Wijziging Landinrichtingswet en enige andere inrichtingswetten (positie CLC); Advies en nader rapport
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-07 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 28967, nr. A

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

25-06-2003

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2002-2003

28967 nr. A

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 28967Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 26 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
28 967Wijziging van de Landinrichtingswet en enige andere inrichtingswetten
(positie van de Centrale Landinrichtingscommissie)AADVIES RAAD VAN STATE EN NADER RAPPORT1Hieronder zijn opgenomen het advies van de Raad van State d.d. 18 april
2003 en het nader rapport d.d. 6 juni 2003, aangeboden aan de Koningin
door de minister van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij, mede namens de minister
van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer. Het advies van
de Raad van State is cursief afgedrukt.Bij Kabinetsmissive van 31 maart 2003, no. 03.001438, heeft Uwe Majesteit,
op voordracht van de Minister van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij, mede
namens de Minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer,
bij de Raad van State ter overweging aanhangig gemaakt het voorstel van wet
met memorie van toelichting houdende wijziging van de Landinrichtingswet en
enige andere inrichtingswetten (positie van de Centrale Landinrichtingscommissie).Het voorstel van wet beoogt een einde te maken aan de rechtsonzekerheid
die is ontstaan na de uitspraak van de rechtbank Groningen van 11 februari
2003, zaaknummer 61/20, inzake bezwaren tegen het plan van toedeling voor
de ruilverkaveling Sauwerd in het kader van de Landinrichtingswet (Liwet).
In die uitspraak wordt geoordeeld dat het mandaat van de Centrale Landinrichtingscommissie
(hierna: CLC) aan haar secretaris om richtlijnen voor het plan van toedeling
vast te stellen in strijd met artikel 10:3, tweede lid, van de Algemene wet
bestuursrecht (Awb) is gegeven en voorts dat de mandatering aan die secretaris
van de instemmingsbevoegdheid terzake van het ter inzage gelegde plan van
toedeling zich niet verdraagt met artikel 199, tweede lid, Liwet omdat daaraan
de voorwaarde is verbonden dat de secretaris – met inachtneming van
het wettelijk kader – overeenkomstig het voorstel van de landinrichtingscommissie
moet handelen, hetgeen naar het oordeel van de rechtbank betekent dat de secretaris
altijd met het voorstel moet instemmen. De rechtbank heeft de inhoudelijke
behandeling van de bezwaren aangehouden totdat op een juiste wijze in de vaststelling
van de richtlijnen en de goedkeuring van het plan van toedeling is voorzien.Het oordeel van de rechtbank Groningen, waartegen geen rechtsmiddel openstaat,
behoudens cassatie in het belang van de wet (artikel 186 Liwet), kan volgens
de memorie van toelichting gevolgen hebben voor alle landinrichtingsprojecten
waarbij bezwaren zijn ingediend tegen de eerste schatting (artikel 170 Liwet),
het plan van toedeling (artikel 200 Liwet) of de lijst der geldelijke regelingen
(artikel 214 Liwet) en op deze bezwaren nog niet onherroepelijk is beslist,
aangezien alle stelsels van classificatie (artikel 163 Liwet), richtlijnen
voor het plan van toedeling (artikel 195 Liwet) of regels betreffende de schatting
(artikel 210, derde lid, Liwet) sinds 28 juni 1996 namens de CLC door
haar secretaris zijn vastgesteld. Daarnaast zouden als gevolg
van de visie die aan de uitspraak van de rechtbank ten grondslag ligt de landinrichtingscommissies
geen plan van tijdelijk gebruik (artikel 190, tweede lid, Liwet), plan van
toedeling (artikel 199, tweede lid, Liwet) of lijst der geldelijke regelingen
(artikel 213, eerste lid, Liwet) ter inzage kunnen leggen, nu de wettelijk
vereiste instemming niet zal kunnen worden verkregen. Hetzelfde zou blijkens
de memorie van toelichting gelden voor de toepassing die de secretaris in
mandaat heeft gegeven aan vergelijkbare onderdelen van de Reconstructiewet
Midden-Delfland (hierna: Reconstructiewet) en de Herinrichtingswet Oost-Groningen
en Gronings-Drentse Veenkoloniën (hierna: Herinrichtingswet).Teneinde op afdoende wijze een einde te maken aan de thans bestaande rechtsonzekerheid
voorziet het wetsvoorstel in een reparatie bij formele wet. Er is van afgezien
de betrokken besluiten van de secretaris achteraf te laten bekrachtigen door
de CLC of die besluiten alsnog door de CLC zelf te laten nemen in verband
met de juridische beperkingen en uitvoeringstechnische problemen die aan die
varianten kleven. De Raad van State heeft bezwaren tegen de wijze waarop in
dit wetsvoorstel aan de reparatie vorm wordt gegeven. In verband daarmee kan
over het wetsvoorstel niet positief worden geadviseerd.Blijkens de mededeling van de Directeur van Uw kabinet van 31 maart
2003, nr. 03.001438, machtigde Uwe Majesteit de Raad van State zijn advies
inzake het bovenvermelde voorstel van wet rechtstreeks aan mij te doen toekomen.Dit advies, gedateerd 18 april 2003, nr. W11.03.0102/V, bied ik U hierbij
aan.De Raad heeft bezwaar tegen de wijze waarop in het wetsvoorstel de bevoegdheidsgebreken
worden gerepareerd die zijn geconstateerd door de rechtbank Groningen. De
Raad van State geeft U daarom in overweging het voorstel van wet niet aldus
aan de Tweede Kamer der Staten-Generaal te zenden. De Raad doet aanbevelingen
waarmee aan het bezwaar van de Raad tegemoet kan worden gekomen.1. Omdat de uitspraak van de rechtbank Groningen niet op de inhoud van
de in mandaat genomen besluiten betrekking heeft, maar op daaraan klevende
bevoegdheidsgebreken, beoogt het wetsvoorstel een generieke reparatie van
die gebreken. Deze geschiedt, zoals in hoofdstuk 5 van de memorie van toelichting
wordt uiteengezet, overeenkomstig de inmiddels gewijzigde, maar tot dusver
nog niet in de Liwet vastgelegde, inzichten met betrekking tot gedecentraliseerde
besluitvorming bij reconstructie en landinrichting. Volgens de toelichting
lagen die nieuwe inzichten ook al ten grondslag aan het mandaatbesluit. In
verband daarmee worden thans, vooruitlopend op een in voorbereiding zijnde
nieuwe Wet inrichting landelijk gebied, op beperkte schaal ook wijzigingen
doorgevoerd die niet noodzakelijkerwijs voortvloeien uit de uitspraak van
de rechtbank (onder andere met betrekking tot het horen van de CLC bij bepaalde
besluiten van de minister en de vertegenwoordiging van de CLC in bezwarenprocedures).
Het wetsvoorstel acht het gewenst en verantwoord om bepalingen waarin de instemming
van de CLC is voorgeschreven met terugwerkende kracht tot en met 28 juli
1996 (de datum van het mandaatbesluit) te schrappen. Datzelfde geldt voor
de bepalingen waarin de CLC de opdracht heeft om richtlijnen vast te stellen
(artikel V). Daar waar nog rijksinvloed noodzakelijk wordt gevonden, wordt
de Minister van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij bevoegd gemaakt, die zal
mandateren aan de directeur van de Dienst Landelijk Gebied (hierna: DLG).
Op bepaalde onderdelen worden gedeputeerde staten en de landinrichtingscommissies
bevoegd. Daarbij wordt gebruikgemaakt van de fictie dat de toepassing die
de secretaris van de CLC aan de desbetreffende bepalingen van de wet heeft
gegeven vanaf de datum van inwerkingtreding van de reparatiewet wordt geacht
(geldig) te zijn gegeven door de minister onderscheidenlijk gedeputeerde staten
en landinrichtingscommissies (artikel IV). De andere inrichtingswetten worden
op dezelfde wijze aangepast.Tegen deze aanpak heeft de Raad de volgende bedenkingen.a. Terugwerkende krachtDe reparatie door middel van het met terugwerkende
kracht gedurende een lange periode laten vervallen van inmiddels uit decentralisatie-oogpunt overbodig geachte bepalingen acht de Raad uit een oogpunt van behoorlijke
wetgeving en rechtszekerheid ten principale onjuist. Met deze constructie
wordt achteraf de in de wet beoogde legitimiteit van met publiek gezag beklede
organen weggenomen en daarmee de basis van hun verhouding tot en relatie met
de burger. Dientengevolge komen hun bestaansrecht en de geloofwaardigheid
van de uitoefening van hun bevoegdheden in het verleden en daarmee ook de
daarvoor gedane overheidsuitgaven op losse schroeven te staan. Zij roept gerede
twijfel op aan de betekenis die aan bij wet vastgelegde procedurele waarborgen
voor een zorgvuldige besluitvorming moet worden gehecht. Indien bepaalde onderdelen
van procedures wegens gewijzigde inzichten overbodig worden gevonden, dienen
deze naar de mening van de Raad tijdig te worden aangepast. Overigens valt
in het geheel niet in te zien waarom de definitie van «Onze Minister»
in de Herinrichtingswet met terugwerkende kracht zou moeten worden geactualiseerd
(artikel III, onderdeel A).b. De gebruikte fictieDe geformuleerde fictie met betrekking tot de geldigheid
van de besluiten van de secretaris kan niet voor al die besluiten worden toegepast.
Om de eerder door de secretaris in mandaat genomen besluiten voor de toekomst
als besluiten van de andere genoemde bestuursorganen door te kunnen laten
gaan, is vereist dat die besluiten rechtsgeldig zijn genomen. In het licht
van de uitspraak van Groningen is aan die voorwaarde wegens strijd met artikel
10:3, tweede lid, onderdeel a, Awb niet voldaan bij:– door de secretaris in mandaat vastgestelde
regels bij de toepassing van artikel 163 (classificatie), artikel 195, eerste
lid, (richtlijnen plan van toedeling) en artikel 210, derde lid, (schattingsregels)
Liwet; in deze gevallen wordt de minister bevoegd (artikel IV, onderdeel 1);– door de secretaris in mandaat vastgestelde
regels bij de toepassing van artikel 49, eerste en tweede lid, (classificatie)
en artikel 92, tweede lid, (schattingsregels), Reconstructiewet; ook in die
gevallen wordt de minister bevoegd (artikel IV, onderdeel 4);– door de secretaris in mandaat vastgestelde
regels bij de toepassing van artikel 33, eerste en tweede lid, (classificatie)
en artikel 107, tweede lid, (schattingsregels), Herinrichtingswet; ook hier
gaat de bevoegdheid over naar de minister.c. VolledigheidOnzeker is of de consequenties van de uitspraak van
de rechtbank Groningen, wat er ook moge zijn van de argumentatie waarop die
uitspraak is gebaseerd, volledig zijn geïnventariseerd. Niet duidelijk
is bijvoorbeeld waarom naar aanleiding van die uitspraak niet ook artikel
10, vierde lid, Liwet wordt aangepast (schrappen van de bevoegdheid van de
CLC dan wel toekennen van die bevoegdheid aan de minister). De voorwaarde
in het mandaatbesluit van 1996 dat de secretaris bij het verlenen van toestemming
overeenkomstig het voorstel van gedupeerde staten moet handelen houdt een
beperking in ten opzichte van de clausulering «in overeenstemming met
gedeputeerde staten» in artikel 10, vierde lid.Op grond van het vorenstaande is het college van mening
dat voor de gesignaleerde problematiek veeleer dan de in het wetsvoorstel
gekozen weg, het in de rede ligt dat bij bijzondere wet, voor zoveel nodig
in afwijking van artikel 10:3, eerste en tweede lid, Awb, alle op grond van
het mandaatbesluit genomen besluiten van de secretaris van de CLC alsnog worden
bevestigd. In lopende procedures zal de rechter dan van die wettelijke regeling
uit moeten gaan. Zowel het gebruik van terugwerkende kracht als dat van de
fictie met betrekking tot de toepassing van bepalingen van de Liwet, de Reconstructiewet
als de Herinrichtingswet is dan niet nodig. Het vervallen van bevoegdheden
van de CLC en de overgang van bevoegdheden van de CLC naar de minister, gedeputeerde
staten en landinrichtingscommissies zal dan alleen geregeld behoeven te worden
voor de toekomst.Vooruitlopend op de nieuwe landinrichtingswetgeving
zouden de als achterhaald aan te merken bepalingen in de Liwet, de Reconstructiewet
en de Herinrichtingswet kunnen worden geschrapt en in samenhang daarmee bevoegdheden
van de CLC kunnen worden overgedragen aan de Minister van Landbouw, Natuurbeheer
en Visserij. In een overgangsbepaling zou dan ten aanzien van nog lopende
projecten kunnen worden bepaald dat de reeds door de secretaris
in mandaat genomen besluiten die in een bijlage bij de wijzigingswet zijn
vermeld rechtsgevolg hebben en behouden (worden bevestigd en rechtsgevolg
behouden). In die bijlage zouden per project voor de zekerheid alle in mandaat
genomen besluiten moeten worden vermeld.De Raad adviseert langs deze lijn de door meergenoemde
rechtbankuitspraak ontstane rechtsonzekerheid weg te nemen.1. De Raad heeft bedenkingen tegen de wijze waarop in het voorstel van
wet de door de uitspraak van de rechtbank Groningen ontstane rechtsonzekerheid
wordt weggenomen. De bedenkingen betreffen het met terugwerkende kracht laten
vervallen van bepalingen die naar huidig inzicht overbodig zijn, de gebruikte
fictie dat de besluiten van de secretaris van de Centrale Landinrichtingscommissie
geacht te worden zijn genomen door de bestuursorganen aan wie onderhavig voorstel
van wet de bevoegdheid daartoe opdraagt en de volledigheid van de te wijzigen
bepalingen betreffende de Centrale Landinrichtingscommissie.1a en b. De Raad is van mening dat het voor de gesignaleerde problematiek
in de rede ligt om – in plaats van de voorgestelde terugwerkende kracht
en de gehanteerde fictie – bij bijzondere wet te bepalen dat alle op
grond van het mandaatbesluit genomen besluiten van de secretaris van de Centrale
Landinrichtingscommissie, voor zoveel als nodig in afwijking van artikel 10:3,
eerste en tweede lid, van de Algemene wet bestuursrecht, worden bevestigd.
De door de Raad voorgestelde oplossing is aanmerkelijk eenvoudiger dan de
in het oorspronkelijke voorstel opgenomen terugwerkende kracht en de gehanteerde
fictie. Daarmee wordt het met het voorstel van wet beoogde doel, te weten
de reparatie van aan bepaalde besluiten van de secretaris van de Centrale
Landinrichtingscommissie klevende gebreken, op een nog inzichtelijker wijze
gerealiseerd. Het voorstel van wet is derhalve door toevoeging van een nieuw
artikel V aangepast in de door de Raad voorgestane zin.De Raad adviseert tevens om voor lopende projecten in een bijlage bij
onderhavig voorstel van wet per project op te nemen welke besluiten van de
secretaris rechtsgevolg hebben en behouden. Dit advies is in zoverre overgenomen
dat de door de Raad voorgestelde bijlage aan de memorie van toelichting is
toegevoegd. De met het voorstel van wet beoogde reparatie vindt reeds plaats
door de genoemde toevoeging van het nieuwe artikel V. Een dergelijke generieke
bepaling verdient bovendien de voorkeur boven een opsomming in de wet van
de gevallen waarop de reparatie betrekking heeft, omdat bij een dergelijke
opsomming altijd het risico bestaat van omissies. Ik onderschrijf echter het
belang van de informatieve waarde van de bijlage, hetgeen heeft geleid tot
opname van de bijlage bij de memorie van toelichting.1c. De opmerking van de Raad over de volledigheid, alsmede de beschouwingen
over de noodzaak van tijdige aanpassing van wettelijk voorgeschreven procedures
aan gewijzigde inzichten zijn aanleiding om het voorstel van wet te heroverwegen
en de in het oorspronkelijke voorstel van wet ongewijzigd gelaten bepalingen
betreffende de Centrale Landinrichtingscommissie alsnog te wijzigen.Zoals in de memorie van toelichting bij het voorstel van wet is uiteengezet,
hebben de Minister van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij en de provincies
overeenstemming verkregen over de overheveling van taken en bevoegdheden met
betrekking tot onder meer de landinrichting. De taken van de Centrale Landinrichtingscommissie
zullen krachtens deze afspraken worden geschrapt. Het ligt in de bedoeling
deze afspraken wettelijk te verankeren in het wetsvoorstel voor een Wet inrichting
landelijk gebied (WILG). Vooruitlopend op deze wettelijke regeling komt de
Centrale Landinrichtingscommissie sinds 1996 niet meer bijeen.Aanvankelijk was in het voorstel van wet gekozen voor aanpassing van uitsluitend
die artikelen die als gevolg van de uitspraak van de rechtbank Groningen moeten
worden herzien. Met de Raad van State stel ik vast dat na een zodanige aanpassing
de positie van de Centrale Landinrichtingscommissie in de Landinrichtingswet
nog steeds niet overeenkomt met de feitelijke gang van zaken in landinrichtingsprocedures.
Teneinde de Landinrichtingswet in overeenstemming te brengen met de feitelijke
gang van zaken, is het voorstel van wet zodanig aangepast dat alle bepalingen
betreffende de Centrale Landinrichtingscommissie worden gewijzigd. Beoogd
wordt om, naar aanleiding van de uitspraak van de rechtbank Groningen,
tot de inwerkingtreding van de WILG de bestaande procedures zoveel mogelijk
te handhaven, zonder bevoegdheden op te dragen aan een orgaan dat feitelijk
niet meer bestaat. Niet wordt beoogd een nieuwe wettelijke regeling te treffen
voor de verdeling van taken en bevoegdheden tussen Rijk en provincies. Daarvoor
is de WILG de juiste plaats.De bepalingen die in het oorspronkelijke voorstel van wet niet werden
gewijzigd, betreffen bepalingen die zelden worden toegepast of die zien op
een voorbereidingshandeling voor een besluit van een ander bestuursorgaan.
Indien aan de aan de Centrale Landinrichtingscommissie opgedragen taak ook
na wetswijziging behoefte blijft bestaan, is deze taak opgedragen aan een
ander bestuursorgaan, te weten de landinrichtingscommissie of de Minister
van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij. In de overige gevallen is volstaan
met schrappen van de Centrale Landinrichtingscommissie.De alsnog aan de Minister van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij op te
dragen bevoegdheden hebben betrekking op beslissingen waarvan de kosten door
het Rijk worden gedragen of waarbij een centrale sturing noodzakelijk is (zoals
bij de totstandkoming van het Voorbereidingsschema Landinrichting (de artikelen
18 tot en met 26 van de Landinrichtingswet).De alsnog aan de landinrichtingscommissie op te dragen bevoegdheden betreffen
vereenvoudigingen van procedures. Zo is thans het opstellen van een voorontwerp
voor een landinrichtingsplan opgedragen aan de landinrichtingscommissie, waarna
de Centrale Landinrichtingscommissie het voorontwerp vaststelt en doorzendt
aan gedeputeerde staten. Deze stellen het plan vervolgens vast. In het oorspronkelijke
voorstel van wet werd deze procedure niet gewijzigd. Centrale toetsing van
het landinrichtingsplan kan, behoudens de gevolgen voor de door het Rijk te
dragen kosten, worden gemist. Voorgesteld wordt om het voorontwerp door de
landinrichtingscommissie te laten vaststellen en aan gedeputeerde staten te
laten zenden. Alleen met betrekking tot de door het Rijk te dragen kosten
wordt voorgesteld in de artikelen 81 en 108 van de Landinrichtingswet te bepalen
dat Minister van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij moet instemmen met de
hoogte van deze kosten.Door alsnog alle verwijzingen naar de Centrale Landinrichtingscommissie
in de Landinrichtingswet te schrappen, hoeft niet langer twijfel te bestaan
aan de volledigheid van de inventarisatie van de consequenties van de uitspraak
van de rechtbank Groningen. In de Reconstructiewet Midden-Delfland en de Herinrichtingswet
Oost-Groningen en de Gronings-Drentse Veenkoloniën worden eveneens alle
verwijzingen naar de Centrale Landinrichtingscommissie geschrapt, met dien
verstande dat de uitgewerkte bepalingen (de artikelen die betrekking hebben
op procedures die reeds zijn voltooid) ongewijzigd worden gelaten.Door het vervallen van de eerder genoemde fictie is een overgangsrechtelijke
bepaling nodig voor lopende landinrichtingen, waar reeds een besluit door
de secretaris van de Centrale Landinrichtingscommissie is genomen, en het
daarop gebaseerde besluit van de landinrichtingscommissie nog niet is genomen.
Hierin wordt voorzien met het nieuwe artikel VI.2. Toepassing uitzondering Tijdelijke referendumwetGelet op het spoedeisende karakter van dit wetsvoorstel
ligt het in de rede dat toepassing wordt gegeven aan artikel 16 van de Tijdelijke
referendumwet (Trw). Ingevolge het eerste lid van dat artikel kan in gevallen
waarin de inwerkingtreding van een wet waarover een referendum kan worden
gehouden, geen uitstel kan lijden, de inwerkingtreding ervan worden geregeld
in afwijking van de artikelen 12 en 13 Trw. De Raad adviseert hierin alsnog
te voorzien.2. De aanbeveling van de Raad om bij de inwerkingtreding van de wet toepassing
te geven aan artikel 16 van de Tijdelijke referendumwet, is opgevolgd.3. Van de gelegenheid is gebruik gemaakt om het voorstel van wet op enige
onderdelen aan te passen.Artikel 115, eerste lid, van de Landinrichtingswet wordt gewijzigd overeenkomstig
de wijziging van artikel 85, eerste lid, van de Landinrichtingswet, nu sprake is van twee overeenstemmende bepalingen, welke overeenstemming
gehandhaafd moet blijven.In artikel 132, vierde lid, van de Landinrichtingswet is niet langer een
bepaling opgenomen over de bekendmaking in de Staatscourant van het daar bedoelde
besluit van gedeputeerde staten, overeenkomstig de beleidslijn die is gehanteerd
in het kader van de Wet uniforme voorbereidingsprocedure Awb (zie Kamerstukken
II, 1999–2000, 27 023, nr. 3, blz. 13–14).In artikel 195, eerste lid, van de Landinrichtingswet wordt het woord
«richtlijnen» vervangen door het woord «regels», omdat
dit laatste woord beter past bij het karakter van algemeen verbindend voorschrift
van het in artikel 195, eerste lid, van de Landinrichtingswet bedoelde besluit.De wijzigingen van de artikelen 49 en 50 van de Reconstructiewet Midden-Delfland
zijn uit het voorstel van wet geschrapt. Voor wijziging van deze artikelen
bestaat geen aanleiding, nu deze artikelen betrekking hebben op procedures
die reeds zijn afgerond.De Raad van State heeft mitsdien bezwaar tegen het voorstel van wet en
geeft U in overweging dit niet aldus te zenden aan de Tweede Kamer der Staten-Generaal.De Vice-President van de Raad van State,H. D. Tjeenk WillinkIk moge U, mede namens de Minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening
en Milieubeheer, verzoeken het hierbij gevoegde gewijzigde voorstel van wet
en de gewijzigde memorie van toelichting aan de Tweede Kamer der Staten-Generaal
te zenden.De Minister van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij,C. P. VeermanXNoot1De oorspronkelijke tekst van het voorstel van wet en van de memorie van
toelichting zoals voorgelegd aan de Raad van State is ter inzage gelegd bij
het Centraal Informatiepunt Tweede Kamer. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-28967-A.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl