zelfstandig kiezen voor allochtone dan wel
autochtone werknemers. Immers, de gemeente is hierbij gebonden aan de bepalingen
van de WIW. Dit betekent in de eerste plaats dat men is gebonden aan de instroom
op basis van de voor werkloze jongeren geldende sluitende benadering. Sluitende
benadering wil zeggen dat voor alle werkzoekende jongeren (allochtoon of autochtoon),
die ondersteuning nodig hebben bij de arbeidstoeleiding, een traject moet
worden opgesteld. Dit traject dient na maximaal een jaar te bestaan uit een
WIW-dienstbetrekking. De gemeente kan hier slechts gemotiveerd van afwijken.
In de tweede plaats geldt ten aanzien van langdurig werklozen dat de gemeente
slechts een dienstbetrekking kan aanbieden aan werklozen met een WIW-verklaring,
waarbij de gemeente tevens rekening dient te houden met de financiële
bijdrage van het rijk, die afhankelijk van de werkloosheidsduur hoger dan
wel lager is.De leden van de fractie van de PvdA hadden begrepen dat de Sociale Werkvoorziening
de mening is toegedaan dat de Wbeaa niet op de WSW-bedrijven van toepassing
is, op basis van de argumentatie dat deze geen invloed op de indicatiestelling
kunnen uitoefenen. Dit leek hen een weinig valide argument. Zij vroegen of
de minister expliciet wil aangeven dat de wet SAMEN wél onverkort op
de Sociale Werkvoorziening van toepassing zal zijn.Het kabinet merkt op dat werknemers op een dienstbetrekking in het kader
van de WSW vanaf 1 januari 1998 ook onder de werkingssfeer van de wet SAMEN
vallen. Vóór 1 januari 1998 vielen WSW-werknemers niet onder
de werkingssfeer van de wet, omdat zij in het algemeen geen arbeidsovereenkomst
hadden naar burgerlijk recht dan wel waren aangesteld in openbare dienst.
Werknemers in het kader van de (oude) WSW hadden een specifieke, door de WSW
beheerste, dienstbetrekking.Het kabinet erkent dat de gemeente net zoals bij de werving van WIW-werknemers
niet volledig zelfstandig kan kiezen voor allochtone dan wel autochtone werknemers.
Toch meent het kabinet dat de procedures rond indicatiestelling op zich geen
belemmering vormen om een minderhedenbeleid te voeren.Het kabinet erkent het belang van het voeren van minderhedenbeleid bij
de Sociale Werkvoorziening. Daarom financiert het ministerie van SZW, mede
in het kader van de acties van departementen om initiatieven van sectorale
sociale partners in aan departementen «verwante» sectoren te ondersteunen,
gedurende twee jaar een centraal ondersteuningspunt vrouwen- en minderhedenbeleid
voor de Sociale Werkvoorziening. Het centraal ondersteuningspunt, aangehaakt
bij het bureau SOVOV kent vier functies:1. regiefunctie over het actieplan en de uit te voeren taken;2. informatie-transfer (informatie en ervaringen uitwisselen of hierin
als intermediair optreden);3. help-desk (om SW-bedrijven antwoorden te geven op vragen maar ook om
hen in de vorm van werkplekondersteuning hulp te bieden bij het opzetten en
uitvoeren van dit beleid);4. onderzoek en evaluatie om het beleid te ondersteunen en de effecten
van het beleid na te gaan.De bedoeling is dat na twee jaar alle activiteiten op een deskundige wijze
binnen VNG of NOSW zijn ondergebracht.De leden van de fractie van de PvdA spraken overigens hun tevredenheid
uit over het feit dat dit wetsvoorstel, in tegenstelling tot de Wbeaa, nu
wel kan rekenen op draagvlak bij de centrale organisaties van werkgevers en
werknemers. Zij hadden met instemming kennisgenomen van de voorgenomen nieuwe
aanpak in het Stichtingsakkoord 1996, waarin onder meer voorzien wordt in
een (sectorale) infrastructuur met een aansturende werking naar het regionale
niveau. Gegeven het feit dat er thans ruim een jaar verstreken is, vroegen
zij in hoeverre deze beoogde structuur reeds vorm heeft gekregen en ook daadwerkelijk
tot resultaten leidt. In hoeveel ondernemingen en in welke sectoren zijn reeds
streefcijfers vastgelegd?Arbeidsvoorziening heeft inmiddels voorbereidingen getroffen om, in het
geval van cao-afspraken over scholing en werkgelegenheid van etnische minderheden,
inclusief een sectorale infrastructuur voor de uitvoering, daar
in haar sectorbeleid adequaat op in te kunnen spelen met een regionale uitvoering.De centrale sociale partners brengen de aanbevelingen uit het minderhedenakkoord
langs verschillende wegen onder de aandacht van de sectorale sociale partners.
Zo wijst de Stichting van de Arbeid in de agenda voor het cao-overleg in de
komende jaren nog eens op het recent afgesloten tweede minderhedenakkoord
met aanbevelingen aan cao-partijen en brengt het akkoord nog eens nadrukkelijk
onder de aandacht van cao-partijen, ondernemingen en ondernemingsraden. In
het overleg van centrale werkgevers- en werknemersorganisaties met hun achterbannen
van cao-onderhandelaars wordt eveneens aandacht voor het minderhedenakkoord
gevraagd. De FNV heeft ten behoeve van de implementatie in sectoren een project
opgezet. VNO/NCW richt zich in haar campagne «Ondernemers doen meer»
op de individuele werkgevers. De implementatie van de aanbevelingen uit het
minderhedenakkoord wordt dus door de centrale sociale partners ter hand genomen.
Wat de doorwerking in sectorale afspraken betreft moet rekening gehouden worden
met het feit dat aan het tot stand komen van nieuwe cao-afspraken vaak zeer
langdurige onderhandelingen voorafgaan, waardoor de zichtbare doorwerking
in nieuwe cao's sinds de datum van afsluiting van het minderhedenakkoord een
lange aanlooptijd kent.De doorwerking van de centrale aanbevelingen in het minderhedenakkoord
van de Stichting van de Arbeid «met minderheden meer mogelijkheden»
zal de komende tijd onverminderd de aandacht blijven vragen. Het kabinet heeft
dan ook in het najaarsoverleg op 9 december 1997 de concrete inspanningen
van sociale partners ter uitvoering van het minderheden-akkoord van november
1996 ter sprake gebracht. Als follow-up is een tripartite werkgroep ingesteld
waarin onder andere de implementatie van het Stichtingsakkoord minderheden
in relatie tot de wet SAMEN aan de orde zal komen.De Stichting van de Arbeid zal in het najaar 1998 een interim-evaluatie
van het minderhedenakkoord uitvoeren. Twee jaar na totstandkoming van het
akkoord zal meer inzicht zijn ontstaan in de doorwerking van de aanbevelingen
van de Stichting aan sectorale sociale partners alsmede aan individuele werkgevers
en de verbetering van de werkgelegenheid van etnische minderheden in de verschillende
sectoren. Op dat moment zal er ook (meer) duidelijkheid moeten zijn over de
vraag in hoeveel sectoren streefcijfers zijn vastgelegd, de vraag die de leden
van de PvdA-fractie stellen.Voorts zal er een «Taskforce» worden ingezet zoals is voorgesteld
in de door de Tweede kamer aangenomen motie van het lid Dittrich tijdens het
debat over het Minderhedenbeleid 1997. Het doel van deze Taskforce is het
volgen van voortgang van de implementatie van het minderhedenakkoord en de
Wet SAMEN en het promoten van het nieuwe offensief en van best practices,
vergezeld van publiek optreden.Het kabinet geeft ook uitvoering aan haar toezegging om sectorsgewijze
implementatie van het minderhedenakkoord te stimuleren. De departementen van
SZW, BIZA, Justitie, OC&W, VROM, V&W, VWS, EZ, en LNV hebben verkend
of en zo ja welke «verwante sectoren» mogelijk perspectieven bieden
voor actieve betrokkenheid bij initiatieven van sociale partners. De volgende
acties zijn door de departementen geformuleerd:– de ministers van BiZa en OCenW doen een beroep op de A&O fondsen
van onder hen ressorterende overheidssectoren (provincies, gemeenten, waterschappen,
onderwijs) om sectorale bedrijfsadviseurs minderheden aan te stellen; – een aantal departementen geeft (of overweegt) mede financiële
ondersteuning (te geven) aan de inrichting van een helpdesk minderheden volgens
het model van TOPAZ in de zorgsector;– BiZa subsidieert vanaf 1997 helpdesk minderheden bij politie; – SZW subsidieert vanaf 1998 helpdesk minderheden- en vrouwenbeleid
bij Sociale Werkvoorziening;– VWS overlegt over voortzetting van de minderhedenhelpdesk TOPAZ
in de zorg en overlegt over opzetten minderhedenhelpdesk in de sector Welzijn
en Jeugdbeleid;– OCenW is bereid te bezien of overgegaan kan worden tot de formatie
van een minderhedenhelpdesk voor het primair en eventueel het voortgezet onderwijs;– voor VROM is subsidie bespreekbaar van een servicepunt voor minderheden
in de bouw, mits de sociale partners in de bouw daartoe het initiatief nemen;– OCenW en LNV nemen initiatieven om het aanbod van minderheden
in beroepen in respectievelijk het onderwijs en de agrarische sector te stimuleren;– SZW gaat overleggen met sociale partners bij Arbeidsvoorziening
en in de uitzendbranche, VROM met de bouwbranche en met de woningbouwcorporaties,
over hun inspanningen ten behoeve van minderheden en mogelijke steun van de
departementen daarbij.Voor een toelichting op genomen en voorgenomen acties van verschillende
departementen verwijs ik u naar de brief die ik, samen met mijn ambtgenoot
van Binnenlandse Zaken, op 18 december 1997 aan de Voorzitter van de Tweede
Kamer der Staten-Generaal heb gestuurd1.De PvdA-fractie spreekt haar bezorgdheid uit over het feit dat veel sectorale
afspraken werkgevers in met name het MKB niet blijken te bereiken en vraagt
of er ook specifieke actie wordt ondernomen om dit probleem te tackelen.Vooropgesteld zij dat MKB Nederland mede-ondertekenaar is van het vigerende
minderhedenakkoord en dat de doorwerking van de aanbevelingen, ook voor het
MKB, primair een verantwoordelijkheid is van sociale partners. Sociale partners
hebben inmiddels verschillende activiteiten ontplooid om het minderhedenakkoord
onder de aandacht van de cao-partners te brengen. Daarnaast zal vóór
de zomer een gezamenlijke campagne van het ministerie van SZW samen met de
sociale partners en Arbeidsvoorziening uitgevoerd worden, gericht op activering
van ondernemingen tegen de achtergrond van de nieuwe impuls arbeidsmarktbeleid
minderheden. Deze voorlichtingscampagne zal zich ook richten op werkgevers
uit het MKB. Wijzigingen van de wet 1. WerkingssfeerDe leden van de CDA- en PvdA-fractie merkten op dat het wetsvoorstel betrekking
heeft op ondernemingen, waarin in de regel tenminste 35 personen werkzaam
zijn, maar dat in de Nota naar aanleiding van het verslag (Kamerstukken II,
1996/97, 25 369, nr. 6, p.15) door het kabinet het voornemen is uitgesproken
om de wet SAMEN aan te passen aan de instellingsgrens van de Wet op de ondernemingsraden
(WOR), «teneinde de samenloop tussen beide wetten niet te bemoeilijken».
Vervolgens is in de Tweede Kamer de instellingsgrens in de WOR gewijzigd van
35 werknemers in 50 werknemers. Dit is echter niet het geval in de wet SAMEN.
Wat is de betekenis van de geciteerde «samenloop-passage» in de
Nota naar aanleiding van het Verslag zo vragen de leden van de PvdA-fractie?
Deze leden wijzen er op dat er vervolgens geen gebruik gemaakt van de mogelijkheid
om de congruentie te regelen via artikel II in de wet Samen. Wel stellen zij
vast dat bij tweede nota van wijziging (Kamerstukken II 1997/98, 25 369,
nr. 12) is bepaald dat de personeelsvertegenwoordiging (PVT) in bedrijven
tussen de 35 en 50 werknemers de rechten krijgt die bij bedrijven boven 50
werknemers toekomen aan de ondernemingsraad (OR).In de Nota naar aanleiding van het verslag van de wet SAMEN is aangegeven
dat het kabinet een voorkeur heeft om, in geval de instellingsgrens van de
Wet op de ondernemingsraden wordt gewijzigd de werkingssfeer van de wet SAMEN
daaraan aan te passen om de samenloop tussen beide wetten niet te bemoeilijken.
Nadien is de Tweede Kamer akkoord gegaan met het ophogen van de instellingsgrens
in de Wet op de ondernemingsraden. Het ophogen van de werkingssfeer van de
wet SAMEN naar ten minste 50 werknemers zou als consequentie hebben dat het
aantal werkgevers dat onder die wet valt zou worden verminderd. Omdat het
kabinet dit als een ongewenst gevolg zag is gezocht naar een oplossing om
op een andere wijze de samenloop tussen de Wet op de ondernemingsraden en
de wet SAMEN in stand te laten. Deze is gevonden in het thans voorliggende
wetsvoorstel. De samenloop tussen beide wetten komt niet in gevaar als de
personeelsvertegenwoordiging in bedrijven tussen de 35 en 50 werknemers voor
de wet SAMEN dezelfde rechten krijgt als de ondernemingsraad heeft in bedrijven
met ten minste 50 werknemers. Het betreft de rechten die in artikel III van
het wetsvoorstel zijn opgenomen.De congruentie is niet geregeld in artikel II, omdat een dergelijke bepaling
in de Wet op de ondernemingsraden geen functie heeft in het geval uw kamer
niet akkoord zou gaan met het thans voorliggende wetsvoorstel tot wijziging
van die wet. Verder geldt dat door de verschillende inwerkingtredingsbepalingen
van de wet SAMEN en van de wijziging van de Wet op de ondernemingsraden de
samenloop toch gedurende zekere tijd niet adequaat zou zijn geregeld. Tenslotte
zou een voorziening moeten worden getroffen om een dergelijke wijziging weer
uit de Wet op de ondernemingsraden te halen op het moment dat de werkingsduur
van de wet SAMEN is verstreken.Omdat de leden van de PvdA-fractie evenzeer als de minister hechten aan
de rol van de medezeggenschap bij de implementatie van de wet SAMEN, wilden
zij graag een overzicht krijgen van de rechten van de (eventueel vrijwillige)
OR respectievelijk de PVT in het kader van deze wet, onder vermelding van
de relevante wetsartikelen in wetsvoorstel 25 369 en in wetsvoorstel
24 615. Rechten OR of PVT in het kader van de wet SAMENDe rechten van de ondernemingsraad (OR) of van de personeelsvertegenwoordiging
(PVT) die zijn opgenomen in de wet SAMEN (25 369) zijn de volgende:1. Artikel 5, vierde lid: De OR, of het bij of krachtens de wet voor die
onderneming ingestelde medezeggenschapsorgaan, dan wel de PVT wordt in staat
gesteld een oordeel te geven over het jaarverslag voordat dit wordt gedeponeerd.
Dit oordeel vormt een integraal onderdeel van het jaarverslag en is daarmee
openbaar.2. Artikel 10, eerste lid: De Arbeidsinspectie krijgt in het kader van
haar toezichthoudende taak de bevoegdheid om bij een werkgever een onderzoek
in te stellen naar de naleving van de wet. Blijkt de wet niet of althans onvoldoende
door een betrokken werkgever te worden nageleefd dan zal de Arbeidsinspectie
de betrokken werkgever hierop aanspreken. Blijft de werkgever in gebreke dan
zal de Arbeidsinspectie hiervan mededeling doen aan de werkgever,aan de OR, of aan het bij of krachtens de wet voor die onderneming
ingestelde medezeggenschapsorgaan, dan wel aan de PVT.Op het moment dat de gewijzigde WOR in werking treedt zijn de rechten
die volgens de wet SAMEN aan de OR worden toegekend ook van toepassing op
de PVT. Rechten OR in het kader van de WORIn het wetsvoorstel tot wijziging van de Wet op de ondernemingsraden en
titel 7.10 (arbeidsovereenkomst) van het nieuw Burgerlijk Wetboek (24 615)
is voorgesteld het instemmingsrecht ex artikel 27 van toepassing te verklaren
op een regeling omtrent de registratie van, de omgang met en de bescherming
van persoonsgegevens van de in de onderneming werkzame personen. Deze regeling
is eveneens van toepassing op de personeelsgegevens in de registratie van
de Wet SAMEN.Ingeval de werkgever een wijziging aanbrengt in het systeem of een nieuw
systeem gaat opzetten dient de werkgever de registratie in het kader van de
Wet SAMEN en de wijze waarop hij met de gegevens omgaat na wijziging van de
WOR voor instemming voor te leggen aan de OR. Deze bepaling geldt niet voor
een personeelsvertegenwoordiging. 2. DoelgroepDe leden van de CDA-fractie wezen er op dat volgens artikel 3 de wet van
toepassing is voor doelgroepen uit alle landen van Zuid- en Midden-Amerika,
uit alle Afrikaanse landen, uit alle Aziatische landen met uitzondering van
Japan en uit Europa alleen geldend voor doelgroepen uit voormalig Joegoslavië.
Wil de minister deze uitzonderingen toelichten? Zij vroegen waarom deze wet
ook niet geldt voor alle landen in Europa, niet tot de Europese Unie behorend.Vooropgesteld zij dat bij de bepaling van de doelgroep van de wet de algemene
criteria allochtone herkomst en achterstandsituatie op de arbeidsmarkt leidend
zijn. Van een achterstandsituatie op de arbeidsmarkt is sprake als het werkloosheidspercentage
onder allochtone groepen op de arbeidsmarkt ten opzichte van het werkloosheidspercentage
onder autochtonen substantieel hoger is. Japan en voormalig Nederlands-Indië
zijn buiten deze doelgroepbepaling gelaten omdat de werkloosheid onder deze
groepen niet substantieel hoger is. Voormalig Joegoslavië is in de doelgroep
opgenomen omdat het kabinet ervoor heeft gekozen in de doelgroep ook herkomstlanden
op te nemen waar in de laatste jaren veel vluchtelingen vandaan zijn gekomen.
Ook is het kabinet van mening dat er het vaststellen van de doelgroep zoveel
mogelijk moet worden gestreefd naar convergentie van definities die op het
terrein van het minderhedenbeleid worden gehanteerd. Vanuit praktisch oogpunt
dient daarbij zoveel mogelijk gestreefd te worden naar aansluiting bij de
doelgroep-definitie van de Stichting van de Arbeid, die is overgenomen door
de Arbeidsvoorzieningenorganisatie.De leden van de fractie van D66 wezen er op dat hierin Koerden noch Palestijnen
bij name worden genoemd. Dit gaf hen aanleiding tot de volgende vragen. Vallen
Koerden automatisch onder de doelgroep personen geboren in Turkije? Of worden
zij als Koerdische Turken geregistreerd? Hoe moeten kinderen van Koerden die
oorspronkelijk uit Irak danwel Iran afkomstig zijn geregistreerd worden? Worden
Palestijnen onder deze naam geregistreerd? Hoe werkt de wet uit ten aanzien
van kinderen van genaturaliseerde Nederlanders?Over de methode voor vaststelling van etnische herkomst heeft het kabinet
in 1992 voorstellen gedaan en de Tweede Kamer heeft met deze voorstellen ingestemd.
Deze methode houdt in dat bij een registratie naar etnische herkomst deze
registratie gebaseerd wordt op het objectieve criterium geboorteland. Op het
moment dat deze methode tekortschiet kan naast deze methode gebruik gemaakt
worden van de methode van zelfidentificatie. De wet SAMEN gaat in beginsel
uit van registratie van werknemers op grond van het objectieve criterium geboorteland
en niet van nationaliteit of het behoren tot een bepaalde etnische groep.
Net als bij andere groepen moet bij Koerden en Palestijnen bij registratie
worden uitgegaan van het land waar de werknemer is geboren. In de registratie
van de wet SAMEN geven Koerden die geboren zijn in Turkije dan ook als geboorteland
Turkije op. Kinderen van Koerden die oorspronkelijk afkomstig zijn uit Iran
of Irak geven als geboorteland van de ouders Iran dan wel Irak op. Kinderen
van genaturaliseerde Nederlanders geven bij registratie de geboortelanden
op waar de ouders zijn geboren en het eigen geboorteland. Een naturalisatie
van een van de betrokkenen verandert niets aan de opgave. De leden van de D66-fractie vragen voorts waarom bij de doelgroep-definitie
de gebruikelijke regio-aanduiding Midden-Oosten niet is gehanteerd? Vreest
de regering niet dat deze omissie mede aanleiding zou kunnen zijn voor cijfers
waarvan zij zelf toegeeft dat ze onvolledig zijn?Bij het definiëren van de doelgroep heeft het kabinet gekozen voor
de vastgestelde geografische indeling van de wereld aan de hand van werelddelen
om een zo objectief mogelijk indeling te verkrijgen. De regio-indeling Midden-Oosten
is een cultureel bepaalde indeling en zodoende gebaseerd op subjectieve overwegingen.Bovendien zou, indien naast werelddelen ook gebruikelijk regio-indelingen
worden gebruikt, voor veel landen sprake zijn van overlap. Bepaalde landen
behoren dan én tot een werelddeel én tot een bepaalde regio. 3. RegistratieDe leden van de VVD-fractie waren sceptisch ten aanzien van de methode
van beperkte zelfidentificatie. De minister stelt dat niet bekend is of dit
zal leiden tot grote verschuivingen in de cijfers. Een zin verder stelt de
minister dat hij uitgaat van wellicht marginale vertekeningen (pag. 17, nota
naar aanleiding van het verslag). De VVD-fractie is er van overtuigd, dat
juist die mensen van minderheidsgroepen die een baan hebben niet graag mee
doen aan deze beperkte zelfidentificatie, omdat zij graag op hun eigen merites
beoordeeld willen worden en niet op grond van hun buitenlands verleden. Zij
vroegen of de minister deze visie deelt. De D'66-fractie is van mening dat
juist de kinderden van genaturaliseerde ouders geen of nauwelijks behoefte
heeft zich als «andere Nederlander» te registreren.In het wetsvoorstel SAMEN is, naast de oude methode van registratie, de
mogelijkheid gecreëerd voor werkgevers om het aantal werknemers in hun
personeelsbestand behorend tot de doelgroep SAMEN, te bepalen op basis van
de methode van beperkte zelfidentificatie. Deze methode komt tegemoet aan
bezwaren van werknemers die volgens henzelf onterecht tot de doelgroep van
de wet worden gerekend op basis van hun geboorteland en dat van hun ouders.
Het kabinet verwacht dat met name werknemers, die in één van
de doelgroeplanden geboren zijn uit Nederlandse ouders, of werknemers met
een in Nederland geboren ouder en een in één van de doelgroeplanden
geboren ouder ervoor zullen kiezen om niet tot de doelgroep minderheden gerekend
te worden. Het kabinet verwacht dan ook niet dat de vrees van
de VVD-leden, dat werkenden uit minderheidsgroepen zich niet als zodanig willen
laten registreren, bewaarheid zal worden. Uit de evaluatie van de Wbeaa is
immers gebleken dat maar 3% van de werknemers uit etnische minderheden (net
zo weinig als de autochtone werknemers) bezwaar heeft gemaakt tegen registratie,
terwijl registratie voor hen onder de Wbeaa-methode automatisch indeling in
de categorie etnische minderheden inhield. Het kabinet acht de voordelen van
deze optie opwegen tegen dergelijke zeer waarschijnlijk marginale vertekeningen.
Dit punt zal overigens bij tussentijdse evaluatie van de wet worden meegenomen.Tijdens de behandeling van het voorstel van wet in de Tweede Kamer zijn
door de heer Van Middelkoop (GPV) vragen gesteld over de (informele) reactie
van de Registratiekamer op genoemd voorstel met name in relatie tot vormen
van zelfidentificatie. Ik heb daarop in de eerste termijn geantwoord (Handelingen
II, 1997/98 blz. 2378) dat de bezwaren van de Registratiekamer een beetje
liggen bij de Registratiekamer zelf. De Registratiekamer heeft, vanuit het
verleden, kanttekeningen geplaatst bij systemen van zelfidentificatie. Deze
kanttekeningen kwamen met name naar voren in adviezen van de Registratiekamer
van 3 februari 1992, kenmerk 91.A.012, betreffende de concept-nota Registratie
en Rapportage Minderhedenbeleid en van 25 februari 1992, kenmerk 92.A.03 betreffende
Registratie etniciteit in arbeidsverhoudingen en arbeidsvoorziening. Naast
objectieve criteria voor het traceren van minderheden (zoals nationaliteit,
geboorteplaats en geboorteplaats moeder/vader) was destijds ook sprake van
de invoering van een subjectief criterium, waarbij betrokkenen zelf de gelegenheid
kregen om te bepalen tot welke doelgroep zij zich rekenden. Met betrekking
tot de toen voorgestelde methode van zelfidentificatie heeft de Registratiekamer
opgemerkt dat de verkregen gegevens niet mochten worden opgenomen in een multifunctionele
persoonsregistratie en dat werknemers uitdrukkelijk in de gelegenheid moesten
worden gesteld om zich aan een dergelijke registratie te onttrekken. Ook werd
bijzondere aandacht gevraagd voor de geldende wettelijke grenzen voor de opslag
van dergelijke gegevens, een en ander in relatie tot het toendertijd nog ontwerp-besluit
gevoelige gegevens.In het onderhavige wetsvoorstel is de keuze van de werknemer, of hij al
of niet tot de doelgroep wenst te behoren, anders dan destijds, feitelijk
niet subjectief bepaald, maar begrensd door het geboorteland van hemzelf en
dat van zijn ouders. In die zin blijft de doelgroep dan ook objectief bepaald.
Voorts heeft de werknemer in het wetsvoorstel uitdrukkelijk het recht zich
aan de registratie te onttrekken en kan hij ook later een gedane opgave alsnog
laten vernietigen. Ook is een vereiste dat de persoonsregistratie voor geen
ander doel wordt gebruikt dan voor het voldoen aan de verplichtingen uit de
Wet SAMEN. Tenslotte is het systeem van beperkte zelfidentificatie in de Wet
SAMEN zelf neergelegd. Daarmee is aan alle kritiek van destijds van de Registratiekamer
voldaan. Het systeem in de Wet SAMEN is, zo heeft ook de Registratiekamer
aangegeven, dan ook niet in strijd met de Wet op de Persoonsregistratie. Niettemin
houdt de Registratiekamer nog altijd een voorkeur voor een puur objectief
criterium.De leden van de PvdA-fractie merkten op dat evenals onder de Wbeaa, de
werkgever dient te streven naar evenredige vertegenwoordiging van minderheden
binnen zijn onderneming. Het ijkpunt is het aandeel minderheden binnen de
regionale beroepsbevolking. Enig naspeuren heeft opgeleverd dat dit regionale
ijkpunt wordt bepaald op basis van de Enquête Beroepsbevolking (EBB)
van het CBS, door middel van een toegevoegde vraag aan het steekproefgewijze
onderzoek. Betrokkenen wordt gevraagd via zelfidentificatie aan te geven of
zij zich tot de doelgroep wensen te rekenen. Levert dit eigenlijk wel een
valide evenredigheidsijkpunt op, zo vroegen de aan het woord
zijnde leden. Voorts wordt de EBB slechts periodiek gehouden. Van wanneer
dateren de laatste gegevens, zo vroegen deze leden.Wat betreft de vragen met betrekking tot de evenredigheidsijkpunten kan
het volgende worden opgemerkt. De regionale ijkpunten worden berekend door
per RBA-gebied, en daarbinnen per opleidingsniveau, de beroepsbevolking van
de doelgroep SAMEN te percenteren op de totale beroepsbevolking in het gebied.
De totale beroepsbevolking naar opleidingsniveau per RBA-gebied wordt gebaseerd
op de Enquête beroepsbevolking (EBB) van het CBS, de beroepsbevolking
van de doelgroep SAMEN naar opleidingsniveau per RBA-gebied op bevolkingsaantallen
per RBA-gebied volgens de bevolkingsstatistiek van het CBS en arbeidsparticipatiegraden
naar opleidingsniveau volgens het onderzoek Sociale positie en voorzieningengebruik
van allochtonen en autochtonen (SPVA) van het Instituut voor Sociologisch-Economisch
Onderzoek (ISEO).Uitkomsten van de EBB verschijnen jaarlijks in de periode maart-mei. De
laatste gegevens betreffen derhalve de EBB 1996 (gepubliceerd maart-mei 1997).
Het SPVA-onderzoek is 3-jaarlijks gehouden in 1988, 1991 en 1994. Het onderzoek
voor 1997 is één jaar verschoven naar 1998. De resultaten van
het SPVA 1998 zullen eind 1998 beschikbaar komen.Overigens worden in de EBB-steekproef van het CBS, personen als allochtoon
gekenmerkt «die de niet-Nederlandse nationaliteit bezitten en personen
die wel de Nederlandse nationaliteit bezitten maar niet in Nederland zijn
geboren» en worden respondenten in de enquête op deze objectieve
kenmerken bevraagd en niet volgens de zelfidentificatiemethode. 4. Het jaarverslagIn het jaarverslag worden in artikel 5, lid 3 «niet tot personen
herleidbare gegevens» opgenomen. De leden van de CDA-fractie vroegen
of dit artikel wel uitvoerbaar is voor de kleinere ondernemingen.Opgemerkt wordt dat deze bepaling ook al in de huidige wet is opgenomen
(artikel 4, vierde lid, tweede volzin). Omwille van de privacy is het opnemen
van tot personen herleidbare gegevens in het jaarverslag niet toegestaan.
De bedoeling is dat personen buiten de onderneming niet over naam en toenaam
beschikken van de werknemers en de daar werkzame personen uit de doelgroep.
Voor wat betreft de herkenbaarheid voor de mensen binnen de organisatie dient
bedacht te worden dat in het verslag begrepen minderheden alleen dan binnen
een onderneming te herkennen zijn als zij aan bepaalde uiterlijke kenmerken
voldoen en niet op basis van het verslag. Overigens blijkt noch uit de evaluatie
noch uit de uitvoeringspraktijk dat deze bepaling voor kleinere ondernemingen
en de betreffende werknemers problemen oplevert. De leden van de VVD-fractie wilden graag aan de regering voorleggen of
zij het goed begrepen hadden, dat met deze wetswijziging alle regionale percentages
zijn vervallen. Kan elk bedrijf zelf aangeven welk percentage minderheden
zij denkt aan te trekken in het komend jaar? Is het voor de 21 000 bedrijven
nu helder wat van hen verwacht wordt?De uitleg van de minister over de streefcijfers, evenredigheidspercentages,
ijkpunten, in de nota naar aanleiding van het verslag (pag. 21) achtten deze
leden wel van een hoog abstractieniveau.De werkgever heeft een wettelijke inspanningsverplichting, om te streven
naar een evenredige vertegenwoordiging van werknemers binnen de
onderneming die behoren tot de doelgroep. Volgens de wet is er sprake van
een evenredige vertegenwoordiging binnen de onderneming als het aandeel werknemers
uit de doelgroep overeenkomt met het aandeel van personen uit de doelgroep
in de regionale beroepsbevolking. Indien de werkgever het personeel voor het
grootste gedeelte landelijk werft kan de werkgever uitgaan van het landelijke
evenredigheidscijfer. De regionale percentages zijn dus niet vervallen.Het kan zijn dat het niet mogelijk is om op korte termijn deze evenredige
vertegenwoordiging van minderheden te realiseren. Om de evenredigheid toch
stapsgewijs dichterbij te brengen kan de werkgever (jaarlijkse) streefcijfers
gebruiken.Dit is het cijfer dat de werkgever ieder jaar formuleert en is gericht
op het bereiken van een meer evenredige vertegenwoordiging binnen
de onderneming. Bij het realiseren van de evenredigheidsdoelstelling is de
werkgever niet aan een termijn gebonden. Het streefcijfer is dus een stap
in de richting van het ijkpunt van het regionale, respectievelijk landelijke,
evenredigheidscijfer.Bij de invoering van de wet SAMEN zal een voorlichtingsactie uitgevoerd
worden. Iedere werkgever ontvangt een handleiding over de uitvoering van de
wet SAMEN. Bij deze handleiding zit een floppy met een invulschema van een
jaarverslag, voorbeeldbrieven voor leidinggevenden en de ondernemingsraad.
Tevens wordt een landelijke Helpdesk bij Arbeidsvoorziening geïnstalleerd
waar werkgevers met vragen ook over de wet en de cijfers terecht kunnen. Bovendien
zijn ook de bedrijfsadviseurs minderheden bij Arbeidsvoorziening deskundig
om deze vragen van werkgevers te beantwoorden.Het kabinet gaat er vanuit dat deze activiteiten voldoende ondersteuning
zullen bieden aan werkgevers om de wet goed uit te voeren.Nu in de wet SAMEN de doelgroep wordt verruimd, leek het de leden van
de PvdA-fractie noodzakelijk op korte termijn een onderzoek te doen naar de
onder die conditie geldende regionale evenredigheidscijfers. De voorziene
terugwerkende kracht van de wet tot 1 januari 1998 onderstreept deze urgentie
huns inziens. Zij vroegen of dit onderzoek dan wat preciezer zou kunnen worden
opgezet en meer in overeenstemming met de criteria die bij de registratie
door de werkgever worden gehanteerd. Worden nieuwkomers aan het eind van inburgeringsprogramma's
meegenomen in de regionale beroepsbevolking (vgl. de motie Noorman Kamerstukken
II 1997/1998, 25 114, nr 33) en tellen zij mee in de totale groep minderheden?
Voorts vroegen zij welke regionale ijkpunten gelden zolang de desbetreffende
onderzoeksresultaten niet bekend zijn.Ook de leden van de CDA-fractie stelden deze vragen.Uiteraard zullen voor het verslag over 1998 – dat overigens pas
per 1 juni 1999 hoeft te worden gedeponeerd bij de RBA's – evenredigheidscijfers
zullen worden opgesteld waarin de uitbreiding van de doelgroep met Molukkers
is verwerkt. Voor het verslag over 1997, dat uiterlijk 1 september 1998 gedeponeerd
wordt, geldt met betrekking tot de gegevens op basis van de registratie van
werknemers nog de doelgroepdefinitie van de Wbeaa. Dit levert een ander beeld
op van de urgentie, maar neemt niet weg dat het opstellen van evenredigheidscijfers
ten behoeve van het jaarverslag over 1998 tijdig opgepakt zal worden. Nieuwkomers
worden op basis van dezelfde principes als anderen geïdentificeerd, namelijk
op basis van nationaliteit en geboorteland(en). Zij worden dus niet als «nieuwkomer»
geïdentificeerd. Verder worden zij meegenomen voor zover zij beschikbaar
zijn voor de arbeidsmarkt. Dit is dus niet afhankelijk van het afronden van
een inburgeringsprogramma. 5. Stimulansen tot naleving van de wetDe leden van de VVD-fractie hebben gevraagd naar de gronden waarop een
bedrijf civielrechtelijk kan worden aangesproken als zij zelf streefpercentages
vaststelt.Het feit dat een bedrijf zelf streefcijfers vaststelt heeft geen invloed
op de eventuele civiele acties. Wel kan het zo zijn dat bij gebruik van eigen
streefcijfers door een bedrijf in een civiele procedure door bijvoorbeeld
een minderhedenorganisatie, deze organisatie zal moeten aantonen dat de gehanteerde
cijfers niet reëel zijn. Een vergelijking met soortgelijke bedrijven
(in het land of in de regio) is dan evenwel snel gemaakt.De leden van de fractie van de PvdA hadden, evenals destijds bij de Wbeaa,
grote twijfels over de handhaving van de wet. Zij vroegen of het eigenlijk
zin heeft wettelijke voorschriften uit te vaardigen en niet te voorzien in
handhaving vanwege de wetgever/de overheid. Zij achtten het een principiële
vraag of het geoorloofd is de verantwoordelijkheid voor deze handhaving te
verleggen naar «maatschappelijke organisaties». De aan het woord
zijnde leden vroegen wie heeft bepaald dat die organisaties deze verantwoordelijkheid
hébben.Zij hadden tenslotte geconstateerd dat de toezichthoudende rol van de
Arbeidsinspectie zich met name zal richten op de naleving van de deponering
van het openbare jaarverslag bij de RBA's. Blijft een werkgever in gebreke
dan worden werkgever, OR, organisaties van werkgevers en werknemers en het
RBA op de hoogte gesteld. En dan? Zo vroegen zij.In de wet SAMEN is voorzien in handhaving vanwege de wetgever/overheid
in artikel 9 van het onderhavige wetsvoorstel. Daarin is de Arbeidsinspectie
belast met de toezichthoudende taak ten aanzien van de wet SAMEN. De Arbeidsinspectie
zal met name toezicht houden op het deponeren van de jaarverslagen en zal
klachten over het niet danwel niet volledig naleven van de wet behandelen.
In de Wbeaa zijn maatschappelijke organisaties, waaronder minderhedenorganisaties,
nadrukkelijk genoemd als belanghebbenden bij de openbaarheid van de jaarverslagen,
om ze in staat te stellen vanuit hun betrokkenheid bij de problematiek werkgevers
aan te spreken op hun beleid.Het kabinet verwacht van deze organisaties dat zij vanuit hun betrokkenheid
bij de verbetering van de arbeidsmarktpositie van minderheden een actieve
rol zullen spelen in de dialoog met werkgevers over de naleving en de uitvoering
van de doelstelling van de wet. Dit geldt temeer omdat maatschappelijke en
minderhedenorganisaties in het verleden hebben aangedrongen op wetgeving.
Deze leden vragen voorts wat er kan gebeuren nadat de Arbeidsinspectie de
schriftelijke mededeling van het in gebreke blijven van de werkgever heeft
verzonden aan werkgever, OR/PVT en organisaties van werkgevers en werknemers
en dit vervolgens ter inzage heeft gelegd bij het betreffende RBA. Deze schriftelijke
mededeling kan vervolgens door genoemde acteren maar ook door andere geïnteresseerden
gebruikt worden om richting de betreffende werkgever actie te ondernemen.
Hierbij zij gesteld dat het kabinet, gezien de keuze van de sociale partners
voor civielrechtelijke handhaving, ook van de sociale partners een actieve
rol in deze verwacht. Ook de OR/PVT wordt door de genoemde schriftelijke mededeling
van de arbeidsinspectie in staat gesteld actie te ondernemen. Een werkgever
zal het echter zover niet laten komen, omdat deze mededeling openbaar is en
hij daarmee het risico loopt dat zijn goede naam wordt geschaad.De leden van alle fracties vragen het kabinet om een reactie op de brief
van het Nederlands Juristen Comité voor de mensenrechten van 19 januari
1998.Het NJCM wijst op het voorstel, opgenomen in onderhavig wetsvoorstel,
tot het laten vervallen van de in artikel, eerste lid van de Wbeaa opgenomen
verplichting voor de werkgever om een onderzoek in te stellen in hoeverre
de uitvoering van zijn aanstellings-, bevorderings- en ontslagbeleid, alsmede
de arbeidsvoorwaarden en arbeidsomstandigheden in zijn onderneming de deelname
van minderheden aan het arbeidsproces binnen zijn arbeidsorganisatie belemmert.
Het NJCM twijfelt of werkgevers zonder deze wettelijke verplichting een dergelijk
onderzoek zullen instellen.In de memorie van toelichting en de nota naar aanleiding van verslag ten
behoeve van de behandeling in de Tweede Kamer heb ik aangegeven deze bepaling
overbodig te vinden. Ook de Tweede Kamer vindt een expliciete bepaling niet
nodig. Uit de verplichtingen voor het jaarverslag vloeit reeds voort dat een
werkgever zijn personeelsbeleid kritisch dient te bezien op mogelijke verbeteringen
voor personen uit de doelgroep. Daarnaast wil ik er op wijzen dat een uniform
voorgeschreven wijze van onderzoek niet tegemoet komt aan de behoefte aan
maatwerk en het terugdringen van overbodige administratieve lasten. Er zijn
immers ondernemingen die al op veel terreinen van het personeelsbeleid verbeteringen
hebben aangebracht en er zijn ondernemingen die nog moeten beginnen met aanpassing
van het personeelsbeleid ten behoeve van minderheden.Ik ben het met het NJCM eens dat de onevenredig hoge werkloosheids-percentages,
ondanks de positieve trend, blijven noodzaken tot een serieuze aanpak van
discriminatie op de arbeidsmarkt. Om die reden zijn of worden een aantal activiteiten
ontplooid ter ondersteuning van de uitvoering van de wet SAMEN, het minderhedenakkoord
van de Stichting van de Arbeid en het geïntensiveerde minderhedenbeleid
bij Arbeidsvoorziening. Deze zijn hiervoor beschreven. Verder zullen uiteraard
het generieke werkgelegenheidsbeleid gericht op reductie van werkgeverslasten,
en het algemene arbeidsmarktbeleid met zijn diverse maatregelen, in hun effecten
bijdragen aan vergroting van de werkgelegenheid óók voor leden
van etnische minderheden, respectievelijk tot vermindering van de werkloosheid
onder hen. De Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid,A. P. W. Melkert XNoot1Kamerstukken II, 1997/98 25 369 nr. 20. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-19971998-25369-160b.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl