Vaststelling van de begrotingsstaten van het Ministerie van Justitie (VI) voor het jaar 2006; Verslag algemeen overleg op 20 april 2006 over onder meer seksueel misbruik onder Marokkaanse jongeren
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-05 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 30300-VI, nr. 163

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

23-05-2006

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2005-2006

30300-VI nr. 163

16-05-2006

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamNadere gedachtewisselingOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 30300-VIToon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 34 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
30 300 VIVaststelling van de begrotingsstaten van het Ministerie van Justitie
(VI) voor het jaar 2006nr. 163VERSLAG VAN EEN ALGEMEEN OVERLEGVastgesteld 16 mei 2006De vaste commissie voor Justitie1 heeft op
20 april 2006 haar overleg inzake kinderporno vervolgd met minister Donner
van Justitie. Aan de orde waren daarbij:– de antwoorden op vragen d.d. 13 maart
2006 van het lid Arib over seksueel misbruik onder Marokkaanse jongeren (Aanhangsel
nr. 1053);– de brief van de minister van Justitie d.d.
16 maart 2006 over de stand van zaken omtrent kinderporno en -misbruik
d.d. 16 maart 2006 (30 300-VI, nr. 130);– de brief van de minister van Justitie d.d.
21 maart 2006 inzake NFI-Onderzoek Opsporing Kinderpornografie op internet
(Just5 399 943/506);– de brief van de minister van Justitie d.d.
19 april 2006 over de nog openstaande vragen na het AO kinderporno d.d.
30 maart 2006 (Just5415 660/506).Van dit overleg brengt de commissie bijgaand beknopt verslag uit. Nadere gedachtewisselingDe voorzitter memoreert dat dit overleg de
tweede termijn is van een algemeen overleg dat terzake is gehouden op 30 maart
2006. Sommige vragen heeft de minister toen mondeling beantwoord, de resterende
vragen zijn schriftelijk beantwoord in de brief d.d. 19 april 2006.Mevrouw Arib (PvdA) meende in het overleg
van 30 maart begrepen te hebben dat de minister onderzoek zou laten doen
naar seksueel misbruik onder Marokkaanse jongens. Dat dit probleem volgens
de brief van 19 april slechts onderdeel uitmaakt van een onderzoek waartoe
de minister opdracht wil geven aan het Wetenschappelijk Onderzoeks- en Documentatiecentrum
(WODC), is teleurstellend. Dit probleem speelt al jaren. Gezien de uitkomst
van recent onderzoek terzake in Amsterdam wordt de minister nogmaals verzocht,
gedegen onderzoek te laten doen naar seksueel misbruik onder Marokkaanse jongens.De meest recente brief van de minister is pas de dag voor dit overleg
ontvangen. Dat is jammer en het maakt het moeilijk, inhoudelijk in te gaan
op de verstrekte informatie. In eerste termijn toonde de minister zich onwillig, een aantal suggesties vanuit de Kamer op te pakken. Zo wees
hij het af, een verklaring omtrent het gedrag verplicht te stellen voor iedereen
die met kinderen werkt. Mevrouw Arib houdt toch vast aan haar voorstel. Het
belang van het kind moet naar haar mening zwaarder wegen dan de administratieve
rompslomp die ermee wordt gecreëerd.Kredietkaartmaatschappijen behoren op grond van de Wet financiële
dienstverlening te weten welke diensten bedrijven aanbieden. Zij zouden dus
ook op de hoogte moeten zijn van bedrijven die diensten aanbieden op dit vlak.
Sommige kredietkaartmaatschappijen hanteren interne gedragscodes die de samenwerking
met leveranciers van kinderporno verbieden. Kan de minister alle kredietkaartmaatschappijen
verplichten tot dergelijke codes?Mevrouw Gerkens (SP) betreurt het de brief
van de minister zo laat te hebben ontvangen dat zij zich nauwelijks kon voorbereiden.
Er zijn veel vormen van seksueel kindermisbruik en veel situaties die voor
kinderen ongezond zijn. De minister probeert in zijn brief deze enigszins
te onderscheiden, wat niet eenvoudig is. Toch is het jammer dat al deze vormen
in dit debat aan de orde komen. De onderscheiden thema’s verdienen een
apart debat.De opvoeders moeten geïnformeerd worden over de gevolgen van «profile
sites» en van het losbandige gedrag van jongeren op internet. Op dit
moment gaapt er een generatiekloof in kennis over de mogelijkheden die internet
biedt en de nadelige kanten daarvan. De minister van Economische Zaken is
herhaaldelijk gevraagd om daar een publiekscampagne op te richten. De site «Surf
op Safe» waarnaar de ministers van Economische Zaken en Justitie telkens
verwijzen, is tamelijk onbekend. Alleen wie gericht zoekt naar safe surfen,
komt er terecht. Ouders moeten bewust gemaakt worden van hun verantwoordelijkheid
en hun rol in de begeleiding van hun kinderen op het internet.In antwoord op vragen over de inzet van DNA-materiaal zegt de minister
dat het in het kader van de implementatie van de Wet DNA-onderzoek mogelijk
is, DNA af te nemen en een DNA-profiel te maken ten behoeve van een DNA-databank.
Nog onbeantwoord is de vraag of dat profiel dan ook vergeleken mag worden
met data uit de zedendelictendatabank.Hoewel precieze cijfers ontbreken, ziet de minister geen enkele indicatie
dat er bij de bestrijding van kinderporno sprake zou zijn van plankzaken bij
de politie. De minister merkt terecht op dat de politie prioriteiten moet
stellen. In de praktijk moet de regiopolitie moeilijke, zo niet onmogelijke
keuzes maken. Mevrouw Gerkens heeft signalen ontvangen dat er wel degelijk
zaken blijven liggen bij de regiopolitie. Zou het niet toch beter zijn om
een landelijke dienst in te richten voor de aanpak van dit soort zaken?Wat het blokkeren en filteren van kinderpornosites, chatrooms en nieuwsgroepen
betreft, beseft mevrouw Gerkens dat het niet zal lukken om kinderporno weg
te krijgen. Het zou al winst zijn, het bekijken van kinderporno moeilijker
te maken. Nu kan men er ook mee in aanraking komen, zonder er gericht naar
te zoeken. Mensen kunnen er dan toch aan verslingerd raken. Wil de minister
nog een keer kijken naar de mogelijkheid, het Zweedse model over te nemen,
waarin websites aan de gebruikerskant geblokkeerd worden? Het grootschalige
blokkeren van IP-adressen of websites zou tot grote logistieke problemen leiden,
maar er kan een begin worden gemaakt met die IP-adressen die bij de politie,
bij de Internet Service Providers (ISP’s) en bij het Meldpunt Kinderporno
steeds weer opduiken, evenals met chatrooms en nieuwsgroepen waarvan al de
naam overduidelijk naar kinderporno en dergelijke wijst. De verantwoordelijkheid
daarvoor moet niet bij de ISP’s liggen, maar bij politie en justitie.De minister noemt het matchen van databasebestanden technisch mogelijk,
maar het vergt veel opsporingscapaciteit. Mevrouw Gerkens pleit ervoor, de
benodigde capaciteit dan maar in te zetten. Moet het Team Bestrijding Kinderporno
niet toch worden uitgebreid met de oorspronkelijk voorziene zes
man, in plaats van de drie waar de minister nu van uitgaat?Verplichtstelling van de deelname aan de Financial Coalition against Child
Pornography is voor de minister geen optie. De SP-fractie zou het op prijs
stellen als de minister de instellingen in kwestie een duwtje zou willen geven,
eventueel in samenwerking met zijn collega’s van Financiën en van
Economische Zaken.Voor de heer Van der Staaij (SGP) blijkt uit
het reeds gevoerde debat en de ontvangen informatie duidelijk de noodzaak
van een aanhoudend, breed en internationaal offensief tegen kinderporno. Het
strafrecht is een van de mogelijke instrumenten. De voorgenomen verhoging
van de strafmaat van zes tot acht jaar lijkt hem positief.Er zijn goede stappen gezet, maar nog lang niet voldoende. Eigenlijk moet
er op alle beleidsterreinen gekeken worden wat voor bijdrage men kan leveren
aan de bestrijding van kinderporno. Publiekscampagnes en conferenties terzake
kunnen de boodschap overbrengen dat het dit kabinet menens is. Er is nog veel
te doen om mensen bewuster te maken, bijvoorbeeld van het feit dat seksueel
geweld vaak samenhangt met huiselijk geweld. Over die weerzinwekkende achtergrond
moet gecommuniceerd worden.De Financial Coalition is een privaat initiatief en de minister zegt om
begrijpelijke redenen dat hij niets ziet in verplichtstelling van deelname
daaraan. Echter, de minister kan er wel zijn steun voor uitspreken en er een
aanjagende rol in spelen. Is hij daartoe bereid?De passage in de meest recente brief over het blokkeren en filteren van
sites laat geen andere conclusie toe dan dat het technisch wellicht mogelijk
is, maar organisatorisch erg ingewikkeld en dat er daarom dus maar niets wordt
gedaan. Het zal inderdaad onmogelijk zijn om kinderporno van het internet
te verbannen, maar de beperkte mogelijkheden die er zijn, moeten wel benut
worden. Kan hier toch niet meer gebeuren dan nu het geval is?Campagnes gericht op de opvoeders van kinderen lijken de heer Van der
Staaij een goede zaak. Het is verbazingwekkend, welke omvang het misbruik
van opnames van een enkel kind kan aannemen. Meer inzet en actie op dat punt
zou zeer welkom zijn.Een aantal maatschappelijke ontwikkelingen dat zich onlangs heeft voorgedaan,
is door de minister in zijn brief van 19 april terecht in een breder
kader geplaatst. Over zaken zoals seksfeesten van en met jongeren, tienerseks
tegen beloning en de effecten van de verschuivende moraal moet bij andere
gelegenheid uitvoerig worden doorgepraat.Mevrouw De Pater-van der Meer (CDA) is blij
dat de meest recente brief een breder beeld geeft dan alleen wat wel of niet
kan en mag. Sommige zaken zijn eenduidig verwerpelijk en strafbaar. Andere
zaken liggen in een tussengebied. Hun verwerpelijkheid is onderhavig aan discussie
en interpretatie. Er moet een moreel appel worden gedaan aan iedereen die
hiermee te maken krijgt. Het maatschappelijke verzet moet gestimuleerd worden.Het is niet normaal om je ogen af te wenden van wantoestanden; het is
wel normaal om daar waar het kan, actief bij te dragen aan het stoppen van
verwerpelijke zaken. Dit moet het motto zijn. Verboden instellen of verplichtingen
opleggen is niet voldoende. Mensen moeten zich bewust worden van de verantwoordelijkheid
die zij zelf hebben zodra zij dit soort zaken zien, bedoeld of onbedoeld.De minister noemt in zijn brief van 19 april nadrukkelijk het taboe
op homoseksuele contacten. Hij wil onderzoek op dat punt terecht niet beperken
tot allochtone jongens. In alle geledingen van de samenleving rusten wel eens
taboes op het hebben en houden van homoseksuele contacten en de
ellendige gevolgen daarvan kunnen mensen uit allerlei groepen raken. Daar
moet aandacht aan worden besteed.Het spijt mevrouw Azough (GroenLinks) dat
zij de brief van de minister pas de dag voor dit overleg kreeg, te laat voor
een gedegen voorbereiding. De brief begint met een analyse van allerlei recente
ontwikkelingen op het gebied van seksuele moraal en seksueel gedrag van jeugdigen.
Dat zijn belangrijke onderwerpen die een uitgebreide discussie verdienen,
maar die moet wel worden losgekoppeld van het debat over kinderporno. Gaat
de minister daarop zo uitgebreid in om te verhullen dat er op het vlak van
kinderporno weinig actie is?Voorlichting aan ouders en opvoeders is van groot belang, gezien het feit
dat veel van hen geen idee hebben van computers en internet. Ook voor jongeren
is voorlichting noodzakelijk. Zij weten technisch vaak heel goed om te gaan
met het internet, maar uit recente strafzaken in verband met het gebruik van
webcams blijkt dat zij vaak zeer naïef zijn inzake de gevolgen van wat
zij op internet doen.Prioritering bij de politie leidt tot duivelse dilemma’s. De minister
beweert dat er geen plankzaken zijn, mevrouw Gerkens beweert van wel. Duidelijk
moet zijn dat er geen sprake mag zijn van plankzaken en dat er oplossingen
moeten komen voor eventuele structurele problemen die kunnen leiden tot het
blijven liggen van open zaken.Private initiatieven zijn goed, maar moeten worden aangejaagd en gestimuleerd
door de overheid. Het zou een goede zaak zijn als er daadwerkelijk een coalitie
kwam tussen banken, kredietkaartmaatschappijen en internet providers. Mocht
dit op particulier initiatief met ondersteuning van de overheid niet binnen
een bepaald termijn lukken, kan alsnog overwogen worden om toch een verplichting
op te leggen.Een WODC-onderzoek naar het seksuele gedrag van jeugdigen is welkom, zeker
nu daar zoveel maatschappelijk debat over is, maar het is vreemd om dan te
refereren aan het Amsterdamse onderzoek. Stuurt de minister de Kamer niet
met een kluitje in het riet door te zeggen dat er een onderzoek komt en dat
de Marokkaanse jongens daarin worden meegenomen? De kwestie van de Marokkaanse
jongens speelt al langer en verdient apart onderzoek. Er moeten immers ook
doelgroepgerichte maatregelen genomen kunnen worden om het probleem op te
lossen.De heer Rouvoet (ChristenUnie) heeft de minister
in eerste termijn uitgenodigd om in te gaan op het grijze gebied tussen normaal
gedrag en strafbaar gedrag, waarin de laatste jaren van alles is gebeurd.
Dat kon niet in de meest recente brief van de minister, maar zal hopelijk
in een aparte beschouwing nog wel gebeuren.Veel is al gebeurd om kinderporno te bestrijden en veel zal nog moeten
gebeuren. Vooral in de samenleving zelf moet er nog veel verantwoordelijkheid
genomen worden. De minister mag zich echter niet eindeloos verschuilen achter
de roep om zelfregulering. De coalitie van financiële instellingen is
een voorbeeld van zelfregulering die werkt, maar als het niet werkt, moet
de overheid toch zelf het initiatief nemen. Een moreel appel alleen is onvoldoende.
Daar mag het mee beginnen, maar de overheid moet er niet in blijven steken.Kinderporno gaat vaak gepaard met seksueel misbruik in huiselijke kring
en daar staan vaak lichtere straffen op dan bijvoorbeeld op verkrachting.
Zou het niet andersom moeten zijn? Er is immers sprake van verzwarende omstandigheden.
Als er thuis kinderpornografisch materiaal wordt geproduceerd, zou je bijna
kunnen zeggen dat er sprake is van serieverkrachting in huiselijke kring.
Uiteraard beslist de rechter over de straf, maar meer inzicht lijkt op dit
punt wenselijk.Kinderporno kan met behulp van artikel 240b van de Wetboek van Strafrecht
worden aangepakt, maar dat heeft alleen betrekking op afbeeldingen, niet op
teksten. Zaken zoals de aankondiging van tienerseks die sommige
omroepen op teletekst staan hebben, liggen in het grijze gebied op het randje
van de legaliteit. Moet daar niet naar gekeken worden?De heer Rouvoet proeft nog steeds enige terughoudendheid in het aanpakken
van de mensen achter nieuwsgroepen en websites. Hij kan zich iets voorstellen
bij de tegenwerping van de minister dat dan tenminste bekend is waar zij zitten,
maar gezien de toename in kinderporno is het de vraag of die redenering nog
hout snijdt.De discussie over voorlichting vertoont parallellen met eerdere debatten
over voorlichting op scholen ten aanzien van loverboys. Die kwestie betrof
eveneens kinderen op jonge leeftijd die moesten worden doordrongen van bepaalde
risico’s. In België loopt een project onder de titel «Safe
Chat», waarbij chatsites slechts toegankelijk zijn via een elektronische
identiteitskaart, inclusief een controle op de identiteit. Kent de minister
dit initiatief en zijn er in Nederland plannen om het na te volgen?De heer Weekers (VVD) begrijpt uit de meest
recente brief van de minister dat de internationale samenwerking op het gebied
van kinderporno heel goed verloopt, maar dat de piekbelasting en grote onderzoeken
leiden tot capaciteitsproblemen. Hoe denkt de minister dit op te lossen? Biedt
de geplande uitbreiding van de KLPD-unit van zes naar negen man soelaas? Hoe
zit het met de capaciteit in de regio’s? In zedenonderzoeken wordt ook
een beroep gedaan op de regionale recherche. Is die op orde?Naar aanleiding van vragen die in de eerste termijn van dit overleg gesteld
zijn, heeft de minister het fenomeen «happy slapping» juridisch
geduid in zijn brief van 19 april 2006. Hij ziet mogelijkheden om op
te treden. Niet duidelijk is of het OM daadwerkelijk zal optreden in dit soort
zaken en of daarover afspraken worden gemaakt met de bestrijders hiervan.De VVD-fractie steunt de voorgenomen verhoging van de strafmaat. Deze
is vanuit strafvorderlijk oogpunt wenselijk en biedt meer opsporingsmogelijkheden.
Voorts geeft de wetgever met de verhoging het signaal dat deze criminaliteitsvorm
harder moet worden aangepakt. Andere fracties delen dat gevoelen, maar de
minister gaat daar niet echt op in.Wanneer er een taakstraf wordt opgelegd, is volgens de minister tevens
behandeling mogelijk. Dat wekt de suggestie dat behandeling vanuit de gevangenis
niet mogelijk zou zijn. Kan de minister aangeven hoe effectief de diverse
behandelmethodes zijn?De heer Weekers is het eens met de stelling dat deelname aan initiatieven
zoals de Financial Coalition against Child Pornography niet nu al moet worden
afgedwongen. Deelname is een zaak van de betrokken instellingen. Wel zou het
goed zijn als de minister in samenwerking met zijn collega-ministers zou aangeven
dat het kabinet initiatieven zoals deze aanmoedigt. Als zelfregulering niet
blijkt te werken, kan er wetgeving terzake komen.De ministeries van Justitie en Economische Zaken werken in dezen kennelijk
goed samen. Het ministerie van Financiën moet daar ook bij betrokken
worden en het ministerie van Onderwijs ontbreekt nu helemaal. Dat moet veranderen.
Een veilige omgang met internet dient al op de basisschool onderwezen te worden.Op basis van het onderzoek uit Amsterdam onderkent de minister dat er
een probleem bestaat rondom de Marokkaanse jongens. De minister wil dit in
breder perspectief onderzoeken en andere culturele elementen erbij betrekken.
Gaat het dan niet weer jaren duren voordat het probleem wordt aangepakt?Er schijnt verband te bestaan tussen de fabricage van kinderporno en de
verslaving aan het bekijken daarvan. Ook de heer Weekers pleit daarom voor
een matching tussen het DNA van kinderpornokijkers en de databestanden van
zedendelinquenten.De heer Dittrich (D66) las in de brief van
19 april dat gedurende de eerste jaren heel erg gekeken is naar het functioneren
van de jeugdstrafrechtsketen en de civiele jeugdketen en dat de minister nu
de tijd gekomen acht om specifieke aandacht te besteden aan specifieke doelgroepen –
maatwerk dus – binnen die systemen. Dat is een interessante opmerking
en de heer Dittrich vermoedt dat daar inderdaad meerwaarde te halen is. Elke
dader en elk slachtoffer is een individu. Als het lukt om per slachtoffer
betere hulp te verlenen en per dader een effectievere straf op te leggen en
tot betere preventie te komen, is dat winst. Laat het gelijkheidsbeginsel
het toe, verschillende straffen op te leggen aan plegers van gelijke delicten,
omdat sommigen van hen behoren tot een specifieke groep?Veel aandacht wordt in de brief besteed aan het blokkeren en filteren
van websites, maar wat er nu concreet gaat gebeuren, blijft onduidelijk.Ook de heer Dittrich constateert dat er op het gebied van internet een
generatiekloof bestaat tussen jongeren en hun opvoeders. Daar is extra aandacht
voor nodig. De overheid kan daarin op zijn minst initiëren dat er via
maatschappelijke organisaties wordt gewerkt aan de nodige bewustwording.De minister wilde naar aanleiding van het
vorige overleg ingaan op de fundamentele vraag hoe voorkomen kan worden dat
mensen de grens passeren waarachter er sprake is van uitbuiting, misbruik
en pornografie. Het onderscheid tussen wat iedereen voor zichzelf mag weten
en wat direct riskant is, wordt steeds kleiner. Dit thema is zeker niet geïntroduceerd
om af te leiden van kinderpornografie. Ook in tweede termijn blijkt de minister
nu weer dat in een AO over kinderporno meer zaken aan de orde worden gesteld
dan kinderporno alleen. Dat is ook terecht. De overheid met zich niet blindstaren
op kinderporno.De vraag wat de overheid kan doen in het grijze gebied tussen legaal en
illegaal moet onderdeel zijn van de discussie. Helder is dat de overheid daarin
zeker niet kan doen waar justitie goed in is, namelijk optreden tegen strafbare
feiten: opsporen en vervolgen.De dag voor dit overleg is de minister van Economische Zaken met een vrij
uitvoerige campagne gestart onder de naam Digibewust. In die campagne werkt
een groot aantal instanties – Justitie, Economische Zaken, het bedrijfsleven,
de consumentenbond – samen om kinderen en hun opvoeders te wijzen op
de bestaande risico’s en op gevaren die er kunnen schuilen in bepaalde
vormen van internetgebruik. Webcams verbieden is geen optie, maar er komt
binnenkort een spot op tv om te waarschuwen voor de risico’s van internetgebruik.De suggestie dat het ministerie van OCW betrokken moet worden bij deze
zaak heeft alle steun van de minister. Hij zal die wens doorgeven aan zijn
collega-minister. Het blijft echter primair een zaak van het ministerie van
VWS, dat optreedt als het coördinerende departement voor het jeugdbeleid.De minister ondersteunt activiteiten zoals die van de financiële
coalitie. Hij heeft op dit moment geen behoefte om met regelgeving te komen,
juist omdat er op dat terrein al veel gebeurt in Nederland. Met zijn collega’s
van Financiën en Economische Zaken zal hij bezien hoe dit soort activiteiten
verder gestimuleerd kan worden, maar hij wijst er wel op dat het probleem
met name bij instellingen ligt die hiermee niet worden bereikt. Volgens de
minister valt er per definitie meer winst te behalen met de introductie van
een gedragslijn, een code bij de verschillende instellingen, eventueel ondersteund
door enig toezicht. Er kan op worden toegezien dat de instellingen in kwestie
een zekere «due diligence» in acht nemen bij het gebruik van kanalen.
Dat is effectiever dan regelgeving. Ook de minister acht dit juist in het
grijze gebied de meest veelbelovende methode. Van de overheid moet niet teveel
moraliteit worden verwacht. Die moet primair van maatschappelijke instellingen
komen.In de onderzoeksfase mag DNA worden afgenomen in het belang van het onderzoek.
Daar het hier om digitale criminaliteit gaat, is sporenonderzoek middels DNA
niet aan de orde. Dat kan immers nooit in het belang van het onderzoek zijn.
Iets anders is de invoering van de bepaling dat bij een veroordeling wegens
misdrijven DNA afgenomen kan worden. Dat materiaal komt dan in DNA-databanken
terecht en kan vergeleken worden met materiaal uit onopgeloste misdrijven.
De DNA-afname is slechts een stap in een verwerkingsproces. Het materiaal
moet geklasseerd en ingevoerd worden. Dat stuit op capaciteitsbeperkingen,
ook bij het Nederlands Forensisch Instituut (NFI). Over het plan van aanpak
terzake is al een debat gevoerd met de Kamer.Het verplichtstellen van een verklaring omtrent het gedrag voor iedereen
die met kinderen werkt, acht de minister disproportioneel. Werkgevers en verenigingen
kunnen een dergelijke verklaring vragen. Wil de overheid dit verplichtstellen,
dan moet de minister eerst een omschrijving hebben van de verschillende functies
en de branche waar het om gaat. Bij scholen kan dat nog, omdat het een vrij
nauw geïdentificeerde groepering betreft. Maar de overige functies waarin
men structureel in aanraking komt met kinderen, vormen een vrij diffuus geheel,
verdeeld over veel verschillende werkgevers. Een algemene verplichting zou
erg veel administratieve lasten veroorzaken voor een maatregel in een sector
waarvan vooralsnog niet is gebleken dat daar het grote probleem ligt.De minister herhaalt, geen aanwijzing te hebben voor het bestaan van plankzaken.De uitbreiding van het KLPD-team geschiedt vooralsnog met drie personen.
Verdere uitbreiding hangt af van het succes van het politiemeldpunt kinderporno.
Voor de regionale recherche is kinderporno een van de vele onderwerpen waarmee
rekening gehouden wordt bij beslissingen over de inzet van politiecapaciteit.
Voorzover het optreden strafrechtelijk relevant is, ligt de beslissing bij
de centrale leiding van het OM. Voor het overige is de prioritering in het
bestaande politiebestel een kwestie van decentrale besluitvorming.Het verwijt dat er te weinig aandacht zou worden besteed aan de personen
achter de websites in kwestie is onterecht. Het NFI-onderzoek betrof juist
een onderzoek naar de opsporingsmethoden op internet.De internationale samenwerking is vrij goed op dit vlak. Er wordt gewerkt
aan een nieuw verdrag van de Raad van Europa inzake de seksuele uitbuiting
van kinderen. Het streven is om daarin specifieke bepalingen op te nemen,
waarmee eventuele knelpunten kunnen worden aangepakt.Het Amsterdamse rapport over prostitutie onder Marokkaanse jongeren omvat
slechts enkele bladzijden. Geconstateerd wordt dat Marokkaanse jongens in
de slachtofferstatistiek oververtegenwoordigd zijn. Uit hetzelfde rapport
blijkt dat er al veel onderzoek is op dat terrein, maar dat het ondanks alle
cijfers moeilijk is, er een vinger achter te krijgen. Daarom wil de minister
van het WODC horen wat wij wel weten en wat niet, en of er aanvullend onderzoek
nodig is. Het Landelijk Informatiepunt Jeugdprostitutie is al langer bezig
met het onderwerp prostitutie en praat op de dag van dit overleg met experts
over de vraag hoe de aanbevelingen om te zetten en hoe om te gaan met de multiculturele
aanpak van daders en slachtoffers van jeugdprostitutie. Gekeken wordt ook
naar succes- en faalfactoren van lokaal jeugdprostitutiebeleid. Er is veel
gaande. De minister wacht liever de uitkomst daarvan af, voordat hij allerlei
onderzoeken laat uitvoeren die vermoedelijk minder noodzakelijk zijn.Groepsgericht optreden is in de praktijk al een feit, maar dat is weer
een ander debat. Hier gaat het immers om slachtoffers en niet om daders. De
Kamer is per brief uitgebreid ingelicht over de aanpak van risicogroepen,
in het bijzonder jongeren van Marokkaanse en Antilliaanse afkomst. Dat wordt
ingebed in een breder programma. Op dit moment wordt er gewerkt aan een brief
aan de Kamer over de bredere problematiek van Marokkaanse jongeren, inclusief
de werkloosheid en signalen van verschillende kanten dat het probleem
hier toch anders ligt dan bij andere jongeren. De risicogroepen zijn als slachtoffer
en als betrokkene onderdeel van de Operatie Jong. De vraag is hoe er tot een
effectievere hulpverlening kan worden gekomen. De aanbevelingen van de Operatie
Jong worden in mei 2006 verwacht.De behandeling van zedendelinquenten wordt op dit moment bekeken door
de Tijdelijke Commissie Onderzoek TBS. Tot voor kort bestond hier inderdaad
een knelpunt. De minister meent dit knelpunt opgelost te hebben, door onder
andere de AWBZ-gelden over te hevelen van VWS naar Justitie, zodat de vereiste
behandelingen direct bij de ggz gekocht kunnen worden. Welke behandelprogramma’s
wel werken en welke niet, wordt getoetst door de daarvoor ingestelde Erkenningscommissie
Gedragsinterventies Justitie.De voorzitter van de vaste commissie voor Justitie,Pater-van der MeerAdjunct-griffier van de vaste commissie voor Justitie,Van BemmelXNoot1Samenstelling:Leden: Van de Camp (CDA), Klaas de Vries (PvdA), Van Heemst (PvdA), Dittrich
(D66), Vos (GroenLinks), Rouvoet (ChristenUnie), De Wit (SP), Albayrak (PvdA),
Luchtenveld (VVD), Wilders (Groep Wilders), Weekers (VVD), De Pater-van der
Meer (CDA), voorzitter, Çörüz (CDA), Verbeet (PvdA), ondervoorzitter,
Wolfsen (PvdA), Jan de Vries (CDA), Van Haersma Buma (CDA), Eerdmans (LPF),
Van Vroonhoven-Kok (CDA), Varela (LPF), Van Fessem (CDA), Straub (PvdA), Nawijn
(Groep Nawijn), Visser (VVD), Azough (GroenLinks), Van Egerschot (VVD), Meijer
(PvdA)Plv. leden: Jonker (CDA), Dijsselbloem (PvdA), Timmer (PvdA), Lambrechts
(D66), Halsema (GroenLinks), Van der Staaij (SGP), Van Velzen (SP), Tjon-A-Ten
(PvdA), Van Baalen (VVD), Blok (VVD), Hirsi Ali (VVD), Aasted Madsen-van Stiphout
(CDA), Jager (CDA), Van Heteren (PvdA), Arib (PvdA), Buijs (CDA), Sterk (CDA),
Kraneveldt (LPF), Joldersma (CDA), Van As (LPF), Ormel (CDA), Van Dijken (PvdA),
Van Schijndel (VVD), Karimi (GroenLinks), Örgü (VVD), Kalsbeek (PvdA),
Vergeer (SP) 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-30300-VI-163.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl