Vrouwen in politiek en openbaar bestuur; Verslag algemeen overleg ondermeer over de vierde jaarlijkse voortgangsrapportage 1995 projectgroep vrouwen in politiek en openbaar bestuur
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 22777, nr. 9

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

10-06-1997

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1996-1997

22777 nr. 9

28-05-1997

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamVragen en opmerkingen uit de commissieAntwoord van de ministerDiscussie in tweede termijnOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 22777Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 52 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
22 777Vrouwen in politiek en openbaar bestuurnr. 9VERSLAG VAN EEN ALGEMEEN OVERLEGVastgesteld 28 mei 1997De vaste commissie voor Binnenlandse Zaken1
heeft op 15 april 1997 overleg gevoerd met minister Dijkstal van Binnenlandse
Zaken over:– de vierde jaarlijkse voortgangsrapportage 1995 projectgroep
vrouwen in politiek en openbaar bestuur (Kamerstuk 22 777, nr.
7);– het kabinetsstandpunt vrouwen in politiek en openbaar bestuur:
het vervolg (Kamerstuk 22 777, nr. 8);– de emancipatiebrief (BIZA-97-214).Van het overleg brengt de commissie bijgaand beknopt verslag uit. Vragen en opmerkingen uit de commissieMevrouw Van der Burg (PvdA) was teleurgesteld over het voorgenomen
vervolgbeleid vrouwen in politiek en openbaar bestuur tot 2002. Het kabinet
komt wel met goede initiatieven, zoals de bijeenkomst op 8 maart jl., maar
stelt zich in het algemeen toch te terughoudend op. In 1992 is het beleid
van start gegaan met eenentwintig activiteiten voor een periode van drie à
vier jaar, terwijl nu slechts vijf activiteiten zijn gepland voor de komende
zes jaar. Het ambitieuze beleid waarmee in 1992 is begonnen door de vorige
minister, dreigt te verbleken in de handen van de huidige minister.Mevrouw Van der Burg pleitte dan ook voor een krachtige aanpak, om zo
snel mogelijk de doelstelling te halen van een gelijke vertegenwoordiging
van mannen en vrouwen in diverse functies in de politiek en het openbaar bestuur.
De afgelopen jaren is wel vooruitgang geboekt, maar de tussendoelstelling
voor 1995 is niet op alle punten gehaald. Bovendien eisen internationale afspraken,
zoals het vrouwenverdrag, het Platform for Action, de wereldvrouwenconferentie
in Peking en het vierde actieprogramma van de EU, een zeer actief vervolgbeleid.
Gelukkig is eenieder ervan overtuigd dat er een vervolgbeleid moet zijn, maar
de vraag is nog hoe dat beleid vorm moet krijgen en op welke specifieke terreinen
het betrekking moet hebben.Nu kan de overheid niet alles in deze sfeer. Voor een belangrijk deel
stuurt zij het beleid op afstand met behulp van tweede generatie sturingsinstrumenten,
zoals de Emancipatieraad het noemt in zijn advies. Door het scheppen van voorwaarden,
het stimuleren, faciliteren en subsidiëren moet de overheid, gedeeltelijk
via andere organisaties en besturen, anderen tot activiteiten
aansporen. Verder blijkt succes nog te veel afhankelijk te zijn van personen.
Juist met het oog hierop dient het kabinet meer ambitie te hebben en vooral
ook meer ambitie uit te dragen. Gespreide verantwoordelijkheid kan gemakkelijk
leiden tot fragmentatie en traagheid en er moet dan ook zoveel mogelijk gebruik
worden gemaakt van meewerkende actoren in de samenleving, zoals organisaties
voor vrouwen, voor zwarte en migrantenvrouwen en voor jongeren, die mede als
talentenreservoir kunnen dienen.Juist vanwege het beleid op afstand is verder een structureel budget op
de begroting van Binnenlandse Zaken noodzakelijk. In de brief van 13 november
wordt terecht gesteld dat ook andere ministeries verantwoordelijk zijn, maar
deze dienen dan eveneens een budget beschikbaar te stellen. De stelling op
blz. 9 dat de te subsidiëren projecten ingebed moeten worden in het (deel)beleid
van het verantwoordelijke ministerie, vond mevrouw Van der Burg te mager.
De minister die het beleid op dit vlak coördineert, dient hier krachtiger
op in te spelen. Zij steunde het voorstel van de Emancipatieraad tot instelling
van een taskforce van ministers en secretarissen-generaal, om te bevorderen
dat het beleid ook werkelijk bij alle ministeries gestalte krijgt.Zij vond dat de streefcijfers op een aantal punten hoger gesteld zouden
moeten worden. Het kabinet gaat uit van hetgeen minimaal haalbaar wordt geacht,
maar zij meende dat streefcijfers niet alleen realistisch, maar ook ambitieus
dienen te zijn. Als de streefcijfers van het kabinet worden aangehouden, wordt
pas rond 2015 de doelstelling van evenredige vertegenwoordiging bereikt en
zij wilde ernaar streven om die doelstelling uiterlijk in 2010 te halen, en
liefst in 2006.Daartoe wilde zij in de eerste plaats het streefcijfer voor de Eerste
Kamer na de eerstvolgende verkiezing, in 1999, stellen op 35%. Dat is ook
heel wel haalbaar, want alleen door de schandalig lage score van de VVD-fractie
in de Eerste Kamer (slechts 9% daarvan is vrouw) is het gemiddelde omlaag
gegaan naar 23%, terwijl de andere grote fracties in de Eerste Kamer nu al
boven de 30% zitten.Ook voor de gemeenteraden zou zij graag een streefcijfer van 35% hanteren,
maar zij besefte dat het aantal vrouwen in de gemeenteraden bij de laatstgehouden
verkiezing (in 1994) maar zeer gering is gestegen. Zij kon daarom wel leven
met de voorgestelde 30%. Mocht het aantal vrouwelijke gemeenteraadsleden in
1998 wel redelijk stijgen, dan zou zij graag zien dat voor 2002 een verhoging
met 10% wordt nagestreefd.De specifieke activiteiten die zijn gericht op verhoging van de deelneming
van vrouwen aan waterschapsbesturen, zijn weliswaar pas in een laat stadium
van start gegaan, maar moeten binnenkort toch vruchten gaan afwerpen. Ook
vond zij het onbegrijpelijk om het streefcijfer voor 2002 zelfs lager te stellen
dan het percentage vrouwen (11) dat in 1991 al zitting had in waterschapsbesturen.
Zij wilde daarom in ieder geval uitgaan van 20% voor de waterschapsbesturen
in 2002. Overigens vroeg zij waarom het kabinet niet het voorstel van de Emancipatieraad
heeft gevolgd om het streefpercentage voor de waterschapsbesturen op 30 te
stellen.Ook het aantal vrouwelijke burgemeesters dient sneller omhoog te gaan,
zo vond zij. Een groei naar 20% in 2002 betekent een lager groeitempo (namelijk
circa 1%) dan de afgelopen vier jaar, toen het aantal vrouwelijke burgemeesters
met bijna 2% toenam. Zij stelde daarom voor het streefcijfer voor vrouwelijke
burgemeesters op 25% te stellen. Verder wees zij erop dat vrouwelijke kandidaten
voor het burgemeesterschap vaak afvallen tijdens de selectieronde, waar de
vertrouwenscommissie uit de gemeenteraad bij betrokken is. Wellicht is het
mogelijk dat vanwege het ministerie een hierop toegesneden training wordt
georganiseerd ten behoeve van leden van vertrouwenscommissies.In de brief van 13 november had zij geen concrete streefcijfers voor zwarte
en migrantenvrouwen gelezen. Zij vond dat niet kan worden volstaan
met verslagen van enkele conferenties en de 8-maartverklaring van politieke
partijen. Komt er overigens nog een derde conferentie?Om vrouwen te stimuleren om in de politiek te gaan en om kiezers te stimuleren
om op vrouwen te stemmen, hebben 28 politieke, zwarte en migrantenvrouwenorganisaties
en het IPP gezamenlijk een uitstekend project opgezet. Door die gezamenlijke
opzet gaat het om een breed project, waarmee ook veel meer mensen worden bereikt
dan wanneer elke politieke partij zoiets afzonderlijk zou doen. Op 8 maart
jl. hebben de ministers van Binnenlandse Zaken en van SZW ook nog eens het
nut en de noodzaak van dit gezamenlijke project beklemtoond. De financiële
vertaling ervan is echter nog onvoldoende, hoewel de Kamer indertijd de motie-De
Cloe heeft aangenomen om f 500 000 hiervoor beschikbaar te stellen.
Mevrouw Van den Burg moest dan ook vaststellen dat deze motie niet is uitgevoerd.
Zij drong er met klem op aan om naast de f 167 000 die nu beschikbaar
is gesteld, voor 1997 en 1998 nog een bedrag van f 250 000 te reserveren
voor voorlichtings- en campagneactiviteiten. Een simpele activiteit is bijvoorbeeld
om op een kieslijst aan te geven of het om een vrouw of een man gaat. Waarom
wil het kabinet dat niet overnemen?Tenslotte bepleitte zij om zo snel mogelijk een evaluatie te laten uitvoeren
ten aanzien van Toplink. Dit bureau functioneert uitstekend en 25% van de
bemiddelde vrouwen zijn zwarte en migrantenvrouwen. Zij vond dan ook dat er
uiterlijk in september duidelijkheid moet zijn over het al dan niet continueren
van dit bureau.Mevrouw Van der Hoeven (CDA) had in de emancipatiebrief niet
veel nieuws aangetroffen na de nota's over emancipatiebeleid die de laatste
tijd zijn verschenen, maar wel nieuw zijn de uiteenzettingen over het emancipatiebeleid
bij de politie en de brandweer. Voor de politie is in 1985 een streefcijfer
van 25% executieve politievrouwen in 1995 vastgesteld, maar dat is in de praktijk
niet gehaald en ditzelfde streefcijfer wordt nu genoemd voor 2000. Is dit
dan in 2000 wel haalbaar? Verder vroeg zij in welke rangen de politievrouwen
zich meestal bevinden en of zij ook leidinggevende functies uitoefenen.Dezelfde vragen had zij ten aanzien van de brandweer. Opvallend is overigens
dat er voor de brandweer nog helemaal geen streefcijfers zijn. Hoe staat het
met de ambitie bij vrouwen om in dienst te treden bij politie en brandweer?Verder vroeg zij wat wordt bedoeld met de zin in paragraaf 3.3.1, dat
in de toekomst vormen van verlof een onlosmakelijk onderdeel zullen uitmaken
van de organisatie van betaalde arbeid. Zij had de indruk dat dit een open
deur is. Als er toch wat anders mee wordt bedoeld, vernam zij dat graag.Zij was aangesproken door de passage in paragraaf 3.4 over kinderopvang
en naschoolse opvang voor medewerkers van het ministerie van Binnenlandse
Zaken. Hoe staat het daarmee op de andere ministeries?Uit de vierde jaarlijkse voortgangsrapportage blijkt dat de streefcijfers
niet allemaal zijn gehaald. Het aandeel van vrouwen in politiek en openbaar
bestuur is wel toegenomen, maar het gaat inderdaad langzaam. Anderzijds zijn
er zeker mogelijkheden om bijvoorbeeld meer vrouwelijke burgemeesters te benoemen,
zelfs in een grote gemeente. Wat is nu de doelstelling van het voortzetten
van de gesprekken met de voorzitters van de vijf grootste politieke partijen?De deelneming van allochtone vrouwen in de politiek blijft een probleem,
zo blijkt uit de rapportage. Wat zijn de achtergronden hiervan?Zij betreurde het dat in de Eerste Kamer voor het wetsvoorstel inzake
plaatsvervanging bij zwangerschap niet de vereiste tweederde meerderheid is
gevonden, maar ging ervan uit dat het opnieuw aan de orde krijgen van dit
onderwerp slechts een kwestie van tijd én meer vrouwen in de politiek
is. Het beeld van de externe adviesorganen en de interdepartementale commissies
is niet gunstig. Voor bestaande externe adviesorganen is de 15% gehaald, maar
dat was ook wel zeer minimaal. Zij betreurde het dat het streefcijfer van
50% voor nieuw ingestelde adviesorganen te ambitieus is gebleken, want het
ging hier om nieuwe benoemingen. Hoe is de stand op dit moment?Het streefcijfer voor interdepartementale commissies is maar voor de helft
gerealiseerd. Als verklaring daarvoor wordt gegeven dat het aandeel van vrouwen
in functies vanaf schaal 14 en hoger slechts 8,6% is. De conclusie moet dus
zijn dat de «visvijver» te klein is. Wat doet de minister nu om
te bevorderen dat zijn collega's een actief beleid voeren om vrouwen in functies
met schaal 14 en hoger te benoemen? Het is toch merkwaardig dat de minste
resultaten worden bereikt in de directe overheidssfeer: op de ministeries
en in de nieuwe externe adviesorganen?Bij het percentage vrouwen in waterschapsbesturen volstond mevrouw Van
der Hoeven met de opmerking dat dit eenvoudigweg onder de maat is.De streefcijfers voor de komende jaren lijken aardig, maar zij had er
ook geen bezwaar tegen om deze hoger te stellen. Van belang is dat ze daadwerkelijk
gehaald worden. Zij wilde hier nog een streefcijfer aan toevoegen voor vrouwen
in functies van schaal 14 en hoger op de diverse ministeries, bijvoorbeeld
20%.Verder wees zij erop dat wijzigingen in het kiesstelsel negatief kunnen
uitwerken voor vrouwen. Zij zou graag zien dat bij dergelijke wijzigingen
vooraf wordt nagegaan wat de effecten ervan voor vrouwen kunnen zijn.De evaluatie van Toplink wilde zij op korte termijn op tafel hebben, met
daarbij een voorstel inzake het voortbestaan van dit bureau.In 1994 was er het project «vrouwen kiezen in de politiek».
Zij pleitte ervoor daar een vervolg aan te geven voor de verkiezingen in 1998,
om vrouwen te stimuleren zich kandidaat te stellen.Zij vroeg wanneer het wetsvoorstel subsidiëring politieke partijen
tegemoet kan worden gezien. Is al iets te zeggen over het budget op dit punt,
waar in een eerder algemeen overleg zorgen over zijn geuit?Het voorstel van de Emancipatieraad tot instelling van een taskforce ondersteunde
zij. Zij zag dat als een goed middel om de betrokkenheid van de overige leden
van het kabinet te stimuleren.Inbedding van te subsidiëren projecten in het (deel)beleid van de
afzonderlijke ministeries geeft het risico dat de herkenbaarheid van het budget
voor emancipatieactiviteiten verloren gaat. Zij wilde die herkenbaarheid handhaven
en vond ook dat er niet gesnoeid behoort te worden op dit budget. Het doel
is immers nog lang niet bereikt. Pas als dat eenmaal het geval is, kan een
en ander worden ingebed in het reguliere beleid.Mevrouw Oedayraj Singh Varma (GroenLinks) was het niet eens
met de stelling in de stukken dat onbekendheid en onwetendheid grotendeels
zijn verdwenen. Dat geldt in ieder geval niet voor zwarte, migranten- en vluchtelingenvrouwen.Zij was het er wel mee eens dat regelmatig contact moet worden gehouden
met actoren, zoals politieke partijen en andere groeperingen. Het kabinet
stelt zich in die contacten echter terughoudend op en dat vond zij teleurstellend.
De overheid kan niet zelf allerlei maatregelen nemen of sancties treffen,
maar kan wel wat meer inhoudelijke afspraken maken en ook zelf bepaalde initiatieven
nemen. Zo kan de overheid gericht zoeken naar vrouwen die hogere ambtelijke
functies kunnen bekleden, ook bij de politie. Zij steunde het idee om een
onderzoek te doen naar belemmeringen voor vrouwen om hogere functies te vervullen
en vond dat daarbij ook gekeken moet worden naar mogelijkheden van scholing
en doorstroming. Ook zij drong aan op een snelle evaluatie en besluitvorming over Toplink.
Juist dit bureau slaagt er wel in om voor bepaalde functies zwarte, migranten-
en vluchtelingenvrouwen te vinden.Zij vroeg wat precies de betekenis is van de jaarlijkse gesprekken met
voorzitters van politieke partijen. Gaat het daarbij alleen om een gezellige
bijeenkomst, of worden er ook concrete afspraken gemaakt over te bereiken
doelen, waarna een jaar later wordt bekeken of die doelen zijn gehaald? Zij
deed de suggestie om in 1998 opnieuw op 8 maart een bijeenkomst te houden,
nu gewijd aan de resultaten van de gemeenteraadsverkiezingen op 4 maart. Aan
de hand daarvan kunnen vrouwenorganisaties dan nog activiteiten opzetten voor
de verkiezingen voor de Tweede Kamer in de loop van mei 1998. Verder drong
ook zij erop aan om uitvoering te geven aan de motie-De Cloe en gelden ten
goede te laten komen aan de organisaties die betrokken zijn bij het project
«Vrouwen kiezen in de politiek», teneinde zoveel mogelijk vrouwen
in de politiek te krijgen.Uit de stukken blijkt dat vrijwel geen zwarte, migranten- en vluchtelingenvrouwen
politieke en hogere ambtelijke functies hebben. Bij deze groepen vrouwen past
dan ook zeker geen terughoudendheid. Zij vroeg de minister om wat meer druk
op dit punt uit te oefenen, ook door middel van stimuleren en faciliteren.
De nog wel eens van politieke partijen gehoorde stelling dat deze vrouwen
niet te vinden zijn, beschouwde zij als een smoes, want er zijn genoeg zwarte,
migranten- en vluchtelingenvrouwen die graag in de politiek willen functioneren.
Overigens zijn er voor deze vrouwen de nodige belemmeringen en zij vond dat
geïnvesteerd moet worden in het zoveel mogelijk wegnemen van die belemmeringen,
bijvoorbeeld door concrete afspraken met politieke partijen te maken. De minister
van Binnenlandse Zaken is niet voor niets ook coördinerend minister voor
het minderhedenbeleid.Nu ook bij vrouwelijke burgemeesters het streefcijfer niet is gehaald,
stelde zij voor om voortaan vrouwelijke burgemeesters die «vrijkomen»
door gemeentelijke herindeling, met voorrang in een nieuwe gemeente te plaatsen.Tenslotte ondersteunde zij het voorstel inzake een taskforce.De heer De Graaf (D66) zette vraagtekens bij de juistheid van
de stelling van het kabinet dat nu vooral anderen aan zet zijn en de overheid
slechts een faciliterende rol moet vervullen, naast het monitoren van de ontwikkelingen
en het regelmatig contact houden met de diverse actoren. Hij vond dat er nog
wel méér mogelijk is dan het vaststellen van betrekkelijk bescheiden
streefcijfers, het monitoren, het voeren van gesprekken met actoren en het
eventueel financieel ondersteunen van vernieuwende projecten. Het overheidsbeleid
moet niet uitsluitend gericht zijn op het principiële streven naar volwaardige
politieke emancipatie van vrouwen, maar ook op de gedachte dat een volwaardige
afspiegeling van de opbouw van de samenleving in het politieke bestuur de
kwaliteit van dat bestuur alleen maar ten goede kan komen. Immers, hoe kunnen
politiek en openbaar bestuur intrinsiek representatief en democratisch gelegitimeerd
zijn, als de actieve deelname daarin overwegend eenzijdig en dus beperkt is
samengesteld?Streefcijfers hebben van nature een ambivalent karakter. Ze zijn bedoeld
om te stimuleren en zijn normerend van aard. Mensen en instellingen krijgen
door streefcijfers een morele opdracht mee om er alles aan te doen om die
cijfers te halen. Anderzijds is er bij streefcijfers altijd het risico van
teleurstelling, want meestal worden ze niet gehaald en dat werkt demotiverend.
Hij was het er dan ook mee eens dat streefcijfers enige reële waarde
moeten hebben en in beginsel dus haalbaar moeten zijn. De lat moet echter
ook weer niet te laag worden gelegd en zeker het streefcijfer van 30% voor
de Eerste Kamer vond hij te laag. Het is hetzelfde als voor de vorige periode,
terwijl op dit moment al 25% van de Eerste-Kamerleden vrouw is.
Overigens werkt de Eerste Kamer niet direct mee aan drempelverlaging, door
de regeling voor zwangerschaps- en bevallingsverlof voor vrouwen in vertegenwoordigende
functies af te wijzen. Dat is weinig stimulerend voor vrouwen om een politieke
loopbaan te beginnen of voort te zetten.Ook het streefcijfer voor waterschapsbesturen vond hij wel erg minimaal.
Het kabinet gaat hierbij uit van een soort autonome groei van 1% per jaar,
zodat het kabinet kennelijk niet voornemens is om tot een actieve beleidsbeïnvloeding
te komen. Waarom wil het kabinet dat niet doen?Ook bij de burgemeesters gaat het kabinet kennelijk uit van een autonome
groei van het aantal vrouwelijke wethouders, die de belangrijkste voedingsbron
voor vrouwelijke burgemeesters zouden vormen. Het door de Emancipatieraad
voorgestelde streefcijfer heeft het kabinet met 5 procentpunt verlaagd. Dat
kan reëel zijn, maar vooral te betreuren valt dat het streefcijfer van
50% voor de benoemingen geheel uit de kabinetsvoornemens is verdwenen. Natuurlijk
stellen politieke partijen zelf kandidaten en bij benoeming van burgemeesters
spelen ook andere factoren mee, zoals politieke evenredigheid en doorstroming
van zittende burgemeesters, maar de heer De Graaf meende dat er toch wel een
zwaarder accent mag worden gelegd op het benoemen van capabele vrouwen. In
dat verband lijkt het aangewezen dat de minister en de commissarissen van
de Koningin een actief en stimulerend beleid voeren, ook ten aanzien van de
vijver waaruit gevist kan worden. Zo kan gedacht worden aan capabele vrouwen
die geen wethouder zijn, maar wel raadslid in een grotere gemeente, lid van
provinciale staten, lid van de Tweede Kamer e.d. Daarnaast zouden de commissarissen
van de Koningin actief kunnen zijn in gesprekken met gemeenteraden en in de
preselectie voor vertrouwenscommissies. Hij zou graag zien dat de minister
de commissarissen van de Koningin verzoekt (en zo nodig via de ambtsinstructie
opdraagt) om éénmaal per twee jaar gemotiveerd verantwoording
aan de minister af te leggen voor de activiteiten in het kader van deze doelstelling.Ook ten aanzien van de adviescolleges en interdepartementale commissies
is niet al te veel elan van het kabinet te zien. Evenredige deelname van vrouwen
in adviescolleges, zoals genoemd in de kaderwet, betekent in beginsel 50%,
maar de heer De Graaf had niet de indruk dat dit percentage werkelijk wordt
benaderd. Is deze evenredigheid gehaald voor de nieuwe Raad voor het openbaar
bestuur? Op welk percentage denkt het kabinet bij de nieuwe adviesraden uiteindelijk
uit te komen en is in het kabinet afgesproken om een uiterste poging te doen
om evenredigheid zo dicht mogelijk te benaderen?Hij onderschreef de al door mevrouw Van der Hoeven gemaakte opmerkingen
over interdepartementale commissies. Als het aandeel van vrouwen in deze commissies
afhankelijk is van de bezetting door vrouwen van hogere functies, moeten voor
dat laatste dus streefcijfers in het kabinet worden afgesproken, want alleen
dan zijn er te zijner tijd voldoende vrouwen in hogere functies die lid kunnen
worden van interdepartementale commissies. Overigens zou van hem ook wel eens
mogen worden afgeweken van de qualitate-quabenoemingen in deze commissies,
opdat talentvolle vrouwen eerder in interdepartementale netwerken terechtkomen.Hij vroeg aandacht voor het project AISA dat zich vooral richt op jonge
allochtone vrouwen. Het valt onder het ministerie van SZW en loopt nu af,
zo had hij begrepen. Met het oog op het betrekken van deze groep bij de politiek
zou hij voortzetting van dit project en dus van de subsidiëring van harte
toejuichen. Hij verzocht de minister hierover overleg te plegen met de minister
van SZW en de Kamer er nader over te berichten.Hij deed de suggestie om te bepalen dat politieke partijen voortaan jaarlijks
verantwoording afleggen over de vraag wat zij hebben gedaan om
deelname van vrouwen aan politiek en openbaar bestuur te bevorderen. Specifieke
projecten van politieke partijen zouden zijns inziens voor bijzondere financiering
in aanmerking kunnen komen.Hij vond het merkwaardig dat slechts vier ministeries aan de subsidiëring
van Toplink deelnemen. Waarom doen niet gewoon alle ministeries mee? Hij meende
dat Toplink ook in de toekomst moet blijven bestaan. Zelfs als de bemiddelingen,
in aantal en in kwaliteit, in de eerste jaren wellicht zijn tegengevallen,
is dat geen reden om deze belangrijke voorziening weer te beëindigen,
maar eerder een reden om deze voorziening steviger te ondersteunen. Uit recente
informatie van Toplink blijkt overigens dat de bemiddelingen zeker niet tegenvallen.Afrondend wees hij erop dat een aantal oorzaken aan te wijzen is voor
de te geringe deelname van vrouwen aan politiek en openbaar bestuur. Deze
oorzaken gaan het bestek van het overleg van vandaag te buiten, maar zijn
wel doorslaggevend. Het gaat bijvoorbeeld om onvoldoende mogelijkheden voor
vrouwen en mannen om flexibel zorg en arbeid te combineren, terwijl er ook
meer mogelijkheden moeten komen voor deeltijdarbeid op hoger niveau. Politiek
is nu nog te veel een hobby die alleen mannen zich lijken te kunnen veroorloven.
Zij bevolken dan ook, via de politiek, in hoge mate het openbaar bestuur.
Hij had niets tegen mannen in de politiek, maar er moet langzamerhand wel
wat rechtgezet worden.Mevrouw J. M. de Vries (VVD) vroeg eerst, ingaande op de emancipatiebrief,
waarom het streefcijfer van 25% executieve politievrouwen in 1995 niet is
gehaald. Verder vroeg zij bij de passage over het «glazen plafond»,
waarom mannen dan kennelijk wél managementervaring hebben (waardoor
ze vanaf schaal 12 doorgroeien) en vrouwen kennelijk niet. Als het voor vrouwen
inderdaad gaat om gebrek aan ervaring, kan daar dan in worden voorzien door
een specifieke opleiding of cursus?Bij de beide brieven van 13 november jl. constateerde zij eerst dat er
de afgelopen jaren al wel het nodige is gebeurd. Het gaat ook om een complex
onderwerp en de minister heeft wisselende mogelijkheden om het beleid uit
te voeren of te versnellen, hetgeen in sommige gevallen tot het gewenste,
maar in andere gevallen slechts tot een pover resultaat heeft geleid. Zo is
het streefcijfer van 30% voor de Tweede Kamer ruimschoots gehaald, terwijl
hetzelfde geldt voor het Europees Parlement. Voor provinciale staten is de
30% bijna gehaald. De Eerste Kamer is daarentegen achtergebleven, hetgeen
vooral ligt aan de VVD-fractie in die Kamer, maar zij vertrouwde erop dat
dit de volgende keer kan worden gecorrigeerd. Daarnaast zijn de gemeenteraden
ver achtergebleven bij het streefcijfer. Zij vond dat opvallend, nu juist
van vrouwen die in gemeenten vaak maatschappelijk zeer actief zijn, verwacht
had mogen worden dat ze een plaats zouden krijgen in gemeenteraden.De deelname van vrouwen aan waterschapsbesturen achtte zij te mager voor
woorden. Mevrouw Leyenaar heeft in haar evaluatie aangegeven dat de maatregelen
om die deelname te bevorderen, in een nogal laat stadium zijn genomen. Bovendien
zijn de waterschapsbesturen bij veel mensen onbekend. Wat denkt de minister
te doen om bij de volgende verkiezingen een stevige impuls te geven?Bij de vrouwelijke burgemeesters is het aantal van 100 niet gehaald, maar
percentueel is het aantal wel behoorlijk toegenomen. Ook gezien de gemeentelijke
herindelingen vond mevrouw De Vries het resultaat op dit punt niet zo onbevredigend.
In het evaluatieverslag van mevrouw Leyenaar wordt aangegeven dat cursusmateriaal
is vervaardigd voor de kabinetschefs van de commissarissen van de Koningin,
waarin aandacht is besteed aan de professionele selectie en begeleiding van
burgemeesters. Daaraan wordt echter toegevoegd «tot op heden is het
bij de ontwikkeling van de cursus gebleven». Wat is de achtergrond
hiervan? Willen de kabinetschefs er niet aan, of wisten ze het al?Nu de minister bij de nieuwe streefcijfers zegt dat deze een indicatie
zijn van het minimaal haalbare, leek het haar wel mogelijk om wat hoger te
reiken. Een percentage van 35 voor de Tweede Kamer, provinciale staten, het
Europees Parlement en zelfs voor de Eerste Kamer vond zij wat mager. Het percentage
voor de Tweede Kamer is nu al 33 en dat kan de volgende keer dus best naar
40, hetgeen ook voor provinciale staten en Europees Parlement geldt. De Eerste
Kamer heeft zeker een inhaalslag te maken. Gezien het tot nu toe behaalde
resultaat leek het percentage van 30 voor de gemeenteraden haar wel reëel.
Het percentage voor de waterschapsbesturen achtte zij echter weer veel te
gering. Op die manier duurt het nog tot het midden van de volgende eeuw voordat
in die besturen evenredigheid is bereikt.Zij drong erop aan dat de minister doorgaat met publiceren, monitoren
en gesprekken met politieke partijen. Een «beetje partij» moet
gewoon niet voor de dag willen komen met te weinig vrouwen op een verkiesbare
plaats. Voorzitters en vice-voorzitters van politieke partijen mogen zich
niet verschuilen achter lokale bestuurders waar het gaat om de opstelling
van de lijsten voor de gemeenteraden. Verder verdient ook de positie van allochtone
vrouwen veel aandacht. Het lijkt zinvol dit onderwerp aan de orde te stellen
in gesprekken met organisaties van minderheden. Ook AISA zou een goede gesprekspartner
zijn.In dit verband wees ook zij op het project «veelzijdigheid in de
politiek» en de motie-De Cloe hierover. Hoe staat het met de uitvoering
van deze motie? De tijd dringt, want op dit moment worden kandidaten voor
gemeenteraden aangezocht en geselecteerd, terwijl na de zomer vrijwel overal
de lijsten definitief worden vastgesteld.Een streefcijfer voor interdepartementale commissies acht de minister
niet zinvol. Wel drong mevrouw De Vries erop aan dat het aantal vrouwen in
die commissies gepubliceerd blijft worden en dat wordt gestreefd naar meer
vrouwen in hogere functies op de ministeries.Het is niet overal gelukt, ondanks de bepaling op dit punt in de kaderwet,
om in de nieuwe adviesorganen te komen tot een evenredige vertegenwoordiging
van vrouwen en personen behorend tot etnische of culturele minderheidsgroepen.
Zij betreurde dat, vooral omdat hier met een schone lei kon worden begonnen.
Zij had ook de indruk dat de manier waarop naar kandidaten is gezocht, per
adviesraad nogal uiteenliep. Is van te voren een profielschets opgesteld en
is Toplink hierbij ingeschakeld? Zo ja, op welk moment en met welke opdracht?
Hoe staat het verder met de emancipatiedeskundigheid van de leden van de nieuwe
adviesorganen?Tenslotte vroeg ook zij de evaluatie van Toplink nog vóór
de zomer af te ronden, opdat tijdig duidelijk is of de activiteiten van dit
bureau worden gecontinueerd. Zij zou dat laatste willen bepleiten. Antwoord van de ministerDe minister verzekerde de Kamer dat er binnen het kabinet veel
oog is voor de wenselijkheid van meer vrouwen in de politiek en het openbaar
bestuur, op de ministeries en in de adviesorganen. Ook lopen de intenties
van kabinet en Kamer niet uiteen, al kon hij niet alle bewoordingen onderschrijven
die door sommige woordvoerders zijn gebruikt. Wel is bewust in de brief van
13 november aangegeven dat het nu vooral aan anderen is om aan de slag te
gaan en dat het voor de overheid in de komende tijd dient te gaan om het vaststellen
van streefcijfers en monitoring, het stimuleren van die anderen, overleg met
verantwoordelijken en het scheppen van voorwaarden, waaronder eventuele subsidiëring. In dit geheel zag hij de rol die politieke partijen hierin willen spelen,
als cruciaal. Hij probeerde hen te stimuleren, hierin ten volle hun eigen
verantwoordelijkheid te nemen, hetgeen anderzijds inderdaad het risico van
vertraging en fragmentatie geeft. Dat laatste is echter niet te vermijden,
nu de politieke partijen op tal van punten een doorslaggevende rol hebben
te vervullen, bijvoorbeeld bij de burgemeestersbenoemingen, het opstellen
van de kandidatenlijsten e.d. Als de politieke partijen die rol niet oppakken,
heeft het ook niet zoveel zin als de overheid allerlei conferenties belegt
of bepaalde instrumenten aanreikt. Verder is de overheid in haar contacten
met politieke partijen gehouden om omzichtig te opereren, mede gezien de scheiding
der machten. Ook is het niet zozeer aan de minister van Binnenlandse Zaken
om bij bijvoorbeeld burgemeestersvacatures vrouwen te stimuleren om te solliciteren;
dat is vooral een zaak van de politieke partijen, meer in het bijzonder de
lobbyisten binnen die partijen. Dat neemt niet weg dat ook de overheid op
dit vlak wel actief kan zijn, naast hetgeen de politieke partijen dienen te
doen.Ingaande op de opmerkingen over de streefcijfers merkte de bewindsman
eerst op dat onderscheid moet worden gemaakt tussen doelstellingen en streefcijfers.
Over de doelstellingen bestaat volledige eenstemmigheid, zo stelde hij vast.
Bij de streefcijfers is er echter een spanningsveld: enerzijds is het gewenst
om de streefcijfers hoog te stellen, teneinde ambitie te laten zien en druk
op de ketel te zetten, anderzijds moeten de cijfers ook realistisch zijn,
omdat het anders tot teleurstellingen leidt. Op zichzelf had hij er geen bezwaar
tegen om het kabinet voor te stellen, de nu genoemde streefcijfers te verhogen
in de zin zoals dat vanuit de Kamer is bepleit, maar de vraag blijft hoe realistisch
dat dan is. Zo is ervoor gepleit om het streefcijfer voor de Tweede Kamer
op 40% te stellen. Hij vond dat een uitstekende gedachte, maar het zijn de
politieke partijen die dat bepalen. In gesprekken met deze partijen komt er
ook nooit oppositie tegen zo'n suggestie, maar in de praktijk is de harde
werkelijkheid soms anders. Verder had hij er geen moeite mee om, als de verkiezingen
volgend jaar een hoger aantal vrouwelijke gemeenteraadsleden opleveren, dan
direct het streefcijfer hoger te stellen. Als voorts de lage score van de
VVD-fractie in de Eerste Kamer als een incident kan worden beschouwd, is het
zeker niet irreëel om het streefcijfer voor de Eerste Kamer wat hoger
te stellen.Bij de burgemeestersbenoemingen herinnerde hij eraan dat de Kamer indertijd
akkoord is gegaan met het uitgezette beleid op dit vlak, dat hij bewust uitdrukkelijk
aan de Kamer had voorgelegd. Afgezien van de rol die vertrouwenscommissies
behoren te spelen, zijn er nog andere overwegingen die met elkaar concurreren:
carrièremaken, burgemeesters opnieuw benoemen die met herindeling te
maken hebben, een behoorlijke afspiegeling van de politieke stromingen in
Nederland en een voorkeurspositie voor vrouwen. Ook voor allochtonen zou een
voorkeurspositie moeten gelden, maar vooral daar is nog een grote inhaalslag
te maken. Hij gaf de verzekering dat niet getwijfeld hoeft te worden aan de
bereidheid van de commissarissen van de Koningin en van hemzelf om steeds
nadrukkelijk te letten op vrouwelijke kandidaten. Wel moeten er dan voldoende
vrouwelijke kandidaten zijn en daar zit in de praktijk vaak het probleem.
Hier ligt dan ook, zoals hij al had aangegeven, een belangrijke taak voor
de lobbyisten van de politieke partijen. Hij was zeker bereid om samen met
hen nog eens voorlichtings- of stimuleringsactiviteiten op te zetten, als
dat nodig wordt geacht, maar de sleutel ligt hier toch bij de lobbyisten.
Hij had de afgelopen jaren, tot zijn grote spijt, in sommige gemeenten geen
vrouwelijke burgemeester kunnen benoemen omdat er geen enkele vrouwelijke
kandidaat was.In dit verband zegde hij toe om te bezien of binnen de groep «herindelers»
voorrang kan worden gegeven aan vrouwen, maar veel effect verwachtte hij daar
niet van, omdat het bij «herindelers» meestal om mannen
gaat. Bovendien ontstaat er in die gevallen nogal eens een kwalitatief probleem,
dat zich overigens niet alleen bij vrouwen, maar ook bij mannen voordoet.De suggestie inzake een training voor leden van vertrouwenscommissies
wilde hij graag onder de aandacht van de VNG brengen.Bij het aantal vrouwen in waterschapsbesturen is er vooral het punt van
de volstrekte autonomie van de waterschappen. Er is al een behoorlijke afstand
tussen de minister van Binnenlandse Zaken en de gemeenteraden, maar de afstand
tot de waterschappen is nog veel groter. Hij zag dan ook alleen mogelijkheden
in de sfeer van voorlichting en verwijzing naar hetgeen politieke partijen
al doen. Tot die activiteiten was hij ook graag bereid.Hij bevestigde dat de motie-De Cloe niet geheel is uitgevoerd. Bij de
bespreking van die motie had hij trouwens ook al gezegd het er niet helemaal
mee eens te zijn. De in deze motie gevraagde ondersteuning zag hij als een
indirecte ondersteuning van de betrokken partijen zelf, omdat het bij het
project «veelzijdigheid in de politiek» gaat om een overkoepelend
samenwerkingsorgaan van een aantal politieke partijen en vrouwenorganisaties.
De structurele subsidiëring vanwege Binnenlandse Zaken aan vrouwenorganisaties
is vanaf 1992 afgebouwd en er wordt nu alleen nog op incidentele basis subsidie
verleend, met name voor projecten. In het kabinetsstandpunt vrouwen in politiek
en openbaar bestuur wordt ook aangegeven, dat het nog steeds het beleid van
het kabinet is om terughoudendheid te betrachten bij de inzet van het subsidie-instrument.
Politieke partijen worden aangesproken om dit zélf te doen, als zij
dat zo gewenst achten, en een deel van hun brede doeluitkering te bestemmen
voor een specifieke doelgroep. Een belangrijk argument hierbij is dat, gezien
de beperkte middelen, ondersteuning van slechts één groepering
ongewenst moet worden geacht. Uit de beschikbare middelen is, samen met het
ministerie van SZW, de conferentie van 8 maart jl. georganiseerd en hij wilde
ook enig geld inzetten voor een meer innoverend en creatief initiatief. Daarmee
lijkt de betreffende begrotingspost voor 1997 uitgeput te zijn, terwijl hij
voor 1998 op dit moment zeker nog geen uitspraak kon doen. Wel was hij bereid
om in het najaar opnieuw na te gaan of er in de lopende begroting nog financiële
middelen resteren en of deze alsnog voor het betreffende project ingezet zouden
kunnen worden. De Kamer zal daar uiteraard over worden geïnformeerd.Het ministerie heeft geen bemoeienis met de aanduiding «man»
of «vrouw» op de kieslijsten. Het kan wel een aanbeveling doen
aan de politieke partijen, maar het is aan de partijen zelf om te bepalen
hoe mensen op een lijst worden aangeduid.Hij zegde toe de evaluatie van Toplink vóór 1 september
a.s. te laten plaatsvinden. Of Toplink wel of niet door alle ministeries wordt
gesubsidieerd, vond hij niet zó belangrijk. Belangrijker vond hij of
alle ministeries wel steeds voldoende gebruik maken van Toplink en op dat
punt had hij nog wel enige zorgen. Hij stelde zich voor hierover nadere informatie
te verstrekken als de evaluatie van Toplink is uitgevoerd.Enige weken geleden zijn al in een uitvoerig overleg met de Kamer over
politiezaken de vragen aan de orde gekomen die vandaag opnieuw over de politie
zijn gesteld. Hij meende dan ook naar dat eerdere overleg te kunnen verwijzen.
Verder was hij bereid de zaken die over de brandweer naar voren zijn gebracht,
nader te bezien en daarvoor ook de aandacht van de brandweerorganisatie te
vragen.Ingaande op de opmerkingen over de externe adviesorganen wees hij er eerst
op dat enige jaren geleden een zeer omvangrijke operatie in gang is gezet
om de vele zeer breed samengestelde adviesorganen oude stijl te vervangen
door een veel kleiner aantal adviesorganen met een beperkt aantal leden. Dat
gaf een grote druk op de diverse ministeries om toch een aantal hooggekwalificeerde
leden van de oude adviesorganen opnieuw in de nieuwe adviesorganen
te benoemen en de bewindsman vond deze druk op zichzelf ook zeker niet onbegrijpelijk.
Desondanks had hij, samen met staatssecretaris Kohnstamm en minister Melkert,
er steeds op aangedrongen om toch zoveel mogelijk vrouwen en allochtonen in
de nieuwe adviesorganen te benoemen. Over het effect hiervan tot nu toe was
hij niet tevreden, maar er vinden nog steeds benoemingen in nieuwe adviesorganen
plaats. Hij stelde zich voor om, als alle benoemingen achter de rug zijn,
een overzicht op te stellen en dat aan de Kamer te zenden.Bij de nieuwe Raad voor het openbaar bestuur is het overigens gelukt om
vrijwel een 50/50-verdeling te bereiken. Bovendien is de voorzitter van deze
raad een vrouw.Bij de discussie over de algemene bestuursdienst had hij al laten blijken,
niet bepaald tevreden te zijn over het aantal vrouwen dat ambtelijke topfuncties
vervult. Het grootste probleem hierbij is dat er geen behoorlijk reservoir
is van vrouwen in schalen als 13, 14 en 15, want daaruit moet worden geput
bij benoemingen van directeuren-generaal of secretarissen-generaal. Er wordt
op dit punt een tweeledig beleid gevoerd, enerzijds vanuit de algemene bestuursdienst
zelf en anderzijds via de personeelsafdelingen van de diverse ministeries.
Dat geeft soms goede successen, bijvoorbeeld bij de politie waar nu de helft
van degenen die een kaderopleiding volgen, vrouw is, maar dergelijke successen
zijn er lang niet overal. Hij was bereid na te gaan hoe het per ministerie
staat met vrouwen in schalen als 13, 14 en 15 en of daar ook streefcijfers
voor opgesteld kunnen worden. Bedacht moet wel worden dat het realiteitsgehalte
van zo'n streefcijfer minder wordt als het gaat om een ministerie dat niet
veel ambtelijke topfuncties heeft. De vraag of een topfunctie openvalt, hangt
ook geheel af van toevallige omstandigheden die per ministerie sterk uiteen
kunnen lopen.Hij zegde toe bij de eerstvolgende mens- en managementrapportage een overzicht
per ministerie op te nemen en daarin ook zo mogelijk al streefcijfers te noemen.Voor een taskforce voelde hij niet. Hij was toch al geen voorstander van
dit soort «hulpconstructies» en bovendien is er voor dit onderwerp
in feite al een taskforce, namelijk de veertien ministers waarvan er twee
(de minister van Binnenlandse Zaken en die van SZW) zelfs een bijzondere taak
hebben. Daar wilde hij de secretarissen-generaal van de dertien ministeries
bij betrekken, hetgeen hij vorm wilde geven door dit onderwerp met nadruk
in te brengen in zijn overleg met het beraad van secretarissen-generaal. Een
taskforce is ook niet nodig om creatieve ideeën aan te dragen, want op
de twee ministeries die meer direct betrokken zijn bij het emancipatiebeleid
(Binnenlandse Zaken en SZW) zijn er ambtenaren van hoog niveau die zelf talloze
creatieve ideeën hebben. Bovendien worden zij gevoed door allerlei organisaties
en groepen waarmee intensieve contacten worden onderhouden.Het wetsvoorstel subsidiëring politieke partijen komt waarschijnlijk
op 18 april a.s. in de ministerraad en wordt daarna om advies aan de Raad
van State voorgelegd. Hij hoopte dat het wetsvoorstel vervolgens in de zomer
aan de Kamer kan worden gezonden. Hij hechtte daar ook aan, omdat dit onderwerp
dan nog kan worden afgehandeld in de Tweede Kamer voordat de verkiezingscampagne
van start gaat.In het wetsvoorstel is voorzien in een regeling voor de manier waarop
politieke partijen verantwoording afleggen, waarbij het vooral om een financiële
verantwoording gaat. Hij was bereid om in zijn gesprekken met politieke partijen
de vraag voor te leggen of zij het denkbaar achten dat tevens wordt gerapporteerd
over de samenstelling van hun vertegenwoordigingen in openbare lichamen. Die
gesprekken met voorzitters van politieke partijen worden overigens niet alleen
belegd uit een oogpunt van gezelligheid. Er wordt met enige regelmaat serieus
met de voorzitters van politieke partijen gesproken, bijvoorbeeld over het
onderwerp integriteit of over vergroting van het aandeel van
vrouwen in politiek en openbaar bestuur. Wel had hij enige zorgen over de
implementatie van de afspraken die in dit soort gesprekken worden gemaakt,
al had hij daar anderzijds ook begrip voor, omdat hij wist hoe het vervolgens
binnen een politieke partij kan lopen.Ronduit zorgelijk vond hij het punt van de zwarte en migrantenvrouwen,
hetgeen voor een belangrijk deel te maken heeft met de algemene problematiek
van allochtonen. Tijdens de conferentie op 8 maart jl. zijn wel een groot
aantal suggesties op dit vlak gedaan en het is de bedoeling om al deze suggesties
na te lopen op hun bruikbaarheid. Ook kan hier nader over worden gesproken
in het overleg met migrantenorganisaties.N.a.v. de suggestie om de conferentie op 8 maart 1998 te wijden aan de
resultaten van de gemeenteraadsverkiezingen kon hij zich voorstellen dat het
zinvol is om ook op een eerder moment een bijeenkomst te organiseren, namelijk
nadat de kandidatenlijsten voor de gemeenteraadsverkiezingen zijn vastgesteld.Tenslotte antwoordde hij op de vraag over AISA, dat wordt gestreefd naar
een bundeling van organisaties waarin ook AISA een plaats krijgt. Er is inmiddels
een projectgroep ingesteld met een vertegenwoordiging van AISA, terwijl daarin
ook onafhankelijke deskundigen zijn opgenomen die kennis hebben van de positie
van zwarte, migranten- en vluchtelingenvrouwen. Op die manier wordt inhoudelijk
en organisatorisch gewaarborgd, dat in de nieuwe bundeling de door AISA en
andere organisaties ontwikkelde expertise niet verloren gaat. Discussie in tweede termijnMevrouw Van der Burg (PvdA) was verheugd met de toezegging
om de streefcijfers aan te passen, maar hoorde graag nog hoe deze cijfers
er dan uit zullen komen te zien. Verder was zij nog niet helemaal tevreden
met het antwoord inzake het project «veelzijdigheid in de politiek».
Zij overwoog dan ook om het verslag van het overleg op de plenaire agenda
te plaatsen.Mevrouw Van der Hoeven (CDA) vroeg om de toegezegde nadere
informatie op een aantal punten, voorzover ze niet opnieuw aan de orde komen
in de komende mens- en managementrapportage, in ieder geval vóór
het zomerreces aan de Kamer te doen toekomen.Mevrouw Oedayraj Singh Varma (GroenLinks) meende dat ook voor
zwarte en migrantenvrouwen concrete streefcijfers gesteld moeten worden.De heer De Graaf (D66) stelde met instemming vast dat de minister
zich in zijn beantwoording van een meer actieve kant heeft laten zien dan
naar voren kwam uit de brieven van 13 november jl.Mevrouw J. M. de Vries (VVD) drong erop aan dat bij de aanpassing
van de streefcijfers ook de realiteit in het oog wordt gehouden. Verder waardeerde
zij het dat de minister serieus wil bekijken of er nog mogelijkheden zijn
voor een financiële bijdrage aan het project «veelzijdigheid in
de politiek», maar zij had toch liever dit project dan bijvoorbeeld
een bijeenkomst nadat de kandidatenlijsten voor de gemeenteraadsverkiezingen
zijn vastgesteld. Dan valt er immers toch niets meer aan te veranderen.De minister zegde toe om de Kamer te informeren over de vraag
hoe omgegaan zal worden met de aanpassing van de streefcijfers. Hij ging ervan
uit dat dit nog vóór het zomerreces kan gebeuren, ook als het
nodig zou zijn om dit eerst nog in het kabinet aan de orde te stellen. Hij
was voornemens om in dat verband ook nader te bezien of het mogelijk
is om realistische streefcijfers voor zwarte en migrantenvrouwen vast te stellen. De voorzitter van de commissie,De CloeDe griffier van de commissie,Hommes XNoot1Samenstelling: Leden: Van Erp (VVD), V. A. M. van der Burg (CDA), Te Veldhuis
(VVD), Van der Heijden (CDA), De Cloe (PvdA), voorzitter, Janmaat (CD), Van
den Berg (SGP), Scheltema-de Nie (D66), ondervoorzitter, Apostolou (PvdA),
Kalsbeek-Jasperse (PvdA), Zijlstra (PvdA), Van der Hoeven (CDA), Remkes (VVD),
Gabor (CDA), Koekkoek (CDA), Nijpels-Hezemans (groep-Nijpels), Oedayraj Singh
Varma (GroenLinks), Hoekema (D66), Essers (VVD), Dittrich (D66), Dijksman
(PvdA), De Graaf (D66), Cornielje (VVD), Rouvoet (RPF), Rehwinkel (PvdA).Plv. leden: Korthals (VVD), Dankers (CDA), Van Hoof (VVD),
Bijleveld-Schouten (CDA), Liemburg (PvdA), Poppe (SP), Schutte (GPV), Jeekel
(D66), Van Heemst (PvdA), Noorman-den Uyl (PvdA), Feenstra (PvdA), Verhagen
(CDA), Van der Stoel (VVD), Mateman (CDA), Mulder-van Dam (CDA), Van Wingerden
(AOV), Rabbae (GroenLinks), Van Boxtel (D66), H. G. J. Kamp (VVD), Assen (CDA),
M. M. van der Burg (PvdA), Bakker (D66), Klein Molekamp (VVD), Leerkes (Unie
55+), Van Oven (PvdA). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-22777-9.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl