Vreemdelingenbeleid; Verslag algemeen overleg
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-07 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 19637, nr. 757

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

18-09-2003

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2002-2003

19637 nr. 757

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningStenografisch verslag van een algemeen overleg van de vaste commissie
voor Justitie
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 19637Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 130 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
19 637Vluchtelingenbeleidnr. 757VERSLAG VAN EEN ALGEMEEN OVERLEGVastgesteld 12 september 2003De vaste commissie voor Justitie1 heeft op
10 september 2003 overleg gevoerd met minister Verdonk voor Vreemdelingenzaken
en Integratie over de eenmalige regeling volgend uit het
Hoofdlijnenakkoord.Van het overleg brengt de commissie bijgaand stenografisch verslag uit.De voorzitter van de vaste commissie voor Justitie,Van de CampDe griffier van de vaste commissie voor Justitie,PeStenografisch verslag van een algemeen overleg van de vaste commissie
voor JustitieWoensdag 10 september 2003 12.30 uurDe voorzitter: KalsbeekAanwezig zijn 10 leden der Kamer, te weten:Van Fessem, Huizinga-Heringa, Lambrechts, Nawijn, Van der Staaij, Visser,
Vos, K.G. de Vries, De Wit en Kalsbeek,en mevrouw Verdonk, minister voor Vreemdelingenzaken en Integratie.Aan de orde is de behandeling van:de brief d.d.
29 augustus 2003 inzake eenmalige regeling volgend uit het Hoofdlijnenakkoord
(19637, nr. 754).De voorzitter:Ik heet de minister, haar ambtenaren, de Kamerleden en de mensen op de
publieke tribune van harte welkom. Voor dit debat is drie uur uitgetrokken.
Ik stel voor, te beginnen met spreektijden van 12 minuten per fractie. Het
spreekt overigens vanzelf dat u die niet behoeft vol te maken. Bij een belangrijk
debat als dit zal er menige interruptie worden gepleegd. Wij willen dat natuurlijk
ook, maar als wij ook nog antwoord willen hebben van de regering, is het cruciaal
de spreektijden niet te overschrijden.De heerVan Fessem(CDA)Voorzitter. Langdurig in Nederland verblijvende asielzoekers houden de
gemoederen in Nederland al jaren bezig. Er is vaker gepleit voor een generaal
of een specifiek pardon. De CDA-fractie is daarvan nooit voorstander geweest.
De Kameruitspraak over de motie-Varela heeft de CDA-fractie uiteindelijk omarmd.
Het was onze lijsttrekker Balkenende die toen de criteria formuleerde. Via
het Hoofdlijnenakkoord is de eenmalige regeling er gekomen en de CDA-fractie
gaat met deze regeling akkoord. Hoewel mijn fractie begrip heeft voor de wens
om te komen tot een ruimere regeling, is het een illusie te denken dat met
welke pardonregeling dan ook de problemen zijn opgelost. Elke regeling heeft
een arbitrair karakter wat betreft voorwaarden en criteria. Er zullen altijd
gevallen zijn die hieraan niet voldoen. Altijd weer zal dit leiden tot protesten
en procedures.Ik krijg zo langzamerhand de indruk dat de balans in ons land een beetje
is zoekgeraakt. Dit gevoel had ik ook weer bij het rondetafelgesprek van afgelopen
maandag. Verwacht en aangekondigd werd dat asieladvocaten zich gaan bezighouden
met het achterhalen van criteria voor afwijzing en met het inschatten van
de kansen van asielzoekers om beroep aan te tekenen. Bij een afwijzende asielbeschikking
lijkt doorprocederen een Pavlovreactie. In Nederland heerst een cultuur van
de vanzelfsprekendheid dat tegen een afwijzende asielbeslissing beroep moet
worden aangetekend. Bij de witte illegalen is dit ook gebeurd; in het kader
van de tweede regeling zijn 8000 aanvragen ingediend, waarvan er bijna 2000
zijn gehonoreerd. Bijna alle 6000 afgewezenen gingen in beroep. De daarvan
afgewezenen blijven nog steeds de gemoederen bezighouden. Voor de tijdelijke
regeling-Srebrenica geldt hetzelfde. VVTV'ers van wie de vergunning is ingetrokken
of niet verlengd, gaan allen daartegen in beroep. Het lijkt wel alsof het
nooit ophoudt.Waar de rechter aan het einde van een zorgvuldige asielprocedure tot een
definitieve uitspraak is gekomen waarin de afwijzing van de asielaanvraag
wordt bevestigd, past het in een rechtsstaat niet deze uitspraak terzijde
te schuiven en alsnog verblijf toe te staan. De CDA-fractie onderschrijft
deze passage in de eenmalige regeling ten volle. Nederland heeft een zorgvuldige
asielprocedure, waarin wordt onderzocht of iemand bescherming nodig heeft
tegen persoonlijke vervolging wegens zijn politieke overtuiging, godsdienst,
nationaliteit, ras of het behoren tot een bepaalde sociale groep. Daarnaast
wordt er in ons land bezien of iemand op grond van persoonlijke schrijnende
humanitaire omstandigheden, of in verband met een oorlogssituatie in het land
van herkomst, recht heeft op verblijf in ons land. Asielverzoeken worden behandeld
door een professionele organisatie, de IND. Bij de procedure heeft men recht
op gratis bijstand. Tevens krijgt men fatsoenlijke opvang en begeleiding door
advocaten, COA en Vluchtelingenwerk. Na een afwijzende beslissing kan men
in beroep gaan bij de rechter. Afgewezen asielzoekers kunnen voor terugkeer
ondersteuning krijgen. De IOM kan helpen bij het verkrijgen van vervangende
reisdocumenten en biedt financiële en andere ondersteuning. Als aantoonbaar
is dat terugkeer buiten de schuld van de betrokken asielzoeker niet mogelijk
is, krijgt deze een verblijfsvergunning. Dit alles noem ik een uitgebreide
en zorgvuldige procedure, niet in de laatste plaats wegens de toetsing door
de onafhankelijke rechter. Net als in het strafrecht en het burgerlijk recht,
moeten wij rechterlijke uitspraken respecteren. Natuurlijk zal het voor een
afgewezen en uitgeprocedeerde asielzoeker een hard gelag zijn als bij de afronding
van de procedure is vastgesteld dat hij geen bescherming nodig heeft in de
zin der wet en dus geen verblijfsvergunning krijgt.MevrouwVos(GroenLinks)Wat het CDA nu naar voren brengt, klinkt wel heel mooi, maar toch vraag
ik mij af of dat een goede weergave is van de werkelijkheid. Mijn vraag is
dan ook de volgende. U zegt nu dat wij de uitspraak van een rechter moeten
accepteren. De rechter beoordeelt echter met name of de IND redelijkerwijs
tot het oordeel kon komen; de rechter verricht dus geen inhoudelijke toetsing
van de vraag of het al dan niet gerechtigd is om deze asielzoeker een verblijfsvergunning
te verlenen. Wanneer een asielzoeker in procedure gaat, omdat de toetsing
door de rechter niet in de haak is, is het de vraag of u het nog steeds onrechtvaardig
vindt. Dat zegt u nu toch in feite?De heerVan Fessem(CDA)Uw gedachtegang kan ik niet helemaal volgen.MevrouwVos(GroenLinks)U zegt dat Nederland een beroepcircus is geworden: men gaat steeds in
beroep. U zegt ook: wat zeuren al die mensen nu? Tegen deze achtergrond zegt
u tevens: wij moeten de uitspraken van de rechter in een rechtsstaat accepteren.
Mijn punt is echter dat de rechter de procedure alleen marginaal toetst en
niet de inhoud van het asielverzoek. De vraag is dus of u nog steeds van mening
bent dat een asielzoeker zich zonder meer moet neerleggen bij de uitspraak
van de rechter.De heerVan Fessem(CDA)De vraag stellen, is die beantwoorden: nee. Ik heb het ook niet over rechtvaardige
tweede procedures, maar over het in het algemeen veel voorkomen van procedures
en van doorprocederen. Dat kunt u toch niet ontkennen?MevrouwVos(GroenLinks)Nee, maar het gaat mij om het oordeel dat u daarover velt. Dat oordeel
was heel helder in de eerste woorden die u hier sprak: u vindt dat men veel
te vaak in procedure gaat en dat hierdoor een soort beroepcircus in Nederland
is ontstaan. Dat bestrijd ik. Ik vraag dan ook op basis waarvan u tot dat
oordeel komt. Kent u de gronden voor het beroep van asielzoekers?De heerVan Fessem(CDA)Die gronden ken ik niet. U kent ze ook niet van allemaal. Deze vraag doet
dus niet ter zake. Het gaat om het fenomeen dat er in het algemeen heel veel
beroepen worden ingesteld: derde, vierde en vijfde beroepen.De heerDe Wit(SP)Is u de betekenis wel duidelijk van een pardonregeling of hoe je die regeling
ook wilt noemen? Waarom wordt die regeling ingevoerd?De heerVan Fessem(CDA)Oorspronkelijk was het verhaal dat mensen te lang moesten wachten en dientengevolge
lang in onzekerheid verkeerden. Dat was de aanleiding voor dit pardon, niet
meer en niet minder!De heerDe Wit(SP)Het kan zijn dat mensen lang moeten wachten. U zegt dat u begrip hebt
voor de heersende onvrede over de onderhavige regeling. Waarom leidt dit bij
u niet tot de conclusie dat juist dit probleem van het vastlopen van de rechtsgang
en van het lange wachten, moet worden opgelost? Je moet het dus niet zoeken
in het oordeel van de rechter, dat er misschien over een aantal jaren komt.
Het kan ook zijn dat het helemaal niet meer aan bod komt. De regeling is toch
bedoeld om juist het probleem van die schrijnende gevallen in de huidige omvang
op te lossen?De heerVan Fessem(CDA)Ja, maar wij hebben nu een specifieke pardonregeling afgesproken. Die
is arbitrair en die bestrijdt u. Dat is een kwestie van keuze.De heerDe Wit(SP)Maar waarom vindt u het wel goed om met die regeling in te stemmen? Waarom
erkent u niet dat het probleem veel ingewikkelder is? Moet er daarom niet
gestreefd worden naar een alomvattende oplossing?De heerVan Fessem(CDA)Omdat die regeling uitgaat van datgene waar het om begonnen is: mensen
die lang in onzekerheid zijn. Daar zijn criteria voor gevonden. Daar bent
u het overigens niet mee eens, maar ik heb het wel over de werkelijkheid.MevrouwHuizinga-Heringa(ChristenUnie)U hebt net als wij allemaal toch ook gehoord dat onder de oude Vreemdelingenwet
het eerste asielverzoek ex tunc werd beoordeeld? Wanneer een asielzoeker met
nieuwe feiten kwam die zijn asielverhaal konden bevestigen, was hij gedwongen
om een tweede asielverzoek in te dienen. Het is toch wel erg raar om asielzoekers
die een tweede asielprocedure moéten aanspannen om te bewijzen dat
hun aanvraag terecht is, dat nu tegen te werpen? Er wordt nu namelijk gezegd:
je had je maar moeten neerleggen bij de uitspraak over het eerste asielverzoek.
Hierop verneem ik graag uw reactie.De heerVan Fessem(CDA)Ik ben het niet eens met uw woordkeuze. U zegt dat asielzoekers gedwongen
werden om hun aanvraag in te trekken. Dat is niet waar.MevrouwHuizinga-Heringa(ChristenUnie)Als zij een goede beoordeling van hun aanvraag wilden, moesten zij een
tweede aanvraag indienen omdat alleen op die manier nieuw bewijsmateriaal
in behandeling kon worden genomen. Dus als zij asiel in Nederland wilden,
moesten zij aan een tweede asielprocedure beginnen. Dat wordt hun nu als het
ware kwalijk genomen.De heerVan Fessem(CDA)Nee, er komt gewoon nog een uitspraak van de rechter over.MevrouwHuizinga-Heringa(ChristenUnie)Maar zij moeten misschien wel tien jaar wachten, voor hen is er blijkbaar
geen reden voor een pardon, want zij hadden maar niet zo dom moeten zijn om
graag te willen bewijzen dat hun asielaanvraag terecht was.De heerVan Fessem(CDA)Dat is uw woordkeuze. Ik ga ervan uit dat de minister deze problemen sneller
dan in tien jaar oplost.De heerDe Vries(PvdA)Voorzitter. De heer Van Fessem zei dat zijn fractie de beslissing van
de Kamer over de motie-Varela heeft omarmd. Maar zijn fractie heeft niet vóór
die motie gestemd en zij was er ook nogal sterk tegen. Waarom omarmt zijn
fractie deze uitspraak dan toch en heeft zij ermee ingestemd dat in het Hoofdlijnenakkoord
is opgenomen dat deze motie zal worden uitgevoerd?De heerVan Fessem(CDA)Zoals u weet, is het CDA een partij die de democratie ten volle aanhangt.
Als de meerderheid van de Kamer een uitspraak doet, omarmt het CDA die.De heerDe Vries(PvdA)Maar had u zelf ook nog een overtuiging op dit punt?De heerVan Fessem(CDA)Ja, dat is nu mijn overtuiging.Voorzitter. Ik zei al dat het een hard gelag zal zijn. Asielzoekers hadden
een positiever verwachtingspatroon en in veel gevallen hebben zij veel geld
betaald om naar Nederland te kunnen komen. Om het asiel- en vreemdelingenbeleid
ook op langere termijn te kunnen gebruiken voor degenen die echt opvang en
bescherming nodig hebben, is het echter noodzakelijk dat wij ons consequent
houden aan de uitkomst van de procedure. Dat is ook van belang om mensensmokkel
en de daarmee vaak gepaard gaande onmenselijke praktijken de wind uit de zeilen
te nemen. Er moet niet het signaal gegeven worden dat je, als je eenmaal in
Nederland bent en het maar lang genoeg volhoudt, uiteindelijk wel mag blijven.In het rondetafelgesprek van afgelopen maandag hadden de organisaties
zelf geen concrete suggesties om het teruggaan vorm te geven. Men wees op
de verantwoordelijkheid van de rijksoverheid; zij moet het actieve terugkeerbeleid
uitvoeren en bijvoorbeeld een terugname-overeenkomst sluiten met landen van
herkomst. Maar onze fractie wil toch ook een klemmend beroep doen op de organisaties
om de blik minder te richten op het verlengen van het verblijf van uitgeprocedeerde
asielzoekers in Nederland en veel meer op helpen bij terugkeer en creatief
meedenken om na te gaan hoe samen met de minister en bijvoorbeeld de IOM terugkeerhulp
kan worden verleend. Uit de eenmalige regeling blijkt nog niet hoe het gerichte
en actieve terugkeerbeleid zal worden uitgewerkt. Wij dringen er bij de minister
op aan, hier voortvarend werk van te maken en er in ieder geval voor te zorgen
dat de problemen van gemeenten met uitgeprocedeerde asielzoekers zo spoedig
mogelijk worden opgelost. Deze gemeenten moeten zo spoedig mogelijk duidelijkheid
verkrijgen over de wijze waarop de daadwerkelijke terugkeer zal worden geregeld
van degenen die geen verblijfsvergunning krijgen op basis van de eenmalige
regeling of naar aanleiding van een 14-1-brief. Wij kunnen er niet genoeg
de nadruk op leggen dat het belangrijk is dat gemeenten niet opgezadeld blijven
met de problematiek van de opvang van uitgeprocedeerde asielzoekers. Wij vragen
de minister de garantie dat zij vóór het einde van dit jaar
duidelijkheid over deze aanpak zal geven.De minister gaat nog praten met haar collega voor Ontwikkelingssamenwerking.
Wij gaan ervan uit dat zij de mogelijkheden zullen nagaan om bij terugkeer
zo nodig meer maatwerk te leveren. De minister heeft al eens verwezen naar
het project Maatwerk van Cordaid. Hoe staat het daarmee? Ik had laatst samen
met een fractiegenoot een gesprek met de stichting Int Ent, die ons meldde
dat zij behulpzaam zou kunnen zijn bij korte opleidingen voor ondernemers
in het land van herkomst. Wat vindt de minister hiervan? Mijn oproep aan de
minister is eigenlijk om alles wat mogelijk daarmee kan samenwerken, te mobiliseren,
te activeren en te enthousiasmeren. Overleg tussen Justitie en Ontwikkelingssamenwerking
is al langer gaande. Het zou goed zijn als het snel tot concrete uitkomsten
leidt. Wanneer kunnen wij hierover nader vernemen van de minister? Ook van
belang is dat er een sluitende aanpak komt van de illegaliteit, waarbij strafbaarstelling
van illegaal verblijf een element is.Begin van het jaar is de motie-Van Vroonhoven over schrijnende gevallen
aangenomen. Wij dringen er bij de minister op aan, zorgvuldig te kijken naar
die schrijnende gevallen. Van de CDA-fractie hoeft de minister zich niet geremd
te voelen om voor de schrijnende gevallen gebruik te maken van haar inherente
afwijkingsbevoegdheid. De CDA-fractie begrijpt ook meteen het probleem dat
overal onmiddellijk beleid achter wordt gezocht. Zij zal dus een evenwicht
moeten vinden.De heerDe Vries(PvdA)Indertijd heeft mevrouw Van Vroonhoven nogal opgegeven over de betekenis
van haar motie, die voor veel mensen een oplossing zou kunnen betekenen. In
de Kamer is dat toen betwijfeld, maar de motie is wel aangenomen. Nu heeft
de minister ons meegedeeld dat sinds januari zegge en schrijve tien maal van
de inherente afwijkingsbevoegdheid gebruik is gemaakt. Is de woordvoerder
van de CDA-fractie de opvatting toegedaan dat dit in de geest was van de motie
en van de indiener van de motie?De heerVan Fessem(CDA)Het antwoord is eenvoudig: dat moet de heer De Vries aan de minister vragen.
Ik heb niet meegekeken met de minister. Ik ga uit van de goede trouw van de
minister en heb geen reden om daaraan te twijfelen. De uitkomst bevredigt
de heer De Vries niet, maar dat is een ander verhaal.De heerDe Vries(PvdA)Bevredigt de uitkomst u wel?De heerVan Fessem(CDA)Wij hebben onze vraag gesteld. Als dat het antwoord was, is dat het antwoord.
Misschien waren het er anders maar vijf geweest. Ik weet het niet.De heerDe Wit(SP)Met enig gecijfer zal de heer Van Fessem ook ontdekt hebben dat de minister
in principe 7000 dossiers moet bekijken, ook op de inherente afwijkingsbevoegdheid
om in schrijnende gevallen een beslissing te nemen. Wat moet de uitkomst van
die toets zijn? Zouden duizenden mensen op deze manier alsnog een vergunning
moeten kunnen krijgen, omdat de minister, gebruikmakend van haar bevoegdheid,
constateert dat sprake is van een schrijnend geval?De heerVan Fessem(CDA)Dat laat ik ook aan de minister over. U kunt mij daarover geen uitspraken
ontlokken. Dat is nu juist de kwintessens van de inherente afwijkingsbevoegdheid.
Daarover moet u niet met mij praten, maar met de minister.De heerDe Wit(SP)De heer De Vries heeft terecht verwezen naar de motie. De CDA-fractie
zal toch wel een idee hebben waar wij moeten uitkomen bij het opvoeren van
de inherente afwijkingsbevoegdheid van de minister?De heerVan Fessem(CDA)De CDA-fractie heeft geen idee.MevrouwVos(GroenLinks)De CDA-fractie heeft geen idee. Het lijkt alsof de CDA-fractie ook geen
idee heeft van het werkelijke leed dat schuilgaat achter deze regeling. De
CDA-fractie heeft talloze oproepen gehad van de eigen wethouders en van eigen
mensen uit de gemeenten, die zeggen dat een gezin niet uitgezet kan worden.
Toch zegt de heer Van Fessem doodleuk tegen de minister dat zij de terugkeer
moet regelen en dat deze mensen het land uit moeten. Hoe beoordeelt hij de
mogelijkheid om gezinnen die hier al tien jaar zijn, werkelijk het land uit
te zetten?De heerVan Fessem(CDA)Mevrouw Vos verwijst naar de brieven van wethouders en van vele kerkelijke
mensen, die het CDA vragen waar zijn C is. Ik zeg het maar zelf; anders doet
iemand anders het wel. Ik ben er trots op dat zoveel mensen zich zorgen maken
en ons daarover bereiken.De landelijke politiek heeft echter een andere verantwoordelijkheid. Wij
moeten er hier voor zorgen dat de toelatingsregeling voor vluchtelingen voor
wie het echt nodig is, houdbaar blijft. Het leed van de buurman is altijd
verschrikkelijk. Het gaat vaak onder het motto "die honderdduizend moeten
weg, maar mijn buurman moet blijven". Dat is heel begrijpelijk en heel oorbaar.
Mijn antwoord is dat het ook anders kan als het om de C van christen gaat.
Mensen kunnen zeggen: "Vriend, vriendin, gezin, het ziet er slecht voor jullie
uit. Maar kom, ik neem jullie onder de arm. Wij gaan in de wijk geld inzamelen
voor jullie terugkeer en jullie op weg helpen in het land van herkomst. Wij
gaan mee. Ieder jaar komt iemand van ons kijken hoe het met jullie gaat. Daar
zamelen we geld voor in. Jullie mogen één keer in de twee jaar
bij ons op vakantie komen." Dat is óók mogelijk; dan zet je
de knop om van het steeds maar automatisch willen blijven.De voorzitter:Alvorens mevrouw Huizinga het woord voor een interruptie te geven, merk
ik op dat ik zowel de interrupties als de antwoorden erg lang vind. Het betekent
dat wij in feite spreektijd aan het toevoegen zijn en dat is niet de bedoeling.MevrouwHuizinga-Heringa(ChristenUnie)Ik krijg uit het antwoord van de heer Van Fessem aan mevrouw Vos de indruk
dat hij zijn achterban een verwijt maakt als mensen daaruit aandringen op
clementie en barmhartigheid voor asielzoekers in hun omgeving. Ik krijg de
indruk dat hij tegen de mensen die daarvoor bij hem opkomen, zegt dat zij
er zelf iets aan zouden moeten doen en dat zij er nu te weinig aan doen.De heerVan Fessem(CDA)Nee. Alleen als men ons de "C" van het CDA afstrijdt, zou dit antwoord
zo worden gegeven. Ik schuif het niet op die mensen af. Ik geef er alleen
een idee van hoe je nog meer christelijk zou kunnen zijn.Kan de minister garanderen dat vóór 31 december 2003 alle
zogenoemde 14-1-zaken zijn afgewerkt?De heerDe Vries(PvdA)Voorzitter. Ik zeg de minister dank voor de hedenmorgen ontvangen beantwoording
van de vragen over de verblijfsvergunning van een Chinees gezin. Ik wil dit
nu niet bij dit overleg in directe zin betrekken. Wel merk ik op dat ik geschokt
ben door de willekeur waarmee de minister gehandeld heeft en dat ik hier zeker
in de Kamer op terugkom.Nu over de eenmalige maatregel. Onder de oude Vreemdelingenwet zijn veel
problemen ontstaan, waar wij thans allemaal nog mee te maken hebben. Eén
van de belangrijkste is dat niet snel op asielaanvragen werd beslist en dat
de asielzoeker van veel rechtsmiddelen gebruik kon maken. Er zit nog steeds
een heel grote groep asielzoekers langer dan vijf jaar in een of andere procedure.
Een groot deel van hen zit in de opvang en deze opvang wordt door de overheid
betaald.Er is in ons land vrij snel overeenstemming over gegroeid dat het belangrijk
is die oude erfenis op te ruimen door eenmalig aan een omvangrijke groep asielzoekers
die langer dan vijf jaar in ons land zijn, een verblijfsvergunning te verlenen.
Ik noem de motie-Hoekema/Halsema, de oproep van Pim Fortuyn en uiteindelijk
de motie-Varela, van de LPF-fractie, die in deze Kamer een meerderheid kreeg
maar van het kabinet-Balkenende I niet mocht worden uitgevoerd. Ik vind het
nog steeds jammer voor de heer Nawijn dat hij dat niet heeft mogen doen, want
ik weet zeker dat hij dit wel had gewild. De instanties die de asielstroom moesten verwerken, hebben sinds het eind
van de jaren tachtig absoluut geen kans gezien dit adequaat te doen. Dat is
geen verwijt aan die instanties, want zij hadden het instrumentarium niet
om het goed voor elkaar te krijgen. Nu is er in het Hoofdlijnenakkoord gesproken
van inactiviteit van de overheid en dat staat ook in deze regeling. Ik constateer
alleen maar dat de overheid niet voor elkaar kreeg wat zij moest doen. Er
was zeker gebrek aan effectiviteit, maar ik denk dat veel mensen heel actief
zijn geweest; de oude Vreemdelingenwet maakte het echter heel moeilijk. Onder
de nieuwe Vreemdelingenwet is het wel mogelijk gebleken om asielverzoeken
snel af te handelen. Het aantal nieuwe asielverzoeken is dramatisch geslonken.
Het is een harde maar rechtvaardige wet.Door de lange duur van procedures zijn bij veel asielzoekers verwachtingen
gewekt en dat is door de regering indertijd goed onder woorden gebracht. In
de vreemdelingencirculaire stond in de toelichting op het afgeschafte driejarenbeleid:
"Als gevolg van het tijdsverloop in de procedure kan, onder omstandigheden,
enerzijds bij de vreemdeling de gedachte opkomen dat de staatssecretaris van
Justitie in zijn verblijf zal berusten en kan anderzijds de staatssecretaris
van Justitie in redelijkheid niet meer gebruik maken van zijn bevoegdheid
de vreemdeling te weigeren." Het is ongelooflijk belangrijk om voor de tijdsdimensie
die toen werd onderkend, ook thans oog te hebben. Bij de vreemdelingen worden
verwachtingen gewekt en de staatssecretaris kan in redelijkheid de vreemdeling
niet meer weigeren. Dat blijft ook waar na het afschaffen van het driejarenbeleid.
Er zijn meer verwachtingen gewekt, zeker ook door de ambtsvoorganger van de
minister. Ik wijs op zijn oproep om hem in kennis te stellen van schrijnende
gevallen.Het is daarom goed dat er nu een regeling is. Veel innerlijke overtuiging
dat deze regeling nodig is, heb ik echter helaas niet aangetroffen bij het
kabinet. Men heeft geluisterd naar de Kamer, men heeft geluisterd naar de
samenleving maar er wordt niet gesproken vanuit een eigen overtuiging. De
vraag of dit voortvloeit uit opvattingen over behoorlijk bestuur, wordt niet
beantwoord.In de kranten staat dat de coalitie de regeling heeft dichtgetimmerd.
Dat zal blijken. Maar luister in ieder geval naar de samenleving! De Raad
van kerken noemde de voorliggende regeling maandag jongstleden inhumaan. De
gemeenten vinden het een te beperkte maatregel. Vluchtelingenwerk vindt de
regeling onbillijk en slecht afgebakend en zo'n 65% van de Nederlanders vindt
volgens het NIPO dat er een ruimere regeling moet komen. Ik doe een dringend
beroep op het kabinet en de regeringspartijen daarnaar te luisteren.De heerVan Fessem(CDA)Ik wil de Raad van kerken haar oordeel niet afstrijden, maar het kwam
tot na uw uitnodigende vraag, mijnheer De Vries, nadat alle instanties ongeveer
de slechtheid van de regeling hadden gesproken. Op uw vraag of de vertegenwoordigster
van de Raad van kerken: de regeling humaan vond, kon zij niet anders antwoorden
dan "nee".De voorzitter:Ik wijs u erop, mijnheer Van Fessem, dat het de bedoeling is dat u een
vraag stelt aan de heer De Vries. Wat is uw vraag?De heerVan Fessem(CDA)Bent u dat met mij eens?De heerDe Vries(PvdA)Ik heb de Raad van kerken wel zo hoog dat de vertegenwoordigster haar
eigen opvatting en die van haar organisatie kan vermelden. Als zij zegt dat
zij deze regeling inhumaan vindt, maakt dat op mij grote indruk.Ik doe dus een dringend beroep op het kabinet en de regeringspartijen
om vooral te luisteren naar wat iedereen zegt. Dat zou voor iedereen goed
zijn. Het zou goed zijn voor de reeds lang in ons land in onzekerheid verblijvende
mensen die in hun leven dingen hebben meegemaakt waartegen je mensen wilt
beschermen. Het zou goed zijn voor de overheid die de beschikbare menskracht
kan richten op actuelere zaken en problemen die er in overvloed zijn. Het
zal zeer worden gewaardeerd door een meerderheid van de bevolking en de oppositie
zal de regering erom prijzen. Wie is er eigenlijk gebaat bij een voortzetting
van dit drama? Wat zijn de hoofdbezwaren van de PvdA tegen deze regeling?De regeling lost de problemen uit de nalatenschap van de oude Vreemdelingenwet
maar in beperkte mate op. Als de overheid vindt dat zij te inactief is geweest,
dat er enorme menselijke drama's schuilgaan achter al die getallen van mensen
die hier al vele jaren wonen in angstige afwachting van hun lot en besluit
tot een eenmalige maatregel, moet zij het probleem ook ruimhartig oplossen!De beperking van de groep tot die mensen die na vijf jaar nog geen definitief
besluit hebben op een eerste asielverzoek in onrechtvaardig. Het is in een
interruptiedebat al genoemd, soms heeft men zelfs tot een tweede verzoek besloten
op advies van de verantwoordelijke autoriteiten. Het is onverteerbaar dat
hun dat nu wordt tegengeworpen. Het kan toch in een rechtsstaat niet zo zijn
dat het gebruik van wettelijke rechtsmiddelen er nu voor zorgt dat men buiten
een regeling valt?De regeling treft niet trefzeker de meest schrijnende gevallen. Begrijp
ik goed dat statistisch gezien de kans dat deze mensen bij een beoordeling
door de rechter een verblijfsvergunning zouden krijgen, niet groter is dan
15%? Misschien kan de minister dat nog eens toelichten? Ik heb daarover een
vraag gesteld in de schriftelijke vragenronde. Dat betekent dus dat er waarschijnlijk
zeer veel afwijzingen zijn gevolgd. Bij de schrijnende gevallen gaat het voornamelijk
om mensen die al veel langer in ons land verblijven, die relaties zijn aangegaan
en kinderen hebben gekregen die in onze samenleving zijn opgenomen. De opvatting
dat de inherente afwijkingsbevoegdheid niet meer gebezigd kan worden als de
rechter een afwijzende beschikking niet heeft vernietigd, is onzinnig. Dat
blijkt ook uit de beantwoording van de vragen waar ik eerder aan refereerde.In de motie-Van Vroonhoven-Kok, die in het voorjaar is ingediend, werd
verzocht om toepassing van de inherente afwijkingsbevoegdheid. Op die manier
zouden veel problemen kunnen worden opgelost. Ik geloof dat wij zeer blij
mogen zijn dat de Kamer daarnaast de motie-Varela heeft aangenomen. Anders
hadden maar tien mensen enige baat gehad bij de regeling. De minister is ook
nu nog van plan de afwijkingsbevoegdheid zeer spaarzaam toe te passen. Daaraan
is voor al die duizenden asielzoekers, die op uitnodiging van de voorganger
van de minister hun schrijnend geval aan de regering voorlegden en toelichtten,
dus geen enkele hoop te ontlenen. Er zijn verwachtingen gewekt in deze Kamer
en daarbuiten die niet worden waargemaakt. De slachtoffers daarvan zijn duizenden
kwetsbare mensen.De voorstellen van het kabinet zullen tot dramatische gevolgen leiden.
In het antwoord op vraag 50 staat dat als een moeder alsnog wordt uitgezet,
de kinderen met een Nederlandse nationaliteit hier natuurlijk wel mogen blijven,
maar dat de moeder ze ook mag meenemen. Dat is inderdaad, zoals de Raad van
kerken zegt, inhumaan. Het is hardvochtig en wreed. Je mag een moeder niet
in de situatie brengen dat zij haar kinderen moet verlaten omdat zij hen een
goede toekomst wil bieden of dat zij ze moet meenemen naar een land waar ze
niets mee hebben. Gezinnen met kinderen, mannen en vrouwen, worden uiteengerukt.
Als u geen afscheid wilt nemen van uw geliefden, die hier mogen blijven, neem
ze dan maar mee! Wat is dat voor ethiek en moraliteit? Kinderen die hier zijn
geboren en naar school gaan, moeten weg naar landen waar zij geen enkele band
mee hebben. Nederlandse kinderen schrijven ons dat zij hun vriendjes hier
willen houden. De elftallen F1 en F2 van Annen willen hun laatste man houden.
Waarom is de regering blind voor deze Nederlandse medemenselijkheid, terwijl
het zonder enig probleem anders kan?Een betere oplossing biedt de regeling die de VNG heeft ontwikkeld, die
brede steun in ons land heeft. Ik dring er bij de regering op aan die regeling
over te nemen. Dat lost de humanitaire problematiek beter op. Dat biedt duizenden
asielzoekers na vele jaren perspectief. Dat verlost de overheid en de samenleving
van eindeloos veel procedures. Pas die inherente afwijkingsbevoegdheid toe.
Daar is zij voor. Los schrijnende gevallen op. Denk aan gezinnen en kinderen
en aan hun toekomst. Wees ruimhartig, toon menselijkheid. Dat is geen teken
van zwakte van de coalitie, maar van kracht.De heerVisser(VVD)Voorzitter. Het voorstel voor de eenmalige regeling is het directe gevolg
van maatschappelijke discussie, moties in de Kamer, Kamerdebatten en een regeerakkoord
met politieke afspraken. In deze discussies zijn voor- en nadelen belicht
en vele organisaties en personen betrokken. Wij realiseren ons dat het een
discussie is die met emotie gepaard gaat. Het voorliggende voorstel is het
gevolg van problemen in het verleden, van jarenlange procedures. In de jaren
negentig dienden jaarlijks tienduizenden mensen een asielverzoek in. Niet
alleen die aantallen baarden zorgen, ook de wetenschap dat te veel asielzoekers
in te veel gevallen geen recht op asiel hadden. Het is dus niet zo dat dit
voorstel louter het gevolg is van problemen die door de overheid zijn veroorzaakt.
De redenering is dat met een eenmalige maatregel onzekerheid wordt weggenomen
bij mensen die al vijf jaar niets van de overheid vernamen. Tegelijkertijd
kan een deel van de werklast van de overheid verminderen en extra energie
worden gestoken in bestaande zaken, opdat dit zich in de toekomst niet herhaalt.
De eenmalige regeling is geen ontkenning van de eigen verantwoordelijkheid
van mensen die uit eigen beweging naar Nederland zijn gekomen. Het is geen
ontkenning van de eigen verantwoordelijkheid wanneer mensen beroep of bezwaar
aantekenen tegen beslissingen van de overheid op basis van de wet. Het is
ook niet de bedoeling om uitgeprocedeerden te voorzien van een verblijfsvergunning
enkel en alleen omdat zij bleven procederen. Dat druist tegen het rechtsgevoel
in.De heerDe Vries(PvdA)Hoe kan nu tegen het rechtsgevoel indruisen dat mensen gebruik maken van
rechtsmiddelen die wij in de wet hebben neergelegd?De heerVisser(VVD)Omdat wij moeten respecteren wat de overheid beslist op basis van wetten
en regels die democratisch gelegitimeerd tot stand zijn gekomen. Op basis
daarvan kunnen rechters een oordeel vellen over beslissingen die overheden
hebben genomen.De heerDe Vries(PvdA)Dat is waar, maar als men gebruik maakt van rechtsmiddelen die wij hebben
ingesteld om daartegen op te kunnen komen, dan kunnen wij die mensen toch
niet tegenhouden?De heerVisser(VVD)Dat doe ik ook niet. Ik zeg alleen dat deze maatregel geen reactie is
op het feit dat mensen hebben doorgeprocedeerd of dat je een eenmalige maatregel
moet nemen omdat mensen hebben doorgeprocedeerd.MevrouwHuizinga-Heringa(ChristenUnie)De vraag die ik wilde stellen, is al perfect verwoord door de heer De
Vries.De heerVisser(VVD)Wij hebben een aantal vragen en opmerkingen bij het voorstel.Er wordt veel gesproken over kinderen van asielzoekers die de Nederlandse
nationaliteit hebben, omdat zij hier zijn geboren. Als hier kinderen worden
geboren wier ouders niet de Nederlandse nationaliteit hebben, heeft naar ons
idee dat kind ook niet de Nederlandse nationaliteit. Kan de minister daar
een reactie op geven?Een redenering die men vaak hoort, is dat uitgeprocedeerden als vanzelf
illegaal worden. Los van het feit dat het naar mijn mening geen sterk argument
is, heb ik daar een vraag bij. Wanneer je mensen uit de praktijk spreekt,
bijvoorbeeld van de vreemdelingenpolitie en vraagt naar de achtergrond van
illegalen, hoor je steeds dat onder illegalen zelden of nooit voormalige asielzoekers
voorkomen. De praktijk blijkt dus anders te zijn dan de redenering. Kan de
minister daarop reageren?Ik heb een vraag over rechtsongelijkheid en mogelijke nieuwe procedures
die het gevolg zouden kunnen zijn van deze eenmalige regeling. Mensen die
wel voor 27 mei 1998 asiel vroegen, maar nu in tweede of derde procedure zitten
en naar de rechter stappen, zouden bezwaar kunnen aantekenen tegen de regeling.
Dat was althans de opvatting tijdens de hoorzitting. Uit de brieven en het
antwoord op vraag 59 trekt de VVD-fractie de conclusie dat dit niet mogelijk
is. De beslissing wordt immers ambtshalve genomen. Als er geen beslissing
is, kun je daar geen bezwaar tegen aantekenen. Begrijp ik het goed dat je
geen beroep kunt aantekenen of een hoger beroep kunt indienen, als een besluit
ambtshalve niet is genomen? Geldt dat ook als mensen een aanvraag indienen
onder expliciete verwijzing naar deze eenmalige regeling en zij daarop een
afwijzend antwoord krijgen? Wij moeten niet vergeten dat het voorstel slechts een deel van de aanpak
van het vreemdelingenbeleid bestrijkt. Dat wordt ook niet ontkend door het
kabinet. Ik wil het expliciet benoemen. Cruciaal is het uitzettings- en terugkeerbeleid.
Het is goed dat zoveel politieke partijen en maatschappelijke organisaties
het belang hiervan nu onderstrepen. Het moet wel van papier in praktijk worden
omgezet.Beslissingen van de Nederlandse overheid moeten worden nageleefd en gehandhaafd.
Niets of niemand ontneemt een asielzoeker de eigen verantwoordelijkheid om
de uitspraak, Nederland te verlaten te respecteren. Het antwoord op vraag
7 dat de overheid nimmer berust in voortgezet verblijf laat aan duidelijkheid
niets te wensen over.De heerDe Vries(PvdA)Dat is niet waar, want de overheid heeft wel degelijk berust in het voortgezet
verblijf, want heel veel mensen die in tweede of andere procedure zitten,
worden op kosten van de overheid nog in de opvang gehouden. De overheid berust
dus niet alleen in voortgezet verblijf, zij financiert het zelfs.De heerVisser(VVD)Het antwoord van de minister laat niets aan duidelijkheid te wensen over.
Op de positie van de gemeente en andere overheden kom ik later terug.De heerDe Vries(PvdA)Nee, het gaat over de positie van de minister. De minister financiert
via haar budget de opvang van mensen die in een procedure zitten, ook al hebben
zij een keer het lid op de neus gekregen en ook al zijn zij in een tweede
procedure bezig.De heerVisser(VVD)Ik heb het niet over mensen die in eerste procedure recht op opvang hebben,
maar over de situatie dat recht op opvang wordt beëindigd.De heerDe Vries(PvdA)Volgens u heeft de minister nooit berust in verder verblijf. Mijn stelling
is dat zij het heeft gefinancierd en zij financiert het vandaag nog.De heerVisser(VVD)Ik heb het over de situatie dat opvang is beëindigd, nadat ten finale
duidelijk is geworden dat verblijf in Nederland niet is toegestaan. Ik heb
het niet over opvang en verblijf tijdens de procedure.MevrouwHuizinga-Heringa(ChristenUnie)Wij praten vandaag over uitgeprocedeerden die nadat zij te horen hebben
gekregen dat zij niet in Nederland mogen blijven soms nog jarenlang door de
overheid gefinancierd zijn. Volgens mij doelt u op de nieuwe Vreemdelingenwet.
De groep over wie het nu gaat, zijn mensen die ondanks het feit dat zij uitgeprocedeerd
zijn soms al vier, vijf jaar door de overheid gefinancierd worden. Mochten
deze mensen dan niet de conclusie trekken, nu dat zo lang het geval was, dat
dit een zeker humanitair recht gaf om in Nederland te blijven?De heerVisser(VVD)Ik zei dat beslissingen van de Nederlandse overheid moeten worden nageleefd
en gehandhaafd. Bij de naleving en handhaving van beslissingen is er ook een
eigen verantwoordelijkheid. Daar heb ik op geduid.MevrouwHuizinga-Heringa(ChristenUnie)Bent u het niet met mij eens dat de overheid, door haar opstelling hierin,
niet aan de asielzoekers duidelijk heeft gemaakt dat zij hierin een eigen
verantwoordelijkheid hebben? Heeft de overheid, door haar opstelling en door
haar financiering, geen aanleiding gegeven tot de gedachte bij deze mensen
dat zij uiteindelijk wel in Nederland mogen blijven?De heerVisser(VVD)Dan is het goed dat wij een nieuwe Vreemdelingenwet hebben gekregen. Die
is een stuk duidelijker op dat punt.Ik wijs erop dat er ook een verantwoordelijkheid ligt bij de landen van
oorsprong. Zij moeten hun onderdanen toegang verlenen. Dat betekent dat wij
die landen op alle mogelijke wijzen aan moeten spreken. Nederland heeft bevordering
van de internationale rechtsorde in de Grondwet staan. Daar hoort volgens
de VVD-fractie ook bij: het aansporen van staten om zich verantwoordelijk
op te stellen voor hun eigen staatsburgers. Nederland moet daartoe alle relaties
gebruiken die het heeft met landen, dus ook relaties op het gebied van ontwikkelingssamenwerking,
handelsrelaties, culturele en politieke relaties enz. Hetzelfde geldt voor
de multilaterale contacten die wij hebben. Ik vraag de minister om te zorgen
voor eenheid van kabinetsbeleid op dit punt. Als de minister van Economische
Zaken op een handelsmissie gaat, kan hij dus ook terugname aan de orde stellen.
Datzelfde geldt voor de ministers van Buitenlandse Zaken en voor Ontwikkelingssamenwerking.
Kan de minister aangeven wat de praktijk in dezen is?Ik wil graag een opmerking maken over de positie van gemeenten. De VVD-fractie
is klip en klaar in dezen: Nederland heeft maar één overheid.
Die overheid heeft een taakverdeling over rijk, provincies en gemeenten, ieder
met eigen taken en bevoegdheden. Overheden kunnen niet in oppositie gaan tegenover
elkaar; dat is bestuurlijke wanorde. Gemeentelijke autonomie mag niet verworden
tot gemeentelijke anarchie. Wanneer gemeenten eigenstandig opvang regelen
nadat opvang moet worden beëindigd, maken ze de problemen niet kleiner,
maar groter.De heerDe Vries(PvdA)Het zou uw voorkeur hebben dat gemeenten niets doen als mensen uit de
opvang zijn gezet en vervolgens met kinderen door de stad zwerven, zonder
eten en drinken en zonder onderdak?De heerVisser(VVD)Het is aan gemeenten om in samenwerking met rijksinstanties, zoals COA
en IND, niet de indruk te wekken dat mensen hier kunnen blijven als het recht
op opvang en verblijf is beëindigd.De heerDe Vries(PvdA)Geeft u nu eens antwoord op mijn vraag. Uw voorkeur zou zijn dat gemeenten
niets doen en mensen door steden en dorpen laten dwalen, zonder eten en onderdak?De heerVisser(VVD)Ik heb zojuist al een vraag aan de minister gesteld over illegaliteit
en de praktijk daarvan. Dat antwoord krijgen wij straks. Het heeft niet mijn
voorkeur dat gemeenten tegen het rijksbeleid in opvang regelen en mensen de
hoop en de verwachting geven dat zij hier kunnen blijven, terwijl er geen
recht op verblijf is. Mensen die terug moeten keren, kunnen samen met gemeenten,
IOM en andere rijks- en overheidsinstanties hun terugkeer regelen. Daar moeten
wij aan werken.De VVD-fractie wil niet verhelen nog problemen te verwachten op het gebied
van huisvesting. De VNG wees er in een hoorzitting op dat er krapte heerst
in het woningsegment waarin wordt gezocht. Op papier lijkt alles geregeld
met de uitplaatsing van statushouders. De provincies en gemeenten hebben aangegeven
hier hard aan te werken en de achterstanden per 1 juni 2004 te hebben weggewerkt.
Maar ze zouden al per 1 juli 2003 zijn weggewerkt! Er is voor de tweede helft
van dit jaar een aanvullende taakstelling van 3700 plaatsen. Het gevolg van
deze eenmalige regeling kan alleen maar zijn dat die taakstelling wordt verhoogd.Ik wil wijzen op een circulaire van 26 mei van dit jaar van het kabinet
aan de gemeenten. Hierin wijst het kabinet de gemeenten op de noodzaak van
een inhaalslag op het gebied van huisvesting. Er staat ook in hoe die achterstanden
worden veroorzaakt. Mag ik erop wijzen dat 159 achterlopende gemeenten dit
jaar nog geen enkele huisvestingsplaats hebben geleverd? Dat is een ander
beeld.In haar antwoorden schrijft de minister over de zgn. omklapregeling op
het gebied van huisvesting. Die omklapregeling is mij niet helemaal duidelijk.
Met omklappen kan toch niet worden bedoeld dat zowel de extra taakstelling
voor 2003 wordt opgelost, als de groep die door deze eenmalige regeling in
Nederland mag blijven, van huisvesting wordt voorzien?Ik wil graag meer duidelijkheid over de huisvesting, het omklappen en
de gevolgen voor de taakstelling die gemeenten hebben. De VVD-fractie heeft
het vermoeden dat Kamer en kabinet elkaar helaas nog vaker zullen spreken
over huisvesting van statushouders.De voorzitter:Mag ik u vragen langzamerhand tot een afronding te komen?De heerVisser(VVD)Ja, voorzitter. Het huidige kabinetsvoorstel is het einde en niet het
begin van een lange maatschappelijke discussie. De VVD-fractie vindt het van
groot belang dat er nu duidelijkheid is. Daarmee komt er een einde aan onzekerheid.De heerDe Vries(PvdA)Bent u het eens met het feit dat het kabinet deze maatregel heeft genomen,
terwijl u zich jarenlang tegen zo'n soort maatregel hebt verzet? Ik zou het
prettig vinden om te weten of u uit innerlijke overtuiging zegt: dit moeten
wij doen.De heerVisser(VVD)U weet dat ik aan het einde van mijn betoog toe ben en dat zo'n conclusie
meestal aan het eind van een betoog komt.De VVD-fractie stelt nadrukkelijk dat iedere eenmalige maatregel een tweede
kant heeft. Voor iedereen is duidelijk wie aan de gestelde criteria voldoet
en daarmee is ook duidelijk voor wie de maatregel niet geldt. Wat de VVD-fractie
betreft, is het genoemde aantal personen dat in aanmerking lijkt te komen
voor een verblijfsvergunning het resultaat en niet de inzet van de eenmalige
maatregel. Het kabinetsvoorstel dient naar de mening van de VVD-fractie op
inhoudelijke gronden en niet op aantallen te worden beoordeeld. Ons oordeel
over deze regeling is positief, maar wij vinden het van belang het doel goed
voor ogen te houden. De ratio achter deze regeling is het oplossen van problemen
uit het verleden, opdat waar mogelijk aan onzekerheid een einde wordt gemaakt
en tegelijkertijd extra capaciteit, inzet en energie kunnen worden vrijgemaakt.
De doelstelling is niet om mensen die niet willen terugkeren of niet willen
vertrekken hun zin te geven. De doelstelling is niet om maar een getal vast
te stellen en dan terug te gaan naar een regeling.Tot slot, het betreft een eenmalige regeling. De noodzaak van een stringent
restrictief toelatingsbeleid en strikte uitvoering van de Vreemdelingenwet
blijft onverkort bestaan.MevrouwVos(GroenLinks)U zegt dat het niet om de aantallen gaat. Het probleem is natuurlijk dat
er achter die aantallen allemaal mensen schuil gaan. Op dit moment zijn er
duizenden mensen die soms tientallen jaren en in ieder geval meer dan vijf
jaar in Nederland verblijven en vaak niet kúnnen terugkeren. Wat moet
er volgens de VVD-fractie gebeuren wanneer het niet lukt met het terugkeerbeleid,
omdat mensen niet op een verantwoorde manier naar hun land kunnen terugkeren?De heerVisser(VVD)In de antwoorden op de vragen die zijn gesteld, is al door de minister
aangegeven dat het niet is gebeurd in een aantal gevallen waarin het redelijkerwijs
niet mogelijk was. Het ging daarbij om medische gronden of bepaalde landen.
Ik blijf er evenwel op hameren dat wij waar mogelijk mensen moeten laten terugkeren
en niet de illusie moeten hebben dat wij een probleem oplossen met het hier
laten van mensen die geen recht hebben op een verblijfsvergunning, want dan
blijven wij nog jarenlang worstelen met soortgelijke problemen.MevrouwVos(GroenLinks)Het gaat er juist om dat het probleem van nu is dat veel mensen niet kunnen
terugkeren. De minister kan wel zeggen, dat zij dan hier een vergunning tot
verblijf krijgen, maar dat is in heel veel gevallen niet zo. Dat geldt voor
mensen uit Somalië en Algerije. Het geldt voor tal van mensen die niet
de papieren kunnen krijgen om terug te gaan en hier al zeer lang zijn. De
vraag is of als het teruggaan van deze mensen niet lukt, niet op een bepaald
moment moet worden gezegd dat zij hier gewoon kunnen blijven.De heerVisser(VVD)Ik heb al eerder gezegd dat de Nederlandse overheid landen moet aanspreken
op het terugnemen van hun onderdanen. U hebt een aantal voorbeelden van weigerachtige
landen gegeven. Ik heb de minister ook gevraagd naar het uitzettingsbeleid
en hoe zij zulke landen aanpakt. Ik heb gevraagd om daarin beter inzicht te
geven. Wij kunnen het in de internationale contacten die wij hebben er maar
niet bij laten zitten als landen hun onderdanen niet terugnemen. Wij moeten
die landen die hun eigen onderdanen niet willen terugnemen daarop aanspreken
op alle mogelijke manieren en met alle middelen die ons daarvoor ter beschikking
staan.De heerDe Vries(PvdA)De heer Visser had mij een antwoord beloofd op de vraag waarom de VVD-fractie
nadat zij zich altijd, tot en met de stemming over de motie-Varela, tegen
een eenmalige maatregel heeft verzet, nu voor deze maatregel is. Wat is daar
gebeurd? Is dat een eigen overtuiging geworden? Of zegt de heer Visser net
als de collega van de CDA-fractie: de Kamer heeft er zich in meerderheid voor
uitgesproken, dus moeten wij dat uitvoeren?De heerVisser(VVD)Het is, zoals de heer De Vries zegt: de Kamer heeft er zich in meerderheid
voor uitgesproken. De Kamer heeft het toenmalige kabinet gevraagd een regeling
te maken. Daarna is de maatschappelijke discussie in verschillende instanties
doorgegaan. De VVD heeft ernaar geluisterd en is in het hoofdlijnenakkoord
met een regeling akkoord gegaan. Er ligt nu een maatregel voor van het kabinet
waarmee het een stapje verdergaat. Wij kunnen onder deze voorwaarde akkoord
gaan met de maatregel die nu voorligt.De heerDe Wit(SP)De vraag is wat deze maatregel naar de mening van de VVD-fractie nu oplost.De heerVisser(VVD)Deze maatregel leidt ertoe dat een grote groep mensen die al vijf jaar
lang niets van de overheid heeft vernomen nu zekerheid krijgt.De heerDe Wit(SP)Voorzitter. Ik heb deze vraag gesteld, omdat de heer Visser in zijn betoog
heeft gezegd dat er nog grote groepen mensen zijn die nog in de problemen
zitten. Die mensen vormen een veelvoud van de mensen die onder deze regeling
vallen. Wat lost deze regeling dan op voor al die mensen die zwaar in de problemen
zitten?De heerVisser(VVD)Dit onderwerp is al meer dan tien jaar in discussie en is al meer dan
tien jaar een probleem. Wij hebben al tien jaar aangegeven dat wij dit probleem
moeten aanpakken. Deze maatregel is niet het enige antwoord op al die problemen.
Ik heb dit nooit gezegd en niemand anders heeft dit ooit beweerd. Niemand
heeft beweerd dat met deze maatregel een einde wordt gemaakt aan alle problemen.
Daarom heb ik ook aangegeven dat dit maar een deel van het vraagstuk is en
dat wij ook moeten werken aan een uitzettings- en terugkeerbeleid.MevrouwHuizinga-Heringa(ChristenUnie)Ik wil nog een vraag stellen over de asielzoekers die niet terug kunnen
naar hun land van herkomst, omdat dit land daaraan niet meewerkt, bedekt of
minder bedekt. De heer Visser zegt dat de Nederlandse regering daarin niet
kan berusten en dat wij alles moeten doen om ervoor te zorgen dat dit wel
gebeurt. Hoe lang mag een asielzoeker in onzekerheid blijven? Hoe lang moet
een asielzoeker wachten tot het land omgaat en zich bereid verklaart betrokkene
terug te nemen?De heerVisser(VVD)Ik vind het heel moeilijk om antwoord te geven op die vraag, omdat ieder
land een andere situatie kent. Je kunt geen periode in maanden of jaren uitdrukken;
dit zou heel onverstandig zijn.De heerDe Wit(SP)De Nederlandse samenleving kijkt al maandenlang in grote spanning uit
naar de uitkomst van de plannen van het kabinet voor een specifieke regeling
en natuurlijk ook naar de uitkomst van het beraad daarover in de Kamer. Enerzijds
zijn er veel Nederlandse burgers die zich grote zorgen maken over het asielbeleid,
omdat zij daarmee dagelijks te maken hebben in hun eigen omgeving of omdat
zij zich inzetten voor het asielbeleid en de asielzoekers. Anderzijds zijn
er veel asielzoekers die in angst leven en nog een klein beetje hoop hebben
dat er voor hen een oplossing komt.De minister beoogt met de regeling die zij voorstelt, af te rekenen met
de erfenis van vooral de oude Vreemdelingenwet. Die wet kende een ingewikkeld
systeem, maar ook vele mogelijkheden om te procederen. Zo konden zij in ieder
geval proberen om aan de Nederlandse regering duidelijk te maken dat er reden
is om hen een verblijfsvergunning te geven. Wij erkennen allemaal dat het
systeem van de oude wet tot grote problemen heeft geleid. De Kamer pleit terecht
al heel lang voor een andere regeling.Op dit moment spreken wij over duizenden asielzoekers die om welke reden
dan ook naar Nederland zijn gekomen. De meesten van hen hebben problemen om
terug te keren naar hun land van herkomst. Die mensen verblijven vaak al jarenlang
in Nederland, in een enkel geval zelfs meer dan tien jaar. Zij verschillen
van elkaar doordat zij al dan niet uitgeprocedeerd zijn, al dan niet met een
trauma zitten of al dan niet met kinderen hier zijn. Zij hebben echter een
aantal dingen gemeen: zij zijn hier al heel lang, zij hebben te maken gehad
met onze asielprocedures, zij zijn de wanhoop nabij en zij horen sinds een
halfjaar dat de overheid van plan is om iets voor hen te doen. Ik wil graag een aantal opmerkingen over de regeling maken en een aantal
bezwaren ertegen aangeven. De SP-fractie is van mening dat de regeling voor
een veel te kleine groep geldt. De echte schrijnende gevallen zullen niet
voldoen aan de eisen die nu in de regeling zijn neergelegd. Die mensen zullen
dus niet in aanmerking komen voor een verblijfsvergunning als de regeling
ongewijzigd wordt overgenomen door de Kamer.Mijn fractie heeft er behoefte aan om nog eens op te merken dat de oude
Vreemdelingenwet mensen de kans bood om via een reeks van procedures te trachten
hun gelijk te krijgen en in het bezit te komen van een verblijfsvergunning.
Volkomen ten onrechte wordt nu de indruk gewekt dat zij dan misbruik maken
van de wet en van de procedureregels. Nee, de wet biedt die mogelijkheid en
daarvan wordt terecht gebruik gemaakt.De regeling is in de tweede plaats onrechtvaardig.De heerVan Fessem(CDA)De heer De Wit stelt dat de wet mogelijkheden biedt, maar daar kan toch
misbruik van worden gemaakt?De heerDe Wit(SP)Dat oordeel past de politiek niet. In ons land stelt de rechter naar aanleiding
van een procedure vast of iemand al dan niet gelijk heeft. De rechter moet
uitmaken of misbruik van recht wordt gemaakt. De politiek mag dat oordeel
niet vellen.De regeling is onrechtvaardig, omdat in de criteria wordt uitgegaan van
de eerste procedure terwijl het overgrote deel van de mensen die hun hoop
hebben gevestigd op de Tweede Kamer, in de tweede of derde procedure zitten
of zijn uitgeprocedeerd. Verder is de regeling in strijd met de eenheid van
kabinetsbeleid. Het kabinet heeft op 2 april jongstleden een brief gestuurd
naar de Kamer waarin staat dat de motie-Varela op 20 februari 2003 door de
Kamer aanvaard is en dat dit betekent dat de toezegging in het debat ziet
op de asielzoekers die op de peildatum 20 februari 2003 langer dan vijf jaar
in de opvang verbleven. Het kabinet heeft dus toen al een standpunt bepaald
over de ingangsdatum van een mogelijke regeling, namelijk 20 februari 2003.
De minister hanteert 27 mei 2003 als ingangsdatum. Verzoeken die in de tussenliggende
periode zijn ingediend, vallen daarmee tussen de wal en het schip. Weliswaar
is die periode niet lang, maar het gaat toch om mensen die een verzoek hebben
ingediend.De regeling zal verzet oproepen, niet alleen van de mensen die niet daaronder
vallen maar ook van de Nederlandse burgers die zich het lot aantrekken van
asielzoekers. Mijn fractie krijgt brieven van mensen die schrijven dat zij
zich ervoor schamen dat zij Nederlander zijn of dat klasgenoten van hun kinderen
niet meer terugkomen of zelfs uit de klas worden opgehaald. Wij kennen de
beelden van de gezinnen die op straat rondlopen als gevolg van de asielprocedure.
Mijn fractie voorziet dat ook deze regeling zal leiden tot nogal wat juridische
procedures. Ik doe dan ook graag een beroep op de minister om te heroverwegen
wat naar aanleiding van haar regelingsvoorstel is losgekomen aan kritiek uit
de samenleving, van de VNG, de Raad van kerken, die spreekt van een inhumane
regeling, en Vluchtelingenwerk Nederland. De regeling komt niet overeen met
de gevoelens in de samenleving van de mensen die zich inzetten voor het lot
van de asielzoekers. Hoewel ik als gevolg van de interrupties de hoop verloren
heb, doe ik toch een beroep op de CDA-fractie, gelet op hetgeen met name vanuit
die partij naar voren komt; CDA-wethouders verzoeken de regering om een ruimere
regeling op te stellen dan nu het geval is.De regeling die de minister voorstelt, moet een oplossing bieden en op
draagvlak in de samenleving kunnen rekenen. Die twee elementen ontbreken echter.
Mijn fractie vraagt zich echt af: waar praten wij over? Wij spreken over 2000
of 8000 mensen die in deze samenleving opgenomen zijn, die in de samenleving
functioneren en ingeburgerd zijn. De verblijfsvergunning zal feitelijk niets
aan de situatie veranderen. Het zal asielzoekers helpen maar geen consequenties
hebben voor Nederland. Waar praten wij over?De heerVisser(VVD)Ik zat nog even bij te komen van uw bewering dat deze regeling inhumaan
is. In een persbericht stelt u dat de regeling sympathiek is en een behoorlijke
groep mensen uit de brand helpt. Hoe kunnen beide beweringen waar zijn?De heerDe Wit(SP)Ik hoop dat zoveel mogelijk mensen onder de regeling vallen; deze biedt
zeker uitkomst. Dat is voor hen een oplossing. Ik heb niet het woord inhumaan
gebruikt, maar ik wil het overigens wel onderschijven. Ook ik vind de regeling
inhumaan, omdat deze niet het probleem oplost waarvoor wij in deze samenleving
staan.De vraag is, waar een regeling van uit dient te gaan om een oplossing
te bieden. In de voorstellen van de VNG, de Raad van kerken en al die andere
organisaties met wie wij tijdens het rondetafelgesprek hebben gesproken, zien
wij daarvoor aanknopingspunten. Het gaat dan om criteria als verblijf van
langer dan vijf jaar in Nederland, al dan niet in de asielprocedure, verblijf
in de opvang en het ontbreken van criminele antecedenten. Mijn fractie kan
zich van harte vinden in die elementen uit de voorstellen van de verschillende
organisaties, omdat daarmee een veel betere oplossing wordt geboden dan met
de enge regeling van dit moment.Wat de inherente afwijkingsmogelijkheid betreft, verwijs ik de minister
naar de brief van 2 april 2004. Daarin staat, dat de minister bij de toepassing
van de inherente afwijkingsmogelijkheid zal kijken naar de duur van het verblijf,
de gezinsomstandigheden, de medische aspecten en – nu komt het –
andere klemmende redenen van humanitaire aard. Het kabinet heeft destijds
al de criteria voor de inherente afwijkingsmogelijkheid aangegeven. De minister
kan dan nu niet zeggen: als een rechter heeft gesproken, houdt het voor mij
op. De rechter toetst niet aan humaniteit en aan de andere factoren die in
de brief staan; daar moet de minister naar kijken, want de inherente afwijkingsmogelijkheid
is juist daarvoor bedoeld. Naar mijn oordeel zal de inherente afwijkingsmogelijkheid
dan voor duizenden mensen gelden. Loopt de minister zo niet vast in haar eigen
inherente afwijkingsmogelijkheid en leidt dit haar niet tot de conclusie dat
zij de regeling moet bijstellen? Ik hoop van wel.De minister maakt zich buitengewoon kort en ongenuanceerd af van de kwestie
van de vluchtelingen uit Srebrenica. Ik herinner de minister aan het debat
dat de Kamer hierover heeft gevoerd met minister Nawijn. Verder wijs ik haar
op het advies van de UNHCR. De mededeling van de minister dat men naar het
land kan terugkeren, slaat nergens op, juist in dit specifieke geval, omdat
de mensen van de ene plaats naar de andere zijn verdreven en zich niet op
een willekeurige plaats in het land kunnen vestigen. De oorsprong van hun
komst is juist, dat zij het overal hebben geprobeerd, zwaar getraumatiseerd
zijn en in Nederland de enige oplossing zoeken.Wat het uitzetbeleid betreft verwijst de minister naar de uitzetcentra.
Volgens de minister worden duizenden mensen geconfronteerd met uitzetting.
Hoe lost zij dit op? Ik vraag haar om op dat punt geen onomkeerbare beslissingen
te nemen. De mensen die niet in aanmerking komen voor de regeling of voor
toepassing van de inherente afwijkingsmogelijkheid bevinden zich in Nederland.
Ik vind dat wij ervoor moeten zorgen dat deze mensen niet op straat worden
gezet, maar dat zij worden opgevangen, als opvang in de uitzetcentra niet
mogelijk is.De heerNawijn(LPF)Voorzitter. Het verheugt de LPF-fractie dat het kabinet nu eindelijk komt
met een regeling voor de groep langdurig hier te lande verblijvende asielzoekers.
Dit had al veel eerder gekund, indien de fracties van CDA en VVD de motie
van mijn fractiegenoot Varela hadden gesteund en het vorige kabinet was begonnen
met het uitvoeren van deze motie. Daarin wordt immers hetzelfde gevraagd als
thans wordt voorgesteld. De regeling die voorligt, is zelfs nog wat uitgebreider,
want ook ex-VTV-houders worden thans onder de regeling geschaard.Mijn fractie is voorstander van een pardonregeling, mits daar een streng
asielbeleid en een veel strenger toelatingsbeleid voor reguliere vreemdelingen
tegenover staan. Die twee voorwaarden zijn voor ons absoluut verbonden aan
een pardonregeling. Naar aanleiding van de regeling die de minister nu voorstelt,
heb ik een aantal vragen. Hoe staat het met het uitzettingsbeleid? De minister
schrijft daarover het een en ander in antwoord op de feitelijke vragen, maar
mijn fractie heeft nog steeds ernstige kritiek op het uitzettingsbeleid dat
voortvloeit uit de nieuwe Vreemdelingenwet 2000 en het daarop gebaseerde beleid.
Het kabinet kan toch niet doorgaan met het op straat zetten van uitgeprocedeerde
asielzoekers en de zorg voor vertrek aan de gemeenten overlaten? Is de minister
het met mij eens dat de gedwongen uitzetting van uitgeprocedeerde asielzoekers
mede een taak is van de rijksoverheid? Hoe kijkt de minister aan tegen de
samenwerking met de gemeenten? Het is op dit moment een dolle boel in Nederland:
gemeenten en rijksoverheid staan tegenover elkaar. Dat kan niet, zeker niet
als het gaat over een onderwerp dat zo zwaar is als het asielbeleid en de
uitwerking daarvan. Wat moet de burger daar wel niet van denken? Wij zijn
er absoluut op tegen dat de rijksoverheid het toelaat dat vrouwen en kinderen
op straat worden gezet en daardoor in de illegaliteit verdwijnen. Dat kan
niet in een land als Nederland.MevrouwVos(GroenLinks)Ik ben het volledig met u eens. Bent u van mening dat mensen die niet
kunnen terugkeren omdat men de terugkeer niet kan regelen, in Nederland moeten
kunnen blijven?De heerNawijn(LPF)Daar kom ik zo op terug.Verder hebben mij berichten bereikt over gezinnen die al langer dan tien
jaar in Nederland worden opgevangen. Is het de bedoeling van de minister om
deze asielzoekers eveneens op straat te zetten? Is dat nog wel verantwoord?
In tegenstelling tot de geluiden die ik hier hoor, betreft het vaak asielzoekers
die allang zijn uitgeprocedeerd en die niet eens een tweede procedure hebben
gestart, maar al jaren in de opvang zitten. Daar heeft de overheid dus altijd
de verantwoordelijkheid voor genomen. Dat is een slechte zaak. De uitvoering
van de Vreemdelingenwet 2000 moet gepaard gaan met een zeer strak uitzettingsbeleid
aan de kant van de rijksoverheid, in samenwerking met de gemeenten.MevrouwHuizinga-Heringa(ChristenUnie)U noemt mensen die één procedure hebben gehad, die al tien
jaar of langer in Nederland zijn en die in al die jaren zijn ondersteund door
de overheid. U vraagt of de minister echt van plan is om hen uit te zetten.
Ik begrijp uit uw woorden dat u vindt dat dit niet zou moeten.De heerNawijn(LPF)Ik wacht het antwoord van de minister af op mijn vragen. Het is voor de
LPF-fractie van groot belang, de antwoorden van de minister te vernemen. Voor
ons is het heel erg belangrijk om te weten hoe het uitzettingsbeleid nu en
in de toekomst wordt geïmplementeerd.MevrouwHuizinga-Heringa(ChristenUnie)Vindt u niet dat mensen die al zo lang in Nederland verblijven, een humanitair
recht hebben gekregen om in Nederland te mogen blijven?De heerNawijn(LPF)Daar kom ik eveneens nog op terug.Het uitzettingsbeleid kan niet doorgaan zoals het nu is. Als wij doorgaan
op de huidige weg, dan zitten wij over een paar jaar weer met problemen. Dat
stelt ook de minister in haar antwoord op de feitelijke vragen 62 tot en met
66. Als wij afgewezen en uitgeprocedeerde asielzoekers niet uitzetten, dan
komen zij op straat te staan en krijgen de gemeenten ermee te maken. Dat kan
niet zo doorgaan, want het is geen goed beleid. Helaas kan de asielprocedure,
waarin beslissingen worden genomen, ook inhouden dat mensen worden afgewezen.Als mensen worden afgewezen, moeten zij ook vertrekken. Ik weet dat dit
een moeilijke zaak is, omdat veel asielzoekers geen documenten hebben en de
terugkeer dan moeilijk is. Dit brengt mij terug op een vraag die ik van de
week ook aan de IOM heb gesteld in de hoorzitting. Afgewezen asielzoekers
kunnen zich wenden tot de IOM om een vrijwillige terugkeer te bewerkstelligen.
Ik weet dat asielzoekers dat ook doen. Er kan echter in de praktijk ook blijken
dat er ondanks de medewerking van de asielzoekers geen documenten worden verstrekt.
In de antwoorden van de minister staat dat daarvoor beleid bestaat, maar er
staat niet bij wat het beleid is. Dat wil ik graag weten. Als het niet aan
de asielzoeker zelf te wijten is dat terugkeer niet mogelijk is, dan zou dat
zeker in geval van langdurig verblijf in Nederland, consequenties moeten hebben.De heerDe Vries(PvdA)Dat is toch met het vorige kabinet besproken? Daar was u zelf bij.De heerNawijn(LPF)Daarom vraag ik het ook.De heerDe Vries(PvdA)Waarom vraagt u daar dan naar? U hebt toen gezegd: als mensen geen vergunningen
kunnen krijgen, geen reispapieren en geen documenten en het is verder uitzichtloos,
dan kunnen zij hier blijven. Dat was toen het antwoord van het kabinet. Dat
kan toch niet veranderd zijn ondertussen.De heerNawijn(LPF)Er is in de tussentijd een ander kabinet gekomen. Ik zag niet in het antwoord
staan wat het beleid op dit punt was. Dat wil ik duidelijk krijgen.Een ander punt is de inherente afwijkingsbevoegdheid. De Kamer heeft de
motie-Van Vroonhoven-Kok aanvaard. Zij betrof weliswaar de discretionaire
bevoegdheid, maar zij kan worden uitgebreid naar de inherente afwijkingsbevoegdheid.
Ik weet wel dat dit in het bestuursrecht beperkt toepasselijk is, maar ik
ben het volledig eens met wat de heer De Wit hierover zegt: er zijn eerder
uitspraken over gedaan. De minister moet gebruik maken van de inherente afwijkingsbevoegdheid,
als zij dit probleem wil oplossen. Het gaat om een restprobleem dat moet worden
opgelost. Ik denk dat deze minister daarbij een goede toepassing van de inherente
afwijkingsbevoegdheid nodig heeft. Ik zeg hiermee niet dat alle overblijvende
4000 asielzoekers onder een pardonregeling moeten vallen, maar er moet wel
worden nagegaan of het in bepaalde gevallen nog verantwoord is om mensen terug
te sturen, ook als zij buiten hun wil niet meer naar het land van herkomst
terug kunnen.Een ander punt wordt gevormd door de asielzoekers uit Srebrenica. Mijn
partij heeft daar verder niets mee te maken, maar ik weet dat in het verleden
alle andere partijen het zich hebben moeten aantrekken wat daar is gebeurd.
Daarover zijn ook debatten in de Kamer gevoerd. Het antwoord van de minister
over dit onderwerp verbaasde mij een beetje. Gezien de specifieke verantwoordelijkheid
van Nederland wat dat betreft, wil ik graag weten wat de Hoge commissaris
voor de vluchtelingen over deze groep denkt. Is daarover contact geweest?Mijn fractie is van mening dat het probleem van de langdurig uitgeprocedeerde
asielzoekers zo snel mogelijk moet worden opgelost, zodat er aandacht kan
worden besteed aan de uitvoering van een strak asielbeleid. Ook is het voor
mijn fractie van belang dat het toelatingsbeleid nog strakker wordt. Waar
blijven de plannen van de regering over de gezinsvorming en de gezinshereniging?
Ik hoop dat wij op Prinsjesdag daarover wat vernemen. Uit de geluiden van
de grote steden kan namelijk worden afgeleid dat het aantal nieuwkomers drastisch
beperkt moet worden. Het is verheugend dat ook de Partij van de Arbeid en
de SP erkennen dat de toeloop naar achterstandswijken in de grote steden gestopt
moet worden.De voorzitter:Ik wijs u erop dat dit onderwerp nu niet geagendeerd is.De heerNawijn(LPF)Maar het past wel bij het beleid dat nu aan de orde is.De voorzitter:Niet helemaal. U moet nu geen discussies uitlokken. Ik verzoek u dan ook
om u te beperken tot het geagendeerde onderwerp.De heerNawijn(LPF)Ik stond op het punt mijn laatste zin uit te spreken: in een ander debat
zullen wij daarop terugkomen.De heerDe Vries(PvdA)Heeft de heer Nawijn nog steeds de opvatting dat de probleemgroep van
de oude gevallen ongeveer 6000 omvat?De heerNawijn(LPF)Dat lees ik ook in alle stukken.De heerDe Vries(PvdA)Is dat ook uw opvatting?De heerNawijn(LPF)Ik ga ervan uit dat de informatie juist is die wij van de minister hebben
gekregen. Als ik mij niet vergis, wordt er een getal genoemd van 6163.De heerDe Vries(PvdA)Bent u van mening dat de maatregel voldoende tegemoet komt aan de oude
probleemgevallen, gezien het huidige aantal?De heerNawijn(LPF)Vandaar dat ik heb geïnformeerd naar de inherente afwijkingsbevoegdheid.
Ik heb al gezegd dat niet de hele groep onder het pardon moet vallen. Er zullen
namelijk ook asielzoekers in die groep zijn die uit landen komen waar de situatie
op dit moment verbeterd is. Het is dus de vraag of die mensen onder die regeling
moeten vallen. Het is bekend dat vluchtelingen ingevolge het vluchtelingenverdrag
terug moeten, als de situatie in het land van herkomst is verbeterd. Ik denk
dat er gevarieerd beslist zal worden over de groep van 4000 asielzoekers.
De minister zal zeer zorgvuldig moeten omgaan met die kwestie. Zij zal moeten
bekijken voor welke gevallen de regeling wel en niet geldt. Daarbij is het
criterium van het land van herkomst van belang.MevrouwVos(GroenLinks)Toen de motie-Varela was aangenomen, gaf u zelf aan dat het om ongeveer
5000 asielzoekers zou gaan. Vindt u nog steeds dat er in ieder geval voor
die groep een regeling moet komen?De heerNawijn(LPF)Ik heb toen gezegd dat er potentieel 5000 à 6000 mensen voor in
aanmerking zouden komen. Ik denk dat wij het nog steeds over dit aantal hebben.MevrouwVos(GroenLinks)Vindt u dat voor die mensen de te treffen regeling moet gelden?De heerNawijn(LPF)Ik meen zojuist geantwoord te hebben dat ik van mening ben dat dit gedifferentieerd
moet worden bekeken.MevrouwVos(GroenLinks)Maar...De voorzitter:De heer Nawijn gaat over zijn antwoord. Als dat niet bevredigend is voor
u, is dat te betreuren. Hij bepaalt dus wat zijn antwoord is. Het woord is
nu dan ook aan mevrouw Vos voor haar bijdrage aan dit debat.MevrouwVos(GroenLinks)Voorzitter. De fractie van GroenLinks vindt de door het kabinet voorgestelde
maatregel hardvochtig en onbillijk. Het gaat hierbij om tienduizenden mensen
die hier al negen, tien of elf jaar verblijven in afwachting van een definitief
oordeel over hun asielverzoek. Het kan niet zo zijn dat het grootste deel
van deze groep straks uit dit land wordt gezet. Het gaat om gezinnen; het
gaat om kinderen die hier geboren zijn. Het gaat om gevallen waarin ouders
en kinderen uit elkaar worden gehaald. Het gaat om mensen die absoluut niet
terug kunnen naar het land van herkomst, omdat de situatie daar voor hen nog
te gevaarlijk is. Het gaat om mensen die moeite hebben gedaan om papieren
te krijgen. Het gaat bijvoorbeeld om iemand uit Algerije die al twee keer
naar de Algerijnse ambassade is geweest, maar daar gewoon geen papieren krijgt.
Ook deze persoon zal het land uit worden gezet. Het gaat om een Ethiopische
familie die hier al sinds 1994 is, van wie de man indertijd gemarteld is.
Maar helaas slaagde hij er pas bij een tweede asielprocedure in om papieren
te verkrijgen waaruit blijkt dat hij inderdaad gemarteld is. Deze man valt
niet onder de regeling. Wij vinden dat dit zo niet kan en vele mensen in Nederland
zijn het met diverse politici eens dat het zo niet kan; 65% van de Nederlanders
vindt dat de minister een ruimhartige regeling moet treffen. De Vereniging
van Nederlandse gemeenten is het hiermee eens; de vier grote steden hebben
het gisterenavond nog betoogd. De Raad van kerken heeft dit oordeel en ook
een groot deel van de achterban van het CDA vindt dat het zo niet kan en men
twijfelt of dit een politiek is waar men zich achter kan scharen.Het is een groot probleem voor mijn fractie dat deze regeling voor heel
veel mensen geen oplossing biedt, dat er onzekerheid zal blijven bestaan en
dat het voor deze minister een heel groot probleem zal zijn om deze regeling
uit te voeren, omdat er nog ontzettend veel probleemgevallen over zullen blijven.Een belangrijk argument van de minister is dat het alleen gaat om mensen
die nog met een eerste asielaanvraag bezig zijn. Zij stelt dat het niet in
een rechtsstaat past om een uitspraak van de rechter terzijde te schuiven
en alsnog verblijf in dit land toe te staan. Eerlijk gezegd vindt mijn fractie
dit een absurde redenering. Het gaat om mensen die volgens de oude procedure
wettelijk de mogelijkheid hadden om een tweede asielverzoek in te dienen.
Het gaat in heel veel gevallen om de beoordeling van nieuwe feiten, nieuwe
omstandigheden, waarbij men pas na de eerste procedure de beschikking kreeg
over papieren waaruit blijkt dat men inderdaad gearresteerd en gemarteld was.
Zij moesten wel, zij konden niet anders dan een tweede procedure starten.
Maar ook deze mensen maken bij deze minister geen enkele kans. Wij vinden
het onbegrijpelijk dat zij op deze manier met mensen in zo'n situatie omgaat.
En wij vinden eerlijk gezegd ook dat het veeleer in een rechtsstaat past om
hier wél recht aan te doen, om mensen die met recht en reden een tweede
procedure zijn begonnen, onder deze maatregel te laten vallen.De heerVisser(VVD)Als nu zo evident is dat er sprake is van nieuwe feiten of omstandigheden
en als het zo evident is dat iemand een vluchteling is, krijgt die dan niet
al op grond daarvan een verblijfsvergunning in de reguliere procedure bij
de IND en de rechter? Dan heeft men deze regeling toch niet nodig?MevrouwVos(GroenLinks)Het doel van deze regeling is nu juist om een oplossing te bieden aan
mensen voor wie de procedure al langer dan vijf jaar duurt. Er zijn zeer veel
mensen die een tweede procedure en in enkele gevallen zelfs een derde procedure
zijn gestart en die al heel lang wachten, maar die nu bij voorbaat al buiten
de regeling vallen. Ik vind het eerlijk gezegd niet uit te leggen dat je nog
langer zou moeten wachten als je al zeer lang wacht en op legitieme gronden
nog steeds in procedure bent, terwijl de regeling wel geldt voor mensen die
nog met de eerste procedure bezig zijn.Voorzitter. Is de minister het er niet mee eens dat rechters in dit soort
gevallen eigenlijk alleen beoordelen of de IND met recht en reden kon komen
tot het oordeel waartoe hij is gekomen, wat betekent dat er een marginale
toetsing plaatsvindt? Dat is dan toch absoluut iets anders dan dat de rechter
inhoudelijk beoordeelt of een verblijfsvergunning gerechtvaardigd zou zijn.
Het is begrijpelijk dat er soms wellicht een marginale toetsing plaatsvindt
die niet tot de gewenste uitkomst leidt en die de vreemdeling, zeker als er
sprake is van nieuwe feiten of omstandigheden, ertoe brengt om opnieuw naar
de rechter te stappen. En juist in gevallen waarin het klip en klaar was dat
het aangedragen nieuwe feit bijvoorbeeld niets voorstelde, had de IND dat
dan toch heel snel kunnen vaststellen en had hij tot het oordeel kunnen komen
dat er geen reden voor een tweede procedure was. Waar het in deze gevallen
zo lang heeft geduurd, is de vraag of je geen recht moet doen aan deze mensen
en hen de mogelijkheid moet geven om onder deze eerste asielaanvraag te vallen.Ook over de contra-indicaties wil ik een paar opmerkingen maken. Bij het
in gevaar hebben gebracht van de openbare orde of de nationale veiligheid
gaat het ook om simpele criminaliteit. Ook als sprake is van transacties,
boetes of taakstraffen geldt de contra-indicatie. Iemand die ooit een boete
heeft gehad omdat hij zijn vuilniszak te vroeg buiten heeft gezet, valt dus
bij voorbaat buiten de regeling. Moet daar niet preciezer naar worden gekeken?
Misschien moet de contra-indicatie niet gelden voor geldboetes, taakstraffen
en transacties. Is in het geval van iemand die ooit tot een korte gevangenisstraf
is veroordeeld omdat hij bijvoorbeeld een tube tandpasta niet had afgerekend,
de contra-indicatie niet een te zwaar middel waardoor iemand bij voorbaat
kansloos is? Ik houd wat dit betreft een pleidooi bij de minister.De asielzoeker is ook bij voorbaat kansloos als onjuiste gegevens zijn
verstrekt of gegevens zijn achtergehouden. Het gebeurt nogal eens dat er een
discussie is met de IND over de juistheid van papieren, waarbij mensen ervan
overtuigd zijn dat hun papieren kloppen, maar de IND niet. Het is heel vaak
moeilijk vast te stellen wat de werkelijkheid is. Vaak wordt de echtheid vastgesteld
op basis van ambtsberichten en op basis van gegevens uit de herkomstlanden,
waar noch de asielzoeker noch zijn advocaat enig inzicht in heeft. Dat levert
een probleem op. Ik vraag de minister om met deze contra-indicatie zorgvuldig
om te gaan en om niet te snel te zeggen dat iemand onjuiste gegevens heeft
verstrekt en het verder wel kan schudden.Ik heb een probleem met de formulering "onafgebroken verblijf in Nederland".
Wat als de asielzoeker een echte reden had om een of twee keer niet te komen
op de stempeldag? Wordt daarmee rekening gehouden? Wat als de asielzoeker
kan aantonen dat hij op die dag wel in Nederland was? Houdt de minister daarmee
rekening?De GroenLinks-fractie heeft ook een probleem met de stelling van de minister
dat men alle lopende procedures moet intrekken. Wij denken dat het principieel
onjuist is om de asielzoeker daartoe te dwingen. Wat bedoelt de minister precies met de opmerking dat men geen brieven
moet schrijven, omdat men tot een ambtshalve beoordeling overgaat? Is dat
juridisch houdbaar? Is het wel fatsoenlijk als het bestuur zo met burgers
omgaat? Het is gebruikelijk dat burgers die een brief aan de minister schrijven,
daarop een antwoord krijgen en dat beroep mogelijk is. Ik verwacht ook dat
velen dit zullen doen. Hoe zal de minister omgaan met verzoeken van asielzoekers
om van die regeling gebruik te mogen maken? Zij zal toch niet kunnen volhouden
dat zij op niets reageert? Hoe kan worden getoetst op basis waarvan de minister
tot haar oordeel is gekomen? Krijgt een asielzoeker die te horen krijgt dat
hij er niet onder valt, ook nog te horen op basis waarvan dat zo is? Kan hij
of zij ook nog navragen wat de motieven zijn geweest?Als een kind wel een verblijfsvergunning heeft, maar de moeder of de ouders
niet, moeten zij volgens de minister hun kind achterlaten of mee terug nemen
naar het land van herkomst. Wij hebben een groot probleem met die uitspraak
Er zijn tal van voorbeelden dat een kind getraumatiseerd is en dat het onmenselijk
is om op die manier gezinnen uit elkaar te halen. Ik doe in dezen een dringend
beroep op de minister. Wij kunnen het in Nederland niet maken om mensen met
hun gezin terug te sturen naar Kosovo, ook al zijn de kinderen getraumatiseerd
en ook al hebben zij een verblijfsvergunning.Bij het terugkeerbeleid is het in veel gevallen zo dat de asielzoeker
tevergeefs heeft geprobeerd om papieren te krijgen. De minister zegt daarvan
in haar antwoorden eenvoudigweg: daar is een regeling voor. Mijn fractie kent
die regeling niet. Mijn fractie kent juist tientallen voorbeelden van mensen
die ondanks diverse verzoeken die papieren niet krijgen, maar ook geen verblijfsvergunning
krijgen. Dat kan toch zo niet doorgaan; daar zal duidelijkheid moeten komen.
Wij zouden op dat punt er helderheid over willen hebben wat er gebeurt als
de minister er straks niet in slaagt om de mensen te laten terugkeren. Dan
zal er toch een keer moeten worden gezegd dat ook deze groep mensen in Nederland
kan blijven? Kortom, hoe is het met de eenmalige aanpak als het terugkeerbeleid
niet slaagt?Ik sluit mij aan bij de vragen die zijn gesteld over de inherente afwijkingsbevoegdheid
van de minister. Ik begrijp niet dat de minister uitgeprocedeerden al bij
voorbaat uitsluit van haar inherente afwijkingsbevoegdheid. In feite geeft
de minister hiermee haar inherente afwijkingsbevoegdheid op, zo vindt mijn
fractie.Ook wij pleiten voor de lijst van Stari Most, want dit zijn mensen die
een ernstige ervaring hebben en voor wie wij als Nederland een bijzondere
verantwoordelijkheid hebben. Ook ik zou de minister willen wijzen op het verhaal
van de UNHCR dat je deze mensen alleen op vrijwillige basis kunt laten terugkeren.
Wij zullen hier een regeling voor moeten treffen.Wij zijn het zeer oneens met de regeling zoals de minister ons deze nu
voorhoudt. Wij vinden dat alle asielzoekers die op 1 september 2003 langer
dan vijf jaar in Nederland verbleven en asiel hebben aangevraagd en die op
14 januari nog een asielprocedure hadden lopen of in de opvang verbleven,
in Nederland moeten kunnen blijven. Dit betreft de voorstellen zoals die door
Vluchtelingenwerk Nederland en de VNG zijn gedaan.Wij vinden dat het op dit moment moeilijk is voor de Kamer om definitief
tot besluitvorming te komen, omdat wij ten aanzien van tal van vragen vinden
dat de beantwoording door de minister niet bevredigend is. Er zijn aanvullende
vragen gesteld vanuit onder meer Inlia. Wij zouden erop willen aandringen
om deze vragen, die ook bij de minister zijn beland, te beantwoorden en om
de definitieve besluitvorming over deze zaak uit te stellen totdat wij heel
precies weten wat de consequenties zullen zijn van de regeling zoals de minister
deze voorstelt. Kortom, mijn fractie vindt dat een definitieve afronding van
dit debat morgen onmogelijk is.MevrouwLambrechts(D66)Voorzitter. Ik verheel niet dat D66 zich eerder voorstander heeft getoond
van een ruimere pardonregeling die in één keer het probleem
van de oude asielaanvragen van vóór de nieuwe Vreemdelingenwet
zou oplossen. Daar waren en zijn heel goede argumenten voor te geven. Het
zal echter duidelijk zijn dat wat voorligt, een compromis is tussen partijen
die daar zeer uiteenlopende gedachten over hebben. Er zijn debatten over gevoerd
in januari en in april. Als je deze naleest, blijkt daar duidelijk uit dat
sprake is van uiteenlopende standpunten, waarbij de één –
de fractie van D66 in dit geval – veel verder wil gaan terwijl andere
fracties juist minder ver zouden willen gaan. Nu, dan komt er dit compromis
uit. Maakt dat het een waardeloze regeling? Nee, dat denk ik niet. Het zou
unfair zijn om dat te zeggen, want ik denk dat het een heel redelijke regeling
is, maar wel een beperkte regeling. Het is een beperkte regeling, terecht
voor de groep die het betreft maar wel uiterst beperkt.De heerDe Vries(PvdA)Het is dan wel interessant om te weten of u het té beperkt vindt.MevrouwLambrechts(D66)Onze inzet was een andere, namelijk om in één keer het probleem
van de hele groep vanuit de oude Vreemdelingenwet op te lossen. Wij zitten
echter met drie partijen in een kabinet die daar zeer uiteenlopende gedachten
over hebben. In dat opzicht mag het bijna een wonder heten dat er een regeling
ligt zoals deze er nu ligt.De heerDe Vries(PvdA)Daar heb ik verder geen kritiek op; dat is ook uw zaak. Ik wijs er echter
op dat wij het dualisme hebben ingevoerd, waarbij fracties zich wat vrijer
ten opzichte van de regering kunnen opstellen. Ziet u in dat licht nog mogelijkheden
om mee te denken over deze regeling?MevrouwLambrechts(D66)Ik ga een aantal vragen stellen en voorstellen doen, maar ik ga niet morrelen
aan de nu gestelde criteria, noch aan de uitkomst van de voorliggende regeling.De heerDe Vries(PvdA)Dat mag dus niet?MevrouwLambrechts(D66)Dat is geen kwestie van niet mogen. Er zijn afspraken over gemaakt, zij
het niet uitgebreid in het regeerakkoord, juist omdat het zo'n precair punt
is en omdat er zulke uiteenlopende gedachten over zijn.Voorzitter. Over het aantal van 2200 bij deze regeling merk ik het volgende
op. Ik heb er veel mensen over gesproken en wij hebben er een hoorzitting
over gehouden. Het blijkt dat er hier en daar wel wat twijfel over is of de
regeling zoals deze er ligt, die 2200 verblijfstitels zal opleveren. Kan de
minister daar iets over zeggen?Naast de discretionaire bevoegdheid op basis waarvan deze regeling gemaakt
is, heeft de minister de zogenaamde inherente afwijkingsbevoegdheid, de mogelijkheid
om in schrijnende gevallen toch tot het verlenen van een verblijfsvergunning
over te gaan. Die bevoegdheid blijft gewoon bestaan. In antwoord op vraag
9 zegt de minister dat deze bevoegdheid slechts op zeer incidentele gevallen
betrekking heeft. Met diezelfde brief van 2 april in gedachte, heb ik steeds
gemeend dat deze inherente afwijkingsbevoegdheid betrekking heeft op de mate
van schrijnendheid in een combinatie van factoren en niet op het aantal. Met
andere woorden: niet het getalscriterium is daarbij leidend, maar de mate
van schrijnendheid. Zie ik dat verkeerd? Kan de minister daarop ingaan? Mogen
de "Nawijn-brievenschrijvers" erop rekenen dat hun casus inderdaad zal worden
beoordeeld op de mate van schrijnendheid en niet uitsluitend op het aantal?
Ik vraag de minister niet om aantallen te noemen maar wel om een toezegging
met betrekking tot de mate van schrijnendheid.De heerDe Wit(SP)Als die afwijkingsbevoegdheid van de minister in veel meer gevallen dan
de genoemde tien, bijvoorbeeld in duizenden gevallen leidt tot een vergunning,
wat zegt D66 dan daarvan? Wordt het dan geen tijd om het beleid bij te stellen
en de regeling te verruimen?MevrouwLambrechts(D66)Ik heb onze positie met betrekking tot de regeling uitgelegd. Gelukkig
is die inherente afwijkingsbevoegdheid geen onderdeel van die regeling. De
minister heeft die bevoegdheid buiten de regeling om. Nogmaals, ik vraag de
minister geen getallen. Ik zou dat heel onverstandig vinden omdat dit verwachtingen
wekt. Ik wil wel haar inzet kennen. Ik ben tot nu toe ervan uitgegaan dat
de mate van schrijnendheid leidend beginsel daarbij is.MevrouwVos(GroenLinks)De minister is volgens mij heel duidelijk op dit punt. Zij zegt namelijk
dat zij alleen in zeer incidentele gevallen gebruik zal maken van deze inherente
afwijkingsbevoegdheid. Zij heeft ook gezegd dat uitgeprocedeerden daarop in
ieder geval niet hoeven te rekenen. Hoe beoordeelt u dat, mevrouw Lambrechts?MevrouwLambrechts(D66)Er zit inderdaad iets tegenstrijdigs in. Aan de ene kant is er de toezegging
om die 14-1-brieven te bekijken in het kader van die inherente afwijkingsbevoegdheid –
en dus op de mate van schrijnendheid, lijkt mij – en aan de andere kant
wordt er toch vooruitgelopen op het getalscriterium. Vandaar dat ik de minister
deze vraag stel.Mijn volgende opmerking betreft asielzoekers met een opleiding waaraan
in Nederland een enorm tekort bestaat. De NRC van zaterdag toonde ons twee
verpleegkundigen die twaalf jaar in Nederland wonen en volledig opgeleid zijn
als verpleegkundige. Het is toch een beetje van de zotten dat wij goed opgeleide
en hier ingeburgerde verpleegkundigen, waarvoor wij ook nog de opleiding betaald
hebben, het land uitzetten om vervolgens in Zuid-Afrika of de Filippijnen
te gaan smeken of er alsjeblieft verpleegkundigen hierheen willen komen die
onze taal niet spreken en onze cultuur niet begrijpen?MevrouwVos(GroenLinks)Voorzitter...De voorzitter:Ik verzoek de leden, een beetje terughoudend te zijn met de interrupties.
De minister moet ook nog antwoorden.MevrouwVos(GroenLinks)Begrijp ik goed dat D66 het economische nut van de asielzoeker nu opeens
stelt boven de humanitaire achtergrond?MevrouwLambrechts(D66)Dat begrijpt u verkeerd. Ik heb niet voor niets gesproken over de mate
van schrijnendheid waarop die brieven beoordeeld moet worden. Er is echter
ook dit beginsel. Dat heeft overigens betrekking op andere wetgeving onder
de bevoegdheid van de minister van Economische Zaken. Ik denk bijvoorbeeld
aan de Wet arbeid en vreemdelingen. Ik zou deze minister dan ook willen vragen
om in overleg met de minister van Economische Zaken te kijken of mogelijk
tot een uitbreiding van die wet gekomen kan worden. Een grote maatschappelijke
behoefte mag toch ook een rol spelen?Voorzitter. De minister heeft aangekondigd dat zij een actief terugkeerbeleid
wil. De fractie van D66 steunt die lijn. Wij moeten niet meer uitgaan van
de fictie dat uitgeprocedeerde asielzoekers hun verantwoordelijkheid wel zullen
nemen en zullen weggaan. Zij gaan niet weg. Zij zullen er alles aan doen om
te blijven. Tijdens de hoorzitting kwam naar voren dat veel gemeenten zich
de afgelopen jaren heel erg in de steek gelaten hebben gevoeld als het op
terugkeerbeleid aankomt. Er was geen goed terugkeerbeleid. Mensen werden op
straat gezet. Op straat zetten is toch eigenlijk hetzelfde als het probleem
neerleggen op het bordje van gemeenten en van alle meevoelende mensen die
niet kunnen aanzien dat gezinnen – moeders met kinderen – uit
hun huis gezet worden om de nacht op straat door te brengen. Het is wel bizar.
De kinderen hebben leerplicht en moeten naar school. Zij hebben ook recht
op extra middelen uit het onderwijsachterstandenbeleid. Zij mogen ook naar
de dokter, maar zij hebben eigenlijk geen recht meer op een dak boven hun
hoofd. Dat moet toch anders en beter kunnen. Ik wil graag met deze minister
afspreken dat haar beleid gaat leiden tot verblijf voor wie daar recht op
heeft of tot uitzetting van degenen die geen recht op verblijf hebben. Het
mag niet iets daartussenin zijn, geen jarenlang verblijf in de illegaliteit
aan de rand van de samenleving, waarbij men voor een deel wel gebruik kan
maken van de voorzieningen en voor een deel niet. Een dak boven het hoofd
moet geboden kunnen worden, overigens ook aan degenen die het land moeten
verlaten en zeker aan kinderen. Er zijn vast nog wel Europese verdragen voor
de rechten van het kind waar in dat opzicht aanspraak op kan worden gemaakt.
Het kan toch niet de bedoeling zijn dat wij die kinderen bedelend voor Albert
Heijn tegenkomen.De heerDe Vries(PvdA)U bent er dus helemaal niet op tegen dat instellingen, misschien geholpen
door gemeenten, onderdak en voedsel bieden aan mensen die uitgezet zijn maar
niet weg kunnen.MevrouwLambrechts(D66)Nee, daar ben ik niet op tegen. Dat wil niet zeggen dat ik het een goede
gang van zaken vind. Ik zie echter dat een groep mensen – gemeenten,
vrijwilligersorganisaties, de Raad van kerken – in een gat gesprongen
is dat de rijksoverheid niet heeft gedicht. Ik vind het te gemakkelijk om
dat die mensen kwalijk te nemen. Ik vraag de minister wel om hier andere oplossingen
voor te zoeken. Het moet niet nodig zijn dat zij in dat gat springen. Waarom
worden bijvoorbeeld niet enkele AZC's omgezet in uitzetcentra als de opvangcapaciteit
van onwilligen in de uitzetcentra een probleem is.Voorzitter. Hoe staat het met het plan van de vorige minister van Justitie
om na te gaan of er mogelijkheden zijn om deze mensen in het land van herkomst
iets te bieden? Hierover wordt gesproken in het verslag van het algemeen overleg
van 22 februari. Is de minister van plan daar iets mee te doen? Welke instrumenten
worden er op dit moment ingezet om landen te dwingen hun mensen terug te nemen?
Misschien kunnen er nog meer instrumenten ingezet worden. Gedacht kan worden
aan ontwikkelingswerk, handelsrelaties. Zou de minister volgend jaar, als
Nederland voorzitter is van de Europese Unie, er sterk op aan willen dringen
het terugkeerbeleid hoog op de agenda te zetten?Dan kom ik bij de vluchtelingen uit Srebrenica en Stari Most. Nederland
heeft een bijzondere verantwoordelijkheid voor die vluchtelingen. Aan de Kamer
is toegezegd dat door de bril van de UNHCR gekeken moet worden naar die groep
vluchtelingen. Uit het antwoord van de minister kan ik niet opmaken of bij
de herbeoordeling die bijzondere verantwoordelijkheid, die ons meer dan in
andere gevallen verplicht, meegewogen is. Daarbij wil ik refereren aan de
brief van de UNHCR waarin nadrukkelijk staat dat bepaalde gebieden zich niet
lenen voor terugkeer vanwege traumatische ervaringen van deze mensen. In dit
geval kan het niet alleen de bedoeling zijn dat de terugkeer naar het land
van herkomst geregeld wordt. Het gaat hier dus ook om het gebied van herkomst.
Graag een reactie van de minister op dit punt.Over de huisvesting van deze groep is al het een en ander gezegd. Het
is een nijpend probleem. Het is overigens überhaupt een probleem voor
jongeren, gezinnen en ouderen om huisvesting te vinden. Er zal veel druk op
gemeenten uitgeoefend moeten worden om hierin te voorzien. Ik las in het verslag
van het overleg met VNG en IPO een voorstel om de oude AZC's geschikt te maken
voor deze groep vluchtelingen. Ik verzoek de minister, dat niet te doen. Dat
lijkt mij een slechte uitgangspositie voor integratie en inburgering van deze
groep.MevrouwVos(GroenLinks)Mijn fractie heeft meer dan eens met de fractie van D66 moties ingediend.
Mijn collega Halsema heeft dat gedaan en zelf heb ik dat dit voorjaar nog
gedaan met mevrouw Van der Laan. Wij vroegen in die motie om een regeling
voor alle mensen die vijf jaar of langer in Nederland waren. Hoe kunt u in
het licht van deze moties deze regeling toch redelijk noemen?MevrouwLambrechts(D66)Ik heb al eerder gezegd dat dit geen slechte regeling is, maar wel een
beperkte die niet ziet op de hele groep vanuit de oude Vreemdelingenwet. Dat
is jammer. Wij vinden dat waarschijnlijk net zo jammer als u, maar wij achten
ons desalniettemin gebonden aan een afspraak die wij met anderen gemaakt hebben.
Voor de een is het misschien te veel en voor ons te weinig, maar dit is wel
de uitkomst van de afspraak. In dat licht zal ik de minister niet vragen,
de regeling als zodanig op te rekken. In haar positie kan zij natuurlijk nog
wel andere dingen doen. Dat vraag ik haar wel.MevrouwHuizinga-Heringa(ChristenUnie)Mevrouw de voorzitter. Mijn fractie is blij dat er iets gedaan wordt aan
het grote maatschappelijke probleem van de asielzoekers die al lange tijd
in ons land zijn. Wij zijn blij met de omslag die gemaakt is en met het besef
dat uiteindelijk is doorgedrongen dat er een maatregel getroffen moet worden
en dat zaken niet allemaal via de formele weg afgedaan kunnen worden.Tegelijkertijd zijn wij buitengewoon teleurgesteld over de voorgestelde
regeling. In de regeling wordt een maatschappelijk probleem aangepakt, maar
de groep mensen die de meeste maatschappelijke commotie veroorzaken en om
wie het meeste te doen is, valt buiten de regeling. Juist de mensen die bijvoorbeeld
een tweede asielverzoek hebben ingediend, zijn al zo enorm lang in Nederland.
Hetzelfde geldt voor uitgeprocedeerden die om de een of andere reden niet
terug kunnen naar hun eigen land. Al deze mensen vallen buiten deze regeling.Door anderen is al enkele malen gewezen op de onredelijkheid om mensen
die een tweede of latere asielprocedure hebben aangevraagd, buiten het pardon
te houden. Eigenlijk mag deze regeling geen pardon heten, want een pardon
geef je aan iemand die een bepaalde uitspraak te horen heeft gekregen, waarna
je zegt je niet aan die uitspraak te zullen houden. In deze regeling hoeven
de mensen de uitslag van de lopende, eerste procedure niet af te wachten.
Wij vinden het buitengewoon onredelijk, onverdedigbaar en niet uit te leggen
dat mensen die in een tweede of latere asielprocedure zitten, niet voor deze
regeling in aanmerking komen.Wij vinden het ook jammer dat er geen oog is voor de uitgeprocedeerden.
Verschillende andere sprekers hebben het ook al gezegd. Ook dat zijn mensen
die al vele jaren in Nederland zijn, ondersteund door de Nederlandse overheid.
Elke maand krijgen zij hun geld, hun wordt huisvesting geboden, kinderen worden
geboren, gaan naar school, maken vrienden, integreren, maar opeens krijgen
zij te horen dat er ooit is gezegd dat zij weg moesten en dat het nu echt
moet. Formeel gezien is dat zo, maar menselijk gezien, is het buitengewoon
onterecht.Dat dit maatschappelijk ook zo gevoeld wordt en breder het gevoel leeft
dat wij niet op deze manier kunnen omgaan met mensen die al zo lang in ons
land leven, blijkt uit de reacties op dit voorstel. Ik noem de VNG, vluchtelingenwerk,
andere organisaties, de Raad van kerken, gemeenten. Ontelbaar veel mensen
schrijven brieven en laten zich horen om te zeggen dat dit een veel te beperkte
regeling is en dat er veel meer mensen onder zouden moeten vallen.Tot slot wijs ik op de brieven die zijn geschreven na de uitspraak op
14 januari, de zogenaamde 14-1-brieven. De minister zegt dat zij die op grond
van haar inherente afwijkingsbevoegdheid zal bekijken. Zij waarschuwt ons
al van te voren dat slechts een enkele keer een uitzondering gemaakt kan worden
en dat uitgeprocedeerden er zonder meer niet onder vallen. Mijn inschatting
is dat bij deze brieven juist buitengewoon veel uitgeprocedeerden zitten,
want die maken juist die schrijnende gevallen uit. In dat licht bezien kan
ik mij ook wel voorstellen, dat de minister denkt dat zij al deze 7000 brieven
op 31 december bekeken zal kunnen hebben, want de grote hoop zal op grond
van uitgeprocedeerd zijn, afgedaan kunnen worden. Ik doe een klemmend beroep
op de minister om ook uitgeprocedeerden te betrekken bij haar afwegingen.
Ik denk dat daarbij niet alleen naar de inherente afwijkingsbevoegdheid kan
worden gekeken, want de minister heeft ook nog een discretionaire bevoegdheid.
Die kan zij, zo lijkt mij, toch ook gebruiken voor deze mensen?Ten slotte de regeling zelf. Ik heb daar een aantal vragen over. Ik zal
lang niet alle vragen die ik heb, nu ook stellen. Daarom sluit ik mij van
harte aan bij de vraag van mevrouw Vos om het debat na volgende week verder
te voeren, en niet morgen al tot stemming over te gaan. Voor mij is het onmogelijk
om een duidelijk beeld te krijgen uit alle informatie die bij ons binnenstroomt,
ook op dit moment nog.Een aantal vragen over de regeling stel ik nu. In de eerste plaats zegt
de minister dat het de bedoeling is dat de procedure niet vatbaar is voor
beroep of bezwaar. Daarom is er alleen sprake van ambtshalve toekenning van
positieve beschikkingen. Wie niet is aangeschreven, is dus impliciet afgewezen,
maar ten aanzien van die personen is formeel geen nieuw besluit genomen en
is er dus ook geen grond om in beroep te gaan. De minister zegt dat iedereen
die in aanmerking komt, wordt aangeschreven, maar het is bijna onmogelijk
dat hierbij geen fouten worden gemaakt. Het is mogelijk dat mensen die zich
melden, menen aan de criteria te voldoen. Zij moeten dus een beoordeling krijgen
van de vraag, of zij aan die criteria voldoen. Ik meen dan ook dat er een
meldpunt moet komen voor mensen die kunnen zeggen dat zij denken dat zij aan
de criteria voldoen. Stel je voor dat de minister fouten maakt en bepaalde
aanvragen toch verkeerd beoordeeld worden: die mensen zouden dan op geen enkele
manier daarover een uitspraak kunnen vragen. Wij pleiten dus sterk voor het
opzetten van een meldpunt. De minister stelt als peildatum 27 mei voor. Waarom 27 mei en niet bijvoorbeeld
29 augustus, de datum waarop deze regeling bekend is geworden?Er is schriftelijk gevraagd of de minister nader kan aangeven wat wordt
verstaan onder een gevaar voor de openbare orde of de nationale veiligheid.
Daarop is geantwoord: "Een verblijfsvergunning wordt niet verleend indien
sprake is van gevaar voor de openbare orde en indien er ernstige redenen zijn
om te veronderstellen dat de asielzoeker (of diens gezinslid) zich schuldig
heeft gemaakt als gedragingen als bedoeld in artikel 1f van het Vluchtelingenverdrag."
Het gaat mij nu vooral om de vermelding tussen haakjes "of diens gezinslid".
Dat roept bij mij grote vragen op en ik krijg daar graag een verduidelijking
van. Ik heb het nog nagekeken in het Vluchtelingenverdrag, maar daar wordt
niet gesproken over "gezinslid".Ik heb ook een vraag over de MVV die gezinsleden moeten aanvragen die
zelf niet meer een procedure hebben lopen. Wanneer een asielzoeker in aanmerking
komt voor de regeling en de gezinsleden al uitgeprocedeerd zijn, wordt van
hen verwacht dat zij afreizen naar het land waaruit zij oorspronkelijk kwamen
en daar met alle moeite die het geeft, te zien om zo'n MVV te krijgen, waarna
zij weer terug mogen. Wij kunnen ons voorstellen dat voor deze mensen, wanneer
duidelijk is dat zij al een aantal jaren een gezin vormen met de asielzoeker
die in aanmerking komt voor de regeling, een uitzondering wordt gemaakt, zodat
niet de hele familie op het vliegtuig hoeft om de MVV te gaan halen.Ik heb een paar vragen gesteld, bij wijze van greep uit een groot aantal
vragen die wij over deze regeling hebben.Hoewel wij blij zijn met de omslag die is gemaakt en die ook andere politieke
partijen hebben gemaakt, ben ik ervan overtuigd dat deze regeling het maatschappelijke
probleem niet zal oplossen. Ik ben ervan overtuigd dat hier heel veel commotie
achteraan zal komen. Ik wens de minister ook heel veel sterkte bij het uitzetten
van die mensen waarvan buren, gemeenten, kerkgenootschappen hebben gezegd
dat die toch niet weg kunnen. Ik kan mij de beelden op de televisie voorstellen.
Ik ben bang dat, wanneer dit zo doorgaat, wij heel veel moeite en heel veel
commotie tegemoet gaan en dat dit niet het sluiten van een boek is, maar gewoon
deel twee uit de reeks zal worden.De heerVan der Staaij(SGP)Voorzitter. Asielbeleid is een zaak van hoofd en hart, van rechtvaardigheid,
maar ook van barmhartigheid. Dat zijn de noties waardoor wij ons ook willen
laten leiden bij het moeilijke vraagstuk van hoe wij moeten omgaan met langdurig
in ons land verblijvende asielzoekers; een vraagstuk waarover wij in de Kamer
al verschillende malen met elkaar hebben gesproken. Ik zeg er gelijk bij dat
het gemakkelijker gezegd dan gedaan is om allebei die noties tegelijk tot
gelding te brengen. Dat blijkt ook wel uit de worstelingen rond dit onderwerp.
Zo staan wij in dit debat.De vraag is niet of, maar hoe een oplossing kan worden geboden voor schrijnende
situaties op zo'n manier dat ook het weloverwogen geformuleerde asielbeleid
niet wordt ondermijnd. De SGP-fractie was geen voorstander van een specifieke
regeling. Het had destijds onze voorkeur dat de minister zou gebruikmaken
van zijn bevoegdheden om in bijzondere gevallen af te wijken van het beleid
op basis van een individuele toetsing. Wij hadden die voorkeur vanwege de
bezwaren die kleven aan een aparte regeling. Dat is ten eerste de willekeur
in de afbakening. Elke afbakening schept weer nieuwe schrijnende situaties.
Waarom vijf jaar wel en vijf jaar en twee maanden niet? Juist objectivering
betekent simplificatie, afstand nemen van de individuele kenmerken. Juist
dat kan nieuwe onbillijkheden oproepen. Het tweede bezwaar is het risico van
eindeloos politiek gesteggel en juridische strijd met uiteindelijk als gevolg
voortdurende onzekerheid voor de betrokkenen. Een derde bezwaar is de precedentwerking
en daarmee de ondermijning van beleid als vooral tijdsverloop reden voor toekenning
van de verblijfsvergunning zou zijn.Dat station van de discussie, wel of geen regeling, zijn wij nu echter
gepasseerd. Wij aanvaarden als politiek feit dat er een regeling komt. De
vraag is nu of het een goede regeling is, een consistente regeling. Ik sta
open in dit debat. Nu er een regeling komt, moet die ook zo goed mogelijk
zijn. Dat kan uiteindelijk ook betekenen dat een beperkte verruiming nodig
kan zijn. Ik zal er straks een suggestie voor doen.Ik stel voorop dat de regeling per definitie niet alle schrijnende situaties
kan omvatten, juist omdat in een grofmazige benadering wordt gezocht naar
alle overeenkomende kenmerken en de regeling dus naar haar aard beperkt is.
De SGP-fractie vindt dan ook dat op een ruimhartige manier moet worden bezien
of ook in gevallen die niet onder de regeling vallen sprake is van een schrijnende
situatie op grond waarvan alsnog een verblijfsvergunning kan worden verstrekt.
Met andere woorden, het feit dat iemand niet onder de regeling valt, mag niet
betekenen dat er als het ware van uit wordt gegaan dat er per definitie geen
sprake is van een schrijnende situatie. Dat zou ik een verkeerde uitwerking
van zo'n regeling vinden. Wij roepen de minister dan ook op om in gevallen
die niet onder de regeling vallen op basis van een individuele toetsing ruimhartig
gebruik te maken van de mogelijkheden die zij heeft, waaronder de afwijkingsbevoegdheid.
Het is ons in dit verband niet duidelijk waarom uitgeprocedeerden nooit onder
de inherente afwijkingsbevoegdheid kunnen vallen. Op welke bepalingen baseert
de minister die stelling? Wat de positie van de uitgeprocedeerden betreft,
vindt de SGP-fractie in ieder geval dat nooit de situatie mag ontstaan dat
mensen eindigen in een soort juridisch niemandsland. Als er daadwerkelijk
buiten de schuld van betrokkene langdurig geen terugkeer mogelijk is, zou
dat een reden moeten zijn om alsnog een verblijfsvergunning te verstrekken.Daarnaast kan het even goed zijn dat op grond van inhoudelijke toetsing
alsnog een verblijfsvergunning wordt verstrekt. Het dreigt een beetje uit
beeld te raken, maar wij hebben het nu over zeer uitzonderlijke situaties
in afwijking van het beleid, bijvoorbeeld de inherente bevoegdheid tot afwijking
van de regeling zelf. Daarnaast is er ook nog het feit dat zaken gewoon kunnen
doorlopen en dat tot inhoudelijke beoordeling wordt overgegaan, waarbij bijvoorbeeld
vanwege het aanleveren van nieuwe stukken wordt geconcludeerd dat betrokkene
alsnog voor een verblijfsvergunning in aanmerking zou kunnen komen. In die
gevallen is het van groot belang dat er heel snel duidelijkheid over kan ontstaan,
als men niet onder de regeling valt. Ik vraag de minister in navolging van
anderen of er snel duidelijkheid kan komen in al die 14-1-brieven. Is duidelijkheid
voor het eind van het jaar wel een haalbare kaart?De regeling zelf bekijkend, constateer ik dat er bepaalde objectieve criteria
uit zijn gehaald, zoals de mate van inburgering en het spreken van Nederlands.
Dat is op zichzelf te begrijpen, als je een gemakkelijk te operationaliseren
regeling wilt die objectief toepasbaar is. De vraag is wel of de regeling
zo is vormgegeven dat de bezwaren die kleven aan een pardonregeling zoveel
mogelijk worden voorkomen. Ik heb hier nog een aantal kritische noties bij.Ik heb de precedentwerking als bezwaar genoemd. De minister beklemtoont
de eenmaligheid, maar hoe eenmalig is eenmalig? Ik wijs er bijvoorbeeld op
dat er herhaalde malen een eenmalige uitkering is verstrekt aan groepen mensen
en dat tijdelijke regelingen soms de meest langdurige regelingen blijken te
zijn. Het helpt niets om een etiket eenmalig op de regeling te plakken als
het om een problematiek gaat die zich gemakkelijk kan herhalen. Daarom daag
ik de minister uit om aan te geven dat het hier werkelijk om een unieke situatie
zou gaan. Wil de minister ingaan op de vraag naar de rechtvaardigingsgrond
voor de vergunningverlening op basis van deze regeling? Is het scharnierpunt
waarom deze regeling draait in feite toch niet de mede aan de inactiviteit
van de overheid te wijten langdurige onzekerheid over het al dan niet verkrijgen
van een verblijfsvergunning in Nederland? Is dit niet het argument om af te
zien van de normale inhoudelijke toetsing? Is dit nu juist niet iets dat in
de toekomst aan de orde zal zijn als er langdurige onzekerheid zal bestaan?Om precedentwerking te voorkomen en te voldoen aan eisen van goed bestuur
en de gerechtvaardigde wensen van alle betrokkenen die een asielverzoek indienen,
is het dan ook van het allergrootste belang dat structureel voortvarendheid
wordt betracht bij de afhandeling van asielverzoeken. Is dit nu ook verzekerd
bij een hoge instroom? Dit is toch mede de achtergrond van deze regeling?
De minister waarschuwt er nu al voor dat de nieuwe aanvragen weleens een langere
behandelingsduur zullen kennen als gevolg van de beslommeringen van deze regeling.Het terugkeerbeleid moet worden verbeterd, maar wij hebben hier nog steeds
grote vraagtekens bij. Het is de zwakke stee van het huidige beleid dat het
uitgangspunt van de eigen verantwoordelijkheid voor terugkeer wordt beleden,
maar dat dit in de praktijk afstuit op een gecompliceerde werkelijkheid waarin
het niet willen en niet kunnen soms heel moeilijk van elkaar te onderscheiden
zijn en allerlei organisaties en mensen die asielzoekers op straat tegenkomen,
terecht zeggen dat het op straat zetten van mensen zonder perspectief geen
juiste handelwijze is.Een andere vraag is of deze regeling de broodnodige duidelijkheid zal
bieden opdat mensen op korte termijn weten waar zij aan toe zijn. Ik vrees
dat er nog weleens een juridisch steekspel kan ontstaan. Is de gedachte dat
door de ambtshalve afdoening beroep en bezwaar kunnen worden voorkomen geen
ijdele hoop? Hoe je het ook verpakt, het gaat uiteindelijk om de uitkomst
van een toetsing die normaliter voor een rechterlijke toetsing in aanmerking
komt.Ik vraag mij af of de intrekking van andere procedures juridisch kan worden
afgedwongen.Is de afbakening in deze regeling nu consistent en overtuigend? De discussie
over de thans gekozen afbakening richt zich in het bijzonder op de groep herhaalde
aanvragers. Er is aangevoerd dat zich onder die groep nu juist schrijnende
gevallen voordoen waarvan als gevolg van het ex-nuncbeleid van destijds nieuwe
feiten door de rechter niet konden worden meegewogen en van wie de tijdsduur
van het verblijf in Nederland het langste is. Voor de keuze van de regering
om de grens te trekken bij de eerste aanvraag is veel te zeggen. Juist bij
een herhaalde aanvraag verliest het argument van de veronderstelde inactiviteit
van de Nederlandse overheid immers aan kracht. Het ligt veel meer voor de
hand om het uitgangspunt te kiezen in de welbewuste verantwoordelijkheid van
de asielzoeker om zich niet neer te leggen bij de ultieme beslissing op zijn
aanvraag en een nieuwe procedure te starten, inclusief de daaraan verbonden
onzekerheid. Maar ik wil tot slot nog wel een concrete aanvulling aan de minister voorleggen.
Die geldt een specifieke groep binnen de herhaalde aanvragers, namelijk diegenen
die hier al zo lang verblijven, omdat het meer dan vijf jaar duurde voordat
op hun eerste aanvraag een definitieve beslissing is genomen. Als je kijkt
naar de ratio van de regeling, zou het uit oogpunt van consistentie en rechtsgelijkheid
toch voor de hand liggen dat ook mensen die nu een herhaalde aanvraag hebben,
maar die evengoed langdurig in onzekerheid hebben verkeerd en meer dan vijf
jaar hebben moeten wachten op de definitieve beslissing op hun eerste aanvraag,
nu ook bij deze regeling worden betrokken. Wil de minister hierop ingaan?De voorzitter:Wij zijn toe aan de eerste termijn van de regering. Afgesproken is dat
het debat tot half 4 duurt; ik stel voor dat wij proberen nog een korte tweede
termijn te houden, omdat het mij merkwaardig voorkomt om in een belangrijk
debat geen tweede termijn te houden. Dit betekent wel dat spaarzaam omgegaan
moet worden met interrupties. Als u voor een andere werkwijze kiest, kunnen
wij geen tweede termijn houden.De heerDe Vries(PvdA)Ik ben van mening dat dit debat behoorlijk gevoerd moet kunnen worden.
Als wij niet om half 4 klaar zijn, ligt het in de rede om het overleg voort
te zetten. Ik wijs er verder op dat enkele collega's gezegd hebben dat tal
van vragen zeer onvolledig beantwoord zijn en dat tal van nieuwe vragen rijzen
in het veld die eigenlijk beantwoord moeten zijn voordat een ingrijpende maatregel
wordt doorgevoerd. Aan het einde van het debat moeten wij bezien op welke
manier wij verder gaan. In ieder geval kunnen wij niet om half 4 een onvolledig
debat afsluiten.De heerDe Wit(SP)Ik ben het eens met de heer De Vries.De voorzitter:Als wij inschatten dat wij niet om half 4 klaar zijn, kunnen wij doorgaan
of schorsen. De vraag is waaraan de leden en de minister de voorkeur geven.MinisterVerdonkMijn voorkeur gaat uit naar een afronding om half 4. Als ertoe besloten
wordt om langer door te gaan, pleit ik ervoor om uiterlijk half 5 af te ronden.De heerVisser(VVD)Ik geef er de voorkeur aan om het debat vandaag af te ronden en niet te
schorsen tot een andere dag.MevrouwVos(GroenLinks)Ik vind dat de beantwoording vanuit het kabinet tot nu toe tekortschiet.
Ik wacht natuurlijk het antwoord van de minister af, maar ik vind het moeilijk
om op voorhand aan te geven dat ik straks helemaal tevreden zal zijn.De voorzitter:Wij nemen na de eerste termijn van de minister de stand van zaken door.
Wij weten in ieder geval nu al dat het debat niet voor half 4 afgerond kan
zijn. Daarmee zeg ik niet dat het daarna wordt voortgezet.Ik geef het woord aan de minister.MinisterVerdonkVoorzitter. Ik ben blij dat ik vandaag met de Kamer kan spreken over een
onderwerp dat reeds geruime tijd onderdeel uitmaakt van zowel het maatschappelijke
als het politieke debat. Ik kan mij niet veel onderwerpen voor de geest halen
waarover de meningen zo diep geworteld en zo diametraal tegenover elkaar staan.
Ik doel niet zozeer op de eenmalige regeling zelf als wel op het asiel- en
migratieterrein in zijn volle omvang. Dat hebben wij ook vandaag, in het debat,
kunnen merken. De een vindt het door het kabinet gevoerde beleid te streng,
de ander vindt dat het kabinet te ruimhartig vreemdelingen toelaat tot onze
samenleving.De heerDe Vries(PvdA)Van wie heeft u dat gehoord?De voorzitter:Laten wij de minister het begin van haar betoog laten afmaken.De heerDe Vries(PvdA)Als zij uitspraken doet die absoluut niet waar zijn, mogen wij haar toch
wel onderbreken?De voorzitter:Soms wel en soms niet. Het is misschien beter om de minister eerst het
begin van haar betoog te laten afmaken.MinisterVerdonkIk doelde niet op mensen uit het kabinet maar op de wijze waarop in de
maatschappij wordt gedacht over het asielbeleid: de een vindt het te streng
en de ander is van oordeel dat vreemdelingen te ruimhartig worden toegelaten
tot onze samenleving. In deze discussie kunnen emoties snel de overhand krijgen.
In sommige gevallen kan geconstateerd worden dat te gemakkelijk voorbij wordt
gegaan aan het feit dat het door het kabinet onder de noemer "streng doch
rechtvaardig" gevoerde beleid op democratische wijze tot stand is gekomen.Ik heb het nu niet over de wijze waarop in de discussie, ook in de media,
de termen "asielzoeker", "vluchteling", "vreemdeling" en "illegaal" door elkaar
lopen. Discussie over een dergelijk ingewikkeld onderwerp dat ook nog eens
gevoelig ligt, wil ik niet uit de weg gaan. Ik realiseer mij heel goed dat
het onderwerp waarover wij spreken, invloed heeft op het leven van asielzoekers
die al geruime tijd in Nederland verblijven. Voor een deel van hen betekent
de eenmalige regeling goed nieuws. 2200 mensen zullen heel blij zijn, omdat
aan hen een verblijfsvergunning zal worden verstrekt, waarmee een einde komt
aan hun onzekerheid over de toekomst. Een ander deel van de groep zal geen
vergunning krijgen op grond van de eenmalige regeling. Voor een deel van deze
groep betekent dat overigens dat zij weliswaar geen vergunning krijgen op
grond van de eenmalige regeling, maar dat de nog lopende procedures op de
normale wijze verder zullen worden afgehandeld. Voor een ander deel van deze
groep mensen geldt, hoe cru dat wellicht moge klinken, dat nogmaals wordt
bevestigd dat niet in hun verblijf hier te lande zal worden berust. In die
zin komt er ook voor hen een einde aan een onzekere toekomst.De heerDe Wit(SP)Uit uw brief heb ik opgemaakt dat u de pardonregeling toepast en dat degenen
die niet voor de regeling in aanmerking komen, toch worden getoetst op de
schrijnendheid van het geval. U kunt dan niet zeggen dat u de mensen met een
lopende procedure afwacht, waarbij de rest pech heeft.MinisterVerdonkHet is inderdaad zodat ik iedereen uit het bestand van de IND over de
periode waarop ik doelde eerst aan de criteria zal toetsen. Vervolgens zal
ik de afgewezen gevallen nog eens bezien op grond van mijn inherente afwijkingsbevoegdheid,
naar de mate van schrijnendheid.Vandaag is heel vaak de vraag naar voren gekomen waarom wij ons beperken
tot de eerste asielprocedure. Het kabinet heeft besloten de regeling te beperken
tot asielzoekers die nog op een definitieve beslissing op hun eerste asielaanvraag
wachten. Waarom is daartoe besloten? Welnu, als de procedures rond de eerste
aanvraag nog niet zijn afgesloten, betekent dit dat de asielzoeker nog wacht
op een beslissing op zijn bezwaarschrift of op zijn beroep bij de rechtbank.
Er is dus sprake van drie stappen, te weten de eerste aanvraag, de bezwaarprocedure
en ten slotte de beroepsprocedure. In de desbetreffende zaken heeft de rechter
nog geen uitspraak gedaan. Voor mij is dat van groot belang, want ik hecht
heel zwaar aan het uitgangspunt dat rechterlijke uitspraken ten uitvoer worden
gelegd. Niemand kan ontkennen dat dit een belangrijk beginsel is in een rechtsstaat.
De grootste groep asielzoekers die nog geen definitieve beslissing op de eerste
aanvraag hebben, bestaat uit vreemdelingen die in het bezit zijn geweest van
een voorwaardelijke vergunning tot verblijf, oftewel een VVTV. Deze werd onder
de werking van de oude Vreemdelingenwet verleend indien de algemene situatie
in het land van herkomst dat noodzakelijk maakte, omdat het daar onveilig
was. In veel gevallen is de VVTV ingetrokken toen de situatie in het land
van herkomst verbeterde. Met name eind 1998 heeft een ingrijpende herziening
van het VVTV-beleid plaatsgevonden. Veel vreemdelingen die toen hun VVTV zijn
kwijtgeraakt, hebben zich daar niet bij neergelegd en zijn tegen de beslissing
in bezwaar of beroep gegaan. Deze zaken lopen vaak nog. Deze groep bestaat
vaak uit mensen die zich ervoor hebben ingespannen om in de Nederlandse samenleving
te integreren, juist omdat zij in een eerder stadium van de overheid te horen
hebben gekregen dat zij mochten blijven. Sinds de intrekking van hun VVTV
verblijven zij in langdurige onzekerheid, omdat er nog geen definitieve uitspraak
is. Ik vind het zeer belangrijk dat aan deze onzekerheid een einde wordt gemaakt.Dan kom ik nu toe aan de vraag waarom volgende asielaanvragen niet meetellen.
Natuurlijk komt het voor dat een asielzoeker na een rechterlijke uitspraak
een tweede of volgende aanvraag indient. Indien een dergelijke nieuwe aanvraag
alleen ertoe dient om het verblijf in Nederland te verlengen, zonder dat er
nieuwe feiten en omstandigheden worden aangevoerd, zie ik niet in waarom deze
onder de eenmalige regeling zou moeten vallen. De IND, en vervolgens de rechter,
hebben immers een uitspraak gedaan. Als de rechter heeft bevestigd dat de
IND terecht een vergunning heeft geweigerd, zie ik niet in waarom ik daarop
zou moeten terugkomen, want er is dan geen sprake van langdurige onzekerheid
die aan de overheid zou kunnen worden toegeschreven. Het argument dat de overheid
het langdurig doorprocederen heeft mogelijk gemaakt en dat ik daarin aanleiding
zou moeten vinden de eenmalige regeling uit te breiden, overtuigt mij niet.
Bij een tweede of volgende asielaanvraag werd onder de werking van de oude
Vreemdelingenwet inderdaad opvang verleend. Aan opvang als zodanig kon en
kan niemand echter het recht op verblijf ontlenen. De overheid heeft het indienen
van steeds nieuwe asielaanvragen niet gestimuleerd. Als IND en rechter herhaaldelijk
nee hebben gezegd, valt niet vol te houden dat er sprake was van onzekerheid
over het verblijfsrecht. Als er wel sprake was van nieuwe feiten en omstandigheden
bij een tweede of volgende asielaanvraag, dan worden deze in de asielprocedure
betrokken. Ik heb er alle vertrouwen in dat de IND en de rechter zulke nieuwe
feiten en omstandigheden naar waarde schatten. Indien daartoe aanleiding bestaat,
zou er immers in zulke zaken alsnog een asielstatus worden verleend. Ook dat
vind ik dus geen argument om de regeling uit te breiden.MevrouwVos(GroenLinks)De minister zegt geen reden te zien om deze regeling open te stellen voor
personen die nieuwe feiten en omstandigheden willen inbrengen en daartoe een
tweede asielprocedure starten. Toch wachten de mensen vaak ook in deze gevallen
al heel lang op een beslissing. De overheid is dus wel degelijk aan zet. Als
er een nieuw feit ligt, kan de IND daar ook snel een oordeel over vellen.
De vreemdeling heeft dus juist ook in dit soort gevallen met alle recht en
reden een tweede procedure gestart en ook daarin kan de traagheid van de overheid
een oorzaak zijn dat men nog steeds geen uitslag heeft. Ik snap het onderscheid
niet dat de minister maakt.MinisterVerdonkHet gaat in deze regeling heel duidelijk om een combinatie van criteria.
Als er in een tweede asielaanvraag nieuwe feiten en omstandigheden aan het
licht komen, dan worden deze ook eerst bij de IND en dan bij de rechter op
hun waarde geschat en op hun merites getoetst. Daarop wordt de nieuwe beslissing
gebaseerd.MevrouwVos(GroenLinks)Een ding begrijp ik toch echt niet. Het doel van deze regeling was om
een oplossing te bieden voor een grote groep mensen die al zeer langdurig
in Nederland verblijven, langer dan vijf jaar. Dit zijn mensen die onder de
oude vreemdelingenwet vielen. Ik begrijp niet waarom u op voorhand een heel
grote groep – want het gaat nogal om wat mensen – uitsluit van
deze regeling, omdat zij een tweede of derde asielverzoek hebben ingediend.MinisterVerdonkHet Hoofdlijnenakkoord geeft de criteria weer voor deze regeling. Ik heb
ook in mijn brief geschreven dat ik op een aantal van ongeveer 850 asielzoekers
was uitgekomen als ik het Hoofdlijnenakkoord had gevolgd. Ik heb geluisterd
naar allerlei maatschappelijke signalen en heb de groep uitgebreid met de
VVTV'ers. Het zijn er 2200 en er staat nergens in regeringsbeleid vermeld
dat er een grote groep asielzoekers onder de regeling moet vallen.Wat valt er nog meer onder de eerste asielprocedure? Er zijn veel vragen
gesteld vanuit maatschappelijke organisaties, uit de pers, de advocatuur en
vanuit uw Kamer over wat er onder een eerste asielprocedure wordt verstaan.
De criteria zijn op dat punt heel helder. De eerste asielaanvraag moet voor
of op 27 mei 1998 zijn ingediend en vijf jaar later nog openstaan. Ik geef
een aantal voorbeelden. Als een asielzoeker tijdens zijn eerste asielprocedure
een tweede asielaanvraag heeft ingediend die is afgewezen omdat de eerste
asielprocedure nog open stond, kan hij voor de regeling in aanmerking komen.
Als een asielzoeker in Nederland een reguliere aanvraag heeft ingediend, bijvoorbeeld
voor verblijf bij een partner, en die aanvraag is afgewezen, dan kan hij voor
de regeling in aanmerking komen, tenminste als zijn eerste asielaanvraag nog
openstaat. Over ex-VVTV'ers sprak ik al. Deze voorbeelden hebben met elkaar
gemeen dat zij gaan over andere zaken dan tweede of volgende asielverzoeken
die gedaan zijn na een definitieve uitspraak. Deze zaken behoren overigens
allemaal bij het aantal van 2200 dat ik aan uw Kamer heb meegedeeld.De heerDe Vries(PvdA)Ik begrijp het gewoon niet, misschien kunt u het nog eens langzaam uitleggen.
Volgens mij zegt u nu iets nieuws. Zegt u dat mensen die hun eerste verzoek
nog hebben openstaan, maar een tweede verzoek hebben ingediend, eveneens onder
de regeling vallen?MinisterVerdonkJa. Het criterium is dat de eerste asielaanvraag nog open moet staan.
Daar mag nog geen onherroepelijke, rechterlijke uitspraak over gedaan zijn.
Dat is het criterium.De heerDe Vries(PvdA)Als er een tweede procedure begonnen is, moet je toch aannemen dat de
eerste van de baan is. Of vergis ik mij daarin?MinisterVerdonkOnder de oude Vreemdelingenwet konden meer procedures naast elkaar lopen.
Ik herhaal dat het criterium voor de onderhavige regeling is dat de eerste
asielprocedure nog open staat.Voorzitter. Ik ga nu in op de gestelde vragen. Ik combineer de vragen,
dus als ik een van u niet met name noem, moet u zich niet te kort gedaan voelen.Ik dank de heer Van Fessem voor zijn steun en zijn creatieve en innovatieve
voorstel. In deze tijd van weinig geld moeten wij het daar van hebben. Hij
zei dat de knop om moet. Hij zei ook: kijk eens naar iemand in de buurt die,
terwijl hij is uitgeprocedeerd, eigenlijk vindt dat hij moet blijven; misschien
is het goed om voor die persoon een inzameling te houden om zijn terugkeer
te stimuleren. Dit spreekt mij dus aan. Er is gesproken over het voortvarend aanpakken van de terugkeer. Dat begint
al met een inhoudelijke reactie op de suggestie van de heer Van Fessem. Ik
zal de terugkeer voortvarend aanpakken. Voor de duidelijkheid merk ik nog
op dat asielzoekers naar Nederland zijn gekomen om hier een nieuw bestaan
op te bouwen. Het kenmerk van het Nederlandse toelatingsbeleid is echter dat
er alleen bescherming wordt geboden aan hen die werkelijk bescherming behoeven.Dit betekent dat anderen te horen krijgen dat zij zich niet in Nederland
mogen vestigen. Veel afgewezen asielzoekers accepteren dat antwoord echter
niet. Alle energie van deze asielzoekers richt zich vervolgens niet op de
terugkeer naar het land van herkomst, maar op het alsnog bewerkstelligen van
een toekomst in Nederland, daarin gesteund door de omgeving. De afgewezen
asielzoeker doet er derhalve alles aan om het verblijf in Nederland te kunnen
continueren. Het gevoel van langdurige onzekerheid is dan naar mijn oordeel
niet te wijten aan het handelen van de overheid, maar aan dat van de asielzoeker.Uitgangspunt van het terugkeerbeleid is en blijft dat uitgeprocedeerde
asielzoekers zelf verplicht zijn hun verantwoordelijkheid te nemen en Nederland
daadwerkelijk te verlaten. Deze eigen verantwoordelijkheid van de vreemdeling
past bij het gegeven dat een vreemdeling die Nederland wil verlaten, dit in
alle gevallen zelf kan realiseren. Dit geldt zowel voor vreemdelingen die
uitgeprocedeerd raken onder de huidige Vreemdelingenwet als voor asielzoekers
die onder de vorige wet zijn uitgeprocedeerd.Het fundament van het terugkeerbeleid is de verplichting die rust op betrokkene
om zelfstandig terug te keren, zoals aan betrokkene direct bij het indienen
van de eerste aanvraag al duidelijk wordt gemaakt. Betrokkene is immers in
staat gebleken om van zijn thuisland naar Nederland te reizen. De verwachting
dat hij zelf de terugreis kan regelen, is dan ook alleszins redelijk. Vanzelfsprekend
is de overheid echter bereid om daarbij een helpende hand te bieden.Wanneer de Nederlandse overheid het asielverzoek heeft getoetst aan het
vluchtelingenverdrag en de Vreemdelingenwet en daarbij heeft geconstateerd
dat de asielzoeker geen vluchteling is, wordt met de asielzoeker een eerste
terugkeergesprek gevoerd. Op dat moment wordt ook van de vreemdeling verwacht
dat hij de nodige voorbereidingen treft, gericht op zelfstandige terugkeer.
Ik denk aan het verkrijgen van de nodige reis- en identiteitsdocumenten. De
asielzoeker kan dan nog bij de rechter in beroep gaan tegen de negatieve beslissing
van de overheid. Wanneer de rechter de beslissing van de overheid bevestigt,
volgt er opnieuw een terugkeergesprek met de asielzoeker. Er is dan onomstotelijk
vast komen te staan dat betrokkene onterecht aanspraak heeft gemaakt op het
vluchtelingenschap en dat hij dus niet in Nederland mag blijven.Kortom, de asielzoeker heeft gevraagd om in Nederland te mogen verblijven
en heeft daarop een definitief negatief antwoord gekregen. Bovendien heeft
hij meer keren te verstaan gekregen dat hij Nederland zal moeten verlaten.
Wanneer de asielzoeker dat zelfstandig wil doen, kan hij ondersteuning krijgen
van de Internationale organisatie voor migratie (IOM). Daarnaar wordt in de
terugkeergesprekken ook steeds verwezen.Indien de asielzoeker Nederland niet verlaat, omdat hij dat niet wil of
niet denkt te kunnen, laat hij de overheid weinig andere opties dan die van
gedwongen vertrek. Mocht dit om de een of andere reden niet aan de orde zijn,
dan resteert de overheid weinig anders dan het beëindigen van de opvang
en van de andere voorzieningen. Voordat het tot beëindiging van die voorzieningen
komt, krijgt de asielzoeker echter eerst nog 28 dagen extra de tijd om zijn
terugkeer te realiseren.MevrouwLambrechts(D66)Ik proef uit uw brief dat u daarin een iets ander beleid gaat voeren.
Dit geldt voor veel anderen. Volgens mij gaat u zich niet alleen maar richten
op de eigen verantwoordelijkheid voor de terugkeer. Het is bekend dat de geestesgesteldheid
van veel mensen daar niet op is ingesteld. U gaat dat dus veel meer vorm geven.
Maar wat ik tot nu toe van u hoor, klinkt toch heel erg zoals het altijd geweest
is. Ik weet wel dat er een nieuwe wet is, maar die biedt toch nog heel veel
ruimte om gewoon op straat terecht te komen.MinisterVerdonkVoorzitter. Ik heb nog een keer uitgelegd hoe de procedure in elkaar zit
om duidelijk te maken dat de indruk die wordt gewekt dat een asielzoeker die
"nee" te horen krijgt, er meteen maar voor zou moeten zorgen dat hij zelf
naar huis komt, onjuist is. Zo is het niet, zeker onder de nieuwe Vreemdelingenwet
kent de procedure zeer duidelijke stappen, zeer duidelijke momenten waarop
de vreemdeling "nee" te horen krijgt.MevrouwHuizinga-Heringa(ChristenUnie)Maar de mensen waarvoor deze regeling geldt, vielen niet onder de nieuwe
Vreemdelingenwet, dus zij hebben het hele traject dat u schildert, nooit doorlopen.
Voor hen gold een heel andere werkelijkheid. Vindt u dat ook niet?MinisterVerdonkIk denk dat de criteria die ik in de brief heb aangegeven, heel duidelijk
zijn. In het geval van degenen die vóór 27 mei 1998 een aanvraag
hebben ingediend, die dus nu vijf jaar met hun eerste procedure bezig zijn,
zou je nog kunnen zeggen dat de overheid het er een beetje bij heeft laten
zitten. Dat zijn er 2200, die mensen mogen blijven. Daar staat tegenover dat
er ook mensen terug moeten, dus ik zie dit toch zeker als een integrale oplossing.
Het is hartstikke fijn voor die 2200 mensen dat zij mogen blijven. Verder
zit er nog een aantal mensen in procedure; die wachten gewoon af. En voor
het overige gaan wij het terugkeerbeleid verder vorm geven. Daar ben ik nu
heel druk mee bezig, ook in samenspraak met andere departementen, juist omdat
ik eenheid van kabinetsbeleid voorsta. Ik ben voornemens om medio november
een totaalpakket van terugkeermaatregelen aan de Kamer voor te leggen. Dan
heb ik nog tot eind oktober de tijd om dit in het bestuurlijk overleg aan
de orde te stellen; ik ben het ermee eens dat Rijk en gemeente toch vooral
met één mond moeten spreken.De heerDe Wit(SP)Voorzitter. De minister geeft nu een mooi beeld van de gesprekken hierover,
maar dat is waarschijnlijk iets van de laatste twee jaar. Het is dan ook de
vraag of dit geldt voor al die 8000 mensen over wie een aantal woordvoerders
hebben gesproken. En is wat u nu vertelt over goede terugkeergesprekken met
uitgeprocedeerde asielzoekers, niet pure theorie? Is de werkelijkheid niet
volkomen anders? Is het niet zo dat men, ook al is men uitgeprocedeerd, niet
terug kan keren? Het gaat dan om degenen die vroeger "technisch niet verwijderbaar"
werden genoemd: mensen zonder papieren, mensen die niet weten waar zij heen
zouden moeten gaan, mensen die geen familie of bekenden meer hebben, mensen
die vanwege allerlei interne conflicten niet naar hun land van herkomst kunnen
terugkeren. De minister kan wel zeggen dat er met die mensen een goed gesprek
gevoerd is, maar dat leidt tot niets.MinisterVerdonkDe IND voert wel degelijk terugkeergesprekken. En het is helemaal niet
waar dat er 8000 mensen zijn die nooit iets te horen hebben gekregen, want
de regeling geldt voor 2200 mensen die nog met de eerste aanvraag bezig zijn,
met een bezwaarprocedure of een beroepsprocedure. De andere mensen hebben
al een onherroepelijke uitspraak gekregen. Zij hebben minstens bij de IND,
in beroep, in bezwaar, in beroep en misschien nog een keer in beroep te horen
gekregen dat zij niet mogen blijven.De heerDe Vries(PvdA)Ik heb het gevoel dat de minister niet ingaat op vragen die hier worden
gesteld, maar dat zij zich vasthoudt aan een geprepareerd statement. De minister
vertelt veel over de nieuwe Vreemdelingenwet, maar de Kamer heeft het over
de gevallen die onder de oude Vreemdelingenwet vallen. Als de minister dat
wezenlijke verschil in procedures niet onderkent, hebben wij een non-discussie.
Wat is volgens de minister het wezenlijke verschil met de oude situatie?MinisterVerdonkIn de regeling gaat het om een aantal criteria. Die criteria zijn heel
duidelijk. Daarover kan niemand iets zeggen. De andere regelingen, die onder
andere zijn voorgesteld door de VNG en de Vereniging Vluchtelingenwerk Nederland,
gaan uit van asielzoekers die meer procedures hebben doorlopen. Mijn regeling
gaat daar niet van uit. Voor mij is de rechterlijke uitspraak ontzettend belangrijk.
Daar houd ik mij aan vast. Het essentiële van een rechtsstaat is ook
dat rechterlijke uitspraken ten uitvoer worden gelegd.De heerDe Vries(PvdA)Dit is een cruciaal punt dat in de eerste ronde ook aan de orde is geweest.
Volgens mij zegt u iets wat in de rechtsstaat helemaal nergens op slaat. Natuurlijk
moet aan rechterlijke vonnissen gevolg worden gegeven, maar dit zijn heel
bijzondere vonnissen. In deze vonnissen wordt een beschikking vernietigd en
moet de betrokken instantie met die uitspraak rekening houden of de beschikking
wordt niet vernietigd en dan moet de betrokken instantie de ruimte krijgen
om te doen wat zij voornemens was. De rechter zegt echter niet dat iemand
ook het land moet worden uitgezet. Ik wijs erop dat ook uw praktijk daarmee
in strijd is.MinisterVerdonkHet rechterlijke vonnis vernietigt uitspraak van de IND, waarna een nieuwe
procedure kan worden gestart, of het vonnis laat de uitspraak intact. Als
de beslissing van de IND dat de vreemdeling terug moet door de rechter niet
wordt vernietigd, is er dus geen recht op verblijf. De rechter zegt dus inherent
tegen de vreemdeling dat hij terug moet, dat hij geen recht op verblijf in
Nederland heeft. Het is dan aan ons om dat uit te voeren.MevrouwVos(GroenLinks)Dat wens ik ten principale te bestrijden. De rechter zegt nooit dat iemand
geen recht heeft op verblijf in Nederland. De rechter toetst of de wijze waarop
de IND tot zijn oordeel is gekomen, enigszins aan de regels en redelijkheid
voldoet. Waar wij in de oude Vreemdelingenwet het mensen mogelijk maakten
om een tweede procedure te starten en met nieuwe bewijslast te komen, kan
de minister nu niet zeggen dat die mensen in feite de regels van de Nederlandse
rechtsstaat aan hun laars lappen. Dat is namelijk wat zij zegt. In veel gevallen
zegt ook de IND tegen de vreemdeling dat hij of zij een nieuwe procedure moet
starten, omdat hij of zij anders niet verder kan. In veel gevallen is ook
de IND in beroep gegaan tegen uitspraken van de rechter. De minister schetst
wel een heel merkwaardig beeld van de wijze waarop in Nederland na een uitspraak
van de rechter in dit soort gevallen mensen direct het land uit moeten.MinisterVerdonkAls tijdens een tweede procedure blijkt dat sprake is van nieuwe bewijslast,
van nieuwe feiten of omstandigheden, dan wordt dat door de rechter gewoon
meegewogen. Dat is echter in een heel klein aantal gevallen zo. In het grootste
deel van de gevallen is het niet zo en leidt de eerste asielprocedure tot
een onherroepelijke rechterlijke uitspraak. Dat is voor mij het punt waar
het om draait.De heerVan der Staaij(SGP)Onder de oude Vreemdelingenwet kon ook na een rechterlijke uitspraak een
herhaalde aanvraag alsnog door de minister worden ingewilligd op basis van
nieuw aangedragen feiten. Een rechterlijke uitspraak staat dus niet in de
weg dat alsnog een positieve beslissing over het verblijf wordt afgegeven.MinisterVerdonkOp het moment dat sprake is van nieuwe feiten en omstandigheden kan de
rechter daartoe oordelen.De heerVan der Staaij(SGP)Dat betekent dat het feit dat de minister bij rechterlijke uitspraak in
de eerdere afwijzing in het gelijk is gesteld, er niet aan in de weg staat
dat er ooit nog een positieve beslissing kan worden genomen. Daarmee is dat
geen zelfstandig argument om te zeggen: als er eenmaal een uitspraak is, kan
er nooit meer een verblijfsvergunning worden versterkt.MinisterVerdonkHet betreft de situatie waarin er een uitspraak is in een eerste asieltraject:
iemand is binnengekomen, heeft gevraagd of hij hier mag blijven en heeft nee
te horen gekregen. Vervolgens is hij in bezwaar gegaan en heeft hij weer nee
te horen gekregen. Daarna, de derde keer, is hij in beroep gegaan bij de rechter
en heeft weer nee te horen gekregen. Welnu, dan is er een onherroepelijke
rechterlijke uitspraak en deze dient ten uitvoer te worden gelegd.De heerDe Wit(SP)Nu hebben wij twee weken geleden het rapport van de Nationale ombudsman
besproken, waarin staat te lezen dat de IND rechterlijke uitspraken niet uitvoert!
Wat is dan het heilige van de uitspraken van de rechter en wat zijn die voor
u waard als de IND het zelf niet uitvoert?MinisterVerdonkU heeft mij gehoord bij het debat over het rapport van de Nationale ombudsman.
Toen heb ik gezegd dat ik naar de IND toe de duidelijke lijn heb dat rechterlijke
uitspraken ten uitvoer moeten worden gelegd en dat ik daar volledig op inzet.De heerDe Wit(SP)Het gebeurt dus niet.MinisterVerdonkIk zet erop in om te zorgen dat dit wel gebeurt.Voorzitter. Ik kom bij de terugkeer naar Somalië en Algerije, als
voorbeelden van moeilijke landen. Indien vaststaat dat de Somalische vreemdeling
niet in staat is zelfstandig een voor terugkeer benodigd reisdocument te bemachtigen,
kan hij in het bezit worden gesteld van een EU-document. In 2003 zijn tot
op heden zeven Somalische vreemdelingen zelfstandig met de hulp van de IOM
teruggekeerd. Twee van hen hebben daarbij gebruik gemaakt van het EU-document.
In 2002 zijn tien vreemdelingen via de IOM teruggekeerd, in dit geval naar
Algerije. Dit zijn geen getallen om heel warm van te worden, maar zij vormen
wel het bewijs dat het kan. Ook gedwongen terugkeer naar Somalië is mogelijk.
Dat gebeurt via twee trajecten, namelijk via de luchthaven van Dubai en via
de luchthaven van Nairobi. Daar zijn duidelijke afspraken over gemaakt met
de autoriteiten van Dubai. Tot op heden zijn drie Somaliërs uitgezet
via het Dubai-traject en dertien via het Nairobi-traject. Ook gedwongen terugkeer
naar Algerije is mogelijk. Het hardnekkige misverstand dat deze vreemdelingen
niet terug zouden kunnen keren, wordt daarmee in heel praktische zin ontkracht:
waar een wil is, is ook in dit geval een weg.MevrouwVos(GroenLinks)U zegt nu dat mensen gewoon terug kunnen naar die landen. Het punt is
echter dat diverse asielzoekers een poging hebben gedaan tot het verkrijgen
van documenten en papieren, maar dat hun die door bijvoorbeeld de Algerijnse
ambassade niet zijn verschaft. Dan is het uw stelling dat die vreemdeling
maar moet bewijzen dat dit inderdaad onmogelijk is? Die vreemdeling heeft
daar evenwel alles voor gedaan, maar krijgt gewoon de papieren niet. De vraag
is, wanneer hij dan een keer het recht krijgt om in dit land te blijven.MinisterVerdonkIk geef u een aantal voorbeelden waaruit blijkt dat het wel mogelijk is
voor Algerijnen en Somaliërs om terug te gaan. Ik ga in mijn totale terugkeerbeleid
deze opties verder uitwerken, met als adagium: waar een wil is, is een weg.De heer Van Fessem sprak over strafbaarstelling van illegaal verblijf.
Wat betreft illegaliteit is al een aantal zaken in gang gezet. Er is een overdracht
geweest van taken van de VD naar de IND. Het betekent dat de Vreemdelingendiensten
zich meer bezig kunnen gaan houden met het binnenlandse vreemdelingentoezicht
en de intensivering daarvan. In eerste instantie ben ik dan ook gericht op
het treffen van praktische maatregelen die op redelijk korte termijn effect
kunnen sorteren. Het betekent dat veel inspanningen er in ieder geval op gericht
zullen zijn om het reguliere toezicht vorm te geven. Twee uitzendcentra staan
eind van dit jaar tot mijn beschikking en daar wil ik zeker volop gebruik
van gaan maken.De heerVan Fessem(CDA)Inclusief nieuwe wetgeving?MinisterVerdonkJa, als dat nodig is, inclusief nieuwe wetgeving.Voorzitter. Ik kom bij de vraag van de heer De Vries en een aantal anderen
betreffende de herhaalde asielaanvraag op advies van de IND. In incidentele
gevallen is in het verleden inderdaad door de IND aan asielzoekers geadviseerd
een nieuwe asielaanvraag in te dienen. Ik teken hierbij aan dat deze handelwijze
veelal werd ondersteund door de rechtshulpverlener van de betreffende asielzoeker.
Wat was hier aan de hand? Die tweede asielaanvraag was nodig omdat daarmee
het risico vermeden kon worden dat de desbetreffende asielzoeker uitgeprocedeerd
zou raken. De belangrijkste reden hiervoor was dat onder de oude Vreemdelingenwet
nieuwe feiten en omstandigheden niet in de beroepsprocedure konden worden
meegewogen. De procedure was toen ex tunc. Wanneer bij de voorbereiding van
een zitting bleek dat een asielzoeker in beroep nieuwe feiten en omstandigheden
aanvoerde, adviseerde de IND om een nieuwe aanvraag in te dienen voor een
zorgvuldige beoordeling hiervan. Dit was in het belang van de asielzoeker
en heeft in een aantal gevallen geleid tot verlening van de verblijfsvergunning.
De uiteindelijke beslissing om een nieuwe aanvraag in te dienen en de eerdere
procedure te stoppen, was en is een beslissing van de asielzoeker zélf.
Aangezien er geen reden is om het advies van de IND om een nieuwe aanvraag
in te dienen, als onjuist of onzorgvuldig te bestempelen, bestaat er dan ook
geen reden om voor deze gevallen een bijzondere maatregel te treffen in het
kader van de eenmalige regeling. Ik deel de kwalificatie die de heer De Vries
in dezen gebruikt niet.De heerDe Vries(PvdA)De minister constateert dat haar eigen dienst onder haar verantwoordelijkheid
een asielzoeker adviseert een procedure te stoppen en een nieuwe aan te vangen
zodat een en ander beter beoordeeld kan worden. Ik vind het absoluut onbegrijpelijk
als zij dan zegt dat het de eigen wil van de asielzoeker geweest is en dat
hij dus niet onder deze regeling kan vallen. Dat is absolute willekeur.MinisterVerdonkDat heeft helemaal niets met willekeur te maken. Dat bestrijd ik ten zeerste.
Het criterium is dat mensen in hun eerste asielaanvraag zitten. In het verleden
is de IND in nauwe samenspraak met de asielzoeker en de rechtshulpverlener,
de asielzoeker in kwestie tegemoetgekomen door hem te wijzen op de mogelijkheid
tot het indienen van een tweede asielaanvraag waarbij nieuwe feiten en omstandigheden
bekeken kunnen worden. Dan konden die nieuwe feiten en omstandigheden die
als heel reëel werden beoordeeld, in de procedure gebracht worden waardoor
de asielzoekers in heel veel gevallen een status heeft gekregen. De leemte
in de toenmalige wetgeving is toen ingevuld door de IND in samenspraak met
de asielzoeker en de rechtshulpverlener. Ik zie geen reden om daarvoor deze
regeling aan te vullen.De heerDe Vries(PvdA)Ik heb er helemaal geen twijfel over dat de IND daar heel redelijk gehandeld
heeft en dat die rechtshulpverlener het belang van zijn cliënt op het
oog heeft gehad. Ik vind het alleen heel onbillijk dat het gevolg van het
opvolgen van adviezen van de IND nu is dat men niet onder deze regeling kan
vallen. Namens de minister is een advies gegeven en dat advies leidt er nu
toe dat men niet onder een regeling valt die de minister zelf uitvaardigt.MinisterVerdonkIk heb niets meer toe te voegen. De criteria zijn heel duidelijk. Ik heb
nogmaals toegelicht waarom er in deze gevallen zo is gehandeld.MevrouwHuizinga-Heringa(ChristenUnie)Deze gang van zaken ondergraaft voor een gedeelde de reden van deze minister
om het tweede asielverzoek niet bij deze regeling aan te laten sluiten. De
minister zegt zelf dat het om een goede beoordeling van het asielverzoek te
krijgen, soms nodig is een tweede asielverzoek in te dienen. Wat voor reden
heeft de minister dan nog om de mensen die een tweede asielverzoek hebben
ingediend, niet mee te laten doen?MinisterVerdonkLaat duidelijk zijn: als er nieuwe feiten en omstandigheden zijn, is het
natuurlijk heel redelijk dat iemand een tweede asielverzoek indient. Dan vindt
er nog een beoordeling door de rechter nog plaats. Als die nieuwe feiten en
omstandigheden aanleiding zijn om een verblijfsvergunning te verlenen, zal
de rechter dat zo oordelen.MevrouwHuizinga-Heringa(ChristenUnie)Waarom geldt voor de mensen die een tweede asielverzoek nodig hebben om
een goede beoordeling te krijgen omdat er nieuwe feiten zijn, niet dat het
onbillijk is dat zij zo vreselijk lang moeten wachten? Het zijn immers mensen
die nog veel lánger moeten wachten dan degenen die nog in de eerste
asielprocedure zitten. Degenen die het kortste wachten, krijgen een verblijfsvergunning
en degenen die nota bene nog een tweede asielverzoek nodig hebben en veel
langer moeten wachten, worden uitgesloten. Dat is toch onredelijk!MinisterVerdonkHet is natuurlijk niet zo dat degenen die het kortste wachten de kans
krijgen om te blijven. Degenen die nog geen uitspraak te horen hebben gekregen
op hun eerste asielaanvraag zijn de mensen die het langst in onzekerheid verkeren.
De mensen die een tweede, derde, vierde of vijfde asielaanvraag hebben gedaan
omdat op de eerste de uitspraak is gevolgd dat zij het land uit moesten, hebben
niet al die tijd in onzekerheid verkeerd. Zij hebben meerdere malen te horen
gekregen dat hun asielverzoek niet werd gehonoreerd.MevrouwHuizinga-Heringa(ChristenUnie)Die mensen hebben juist wel langer in onzekerheid verkeerd. Zij wisten
niet of zij konden bewijzen dat hun asielverzoek terecht was. Zij hebben ongelofelijk
veel acties moeten ondernemen om bewijzen te vinden. Zij hebben in onzekerheid
en spanning geleefd of dat zou lukken. In die tijd is nota bene hun eerste
asielverzoek afgewezen. Deze mensen hebben veel langer in een stressvolle,
gespannen situatie geleefd dan degenen die nog wachten op een uitspraak over
hun eerste asielverzoek.MinisterVerdonkMensen hebben een eigen verantwoordelijkheid. Het is ook ieders eigen
verantwoordelijkheid om geen genoegen te nemen met een rechterlijke uitspraak
en te onderzoeken of er nieuwe feiten en omstandigheden aan te dragen zijn.
Dat kost enige tijd en elke nieuwe poging kost natuurlijk meer tijd. Wanneer
echter keer op keer afwijzend gereageerd wordt op zo'n verzoek, zou dat betrokkene
toch tot de conclusie moeten leiden dat het niet zal lukken.De heerNawijn(LPF)De minister heeft gelijk dat een tweede asielverzoek met goede argumenten
kan leiden tot een inwilliging. Er zijn echter ook mensen die dan afgewezen
worden. Mij zit dwars dat al die mensen die een tweede verzoek hebben ingediend
en geen sterk verhaal hadden wel jarenlang zijn opgevangen door de overheid.
Zou de minister daarop willen reageren?MinisterVerdonkHet is de heer Nawijn vast wel bekend dat opvang op zichzelf geen verblijfstitel
oplevert. Ik ben het met hem eens dat mensen over het algemeen te lang in
de opvang verblijven, maar dat is een ander probleem. Wij zijn nu druk in
overleg met gemeenten en provincies om ervoor te zorgen dat statushouders
zo snel mogelijk uitgeplaatst worden. Tevens wordt daadkrachtig aan de slag
gegaan met het terugkeerbeleid, dat ertoe leidt dat mensen die te horen hebben
gekregen dat zij niet in Nederland mogen blijven, uitgezet worden.De heer De Vries heeft gevraagd voor hoeveel asielzoekers de uitspraak
in beroep leidt tot herziening van de eerder door de IND genomen afwijzende
beslissing. Dit percentage is 15.De heerDe Vries(PvdA)Wij moeten dus aannemen dat slechts 15% van de groep die nu een verblijfsvergunning
in het vooruitzicht wordt gesteld via het doorprocederen bij de rechter een
gunstige uitspraak zou hebben gekregen. Dan zou 85% waarschijnlijk zijn afgewezen.MinisterVerdonkNu geldt het percentage van 15. Ik kan u niet de precieze informatie geven
over de oude Vreemdelingenwet.De heerDe Vries(PvdA)Maar u gaat er dus van uit dat de groep die u nu aanwijst voor het overgrote
deel bestaat uit mensen die bij een rechterlijke uitspraak geen verblijfsvergunning
zouden krijgen.MinisterVerdonkNee, daar ga ik niet van uit. Ik ga uit van de criteria uit mijn brief.
Daaraan heb ik deze mensen getoetst.Met de term omklap wordt bedoeld dat ex-VTV'ers die nu in een gemeente
wonen in hun woning kunnen blijven zodra zij een vergunning krijgen op grond
van de regeling. Die mensen hoeven dan niet te verhuizen. Die huizen worden
als het ware omgeklapt. Dit maakt het voor de desbetreffende gemeente gemakkelijker
om de taakstellingsachterstand in te lopen en de extra taakstelling te realiseren.
Het voorkomt natuurlijk allerlei overbodige verhuisbewegingen. In het overleg
van 1 september dat de minister van VROM en ik hebben gevoerd met VNG en IPO
is op dit punt overeenstemming bereikt met de gemeenten.De heer Visser vroeg of zijn indruk juist was dat er weinig asielzoekers
zijn onder illegalen. Dat beeld is juist en wordt bevestigd door het zogenaamde
Risbo-onderzoek naar illegaliteit. Dat onderzoek is gedaan door een samenwerkingsverband
van universiteiten. In december 2002 zijn de resultaten daarvan gemeld.De heer Visser heeft gelijk als hij meent dat tegen het niet nemen van
een ambtshalve beslissing geen bezwaar of beroep open staat. Dit is conform
de systematiek van het Nederlandse bestuursrecht en geldt niet alleen voor
het vreemdelingenrecht.De heerDe Wit(SP)Als advocaat van een asielzoeker kan ik u vragen mij de beslissing mee
te delen of mijn cliënt tot de groep behoort die onder de regeling valt.
Ik forceer dan een fictieve weigering, zoals dat in de wet heet. Ik vraag
u, mee te delen dat mijn cliënt niet in aanmerking komt voor de regeling.
Vervolgens kan ik gaan procederen. Kunt u dat onderschrijven?MinisterVerdonkIk zal mensen ambtshalve aanschrijven. Mijn vraag aan advocaten, hulpverleningsinstellingen
en gemeenten is, mensen die geen brief krijgen alsjeblieft geen valse hoop
te geven. Ik vraag hun daar heel serieus mee om te gaan. Mocht een van deze
instanties of mensen toch menen dat er echt een fout is gemaakt en dat een
bepaalde mijnheer of mevrouw toch onder de regeling behoort te vallen, dan
moet men vooral een brief schrijven. Laat men echter alsjeblieft geen valse
hoop wekken. Asielzoekers die al heel lang in Nederland zijn, wordt steeds
valse hoop gegeven. Dat vind ik heel schrijnend.Over gezinnen met kinderen zijn enkele vragen gesteld. Ten principale
worden aanvragen om gezinshereniging en gezinsvorming altijd getoetst aan
het bepaalde in artikel 8 van het Europees verdrag voor de rechten van de
mens. Voor de toetsing aan dit artikel dienen de volgende vragen te worden
beantwoord. Is er überhaupt sprake van een gezinsleven? Vormt het niet-toestaan
van het verblijf aan de vreemdeling een inmenging in de uitoefening van het
gezinsleven en zo ja, is die inmenging dan gerechtvaardigd? Als er geen sprake
is van inmenging bestaat er dan voor de overheid een positieve verplichting
om toch in het verblijf in Nederland te berusten?In de aangegeven situatie is sprake van een gezinsleven van de moeder
met haar kinderen. De vraag rijst of op grond van artikel 8 van het EVRM verblijf
in Nederland dient te worden toegestaan. Deze vraag dient ontkennend te worden
beantwoord. Ik licht dat toe.Vanzelfsprekend wordt aan de Nederlandse kinderen het verblijf in Nederland
niet ontzegd. De uitzetting van Nederlandse kinderen is dan ook niet aan de
orde. Ik benadruk nogmaals expliciet dat als een kind de Nederlandse nationaliteit
heeft, dit niet zonder meer betekent dat aan de buitenlandse ouder een verblijfsvergunning
moet worden verleend. Als de ouder van een Nederlands kind verblijf aanvraagt,
wordt op grond van artikel 8 EVRM een belangenafweging gemaakt. Bij die belangenafweging
wordt onder andere het feit betrokken dat het kind er aanspraak op heeft in
Nederland te verblijven.Een ander voorbeeld dat is genoemd, betreft twee kinderen met een Nederlandse
nationaliteit en een ouder die niet zelf de Nederlandse nationaliteit heeft.
Dit voorbeeld dat in de pers is genoemd, ken ik niet. Ik ken de individuele
omstandigheden niet. Misschien had de vader de Nederlandse nationaliteit.
Ik kan daar slechts in algemene zin over praten, omdat ik niet de omstandigheden
van dit individuele geval ken.De heerDe Vries(PvdA)Ik heb dit zo-even hardvochtig, wreed en inhumaan genoemd. Dat zijn grote
woorden, maar als ik de minister daar zo koud over hoor spreken, is dat het
enige dat mij voor de geest komt.U zegt dat kinderen van een moeder die hier asiel heeft gevraagd en geen
vergunning krijgt, mogen blijven als zij de Nederlandse nationaliteit hebben,
maar de moeder moet wel het land uit. U scheidt dus moeder en kinderen. Ik
vind het een fundamenteel recht van mensen dat gezinnen en verbanden van mensen
die intensief bij elkaar betrokken zijn en van elkaar houden, niet uit elkaar
gerukt worden door bureaucratische ministers.MinisterVerdonkU noemt mijn beleid koud en hardvochtig. Ik zou het duidelijk willen noemen.
Kinderen en familie of kinderen en moeders wil ik helemaal niet van elkaar
scheiden, vaders en kinderen trouwens ook niet. Alleen is de regel ook heel
duidelijk: als mensen uitgeprocedeerd zijn, zullen zij het land moeten verlaten.
Dat geldt ook voor de vader of de moeder. Dan zal hij of zij de kinderen wel
meenemen.MevrouwVos(GroenLinks)Het komt voor dat kinderen op grond van traumatische ervaringen een eigen
verblijfsvergunning hebben gekregen, maar de ouder die niet heeft gekregen.
Ook in dat geval zegt de minister dus blijkbaar: laat de ouder maar terugkeren
en het kind moet hier maar zelf een beetje in zijn sop gaar koken. Dat kan
de minister toch niet menen?MinisterVerdonkDat is een ander geval. Een kind met traumatische ervaringen krijgt wél
een verblijfsvergunning.MevrouwVos(GroenLinks)Maar het gaat mij nu om de moeder die geen verblijfsvergunning heeft.
Die moet dus weg?MinisterVerdonkAls aan een minderjarig kind een verblijfsvergunning wordt verleend, op
grond van traumata, krijgen de ouders een zgn. afhankelijke verblijfsvergunning.
Andersom werkt het dus wel.MevrouwVos(GroenLinks)En als het kind 18 jaar is, geldt het dus niet, want dan is het niet meer
minderjarig?MinisterVerdonkHet geldt voor minderjarige kinderen.Ik kom vervolgens tot alle vragen over de inherente afwijkingsbevoegdheid,
in de eerste plaats waar het uitgeprocedeerden betreft. Ik kan mijn inherente
afwijkingsbevoegdheid alleen gebruiken wanneer betrokkene een nog lopende
procedure heeft. Dat is een algemeen uitgangspunt van de Algemene wet bestuursrecht.
De minister kan alleen afwijken van een toepasselijke beleidsregel wanneer
iemand om toepassing van deze regel heeft gevraagd en er nog niet beslist
is, dus de procedure nog loopt.De heerDe Vries(PvdA)Zonder op de zaak zelf te willen ingaan: hoe verhoudt zich dit tot de
casus waarover u vandaag hebt geantwoord in reactie op vragen van mij? In
dat geval kreeg een uitgeprocedeerde Chinese dame wél een verblijfsvergunning.
Hebt u dan in dat geval in strijd met de rechtsstaat gehandeld?MinisterVerdonkIk kan erop ingaan, maar...De heerDe Vries(PvdA)Het gaat mij alleen om de juridische casus.MinisterVerdonkHet is in dit geval een individuele casus. Er worden nu ook in de media
allerlei individuele gevallen naar voren gehaald, waarbij niemand de achtergronden
weet en de dossiers kent. Als ik de dossiers van de IND krijg, schrik ik echt.
Wat deze mevrouw betreft: deze mevrouw was niet uitgeprocedeerd.MevrouwVos(GroenLinks)Ik vind dat de minister een heel merkwaardige interpretatie van haar inherente
afwijkingsbevoegdheid geeft. Volgens mij klopt die ook niet met de Algemene
wet bestuursrecht. Het gaat om individuele gevallen en de minister moet normaal
het beleid uitvoeren, maar in een individueel geval kan de beleidsbeslissing
die zij zou moeten nemen, ongerechtvaardigde en onevenredig zware gevolgen
hebben voor de individuele persoon. Dat kan ook gelden voor een geval waarin
die persoon is uitgeprocedeerd en waarin bij de minister een verzoek is gedaan
om haar bevoegdheid te gebruiken.MinisterVerdonkDan gaat het niet meer om de toepasselijke beleidsregel. Als er staand
beleid is, kan ik inderdaad zeggen – dat is de inherente afwijkingsbevoegdheid –
dat er in een individueel geval onevenredig veel nadeel is en het zeer oneerlijk
en schrijnend is, op grond van individuele omstandigheden en de specifieke
situatie. Dat geldt alleen voor het geval iemand nog in een procedure zit.De heerDe Vries(PvdA)De minister licht ons verkeerd voor. Zij zegt dat de betreffende mevrouw
niet uitgeprocedeerd was, maar zij heeft ons vanochtend bericht dat er een
onherroepelijke uitspraak van de rechtbank was op de afwijzing van de asielaanvraag.
Het is dus wél een uitgeprocedeerde mevrouw, tot en met de uitspraak
van de rechter.MinisterVerdonkVoorzitter. Mijn ambtenaren zeggen mij iets heel anders. Ik stel mij daarom
voor dit punt schriftelijk te beantwoorden.De voorzitter:Ik stel de commissie voor, de minister in de gelegenheid te stellen, dit
uit te zoeken. Kennelijk kan zij de vraag op dit moment niet beantwoorden.
Het heeft geen zin om de minister te dwingen een antwoord te geven waarvan
zij zelf het gevoel heeft dat zij het niet kan geven.De heerVan der Staaij(SGP)Ik heb geen vragen over dit specifieke voorval, maar wel over het algemene
punt dat de minister zegt dat zij bij uitgeprocedeerden geen gebruik kan maken
van haar inherente afwijkingsbevoegdheid. Ik begrijp nog steeds niet op welke
rechtsregel die opvatting is gebaseerd. Misschien wil de minister dat toelichten.
Concreet is mijn vraag waarom de minister, indien zij zelf vindt dat daartoe
aanleiding is, niet alsnog een verblijfsvergunning zou kunnen verstrekken
in het geval dat een uitgeprocedeerde haar een brief heeft gestuurd met bijvoorbeeld
het verzoek te kijken naar nieuwe schrijnende omstandigheden die in zijn of
haar geval van toepassing zijn.MinisterVerdonkOp het moment dat er nieuwe feiten of omstandigheden zijn, kan een asielzoeker
gewoon een nieuwe zaak openen en zal de rechter opnieuw alles in procedure
nemen. Het gaat er juist om dat als iemand in procedure is en er sprake blijkt
te zijn van heel specifieke omstandigheden en onevenredig nadeel, het mogelijk
is gebruik te maken van de inherente afwijkingsbevoegdheid.De heerDe Wit(SP)Wat de minister nu zegt, staat niet in de wet. Dat is duidelijk. Ik heb
het nog eens nagekeken, maar het niet gevonden in het betreffende artikel.
Het kan hoogstens in de memorie van toelichting staan. Wat de minister zegt,
betekent niet meer en niet minder dan dat zij ingrijpt in een lopende procedure
bij de rechter. Dan bemoeit de minister zich rechtstreeks met een procedure,
wat niet kan op grond van de scheiding van de machten. De inherente afwijkingsbevoegdheid
is toch alleen aan de orde wanneer de minister de schrijnendheid van een geval
moet beoordelen nadat de rechter een uitspraak heeft gedaan? Het is toch eerder
omgekeerd?MinisterVerdonkVoorzitter. Ik stel voor, dat ik deze vraag schriftelijk beantwoord. Ik
kan dan heel duidelijk alle juridische zaken op een rijtje laten zetten. Feit
blijft, dat ik mijn inherente afwijkingsbevoegdheid zal gebruiken voor mensen
die in procedure zitten.De voorzitter:Oké, de minister vervolgt haar betoog.MinisterVerdonkNaar aanleiding van een vraag van de heer De Wit moet ik zeggen dat ik
hem helaas geen gelijk kan geven. In de brief van 2 april waarnaar hij verwijst,
wordt beschreven hoe in algemene termen wordt omgegaan met de discretionaire
bevoegdheid. Er staat: Met betrekking tot de vraag welke criteria een geval
schrijnend maken, wil ik volstaan met de algemene notie dat het gebruik van
de discretionaire bevoegdheid gebeurt daar waar het gaat om een samenstel
c.q. combinatie van bijzondere factoren die in hun onderlinge samenhang bezien
ertoe leiden dat ik in een individueel geval alsnog toestemming verleen, in
het verblijf hier te lande te berusten.De heerDe Wit(SP)De minister moet naar de laatste alinea van die brief kijken. Die heb
ik voorgelezen en die luidt: Het gaat hierbij met name om de combinatie van
bijzondere factoren, zoals een zeer lange verblijfsduur, medische factoren,
gezinsomstandigheden en overige klemmende redenen van humanitaire aard.De toenmalige minister heeft aan de Kamer laten weten dat dit de criteria
zijn voor de inherente afwijkingsmogelijkheid. Tijdens de hoorzitting van
afgelopen maandag is door de betrokken organisaties gemeld dat men van die
criteria uitgaat.MinisterVerdonkEigenlijk zijn het helemaal geen criteria. Het eigene van de inherente
afwijkingsbevoegdheid is dat het gaat om individuele gevallen waarin sprak
is van onevenredig nadeel, van schrijnende omstandigheden, van specifieke
omstandigheden die maken dat ik die bevoegdheid wil gebruiken. Ik zal er heel
serieus naar kijken. Dat moet u van mij aannemen.De heerDe Wit(SP)Dat kan niet, want...De voorzitter:Mijnheer De Wit, ik meen dat u hierover een verschil van opvatting hebt
met de minister. De minister heeft daarnet toegezegd dat zij op dit punt een
nadere schriftelijke toelichting zal geven. Daarom wil ik het voor dit moment
hierbij laten.MevrouwLambrechts(D66)Ik heb op dat punt ook een vraag gesteld die eigenlijk niet goed is beantwoord.De voorzitter:Dat geloof ik onmiddellijk, maar ik meen dat dit punt op een ander moment,
namelijk na de schriftelijke beantwoording, aan de orde kan komen. Het lijkt
mij weinig zinvol door te gaan over een punt waarvan de minister het gevoel
heeft dat zij er geen goed antwoord op kan geven.MevrouwLambrechts(D66)Hierop zou zij kunnen antwoorden.De voorzitter:Dat weten wij niet. Ik vraag de minister om haar betoog te vervolgen.MevrouwLambrechts(D66)Voorzitter. Het is wel heel belangrijk.De voorzitter:Het is ook heel belangrijk. Daarom komen wij er op een later moment op
terug. Ik vraag de minister nogmaals nu haar betoog te vervolgen.MinisterVerdonkDe heer Nawijn zegt dat hij onder voorwaarden een streng asiel- en terugkeerbeleid
steunt. Ik heb al iets gezegd over het uitzettingsbeleid dat ik wil voeren
en ik heb aangegeven dat ik dit in nauwe samenspraak zal doen met de gemeenten
zodat rijk en gemeenten niet meer tegenover elkaar staan, maar met een mond
spreken.Hij vraagt hoe het terugkeerbeleid eruit zal zien als er geen documenten
zijn. In het terugkeerbeleid dat in 1999 tot stand is gekomen, is het zogenaamde
buiten-schuldcriterium opgenomen. Indien objectief kan worden vastgesteld
dat een uitgeprocedeerde asielzoeker niet kan terugkeren, kan hij voor een
verblijfsvergunning in aanmerking komen.Hij heeft verder nog gevraagd hoe de UNHCR denkt over de groep vreemdelingen
uit Srebrenica. De UNHCR is van oordeel dat asielzoekers zouden moeten terugkeren
naar hun oorspronkelijke woonplaats als zij niet voor een verblijfsvergunning
in aanmerking komen. De Nederlandse regering is echter van mening dat uitgeprocedeerde
asielzoekers kunnen terugkeren naar hun land van herkomst en niet per se hun
woonplaats.MevrouwLambrechts(D66)In het debat is toch heel duidelijk gezegd dat hiernaar zal worden gekeken
door de bril van het UNHCR-verdrag. Dit criterium was in dit verslag opgenomen.
De Kamer heeft dit breed gesteund.MinisterVerdonkIk kijk hier zeker naar door de bril van UNHCR. In het verslag staat echter
dat er wel een terugkeer moet kunnen zijn naar het land van herkomst en dat
dit niet de woonplaats hoeft te zijn van betrokkene.Er is gesproken over de mogelijkheid dat asielzoekers die verpleegkundige
zijn, worden teruggestuurd, terwijl tegelijkertijd verpleegkundigen uit het
buitenland worden aangetrokken. Hier dreigen toelating asiel en toelating
regulier door elkaar te gaan lopen. De asielzoekers zijn naar Nederland gekomen,
omdat zij vrezen voor vervolging in hun eigen land. Daarom hebben zij een
beroep gedaan op het Vluchtelingengedrag. Zij hebben er niet voor gekozen
om met een aanvraag voor een MVV in Nederland te worden toegelaten, namelijk
de reguliere procedure. Het zou toch vreemd zijn dat hen wel een verblijf
op reguliere gronden wordt toegestaan op het moment dat wordt vastgesteld
dat zij niet voor toelating op grond van hun asielaanvraag in aanmerking komen.
Dit laat onverlet dat iemand een MVV kan aanvragen en in het kader van de
reguliere procedure kan proberen in Nederland te komen om te gaan werken.MevrouwLambrechts(D66)Daar is ook buiten dit kader enige ruimte voor en inmiddels zijn er maatschappelijke
ontwikkelingen die ons hierop meer alert en gespitst maken. Is de minister
bereid om samen met de minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid te bezien
welke mogelijkheden de Wet arbeid vreemdelingen daartoe biedt?MinisterVerdonkIk zal dit zeker doen.Mevrouw Lambrechts heeft gevraagd naar de juridische basis voor de ambtshalve
verlening. Die wordt gevormd door artikel 3, lid 6, van het Vreemdelingenbesluit.Mevrouw Vos heeft gevraagd wat er gebeurt als een asielzoeker zich buiten
zijn schuld om twee keer niet heeft gemeld. In dit geval kan de betreffende
asielzoeker daarover afspraken maken met de Vreemdelingendienst. Als de Vreemdelingendienst
het betoog van de asielzoeker overtuigend vindt, wordt er geen M100 opgemaakt.
De asielzoeker krijgt dan vrijstelling. Verblijf in het buitenland moet altijd
door een asielzoeker vooraf worden gemeld. Die asielzoeker komt dan toch in
aanmerking voor deze regeling.In mijn brief van 29 augustus jongstleden ben ik uitgebreid ingegaan op
de Stari Most-lijst. Het gaat veelal om vreemdelingen die na februari 2000
voor het eerst in Nederland een aanvraag hebben ingediend of die wegens contra-indicaties
niet voor een verblijfsvergunning in aanmerking kwamen. Ook de eerdere Srebrenica-regeling
is in deze gevallen niet toepasbaar omdat daarin staat dat men voor 18 februari
2000 een aanvraag moet hebben ingediend. Toch heb ik de toezegging van mijn
ambtsvoorganger gestand gedaan en de zaken individueel bekeken. Ik ben tot
de conclusie gekomen dat toepassing van het beleid op deze groep in individuele
gevallen geen onevenredig nadeel oplevert.De heerDe Wit(SP)Ik heb in eerste termijn aangegeven, dat uit de verhalen die gebundeld
zijn in het roodboek blijkt dat deze mensen getraumatiseerd zijn. In hoeverre
is dat punt door u onderzocht en getoetst aan de mening van onafhankelijke
deskundigen? Mijn tweede vraag is waar deze mensen naartoe moeten? De essentie
van hun verhaal is dat zij het reeds geprobeerd hebben. Om die reden zijn
zij pas in de loop van 2000 hier gearriveerd; zij zijn van de ene plaats naar
de andere gejaagd.MinisterVerdonkDat laat onverlet dat er een regel gemaakt is. In die Srebrenica-regel
is gezegd dat men voor 18 februari 2000 een aanvraag moest hebben ingediend.
In deze gevallen is dat niet gebeurd. Op grond van mijn inherente afwijkingsbevoegdheid
heb ik de gevallen nog een keer bekeken en geconcludeerd dat ik geen reden
heb om gebruik te maken van die inherente afwijkingsbevoegdheid.De heerDe Wit(SP)Het gaat om de argumenten. U hebt als argument gebruikt dat deze mensen
naar het land kunnen terugkeren. U hebt het UNHCR-advies onvoldoende gewogen
en onvoldoende gekeken naar de individuele verhalen uit het roodboek; daaruit
blijkt dat terugkeer niet mogelijk is. Het is flauw om te zeggen dat deze
mensen voor 18 februari naar Nederland hadden moeten komen omdat zij als gevolg
van omstandigheden pas daarna hier gekomen zijn. Daar moet naar gekeken worden.MinisterVerdonkIk meen dat mensen terug kunnen naar het land van herkomst. Als iemand
terug wil naar de plaats van herkomst, dan kan hij daar zelf over beslissen
en anders kan hij naar een andere plaats terugkeren.De heerDe Wit(SP)Waaruit blijkt dat? Het verhaal van die mensen is juist anders.MinisterVerdonkDie mensen vallen niet onder de regeling. Het gaat veelal om vreemdelingen
die na februari 2000 voor het eerst in Nederland een aanvraag hebben ingediend.
In de regeling staat heel duidelijk dat men voor 18 februari 2000 een aanvraag
had moeten indienen. De regeling is heel duidelijk en afgesproken met de Kamer.
Daaraan is getoetst. Ik heb toch nog een keer gekeken of in individuele gevallen
sprake is van specifieke omstandigheden, van onevenredig nadeel. Ik heb besloten
om geen gebruik te maken van mijn inherente afwijkingsbevoegdheid.MevrouwLambrechts(D66)De minister-president heeft aan de Kamer toegezegd de gevallen te beoordelen
op basis van het UNHCR-verdrag. Het punt van terugkeer naar het gebied is
een wezenlijk onderdeel van dat verdrag. Dat kan niet geboden worden. Mensen
hebben het geprobeerd, maar zijn getraumatiseerd. Zij zijn hier gekomen. De
toezegging van de minister-president maakte onderdeel uit van het debat en
deze minister wijkt daar nu vanaf.MinisterVerdonkWij verschillen van mening. Ik ben er niet van overtuigd dat de minister-president
die toezegging heeft gedaan. Verder is het beleid van de UNHCR gericht op
terugkeer naar een stad of plaats terwijl ons beleid gericht is op terugkeer
naar land van herkomst. Dat is het verschil.Mevrouw Vos vroeg naar de toepassing van contra-indicaties. Voor deze
regeling gelden de gewone contra-indicaties van de Vreemdelingenwet hoofdstuk
B. Daarin staat dat het plegen van een misdrijf geldt als struikelblok voor
het verlenen van een vergunning. De lengte van de gevangenisstraf is daarbij
niet relevant. De vuilniszak op een verkeerd moment buiten zetten, is een
overtreding en wordt niet aangemerkt als contra-indicatie. Een tube tandpasta
stelen, is diefstal en geldt wel als contra-indicatie.MevrouwVos(GroenLinks)In het Vreemdelingenbesluit, waarnaar u verwijst, staat dat een geldboete,
een taakstraf en een transactie eveneens redenen kunnen zijn voor contra-indicatie.
Daarbij gaat het om zaken die niet door gevangenisstraf worden gevolgd.MinisterVerdonkHet gaat mij om misdrijven. Wie een misdrijf heeft gepleegd, komt niet
in aanmerking voor de regeling.Mevrouw Vos zei dat het fatsoenlijk zou zijn om een briefje terug te sturen.
Ik weet niet waarop zij de bewering baseert dat ik de zogenaamde 14-1-brieven
niet zal beantwoorden; natuurlijk zal ik dat doen. Als betrokkenen niet zijn
uitgeprocedeerd, zal ik in de beslissing motiveren wat mijn reden is om niet
op het verzoek in te gaan. Indien betrokkene is uitgeprocedeerd, heb ik geen
inherente afwijkingsbevoegdheid en ook dat zal ik melden.MevrouwVos(GroenLinks)Er is sprake van een misverstand tussen u en mij, want u hebt mijn vraag
niet beantwoord. Mijn vraag ging namelijk niet over de 14-1-brieven, maar
over alle mensen die u een briefje kunnen gaan sturen omdat zij in aanmerking
willen komen voor deze specifieke maatregel. U hebt gezegd dat u dat briefje
niet hoeft te sturen, omdat u ambtshalve handelt.MinisterVerdonkIk heb een duidelijke oproep gedaan aan allerlei hulpverleningsorganisaties,
gemeenten en advocaten om mensen vooral geen valse hoop te geven. Pas wanneer
aan de hand van de criteria duidelijk is dat het niet anders kan dan dat de
IND een fout heeft gemaakt, zouden zij de mensen moeten adviseren om te schrijven.De discretionaire bevoegdheid heeft betrekking op het maken van een regeling,
waarin criteria worden vastgesteld. De inherente afwijkingsbevoegdheid is
van toepassing op individuele zaken. De criteria zijn objectief. Op basis
hiervan kan met behulp van de bij de IND beschikbare gegevens de groep die
op grond van de regeling voor een verblijfsvergunning in aanmerking komt,
in beeld worden gebracht. De vergunningverlening geschiedt op basis van artikel
3.6 van het Vreemdelingenbesluit. Ik benadruk dat de vergunningverlening zal
geschieden op basis van een inhoudelijke beoordeling van het fysieke dossier
waarover de IND beschikt. Ik acht een meldpunt niet noodzakelijk. Daarmee
zou zelfs weer nieuwe hoop kunnen worden gewekt, in de trant van: er is een
meldpunt, dus schrijft u toch maar. Neen, zeg ik dan, laat men liever niet
schrijven. Doet men dit toch, laten de betrokkenen er dan voor zorgen dat
er geen valse hoop wordt gewekt. Het is een hardnekkig misverstand dat er
verwachtingen zijn gewekt met het gedogen van het verblijf van uitgeprocedeerden
en met het bieden van opvang. De overheid geeft hiermee namelijk niet aan
dat wordt berust in het verblijf. In de eerste plaats heeft de uitgeprocedeerde
geen gehoor gegeven aan de op hem rustende vertrekverplichting. Die verplichting
is heel duidelijk gemaakt. Veelal komt dit, doordat de asielzoeker niet naar
Nederland is gekomen om weer te moeten vertrekken. Natuurlijk begrijp ik dat
alle inspanningen van asielzoekers zijn gericht op de continuering van het
verblijf. Vaak wordt beweerd dat uitgeprocedeerde asielzoekers niet kunnen
terugkeren, maar dat is niet het geval.De heerDe Vries(PvdA)Het gaat om mensen die waren uitgeprocedeerd en die daarna jaren lang
door de overheid in de opvang zijn gehouden, waarbij alles voor hen is betaald.
De minister zegt nu dat dit niet betekent dat wij erin berusten. Er is echter
geen sprake van "berusten in"; de overheid heeft het actief mogelijk gemaakt.
Bij de betrokken mensen is de verwachting gewekt dat de overheid het eigenlijk
wel goed vond dat zij hier waren. Die hebt u gevoed – niet u persoonlijk –
door die mensen jarenlang onderdak te verschaffen.MinisterVerdonkNu labelt u het feit dat mensen jarenlang in de opvang hebben gezeten
en dat zij jarenlang een vergoeding hebben gekregen als negatief. Mensen hebben
hier jarenlang in de opvang kúnnen zitten, zij hebben jarenlang gebruik
kunnen maken van voorzieningen, terwijl zij wel steeds te horen hebben gekregen:
"nee, u kunt niet blijven". U praat over duidelijk beleid en u vraagt om duidelijk
beleid. Ik ben wel van plan om daar in de toekomst duidelijkheid in te brengen.
Ik ben het met u eens dat dit niet logisch is, dus daar wil ik wat aan doen.MevrouwHuizinga-Heringa(ChristenUnie)Ik wil op een ander punt ingaan. De minister zegt vaak te horen dat mensen
gewoon niet terug kúnnen gaan, maar dat het dus gewoon niet zo is.
Ik heb een gesprek gehad met de gemeente Noordwijk, die met een groep asielzoekers
zit die niet kunnen terugkeren. De gemeente zei dat de groep eerst nog veel
groter was. Men heeft geprobeerd om al die mensen ergens naartoe te krijgen
en nu is er een groep overgebleven waarvoor het gewoon niet lukt om hen terug
te laten keren naar het land van herkomst. Maandag hebben wij van een aantal
organisaties gehoord dat de schuld kennelijk bij de asielzoeker wordt gezocht
als hij naar de ambassade gaat en het lukt hem niet om uitreispapieren te
krijgen. Als inderdaad wordt aangenomen dat het altijd aan de asielzoeker
te wijten is, dan begrijp ik waarom de minister de lezing bestrijdt dat sommige
mensen niet kúnnen terugkeren. Is de minister het met mij eens dat
het ook zo kan zijn dat een asielzoeker op de ambassade probeert papieren
te krijgen en dat het niet-slagen daarvan niet aan hem te wijten is?MinisterVerdonkAls een asielzoeker objectief kan bewijzen dat hij niet kan terugkeren...De heerDe Wit(SP)Hoe kun je dat bewijzen?MevrouwHuizinga-Heringa(ChristenUnie)Als wordt aangenomen dat het de schuld van de asielzoeker is wanneer het
hem niet lukt om uitreispapieren te krijgen, dan rust op de asielzoeker de
verplichting om te bewijzen dat het niet zijn schuld is. Hoe moet hij dat
doen als hij in zijn eentje naar de ambassade is geweest?MinisterVerdonkIn het terugkeerbeleid dat tot stand is gekomen is duidelijk het buiten-schuldcriterium
opgenomen. Indien objectief kan worden vastgesteld dat een uitgeprocedeerde
asielzoeker niet kan terugkeren, dan kan hij een verblijfsvergunning krijgen.De heerVisser(VVD)Mijn opmerking betreft de vraag die de heer De Vries stelde. Hij zegt
dat de overheid jarenlang suggesties heeft gewekt door ervoor te zorgen dat
mensen konden blijven. Dat verbaast mij, omdat de heer De Vries en zijn partij
in dat beleid hebben geparticipeerd. Het was toch niet een nevendoelstelling
van dat beleid om opvang te blijven geven en daarmee uiteindelijk verblijfsvergunningen
te verstrekken voor mensen die niet in aanmerking kwamen voor een verblijfsvergunning
op grond van asiel?De heerDe Vries(PvdA)Ik was mij in die dagen niet bewust van deze problematiek, omdat ik met
andere dingen bezig was. Maar als de heer Visser mij daarvan de schuld wil
geven, dan neem ik die graag op mij.MevrouwVos(GroenLinks)De minister zei net dat de asielzoeker objectief moet kunnen bewijzen
dat hij niet kan terugkeren. De vraag is toch: hoe moet de asielzoeker dat
doen? Moet hij met een briefje komen, met een schriftelijk bewijs? Het gaat
in heel veel gevallen om ambassades die niet willen meewerken. Hoe bewijs
je dat?MinisterVerdonkOp het moment dat iemand zegt geen papieren te kunnen krijgen, wordt dat
nagetrokken door de IND. Als iemand echt niet kan terugkeren, komt hij met
bewijzen bij de IND. De IND trekt het na en zal op een gegeven bevestigen
dat er voor die persoon geen enkele mogelijkheid bestaat om terug te keren,
als dat zo is. Dat laat onverlet dat ieder land zijn eigen volkenrechtelijke
verplichting erkent tot terugname van eigen onderdanen. Dat biedt een opening.
Ik ga er in ieder geval voor zorgen dat er met meer landen terugkeer- en overnameovereenkomsten
worden afgesloten. Nogmaals, de IND checkt dat en wanneer de IND tot die overtuiging
komt, kunnen wij het buitenschuldcriterium hanteren.Voorzitter. De heer Van der Staaij vroeg of andere zaken nu vertraagd
worden. Ik neem in ieder geval de inspanningsverplichting op mij om dit te
voorkomen. Ik zal dat ook zeer scherp monitoren. Ik hecht er ten zeerste aan
dat ook deze regeling op tijd wordt uitgevoerd.Een aantal woordvoerders hebben gevraagd of ik het red met de projectmatige
aanpak voor 31 december 2003. Ja, wij zitten kant en klaar. Als de Kamer zegt
dat wij kunnen beginnen, zullen wij dat ook meteen doen.De voorzitter:Wij hebben de eindtijd van dit AO met een half uur overschreden. Dit is
te begrijpen, gezien het belang van het onderwerp. Over de verdere gang van
zaken wil ik in een schorsing van deze vergadering graag overleggen met de
woordvoerders. Dat kan in de Thorbeckezaal.De vergadering wordt van 15.57 uur tot 16.12 uur geschorst.De voorzitter:De woordvoerders hebben besloten om dit debat te schorsen omdat de minister
nog belangrijke schriftelijke informatie zal verschaffen. Bovendien hebben
sommige leden het gevoelen dat belangrijke vragen van hen niet beantwoord
zijn. Zij zullen deze nu niet herhalen, want de ambtelijke staf van de minister
heeft ze allemaal keurig genoteerd. Ze kunnen wellicht tegelijk met de brief
die de minister de Kamer toegezegd heeft, schriftelijk beantwoord worden.
Volgende week zal dit algemeen overleg worden afgerond op een zodanig tijdstip
dat de voortzetting van dit overleg niet samenvalt met de algemene beschouwingen.
Dit betekent uiteraard ook dat het verslag van dit algemeen overleg morgen
niet aan de orde komt.Sluiting 16.13 uur.XNoot1Samenstelling: Leden: Van de Camp (CDA), voorzitter, De Vries (PvdA), Van Heemst (PvdA),
Vos (GroenLinks), Rouvoet (ChristenUnie), Adelmund (PvdA), De Wit (SP), Albayrak
(PvdA), Luchtenveld (VVD), Wilders (VVD), Weekers (VVD), De Pater-van der
Meer (CDA), Çörüz (CDA), Verbeet (PvdA), ondervoorzitter,
Lazrak (SP), Wolfsen (PvdA), Tonkens (GroenLinks), Jan de Vries (CDA), Van
Haersma Buma (CDA), Eerdmans (LPF), Van Vroonhoven-Kok (CDA), Varela (LPF),
Van Fessem (CDA), Straub (PvdA), Griffith (VVD), Van der Laan (D66) en Visser
(VVD). Plv. leden: Dijsselbloem (PvdA), Timmer (PvdA), Halsema (GroenLinks),
Van der Staaij (SGP), Kalsbeek (PvdA), Van Velzen (SP), Tjon-A-Ten (PvdA),
Van Baalen (VVD), Blok (VVD), Hirsi Ali (VVD), Aasted Madsen-van Stiphout
(CDA), Jager (CDA), Van Heteren (PvdA), Vergeer (SP), Arib (PvdA), Karimi
(GroenLinks), Buijs (CDA), Sterk (CDA), Nawijn (LPF), Joldersma (CDA), Hermans
(LPF), Ormel (CDA), Van Dijken (PvdA), Örgü (VVD), Lambrechts (D66)
en Rijpstra (VVD). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-19637-757.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl