Vaststelling van de begroting van de uitgaven en ontvangsten van het Ministerie van VROM (XI) voor het jaar 2001; Verslag algemeen overleg van 5-7-2001 over o.a. internationale milieuconferentie in Bonn en stand van zaken internationaal klimaatbeleid
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 27400-XI, nr. 97

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

07-08-2001

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2000-2001

27400-XI nr. 97

24-07-2001

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamVragen en opmerkingen uit de commissieHet antwoord van de regeringOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 27400-XIToon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 36 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
27 400-XIVaststelling van de begroting van de uitgaven en de ontvangsten van
het Ministerie van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer
(XI) voor het jaar 2001nr. 97VERSLAG VAN EEN ALGEMEEN OVERLEGVastgesteld 24 juli 2001De vaste commissie voor Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer1 heeft op 5 juli 2001 overleg gevoerd met minister Pronk
van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer over de brieven
van:– 7 december 2000 met het verslag van de Klimaatconferentie
in Den Haag (VROM-2000-1024);– 17 april 2001 (brief van de griffier algemene
commissie voor Europese Zaken) over fiche inzake mededeling «Tien jaar
na Rio: Voorbereiden op de wereldtop over duurzame ontwikkeling in 2002»
(VROM-2001-408);– 15 februari 2001 met de aanbieding van het
Third assessment report van Werkgroep I van het IPCC «Climate change
2001: the scientist basis» (VROM-2001-155);– 23 februari 2001 met de aanbieding van het
Third assessment report van Werkgroep II van het IPCC «Climate change
2001: impacts, adaptation and vulnerability» (VROM-2001-198);– 12 maart 2001 met de aanbieding van het derde
deel van het Third assessment report van Werkgroep III van het IPCC «Climate
change 2001: mitigation» (VROM-2001-250);– 23 mei 2001, over de informatie over de uitvoering
van het nationaal klimaatbeleid en de stand van zaken ten aanzien van het
internationaal klimaatbeleid (VROM-2001-556).Van dit overleg brengt de commissie bijgaand beknopt verslag uit.De minister informeert de commissie over de
resultaten van het informeel klimaatoverleg in Scheveningen en de voorbereiding
van de internationale milieuconferentie in Bonn. Hij herinnert in dat kader
aan de wettelijke samenvatting die hij jongstleden juni in zijn functie als
voorzitter van de conferentie heeft gemaakt van datgene wat in compromisvorm
in Bonn zou kunnen worden uitonderhandeld, gebruikmakend van internationaal-rechtelijke
terminologie. In de covernoot die hieraan is toegevoegd, wordt ingegaan op
de politieke betekenis ervan, ook gelet op de gemaakte keuzen.De compromistekst is gebaseerd op eerder gepresenteerde teksten, maar
op twee hoofdpunten is sprake van een wijziging. Omdat de Oost-Europese landen
hebben aangegeven dat ze niet kunnen meebetalen aan de fondsen
voor de ontwikkelingslanden zijn deze voor 50% aangeslagen, uitgaand van de
voorgestelde sleutel. Deze is gebaseerd op het aandeel van die landen in de
vervuiling van 1990. Japan was voorts niet geholpen met de formule van begin
dit jaar over het verbeteren van de kwaliteit van bossen, gebaseerd op duurzaam
bosgebruik. Om Japan wat dat betreft tegemoet te komen, is daar als het ware
een formule bovenop gelegd. Daardoor kan er weer gelijk worden opgetrokken.De informele bijeenkomst in Scheveningen van vorige week was bedoeld om
de conferentie van Bonn voor te bereiden, want alle landen vinden dat die
moet doorgaan. Dat biedt hen ook de mogelijkheid voor het eerst te reageren
op de nieuwe, maar nu in een juridische jas gegoten, compromistekst. Ook de
organisatie van Bonn was een agendapunt. Tijdverlies aldaar als gevolg van
discussies over de procedures, opgeworpen door de ontwikkelingslanden, wil
men voorkomen.De compromistekst en de daarin gedane voorstellen gelden in Bonn als uitgangpunt,
als instrument, zonder dat dit in Scheveningen expliciet is verklaard. De
bijeenkomst daar was ook bedoeld om de deelnemende landen over en weer te
informeren over elkaars mogelijke standpunten in Bonn, zodat niemand daardoor
zou worden verrast. Een aantal ontwikkelingslanden heeft nog eens gewezen
op de verschillen tussen het compromisvoorstel en de voorstellen die zij eerder
hebben gedaan. Er blijft vooral verschil van mening over de financiën,
de sinks, de structuur van de beheersorganen, het nalevingregime en de mechanismen.Wat betreft de financiën kan er wellicht een stap verder worden gekomen,
want de EU is inmiddels bereid de ambitieuze voorstellen op dit punt, ten
gunste van de ontwikkelingslanden, te accepteren. De ontwikkelingslanden zijn
daar zelf nog niet toe bereid, maar hun onderhandelaars zien al wel in dat
er niet meer in zit.De nieuwe bossenformules van begin januari zijn zo langzamerhand geaccepteerd,
ook door Europa. De ontwikkelingslanden zien ze ook wel zitten. Europa heeft
ingestemd met de extra concessie aan Japan. Japan zelf vindt echter dat die
nog niet ver genoeg gaat. Een aantal andere landen van de Umbrella-groep hikt
er ook nog een beetje tegenaan. Zij willen met alternatieven komen. De compromistekst
is overigens gebaseerd op jarenlange gesprekken met alle betrokkenen.De meeste westelijke landen zijn wat betreft de samenstelling van de beheerorganen
van mening dat de ontwikkelingslanden op dat punt te veel krijgen. Deze is
echter gebaseerd op een geografisch eerlijke verdeling, overeenkomstig de
VN-structuur. De ontwikkelingslanden zijn van mening dat de westelijke landen
te veel krijgen als het gaat om de besluitvorming. Er is een evenredige verdeling
voorgesteld, op basis van een bepaalde meerderheidsbesluitvorming, waardoor
de landen die zich in kwantitatieve zin tot bepaalde verplichtingen bereid
hebben verklaard de meerderheid hebben bij het nemen van beslissingen. Dat
wil zeggen dat deze landen niet te maken kunnen krijgen met beslissingen,
door een meerderheid genomen.Vorige week hebben alle landen aangegeven dat ze blij zijn met de vereenvoudigingen
op het punt van de mechanismen, want die kwestie zat veel te ingewikkeld in
elkaar. Het is nu veel transparanter. Het grootste politieke probleem betreft
de mate van bindendheid bij het al of niet nakomen van het verdrag. Het ene
land wil een straf, het andere een stimulans. In de compromistekst worden
deze meningen bij elkaar gebracht. Er wordt een straf voorgesteld, in de zin
van een glijdende schaal, waarbij een land in een volgende periode meer extra
moet doen naarmate het in de eerste periode meer tekort is geschoten. Dit
is een incentive om zoveel mogelijk verplichtingen na te komen.De Russen hebben zich in Scheveningen zeer constructief opgesteld, want
ze hebben iets aan te bieden wat betreft de internationale emissiehandel.
De hoeveelheid gassen die de Russen mogen uitstoten, stoten ze waarschijnlijk
niet uit, maar ze zijn bang, omdat de markt in de VS weg is als de VS
niet meer meedoen, dat ze de resterende hoeveelheid niet kwijtraken. Met het
oog daarop is in de richting van Rusland aangegeven dat men, als men niet
alles kwijtraakt, een deel opzij kan zetten voor de tweede periode, als dan
hetzelfde systeem wordt gehanteerd qua emissiehandel. Daarmee kan de prijs
worden beïnvloed. Daar komt bij dat de vraag waarschijnlijk niet zo erg
zal dalen. Een aantal andere landen, Japan en de Europese landen, kan zijn
doelstellingen op dit punt waarschijnlijk niet zo gemakkelijk halen, al zijn
ze daar wel op uit. Lukt dat niet, dan zullen ze moeten gaan handelen.De opstelling van de VS blijft een probleem. President Bush heeft in Göteborg
aangegeven dat de VS niet meedoen, maar dat ze andere landen niet van deelname
zullen afhouden. Een aantal landen is bang dat het niet meedoen van de VS
politieke, psychologische en economische consequenties voor hen zou kunnen
hebben. Dat lijkt door de uitspraak van Bush, die vervolgens ook nog eens
is bevestigd, echter niet het geval te zijn. De VS praten wel mee in Bonn,
al was het maar om te voorkomen dat er handelssancties tegen hen worden uitgevaardigd.Een en ander heeft wel bepaalde consequenties voor landen uit de Umbrella-groep.
De landen van de EU gaan gewoon door, ook zonder de VS. Japan wil nog niet
kiezen. Japan wil blijven proberen de VS alsnog mee te laten doen. De vraag
is echter tot hoe lang daarmee kan worden doorgegaan, want op een gegeven
ogenblik maak je je afhankelijk van een beslissing die ergens anders wordt
genomen. Hierover moet in Bonn duidelijkheid komen. Vooralsnog blijft overeind
staan dat Japan het protocol van Kyoto volgend jaar wil ratificeren, maar
als de VS niet meedoen, dan kiest Japan op een later moment. Het is nog niet
duidelijk wanneer de VS met hun klimaatplannen komen. Daar schijnt ook niet
zo hard aan te worden gewerkt.Er wordt geprobeerd de deelnemende landen een knip te laten aanbrengen
tussen het bereiken van een overeenkomst in Bonn, onafhankelijk van de opstelling
van de VS, en het afhankelijk maken van de eigen ratificatie van de ratificatie
van de VS. Op die manier kan er overeenstemming worden bereikt over de uitvoering
en over de modaliteiten. Er kan dan ook rekening worden gehouden met de Amerikaanse
wensen over de modaliteiten. De optie dat er pas wordt geratificeerd als de
VS dat ook doen, maakt het mogelijk te komen tot een volledig uitgewerkt schema,
waardoor Europa weet waar het aan toe is en op die manier door kan gaan.Er is in Scheveningen ook gesproken over de structuur van de conferentie.
De conferentie wordt een dag later geopend, niet op woensdag, maar op donderdag.
Er wordt dan direct begonnen met het ministeriële deel. De ambtenaren
van de diverse landen buigen zich echter al vanaf maandag over een specifieke
agenda, gebaseerd op de compromistekst. De ontwikkelingslanden kunnen dan
ook nog even doorpraten, zonder dat de ministers aan bod komen. Er hoeft dan
donderdags niet te worden begonnen met een discussie over proces en procedure.
De komende weken wordt er gezocht naar listen om eventueel tot overeenstemming
over een tekst te komen, niet over de wettelijke tekst, maar over een tekst,
een verklaring waar alles in staat, een politieke overeenkomst. Die overeenkomst
zou wellicht op zondagavond tot stand kunnen komen. Daarna zouden de ambtenaren
deze politieke overeenkomst in de tweede week kunnen vertalen in een wettelijke
tekst. Gedeeltelijke overeenstemming heeft geen zin, want het gaat om een
totaalpakket. Alles hangt met alles samen. Het is wel mogelijk te komen tot
volledige overeenstemming over een partieel pakket. Er moet echter wel overeenstemming
worden bereikt over de essentiële kwesties, want anders kunnen de diverse
landen geen ratificatievoorstel bij hun parlementen indienen. Er bestaat dan
geen duidelijkheid over datgene wat moet worden geratificeerd. De minister
is overigens somber over de kans van slagen van de conferentie, niet als het
gaat om de inhoud– daar is men zeer mee opgeschoten – maar vanwege het niet meedoen van de nieuwe Amerikaanse administratie en, als gevolg
daarvan, de opstelling van enkele andere landen. De minister acht het wel
goed mogelijk, ook al doen de VS in de eerste fase niet mee, om een goed pakket
op te stellen, zodat het proces kan doorgaan. Wellicht vindt men elkaar dan
weer over een aantal jaren.Vragen en opmerkingen uit de commissieDe heer Van den Akker (CDA) vindt dat, ook
al wordt er inhoudelijk volledige overeenstemming bereikt, de VS dit gebeuren
toch in de houdgreep houden door niet mee te doen, want als Japan, Canada
en Australië vervolgens ook niet meedoen, dan wordt het moeilijk de benodigde
55% uitstoot aan broeikasgassen te halen. Dan doet Nederland echter ook niet
meer mee. Dat zal tot veel vertraging leiden, terwijl er in de tussentijd
niets gebeurt. Wat vindt de minister in dat kader van de optie om Bonn te
verdagen? Ook dat brengt problemen met zich, maar dan is Bonn in ieder geval
niet mislukt. Dan blijft de redelijk positieve stand van de onderhandelingen
tot nu toe overeind. Vervolgens komt er misschien meer druk op de VS te liggen,
als veroorzakers van de vertraging. In de publiciteit komt het beeld naar
voren dat de bijeenkomst in Scheveningen is mislukt, niet alleen wat betreft
de VS, maar ook inhoudelijk. Wat vindt de minister daarvan? Hij is daar veel
positiever over.De heer Crone (PvdA) meent dat de minister
als voorzitter van dit mondiale proces heel goed bezig is, want er is duidelijk
vooruitgang geboekt, vooral als hij kijkt naar de handzame compromistekst.
Klopt het dat er door de opstelling van Europa, de ontwikkelingslanden en
Rusland in Scheveningen een steviger basis voor een en ander is ontstaan?
Omdat de VS niet meedoen, bepalen met name Japan en enkele landen uit de Umbrella-groep
uiteindelijk hoe het verder gaat. Er wordt naar een akkoord zonder ratificatieverplichting
gestreefd, maar in hoeverre is dat bindend? De landen die daaraan meedoen,
moeten elkaar ergens op kunnen aanspreken, want anders heeft dat akkoord geen
zin. Het akkoord kan ook een partieel karakter hebben, in die zin dat er overeenstemming
wordt bereikt op een aantal hoofdpunten. Het is ook mogelijk dat een aantal
landen vervolgbesprekingen voorstaat. Ook kan een aantal landen pleiten voor
een opt out. Er kan wellicht ook worden gedacht aan side-agreements. De grote
groep gaat door, terwijl de VS via een side-agreement iets toevoegen aan het
proces. Ze kunnen dan blijven meeonderhandelen om er in de volgende periode
weer voluit in te stappen. Een substantieel partieel kernpakket kan een goed
begin zijn voor Europa, Rusland en de ontwikkelingslanden. Via side-agreements
of opt outs kan er daarnaast iets ontstaan waarop verder kan worden gebouwd.
Dan blijft er in elk geval sprake van beweging en een basis waarmee je kunt
werken.De VS doen niet mee, maar door de uitspraak van president Bush worden
landen die verder willen met het proces niet geblokkeerd. Dat is politiek,
psychologisch, maar ook economisch van belang. Door niet mee te doen, zouden
de VS een concurrentie-, een handelsvoordeel kunnen krijgen. Een handelsoorlog
tegen de VS als gevolg daarvan is natuurlijk niet aan de orde, maar er kan
wel worden gedacht aan een bepaalde bescherming van de andere landen. Dat
is in overeenstemming met het Wereldhandelsverdrag. In het Montreal-protocol
is expliciet opgenomen dat landen die niet meedoen aan het terugdringen van
Cfk's niet de vrijheid krijgen geproduceerde Cfk's te exporteren naar landen
met een Cfk-ban. Dit geeft aan dat een wereldwijd verdrag juridisch van minstens
gelijke waarde kan zijn als een handelsverdrag. Het gaat in ieder geval niet
aan de vooruitgang op dit punt te belemmeren.Europa moet doorgaan, los van de vraag welke vorm van overeenstemming
wordt bereikt. Op die manier kan het laten zien dat er in dit proces, zonder veel kosten, wel degelijk stappen vooruit kunnen worden gezet.
De naleving van een en ander moet wel goed wordt georganiseerd.De heer Klein Molekamp (VVD) wijst erop dat,
wil je komen tot een begin van een oplossing van het klimaatprobleem, er met
de belangrijkste emittenten overeenstemming moet worden bereikt over een gemeenschappelijk
pad daar naar toe. Een overeenkomst in juridische zin tussen Europa en de
ontwikkelingslanden, los van het beleidsmatige, zet weinig zoden aan de dijk,
want Europa stoot 12% uit, terwijl de ontwikkelingslanden wat dat betreft
niets hoeven te doen. Het al of niet meedoen van grote spelers als de VS,
Europa, Japan en een aantal belangrijke landen uit de Umbrella-groep, zoals
Canada en Australië, is van groot belang. Wil je tot een juridisch kader
komen, dan zijn in ieder geval die landen nodig.De minister was vrij positief over Rusland, maar de heer Klein Molekamp
heeft in een Duitse krant gelezen dat de Russische onderhandelaar heeft gezegd
dat hij Kyoto niet ziet zitten. Wat vindt de minister daarvan? China en India
zijn ook belangrijke emittenten, in de toekomst wellicht de belangrijkste
als het gaat om de totale uitstoot in de wereld. Komt in Bonn aan de orde
of en hoe deze landen aan het verdere proces meedoen?Steeds meer landen geven aan dat, wil men het klimaatprobleem aanpakken,
ook kernenergie op de politieke agenda moet komen. Wordt dat in Bonn ook besproken?
De heer Klein Molekamp vraagt voorts of zijn indruk juist is dat Europa, ter
wille van het compromis, steeds meer concessies doet, bijvoorbeeld als het
gaat om sinks. Klopt het dat de tekst over de ontwikkelingslanden sinds Den
Haag vorig jaar ongewijzigd is gebleven en dat de Duitse weerstanden daartegen
inmiddels zijn weggeëbd?Mevrouw Vos (GroenLinks) vindt ook dat Bonn
moet doorgaan. Er moet worden geprobeerd tot overeenstemming te komen over
een wettelijke tekst, maar welke status krijgt die tekst? Is die bindend?
Heeft die, al is er nog niet geratificeerd, consequenties voor de landen die
eraan meedoen? Japan doet misschien niet nu, maar op een later tijdstip mee.
Kan de minister dat toelichten? Als Japan bijvoorbeeld volgend jaar meedoet,
dan zijn er voldoende landen om het protocol te ratificeren. Dan kan Kyoto
volgend jaar ook nog lukken. De VS doen niet mee, maar daar moeten de andere
landen zich niet door laten gijzelen. De landen die verder willen, moeten
doorgaan, maar de vraag is wel hoe dit zich verhoudt tot het VN-verdrag dat
hopelijk door voldoende landen wordt geratificeerd. Als een land daar niet
aan meedoet, wat heeft dat voor consequenties in het kader van de WTO en voor
het inbrengen van milieuafspraken binnen dit handelsverband?In de onderhandelingstekst staat geen duidelijke richtlijn voor het gebruik
van sinksprojecten of kerncentrales onder het Clean development mechanisme
(CDM). Hoe staat het daarmee? Sinksprojecten mogen in ieder geen negatieve
sociale en milieugevolgen hebben, maar ook dat komt niet duidelijk naar voren.
Als het na Bonn nog te vroeg is conclusies te trekken over de ratificatie
van het Kyoto-protocol, wat zijn dan de volgende stappen? Gaat Europa dan
door? Wat is dan de Nederlandse positie? Is het mogelijk dat Europa met bijvoorbeeld
Rusland en de ontwikkelingslanden afspraken maakt over het toepassen van flexibele
mechanismen? Kan de minister iets zeggen over de studie van Euro-Commissaris
Wallström naar de mogelijke kosteneffectieve maatregelen, gericht op
het halen van de Kyoto-doelstellingen?De heer Van der Staaij (SGP) vindt de onderhandelingstekst,
waaruit blijkt dat er wel degelijk vooruitgang is geboekt, een goede basis
voor de onderhandelingen in Bonn. Er moet echter niet te veel worden toegegeven
als het gaat om de hardheid van de uiteindelijke afspraken. Ga je de compromisweg op, dan moet je oppassen voor een uiteindelijk papieren
resultaat.Hoe staat het met het op één lijn krijgen van de diverse
EU-landen? Hoe hoog schat de minister het risico in dat Japan afhaakt? De
VS zullen andere landen er niet van weerhouden mee te doen, maar de minister
is somber over de implicaties van het niet meedoen van de VS voor andere landen.
Wordt inderdaad geprobeerd de regeringsleiders nadrukkelijker bij de mondiale
milieuproblematiek te betrekken?Hoe schat de minister de urgentie van het klimaatprobleem in en in verband
daarmee het klimaat rond de onderhandelingen? Uit de IPCC-studie blijkt een
toenemend besef van die urgentie. Anderzijds is er hier en daar toenemende
kritiek op de conclusies van deze studie. De heer Van der Staaij ziet echter
geen grond om daar relativerend over te doen. Wat vindt de minister van het
rapport van Commissaris Wallström? Hoe beoordeelt hij het daarin gestelde
dat Europa tegen geringe kosten twee keer zoveel kan doen aan de vermindering
van de uitstoot van broeikasgassen als is voorzien in het Klimaatverdrag en
dat dit als wisselgeld kan worden beschouwd in de onderhandelingen met onder
andere de VS en Japan?De heer Van Middelkoop (ChristenUnie) wijst
eerst op de lichtpuntjes. Het is heel belangrijk dat er in de Göteborg-conclusies
onder meer staat dat de regering van de VS en de EU het klimaatvraagstuk het
meest belangrijke milieuvraagstuk van dit moment vinden. Dat betekent toch
dat het eerder gestelde door de VS dat zij dit vraagstuk nog eens willen onderzoeken
definitief achter de horizon is verdwenen? In tal van landen, ook binnen de
EU, is al jaren sprake van een actief milieu- en klimaatbeleid. Uit het rapport
van de Europese Commissie blijkt duidelijk dat een goed klimaatbeleid echt
niet zoveel kost, voor de korte termijn niet, maar helemaal niet voor de lange
termijn. Japan heeft voorts nog niet definitief afgehaakt. Het totaalplaatje
is echter zeer teleurstellend. In 2002 wordt tijdens de wereldtop bekeken
wat er sinds Rio-1992, de oorsprong van het Klimaatverdrag, is gebeurd. Als
Bonn mislukt, dan wordt de wereld in 2002 met zichzelf geconfronteerd. Dan
moet er worden geconcludeerd dat er sinds Rio niet voldoende vooruitgang is
geboekt.In de positie van de VS zit iets tegenstrijdigs. In Kyoto wilden de VS
per se dat de ontwikkelingslanden zich zouden committeren aan het protocol,
in enigerlei vorm. Als de VS nu echter niet meedoen, dan hebben China en India
ook geen reden om mee te doen, want een belangrijk deel van de milieuschuld
ligt in het rijke noorden.Als Japan niet meedoet, dan bestaat Kyoto rechtens niet meer. De minister
sprak over een verklaring die na Bonn kan worden afgelegd. Worden er dan ook
uitspraken over de langere termijn gedaan, dus voor de periode na 2010? Zo'n
verklaring kan politiek bindend zijn, in die zin dat je elkaar erop kunt aanspreken,
maar omdat een verklaring geen wettelijk karakter heeft, zijn sancties onmogelijk.
Het Kyoto-protocol beoogt echter een rechtskarakter te hebben. In Kyoto is
een reductie van 5% van de uitstoot als werelddoelstelling overeengekomen,
maar volgens Greenpeace is die 5% in de compromistekst verdwenen en is er
zelfs sprake van een slight increase. Klopt dat? Daar komt bij dat de langdurige
onderhandelingen op een gegeven ogenblik ten koste gaan van de relatie met
de aard van het vraagstuk, want om dat op te lossen is uiteindelijk een reductie
van ongeveer 80% nodig.De heer Van Middelkoop hoopt dat Bonn wordt afgesloten met een overeenkomst
met een rechtskarakter, maar dat is meer dan hij nu voor mogelijk acht. Er
moet hier in ieder geval worden doorgegaan met de behandeling van de Goedkeuringswet
voor het protocol. Ook als Kyoto niet lukt, kan Nederland desondanks een verstandig
klimaatbeleid voeren. Wat vindt de minister van het gestelde in het Centraal
economisch plan dat de EU de meeste schade ondervindt van de hier nogal gepolitiseerde
50/50-regel? Wat betekent dat voor de Nederlandse positie? Emissiehandel is niet voor alle sectoren de meest verstandige oplossing. Komt er een
emissierecht voor de consument?Het antwoord van de regeringDe minister bevestigt dat de stap vooruit
die sinds Den Haag is gemaakt op het gebied van het wetenschappelijk inzicht
in het klimaatprobleem politieke betekenis heeft, want daardoor is het besef
van de urgentie van het probleem toegenomen, evenals de wetenschappelijke
onderbouwing daarvan. Ook is duidelijk geworden dat het proces van klimaatverandering
sneller gaat, dat de gevolgen groter zijn en dat het mogelijk is te komen
tot een kosteneffectief alternatief beleid. Het verdragsrechtelijk vormgegeven
voorzorgsbeginsel, inhoudend dat het ontbreken van volledige zekerheid op
dit punt geen reden is om geen actie te ondernemen, speelt hierbij een belangrijke
rol. Daar komt bij dat de bevindingen van het IPCC in het rapport van de Amerikaanse
Scientific Counsel worden bevestigd. Op basis daarvan heeft president Bush
verklaard dat het klimaatprobleem het grootste probleem op aarde is. Er blijft
natuurlijk altijd onzekerheid over het tijdstip waarop de effecten zich zullen
voordoen, waar deze zich zullen voordoen en hoe groot ze zijn, maar dat is
dus geen reden om niets te doen.De vijf hoofdbeslissingen die in Kyoto zijn genomen, vormen de kern van
het protocol. Er is afgestapt van de vrijwilligheid, omdat is gebleken dat
dit niet werkt. Daar is een verplichting voor in de plaats gekomen. De uitstoot
van broeikasgas wordt gereduceerd, niet alleen door binnenlandse, maar ook
door internationale maatregelen. Daartoe helpen de landen elkaar, ook omdat
de maatregelen kosteneffectief zijn. De landen die in het verleden voor de
grootste vervuiling hebben gezorgd, moeten beginnen met een vermindering daarvan.
Andere landen, bijvoorbeeld de ontwikkelingslanden, komen in een latere fase
aan bod. Zij krijgen een preferentiële behandeling. Er wordt gekeken
in hoeverre de reeds geëmitteerde gassen verantwoord kunnen worden opgevangen
met behulp van maatregelen, bijvoorbeeld met betrekking tot bossen. De landen
helpen elkaar ten slotte bij het opvangen van consequenties die zich toch
altijd zullen voordoen, bijvoorbeeld in het geval van andere voedselpatronen
of als kusten worden aangetast. Al het andere wat in Kyoto is afgesproken,
is op deze vijf beslissingen gebaseerd en daarvan afgeleid.De VS willen dat ook de ontwikkelingslanden in de eerste fase meedoen,
maar daarmee komen zij terug op de hoofdbeslissingen die in Kyoto zijn genomen.
Dat is heel ernstig. President Bush heeft ook erkend dat de VS daarmee afwijken
van de eerder totstandgekomen overeenstemming. De ontwikkelingslanden doen
in de eerste periode niet mee. Daarover is een politieke beslissing genomen.
Een tweede budgetperiode, na 2010, kun je echter niet ingaan zonder de ontwikkelingslanden.
Ook dan hoeven niet alle ontwikkelingslanden mee te doen. Mali bijvoorbeeld
hoeft dan niet mee te doen, maar China wel. China is uit eigenbelang ook al
bezig met een beleid, gericht op energie-efficiency. Deze landen zullen echter
nooit meepraten over de volgende fase als de noordelijke landen de verplichtingen
uit het verdrag van 1992 en het Kyoto-protocol niet nakomen. Ze zullen alleen
maar in de tweede periode meedoen als het noorden in de eerste periode het
goede voorbeeld geeft.Er moet in Bonn overeenstemming worden bereikt over de instrumenten en
de detaillering van een en ander, aan de hand van de compromistekst. Het gaat
onder andere over het geld, over de vraag hoeveel nationale en internationale
maatregelen er moeten worden genomen en over de bindendheid. Wordt er geen
overeenstemming bereikt over de uitwerking, dan heeft het geen zin om te ratificeren.
Lukt het om wel tot overeenstemming te komen, dan moet de compromistekst,
al dan niet gewijzigd, worden vastgelegd in een juridische, wettelijke tekst.
Het zou mooi zijn als dat ook in Bonn lukt, maar het is niet zo erg als dat
niet helemaal lukt, want er is dan toch al overeenstemming over
het politieke pakket bereikt. Als de wettelijke tekst gereed is, dan kan het
ratificatieproces worden gestart. Dan kunnen de landen naar hun eigen parlementen,
maar ze beslissen zelf wanneer ze dat doen. De landen in de EU hebben afgesproken
om dat tegelijkertijd te doen. Het is geen probleem als Japan het later dan
Europa zou doen. Het kan allemaal in fasen, maar je moet niet bij de eerste
fase stoppen, want dan kom je nooit meer verder. Het Kyoto-protocol kan echter
pas functioneren, in werking treden als voldoende landen dat hebben geratificeerd.
Pas dan kan er beleid worden gevoerd. De invoer van auto's die vervolgens
niet voldoen aan bepaalde emissie-eisen mag op grond van het verdrag worden
geweigerd. Er volgt echter ongetwijfeld een WTO-procedure als Europa, ervan
uitgaand dat de VS daadwerkelijk niet meedoen, zich in die zin in de richting
van de VS opstelt. Met andere woorden, er moet niet te antagonistisch worden
opgetreden tegen non-partners, want dan kan de uitvoering van het verdrag
worden geblokkeerd.Als er geen politiek akkoord wordt bereikt, dan is Bonn niet geslaagd.
Dan is CoP-6 ook niet geslaagd. Er volgt dan waarschijnlijk een verklaring
over hoe er verder wordt gegaan, wellicht aan de hand van een onderhandelingsagenda,
met een tijdpad. Dat zou echter facesaving zijn, want dan kan het protocol
in 2002 in elk geval niet meer worden geratificeerd. Dat was echter de bedoeling,
tien jaar na het verdrag. Er kan dan geen gezamenlijk beleid meer worden opgestart,
want daar heb je een paar jaar voor nodig. Er kan dan ook niet meer gezamenlijk
aan de mechanismen worden gewerkt, bijvoorbeeld op het gebied van de emissiehandel.
Die is inderdaad kosteneffectief. Daarom is Europa al lang afgestapt van de
50/50-regel. Er komt dan ook geen CDM en geen Joint Implementation. De reductieverplichting
vanaf 2008 haal je dan ook niet meer, want daar heb je een paar jaar
van beleidsuitvoering voor nodig. De minister kan zich voorstellen dat er
in dat geval een amendement wordt ingediend om de reductieverplichting met
twee jaar uit te stellen. Dat zou op zichzelf fantastisch zijn, want dan blijft
de reductieverplichting als zodanig overeind. Op een periode van 60 jaar is
dat slechts twee jaar tijdverlies.Het is geen probleem het benodigde aantal landen te halen. Het akkoord
treedt echter pas in werking als de landen die hebben geratificeerd gezamenlijk
55% van de broeikasgassen in de geïndustrialiseerde wereld uitstoten.
Het gaat daarbij om de emittenten van 1990 met reductieverplichtingen, want
de ontwikkelingslanden doen nog niet mee. In 1990 waren de cijfers voor de
VS en Japan als volgt: de VS 36,1% en Japan 8,5%. Dat is bij elkaar 44,6%.
De rest van de wereld stootte toen 55,4% uit. Dat wil zeggen dat Japan cijfermatig
niet nodig is, maar dat is een droombeeld, want als Japan afhaakt, haken meer
landen af. Japan heeft dus de sleutel. Doet Japan mee, dan is dat niet alleen
een politieke, maar ook een psychologische doorbraak. Doet Japan ook niet
mee, dan moet er met listen gaan worden gewerkt. Daarbij kan worden gedacht
aan volledige overeenstemming over een partieel pakket of een side-agreement
met de VS, zodat de VS in elk geval nog een beetje meedoen. Wellicht kan er
nog iets worden vastgelegd, zodat het proces toch kan doorgaan.China en India zijn bezig met een eigen milieubeleid, maar zij zullen
Kyoto politiek pas aanvaarden als de andere landen zich aan hun verplichtingen
houden. Dat geldt ook voor de steunverplichting. De minister baseert zijn
opmerkingen over Rusland op basis van zijn eigen bevindingen. In het compromisvoorstel
is dezelfde formule over kernenergie opgenomen als die welke in de voorstellen
voor Den Haag was opgenomen. Het betreft overigens kernenergie in het kader
van activiteiten op het gebied van CDM en Joint Implementation in andere landen.
Elk land is vrij om kernenergie toe te passen, maar dat is een ander spoor.
Binnen Europa wordt daar verschillend over gedacht, maar dat is een kwestie
die buiten het protocol staat. Het is echter niet de bedoeling internationaal
steun te geven aan en op die manier indirect te voldoen aan je reductieverplichtingen door kernenergieprojecten in andere landen op te zetten of door
niet duurzame bosactiviteiten te ondersteunen. Er is geen sprake van een slight
increase van de reductie van de uitstoot. Is deze in 2010 gegroeid, dan moet
men desondanks naar de afgesproken daling toe, maar dat mag tot de helft van
de reductieverplichting met sinks gebeuren, bijvoorbeeld door duurzaam bosbeheer
tot stand te brengen. Dat is echter aan zeer strenge verplichtingen gebonden.Ten slotte deelt de minister mee dat er momenteel in de VS wordt gediscussieerd
over de uitspraken van de Amerikaanse administratie, onder andere vanwege
economische redenen, bijvoorbeeld betrekking hebbend op de moderne industriële
sectoren. De VS zouden dus nog op hun schreden kunnen terugkeren.De voorzitter van de vaste commissie voor Volkshuisvesting, Ruimtelijke
Ordening en Milieubeheer,Th. A. M. MeijerDe griffier van de vaste commissie voor Volkshuisvesting, Ruimtelijke
Ordening en Milieubeheer,JonkerXNoot1Samenstelling: Leden: Witteveen-Hevinga (PvdA), Van Middelkoop (ChristenUnie),
Feenstra (PvdA), Verbugt (VVD), Poppe (SP), Duivesteijn (PvdA), Augusteijn-Esser
(D66), Klein Molekamp (VVD), Hofstra (VVD), ondervoorzitter, Th.A.M. Meijer
(CDA), voorzitter, Luchtenveld (VVD), Van Wijmen (CDA), Kortram (PvdA), Ravestein
(D66), Van der Steenhoven (GroenLinks), Van Gent (GroenLinks), Rietkerk (CDA),
Oplaat (VVD), Van der Staaij (SGP), Schoenmakers (PvdA), Waalkens (PvdA),
Udo (VVD), Mosterd (CDA), Ten Hoopen (CDA) en Depla (PvdA).Plv. leden: Dijksma (PvdA), Stellingwerf (ChristenUnie), Valk (PvdA),
Van Lente (VVD), De Wit (SP), Van Heemst (PvdA), Scheltema-de Nie (D66), Van
Beek (VVD), Geluk (VVD), Schreijer-Pierik (CDA), Blok (VVD), Biesheuvel (CDA),
Crone (PvdA), Giskes (D66), M.B. Vos (GroenLinks), Halsema (GroenLinks), Van
den Akker (CDA), Niederer (VVD), Van 't Riet (D66), Spoelman (PvdA), Hindriks
(PvdA), Snijder-Hazelhoff (VVD), Visser-van Doorn (CDA), Leers (CDA) en De
Boer (PvdA). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-27400-XI-97.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl