Verslagen van de commissie voor de Verzoekschriften 2002-2003; Brief met het jaarverslag van de commissies voor de verzoekschriften betreffende de werkzaamheden in 2001-2002
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 28619, nr. 1

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

09-12-2002

Eerste en Tweede Kamer der Staten-Generaal

2002-2003

28619 nr. 1;I

26-11-2002

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamAchtentwintigste jaarverslag van de Commissies voor de
Verzoekschriften uit beide Kamers der Staten-Generaal, inhoudende een verslag
van de werkzaamheden van de commissies gedurende het vergaderjaar 2001–2002INLEIDINGALGEMEENDe Wet op de Inkomstenbelasting 2001Kleine pensioenrechtenENKELE CIJFERSTabel 1. Algemeen Tabel 2. Wijze van afhandeling Tabel 3. Reden van afdoening zonder verslag Tabel 4. Verslagen naar ministerie Tabel 5. Kengetallen over enkele jaren 
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 28619Toon alle publicaties in het hoofddossier
Kamerdossier 00051Toon alle publicaties in dit dossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 28 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
28 619Verslagen van de Commissies voor de VerzoekschriftenInr. 1BRIEF VAN DE COMMISSIES VOOR DE VERZOEKSCHRIFTENAan de Voorzitters van de Eerste en van de Tweede Kamer der Staten-Generaal's-Gravenhage, 26 november 2002Namens de Commissies voor de Verzoekschriften uit de Eerste1 en de Tweede2 Kamer der Staten-Generaal
moge ik u hierbij het jaarverslag aanbieden van de commissies betreffende
de werkzaamheden in het vergaderjaar 2001–2002.De griffier van de commissies,Van Dijk Achtentwintigste jaarverslag van de Commissies voor de
Verzoekschriften uit beide Kamers der Staten-Generaal, inhoudende een verslag
van de werkzaamheden van de commissies gedurende het vergaderjaar 2001–2002Vastgesteld 26 november 2002INLEIDINGDe commissies willen enkele algemene opmerkingen maken en hun werkzaamheden
cijfermatig toelichten. Om elk misverstand te vermijden zij hier uitdrukkelijk
opgemerkt dat dit jaarverslag de periode bestrijkt van de derde dinsdag in
september 2001 tot de derde dinsdag in september 2002.ALGEMEENDe commissies willen op de eerste plaats kort stilstaan bij hun verhouding
tot de Nationale ombudsman, hoewel zij daar in eerdere jaarverslagen reeds
aandacht aan hebben besteed. Elk jaar opnieuw wenden zich burgers, wier klachten
naar hun oordeel niet zorgvuldig zijn onderzocht door de Nationale ombudsman,
zich tot één van beide Commissies voor de Verzoekschriften met
het verzoek om eveneens een onderzoek in te stellen naar hun klachten. Reglementair
zijn deze verzoekschriften echter niet ontvankelijk. De Kamers hebben uitdrukkelijk
willen vermijden dat één en dezelfde klacht door beide instanties,
parlement en Nationale ombudsman, wordt onderzocht. Wat klachtbehandeling
betreft zijn het, met andere woorden, nevengeschikte organen. Indien duidelijk
is dat een burger zich gelijktijdig tot beide organen richt, wordt hem verzocht
een keuze te maken.Periodieke vergelijking van de bij beide organen ingekomen klaag/verzoekschriften
zorgt ervoor dat, ook als niet duidelijk is dat sprake is van gelijktijdige
indiening, de burger alsnog voor een keuze geplaatst wordt. Die vergelijking
zorgt er ook voor dat aan het licht komt dat een klacht reeds door de Nationale
ombudsman is onderzocht. Dit feit wordt namelijk niet altijd door de indiener
van een verzoekschrift vermeld. Indieners die dit wél uitdrukkelijk
vermelden, zijn doorgaans niet tevreden over de wijze waarop de Nationale
ombudsman hun klacht heeft onderzocht.De mededeling dat het verzoekschrift om de genoemde reden niet ontvankelijk
is, wordt doorgaans met onbegrip ontvangen. Men kan zich eenvoudigweg niet
voorstellen dat het parlement zichzelf de mogelijkheid heeft onthouden om
als een hoger beroepsinstantie te fungeren als de Nationale ombudsman een
oordeel heeft geveld. Eerst nadat uiteengezet is dat de Nationale ombudsman
een door de Tweede Kamer benoemde, maar volstrekt onafhankelijke functionaris
is, die in algemene termen jaarlijks aan de Kamer rapporteert, daagt meestal
enig begrip voor de keuze voor nevengeschiktheid als het gaat om de verhouding
van de commissies tot de Nationale ombudsman.Overigens wordt de indiener van een verzoekschrift zoals hier bedoeld
er steeds op gewezen dat de Nationale ombudsman op klachten over het door
hem uitgevoerde onderzoek nauwgezet pleegt te reageren en dat nadere correspondentie
met hem, nadat zijn oordeel bekend is gemaakt, derhalve niet bij voorbaat
als zinloos moet worden beschouwd. De Wet op de Inkomstenbelasting 2001Zoals te verwachten was, werd in enkele verzoekschriften in feite bezwaar
gemaakt tegen elementen van de Wet op de inkomstenbelasting 2001 en verzocht
om toepassing van de hardheidsclausule in verband met de onredelijk geachte
gevolgen van de wet.Zo wordt de forfaitaire vermogensrendementsheffing als onredelijk beschouwd.
Het gemiddelde van het vermogen tussen de peildata 1 januari en 31 december
wordt geacht een rendement van 4 procent te hebben, waarover inkomstenbelasting
verschuldigd is. Het belangrijkste bezwaar dat daartegen wordt ingebracht
is, dat dit forfaitaire rendement bij lange na niet gehaald wordt indien de
aanwas hoofdzakelijk laat in het jaar plaatsvindt. Zeker indien het daarbij
gaat om een incidentele forse toename van het vermogen, bijvoorbeeld door
de verkoop van de eigen woning zonder dat de opbrengst direct wordt aangewend
voor de aankoop van een nieuwe woning, wordt de forfaitaire rendementsheffing
als onredelijk ervaren. De commissies begrijpen uiteraard de gedachtegang
van betrokkenen. Het valt ook niet te ontkennen dat het systeem gunstig kan
zijn voor degenen die in het begin van het jaar een dergelijke aanwas ervaren
(het werkelijke rendement is dan waarschijnlijk hoger dan het forfaitaire)
en ongunstig kan zijn voor degenen die dit pas in de tweede helft van het
jaar ervaren. Dit gevolg van het wettelijke systeem is echter uitdrukkelijk
onderkend ten tijde van de behandeling van het wetsvoorstel en aanvaard als
een onvermijdelijk gevolg van de omwille van eenvoud gemaakte keuze voor een
forfaitaire regeling. Om die reden kan de hardheidsclausule geen toepassing
vinden.Een ander gevolg van de belastingherziening per 1 januari 2001 is dat
de alleenstaande-ouderkorting slechts wordt toegekend aan de ouder bij wie
de kinderen formeel staan ingeschreven volgens het bevolkingsregister. De
andere ouder kan de bijdrage aan het onderhoud van de kinderen in mindering
brengen op het belastbaar inkomen, mits sprake is van «in belangrijke
mate» onderhouden. In de situatie waarin de kinderen in feite de helft
van de tijd bij de ene ouder verblijven en de andere helft bij de andere ouder,
kan de ouder bij wie de kinderen niet staan ingeschreven nadeel ondervinden
van deze wettelijke bepaling. Omdat ook hier sprake is van een uitdrukkelijke
keuze van de wetgever, kan de hardheidsclausule niet aan de orde zijn. Wel
heeft de regering toegezegd de fiscale positie van co-ouders nader te bestuderen.Anderen die nadelige gevolgen ondervinden van de belastingherziening zijn
alphahulpen, opvangouders en anderen die in de maatschappelijke dienstverlening
een klein, doorgaans aanvullend inkomen verdienen. Door de invorderingsvrijstelling
werd de belastingheffing over de verdiensten gemitigeerd. Deze is echter per
1 januari 2001 afgeschaft. Om het voorziene nadelig effect voor met name de
genoemde groepen te compenseren, werd een overgangsmaatregel genomen in de
vorm van een tot en met 2005 geldende, geleidelijk afnemende verhoging van
de algemene heffingskorting. Betrokkenen wordt daarmee een gewenningsperiode
gegund. Zij waarschuwen echter voor de gevolgen op termijn: de belangstelling
voor bijdragen aan algemeen als noodzakelijk beschouwde dienstverlening (te
denken valt aan de kinderopvangvoorzieningen) zou wel eens behoorlijk kunnen
afnemen, indien een verhoging van de ontvangen vergoeding achterwege blijft
en het nadelig effect van de afschaffing van de invorderingsvrijstelling niet
daardoor gecompenseerd wordt. De commissie uit de Tweede Kamer heeft deze
verzoekschriften onder de aandacht gebracht van de vaste commissies voor Volksgezondheid,
Welzijn en Sport en voor Financiën. Op voorstel van de commissie uit
de Eerste Kamer zal deze passage uit het jaarverslag onder de
aandacht van de staatssecretaris van Financiën worden gebracht, met het
verzoek deze klachten over de gevolgen van de Wet op de inkomstenbelasting
2001 te betrekken bij de aangekondigde evaluatie van de wet.Kleine pensioenrechtenMeer dan eens zijn klachten ontvangen, met een gelijktijdig beroep op
de hardheidsclausule, over de wettelijke regeling met betrekking tot de afkoop
van zogenoemde kleine pensioenen. Afkoop van pensioenrechten is in beginsel
niet toegestaan. Een uitzondering is gemaakt voor pensioenrechten die leiden
tot slechts geringe periodieke betalingen na de pensioendatum. De afkoop van
die rechten kan plaatsvinden op verzoek van de rechthebbende, maar ook op
initiatief van de pensioenverzekeraar, dat wil zeggen zonder verzoek of instemming
van de rechthebbende. De wetgever heeft voor deze constructie gekozen om de
pensioeninstelling niet dwingend te confronteren met de administratieve lasten,
die gepaard zouden gaan met jarenlange periodieke uitkering van geringe bedragen.
Enkele rechthebbenden wezen de commissies er echter op dat de voor- en nadelen
van afkoop alleen door de individuele belanghebbende moeten kunnen worden
afgewogen, omdat die gevolgen naar gelang de persoonlijke omstandigheden kunnen
verschillen. Een van de nadelen kan bijvoorbeeld zijn dat de belastingheffing
over de afkoopsom, naar het bijzondere tarief van 45 procent, hoger is dan
de belastingheffing naar normaal tarief die plaats zou vinden over de periodieke
uitkeringen. Ook dit is echter door de wetgever onderkend en reden geweest
voor de toepassing van het bijzonder tarief, waardoor immers mogelijke nadelen
van de fiscale tariefprogressie worden verzacht, zij het inderdaad niet in
álle gevallen.ENKELE CIJFERSIn het navolgende worden enkele cijfermatige gegevens gepresenteerd. Voorzover
relevant wordt onderscheid gemaakt tussen de commissie uit de Eerste en de
commissie uit de Tweede Kamer.Tabel 1. Algemeen  IIItotaalAanhangig bij begin verslagjaar156883 Ingediend tijdens verslagjaar71356427 Afgedaan tijdens verslagjaar71318389 Aanhangig bij einde verslagjaar15106121In het verslagjaar werden in totaal 427 verzoekschriften ingediend (zie
tabel 1). De meeste verzoekschriften werden rechtstreeks aan één
der commissies gericht, de overige werden door de Voorzitter van één
der Kamers of door andere commissies daaruit of door individuele leden doorgezonden.In het vorige verslagjaar werden in totaal 449 verzoekschriften ingediend
en in het verslagjaar dáárvoor 362.Het feit dat, hoewel het aantal ingediende verzoekschriften in dit verslagjaar
vrijwel gelijk is gebleven aan het aantal dat in het vorige verslagjaar is
ingediend, er aan het einde van dit verslagjaar een relatief groot aantal
verzoekschriften nog aanhangig was, wordt veroorzaakt door de omstandigheid
dat de commissie uit de Tweede Kamer in haar nieuwe samenstelling niet meer
in het verslagjaar heeft kunnen vergaderen, waardoor het aantal afgedane verzoekschriften
relatief laag is. Dit blijkt ook uit de tabellen 2 en 4. Tabel 2. Wijze van afhandeling  IIItotaal%Afgedaan71318389100 waarvan:     met verslag13647720 ingetrokken14536717op andere wijze4420124563De percentages in tabel 2 wijken nauwelijks af van die in vorige verslagjaren.Een ingetrokken verzoekschrift is weliswaar in behandeling genomen en
had tot een verslag kunnen leiden, ware het niet dat de indiener in enig stadium
te kennen heeft gegeven geen verdere behandeling te wensen, om welke reden
dan ook, of in het geheel niet meer heeft gereageerd op een verzoek om inlichtingen
of commentaar.In ruim 60 procent van de gevallen werd het verzoekschrift op een andere
wijze dan door middel van een verslag of door intrekking afgedaan.Tabel 3. Reden van afdoening zonder verslag 1.Verkorte wijze van afdoening29 2.Algemene beleidsaangelegenheid23 3.Aangelegenheid voor Openbaar Ministerie/rechter
in strafzaken en overige rechters544.Aangelegenheid van een mede-overheid125.Beslissing van bestuursorgaan nog
niet bekend/voortijdige klacht15 6.Geen gebruik gemaakt van klacht-
of bezwaarprocedure8 7.Reeds door Nationale ombudsman onderzocht6 8.Strikt persoonlijke omstandigheden119.Herhaling van een reeds afgedaan
verzoekschrift, zonder nieuw gezichtspunt4 10.Verzoekschrift niet voor inwilliging
vatbaar6 11.Aangelegenheden voor een ZBO1512.Privaatrechtelijke kwestie7 13.Bij beide commissies ingediend18 14.Overige redenen37Totaal 245Uiteraard kan een adres om meer dan één reden zonder verslag
worden afgedaan. Alleen de eerste of belangrijkste reden is in de tabel verwerkt.Ter toelichting bij categorie 1 moge het volgende dienen.Nogal wat verzoekschriften op belastinggebied gaan over invorderingskwesties.
Daarbij doet zich een aantal standaardsituaties voor die een voorspelbare
afloop hebben. In al deze gevallen geldt dat de regering zich baseert op regels
die gesteld zijn voor de invordering en dat de commissies zich plegen te conformeren
aan het hanteren van die regels. De uitslag staat dus feitelijk vast bij het
in behandeling nemen van het verzoekschrift en er wordt geen enkel doel gediend
met de behandeling. Toch is veel menskracht gemoeid met de behandeling, zowel
bij de Kamers als ten departemente, en wordt valse hoop gegeven door de soms
maanden durende behandeling.De commissies hebben daarom besloten in deze veel voorkomende gevallen
de griffier van de commissies te machtigen adressant een standaardbrief te
zenden waarin uitvoerig wordt uiteengezet waarom de brief van adressant niet
als verzoekschrift in behandeling wordt genomen.Uiteraard wordt ook meegedeeld dat, indien men niet overtuigd is door
de uiteenzetting of als er niet eerder weergegeven feiten tot onderzoek zouden
nopen, de commissie wel bereid is tot behandeling van deze aangelegenheid.
Deze aanpak is effectief. Velen leggen zich bij de uiteenzetting
neer en insisteren niet op verdere behandeling van hun klacht.De verzoekschriften onder 2 betreffen doorgaans pleidooien voor het wijzigen
van de wet en/of het overheidsbeleid. Zij worden ter verdere behandeling doorgezonden
naar een vaste commissie uit één der Kamers.De categorieën 3 tot en met 9 spreken voor zich.Categorie 10 vergt nadere toelichting. Het betreft hier verzoekschriften
waarvan aanstonds vaststaat dat zij niet kunnen worden ingewilligd, bijvoorbeeld
omdat inwilliging apert in strijd zou zijn met de wet, de klacht kennelijk
ongegrond is of omdat naar aanleiding van een volstrekt identiek verzoekschrift
van een andere adressant reeds is uitgesproken dat geen reden is voor een
tegemoetkoming.Onder categorie 14 vallen volstrekt ongemotiveerde verzoekschriften (ook
na een verzoek om nadere motivering), klachten met betrekking tot personen
naar wier functioneren reglementair door de commissies geen onderzoek mag
worden ingesteld (waaronder leden van de rechterlijke macht en de Staten-Generaal)
en verzoekschriften die, kennelijk zonder machtiging, namens een derde worden
ingediend.Deze correspondentie vergt, hoewel deze niet de volle procedure van een
verzoekschrift doorloopt, veel ambtelijke zorg. Uiteraard wordt adressanten
gemotiveerd medegedeeld waarom hun brief zich niet leent voor verdere behandeling.
Niet elke adressant legt zich aanstonds neer bij het gegeven dat commissie
noch Kamer iets voor hem kan betekenen. Almacht van het parlement veronderstellende,
wordt bijvoorbeeld voorbijgegaan aan de relatieve autonomie van mede-overheden
of de onaantastbaarheid van een rechterlijk vonnis.Adressanten die daarom vragen wordt de gelegenheid geboden tot een gesprek
met de griffier of andere ambtenaren om een toelichting op hun verzoekschrift
te geven.Wordt een verzoekschrift eenmaal in procedure genomen, dan wordt adressant
schriftelijk geïnformeerd over de hoofdlijnen van de procedure en de
te verwachten behandelingsduur. Voorts wordt erop gewezen dat hoor en wederhoor
zullen worden toegepast, doch in beginsel uitsluitend langs schriftelijke
weg. In het verslagjaar is geen gebruik gemaakt van het instrument hoorzitting
door de commissies.De gemiddelde behandelingsduur in het verslagjaar was 26 weken. De enkele
verzoekschriften die excessief lang in behandeling zijn geweest, zijn overigens
niet betrokken in de berekening van dit gemiddelde. De commissies kunnen de
behandelingsduur slechts ten dele beïnvloeden. (Met behandelingsduur
wordt hier overigens bedoeld de periode tussen indiening van het verzoekschrift
en de goedkeuring van het verslag van de commissie door de Kamer). Zij stellen
zowel bewindspersonen als adressanten reactietermijnen, doch willigen verzoeken
om uitstel, mits gemotiveerd, vrijwel altijd in, waarbij overigens geen onbeperkt
uitstel wordt verleend. In recesperioden worden verslagen uiteraard noch vastgesteld
in commissie noch goedgekeurd door de Kamer. De gemiddelde behandelingsduur
is ongeveer gelijk gebleven. De commissies zien geen mogelijkheden om de behandelingsduur
aanmerkelijk te bekorten. Alleen het niet langer verlenen van uitstel voor
het geven van een reactie (een dergelijk uitstel wordt door adressanten veelvuldig
gevraagd) of het bijeenkomen in recesperioden zou de gemiddelde behandelingsduur
met enkele weken kunnen bekorten. Beide maatregelen hebbende de commissies
tot nu toe niet realistisch gevonden. Tabel 4. Verslagen naar ministerie Financiën66 Onderwijs, Cultuur en Wetenschappen0 Justitie4 Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer2 Sociale Zaken en Werkgelegenheid1 Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties1Volksgezondheid, Welzijn en Sport2 Defensie0Verkeer en Waterstaat0 Economische Zaken0 Landbouw, Natuurbeheer en Visserij1 Buitenlandse Zaken0 77Ook in dit verslagjaar had het grootste deel van de uitgebrachte verslagen
betrekking op fiscale aangelegenheden (zie tabel 4). In 24 van de 66 gevallen
werd om kwijtschelding van een belastingschuld verzocht en in elf gevallen
om toepassing van de hardheidsclausule ex artikel 63 van de Algemene wet inzake
rijksbelastingen.In 27 van de 77 gevallen waarin verslag werd uitgebracht was het resultaat
gunstig voor betrokkene, dat wil zeggen werd de klacht geheel of gedeeltelijk
gegrond verklaard en/of het verzoek geheel of gedeeltelijk ingewilligd, een
inwilligingspercentage van 35%. In vele gevallen trekt de verantwoordelijk
bewindspersoon in het kader van het commissieonderzoek zelf de conclusie dat
het verzoek bij nader inzien voor inwilliging in aanmerking komt.In tabel 5 worden enkele kengetallen over dit verslagjaar en de drie voorgaande
verslagjaren vergeleken.Tabel 5. Kengetallen over enkele jaren  98/9999/0000/0101/02Ingediende verzoekschriften524362449427Uitgebrachte verslagen13010811977(%)(25)(30)(27)(18) Behandelingsduur (weken)28302826Inwilligingspercentage25423535De commissie uit de Tweede Kamer kan een rapport van de Nationale ombudsman
behandelen, indien zijn aanbeveling niet door de regering wordt opgevolgd.
In het verslagjaar heeft de commissie geen aanleiding gehad tot de behandeling
van zulk een rapport.Tenslotte verdient het vermelding dat de commissies soms de Kamers voorstellen
als onderdeel van de beslissing over een verslag, een bepaald dossier in handen
te geven van een vaste commissie.De voorzitter van de commissie uit de Eerste Kamer,StevensDe fng. voorzitter van de commissie uit de Tweede Kamer,GiskesDe griffier van beide commissies,Van Dijk XNoot1De commissie bestaat uit de leden: Stevens (CDA) (voorzitter), Rensema
(VVD), Ter Veld (PvdA), Dupuis (VVD), Dölle (CDA) en Platvoet (GroenLinks). XNoot2De commissie bestaat uit de leden: Kalsbeek (PvdA), Giskes (D66), Mosterd
(CDA) (voorzitter), Blok (VVD), Van Dijke (Christen Unie), Van der Staaij
(SGP), Van Gent (GroenLinks), Groenink (LPF), Van Fessem (CDA) en de plaatsvervangende
leden Van Oven (PvdA), Van Vroonhoven-Kok (CDA) en Vietsch (CDA). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-28619-1.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl