Actieprogramma beschikbaarheid drinkwaterbronnen 2023 - 2030
Staten-Generaal — Kamerstuk Brief
Datum: 2025-01-21 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


Vergaderjaar 2024-2025
 Tweede Kamer der Staten-Generaal
 2
 Kamerstukken
 
 
 
 27 625
 
 Waterbeleid
 
 
 Nr. 697
 BRIEF VAN DE MINISTER VAN INFRASTRUCTUUR EN WATERSTAAT
 
 
 
 Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
 Den Haag, 13 januari 2025
 Hierbij ontvangt u het Actieprogramma Beschikbaarheid Drinkwaterbronnen 2023–2030. Dit programma is in het Bestuurlijk Overleg Water van 11 december 2024 vastgesteld.
 Voldoende schoon drinkwater is essentieel voor ons allemaal. Door de groei van de bevolking en de economie, het veranderende klimaat en de toenemende druk op de kwaliteit van de bronnen voor drinkwater staan we met elkaar voor uitdagingen. Om te zorgen dat we nu en in de toekomst over voldoende schoon drinkwater beschikken volgt het beleid voor de openbare drinkwatervoorziening de volgende sporen:
 
 
 1.
 Voldoende drinkwater(bronnen)
 
 
 2.
 Goede kwaliteit drinkwater(bronnen)
 
 
 3.
 Bewust en zuinig drinkwatergebruik
 
 
 4.
 Toekomstbestendige drinkwatersector
 
 
 De verwachting van het RIVM is dat er in 2030 ruim 100 miljoen m3/jaar aan extra productiecapaciteit nodig zal zijn om de openbare drinkwatervoorziening te waarborgen, zoals ook aangegeven in de Kamerbrief van april 2023.1Kamerstuk 27 625, nr. 622
 
 Vanuit de systeemverantwoordelijkheid van de Minister van IenW voor de openbare drinkwatervoorziening hebben de Vewin, het Interprovinciaal Overleg (IPO) en het Ministerie van Infrastructuur en Waterstaat gewerkt aan dit Actieprogramma beschikbaarheid drinkwaterbronnen 2023–2030.
 Daarnaast is in 2023 en in 2024 in gezamenlijkheid ook hard gewerkt aan de andere sporen, zoals het Nationaal Plan van Aanpak drinkwaterbesparing (spoor 3) en de vaststelling van de WACC2Weighted Average Cost of Capital, de gewogen gemiddelde vermogenskostenvoet voor de periode 2025–2027 (spoor 4).
 
 In deze brief wordt primair ingegaan op spoor 1, het waarborgen van voldoende drinkwaterbronnen en de uitbreiding van de productiecapaciteit van de 10 drinkwaterbedrijven die cruciaal is, ook in het perspectief van de woningbouwopgave.
 IPO en Vewin hebben samen met de relevante bevoegde gezagen in zestien regionale plannen uitgewerkt welke projecten in de verschillende gebieden uitgevoerd moeten worden om te voorzien in de benodigde extra productiecapaciteit in 2030. In iedere regio is gezocht naar de meest passende manier om de productiecapaciteit uit te breiden. Er zijn plekken waar men zich richt op het uitbreiden van bestaande winningen of juist het inrichten van nieuwe grondwaterwinningen, maar ook het winnen van drinkwater uit regionaal oppervlaktewater of uit het hoofdwatersysteem is in sommige regio’s beeld.
 Daarbij wordt niet alleen naar de drinkwaterbehoefte tot 2030 gekeken, maar komen ook projecten in beeld die in de periode na 2030 gaan bijdragen aan het waarborgen van de drinkwatervoorziening. Over enkele maanden wordt de Kamer ook geïnformeerd over een studie naar de drinkwatervoorziening op de langere termijn die het RIVM uitvoert ter invulling van de motie van het lid Krul3Kamerstuk 27 625, nr. 613.
 Tijdens dat traject is ook een aantal regio-overstijgende aandachtspunten naar voren gekomen die op landelijk niveau inzet vragen. Het Actieprogramma Beschikbaarheid Drinkwaterbronnen 2023–2030 bestaat daarom uit landelijke acties die helpend zijn om de zestien regionaal vastgestelde actieplannen te realiseren en de regionale actieplannen zelf. Beide onderdelen moeten gezien worden in een wederzijdse afhankelijkheid. Hiermee wordt ook invulling gegeven aan de motie van de leden Heutink en Grinwis4Kamerstuk 27 625, nr. 679 die verzoekt om samen met provincies na te gaan of er beleids- en/of wetswijzigingen doorgevoerd kunnen worden teneinde nieuwe drinkwaterbronnen sneller te vergunnen.
 Vooropgesteld is dat uit alle regionale actieplannen blijkt dat het realiseren van uitbreiding van de productiecapaciteit geen gemakkelijke opgave is. De keuze van het bevoegd gezag om op een bepaalde plek de drinkwatervoorziening uit te breiden kan betekenen dat er andere belangen zijn die als gevolg van die keuze beperkingen ondervinden. Ik wil dan ook mijn waardering uitspreken voor de inzet van alle betrokken partijen die in deze complexe ruimtelijke en bestuurlijke puzzel samen met het Rijk hun verantwoordelijkheid nemen en hierin keuzes maken.
 De voortgang van het Actieprogramma Beschikbaarheid Drinkwaterbronnen 2023–2030 wordt op diverse manieren gevolgd. Jaarlijks wordt de voortgang besproken in het Bestuurlijk Overleg Water.
 
 
 
 
 De Minister van Infrastructuur en Waterstaat,
 
 B.
 Madlener