Wet uitbreiding bestuurlijke handhaving volkgezondheidswetgeving; Nota naar aanleiding van het verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-09-06 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 31122, nr. 10

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum indiening

22-04-2008

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2007-2008

31122 nr. 10

14-04-2008

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamI. ALGEMEEN1. Inleiding2. De Inspectie voor de Gezondheidszorg3. Het huidige handhavingsinstrumentarium4. Meer effectieve handhaving5. Aanvullende instrumenten, een voorzichtige benadering6. Beoogde effecten7. Juridische vormgeving8. Rechtsbescherming9. Inzage in patiëntendossiersII ARTIKELSGEWIJSArtikelen 1 tot en met 13Ondertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 31122Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 42 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
31 122Uitbreiding van de bestuurlijke handhavingsinstrumenten in de wetgeving
op het gebied van de volksgezondheid (Wet uitbreiding bestuurlijke handhaving
volksgezondheidswetgeving)nr. 10NOTA NAAR AANLEIDING VAN HET VERSLAGOntvangen 14 april 2008Met veel belangstelling heb ik kennisgenomen van de vragen en opmerkingen
in het verslag. Het is verheugend dat verschillende fracties belang hechten
aan een effectief toezicht op de kwaliteit van de zorg waarbij de handhavingsorganisatie
ook drang en dwang kan toepassen. De leden van de CDA-fractie spreken tot
mijn genoegen nogmaals hun steun uit aan de missie en ambitie van de Inspectie
voor de gezondheidszorg zoals verwoord in het meerjarenbeleidsplan 2008–2011.
Graag wil ik gebruik maken van de mogelijkheid om in deze nota naar aanleiding
van het verslag de gestelde vragen te beantwoorden. Bij de beantwoording van
de vragen heb ik zoveel mogelijk de opbouw van het verslag gevolgd.I. ALGEMEEN1. InleidingDe leden van de PvdA-fractie gaan in op het systeem van horizontaal toezicht
in de zorg en vragen wie bepaalt of de horizontale invulling goed werkt en
volgens welk kader die beoordeling dient te geschieden. Met «horizontaal
toezicht» heb ik willen aangeven dat de partijen die bij de zorgverlening
betrokken zijn (aanbieders, verzekeraars en zorggebruikers), elkaar scherp
moeten houden bij het verbeteren van kwaliteit. Daarbij sluit ik mij aan bij
het kabinetsstandpunt over het WRR-rapport «Bewijzen van goede dienstverlening»1. Binnen de kaders van het nieuwe zorgstelsel en de AWBZ
krijgen partijen in de zorg meer ruimte en verantwoordelijkheid om de zorg
verder in te richten. Door de zorgprestaties zichtbaar te maken en door meer
competitie tussen partijen te brengen worden zorgaanbieders geprikkeld om
beter te gaan presteren. Dat prikkelen gebeurt door het keuzegedrag van zorggebruikers,
door inkoop van zorg door verzekeraars die niet alleen op de prijs, maar ook
op de kwaliteit letten, door goed geïnformeerde medezeggenschap, door
een kritisch toezicht van de eigen raden van bestuur en toezicht, door visitatie,
certificatie enzovoorts. Ik verwacht dat dit mechanisme de komende jaren geleidelijk
beter gaat functioneren. Als deze krachten in het zorgveld goed werken, dan
nemen bij goed functionerende instellingen risico’s op niet-verantwoorde
zorgverlening verder af. Dergelijke instellingen hebben dan zelf de benodigde
maatregelen genomen om te waarborgen dat hun kwaliteit voortdurend, meetbaar
op hoog peil staat en dat kwaliteit en veiligheid systematisch worden gemanaged.
De beoordeling of een instelling goed functioneert geschiedt vooral op grond
van de zorgprestaties die de instelling aan de hand van de kwaliteitsindicatoren
aan de samenleving kan presenteren. Het gefaseerd toezicht van de inspectie
is gebaseerd op dergelijke informatie over geleverde zorgprestaties. De aandacht
van het toezicht van de inspectie kan zich in die context vooral richten op
situaties en instellingen waar toch nog risico’s op onverantwoorde zorg
worden geconstateerd. In antwoord op de vraag van de leden van de PvdA-fractie
hoe kan worden voorkomen dat de overheidstaak afhankelijk wordt van de invulling
van organisaties in het veld, wijs ik op de aanpak die is geschetst in de
brief Koers op Kwaliteit1 van 6 juli 2007.
Daarin hebben de Staatssecretaris en ik onze ambities neergelegd voor veilige
zorg op kwalitatief hoog niveau, transparant, klantgericht, met voldoende
keuzemogelijkheden en met duidelijke rechten en plichten voor iedereen. In
de brief hebben wij eveneens onze plannen uiteengezet hoe wij die ambities
waar willen maken. In onze aanpak heeft het zichtbaar maken van de zorgprestaties
langs de weg van de normen voor verantwoorde zorg een belangrijke plaats.
In antwoord op de vraag van de leden van de PvdA-fractie of er een meldingsplicht
moet komen wijs ik erop dat in de toekomst onvoldoende transparantie over
de zorgprestaties vanzelf al voldoende signalen geeft aan de inspectie over
het functioneren van een instelling.In antwoord op de vraag van de leden van de SP-fractie wat de noodzakelijkheid
en proportionaliteit is van de voorgestelde uitbreiding van taken van de inspectie
met de mogelijkheid tot het kunnen opleggen van de bestuurlijke boete, wijs
ik graag op het bestaande vacuüm in de huidige instrumenten van de inspectie
ter handhaving van de in het wetsvoorstel genoemde wetsbepalingen. Het gaat
in het bijzonder om wettelijke voorschriften waarvoor een straf- of tuchtrechtelijke
vervolging niet in verhouding staat tot het belang van die voorschriften of
de feiten die het betreft: ze hebben geen of een geringe normatieve lading;
de overtreding ervan pleegt geen letsel aan personen of schade aan goederen
toe te brengen; voor de handhaving ervan zijn geen vrijheidsbenemende of andere
ingrijpende dwangbevoegdheden nodig. Het gaat bij de hier bedoelde voorschriften
meestal niet om ernstige inbreuken op de rechtsorde; er is eerder sprake van
omstandigheden waarin het risico op schade of letsel toeneemt of waarin het
uitoefenen van toezicht door de inspectie wordt bemoeilijkt; het gaat bijvoorbeeld
om gevallen waarin een zorgaanbieder wettelijk voorgeschreven procedures niet
naleeft of voorgeschreven informatie of bescheiden niet ter beschikking stelt.
Het strafrecht en het tuchtrecht missen in die omstandigheden doel omdat zij
een minder adequate reactiemogelijkheid bieden; de verhouding gaat mank, wat
leidt tot het achterwege laten van handhaving. Toch is het naleven van dergelijke
voorschriften van belang in verband met de kwaliteit van zorg en voor het
goed functioneren van het zorgstelsel. Dergelijke voorschriften lenen zich
dan ook mijns inziens meer voor een bestuursrechtelijke dan een strafrechtelijke
handhaving. De bestaande bestuursrechtelijke instrumenten (aanwijzing, bevel)
zijn hiervoor naar hun aard niet geschikt: deze passen meer bij het optreden
tegen misstanden dan bij het meer preventieve toezicht. De bestuurlijke boete
vormt in de hier bedoelde gevallen wel een proportioneel middel, dat snel
en op maat («lik-op-stuk») kan worden ingezet. Tot slot speelt
voor enkele van de in het wetsvoorstel opgenomen wetten (bijvoorbeeld de Wet
op de medische hulpmiddelen) naast de aard van de betrokken verplichtingen
niet zozeer de proportionaliteit van de sanctie een rol, als wel het feit
dat de IGZ, meer dan het Openbaar Ministerie, beschikt over de deskundigheid
die is vereist om inzicht te kunnen hebben in de zwaarte van een overtreding
en het belang om al of niet op te treden.De leden van de SP-fractie vragen wanneer de Kamer de nota van wijziging
inzake de registratieplicht voor privé-klinieken kan verwachten. Bij deze nota naar aanleiding van het verslag zend ik de Kamer tevens een
nota van wijziging waarin ondermeer de registratieplicht is opgenomen. Wat
betreft de keus tussen registratie en vergunning: bij het niet voldoen door
een privé-kliniek aan de eis van verantwoorde zorg kan de minister
door middel van een aanwijzing (of bij spoed de IGZ door middel van een bevel)
de werkzaamheden zo nodig laten stilleggen. Aan een vergunningstelsel is dus
geen behoefte.2. De Inspectie voor de GezondheidszorgDe leden van de PvdA stellen vast dat de inspectie meerdere soorten activiteiten
verricht (verrichten van onderzoek naar de staat van de volksgezondheid, het
feitelijk toezicht, opsporing en advisering) en vragen hoe bij de inspectie
belangenverstrengeling kan worden voorkomen. Vooropgesteld zij dat de genoemde
taken van de inspectie onderling nauw samenhangen; alle berusten op artikel
36 van de Gezondheidswet en gaan niet verder dan toezicht, opsporing en handhaving.
In die zin gaat een vergelijking met de taken van politie, openbaar ministerie
en de rechter dan ook niet op. De inspectie geeft al sinds jaar en dag aan
deze taken uitvoering. De inspectie gaat uit van het principe van «gefaseerd
toezicht». De inspectie heeft haar rol beschreven in het Meerjarenbeleidsplan
2008–20111. Startpunt daarbij is het onderzoek
naar de prestaties van zorgaanbieders. De inspectie zet haar toezichtcapaciteit
vervolgens in daar waar zij de grootste bijdrage kan leveren ter reductie
van risico’s en ter stimulering van veldpartijen om tot explicitering
van normen voor verantwoorde zorg te komen en ter brede verspreiding van goede
voorbeelden. Uitbreiding van het instrumentarium om dit toezicht te ondersteunen
met mogelijkheden tot bestuurlijke handhaving versterkt de rol van het toezicht
en veroorzaakt als zodanig geen belangenverstrengeling.3. Het huidige handhavingsinstrumentariumDe leden van de CDA-fractie vragen de regering om te reageren op het standpunt
van enkele brancheorganisaties in de zorg dat er gezien de bestaande handhavingspraktijk
geen reden is om het instrumentarium uit te breiden. Ten aanzien van de bestaande
handhavingspraktijk is geconstateerd dat handhaving niet altijd het effect
heeft dat zij zou moeten en zou kunnen hebben. Strafrechtelijke vervolging
is een zeer ingrijpend middel met lange doorlooptijd. Bestuursrechtelijke
handhaving geeft dan een directer mogelijkheid tot ingrijpen.In antwoord op de vraag van de leden van de CDA-fractie om een toelichting
wat de regering bedoelt met de verwachting dat zorgaanbieders geen rechterlijk
oordeel in zullen roepen over de sanctie en de toegepaste bevoegdheden, wijs
ik op de indicatoren in het kader van de Wet OM-afdoening voor de keuze tussen
straf- en bestuursrecht2. «Een bestuurlijke
boete komt in aanmerking indien verwacht mag worden dat in de praktijk (..)
doorgaans geen rechterlijk oordeel zal worden ingeroepen over de sanctie en
de toegepaste bevoegdheden». Naar mijn oordeel wordt aan deze indicator
voldaan omdat de inspecteur die een zorgaanbieder wijst op zijn overtreding
en de ernst ervan vaststelt, over het algemeen over dezelfde of nog grotere
deskundigheden beschikt als deze zorgaanbieder omtrent nut en noodzaak van
de geschonden verplichting. Bovendien betreffen die verplichtingen vooral
registratie- en meldingsplichten waaraan moet zijn voldaan.De leden van de CDA-fractie gaan in op de benodigde deskundigheid voor
toezicht en opsporing en vragen in hoeverre het OM en inspectie onderling
advies inwinnen en of de inspectie wel altijd kan beoordelen of er sprake
zal zijn van een strafbaar feit. De wijze waarop het Openbaar Ministerie en
de inspectie de inzet van handhavingsmiddelen in het grensgebied van toezicht
en opsporing afbakenen, zal worden opgenomen in een handhavingsarrangement
dat op dit moment wordt opgesteld. De inspectie beschikt over een Bureau Juridische
Zaken en Handhaving én een recent versterkt Bureau Opsporing, waarmee
de benodigde juridische en strafrechtelijke deskundigheid gewaarborgd is om
een zorgvuldige beoordeling en afweging te maken ten aanzien van de inzet
van juridische handhavingsmiddelen, zowel bestuursrechtelijk als strafrechtelijk.De leden van de CDA-fractie vragen wat wordt verstaan onder minder ernstige
overtredingen en of het zo eenvoudig is om te bepalen wanneer het bestuursrecht
voorrang heeft op het strafrecht. De leden van de SGP-fractie vragen in dat
verband op welke manier de schifting plaatsvindt tussen artikelen met een
normatieve lading en met geen of geringe normatieve lading. In het algemeen
kan worden gesteld dat voorschriften met een administratief karakter, zoals
de plicht tot het indienen van een verslag of een registratieplicht, een minder
normatieve lading hebben dan bijvoorbeeld het verbod om een medisch hulpmiddel
te verhandelen dat niet aan de eisen voldoet; bij overtreding van zo’n
verbod kan schade aan personen optreden, terwijl daarvan geen sprake zal zijn
bij het niet voldoen aan een registratieplicht. Het niet voldoen aan die plicht
kan dan ook als een «minder ernstige overtreding» worden beschouwd,
waarbij het bestuursrecht voorrang heeft. Dat laat natuurlijk onverlet dat
een verslaglegging of een registratieplicht doorgaans een fundamentele component
zal hebben, namelijk het bieden van inzicht in de mate van naleving van andere,
normatief zwaardere eisen. Overtreding van die laatste eisen zal uiteraard
(veelal strafrechtelijk) worden bestraft naar verhouding van dat normatieve
gewicht; het kiezen voor bestuurlijke handhaving wil dus niet zeggen dat de
regels minder zwaar worden genomen, maar wel dat de handhaving proportioneel
moet zijn.De leden van de SGP-fractie wijzen in dat verband op artikel 11 van de
Wet afbreking zwangerschap (WAZ) en vragen of bestuursrechtelijke handhaving
in zo’n geval niet een toegeven is van de overheid dat regels minder
zwaar genomen worden. Integendeel, juist de mogelijkheid van een bestuurlijke
boete stimuleert de naleving van deze wet. De regels zijn er niet voor niets.
De bepaling waar het hier om gaat, betreft artikel 11, lid 2 laatste volzin,
lid 3, 4 en 6 van de WAZ. Daarin is bepaald dat de geneesheer-directeur gegevens
over de behandeling (zoals aantal, duur en data) ten minste 5 jaar bewaart;
dat hij periodiek de inspectie opgave doet van de totalen en zich daarbij
houdt aan nadere regelgeving. Daarnaast dient de arts die de zwangerschap
afbreekt, ervoor zorg te dragen dat aantekening wordt bijgehouden van de bevindingen
die ertoe hebben geleid de behandeling te geven; hij dient deze aantekeningen
gedurende 5 jaar te bewaren en desgevraagd ter beschikking te stellen aan
de inspecteur. Als de arts of de geneesheer directeur in strijd met deze voorschriften
handelt, komt hij in aanmerking voor een boete. Hij zal zich daarover binnen
de eigen organisatie moeten verantwoorden en tevens een substantieel bedrag
moeten betalen. Een dergelijke maatregel heeft dus de nodige impact.4. Meer effectieve handhavingDe leden van de PvdA-fractie vragen of onder «taken» van een
ziekenhuis ook het besturen van een ziekenhuis wordt verstaan en of een ziekenhuis
onder curatele kan worden gesteld. Ook de leden van de SP-fractie vragen of
er mogelijkheden zijn om bijvoorbeeld de inspectie een afdeling van een ziekenhuis
te laten waarnemen. Het antwoord op de vragen is: neen. Het in de memorie
van toelichting bij onderhavig wetsvoorstel aangehaalde voorbeeld is gebaseerd
op de Kwaliteitswet zorginstellingen. Onder «taken» worden in
dit verband de uitvoerende zorgtaken van een instelling verstaan. Het besturen
van een ziekenhuis als zodanig is niet aan te merken als «zorg»
zoals bedoeld in de Kwaliteitswet zorginstellingen. En dat de inspectie zelf
extra personeel zou aannemen om uitvoerende werkzaamheden in instellingen
waar te laten nemen, sluit niet aan bij de wettelijke taken van de inspectie
en de verantwoordelijkheidsverdeling in de zorg. Op de vraag van de SP-fractie
of de regering ook de voordelen ziet van bestuursdwang ten opzichte van het
opleggen van een boete kan worden opgemerkt dat de herstelsancties en bestraffende
sancties op zich niet inwisselbaar zijn. Herstelsancties zoals last onder
dwangsom en bestuursdwang zijn primair gericht op het beëindigen of ongedaan
maken van een overtreding of de gevolgen daarvan. Bestraffende sancties zijn
gericht op het bestraffen van de dader en worden vooral ingezet ingeval het
beëindigen of ongedaan maken van een overtreding niet meer mogelijk is.
In voorliggend wetsvoorstel is voor de diverse volksgezondheidswetten steeds
per wetsbepaling bezien welke van de sancties het meest op zijn plaats is.5. Aanvullende instrumenten, een voorzichtige benaderingDe leden van de CDA-fractie vragen in welke gevallen bestuurlijke handhaving
voorrang heeft boven strafrechtelijke handhaving. Bepaalt artikel 6 niet wanneer
er geen boete mag worden opgelegd? Zoals ik hierboven ook al heb gezegd, verdient
bestuurlijke handhaving naar mijn mening de voorkeur boven het strafrecht
wanneer geen sprake is van een ernstige inbreuk op de rechtsorde en wanneer
de overtreden bepaling geen of een geringe normatieve lading heeft. Vaak gaat
het daarbij om bepalingen die tot doel hebben de toezichthouder inzicht te
geven in de bedrijfsvoering teneinde eventuele risico’s te kunnen opsporen.
Artikel 6 gaat inderdaad niet over die voorrang; overigens merk ik op dat
bij de nota van wijziging de artikelen 1 tot en met 13 zijn geschrapt in verband
met de, naar verwachting spoedige, inwerkingtreding van de vierde tranche
van de Awb. De leden van de CDA-fractie vragen in dat licht ook hoe die afweging
past in de door de inspectie in het meerjarenbeleidsplan opgenomen handhavingscyclus.
In die handhavingscyclus wordt in het onderste bolletje (bevindingen, oordeel,
bepalen maatregel) een beoordeling van de feiten gekoppeld aan de eventuele
inzet van een handhavingsmiddel. Daarbij wordt gewogen welk handhavingsmiddel
het beoogde doel in de handhaving genereert. De uitkomst zal per casus verschillend
zijn, maar per soort casus vergelijkbaar.De leden van de PvdA-fractie vragen waarom ten aanzien van de uitbreiding
van het instrumentarium limitatief een aantal wetten wordt opgesomd. Aan het
voorliggende wetsvoorstel ligt een inventarisatie ten grondslag van de diverse
bepalingen in de wetten waarop de inspectie toezicht houdt, waar uitbreiding
van of wijziging van het handhavingsinstrumentarium zinvol is. Uit oogpunt
van wetgevingstechniek (rechtszekerheid) dient een verwijzing naar al deze
bepalingen expliciet te worden opgenomen in het wetsvoorstel.Op de vraag van deze leden of een overzicht kan worden gegeven ten aanzien
van welke onderdelen bij deze wetten het nalevingsniveau tekort schiet, is
het antwoord dat een dergelijk overzicht niet zo is te geven. Het wetsvoorstel
is een herbezinning op het wettelijk instrumentarium dat de inspectie ter
beschikking heeft bij haar handhavingstaak, waarbij zorgvuldig bekeken is
of het bestaande handhavingsinstrumentarium voldoende breed, effectief en
adequaat is om naleving van het voorschrift te bewerkstelligen.De leden van de PvdA-fractie missen in de opsomming van de te wijzigen
wetten de Wet toelating zorginstellingen (WTZi), en dan met name de bepalingen
betreffende de transparantie-eisen, zoals uitgewerkt in het Uitvoeringsbesluit
WTZi. Ik acht het niet zinvol overtreding van die bepalingen met een bestuurlijke
boete te sanctioneren, aangezien daarmee niet vaststaat dat wel aan de eisen
zal worden voldaan; het toepassen van bestuursdwang (waaronder begrepen het
opleggen van een dwangsom), welke mogelijkheid artikel 37 van
de WTZi thans al biedt, lijkt mij een geschikter instrument om de betrokken
instelling tot naleving van de eisen te dwingen; zie het hierboven aangestipte
verschil tussen een bestraffende en een herstel-sanctie.De leden van de PvdA-fractie vragen of de capaciteit van de inspectie
voldoende is om daadwerkelijk een gevolg te kunnen geven aan de uitbreiding
van de wettelijke mogelijkheden van de bestuurlijke handhavingsintrumenten
van de inspectie. Mijn antwoord is bevestigend: uitgangspunt voor de activiteiten
van de inspectie vormt het Meerjarenbeleidsplan 2008–2011. Ik heb met
de inspectie afspraken gemaakt over de daarvoor benodigde capaciteitsuitbreiding.
In het algemeen overleg met de vaste commissie voor Volksgezondheid, Welzijn
en Sport over de Stand van zaken IGZ op 13 februari jl. heb ik die toegelicht
en in het kader van de supplementoire begroting en de Voorjaarsnota 2008 wordt
de Kamer over de eventuele uitbreiding van de capaciteit van de inspectie
verder geïnformeerd.De leden van de SGP-fractie stellen enige vragen omtrent de normstelling
voor de toepasselijkheid en de hoogte van bestuurlijke boetes in relatie tot
het gewicht van de overtredingen en het optreden van het OM. Uitgangspunt
voor de toepasselijkheid van bestuurlijke boetes zijn in ieder rechtsgebied
de indicatoren in het kader van de Wet OM-afdoening (Kamerstukken II, 2005/06,
29 849, nr. 30). Voor de keuze tussen strafrecht en bestuursrecht zijn
die criteria ook in onderhavig wetsvoorstel aangewend. Daardoor is er een
duidelijke scheiding van bevoegdheden tussen OM en inspectie bewerkstelligd
en is een aanpassing in onderhavig voorstel op dit punt naar mijn oordeel
niet nodig. Zoals op bladzijde 3 van de memorie van toelichting is gezegd,
maakt dit wetsvoorstel op grond van de indicatoren wat betreft de ernst van
de overtredingen, onderscheid naar overtredingen waarbij gevaar dreigt voor
de gezondheid of veiligheid van personen, en minder ernstige overtredingen;
alleen in de laatste gevallen heeft het bestuursrecht voorrang op het strafrecht.
Wat betreft de bevoegdheden is op grond van de indicatoren enkel voor een
bestuurlijke boete gekozen in gevallen waarbij ingrijpende dwangmiddelen of
opsporingsbevoegdheden naar verwachting niet nodig zullen zijn. Naast de aard
van de verplichtingen is tot slot bij enkele wetten ook als indicator betrokken
dat de inspectie, meer dan het Openbaar Ministerie, beschikt over de deskundigheid
die is vereist om inzicht te kunnen hebben in de zwaarte van een overtreding
en het belang om al of niet op te treden.Bij het bepalen van de hoogtes van de bestuurlijke boete is, zoals op
bladzijde 6 van de memorie van toelichting is gezegd, in onderhavig wetsvoorstel
aangesloten bij de geldboete die de strafrechter kan opleggen. Daardoor is
een direct verband gelegd met de verschillende strafsancties die zijn opgenomen
in het Wetboek van Strafrecht. Alleen bij drie wetten, de Wet op de medische
hulpmiddelen, de Wet veiligheid en kwaliteit lichaamsmateriaal en de Wet klachtrecht
cliënten zorgsector was dat niet mogelijk, omdat die niet strafrechtelijk
handhaafbaar zijn. Wat betreft de eerste twee wetten is daarom aangesloten
bij de, in karakter vergelijkbare, Geneesmiddelenwet. Het boetebedrag van
die wet is overgenomen. Voor de sanctionering van overtreding van de Klachtwet –
dit ook in antwoord op de vraag van de leden van de PvdA-fractie – is,
gezien de aard van de overtreding, gekozen voor een lage boete, zoals die
ook bij overtredingen van de Wet BIG wordt voorgesteld.In de verschillende rechtsgebieden kan worden geconstateerd dat de hoogtes
van bestuurlijke boetes steeds zijn toegesneden op de daar geldende specifieke
omstandigheden. Daardoor lopen de uitgangspunten voor de hoogte van de bestuurlijke
boete in de verschillende rechtsgebieden uiteen. In de ARBO-regelgeving bijvoorbeeld
worden drie typen beboetbare feiten onderscheiden. Dit voorbeeld geeft –
zulks in antwoord op de vraag van de leden van de SGP-fractie – goed
aan dat sprake is van een duidelijk verschillend gewicht van de overtredingen.
De aanduiding van de beboetbare feiten is geregeld in Arbobeleidsregel
33. Het eerste type ziet op een groep van overtredingen die als ernstig worden
beschouwd. Het gaat hier om overtredingen die direct ernstig gevaar (kunnen)
opleveren voor personen. Indien deze overtredingen worden geconstateerd, wordt
meteen een boeterapport aangezegd. De aanzegging gaat dan vaak gepaard met
een bevel tot stillegging. Het tweede type betreft overtredingen die niet
tot de ernstig beboetbare feiten kunnen worden gerekend, maar die toch zodanig
van aard zijn dat er direct sanctionering dient te volgen. Het gaat dan om
feiten die de onveiligheid van de werknemers vergroten. Bij het derde type
gaat het om duidelijk minder ernstige tekortkomingen. Is een dergelijke overtreding
geconstateerd dan wordt geen boeterapport aangezegd, maar krijgt de werkgever
een termijn om de overtreding op te heffen. In die gevallen wordt in eerste
instantie volstaan met het geven van een waarschuwing. Is na ommekomst van
de termijn geen actie ondernomen door de werkgever, dan wordt alsnog een boeterapport
opgemaakt. Per beboetbaar feit is als normbedrag steeds een apart boetebedrag
aan de overtreding gekoppeld.De leden van de SGP-fractie vragen vervolgens of in sectoren als onderwijs
en sociale zekerheid al ervaringen zijn opgedaan die duidelijk maken dat er
bepaalde verbeteringen haalbaar zijn door bestuurlijke handhaving. Er is in
die sectoren inderdaad al ervaring opgedaan met bestuurlijke handhaving. Voor
de sociale verzekeringen is de Wet boeten, maatregelen en terug- en invordering
Sociale Zekerheid (hierna Wet Boeten) in 1996 in werking getreden en in 1997
voor de Algemene bijstandswet en aanverwante regelingen. De uitvoering van
de wet is in 2001 geëvalueerd1. Belangrijke
conclusie van die evaluatie was dat de wet meer betekende dan alleen nieuwe
regels. Met de wet werd ingegrepen in de «cultuur» van de uitvoering.
Vrijheid op het gebied van sanctionering is afgeschaft en vervangen door de
plicht verwijtbaar gedrag te sanctioneren en onverschuldigde betalingen altijd
in te vorderen. Ten aanzien van de sluitendheid en uniformiteit van boeten,
maatregelen en terug- en invordering bleek een pakket maatregelen op maat
gewenst rond regelgeving, uitvoering en voorlichting. Die maatregelen zijn
nadien doorgevoerd. Er vinden sindsdien regelmatig metingen plaats via periodiek
onderzoek naar regelovertreding in de sociale zekerheid, meer in het bijzonder
naar overtredingen van de regels van de Wet op de Arbeidsongeschiktheidsverzekering
(WAO), de Werkloosheidswet (WW) en de Wet Werk en Bijstand (WWB, voorheen
de Algemene Bijstandswet, ABW). Daarin wordt ondermeer de effectiviteit van
het handhavingsbeleid (monitoring en evaluatie) onderzocht. Hoewel de uitkomsten
daarvan zeer specifiek op de naleving van die wetten zijn gericht, kan worden
geconcludeerd dat kennis van sancties een rol kan spelen bij de keuze tussen
naleven en overtreden. Uit de analyse van verbanden met overtreding blijkt
dat kennis van de sanctie inderdaad bij verschillende overtredingen een rol
speelt.In het onderwijsveld is de introductie van de bestuurlijke boete nog maar
vrij recent een aanbeveling geweest van de Commissie Vervolgonderzoek Rekenschap
uit haar rapport «Eerlijk delen II». De Minister van Onderwijs,
Cultuur en Wetenschap heeft mede in reactie op de aanbeveling op 11 september
2006 aan de Kamer de nota «Toezicht in vertrouwen, vertrouwen in toezicht»2 aangeboden met daarin diens visie op toezicht voor de
jaren 2007–2011. Uitgangspunt daarin is creatief interveniëren.
Op basis van een interventiepiramide presenteert de minister de verschillende
interventiemogelijkheden in onderlinge samenhang. Hoe hoger in de piramide
hoe ingrijpender en zwaarder de interventie. De bestuurlijke boete en last
onder dwangsom worden geïntroduceerd als een interventie met juridische
consequenties, maar als minder zwaar beschouwd dan intrekken vergunning, beëindigen
bekostiging, civiel recht en strafrecht. De introductie van de bestuurlijke
boete betekent een uitbreiding van het huidige interventierepertoire met een
strafmaatregel. De meerwaarde van dit bestuursrechtelijke instrument voor
de afzonderlijke toezichtstelsels zal beoordeeld worden bij de
specifieke wetgeving die ervoor nodig is. Het gaat dan bijvoorbeeld over instellingen
waarmee OCW geen structurele bekostigingsrelatie onderhoudt (zoals niet bekostigde
onderwijsinstellingen). In de Wet archeologische monumentenzorg bijvoorbeeld
heeft een dergelijke toets vervolgens plaatsgehad1.
Ook in de Drank- en Horecawet heeft invoering van de bestuurlijke boete zeker
bijgedragen tot een effectievere handhaving van die wet. Bestuurlijke boetes
worden vooral opgelegd aan de ondernemers bij overtreding van duidelijk omschreven
eisen met weinig of geen normatieve lading. Overtredingen waarbij de openbare
orde in het geding is, worden afgedaan via het strafrecht. Problemen over
bevoegdheidsverdeling tussen inspectie (VWA) en OM doen zich daarbij niet
voor.De leden van de SGP-fractie vragen voorts of er nadere regels worden opgesteld
voor de samenwerking en afstemming tussen inspectie en OM. Het OM en de IGZ
zijn doende een handhavingsarrangement op te stellen waarin afspraken omtrent
samenloop, inzet van middelen, en samenwerking in een algemeen kader nader
worden uitgewerkt.In dat kader zal ook worden ingegaan op problematiek rondom de samenloop
van meerdere sanctionerende systemen en hoe beide organisaties (binnen de
kaders van hun afzonderlijke wettelijke bevoegdheden) daarmee omgaan. Indien
deze afspraken schriftelijk afdoende zijn belegd kan ik u daarover nader berichten.6. Beoogde effectenDe leden van de CDA-fractie vragen om een toelichting voor welke inspecties
er nog meer sprake is van een mandaat (aan de inspecties) in het opleggen
van de sancties? In ieder geval bij de Voedsel- en Warenautoriteit (VWA) is
bijvoorbeeld het opleggen van de bestuurlijke boete gemandateerd en wel aan
het Hoofd van de afdeling bestuurlijke boete van de VWA.De leden van de CDA-fractie vragen naar de relevantie van artikel 8 indien
niet de inspecteur in persoon maar de inspectie als orgaan een sanctie oplegt.
De bepaling vloeit voort uit de vierde tranche van de Awb, als gevolg waarvan
in de Awb geregeld gaat worden dat in bepaalde gevallen mandaat tot het opleggen
van een bestuurlijke boete niet verleend wordt aan degene die van de overtreding
een rapport of een proces-verbaal heeft opgemaakt. Bij de bijgevoegde nota
van wijziging wordt hoofdstuk 1 van onderhavig wetsvoorstel, waaronder artikel
8, overigens geschrapt.De leden van de CDA-fractie wijzen op het grote aantal recidives, zoals
genoemd in de memorie van toelichting bij het Wetsvoorstel tot wijziging van
de Warenwet (31 262), hoewel het bestaan van de bestuurlijke boete juist
zou moeten stimuleren tot naleving van de wet. Wellicht speelt hier een rol
dat het bij producenten van waren in het algemeen gaat om ondernemers die
de hoogte van de boete afwegen tegen de winst van de overtreding, terwijl
het in de gezondheidszorg gaat om artsen die een naam hebben hoog te houden.
Ik ben dan ook niet bang voor recidivisme. In onderhavig wetsvoorstel wordt
niet alleen de bestuurlijke boete als nieuw handhavingsinstrument ingevoerd,
maar ook de last onder dwangsom. Daar waar alsnog normconform gedrag bewerkstelligd
kan worden, wordt in principe het laatste instrument geïntroduceerd.
Als het kwaad al geschied is, is de bestuurlijke boete het aangewezen instrument.
Het wetsvoorstel bevat derhalve een weloverwogen mix van nieuwe handhavingsinstrumenten.De leden van de CDA-fractie vragen of een boete ook kan worden opgelegd
aan een beroepsbeoefenaar in loondienst. Een boete kan worden opgelegd aan
degene die de overtreding begaat. Zo kan bijvoorbeeld op grond van het voorgestelde
artikel 9, eerste lid, van de Kwaliteitswet de minister een boete opleggen
bij het niet melden van een incident, zijnde overtreding van artikel 4a. Aangezien
artikel 4a zich richt tot de zorgaanbieder, dus degene die de
instelling in stand houdt, kan de boete alleen worden opgelegd aan die zorgaanbieder
en niet aan de beroepsbeoefenaar die bij de zorgaanbieder in loondienst is.
Dat laat onverlet dat die zorgaanbieder op grond van de dienstbetrekking maatregelen
tegen die beroepsbeoefenaar kan nemen.De leden van de CDA-fractie vragen naar de verhouding van de voorgestelde
boete voor overtreding van de Wet op de medische hulpmiddelen, de Wet veiligheid
en kwaliteit lichaamsmateriaal en de Wet klachtrecht cliënten zorgsector
tot de vierde tranche Awb. Waarom voor de in die wetten genoemde boetehoogte
is gekozen, is in de memorie van toelichting (en hierboven) uiteengezet. De
vierde tranche laat zich niet uit over de hoogte van de in het vooruitzicht
te stellen boete; wel dat deze in beginsel kan worden afgestemd op de ernst
van de overtreding.De leden van de CDA-fractie vragen waarom de inspectie onder mandaat het
zware sanctiemiddel van een aanwijzing zou moeten kunnen geven. Juist met
het oog op het snel kunnen reageren verdient het soms aanbeveling dat de IGZ
zelf, namens de minister, een aanwijzing kan geven, in plaats van slechts
te kunnen volstaan met een advies aan de minister, die dan op zijn beurt de
aanwijzing geeft.7. Juridische vormgevingDe leden van de CDA-fractie zien een gevaar van afwijkende bepalingen
in het wetsvoorstel ten opzichte van de vierde tranche Awb. Hoofdstuk 1 van
het wetsvoorstel bevat bepalingen die vooruitlopen op de inwerkingtreding
van de vierde tranche; zoals hierboven gezegd, worden zij bij nota van wijziging
geschrapt. Het wetsvoorstel bevat dan nog uitsluitend wijzigingen van wetten,
waarbij, zoals in de memorie van toelichting is aangegeven, de terminologie
en het systeem van de vierde tranche zijn gevolgd. Van afwijking is dus geen
sprake.8. RechtsbeschermingDe leden van de PvdA-fractie vragen om een toelichting bij welk beroepsorgaan
het indienen van een beroepschrift dient te verlopen. Zij vragen op welke
wijze belangenverstrengeling wordt voorkomen, wanneer de IGZ namens de minister
in beroep zal optreden, terwijl de IGZ ook het bestuursorgaan is dat het besluit
heeft genomen waartegen bezwaar is ingediend. Het ligt iets genuanceerder
dan uit de memorie van toelichting valt op te maken; de procedure zal gelijk
zijn aan die welke thans wordt gevolgd bij besluiten door de Voedings- en
Waren Autoriteit. Ingevolge artikel 6:4 van de Awb geschiedt het maken van
bezwaar door het indienen van een bezwaarschrift bij het bestuursorgaan dat
het besluit heeft genomen. Dit betekent dat, als de IGZ namens de minister
een boete heeft opgelegd, het bezwaar kan worden ingediend bij en behandeld
door datzelfde bestuursorgaan, dus de IGZ namens de minister. Bij het ministerie
van VWS is een commissie ingesteld als bedoeld in artikel 7:13 Awb; bij haar
worden de bezwaren tegen besluiten van de IGZ ingediend. De IGZ dient bij
die commissie, namens de minister, een verweerschrift in. Het is uiteindelijk
de minister zelf die op het advies van de commissie op het bezwaar besluit.
Indien naar aanleiding van de bezwaarschriftprocedure beroep op de administratieve
rechter wordt ingesteld, zal de IGZ door de minister gemachtigd worden om
in die beroepsprocedure partij te zijn.9. Inzage in patiëntendossiersDe leden van de CDA-fractie vragen hoe vaak inzage wordt gevraagd, hoe
vaak dat betrekking heeft op een groot aantal dossiers en of dat eerder problemen
heeft opgeleverd. Ook de leden van de PvdA-fractie vinden de uitwerking
van het inzagerecht in het wetsvoorstel niet duidelijk en vragen om een toelichting.
Deze leden vragen in dat verband wat de zinsnede inhoudt «dat het toestemmingsvereiste
wenselijk blijft en doorgaans ook uitvoerbaar zal zijn»; zij vragen
zich af waar dit meer concreet vanaf hangt en of verduidelijkt kan worden
hoe het inzagerecht verloopt bij «algemeen» toezicht. En de leden
van de SGP-fractie ontvangen graag de visie van de regering op de wijze waarop
bij inzage in patiëntendossiers de inbreuk op de privacy tot een minimum
kan worden beperkt.Inzage in medische persoonsgegevens wordt door de inspectie zeer regelmatig
gevraagd Wanneer de inspectie onderzoek doet in dossiers, op zoek naar mogelijke
tekortkomingen, dan begeeft zij zich in de privésfeer van burgers.
Dat vraagt om een zorgvuldig en proportioneel gebruik van het inzagerecht.
De inspectie dient vanzelfsprekend prudent met het inzagerecht om te gaan.
Om de inbreuk op de privacy tot een minimum te beperken moet de inspectie
desgevraagd kunnen aantonen dat het doel van deze handeling (goed toezicht)
niet op een minder ingrijpende manier kan worden bereikt en dat deze maatregel
niet disproportioneel is. Bij het interventietoezicht, dat wil zeggen onderzoek,
specifiek gericht op individuele casuïstiek, is het toestemmingsvereiste
steeds gewenst en doorgaans ook goed uitvoerbaar. Dat is de hoofdregel. De
inspectie krijgt echter met dit wetsvoorstel het recht in een aantal gevallen
dossiers te lichten en in te zien ongeacht de toestemming van de betrokken
patiënten. Dit recht is beperkt tot de inspectietaken ten behoeve van
de Kwaliteitswet zorginstellingen, de Wet BIG en – voor zover het betreft
het algemene onderzoek naar de staat van de volksgezondheid – de Gezondheidswet;
dat zijn overigens ook bij het «algemene» toezicht de gebieden
waar in de praktijk dossieronderzoek plaatsvindt gericht op het beoordelen
van de kwaliteit van de zorgverlening door de zorgaanbieder.De gevallen waarin de inspectie het recht krijgt tot inzage in dossiers
zonder voorafgaande toestemming van de patiënt, zijn met name die gevallen
waarin het gaat om grote onderzoeken waarbij een grote hoeveelheid medische
persoonsgegevens moet worden ingezien of om onderzoek van bij de inspectie
gedane meldingen naar aanleiding van calamiteiten. Dossiers bevatten veelal
de informatie die nodig is voor een goede beoordeling van de kwaliteit van
zorgverlening, bijvoorbeeld ten aanzien van het toepassen van richtlijnen
en protocollen binnen een zorginstelling, maar bijvoorbeeld ook wat betreft
de volledigheid van de medische dossiers van de instelling. Bij bijvoorbeeld
thematische onderzoeken kan het nodig zijn om honderden (tot zelfs meer dan
duizend) dossiers na te lopen. In de praktijk kost het een onevenredige inspanning
om de betrokken patiënten om toestemming te vragen. Dit terwijl het de
inspectie daarbij niet gaat om de medische persoonsgegevens als zodanig. Ook
bij onderzoek naar aanleiding van meldingen van calamiteiten is toestemming
vragen vaak problematisch omdat de betrokken patiënt veelal overleden
is.Zoals reeds in de memorie van toelichting is aangegeven zal de inspectie
daar waar dat redelijkerwijs mogelijk is om toestemming van de patiënt
vragen. Alleen in situaties zoals hierboven geschetst, waar dit niet mogelijk
is of onevenredige belasting van de inspectie tot gevolg zou hebben, zal de
inspectie gebruik maken van het recht tot inzage in medische dossiers zoals
opgenomen in de wet. Zorgvuldig omgaan met het gebruik van inzagerecht houdt
in dat niet zomaar gebruik gemaakt zal worden van dat recht. De formulering «noodzakelijk»
in de voorgestelde bepaling biedt naar mijn mening voldoende waarborgen dat
de IGZ niet te lichtvaardig, te gemakkelijk of onnodig van de bevoegdheid
gebruik zal maken.De leden van de CDA-fractie vragen in dat licht of het niet gewenst is
dat de IGZ na gebruik van deze bevoegdheid ook verantwoording aflegt aan de
betrokken patiënten. Ook de leden van de PvdA-fractie vragen waarom de IGZ niet achteraf wordt verplicht om te melden dat er gebruik is
gemaakt van het inzagerecht.Ik acht dit niet noodzakelijk. Bij de grootschalige toezichtsonderzoeken
waarop de voorgestelde inzagebevoegdheid vooral betrekking heeft, gaat het
niet om de individuele medische (persoons)gegevens als zodanig. De rapportages
die hieruit voortvloeien bevatten geen bevindingen toegespitst op individuele
patiënten maar bevindingen in het algemeen. Het gaat de inspectie daarbij
om inzicht te verkrijgen in de vraag of de zorgaanbieder in het algemeen handelt
volgens de geldende protocollen.Bij onderzoeken naar aanleiding van meldingen zal de patiënt «in
principe» om toestemming worden gevraagd; dat betekent dat dit als regel
zal geschieden; uitzondering is echter mogelijk bij onderzoek naar aanleiding
van bijvoorbeeld meldingen over een calamiteit. De betrokken patiënt
is dan veelal overleden en toestemming vragen of verantwoording afleggen is
dan niet meer mogelijk. Het is dan redelijk dat de inspectie van haar inzagerecht
gebruik maakt, zodat gedegen onderzoek van de situatie waarover gemeld is,
plaats kan vinden.De leden van de PvdA-fractie vragen of de beslissing om het inzagerecht
te hanteren, een schriftelijke beslissing inhoudt in de zin van artikel 1:3
van de Algemene wet bestuursrecht, waartegen derhalve bezwaar kan worden gemaakt
en beroep kan worden ingesteld. Voorts vragen deze leden wat de rechten zijn
van patiënten indien zij het niet eens zijn met het inzagerecht van de
inspectie. Hanteren van het inzagerecht is geen schriftelijke beslissing in
de zin van de Awb. Als de «beslissing» door de inspectie niet
op schrift wordt gesteld is er sowieso geen sprake van een besluit in de zin
van artikel 1:3 van de Awb. In de parlementaire geschiedenis is bij afdeling
5.2 van de Awb ten aanzien van het toezicht is daarnaast nog opgemerkt dat
bij handelingen het toezicht betreffende in het algemeen sprake is van feitelijke
handelingen. Een patiënt zal dan ook in principe alleen civielrechtelijk
kunnen ageren (tegen de Staat) als hij het niet eens is met uitoefening van
het inzagerecht door de inspectie.De leden van de CDA-fractie en de PvdA-fractie gaan in op de positie van
de hulpverlener. Hulpverleners kunnen niet weigeren hun medewerking te verlenen
ingeval de inspectie gebruik maakt van het inzagerecht; de voorgestelde bepaling
wijkt af van artikel 5:20, tweede lid, van de Awb. De hulpverlener kan evenmin
strafrechtelijk of anderszins aansprakelijk worden gesteld voor het feit dat
de inspectie zonder toestemming van de patiënt diens patiëntendossier
heeft ingezien.De leden van de SGP-fractie vragen of de regering nog aanwijzingen gaat
geven omtrent de waarborgen die de inspectie in acht dient te nemen. De inspectie
dient beschreven en algemeen kenbaar gemaakt te hebben in welke gevallen het
verlenen van inzage door de inspectie noodzakelijk wordt geacht en welke waarborgen
zijn getroffen om zorgvuldig met deze uiterst gevoelige gegevens om te gaan.
Anonimiseren van grote aantallen dossiers – dit in antwoord op vragen
van de leden van de SGP-fractie – is bij grootschalige, thematische
onderzoeken (zoals steekproeven) een enorme belasting voor de betrokken instelling
en staat niet in verhouding tot de informatie waarnaar de inspectie in dergelijke
gevallen op zoek is. Indien de betrokken cliënten in die gevallen niet
is gevraagd om toestemming tot inzage in het dossier, dient de inspectie in
haar verslaglegging overigens de anonimiteit van de betrokken cliënten
te allen tijde te respecteren.Het College Bescherming Persoonsgegevens (CBP) onderschrijft overigens
de doelstelling van de voorgestelde wetswijziging. II ARTIKELSGEWIJSArtikelen 1 tot en met 13De leden van de CDA-fractie vragen of het de transparantie en inzichtelijkheid
van de wetgeving niet ten goede komt als de procedurele bepalingen inzake
de bestuurlijke boete niet in iedere wet waarin die boete voorkomt, worden
opgenomen. Ik herinner eraan dat indertijd door de wetgever is gekozen voor één
Algemene wet bestuursrecht, waarin alle bepalingen inzake het optreden van
het bestuur bijeen worden gebracht, onder schrapping van de verschillende
artikelen in de afzonderlijke wetten. Nu bij nota van wijziging hoofdstuk
1 van het wetsvoorstel wordt geschrapt, lijkt mij beantwoording van de vragen
van deze leden omtrent de artikelen 6 en 9 niet meer relevant. Het ging in
hoofdstuk 1 overigens om bepalingen die gelijkluidend waren aan die van de
vierde tranche.De minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport,A. Klink XNoot1TK 2004–2005, 29 362, nr. 32.XNoot1TK 2006–2007, 28 439, nr. 18 H.XNoot1TK 2007–2008, 31 122, nr. 5.XNoot2TK, 2005–2006, 29 849, nr. 30; met name indicator 14.XNoot1TK 2000–2001, 27 609, nr. 1.XNoot2TK 2005–2006, 30 183, nr. 11.XNoot1TK 2007–2008, 29 259, nr. 36. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-31122-10.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl