Wijziging Elektriciteitswet 1998 i.v.m. aanpassingen wijze stimulering milieukwaliteit van de elektriciteitsvoorziening; Nota n.a.v. het verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-06 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 30305, nr. 7

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum indiening

16-12-2005

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2005-2006

30305 nr. 7

07-12-2005

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamHOOFDSTUK I. ALGEMEEN1. Doel en aanleiding van het wetsvoorstel2. Inhoud van het wetsvoorstel3. Relatie tussen budget en doelstelling4. Invulling AMvB MEP5. Overige aspectenII ArtikelenArtikel I, onderdeel AArtikel I, onderdeel B, artikel 72mArtikel 72nArtikel I, onderdeel C, artikel 72aaArtikel IIOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 30305Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 121 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
30 305Wijziging van de Elektriciteitswet 1998 in verband met enkele aanpassingen
van de wijze van stimulering van de milieukwaliteit van de elektriciteitsvoorzieningnr. 7NOTA NAAR AANLEIDING VAN HET VERSLAGOntvangen 7 december 2005HOOFDSTUK I. ALGEMEEN1. Doel en aanleiding van het wetsvoorstelMet belangstelling heb ik kennis genomen van de vragen van de leden van
de verschillende fracties naar aanleiding van het voorstel tot wijziging van
de Elektriciteitswet 1998 ten behoeve van de stimulering van de milieukwaliteit
van de elektriciteitsproductie. Ik ben verheugd dat de Tweede Kamer zich bereid
heeft getoond om het wetsvoorstel op korte termijn in behandeling te nemen.
Ik constateer dat de fracties een van de hoofddoelen van het wetsvoorstel,
namelijk het verbeteren van de mogelijkheden tot beheersing van de totale
uitgaven voor de MEP, onderschrijven.Ik vertrouw erop dat ik met deze nota de vragen in voldoende mate heb
beantwoord en dat deze nota zal bijdragen aan een spoedige behandeling van
het wetsvoorstel.De leden van de fractie van het CDA vroegen waarom gekozen is voor een
kaderwet in plaats van wijziging van de Elektriciteitswet 1998. De voorgestelde
juridische vormgeving sluit goed aan bij de subsidieregelgeving van mijn ministerie,
in het bijzonder de Kaderwet EZ-subsidies, die de basis geeft voor vrijwel
alle andere subsidieregelingen van mijn ministerie. Hierdoor ontstaat ook
voor de MEP het stelsel dat de hoofdregels zijn opgenomen in de wet in formele
zin en de praktische uitwerking in lagere regelgeving. Dit stelsel biedt continuïteit
op hoofdzaken en flexibiliteit om in de uitvoering adequaat rekening te kunnen
houden met nieuwe ontwikkelingen. Zo kan ervoor gezorgd worden dat de subsidies
daar terecht komen waar zij nodig zijn met het oog op het doel daarvan: bevordering
van de productie van duurzame elektriciteit, klimaatneutrale elektriciteit
en elektriciteit opgewekt door middel van warmtekrachtkoppeling (WKK).De leden van de fractie van de PvdA vroegen of dit wetsvoorstel tot onzekerheden
leidt bij marktpartijen. Vooropgesteld zij dat de voorgestelde aanpassingen
noodzakelijk zijn met het oog op beheersing van de uitgaven. Om
de MEP te kunnen continueren, met inbegrip van de zo belangrijke meerjarige
zekerheid op projectniveau, is beheersing van de uitgaven onontbeerlijk. De
voorgestelde structurele aanpassingen zijn dus bedoeld om het vertrouwen dat
marktpartijen kunnen hebben in de MEP te behouden.De leden van de fractie van de PvdA vroegen waarom destijds gekozen is
voor een open-einde regeling. Met de MEP werd destijds onder andere beoogd,
een einde te maken aan het naar het buitenland «weglekken» van
Nederlandse belastingmiddelen die via de toenmalige Regulerende Energiebelasting
werden ingezet ter stimulering van de vraag naar duurzame elektriciteit. Dit
weglekken kon ontstaan omdat het niet mogelijk is om bij de stimulering van
de vraag naar duurzame elektriciteit onderscheid te maken naar geografische
herkomst van de stroom, terwijl import van duurzame elektriciteit goedkoper
en gemakkelijker bleek te zijn dan productie in eigen land. De vraagstimulering
leidde in geringe mate tot een toename van de binnenlandse productie van duurzame
elektriciteit. Daarom is de MEP zodanig ontworpen dat deze niet aangrijpt
op de vraag naar duurzame elektriciteit, maar op de productie daarvan in Nederland.
Bij introductie van de MEP bestond de verwachting dat de doelstelling niet
gemakkelijk haalbaar zou zijn en was de verwachting dat de realisatie niet
boven de doelstelling uit zou komen. In overeenstemming met die verwachting
is destijds afgezien van het aanbrengen van een subsidieplafond.De leden van de PvdA-fractie vroegen waarom een overschrijding van de
9%-doelstelling niet wenselijk is. Het is verheugend te zien dat de
stimulering door de MEP leidt tot een snellere groei van de duurzame elektriciteitsproductie
dan voorzien. De keerzijde daarvan is echter dat de kosten van de MEP eveneens
sneller oplopen dan voorzien. De kosten mogen niet uit de hand lopen en daarom
is budgetlimitering nodig. Het wetsvoorstel voorziet in de daarvoor benodigde
bevoegdheid. In de toelichting heb ik aangegeven dat ik de budgetten voor
duurzame elektriciteit zal afstemmen op realisatie van de doelstelling. De
hoogte van deze doelstelling was de uitkomst van een meerjarig Europees onderhandelings-
en besluitvormingsproces. Met 9% in 2010 is er sprake van een verdrievoudiging
van het aandeel binnenlands opgewekte duurzame elektriciteit vanaf de start
van de MEP op 1 juli 2003. In mijn ogen is hier voor deze periode voldoende
ambitie neergelegd. Het is evident dat doorgroei na 2010, dus meer dan 9%
gewenst is. Tot 2010 is de 9% echter het baken waar het beleid op koerst
en waar de budgetten voor beschikbaar zullen worden gesteld. Belangrijker
dan overschrijding van de 9% voor 2010 is om de beschikbare budgetten
tot die tijd zo in te zetten dat de meer innovatieve – en vaak duurdere –
opties met een groot groeipotentieel na 2010 ook aan bod komen zodat daarmee
een impuls kan worden gegeven aan de leercurve van deze opties.De leden van de PvdA-fractie vroegen zo snel mogelijke nieuwe doelstellingen
vast te stellen voor de periode na 2010. Het doel van 9% duurzame elektriciteitsproductie
in 2010 beschouw ik beslist niet als eindpunt. Een verdere verduurzaming van
de energievoorziening blijft ook na die periode aan de orde. Snelle vaststelling
van doelen voor klimaat- en energiebeleid is uit die optiek dus gewenst en
geeft daarnaast houvast aan marktpartijen. In het Energierapport (Kamerstukken
II 2004/05, 29 023, nr. 14) is aangegeven dat het Nederlandse energiebeleid
fors moet internationaliseren en dat geldt ook voor het maken van afspraken
over doelen. Deze doelen wil ik dan ook vaststellen in EU-verband. In dat
kader is de discussie over de doelen na 2010 echter nog maar net begonnen
en afronding daarvan verwacht ik niet eerder dan in 2007. Daarmee is ook het
tijdpad uitgezet voor de vaststelling van de Nederlandse doelen voor de periode
na 2010. De leden van de VVD-fractie vroegen om een toelichting op het succes van
de MEP in het licht van de kritische benadering die het wetsvoorstel in 2003
kreeg. Tevens vroegen zij in hoeverre het succes is toe te schrijven aan de
hoogte van de subsidiebedragen voor de onderscheiden opties in relatie tot
de onrendabele top. Bepalende factor in het succes van de MEP is dat producenten
van duurzame elektriciteit de zekerheid wordt gegeven dat de toegekende subsidie
gedurende een tevoren bekende, lange periode wordt gegeven, hetgeen immers
van belang is voor de noodzakelijke investeringbeslissingen.Over het algemeen zijn de subsidiebedragen niet te hoog. De subsidiebedragen
zijn voor elke categorie zo vastgesteld dat ze overeenkomen met de onrendabele
top. Binnen een categorie kan er enigszins spreiding zitten in de hoogte van
de onrendabele top. Door echter de categorie zo af te bakenen dat ze redelijk
homogeen is, kan de spreiding worden beperkt. Om de benodigde hoogte van de
subsidies te bepalen is uitgebreid onderzoek uitgevoerd door ECN en KEMA,
waarbij gebruik is gemaakt van bij deze bureaus beschikbare projectinformatie.
Voorts heeft hierover een intensieve marktconsultatie plaatsgevonden. Een
internationale vergelijking heeft uitgewezen dat de MEP-subsidiebedragen zich
in de Europese middenmoot bevinden. Dit wordt geïllustreerd door onderstaande
figuur uit een openbaar meeting document van de Europese Commissie (DG TREN)
voor het Amsterdam Forum, 13 en 14 oktober 2005, waarin voor wind op
land een vergelijking is gemaakt tussen de subsidiebedragen in de verschillende
lidstaten.Price ranges (average to maximum support) for direct support of wind onshore
in EU-15 Member States (average tariffs are indicative) compared to the long-term
marginal generation costs (minimum to average costs). Support schemes are
normalised to 15 years.In ditzelfde document wordt overigens ook geconstateerd dat regelingen
met een langjarig vast subsidiebedrag niet alleen effectief zijn, maar, gelet
op de ervaringen die tot nu toe zijn opgedaan met de verschillende stimuleringsregimes
in de Europese Unie, ook efficiënt.Indien er concrete aanwijzingen zijn dat het vastgestelde subsidiebedrag
voor een bepaalde categorie ondanks de gedegen voorbereidingen bij nader inzien
toch te hoog is, kan ik de subsidiebedragen voor nieuwe subsidieverleningen
lager vaststellen, en omgekeerd. De onrendabele toppen en MEP subsidiebedragen
liggen voor de opties wind op zee, waterkracht, zonne-energie en kleinschalig
biomassa op een hoger niveau dan voor de opties wind op land en grootschalige
biomassatoepassingen. Deze opties worden niettemin via de MEP ondersteund,
omdat de doelstelling van 9% niet gehaald kan worden zonder
ook deze opties, in het bijzonder wind op zee en kleinschalige biomassatoepassingen,
te benutten. Dit geldt a fortiori voor een verdere doorgroei na 2010. Ik verwacht
overigens dat de onrendabele top van beide laatstgenoemde opties na 2010 dicht
in de buurt zal komen van wind op land en grootschalige biomassatoepassingen,
zodat de MEP-subsidiebedragen voor deze beide opties dan naar beneden kunnen.
Tenslotte wijs ik erop dat een generiek geldend subsidiebedrag dat is afgestemd
op een gemiddelde waarde van de onrendabele top in een categorie, in een specifiek
geval waarin de kosten door projectgebonden omstandigheden lager zijn dan
gemiddeld, tot gevolg kan hebben dat de subsidie duidelijk hoger is dan de
onrendabele top. Indien ik concrete aanwijzingen heb dat dit het geval is,
wordt een zogeheten individuele milieusteunkader-toets (MSK-toets) uitgevoerd.
Indien de toets uitwijst dat teveel subsidie wordt gegeven, wordt het subsidiebedrag
in zo’n geval lager vastgesteld. Van deze mogelijkheid heb ik al gebruik
gemaakt bij enkele projecten waar sprake was van cumulatie van subsidies.
Voorts bereid ik dergelijke toetsen voor inzake projecten voor renovatie van
wind op land en meestook van biomassa.Gelet op de recente verlaging van de
subsidiebedragen ligt het voor de hand te veronderstellen dat een eventueel
teveel aan subsidies bij projecten in deze categorieën terecht is gekomen.De leden van de VVD-fractie vroegen naar de bijdrage van de MEP aan innovatie
op het gebied van duurzame opwekking van elektriciteit. Primair is de MEP
ervoor bedoeld om zoveel mogelijk duurzame productie te verkrijgen tegen een
zo gering mogelijk bedrag. Dat neemt niet weg dat de MEP ook bijdraagt aan
innovatie. Innovatie is immers gebaat bij ondersteuning van de implementatie.
Voorts biedt de MEP de mogelijkheid om duurzame elektriciteitsproductie die
gebruik maakt van innovatieve technieken, te stimuleren door hiervoor een
specifieke tender uit te schrijven. Dit is te overwegen voor opwekkingstechnieken
met een goed toekomstperspectief, waarvan de onrendabele top thans nog relatief
hoog ligt. Specifiek voor stimulering van innovatieve energietechnieken staan
overigens andere regelingen vanuit bijvoorbeeld het EOS-programma ter beschikking.De leden van de VVD-fractie vroegen hoe de meerjarige subsidiezekerheid
zich verhoudt met de verlaging van subsidies. Voorts vroegen deze leden wat
dit betekent voor het imago van een betrouwbare overheid. Meerjarige subsidiezekerheid
voor projecten betreffende duurzame en klimaatneutrale elektriciteit is een
essentieel element van de MEP en dat blijft zo. Het wetsvoorstel verandert
daar niets aan. De productie van met de MEP gesubsidieerde duurzame elektriciteit
is harder gegroeid dan vooraf was ingeschat. Omdat het in de huidige regelgeving
ontbreekt aan instrumenten om budgettaire kaders te stellen in de vorm van
bijvoorbeeld subsidieplafonds, was ik genoodzaakt om enkele forse maatregelen
te treffen. Tegen die achtergrond moet het tijdelijk op «0» stellen
van de subsidiebedragen voor grootschalige opties als biomassa en windenergie
op zee worden gezien. Vanzelfsprekend ben ik mede met het oog op een stabiel
investeringsklimaat voorstander van bestendigheid van het instrumentarium.
Noodmaatregelen zoals hierboven genoemd acht ik in beginsel ongewenst. Dan
moet het instrument wel robuust en bestendig worden gemaakt. Dit wetsvoorstel
strekt hiertoe en stelt mij in staat om de MEP beter in financiële zin
in de greep te krijgen.De leden van de VVD-fractie vroegen voorts naar het behoud van de meerjarige
zekerheid op projectniveau. De meerjarige zekerheid op projectniveau blijft
behouden doordat ook voor subsidies die zullen worden verleend na inwerkingtreding
van het wetsvoorstel, de duur en het bedrag van de subsidie vastgelegd worden
in de beschikking. Dat is nu zo en dat verandert dus niet.Voorts vroegen deze leden of er voor lopende projecten niet gekeken moet
worden naar een overgangsregeling of hardheidsclausule. Het wetsvoorstel voorziet
in een overgangsbepaling die ertoe strekt dat de subsidiebepalingen van de
huidige Elektriciteitswet 1998 blijven gelden voor subsidies die vóór
de inwerkingtreding van dit wetsvoorstel zijn verstrekt. Dit betekent dat
het wetsvoorstel niet leidt tot veranderingen in de looptijd en het subsidiebedrag
die voor lopende projecten in de beschikkingen zijn vastgelegd.De leden van de fractie van de VVD vroegen of de meerjarige zekerheid
die investeerders met de MEP wordt geboden, vanaf het begin bedoeld is geweest
als zekerheid op projectniveau dan wel breder. Voorts wilden deze leden weten
hoe ik de gewenste lange-termijn zekerheid kan garanderen wanneer jaarlijks
het budget en de verdeling per categorie kunnen worden aangepast. De keuze
die bij het ontwerp van de MEP is gemaakt voor een subsidie per geproduceerde
kWh gedurende een meerjarige looptijd, is ingegeven door de wens om degene
die investeert in een installatie voor de productie van duurzame of klimaatneutrale
elektriciteit de zekerheid te geven dat hij de onrendabele top kan dekken
uit het totaal van de opbrengst van de geproduceerde kWh en de subsidie. Deze
meerjarige subsidiezekerheid is vanaf het begin bedoeld geweest om de investeerder
te stimuleren om te investeren en om een goede basis te bieden voor de financierbaarheid
van dergelijke projecten. Inderdaad dus zekerheid op projectniveau. Het bestaan
van deze faciliteit is daarnaast mede bepalend voor een gunstig investeringklimaat.
Het jaarlijks vaststellen van budgetten en subsidiebedragen heeft hierop geen
invloed, want dit staat niet aan de meerjarige zekerheid voor individuele
subsidieontvangers in de weg.De leden van de fractie van de VVD vroegen om een reactie op de mogelijkheid
om de MEP te financieren uit de Rijksbegroting. Tevens vroegen deze leden
naar de wens om de hogere kosten van de MEP niet door te berekenen aan de
afnemers, maar deze te dekken uit de Rijksbegroting. Tenslotte vroegen zij,
welke systematiek ik wil hanteren indien de MEP naar de Rijksbegroting gaat.
De hogere kosten van de MEP zullen gedekt worden uit een bijdrage van de Rijksbegroting.
Bij besluitvorming voorjaarsnota 2006 wordt bezien om welk bedrag het gaat.
Momenteel onderzoek ik in samenwerking met mijn ambtgenoot van Financiën
de mogelijkheden om de MEP – in lijn met het feitelijke subsidiekarakter
van de regeling – in zijn geheel op de Rijksbegroting te plaatsen.De leden van de Groen Links-fractie vroegen naar de gedachten betreffende
een fundamentele heroverweging van de MEP. Voorts vroegen zij naar de mogelijkheden
voor meer Europese coördinatie op het gebied van het instrumentarium
en naar het eventueel werken met een verplicht aandeel duurzaam voor energieproducenten.
Ik ben er groot voorstander van om de doelen en instrumenten voor de bevordering
van duurzame elektriciteit in Europees kader te plaatsen en heb dan ook initiatieven
genomen om deze op de agenda te zetten. Met het wetsvoorstel beoog ik de MEP
te voorzien van mogelijkheid om subsidieplafonds in te stellen met het oog
op de financiële beheersbaarheid. Hiermee heb ik een instrument in handen
dat het mogelijk maakt de doelstelling van 9% in 2010 op doeltreffende
en kosteneffectieve wijze te halen. Het is mijn voornemen om het stimuleringsregime
tot 2010 op hoofdlijnen verder ongewijzigd te laten. De vraag of het stimuleringsregime
voor de periode na 2010 aanpassing behoeft, wil ik in Europees verband bezien,
omdat ik gebruik wil maken van de ervaringen met de verschillende stimuleringsregimes.
Systemen met een verplicht aandeel worden uiteraard ook in de beschouwingen
betrokken. Dat was overigens destijds ook het geval toen de vervanging van
het stimuleringsregime via de REB aan de orde was. Eerder dit jaar heeft ECN
voor mij een vergelijkende studie uitgevoerd naar ervaringen met
stimuleringsregimes in het buitenland. Algehele conclusie was dat een verplicht
aandeel in de praktijk een complex instrument is. Verder kon op grond van
de relatief korte ervaringen in het buitenland niet geconcludeerd worden dat
een verplicht aandeel goedkoper en effectiever zal zijn. Voor het verplicht
aandeel geldt tenslotte dat daarvoor een harde langetermijn-doelstelling nodig
is. De Nederlandse langetermijn-doelstellingen voor de periode na 2010 wil
ik zoals gezegd in Europees verband bepalen. In dat kader staan de doelstellingen
na 2010 en de afstemming van de verschillende stimuleringsregimes echter nog
ter discussie. De verschillende stimuleringstelsels in Europees verband zijn
overigens al langer onderwerp van gesprek, mede in het licht van mogelijke
harmonisatie. Bij gelegenheid van het Amsterdam Forum, van 13 en 14 oktober
jl., heeft de Commissie een rapport uitgebracht waarin een vergelijking is
gemaakt van het gebruik en de werking van de verschillende mechanismen in
de Europese landen. Daarin is onder andere geconcludeerd dat systemen met
een vaste vergoeding («feed-in») het thans beter doen dan systemen
met verplicht aandeel, zowel wat betreft effectiviteit als wat betreft de
kosten. Discussie tussen de Commissie en vertegenwoordigers van de EU-lidstaten
tijdens het Forum leverde als conclusie op dat een grote meerderheid van de
landen er op dit moment geen voorstander van is om deze steunregelingen te
harmoniseren. Wel is het belang onderstreept van verdergaande samenwerking
en uitwisseling van ervaringen tussen landen.De leden van de fractie van GroenLinks vroegen naar de betrokkenheid van
de Kamer bij aanpassingen van de subsidiebedragen en hoe consistente en samenhangende
keuzemogelijkheden worden bevorderd. De parlementaire betrokkenheid bij de
MEP zal ook in de toekomst worden gecontinueerd. In de eerste plaats is in
artikel 72m, vijfde lid, van het wetsvoorstel voorzien in betrokkenheid van
het parlement bij de vaststelling van de algemene maatregel van bestuur, waarin
onder meer nadere invulling wordt gegeven aan de activiteiten waarvoor subsidie
kan worden verstrekt, alsmede de criteria voor die verstrekking. In de tweede
plaats zal het parlement betrokken blijven bij de vaststelling van de hoogte
van de vaste bedragen. Echter anders dan nu het geval is, stel ik mij voor
dat de gedachtewisseling met de Kamer gebaat is bij een aanpak waarin juist
de hoofdzaken goed aan bod komen. In het overleg met uw Kamer op 9 november
jl. over de MEP hebben wij gesproken over een interessante suggestie van enkele
leden om de discussies over de MEP een meer robuust karakter te geven. De
gedachte daarachter – verschuiving van de focus van de discussie van
details naar de hoofdzaken – spreekt mij zeer aan. Ik geef de voorkeur
aan een discussie met uw Kamer over bijvoorbeeld de budgetten die voor de
verschillende opties worden ingezet, de voorwaarden waaronder subsidie kan
worden verkregen en het langetermijn perspectief bóven het gedetailleerd
bespreken van de technische vraag hoe hoog de subsidiebedragen precies moeten
zijn om de onrendabele toppen te dekken. Dat laatste leent zich naar mijn
mening minder goed voor bespreking in politieke zin, aangezien de bepaling
van de hoogte van de onrendabele toppen primair een kwestie is van technisch-economische
berekeningen waarin gebruik gemaakt wordt van marktgegevens.Deze gedachte zou als volgt in praktijk gebracht kunnen worden:– elk jaar stuur ik in het najaar een MEP-rapport naar uw Kamer;– daarin geef ik een overzicht van de realisatie over de voorafgaande
periode alsmede mijn plannen voor het daaropvolgende jaar: totaal in te zetten
budget, verdeling over de verschillende opties, wijze van verdeling van de
budgetten, subsidiebedragen per kWh indien de subsidieverlening plaatsvindt
door middel van aanvragen op volgorde van binnenkomst dan wel maximale subsidiebedragen
indien de subsidieverlening plaatsvindt door middel van tendering;– de ministeriële regelingen waarin ik de budgetten, wijze
van verdeling en subsidiebedragen formeel vastleg zijn een neerslag van dit
document en de discussies daarover en worden niet meer apart voorgehangen.De leden van de fractie van de ChristenUnie vroegen of met de voorgestelde
nieuwe subsidieregels een gunstig investeringsklimaat met betrekking tot duurzame
energie wordt geschapen en wat de gevolgen zullen zijn voor de financierbaarheid
van projecten. Voorts vroegen zij of bij de schatting van het groeipad rekening
is gehouden met de nieuwe subsidieregels. Het wetsvoorstel beoogt een budgettair
beheersbare en kosteneffectieve ontwikkeling van duurzame elektriciteit, klimaatneutrale
elektriciteit en elektriciteit opgewekt door middel van warmtekrachtkoppeling.
Daarin past dat de subsidieregeling robuust is en voorwaarde daarvoor is dat
deze ook in financieel opzicht houdbaar is. Daarom is in dit wetsvoorstel
voorzien in de introductie van de mogelijkheid tot het stellen van subsidieplafonds.
Door vast te houden aan het uitgangspunt dat de hoogte van de subsidiebedragen
voldoende moet zijn om de onrendabele top te dekken, draag ik bij aan een
bestendig en gunstig investeringsklimaat. Het in de toelichting op het wetsvoorstel
geschetste groeipad is gericht op het bereiken van de doelstelling van 9%
duurzame elektriciteit in 2010. De budgetten hiervoor zullen worden afgestemd
op realisatie van het groeipad. Dit pad is geen onwrikbaar gegeven. In de
praktijk kan de groei in de tijd fluctueren. Het wetsvoorstel biedt voldoende
sturingsinstrumenten om in geval van afwijkingen ten opzichte van het gewenste
pad in een volgend jaar bij te sturen.De leden van de ChristenUnie-fractie vroegen of de investeringszekerheid
voldoende wordt meegewogen in het wetsvoorstel. Zolang er ten aanzien van
duurzame elektriciteit sprake is van meerkosten die primair gerelateerd zijn
aan de benodigde investeringen is langjarige subsidiezekerheid op projectniveau
van essentieel belang voor een gunstig investeringsklimaat. Het sterke punt
van de MEP is dat deze de noodzakelijke langjarige zekerheid biedt. Het is
echter gebleken dat de uitgaven moeilijk te beheersen zijn. Dit heeft er toe
geleid dat ik genoodzaakt ben geweest om enkele noodmaatregelen te treffen.
Ik ben mij ervan bewust dat daardoor enige onzekerheid kan zijn veroorzaakt
bij marktpartijen. Deze maatregelen waren echter onontkoombaar. Het is nu
zaak, de MEP zodanig structureel aan te passen dat het sterke punt van de
MEP wordt gecontinueerd, maar dat dergelijke noodmaatregelen in de komende
jaren niet meer nodig zijn. Voor de effectiviteit èn de langjarige
houdbaarheid van de MEP is een goede budgetbeheersing dus een eerste vereiste.
Dit wetsvoorstel heeft ten doel de beheersbaarheid van de uitgaven op orde
te brengen en daarmee een goede basis te leggen voor continuering van dit
effectieve instrument. Daarom is dit wetsvoorstel van belang voor de continuering
van een gunstig investeringsklimaat voor duurzame elektriciteit. Een ander
aspect van een stabiel en gunstig investeringsklimaat, waar deze leden terecht
aandacht voor vragen, is stabiliteit van de subsidieregels. Het wetsvoorstel
maakt het mogelijk om de subsidieregels indien nodig bij algemene maatregel
van bestuur aan te passen. Gelet evenwel op het belang van stabiliteit van
deze regels stel ik mij ten aanzien van aanpassingen van deze regels vanzelfsprekend
uiterst terughoudend op.De leden van de SGP-fractie vroegen of het de verwachting is dat er vaak
van het subsidieplafond gebruik gemaakt zal moeten worden, of er sprake zal
zijn van een grote overtekening en of er verschillen per energiesoort te verwachten
zijn. Met het wetsvoorstel wil ik met name de beheersbaarheid van de uitgaven
voor de MEP op orde brengen. Dit doe ik door deze subsidie-uitgaven te binden
aan een totaal budget,waarbinnen plafonds kunnen worden vastgesteld voor het
verlenen van nieuwe subsidies voor projecten in onderscheiden categorieën.
Gelet op de ervaringen in het recente verleden verwacht ik dat het totaal
bedrag van de nieuwe aanvragen in het algemeen hoger zal zijn
dan de subsidieplafonds, vooral voor de opties wind op zee en grootschalige
biomassa.2. Inhoud van het wetsvoorstelDe leden van de fractie van het CDA vroegen op welke wijze het wetsvoorstel
bijdraagt aan een stabiel investeringsklimaat. Deze vraag is reeds in antwoord
op een soortgelijke vraag van de leden van de fractie van de ChristenUnie
beantwoord in paragraaf 1. Ik verwijs kortheidshalve hier naar.De leden van de fractie van het CDA verzochten mij aan te geven op welke
punten de huidige wettelijke regeling onvoldoende flexibiliteit biedt. Terugkijkend
op de ervaringen van de eerste jaren van de MEP zien we dat aanpassingen nodig
bleken in verband met ontwikkelingen die destijds bij het ontwerp van de regeling
niet werden voorzien. Ik verwijs in dit verband ook naar de Tussenevaluatie
MEP (Kamerstukken II 2003/04, 28 665, nr. 49). Deze aanpassingen betreffen
uiteenlopende aspecten, zoals de verhouding tussen looptijd van de subsidies
en levensduur van de desbetreffende installaties, de inrichting van de zogeheten
ontheffingen systematiek die onder andere regelt of al dan niet subsidie verleend
kan worden na renovatie of volledige vervanging van installaties, de overdraagbaarheid
van de subsidie bij verkoop van de installatie, de bevoorschottingsregels
en procedurele bepalingen ten aanzien van de aanvraag. Ik vind het van belang,
dat de regeling binnen redelijke tijd kan worden aangepast als de feitelijke
ontwikkelingen daar in de toekomst om vragen. Daarom stel ik nu voor om enige
flexibiliteit in het stelsel van regelgeving voor de MEP aan te brengen. Omdat
het evenwel om mogelijke toekomstige, nu dus nog niet voorziene ontwikkelingen
gaat, kan ik op voorhand niet specifiek aangeven, ten aanzien van welke bepalingen
alsdan wijzigingen aan de orde zullen zijn. De nu voorgestelde systematiek
weerspiegelt een goed evenwicht tussen flexibiliteit en rechtszekerheid.De leden van de fracties van de PvdA, VVD en SGP wilden meer duidelijkheid
over de wijze waarop de verdeling binnen het totale budget tot stand zal komen,
welke systemen hiervoor denkbaar zijn en voor welk verdelingsmechanisme zal
worden gekozen. De leden van de VVD-fractie vroegen of bij de stimulering
van duurzame energie-opties thans voorkeur wordt gegeven aan technieken met
een lage onrendabele top. De leden van de VVD-fractie vroegen voorts welke
criteria bij de verdeling en de vaststelling van een maximumbedrag worden
gehanteerd en of bij de stimulering van duurzame energie-opties voorkeur bestaat
voor technieken met een lage onrendabele top. Ieder jaar wordt een subsidieplafond
vastgesteld dat beschikbaar is voor het aangaan van nieuwe subsidieverplichtingen.
Voor de MEP als geheel kan een budget worden vastgesteld, en binnen het budget
ook een subsidieplafond voor de verschillende opties. Deze subsidieplafonds
worden afgestemd op het bereiken van de doelstelling van 9% duurzaam
opgewekte elektriciteit in 2010. De MEP heeft ten doel om de milieukwaliteit
van de elektriciteitsproductie krachtig en kosteneffectief te stimuleren en
daarom had en heb ik in beginsel een voorkeur om deze subsidies te richten
op opties met een lage onrendabele top. Daarmee wordt immers een hogere kosteneffectiviteit
van de ingezette middelen bereikt. In dat verband kijk ik overigens niet alleen
naar het heden maar ook naar de toekomst. De technische ontwikkelingen staan
niet stil; met het oog daarop moeten ook innovatieve opties die op afzienbare
termijn rendabel kunnen worden en een goed langetermijn-perspectief hebben,
in beperkte mate voor subsidiëring in aanmerking kunnen komen om leereffecten
op te kunnen doen. Gelet op de doelstelling van de MEP voorzie ik echter geen
grootschalige stimulering via de MEP van minder kosteneffectieve opties. Daarnaast
is spreiding over verschillende duurzame elektriciteitsopties
van belang om risico’s als gevolg van onvoorziene ontwikkelingen beperkt
te houden. Een derde leidende overweging voor de selectie van opties die voor
stimulering in aanmerking komen, is dat de bijdrage die projecten in de te
ondersteunen categorieën nu leveren aan de productie van duurzame elektriciteit,
ook in de komende jaren behouden blijft.De leden van de VVD-fractie vroegen of het beter zou zijn de milieueffectiviteit
als uitgangspunt te nemen om met hetzelfde budget een maximaal milieuvoordeel
te behalen. Nederland kent specifieke doelstellingen voor de productie van
duurzame elektriciteit. Om deze te kunnen halen is het noodzakelijk om de
productie van duurzame elektriciteit te stimuleren. De MEP is daarvoor het
belangrijkste instrument. Op de criteria die ik hanteer bij de keuze van te
ondersteunen opties ben ik reeds ingegaan in het antwoord op de desbetreffende
vraag van de fractie van de VVD. Daarnaast kan milieuvoordeel behaald worden
via bijvoorbeeld energiebesparing. Daarvoor bestaan andere stimuleringsinstrumenten
zoals de energiebelasting. Tevens onderzoek ik de mogelijkheid om hiervoor
een verplichtingen- en certificatensysteem in te voeren.De leden van de fractie van de VVD vroegen naar de rol van het parlement
bij de keuzen inzake de verdeling ven het subsidiebudget over de onderscheiden
categorieën en de vaststelling van een maximumbedrag per installatie.
Voor de beantwoording van deze vraag verwijs ik kortheidshalve naar het in
paragraaf 1 opgenomen antwoord op de vraag van de leden van de fractie
van GroenLinks naar de betrokkenheid van de Kamer bij aanpassingen van de
subsidiebedragen.De leden van de PvdA-fractie vroegen of ik mij ervan bewust ben dat de
tenderregeling een nieuw systeem is. Ik realiseer mij dat de invoering van
een subsidieplafond met bijbehorende verdeelwijze een verandering van het
subsidiesysteem van de MEP betekent. Tot op heden was de MEP een open-einde
regeling. Dit bracht met zich mee dat iedere aanvraag die voldeed aan de criteria
werd gehonoreerd. Er was dus geen selectiesysteem nodig voor de toewijzing
van de beschikbare subsidiemiddelen. Door de introductie van subsidieplafonds
voor de subsidieverlening aan projecten in onderscheiden categorieën
ontstaat behoefte aan een verdelingsmechanisme. Dit is onlosmakelijk verbonden
aan het beëindigen van het open-einde karakter van de MEP. Voor de wijze
van verdeling van de beschikbare subsidiemiddelen zie ik in hoofdlijnen twee
mogelijkheden: op volgorde van binnenkomst en tendering. In beide gevallen
kan het voorkomen dat een aanvrager zijn aanvraag niet gehonoreerd ziet vanwege
overschrijding van het subsidieplafond. Bij tendering moeten de aanvragers
onderling concurreren op het gevraagde subsidiebedrag per kWh. Dit is een
nieuw element in de MEP-regelgeving. Daarmee wil ik de kosteneffectiviteit
bevorderen en er zodoende voor zorgen dat deze subsidies, binnen de beperkingen
van het subsidieplafond, voor zoveel mogelijk aanvragers bereikbaar zijn.
De essentiële kenmerken van de MEP voor duurzame elektriciteit, de lange
looptijd van de subsidie en het feit dat het subsidiebedrag per kWh ter dekking
van de onrendabele top gedurende de gehele looptijd van de subsidiebeschikking
vast is, worden gecontinueerd.De leden van de fractie van de VVD vroegen of ik de conclusie van ECN/RIVM
kan ondersteunen dat WKK in 2010 rendabel is. Tevens vroegen deze leden een
maximumtermijn voor subsidiëring van WKK en andere technieken in de wet
op te nemen. In de Referentieramingen energie en emissies 2005–2020
van ECN/RIVM (Kamerstukken II 2005/06, 28 240, nr. 34 (bijlage)) wordt
aan de hand van scenario’s een verkenning gegeven van de energiehuishouding
in 2010. Uitgaande van gekozen scenario’s verwachten ECN en RIVM dat
WKK in dat jaar weer rendabel zal zijn en dat het WKK-park als gevolg daarvan
weer flink zal groeien. Ik acht dit plausibel, maar benadruk
dat het hier gaat om een scenario-uitkomst. De feitelijke marktontwikkelingen
kunnen afwijken van genoemd scenario. Op voorhand acht ik het daarom niet
gewenst om op het niveau van de wet beperkingen op te nemen in de vorm van
maximumtermijnen voor subsidiëring van bepaalde opties.De leden van de fractie van GroenLinks vroegen naar heldere doelstellingen
per duurzame energiecategorie. Tevens vroegen deze leden hoe een voorkeur
voor stimulering van opties met een lage onrendabele top te verenigen is met
keuzes die op lange termijn efficiënter zijn. Voor enkele opties bestaan
reeds concrete doelstellingen. Zo is voor de optie wind op land in de Bestuursovereenkomst
Landelijke Ontwikkeling Windenergie (BLOW) de doelstelling opgenomen van 1500
MW opgesteld vermogen in 2010 en voor de optie meestook van biomassa is in
het Kolenconvenant een doelstelling opgenomen van 500 MW aan productievermogen
voor de eerste budgetperiode 2008–2012. Verder is mijn inzet om in de
periode tot 2010 naast de reeds geplande windparken NSW en Q7 nog een of twee
windparken via MEP-subsidie ondersteuning te verlenen. Dit laatste is overigens
afhankelijk van de mate waarin windenergie op zee scoort op kosteneffectiviteit
en langetermijn perspectief ten opzichte van andere duurzame energieopties.
Voor de overige opties bestaan dergelijke doelstellingen niet. Ik acht deze
ook niet wenselijk met het oog op de kosteneffectiviteit van de in te zetten
subsidiemiddelen. De onderscheiden opties verkeren in uiteenlopende stadia
van ontwikkeling en kennen derhalve elk hun eigen leercurve. Zo is wind op
zee op dit moment vooral gebaat bij de realisatie van enkele projecten waarin
ervaringen kunnen worden opgedaan die voeding geven aan het innovatieproces:
investeren om op termijn tot een lagere onrendabele top te komen. Als ik louter
zou kijken naar kosteneffectiviteit dan zou wind op zee nu niet snel aan bod
komen. Ik meen dan ook dat de nadruk bij de stimulering niet eenzijdig moet
liggen op de opties met de laagste onrendabele top. Spreiding over verschillende
duurzame energie-opties acht ik van belang om risico’s als gevolg van
onvoorziene ontwikkelingen beperkt te houden. Het wetsvoorstel biedt goede
sturingsmogelijkheden doordat ik per optie een subsidiebudget en een toewijzingssystematiek
kan vaststellen.De leden van de fractie van D66 vroegen waarom er niet voor gekozen is
om een meerjarenbegroting vast te stellen op basis van de streefcijfers voor
het aandeel duurzame elektriciteit in de jaren 2006 tot en met 2010. Met deze
leden deel ik de opvatting dat duidelijkheid en zekerheid voor de potentiële
investeerder wenselijk zijn. Ik wil daarin langs twee wegen voorzien. Om te
beginnen heb ik in het groeiscenario zoals gepresenteerd in de toelichting
op het wetsvoorstel, aangegeven met hoeveel terawattuur de op duurzame wijze
geproduceerde elektriciteit elk jaar dient te groeien om de doelstelling van
9% in 2010 te halen. Daarmee is een pad uitgezet waar ook de investeerder
houvast aan vindt. Voorts stel ik, voortbouwend op de discussie in het Algemeen
Overleg met uw Kamer op 9 november jl., voor dat ik de Kamer jaarlijks
in een MEP rapport informeer over de realisatie, over de nog resterende afstand
tot de doelstellingen en over de budgetten, de subsidiebedragen en de bijbehorende
wijzen van toewijzing voor het daaropvolgende jaar. De mogelijkheid om te
werken met meerjarenbegroting waarnaar de leden van de fractie van D66 vroegen,
zie ik in beginsel ook als een goede methode om de gewenste duidelijkheid
en zekerheid te bieden. Deze stuit echter dit moment op het praktische bezwaar
dat de ramingen van de realisatie van de hoeveelheid duurzaam opgewekte elektriciteit
op het moment dat het wetsvoorstel van kracht wordt, welke nodig is om de
meerjarenbegroting te kunnen opstellen, nog behept zijn met significante onzekerheden.
Goede ramingen zijn echter onontbeerlijk voor het opstellen van een meerjarenbegroting
De leden van de fractie van D66 vroegen of het systeem «wie het eerst
komt, wie het eerst maalt» aan het begin van ieder jaar
zal leiden tot een ongewenste run op de MEP-subsidie. Voor de toewijzing van
subsidies ten laste van het beschikbare plafond zie ik in hoofdlijnen twee
mogelijkheden, te weten verdeling op volgorde van binnenkomst en verdeling
via tendering. Indien aanvragers verwachten dat de belangstelling groter zal
zijn dan het budget bestaat de kans dat een groot aantal aanvragen binnen
een korte tijdperiode zullen worden ingediend om nog in aanmerking te komen
voor subsidie. Bij toewijzing via tendering zal dit effect zich naar verwachting
minder voordoen. De netbeheerder van het landelijk hoogspanningsnet (TenneT)
dient dat proces in goede banen te leiden. De vraag of een grote belangstelling
voor een MEP subsidie verwacht mag worden is één van de overwegingen
die ik hanteer bij de keuze voor een bepaalde wijze van verdeling. Een andere
overweging is de mogelijkheid tot generieke bepaling van de onrendabele top
voor een categorie te komen.De leden van de fractie van de ChristenUnie riepen op om binnen de MEP
een verdere onderverdeling in vermogensklassen voor biomassa in te voeren.
Voorts vroegen deze leden of het mogelijk is dat ECN en KEMA bij hun periodieke
rapportages de onrendabele top-curve per optie in beeld brengen. Bij de productie
van elektriciteit uit biomassa zijn vele combinaties van techniek en brandstofinzet
mogelijk. In de periodieke rapportages houden ECN en KEMA daar zoveel mogelijk
rekening mee. Zij gaan daarbij uit van een aantal representatieve en door
marktpartijen gerealiseerde installaties. Het huidige onderscheid in vermogensklassen
geeft daarvan een goed beeld. Het spreekt voor zich dat ECN en KEMA de ontwikkelingen
nauwkeurig volgen en indien nodig hun berekeningen daarop aanpassen. De onrendabele
top wordt bij biomassa-installaties voor een belangrijk deel bepaald door
de brandstofkosten. Dat is ook de reden dat ik in mijn brief van 6 oktober
jl. (Kamerstukken II 2005/06, 28 665, nr. 59) zowel bij grootschalige-
als bij kleinschalige biomassa-installaties een verdere onderverdeling heb
gemaakt, zowel naar brandstof als naar vermogensklasse. Een verdere onderverdeling
acht ik op grond van praktische overwegingen niet gewenst.De leden van de fractie van de SGP vroegen of als vorm van selectie wordt
gekozen voor een tender. Voorts vroegen deze leden of tendering automatisch
betekent dat de aanbieders met de laagste onrendabele top worden gekozen.
Op dit moment staat de keuze van de wijze van verdeling van het beschikbare
budget over de aanvragers nog open. Iedere verdeelwijze kent voor- en nadelen.
Ik hanteer de volgende criteria voor de keuze voor een verdeelwijze van het
beschikbare budget voor het verlenen van nieuwe subsidies:– de kosteneffectiviteit;– de administratieve- en uitvoeringslasten voor aanvrager en subsidieverstrekker;– de verwachte hoeveelheid projecten;– de kans dat de belangstelling het budget overtreft;– het potentiële verschil in het noodzakelijk subsidiebedrag
tussen de aanvragers.Gezien het bovenstaande zie ik tendering, waarbij de aanvragen worden
toegewezen in volgorde van oplopend gevraagd subsidiebedrag, in een aantal
gevallen als een goede verdelingswijze. Dit geldt bijvoorbeeld voor grootschalige
zuivere biomassa. Om te voorkomen dat duurdere opties waarvan het niettemin
de bedoeling is om deze te stimuleren met het oog op hun toekomstpotentieel,
worden «weggedrukt», ben ik voornemens daarvoor een of meer separate
subsidieplafonds met bijbehorende verdelingswijze vast te stellen. Dit geldt
bijvoorbeeld voor wind op zee.De leden van de fractie van de SGP vroegen welke verschillen het noodzakelijk
of gewenst maken om de subsidieregels niet meer in de wet vast te leggen,
maar in de algemene maatregel van bestuur. Voorts vroegen deze leden of de
huidige regeling te zien is als een reguliere subsidie en wat het verschil
is met de voorgestelde regeling. De keuze om de subsidieregels van de MEP
rechtsreeks in de wet op te nemen, is destijds bij het ontwerp van de MEP
gemaakt in samenhang met de oorspronkelijke bedoeling om niet een reguliere
subsidieregeling in het leven te roepen, maar om de elektriciteitssector te
verplichten om zelf te zorgen voor ondersteuning van duurzame elektriciteit,
klimaatneutrale elektriciteit en elektriciteit uit warmtekrachtkoppeling.
Vanuit die bedoeling lag het voor de hand om deze regels rechtstreeks in de
wet op te nemen. Op advies van de Raad van State is destijds besloten de formulering
van het wetsvoorstel beter in overeenstemming te brengen met de feitelijke
inhoud, te weten de introductie van een subsidieregeling ter ondersteuning
van de bovengenoemde wijzen van elektriciteitsproductie. Op dat moment zou
het voor de hand hebben gelegen om ook de juridische inbedding van de MEP
aan te passen en in overeenstemming te brengen met hetgeen voor een gewone
subsidieregeling gebruikelijk is, te weten vastlegging van zulke regels in
een algemene maatregel van bestuur. Daartoe ontbrak destijds echter de tijd.
Bij gelegenheid van de onderhavige aanpassing van de MEP wordt deze aanpassing
nu alsnog doorgevoerd. De regeling zoals deze nu geldt, is derhalve te kenschetsen
als een reguliere subsidieregeling. Dat karakter zal ook de nieuwe regeling
dragen en wat dat betreft is er dus geen verschil tussen deze beide regelingen.3. Relatie tussen budget en doelstellingDe leden van de fractie van de PvdA vroegen naar de mogelijkheid om de
MEP te financieren uit de Rijksbegroting. In het antwoord op een gelijkluidende
vraag van de leden van de VVD-fractie, opgenomen in paragraaf 1, heb
ik aangegeven dat de vraag of en hoe de MEP op de Rijksbegroting kan worden
geplaatst, momenteel onderwerp van studie is. Voorts vroegen deze leden naar
de mogelijkheid om de energiebedrijven een verplicht aandeel duurzame energie
op te leggen. Voor het antwoord op deze vraag verwijs ik kortheidshalve naar
het antwoord op een vraag naar deze mogelijkheid van de fractie van GroenLinks,
dat is opgenomen in paragraaf 1.De leden van de fractie van de SGP vroegen welke ruimte er over zal blijven
voor nieuwe projecten, nu wordt voorgesteld om de reeds bestaande verplichtingen
onderdeel uit te laten maken van het bedrag dat maximaal wordt ingezet. Tevens
vroegen deze leden of op deze manier voldoende gegarandeerd is dat er ook
na een periode van 10 á 15 jaar nog voldoende aanbod van duurzame elektriciteitsproductie
is. Ik ga uit van de doelstelling van 9% duurzame elektriciteit in
2010 en het groeipad zoals gepresenteerd in de toelichting bij het wetsvoorstel.
De budgetten voor nieuwe subsidies voor duurzame elektriciteit worden afgestemd
op realisatie van dat groeipad, dat wil zeggen op realisatie van de volgens
het pad gewenste toename van het aantal terawattuur aan duurzame elektriciteitsproductie.
Dit impliceert dat er ruimte zal zijn voor subsidies voor nieuwe projecten,
voorzover dat nodig is gelet op de nog resterende «afstand» tot
de doelstelling.De leden van de fractie van de SGP vroegen of de mogelijkheid om als gevolg
van schommelingen bij biomassa af te wijken van oude toezeggingen niet in
strijd is met de rechtszekerheid. In de memorie van toelichting op het wetsvoorstel
heb ik mijn voornemen aangegeven om het mogelijk te maken om generiek in te
grijpen in bestaande subsidiebeschikkingen door het daarin vastgelegde vaste
bedrag te verlagen indien sprake is van een generiek lagere onrendabele top
dan bij de vaststelling van het vaste bedrag was verondersteld. De gedachte
hierachter is dat met name bij duurzame elektriciteitsopwekking met grootschalige toepassing van biomassa, waarbij de kosten meer door de in te zetten
brandstof worden bepaald dan door de benodigde investeringen, gedurende de
lange looptijd van de subsidie dusdanige fluctuaties in marktomstandigheden
kunnen optreden, dat de onrendabele top lager komt te liggen dan oorspronkelijk
berekend. Dit kan leiden tot overstimulering, hetgeen mede gelet op de Europese
staatssteunregels ongewenst is. Ik ben inmiddels tot de conclusie gekomen
dat een betere oplossing voor dit probleem bereikt kan worden met een tender
voor subsidieverlening met een kortere looptijd van drie tot vijf jaar. Ik
licht dit als volgt toe. Bij grootschalige toepassing van biomassa blijken
de brandstofkosten een relatief hoog aandeel in de totale kosten te vertegenwoordigen.
De onrendabele top wordt hierbij grotendeels bepaald door de exploitatiekosten.
Als gevolg van fluctuaties in de prijzen van biomassa en van het gas c.q.
de kolen of stookolie ter vervanging waarvan de biomassa wordt ingezet zullen
de exploitatiekosten eveneens in de tijd variëren. Exploitanten zullen
de biomassa bij voorkeur inzetten als het gas c.q. de kolen of stookolie relatief
duur is en de vervangende biomassa relatief laag geprijsd is. Daardoor is
de onrendabele top bij zulke projecten sterk afhankelijk van fluctuerende
marktprijzen en van de feitelijke inzet van de brandstoffen. Generieke vaststelling
van een vast subsidiebedrag dat over een lange subsidieperiode niet te hoog
is, maar ook niet te laag, is voor de projecten die in deze categorie vallen
in de praktijk niet goed mogelijk. Dit bezwaar kleeft aan elk systeem met
langjarige vaste subsidies dat wordt toegepast op projecten waarvan de onrendabele
top sterk afhangt van zowel de projectspecifieke wijze van exploitatie als
fluctuerende marktprijzen. Door de subsidieperiode voor dergelijke projecten
korter te kiezen dan nu gebruikelijk, bijvoorbeeld drie tot vijf jaar met
een vast subsidiebedrag, en door als methode van subsidietoewijzing te kiezen
voor tendering kunnen deze nadelen worden vermeden. Aanvragers schrijven in
met een gewenst subsidiebedrag en de aanvragen worden vervolgens toegekend
in volgorde van oplopend gevraagd subsidiebedrag. Zo worden aanvragers gestimuleerd
om het gevraagde subsidiebedrag zo laag mogelijk te houden. Voor de investeerder
biedt deze tender het voordeel dat hij de risico’s gepaard gaande met
marktfluctuaties door de beperkte looptijd vooraf goed kan inschatten. Daar
kan hij zijn tenderprijs en investeringsbeslissing op afstemmen. Een tussentijdse
verlaging of verhoging van het subsidiebedrag bij deze kortere looptijd van
de subsidie is niet nodig. Na afloop van de subsidieperiode kan een exploitant
opnieuw meedoen aan een tender voor zijn categorie. Dit systeem biedt goede
waarborgen voor de rechtszekerheid.De leden van de fractie van de SGP vroegen wat er gebeurt indien de verplichting
waarbij wordt vastgelegd voor hoeveel kWh de subsidie wordt verleend, niet
wordt gehaald en welke waarborgen voor het halen van die verplichting in de
wet zullen worden opgenomen. Ook wilden deze leden weten wat er met het niet-gebruikte
geld gebeurt. Bij de MEP-aanvraag moet de aanvrager een raming indienen van
het aantal kWh die hij voornemens is op te wekken. De te verkrijgen subsidie
is gemaximeerd op deze raming. Uiteraard dienen de ramingen realistisch te
zijn, mede om te voorkomen dat budget wordt gealloceerd dat niet tot uitbetaling
leidt, maar evenmin beschikbaar is voor subsidieverlening aan andere partijen.
Ik ben voornemens om in de algemene maatregel van bestuur subsidieontvangers
te verplichten om de raming met inachtneming van een redelijke bandbreedte
daadwerkelijk te realiseren. Aan het niet halen van de raming zullen voor
subsidieontvangers gevolgen worden verbonden. Zo zal een producent die over
de gehele looptijd minder kWh produceert dan volgens de raming over de geproduceerde
kWh een lager subsidiebedrag ontvangen dan indien hij wel voldoet aan zijn
productieverplichting. Uiteraard zal ik subsidieontvangers ontzien die buiten
hun schuld niet aan hun verplichtingen hebben kunnen voldoen. De
systematiek van bekostiging en uitvoering van de MEP brengt met zich mee dat
gealloceerd budget via de egalisatiereserve beschikbaar is voor subsidieverlening
in een volgend jaar.4. Invulling AMvB MEPDe leden van de fractie van het CDA vroegen welke onderwerpen geregeld
zullen worden bij algemene maatregel van bestuur dan wel ministeriële
regeling en op welke wijze dit zal worden uitgewerkt in deze regelgeving.
Volgens de gebruikelijke praktijk, bevat dit wetsvoorstel de belangrijkste
bepalingen. In de algemene maatregel van bestuur zullen de details van de
regeling worden uitgewerkt. Het gaat hier concreet om de vraag wie wanneer
voor MEP-subsidie in aanmerking kan komen en op welke wijze de hoogte van
de subsidie zal worden vastgesteld. De ministeriële regeling zal vervolgens
ten eerste voorschriften van administratieve aard bevatten (bij voorbeeld
de formulieren). Deze voorschriften zijn een praktische uitwerking van hetgeen
in de algemene maatregel van bestuur is opgenomen, en kunnen daarom op het
niveau van een ministeriële regeling worden vastgelegd. Ten tweede zullen
bij ministeriële regeling de subsidiebedragen, de subsidieplafonds en
indien van toepassing de aanvraagperioden worden vastgelegd. Dit zijn zaken
die regelmatig wijzigen en zich daarom niet lenen voor opname in de algemene
maatregel van bestuur. De bepalingen die ik in de algemene maatregel van bestuur
wil opnemen, zullen grotendeels dezelfde strekking hebben als het huidige
hoofdstuk 5, paragraaf 2.2 van de Elektriciteitswet 1998. Het bovenstaande
impliceert dat ik in deze algemene maatregel van bestuur onder andere het
volgende zal regelen:– de wijze waarop het subsidiebedrag wordt vastgesteld;– de activiteiten waarvoor subsidie kan worden gegeven, te weten
op duurzame en op klimaatneutrale wijze opgewekte elektriciteit. De subsidiëring
van elektriciteit geproduceerd met warmtekrachtkoppeling wordt separaat geregeld.
Hiervoor verwijs ik naar mijn brief aan uw Kamer over dit onderwerp die een
dezer dagen aan Uw Kamer zal worden toegezonden.– criteria voor de verstrekking van subsidie, zoals:– behoudens ontheffing kan voor een installatie slechts één
keer subsidie worden verkregen;– gronden voor afwijzing van aanvraag en ontheffingsmogelijkheid;– gronden voor intrekking van subsidiebeschikking;– wijze van indiening van de aanvraag door middel van een aanvraagformulier
dat wordt vastgesteld bij ministeriële regeling;– voorwaarden waaronder de subsidie wordt verleend, onder andere
de verplichting voor subsidie-ontvangers om de installatie gedurende de gehele
subsidieperiode in bedrijf te houden;– vaststelling, intrekking of wijziging van de subsidie;– betaling van de subsidie en bevoorschotting.Zoals deels al aangekondigd bij eerdere gelegenheden, onder andere in
mijn brief over de Tussenevaluatie MEP (Kamerstukken II 2003/04, 28 665,
nr. 49), wil ik de regels op enkele punten aanpassen. Dit betreft bijvoorbeeld
de introductie van de mogelijkheid van subsidieverlening na volledige vervanging
van een productie-installatie, betere afstemming van de MEP-subsidieperiode
op de verwachte levensduur van de productie-installatie en invoering van de
mogelijkheid om subsidies toe te wijzen via tendering met voor grootschalige
biomassatoepassingen een kortere looptijd van de subsidie. Voorts gaat het
om enkele verbeteringen van de uitvoeringspraktijk, zoals overdraagbaarheid
van subsidiebeschikkingen bij eigendomsoverdracht van een installatie en introductie
van de mogelijkheid om bij uitbreiding van een project reeds vóór
de realisatie van de uitbreiding zekerheid te krijgen of de installatie in
aanmerking kan komen voor subsidie. Voorts wil ik mogelijk maken dat subsidie-ontvangers
na verlening van de subsidie de ingangsdatum daarvan binnen zekere
grenzen kunnen wijzigen.De leden van de fractie van de PvdA vroegen of niet alleen verlaging van
het lopende subsidiebedrag mogelijk wordt indien de onrendabele top lager
wordt, maar ook verhoging indien de onrendabele top hoger wordt. Deze leden
vroegen tevens hoe de regering aankijkt tegen het hanteren van een vaste formule
waarbij biomassaprijzen en energieprijzen als variabele zijn opgenomen om
de onrendabele top vast te stellen. In antwoord op een vraag over dit onderwerp
van de SGP-fractie heb ik in paragraaf 3 aangegeven dat ik niet langer
voornemens ben om het mogelijk te maken om bij afwijkende ontwikkelingen van
de biomassaprijzen generiek in te grijpen in reeds afgegeven subsidiebeschikkingen
voor biomassa-opties, aangezien ik tot de conclusie ben gekomen dat hier een
betere oplossing voor kan worden gecreëerd met behulp van een specifieke
tender voor grootschalige biomassatoepassingen. In het bedoelde antwoord op
deze vraag van de SGP-fractie, waarnaar ik kortheidshalve verwijs, heb ik
mijn voornemens betreffende deze tender nader uiteengezet.De leden van de fractie van de PvdA vroegen of het achteraf terugvorderen
van subsidie-bedragen bedrijven huiverig maakt voor investeringen. Het verstrekken
van subsidie is gebonden aan Europese toetsingskaders. Vooropgesteld zij dat
de hoogte van de subsidie voldoende moet zijn om de onrendabele top te dekken,
maar niet méér dan dat. Om de onrendabele top te bepalen wordt
gebruik gemaakt van enkele economische parameters (o.a. investeringskosten,
gasprijs, elektriciteitsprijs, onbalanskosten etc.) en technische parameters
(vollasturen, levensduur van een installatie). Met betrekking tot de verwachte
waarden van deze parameters worden aannamen gedaan. Als na verlening van de
subsidie duidelijk wordt dat de feitelijke onrendabele top bij bepaalde projecten
onder invloed van onvoorziene wijzigingen van genoemde parameters significant
lager is dan de initieel bepaalde onrendabele top, kan er sprake zijn van
onverwachte meeropbrengsten. Artikel 72q van de Elektriciteitswet 1998 biedt
de netbeheerder van het landelijk hoogspanningsnet in zulke gevallen de mogelijkheid
om een subsidie bijvoorbeeld lager vast te stellen. In het wetsvoorstel is
deze mogelijkheid eveneens opgenomen (artikel 72o).Tot nog toe is mij niet
gebleken dat deze mogelijkheid huiverigheid bij investeerders teweegbrengt.De leden van de fractie van GroenLinks vroegen om een indicatie van de
denkrichting op het punt van nadere criteria betreffende de inzet van biomassa
die niet op duurzame wijze wordt geproduceerd of verkregen. Tevens vroegen
deze leden wanneer de algemene maatregel van bestuur klaar zal zijn. De ontwikkeling
van duurzaamheidscriteria voor biomassa is kort geleden gestart. Dit is een
complexe materie, gelet op de lengte en het internationale karakter van de
relevante biomassaketens en de vele effecten waar rekening mee moet worden
gehouden. Gelet hierop wil ik deze criteria in overleg met andere betrokken
landen afstemmen. Elementen die ik hierin in elk geval wil meenemen zijn onder
meer CO2 balans, afwentelingseffecten, effecten op voedselvoorziening
en milieueffecten op de plaats van productie. Voor de kracht van het systeem
is het van cruciaal belang dat deze criteria voor biomassa eenduidig, transparant
en handhaafbaar zijn. Ik verwacht dat dit een proces van lange adem zal zijn.
Niettemin wil ik op zo kort mogelijke termijn een eerste set criteria in regelgeving
vastleggen. Verdere verfijning van een systeem van criteria zal vervolgens
op basis van praktijkervaringen en nader onderzoek moeten plaatsvinden. Ik
verwacht de algemene maatregel van bestuur waarin de subsidieregels voor op
duurzame en klimaatneutrale wijze geproduceerde elektriciteit worden vastgelegd,
in het voorjaar aan uw Kamer te kunnen voorleggen.De leden van de D66-fractie vroegen in hoeverre een eis dat aanvragers
reeds over de vereiste vergunningen moeten beschikken als zij de subsidie
aanvragen, vertragend of belemmerend uitwerkt op de ontwikkeling van productiecapaciteit.
De leden van de fractie van de SGP vroegen naar de invloed van deze eis op
de rentabiliteit van het ontwikkelen van projecten en naar de mogelijkheid
dat vergunningverleners waarborgen eisen dat het tot exploitatie komt, voordat
zij vergunning willen verlenen. De eis dat subsidie-aanvragers over de vereiste
vergunningen moeten beschikken, is ingegeven vanuit de noodzaak om tot een
realistische financiële planning van de MEP-uitgaven te komen. Indien
een aanvrager over de noodzakelijke vergunningen beschikt op het moment dat
de subsidie wordt aangevraagd, bestaat meer zekerheid over de realisatie van
het project en dus ook over de te verwachten subsidie-uitgaven. Door het stellen
van deze eis wordt bovendien voorkomen dat onnodig budget wordt gealloceerd
voor projecten waarvan later blijkt dat zij om vergunningredenen geen doorgang
kunnen vinden. Daarmee wordt de effectiviteit van de inzet van de subsidiemiddelen
verhoogd. Ik merk overigens op dat deze eis geen bijzonderheid is. Zo moet
ook bij een aanvraag voor de Energie investeringsaftrek (EIA) een bouwvergunning
worden overgelegd. Ervan uitgaande dat zowel de subsidie als de hier bedoelde
vergunningen nodig zijn om een project voor de opwekking van duurzame elektriciteit
tot ontwikkeling te kunnen brengen, acht ik de volgorde van verlening van
vergunningen en subsidie niet van doorslaggevend belang voor de rentabiliteit.
Bij vergunningverlening is de toetsing primair gericht op de inhoudelijke
eisen waaraan voldaan moet worden en niet op financiële haalbaarheid
van het project. Het risico dat een vergunning of subsidie onverwacht niet
verleend wordt, behoort tot de normale ondernemersrisico’s.De leden van de fractie van de SGP vroegen wat het verschil is tussen
de onder het eerste en tweede gedachtenstreepje genoemde opties en of deze
twee opties niet met elkaar in conflict komen. Verlening van MEP-subsidies
na volledige vervanging van de productie-installatie is thans niet mogelijk.
In de praktijk heeft dit tot gevolg, dat de locatie van een afgedankte productie-installatie
niet opnieuw kan worden benut voor een vervangende installatie met dezelfde
wijze van opwekking. Gelet op de schaarse ruimte in ons land vind ik dit onwenselijk
en daarom wil ik met de algemene maatregel van bestuur mogelijk maken dat
MEP-subsidie kan worden verleend na volledige vervanging van een installatie
waarvoor reeds MEP was verkregen. Om te voorkomen dat de subsidieregels ongewild
een stimulans zouden geven om een productie-installatie voortijdig, dat wil
zeggen vóór het verstrijken van de technisch-economische levensduur
maar ná afloop van MEP-subsidie, af te breken en te vervangen door
een nieuwe, wordt de subsidiabele termijn in overeenstemming gebracht met
de technisch-economische levensduur.De leden van de fractie van de SGP vroegen welke voorwaarden gehanteerd
zullen worden bij een eventuele vaststelling van een lager subsidiebedrag
voor bijvoorbeeld biomassa en of het de verwachting is dat bij biomassa de
fluctuaties groter zullen zijn dan bij andere vormen van energie-opwekking.
In antwoord op een andere vraag over dit onderwerp van de SGP-fractie heb
ik in paragraaf 3 aangegeven dat ik niet langer voornemens ben om in
de algemene maatregel van bestuur een bepaling op te nemen die het mogelijk
maakt om bij afwijkende ontwikkelingen van de biomassaprijzen generiek in
te grijpen in reeds afgegeven subsidiebeschikkingen voor biomassa-opties.
Ik ben tot de conclusie gekomen dat hier een betere oplossing voor kan worden
gecreëerd met behulp van een specifieke tender. In het bedoelde antwoord
op deze vraag van de SGP-fractie, waarnaar ik kortheidshalve verwijs, heb
ik mijn voornemens betreffende deze tender nader uiteengezet.5. Overige aspectenDe leden van de fractie van het CDA vroegen op welke wijze innovatieve
projecten met de wetswijziging worden bevorderd en of het gebruik van innovatieve
technieken als maatstaf voor verkrijging van MEP-vergoedingen, wettelijk kan
worden verankerd. In antwoord op een soortgelijke vraag van de leden van de
VVD-fractie in paragraaf 1, ben ik reeds op deze vraag ingegaan. Ik verwijs
kortheidshalve hiernaar.De leden van de fractie van het CDA vroegen welk mechanisme zal worden
gehanteerd voor toekenning van MEP-vergoedingen aan bepaalde projecten, welke
systemen mogelijk zijn en waarvoor zal worden gekozen. Voor de beantwoording
van deze vraag verwijs ik naar het antwoord op de vraag van de leden van de
fractie van de SGP naar de voorgenomen verdelingswijze, dat is opgenomen in
paragraaf 2.De leden van de CDA-fractie vroegen naar de wettelijke verankering van
het tender-instrument en of bij gebruik van dit instrument de mate waarin
een voorgesteld project gebruik maakt van innovatieve technieken een rol zal
spelen. Het gebruik van de tender als wijze om subsidies te verdelen, wordt
mogelijk gemaakt door dit wetsvoorstel. Zoals hierboven is aangegeven in antwoord
op een vraag van de leden van de fractie van het CDA is de MEP primair bedoeld
voor het stimuleren van duurzaam geproduceerde elektriciteit. De MEP draagt
ook bij aan innovatie. Echter, specifiek voor stimulering van de ontwikkeling
van innovatieve energietechnieken staan andere regelingen ter beschikking
vanuit bijvoorbeeld het EOS-programma.De leden van de fractie van het CDA menen dat aan het poolen van warmteprojecten
nadelen verbonden zijn en vroegen naar de redenen waarom het uitgangspunt
van kostenoriëntatie niet zou hoeven gelden voor warmtetarieven. Pooling
is een mogelijkheid voor een leverancier om verlies- en winstgevende projecten
te mixen. Dit vermindert de kans dat individuele projecten een beroep doen
op de in het initiatief-wetsvoorstel Warmtewet (Kamerstukken II 2002/03, 29 084,
nr. 2) opgenomen nadeelcompensatie. Of en in welke mate nieuwe projecten in
de pooling kunnen of moeten worden meegenomen moet nog worden bezien. Deze
poolinggedachte staat overigens niet in de weg aan de gewenste transparante
tariefstructuur voor consumenten van warmte. De leden van de fractie van het
CDA wijzen erop dat bij de tariefregulering voor gas en elektriciteit wordt
uitgegaan van kostengeoriënteerde tarieven. Ik merk op dat tariefregulering
niet van toepassing is op de levering van energie, maar alleen op het netbeheer.
Bij dat laatste geldt inderdaad het principe van kostenoriëntatie, maar
dat is vanzelfsprekend niet van toepassing op de levering. Ik ondersteun de
in het inititiatief-wetsvoorstel gekozen benadering om het «niet meer
dan anders» beginsel als uitgangspunt te hanteren voor de maximale tarieven
voor deze eindgebruikers.De leden van de fractie van het CDA vroegen naar de mogelijkheid om levering
van warmte in het kader van de MEP te subsidiëren. De MEP is een onderdeel
van de Elektriciteitswet 1998 en biedt de mogelijkheid een subsidie te geven
per kWh duurzame elektriciteit, elektriciteit uit warmtekrachtkoppeling of
klimaatneutrale elektriciteit. Dit brengt met zich mee dat de MEP niet de
productie van warmte separaat stimuleert. Daar waar sprake is van een gecombineerde
opwekking van warmte en elektriciteit (WKK) vindt de stimulering daarvan plaats
via een subsidie op de op deze wijze geproduceerde kWh. Door middel van de
CO2-index wordt de optimale mix van warmte-opwekking en elektriciteitsproductie
gestimuleerd; optimaal in de zin van de meeste CO2-reductie. Daarnaast
merk ik op dat warmtelevering indirect reeds door de overheid wordt gestimuleerd
omdat over deze leveringen geen energiebelasting hoeft te worden betaald.
Bij de huidige energiebelastingtarieven is dat een stevige stimulans.
Verder komen warmte-initiatieven meestal ook in aanmerking voor investeringssubsidies
zoals de Energie-investeringsaftrek.De leden van de fractie van het CDA vroegen of in het wetsvoorstel een
taak voor netbeheerders kan worden opgenomen betreffende het verstrekken van
een EAN-code aan afnemers. Artikel 16, eerste lid, onderdeel a, van de Elektriciteitswet
1998 draagt de netbeheerders op de netten in werking te hebben en te onderhouden.
Deze taak is nader uitgewerkt in de Netcode die gebaseerd is op artikel 31,
eerste lid, van deze wet. In de Regeling inzake tariefstructuren en voorwaarden
elektriciteit is vastgelegd dat de Netcode in ieder geval een gestandaardiseerde
identificatie van aansluitingen moet bevatten. De toekenning van EAN-codes
door netbeheerders is derhalve voldoende vastgelegd in de wet- en regelgeving.De leden van de fractie van de VVD vroegen om een toelichting op de hoogte
en de wijze van totstandkoming van de tarieven. De onrendabele toppen worden
bepaald via technisch-economische berekeningen, gebruik makend van marktgegevens.
De berekeningen worden in mijn opdracht uitgevoerd door ECN en KEMA. Deze
instellingen beschikken over de daarvoor noodzakelijke, specifieke deskundigheid
en gegevens. Zo mogelijk betrekken ze daarbij ook externe partijen. Vervolgens
vindt op basis van de rapportage een marktconsultatie plaats. Ingewikkelde
of omstreden kwesties worden in een bijeenkomst tussen partijen besproken.
De uitkomst van de marktconsultatie wordt ook in een rapportage vastgelegd.
Tenslotte stellen ECN en KEMA een eindadvies voor mij op. Op basis daarvan
stel ik subsidiehoogten vast. Deze procedure biedt goede waarborgen voor juiste
hoogte van de subsidies.II ArtikelenArtikel I, onderdeel ADe leden van de fractie van het CDA vroegen hoe wordt voorkomen dat een
beheerder van een WKK-installatie dubbele MEP-vergoedingen ontvangt. Dit wil
ik in de algemene maatregel van bestuur regelen door daarin een bepaling op
te nemen die het gelijktijdig ontvangen van verschillende MEP-subsidies uitsluit.
WKK exploitanten die overstappen van subsidie voor WKK naar subsidie voor
duurzame elektriciteit, zullen gebonden worden aan de verplichtingen die ook
voor andere ontvangers van deze subsidies gelden, zoals de verplichting om
gedurende de gehele subsidieperiode met zijn installatie te produceren. Dit
heeft tot effect dat een producent eenmaal kan overstappen naar een meerjarige
subsidiebeschikking voor duurzame elektriciteit. Na afloop van de desbetreffende
subsidieperiode is er geen mogelijkheid meer om voor deze installatie opnieuw
subsidie te verkrijgen. WKK-installaties van meer dan 10 jaar komen vanaf 1 januari
2006 niet langer in aanmerking voor WKK-subsidiering, zoals aangegeven in
de ministeriële regeling welke een dezer dagen aan Uw Kamer wordt toegezonden.De leden van de CDA-fractie vroegen de in artikel 1, eerste lid, aanhef
en onderdeel w, van de Elektriciteitswet 1998 opgenomen verwijzing naar «installatie»,
te handhaven. In de Elektriciteitswet 1998 worden de begrippen «duurzame
elektriciteit» en «klimaatneutrale elektriciteit» gedefinieerd.
Daarnaast wordt gesproken over een «installatie voor warmtekrachtkoppeling».
In de Elektriciteitswet 1998 wordt niet consequent gesproken over «installatie
voor warmtekrachtkoppeling», maar wordt ook vaak gesproken over «warmtekrachtkoppeling».
Met het laten vervallen van het element «installatie» in de definitie,
wordt een betere aansluiting bereikt tussen de definities en de rest van de
wettekst. Het betreft derhalve geen inhoudelijke wijziging, maar
een wetgevingstechnische verbetering.Artikel I, onderdeel B, artikel 72mDe leden van de fractie van het CDA vroegen of in het door het wetsvoorstel
gewijzigde artikel 72m, eerste lid , onderdeel b, waarbij het woord «een»
is vervangen door «het», sprake is van een redactionele of een
inhoudelijke wijziging. Hier is slechts sprake van een redactionele aanpassing.
De wettelijke bepalingen ten aanzien van verstrekking van MEP-subsidie maken
geen onderscheid in het aangesloten zijn op een installatie of een (particulier)
net.De leden van de fractie van het CDA vroegen waarom in de leden 2 en 3
van artikel 72m geen verplichting is opgenomen tot vaststelling van de in
deze artikelen bedoelde algemene maatregel van bestuur en ministeriële
regeling en hoe dit zich verhoudt met een stabiel investeringsklimaat. Dit
wetsvoorstel heeft onder meer ten doel om de juridische vormgeving van de
MEP beter te laten aansluiten bij hetgeen gebruikelijk is bij de subsidieregelgeving
van mijn ministerie. De in de leden 2 en 3 van artikel 72m gebruikte formulering
is dan ook gelijkluidend aan artikel 3 van de Kaderwet EZ-subsidies. De voorgestelde
vergroting van de flexibiliteit in juridische zin impliceert geen beleidsmatige
vrijblijvendheid. Een gunstig en bestendig investeringsklimaat is immers gewenst
met het oog op de doelstellingen betreffende duurzame elektriciteitsproductie.
Voorts staat een grotere flexibiliteit niet op gespannen voet met het uitgangspunt
dat een subsidiebeschikking op grond van de MEP zekerheid moet bieden aan
de producent. Ik streef er naar het wetsvoorstel en de onderliggende regelingen
gelijktijdig in werking te laten treden.De leden van de fractie van het CDA vroegen waarom in het wetsvoorstel
geen regeling is opgenomen voor inhoudelijke betrokkenheid van het parlement
bij de vaststelling van het maximale budget voor MEP-vergoedingen en de vaststelling
van de hoogte van MEP-vergoedingen. Voor de beantwoording van deze vraag verwijs
ik kortheidshalve naar het in paragraaf 1 opgenomen antwoord op de vraag
van de leden van de fractie van GroenLinks naar de betrokkenheid van de Kamer
bij aanpassingen van de stimuleringsbedragen.Voorts vroegen deze leden om de betrokkenheid van het parlement te vergroten
door in het wetsvoorstel een zware voorhangprocedure op te nemen voor de algemene
maatregel van bestuur. De zogenaamde zware voorhangprocedure houdt in dat
gedurende de periode dat de algemene maatregel van bestuur wordt voorgehangen,
door tenminste eenvijfde van het grondwettelijk aantal leden de wens te kennen
kan worden gegeven dat de inhoud of de inwerkingtreding van de algemene maatregel
van bestuur bij wet wordt geregeld. Gelet op mijn streven om juist in de algemene
maatregel van bestuur te regelen wat thans in de wet is opgenomen, past een
zware voorhangprocedure waarbij de inhoud van de algemene maatregel van bestuur
in de wet kan worden opgenomen, niet goed bij de strekking van dit wetsvoorstel.
Een wet die uitsluitend ziet op het tijdstip van inwerkingtreding van de algemene
maatregel van bestuur acht ik eveneens weinig zinvol in dit dossier. Op basis
van de thans voorgestelde voorhangprocedure kan constructief overleg plaats
vinden over de inhoud van de regeling, wat in mijn ogen meer van belang is
dan een discussie over de datum van inwerkingtreding.Artikel 72nDe leden van de SGP-fractie vroegen of de verdelingswijze van de beschikbare
MEP-gelden duidelijk zal zijn voordat de subsidieaanvragen kunnen
worden ingediend. Vanzelfsprekend moeten aanvragers tijdig inzicht hebben
in de verdelingswijze en daarom zullen zoals gebruikelijk zowel het plafond
als de verdelingswijze bekend worden gemaakt voordat de aanvragen kunnen worden
ingediend. Dit bevordert ook een ordelijke afhandeling van de subsidieaanvragen.Artikel I, onderdeel C, artikel 72aaDe leden van de fractie van het CDA vroegen de in artikel 72aa opgenomen
uitzondering voor betaling van het MEP-tarief voor afnemers met een «aansluiting
zonder verblijfsfunctie», te laten vervallen. Verder vroegen deze leden
naar de mogelijkheid van invoering van een naar financiële draagkracht
gedifferentieerd afnemerstarief. Afnemers worden gecompenseerd voor het MEP-afnemerstarief.
De compensatie verloopt via de heffingsvrije voet van de energiebelasting.
Zodoende pakt het MEP-afnemerstarief voor afnemers budgetneutraal uit. Een
gedifferentieerd afnemerstarief naar financiële draagkracht is om deze
reden niet nodig. Deze compensatie via de heffingsvrije voet van de energiebelasting
geldt voor aansluitingen met een verblijfsfunctie. Met het afnemerstarief
van de MEP is om praktische redenen bij deze systematiek aangesloten. Dit
brengt met zich mee dat indien ook afnemers met een aansluiting zonder verblijfsfunctie
het MEP-afnemerstarief zouden moeten betalen, dit voor hen in tegenstelling
tot afnemers met een aansluiting met verblijfsfunctie, niet budgetneutraal
zou uitpakken. Met het oog daarop acht ik het niet wenselijk om de heffingsgrondslag
naar deze laatste categorie afnemers te verbreden.Artikel IIDe leden van de fractie van het CDA vroegen of de voorgestelde overgangsmaatregel
die het recht op MEP-vergoeding beperkt tot maximaal het aantal in de raming
genoemde hoeveelheid genoemde elektriciteit, niet in strijd komt met de bestaande
rechten van producenten. Ingevolge artikel 72r, tweede lid, onder a, van de
Elektriciteitswet 1998 dient bij een aanvraag om subsidie een onderbouwde
raming worden opgegeven van de hoeveelheid kWh waarvoor in totaal gedurende
de desbetreffende voor subsidie in aanmerking komende periode subsidie wordt
aangevraagd. Dat aldus sprake is van een beperking van het recht op MEP-vergoeding
tot ten hoogste het aantal in de raming opgegeven hoeveelheid kWh, blijkt
tevens uit de memorie van toelichting bij de wijziging van de Elektriciteitswet
1998 ten behoeve van de milieukwaliteit van de elektriciteitsproductie (Kamerstukken
II 2002/03, 28 665, nr. 3, p. 32). In dat kader wordt opgemerkt dat de
langjarige looptijd van de subsidie wordt gefixeerd, enerzijds qua hoogte,
omdat het vaste bedrag dat de producent per kWh ontvangt voor de productie
gedurende die looptijd gelijk zal blijven aan het niveau van het eerste jaar,
anderzijds qua omvang, omdat de producent niet meer kan krijgen dan zou voortvloeien
uit door hem vooraf afgegeven verwachtingen omtrent vermogen en hoeveelheid
geproduceerde elektriciteit. In de verleende subsidiebeschikkingen komt de
hoeveelheid kWh waarvoor in totaal subsidie is aangevraagd niet expliciet
tot uitdrukking. Teneinde onduidelijkheid hierover te voorkomen, wordt in
artikel II van het wetsvoorstel expliciet gemaakt dat het aantal kWh waarover
ten hoogste recht subsidie bestaat, gemaximeerd is op de bedoelde raming.
Er is dus geen sprake van strijd met de bestaande rechten van producenten.De Minister van Economische Zaken,L. J. Brinkhorst 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-30305-7.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl