Wijziging van de Wet op de beroepen in de individuele gezondheidszorg (voorlopige maatregel); Memorie van antwoord
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 20012002-27669, nr. 366a

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum ontvangst

04-07-2002

Eerste Kamer der Staten-Generaal

2001-2002

27669 nr. 366a

02-07-2002

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 27669Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 20 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
27 669Wijziging van de Wet op de beroepen in de individuele gezondheidszorg
(voorlopige maatregel)nr. 366aMEMORIE VAN ANTWOORDOntvangen 2 juli 2002De leden van de VVD-fractie hebben met belangstelling kennis genomen van
het wetsvoorstel. Zij gaan er van uit dat op zeer korte termijn criteria ontwikkeld
moeten worden die de Inspectie zal kunnen hanteren bij het toepassen van de
bevoegdheid waar het wetsvoorstel in voorziet en vragen aan welke criteria
de minister denkt en of deze criteria ontwikkeld worden in overleg met de
minister van Justitie.In artikel 96a en 96b van het wetsvoorstel liggen de criteria besloten
die gehanteerd zullen worden. Er moet sprake zijn van een verdachte van overtreding
van artikel 96 van de Wet BIG tegen wie ernstige bezwaren zijn gerezen. Bovendien
moet de bescherming van de volksgezondheid het toepassen van de bevelsbevoegdheid
dringend vorderen. Het initiatief zal vaak bij de Inspectie liggen omdat die
bij het uitvoeren van haar taak als eerste met mogelijke misstanden wordt
geconfronteerd. De bevelsbevoegdheid van het wetsvoorstel is echter niet aan
de Inspectie toegekend maar aan de Officier van Justitie respectievelijk de
rechter. Immers, het bevel wordt gegeven in het kader van een strafrechtelijke
vervolging aan een verdachte van een strafbaar feit (in dit geval overtreding
van artikel 96 van de Wet BIG). De verantwoordelijkheid, kennis en ervaring
die nodig is om vast te stellen of sprake is van een verdachte van overtreding
van artikel 96 tegen wie ernstige bezwaren zijn gerezen ligt bij het OM. De
verantwoordelijkheid, kennis en ervaring om vast te stellen of de bescherming
van de volksgezondheid toepassing van de bevelsbevoegdheid dringend vordert
ligt bij de Inspectie. In de praktijk zal een bevel dan ook altijd op basis
van overleg en samenwerking tussen het OM en de Inspectie tot stand komen.
Overigens wijs ik er in dit verband voor de volledigheid op dat voor het vaststellen
of sprake is van overtreding van artikel 96 van de Wet BIG door het OM en
de Inspectie criteria zijn ontwikkeld. Dat heeft geleid tot de conclusie dat
het ontbreken van communicatie met het reguliere circuit (niet inwinnen of
niet verstrekken van noodzakelijke informatie) of het interveniëren in
reguliere behandelingen (afwijzen, inmenging of verbieden) vooralsnog de criteria
zijn die de meeste kans van slagen hebben bij vervolging op basis van artikel
96.De leden van de GroenLinks-fractie staan positief tegenover de voorgestelde
wetswijziging. Zij vragen of het juist is dat onder het bereik van de Wet
BIG en dus onder deze wetswijziging wel de alternatieve psychiaters vallen
en niet de alternatieve psychologen (bijvoorbeeld alternatieve psychotherapeuten).
Zij vragen voorts of, als die constatering juist is, de minister bereid is
in het kader van de evaluatie van de Wet BIG voor te stellen laatstgenoemde
groep onder het bereik van de Wet BIG te brengen.De Wet BIG is van toepassing op een ieder die beroepsmatig handelingen
verricht op het gebied van de individuele gezondheidszorg, dus nu ook al op
beroepsbeoefenaren die alternatieve geneeswijzen toepassen. Wat de reikwijdte
van de wet betreft is immers niet het onderscheid tussen alternatieve en reguliere
geneeswijzen relevant, maar het onderscheid tussen handelingen op het gebied
van de individuele gezondheidszorg en andere handelingen. Daarnaast is voor
de werking van de wet relevant het onderscheid tussen beoefenaren van wettelijk
geregelde en beoefenaren van niet wettelijk geregelde beroepen. Veel bepalingen
van de Wet BIG zijn immers alleen van toepassing op beoefenaren van wettelijk
geregelde beroepen. Met het onderhavige wetsvoorstel wordt rechtgetrokken
de ongelijkheid dat in voorkomende gevallen een beoefenaar van een wettelijk
geregeld beroep wél een verbod kan worden opgelegd bepaalde handelingen
op het gebied van de individuele gezondheidszorg te verrichten, maar dat een
dergelijke maatregel – in voor het overige gelijke omstandigheden –
niet getroffen kan worden indien het een beoefenaar van een niet wettelijk
geregeld beroep betreft. Het merendeel van de beoefenaren van alternatieve
behandelwijzen oefenen een niet wettelijk geregeld beroep uit. Psychiaters,
gezondheidszorgpsychologen en psychotherapeuten zijn beoefenaren van een wettelijk
geregeld beroep. Het wetsvoorstel is van toepassing op een ieder die beroepsmatig
handelingen verricht op het gebied van de individuele gezondheidszorg (dus
ook op psychologen die niet de opleiding tot gezondheidszorgpsycholoog hebben
doorlopen en dus niet als zodanig in het BIG-register zijn ingeschreven).
Het ligt in de verwachting dat de met dit wetsvoorstel voorgestelde maatregel
voornamelijk gebruikt zal worden voor niet op grond van de Wet BIG geregelde
beroepsbeoefenaren. De Inspectie beschikt op basis van artikel 87a van de
Wet BIG immers al over de mogelijkheid om een beoefenaar van een wettelijk
geregeld beroep – ook als deze alternatieve behandelwijzen toepast –
een dergelijk bevel te geven wanneer deze niet voldoet aan de eis van het
leveren van verantwoorde zorg (artikel 40 wet BIG).De leden vragen vervolgens of misleiding via onjuist voorgespiegelde positieve
behandelingsresultaten eveneens aanleiding geeft tot instelling van vervolging,
omdat er sprake kan zijn van schade van de psychische gezondheid van de cliënt
(frustratie) wanneer resultaten negatief blijken te zijn.Ernstige vormen van misleiding binnen een context waarbij een patiënt
zo afhankelijk van zijn behandelaar is geraakt dat in redelijkheid geen objectieve
beoordeling van die misleiding meer mogelijk is en waarbij aantoonbaar sprake
is van toegebrachte schade aan de psychische gezondheid, zou mogelijk tot
vervolging kunnen leiden op grond van het criterium «veroorzaken van
een aanmerkelijke kans op schade». Enkel frustratie zal niet voldoende
zijn om tot vervolging over te gaan. De leden vragen voorts of een door derden
ingediende klacht over handelen dat mogelijk in strijd is met artikel 96a
en 96b ook buiten medeweten van de betreffende cliënt door de Inspectie
en/of de rechter in behandeling wordt genomen. De leden denken hierbij aan
het indienen van klachten door gezinsleden, vrienden en huisartsen.Een bij de inspectie binnengekomen klacht over een alternatieve behandelaar
die dusdanig ernstig lijkt, dat nader onderzoek in het belang van de volksgezondheid
nodig is, zal ook zonder toestemming of medeweten van de betreffende cliënt
in behandeling kunnen worden genomen.De leden vragen vervolgens waarom in de wet BIG geen regels zijn opgenomen ten aanzien van deskundigheid en opleiding van alternatieve
behandelaars.Het voeren van kwaliteitsbeleid is de primaire verantwoordelijkheid van
de beroepsgroepen zelf. Daaronder valt ook het stellen van eisen ten aanzien
van deskundigheid en opleiding. Het beleid is erop gericht zelfordening te
stimuleren en te ondersteunen. Ten aanzien van de alternatieve beroepsbeoefenaren
geldt dat deze geneigd zijn zich te organiseren naar de behandelwijze die
zij toepassen. Bij de totstandkoming van Wet BIG is reeds op goede gronden
besloten alternatieve behandelwijzen alsook functies en differentiaties niet
als aangrijpingspunt te nemen voor het regelen van beroepen op grond van de
Wet BIG. Immers, dat zou al snel leiden tot fragmentering van het beroepenveld.
Deze lijn wordt bij dit wetsvoorstel voortgezet. Bij de evaluatie van de Wet
BIG kan deze vraag opnieuw aan de orde worden gesteld.De leden vragen voorts in hoeverre de regering zich inspant voor stimulering
van onderzoek naar de effectiviteit en toepasbaarheid van de alternatieve
geneeskunde. Zij vragen hierbij in het bijzonder naar de homeopathie.In de jaren negentig heeft NWO een adviesfunctie voor onderzoekers vervuld.
Deze aanpak was gebaseerd op de gedachte dat daardoor de kwaliteit van onderzoeksvoorstellen
op het gebied van effectiviteit van alternatieve behandelwijzen alsmede de
kans voor reguliere financiering van onderzoeksvoorstellen zou toenemen. Deze
aanpak is weinig effectief gebleken. Een nieuwe aanpak ten aanzien van onderzoek
op het gebied van alternatieve behandelwijzen is momenteel in voorbereiding.
Deze aanpak heeft een tweeledig doel; het ontwikkelen van adequate onderzoeksmethoden
en het scholen van onderzoekers en in het verlengde daarvan genereren van
onderzoeksvragen die in aanmerking kunnen komen voor reguliere financiering.
Het ligt voor de hand om met deze aanpak eerst een aantal jaren ervaring op
te doen. Deze aanpak zal in eerste instantie gericht zijn op complementaire
behandelwijzen, waaronder homeopathie.De leden vragen zich vervolgens af of de Inspectie ook uit eigen beweging
onderzoek doet naar mogelijke schadelijkheid van alternatieve behandelingswijzen
(dus ook als er geen klachten ingediend zijn).De inspectie doet uit eigen beweging geen onderzoek naar mogelijke schadelijkheid
van alternatieve behandelingswijzen. De inspectie is geen wetenschappelijk
onderzoeksinstituut, noch reguliere noch alternatieve genees- of behandelingsmethoden
worden door de inspectie zelf onderzocht. In het kader van de behandeling
van een klacht kan de schadelijkheid van de in dat concrete geval toegepaste
alternatieve behandelingswijze natuurlijk wel aan de orde komen. De leden
vragen voorts of er sprake is van een verbod op alternatieve behandelingswijzen
waarvan vaststaat dat zij schadelijk zijn.De Wet BIG bevat geen verbod op dergelijke alternatieve behandelingswijzen
als zodanig. Als iemand door zo'n behandelmethode toe te passen de gezondheid
van een ander in gevaar brengt, is sprake van overtreding van artikel 96 van
de Wet BIG. Het toepassen van een dergelijke behandelmethode zou ook als strafbaar
kunnen worden aangemerkt op basis van artikelen 307 en 308 Wetboek van Strafrecht
(het veroorzaken van dood of zwaar lichamelijk letsel door schuld).Tenslotte vragen de leden van de GroenLinks-fractie mij waarom voor zelfregulering
gekozen is ten aanzien van het ontwikkelen van een keurmerk voor alternatieve
behandelaars en het voeren van dit keurmerk door deze behandelaars.Het ontwikkelen van een keurmerk is eveneens een onderdeel van het kwaliteitsbeleid
van beroepsgroepen. Voor het antwoord op deze vraag mogen wij de leden verwijzen
naar onze uiteenzetting naar aanleiding van hun vraag betreffende deskundigheid
en opleiding.De leden van de fracties van de SGP en de ChristenUnie hebben met belangstelling
kennis genomen van het voorliggende wetsvoorstel. Naar hun mening beoogt de
wijziging van de Wet BIG het publiek beter te kunnen beschermen tegen beoefenaren
van alternatieve behandelingsmethoden die ernstige gezondheidsschade berokkenen.
Zij vragen waarom niet is gekozen voor een uitgebreidere reikwijdte van de
wet. Naar de mening van deze leden blijft nu een niet onbelangrijk aantal
beroepsbeoefenaren buiten beeld.Op de vraag waarom niet gekozen is voor een uitgebreidere reikwijdte van
de wet is reeds gereageerd in ons antwoord aan de leden van de GroenLinks-fractie.
Wij mogen daarnaar verwijzen. De leden vragen voorts of het juist is te concluderen
dat veelal wordt uitgegaan van «achteraf» ingrijpen als er excessen
worden geconstateerd. Zij vragen een reactie op de stelling dat een preventief
instrumentarium veel zou kunnen voorkomen. Voorts menen zij dat de economische
factor dominant is geworden ten opzichte van het volksgezondheidsbelang en
vragen zij of voor een goede handhaving de capaciteit van de Inspectie voldoende
is.Ten aanzien van beoefenaren van niet wettelijk geregelde beroepen die
alternatieve behandelwijzen toepassen zijn de mogelijkheden voor de Inspectie
om in te grijpen inderdaad beperkt tot het achteraf ingrijpen als excessen
geconstateerd worden. De capaciteit van de Inspectie is daarvoor voldoende.
Daarnaast is sprake van beleid gericht op algemene preventie door het totstandkomen
van kwaliteitsmaatregelen op basis van zelfregulering te stimuleren en te
ondersteunen. Het wetsvoorstel geeft voorts een preventieve mogelijkheid tot
ingrijpen bij overtreding van de huidige specifieke strafbepaling in de Wet
BIG in aansluiting op de bestaande systematiek van de wet en ter bescherming
van de volksgezondheid. Aangezien toepassing van de voorgestelde bevoegdheid
kan leiden tot het staken van de beroepsuitoefening wordt daarmee, uiteraard
onder de voor een dergelijk zwaar ingrijpen noodzakelijke voorwaarden, het
belang van de volksgezondheid juist boven het economisch belang gesteld. In
afwachting van de evaluatie van de Wet BIG die de Kamer in het najaar van
2002 tegemoet kan zien, is er voor gekozen met dit wetsvoorstel aan te sluiten
bij de huidige systematiek van de Wet BIG. Het tot op heden gevoerde beleid
en de mogelijkheden die de Wet BIG thans biedt, aangevuld met het wetsvoorstel,
komt ons tezamen voor als evenwichtig en voldoende effectief.De Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport,E. Borst-EilersDe Minister van Justitie,A. H. Korthals 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-20012002-27669-366a.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl