Voorstel van wet van de leden Waalkens en Snijder-Hazelhoff in verband met het verbod op de handel in producten van zadelrobben en klapmutsen; Advies en nader rapport
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-05 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 30409, nr. 4

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

29-03-2006

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2005-2006

30409 nr. 4

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamOndertekeningLichaamBijlage bij het advies van de Raad van State betreffende
no. W11.05 0583/V met redactionele kanttekeningen die de Raad in overweging
geeft.
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 30409Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 30 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
30 409Voorstel van wet van de leden Kruijsen en Snijder-Hazelhoff tot wijziging
van de Flora- en faunawet in verband met het verbod op de handel in producten
van zadelrobben en klapmutsennr. 4ADVIES RAAD VAN STATE EN REACTIE VAN DE INDIENERSHieronder zijn opgenomen het advies van de Raad van State d.d. 2 februari
2006 en de reactie van de indieners d.d. 27 maart 2006, aangeboden aan
de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal. Het advies van de Raad
van State is cursief afgedrukt.Bij brief van de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal van
19 december 2005 heeft de Tweede Kamer bij de Raad van State ter overweging
aanhangig gemaakt het voorstel van wet van de leden Kruijsen en Snijder-Hazelhoff
tot wijziging van de Flora- en faunawet in verband met het verbod op de handel
in producten van zadelrobben en klapmutsen, met memorie van toelichting.Het voorstel beoogt invoering van een absoluut verbod op de invoer en
de handel van alle producten die zijn vervaardigd op basis van zadelrobben
(white coats) en klapmutsen (blue backs) van alle leeftijdscategorieën.
Reden hiervoor is de inhumane jacht op deze zeehondensoorten.Het voorstel geeft de Raad van State aanleiding tot de volgende opmerkingen.Wij danken de Raad van State hartelijk voor zijn snelle reactie en het
door hem gegeven advies op ons initiatief wetsvoorstel. Wij zullen hieronder
ingaan op de verschillende opmerkingen zoals die door de Raad van State zijn
gemaakt en specifiek op de volgende vragen:1. Nationale maatregelen in EU- en WTO-perspectiefa. Noodzaak en proportionaliteitb.
Extraterritoriale toepassing van rechtvaardigingsgronden2. Redactionele kanttekeningen1. Nationale maatregelen in EU- en WTO-perspectiefa. Noodzaak en proportionaliteitHet voorgestelde verbod is naar de mening van de voorstellers verenigbaar
met het relevante EG- en WTO-recht, in het bijzonder de bepalingen inzake
het vrij verkeer. De Raad merkt in dit verband het volgende op.De handel in en de bescherming van in het wild levende diersoorten is
in EU-verband gereguleerd via gemeenschappelijke normen. Gewezen wordt met
name op richtlijn 83/129/EEG betreffende de invoer van huiden van bepaalde
zeehondenjongen en daarvan vervaardigde producten, zoals gewijzigd (Pb 1983,
L 91) en de zogeheten CITES Verordening 338/97 (Pb 1997, L 61).Uit het voorgestelde verbod leidt de Raad af dat de voorstellers van oordeel
zijn dat het noodzakelijk en effectief is terzake een aanvullende nationale
aanpak te hanteren. De Raad acht het een noch het ander voldoende toegelicht
en heeft zich afgevraagd of het niet veeleer in de rede ligt om er naar te
streven de gesignaleerde problematiek, in aansluiting op de reeds bestaande
EG-regels, op Europees dan wel mondiaal niveau aan te pakken en zonodig nader
te regelen. Daarbij wijst de Raad er op dat, omdat de onderhavige materie
in beginsel in EG-verband geregeld is en er bovendien handelspolitieke aspecten
aan verbonden zijn, voor de voorgestelde Nederlandse maatregel te gelegener
tijd machtiging aan de Gemeenschap moet worden gevraagd1.De Raad merkt voorts het volgende op. Het gaat in casu om minimumharmonisatie,
waardoor voor de lidstaten de mogelijkheid bestaat om verdergaande nationale
maatregelen te treffen mits deze in overeenstemming zijn met de Verdragsbepalingen
inzake het vrij verkeer van goederen. Het voorstel stelt echter verregaande
beperkingen aan de invoer en handel, zowel intracommunautair als in het verkeer
met derde landen. Dergelijke maatregelen zijn niet toegestaan ingevolge de
artikelen 28 EG en 133 EG respectievelijk artikel XI GATT/WTO.Met een beroep op bepaalde beschermenswaardige belangen kunnen handelsbelemmerende
maatregelen in het intracommunautaire verkeer onder omstandigheden gerechtvaardigd
worden. De toelichting noemt in dit verband de belangen natuur- en milieubescherming,
bescherming van het leven en de gezondheid van dieren en biodiversiteit, welke
deels in het EG-verdrag (artikel 30) en deels in de vaste rechtspraak van
het Hof van Justitie EG (Rule of Reason) verankerde rechtvaardigingsgronden
zijn die – onder omstandigheden zelfs discriminatoire – handelsbelemmeringen
kunnen rechtvaardigen.In WTO-verband gelden soortgelijke uitzonderingsmogelijkheden.Een dergelijke rechtvaardiging vereist echter dat aangetoond wordt dat
de maatregel noodzakelijk en niet disproportioneel is. De bewijslast terzake
rust op de lidstaat die een dergelijke handelsbelemmering in het leven wil
roepen.In dit verband is de Raad, mede gezien de summiere toelichting terzake,
van mening dat verduidelijkt dient te worden waarom het onderhavige nationale
verbod noodzakelijk is en waarom het beoogde doel niet bereikt kan worden
met een minder vergaande maatregel. De Raad beveelt aan de motivering van
het voorstel in het licht van het voorgaande aan te vullen.b. Extraterritoriale toepassing van rechtvaardigingsgrondenDe Raad constateert dat over de vraag of de genoemde rechtvaardigingsgronden
ook extraterritoriaal kunnen worden toegepast – het betreft immers de
bescherming van enkele soorten zeehonden buiten de eigen landsgrenzen –
geen volledige duidelijkheid bestaat. Hoewel in de literatuur aanknopingspunten
worden genoemd voor de stelling dat extraterritorialiteit om redenen van natuur-
en milieubescherming – bij uitstek grensoverschrijdend van aard –
mogelijk moet worden geacht2, heeft het Hof van
Justitie EG zich hierover tot op heden niet expliciet (voor of tegen) uitgelaten.
Niettemin wordt er in de toelichting bij dit wetsvoorstel voetstoots van uit
gegaan dat een lidstaat «het recht heeft om buiten zijn eigen grondgebied
maatregelen ter bescherming van de natuur en het milieu te nemen».De Raad beveelt aan het voorgaande in de toelichting dragend te motiveren.1. Nationale maatregelen in EU- en WTO-perspectiefa. Noodzaak en proportionaliteitDe Raad van State vraagt om een nadere toelichting op noodzaak en effectiviteit,
of wel proportionaliteit, van een aanvullende nationale aanpak zoals voorgesteld
in het voorliggende initiatief wetsvoorstel. In de ogen van de indieners is
de wijze waarop de commerciële jacht in Canada plaatsvindt inhumaan.
Onafhankelijk onderzoek van dierenartsen heeft aangetoond dat duizenden zeehonden
met een pikhouweel een klap op de kop krijgen waardoor zij vaak niet in één
keer gedood worden en dus een langzame dood sterven. In een aanzienlijk deel
van de gevallen worden de zeehonden daarna levend gevild. De indieners vinden
dat hier sprake is van strijdigheid van de publieke moraal en dat het dierenwelzijn
van de zeehonden in het geding is.Het voorliggende initiatief wetsvoorstel baseert zich op artikel 30 EG.
Dit artikel geeft de mogelijkheid intracommunautaire maatregelen zoals voorgesteld
in het initiatief wetsvoorstel te rechtvaardigen op grond van de nationale,
publieke moraal en de bescherming van dierenwelzijn. Publieke moraal is dus
een verantwoordelijkheid van de lidstaten afzonderlijk. Dit maakt het mogelijk
dat lidstaten ieder voor zich een beroep mogen doen op hun eigen publieke
moraal.Het is in de ogen van de indieners gerechtvaardigd om op grond van schending
van de Nederlandse publieke moraal een handelsbelemmering op te werpen voor
producten die afkomstig zijn van een jacht die inhumaan is in de ogen van
niet alleen de indieners maar ook in de ogen van onafhankelijke dierenartsen
die ter plekke zijn geweest. Het overgrote deel van de Nederlandse bevolking
verzet zich tegen de gruwelijkheid van de jacht op zeehonden zoals die in
Canada plaatsvindt. De indieners zien het als hun taak om de publieke moraal
te verdedigen. Omdat deze vanwege de gruwelijkheid van de jacht in het geding
is zijn de indieners van mening dat aanvullende nationale wetgeving in dit
geval gerechtvaardigd is.De Raad van State vraagt om een argumentatie waarom de indieners niet
kiezen, in aansluiting op de reeds bestaande EG-regels, voor een aanpak op
Europees dan wel op mondiaal niveau.De Raad van State gaat er in zijn advies van uit dat in EG-verband reeds
de handel in zeehondenproducten geregeld is. In artikel 83/129/EEG is echter
alleen de handel in huiden en producten van zeehonden tot 12 dagen oud gereguleerd.
Er is dus niets geregeld voor producten van zeehonden ouder dan 12 dagen.
Deze maatregel is toentertijd genomen op basis van natuurbescherming en niet
op basis van handelsbelemmering. Tegenwoordig zou dit betekenen dat een verwijzing
wordt gemaakt naar artikel 175 EG zoals de indieners ook hebben gedaan.Artikel XX(a) GATT/WTO biedt een vergelijkbare mogelijkheid om handelsbelemmerende
maatregelen te nemen als artikel 30 EG. Ook hier mag met een beroep op de
nationale publieke moraal een uitzondering worden gemaakt. Het is aan de landen
zelf om te beoordelen of op basis van nationale percepties van de beoordeling
van dierenleed een verwijzing naar de publieke moraal gemaakt wordt ter rechtvaardiging
van een handelsbelemmering.De indieners hebben de voorkeur gegeven aan eerst een aanpak op nationaal
niveau en niet direct een aanpak op Europees of zelfs mondiaal niveau. Hierboven
is reeds aangegeven dat de indieners zich baseren op artikel 30 EG en artikel
XX(a) GATT/WTO die het mogelijk maken om juist op nationaal niveau op basis
van de publieke moraal een handelsbelemmerende maatregel te treffen. Daarnaast
heeft de Raad van Europa in 2004 een motie aangenomen waarin de lidstaten
wordt verzocht nationale wetgeving te implementeren die de handel in zeehondenproducten
verbiedt.Edoch, parallel aan de voorbereiding van het voorliggende Nederlandse
initiatief wetsvoorstel hebben de indieners binnen Europa vele contacten gehad
met parlementariërs in landen waar men reeds vergelijkbare initiatieven
heeft genomen dan wel wil nemen. Zo is een Belgisch wetsvoorstel dat de import
van alle producten van zeehonden verbiedt reeds genotificeerd bij de EU en
de WTO en zal binnenkort aan het parlement worden voorgelegd voor finale stemming.
Italië heeft op initiatief van de vice-minister van Binnenlandse zaken
een tijdelijk importverbod ingesteld. Tegelijkertijd is er hier een wetsvoorstel
ingediend dat de handel in zeehondenproducten in Italië permanent zal
verbieden. De meerderheid van het Britse parlement heeft zich reeds duidelijk
uitgesproken tegen de commerciële zeehondenjacht en initiatieven met
het doel om nationaal maatregelen in te stellen zijn genomen. Overige landen
met vergelijkbare ontwikkelingen zijn Luxemburg en Duitsland.Ook buiten Europa zijn vergelijkbare initiatieven ontplooid. De Verenigde
Staten van Amerika kennen reeds sinds 1972 een Marine Mammal Protection Act
die de im- en export van zeezoogdieren en producten van deze dieren verbiedt.
Dit betreft dus ook zeehonden. Afgelopen januari is in Mexico een vergelijkbare
wet aangenomen die de im- en export van alle zeezoogdieren en producten daarvan,
dus inclusief die van zeehonden, verbiedt. Groenland heeft zijn overheidsbedrijven
opdracht gegeven niet te handelen in zeehondenhuiden afkomstig van de Canadese
zeehondenjacht.Het voorliggende initiatief wetsvoorstel vormt dus een onderdeel van een
mondiale beweging. Een beweging die een duidelijk signaal wil afgegeven aan landen die op een commerciële, inhumane wijze zeehonden bejagen
om aan te geven dat de gruwelijkheid van deze jacht onaanvaardbaar is.De Raad van State vraagt zich tevens af of het beoogde doel niet bereikt
kan worden met een minder vergaande maatregel.Minder vergaande maatregelen dan een verbod op de invoer en handel van
producten van zeehonden die op een inhumane manier gedood zijn tijdens de
jacht zijn in de ogen van de indieners niet afdoende om het doel – het
tegengaan van deze inhumane jacht – te bereiken. De indieners willen
door een invoer- en handelsverbod de markt voor producten van de commerciële
jacht die op inhumane wijze plaatsvindt ontmoedigen. De indieners willen juist
specifieke maatregelen nemen omdat wereldwijde protesten zoals voorlichtingscampagnes
en zelfs een boycot van Canadese producten onvoldoende effect hebben behaald.
De indieners nemen overigens afstand van een dergelijk boycot omdat dit niet
specifiek gericht is op het tegengaan van de inhumane jacht. Een verbod op
invoer en handel van producten van die inhumane jacht is in de ogen van de
indieners daarom juist wel effectief en specifiek genoeg.Minder vergaande maatregelen zoals etikettering of een vergunningstelsel
zijn in de ogen van de indieners onvoldoende. Juist het argument van de bescherming
van de publieke moraal is niet gediend omdat het aanbieden van dergelijke
producten – weliswaar dan met een label waarop staat dat het product
afkomstig is van een gruwelijke jacht – tegen die publieke moraal ingaat.
Een vergunningenstelsel zou in de ogen van de indieners gericht moeten zijn
op het tegengaan van de invoer en handel van de vergunningsplichtige producten.
Dit zou een nul-vergunningenstelsel beogen en dat staat gelijk aan een absoluut
verbod. Een vergunningsstelsel kan de indruk wekken dat in bepaalde gevallen
invoer en handel wel mogelijk is maar die indruk wensen de indieners niet
te wekken en daarom is gekozen voor de meest duidelijke maatregel: een absoluut
invoer- en handelsverbod.Ook vraagt de Raad van State of er niet om een machtiging van de Gemeenschap
moet worden gevraagd.Op basis van bovengenoemde argumenten zijn de indieners van mening dat
het initiatief wetsvoorstel niet strijdig is met EG en WTO wetgeving. Er behoeft
echter geen machtiging verkregen te worden. Wel hebben de indieners dit initiatief
wetsvoorstel voorgelegd ter notificatie zowel bij de Europese Commissie (2006/0087/NL)
als bij de Wereldhandelsorganisatie (nog geen nummer bekend). Dit betekent
dat het initiatief wetsvoorstel voor een termijn van drie maanden ter inzage
ligt en dat landen die dat wensen bezwaar kunnen aantekenen. De termijn loopt
voor beide notificatietrajecten af op 11 mei 2006.b. Extraterritoriale toepassing van rechtvaardigingsgrondenDe Raad van State beveelt aan om dragend te motiveren waarom de indieners
maatregelen willen nemen buiten het eigen grondgebied ter bescherming van
de natuur en het milieu. De indieners zijn van mening dat zij als nationale
parlementariërs maatregelen mogen voorstellen die een extraterritoriaal
effect beogen, in dit geval het tegengaan van een inhumane jacht in een ander
land dan het eigen land. De indieners beroepen zich hierbij op artikel 174
EG. Dit artikel erkent de mogelijkheid om maatregelen te nemen die een oplossing
bieden voor de mondiale bescherming van biodiversiteit. Lidstaten worden daarmee
in de gelegenheid gesteld om nationale maatregelen te nemen die een mondiaal
effect beogen ten behoeve van het leven van dieren en biodiversiteit.Artikel XX(b) GATT/WTO biedt eveneens de mogelijkheid om op nationaal
niveau maatregelen te nemen die een internationaal effect beogen. Dit maakt
het dus mogelijk dat voor Nederland maatregelen worden genomen die een effect
beogen in een ander land te weten Canada omdat de bescherming van dieren niet
beperkt is tot het eigen territorium.Met een verwijzing naar artikel XX(g) willen de indieners aantonen dat
er ook geen sprake is van een bevoorrechting van eigen producenten, het initiatief
wetsvoorstel is niet discriminatoir richting de producenten in een ander land,
omdat er in Nederland zelf geen sprake is van zeehondenjacht.De door de Raad van State gevraagde verduidelijking zoals deze hierboven
is uitgewerkt, is overgenomen in de memorie van toelichting zoals gewijzigd
naar aanleiding van het advies van de Raad van State (nr. 6).2. Voor redactionele kanttekeningen verwijst de Raad naar de bij
het advies behorende bijlage.De Vice-President van de Raad van State,H. D. Tjeenk Willink2. Redactionele kanttekeningen– Hoewel bedoeld is een absoluut verbod in het leven te roepen is,
gezien artikel 76, eerste lid, Flora- en faunawet, invoering van een vergunningstelsel
nog steeds mogelijk. Wel is een nieuw lid in artikel 75 Flora- en faunawet
ingevoegd, dat luidt dat er geen vrijstelling of ontheffing kan worden verleend
ten aanzien van producten van zadelrobben en klapmutsen. De Raad van State
beveelt aan ook voor vergunningen een voorziening te treffen.– Met artikel I, onderdeel A, van het voorstel worden in het tweede
en het derde lid van artikel 5 van de Flora- en faunawet wijzigingen aangebracht
die niet zijn toegelicht. De Raad van State adviseert daarin alsnog te voorzien.De redactionele kanttekeningen van de Raad van State zijn verwerkt.KruijsenSnijder-HazelhoffBijlage bij het advies van de Raad van State betreffende
no. W11.05 0583/V met redactionele kanttekeningen die de Raad in overweging
geeft.– Hoewel bedoeld is een absoluut verbod in het leven te roepen is,
gezien artikel 76, eerste lid, Flora- en faunawet, invoering van een vergunningstelsel
nog steeds mogelijk. Wel is een nieuw lid in artikel 75 Flora- en faunawet
ingevoegd, dat luidt dat er geen vrijstelling of ontheffing kan worden verleend
ten aanzien van producten van zadelrobben en klapmutsen. De Raad beveelt aan
ook voor vergunningen een voorziening te treffen.– Met artikel I, onderdeel A, van het voorstel worden in het tweede
en het derde lid van artikel 5 van de Flora- en faunawet wijzigingen aangebracht
die niet zijn toegelicht. De Raad adviseert daarin alsnog te voorzien.XNoot1Vgl. Hof van Justitie EG 15 december 1976, zaak 41/76 (Donckerwolcke),
Jur. p. 1921.XNoot2Zie onder meer H.G. Sevenster, Eco-imperialisme; een europeesrechtelijk
probleem? 1998; Jans e.a., Europees milieurecht in Nederland 2000 p. 109–111
en p. 347–355; Jochem Wiers, Trade and environment in the EC and the
WTO, 2002. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-30409-4.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl