Wijziging Besluit zorgaanspraken bijzondere ziektekostenverzekering; Verslag schriftelijk overleg
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-09 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 27173, nr. 2

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

06-07-2000

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1999-2000

27173 nr. 2

22-06-2000

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamVragen VVD-fractie123 en 456789101112131415Vragen CDA-fractie161718192021 en 22232425262728293031
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 27173Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 43 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
27 173Wijziging van het Besluit zorgaanspraken bijzondere ziektekostenverzekering
in verband met het regelen van de aanspraak op zorg door een verzorgingshuis
en het flexibiliseren van de aanspraak op verzorging en verplegingnr. 2VERSLAG VAN EEN SCHRIFTELIJK OVERLEGVastgesteld 22 juni 2000Onderstaande in de vaste commissie voor Volksgezondheid, Welzijn en Sport1 vertegenwoordigde fracties hebben er behoefte aan een
aantal vragen ter beantwoording voor te leggen aan de staatssecretaris van
Volksgezondheid, Welzijn en Sport over haar brief van 26 mei 2000 inzake het
koninklijk besluit tot wijziging van het Besluit zorgaanspraken bijzondere
ziektekostenverzekering en enige andere besluiten i.v.m. het regelen van de
aanspraak op zorg door een verzorgingshuis en het flexibiliseren van de aanspraak
op verzorging en verpleging (27 173, nr.1).Deze vragen zijn met de door de bewindsvrouwe verstrekte antwoorden hieronder
afgedrukt.Vragen VVD-fractie1Kan worden aangegeven hoe het uitgangspunt om de aanspraak
te flexibiliseren zich verhoudt met het feit dat deze in de praktijk instellingsgebonden
blijft? Kan voorts worden aangegeven hoe de flexibiliteit dan tot uiting komt?
(blz. 5)De flexibiliteit wordt met het koninklijk besluit van 17 mei 2000 (inmiddels
gepubliceerd in Staatsblad, nr. 221) mogelijk gemaakt doordat de omschrijvingen
van de zorg zo zijn gewijzigd dat tot uitdrukking komt dat de in de omschrijvingen
aangeduide instellingen de zorgonderdelen afzonderlijk dan wel in verschillende
combinaties voor rekening van de verzekering ingevolge de Algemene Wet Bijzondere
Ziektekosten (AWBZ) kunnen aanbieden.Het gaat bij de zorg op het terrein van de verpleging en verzorging om
de onderdelen verzorging, verpleging, begeleiding, behandeling en verblijf.
Uitgangspunt is dat de onderdelen zowel apart als in verschillende combinaties
met elkaar kunnen worden geboden, zodat zorg-op-maat kan worden verleend.
Een bewoner van een verzorgingshuis kan bijvoorbeeld uit hoofde van de aanspraak
op verzorgingshuiszorg de onderdelen verblijf, verzorging en begeleiding ontvangen.
Mocht het nodig zijn aan die bewoner complexe verpleging te bieden, dan kan
die bewoner in het verzorgingshuis blijven en dankzij de geflexibiliseerde
aanspraak in dat verzorgingshuis toch de complexe verpleging uit
de aanspraak op verpleeghuiszorg krijgen. De bewoner hoeft dus niet naar het
verpleeghuis te verhuizen.Net als bij de geestelijke gezondheidszorg en verstandelijk gehandicaptenzorg
kunnen de zorgonderdelen echter niet door elke AWBZ-instelling die zorg op
het terrein van de verpleging en verzorging verleent, worden verstrekt. Zo
kunnen verzorgingshuizen op grond van het voorliggende besluit geen behandeling
geven en complexe verpleging verlenen en kunnen thuiszorginstellingen alleen
verpleging en verzorging verlenen. Met andere woorden: de aanbieder kan in
principe alleen die zorgonderdelen bieden die in de omschrijving van «zijn
zorg» worden vermeld. Gelet hierop is nog op een andere wijze het zorgaanbod
geflexibiliseerd. De instellingen die op zich slechts die zorgonderdelen voor
rekening van de AWBZ-verzekering kunnen verlenen waarvoor zij op grond van
artikel 8 van de AWBZ zijn toegelaten, kunnen gaan samenwerken met instellingen
die voor het verlenen van andere zorg waarop aanspraak bestaat, zijn toegelaten.
Zo kan een verzorgingshuis afspraken maken met een verpleeghuis om bijvoorbeeld
complexe verpleging, die niet in de aanspraak op verzorgingshuiszorg is opgenomen,
te bieden. De bewoner van het verzorgingshuis uit bovengenoemd voorbeeld,
kan op die wijze optimaal gebruik maken van de flexibele aanspraak.Dit is hetzelfde uitgangspunt als per 1 januari 1998 voor de zorg op het
terrein van de geestelijke gezondheidszorg en per 1 januari 1999 op het terrein
van de verstandelijk gehandicaptenzorg is gehanteerd. Net als bij die zorg
is echter geregeld dat het verblijf niet los verleend kan worden, maar altijd
alleen in combinatie met een van de andere zorgonderdelen verleend moet worden.
Daarom is geformuleerd dat er aanspraak bestaat op verzorging, verpleging,
begeleiding, behandeling, al dan niet gepaard gaande met verblijf. Anders
dan bij de geestelijke gezondheidszorg en bij de verstandelijk gehandicaptenzorg
geldt hier ook voor andere zorgonderdelen dat deze niet in alle omstandigheden
los kunnen worden geleverd. Door een verpleeginrichting kan alleen verzorging
verstrekt worden indien tevens verpleging of behandeling is aangewezen, terwijl
begeleiding of behandeling alleen verstrekt kan worden indien tevens enige
verzorging of verpleging is aangewezen. Een verzorgingshuis kan alleen begeleiding
of niet-complexe verpleging aanbieden indien tevens enige verzorging is aangewezen.De zorg door een thuiszorginstelling waarop aanspraak bestaat was overigens
al eerder zodanig in losse zorgonderdelen omschreven dat een flexibel zorgaanbod
kan worden geboden.Het traject van het in stappen invoeren van flexibele AWBZ-aanspraken
dat sinds 1998 is ingezet, vloeit voort uit de behoefte binnen de instellingsgebonden
aanspraken de mogelijkheden van zorg op maat binnen de AWBZ te vergroten.
Het gaat daarbij om het inpassen van de zorg-op-maat-mogelijkheden die op
grond van subsidieregelingen worden vergoed. Zorg-op-maat zoals die op grond
van subsidieregelingen wordt vergoed, houdt in dat de instellingen niet alleen
de integrale verstrekking mogen leveren, maar ook delen daaruit.De gedachte is dat door het schot tussen subsidie en aanspraak te verwijderen
en het geheel binnen de aanspraken mogelijk te maken, de flexibiliteit verder
wordt vergroot en meer zorg-op-maat wordt geboden. Deze ontschotting is dus
op het terrein van de geestelijke gezondheidszorg en verstandelijk gehandicaptenzorg
inmiddels zo geregeld en beoogd wordt dit per 1 januari 2001 voor de aanspraken
op zorg op het terrein van de verpleging en verzorging te regelen. De onderhavige stap heb ik ook aangekondigd in mijn brief van 10 maart
2000 (kamerstukken II 1999/00, 26 631, nr. 7).Beoogd wordt op termijn in het kader van de modernisering AWBZ over te
gaan op functionele aanspraken waarbij de aanspraak niet meer instellingsgebonden
is. Voorwaarde hiervoor is heldere productdefiniëring en een actief contracteerbeleid
door het zorgkantoor.2Kan worden aangegeven wanneer, waar en in welke setting
«inmiddels positief is besloten» (blz. 5) over het onderbrengen
van genees- en hulpmiddelen per 1 januari 2001 in de aanspraak op verzorgingshuiszorg?
Kunnen de argumenten worden gegeven die ten grondslag hebben gelegen aan dit
positieve besluit? Op welke wijze is de Kamer over het besluit geïnformeerd?Vooraf merk ik op dat het onderbrengen van genees- en hulpmiddelen in
de aanspraak op verzorgingshuiszorg niet met de onderhavige amvb wordt geregeld.
Dit zal geschieden met een aparte amvb. Deze aparte amvb zal eveneens op grond
van artikel 6, achtste lid, van de AWBZ aan beide Kamers der Staten-Generaal
worden overgelegd.Over het onderbrengen van genees- en hulpmiddelen in de aanspraak op verzorgingshuiszorg
heeft het kabinet besloten in het kader van het plan van aanpak geneesmiddelen
en het plan van aanpak hulpmiddelen. De Kamer is in diverse brieven over het
voornemen daartoe op de hoogte gesteld (kamerstukken II 1998/99, 24 124,
nr. 68, 69 en 82; 1998/99, 26 2000 XVI, nr. 48; 1999/00 24 124,
nr. 98 en 100; en 1999/00 24 333, nr, 47).In de brief van 26 mei 2000 (kamerstukken II 1999/00, 24 333, nr.
47) zijn de argumenten op grond waarvan tot het besluit gekomen is, toegelicht.De argumenten komen in het kort op het volgende neer.Het belangrijkste doel is een kwaliteitsverbetering van de medische en
farmaceutische zorg en tevens een doelmatiger en efficiënter gebruik
van genees- en hulpmiddelen waardoor ook wordt bijgedragen aan grotere kostenefficiency.
Het onder de AWBZ brengen van de kosten van genees- en hulpmiddelen en medische
zorg, dit is de huidige huisartsenzorg, regelt de verantwoordelijkheid voor
deze kosten door verzorgingshuizen. Dit laatste stimuleert meer samenwerking
tussen bewoners, huisartsen, apothekers, specialisten en verzorging.3 en 4Wat betekent het onderbrengen van de genees- en hulpmiddelen
onder de aanspraak op verzorgingshuiszorg voor het instellingsbudget van dergelijke
instellingen? Wordt het budget aangepast op het kunnen verschaffen van dure
genees- en/of hulpmiddelen? Zo ja, op grond van welke criteria/parameters
wordt het budget vastgesteld, en wat moet er volgens de staatssecretaris gebeuren
wanneer dure patiënten zich aandienen en het instellingsbudget niet meer
toereikend is? (blz. 6)Wordt een instelling geacht – gezien het vereiste
van budgettaire neutraliteit – bij overschrijding op de genees- en hulpmiddelenpost
in de instelling, dan maar binnen het overige beschikbare budget zelf voor
een oplossing te zorgen voor de financiering van genees- en hulpmiddelen?
(blz. 6)Op de eerste plaats worden de kosten van geneesmiddelen gedurende twee
jaar na invoering nagecalculeerd. Gedurende de eerste twee jaar kan daardoor
ervaring worden opgedaan met de omvang van de kosten en de daaraan ten grondslag
liggende parameters.Op de tweede plaats wordt er voor de verzorgingshuizen een aparte beleidsregel
voor medicatie ontwikkeld. Dit betekent een geoormerkt budget voor geneesmiddelen.
Dit in tegenstelling tot de verpleeghuizen waar de geneesmiddelen integraal
onderdeel uitmaken van het totale budget. Het budget van de instelling zal verder ook worden verhoogd voor de kosten
van hulpmiddelen en medische zorg.5Betekent het instellingsgebondencriterium bij verzorgingshuiszorg
in dit verband dat voor de aanspraak op farmaceutische hulp in het kader van
de AWBZ men altijd op enigerlei wijze verbonden moet zijn aan een AWBZ-instelling
(opname dan wel verblijf)? (blz. 6)Dat is niet zo zeer het instellingsgebondencriterium, maar het feit dat
de aanspraak op farmaceutische hulp, zoals die met een aparte, nog aan de
Kamer te overleggen, algemene maatregel van bestuur zal worden geregeld, alleen
zal gaan gelden indien er sprake is van zorg gepaard gaande met verblijf gedurende
het etmaal. In de overige situaties blijft aanspraak op grond van de ziekenfondsverzekering,
particuliere ziektekostenverzekeringen of publiekrechtelijke ziektekostenregeling
gelden. Dit is uniform aan de regeling van andere AWBZ-zorg waar de farmaceutische
hulp onderdeel uitmaakt van de verstrekking. Te denken valt aan het verblijf
gedurende het etmaal in een verpleeginrichting of in een psychiatrische ziekenhuis.6Wat blijft naar de mening van de staatssecretaris over
van de flexibiliteit van de aanspraak wanneer zorg-op-maat-voorstellen in
de regio moeten passen binnen de regionale opvattingen over de inzet van de
regio beschikbare middelen en tegelijkertijd ook moeten passen binnen in het
landelijk protocol? (blz. 7)Flexibiliteit van de aanspraken biedt vooral meer mogelijkheden voor de
verzekerde en meer mogelijkheden voor de instellingen om in overleg met de
zorgkantoren de zorg zo te organiseren dat tegemoet gekomen kan worden aan
de vraag van de verzekerde.De inzet van regiomiddelen heeft te maken met het verdelen van het macrobudget
over de instellingen.7Kan worden toegelicht wat de logische relatie is tussen
flexibilisering van de aanspraak en regionalisering? Hoe bevordert regionalisering
flexibilisering? (blz. 7)Het onderhavige besluit heeft tot doel in het kader van de AWBZ-aanspraken
op verpleeghuis- en verzorgingshuiszorg zorg-op-maat mogelijk te maken. Zorg-op-maat
dient er ook aan bij te dragen dat de verzekerde de zorg krijgt die het best
bij hem past. Dat is doorgaans zorg die zo dicht mogelijk bij zijn eigen woonomgeving
wordt verleend. Voorts is daarbij aan de orde dat de zorg de verzekerde in
staat stelt, zijn ziekte of handicap zoveel mogelijk te compenseren. Om dit
te bereiken, is vaak niet alleen een beroep op AWBZ-zorg nodig, doch zal de
verzekerde ook aangewezen zijn op zorg van andere zorgaanbieders en op voorzieningen
op het terrein van wonen en welzijn. In die zin is er niet alleen een relatie
tussen de flexibilisering en regionalisatie, doch draagt de regionalisering
er ook aan bij dat de verzekerde optimaal profijt kan hebben van de flexibilisering.
Immers, voor de voorzieningen op het terrein van het wonen en welzijn is de
verzekerde veelal aangewezen op de voorzieningen in de eigen omgeving.8Kan worden aangegeven hoe het vastleggen van de «beslissende
stem» van het zorgkantoor bij het contracteren van zorg-op-maat zich
verhoudt met het flexibiliseren van de aanspraak op verzorgingshuiszorg? (blz.
7) De instemming van het zorgkantoor is zelfs nadrukkelijk vereist
bij wijze waarop het budgetonderdeel zorg-op-maat zal worden besteed door
instellingen. Kan worden aangegeven hoe bovenstaande zich verhoudt tot de
ruimte die instellingen overhouden om te kunnen bepalen waaraan en hoe zij
hun budget willen besteden in het kader van de zorg-op-maat? (blz. 8)Om te bereiken dat de instellingen daadwerkelijk werk maken van zorg-op-maat
is er per 1 januari 1998 bij de geestelijke gezondheidszorg al voor gekozen
de positie van de zorgkantoren in de onderhandelingssituatie enigszins te
versterken. Deze lijn is ook bij de flexibilisering van de verpleeghuiszorg
en de verzorgingshuiszorg voortgezet. De consequentie hiervan is dat de instelling
daadwerkelijk overeenstemming zal dienen te bereiken met het zorgkantoor over
de invulling van het deel van het budget dat bestemd is voor zorg-op-maat. 9Kan worden toegelicht hoe het vastleggen van de «beslissende
stem» van het zorgkantoor (blz. 7) bij het contracteren van zorg-op-maat
moet worden bezien in het licht van de eerder door de Kamer aangenomen motie
Van Vliet (26 631, nr. 5), waarin de centrale positie van het zorgkantoor
bij de implementatie van de nota Zicht op Zorg vooralsnog wordt betwijfeld?
Kan naar de mening van de staatssecretaris flexibilisering van de aanspraak
op verpleeg- en verzorgingshuiszorg ook op een wijze vorm krijgen waarbij
het zorgkantoor niet een centrale rol krijgt toebedeeld?Zoals in het antwoord op vraag 8 is toegelicht, sluit deze werkwijze aan
bij de sinds 1 januari 1998 gehanteerde invulling van de zorg-op-maat in de
AWBZ. De gedachte was dat zorgkantoren samen met de verzekerde, aanbieders
van zorg en, waar sprake is van een toenemende vermaatschappelijking van de
zorg, ook met lagere overheden zoeken naar de best passende oplossing voor
de verzekerde.In de in het antwoord op vraag 1 genoemde brief van 10 maart 2000 heb
ik aangegeven dat de zorgkantoren een belangrijke rol spelen bij de flexibilisering
van de aanspraken. De motie Van Vliet gaat over verdere stappen en staat hier
dus los van.10Kan worden aangegeven aan welke concrete voorwaarden
een zorg-op-maat-project per definitie moet voldoen? Kan eveneens worden aangegeven
welke «inhoudelijke wegingsfactoren om tot prioritering te komen»
in dit kader wordt bedoeld? (blz. 7) Kan een praktijkvoorbeeld worden geschetst,
waarbij duidelijk wordt op grond van welke hierboven bedoelde wegingsprioriteiten
men de voorkeur zou geven aan een bepaald project boven een ander project?Zoals in nota van toelichting is gesteld, dient het protocol waaraan zorg-op-maat
voorstellen worden beoordeeld, nog door partijen te worden opgesteld. In dit
protocol worden de voorwaarden waaraan een voorstel moet voldoen en de wegingsfactoren
voor prioritering opgenomen. Op dit moment zijn de voorwaarden en wegingsfactoren
dus nog niet uitgewerkt.11Het nieuwe artikel 14, derde lid, handelt over georganiseerd
vervoer als onderdeel van de dagbehandeling. Kan de staatssecretaris aangeven
of zij van mening is dat hier gaat om langdurig onverzekerbare zorg? (blz.
11)Dagbehandeling door een verpleeginrichting omvat sinds jaar en dag het
door de verpleeginrichting georganiseerd vervoer van en naar de verpleeginrichting.
Met artikel 14, derde lid, wordt dit gecontinueerd. De onderhavige amvb strekt
ertoe de aanspraken op verzorging en verpleging te flexibiliseren. Een beperking
van de aanspraak is daarbij niet aan de orde.12In artikel 14, vierde lid, aanhef en onder a, wordt
geregeld dat op verzorging alleen aanspraak bestaat indien «enige»
verpleging of behandeling is aangewezen (blz.11). Kan worden aangegeven wat
wordt bedoeld met «enige» verpleging of dagbehandeling?Met «enige» verpleging of behandeling wordt bedoeld dat er
naast verzorging ook verpleging of behandeling moet zijn geïndiceerd,
maar dat die verpleging of behandeling niet voorop hoeft te staan. De bewuste
bepaling is opgenomen om te verzekeren dat cliënten die alleen verzorging
nodig hebben, die verzorging niet vanuit het verpleeghuis ontvangen. Het verpleeghuis
richt zich immers op een groep cliënten met hogere zorgzwaarte.13Kan worden toegelicht of het in de praktijk ook daadwerkelijk
uitvoerbaar zal zijn om onderscheid te maken tussen niet-complexe verpleging
die wel in verzorgingshuizen geboden mag worden, en de complexe verpleegzorg
die uitsluitend in een verpleeghuis geboden wordt? Kan eveneens worden toegelicht
of er in de huidige praktijk nog wel onderscheid is aan te brengen tussen
zorg geboden in een verpleeghuis en zorg geboden in een verzorgingshuis? (blz.
11–12)Hoewel ik mij ervan bewust ben dat de begrippen complexe en niet-complexe
verpleging dicht tegen elkaar aanliggen, ben ik van mening dat er voldoende
garanties zijn voor de uitvoerbaarheid in de praktijk. Voor mij is allereerst
het standpunt van het College voor zorgverzekeringen (toen nog Ziekenfondsraad)
van belang in het rapport over de inhoud van de toekomstige aanspraak verzorgingshuiszorg.
Daarin stelt het College van mening te zijn dat het onderscheid tussen verpleging
in niet-complexe en in complexe zorgsituaties voldoende helder is om in de
praktijk van indicatiestelling en zorgtoewijzing te kunnen hanteren. Ook de
OVZA-adviezen gaan uitgebreid in op het verschil, waarbij er overigens wel
in sommige gevallen sprake kan zijn van een geleidelijke overgang. Juist in
het licht van de flexibilisering is dat mijns inziens een winstpunt. Wat betreft
het onderscheid tussen verzorgingshuiszorg en verpleeghuiszorg staat echter
wel voorop dat het verpleeghuis verpleging van een ander niveau kan bieden
dan het verzorgingshuis, dat wil zeggen gekoppeld aan de functie van behandeling
zoals bedoeld in de aanspraak op verpleeghuiszorg. Daarnaast blijkt ook uit
de toelichting op de andere zorgonderdelen dat het verpleeghuis primair van
een andere cliëntengroep uitgaat dan het verzorgingshuis. Daarmee is
niet gezegd dat het onderscheid tussen verpleeghuiszorg en verzorgingshuiszorg
niet aan verandering onderhevig zou zijn. Verpleeghuiszorg en verzorgingshuiszorg
zijn immers naar elkaar aan het toegroeien.14In artikel III (Wijzigingen Bijdragebesluit zorg) wordt
geregeld dat, omdat met het onderhavige besluit gesubsidieerde thuiszorg ook
onder de aanspraak gaat vallen, voor de gesubsidieerde thuiszorg ook nu een
thuiszorgbijdrage gaat gelden. Kan worden aangegeven of het bedrag voor de
thuiszorgbijdrage zoals dat gaat gelden in de aanspraak, even hoog is als
de thuiszorgbijdrage geregeld conform paragraaf 2 hoofdstuk III Bijdragebesluit
zorg? (blz. 13) De thuiszorgbijdrage geldt al voor de gesubsidieerde thuiszorg. Er wordt
dus op dit punt niets gewijzigd, maar de huidige bijdrageregeling wordt gecontinueerd.
Het gaat om een en dezelfde thuiszorgbijdrage. De hoogte van het bedrag is
dus ook hetzelfde.15Kan worden toegelicht of met het onderhavige voorstel
het mogelijk wordt dat ook (delen van de) thuiszorg geleverd worden door verzorgings-
en verpleeghuizen? Zal dit dan instellingsgebonden zijn?Het onderhavige voorstel leidt er toe dat de instellingsmuren niet langer
bepalend zijn voor de aanspraken van de verzekerden ingevolge de AWBZ. De
verpleeghuis- onderscheidenlijk verzorgingshuiszorg kan met toepassing van
dit besluit ook worden geboden aan niet in de instelling verblijvende verzekerden.
De consequentie hiervan is dat verzorgingshuizen en verpleeghuizen ook zorg
bij de cliënt thuis kunnen bieden. Wat dat betreft is er doorgaans geen
verschil met thuiszorg. Wel zal in het algemeen de doelgroep waarop het verzorgingshuis
onderscheidenlijk het verpleeghuis zich in die situatie richt, afwijken van
het cliëntenbestand van de algemene thuiszorg. Bij de indicatiestelling
dient immers te worden aangegeven of de betreffende cliënt aangewezen
is op verzorgingshuiszorg, verpleeghuiszorg of op thuiszorg. Vervolgens kan
in overleg met de verzekerde bezien worden of de zorg alleen binnen de instelling
kan worden gegeven of dat de cliënt ook thuis de aangewezen zorg kan
krijgen. Dit betekent ook dat het verzorgingshuis respectievelijk het verpleeghuis,
gelet op de daar beschikbare specifieke deskundigheid, de verantwoordelijkheid
draagt voor die zorg. Het verpleeghuis onderscheidenlijk het verzorgingshuis
behoeft deze zorg niet in alle gevallen zelf te leveren. De instelling kan
ook de beslissing nemen voor het verlenen van die zorg afspraken te maken
met een instelling voor thuiszorg. Deze zorg wordt dan verleend onder verantwoordelijkheid,
inclusief de financiële verantwoordelijkheid, van het verpleeghuis of
het verzorgingshuis. In dat geval is formeel sprake van instellingsgebonden
zorg, maar vindt de feitelijke zorgverlening plaats door een instelling voor
thuiszorg.Vragen CDA-fractie16Wordt het met het voorliggende besluit mogelijk gemaakt
dat vanwege verzorgings- en verpleeghuizen ook (delen van de) thuiszorg (kunnen)
kan worden geleverd? Wat betekent het instellingsgebonden in dat verband?
Indien eerste vraag ontkennend wordt beantwoord, op grond van welke overwegingen
is daarin dan niet voorzien? (blz. 5)Het voorliggende voorstel maakt, zoals ik in het antwoord op vraag 15
al aangaf, inderdaad mogelijk dat vanwege verzorgingshuizen en verpleeghuizen
thuiszorg kan worden verleend. Ook indien deze zorg «vanwege»
verzorgingshuizen of verpleeghuizen door een thuiszorginstelling wordt verleend,
blijft de verantwoordelijkheid van het verzorgingshuis of het verpleeghuis
bestaan.17Hoe is «een geflexibiliseerde aanspraak»
te rijmen met het feit dat «die nog wel instellingsgebonden is»?
Wat betekent dat concreet voor de praktijk en kan daar een voorbeeld van worden
gegeven? Waarom blijft de geflexibiliseerde aanspraak instellingsgebonden?
(blz. 5)Uit de antwoorden op de vragen 1, 15 en 20 blijkt dat een geflexibiliseerde
aanspraak zeer goed te rijmen is met het feit dat die nog wel instellingsgebonden is. In die antwoorden is ook aangegeven waarom de aanspraak
(vooralsnog) instellingsgebonden is.Concreet in de praktijk betekenen de geflexibiliseerde aanspraken dat
de zorgonderdelen in beginsel los geleverd kunnen worden en dat de verzekerde
niet slechts aanspraak heeft indien hij geïndiceerd is voor alle onderdelen
van de aanspraak. Instellingen kunnen gaan samenwerken zodat de verzekerde
de diverse zorgonderdelen op de door hem gewenste plek kan ontvangen. Zo zou
vanuit verpleeghuizen complexe verpleging in een verzorgingshuis geleverd
kunnen worden indien dat voldoet aan de behoefte van de verzekerde. Immers,
de muren van de instelling zijn niet meer relevant. Zo kan de verzekerde ook
verpleeghuis- en verzorgingshuiszorg of onderdelen daaruit thuis ontvangen,
al naar gelang zijn behoefte. De flexibilisering draagt dan ook bij aan de
ontschotting van de zorgverlening.18Wat is de achtergrond van het brengen van medische
zorg, genees- en hulpmiddelen onder de aanspraak op verzorgingshuiszorg? Wat
moet in dat verband verstaan worden onder medische zorg? Betreft dit ook de
medische zorg door bijvoorbeeld een huisarts en wat betekent dat dan voor
de wijze van financiering? Welk tijdpad is daarmee gemoeid? (blz. 6)Hiervoor verwijs ik naar het antwoord op de vraag 2 en het antwoord op
de vragen 3 en 4. Het is de bedoeling om de medische zorg, genees- en hulpmiddelen
met ingang van 1 januari 2001 onder de AWBZ-aanspraak te brengen.19Wat betekent het brengen van genees- en hulpmiddelen
onder de aanspraak op verzorgingshuiszorg voor het beschikbare budget van
de verzorgingshuizen en voor die cliënten/patiënten die op dure
genees- en/of hulpmiddelen zijn aangewezen, nu in het kader van de AWBZ geen
afzonderlijke aanspraak op farmaceutische hulp bestaat en deze altijd onderdeel
is van opname en verblijf in een instelling? Wordt, gelet op de voorgestane
budgettaire neutraliteit, het verzorgingshuis geacht een en ander te financieren
binnen het bestaande budget? Kan verzekerd worden dat de budgetten daarvoor
nog voldoende ruimte bieden? (blz. 6)Hiervoor verwijs ik naar het antwoord op de vragen 3 en 4.20Hoe verhoudt de doelstelling van het voorliggende besluit,
tot het verlenen van «zorg-op-maat», zich tot het vereiste «instellingsgebonden»?
(blz. 6)Als uitgangspunt is er voor gekozen de huidige instellingsgebonden aanspraken
te flexibiliseren, maar de vormgeving is zodanig dat de muren van de instelling
op geen enkele wijze een belemmering vormen voor de door de verzekerde gewenste
zorg-op-maat.21 en 22Hoe is verstrekken van zorg «van zodanige inhoud
en omvang en op een zodanige wijze dat in voldoende mate wordt voldaan aan
de behoefte van de patiënt» te rijmen met «budgettaire neutraliteit»?
Moet daaruit verstaan worden dat het voldoen «aan de behoefte van de
patiënt» te allen tijde moet passen binnen de gegeven budgettaire
kaders en moet dan vastgesteld worden dat het financiële kader allesbepalend
is en uiteindelijk niet de «behoefte van de patiënt? (blz. 6/8) Hoe verhoudt het wezen, het karakter en de doelstelling
van een (volks)verzekering als de AWBZ zich tot het feit dat «de budgettaire
neutraliteit moet zijn gegarandeerd»? (blz. 8)Met het voorliggende besluit wordt niets aan de financiële kaders
gewijzigd. Met die zinsnede wordt slechts bedoeld dat de flexibilisering van
de aanspraken op zichzelf geen budgettaire gevolgen heeft.Uitgangspunt is dat partijen binnen de gestelde financiële kaders
afspraken maken over de te verlenen zorg. Die afspraken moeten dusdanig zijn
dat de verzekerde de passende zorg waarop hij recht heeft, kan ontvangen.Gelet op de wachtlijsten heb ik recentelijk besloten om ruimte te bieden
dat in de regio's aanvullende productieafspraken worden gemaakt. De zorgaanbieder
krijgen de ruimte om aanvullend op de reeds gemaakte productieafspraken over
2000 bij het in de regio werkzame zorgkantoor plannen in te dienen die moeten
leiden tot het leveren van extra zorg.23Wat wordt precies bedoeld met de randvoorwaarde «dat
het flexibele zorgaanbod binnen het verzekeringssysteem verantwoord moet worden
uitgevoerd»? (blz. 8)Daarmee wordt bedoeld dat om tot invoering van een flexibel zorgaanbod
te komen, het een vereiste is dat inzichtelijk en controleerbaar is welke
zorg tegen welke prijs voor rekening van de AWBZ-verzekering wordt geleverd.
Daarvoor is per sector nodig dat een op zorgonderdelen afgestemd landelijk
dekkend registratiesysteem en een op zorgonderdelen afgestemd Wtg-systeem
worden geïntroduceerd.Voor de ouderenzorg is daarnaast als voorwaarde gesteld dat eerst de discussie
tussen partijen binnen het Overleg Verzorgingshuizen Zorginhoudelijke Aangelegenheid
(OVZA) over welke zorgonderdelen als relevant te onderscheiden zijn, is afgerond.
De periode van de Overgangswet verzorgingshuizen is benut om tot een start
en zorgvuldige afronding van deze discussie te komen.Aan de hiervoor gestelde voorwaarden zal per 1 januari 2001 voor de sector
verpleging en verzorging zijn voldaan, zodat zorg-op-maat binnen de aanspraken
ook op dit terrein van zorg per die datum mogelijk kan zijn.24Is bekend dat «flexibel» gedefinieerd kan
worden als «buigzaam, soepel», «soepel in zijn optreden,
niet star» en «gemakkelijk aan te passen aan wisselende omstandigheden»?
Hoe kan er überhaupt ooit sprake zijn van een geflexibiliseerde aanspraak
op zorg als deze wordt omringd door een muur van voorwaarden, zoals dat de
aanspraak op zorg instellingsgebonden is, dat het flexibele zorgaanbod kan
worden aangeboden, zonder dat dit leidt tot kostenoverschrijding c.q. de budgettaire
neutraliteit gegarandeerd moet zijn, dat het binnen het verzekeringssysteem
verantwoord uitgevoerd moet kunnen worden, dat een landelijk protocol als
richtsnoer moet dienen, dat het moet passen binnen de regionale opvattingen
over de inzet van de voor de regio beschikbare middelen en dat het zorgkantoor
uiteindelijk een beslissende stem heeft? Kan gemotiveerd worden aangegeven
waarom er hier geen sprake zou zijn van een contradictio in terminis? (blz.
8)Anders dan wordt gesteld, is er geen muur van voorwaarden. De regels die
er zijn, zijn er om te bereiken dat zorg-op-maat in het belang van de verzekerde
verantwoord wordt uitgevoerd. 25Kan verzekerd worden dat voor de geflexibiliseerde
aanspraak op zorg geen wachtlijsten zullen ontstaan c.q. geen rantsoenering
van zorg zal plaatsvinden? Zo neen, waarom niet? (blz. 8)Zoals in het antwoord op vraag 1 reeds is aangegeven, betekent deze flexibiliseringstap
voor verzorgingshuiszorg en verpleeghuiszorg dat de onderscheiden zorgonderdelen
zowel afzonderlijk als in combinatie met elkaar kunnen worden aangeboden.
Gevolg daarvan is dat de subsidieregelingen (zorg op maat voor verpleeghuiszorg
en reikwijdteverbreding en flankerend beleid voor verzorgingshuiszorg) per
2001 binnen de aanspraak vallen, waardoor een instelling daar soepeler mee
kan omgaan en de verzekerde duidelijke rechten heeft. Qua inhoud van de zorg
verandert het onderhavige besluit echter niets. Daar waar er reeds wachtlijsten
in de regio bestaan voor bijvoorbeeld dagopvang in een verzorgingshuis, intramurale
opname of dagbehandeling in een verpleeghuis, zullen die door dit besluit
niet wijzigen.Recentelijk zijn aanvullende financiële middelen ter beschikking
gesteld voor het oplossen van de wachtlijsten.26Moet vastgesteld worden dat tijdens een notaoverleg
op 21 februari jl. (26 631, nr. 6) over de Nota «Zicht op zorg»
door het overgrote deel van de fracties twijfels zijn geuit over de voorgestelde
centrale positie van het zorgkantoor? Hoe is deze centrale, beslissende rol
die het zorgkantoor krijgt in de uitvoering van het voorliggende besluit in
dat verband te rijmen met de inhoud en strekking van de door de Kamer aanvaarde
motie Van Vliet c.s. (26 631, nr. 5) die de regering verzoekt tot het
maken van een pas op de plaats voor wat betreft het implementatieproject van
de nota Zicht op zorg? (blz. 8)Hiervoor verwijs ik naar het antwoord op vraag 9.27Kan de maatschappelijk en politiek gewenste flexibilisering
van de aanspraak op verzorging en verpleging ook goed en voldoende gestalte
krijgen zonder de voorgenomen centrale positie van het zorgkantoor daarbinnen?
Zo neen, kan beargumenteerd worden weergegeven waarom dat niet mogelijk zou
kunnen zijn? (blz. 8)Bij de flexibilisering van de aanspraak op verzorging en verpleging vervult
het zorgkantoor, namens de uitvoeringsorganen van de AWBZ, op zich genomen
geen andere rol dan bij de overige uitvoering van de aanspraken ingevolge
de AWBZ. Het zorgkantoor dient immers afspraken te maken met zorgaanbieders
over de aan de verzekerden te verlenen zorg. Van een centrale positie is overigens
geen sprake. Zoals in het antwoord op vraag 8 is aangegeven, is het wel van
belang dat de verzorgingshuizen en de verpleeghuizen daadwerkelijk invulling
geven aan zorg-op-maat. Daarom is er voor gekozen de bekostiging van zorg-op-maat
mede afhankelijk te doen zijn van de instemming van het zorgkantoor.28Welke voorwaarden «waaraan een project per definitie
moet voldoen», zullen tenminste in het op te stellen landelijk protocol
opgenomen moeten worden? Kortom, waaraan zal een project worden getoetst?
Waarom vindt zulks plaats in een nog op te stellen landelijk protocol en is
er niet voor gekozen deze voorwaarden in het voorliggende besluit op te nemen?
(blz. 8) Voor het antwoord op deze vraag verwijs ik naar mijn antwoord op vraag
10.Er is niet gekozen om de voorwaarden in het besluit op te nemen omdat
het besluit de aanspraken van verzekerden regelt en niet de verhouding tussen
partijen.29Wat wordt precies bedoeld met de voorwaarde «dat
de instemming nodig is van het zorgkantoor met de wijze waarop het budgetonderdeel
zorg-op-maat zal worden besteed, alvorens de middelen tot besteding kunnen
worden gebracht»? Hoe verhoudt dit zich bovendien tot de verlangde budgettaire
(beleids)vrijheid van instellingen en de gewenste substitutie? (blz. 8)Met de voorwaarde «dat de instemming nodig is van het zorgkantoor
met de wijze waarop het budgetonderdeel zorg-op-maat zal worden besteed, alvorens
de middelen tot besteding kunnen worden gebracht» wordt bedoeld dat
de instelling en het zorgkantoor afspraken dienen te maken over de levering
van zorg-op-maat. Het is van belang dat het zorgkantoor invloed kan hebben
op de wijze van invulling van de zorg-op-maat. Het zorgkantoor is er immers
voor verantwoordelijk dat verzekerden hun aanspraken op zorg tot gelding kunnen
brengen. Dat de instelling bestedingsvrijheid en de mogelijkheid van substitutie
heeft, betekent derhalve niet dat de instelling geen afspraken dient te maken
over de ten laste van het budget aan de verzekerden ingevolge de AWBZ te verlenen
(flexibele) zorgaanspraken,30Kan palliatieve zorg tevens onder de geflexibiliseerde
aanspraak op zorg worden gebracht, geldt daarvoor tevens het «instellingsgebonden»,
en kan palliatieve zorg vanwege het verzorgings- en/of verpleeghuis ook in
de thuissituatie worden geboden? (blz. 10/11)Palliatieve zorg is niet als aparte functie te onderscheiden, omdat het
gewone zorgonderdelen (vaak een combinatie daarvan) betreffen, variërend
van verpleging tot behandeling of begeleiding. Daarbij is de zorg dan gericht
op een menswaardig kunnen sterven. Palliatieve zorg valt dus reeds onder de
geflexibiliseerde aanspraak. Door welke instelling de palliatieve zorg vervolgens
wordt verleend, verschilt per individueel geval, afhankelijk van het niveau
van zorg dat nodig is. Een bewoner van een verzorgingshuis kan bijvoorbeeld
in de laatste levensfase de verzorging en niet-complexe verpleging van het
verzorgingshuis krijgen, en voor de behandeling door een verpleeghuisarts
zijn aanspraak op verpleeghuiszorg activeren. Ook in de thuissituatie is het
mogelijk dat onderdelen van de aanspraak op verzorgingshuiszorg of verpleeghuiszorg
(in dat geval zonder de functie verblijf) worden geactiveerd in het geval
van palliatieve zorg. De thuiszorginstellingen zijn echter binnen de reikwijdte
van de aanspraak op thuiszorg ook heel goed in staat die zorg te leveren.31Waarom zijn niet in het voorliggende besluit regels
gegeven «met betrekking tot de voorwaarden waaronder aanspraak bestaat»
en wordt voorgesteld deze regels bij ministeriële regeling te stellen?
Welke noodzaak bestaat daartoe? (blz. 12)Dit is in de lijn met hetgeen ook is geregeld bij de geestelijke gezondheidszorg
en verstandelijk gehandicaptenzorg. Het gaat om procedurele voorwaarden als
toestemmingsvereisten en welke gegevens bij de aanvraag moeten worden voorgelegd.
Mede gelet op de ontwikkeling in de onafhankelijke indicatiestelling is het
wenselijk dat deze gedetailleerde regels makkelijk worden aangepast.
Omdat het hier niet gaat om regels die de essentie van de aanspraak raken,
is er geen noodzaak deze bij amvb te regelen. XNoot1Samenstelling: Leden: Van der Vlies (SGP), Swildens-Rozendaal
(PvdA), ondervoorzitter, Bijleveld-Schouten (CDA), Middel (PvdA), Rouvoet
(RPF), Oedayraj Singh Varma (GroenLinks), Oudkerk (PvdA), Rijpstra (VVD),
Lambrechts (D66), Essers (VVD), voorzitter, Dankers (CDA), Van Vliet (D66),
Van Blerck-Woerdman (VVD), Passtoors (VVD), Eisses-Timmerman (CDA), Spoelman
(PvdA), Hermann (GroenLinks), Kant (SP), Gortzak (PvdA), Buijs (CDA), E. Meijer
(VVD), Van der Hoek (PvdA), Blok (VVD), Arib (PvdA), Atsma (CDA).Plv. leden: Van 't Riet (D66), Rehwinkel (PvdA), Eurlings (CDA), Apostolou
(PvdA), Van Gent (GroenLinks), Noorman-den Uyl (PvdA), Weekers (VVD), Ravestein
(D66), Örgü (VVD), Van de Camp (CDA), Schimmel (D66), Terpstra (VVD),
Udo (VVD), Visser-van Doorn (CDA), Smits (PvdA), Harrewijn (GroenLinks), Marijnissen
(SP), Belinfante (PvdA), Ross-van Dorp (CDA), O. P. G. Vos (VVD),
Hamer (PvdA), Cherribi (VVD), Duijkers (PvdA), Th. A. M. Meijer
(CDA). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-27173-2.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl