Wijziging van o.m. Wetboek van Strafvordering omtrent o.m. de toepassing van maatregelen in belang van het onderzoek; Advies en nader rapport
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-09 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 26983, nr. B

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

02-02-2000

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1999-2000

26983 nr. B

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 26983Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 28 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
26 983Wijziging van het Wetboek van Strafvordering en enige andere wetten
omtrent de toepassing van maatregelen in het belang van het onderzoek en enige
andere onderwerpenBADVIES RAAD VAN STATE EN NADER RAPPORTHieronder zijn opgenomen het advies van de Raad van State d.d. 18 oktober
1999 en het nader rapport d.d. 19 januari 2000, aangeboden aan de Koningin
door de minister van Justitie. Het advies van de Raad van State is cursief
afgedrukt.Bij Kabinetsmissive van 9 juli 1999, no. 99.003282, heeft Uwe Majesteit,
op voordracht van de Minister van Justitie, bij de Raad van State ter overweging
aanhangig gemaakt het voorstel van wet met memorie van toelichting tot wijziging
van het Wetboek van Strafvordering en enige andere wetten omtrent de toepassing
van maatregelen in het belang van het onderzoek en enige andere onderwerpen.Blijkens de mededeling van de Directeur van Uw kabinet van 9 juli 1999
nr. 99.003282 machtigde Uwe Majesteit de Raad van State zijn advies inzake
het bovenvermelde voorstel van wet rechtstreeks aan mij te doen toekomen.
Dit advies gedateerd 18 oktober 1999, nr. WO3.99.0349/I, bied ik U hierbij
aan.1. Inleiding.Het wetsvoorstel strekt ertoe om – in aansluiting op het rapport
van de Commissie onderzoek aan het lichaam van februari 1997, hierna: de Commissie-Meijers, –
in het Wetboek van Strafvordering (WvSv) nadere bepalingen op te nemen omtrent
het onderzoek aan en in het lichaam van de verdachte. Voorts worden hierin
de voorstellen gevolgd inzake de regeling van de maatregelen in het belang
van het onderzoek, die naast de overheveling van deze maatregelen naar het
WvSv, ook voorzien in de zogenoemde fase van ophouding voor onderzoek ter
vervanging van de fase voor ophouding voor verhoor. Los van het rapport van
de Commissie-Meijers wordt voorgesteld in dat wetboek een regeling op te nemen
voor het gebruik van het sociaal-fiscaal nummer bij het vaststellen van de
identiteit van de verdachte.Het voorstel geeft de Raad van State aanleiding tot de volgende opmerkingen.2. Het gebruik van het sociaal-fiscaal nummer ten behoeve van de identificatie
van de verdachte.Ingevolge het voorgestelde artikel 55b WvSv zullen de bij of krachtens
artikel 141 aangewezen ambtenaren alsmede bepaalde door de Minister van Justitie
aangewezen categorieën van andere personen die belast zijn met de opsporing
van strafbare feiten, bevoegd worden om met het oog op de vaststelling van
de identiteit van de staande gehouden of aangehouden verdachte, te vragen
naar diens sociaal-fiscaal nummer.Hiermee wordt beoogd de identificatieprocedure te verbeteren. In de toelichting
wordt erop gewezen dat ten behoeve van onder meer het opmaken van
het proces-verbaal tegen een staande gehouden verdachte zogenoemde NAW (naam,
adres en woonplaats)-gegevens nodig zijn, die bij«bevraging» aan
de gemeentelijke basisadministratie persoonsgegevens (GBA) in 30% van de gevallen
niet het gewenste resultaat opleveren, omdat er fouten worden gemaakt bij
de weergave of invoer van de exacte naam van de verdachte. De politie zou
een betere ingang kunnen vinden bij de GBA als de aanvrage met het oog op
verificatie bij de GBA geschiedt met het sofi-nummer. Daarmee wordt de kans
vergroot op geactualiseerde en juiste NAW-gegevens.Het sofi-nummer levert bij de GBA het zogenoemde A-nummer op, dat uiteindelijk
in het proces-verbaal wordt opgenomen; het verkregen sofi-nummer wordt, zo
volgt uit de memorie van toelichting1, dan vernietigd.De Raad meent dat in de wet zelf dient te worden bepaald dat de vermelding
van het sofi-nummer, zodra de juiste gegevens (het zogenoemde A-nummer) van
de GBA zijn ontvangen, wordt vernietigd. Het college adviseert het voorgestelde
artikel 55b, vijfde lid, WvSv, in die zin aan te vullen.Tevens adviseert het college in artikel 435, aanhef, onder 4°, van
het Wetboek van Strafrecht (WvS), het opgeven van een vals sofi-nummer strafbaar
te stellen.2. Aan het advies van de Raad om artikel 55b, vijfde lid, van het Wetboek
van Strafvordering aan te vullen met een zinsnede omtrent de vernietiging
van de informatie omtrent het sociaal-fiscaalnummer is gevolg gegeven. Niet
overgenomen is de aanbeveling om in artikel 435, aanhef en onder 4 van het
Wetboek van Strafrecht het opgeven van een vals sofi-nummer strafbaar te stellen.
Met het onderhavige wetsvoorstel wordt beoogd het sofi-nummer als ondersteunend
gegeven te gebruiken bij de controle van de gegevens omtrent naam, adres en
woonplaats. Gelet hierop zie ik geen aanleiding om naast het vals vermelden
van deze gegevens ook het vals opgeven van het sofi-nummer strafbaar te stellen.3. Het onderzoek aan en in het lichaam van de verdachte.In aansluiting op het rapport van de Commissie-Meijers wordt in het voorgestelde
artikel 56, eerste en tweede lid, WvSv onderscheid aangebracht tussen onderzoek
aan het lichaam en onderzoek in het lichaam. Onder onderzoek in het lichaam
wordt verstaan: het uitwendig schouwen van de openingen en holten van het
onderlichaam, röntgenonderzoek, echografie en het inwendig manueel onderzoek
van de openingen en holten van het lichaam. Het onderzoek in het lichaam wordt
verricht door of onder verantwoordelijkheid van een arts.a. Het vraagstuk rondom de toelaatbaarheid van onderzoek in het lichaam
speelt zich met name af in de sfeer van de drugskoeriers. Dit heeft er evenwel
niet toe geleid dat de bevoegdheden op dit punt in de Opiumwet zijn voorzien,
doch in het WvS; daardoor krijgen de bevoegdheden een algemeen toepassingsbereik.
Als reden daarvoor wordt in de toelichting2, evenals
in het rapport van de Commissie-Meijers3, genoemd
dat in het kader van de opsporing aan een dergelijk onderzoek ook behoefte
kan zijn in het geval van bijvoorbeeld het inslikken van door misdrijf verkregen
sieraden, edelstenen of microfilms. Hoewel dit op zichzelf niet kan worden
betwist, wordt noch in het rapport van genoemde commissie noch in de toelichting
aangetoond dat ook bij andere dan opiumdelicten het bestaan van de mogelijkheid
van een dergelijk onderzoek dringend noodzakelijk is. Mede in het licht van
artikel 8, tweede lid, van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten
van de mens en de fundamentele vrijheden (EVRM), dient op dit laatste in de
toelichting nader te worden ingegaan, nu voor bevoegdheden als de onderhavige
geldt dat ze slechts behoren te worden ingevoerd voorzover de noodzaak daartoe
is komen vast te staan.3a. Aan het advies van de Raad is gevolg gegeven.b. In het rapport van de Commissie-Meijers4
wordt onder verwijzing naar onder meer de adviezen van de Koninklijke Nederlandse
Maatschappij tot Bevordering der Geneeskunst (KNMG) en het Forensisch Medisch
Genootschap (FMG) opgemerkt dat zowel rectaal als vaginaal onderzoek voor
degene die het onderzoek verricht en degene die het ondergaat zeer belastend
is. In de toelichting5 wordt dit erkend en gesteld
dat bij het onderzoek in het lichaam de eisen van proportionaliteit
en subsidiariteit met zich brengen dat de minst zware methode wordt toegepast.
Dit brengt mee dat het inwendig onderzoek van de holten in de meeste gevallen
niet als eerste mogelijkheid zal worden toegepast.De Raad meent dat het gewenst is deze voorkeur een wettelijke vertaling
te geven1en adviseert het voorgestelde artikel
56, tweede lid, WvSv, alsmede het op dit punt identieke artikel 195, tweede
lid, WvSv, aan te passen, nu de volgorde2 waarin
de methoden in deze bepalingen zijn opgesomd, deze voorkeur onvoldoende doet
uitkomen.3b. Naar aanleiding van de in de consultatieronde gemaakte opmerking van
de Koninklijke Nederlandse Maatschappij tot bevordering der Geneeskunst is
de volgorde in artikel 56, tweede lid, en artikel 195, tweede lid, Sv al aangepast.
In deze artikelen wordt aangevangen met het noemen van het uitwendig schouwen
van de opening en holten van het onderlichaam, gevolgd door het ingrijpender
röntgenonderzoek en echografie, als laatste wordt melding gemaakt van
het doorgaans zwaardere dwangmiddel van inwendig lichamelijk onderzoek.c. Met betrekking tot het röntgenonderzoek wordt er in de toelichting
nogal gemakkelijk aan voorbijgegaan dat aan een dergelijk onderzoek voor bepaalde
groepen personen, zoals onder andere zwangere vrouwen, bijzondere risico's
kunnen zijn verbonden; de in de toelichting aanvaardbaar geachte stralingsbelasting
lijkt op hen niet zonder meer van toepassing3.
Mede met het oog hierop verdient het aanbeveling om zoals ook in artikel 195d,
vijfde lid, WvSv is gebeurd, te bepalen dat een bevel tot onderzoek in het
lichaam niet ten uitvoer wordt gelegd, indien dit bij de verdachte om bijzondere
geneeskundige redenen onwenselijk is.3c. Aan het advies van de Raad is gevolg geven. Tevens is de toelichting
op dit punt aangepast.d. Voorts is de Raad van oordeel dat het voorstel met betrekking tot het
onderzoek in het lichaam ten aanzien van de positie van de arts door de woorden
«door of onder verantwoordelijkheid van» ertoe kan leiden dat
deze feitelijk te weinig betrokken is bij de verrichting van het onderzoek.
Deze woorden laten immers de mogelijkheid open dat inwendig manueel onderzoek
van de openingen en holten van het lichaam wordt verricht door een ander dan
een arts, hetgeen, gelet ook op de specifieke context waarin dat plaatsvindt
en daaraan verbonden mogelijke risico's van medische aard, niet wenselijk
kan worden geacht. Gewezen wordt in dit verband op artikel 195d, zesde lid,
WvSv. De Raad geeft in overweging het voorstel op dit punt aan te passen.3d. Het advies van de Raad is overgenomen.4. Het dwangmiddel ophouding voor onderzoek.De voorstellen betreffende de ophouding voor onderzoek en de in het kader
daarvan tegen de verdachte te nemen maatregelen kunnen in hoofdlijnen worden
onderschreven. De Raad meent echter dat deze voorstellen in het licht van
de artikelen 6 en 8 EVRM en de artikelen 10 en 11 van de Grondwet aanpassing
behoeven op de volgende punten.Ia. In het voorstel wordt het dwangmiddel ophouding voor verhoor vervangen
door het dwangmiddel ophouding voor onderzoek. Dat tijdens de ophouding voor
onderzoek in ieder geval ook een verhoor van de verdachte zal dienen plaats
te vinden lijkt wel de bedoeling, doch een daartoe strekkende bepaling is
niet in het wetsvoorstel neergelegd. De Raad meent dat dit, mede gezien het
feit dat de artikelen 53, tweede lid, en 54, eerste lid, WvSv niet gewijzigd
worden, alsnog zal moeten geschieden.4.Ia Aan de opmerking van de Raad is gevolg gegevenb. De maatregelen ter identificatie van de verdachte dienen in het voorstel
te worden beperkt tot de thans in artikel 61, tweede lid, WvSv, genoemde,
te weten het maken van fotografische opnamen, het nemen van lichaamsmaten en het nemen van vingerafdrukken. Aldus wordt voorkomen dat tot de
andere in artikel 61a WvSv genoemde maatregelen wordt overgegaan onder het
voorwendsel dat zulks geschiedt ter identificatie, wanneer eigenlijk ophouding
voor onderzoek had moeten plaatsvinden, doch dit laatste niet mogelijk is,
gezien de daaraan gestelde eisen (verdenking van een strafbaar feit waarvoor
inverzekeringstelling mogelijk is).4.Ib De opmerking van de Raad is verwerkt in artikel 61a van het voorstel
van wet.c. Een aantal van de in het voorgestelde artikel 61a, eerste lid, WvSv,
genoemde maatregelen (bijvoorbeeld confrontatie, sorteerproef, onderzoek naar
schotresten op de handen) kunnen van doorslaggevend belang zijn voor het onderzoek,
in die zin dat met de resultaten daarvan voldoende bewijs tegen de verdachte
kan zijn vergaard. Deze mogelijke gevolgen en daarmee samenhangend het belang
van de verdachte dat die maatregelen op de juiste wijze (volgens de op basis
van artikel 61a, derde lid, WvSv, nader te stellen regels) worden toegepast,
rechtvaardigen naar het oordeel van de Raad dat in dergelijke gevallen contact
met een raadsman mogelijk dient te zijn. Ditzelfde geldt voor de toch aanzienlijk
in de privé-sfeer ingrijpende maatregel van de plaatsing in een observatiecel.Het college adviseert in het voorstel in de mogelijkheid van dat contact
te voorzien.4.Ic. Voorgesteld wordt om bij toepassing van de maatregelen in het belang
van het onderzoek contact met de raadsman te regelen met de motivering dat
toepassing van een aantal maatregelen van doorslaggevende betekenis kan zijn
voor het onderzoek en dat de verdachte er belang bij heeft dat de regels op
de juiste wijze worden toegepast. Op zich is de door de Raad gegeven motivering
juist. Doch deze stelling geldt in het algemeen voor de bewijsgaring. Zo kan
bijvoorbeeld ook het opnemen van telecommunicatie of inbeslagneming van voorwerpen
in het kader van een doorzoeking van doorslaggevend belang zijn in een onderzoek
en zal ook voor deze gevallen gelden dat de verdachte belang heeft bij de
juiste naleving van de daarvoor gestelde regels. Gelet op het voorgaande zie
ik geen reden om voor de toepassing van de maatregelen in het belang van het
onderzoek in het Wetboek van Strafvordering een speciale regeling in het leven
te roepen.d. De opsomming van de maatregelen in het voorgestelde artikel 61a, eerste
lid, WvSv, is – evenals dat het geval is in het bestaande Besluit inverzekeringstelling –
niet-limitatief. Een limitatieve opsomming zou, aldus de toelichting1, te beperkend werken. De omstandigheid dat de opsomming
niet-limitatief is biedt – zo vervolgt de toelichting – echter
geen basis tot een zelfstandige aantasting van grondrechten; hiervoor geldt
dat de Grondwet voor een zelfstandige aantasting een wettelijke basis eist.
In zoverre is de toepassing van maatregelen wel begrensd.De aldus gekozen opzet biedt het risico dat nieuwe (niet in de wet genoemde)
maatregelen door de rechter niet zullen worden goedgekeurd, zoals is geschied
met de heimelijke continue observatie met videocamera en monitor door de politie
in de verhoorfase (HR 19 maart 1996, NJ 1997, 86). In dat verband zij verwezen
naar de wel in de toelichting genoemde, doch niet in de wet opgenomen stemanalyse
en schrijfproef. Ten aanzien van deze laatste maatregel is door de rechtbank
van Haarlem bij beschikking van 6 april 1996 (NJ 1996, 468) overwogen dat
in een bevel tot medewerking aan een schrijfproef besloten ligt dat de verdachte
wordt gedwongen actieve medewerking te verlenen aan het verzamelen van bewijs
tegen zichzelf, hetgeen, nu een expliciete wettelijke grondslag voor die maatregel
ontbrak, niet toelaatbaar werd geacht.Overigens kan het argument dat een limitatieve opsomming beperkend zou
werken bij de ontwikkeling van onderzoeksmethoden niet overtuigen; afgezien
van voornoemde observatie zijn de afgelopen jaren aan de reeks bestaande maatregelen,
genoemd in het Besluit inverzekeringstelling, weinig nieuwe toegevoegd. De
toelichting is ook op dit punt niet geheel consistent; elders wordt gesteld
dat indien nieuwe medische technieken totstandkomen, de wettelijke definitie
van het begrip «onderzoek in het lichaam» zal worden uitgebreid.2 Bij dit alles moet worden bedacht dat het leidend criterium
voor toepassing van de in geding zijnde maatregelen («belang
van het onderzoek») tamelijk vaag is.De Raad meent dan ook dat er in het licht van artikel 1 WvSv alsmede aanwijzing
24, eerste lid, onder f, van de Aanwijzingen voor de regelgeving, geen goede
grond meer is voor een niet-limitatieve opsomming van maatregelen in het belang
van het onderzoek en adviseert alle thans gebezigde en bekende maatregelen
in het voorgestelde artikel 61a, eerste lid, WvSv, op te nemen. Nieuwe maatregelen
kunnen zo nodig bij of krachtens wet nader worden geregeld.4.Id. In het onderhavige voorstel van wet zijn de maatregelen in het belang
van het onderzoek overgeheveld van de Invoeringswet Strafvordering en het
daarbij behorende Besluit van 25 december 1925, Stb. 460 naar het Wetboek
van Strafvordering. Bij de opsomming in artikel 61a Sv zijn de al eerder in
het Besluit genoemde maatregelen opgenomen en zijn daarbij onder meer gevoegd
de maatregelen die in de praktijk als zodanig al werden toegepast en door
de rechtspraak ook als zodanig zijn erkend, zoals de sorteerproef, de getuigenconfrontatie
en het afnemen van een schiethand. Bij het overbrengen van de maatregelen
is de niet limitatieve opsomming gehandhaafd. Ik blijf van mening dat een
limitatieve opsomming te beperkend zal kunnen werken op de ontwikkeling van
nieuwe onderzoeksmethoden. Zoals in de memorie van toelichting al is aangegeven
brengt de niet limitatieve opsomming niet met zich mee dat er geen grens is
gesteld. Bevoegdheden die ingrijpen op een door de Grondwet of het Europees
Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden
beschermd grondrecht behoeven een wettelijke regeling. In dat kader dient
ook de in de memorie van toelichting gemaakte opmerking, waarnaar de Raad
verwijst, dat eventueel nieuwe medische onderzoeksmethoden die onder het onderzoek
in het lichaam kunnen worden gebracht een specifiek wettelijke regeling vereisen
, te worden bezien. Onderzoek in het lichaam is een dermate ingrijpende maatregel
dat aangenomen moet worden dat toepassing hiervan een inbreuk op lichamelijke
integriteit met zich zal meebrengen en derhalve altijd een wettelijke basis
zal zijn vereist. Een dergelijke veronderstelling zal echter niet voor alle
maatregelen in het belang van het onderzoek hoeven te gelden. Het zal in eerste
instantie aan de officier van justitie of de rechter-commissaris zijn om bij
toepassing van een nieuwe methode vast te stellen of deze past binnen het
wettelijk kader. De resultaten van de toepassing van een methode zal in het
strafproces aan de orde kunnen komen. Een zelfde uitgangspunt is ingenomen
bij de totstandkoming van de Wet Bijzondere opsporingsbevoegdheden. ( TK,
1997/98, 25 403, nr. 3, p. 9–13 en TK 1997/98, 25 403, nr.
7 p. 18–21).II. Ingevolge het voorgestelde artikel 61a, derde lid, WvSv, kunnen bij
of krachtens algemene maatregel van bestuur nadere regels worden gesteld omtrent
de toepassing van de in het eerste lid genoemde maatregelen in het belang
van het onderzoek. Indien geen gevolg wordt gegeven aan het hiervoor onder
4, Id, geadviseerde, leidt het voorgestelde derde lid ertoe dat indien behoefte
bestaat om de niet-opgesomde maatregelen in enigerlei mate te normeren, een
voldoende wettelijke grondslag ontbreekt. Het voorstel dient dan te worden
aangepast.4. II De opmerking van de Raad is overgenomen.5. De urinetest.Ingevolge het voorgestelde artikel 9, derde lid, van de Opiumwet zijn
de opsporingsambtenaren bevoegd een persoon die zojuist binnen het grondgebied
van Nederland is binnengekomen of die op het punt staat dit grondgebied te
verlaten, en die is aangehouden terzake van een bij deze wet als misdrijf
strafbaar gesteld feit, een vordering te geven tot medewerking aan een urineonderzoek,
gericht op het aantonen van de aanwezigheid in het lichaam van middelen als
bedoeld in artikel 2 of 3, eerste lid.De Raad is van oordeel dat deze bevoegdheid ten minste bij een hulpofficier
dient te liggen, gelet op de aard van het dwangmiddel alsmede het in het voorgestelde
artikel 62a, eerste lid, vervatte uitgangspunt dat maatregelen in het belang
van het onderzoek – buiten het gerechtelijk vooronderzoek om –
worden bevolen door de officier van justitie of de hulpofficier van justitie.
Het artikel dient te worden aangepast. 5. De opmerking van de Raad is verwerkt.6. Van de gelegenheid is tevens gebruik gemaakt om de regeling van bezwaar
af te stemmen met het voorstel van wet tot wijziging van de regeling van DNA-onderzoek
in strafzaken, zoals gewijzigd bij nota van wijziging (kamerstukken II, 26 271,
nrs. 6 en 7).De Raad van State geeft U in overweging het voorstel van wet niet te zenden
aan de Tweede Kamer der Staten-Generaal dan nadat met het vorenstaande rekening
zal zijn gehouden.De Vice-President van de Raad van State,H. D. Tjeenk WillinkIk moge U hierbij verzoeken het hierbij gevoegde (gewijzigde) voorstel
van wet en de (gewijzigde) memorie van toelichting aan de Tweede Kamer der
Staten-Generaal te zenden.De Minister van Justitie,A. H. KorthalsXNoot1Paragraaf 4.2 van de toelichting.XNoot2Paragraaf 7.4 van de toelichting.XNoot3Bladzijde 28.XNoot4Bladzijde 25.XNoot5Paragraaf 7.4.XNoot1Vergelijk advies van de KNMG van 11 juni 1997 alsmede Onderzoek aan het
lichaam en maatregelen in het belang van het onderzoek nader bekeken, G.P.
Hamer, A.M. Kengen en T.G. van der Zwaag, in: NJB 26 september 1997, afl.
34, bladzijden 1588 en volgende.XNoot2Vergelijk toelichting op het voorgestelde artikel 56 WvSv.XNoot3Vergelijk bladzijde 7 van het commentaar van het Nederlands Juristen Comité
voor de Mensenrechten op het rapport van de Commissie onderzoek aan het lichaam
van 20 oktober 1997.XNoot1Paragraaf 5 van de toelichting.XNoot2Paragraaf 7.4 van de toelichting. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-26983-B.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl