Wijzigingen van enkele belastingwetten en enige andere wetten (Overige fiscale maatregelen 2008); Nota van Wijziging
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-09-23 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 31206, nr. 7

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum ontvangst

06-11-2007

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2007-2008

31206 nr. 7

02-11-2007

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1.2.ARTIKEL IA3.4.5.ARTIKEL XVAArtikel 646.ARTIKEL XXARTIKEL VIAARTIKEL XIV7.ARTIKEL XXIArtikel 1308.ARTIKEL XXVAArtikel 130 van de Waterschapswet vervalt met ingang van
1 januari 2010.ARTIKEL XXVB9.ToelichtingI. ALGEMEENInleidingDoorschuifregeling bij stakingRenteaftrekbeperkingDoelmatigheidsbepalingEffecten bedrijfslevenII. ONDERDEELSGEWIJSOnderdeel 1, onder aArtikel I (artikelen 3.54 en 3.64 van de Wet inkomstenbelasting
2001)Onderdeel 1, onder b en onderdeel 2Artikel I, onderdeel I (artikel 9.3 en 9.4 van de Wet
inkomstenbelasting 2001 en artikel I van de Invoeringswet Wet inkomstenbelasting
2001))Onderdeel 3Artikel VI, onderdeel OA (Artikel 10a van de Wet op de
vennootschapsbelasting 1969)Onderdeel 4Artikel VII (artikel 4c van de Wet op de dividendbelasting)Artikel VII (artikel 10 van de Wet op de dividendbelasting)Onderdeel 5Artikel XVA (artikel 64 van de Algemene wet inzake rijksbelastingen)Onderdeel 6AlgemeenArtikel XX, onderdelen A, F, H en IArtikel XX, onderdelen B en GArtikel XX, onderdelen C, D en JArtikel XX, onderdelen E, F en HArtikel XX, onderdeel KOnderdelen 7 en 8Artikel XXI en artikel XXVAArtikel XXVBOnderdeel 9Artikel XXVIOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 31206Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 47 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
31 206Wijzigingen van enkele belastingwetten en enige andere wetten (Overige
fiscale maatregelen 2008)nr. 7NOTA VAN WIJZIGINGOntvangen 2 november 2007Het voorstel van wet wordt als volgt gewijzigd:1.Artikel I wordt als volgt gewijzigd:a. Onderdeel C komt te luiden:C. Artikel 3.54 wordt als volgt gewijzigd:1. In het negende lid wordt «die een direct gevolg is van een
aangewezen vorm van overheidsingrijpen als bedoeld in artikel 3.64»
vervangen door: die een gevolg is van overheidsingrijpen.2. In het tiende lid wordt «die een direct gevolg is van een
aangewezen vorm van overheidsingrijpen als bedoeld in artikel 3.64»
vervangen door: die een gevolg is van overheidsingrijpen.3. Er worden twee leden toegevoegd, luidende:12. Voor de toepassing van dit artikel wordt onder overheidsingrijpen
verstaan:a. onteigening, daaronder begrepen minnelijke onteigening en verkoop
ter voorkoming van onteigening;b. een besluit, daaronder begrepen een regeling, op het gebied van
ruimtelijke ordening, natuur of milieu van een publiekrechtelijke rechtspersoon
dat de mogelijkheden om de onderneming of een gedeelte daarvan op de huidige
locatie in de huidige vorm voort te zetten of uit te breiden in belangrijke
mate beperkt;c. bij algemene maatregel van bestuur aangewezen communautaire of
nationale regelgeving die leidt tot herstructurering van een bedrijfstak.13. Indien een besluit of regeling als bedoeld in het twaalfde lid,
onderdeel b, de mogelijkheden om de onderneming of een gedeelte daarvan op
de huidige locatie in de huidige vorm voort te zetten of uit te breiden in
belangrijke mate beperkt, wordt voor de toepassing van het negende en tiende
lid een vervreemding van bedrijfsmiddelen van de onderneming respectievelijk
het gedeelte daarvan die plaatsvindt binnen drie jaar nadat een dergelijk
besluit of een dergelijke regeling in werking is getreden, geacht
een gevolg te zijn van overheidsingrijpen, met dien verstande dat een latere
vervreemding ook nog geacht wordt een gevolg te zijn van overheidsingrijpen
indien deze vervreemding door bijzondere omstandigheden is vertraagd en daaraan
binnen de hiervoor bedoelde periode van drie jaar reeds een begin van uitvoering
is gegeven.b. Na onderdeel H wordt een onderdeel toegevoegd, luidende:I. In artikel 9.4, vierde lid, wordt «met
negatieve bestanddelen van het belastbare inkomen als bedoeld in artikel 9.3,
eerste lid,» vervangen door: met negatieve bestanddelen van het belastbare
inkomen,.2.Na artikel I wordt een artikel ingevoegd,
luidende:ARTIKEL IAIn artikel I, onderdeel W, eerste lid, van
hoofdstuk 2 van de Invoeringswet Wet inkomstenbelasting 2001 wordt «voor
de toepassing van afdeling 3.13 artikel 7.2, vierde lid, en artikel 9.3 van
de Wet inkomstenbelasting 2001,» vervangen door: voor de toepassing
van afdeling 3.13 en artikel 7.2, vierde lid, van de Wet inkomstenbelasting
2001,.3.In artikel VI wordt vóór onderdeel
A een onderdeel ingevoegd, luidende:OA. Artikel 10a, derde lid, komt te luiden:3. Het eerste lid vindt geen toepassing:a. indien de belastingplichtige aannemelijk maakt dat aan de schuld
en de daarmee verband houdende rechtshandeling in overwegende mate zakelijke
overwegingen ten grondslag liggen, ofb. indien de belastingplichtige aannemelijk maakt dat over de rente
bij degene aan wie de rente rechtens dan wel in feite direct of indirect is
verschuldigd, per saldo een belasting naar de winst of het inkomen wordt geheven
welke naar Nederlandse maatstaven redelijk is en dat er geen sprake is van
verrekening van verliezen of van andersoortige aanspraken uit jaren voorafgaande
aan het jaar waarin de schuld is aangegaan waardoor over de rente per saldo
geen heffing naar bedoelde redelijke maatstaven is verschuldigd, behoudens
ingeval de inspecteur aannemelijk maakt dat de schuld is aangegaan met het
oog op het verrekenen van verliezen of andersoortige aanspraken welke in het
jaar zelf zijn ontstaan dan wel op korte termijn zullen ontstaan of dat aan
de schuld of aan de daarmee verband houdende rechtshandeling niet in overwegende
mate zakelijke overwegingen ten grondslag liggen. Voor de toepassing van dit
onderdeel is een naar de winst geheven belasting naar Nederlandse maatstaven
redelijk indien deze resulteert in een heffing naar een tarief van ten minste
10% over een naar Nederlandse maatstaven bepaalde belastbare winst,
waarbij de artikelen 12b en 12c buiten toepassing blijven.4.Artikel VII wordt als volgt gewijzigd:a. Onderdeel A komt te luiden:A. Artikel 4c, eerste lid, aanhef, komt
te luiden:1. Inhouding van de belasting mag achterwege blijven ten aanzien
van de opbrengst van aandelen ter gelegenheid van een inkoop van aandelen
voor zover het totale bedrag van de inkoop in het kalenderjaar niet meer bedraagt
dan twintig keer het bedrag van het volgens het tweede lid bepaalde gemiddeld
uitgekeerde dividend in contanten in vijf voorafgaande kalenderjaren, verminderd
met de bedragen aan inkoop van aandelen ter zake waarvan inhouding op de voet
van dit artikel in de voorafgaande vier kalenderjaren achterwege is gebleven,
mits voorts aan de volgende vereisten is voldaan:b. In onderdeel B, eerste lid, «wordt na de eerste volzin een
volzin ingevoegd» vervangen door «worden na de eerste volzin twee
volzinnen ingevoegd». Voorts wordt «Dt voorstelt: de dividendbelasting
die door de beleggingsinstelling in totaal is af te dragen ten tijde van de
toepassing van de vermindering, bedoeld in artikel 11a, eerste lid»
vervangen door «Dt voorstelt: de dividendbelasting die door de beleggingsinstelling
vóór toepassing van de vermindering in totaal is af te dragen
ten tijde van de toepassing van de vermindering, bedoeld in artikel 11a, eerste
lid». Ten slotte wordt aan het slot op een nieuwe regel een volzin toegevoegd,
luidende: Ingeval de in de tweede volzin bedoelde beleggingsinstelling een
belang houdt in een andere beleggingsinstelling als bedoeld in artikel 28
van de Wet op de vennootschapsbelasting 1969, wordt de in die volzin berekende
teruggaaf van dividendbelasting nog verminderd met eenzelfde bedrag als waarmee
de teruggaaf zou worden verminderd als de in de eerste volzin bedoelde rechtspersoon
rechtstreeks zou hebben deelgenomen in de laatstbedoelde beleggingsinstelling.5.Na artikel XV wordt een artikel ingevoegd,
luidende:ARTIKEL XVANa artikel 63 van de Algemene wet inzake rijksbelastingen
wordt een artikel ingevoegd, luidende:Artikel 641. Ter bevordering van een doelmatige formalisering van de uit een
belastingwet voortvloeiende schuld of van de op grond van een belastingwet
op te leggen bestuurlijke boete kan de inspecteur afwijken van het overigens
bij of krachtens de belastingwet bepaalde, indien:a. degene aan wie de belastingaanslag wordt opgelegd, instemt met
deze wijze van formaliseren, enb. de formalisering niet leidt tot een lagere schuld dan de schuld
die zonder toepassing van dit artikel voortvloeit uit de belastingwet of tot
een lagere bestuurlijke boete dan de zonder toepassing van dit artikel op
grond van de belastingwet op te leggen bestuurlijke boete.2. Bij ministeriële regeling kunnen nadere regels worden gesteld
voor de toepassing van dit artikel.6.Artikel XX komt te luiden:ARTIKEL XXDe wet van 27 september 2007, houdende wijziging van de Algemene
wet inzake rijksbelastingen en van enige andere wetten, in het kader van het
versterken van de fiscale rechtshandhaving en het verkorten van beslistermijnen
(Versterking fiscale rechtshandhaving) (Stb. 2007, 376) wordt als volgt gewijzigd:A. In artikel I vervallen de onderdelen
A, B en Ba.B. In artikel III, onderdeel B, wordt «tweede
lid» vervangen door: vijfde lid.C. Artikel VI, onderdeel A, wordt als
volgt gewijzigd:1. Het derde lid vervalt, onder vernummering van het vierde lid tot
derde lid.2. Het derde lid (nieuw) komt te luiden:3. In het achtste lid (nieuw) wordt «eerste tot en met zesde
lid» vervangen door: eerste tot en met zevende lid.3. Het vijfde lid vervaltD. In artikel VI wordt na onderdeel A
een onderdeel ingevoegd, luidende:Abis. Artikel 19 wordt als volgt gewijzigd:1. Onder vernummering van het vierde tot en met achtste lid (nieuw)
tot vijfde tot en met negende lid wordt een lid ingevoegd, luidende:4. Een bank als bedoeld in artikel 1:1 van de Wet op het financieel
toezicht is op vordering van de ontvanger verplicht, in zoverre onder blokkering
van onttrekkingen aan de rekening, uit het tegoed van een rekening die een
belastingschuldige bij haar heeft alsmede, indien de bank en de belastingschuldige
in samenhang met die rekening een overeenkomst inzake krediet zijn aangegaan,
uit het ingevolge die overeenkomst verstrekte krediet, de belastingaanslagen
van de belastingschuldige te betalen. De bank is verplicht aan de vordering
te voldoen, zonder zich daarbij op verrekening te kunnen beroepen. De verplichting
tot betaling vervalt een week na de dag van bekendmaking van de vordering
aan de bank.2. In het negende lid (nieuw) wordt «eerste tot en met zevende
lid» vervangen door: eerste tot en met achtste lid.3. Na het negende lid (nieuw) wordt een lid toegevoegd, luidende:10. Bij ministeriële regeling kunnen nadere regels worden gesteld
met betrekking tot de gevallen waarin en de wijze waarop het vierde lid toepassing
kan vinden.E. Artikel VIA komt te luiden:ARTIKEL VIAIn artikel 131 van de Waterschapswet wordt
de zinsnede «in afwijking in zoverre van artikel 25, eerste lid, van
de Algemene wet» vervangen door: in afwijking van artikel 7:10, eerste
lid, van de Algemene wet bestuursrecht.F. In artikel VII worden het tweede en
derde lid vervangen door:2. Er wordt een lid toegevoegd, luidende:2. Op een bezwaarschrift dat niet is ingediend in de laatste zes
weken van een kalenderjaar, doet de in artikel 231, tweede lid, onderdeel
b, bedoelde gemeenteambtenaar, in afwijking van artikel 7:10, eerste lid,
van de Algemene wet bestuursrecht, uitspraak in het kalenderjaar waarin het
bezwaarschrift is ontvangen.G. Artikel VIII, derde lid, komt te luiden:3. In het tweede lid wordt «onderdelen c en d, voorzover het
betreft de politie» vervangen door: onderdeel c.H. In artikel IX worden het eerste lid,
het als 1bis aangeduide lid, het tweede lid en het derde lid vervangen door:1. Er wordt een lid toegevoegd, luidende:8. Op een bezwaarschrift dat niet is ingediend in de laatste zes
weken van een kalenderjaar, doet de in artikel 1, tweede lid, bedoelde gemeenteambtenaar,
in afwijking van artikel 7:10, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht,
uitspraak in het kalenderjaar waarin het bezwaarschrift is ontvangen.I. Artikel XI onderdeel B, wordt als
volgt gewijzigd:1. Het tweede lid vervalt, onder vernummering van het als 2bis aangeduide
lid tot tweede lid.2. In het derde lid wordt «zevende lid, tweede volzin,»
vervangen door: zevende lid.3. Het vierde lid vervalt.J. Artikel XIIIF vervalt.K. Artikel XIV komt te luiden:ARTIKEL XIVDeze wet treedt in werking op 1 januari 2008, met dien verstande
dat:a. artikel IV, derde lid, terugwerkt tot en met 1 januari 2005;b. artikel VI, onderdeel Ba, terugwerkt tot en met 1 maart 2005;c. artikel I, onderdelen Bb en F, artikel IA, onderdelen A en B,
artikel II, onderdelen E, F en G, artikel VI, onderdeel Bb, artikel X, onderdeel
Aa, eerste lid, en onderdelen G en H, artikel XIIA, eerste lid, artikel XIIIA,
artikel XIIIC en artikel XIIIG terugwerken tot en met 1 januari 2006;d. artikel II, onderdeel Bb, terugwerkt tot en met 1 juli 2006;e. artikel IA, onderdeel C, en artikel X, onderdeel F, terugwerken
tot en met het tijdstip waarop artikel I, onderdeel Oa, van het Belastingplan
2006 in werking treedt;f. artikel VI, onderdeel Abis, en artikel XIIA, tweede lid, in werking
treden op een bij koninklijk besluit te bepalen tijdstip.7.Artikel XXI komt te luiden:ARTIKEL XXIIn de Waterschapswet wordt na artikel 129
een artikel ingevoegd, luidende:Artikel 1301. In afwijking van artikel 7:10, eerste lid, van de Algemene wet
bestuursrecht doet de in artikel 123, derde lid, onder b, bedoelde ambtenaar
van het waterschap binnen 13 weken na ontvangst van het bezwaarschrift uitspraak
daarop.2. Een beschikking op aanvraag in de zin van artikel 1:3, derde lid,
van de Algemene wet bestuursrecht geeft de in artikel 123, derde lid, onder
b, bedoelde ambtenaar van het waterschap binnen 13 weken na ontvangst van
de aanvraag.3. Voor de toepassing van artikel 25a, elfde lid, van de Algemene
wet inzake rijksbelastingen geldt in afwijking van artikel 7:10, eerste lid,
van de Algemene wet bestuursrecht een termijn van 13 weken na het onherroepelijk
worden van de rechterlijke uitspraak.8.Na artikel XXV worden twee artikelen ingevoegd,
luidende:ARTIKEL XXVAArtikel 130 van de Waterschapswet vervalt met ingang van
1 januari 2010.ARTIKEL XXVBIndien het bij koninklijke boodschap van 15 december 2006 ingediende
voorstel van wet houdende regels inzake de aanspraak op een inkomensafhankelijke
financiële bijdrage in de kosten van kinderen (Wet op het kindgebonden
budget) (Kamerstukken II 2006/07, 30 912), tot wet is of wordt verheven,
wordt in artikel 6a, eerste lid, van die wet «maar
uiterlijk tot de kalendermaand» vervangen door: maar uiterlijk tot en
met de kalendermaand.9.Artikel XXVI wordt als volgt gewijzigd:a. In het tweede lid wordt «de artikelen XVIII en XIX»
vervangen door: de artikelen XVIII, XIX en XX.b. In het zesde lid wordt «ingevolge artikel VI» vervangen
door: ingevolge artikel VI, onderdelen B en C,.ToelichtingI. ALGEMEENInleidingDe onderhavige nota van wijziging geeft uitvoering aan enkele technische
punten. Het vervallen van artikel 9.3 van de Wet inkomstenbelasting 2001 zorgt
ervoor dat enkele verwijzingen niet meer aan de orde zijn. In de vennootschapsbelasting
wordt de definitie van «Dt» in de formule van artikel 10, eerste
lid, van de Wet op de dividendbelasting 1965 in overeenstemming gebracht met
het voorbeeld in de memorie van toelichting. In de vennootschapsbelasting
is de definitie van «Dt» in de formule van artikel 10, eerste
lid, van de Wet op de dividendbelasting 1965 verduidelijkt in die zin dat
het bij Dt gaat om de af te dragen dividendbelasting voordat de
vermindering van artikel 11a is toegepast. Verder is in deze nota van wijziging
de verdere verruiming van de vrijstelling in de dividendbelasting voor inkoop
van eigen aandelen opgenomen die in de nota naar aanleiding van het verslag
is aangekondigd. Voorts worden enkele technisch correcties aangebracht in
de wet van 27 september 2007, houdende wijziging van de Algemene wet
inzake rijksbelastingen en van enige andere wetten, in het kader van het versterken
van de fiscale rechtshandhaving en het verkorten van de beslistermijnen (Versterking
fiscale rechtshandhaving) (Stb. 2007, 376) (hierna: de wet Versterking fiscale
rechtshandhaving). Ook wordt de inwerkingtreding van die wet aangepast. De
inwerkingtreding van enkele andere onderdelen wordt eveneens gewijzigd. In
het wetsvoorstel Wet op het kindgebonden budget wordt een redactionele omissie
weggenomen. Enkele meer in het oog springende wijzigingen betreffen de doorschuifregeling
bij staking, de renteaftrekbeperking in de vennootschapsbelasting en een doelmatigheidsbepaling
in de Algemene wet inzake rijksbelastingen.Doorschuifregeling bij stakingIn de Wet inkomstenbelasting 2001 is een doorschuifregeling bij staking
opgenomen die van toepassing is als de staking van een onderneming een direct
gevolg is van overheidsingrijpen. In het wetsvoorstel is voorgesteld om deze
doorschuifregeling toegankelijk te maken voor ondernemers die hun oude onderneming
vrijwillig staken en die daarna een nieuwe onderneming beginnen. In verband
daarmee is in artikel 3.64, waarin de doorschuifregeling bij staking is opgenomen,
geen omschrijving meer nodig van het begrip overheidsingrijpen. In artikel
3.54, waarin de herinvesteringsreserve is opgenomen, blijft daarentegen wel
behoefte bestaan aan een omschrijving van het begrip overheidsingrijpen. Dit
hangt samen met het feit dat ingeval sprake is van overheidsingrijpen een
versoepeling mogelijk is van de eis dat nieuwe bedrijfsmiddelen dezelfde economische
functie moeten vervullen als de vervreemde bedrijfsmiddelen ter zake waarvan
de herinvesteringsreserve is ontstaan. In de herinvesteringsreserve wordt
nu nog gebruik gemaakt van de in de doorschuifregeling bij staking opgenomen
omschrijving van het begrip overheidsingrijpen (artikel 3.64, vierde lid).
Tegen die achtergrond is in het wetsvoorstel de omschrijving van het begrip
overheidsingrijpen overgeheveld van artikel 3.64 naar artikel 3.54. Tegelijkertijd
is, uit vereenvoudigingsoogpunt, de reikwijdte van het begrip overheidsingrijpen
beperkt. Bij nader inzien acht ik deze beperking ongewenst.Naar aanleiding daarvan stel ik via deze nota van wijziging voor de omschrijving
van het begrip overheidsingrijpen te verruimen. Deze verruiming bestaat uit
twee elementen. In de eerste plaats wordt de oorspronkelijk via dit wetsvoorstel
voorgestelde beperking van de reikwijdte van het begrip overheidsingrijpen
ten opzichte van de thans nog in artikel 3.64, vierde lid, opgenomen wettekst,
ongedaan gemaakt. Door dit eerste element blijft de reikwijdte van het begrip
overheidsingrijpen gelijk aan de reikwijdte in 2007. In de tweede plaats wordt
een additionele verruiming voorgesteld. Onder bepaalde voorwaarden kan een
besluit of regeling op het gebied van ruimtelijke ordening, natuur of milieu
van een publiekrechtelijke rechtspersoon voortaan ook als overheidsingrijpen
worden aangemerkt. Van overheidsingrijpen is sprake indien een dergelijk besluit
of een dergelijke regeling ertoe leidt dat de mogelijkheden om de onderneming
of een gedeelte daarvan op de huidige locatie in de huidige vorm voort te
zetten of uit te breiden, in belangrijke mate worden beperkt. In de artikelsgewijze
toelichting wordt nader op deze verruiming van het begrip overheidsingrijpen
ingegaan.RenteaftrekbeperkingMet de Wet werken aan winst is per 1 januari 2007 expliciet in de
wet opgenomen dat een compenserende heffing van 10% over de rentebate
voldoende is om niet tegen de aftrekbeperking van artikel 10a van de Wet op
de vennootschapsbelasting 1969 aan te lopen. Daarmee werd voor de toepassing
van die aftrekbeperking vastgesteld welke belastingdruk naar Nederlandse maatstaven
als redelijk kan worden beschouwd. Het verschaffen van die duidelijkheid was
ook belangrijk voor het fiscale vestigingsklimaat. Bij nader inzien blijkt
het hierdoor echter eenvoudig te zijn geworden om een aftrekpost te creëren
met een constructie die primair op belastingbesparing is gericht, waar in
het voor belastingplichtige gunstigste geval slechts een heffing van 10%
tegenover staat. Omdat de kans reëel is dat het in stand laten van die
mogelijkheid tot aanzienlijke budgettaire schade zou leiden, wordt nu een
beperkte aanpassing voorgesteld. Het gaat daarbij om het rechtzetten van een
onjuiste inschatting van de mogelijke gevolgen. Daarbij is het goed om zo
snel mogelijk duidelijkheid te verschaffen om te voorkomen dat ongewenste
structuren geïmplementeerd gaan worden.DoelmatigheidsbepalingIn de wet Versterking fiscale rechtshandhaving was opgenomen in artikel
I, onderdeel C, het voorstel voor opname in de Algemene wet inzake rijksbelastingen
van een nieuw artikel 64. Dit voorstel beoogde een wettelijke grondslag te
bieden voor een doelmatige wijze van heffing van de verschuldigde belasting,
die naar de letter van de wet contra legem is, maar waaraan in de uitvoeringspraktijk
behoefte bestaat. Bij amendement heeft de Tweede Kamer dit onderdeel echter
uit het wetsvoorstel verwijderd (Kamerstukken II 2006/07, 30 322, nr. 16).Tijdens de plenaire behandeling in de Eerste Kamer op 25 september
2007 van het wetsvoorstel Versterking fiscale rechtshandhaving heb ik naar
aanleiding van een desbetreffende vraag van de heer Leijnse van de PvdA-fractie
aangegeven dat ik mij opnieuw tot de Staten-Generaal zou wenden in verband
met de eerder al voorgestelde doelmatigheidsbepaling bij de heffing van belastingen
(artikel 64 AWR). In mijn brief van 5 oktober 2007 aan de Voorzitter
van de Tweede Kamer heb ik dan ook mijn voornemen aangekondigd bij nota van
wijziging op het onderhavige wetsvoorstel, mede in het licht van de recente
ontwikkelingen rond Bos en Lommer, die naar mijn mening de wenselijkheid van
een dergelijke doelmatigheidsbepaling hebben aangetoond, opnieuw voor te stellen
bedoelde doelmatigheidsbepaling in de AWR (in artikel 64) op te nemen.De gang van zaken rond «Bos en Lommer» is een voorbeeld waarbij
de wet in de weg staat aan een efficiënte, wenselijke afwikkeling van
de belastingschuld. In deze zaak is de belastingschuld van een groot aantal
individuele belastingplichtigen voor relatief kleine bedragen in één
keer afgewikkeld door afdracht van de verschuldigde belasting door een derde,
in dit geval de gemeente Amsterdam. Dat in deze kwestie kon worden gekozen
voor deze oplossing was gebaseerd op de veronderstelling dat voor deze oplossing
met het opnemen van artikel 64 AWR een wettelijke grondslag zou worden geboden.
Door het verwijderen uit het wetsvoorstel van artikel 64 AWR behoort een bevrijdende
eindheffing als in de «Bos en Lommerkwestie» wettelijk gezien
niet tot de mogelijkheden, maar kon op basis van het leerstuk van het opgewekte
vertrouwen toch het aanbod van een bevrijdende eindheffing gestand worden
gedaan. Echter, omdat het neerleggen van de heffing bij een ander dan de feitelijke
belastingplichtige of inhoudingsplichtige in een geval als Bos en Lommer met
de huidige wettekst niet mogelijk is, zou een dergelijke praktische afwikkeling
van de belastingschuld, zonder nadere wettelijke grondslag, in de toekomst
niet mogelijk zijn.Een ander voorbeeld waaruit voor de praktijk het belang van artikel 64
AWR blijkt, is dat de Belastingdienst/Limburg/kantoor Buitenland te maken
heeft met in het buitenland woonachtige beleggers die, via participaties in
een transparant lichaam (bijvoorbeeld een c.v.), beleggen in onroerende zaken
die in Nederland gelegen zijn. Veelal hebben deze participanten geen andere
in Nederland belaste inkomsten. Voor hun beleggingen zijn deze beleggers in
Nederland belastingplichtig in box III. Ter vereenvoudiging van het doen van
aangifte, het opleggen van de aanslag en het betalen van de verschuldigde
belasting, is in het verleden een praktische regeling opgezet. Door toepassing
van die regeling is voorkomen dat ongeveer 40 000 participanten als buitenlandse
belastingplichtige moeten worden beschreven, met alle uitvoeringslasten en
afbreukrisico’s die gepaard gaan met het heffen en innen van Nederlandse
belasting van buitenlands belastingplichtigen. In plaats daarvan wordt belasting
geheven bij enkele tientallen c.v.’s. Vooruitlopend op de introductie
van de doelmatigheidsbepaling zijn deze afspraken, waarbij de nadruk op doelmatigheid
ligt, aangehouden. Zonder nadere regelgeving zou de Belastingdienst gedwongen
worden om deze afspraken op te zeggen en 40 000 participanten alsnog
als (buitenlands) belastingplichtige op te nemen. In een en ander vind ik
aanleiding opnieuw het voorstel tot invoering van artikel 64 in de AWR aan
de Kamer voor te leggen.Effecten bedrijfslevenDe voorgestelde wijzigingen hebben geen kwantificeerbare gevolgen voor
het huidige niveau van de administratieve lasten voor bedrijfsleven en burger.
De inhoudelijke wijzigingen in deze nota zoals de renteaftrekbeperking en
de doelmatigheidsbepaling hebben wel tot gevolg dat onnodige administratieve
lasten bedrijfsleven en burger worden vermeden.II. ONDERDEELSGEWIJSOnderdeel 1, onder aArtikel I (artikelen 3.54 en 3.64 van de Wet inkomstenbelasting
2001)De in artikel 3.64 opgenomen doorschuifregeling bij staking is met ingang
van 1 januari 2008 ook toegankelijk voor ondernemers die op vrijwillige
basis hun oude onderneming staken en een nieuwe onderneming starten. Bij het
(her)investeren in de nieuwe onderneming is de systematiek van de herinvesteringsreserve
van overeenkomstige toepassing (artikel 3.64, tweede lid). Dit brengt met
zich dat de bedrijfsmiddelen in de nieuwe onderneming, op basis van artikel
3.54, vierde lid, in beginsel dezelfde economische functie moeten vervullen
als de vervreemde bedrijfsmiddelen uit de oude onderneming. Het negende en
tiende lid van artikel 3.54 bevatten een versoepeling van deze beperking.
Volgens de huidige wettekst geldt deze versoepeling voor situaties waarin
de herinvesteringsreserve is gevormd ter zake van de vervreemding van bedrijfsmiddelen
die een direct gevolg is van een aangewezen vorm van overheidsingrijpen als
bedoeld in artikel 3.64, vierde lid. Omdat de in artikel 3.64 opgenomen doorschuifregeling
bij staking met ingang van 1 januari 2008 ook bij vrijwillige staking
kan worden toegepast, vervalt in dat artikel de omschrijving van het begrip
overheidsingrijpen. Voor de toepassing van de in de herinvesteringsreserve
opgenomen versoepeling van de eis dat de nieuwe bedrijfsmiddelen dezelfde
economische functie moeten vervullen als de oude bedrijfsmiddelen, blijft
echter wel een omschrijving van het begrip overheidsingrijpen nodig. In verband
daarmee wordt deze omschrijving via dit wetsvoorstel verplaatst naar artikel
3.54. Via deze nota van wijziging wordt in het nieuwe twaalfde en dertiende
lid van artikel 3.54 een nieuwe omschrijving van het begrip overheidsingrijpen
opgenomen. Deze nieuwe leden worden hieronder toegelicht.Volledigheidshalve wordt opgemerkt dat de verruiming van het begrip overheidsingrijpen
niet alleen geldt voor een herinvestering bij doorschuiving na staking, maar
ook bij een herinvestering binnen dezelfde onderneming. Deze benadering voorkomt
een verschil in fiscale behandeling tussen een staking gevolgd door het starten
van een nieuwe onderneming enerzijds (waarop de doorschuifregeling van toepassing
is) en gevallen waarin een ondernemer bedrijfsmiddelen vervreemdt zonder dat
fiscaal sprake is (gehele) staking.De oorspronkelijk ingediende wettekst bevatte, uit vereenvoudigingsoogpunt,
een beperking ten opzichte van de reikwijdte van het thans nog in artikel
3.64, vierde lid, gehanteerde begrip overheidsingrijpen. Bij nader inzien
is deze beperking ongewenst. In verband daarmee bevatten het nieuwe twaalfde
en dertiende lid van artikel 3.54 een nieuwe, ruimere omschrijving van het
begrip overheidsingrijpen.Deze nieuwe omschrijving komt wat betreft onderdeel a, dat ziet op onteigening,
daaronder begrepen minnelijke onteigening en verkoop ter voorkoming van onteigening,
tekstueel volledig overeen met de huidige omschrijving. Omdat gebleken is
dat op dit punt in de praktijk regelmatig verschil van inzicht bestaat tussen
belastingplichtigen en de Belastingdienst, en dan vooral over de vraag in
welke gevallen sprake is van verkoop ter voorkoming van onteigening, zal ik
in een binnenkort te publiceren beleidsbesluit de hierbij door de Belastingdienst
te hanteren criteria verduidelijken en nader toelichten. De onduidelijkheid
vloeit vooral voort uit het feit dat in een aantal gevallen (ten onrechte)
de eis wordt gesteld dat er pas sprake kan zijn van verkoop ter voorkoming
van onteigening als de gemeente het bestemmingsplan dat voor de ondernemer
aanleiding is om over te gaan tot verkoop van bedrijfsmiddelen, formeel heeft
vastgesteld en/of gepubliceerd. Vooruitlopend op dit besluit merk ik op dat
in ieder geval de verkoop van grond aan een gemeente op grond van de Wet voorkeursrecht
gemeenten als een verkoop ter voorkoming van onteigening dient te worden aangemerkt.Onderdeel b is nieuw en bevat een verruiming ten opzichte van 2007. Dit
onderdeel brengt tot uitdrukking dat een besluit of regeling van een publiekrechtelijke
rechtspersoon waardoor de mogelijkheden om de onderneming of een gedeelte
daarvan op de huidige locatie in de huidige vorm voort te zetten of uit te
breiden in belangrijke mate worden beperkt, als overheidsingrijpen wordt aangemerkt.
Deze omschrijving omvat ook de in de motie Slob1
bedoelde indirecte vormen van overheidsingrijpen. In het arrest van de Hoge
Raad van 17 september 2004 (BNB 2004/411), waaraan in de motie Slob wordt
gerefereerd, is – voor de toepassing van het besluit van 25 augustus
1992 (BNB 1992/313) onder de Wet op de inkomstenbelasting 1964 – beslist
dat onder een overheidsingrijpen dat uiteindelijk tot beëindiging van
de uitoefening van de onderneming op de oorspronkelijke plaats leidt, mede
is te begrijpen een overheidsingrijpen dat belet dat aanpassingen in de bedrijfsvoering
kunnen worden doorgevoerd zonder welke op termijn een beëindiging van
de uitoefening van de onderneming op de oorspronkelijke plaats onafwendbaar
is. De strekking van dit arrest wordt in de nieuwe omschrijving van overheidsingrijpen
tot uitdrukking gebracht. In de nieuwe omschrijving wordt ook rekening gehouden
met situaties waarin een onderneming op meer dan één locatie
actief is. In dat geval kan het zijn dat er voor de onderneming als geheel
geen sprake is van een overheidsingrijpen dat de onderneming in belangrijke
mate beperkt, maar dat daar voor een gedeelte van de onderneming, bijvoorbeeld
een bepaalde vestiging, wel sprake van is. In dat geval kan vervreemding van
bedrijfsmiddelen van die vestiging wel een gevolg zijn van overheidsingrijpen;
vervreemding van bedrijfsmiddelen van andere vestigingen van die onderneming,
staat daar los van en kan niet «meeliften» met versoepeling van
de eis dat nieuwe bedrijfsmiddelen dezelfde economische functie moeten vervullen
als de vervreemde bedrijfsmiddelen.Als het overheidsingrijpen leidt tot beperkte aanpassingen in de bedrijfsvoering
kan de herinvesteringsreserve worden gebruikt, inclusief de in het negende
en tiende lid van artikel 3.54 opgenomen versoepeling van de eis dat de nieuwe
bedrijfsmiddelen dezelfde economische functie moeten vervullen als de vervreemde
bedrijfsmiddelen. Als het overheidsingrijpen tot staking van de (gehele) onderneming
leidt, kan op grond van artikel 3.64 eerst de doorschuiving bij staking worden
gebruikt. Vervolgens kan het aldus zonder fiscale afrekening gevormde geconserveerde
inkomen volgens de systematiek van de herinvesteringsreserve worden afgeboekt
op de aanschaffings- of voortbrengingskosten van bedrijfsmiddelen van de nieuwe
onderneming. Om een te ruime reikwijdte van het begrip overheidsingrijpen
te voorkomen, worden alleen besluiten of regelingen van publiekrechtelijke
rechtspersonen die zien op de ruimtelijke ordening, de natuur of het milieu
als overheidsingrijpen aangemerkt. Daaronder vallen in ieder geval gemeentelijke
bestemmingsplannen.Artikel 3.54, twaalfde lid, onderdeel c, komt tekstueel volledig overeen
met het huidige onderdeel b van artikel 3.64, vierde lid. Hiermee wordt de
in de oorspronkelijke wettekst voorgestelde beperking wat betreft de bij AMvB
aangewezen communautaire en nationale regelgeving die leidt tot herstructurering
van een bedrijfstak ongedaan gemaakt.Om discussies te voorkomen over de vraag of de vervreemding van bedrijfsmiddelen
van een onderneming, of een gedeelte daarvan, een gevolg is van overheidsingrijpen
is in het dertiende lid vastgelegd dat een vervreemding die plaatsvindt binnen
drie jaar nadat een besluit of regeling in werking treedt als omschreven in
het twaalfde lid, onderdeel b, geacht wordt een gevolg te zijn van overheidsingrijpen.
Deze bepaling biedt belastingplichtigen voldoende gelegenheid om tot vervreemding
van bedrijfsmiddelen of, met toepassing van de in artikel 3.64 opgenomen doorschuifregeling
bij staking, tot staking van de onderneming over te gaan. Niettemin is het
denkbaar dat de periode van drie jaar toch onvoldoende is. In verband daarmee
kunnen latere vervreemdingen (of stakingen) toch worden aangemerkt als een
vervreemding (of staking) die het gevolg is van overheidsingrijpen. Voorwaarde
daarbij is wel dat de vervreemding (of staking) door bijzondere omstandigheden
is vertraagd en dat de belastingplichtige binnen de periode van drie jaar
een begin van uitvoering heeft gegeven aan de vervreemding (of staking). Dit
kan bijvoorbeeld blijken uit een (voorlopig) verkoopcontract ter zake van
bedrijfsmiddelen of de gehele onderneming of uit een (voorlopig) koopcontract
ter zake van nieuwe bedrijfsmiddelen of een nieuwe onderneming.Onderdeel 1, onder b en onderdeel 2Artikel I, onderdeel I (artikel 9.3 en 9.4 van de Wet
inkomstenbelasting 2001 en artikel I van de Invoeringswet Wet inkomstenbelasting
2001))Door het vervallen van artikel 9.3 van de Wet inkomstenbelasting 2001,
zoals voorgesteld in artikel I, onderdeel H, van dit wetsvoorstel, kan ook
de verwijzing naar dat artikel 9.3 in artikel 9.4, vierde lid, Wet IB 2001
en artikel I, onderdeel W, eerste lid, van hoofdstuk 2 van de Invoeringswet
Wet inkomstenbelasting 2001 komen te vervallen. Dit was abusievelijk niet
in het wetsvoorstel opgenomen.Onderdeel 3Artikel VI, onderdeel OA (Artikel 10a van de Wet op de
vennootschapsbelasting 1969)Met de Wet werken aan winst is per 1 januari 2007 expliciet in de
wet opgenomen dat een compenserende heffing van 10% over de rentebate
voldoende is om niet tegen de aftrekbeperking van artikel 10a van de Wet op
de vennootschapsbelasting 1969 aan te lopen. Hierdoor blijkt het bij nader
inzien eenvoudig te zijn geworden om een aftrekpost op de in Nederland belaste
winst te creëren met een constructie die primair op belastingbesparing
is gericht en waar in het voor de belastingplichtige gunstigste geval slechts
een heffing van 10% tegenover staat. Als voorbeeld kan worden gedacht
aan een kapitaalstorting in een dochtervennootschap in Ierland of Cyprus,
die onmiddellijk wordt teruggeleend. De kans is reëel dat het in stand
laten van een dergelijke ongeclausuleerde mogelijkheid tot aanzienlijke budgettaire
schade zou leiden. Daarom wordt een aanpassing voorgesteld in de tegenbewijsregeling
van artikel 10a, derde lid. Als de heffing over de rentebate 10% of
hoger is, biedt die aanpassing de inspecteur de mogelijkheid aannemelijk te
maken dat aan de schuld of aan de daarmee verband houdende rechtshandeling
niet in overwegende mate zakelijke overwegingen ten grondslag liggen. Als
de heffing over de rentebate lager is dan 10%, verandert er niets.
In dat geval is het aan de belastingplichtige om aannemelijk te maken dat
aan de schuld en aan de daarmee verband houdende rechtshandeling in overwegende
mate zakelijke overwegingen ten grondslag liggen.Onderdeel 4Artikel VII (artikel 4c van de Wet op de dividendbelasting)In artikel 4c van de Wet op de dividendbelasting 1965 is een vrijstelling
opgenomen, die inhoudt dat beursgenoteerde ondernemingen onder voorwaarden
en binnen een bepaalde limiet onbelast eigen aandelen kunnen inkopen. In het
wetsvoorstel is reeds voorgesteld om van de limiet een «voetvrijstelling»
te maken en om belaste inkopen bij de limiet buiten beschouwing te laten.
Zoals in de nota naar aanleiding van het verslag is aangekondigd, wordt deze
versoepeling nu aangevuld met een verdubbeling van de limiet.Artikel VII (artikel 10 van de Wet op de dividendbelasting)De definitie van «Dt» in de formule van artikel 10, eerste
lid, van de Wet op de dividendbelasting 1965 is verduidelijkt in die zin dat
het bij Dt gaat om de af te dragen dividendbelasting voordat de vermindering
van artikel 11a is toegepast.De voorgestelde teruggaafregeling bewerkstelligt dat aan een vrijgestelde
rechtspersoon geen teruggaaf van dividendbelasting wordt gegeven op uitkeringen
door een beleggingsinstelling voor zover de desbetreffende beleggingsinstelling
een afdrachtvermindering claimt wegens buitenlandse bronheffing die ten laste
van haar is ingehouden.In de praktijk komt het voor dat meerdere beleggingsinstellingen boven
elkaar zijn gestructureerd. De beperking van de teruggaafregeling zou niet
werken indien ten laste van de onderste of tussenliggende beleggingsinstellingen
buitenlandse bronheffing wordt ingehouden. De voorgestelde wijziging vermindert
daarom de volgens de formule berekende teruggaaf aanvullend nog met eenzelfde
bedrag als waarmee de teruggaaf zou worden verminderd als de vrijgestelde
rechtspersoon rechtstreeks in de onderliggende beleggingsinstelling zou hebben
deelgenomen.Onderdeel 5Artikel XVA (artikel 64 van de Algemene wet inzake rijksbelastingen)Zoals hiervoor in het algemeen deel is aangegeven is het voorstel voor
dit artikel eerder aan de Kamer voorgelegd.Bij de toepassing van de doelmatigheidsbepaling dient onderscheid gemaakt
te worden tussen het vaststellen van de hoogte van de (belasting)schuld, daar
ziet de doelmatigheidsbepaling niet op en verandert er ook niets aan de huidige
praktijk, en de afwikkeling van deze (belasting)schuld (het formaliseren van
de belastingschuld in een aanslag) waar de doelmatigheidsbepaling wel op ziet.
In dit laatste geval blijkt in de praktijk behoefte te bestaan aan meer flexibiliteit.
De in het voorgestelde artikel 64 AWR opgenomen term formalisering ziet op
de formele aspecten rond het vaststellen van de belastingaanslag. Aan de inspecteur
wordt aldus de juridische mogelijkheid geboden in overleg met degene aan wie
de aanslag wordt opgelegd de aanslag, in afwijking van de daarvoor geldende
wettelijke bepalingen, bijvoorbeeld op te leggen aan een ander dan degene
die daarvoor op grond van de wettelijke bepalingen in eerste instantie in
aanmerking komt dan wel verschillende belastingbedragen in een aanslag te
vervatten. Om te voorkomen dat de inspecteur zelfstandig een dergelijke bevoegdheid
uitoefent, is in het eerste lid, onderdeel a, de voorwaarde opgenomen dat
degene aan wie de aanslag wordt opgelegd toestemming moet geven voor de toepassing
van de doelmatigheidsbepaling. De beoogde doelmatigheid mag niet ten koste
gaan van de vast te stellen hoogte van de (belasting)schuld of boete. In het
eerste lid, onderdeel b, is daarom de voorwaarde opgenomen dat de doelmatige
formalisering niet tot een lagere schuld of boete mag leiden. Hierbij kunnen
twee situaties worden onderscheiden. In de eerste plaats het geval dat bij
een bepaalde belastingplichtige gekozen wordt voor een doelmatige formalisering
van de belastingschuld. In dergelijke gevallen mag dit er vanzelfsprekend
niet toe leiden dat de formalisering leidt tot een lagere schuld of boete.
Ten tweede kan de doelmatigheidsbepaling worden toegepast om aan een ander
dan de belastingplichtige of inhoudingsplichtige een aanslag op te leggen.
In dat geval zal het vaak zo zijn dat niet alle feiten van de individuele
belastingplichtigen bekend zijn. Gelet op een doelmatige afwikkeling zullen
deze feiten, ook niet verder onderzocht kunnen worden. Hierbij kan bijvoorbeeld
worden gedacht aan gevallen waarbij een ander voor een grote groep belastingplichtigen
de belastingschuld betaalt, bijvoorbeeld een verzekeringsmaatschappij voor
een groep polishouders. In een dergelijk geval zal een realistische inschatting
van de belastingschuld worden gemaakt. Dit houdt in dat per belastingplichtige
op basis van bekende en veronderstelde gegevens wordt berekend wat de verschuldigde
belasting zou zijn van de betreffende belastingplichtige. Het totaal bedrag
daarvan wordt in één aanslag aan de ander opgelegd. Ook hier
geldt de voorwaarde dat de doelmatige formalisering niet tot een lagere schuld
of boete leidt. In het kader van de totstandkoming van de wet van 27 september
2007, Stb. 376 (Versterking fiscale rechtshandhaving) is het voorstel artikel
64 in de Algemene wet inzake rijksbelastingen op te nemen reeds uitgebreid
besproken. Het voorstel komt – afgezien van de ter verduidelijking aangebrachte
redactionele aanpassingen – zowel qua tekst als qua doel en strekking
overeen met het eerder gedane voorstel. De discussie over de doelmatigheidsbepaling
in dat kader vormt daarmee onderdeel van de totstandkoming van dit wetsartikel.
Ik verwijs bijvoorbeeld naar Kamerstukken II, 30 322, nr. 3, blzn. 3
en 17, nr. 5, blz. 4 e.v, nr. 7, blz. 2 e.v, nr. 9,
blz. 2, nr. 13, blz. 3 en Handelingen TK, 31 januari 2007,
37–2317, 2319 tot en met 2321 en 2324.Onderdeel 6AlgemeenArtikel XX van het voorstel van wet bevatte een technische aanpassing
van het inmiddels tot wet verheven wetsvoorstel, houdende wijziging van de
Algemene wet inzake rijksbelastingen en van enige andere wetten, in het kader
van het versterken van de fiscale rechtshandhaving en het verkorten van beslistermijnen
(Versterking fiscale rechtshandhaving). Het wetsvoorstel Versterking fiscale
rechtshandhaving is op 27 september 2007 tot wet verheven maar nog niet
in werking getreden. De in onderdeel 6 opgenomen wijzigingen van de wet Versterking
fiscale rechtshandhaving houden in de eerste plaats verband met het voorstel
de inwerkingtreding van die wet niet bij koninklijk besluit te doen geschieden,
maar per 1 januari 2008, met uitzondering van de in die wet opgenomen
maatregel inzake de zogenoemde bankvordering; de inwerkingtreding van de maatregel
inzake de bankvordering blijft geregeld bij koninklijk besluit. Teneinde de
wijzigingen zoals opgenomen in artikel XX van het onderhavige wetsvoorstel
te kunnen realiseren, wordt de inwerkingtreding ervan gesteld op 31 december
2007, zodat de gewijzigde artikelen van de wet Versterking fiscale rechtshandhaving
op 1 januari 2008 in werking kunnen treden. Dit wordt geregeld door artikel
XX toe te voegen aan het tweede lid van artikel XXVI. Verder is de wet Versterking
fiscale rechtshandhaving aangepast in verband met de beslissing van de Belastingdienst
om al per 1 januari 2008 Awb-conforme beslistermijnen te hanteren. Ten
slotte zijn enkele technische wijzigingen aangebracht.Artikel XX, onderdelen A, F, H en IDe in deze onderdelen opgenomen wijzigingen vloeien voort uit de beslissing
van de Belastingdienst om al per 1 januari 2008 Awb-conforme beslistermijnen
te hanteren. In verband daarmee kunnen de artikelen in de wet Versterking
fiscale rechtshandhaving die voorzien in een beslistermijn van dertien weken,
komen te vervallen dan wel worden de betrokken bepalingen hierop aangepast.Artikel IX, eerste lid, van de wet Versterking fiscale rechtshandhaving
en het als 1bis aangeduide lid van dat artikel leiden bij gelijktijdige inwerkingtreding
tot eenzelfde tekst als het huidige zesde lid van artikel 30 van de Wet waardering
onroerende zaken. Daarom komen de eerstgenoemde artikelleden te vervallen.Zie voor een toelichting op de overige wijzigingen in artikel XX, onderdelen
F en H, de hierna opgenomen toelichting op artikel XX, onderdelen E, F en
H.Artikel XX, onderdelen B en GAls gevolg van de inwerkingtreding van de Wet werken aan winst en het
Belastingplan 2007 zijn de tekst van artikel III, onderdeel B, (betreffende
een wijziging in de Wet op de dividendbelasting 1965) en de tekst van artikel
VIII, derde lid, (betreffende een wijziging van de Wet op de motorrijtuigenbelasting
1994) van de wet Versterking fiscale rechtshandhaving niet meer juist. Met
de voorgestelde wijzigingen worden de hierbij ontstane tekstuele onvolkomenheden
hersteld.Artikel XX, onderdelen C, D en JDe wijzigingen in deze onderdelen houden verband met de latere inwerkingtreding
bij koninklijk besluit van de bankvordering. Om die latere inwerkingtreding
te kunnen regelen, wordt voorgesteld artikel VI van de wet Versterking fiscale
rechtshandhaving te splitsen in een deel dat ziet op de aantasting
van de beslagvrije voet (wijziging opgenomen in onderdeel C) en een deel dat
ziet op de bankvordering (wijziging opgenomen in onderdeel D). Hierbij is
ook de tekst aangepast naar aanleiding van de inwerkingtreding van de Wet
op het financieel toezicht, als gevolg waarvan artikel XIIIF van de wet Versterking
fiscale rechtshandhaving kan vervallen (onderdeel J).Artikel XX, onderdelen E, F en HDe in deze onderdelen voorgestelde wijzigingen van de Gemeentewet, de
Wet waardering onroerende zaken en de Waterschapswet zijn wetstechnisch van
aard en waren reeds opgenomen in de oorspronkelijke tekst van artikel XX,
met dien verstande dat ze in de onderhavige nota van wijziging als wijzigingen
op de wet Versterking fiscale rechtshandhaving zijn geformuleerd. Zie daarnaast
de hiervoor opgenomen toelichting op artikel XX, onderdelen A, F, H en I.Artikel XX, onderdeel KVanwege het feit dat in deze nota van wijziging een aantal onderdelen
van de wet Versterking fiscale rechtshandhaving wordt aangepast, wordt van
de gelegenheid gebruik gemaakt ook de inwerkingtredingsbepaling van die wet
aan te passen. In de wet was voorzien in een inwerkingtreding bij koninklijk
besluit. Inmiddels is duidelijk dat de wet voor de meeste in die wet opgenomen
bepalingen per 1 januari 2008 in werking kan treden. Om die reden is
ervoor gekozen de inwerkingtredingsbepaling aan te passen in die zin dat de
wet Versterking fiscale rechtshandhaving in werking treedt op 1 januari
2008 met dien verstande dat voor een aantal benoemde bepalingen een andere
inwerkingtredingsdatum geldt dan wel dat wordt voorzien in een inwerkingtreding
bij koninklijk besluit. Deze uitzonderingen zijn reeds bij de behandeling
van de bovengenoemde wet nader toegelicht.Onderdelen 7 en 8Artikel XXI en artikel XXVAArtikel XXI bevatte enkele technische correcties op de beslistermijnen
zoals die geregeld zijn in de wet Versterking fiscale rechtshandhaving. Deze
worden samengevoegd met de overige wijzigingen die in artikel XX worden aangebracht
op die wet. Artikel XXI regelt thans het volgende. Artikel 7:10, eerste lid,
van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) bepaalt dat een bestuursorgaan binnen
zes weken na ontvangst op een bezwaarschrift beslist. Voor belastingzaken
geldt op grond van de thans geldende tekst van artikel 25, eerste lid, van
de Algemene wet inzake rijksbelastingen een beslistermijn van een jaar. Laatstgenoemde
bepaling is ook van toepassing op de waterschappen.Het wetsvoorstel Versterking fiscale rechtshandhaving voorzag aanvankelijk
in een verkorting van de fiscale beslistermijnen tot dertien weken. Door het
amendement-De Nerée tot Babberich c.s. (Kamerstukken II 2005/06, 30 322,
nr. 20) bevat die wet tevens de wetswijzigingen die nodig zijn om op
termijn ook voor beslissingen inzake belastingen de Awb-beslistermijnen te
laten gelden. Omdat de Belastingdienst heeft aangegeven al per 1 januari
2008 in staat te zijn beschikkingen op aanvraag en bezwaarschriften binnen
de Awb-termijn af te handelen, zullen de desbetreffende artikelen op die datum
in werking treden.Bij de totstandkoming van het amendement-De Nerée tot Babberich
c.s. zijn de consequenties voor de decentrale overheden niet onder ogen gezien. Dit betekent dat zonder nadere regeling ook voor hen de Awb-termijnen
gaan gelden. Voor gemeenten is met het oog op de piekbelasting als gevolg
van de koppeling van de verzending van de gemeentelijke belastingaanslagen
aan de beschikkingen op grond van de Wet waardering onroerende zaken al in
het oorspronkelijke wetsvoorstel een bepaling opgenomen die het mogelijk maakt
de afdoening van bezwaarschriften over het kalenderjaar uit te smeren. Voor
de waterschappen is niet in een dergelijke bepaling voorzien, omdat zij in
een eerder stadium hadden aangegeven dat zij tijdig de overgang naar de oorspronkelijk
voorziene fiscale beslistermijnen van dertien weken zouden kunnen realiseren.De waterschappen hebben inmiddels aangegeven per 1 januari 2008 nog
niet Awb-conform te kunnen werken. Daar komt bij dat de Wet modernisering
waterschapsbestel wijzigingen aanbrengt in het stelsel van waterschapsheffingen,
die vanaf 1 januari 2009 zullen doorwerken in de aanslagen. De ervaring
leert dat dit vaak in eerste instantie leidt tot een toename van het aantal
bezwaarschriften. Dit zal naar verwachting in 2009 leiden tot extra werk voor
de waterschappen.Het voorgaande brengt met zich dat op korte termijn een wetswijziging
nodig is. Voorgesteld wordt om in de Waterschapswet een artikel op te nemen
dat de waterschappen tijdelijk voor beslissingen op bezwaarschriften een termijn
geeft van 13 weken en hetzelfde regelt voor de toepassing van artikel 25a,
elfde lid, van de Algemene wet inzake rijksbelastingen. Tevens wordt voorgesteld
om met toepassing van artikel 4:13, eerste lid, van de Awb voor beschikkingen
op aanvraag ook tijdelijk een termijn van 13 weken voor te schrijven.De langere beslistermijn is van toepassing tot 1 januari 2010. Dit
is geregeld in het bij deze nota van wijziging ingevoegde artikel XXVA.Artikel XXVBDoor deze wijziging wordt in het wetsvoorstel Wet op het kindgebonden
budget (Kamerstukken II 2006/07, 30 912) een technische omissie hersteld.
De artikelen 2 en 6a van dat wetsvoorstel sloten wat betreft de zinsnede «maar
uiterlijk tot en met de kalendermaand» redactioneel niet op elkaar aan.Onderdeel 9Artikel XXVIMet de wijziging van het tweede lid wordt de aanpassing van de wet Versterking
fiscale rechtshandhaving voorafgaand aan de inwerkingtredingdatum 1 januari
2008 gerealiseerd.Het zesde lid regelt een van het eerste lid van artikel XXVI afwijkende
inwerkingtreding voor alle onderdelen van artikel VI (wijziging van de Wet
op de vennootschapsbelasting). Deze afwijkende inwerkingstredingsbepaling
is echter alleen nodig voor de onderdelen B en C van artikel VI. Om die reden
is de verwijzing in het zesde aangepast en is deze nu toegespitst op de onderdelen
B en C. Gevolg van deze aanpassing is dat onderdeel A (de aanpassing van de
tarieftabel voor de vennootschapsbelasting) op 1 januari 2008 in werking
treedt op grond van het eerste lid van artikel XXVI. Voor belastingplichtigen
met een gebroken boekjaar 2007–2008 is in artikel XXIII (dat ook op
1 januari 2008 in werking treedt) de toepassing van de aanpassing van
de tarieftabel geregeld.De staatssecretaris van Financiën,J. C. de JagerXNoot1Kamerstukken II, 2006/07, 30 804, nr. 29. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-31206-7.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl