Lidmaatschap Veiligheidsraad; Brief minister met verslag van de werkzaamheden over de maand juli 1999
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 26301, nr. 12

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

26-08-1999

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1998-1999

26301 nr. 12

20-08-1999

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamALGEMEENAFRIKA Angola VN-presentieSanctie-comitéCentraal-Afrikaanse RepubliekDemocratische Republiek CongoEthiopië/EritreaGuinee-BissauLibiëSierra LeoneSomaliëMIDDEN-OOSTEN Irak Brits-Nederlandse ontwerpresolutieVoedsel-voor-olieUNSCOMLibanonEUROPA Bosnië-Herzegovina Afscheid mevrouw RehnAfscheid Carlos WestendorpKosovoKroatiëGeorgiëAZIË AfghanistanCambodjaOost-TimorTongaALGEMEEN Ontwapening, demobilisering, herintegratie ex-strijdersBriefing UNHCR inzake AfrikaBriefing Secretaris-Generaal inzake AfrikaOAE-TopOndertekeningBIJLAGE Acties van de Veiligheidsraad & mondelinge uitspraken voorzitter
aan de persJuli 1999 
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 26301Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 61 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
26 301Lidmaatschap Veiligheidsraadnr. 12BRIEF VAN DE MINISTER VAN BUITENLANDSE ZAKENAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal's-Gravenhage, 20 augustus 1999Hierbij bied ik u mede namens de Minister voor Ontwikkelingssamenwerking
een verslag aan over de werkzaamheden van de Veiligheidsraad in de maand juli
1999. ALGEMEENOp de zeer volle agenda van het actieve Maleisische Voorzitterschap van
de maand juli stonden onder andere de behandeling van de voortgangsrapporten
van de Secretaris-Generaal over Oost-Timor en Kosovo en de verlenging van
de mandaten van de VN-vredesmissies in Kroatië (UNMOP), Libanon (UNIFIL)
en Georgië (UNOMIG). Naar aanleiding van het Algemeen Overleg met de
Vaste Kamercommissie voor Buitenlandse Zaken op 22 juni jl., wordt in dit
verslag wat uitvoeriger ingegaan op de situatie in Georgië.De (aanlopen tot) de vredesovereenkomsten in de Democratische Republiek
Congo, Ethiopië/Eritrea en Sierra Leone kregen uitvoerige aandacht van
de Raad. Bij wijze van uitzondering wijdde de Raad een persverklaring aan
de Top van de Organisatie van Afrikaanse Eenheid, die van 12–14 juli
te Algiers plaatsvond, gezien de relevantie van een aantal elementen uit de
slotverklaring voor het werk van de Veiligheidsraad.De discussies over Irak werden, veelal achter de schermen, voortgezet.
Afscheid werd genomen van de Speciale Vertegenwoordiger van de Secretaris-Generaal
en Coördinator UNMIBH, mevrouw Rehn, en van de Hoge Vertegenwoordiger
voor Bosnië-Herzegovina, Carlos Westendorp. De zorgelijke situatie in
Afghanistan werd besproken. Ook werd de Raad geïnformeerd over de stand
van zaken rond het Cambodja Tribunaal.Maleisië organiseerde voorts een oriëntatiedebat over het thema
ontwapening, demobilisering en reïntegratie van ex-strijders. Daarnaast
vond een briefing en debat plaats over de vluchtelingensituatie in Afrika
door de Hoge Vertegenwoordiger voor Vluchtelingen, en informeerde de Secretaris-Generaal
de Raad over zijn recente reis naar Afrika. AFRIKA Angola VN-presentieAssistent Secretaris-Generaal Annabi verzorgde op 29 juli een briefing
over de situatie in Angola en de kwestie van de VN-presentie. Annabi maakte
melding van een op 27 juli op het VN-secretariaat ontvangen brief van de Angolese
Minister van Buitenlandse Zaken De Miranda aan de Secretaris-Generaal, waarin
Angola instemde met een blijvende VN-presentie bestaande uit 30 personen,
voornamelijk mensenrechtenwaarnemers.Annabi meldde verder dat de humanitaire en politieke situatie verslechterde
(aanvallen op humanitaire konvooien, moord op 50 dorpelingen, ontdekking van
massagraven). De regering had een arrestatiebevel tegen Savimbi uitgevaardigd.
Het besluit van SADC (South African Development Community) om Savimbi als
oorlogsmisdadiger aan te merken, had veel steun gekregen tijdens de Top van
de Organisatie van Afrikaanse Eenheid. De humanitaire situatie was catastrofaal;
10 procent van de burgerbevolking was ontheemd.In een gezamenlijke brief aan de Voorzitter van de Veiligheidsraad onderstreepten
de Canadese en Nederlandse Permanente Vertegenwoordigers bij de VN het belang
van voortgezette presentie van mensenrechtenwaarnemers na afbouw van MONUA.
De bestaande humanitaire expertise diende, naar Nederlandse opvatting, niet
verloren te gaan. Sanctie-comitéOp 29 juli vond voorts een briefing plaats door de Canadese Permanent
Vertegenwoordiger, Fowler, in zijn hoedanigheid van Voorzitter van het Angola
sanctie-comité, naar aanleiding van zijn tweede rapport. Dit rapport
bevat aanvullende aanbevelingen over de wijze waarop de sancties tegen UNITA
kunnen worden verbeterd. Daartoe zullen twee expert-panels in het leven worden
geroepen om de olieleveranties aan en inkomstenbronnen en militaire ondersteuning
van UNITA te onderzoeken. In zijn briefing deed Fowler tevens verslag van
zijn recente bezoeken aan Afrika en Europa, waar hij uitgebreide discussies
had gevoerd met vertegenwoordigers van de diamantindustrie en Europese diamantmarkten
die de sancties zouden schenden. Doel was niet om schade toe te brengen aan
de legale diamanthandel, aldus Fowler, doch om de inkomsten van UNITA uit
de diamanthandel, en daarmee UNITA's capaciteit om oorlog te voeren, te verminderen.
Sinds begin jaren '90 zou deze handel UNITA-leider Savimbi 3 tot 4 miljard
US dollar hebben opgeleverd. De reis van Fowler naar zuidelijk en centraal
Afrika was bedoeld om de effectiviteit van de sancties te onderzoeken, bij
regeringen aan te dringen op het uitvoeren van wetgeving en het verschaffen
van informatie terzake.Nederland stelde grote waardering te hebben voor met name de aanbevelingen
die beoogden een oplossing te vinden voor het probleem van de gebrekkige informatievoorziening
aan het sanctie-comité. Nederland herhaalde dat de aanbeveling uit
het eerste rapport van Fowler om sanctie-monitors in de regio te plaatsen,
interessant was, maar dat zorg bleef bestaan ten aanzien van de veiligheid
van deze personen. Centraal-Afrikaanse RepubliekOp 21 juli jl. verzorgde Onder-Secretaris-Generaal Miyet een briefing
over de situatie in de Centraal-Afrikaanse Republiek (CAR) en de vredesoperatie
MINURCA. Miyet, zich baserend op een rapport van de Secretaris-Generaal, legde
de nadruk op de verslechterde veiligheidssituatie, met name als gevolg van
de val van de Congolese stad Gbadolite (aan de grens met de CAR) en de aanwezigheid
van 7000 vanuit de Democratische Republiek Congo gevluchte Congolese rebellen.
De Congolese rebellenfractie MLC zette het offensief op Zongo (eveneens aan
de grens met de CAR) voort, waardoor 4000 burgers naar het nabijgelegen Bangui
waren gevlucht. De MLC had herhaaldelijk gedreigd het vliegveld van Bangui
aan te vallen. Dit alles maakte een uitbreiding van MINURCA noodzakelijk,
aldus Miyet. Hij leverde kritiek op de trage implementatie van de hervormingen
door President Patassé. Ook de voorbereiding van de verkiezingen verliep
traag. Het feit dat de presidentiële garde regelmatig haar mandaat overschreed
(onder andere hardhandig optreden bij een aantal geweldadige incidenten),
baarde zorg.De meeste delegaties meenden dat President Patassé terzake een
duidelijke boodschap van de Veiligheidsraad moest worden gegeven. In een persverklaring
stelde de Raad dat de verkiezingen doorgang moeten vinden als gepland, ernst
moet worden gemaakt met de hervormingsagenda, en de presidentiële garde
zich strikt moet houden aan zijn mandaat.Nederland gaf aan MINURCA te steunen. Als uit het volgende rapport van
de Secretaris-Generaal zou blijken dat President Patassé zich op belangrijke
punten nog steeds niet aan zijn beloften houdt, zou een verlenging van het
mandaat van MINURCA (loopt af op 15 november a.s.) problematisch worden. Hiervan
diende de President goed doordrongen te zijn, alsmede van de consequenties
voor de CAR van een prematuur vertrek van MINURCA. Nederland kon zich vinden
in uitbreiding van MINURCA gezien de verslechterde veiligheidssituatie, mits
duidelijk zou zijn dat hiermee geen garanties voor de lange termijn werden
verstrekt. Democratische Republiek CongoOp verzoek van de Secretaris-Generaal deelde Onder-Secretaris-Generaal
Miyet de Raad op 6 juli mede dat er sprake was van vooruitgang bij de onderhandelingen
in Lusaka over een staakt-het-vuren in de Democratische Republiek Congo (DRC).
In het licht van die positieve ontwikkelingen was de voorbereiding en planning
van een VN-vredesoperatie ter hand genomen.Het ontwerp-vredesakkoord voorziet in een gezamenlijke militaire commissie
die op de naleving van het bestand zou moeten toezien. Deze commissie moet
nauw samenwerken met een VN-vredesmacht in de DRC. Ook zou de vervolging van
oorlogsmisdaden, het herstel van het bestuur van de regering van de DRC over
het gehele territoir en het houden van een nationaal debat in de DRC in het
akkoord geregeld zijn. Op korte termijn zou een «assessment» missie
naar de DRC afreizen om een VN-aanwezigheid voor te bereiden.Op 12 juli meldde Miyet dat het akkoord inmiddels was getekend door zes
betrokken landen (regeringsleiders van Congo, Zimbabwe, Uganda, Rwanda, Namibië
en de Minister van Defensie van Angola). De rebellenfracties hadden echter
op het laatste moment ondertekening geweigerd.De Raad riep de rebellen in een persverklaring op de onderlinge geschillen
op te lossen en alsnog tot ondertekening over te gaan. Miyet presenteerde op 20 juli een voortgangsrapport van de Secretaris-Generaal
inzake de situatie in de DRC en VN-betrokkenheid. De rebellen hadden het akkoord
nog altijd niet getekend, terwijl ook de situatie op de grond zorgelijk was.
President Chiluba zou pogen Rwanda en Uganda ertoe te bewegen hun invloed
aan te wenden bij de rebellen. Wel was tijdens een bijeenkomst van de ondertekenaars
van het akkoord de «Joint Military Commission» (JMC) ingesteld,
alsmede de in het akkoord voorziene politieke commissie waaraan het JMC dient
te rapporteren.Ondanks de weigerachtige houding van de rebellen waren voorbereidingen
voor VN-presentie, MONUC genaamd (United Nations Mission in the DRC), in volle
gang. De complexiteit van de situatie en de voortdurende onzekerheid noopten
tot een zorgvuldige, getrapte benadering, waarbij ook aandacht moest worden
besteed aan mensenrechtenschendingen en de nationale dialoog in de DRC, aldus
Miyet. Vier fasen voor VN-betrokkenheid waren voorzien: 1) ontplooiing van
een klein VN-team naar de regio dat als liaison functioneert tussen de VN
en de hoofdsteden van de ondertekenaars, met name ter ondersteuning op het
politieke vlak (inmiddels geschied); 2) ontplooiing van ten hoogste 90 militaire
waarnemers ter nadere inventarisatie van de situatie, inclusief het militaire
aspect. Hiervoor waren veiligheidsgaranties nodig van alle partijen, inclusief
de rebellen, en uiteraard de instemming van de Veiligheidsraad; 3) instelling
van een militaire waarnemersmissie van 350–500 personen; 4) instelling
van een vredesoperatie onder hoofdstuk VII van het Handvest.In een persverklaring riep de Raad de rebellen nogmaals op het akkoord
te tekenen. De Raad verklaarde zich voorts bereid spoedig actie te ondernemen
ten aanzien van de aanbeveling van de Secretaris-Generaal om de ontplooiing
van maximaal 90 militaire waarnemers te autoriseren. Op 23 juli werd overeenstemming
bereikt over een ontwerp-resolutie terzake. Deze tekst zal in augustus formeel
worden voorgelegd. De Voorzitter legde in afwachting daarvan een persverklaring
af waarin wordt gemeld dat consultaties met betrekking tot het bovenstaande
zijn afgerond en de Secretaris-Generaal wordt verzocht de nodige planning
in gang te zetten. Tevens worden beide rebellenbewegingen opgeroepen het staakt-het-vuren
onmiddellijk te ondertekenen.Nederland verwelkomde in de diverse discussies het vredesproces, maar
was terughoudend met betrekking tot de aanbevelingen voor VN-presentie. Zolang
de handtekeningen van de rebellen onder het akkoord ontbreken en geen veiligheidsgaranties
kunnen worden gegeven, zou zelfs de tweede fase prematuur kunnen zijn. De
opstelling van duidelijke mandaten voor een dergelijke complexe operatie was
van het grootste belang. Nederland heeft zich, wat de resolutie betreft, beijverd
voor een duidelijke omschrijving van het mandaat van de 90 militaire waarnemers. Ethiopië/EritreaDe Raad werd op 20 juli jl. geïnformeerd over de recente ontwikkelingen
met betrekking tot het conflict tussen Ethiopië en Eritrea door Speciaal
Gezant Sahnoun. Hij meldde dat de recente Top van de Organisatie van Afrikaanse
Eenheid (OAE) modaliteiten had aanvaard ter implementatie van de OAE Framework
Overeenkomst. Deze modaliteiten vormden, aldus Sahnoun, de beste kans tot
dusver om de oorlog tussen Ethiopië en Eritrea te beëindigen. Eritrea
had de modaliteiten zonder verdere tegenwerpingen geaccepteerd. De houding
van Ethiopië was onduidelijker. De OAE zou aangeven wanneer beide partijen
gereed waren het document te ondertekenen. In dat geval diende de VN/OAE bereid
te zijn een rol op zich te nemen bij de implementatie van de overeenkomst.
Over de betekenis van de modaliteiten kon Sahnoun evenwel weinig
duidelijkheid geven. Ook is niet duidelijk of beide partijen de modaliteiten
op dezelfde wijze interpreteren.In een persverklaring drong de Raad bij beide landen aan op het afsluiten
van een formele staakt-het-vuren overeenkomst en implementatie van de OAE
Framework Overeenkomst.Nederland stelde te hopen dat de modaliteiten zouden leiden tot de oplossing
van het conflict en bracht de Raad op de hoogte van het Nederlandse besluit
van 26 juni jl. om de bilaterale hulp aan beide landen voorlopig te bevriezen. Guinee-BissauTijdens een briefing van Assistent-Secretaris-Generaal De Soto op 6 juli
jl. aan de hand van een rapport van de Secretaris-Generaal bleek onder leden
van de Veiligheidsraad overeenstemming te bestaan over een «forward
looking approach» ten opzichte van de overgangsregering in Guinee-Bissau,
mits deze voort zou gaan op de ingeslagen weg en de gedane toezeggingen inzake
democratisering, ontwapening en het houden van verkiezingen gestand zou doen.In een persverklaring werd steun uitgesproken voor het voornemen van de
Secretaris-Generaal voor het opzetten van een Trustfund ter ondersteuning
van de VN-missie in Guinee-Bissau (UNOGBIS). Tevens werd de overgangsregering
opgeroepen de gedane beloften na te komen, met name die met betrekking tot
de organisatie van algemene en presidentiële verkiezingen op 28 november
1999. Ook moet spoedig een vrijwillig programma van start gaan voor ontwapening
en reïntegratie van oud-strijders.Nederland gaf aan dat het bereid was de eerder gedane toezegging van een
bijdrage van 500 000 NLG voor het Trustfund te bestemmen. Nederland heeft
de nadruk gelegd op het belang van ontwapening en reïntegratie van oud-strijders
en stelde dat dit een van de speerpunten van de activiteiten van UNOGBIS diende
te zijn. LibiëDe Veiligheidsraad bereikte op 9 juli consensus over een presidentiële
verklaring inzake de op 6 april jl. opgeschorte sancties t.a.v. Libië.
Daarin wordt het feit dat Libië belangrijke voortgang heeft gemaakt bij
het voldoen aan de voorwaarden voor opheffing van de sancties, verwelkomd.
Er wordt evenwel nog niet tot opheffing overgegaan omdat een oordeel over
de vraag of daadwerkelijk aan alle voorwaarden is voldaan, nog niet kan worden
geveld. Aanleiding voor opschorting was de overdracht van twee Libische verdachten
van de aanslag op PanAm 103 (Lockerbie) naar Nederland voor berechting door
een Schots hof. Een resolutie van de Veiligheidsraad terzake stipuleerde dat
90 dagen na 6 april de Veiligheidsraad zich zou moeten uitspreken over opheffing
van de santies op grond van een rapport van de Secretaris-Generaal.Nederland was tevreden over het feit dat maatregelen, ruim zeven jaar
geleden genomen door de Veiligheidsraad, thans hebben geleid tot het begin
van een proces dat de belofte inhoudt van een voor alle partijen aanvaardbare
regeling en sluiting van dit dossier. Het was nu van belang dit proces tot
een goed einde te brengen. De conclusie dat aan alle voorwaarden voor opheffing
van sancties is voldaan, kon ook in Nederlandse ogen evenwel nog niet worden
getrokken. Voor Libië was materieel van belang dat de sancties zijn opgeschort
en dat contacten van Libië met de internationale gemeenschap worden geintensifeerd. Sierra LeoneOnder-Secretaris-Generaal Miyet gaf op 8 juli een toelichting op de op
7 juli te Lomé ondertekende vredesovereenkomst tussen de partijen in
Sierra Leone. De vredesovereenkomst was niet geheel duidelijk over de toekomstige
rol van de VN. Met name de rolverdeling tussen de VN en ECOMOG zou nader moeten
worden uitgewerkt, gezien een bepaling in de overeenkomst die stipuleert dat
ECOMOG voorlopig zal worden gehandhaafd en zal voorzien in de veiligheid van
UNOMSIL. Het succes van de vredesovereenkomst was in grote mate afhankelijk
van de snelheid waarmee een herzien en uitgebreid UNOMSIL kon worden ontplooid,
alsdus Miyet. De Raad diende snel te handelen om tot een nieuw mandaat voor
UNOMSIL te komen, waarna direct door de VN een bataljon zou kunnen worden
ontplooid.Miyet gaf aan dat de Secretaris-Generaal zich door middel van een verklaring
bij ondertekening van het akkoord had gedistantieerd van de amnestie voor
Sankoh en de rebellen. De Secretaris-Generaal was van mening dat een soevereine
staat weliswaar kan besluiten amnestie te verlenen voor schending van de nationale
wetten, maar dat het voor partijen onmogelijk is om deze amnestie van toepassing
te verklaren op vergrijpen onder universele jurisdictie, zoals genocide, misdaden
tegen de mensheid, oorlogsmidaden en andere schendingen van het internationale
humanitaire recht.Nederland stelde zich kritisch op ten aanzien van de amnestieverlening
en beijverde zich ervoor dat de Raad zich in een persverklaring eveneens zou
distantiëren van de algehele amnestie. Overige leden vonden de tijd daar
niet rijp voor; het ging er nu om het akkoord te verwelkomen.Gezien het belang van de verklaring van de Secretaris-Generaal verzocht
Nederland het secretariaat deze als document van de Veiligheidsraad te publiceren
of op te nemen in een op korte termijn te verschijnen rapport van de Secretaris-Generaal
over Sierra Leone.Het akkoord werd in een persverklaring van de Raad verwelkomd. SomaliëHet maandelijks terugkerende Somalië-debat vond plaats op 30 juli.
Assistent-Secretaris-Generaal De Soto meldde tijdens zijn briefing dat de
veiligheidssituatie in Kismayo en Mogadishu nog onzeker is en dat noodhulp
daarom (nog) niet mogelijk is. Uit Kismayo werden nog geregeld incidenten
gemeld. In het noordelijke en centrale deel van Somalië waren de oogstvooruitzichten
slecht en dreigde voor een miljoen mensen voedseltekorten. In de streek rondom
Mogadishu bedroeg het aantal binnenlandse ontheemden ruim 300 000.In augustus wordt een rapport van de Secretaris-Generaal verwacht met
voorstellen voor een grotere VN-betrokkenheid bij Somalië. MIDDEN-OOSTEN Irak Brits-Nederlandse ontwerpresolutieDe discussie over de Brits-Nederlandse ontwerpresolutie, waar inmiddels
ook Canada zich als mede-indiener heeft aangemeld, vond de afgelopen maand
niet zozeer in de Veiligheidsraad zelf plaats doch veeleer achter de schermen.
Met name in P-5 kader werd getracht de tegenstellingen te overbruggen. Belangrijke
geschilpunten betroffen het vraagstuk van de weg naar de opschorting van sancties,
de reikwijdte van de opschorting en de financiële controle op de opschorting. Voedsel-voor-olieDe directeur van het VN-programma voor Irak, de heer Benon Sevan, verzorgde
op 21 juli een briefing voor de Veiligheidsraad naar aanleiding van zijn recente
bezoek aan Irak. Hij omschreef de ontwikkelingen in Noord-Irak als redelijk
positief. Er was in toenemende mate sprake van economisch verkeer. Voorts
werd veel in het werk gesteld om de electriciteitsvoorzieningen te verbeteren.
De ontwikkelingen in Centraal en Zuid-Irak werden nog steeds gekenmerkt door
de zorgwekkende humanitaire situatie.Naar aanleiding van een analyse van olie-experts, uitgevoerd onder leiding
van het Nederlandse bedrijf Saybolt, wees Sevan op de urgente noodzaak tot
herstel en reparatie van de installaties van de olie-industrie. Hij sloot
zich aan bij de aanbevelingen van de olie-experts om naast de reguliere 300
miljoen US dollar die per half jaar uit het voedsel-voor-olie programma beschikbaar
is voor reserve-onderdelen voor de olie-industrie, voor het lopende programma
een extra reservering te maken van 300 miljoen US dollar.Nederland ondersteunde in zijn interventie de aanbevelingen van de olie-experts
en ging vooral in op de voorgestelde verhoging van het programma voor reserve-onderdelen
tot 600 miljoen dollar. Hierbij werd het Nederlandse standpunt in herinnering
gebracht: Irak dient aan alle voorwaarden van de relevante resoluties te voldoen.
Het feit dat de Iraakse olie-industrie onveilig, vervuilend en milieuschadelijk
is, dient echter onder ogen te worden gezien. Overigens is nog geen consensus
bereikt over de aanbevelingen van de experts. UNSCOMGemandateerd door de Veiligheidsraad voerde een missie van de Organisatie
voor het verbod op Chemische Wapens (OPCW) in de maand juli een inspectie
uit naar de UNSCOM-laboratoria in Bagdad. Hierbij werden de aanwezige VX-monsters
vernietigd. LibanonOp 28 juli jl. behandelde de Veiligheidsraad het rapport van de Secretaris-Generaal
over de voortgang van de UNIFIL-missie in Libanon. Assistent-Secretaris-Generaal
Annabi informeerde de Raad dat sprake was van toegenomen vijandelijkheden
in het gebied van UNIFIL.De Raad nam op 30 juli een resolutie aan waarmee het mandaat van UNIFIL
met zes maanden werd verlengd (tot 31 januari 2000). In een presidentiële
verklaring bevestigde de Raad gecommiteerd te zijn aan volledige soevereiniteit,
politieke onafhankelijkheid, territoriale integriteit en nationale eenheid
van Libanon binnen internationaal erkende grenzen. De Raad steunde de inspanningen
van de Libanese regering om vrede, nationale eenheid en veiligheid in het
land te consolideren en het reconstructieproces goed te doen verlopen. De
Libanese regering werd gecomplimenteerd met haar succesvolle pogingen haar
autoriteit tot het zuiden van het land uit te breiden in nauwe samenwerking
met UNIFIL. Zorg werd uitgesproken over het voortdurende geweld.Ook Nederland toonde zich bezorgd over de toename van het aantal vijandelijkheden
in de afgelopen zes maanden, die zich ook richtten tegen de burgerbevolking.
Nederland gaf te kennen dat de internationale status en de veiligheid van
VN-troepen – die hun best deden geweld te beperken en de burgerbevolking
te beschermen – onvoldoende werden gerespecteerd gezien de aanvallen
op UNIFIL. EUROPA Bosnië-Herzegovina Afscheid mevrouw RehnIn haar afscheidsbriefing op 22 juli ging de Speciale Vertegenwoordiger
van de Secretaris-Generaal en Coördinator UNMIBH, mevrouw Rehn, in op
wat zij in de 18 maanden van haar functie-uitoefening wel en niet had kunnen
bereiken. Zij benadrukte het belang van het werk van IPTF en sprak haar voldoening
uit over de inauguratie van politiescholen in de Federatie en de Republika
Srpska. Zij toonde zich bezorgd over de problemen die optraden bij het recruteren
van terugkerende politiemensen. Mevrouw Rehn hamerde op het feit dat de politie
nu weliswaar redelijk begon te functioneren, maar dat elk effect van hun werk
verloren ging door het – door ernstige corruptie ondergraven –
rechtssysteem in Bosnië-Herzegovina.Mevrouw Rehn sprak grote waardering uit voor het UNMIBH mensenrechtenkantoor,
dat het mensenrechtenaspect binnen UNMIBH «op de kaart» had gezet.
Zij sprak haar voldoening uit over het feit dat de missie in Kosovo zich de
lessen geleerd in Bosnië blijkbaar ter harte had genomen. Als voorbeelden
noemde zij het gelijktijdig werken aan het opzetten van een fatsoenlijk politie-apparaat
en hervormingen van het rechtssysteem. Datzelfde gold voor de grenscontrolediensten.
In Bosnië-Herzegovina was het gevaar van de georganiseerde misdaad te
laat onderkend en aangepakt; in Kosovo kon deze fout worden voorkomen. Ten
slotte was zij erg tevreden over de eenduidige commandostructuur in Kosovo,
die het mogelijk zou moeten maken om de coördinatieproblemen die in Bosnië-Herzegovina
zoveel tijd en moeite kostten, beter te beheersen. Afscheid Carlos WestendorpOp 27 juli jl. nam ook Hoge Vertegenwoordiger voor Bosnië-Herzegovina,
Carlos Westendorp, met een laatste, korte briefing afscheid van de Veiligheidsraad.
Hij meldde dat in de afgelopen twee jaar het een en ander was bereikt, maar
voegde daar direct aan toe dat na hem nog wel enkele Hoge Vertegenwoordigers
zouden volgen, aangezien nog veel werk moest worden verzet in Bosnië-Herzegovina.
Volgens Westendorp vormde de economische situatie momenteel het belangrijkste
probleem. Hij verwachtte komend najaar sociale onrust.In een persverklaring spraken de leden van de Raad waardering uit aan
het adres van Westendorp voor zijn werk als Hoge Vertegenwoordiger en bevestigden
dat de Raad veel belang hecht aan de rol van de Hoge Vertegenwoordiger in
het monitoren van de implementatie van de Vredesakkoorden voor Bosnië-Herzegovina.
Voorts werd de benoeming van Wolfgang Petritsch als nieuwe Hoge Vertegenwoordiger
verwelkomd. KosovoOnder-Secretaris-Generaal Miyet verzorgde op 2 juli een tussentijdse briefing
over de werkzaamheden van UNMIK. De voorbereidingen met betrekking tot het
civiele bestuur waren in volle gang. De hoogste prioriteit genoot de ontplooiing
van de civiele politie. Op juridisch gebied was een «judicial advisory
council» ingesteld, waarin vier lokale advocaten zitting hebben en drie
internationale (aangedragen door respectievelijk VN, Raad van Europa en de
OVSE), met de taak te assisteren bij de benoeming van rechters. Voor de wederopbouw
van de civiele administratie was een Transitional Council opgericht, waarin
alle geledingen van de Kosovaarse samenleving zullen zijn vertegenwoordigd. Alle delegaties toonden grote waardering voor de voortvarendheid waarmee
Vieira De Mello het werk van UNMIK had aangepakt. Nederland wees op het belang
van «ownership»: Kosovo moest niet volslagen afhankelijk worden
van buitenlandse donoren. Nederland ondersteunde de prioriteit die wordt gegeven
aan het herstel van de openbare orde.Op 15 juli lichtte Onder-Secretaris-Generaal Miyet de Raad in over een
vervolgrapport inzake UNMIK. Speciale Vertegenwoordiger Kouchner was inmiddels
in Kosovo gearriveerd. De samenwerking met de verschillende andere organisaties
betrokken bij de wederopbouw van Kosovo was uitstekend, zowel in het veld
als tussen de diverse hoofdkwartieren. Eerste doel van de VN was een zo spoedig
mogelijke ontplooiing van UNMIK. Belangrijkste activiteiten van KFOR en UNMIK
waren voorlopig het bedienen van de verschillende bevolkingsgroepen. Met name
Serviërs en Roma vreesden voor hun veiligheid.De leden van de Raad legden in hun interventies veel nadruk op het belang
van betrokkenheid van alle bevolkingsgroepen en de noodzaak tot herstel van
het openbare leven en het rechtssysteem. Zij riepen de internationale gemeenschap
op bij te dragen aan UNMIK en het Trustfund. In een persverklaring verwelkomde de Raad het rapport over UNMIK en de
tot nu toe bereikte voortgang. De Raad sprak voorts waardering uit voor de
activiteiten van UNMIK en KFOR met betrekking tot de veiligheid ter plaatse,
en benadrukte dat volledige ontplooiing van UNMIK zo spoedig mogelijk diende
plaats te vinden. De Raad riep ten slotte partijen op om volledig samen te
werken met UNMIK en KFOR.Nederland sprak onder andere waardering uit voor de tot nu toe verrichte
werkzaamheden van UNMIK. Nederland hechtte belang aan deelname van alle etnische
groeperingen in de Kosovo Transitional Council en wees erop dat veiligheidsgaranties
en humanitaire hulpverlening op non-discriminatoire wijze dienen te geschieden.
Van groot belang was het functioneren van lokale en onafhankelijke media.
Nederland meldde dat het thans beziet in hoeverre lokale media kunnen worden
ondersteund. Nederland drong verder aan op zo spoedig mogelijke uitfasering
van de humanitaire hulpverlening en op overgang naar de reconstructiefase.
Nederland kondigde ten slotte aan 5 miljoen USD te zullen bijdragen aan het
UNMIK-Trustfund, met name voor de betaling van lokale salarissen.Op 26 juli veroordeelde de Veiligheidsraad in een persverklaring de moord
op 14 Servische Kosovaren in Lipljani, Kosovo. De Raad zei diep geschokt en
ernstig verontrust te zijn over de moord en riep op tot een spoedig en grondig
onderzoek. De Raad sprak voorts steun uit voor inspanningen van KFOR en UNMIK
om de vrede en veiligheid te verzekeren voor alle inwoners van Kosovo.De inhoud van de persverklaring reflecteert de Nederlandse positie. Nederland
blijft streven naar een multi-etnisch Kosovo. KroatiëOp 13 juli voerde de Veiligheidsraad een discussie over de mandaatsverlenging
van UNMOP op basis van een recent verschenen rapport van de Secretaris-Generaal.
De leden onderschreven de conclusie dat het mandaat van UNMOP met zes maanden
zou moeten worden verlengd. Diverse delegaties, waaronder Nederland, spraken
teleurstelling uit over het feit dat partijen nog steeds niet in staat waren
gebleken om de kwestie Prevlaka aan de onderhandelingstafel op te lossen.
Een resolutie waarin het mandaat formeel werd verlengd, werd op 15 juli door
de Raad aanvaard. GeorgiëConform toezegging van de Minister voor Ontwikkelingssamenwerking tijdens
het Algemeen Overleg met de Vaste Kamercommissie voor Buitenlandse Zaken op
22 juni jl., wordt onderstaand uitvoeriger ingegaan op de situatie in Abchazië,
Georgië.Op 28 juli jl. informeerde Assistent-Secretaris-Generaal Annabi de Raad
over de situatie in Georgië langs de lijnen van een recent verschenen
rapport van de Secretaris-Generaal. Dat rapport rept over een moeizaam onderhandelingsproces,
doch ook over het toenemende aantal contacten tussen Georgiërs en Abchaziërs
op diverse niveau's. Dit kon voornamelijk worden toegeschreven aan de inspanningen
van Speciale Vertegenwoordiger Liviu Bota, gesteund door de Russische Federatie
als facilitator, en aan de groep vrienden van de Secretaris-Generaal, die
voortdurend bij partijen benadrukken dat continuering van de status quo een
niet acceptabele oplossing is. Voorts stimuleren en faciliteren zij bilaterale
contacten op het gebied van cultuur, politiek, humanitaire aangelegenheden
en economische samenwerking. Contacten op lokaal niveau waren uitermate belangrijk
voor het vredesproces. Concrete projecten gericht op het creëren van
werkgelegenheid, economische samenwerking en een evenwichtiger berichtgeving
in de pers, zouden behulpzaam zijn bij het afbreken van psychologische barrières
en het creëren van een gevestigd belang in een gezamenlijke, vreedzame
en welvarende toekomst.De twee bijeenkomsten inzake vertrouwenwekkende maatregelen die tot op
heden hebben plaatsgevonden, waren belangrijk voor het ontwikkelen van contacten
en voor het uitwerken van concrete samenwerkingsprojecten.Een daadwerkelijke oplossing van het probleem lijkt echter nog ver weg.
Georgië en Abchazië zouden de noodzakelijke politieke wil moeten
tonen om een belangrijke stap voorwaarts te zetten, te weten het bereiken
van overeenstemming over de terugkeer van vluchtelingen en ontheemden binnen
de oude grenzen van het Gali-district, en over maatregelen voor de rehabilitatie
van Abchazië. De internationale gemeenschap zou bereid moeten zijn steun
te verlenen voor de uitvoering van een dergelijke overeenkomst, die desalniettemin
slechts een eerste stap naar het uiteindelijke doel – een alomvattende
politieke oplossing van het conflict – zal zijn.Recente verbeteringen in de veiligheidssituatie langs de demarcatielijn
en de pogingen van beide zijden om verdere verbeteringen te bewerkstelligen,
werden met instemming ontvangen, maar volledige scheiding der troepen moet
nog worden gerealiseerd.UNOMIG, door haar waarnemerspresentie in het veld en haar voortdurende
inspanningen met betrekking tot het vredesproces, blijft een essentiële
rol spelen bij het stabiliseren van de situatie in Abchazië en bij het
zoeken naar een vreedzame oplossing van het conflict. Met het oog daarop stelde
de Secretaris-Generaal in zijn rapport voor het mandaat van UNOMIG met zes
maanden te verlengen tot 31 januari 2000. Op 30 juli werd daartoe een resolutie
aangenomen. Bij aanvaarding van die resolutie meldde de in New York aanwezige
Georgische Minister van Buitenlandse Zaken Minagarishvili dat internationale
samenwerking noodzakelijk was om een einde te maken aan de gevechten, etnische
zuiveringen, de grote vluchtelingenstromen en de slechte politieke en economische
situatie. De Minister gaf aan dat moest worden gewaakt voor verdere destabilisering
van de regio.Een aantal leden van de Raad benadrukte dat inderdaad internationale samenwerking
moest plaatsvinden, doch dat partijen zelf politieke wil moesten tonen om
tot een vreedzame oplossing te komen. Nederland uitte bezorgdheid over de trage voortgang in de vredesonderhandelingen
tussen de Abchazische en Georgische autoriteiten. Een topontmoeting tussen
de Georgische president Sjevardnadze en de Abchazische leider Ardzinba, al
geruime tijd gepland en mogelijk instrumenteel om te komen tot een oplossing,
lijkt gezien de komende parlementsverkiezingen voorlopig van de baan. Nederland
was voorts van mening dat aan de veiligheidssituatie in het gebied de hoogste
prioriteit moest worden toegekend ten behoeve van de levensomstandigheden
van teruggekeerde vluchtelingen, het functioneren van UNOMIG en als voorwaarde
voor het ontwikkelen van economische initiatieven. AZIË AfghanistanEen briefing van Assistent-Secretaris-Generaal De Soto op 28 juli jl.
stond in het teken van het op die ochtend door de Taliban ingezette grote
offensief ten noorden van Kaboel, alsmede van twee raketinslagen nabij het
vliegveld van Kaboel op 27 juli, op het moment dat volgens afspraak een VN-vliegtuig
met humanitaire hulpgoederen daar zou landen. De VN had in verband daarmee
besloten om alle geplande vluchten naar de Afghaanse hoofdstad af te gelasten
en had om opheldering gevraagd.Een 6+2-bijeenkomst (buurlanden van Afghanistan plus Verenigde Staten
en Russische Federatie) op 19 en 20 juli in Tasjkent had nog aanleiding gegeven
voor enig optimisme, omdat voor het eerst zowel de Taliban als de Noordelijke
Alliantie vertegenwoordigd waren en beide partijen de Verklaring van Tasjkent
hadden verwelkomd (alhoewel de Taliban, zonder specifieke voorbeelden te geven,
hadden gemeld tegen onderdelen bezwaar te hebben). Speciale Gezant Ibrahim
Brahimi had van de Noordelijke Alliantie de toezegging gekregen dat men bereid
was tot een staakt-het-vuren. De Taliban-vertegenwoordiging had aangegeven
geen mandaat te hebben voor een dergelijke toezegging. Brahimi had de Taliban
voorgesteld om directe besprekingen te voeren met de Noordelijke Alliantie
onder auspiciën van de VN. Hij had hen voorts verzocht geen offensief
te beginnen. Overigens was toen reeds duidelijk dat de Taliban volop met voorbereidingen
daartoe bezig waren.Concluderend meldde De Soto dat voor het conflict geen enkele oplossing
in zicht was, zeker niet zolang derden doorgingen met het verschaffen van
wapentuig aan de strijdende partijen.De leden van de Raad spraken hun grote verontrusting uit over de recente
ontwikkelingen. Er was op dit moment geen alternatief voor voortgezette inspanningen
van de 6+2-groep. Het feit dat tijdens de meest recente bijeenkomst van deze
groep het huidige offensief werd voorbereid, trof de Raadsleden als cynisch.
Een voorstel om een open debat te voeren over de kwestie Afghanistan, werd
in overweging genomen. In een persverklaring verwelkomde de Raad de Verklaring
van Tasjkent en sprak zij grote zorg uit over het offensief en over de humanitaire
situatie. De Raad riep op tot een onmiddellijke staking van militaire steun
van buiten af.De Nederlandse positie is terug te vinden in de persverklaring. In aanvulling
daarop meende Nederland dat het ontbreken van een daadwerkelijk verzoeningsproces
afbreuk doet aan de hulpbereidheid van de internationale donorgemeenschap.
Grote zorg blijft bestaan over de mensenrechten en voortdurende discriminatie
van vrouwen en meisjes. CambodjaTijdens informele consultaties op 30 juli bracht Assistent-Secretaris-Generaal
De Soto de Raad op de hoogte van de stand van zaken rond het Cambodja Tribunaal.
Hij riep in herinnering dat Premier Hun Sen een wet had ontworpen
teneinde internationale rechters en aanklagers te kunnen laten deelnemen in
rechtszaken tegen leden van de Khmer Rouge. Het VN-secretariaat was, na overleg
met de Cambodjaanse regering, bezig met verder onderzoek naar de mogelijkheden
voor het opzetten van een «gemengd» tribunaal. Aangezien de VN
niet wil worden geassocieerd met partijdige rechtszaken zou het tribunaal
weliswaar werken naar Cambodjaans recht, maar diende het aan een aantal voorwaarden
te voldoen. Zo zou het toepasselijk recht moeten voldoen aan internationale
standaarden. De jurisdictie van het tribunaal zou tijdelijk zijn en zich uitstrekken
over de jaren 1975–1979. Verder zou het tribunaal moeten bestaan uit
Cambodjaanse en niet-Cambodjaanse rechters en aanklagers.Om het tribunaal succesvol te doen verlopen, zullen bijdragen van geïnteresseerde
staten noodzakelijk zijn. Dat zal echter pas gaan spelen indien een overeenkomst
tussen de VN en de Cambodjaanse regering wordt gesloten. Tweede helft augustus
zal een VN-missie naar Cambodja reizen om verdere besprekingen te voeren. Oost-TimorIn een briefing op 6 juli jl. meldde Assistent-Secretaris-Generaal De
Soto dat de ontplooiing van UNAMET volgens schema verliep en dat op grond
daarvan het proces van kiezersregistratie op 13 juli zou kunnen beginnen.
De veiligheidssituatie was echter zodanig dat een vertraging van het proces
van consultatie van de bevolking onvermijdbaar was.De Raad toonde zich zeer bezorgd over de situatie, hetgeen zijn weerslag
vond in een persverklaring.De Raad werd op 13 juli geïnformeerd over het besluit van de Secretaris-Generaal
om de aanvang van kiezersregistratie uit te stellen teneinde de Indonesische
autoriteiten de gelegenheid te geven tot het nemen van een aantal concrete
stappen ter verbetering van de veiligheidssistuatie. Het ging daarbij in de
eerste plaats om het aanpakken van het optreden van de milities. De Raad steunde
dit besluit en gaf een persverklaring uit waarin wederom de verantwoordelijkheid
van de Indonesische autoriteiten werd benadrukt.Nederland wees er op dat het noodzakelijk was dat de Indonesische autoriteiten
hun verantwoordelijkheid toonden door middel van concrete stappen.Tijdens een briefing op 16 juli bevestigde de Persoonlijk Vertegenwoordiger
van de Secretaris-Generaal, Jamsheed Marker, dat het kiesregistratieproces
van start was gegaan. Belangrijkste overweging om niet tot verder uitstel
over te gaan, was het vasthouden van het momentum. Deze stap zou laten zien
dat de VN zich niet liet afbrengen van doel en tijdpad van de volksraadpleging.De veiligheidssituatie was nog altijd onzeker, maar het leek er op dat
de Indonesische autoriteiten hun verantwoordelijkheden begonnen te aanvaarden.
Zo hadden zij inmiddels elf militialeden (betrokken bij ongeregeldheden) gearresteerd,
was de politie bij een klein incident nu wel opgetreden en hadden geen aanslagen
meer op UNAMET plaatsgevonden.In New York waren gesprekken begonnen met vertegenwoordigers van Portugal
en Indonesië over de fase na de volksraadpleging.Marker vroeg extra aandacht voor de 40 tot 60 duizend ontheemden. Zij
waren slachtoffer van de onzekere veiligheidssituatie en konden zich niet
laten registreren totdat de situatie zodanig was verbeterd, dat zij naar hun
woonplaatsen konden terugkeren.De leden van de Raad steunden in een persverklaring de beslissing van
de Secretaris-Generaal om de registratie te starten en prezen het werk van
UNAMET en Persoonlijk Vertegenwoordiger Marker. Diverse leden benadrukten
dat de Indonesische autoriteiten weliswaar op de goede weg leken te zijn,
maar zich ervan bewust dienden te blijven dat de veiligheidssituatie verder
moest worden verbeterd.De Raad besprak op 30 juli wederom de situatie in Oost-Timor. De veiligheidssituatie
ontwikkelde zich in goede zin doch was voor een vreedzaam verloop van het
consultatieproces nog steeds onvoldoende. De registratie verliep thans goed;
er hadden zich geen nieuwe incidenten voorgedaan. Naar schatting waren evenwel
40 tot 60 duizend ontheemden nog niet geregistreerd. UNAMET zou de registratiekantoren
tot welke zij zich naar verwachting zullen wenden, extra versterken. Anti-onafhankelijk-heidsmilitia
waren nog immer actief in het oosten van het gebied, maar de bevolking had
zich daar toch kunnen laten registreren door dit in de steden te doen en niet
in de afgelegen, meer gevaarlijke gebieden. Inmiddels waren verkennende gesprekken
begonnen over de rol van UNAMET na de volksraadpleging.De leden van de Raad reageerden met instemming op het voorstel van de
Secretaris-Generaal om het mandaat van UNAMET met een maand te verlengen.
Een daartoe strekkende ontwerpresolutie zou begin augustus moeten worden aangenomen.
De Raad steunde voorts het voorstel van de Secretaris-Generaal de volksraadpleging
tot 30 augustus uit te stellen. Nederland sprak steun uit voor de activiteiten van de VN en deelde de
zorg van de Secretaris-Generaal inzake de veiligheidssituatie en het lot van
de ontheemden. Ook onderschreef Nederland het cruciale belang van verbetering
van de samenwerking met de Indonesische autoriteiten. TongaDe Raad besloot op 28 juli lidmaatschap van het Koninkrijk Tonga van de
VN aan te bevelen bij de Algemene Vergadering van de VN. In een resolutie
en een presidentiële verklaring nam de Raad tot haar genoegen kennis
van Tonga's plechtige commitering aan doel en principes van het VN-Handvest. ALGEMEEN Ontwapening, demobilisering, herintegratie ex-strijdersOp 8 juli jl. vond op initiatief van Maleisië een open debat plaats
over ontwapening, demobilisering en herintegratie van ex-strijders. Naast
alle leden van de Veiligheidsraad namen twaalf andere landen deel aan het
debat. Finland sprak namens de EU.Alle delegaties onderstreepten het belang van ontwapening, demobilisatie
en reïntegratie (DD&R) van ex-strijders voor een succesvol proces
van vredeshandhaving en de daaropvolgende wederopbouw. DD&R-program-ma's
zouden vanaf het begin in vredesafspraken moeten worden meegenomen. Internationale
steun daarbij was belangrijk, maar tegelijkertijd werd de eigen verantwoordelijkheid
van een land voor een DD&R-programma en het uitvoeren van vredesregelingen
benadrukt. De meeste delegaties besteedden ook aandacht aan kleine wapens:
goede regelingen voor ontwapening en vernietiging van kleine wapens waren
essentieel.De Raad bereikte overeenstemming over een presidentiële verklaring
waarin, onder erkenning van nationale soevereiniteit, op de verantwoordelijkheid
van landen werd gewezen om internationale wetgeving na te leven. Voorts werd
de Secretaris-Generaal verzocht over een half jaar een rapport te publiceren
over DD&R.Nederland onderstreepte het belang van «accountability». Reïntegratie
van ex-strijders zou slechts door de bevolking worden geaccepteerd als rechtsvervolging van (oorlogs-)misdaden plaatsvindt op basis van erkende
juridische systemen. Nederland vroeg ook aandacht voor het probleem van de
kindsoldaten. Voor deze kinderen zouden speciale opvangprogramma's moeten
komen, zodat ook zij kunnen terugkeren in de samenleving. Briefing UNHCR inzake AfrikaDe Hoge Commissaris voor Vluchtelingen, mevrouw Ogata, verzorgde op 26
juli in een openbare zitting van de Raad een briefing over de vluchtelingensituatie
in Afrika. Mevrouw Ogata merkte op hoopvol gestemd te zijn indien de Afrikaanse
leiders conform toezeggingen in Algiers (Top van de Organisatie van Afrikaanse
Eenheid) de politieke problemen gaan aanpakken. UNHCR geeft 40% van haar middelen
uit in Afrika; er is veel meer nodig om de implementatie van vredesakkoorden
en de opvang van vluchtelingen zeker te stellen. Mevrouw Ogata meldde voorts
dat bij het creëren van veilige kampen de aandacht momenteel voornamelijk
uitging naar het inrichten van separate kampen voor ongewapende personen op
afstand van het strijdtoneel en meldplaatsen voor vrijwillige terugkeer. Andere
aspecten van de aanpak van UNHCR waren: het inrichten van transparante distributiesystemen,
het verhinderen van het binnen brengen van wapens in de kampen, het helpen
trainen van lokale politie (Kenia, Tanzania) en het plaatsen van liaison officers.
Daarvoor was donorgeld benodigd.Mevrouw Ogata beschreef vervolgens de situatie in Congo-Brazzaville (30 000
vluchtelingen naar Gabon), de Democratische Republiek Congo (verzoek om ondersteuning
door de internationale gemeenschap van de Lusaka-overeenkomst), Sierra Leone
(door opening van kantoren in het noorden van het land bereidt UNHCR terugkeer
voor), Tanzania (verzoek aan de Raad om afsluiting van het Arusha-proces te
bevorderen) en Angola (voorlopig geen terugkeer mogelijk van de bewoners van
kampen in de Democratische Republiek Congo).In het debat stelden de meeste Raadsleden dat de inspanningen ten aanzien
van Kosovo niet ten koste mochten gaan van de aandacht voor Afrika. Het aantal
vluchtelingen en ontheemden in Afrika was vele malen groter. Naar de mening
van veel delegaties dienden naast de verlichting van de situatie van vluchtelingen
ook de grondoorzaken van de conflicten te worden aangepakt zoals uiteengezet
door de Secretaris-Generaal in zijn rapport terzake van april 1998. Naast
politieke redenen vormde armoede één van de voornaamste oorzaken
van conflict. In dit verband werd het belang van duurzame ontwikkeling en
vredesopbouw genoemd. Voorts werd gewezen op het belang van overgang van noodhulp
naar wederopbouw en structurele ontwikkelingssamenwerking. Vele sprekers bepleitten
een gecoördineerde aanpak van de problemen op politiek, humanitair en
economisch terrein. Voorts kwamen aan de orde: de bescherming van burgers
en humanitaire werkers, toegang tot vluchtelingen en ontheemden en veiligheidscorridors
waarlangs humanitaire hulp veilig kan worden verstrekt.Nederland was van mening dat wat aandacht voor Kosovo en Afrika betreft,
evenwichtigheid in het oog moet worden gehouden. Nederland vroeg ook aandacht
voor de kwestie van kindsoldaten. Ogata repliceerde dat UNHCR nog worstelde
met dat probleem: soldaten werden nu eenmaal niet in bescherming genomen door
UNHCR, maar kinderen moest men, in samenwerking met ICRC, UNICEF en lokale
autoriteiten toch helpen. Nederland herhaalde in dit verband ook zijn principiële
standpunt inzake de algemene amnestie in Sierra Leone. Oorlogsmisdadigers
zouden, conform internationaal recht, moeten worden vervolgd. Briefing Secretaris-Generaal inzake AfrikaOp 27 juli jl. verzorgde de Secretaris-Generaal een briefing over zijn
recente reis naar West-Afrika. Eén van de redenen van zijn reis was
aan de West-Afrikaanse landen duidelijk te maken dat de VN zeer betrokken
was en bleef bij de West-Afrikaanse regio en bij ECOWAS en ECOMOG. De Secretaris-Generaal
had getracht de indruk weg te nemen dat minder VN-aandacht uitging naar conflicten
in Afrika dan naar conflicten elders.Daags na de ondertekening van het Lomé-akkoord had de Secretaris-Generaal
Sierra Leone bezocht. Hij herhaalde grote bedenkingen te hebben bij de in
de overeenkomst uiteengezette bepalingen betreffende amnestie, maar wilde
totstandkoming van de overeenkomst niet in de weg staan. Hij had derhalve
zijn Speciale Vertegenwoordiger Okelo geïnstrueerd een «disclaimer»
toe te voegen aan ondertekening van het akkoord namens de VN («The United
Nations interprets that the amnesty and pardon in article IX of this agreement
shall not apply to international crimes of genocide, crimes against humanity,
war crimes and other serious violations of international humanitarian law»).
De Nigeriaanse President Obasanjo had herhaald dat Nigeria zijn troepen niet
zou terugtrekken uit Sierra Leone zolang de veiligheid in dat land niet was
verzekerd.Wat betreft Liberia was de Secretaris-Generaal van mening dat dit land
de afgelopen maanden een aantal positieve stappen had genomen, zowel intern
als regionaal (bijvoorbeeld het besluit van President Taylor om verzamelde
wapens te vernietigen, en diens positieve rol bij de totstandkoming van de
vredesovereenkomst van Lomé). Liberia verdiende volgens de Secretaris-Generaal
een «fresh look» van de internationale gemeenschap.De Secretaris-Generaal wees verder op het belang van de jongste OAE-Top,
die onder andere had besloten om gewapenderhand aan de macht gekomen leiders
niet meer te tolereren. Verder had de top drie vredesovereenkomsten geëndosseerd:
het staakt-het-vuren in de Democratische Republiek Congo, de vredesovereenkomst
in Sierra Leone en de modaliteiten bij de OAE Framework Overeenkomst met betrekking
tot het conflict tussen Ethiopië en Eritrea. Het betrof fragiele overeenkomsten
die de steun van de internationale gemeenschap hard nodig hadden, aldus de
Secretaris-Generaal.Nederland sprak waardering uit voor de openheid van de Secretaris-Generaal
inzake de amnestie-kwestie en sprak de verwachting uit dat de aanbevelingen
van de Hoge Commissaris voor de Rechten van de Mens prominent zullen figureren
in het binnenkort te verschijnen rapport van de Secretaris-Generaal over Sierra
Leone. Met betrekking tot de door de Secretaris-Generaal bepleite «fresh
look» voor Liberia, stelde Nederland dat dit voltooiing van het onderzoek
naar de september-incidenten van 1997 niet in de weg mocht staan. OAE-TopDe Veiligheidsraad gaf op 30 juli bij monde van de Voorzitter van de Raad
een persverklaring uit naar aanleiding van de 35e Top van de Organisatie van
Afrikaanse Eenheid die van 12 t/m 14 juli in Algiers plaatsvond. In de verklaring
werd waardering uitgesproken voor de «new spirit» waarmee de Afrikaanse
leiders de problemen en conflicten op hun continent willen gaan aanpakken.
Sommige permanente leden hadden overigens vooraf duidelijk gemaakt dat het
ten principale niet op de weg van de Raad lag om (regionale) topconferenties
en daaruit resulterende slotverklaringen te endosseren door middel van persverklaringen.
In dit geval was men echter bereid een uitzondering te maken gezien de bijzondere
relevantie van enkele elementen (met betrekking tot Afrikaanse
conflictsituaties) uit de slotverklaring van Algiers voor het werk van de
Veiligheidsraad. De Minister van Buitenlandse Zaken,J. J. van Aartsen BIJLAGE Acties van de Veiligheidsraad & mondelinge uitspraken voorzitter
aan de persJuli 1999 RegioAgendapuntActieNr.DatumAFRIKACentraal-Afrikaanse Republiekpersverklaring 21
juli  Democratische Republiek Congopersverklaring persverklaring 12
juli 20 juli  Ethiopië/Eritreapersverklaring 20
juli  Guinee Bissaupersverklaring 6 juli  LibiëvoorzittersverklaringS/PRST/1999/229
juli  Sierra Leonepersverklaring 8 juli MIDDEN-OOSTENLibanonresolutie
voorzittersverklaringS/RES/1254 (1999) S/PRST/1999/2430 juliEUROPABosnië-Herzegovinapersverklaring 27
juli  GeorgiëresolutieS/RES/1255 (1999)30
juli  Kosovopersverklaring persverklaring 15
juli 26 juli  KroatiëresolutieS/RES/1252 (1999)15
juli AZIËAfghanistanpersverklaring 28
juli  Oost-Timorpersverklaring persverklaring persverklaring 6
juli 13 juli 16 juli  Tongaresolutie voorzittersverklaringS/RES/1253
(1999) S/PRST/1999/2328 juli 29 juli DIVERSENOntwapening,
demobilisering, herintegratie ex-strijdersvoorzittersverklaringS/PRST/1999/218
juli  OAE-Toppersverklaring 30 juli 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-26301-12.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl