Wijziging Wet milieubeheer, Wet rampen en zware ongevallen en Arbeidsomstandighedenwet ter uitvoering Seveso-II-richtl.; Memorie van toelichting
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 25972, nr. 3

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

21-04-1998

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1997-1998

25972 nr. 3

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamInleidingWijzigingen ten opzichte van de Seveso-richtlijnWijze van implementatieOpenbaarheidTransponeringstabelARTIKELEN ARTIKEL I WET MILIEUBEHEERARTIKEL II WET RAMPEN EN ZWARE ONGEVALLENABCDEFARTIKEL III ARBEIDSOMSTANDIGHEDENWETA Artikel 5, eerste lid, aanhefArtikel 5, eerste lid, onder bArtikel 5, eerste lid, onder eArtikel 5, eerste lid, onder fArtikel 5, eerste lid, onder gArtikel 5, tweede lidVervallen leden van artikel 5Artikel 5aEerste en tweede lidDerde, vierde en vijfde lidBCDARTIKEL IV WET OP DE ECONOMISCHE DELICTENARTIKEL V OVERGANGSBEPALING INZAKE NIET-OPENBAARHEID RAMPBESTRIJDINGSPLANNENARTIKEL VI INWERKINGTREDINGOndertekeningLichaam
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 25972Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 65 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
25 972Wijziging van de Wet milieubeheer, de Wet rampen en zware ongevallen
en de Arbeidsomstandighedenwet ter uitvoering van de EG-richtlijn betreffende
de beheersing van de gevaren van zware ongevallen waarbij gevaarlijke stoffen
zijn betrokken (Seveso II)nr. 3MEMORIE VAN TOELICHTING InleidingOp 3 februari 1997 is in werking getreden richtlijn nr. 96/82/EG van de
Raad van de Europese Unie van 9 december 1996, betreffende de beheersing van
de gevaren van zware ongevallen waarbij gevaarlijke stoffen zijn betrokken
(PbEG 1997, L 10), hierna te noemen: de richtlijn). Deze richtlijn wordt In
het spraakgebruik ook aangeduid als Seveso II-richtlijn. Deze richtlijn dient
ter vervanging van de zogeheten Seveso-richtlijn (richtlijn nr. 82/501/EEG
van de Raad van de Europese Gemeenschappen van 24 juni 1982 inzake de risico's
van zware ongevallen bij bepaalde industriële activiteiten, PbEG L 230,
zoals deze laatstelijk is gewijzigd bij richtlijn nr. 91/692/EEG van de Raad
van de Europese Gemeenschappen van 23 december 1991 (PbEG L 377). Op grond
van artikel 23, eerste lid, van de richtlijn wordt richtlijn 82/501/EEG 24
maanden na de inwerkingtreding van deze richtlijn ingetrokken. Dat is tevens
het tijdstip waarop aan de richtlijn door de lid-staten uitvoering moet zijn
gegeven.Evenals de Seveso-richtlijn heeft de huidige richtlijn tot onderwerp de
preventie van zware ongevallen waarbij gevaarlijke stoffen betrokken zijn
en de beperking van de gevolgen daarvan voor mens en milieu. De richtlijn
is van toepassing op inrichtingen waarin gevaarlijke stoffen in bepaalde hoeveelheden
aanwezig zijn of kunnen zijn. De richtlijn is niet van toepassing op: militaire
inrichtingen; inrichtingen die stralingsgevaar veroorzaken; vervoer van gevaarlijke
stoffen en de tijdelijke opslag daarvan tijdens het vervoer, een en ander
voor zover dit vervoer buiten de onder de richtlijn vallende inrichtingen
plaats vindt; vervoer van gevaarlijke stoffen door pijpleidingen; mijnbouwinrichtingen
alsmede stortplaatsen voor afval. De hiervoor genoemde uitsluitingen zullen
in het nader te noemen Besluit risico's zware ongevallen worden opgenomen.Voor wat betreft de zojuist genoemde vervoersgebonden activiteiten –
men denke hierbij aan de opslag en het vervoer van gevaarlijke stoffen op
zelfstandige spoorwegemplacementen en bij stuwadoorsbedrijven – is het
voornemen separaat van de implementatieregelgeving en na overleg met de betrokken
bedrijfstak een specifieke op de kenmerken van de betrokken bedrijfstak toegesneden
regeling voor te bereiden waarmee een ten opzichte van de richtlijn
gelijkwaardig beschermingsniveau wordt gewaarborgd.De richtlijn is gebaseerd op artikel 130 S, eerste lid, van het EG-Verdrag,
in welk artikel als beginsel van het milieubeleid is opgenomen het behoud
en de bescherming van de kwaliteit van het milieu en de bescherming van de
mens door preventief handelen. Behalve op de preventieve bescherming van mens
en milieu buiten de betrokken inrichtingen (externe veiligheid) heeft de richtlijn
evenals haar voorgangster tevens betrekking op de preventieve bescherming
van werknemers (interne veiligheid) alsmede op de voorlichting over mogelijke
zware ongevallen aan de bevolking en op de (voorbereiding op de) bestrijding
daarvan.De Seveso-richtlijn – tot stand gebracht naar aanleiding van het
ongeval met een procesinstallatie in het Italiaanse dorp Seveso, waarbij een
deel van het grondgebied langdurig verontreinigd werd door dioxine –
kan worden gezien als een eerste stap op het gebied van de beheersing van
risico's en ongevallen ten gevolge van handelingen met gevaarlijke stoffen
in de chemische procesindustrie en in opslagbedrijven.Het doel van de onderhavige richtlijn is, voortbordurend op hetgeen onder
invloed van de Seveso-richtlijn in de lid-staten tot stand is gekomen, op
een doelmatige wijze hoge niveaus van bescherming binnen de lid-staten te
waarborgen. Wijzigingen ten opzichte van de Seveso-richtlijnHieronder zal in het kort worden geschetst in welke opzichten de nieuwe
richtlijn verschilt van de Seveso-richtlijn.De Seveso-richtlijn voorzag in een aantal elementaire verplichtingen voor
zowel de fabrikant als de overheid.In de eerste plaats verplichtte de Seveso-richtlijn de fabrikant om alles
in het werk te stellen om zware ongevallen te voorkomen en de gevolgen daarvan
voor mens en milieu te beperken.Naast deze algemene zorgplicht voorzag de richtlijn in een plicht tot
kennisgeving van de fabrikant aan de bevoegde instanties. In deze kennisgeving
moesten inlichtingen worden gegeven ter zake van de aard en de hoeveelheid
van de bij de industriële activiteit betrokken gevaarlijke stoffen en
processen, de genomen preventieve maatregelen en noodmaatregelen. De overheid
diende vervolgens de lokale bevolking voor te lichten over de veiligheidsmaatregelen
en de te volgen gedragslijn bij een ongeval.De in de kennisgeving vervatte informatie had zowel betrekking op de externe
veiligheid als op de interne veiligheid als op de voorbereiding van de rampenbestrijding.
Vandaar dat de aan de kennisgeving ten grondslag liggende informatieplicht
is neergelegd in drie wettelijke regelingen: de Arbeidsomstandighedenwet en
het Besluit verplichtstelling arbeidsveiligheidsrapport; het op de Wet milieubeheer
gebaseerde Besluit risico's zware ongevallen (rapport inzake de externe veiligheid)
en de Rampenwet, waarvan de citeertitel recent is gewijzigd in Wet rampen
en zware ongevallen.De hierboven genoemde elementen – algemene zorgplicht, het verschaffen
van inlichtingen aan het bevoegde gezag (in de vorm van een veiligheidsrapport),
voorlichting aan de bevolking en voorbereiding op de bestrijding van zware
ongevallen – vormen tevens de kern van de nieuwe richtlijn.Ter aanvulling van het regime van de Seveso-richtlijn en in het licht
van de ervaringen die na 1982 in de lid-staten zijn opgedaan met de beheersing
van risico's en ongevallen, voorziet de richtlijn in een aantal nieuwe elementen.
Deze elementen betreffen:1. Verruiming van de reikwijdte van de richtlijn en vereenvoudiging van
de criteria voor het aanwijzen van inrichtingen waarop de richtlijn van toepassing
is.Onder de Seveso-richtlijn vielen enerzijds de op een lijst voorkomende
industriële installaties (bijlage I bij die richtlijn) en anderzijds
opslagbedrijven. Door dit systeem werden niet alle risicovolle inrichtingen
onder de werking van de richtlijn gebracht.In de aanwijssystematiek van de nieuwe richtlijn wordt niet gewerkt met
een positieve lijst van inrichtingen. De richtlijn is van toepassing op ieder
bedrijf waarin gevaarlijke stoffen in zodanige hoeveelheden aanwezig zijn
dat er een risico van een zwaar ongeval ontstaat.De richtlijn bevat ter afbakening van de kring van betrokken bedrijven
een lijst van met name genoemde stoffen (bijlage I, deel 1) en een lijst van
tot een gevaarscategorie behorende stoffen (bijlage I, deel 2) waarbij per
stof of gevaarscategorie drempelhoeveelheden zijn aangegeven. De lijst van
met name genoemde stoffen is ten opzichte van de in de Seveso-richtlijn gehanteerde
lijst sterk ingekort; een aantal stoffen is thans ondergebracht in de lijst
met in een gevaarscategorie ingedeelde stoffen en preparaten, terwijl aan
de lijst met gevaarscategorieën enkele categorieën gevaarlijke stoffen
zijn toegevoegd. Overschrijding van een van de bij de betrokken stof of categorie
van stoffen aangegeven drempels brengt mee dat het betrokken bedrijf onder
de verplichtingen van de richtlijn valt. Daarbij wordt onderscheid gemaakt
tussen twee typen inrichtingen: inrichtingen waarvan de exploitant aan algemene
verplichtingen moet voldoen (onder andere de algemene zorgplicht en de verplichting
tot het voeren van een preventiebeleid voor zware ongevallen (PBZO)), en inrichtingen
waarvan de exploitant daarenboven een veiligheidsrapport moet indienen bij
het bevoegde gezag.Volgens de Seveso-richtlijn golden de algemene verplichtingen voor de
exploitant van een industriële activiteit, waarbij zeer toxische, toxische,
ontvlambare of ontplofbare stoffen zijn betrokken, niet zijnde de afzonderlijke
opslag van gevaarlijke stoffen, zonder dat daarvoor een drempelhoeveelheid
overschreden behoefde te worden.In het systeem van de nieuwe richtlijn ontstaan verplichtingen voor de
inrichtinghouder eerst bij overschrijding van de drempelhoeveelheid. Als gevolg
van het nieuwe aanwijssysteem vallen thans plus minus 130 bedrijven onder
de verplichting om een veiligheidsrapport in te dienen (was in 1995: 116).
De algemene verplichtingen van de richtlijn – algemene zorgplicht; indiening
kennisgeving met essentiële gegevens inzake aard en hoeveelheid van aanwezige
gevaarlijke stoffen; opstellen PBZO-document; uitwisselen van informatie met
buurbedrijven indien er sprake is van mogelijke domino-effecten – zijn
van toepassing op ongeveer 150 extra bedrijven.2. De verplichting voor de exploitant om een document op te stellen waarin
zijn beleid ter preventie van zware ongevallen wordt vastgelegd en om te zorgen
voor de correcte uitvoering van dat beleid door middel van passende maatregelen,
structuren en beheerssystemen.3. Voorschriften voor exploitant en overheid teneinde zogenaamde domino-effecten
te voorkomen. Op grond van gegevens van de exploitant van een onder de richtlijn
vallende inrichting wijst het bevoegde gezag de bedrijven aan die door hun
ligging de kans op of de gevolgen van een zwaar ongeval vergroten. De betrokken
exploitanten dienen gegevens uit te wisselen om in hun beleid rekening te
kunnen houden met de invloed van het door hen veroorzaakte risico op de risico's
van naburige bedrijven.4. De verplichting voor de overheid om minimumvoorschriften in acht te
nemen bij het opstellen van externe noodplannen ter bestrijding van zware
ongevallen buiten inrichtingen waarin gevaarlijke stoffen aanwezig zijn in
hoeveelheden gelijk aan of groter dan de hoogste drempelwaarden genoemd in
bijlage I van de nieuwe richtlijn.5. De verplichting om bij de voorbereiding en de vaststelling van plannen
in het kader van de ruimtelijke ordening inzicht te hebben in en rekening
te houden met de risico's die door reeds aanwezige of door de vestiging van
nieuwe inrichtingen worden veroorzaakt ten einde voldoende afstand te creëren
tussen risicovolle en risicogevoelige functies. Voor bestaande situaties waarin
het aanhouden van veiligheidsafstanden niet (voldoende) mogelijk is, geldt
dat volstaan kan worden met aanvullende technische maatregelen aan de risicobron.6. De verplichting voor de lid-staten om voldoende gegevens te verstrekken
aan lid-staten die kunnen worden getroffen door de grensoverschrijdende gevolgen
van een zwaar ongeval in inrichtingen waarin de hoogste drempelhoeveelheden
genoemd in bijlage I van de nieuwe richtlijn worden overschreden.7. De verplichting tot actieve openbaarmaking van het veiligheidsrapport,
behoudens de mogelijkheid om bepaalde gegevens wegens het vertrouwelijke karakter
daarvan uit te zonderen.8. Een doelmatiger tenuitvoerlegging van de richtlijn door de bevoegde
instanties door voorschriften met betrekking tot het inspectieregime. Inspecties
moeten aan bepaalde voorwaarden met betrekking tot het doel, de frequentie,
de rapportage en follow- up voldoen.9. De verplichting voor de exploitant en de overheid om interne onderscheidenlijk
externe noodplannen regelmatig te testen en zonodig te herzien. Wijze van implementatieTer uitvoering van de richtlijn dient een aantal wetten en besluiten te
worden gewijzigd en een aantal nieuwe besluiten te worden gemaakt. Het betreft
de Wet milieubeheer, de Arbeidsomstandighedenwet en de Wet rampen en zware
ongevallen alsmede het op deze wetten gebaseerde Besluit risico's zware ongevallen,
het op de Arbeidsomstandighedenwet gebaseerde Arbeidsomstandighedenbesluit,
het op de Wet rampen en zware ongevallen gebaseerde Besluit informatie inzake
rampen en zware ongevallen en de op artikel 7, derde lid, van de Wet rampen
en zware ongevallen gebaseerde algemene maatregel van bestuur. Om deze reden
kan er geen sprake zijn van implementatie bij ministeriële regeling,
zoals bedoeld in artikel 21.6, zesde lid, van de Wet milieubeheer.Hoewel de richtlijn daartoe wel de ruimte biedt, bevat de implementatieregelgeving
geen verdergaande, nationale maatregelen en komt deze derhalve inhoudelijk
overeen met de richtlijn, met dien verstande dat bestaande nationale regels
voorzover deze uitgaan boven datgene waartoe de richtlijn verplicht, in stand
blijven.De implementatie van het grootste gedeelte van de richtlijn zal via een
nieuw Besluit risico's zware ongevallen en daarop gebaseerde ministeriële
regels zijn beslag krijgen. Dit nieuwe besluit zal worden gebaseerd op de
drie zojuist genoemde wetten. Naast de hierboven onder punt 1, 2, 3, 6, 8
en 9 (dit laatste punt uitsluitend voorzover het betreft de interne noodplannen)
genoemde elementen zal de stroomlijning van het vroegere arbeidsveiligheidsrapport
(AVR) en externe-veiligheidsrapport (EVR) tot één, in voorkomende
gevallen in fasen ingediend, veiligheidsrapport een belangrijk aspect van
het nieuwe besluit zijn. Voor bundeling van de bestaande rapporten tot één
veiligheidsrapport is gekozen omdat ook de richtlijn de indiening van één
rapport veronderstelt. De richtlijn laat toe dat verschillende veiligheidsrapporten,
delen daarvan of rapporten die krachtens andere wetgeving worden opgesteld
tot één rapport worden gecombineerd, maar alleen indien daarmee
onnodige overlappende informatie en dubbel werk wordt voorkomen
(artikel 9, tweede lid, van de richtlijn). Juist op dit punt bestond kritiek
op het vroegere AVR en EVR.Het voornemen bestaat om het bevoegde gezag krachtens de Wet milieubeheer
in het hier bedoelde besluit aan te wijzen als het bestuursorgaan dat het
veiligheidsrapport ontvangt en dat zorg draagt voor toezending aan de andere
betrokken bestuursorganen. Het hier bedoelde gezag zou dan vervolgens de conclusies
van deze bestuursorganen betreffende het onderzoek van het veiligheidsrapport
meedelen aan degene die de inrichting drijft.Voor wat betreft het inspectieregime zal in het besluit de verplichting
worden opgenomen dat de betrokken bevoegde instanties een systematisch inspectieprogramma
opzetten. In de toelichting bij het besluit zal voorts worden uiteengezet
op welke wijze door middel van samenwerking, afstemming en gezamenlijke inspecties
aan een effectiever toezicht kan worden bijgedragen, een en ander met behoud
van de verschillende wettelijke verantwoordelijkheden van de betrokken instanties.Het ligt in de bedoeling om de uitwerking van de inhoud van de verschillende
verplichtingen uit het besluit, met name op het gebied van het PBZO-document
en het veiligheidsrapport, bij ministeriële regeling te doen plaatsvinden.
Deze regeling zal door de drie betrokken bewindslieden, van Sociale Zaken
en Werkgelegenheid, van Binnenlandse Zaken en van VROM, worden vastgesteld.
De voor deze uitwerking noodzakelijke delegatiebevoegdheid wordt nu in de
drie wettelijke regelingen opgenomen.Voor wat betreft de hierboven onder 4, 7 en 9 (externe noodplannen) genoemde
punten wordt verwezen naar de desbetreffende wetswijziging. Voor punt 4 is
dit artikel 2c van de Wet rampen en zware ongevallen, voor punt 7 is dit artikel
5a, eerste en tweede lid, van de Arbeidsomstandighedenwet en voor punt 9 is
dit artikel 5, eerste lid, onderdeel c en d, van de Arbeidsomstandighedenwet.
Overwogen wordt punt 5 vorm te geven door middel van een besluit op grond
van hoofdstuk 5 van de Wet milieubeheer.Op grond van artikel 13, vierde lid, van de richtlijn moet het veiligheidsrapport
ter beschikking van het publiek worden gesteld. Het onderhavige wetsvoorstel
beperkt zich wat het veiligheidsrapport betreft tot het implementeren van
de voorschriften ter zake van de gronden waarop een veiligheidsrapport door
het bevoegde gezag vertrouwelijk kan worden gehouden.Daarnaast schept dit wetsvoorstel de grondslag voor de uit de richtlijn
voortvloeiende verplichtingen voor de werkgever voor zover deze betrekking
hebben op de interne veiligheid (bescherming van de werknemers). Bedoelde
verplichtingen zullen hoofdzakelijk in het nieuwe Besluit risico's zware ongevallen
worden neergelegd. Verder zal in het Arbeidsomstandighedenbesluit worden voorzien
in een regeling voor bedrijven die niet onder de reikwijdte van de richtlijn
vallen, maar die thans wel AVR-plichtig zijn.De Vereniging van Nederlandse Gemeenten, en het Interprovinciaal Overleg
zijn betrokken bij het overleg over de wijze waarop uitvoering gaat worden
gegeven aan de uit de richtlijn voortvloeiende verplichtingen tot gegevensverstrekking
aan de overheid. OpenbaarheidArtikel 13 van de richtlijn verplicht tot het actief openbaarmaken van
het veiligheidsrapport, terwijl in artikel 20 de passieve openbaarmaking wordt
geregeld. Artikel 20 heeft betrekking op alle gegevens die op grond van de richtlijn aan de daartoe door de lid-staten aangewezen bevoegde instantie
zijn verstrekt. De wijze waarop deze bepalingen in de nationale wetgeving
zijn geïmplementeerd, is voor de drie betrokken wetten niet geheel gelijk.
Dit vloeit voort uit de verschillen die thans al voor de betrokken wetten
gelden.In artikel 19.3 van de Wet milieubeheer zijn reeds bepalingen omtrent
het actief openbaarmaken opgenomen. Naast de daar reeds genoemde gronden om
gegevens vertrouwelijk te behandelen, eist de richtlijn ook de mogelijkheid
om persoonlijke gegevens op verzoek vertrouwelijk te behandelen. Er is voor
gekozen deze grond niet met zoveel woorden aan artikel 19.3 toe te voegen,
maar in de Wet milieubeheer de mogelijkheid te scheppen om ter uitvoering
van internationale verplichtingen bij algemene maatregel van bestuur gegevens
aan te wijzen, die ook vertrouwelijk kunnen worden behandeld. Hiermee wordt
bereikt dat de mogelijkheid van het vertrouwelijk houden van persoonlijke
gegevens uitdrukkelijk beperkt wordt tot de in de richtlijn bedoelde situaties.
Op deze wijze wordt zoveel mogelijk recht gedaan aan de door deze wet nagestreefde
openbaarheid van milieu-informatie.De passieve openbaarheid is voor wat betreft milieu-informatie niet alleen
geregeld in artikel 20 van de richtlijn, doch al eerder in artikel 3, tweede
lid, van Richtlijn nr. 90/313/EEG van de Raad van de Europese Gemeenschappen
van 7 juni 1990 inzake vrije toegang tot milieu-informatie. De in artikel
20 opgenomen uitzonderingsgronden komen inhoudelijk overeen met de gronden
genoemd in artikel 3 van die richtlijn. Aan artikel 3, tweede lid, van genoemde
richtlijn, en daarmee aan artikel 20 van de onderhavige richtlijn, wordt voorzover
het milieu-informatie betreft, uitvoering gegeven door een geringe aanpassing
van artikel 10 van de Wet openbaarheid van bestuur (WOB) (kamerstukken II,
1995/96, 24 613).Artikel 20 van de richtlijn geeft derhalve voorzover het de passieve openbaarheid
betreft geen aanleiding hoofdstuk 19 van de Wet milieubeheer te wijzigen.
De Wet rampen en zware ongevallen evenals de Arbeidsomstandighedenwet kennen
daarentegen nog geen bepalingen terzake van de openbaarmaking. Bij beide wetten
is in nieuwe artikelen, een op de systematiek van de WOB en deels van de WOB
afwijkende regeling terzake van de actieve en passieve openbaarheid opgenomen.
Derhalve geldt materieel voor de drie betrokken wetten in beginsel een zelfde
regime met betrekking tot de openbaarmaking van gegevens op grond van de richtlijn. TransponeringstabelBij deze toelichting is een transponeringstabel gevoegd, waarin is aangegeven
in welke wetsartikelen de verschillende bepalingen uit de richtlijn zijn verwerkt. ARTIKELEN ARTIKEL I WET MILIEUBEHEERArtikel 13, vierde lid, van de richtlijn verplicht tot het actief openbaar
maken van het veiligheidsrapport dat de exploitant van een inrichting waarin
gevaarlijke stoffen in bepaalde hoeveelheden aanwezig zijn of kunnen zijn,
moet indienen bij de daartoe aangewezen bevoegde autoriteit.Het artikel geeft daarbij ook een opsomming van de gevallen waarin bepaalde
delen van het rapport vertrouwelijk kunnen worden gehouden. Het gaat hier
om het vertrouwelijke karakter van industriële, commerciële en persoonlijke gegevens, de veiligheid van de Staat, het voorkomen
van sabotage of de nationale defensie.Artikel 19.3 van de Wet milieubeheer voorziet reeds expliciet in de mogelijkheid
om in de meeste hierboven bedoelde gevallen gegevens op verzoek van de belanghebbende
geheim te houden en in plaats van de volledige tekst, een tweede, beperkte,
tekst openbaar te maken. De in dit artikel opgenomen omschrijving is weliswaar
woordelijk niet gelijk aan die van artikel 13, vierde lid, van de richtlijn,
inhoudelijk zijn de gronden wel gelijk. Artikel 18.3 van de Wet milieubeheer
voorziet alleen niet in de door de richtlijn toegelaten mogelijkheid om persoonlijke
gegevens vertrouwelijk te behandelen. In deze mogelijkheid wordt thans voorzien
doordat aan het eerste lid een volzin wordt toegevoegd waarin de mogelijkheid
wordt geschapen om bij algemene maatregelen van bestuur uitzonderingsgronden
op te nemen ter uitvoering van internationale verplichtingen. In het nieuwe
Besluit risico's zware ongevallen zal op grond van deze wetswijziging worden
bepaald dat ter uitwerking van de aanwijzingsbevoegdheid genoemd in artikel
19.3 van de Wet milieubeheer ook persoonlijke gegevens, op verzoek van degene
die de inrichting drijft, vertrouwelijk kunnen worden gehouden. Aangenomen
mag worden dat door deze beperkte wetswijziging in de praktijk weinig zal
wijzigen.Artikel 19.3 van de Wet milieubeheer heeft betrekking op gegevens die
voorkomen in of die kunnen worden afgeleid uit een stuk waarvan de wet of
afdeling 3.5 of 3.6 van de Algemene wet bestuursrecht de verplichting tot
openbaarmaking inhoudt. Hieronder vallen derhalve gegevens uit het veiligheidsrapport,
voor zover dat deel uitmaakt van de bescheiden die op grond van artikel 5.15
en 5.17 van het Inrichtingen- en vergunningenbesluit milieubeheer bij de aanvraag
om een vergunning (oprichtingsonderscheidenlijk uitbrekings- en/of wijzigingsvergunning)
moeten worden gevoegd, indien de aanvraag betrekking heeft op een inrichting
waarop paragraaf 3 van het Besluit risico's zware ongevallen van toepassing
is.Naast de indiening van een veiligheidsrapport in het kader van de vergunningaanvraag
verplicht het Besluit risico's zware ongevallen de houders van bepaalde inrichtingen
om periodiek, dat wil zeggen éénmaal per vijf jaar, derhalve
los van een aanvraag om vergunning, een veiligheidsrapport in te dienen bij
het bevoegde gezag. Ter uitvoering van de richtlijn wordt het bevoegde gezag
in het nieuwe Besluit risico's zware ongevallen verplicht een zodanig veiligheidsrapport
(actief) openbaar te maken. Voor deze gevallen dienen dezelfde gronden voor
geheimhouding te gelden als die welke gelden voor milieu-informatie die op
grond van de Algemene wet bestuursrecht openbaar worden gemaakt.Het eerste lid van artikel 19.3 van de Wet milieubeheer is daarom uitgebreid
tot gegevens die voorkomen in of die kunnen worden afgeleid uit een stuk dat
op grond van een algemene maatregel van bestuur krachtens de Wet milieubeheer
moet worden openbaar gemaakt.Naast de specifieke regeling met betrekking tot de openbaarheid van het
veiligheidsrapport in het reeds genoemde artikel 13, vierde lid, van de richtlijn,
draagt artikel 20 van de richtlijn de lid-staten op de bevoegde autoriteiten
te verplichten om de uit hoofde van de richtlijn verkregen inlichtingen ter
beschikking te stellen aan alle natuurlijke of rechtspersonen die daarom verzoeken.
Het betreft hier derhalve passieve openbaarheid.In dit artikel is voorts bepaald, voor zover de nationale bepalingen daarin
voorzien, onder welke omstandigheden de door de bevoegde autoriteiten en de
Commissie ontvangen inlichtingen vertrouwelijk mogen worden gehouden. ARTIKEL II WET RAMPEN EN ZWARE ONGEVALLENMet betrekking tot de voorbereiding van de rampenbestrijding bepaalt de
richtlijn in hoofdlijnen het volgende. Ten behoeve van de bestrijding van
zware ongevallen in bepaalde, de meer gevaarlijke, categorieën richtingen –
dit zijn de inrichtingen waarin gevaarlijke stoffen aanwezig zijn die de in
bijlage I bij de richtlijn, derde kolom, aangegeven hoeveelheden te boven
gaan – moeten de bevoegde autoriteiten een extern noodplan voor de buiten
de inrichting te nemen maatregelen opstellen. De exploitanten van deze inrichtingen
moeten aan de bevoegde autoriteiten de voor het opstellen van dit noodplan
noodzakelijke gegevens verstrekken. Indien de gegevens niet worden verstrekt,
kunnen de bevoegde autoriteiten de inbedrijfstelling of exploitatie doen staken.
De richtlijn noemt de onderwerpen die in het noodplan aan de orde moeten komen.
De bevolking dient over dit noodplan te worden geraadpleegd. Ten aanzien van
deze categorieën inrichtingen moeten de autoriteiten de bevolking ambtshalve
en periodiek informeren over de bij een ongeval te treffen veiligheidsmaatregelen
en te volgen gedragslijn. De richtlijn noemt de onderwerpen waarover de bevolking
in ieder geval moet worden geïnformeerd. Zo nodig worden ook andere lid-staten
geïnformeerd. Heeft zich een zwaar ongeval voorgedaan, dan moet de exploitant
de overheid zo spoedig mogelijk inlichten en nadien andere relevante informatie
verstrekken.De Wet rampen en zware ongevallen en het Besluit informatie inzake rampen
en zware ongevallen kennen reeds een aantal bepalingen die ook onderwerp van
de richtlijn zijn. Deels is dit het gevolg van het feit dat de huidige wet
en het huidige besluit mede tot doel hadden om richtlijn 82/501/EEG te implementeren.
De bepalingen van de nieuwe richtlijn die reeds volledig zijn geïmplementeerd
en de desbetreffende wet- en regelgeving kunnen hierna buiten beschouwing
blijven. In het hierna volgende wordt uiteengezet tot welke nieuwe wet- en
regelgeving de richtlijn noopt. Ook bij de implementatie van de nieuwe richtlijnbepalingen
is de bestaande systematiek van de Wet rampen en zware ongevallen gevolgd.
Dit betekent dat de algemene verplichtingen in de wet worden neergelegd en
dat de nadere eisen die betrekking hebben op specifieke situaties onderwerp
zijn van een algemene maatregel van bestuur.Evenals de Wet rampen en zware ongevallen kent de richtlijn waar het gaat
om de voorbereiding van de bestrijding van rampen en zware ongevallen een
belangrijke rol toe aan de planvorming. De richtlijn kent het begrip extern
noodplan. Dit plan komt in onze wetgeving niet voor. Het externe noodplan
is een combinatie van het rampenplan en het rampbestrijdingsplan. De specifieke
eisen die de richtlijn stelt aan het externe noodplan hebben nagenoeg uitsluitend
betrekking op het rampbestrijdingsplan. Derhalve wordt verder in deze toelichting
alleen gesproken over het rampbestrijdingsplan en worden de specifieke eisen
ten aanzien van het externe noodplan geïmplementeerd door de nadere eisen
ten aanzien van het rampbestrijdingsplan. AZoals in de inleiding reeds is uiteengezet ziet de richtlijn op het voorkomen
van zware ongevallen waarbij gevaarlijke stoffen zijn betrokken, en op het
beperken van de gevolgen daarvan voor mens en milieu. In de richtlijn is ernstig
gevaar voor de mens en/of het milieu een belangrijk element in de definitie
van zwaar ongeval. Dit gegeven noopt ertoe dat in de wetgeving met betrekking
tot de rampenbestrijding ook dit element wordt opgenomen. Tot dusver ontbreekt
in de definitie van ramp of zwaar ongeval in de Wet rampen en zware ongevallen
nog het element van ernstig gevaar voor het milieu. Daarom wordt
nu aan deze definitie het element van ernstige bedreiging van het milieu toegevoegd.
In het nieuwe Besluit risico's zware ongevallen wordt de in de richtlijn gegeven
definitie van zwaar ongeval opgenomen. Het zware ongeval als in dat besluit
gedefinieerd is te beschouwen als een deelbegrip van het in de Wet rampen
en zware ongevallen opgenomen begrip ramp of zwaar ongeval. BDe Wet rampen en zware ongevallen kent thans geen bepaling die verplicht
tot het geven van informatie ten behoeve van de planvorming of de voorbereiding
van de rampenbestrijding in het algemeen. Dit vindt zijn reden vooral hierin
dat de noodzaak van een dergelijke bepaling niet algemeen wordt gevoeld. Veelal
bestaat – zij het formeel gezien dus ten onrechte – de veronderstelling
dat bedrijven reeds verplicht zijn aan de gemeente de gegevens te leveren
die zij nodig heeft om een rampenplan en een rampbestrijdingsplan vast te
stellen. Wel bevat het huidige artikel 2c de verplichting voor een ieder die
over relevante veiligheidstechnische gegevens beschikt om aan burgemeester
en wethouders de informatie te geven die zij nodig hebben om onder meer de
bevolking te informeren over rampen en zware ongevallen die zich mogelijk
kunnen voordoen, de maatregelen die zijn getroffen ter voorkoming en bestrijding
daarvan en de alsdan te volgen gedragslijn. Deze verplichting is echter onvoldoende
in het licht van de richtlijnbepaling die de exploitant van een inrichting
welke tot de meer gevaarlijke categorieën behoort, verplicht om aan de
overheid gegevens met het oog op het opstellen van een rampbestrijdingsplan
te verstrekken. Daarom wordt in het gewijzigde eerste lid van artikel 2c de
verplichting tot gegevensverstrekking verruimd tot alle gegevens die nodig
zijn in het kader van de voorbereiding van de rampenbestrijding. Deze gegevens
moeten indien nodig aan drie bestuursorganen worden verstrekt. Deze bestuursorganen
hebben immers taken op het gebied van deze voorbereiding. De voorbereiding
van de vaststelling door de gemeenteraad van het rampenplan en eventueel van
de nadere uitwerking of wijziging daarvan, alsmede de voorbereiding van de
bestrijding in het algemeen, zijn in beginsel een taak van burgemeester en
wethouders. De burgemeester moet in voorkomend geval een rampbestrijdingsplan
vaststellen. De regionale brandweer heeft ingevolge de Brandweerwet 1985 taken
op het terrein van de bestrijding van rampen en zware ongevallen en de voorbereiding
daarvan. In dit verband gaat het in het bijzonder om het voorbereiden van
de coördinatie van de bestrijding, het voorbereiden van de organisatie
voor het optreden van de brandweer in buitengewone omstandigheden en het regelen
van de operationele leiding bij de bestrijding. Daarom moet ook het bestuur
van de regionale brandweer de gegevens krijgen die zij in dat kader nodig
heeft.De in het tweede lid aan burgemeester en wethouders gegeven bevoegdheid
om te bevelen dat een krachtens artikel 7, derde lid, aangewezen inrichting
niet in bedrijf wordt gesteld indien degene die de inrichting gaat drijven
niet aan zijn verplichting tot informatieverstrekking heeft voldaan, vindt
haar grond in de Seveso- II richtlijn. Ingevolge artikel 17, eerste lid, tweede
volzin, van de richtlijn kunnen de exploitatie of de inbedrijfstelling van
een inrichting worden verboden, indien de exploitant de krachtens de richtlijn
verlangde gegevens niet binnen de daarvoor gestelde termijn heeft ingediend.
Ingevolge artikel 2 van de Wet rampen en zware ongevallen zijn burgemeester
en wethouders belast met de voorbereiding op de bestrijding van rampen en
zware ongevallen in het algemeen. Hiermee is in overeenstemming dat de bevoegdheid
om een niet-inbedrijfstelling van een nieuwe inrichting te bevelen aan dit
college wordt gegeven. Het oordeel van dit college is in een concreet geval doorslaggevend bij de beoordeling of aan de informatieverplichting
zoals deze in het nieuwe Besluit risico's zware ongevallen zal worden uitgewerkt,
is voldaan. Onverminderd hetgeen in de Algemene wet bestuursrecht over de
voorbereiding van besluiten is bepaald, zullen burgemeester en wethouders
alvorens een niet-inbedrijfstelling te bevelen overleggen met andere bestuursorganen.
Zij zullen ook overleggen met het orgaan dat bevoegd is een vergunning krachtens
de Wet milieubeheer te verlenen, dit in verband met de nauwe relatie tussen
de rampenbestrijding, de voorbereiding daarop en de externe veiligheid. In
dit overleg zal aan de orde kunnen komen welke gegevens in het kader van de
voorbereiding op de bestrijding van rampen en zware ongevallen ten aanzien
van de betrokken inrichting relevant zijn en in hoeverre deze relevante gegevens
wel of niet zijn verstrekt. In het nieuwe Besluit risico's zware ongevallen
wordt aangegeven welke gegevens degene die de inrichting drijft of gaat drijven
door middel van het veiligheidsrapport moet verstrekken.Voor bestaande krachtens artikel 7, derde lid, aangewezen inrichtingen
is de bevoegdheid tot stilleggen bij het niet verstrekken van informatie geregeld
in artikel 25c.Het derde lid van artikel 2c is de delegatiegrondslag voor de nadere regels
omtrent informatieverschaffing. Op dat artikel wordt het nieuwe Besluit risico's
zware ongevallen gebaseerd, voor zover het de gegevensverstrekking met het
oog op de voorbereiding van de rampenbestrijding betreft. Met dit nieuwe besluit
worden de richtlijnbepalingen geïmplementeerd die zien op het verschaffen
van gegevens door de exploitanten van de onder de werking van de richtlijn
vallende categorieën inrichtingen. De gegevens die betrekking hebben
op de voorbereiding van de rampenbestrijding zullen veelal deel uitmaken van
het veiligheidsrapport. Dit door de richtlijn vereiste rapport geeft een beschrijving
van de risico's van de inrichting en van de maatregelen om die risico's te
beperken. Dit rapport zal ook gegevens bevatten die ingevolge de richtlijn
moeten worden verstrekt met het oog op het maken van het rampbestrijdingsplan.
Een groot deel van de gegevens van het rapport zal zowel het ene als het andere
doel dienen. Zo wordt voorkomen dat dezelfde gegevens meerdere keren moeten
worden overgelegd.Zaken waaraan in het veiligheidsrapport aandacht moet worden besteed die
mede betrekking hebben op de voorbereiding van de bestrijding van rampen en
zware ongevallen zijn onder meer zones die door een zwaar ongeval kunnen worden
getroffen, een gedetailleerde beschrijving van de scenario's voor mogelijke
zware ongevallen, een beoordeling van de omvang en ernst van de gevolgen van
zware ongevallen en een risico-analyse.In het vierde lid van artikel 2c zijn gegevens waarvan de geheimhouding
door het belang van de veiligheid van de staat is geboden, van de verplichting
tot gegevensverstrekking uitgezonderd. Het huidige artikel 2c kent ook reeds
een dergelijke bepaling. Zo zijn bij voorbeeld militaire autoriteiten niet
gehouden het gemeentebestuur of het bestuur van de regionale brandweer gegevens
te verschaffen waarop met het oog op het belang van de veiligheid van de staat
een geheimhoudingsplicht rust. Van gegevens waarop een dergelijke geheimhoudingsplicht
rust moeten worden onderscheiden gegevens die wel behoren te worden verstrekt,
doch een vertrouwelijk karakter hebben. De richtlijn voorziet in de mogelijkheid
dat – binnen bepaalde kaders – vertrouwelijke gegevens die aan
de overheid zijn verstrekt, vertrouwelijk worden gehouden. In dit verband
zij gewezen op artikel 25a van dit wetsvoorstel. Voorts voorziet artikel 2.5
van de Algemene wet bestuursrecht in een geheimhoudingsplicht voor ambtenaren
aan wie vertrouwelijke gegevens zijn verstrekt. CDe richtlijn bepaalt in artikel 11 dat voor de meer gevaarlijke categorieën
inrichtingen door de bevoegde autoriteiten een rampbestrijdingsplan voor de
voornamelijk buiten de inrichting te nemen maatregelen moet worden opgesteld.
De richtlijn somt in bijlage IV de gegevens op die het plan moet bevatten.
De bevolking moet over het plan worden geraadpleegd. Het plan moet met passende
tussenpozen van niet meer dan drie jaar door de autoriteiten opnieuw worden
bezien, beproefd en zo nodig herzien en bijgewerkt. Daarbij dient rekening
te worden gehouden met veranderingen die zich in de betrokken inrichting en
bij de hulpverleningsdiensten hebben voorgedaan, met nieuwe technische kennis
en met inzichten omtrent de bij zware ongevallen te nemen maatregelen.De betrokken overheid kan in het licht van de gegevens van het velligheidsrapport
gemotiveerd besluiten dat geen rampbestrijdingsplan behoeft te worden opgesteld.In artikel 7, eerste lid, van de Wet rampen en zware ongevallen is reeds
voorgeschreven dat de burgemeester voor elke ramp of zwaar ongeval waarvan
plaats, aard en gevolgen voorzienbaar zijn een rampbestrijdingsplan vaststelt.
In dat plan wordt het geheel van bij die ramp of dat zware ongeval te nemen
maatregelen opgenomen. Het rampbestrijdingsplan is thans niet openbaar (artikel
7, eerste lid, tweede volzin). Deze niet-openbaarheid strookt niet met de
richtlijn die impliciet uitgaat van openbaarheid van het rampbestrijdingsplan.
De bevolking moet immers over dit plan worden geraadpleegd. Bovendien worden
veel gegevens voor het rampbestrijdingsplan gehaald uit stukken (bv. het veiligheidsrapport)
die ook openbaar zijn. Daarom is voorgesteld om de huidige niet-openbaarheid
van het rampbestrijdingsplan te doen vervallen. Dat staat er niet aan in de
weg dat uitzonderingen op de openbaarheid mogelijk zijn, onder meer waar het
gaat om vertrouwelijke bedrijfsgegevens en het voorkómen van sabotage.
Verwezen zij naar het nieuwe artikel 25a. DIn overeenstemming met de systematiek van de wet geeft het bestaande eerste
lid van artikel 7 de algemene verplichting voor de burgemeester om een rampbestrijdingsplan
vast te stellen en creëert dit wetsvoorstel in het nieuwe derde lid de
grondslag om bij algemene maatregel van bestuur nadere regels te stellen.
Bij die algemene maatregel van bestuur wordt bepaald wanneer in ieder geval
een plan moet worden gemaakt, worden regels gesteld over het raadplegen van
de bevolking over dat plan alsmede over het periodiek beproeven en het actualiseren
van dat plan.Voor de goede orde wordt opgemerkt dat op grond van het derde lid van
artikel 7 ook voor andere niet onder de richtiijn vallende inrichtingen of
categorieën rampen en zware ongevallen een rampbestrijdingsplan kan worden
voorgeschreven.De richtlijn voorziet in de mogelijkheid dat de overheid in het licht
van de gegevens van het veiligheidsrapport onder vermelding van de motieven
besluit, dat geen plan behoeft te worden opgesteld. Deze bepaling wordt geïmplementeerd
in het nieuwe vierde lid van artikel 7. Uiteraard zal de burgemeester, alvorens
een dergelijk besluit te nemen, zich laten adviseren. Daarbij kan in het bijzonder
ook aan de regionale brandweer worden gedacht. Bij algemene maatregel van
bestuur worden nadere regels gegeven over de bekendmaking van een dergelijk
besluit. EIngevolge artikel 13, vierde lid, van de richtlijn dient het veiligheidsrapport
door de bevoegde autoriteiten ter beschikking van het publiek te worden gesteld.
Hier geldt dus de eis van actieve openbaarheid. Daarbij wordt de mogelijkheid
geboden om bepaalde delen van het rapport om een aantal genoemde redenen niet
openbaar te maken. Voorts verplicht artikel 20 van de richtlijn de bevoegde
autoriteiten om alle op grond van de richtlijn verkregen inlichtingen ter
beschikking te stellen van alle natuurlijke of rechtspersonen die daarom verzoeken
(passieve openbaarheid). Er worden zeven redenen genoemd op grond waarvan
de bevoegde autoriteiten de door hen ontvangen inlichtingen vertrouwelijk
kunnen houden indien de nationale bepalingen daarin voorzien.Het voorgestelde artikel 25a verplicht in het eerste lid burgemeester
en wethouders om de krachtens artikel 2c verschafte informatie ten behoeve
van de vaststelling van de in artikel 7, derde lid, bedoelde rampbestrijdingsplannen
(in feite dus de gegevens van het veiligheidsrapport) ter beschikking van
het publiek te stellen. Het tweede lid betreft de uitzondering hierop. De
in artikel 10, eerste lid, van de WOB genoemde absolute uitzonderingsgronden
kunnen onverminderd van toepassing blijven, terwijl de in het tweede lid genoemde
relatieve uitzonderingsgronden dienen te worden aangepast. Het derde, vierde
en vijfde lid hebben betrekking op de uitzonderingen op de passieve openbaarheid
waar het de overige aan de overheid verstrekte gegevens betreft. Ook hier
is zo nauwkeurig mogelijk aangesloten bij de WOB en is alleen van de WOB afgeweken
waar de richtlijn dit voor de bestrijding van rampen en zware ongevallen noodzakelijk
maakt.Artikel 18 van de richtlijn schrijft voor dat de lid-staten ervoor zorgen
dat de bevoegde autoriteiten een inspectiesysteem of andere op het soort betrokken
inrichting afgestemde controlemaatregelen opzetten. Met deze inspecties moet
onder meer kunnen worden nagegaan of de gegevens, vervat in het veiligheidsrapport
of in een ander ingediend rapport, de situatie in de inrichting goed weergeven.
Voor de inrichtingen dient een inspectieprogramma te worden opgezet. Tenzij
de bevoegde autoriteit op grond van een systematische evaluatie van de gevaren
van zware ongevallen bij een bepaalde inrichting een inspectieprogramma heeft
vastgesteld, voert de bevoegde autoriteit in het kader van het programma ten
minste één inspectie per jaar uit in iedere inrichting die behoort
tot een van de categorieën meer gevaarlijke inrichtingen.De richtlijn wordt op dit punt, waar het de voorbereiding op de bestrijding
van rampen en zware ongevallen betreft, geïmplementeerd in het nieuwe
artikel 25b. Dit artikel draagt burgemeester en wethouders op om ambtenaren
aan te wijzen die belast zijn met het toezicht op de naleving van het bij
of krachtens artikel 2c bepaalde ten aanzien van krachtens artikel 7, derde
lid, aangewezen inrichtingen. In aansluiting daarop geeft afdeling 5.2 van
de Algemene wet bestuursrecht nadere bepalingen inzake dit toezicht op de
naleving. Voorts legt artikei 25b de grondslag voor het bij of krachtens algemene
maatregel van bestuur geven van regels over dit toezicht. Het nieuwe Besluit
risico's zware ongevallen zal een opdracht aan het ingevolge de Wet milieubeheer
tot vergunningverlening bevoegde gezag bevatten om samen met onder meer het
bestuur van de regionale brandweer een inspectieprogramma vast te stellen.De derde tranche van de Algemene wet bestuursrecht, die op 1 januari 1998
in werking is getreden, geeft bepalingen over het toepassen van bestuursdwang
en het opleggen van een dwangsom. Hoewel de door een inrichting over te leggen
gegevens mede kunnen dienen ter vaststelling van een rampbestrijdingsplan
door de burgemeester en voor de voorbereiding van de coördinatie van
de bestrijding van rampen en zware ongevallen door de regionale
brandweer dienen de gegevens ook de voorbereiding op die bestrijding in het
algemeen. Deze voorbereiding is een taak van burgemeester en wethouders. Voorts
moeten gegevens met het oog op het in het kader van de preparatie informeren
van de bevolking aan burgemeester en wethouders te worden verstrekt. Ter voorkoming
van misverstand over de vraag welk orgaan bevoegd is tot het uitoefenen van
bestuursdwang, wordt in de nieuwe artikelen 2c, tweede lid en 25c uitdrukkelijk
bepaald dat burgemeester en wethouders daartoe bevoegd zijn, althans ten aanzien
van de krachtens artikel 7, derde lid, aangewezen categorieën inrichtingen.
In genoemde artikelen is bepaald dat tot de bevoegdheid tot toepassing van
bestuursdwang behoort het verbieden van de inbedrijfstelling van de inrichting,
het stilleggen of gedeeltelijk buiten werking stellen of verzegelen van de
inrichting dan wel het verzegelen of verwijderen van hetgeen zich in de inrichting
bevindt. Deze in dit wetsvoorstel neergelegde bevoegdheid, indien door een
aangewezen inrichting niet de vereiste gegevens met het oog op de voorbereiding
van de rampenbestrijding zijn overgelegd, is vergaand. Zij vindt haar oorzaak
in het feit dat onder omstandigheden het niet verstrekken van deze gegevens
een doelmatige bestrijding te zeer in de weg kan staan. FIn artikel 26 wordt handelen in strijd met onder meer artikel 2c, eerste
lid, strafbaar gesteld voor zover dat handelen in de algemene maatregel van
bestuur, bedoeld in artikel 2c, tweede lid, is aangeduid als strafbaar feit.
Omdat in dit wetsvoorstel het tweede lid van artikel 2c is vernummerd tot
derde lid, moet de verwijzing in artikel 26 worden aangepast. ARTIKEL III ARBEIDSOMSTANDIGHEDENWETZoals hiervoor is uiteengezet in het algemene deel van de memorie van
toelichting, vindt de implementatie van de richtlljn voor een belangrijk deel
plaats in een op de Wet milieubeheer, de Wet rampen en zware ongevallen en
de Arbeidsomstandighedenwet gebaseerde algemene maatregel van bestuur, het
nieuwe Besluit risico's zware ongevallen. Uiteraard dient de Arbeidsomstandighedenwet
een adequate delegatiegrondslag te bevatten voor de punten die de arbeidsveiligheid
betreffen en die bij of krachtens deze algemene maatregel van bestuur zullen
worden geregeld. In artikel 5, eerste lid, wordt zo concreet en nauwkeurig
mogelijk bepaald ten aanzien van welke onderwerpen regels worden gesteld.
Bij de algemene maatregel van bestuur zal de systematiek van de richtlijn
worden gevolgd op het punt van de integratie van de aspecten die betrekking
hebben op milieubeheer, rampenbestrijding en arbeidsveiligheid. Ook hiervoor
wordt verwezen naar het algemene deel van de memorie van toelichting. Een
van de consequenties hiervan is dat er niet langer sprake zal zijn van het
naast elkaar bestaan van een apart extern veiligheidsrapport op grond van
de Wet milieubeheer en een apart arbeidsveiligheidsrapport op grond van de
Arbeidsomstandighedenwet. Hieruit vloeit voort dat de vaststelling van de
regels betreffende de inhoud van het (arbeids)veiligheidsrapport niet op het
niveau van de wet in formele zin plaatsvindt, maar in de algemene maatregel
van bestuur. Artikel 5 van de Arbeidsomstandighedenwet kan tegen die achtergrond
aanzienlijk worden vereenvoudigd.Ten aanzien van de bedrijven en inrichtingen die thans onder de reikwijdte
van artikel 5 van de Arbeidsomstandighedenwet vallen, maar niet onder het
toepassingsbereik van de richtlijn – en daarmee in de toekomst evenmin
zullen vallen onder de werkingssfeer van het nieuwe Besluit risico's
zware ongevallen – zal in het Arbeidsomstandighedenbesluit worden geregeld
dat de noodzaak van een arbeidsveiligheidsrapport blijft bestaan. Op dit moment
staat immers de tijdige implementatie van de richtlijn voorop.Het voorgestelde artikel 5, eerste lid, biedt de ruimte om in het Arbeidsomstandighedenbesluit
(dus in een «aparte», voornamelijk op de Arbeidsomstandighedenwet
gebaseerde algemene maatregel van bestuur) vast te stellen ten aanzien van
welke bedrijven en inrichtingen een arbeidsveiligheidsrapport noodzakelijk
blijft en aan welke eisen het moet voldoen.Artikel 5, eerste lid, zal derhalve zowel de grondslag bieden voor de
algemene maatregel van bestuur ter implementatie van de richtlijn (het nieuwe
Besluit risico's zware ongevallen), als voor het (in een andere algemene maatregel
van bestuur, namelijk het Arbeidsomstandighedenbesluit) handhaven van de verplichting
tot het opstellen van een arbeidsveiligheidsrapport voor die bedrijven en
inrichtingen die niet onder de werkingssfeer van de richtlijn vallen, maar
waarvoor thans wel de verplichting geldt om een arbeidsveiligheidsrapport
te maken.De bedoelde wijziging van het Arbeidsomstandighedenbesluit (die dus betrekking
zal hebben op het handhaven van het nationale beleid op het gebled van de
arbeidsveiligheid, voor zover dit de thans aan de orde zijnde implementatiewetgeving
te boven gaat) zal deel uitmaken van hetzelfde wetgevingsproces als dat waarin
de implementatie van de richtlijn bij algemene maatregel van bestuur plaatsvindt,
en ook op hetzelfde tijdstip in werking treden.Separaat zal de aldus in het Arbeidsomstandighedenbesluit neer te leggen
regeling met betrekking tot het nationale beleid ten aanzien van het arbeidsveiligheidsrapport
gewijzigd worden. Uitgangspunt hierbij is een vermindering van de administratieve
lastendruk in samenhang met handhaving van het beschermingsniveau. Het betreft
hier een uitsluitend nationale afweging. De afwegingen die gemaakt zullen
worden met betrekking tot de voorbereiding van wetgeving op dit punt maken
echter geen deel uit van de implementatie «sec» en zullen derhalve
leiden tot een apart wetgevingstraject.Voorts is in een nieuw artikel 5a voorzien in een regeling betreffende
de openbaarmaking en geheimhouding van gegevens waarover de Arbeidsinspectie
beschikt met betrekking tot de voorkoming en beheersing van zware ongevallen
waarbij gevaarlijke stoffen zijn betrokken. Deze regeling is op dezelfde leest
geschoeid als die, zoals voorgesteld in artikel 25a van de Wet rampen en zware
ongevallen. A Artikel 5, eerste lid, aanhefDe regels in de algemene maatregel van bestuur die de arbeidsveiligheid
betreffen, komen naast en niet in plaats van de overige verplichtingen die
in de Arbeidsomstandighedenwet aan de werkgever worden opgelegd. Met betrekking
tot de reeds bestaande verplichtingen kan in het bijzonder worden gewezen
op artikel 4 van de wet, waarin de werkgever ertoe wordt verplicht zijn beleid
mede te richten op bescherming van de veiligheid en gezondheid van de werknemers.
Verplichtingen die krachtens het voorgestelde artikel 5 worden opgelegd vormen
deels dan ook verbijzonderingen van de verplichtingen die in het algemeen
reeds ten aanzien van de (arbeids)veiligheid zijn vastgesteld.Ook in de richtlijn wordt de verhouding tussen algemene en bijzondere
voorschriften aldus geduid. Uit artikel 2, tweede lid van de richtlijn vloeit
immers voort dat de zogenaamde kaderrichtlijn met betrekking tot de veiligheid
en de gezondheid van de werknemers op het werk onverkort van toepassing is
(richtlijn nr. 89/391/EEG van de Raad van de Europese Gemeenschappen van 12
juni 1989 betreffende de tenuitvoerlegging van maatregelen ter bevordering
van de verbetering van de veiligheid en de gezondheid van de werknemers op
het werk, PbEG L 183). Artikel 5, eerste lid, onder bIn artikel 5, vijfde lid, is thans bepaald welke personen desgevraagd
kennis moeten kunnen nemen van het veillgheidsrapport. Dit zal op basis van
onderdeel b worden bepaald in de algemene maatregel van bestuur. Artikel 5, eerste lid, onder eMet betrekking tot dit onderdeel kan worden opgemerkt dat (artikel 11,
derde lid, van) de richtlijn weliswaar verplicht tot raadpleging van het personeel
over het interne noodplan, maar geen vergelijkbare verplichting oplegt ten
aanzien van het veiligheidsrapport. In het huidige artikel 5, zesde lid, van
de wet is echter uitdrukkelijk bepaald dat over het arbeidsveiligheidsrapport
en de wijziging daarvan vooraf overleg moet worden gepleegd met de ondernemingsraad.
Omdat artikel 5 in de voorgestelde vorm niet langer spreekt over het arbeidsveiligheidrapport,
kan het zesde lid niet in die vorm gehandhaafd worden. In de algemene maatregel
van bestuur zal worden bepaald dat ten aanzien van de delen van het veiligheidsrapport
die de arbeidsveiligheid betreffen, – en, voor zover nog nodig, over
het interne noodplan – vooraf overleg met de ondernemingsraad wordt
gevoerd; dit om te voorkomen dat de overleg-verplichting ook aspecten van
het veiligheidsrapport zou gaan betreffen die ook thans niet aan de overleg-verplichting
zijn onderworpen (bijvoorbeeld milieu-aspecten).Tegelijk is er ter wille van de consistentie in voorzien, zoals dat ook
op andere plaatsen in de Arbeidsomstandighedenwet is gebeurd, dat kan worden
bepaald dat bij ontbreken van een ondernemingsraad wordt overlegd met de belanghebbende
werknemers.Wat betreft de verplichting uit de richtlijn om met betrekking tot het
interne noodplan het personeel te raadplegen, is evident dat het interne noodplan
in het veiligheidsrapport aan de orde moet komen. Artikel 5, eerste lid, onder fIn artikel 17 van de richtlijn is bepaald dat onder bepaalde omstandigheden
een exploitatieverbod moét, en in andere gevallen mág worden
opgelegd. In artikel 37 van de Arbeidsomstandighedenwet is bepaald onder welke
omstandigheden de daartoe aangewezen ambtenaar bevoegd is tot stillegging
van de werkzaamheden. Bij de algemene maatregel van bestuur zal voor zover
het de arbeidsveiligheid betreft worden bepaald dat een exploitatieverbod
geldt:– in dezelfde gevallen waarin op grond van artikel 37 het werk kan
worden stilgelegd, dat wil zeggen indien exploitatie een ernstig gevaar oplevert
voor de aanwezige personen;– in de gevallen zoals die thans zijn omschreven in artikel 5, zevende
lid. Het ligt niet in de bedoeling om ten aanzien van de arbeidsveiligheid
verdergaande exploitatieverboden of stilleggingsgronden in de wetgeving op
te nemen. Artikel 5, eerste lid, onder gDe richtlijn stelt een aantal eisen met betrekking tot inspectie en toezicht
die thans niet in de arbeidsomstandighedenwetgeving zijn opgenomen. Om uitvoering
te kunnen geven aan de bepalingen van de richtlijn ten aanzien
van het beoordelen van het veiligheidsrapport (en het berichten van de werkgever
daarover, artikel 9, vierde lid, van de richtlijn), het opzetten van een inspectieprogramma,
het opstellen van een inspectierapport (artikel 18, tweede Iid, van de richtlijn)
door de met het toezicht op de naleving van de Arbeidsomstandighedenwet belaste
ambtenaar is in artikel 5, eerste lid, onder g de grondslag aangebracht voor
het stellen van regels. Artikel 5, tweede lidIn dit artikellid zijn het huidige tweede, derde, achtste, veertiende
en vijftiende Iid opgegaan.Volgens het huidige artikel 5, tweede lid, kan de minister de verplichting
tot het aanwezig hebben van een (arbeids)veiligheidsrapport afzonderlijk aan
een werkgever opleggen met betrekking tot een bedrijf of inrichting. Deze
bevoegdheid is neergelegd in het voorgestelde tweede lid, eerste volzin.Daarbij is tevens voorzien in de mogelijkheid een of meer van de verplichtingen
bedoeld in of krachtens het eerste lid (niet) op te leggen. Dit houdt verband
met de omstandigheid dat – anders dan in de huidige situatie –
de betreffende verplichtingen kunnen variëren afhankelijk van de hoeveelheid
gevaarlijke stoffen in het bedrijf.Met betrekking tot het veertiende en vijftiende lid is het daarin gestelde
over de eis tot naleving komen te vervallen. Hiertoe wordt verwezen naar de
toelichting bij onderdeel C.Ter voorkoming van misverstand wordt erop gewezen dat de formulering dat
de werking van de aanwijzing wordt opgeschort totdat de beroepstermijn is
verstreken, of indien beroep is ingesteld, op het beroep is beslist, geen
wijziging brengt in de omstandigheid dat ook in de bezwaarfase deze opschortende
werking bestaat. Dit houdt verband met de systematiek van de Algemene wet
bestuursrecht, waarin ook de fase waarin bezwaar kan worden gemaakt, wordt
aangemerkt als beroepstermijn. In dat verband kan eveneens worden verwezen
naar de wijzigingen van de Arbeidsomstandighedenwet ingevolge de Aanpassingswet
derde tranche Algemene wet bestuursrecht. Vervallen leden van artikel 5Het vervallen van het eerste, tweede, derde, zesde, zevende, achtste,
veertiende en vijftiende lid is hiervoor toegelicht. De overige leden van
het artikel kunnen vervallen omdat bij algemene maatregel van bestuur regels
kunnen worden gesteld over het stellen van regels door de minister (thans:
twaalfde lid). Voorts worden bij of krachtens algemene maatregel van bestuur
regels gesteld over:– het actueel houden van het veiligheidsrapport (thans: vierde lid),– het verstrekken van gegevens aan de toezichthoudende ambtenaar
(thans: vijfde lid),– de wijze waarop toezichthoudende diensten elkaar informeren (thans:
negende lid).Wat betreft de eis tot het treffen van voorzieningen als bedoeld in artikel
5, tiende en elfde lid, is er geen reden om die te onderscheiden van de eis
tot naleving als bedoeld in artikel 36. Om die reden is in artikel 36, eerste
lid, de mogelijkheid geopend een eis te stellen met betrekking tot de naleving
van regels, gesteld krachtens artikel 5. Bij algemene maatregel van bestuur
zal worden bepaald dat de eis tot naleving gesteld kan worden en op welke
wijze die zal worden afgestemd met het gezag dat is belast met het milieubeheer
en de rampenbestrijding. Artikel 5aHet nieuwe artikel 5a regelt de in de richtlijn opgenomen actieve en passieve
openbaarheid. Dit artikel volgt dezelfde systematiek als het hiervoor behandelde
artikel 25a van de Wet rampen en zware ongevallen.In aanvulling op hetgeen in de toelichting op artikel 25a van dit wetsvoorstel
is genoteerd, wordt nog het volgende opgemerkt. Eerste en tweede lidDe regeling van de verstrekking uit eigen beweging is neergelegd in de
eerste twee leden. Het eerste lid verplicht tot verstrekking uit eigen beweging
van gegevens die bij algemene maatregel van bestuur zijn aangewezen. In het
nieuwe Besluit risico's zware ongevallen zal worden bepaald dat het hier gaat
om het veiligheidsrapport. Voorts zullen bij of krachtens dit besluit regels
kunnen worden gesteld omtrent zaken als het tijdstip van terbeschikkingstelling
van het publiek. Omdat in de Arbeidsomstandighedenwet het begrip veiligheidsrapport
niet meer voorkomt, is het niet mogelijk in de wet zelf te bepalen welk document
openbaar moet worden gemaakt. Evenmin is het mogelijk de verplichting tost
verstrekking uit eigen beweging van toepassing te verklaren op alle gegevens
die krachtens artikel 5, eerste lid, onder b, worden verschaft, omdat daaronder
ook andere gegevens vallen (zoals het zogenaamde PBZO-document voor niet veiligheidsrapportplichtige
werkgevers), waarvoor ingevolge de richtlijn de verplichting tot actieve openbaarmaking
niet geldt.In het tweede lid worden de gronden genoemd waarop openbaarmaking achterwege
mag blijven. Het gaat dan om de weigeringsgronden als bedoeld in artikel 10,
eerste lid van de Wet openbaarheid van bestuur, aangevuld met het belang van
het voorkomen van sabotage en de eerbiediging van de persoonlijke levenssfeer.In het nieuwe Besluit risico's zware ongevallen zullen regels worden opgenomen
met betrekking tot de openbaarmaking van het veiligheidsrapport. De openbaarmaking
zal feitelijk geschieden door het bevoegd gezag in de zin van de Wet milieubeheer,
mede namens het «bevoegd gezag» in de zin van de Arbeidsomstandighedenwet
en de Wet rampen en zware ongevallen. Dit om te voorkomen dat elke instantie
separaat actie zou moeten ondernemen om te voldoen aan de verplichting het
veiligheidsrapport openbaar te maken. Wat betreft de Arbeidsomstandighedenwet
zal de uitwerking hiervan in het nieuwe Besluit risico's zware ongevallen
plaatsvinden krachtens artikel 5a, eerste lid. Voor wat betreft de Wet milieubeheer
en de Wet rampen en zware ongevallen is in de artikelen 8.44, derde lid, respectievelijk
25a, eerste lid, in deze mogelijkheid voorzien. De vraag welk gezag de afweging
moet maken of een weigeringsgrond van toepassing is met betrekking tot een
of meer onderdelen van het veiligheidsrapport, is in abstracto moeilijk te
beantwoorden. Indien de betreffende gegevens ten aanzien waarvan moet worden
beoordeeld of openbaarmaking achterwege moet blijven, in het veiligheidsrapport
zijn opgenomen in verband met de arbeidsveiligheid, zal deze beoordeling moeten
worden gemaakt door de Arbeidsinspectie. Gaat het daarentegen om delen van
het veiligheidsrapport die primair betrekking hebben op milieu-aspecten of
rampenbestrijding buiten het bedrijf, dan dient de beoordeling plaats te vinden
door het gezag dat daarmee is belast.Voor de werkgever behoeft dit geen bezwaar te zijn. Hij kan het verzoek
tot geheimhouding doen bij het bevoegd gezag in de zin van de Wet milieubeheer
dat als loket fungeert. Raakt het verzoek aan de verantwoordelijkheid van
het gezag dat toeziet op de Arbeidsomstandighedenwet of de Wet rampen en zware
ongevallen, dan wordt de beslissing op het verzoek afgestemd
met dat gezag. De beslissing op het verzoek is in dat geval een gezamenlijke,
die ook in de ondertekening tot uitdrukking komt. Derde, vierde en vijfde lidDeze leden hebben betrekking op het verstrekken van informatie op verzoek.
De voorgestelde regeling komt erop neer dat informatie in beginsel wordt verschaft
tenzij daar genoemde weigeringsgronden van toepassing zijn. De beslissing
op een dergelijk verzoek wordt genomen door het gezag aan wie het verzoek
gericht is. Indien de beoordeling van het verzoek tot de competentie van een
ander gezag behoort, wordt het doorgezonden; is er een gezamenlijke beoordeling
nodig, dan is ook de beslissing gezamenlijk.Tot slot wordt nog opgemerkt dat de in artikel 5a neergelegde regeling
met betrekking tot de openbaarmaking van de daar bedoelde gegevens, alleen
zal gelden voor bedrijven die onder de reikwijdte van de richtlijn vallen.
Voor wat betreft bedrijven die daar niet onder vallen, maar die wel AVR-plichtig
blijven op grond van de in het Arbeidsomstandighedenbesluit te treffen regeling,
blijft de situatie dezelfde als thans, zodat de WOB hierop onverkort van toepassing
blijft. BDeze wijziging vloeit voort uit het vervallen van het negende lid van
artikel 5. CDe eis tot het treffen van voorzieningen in het huidige tiende en elfde
lid van artikel 5 is niet goed te onderscheiden van de eis tot naleving, bedoeld
in artikel 36. Evenmin zijn er goede redenen om met betrekking tot de werking
van de eis en de rechterlijke toetsing daarvan onderscheid te biijven maken
tussen deze eisen. Een eis tot naleving van het bepaalde krachtens artikel
5, eerste lid, wordt om die reden aangemerkt als een eis tot naleving als
bedoeld in artikel 36. Dit is tot uitdrukking gebracht door artikel 5 op te
nemen in het eerste lid van artikel 36. DZoals bij het voorgestelde artikel 5, tweede lid, is toegelicht is de
bevoegdheid van de minister om de verplichting tot het aanwezig hebben van
een arbeidsveiligheidsrapport afzonderlijk op te leggen, overgeheveld naar
het tweede lid, eerste volzin.In artikel 40 is de verwijzing naar artikel 5 hieraan aangepast. ARTIKEL IV WET OP DE ECONOMISCHE DELICTENIn de memorie van toelichting bij het voorstel tot wijziging van de Rampenwet
en andere wetten in verband met de uitbreiding van de reikwijdte van de Rampenwet
tot zware ongevallen en de regeling van enige andere onderwerpen (kamerstukken
II 1995/96, 24 481, nr. 3, blz. 8) is reeds uiteengezet dat ontwikkelingen
in de rechtspraak van het Hof van Justitie van de EG nopen tot een effectieve
sanctionering van schending van EG-richtlijnverplichtingen, wil sprake zijn
van een daadwerkelijke volledige implementatie. In het licht van het doel
en de inhoud van onder meer richtiijn 82/501/EEG is strafrechtelijke handhaving
het meest doelmatig. Daartoe werd bij die wetswijziging artikel 26 in de Wet
rampen en zware ongevallen ingevoegd en werden in de opsomming in artikel
1a, onder 1° van de Wet op de economische delicten de artikelen
2c, eerste lid, en 11b, tweede lid, – voor zover overtredingen van deze
artikelen zijn aangeduid als strafbare feiten – van de Wet rampen en
zware ongevallen ingevoegd. Om buiten twijfel te stellen dat ook overtredingen
van voorschriften gesteld bij of krachtens de algemene maatregelen van bestuur,
bedoeld in de artikelen 2c, derde lid, en 11b, derde lid, – voor zover
aangeduid als stafbare feiten – economische delicten zijn, is in het
wetsvoorstel de opsomming betreffende de Wet rampen en zware ongevallen in
bovengenoemde zin aangevuld.Strafbaarstelling van handelen in strijd met bepalingen van het nieuwe
Besluit risico's zware ongevallen die zijn gebaseerd op de Wet milieubeheer
en de regels gesteld krachtens artikel 5 van de Arbeidsomstandighedenwet,
is geregeld in de op die wetten betrekking hebbende verwijzingen in artikel
1a respectievelijk artikel 1 van de Wet op de economische delicten. ARTIKEL V OVERGANGSBEPALING INZAKE NIET-OPENBAARHEID RAMPBESTRIJDINGSPLANNENBij het vervallen van de niet-openbaarheid van het rampbestrijdingsplan
is er voor gekozen om uitsluitend voor op het tijdstip van inwerkingtreding
van dit wetsvoorstel reeds bestaande rampbestrijdingsplannen de openbaarheid
op een later tijdstip in werking te laten treden. ARTIKEL VI INWERKINGTREDINGHet tijdstip van inwerkingtreding wordt bij koninklijk besluit bepaald.
Op deze wijze kan de inwerkingtreding van de wetswijzigingen en van het nieuwe
Besluit risico's zware ongevallen goed op elkaar worden afgestemd. Tevens
is met de gekozen redactie de mogelijkheid geschapen om bepaalde artikelen
of onderdelen daarvan op een later moment in werking te laten treden, bij
wijze van overgangsregeling.De Minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer,M. de BoerDe Minister van Binnenlandse Zaken,H. F. DijkstalDe Staatssecretaris van Sociale Zaken en Werkgelegenheid,F. H. G. de Grave Transponeringstabel behorende bij richtlijn 96/82/EG van de Raad van de
Europese Unie van 9 december 1996 betreffende de beheersing van zware ongevallen
waarbij gevaarlijke stoffen zijn betrokken.Ter uitvoering van deze richtlijn worden de Wet milieubeheer (Wm), de
Wet rampen en zware ongevallen (Wr) en de Arbeidsomstandighedenwet (Aw) gewijzigd.
In de rechterkolom is weergegeven op welke plaats in de (al bestaande of voorgestelde)
wetgeving een bepaling van de richtlijn is of wordt geïmplementeerd. Artikel
richtlijnArtikel wet 1behoeft geen implementatie   2,
lid 1regelen op grond van 5, eerste lid, onderdeel a, Aw; regelen op
grond van 8.44 Wm 2, lid 25, eerste lid, eerste zin, Aw   3, onderdeel 11.1, leden 1, 3 en 4, Wm; onderdelen 2 t/m 6regelen
op grond van 5, eerste lid, onderdeel a, Aw; regelen op grond van 8.44 Wmonderdeel 51, onderdeel b, Wr onderdeel 8behoeft geen
implementatie   4regelen op grond van 5, eerste lid, onderdeel
a, Aw; regelen op grond van 8.44 Wm   5, lid 13, eerste lid,
Aw; 4 Aw; regelen op grond van 8.44 Wm 5, lid 2regelen op grond
van 5, eerste lid, onderdeel c, Aw; regelen op grond van 8.44 Wm   6,
leden 1, tweede  streepje, en 2 t/m 4regelen op grond van 5, eerste
lid, onderdeel b en d, Aw; regelen op grond van 8.44 Wm 6, leden 1,
eerste  streepje, en 2regelen op grond van 8.5 Wm   7,
leden 1 en 2regelen op grond van 5, eerste lid, onderdeel b en c, Aw;
regelen op grond van 8.44 Wm 7, lid 3regelen op grond van 5, eerste
lid, onderdeel a, Aw; regelen op grond van 8.44 Wm   8, lid 1regelen
op grond van 5, eerste lid, onderdeel g, Aw; regelen op grond van 8.44 Wm8, lid 2,  onderdeel aregelen op grond van 5, eerste lid,
onderdeel a en c, Aw; regelen op grond van 8.44 Wm onderdeel b2c,
eerste lid, Wr; regelen op grond van 2c, derde lid, Wr; regelen op grond van
8.44 Wm   9, leden 1 en 2regelen op grond van 5, eerste lid,
onderdeel b en c, Aw; regelen op grond van 8.44 Wm 9, lid 3, eerste streepje5.15 en 5.17 Inrichtingen- en vergunningenbesluit milieubeheer;
regelen op grond van 5, eerste lid, onderdeel d, Aw   9, lid 3,
tweede t/m  vierde streepjeregelen op grond van 8.44 Wm 9,
lid 4,eerste streepje regelen op grond van 5, eerste lid, onderdeel
g, Aw; regelen op grond van 8.44 Wm; t.a.v. nieuwe inrichtingen: afdeling
3.5 Algemene wet bestuursrecht   9, lid 4, tweede streepjeregelen
op grond van 5, eerste lid, onderdeel f, Aw; 8.1, eerste lid, en 8.25, eerste
lid, Wm 9, lid 5regelen op grond van 5, eerste lid, onderdeel
b, c en d, Aw; regelen op grond van 8.44 Wm 9, lid 6regelen op
grond van 5, eerste lid, onderdeel b, Aw; regelen op grond van 8.44 Wm   10,
eerste streepjeregelen op grond van 5, eerste lid, onderdeel b, c en
d, Aw; regelen op grond van 8.44 Wm 10, tweede streepje5.17
Inrichtingen- en vergunningenbesluit milieubeheer; regelen op grond van 8.44
Wm   11, lid 1,  onderdeel aregelen op grond van 5, eerste
lid, onderdeel b, c en d, Aw onderdeel b2c, eerste lid, Wr; regelen
op grond van 2c, derde lid, Wr onderdeel c7, eerste lid, Wr; regelen
op grond van 7, derde lid, Wr 11, lid 2regelen op grond van 7,
derde lid Wr; regelen op grond van 5, eerste lid, onderdeel b en c, Aw 11,
lid 3regelen op grond van 7, derde lid, Wr; regelen op grond van 5,
eerste lid, onderdeel e, Aw 11, lid 4regelen op grond van 7, derde
lid, Wr; regelen op grond van 5, eerste lid, onderdeel c en d, Aw 11,
lid 57, derde lid, Wr; regelen op grond van 5, eerste lid, onderdeel
c en d, Aw 11, lid 67, vierde lid, Wr   12, lid 1regelen
op grond van 5.1 Wm 12, lid 2Afdeling 3.5 Algemene wet bestuursrecht
j° 5.15 en 5.17 Inrichtingen- en vergunningenbesluit milieubeheer en jo.
Wet op de Ruimtelijke Ordening   13, lid 12a, eerste lid,
Wr; regelen op grond van 2a, vierde lid, Wr; 13, lid 22a, derde
lid, Wr; regelen op grond van 2a, vierde lid, Wr13, lid 3regelen
op grond van 7, derde lid, onderdeel d, Wr 13, lid 419.3 Wm; regelen
op grond van 19.3 Wm; 25a, eerste en tweede lid, Wr; 5a, eerste en tweede
lid, Aw 13, lid 5Afdeling 3.5 Algemene wet bestuursrecht j°
Wet op de Ruimtelijke Ordening 13, lid 6regelen op grond van 8.44
Wm  14, lid 1hoofdstuk 17 Wm onderdeel a, b en c2c,
eerste lid, Wr; regelen op grond van 2c, derde lid; 11b, eerste en tweede
lid, Wr; regelen op grond van 11b, derde lid, Wr; regelen op grond van 5,
eerste lid, onderdeel b en d, Aw onderdeel dregelen op grond van
2c, derde lid, en 11b, derde lid, Wr; regelen op grond van 5, eerste lid,
onderdeel b en d, Aw 14, lid 217.3 Wm; 2b Wr; regelen op grond
van 5, eerste lid, onderdeel g, Aw   15behoeft geen implementatie  1632, eerste lid, Aw; 18.2 Wm; 25b Rw   17, lid
1,  eerste alinea8.25, tweede lid, Wm; 5.15 en 5.17 Inrichtingen-
en vergunningenbesluit milieubeheer; regelen op grond van 5, eerste lid, onderdeel
f, AW tweede alinea2c, tweede lid, en 25c Wr; regelen op grond
van 5, eerste lid, onderdeel f, Aw; 18.12 Wm 17, lid 2hoofdstuk
6, 7 en 8 Algemene wet bestuursrecht   18, lid 1hoofdstuk
18 Wm; 25b Wr; regelen op grond van 25b Wr; regelen op grond van 5, eerste
lid, onderdeel g, Aw 18, lid 2regelen op grond van 8.44 Wm; 25b
Wr; regelen op grond van 25b, Wr; regelen op grond van 5, eerste lid, onderdeel
g, Aw 18, lid 318.6 Wm; 2c, eerste lid, Wr; regelen op grond van
2c, derde lid, Wr; regelen op grond van 5, eerste lid, onderdeel g, AW   19behoeft
geen implementatie   20, lid 110 Wet openbaarheid van bestuur;
25a, derde, vierde en vijfde lid, Wr; 5a, derde, vierde en vijfde lid, Aw20, lid 2behoeft geen implementatie   21behoeft
geen implementatie   22behoeft geen implementatie   23,
lid 1behoeft geen implementatie 23, lid 2V; regelen op grond
van 8.44 Wm   24behoeft geen implementatie   25behoeft
geen implementatie   26behoeft geen implementatie   Bijlage
Iregelen op grond van 8.44 Wm Bijlage IIregelen op grond
van 5, eerste lid, onderdeel b en c, Aw; regelen op grond van 8.44 Wm Bijlage
IIIregelen op grond van 8.44 WmBijlage IV, onderdeel 1regelen
op grond van 5, eerste lid, onder b, Aw Bijlage IV, onderdeel 2regelen
op grond van 7, derde lid, onderdeel a, Wr Bijlage Vregelen op
grond van 2a, vierde lid, Wr Bijlage VIbehoeft geen implementatie 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-25972-3.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl