Wet zwangerschaps- en bevallingsuitkering zelfstandigen; Nota naar aanleiding van het verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-09-23 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 31366, nr. 6

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum indiening

11-04-2008

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2007-2008

31366 nr. 6

09-04-2008

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamI. ALGEMEENHOOFDSTUK 1 INLEIDINGHOOFDSTUK 2 ACHTERGROND VAN HET WETSVOORSTELHOOFDSTUK 3 ZWANGERSCHAPSVOORZIENINGHOOFDSTUK 4 VERLENGING AANMELDTERMIJN VRIJWILLIGE
VERZEKERINGHOOFDSTUK 5 OVERGANGSBEPALINGEN EN EVALUATIEBEPALINGHOOFDSTUK 6 FINANCIERING EN FINANCIËLE EN ECONOMISCHE
GEVOLGENII. ARTIKELSGEWIJSArtikel 1Artikel 1; Onderdeel DOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 31366Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 50 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
31 366Wijziging van de Wet arbeid en zorg in verband met een uitkering aan
zelfstandigen bij zwangerschap en bevalling en een verruiming van de periode
voor deelname aan een vrijwillige verzekering in enkele socialezekerheidswetten
(Wet zwangerschaps- en bevallingsuitkering zelfstandigen)nr. 6NOTA NAAR AANLEIDING VAN HET VERSLAGOntvangen 9 april 2008Inhoudsopgaveblz.   I.Algemeen11.Inleiding12.Achtergrond van het wetsvoorstel23.Zwangerschapsvoorziening4 4.Verlenging aanmeldtermijn vrijwillige verzekering75.Overgangsbepalingen en evaluatiebepaling86.Financiering en financiële en economische
gevolgen10II.Artikelsgewijs11I. ALGEMEENHOOFDSTUK 1 INLEIDINGDe regering heeft met belangstelling kennisgenomen van het verslag van
de Tweede Kamer naar aanleiding van het wetsvoorstel zwangerschaps- en bevallingsuitkering
zelfstandigen. Zij stelt met genoegen vast dat de meeste fracties die inbreng
voor het verslag hebben geleverd de doelstellingen van het wetsvoorstel onderschrijven.
Zo stellen de leden van de CDA-fractie dat zij blij zijn met dit wetsvoorstel.
De leden van de fractie van de SP staan positief tegenover het invoeren van
een zwangerschaps- en bevallingsuitkering voor zelfstandigen en de leden van
de fractie van de ChristenUnie delen de mening van de regering, dat de gezondheid
van moeder en kind voorop moet staan en dat het wetsvoorstel hieraan kan bijdragen.
De leden van de PvdA-fractie hebben kennis genomen van het wetsvoorstel en
hebben daarbij enkele vragen. Ook de leden van de VVD-fractie hebben vragen
over het wetsvoorstel.Bij de beantwoording van deze vragen heeft de regering de indeling van
het verslag aangehouden.De leden van de CDA-fractie vragen een nadere toelichting over de wijze
waarop de regering de opmerkingen van de Raad van State heeft verwerkt.De regering veronderstelt dat deze algemeen geformuleerde vraag betrekking
heeft op de opmerking die de Raad van State heeft geplaatst over de motivering
van het wetsvoorstel, mede met het oog op de beëindiging van de toegang
tot de Wet arbeidsongeschiktheidsverzekering zelfstandigen (WAZ) per 1 augustus
2004. Centraal voor de regering staat de bescherming van de gezondheid van
moeder en kind. Dit betekent dat de (aanstaande) moeder in voldoende mate
de gelegenheid moet worden geboden om aan het einde van de zwangerschap en
ten tijde van de bevalling te stoppen met werken. Ten tijde van de intrekking
van de WAZ werd verondersteld dat dit mogelijk zou zijn doordat vrouwelijke
zelfstandigen een verzekering voor arbeidsongeschiktheid (inclusief zwangerschap)
af kunnen sluiten op de private markt. In de praktijk blijkt dat dit slechts
ten dele gebeurt. Met dientengevolge mogelijke risico’s voor de gezondheid
van moeder en kind als gevolg van te lang doorwerken vóór en
te snelle werkhervatting ná de bevalling. Voor de regering is dit van
doorslaggevend belang geweest. Dit is dan ook de belangrijkste overweging
voor de regering om, ondanks het feit dat de toegang tot de WAZ eerst recent
werd beëindigd, tot herinvoering van een zwangerschaps- en bevallingsuitkering
voor zelfstandigen over te gaan.HOOFDSTUK 2 ACHTERGROND VAN HET WETSVOORSTELDe leden van de fractie van de CDA vragen waarom de financiële draagkracht
van vrouwen geen criterium is bij de opgestelde regeling. Voorts vragen deze
leden waarom een middelentoets niet nodig is.Het doel van de regeling is om de financiële noodzaak voor vrouwen
om door te werken in de periode rondom de bevalling te verminderen. Dat betekent
dat de regeling moet voorzien in een financiële bijdrage als gevolg van
gederfde inkomsten. Een voorziening ten behoeve van gederfde inkomsten verhoudt
zich niet met het principe van financiële draagkracht of een middelentoets.
Vandaar dat deze elementen geen onderdeel vormen van de wettelijke regeling.Per 1 augustus 2004 is de toegang tot de WAZ afgesloten. Gelijktijdig
is de in de Wet arbeid en zorg opgenomen regeling voor zwangerschaps- en bevallingsuitkering
voor zelfstandigen komen te vervallen. De leden van de fractie van de PvdA
vragen of de regering bereid is een regeling te treffen voor die vrouwen die
tussen «wal en schip» zijn gevallen. Een soortgelijke vraag is
afkomstig van de leden van de SP-fractie. Zij vragen of de regering voornemens
is deze inkomensschade te compenseren. Zo ja, op welke wijze. Zo neen, waarom
niet, zo vragen deze leden.De regering is niet voornemens om aan vrouwelijke zelfstandigen die zijn
bevallen in de periode van 1 augustus 2004 tot het moment van inwerkingtreding
van dit wetsvoorstel een uitkering te verstrekken. De regering baseert dit
standpunt op de volgende argumenten:– verstrekking van uitkeringen met terugwerkende kracht tot 1 augustus
2004 draagt niet bij aan de doelstelling van het wetsvoorstel. De doelstelling
van het wetsvoorstel is een bijdrage te leveren aan de bescherming van de
gezondheid van moeder en kind. Hierin wordt voorzien door via de uitkeringsverstrekking
de financiële noodzaak te verminderen voor zelfstandig werkende vrouwen
om rond de bevalling lang door te werken en snel weer het werk te hervatten.
Deze gedragsbeïnvloeding kan per definitie niet worden bereikt via uitkeringsverstrekking
met terugwerkende kracht. De periode rond de bevalling is dan immers al korte
of lange tijd (maximaal 4 jaar) achter de rug. Uitkeringsverstrekking met
terugwerkende kracht zal de betreffende vrouwen zodoende wel een financiële
tegemoetkoming bieden maar kan niet meer bijdragen aan de beslissing
om tijdig te stoppen met werken;– het ontbreekt aan een juridische noodzaak om met terugwerkende
kracht tot uitkeringsverstrekking over te gaan. Voor een nadere toelichting
op dit standpunt verwijst de regering volledigheidshalve naar de in de memorie
van toelichting genoemde uitspraak van de Rechtbank Den Haag (uitspraak van
25 juli 2007, LJN: BB0334);– uitkeringsverstrekking met terugwerkende kracht leidt tot een
zware belasting voor de uitvoering. Er is dan immers een stuwmeer aan aanvragen
te verwachten. Zo’n piekbelasting zal voor het UWV tot problemen leiden
bij de tijdige verwerking van zowel nieuwe aanvragen als oude aanvragen. Daarbij
komt dat het UWV niet over de benodigde gegevens beschikt om oude aanvragen
zelf te beoordelen.De leden van de fractie van de ChristenUnie vragen hoeveel zelfstandigen
afzien van een arbeidsongeschiktheidsuitkering vanwege de kosten. Over welke
maatregelen denkt het kabinet om de toegankelijkheid van (private) arbeidsongeschiktheidsverzekeringen
te vergroten, zo vragen zij.Over de beweegredenen van zelfstandigen om zich al dan niet tegen arbeidsongeschiktheid
te verzekeren is slechts in beperkte mate informatie voorhanden. De informatie
die beschikbaar is volgt uit een kleinschalig onderzoek van TNO en het Breed
Platform verzekerden & werk. Dit onderzoek is eerder aan de Tweede Kamer
gezonden (Kamerstukken 2005/06, 29 497, nr. 17). Uit dit onderzoek blijkt
onder meer dat 48% van de zelfstandigen zich niet verzekerd heeft tegen
arbeidsongeschiktheid. Voor 61% van deze groep is de hoogte van de
premie één van de redenen. Het aantal respondenten in het onderzoek
is echter te klein om harde uitspraken te doen.Daarnaast heeft recent het Verbond van Verzekeraars onderzoek gepubliceerd
naar de verzekering tegen arbeidsongeschiktheid door zelfstandigen. Hieruit
blijkt onder meer dat de verzekeringsdichtheid toeneemt met het inkomen. Als
argument voor de lage verzekeringsgraad bij lage inkomens wordt in het onderzoek
genoemd dat verzekeren dan weinig zin heeft. In geval van arbeidsongeschiktheid
heeft men veelal recht op een bijstandsuitkering die hoger zal zijn dan de
uitkering van de verzekering. Bij de zeer hoge inkomens (meer dan € 100 000
per jaar) neemt het percentage zelfstandigen dat zich verzekerd heeft weer
af.De regering heeft met een brief van de staatssecretarissen van Economische
Zaken, Financiën en Sociale Zaken en Werkgelegenheid (Kamerstukken 2007/08,
31 311, nr. 2) aangegeven op welke wijze de toegankelijkheid van de arbeidsongeschiktheidsverzekeringen
voor zelfstandigen wordt verbeterd. De aanmeldtermijn voor de vrijwillige
verzekering zal worden verlengd van 4 weken naar 13 weken. Daarnaast hebben
verzekeraars verschillende maatregelen aangekondigd die er op gericht zijn
om de bestaande vangnetvoorziening van verzekeraars te verbeteren. Concreet
nemen verzekeraars de volgende maatregelen:– het toevoegen van een dekking voor gedeeltelijke arbeidsongeschiktheid
(nu alleen volledige arbeidsongeschiktheid);– het verkorten van de wachttijd tot één jaar (nu
twee jaar), en– het tijdelijk openstellen van de verbeterde vangnetvoorziening
voor bestaande zelfstandigen (en vervolgens weer alleen voor starters).De regering is van oordeel dat met deze stappen tegemoet wordt gekomen
aan eerdere vragen van de Tweede Kamer, met name door de tijdelijke openstelling
van de verbeterde vangnetvoorziening voor bestaande zelfstandigen.HOOFDSTUK 3 ZWANGERSCHAPSVOORZIENINGDe leden van de CDA-fractie constateren dat gekozen is voor financiering
uit algemene middelen. In combinatie met het (geschatte) uitgangspunt van
5000 uitkeringen per jaar, waarop de kostenraming gebaseerd is, vragen deze
leden zich af wat de consequenties van deze keuze zijn, wanneer uit de evaluatie
blijkt dat het aantal uitkeringen behoorlijk afwijkt van de schatting.Ter financiering van de regeling wordt jaarlijks een rijksbijdrage in
het Arbeidsongeschiktheidsfonds gestort. De hoogte van de rijksbijdrage wordt
jaarlijks door de minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid vastgesteld
op basis van een raming van de gerealiseerde en te verwachten uitkeringslasten
en uitvoeringskosten. Indien het totaal aantal uitkeringen meer of minder
blijkt te zijn dan het geschatte aantal van 5000, dan wordt de rijksbijdrage
hier op aangepast.Voorts zal bij de evaluatie onder meer het feitelijk gebruik van de regeling
worden bezien. De regering acht het evenwel voorbarig om, nog voordat het
wetsvoorstel in werking is getreden, uitspraken te doen over de consequenties
indien het gebruik afwijkt van de raming. Mocht dit al aan de orde zijn dan
zal de regering zich daar tegen die tijd op beraden.De leden van de CDA-fractie merken op dat, wanneer betrokkene zich verzekerd
heeft voor een vrijwillige verzekering, er geen recht op een uitkering op
grond van de Wet zwangerschaps- en bevallingsuitkering bestaat, omdat betrokkene
dan al aanspraak heeft op een loongerelateerde uitkering op grond van de Wet
arbeid en zorg. De leden van de CDA-fractie vragen of de regering kan ingaan
op de vraag of het wetsvoorstel betrokkenen ook ontmoedigt zich vrijwillig
te verzekeren, wanneer dat wel mogelijk is.In het kader van de vrijwillige verzekering, vragen ook de leden van de
fractie van de ChristenUnie of de vrijwillig verzekerde vrouwen – die
al een aantal jaren premie hebben betaald – hierdoor niet worden benadeeld
ten opzichte van vrouwen die zich niet hebben verzekerd. Voorts vragen zij
of het kabinet het standpunt deelt dat een voorziening toekomt aan iedereen
in dezelfde situatie. Waarom is dan toch voor deze constructie gekozen, zo
vragen deze leden.Startende zelfstandigen, die kort daarvoor verplicht verzekerd waren voor
de werknemersverzekeringen (omdat zij in dienstbetrekking werkzaam waren),
kunnen zich vrijwillig verzekeren voor de Ziektewet. De vrijwillige ziektewetverzekering
verzekert verlies van inkomen door ziekte, gedurende maximaal 104 weken. Daarnaast
maakt ook een zwangerschaps- en bevallingsuitkering (gedurende maximaal 16
weken) onderdeel uit van de ziektewetverzekering. Bij aanvang van de vrijwillige
verzekering geeft de betrokkene zelf aan welk dagloon verzekerd wordt (gemaximeerd
op het maximumdagloon).De vrijwillige ziektewetverzekering biedt derhalve niet alleen een veel
ruimere dekking, doordat zowel het risico van ziekte als dat van zwangerschap
en bevalling verzekerd wordt, maar geeft bovendien veelal ook een hogere uitkering,
doordat de betrokkene zelf de hoogte van het dagloon kiest. De ziektewetverzekering
is dan ook aanzienlijk ruimer dan de dekking en uitkering die het onderhavige
wetsvoorstel biedt. Daarom verwacht de regering niet dat dit wetsvoorstel
betrokkenen ontmoedigt om zich vrijwillig te verzekeren.De regering wijst er voorts op dat in geval van samenloop van een uitkering
op grond van de vrijwillige verzekering met een uitkering op basis van dit
wetsvoorstel, dit niet ten koste gaat van de hoogte van de uitkering die op
grond van de vrijwillige verzekering zou zijn verkregen: de twee
uitkeringen kunnen naast elkaar worden verkregen voor zover het totaal van
de uitkeringen niet hoger is dan 100% van de som van de inkomsten uit
of in verband met arbeid.Het wetsvoorstel voorziet in een uitkering die gebaseerd is op de winst
van de zelfstandigen in het voorafgaande boekjaar. Indien de betrokkene in
dat jaar minimaal 1225 uren heeft gewerkt – het urencriterium dat in
de Wet Inkomstenbelasting 2001 recht geeft op zelfstandigenaftrek –
wordt als fictie gehanteerd dat de winst in het voorafgaande boekjaar minimaal
het wettelijk minimumloon heeft bedragen. Kan artikel8 WAZ, in relatie tot
het toegepaste urencriterium worden gelezen als een voorzet voor de aanpassing
van het urencriterium zoals verzocht in de motie Blok c.s. (Kamerstukken 2007/08,
31 200 XV, nr. 63), zo vragen de leden van de PvdA-fractie.De gehanteerde definitie van het begrip zelfstandige is geen reactie op
de motie Blok. In een brief (Kamerstukken 2007/08, 31 311, nr. 2)
hebben de staatssecretarissen van Economische Zaken, Financiën en Sociale
Zaken en Werkgelegenheid aangegeven dat een reactie op de desbetreffende motie
nadere verkenning vergt en dat voor het einde van het jaar een reactie aan
de Tweede Kamer zal worden voorgelegd.De leden van de fractie van de PvdA wijzen erop dat startende zelfstandigen
die veel investeringen hebben gedaan vaak niet aan de urennorm voldoen. Is
de regering bereid om maatregelen te nemen voor deze speciale groep, zo vragen
de leden van de fractie van de PvdA.In reactie op deze vraag wenst de regering te benadrukken dat de hoofdlijn
is dat de hoogte van de uitkering wordt gerelateerd aan de winst die betrokkene
heeft genoten. Daarnaast wordt als fictie gehanteerd dat wanneer voldaan wordt
aan het urencriterium voor de zelfstandigenaftrek tenminste het minimumloon
is verdiend. In die gevallen bestaat dus – ongeacht de hoogte van de
feitelijk genoten winst – recht op een uitkering. Hiermee komt de regering
al tegemoet aan de positie van zelfstandigen die wel in grote mate werkzaam
zijn als zelfstandige, maar geen of slechts een geringe winst behalen. Verdergaande
maatregelen acht de regering niet noodzakelijk.Op welke wijze worden meewerkende echtgenoten zonder formele inkomsten
of arbeidsovereenkomst geacht aan te tonen waaruit de inkomstenderving bestaat,
zo vragen de leden van de SP-fractie.Hiertoe staan twee mogelijkheden open. Allereerst kan de meewerkende echtgenote
aantonen dat aanspraak heeft bestaan op de meewerkaftrek bij 1225 gewerkte
uren of meer. In dat geval bestaat aanspraak op een uitkering op minimumloonniveau.
Pas als blijkt dat de meewerkende echtgenote minder dan 1225 uren per jaar
heeft gewerkt wordt de feitelijke inkomstenderving vastgesteld. UWV zal daartoe
naar rato van de door de meewerkende echtgenoot geleverde arbeidsprestatie
een deel van de winst uit de onderneming toerekenen aan de meewerkende echtgenoot.
Deze toegerekende winst vormt vervolgens de basis voor de vaststelling van
de hoogte van de zwangerschaps- en bevallingsuitkering, zij het dat de uitkering
nooit hoger kan zijn dan het minimumloon. Het UWV is bekend met deze werkwijze.
Ook voor de WAZ stelt het UWV op de aangegeven wijze de inkomsten van de meewerkende
echtgenote vast.De leden van de VVD-fractie merken op dat niet duidelijk is hoeveel zelfstandigen
daadwerkelijk financiële problemen hebben als gevolg van zwangerschap
en bevalling. Zij vragen zich af of de nieuwe wet geen oplossing biedt voor
een probleem dat nauwelijks bestaat.De regering wijst erop dat het feit dat zij onverzekerd zijn ertoe kan
leiden dat vrouwen te lang doorwerken tijdens de zwangerschap en te vroeg
weer beginnen na de bevalling. Dit kan de gezondheid van moeder en kind in
gevaar brengen. Dit wil de regering voorkomen met het onderhavige wetsvoorstel,
door de financiële noodzaak tot doorwerken te verminderen.Voorts vragen deze leden of de regering het eens is met de stelling dat
omdat niet geëist wordt dat niet doorgewerkt wordt niet gegarandeerd
kan worden dat de uitkering de gezondheid van moeder en kind ook bevordert.In reactie op de stelling van de leden van de VVD-fractie wijst de regering
er op dat onder de WAZ het feitelijk stoppen met werken door de zelfstandige
evenmin als uitkeringsvoorwaarde was opgenomen. Uit het eindrapport van december
2000 «Evaluatie van de WAZ» blijkt dat desondanks met de invoering
van de WAZ vrouwen gemiddeld vaker stopten met werken, vaker de gewerkte uren
verminderden in de loop van de zwangerschap en vaker de zwaarte van de werkzaamheden
aanpasten dan voorheen. De regering verwacht dat dit met dit wetsvoorstel
niet anders zal zijn.De leden van de VVD-fractie vragen wat voor de regering de overweging
is om zelfstandigen juist op dit terrein met nieuwe wetgeving «tegen
zichzelf te beschermen». In dit kader merken zij op dat de gezondheid
van zelfstandigen en hun kinderen toch ook op andere momenten in het geding
kan zijn.Bij zwangerschap is de gezondheid van zowel moeder als kind in het geding.
Dit bijzondere maatschappelijke belang rechtvaardigt in de ogen van de regering
de bescherming door de overheid door middel van de onderhavige wettelijke
regeling.Bij de bepaling van de hoogte van de uitkering zijn enerzijds het aantal
gewerkte uren en anderzijds de hoogte van de winst bepalend, zo merken de
leden van de ChristenUnie-fractie op. Voor vrouwen die meer dan 1225 uren
werken wordt als fictie gehanteerd dat de winst in het voorafgaande boekjaar
minimaal het wettelijk minimumloon van het desbetreffende jaar heeft bedragen.
Hierbij is het urencriterium dus leidend. Voor vrouwen die minder dan 1225
uren hebben gewerkt wordt de daadwerkelijk gegenereerde winst weer als criterium
aangemerkt. De leden van de ChristenUnie-fractie vragen de regering waarom
er niet voor gekozen is bij de laatstgenoemde groep ook het urencriterium
leidend te laten zijn.Voorts vragen zij de financiële gevolgen in kaart te brengen, wanneer
gekozen wordt voor een staffeling van het aantal gewerkte uren op grond van
de volgende verdeling:  0– 525 uren op jaarbasis:geen uitkering 525– 875 uren op jaarbasis:50%
van het minimumloon 875–1225 uren op jaarbasis:75% van
het minimumloonUitgangspunt van de regeling is dat wordt voorzien in een bijdrage in
gederfde inkomsten. Leidend voor de hoogte van de uitkering is daarom in principe
de omvang van de genoten inkomsten. Vanuit het oogpunt van deregulering en
beperking van de administratieve lasten heeft de regering ervoor gekozen om
wanneer tenminste 1225 uren is gewerkt de fictie te hanteren dat tenminste
het minimumloon is verdiend. Dit is een wezenlijk andere benadering dan het
voorstel van de fractie van de ChristenUnie waarin in alle gevallen het urencriterium
als vertrekpunt is opgenomen. De regering hecht eraan dat de relatie met gederfde
inkomsten basis is van de regeling. Vandaar dat de regering de
voorkeur heeft voor de voorgestelde systematiek boven het voorstel van de
ChristenUnie. Daarbij komt dat een deel van de doelgroep van de regeling niet
valt onder de doelgroep van de zelfstandigenaftrek of meewerkaftrek. Deze
groep hoeft nu geen urenregistratie bij te houden. Met het voorstel van de
ChristenUnie zou dat wel het geval zijn enkel met het oog een beroep op de
zwangerschaps- en bevallingsuitkering te kunnen doen. Ten opzichte van de
toetsing aan de hoogte van de behaalde ondernemerswinst zorgt de introductie
van een urencriterium voor deze groep zelfstandigen tot een verhoging van
de administratieve lasten. Dit acht de regering niet wenselijk.Over de verdeling van het aantal gewerkte uren op jaarbasis van vrouwelijke
zelfstandigen zijn geen gegevens beschikbaar. Gegevens zijn alleen beschikbaar
over het aandeel zelfstandigen dat wél en dat níet aan het urencriterium
voldoet. De financiële gevolgen van koppeling van de uitkeringshoogte
aan de staffeling van het aantal gewerkte uren zijn daardoor niet te bepalen.HOOFDSTUK 4 VERLENGING AANMELDTERMIJN VRIJWILLIGE
VERZEKERINGWordt door de regering een eenmalig generaal pardon overwogen voor die
zelfstandigen die een vrijwillige verzekering via UWV wensen, zo vragen de
leden van de PvdA-fractie.De regering is dit niet van plan. Eenmalige openstelling van de vrijwillige
verzekering zal voornamelijk ondernemers met een verhoogd ziekte- en arbeidsongeschiktheidsrisico
aantrekken. Dit zal leiden tot een stijging van de premie voor de vrijwillige
verzekering. Hierdoor bestaat het risico van het optreden van een vliegwieleffect
(uittreden van goede risico’s waardoor het premieniveau al maar verder
stijgt), waardoor de vrijwillige verzekering op termijn mogelijk onbetaalbaar
wordt.De leden van de VVD-fractie vragen wat de reden voor de regering is van
het verlengen van de aanmeldtermijn voor de vrijwillige verzekering van 4
weken naar 13 weken. Voorts merken zij op dat het aantal vrouwen dat zich
nu vrijwillig bij het UWV als zelfstandige verzekert, zeer gering is (2%).
Zij vragen of er redenen zijn waarom dit percentage hoger zal zijn bij de
voorgestelde regeling.De regering heeft geconstateerd dat de huidige aanmeldtermijn van 4 weken
mogelijk te kort is voor zelfstandigen die starten vanuit een dienstverband
of werknemersuitkering om een gedegen afweging te maken over het al dan niet
gebruik maken van de mogelijk om de verplichte verzekering op vrijwillige
basis voort te zetten. Door de verlenging naar 13 weken wordt potentiële
deelnemers aan de vrijwillige verzekering – meer dan nu het geval is –
een redelijke termijn geboden om deze afweging te maken. De langere termijn
om een afweging te maken kan zowel tot meer als tot minder gebruik van de
vrijwillige verzekering leiden. De regering verwacht dan ook niet dat de wijziging
leidt tot een substantiële toename van het gebruik van de vrijwillige
verzekering.De leden van de fractie van de ChristenUnie merken op dat één
van de maatregelen van de regering, om de verzekeringsgraad te verhogen, het
verlengen van de aanmeldtermijn voor de vrijwillige verzekering bij het UWV
betreft. Echter, in de Memorie van Toelichting (pagina 6) wordt gesteld dat
niet bekend is in hoeverre de huidige aanmeldtermijn van invloed is op het
feitelijk gebruik van de verzekering. Is de regering van plan
om nader onderzoek te doen naar de redenen van de lage vrijwillige verzekeringsgraad
bij UWV.De Wet einde toegang WAZ zal uiterlijk in augustus 2009 geëvalueerd
worden. Ook mogelijke effecten van deze wet op de vrijwillige verzekeringen
bij het UWV en de verzekeringsgraad, zoals gevraagd door de leden van de ChristenUnie-fractie,
zal hiervan een onderdeel vormen.De leden van de ChristenUnie-fractie constateren voorts dat de vrijwillige
verzekering alleen open staat voor zelfstandigen die vanuit een dienstbetrekking
of naast een dienstbetrekking werkzaamheden als zelfstandige verrichten.Hoeveel (jonge) vrouwen starten niet vanuit een dienstbetrekking, maar
direct bij aanvang van hun carrière als zelfstandige? En wat zijn de
financiële gevolgen, wanneer de vrijwillige verzekering bij UWV eveneens
wordt opengesteld voor mensen die níet vanuit een dienstbetrekking
als zelfstandige starten, zo vragen deze leden.De leden van de ChristenUnie-fractie constateren voorts dat de vrijwillige
verzekering alleen open staat voor zelfstandigen die vanuit een dienstbetrekking
of naast een dienstbetrekking werkzaamheden als zelfstandige verrichten. Hoeveel
(jonge) vrouwen starten niet vanuit een dienstbetrekking, maar direct bij
aanvang van hun carrière als zelfstandige, zo vragen deze leden? En
wat zijn de financiële gevolgen, wanneer de vrijwillige verzekering bij
UWV eveneens wordt opengesteld voor mensen die níet vanuit een dienstbetrekking
als zelfstandigen starten.Cijfers over het aantal (jonge) vrouwen dat direct bij aanvang van de
carrière start als zelfstandige zijn niet beschikbaar. Uit onderzoek
van het EIM uit 2004 («Starten in de recessie; startende ondernemers
in 2003») blijkt wel dat 70% van het aantal startende ondernemers
in 2003 vóór de start van de onderneming werkzaam was in loondienst.
Circa 16% van de starters was reeds werkzaam als ondernemer, maar in
een ander bedrijf en 6% had een uitkering.Daarnaast blijkt uit onderzoek van de Kamer van Koophandel («Startersprofiel
2006») dat circa 30% van de starters vrouw is. Ongeveer 25%
van deze groep is jonger dan 30 jaar.Het totaal aantal startende ondernemers in 2007 bedroeg ruim 100 000,
waarvan naar schatting 7500 vrouwen jonger dan 30 jaar. Het aantal vrouwen
zonder voorafgaande werkervaring in deze groep is niet bekend, maar zal, uitgaande
van de cijfers in het eerder genoemde EIM-onderzoek, waarschijnlijk niet meer
dan 10 tot 20% bedragen.De financiële gevolgen van uitbreiding van de kring van de vrijwillige
verzekering naar de groep die níet vanuit een dienstbetrekking, maar
direct bij aanvang van hun carrière als zelfstandige start, zijn niet
bekend. Deze gevolgen zijn onder meer afhankelijk van het gemiddelde risico
van deze groep. De regering is echter geen voorstander van deze door de leden
van de fractie van de ChristenUnie voorgestelde uitbreiding, omdat daarmee
sprake is van uitbreiding van de personenkring van de werknemersverzekeringen
met personen die nooit in dienstbetrekking hebben gewerkt.HOOFDSTUK 5 OVERGANGSBEPALINGEN EN EVALUATIEBEPALINGDe leden van de CDA-fractie zetten uiteen dat de Raad van State een kritische
notie heeft over het feit dat er geen controle plaatsvindt of de zelfstandige
zwangere inderdaad stopt of minder werkt terwijl ze de uitkering ontvangt.
Er is geen sprake van een verplichting om daadwerkelijk verlof te
nemen, om in aanmerking te komen voor een uitkering. De regering merkt op
dat ten tijde van de werking van de WAZ inderdaad vrouwen de gewerkte uren
verminderden en wijst op de uitvoeringstechnische ingewikkelde controle en
kondigt vervolgens aan na drie jaar de wet te zullen evalueren.De leden van de CDA-fractie vragen de regering naar de precieze impact
van deze woorden. Moeten zij daaruit lezen dat als het inderdaad niet tot
vermindering van het aantal gewerkte uren komt, de regering de regeling opnieuw
zal wijzigen? Deze vraag klemt temeer daar de regering in het Nader Rapport
(Kamerstuk 31 366, nr. 4, blz. 4) schrijft: «Op dat moment (bij
de evaluatie) kan vastgesteld worden of de wettelijke regeling daadwerkelijk
zijn doel bereikt en wat de betekenis daarvan moet zijn voor de opzet van
de wettelijke regeling».Bij de evaluatie van het wetsvoorstel zal uiteraard aandacht besteed worden
aan de vraag in hoeverre de wettelijke regeling daadwerkelijk zijn doel heeft
bereikt. De regering acht het echter voorbarig om nog voordat het wetsvoorstel
in werking is getreden uitspraken te doen over de concrete gevolgen van eventuele
uitkomsten van de evaluatie voor de opzet van de regeling.De leden van de fractie van de PvdA vragen waarom de regering gekozen
heeft voor de overgangsbepaling, op grond waarvan degene die op of na de dag
van inwerkingtreding van dit wetsvoorstel is bevallen recht heeft op een uitkering.
Voorts vragen deze leden of de overgangsmaatregel die nu geldt voor vrouwen
wier bevalling tien weken na ingang van de wet plaatsvindt ook kan worden
toegepast voor vrouwen die een paar weken voor de inwerkingtreding van de
wet bevallen.Daarnaast vragen zij hoe de regering de voorlichting over deze wet gaat
organiseren. En zal de regering daarbij eveneens de voorlichting geven dat
vrouwen zich voor een hoger inkomen kunnen verzekeren via andere wegen en
deze regeling niet moet worden verward met een arbeidsongeschiktheidsverzekering,
vragen de leden van de PvdA-fractie.Ook de leden van de SP-fractie vragen de aandacht voor zelfstandigen die
vermoedelijk rond de invoeringsdatum van deze wet zullen bevallen. Deze leden
vragen of de minister uiteen kan zetten of hij hun mening deelt – dat
ook deze vrouwen volledig recht moeten hebben op een zwangerschaps- en bevallingsuitkering –
en of hij bereid is het wetsvoorstel op dit punt aan te passen.Terecht constateren de leden van zowel de PvdA-fractie als van de SP-fractie,
dat er op grond van dit wetsvoorstel een uitkeringsrecht wordt verstrekt als
de desbetreffende vrouwelijke zelfstandige op of na de dag van inwerkingtreding
van dit wetsvoorstel bevalt. De vrouw die vóór inwerkingtreding
van dit wetsvoorstel is bevallen, kan hieraan geen recht op uitkering ontlenen.
Omdat de uitgerekende datum slechts indicatief is, heeft de regering er niet
voor gekozen om de uitgerekende datum als uitgangspunt te nemen voor het overgangsrecht.
Omdat de feitelijke bevallingsdatum wel objectief en duidelijk is vast te
stellen, wordt deze datum als criterium voor het overgangsrecht gehanteerd.
Voorts wordt aangesloten bij het overgangsrecht dat gold ten tijde van de
invoering van zwangerschapsregeling in het kader van de WAZ. De regering ziet
niet de noodzaak het wetsvoorstel op dit punt aan te passen.Voorlichting over het wetsvoorstel wordt verzorgd door het UWV en het
ministerie van SZW. Bij de wijze van voorlichting zal rekening worden gehouden
met de specifieke kenmerken van de doelgroep. Voorlichting zal onder meer
plaatsvinden via advertenties in vakbladen gericht op ondernemers en in bladen
gericht op zwangere vrouwen. Daarnaast zal informatie verstrekt
worden aan de Kamers van Koophandel en verloskundigenpraktijken. Bij de voorlichting
zal er ook op gewezen worden dat de regeling voorziet in een uitkering op
maximaal minimumloonniveau en dat zelfstandigen wanneer zij dat wenselijk
achten zich ter dekking van het meerdere kunnen verzekeren.De leden van de fractie van de ChristenUnie merken op dat het wetsvoorstel
drie jaar na inwerkingtreding wordt geëvalueerd. Hierbij staat de vraag
centraal of vrouwen eerder gestopt zijn met werken of minder zijn gaan werken
in de periode vóór en na de bevalling.Zijn vrouwen, na afschaffing van de WAZ, langer door gaan werken en meer
blijven werken, in vergelijking met de periode voor afschaffing, zo vragen
de leden van de ChristenUnie-fractie. Is de verbetering van de inkomenspositie
van deze vrouwen ook geen doelstelling van de wet en wordt dat een criterium
voor de evaluatie, zo vragen deze leden.De regering beschikt niet over gegevens die een antwoord geven op de vraag
of vrouwen na de afschaffing van de WAZ langer door zijn gaan werken rond
het tijdstip van de bevalling. Mogelijk blijkt dit uit de evaluatie van de
Wet einde toegang WAZ die voor 1 augustus 2009 uitgevoerd zal worden.Verbetering van de inkomenspositie van vrouwelijke zelfstandigen is geen
eigenstandig doel van dit wetsvoorstel. Dit onderdeel zal dan ook geen criterium
worden voor de evaluatie.HOOFDSTUK 6 FINANCIERING EN FINANCIËLE EN ECONOMISCHE
GEVOLGENDe leden van de CDA-fractie merken op dat de Raad van State van mening
is dat het wetsvoorstel niet nauwkeurig de omvang van de doelgroep aangeeft,
waardoor het onduidelijk is wat de budgettaire consequenties zijn. Ook de
reactie van de regering op deze opmerkingen leveren niet nadere informatie
op; «Zonder uitvoeringsgegevens is er daarom op dit moment onvoldoende
reden om aan te nemen dat het aantal uitkeringen (veel) zal afwijken van de
5000 uitkeringen per jaar ten tijde van de WAZ», zo stelt de regering
in de Memorie van Toelichting. Kan de regering dit nader toelichten, aangezien
het ontbreken van uitvoeringsgegevens een juiste schatting van het aantal
uitkeringen kan bemoeilijken, vragen deze leden.Er zijn geen uitvoeringsgegevens beschikbaar over het beroep op de zwangerschaps-
en bevallingsuitkering voor zelfstandigen omdat de regeling nog niet van kracht
is. Het potentiële beroep op de regeling is daarom ingeschat op basis
van het beroep op de vergelijkbare regeling in de WAZ/Wet arbeid en zorg die
dezelfde doelgroep en vergelijkbare voorwaarden had. De toegang tot de WAZ
is in 2004 beëindigd. Sinds 2004 is het aantal vrouwelijke zelfstandigen
gestegen. Het geboortecijfer is in de periode echter gedaald. Deze ontwikkelingen
hebben een tegengesteld effect op het aantal uitkeringen. Op voorhand is de
verwachting dat deze effecten elkaar opheffen, omdat ook bij werknemers de
stijging van het aantal werkende vrouwen in de afgelopen jaren niet heeft
geleid tot een stijging van het aantal zwangerschaps- en bevallingsuitkeringen.
Daarom verwacht de regering dat het aantal te verstrekken uitkeringen niet
veel zal afwijken van de 5000 uitkeringen die in het verleden jaarlijks werden
verstrekt.Waarom heeft de regering ervoor heeft gekozen om de zwangerschapsuitkering
voor zelfstandigen uit de algemene middelen te betalen in plaats van ziektewet
premie te heffen bij zelfstandigen, zo vragen de leden van de
SP-fractie? Ligt het dan ook niet in de rede om de loondoorbetaling bij zwangerschap
voor werknemers uit de algemene middelen te betalen zo vragen zij.De leden van de fractie van de ChristenUnie vragen of de regering kan
toelichten welke mogelijkheden zij heeft overwogen ten aanzien van de financiering
van de uitkering en wat per optie de administratieve lasten en uitvoeringskosten
bedragen.De regering heeft gekozen voor financiering uit de algemene middelen omdat
daarmee aangesloten wordt op de financieringssystematiek van de zwangerschaps-
en bevallingsuitkering voor beroepsbeoefenaars op arbeidsovereenkomst. De
positie van deze categorie is meer dan die van werknemers te vergelijken met
de positie van zelfstandigen. Daarnaast is een pragmatisch argument van belang.
Het alternatief is financiering via premies. Premie-inning bij zelfstandigen
leidt echter tot aanzienlijke administratieve lasten en inningskosten. Deze
kosten lopen op tot circa € 10 mln per jaar. Deze kosten zijn daarmee
disproportioneel hoog in relatie tot de uitkeringslasten (circa € 25
mln per jaar) die gemoeid zijn met de zwangerschapsen bevallingsuitkering
voor zelfstandigen. Aangezien deze argumenten niet als zodanig een rol spelen
bij de financiering van de loondoorbetaling bij zwangerschap voor werknemers
ligt het niet in de rede om de financieringssystematiek voor deze categorie
te wijzigen.II. ARTIKELSGEWIJSArtikel 1De leden van de PvdA-fractie vragen of de definitie van het begrip zelfstandige
zoals die in deze wet wordt gehanteerd een antwoord op de vraag naar een definitie
van de zelfstandige zoals die in de motie Blok cs (Kamerstuk 31 200 XV,
nr. 63) werd gevraagd.De gehanteerde definitie van het begrip zelfstandige is geen reactie op
de motie Blok. In een brief van 31 maart jl. hebben de staatssecretarissen
van Economische Zaken, Financiën en Sociale Zaken en Werkgelegenheid
aangegeven dat een reactie op de desbetreffende motie nader onderzoek vergt
en dat voor het einde van het aar een reactie aan de Tweede Kamer zal worden
voorgelegd.Artikel 1; Onderdeel DDe leden van de CDA-fractie merken op dat het voorgestelde artikel 3:18
lid 5 stelt dat de dagen waarop de vrouwelijke zelfstandige ziekengeld heeft
genoten in de periode dat zij recht heeft op een uitkering in verband met
zwangerschap, worden aangemerkt als dagen waarop zij uitkering in verband
met zwangerschap heeft genoten. Vanuit welke regeling ontvangt zij ziekengeld
gelet op Artikel 1; onderdeel C, het gewijzigde artikel 3:17, zo vragen zij.Een vrouwelijke zelfstandige als bedoeld in het voorgestelde artikel 3:17
kan op grond van hoofdstuk IV van de Ziektewet zijn toegelaten tot de vrijwillige
verzekering. Op grond van deze vrijwillige verzekering kan recht bestaan op
ziekengeld.De minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid,J. P. H. Donner 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-31366-6.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl