Vreemdelingenbeleid; Brief minister over het landgebonden asielbeleid ten aanzien van Irak
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-06 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 19637, nr. 890

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

20-01-2005

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2004-2005

19637 nr. 890

14-01-2005

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamGevolgen voor het toelatings- en terugkeerbeleidI Vragen en opmerkingen fractiesII Reactie van de ministerOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Gerelateerde publicaties

Kamerstuk 19637, nr. 890 b1Gerelateerde publicatie

 
 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 19637Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 40 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
19 637Vreemdelingenbeleidnr. 890BRIEF VAN DE MINISTER VOOR VREEMDELINGENZAKEN EN INTEGRATIEAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 14 januari 2005In deze brief informeer ik u over de beleidsontwikkelingen op het gebied
van het landgebonden asielbeleid inzake Irak. Naar aanleiding van het verschijnen
van het algemeen ambtsbericht over de situatie in Irak op 14 december
2004 wil ik hierbij ingaan op de gevolgen die ik voor het toelatings- en terugkeerbeleid
wil verbinden aan dit ambtsbericht. Het ambtsbericht is als bijlage bijgevoegd.Tevens heb ik op 14 december 2004 vragen en opmerkingen vanuit verschillende
fracties ontvangen (19 637, nr. 871). In deze brief zal ik daar eveneens
op ingaan.Gevolgen voor het toelatings- en terugkeerbeleidDe Coalition Provisional Authority (CPA),
geleid door de Verenigde Staten, heeft op 28 juni 2004 de bestuursmacht
overgedragen aan de Iraakse interimregering. De hervormingen op het gebied
van de staatsinrichting vorderen gestaag. Ten behoeve van de volgende bestuursoverdracht
is eveneens reeds veel bereikt. De interimregering heeft zich voorgenomen
om eind januari 2005 verkiezingen te organiseren om een overgangsparlement
te kiezen. Dit overgangsparlement zal een nieuwe overgangsregering kiezen.In het vorige ambtsbericht werd reeds gesteld dat sprake was van een zorgwekkende
veiligheidssituatie. Gemeten naar het aantal burgerslachtoffers en incidenten,
is de veiligheidssituatie gedurende de verslagperiode in het midden en zuiden
van het land, beleidsmatig opgevat als Centraal Irak, verslechterd. Er hebben
zich in dit gebied hevige gevechten voorgedaan tussen sji'itische aanhangers
van Muqtada Al-Sadr enerzijds en Iraakse veiligheidstroepen en de Multinational Force (MNF) anderzijds. Sinds september
jongstleden is het geweld, ook van soennitische zijde, vooral gericht tegen
de interimregering, de MNF en personen die worden verondersteld hieraan verbonden
te zijn. De ordehandhaving en de wederopbouw van Centraal Irak
worden door de instabiele veiligheidssituatie gehinderd.Wat betreft de situatie in de provincies onder het bestuur van de Kurdistan Regional Government (KRG), beleidsmatig opgevat
als Noord-Irak, kan worden gesteld dat de autonomie van de Kurdistan Democratic Party (KDP) en de Patriotic
Union of Kurdistan (PUK) nog altijd van kracht is. In de bestuursstructuur
van Noord-Irak is, op operationeel niveau, weinig veranderd. De interimregering
erkent de KRG als officiële regering over genoemde provincies. Opvallend
is de relatief veilige en stabiele situatie in Noord-Irak.Gelet op het bovenstaande is een speciaal beleid voor Noord-Irak niet
noodzakelijk. Ik heb wel besloten het categoriale beschermingsbeleid voor
personen afkomstig uit Centraal-Irak voort te zetten. Bovendien lopen personen
die zichtbaar voor of met de interimregering en of de MNF werken een verhoogd
risico. Hierbij valt onder meer te denken aan Iraakse politieke figuren, ambtenaren,
personeel van het veiligheidsapparaat (vooral politie en leger), Iraakse tolken,
of Irakezen die op andere wijze voor de interimregering, internationale organisaties
en bedrijven in Irak werken alsook Iraakse journalisten en personen die voor
hen werken. Voorts blijkt dat sommige etnische en religieuze minderheden mogelijk
het slachtoffer kunnen worden van verschillende vormen van discriminatie.
Ik zal in mijn beleid extra aandacht blijven schenken aan deze groepen.Hieronder zal ik ingaan op de vragen en opmerkingen van verschillende
fracties.I Vragen en opmerkingen fractiesDe leden van de PvdA-fractie hebben met belangstelling kennisgenomen van
de brief van de minister waarin uiteen wordt gezet dat andere lidstaten van
de EU niet gedwongen uitzetten naar Irak en dat geen overeenstemming is bereikt
tussen afzonderlijke lidstaten en de nieuwe gevormde Iraakse regering over
mogelijkheden van gedwongen terugkeer.De leden van de PvdA-fractie zouden allereerst graag van het kabinet willen
weten waarom er geen overeenstemming is bereikt tussen individuele EU-landen
en de Iraakse interim-regering waar het gaat om gedwongen terugkeer. Is het
ontbreken van overeenstemming de enige reden waarom andere EU-landen niet
gedwongen uitzetten of is het hun beleid om onder de huidige omstandigheden
personen niet gedwongen terug te sturen naar Irak. Heeft de Iraakse interim-regering
aan Europese landen aangegeven dat zij niet wil dat de EU-landen personen
terug sturen? En wat betekent dit voor het Nederlandse landgebonden asielbeleid
inzake Noord-Irak. Zet het kabinet wel gedwongen uit naar Noord-Irak, ook
al is hierover geen overeenstemming met de nieuw gevormde Iraakse regering?
Zo ja, wat is de exacte reden voor het kabinet in deze af te wijken van het
beleid van andere EU-lidstaten? De leden wensen op te merken dat met betrekking
tot het landgebonden asielbeleid ten aanzien van andere landen, zoals Liberia,
het kabinet op basis van het beleid van andere EU-lidstaten en de wens hierin
eenheid te vormen, af heeft gezien van het voeren van een categoriaal beleid,
terwijl zij daartoe wel reden zag. Het beleid ten aanzien van Noord-Irak wijkt
af van deze redenering. Graag een reactie.Tijdens het voortgezette AO landenbeleid van 16 maart 2004, heeft
de minister gesteld dat Nederland niet het enige land was dat zou gaan uitzetten
naar Irak, maar dat ook het Verenigd Koninkrijk plannen hiertoe had. De minister
zou de Britse stappen volgen en in hun voetsporen treden. Echter,
het Verenigd Koninkrijk is niet over gegaan tot gedwongen uitzetting. De Britse
minister heeft begin oktober 2004 zelfs gezegd dat «Iraqi's should not
be returned for health and safety reasons» (bericht van AI UK). Graag
een reactie.De leden van de PvdA-fractie vragen zich vervolgens af wat de redenen
zijn voor het in stand houden van de formele scheiding tussen Noord- en Centraal-Irak
na de regimewisseling. Indien deze scheiding wordt gebaseerd op de in de Nederlandse
wet- en regelgeving gehanteerde concepten van verblijfsalternatief en categoriaal
verblijf, dan verzoeken de leden in deze om een uitgebreide toelichting, nu
Noord-Irak niet als verblijfsalternatief wordt tegengeworpen aan Centraal-Irakezen,
maar wel veilig genoeg wordt geacht voor Noord-Irakezen.De minister heeft in eerdere debatten over het landgebonden asielbeleid
inzake Irak alsmede in de brief aan Vluchtelingenwerk d.d. 25 augustus
2004 met betrekking tot de veiligheid in Noord-Irak gesteld dat de onveiligheid
aldaar van incidentele aard is. Staat het kabinet nog steeds op dit standpunt?
Zo ja waarom, zo neen waarom niet? De leden van de PvdA-fractie zijn verontrust
over de vele recente berichten van aanslagen en toenemende mate van onveiligheid
in Noord-Iraakse steden als Mosul en Kirkuk, zowel als het gaat om Assyriers
(christenen) en mensen in dienst van de overheid of VN/NGO-gelieerde werkzaamheden
als om de toenemende spanning tussen de Koerden en de Arabieren. Kan het kabinet
een reactie hierop geven? Spreekt het nog steeds over «incidenten»?Ook de UNHCR wijst in haar advies van september 2004 over terugkeer naar
Irak om de verslechterende veiligheidssituatie in Noord-Irak. De UNHCR adviseert
ten sterkste om gedwongen terugkeer naar alle delen van Irak op te schorten
en om alle maatregelen met betrekking tot vrijwillige terugkeer uit te stellen.
De leden van de PvdA-fractie verzoeken het kabinet om een reactie op deze
standpunten (verslechterende veiligheidssituatie, geen gedwongen en vrijwillige
terugkeer naar alle delen van Irak) van de UNHCR.Voorts volgt uit het advies van de UNHCR, evenals uit berichten van de
Iraakse en Koerdische autoriteiten zelf, dat zij momenteel niet in staat zijn
steun en hulp te verlenen aan terugkerende vluchtelingen en dat terugkeer
van vluchtelingen naar welk deel van het land dan ook ondermijnend werkt als
het gaat om het opbouwen van een veiligere omgeving en kan leiden tot een
grote stroom ontheemden. De leden zijn van mening dat aan deze standpunten
zwaar gewicht moet worden gegeven gezien de feitelijke kennis van zaken van
deze instanties, alsmede hun daadwerkelijk zicht op de huidige situatie. Zij
verzoeken om een reactie van het kabinet. Verder blijkt uit het advies van
de UNHCR dat de Iraakse minister voor Ontheemden en Migratie recentelijk bezoeken
heeft gebracht aan EU-collega's waarbij zij heeft gepleit om af te zien van
extra lasten te leggen op geheel Irak door asielzoekers te laten terugkeren
naar Irak. De leden van de PvdA-fractie zouden graag willen weten of de minister
met haar Iraakse collega heeft gesproken, wat er uit een eventueel gesprek
is gekomen en, meer in het algemeen, hoe de minister staat ten opzichte van
dit verzoek van haar collega. De leden zouden hier graag een antwoord op willen
zien aangezien de minister in haar brief aan Vluchtelingenwerk d.d. 25 augustus
2004 stelt dat het beleid van andere EU-landen, de standpunten van de UNHCR
en de CPA onderdeel zijn geweest bij het opstellen van haar beleid inzake
Noord-Irak. De leden vragen zich ten zeerste af hoe het kan dat de minister
op grond van de zojuist genoemde standpunten, die allen aangeven niet gedwongen terug te sturen naar Noord-Irak, het verantwoord vindt wel terug te sturen naar Noord-Irak. Is er reeds gedwongen
uitgezet naar Irak?De leden van de PvdA-fractie hebben uit eerdere debatten en brieven over
het landgebonden asielbeleid inzake (Noord-)Irak begrepen dat het kabinet,
in lijn met nationale wet- en regelgeving, uitgaat van de individuele rechtsplicht
zelfstandige terug te keren naar het land van herkomst nadat men
is uitgeprocedeerd, en indien deze rechtsplicht niet wordt nagekomen overgaat
tot gedwongen uitzetting. De leden van de PvdA-fractie verzoeken het kabinet
toe te lichten of, en zo ja, hoe vaak en op welke wijze uitgeprocedeerden
zelfstandig terugkeren naar Noord-Irak, terwijl deze terugkeer niet zou worden
gesteund door de lokale autoriteiten. Vindt er monitoring plaats nu de minister
stelt dat personen die terugkeren geen hinder zouden ondervinden van de autoriteiten?
Zo ja, waarom vindt er wel monitoring plaats met betrekking tot Irak en niet
met betrekking tot andere landen? De leden van de fractie van de PvdA zijn
voorstander van monitoring, omdat zo bekeken kan worden wat er gebeurt met
uitgeprocedeerde asielzoekers nadat zij zijn uitgezet door Nederland en omdat
er op deze wijze beter inzicht verkregen kan worden hoe het terugkeerproces
verbeterd en vormgegeven kan worden.Tot slot, indien blijkt dat het kabinet in navolging van de andere EU-landen
geen personen gedwongen terugstuurt naar Irak, zal het kabinet vanwege het
ontbreken van speciaal beleid, zich beroepen op de rechtsplicht zelfstandig
terug te keren naar het land van herkomst. De leden van de PvdA-fractie verzoeken
het kabinet toe te lichten wat er gebeurt met uitgeprocedeerde Noord-Irakezen
die niet zelfstandig teruggaan omdat zij niet door de Noord-Iraakse autoriteiten
worden toegelaten. Gaan deze mensen weer terug in de opvang, nu zij niet aan
hun rechtsplicht kunnen voldoen, of komen zij op straat terecht indien zij
niet onder de oude Vreemdelingenwet vallen? Krijgen deze mensen een «buiten-schuldvergunning»?
Is het reeds voorgekomen dat Noord-Irakezen niet worden toegelaten door Irak?
Is dit al dan niet in het kader van het terugkeerproject gebeurd? Is er eigenlijk
zicht op de terugkeer van uitgeprocedeerde Noord-Irakezen die onder de Vreemdelingenwet
2000 vallen? De leden van de PvdA-fractie zijn van mening dat onder de huidige
omstandigheden Noord-Irakezen niet kunnen worden teruggestuurd en dat zij,
voor de periode waarin zij niet terug kunnen keren, opvang dienen te genieten.De leden van de GroenLinks-fractie danken de minister voor haar brief
waarin ze een openstaande vraag over het uitzettingsbeleid naar Irak van andere
lidstaten van de EU beantwoordt.De leden vragen zich af welke conclusies aan het beleid van andere Europese
landen moet worden verbonden. Het komt de leden voor dat, nu de rest van Europa
geen gedwongen terugkeer faciliteert en er met de nieuw gevormde Iraakse regering
nog geen overeenstemming over gedwongen terugkeer is bereikt, er onder de
huidige omstandigheden afgezien moet worden van het beëindigen van opvangvoorzieningen
en het uitzetten van al dan niet uitgeprocedeerde vreemdelingen van Iraakse
herkomst.De leden achten het wenselijk dat er een update verstrekt wordt van de
huidige situatie in Irak. De leden maken zich zeer grote zorgen over de geweldsspiraal
waarin Irak terecht lijkt te zijn gekomen. De actuele omstandigheden zijn
dusdanig ernstig dat terugkeer naar het oordeel van de leden vrijwel onmogelijk
is.De leden van de SP-fractie hebben kennisgenomen van de brief van de minister
voor Vreemdelingenzaken en Integratie inzake gedwongen terugkeer naar Irak
(19 637, nr. 871). Zij hebben over deze brief de volgende vragen en opmerkingen.Ten eerste vragen de leden van de SP-fractie of het juist is dat geen
enkel Europees land gedwongen uitzet naar Irak (inclusief Noord-Irak). Ten
tweede menen de leden van de SP-fractie dat Nederland geen besluit- en vertrekmoratorium
voor Noord-Irak meer heeft, zodat uitzetten naar Noord-Irak in principe mogelijk
is. Graag horen zij of dit inderdaad het geval is. In dit verband vernemen
zij graag van het kabinet of, en zo ja hoeveel, voormalige asielzoekers Nederland
sinds de beëindiging van het besluit- en vertrekmoratorium voor Noord-Irak
op 1 februari 2004 naar Noord-Irak zijn uitgezet. Heeft het kabinet kennis
genomen van het advies van de UNHCR van 22 oktober 2004,
die regeringen gedwongen terugkeer naar Irak «sterk afraadt»?
De leden van de SP-fractie vernemen graag zijn reactie op het advies van de
UNHCR.Concluderend vragen de leden van de SP-fractie of het kabinet in het feit
dat geen enkel Europees land gedwongen uitzet naar Irak en/of in het advies
van de UNHCR aanleiding ziet om haar eigen beleid ten aanzien van Irak te
wijzigen. Graag ontvangen de leden van de SP-fractie een nadere toelichting
op dit punt.Tenslotte merken de leden van de SP-fractie op dat de minister eerder
heeft aangegeven op het punt van Irak geen «Alleingang» te willen
maken. Zij vragen zich of een situatie waarin Nederland als enig Europees
land gedwongen uitzet naar Noord-Irak, te beschrijven zou zijn als een «Alleingang».De leden van de fractie van D66 zijn bezorgd over de situatie in Irak.
Zoals deze leden al eerder hebben laten blijken vinden zij het niet logisch
dat het kabinet onderscheid maakt tussen Noord-Irak en de rest van het land.De minister zegt weliswaar dat zij geen mensen gedwongen terugstuurt naar
Noord-Irak maar zij wijst wel asielzoekers afkomstig uit Noord-Irak per direct
af in het aanmeldcentrum waardoor deze geen recht hebben op opvang. Hoe verhoudt
zich dit tot de uitspraak dat geen mensen worden terugstuurt? Het afwijzen,
waardoor mensen op straat komen te staan in de winter, is toch niet in overeenstemming
met de uitspraak dat mensen alleen vrijwillig hoeven terug te keren? Hoe beantwoordt
het kabinet de dringende oproep van de UNHCR om geen mensen gedwongen terug
te sturen?Wat is de reden om Noord-Irak anders te blijven behandelen ook nu er niet
meer een ander regime aan de macht is?Tot slot willen de leden van de fractie van D66 graag weten wat het kabinet
heeft besproken met de Iraakse minister voor Ontheemden en Migratie die onlangs
in Nederland op bezoek was. Welke afspraken heeft de minister met haar gemaakt
en wat heeft de minister voor Vreemdelingenzaken en Integratie haar toegezegd?
Hoe beziet de Iraakse minister de veiligheidssituatie in haar land voor vluchtelingen?II Reactie van de ministerIn antwoord op de vragen van de leden van de fractie van de PvdA bericht
ik u dat ik niet op de hoogte ben welke individuele EU-landen hebben getracht
overeenstemming te bereiken met de Iraakse interimregering waar het gaat om
gedwongen terugkeer. Uit de inhoud van bijgevoegd algemeen ambtsbericht blijkt
dat het Verenigd Koninkrijk voorbereidingen treft voor gedwongen terugkeer.
Derhalve moet ik er van uitgaan dat dit land overeenstemming hierover heeft
bereikt met de Iraakse interimregering. Ook is Nederland in gesprek met deze
regering over terugkeer.Voorts vragen de leden van de fractie van de PvdA of het ontbreken van
overeenstemming de enige reden is waarom andere EU-landen niet gedwongen uitzetten
of dat dit is gelegen in hun beleid om onder de huidige omstandigheden personen
niet gedwongen terug te sturen naar Irak. Zoals ik al heb aangegeven ben ik
niet op de hoogte welke EU-landen hebben getracht overeenstemming te bereiken.
Uit het ambtsbericht maak ik op dat er vanuit Zwitserland vanwege beleidsmatige
en technische redenen geen gedwongen terugkeer plaatsvindt, Denemarken terugkeer
mogelijk acht, maar nog niet is overgegaan tot gedwongen terugkeer, en België
terugkeer thans niet mogelijk acht.Naar aanleiding van de vraag van de fractie van de PvdA of de Iraakse
interimregering aan Europese landen heeft aangegeven dat zij niet wil dat
de EU-landen personen terug sturen en wat dat betekent voor het Nederlandse
landgebonden asielbeleid inzake Noord-Irak kan ik het volgende opmerken. Ondanks
dat uit het ambtsbericht blijkt dat de Iraakse interimregering
zich tegen gedwongen terugkeer heeft gekeerd, moet ik concluderen, gelet op
de voorbereidende handelingen van het Verenigd Koninkrijk en de gesprekken
met Nederland, dat de Iraakse interimregering geen principiële bezwaren
heeft tegen gedwongen terugkeer.Wat betreft de vraag van de fractie van de PvdA of het kabinet gedwongen
uitzet naar Noord-Irak, ook al is hierover geen overeenstemming met de nieuw
gevormde Iraakse regering en, indien dat zo is, wat de exacte reden voor het
kabinet is in deze af te wijken van het beleid van andere EU-lidstaten, antwoord
ik u als volgt. Tot op heden is, naast de vrijwillige terugkeer die zich nu
voltrekt, om technische redenen geen gebruik gemaakt van de mogelijkheid tot
gedwongen terugkeer naar Noord-Irak. Zoals hierboven is vermeld, ben ik over
mogelijke gedwongen terugkeer in gesprek met de Iraakse interimregering.De leden van de fractie van de PvdA merken op dat met betrekking tot het
landgebonden asielbeleid ten aanzien van andere landen, zoals Liberia, het
kabinet op basis van het beleid van andere EU-lidstaten en de wens hierin
eenheid te vormen, heeft afgezien van het voeren van een categoriaal beleid,
terwijl zij daartoe wel reden zag. De leden stellen dat mijn beleid ten aanzien
van Noord-Irak afwijkt van deze redenering. Mijn reactie hierop is dat het
kabinet in toenemende mate belang hecht aan eenheid in het asielbeleid van
de EU-lidstaten, reden waarom het genoemde beleid ten aanzien van Liberia
is ingezet. Het asielbeleid ten aanzien van Noord-Irak wijkt, mede gelet op
het bovenstaande, niet af van deze redenering. Het Verenigd Koninkrijk en
Nederland treffen voorbereidingen ten behoeve van facilitering van gedwongen
terugkeer. Voorts concludeer ik uit de inhoud van bovengenoemd ambtsbericht
dat meerdere EU-lidstaten een vergelijkbare visie hebben op de situatie in
Irak. Zwitserland acht de situatie in de KRG-gebieden relatief stabiel. Voorts
blijkt uit het ambtsbericht dat, net als Nederland, het Verenigd Koninkrijk,
België, Denemarken en Zwitserland beslissen op asielaanvragen van personen
afkomstig uit Irak. Ik concludeer dat het Nederlandse beleid dus niet per
definitie afwijkt van dat van de hiergenoemde landen. Wel heb ik ervoor gekozen
personen afkomstig uit Centraal-Irak hier te lande bescherming te verlenen
op grond van het categoriaal beschermingsbeleid. Deze keuze heb ik gemaakt
op grond van de inhoud van het ambtsbericht met in achtneming van de wet-
en regelgeving.Wat betreft het verzoek van de leden van de fractie van de PvdA om een
reactie op het bericht dat een Britse minister begin oktober 2004 heeft gezegd
dat «Iraqi's should not be returned for health and safety reasons»
verwijs ik u naar bovengenoemd ambtsbericht en mijn eerdere antwoorden.Vervolgens vragen de leden van de PvdA-fractie zich af wat de redenen
zijn voor het in stand houden van de formele scheiding tussen Noord- en Centraal-Irak
na de regimewisseling. Zij stellen dat indien deze scheiding wordt gebaseerd
op de in de Nederlandse wet- en regelgeving gehanteerde concepten van verblijfsalternatief
en categoriaal verblijf, een uitgebreide toelichting nodig is, nu Noord-Irak
niet als verblijfsalternatief wordt tegengeworpen aan Centraal-Irakezen, maar
wel veilig genoeg wordt geacht voor Noord-Irakezen. In antwoord op deze vraag
kan ik berichten dat in de tijdelijke Iraakse grondwet de KRG wordt erkend
als officiële regering over het gebied dat voorafgaand aan de militaire
interventie reeds onder het bestuur van de KRG viel. De KRG-gebieden functioneren
feitelijk autonoom. De KDP- en PUK autoriteiten handhaven zelf de orde en
voeren effectieve controles uit op hun grenzen.De leden van de PvdA-fractie vragen naar het standpunt ten aanzien de
veiligheid in Noord-Irak. Ik heb niet gesteld dat de onveiligheid aldaar van
incidentele aard is. De twee aanslagen in Noord-Irak, waarop hier wordt gedoeld,
heb ik bestempeld als incidenten en ik heb Noord-Irak daarbij in zijn algemeenheid
relatief veilig genoemd. Op grond van het ambtsbericht concludeer
ik thans dat de veiligheidssituatie in Noord-Irak relatief veilig en stabiel
is.Voorts deel ik de bezorgdheid van de leden van de PvdA-fractie over de
situatie van onveiligheid in steden als Mosul en Kirkuk. Deze steden vallen
beleidsmatig gezien binnen het gebied dat ik aanduid als Centraal-Irak. Ik
voer een categoriaal beschermingsbeleid ten aanzien van dit gebied. Andere
grote noordelijke steden die in de KRG-gebieden liggen, zoals Erbil en Sulymanyya,
acht ik relatief veilig. Voorts schenk ik extra aandacht aan de beoordeling
van asielaanvragen van personen die vallen onder de door u genoemde groepen.Vervolgens verzoeken de leden van de PvdA-fractie het kabinet om een reactie
op de standpunten ten aanzien van Irak (verslechterende veiligheidssituatie,
geen gedwongen en vrijwillige terugkeer naar alle delen van Irak) van de UNHCR.
Allereerst hecht ik eraan te wijzen op verschillen in het gebruik van het
concept Noord-Irak binnen mijn landgebonden asielbeleid en door de UNHCR.
Waar ik een politiek afgebakend en autonoom grondgebied voor ogen heb, duidt
de UNHCR met de term een specifiek geografisch gebied aan. Het door de UNHCR
bedoelde gebied bestaat uit delen van Noord- en van Centraal-Irak. De UNHCR
onderkent het bestaan van een relatief veilige situatie in de KRG-gebieden.
Wel adviseert zij inderdaad om nog te wachten met het stimuleren van terugkeer
naar Irak. Overigens, in de praktijk faciliteert zij waar mogelijk wel vrijwillige
terugkeer naar Irak. Mijn reactie op dit niet bindende advies van de UNHCR
is u bekend. Uit het ambtsbericht en hetgeen hiervoor door mij is opgemerkt
blijkt dat de EU-lidstaten wisselend omgaan met dit advies. Zoals gebruikelijk
vormen adviezen van de UNHCR een onderdeel van mijn beleidsbepaling. Echter,
een beoordeling van het beleid in de andere EU-landen en de beoordeling van
de veiligheidssituatie door het ministerie van Buitenlandse Zaken vormen een
eerste overweging bij mijn beleidsbepaling.De leden van de PvdA-fractie zijn voorts van mening dat aan de standpunten
van de UNHCR en de Koerdische autoriteiten zwaar gewicht moet worden toegekend
gezien de feitelijke kennis van zaken van deze instanties, alsmede hun daadwerkelijk
zicht op de huidige situatie. Ik hecht zeer aan deze adviezen. Tot op heden
heb ik als gevolg van de op gang komende vrijwillige terugkeer geen stroom
van ontheemden waargenomen. In de praktijk wordt aan een groot deel van de
asielzoekers van Iraakse nationaliteit hier te lande (categoriale) bescherming
verleend.De leden van de PvdA-fractie zouden graag willen weten of ik met mijn
Iraakse collega heb gesproken, wat er uit een eventueel gesprek is gekomen
en, meer in het algemeen, hoe ik sta ten opzichte van dit verzoek van mijn
collega niet tot gedwongen terugkeer over te gaan. De leden vragen zich daarbij
ten zeerste af hoe het kan dat ik op grond hiervan het verantwoord vind personen
wel terug te sturen naar Noord-Irak. In antwoord hierop kan ik u meedelen
dat ik op 29 november 2004 een gesprek heb gevoerd met mijn Iraakse collega,
de minister van Ontheemden en Migratie van de Iraakse interimregering. Onderwerpen
van gesprek waren de algehele situatie in Irak, de mogelijke Nederlandse bijdrage
aan de wederopbouw van Irak en de bescherming die Nederland nog steeds verleent
aan Iraakse burgers. Verder is van gedachten gewisseld over tijdelijke vrijwillige
terugkeer naar Irak. Gedwongen terugkeer is eveneens onderwerp van gesprek
geweest. Op dit moment beraad ik mij op mogelijke vervolgstappen naar aanleiding
van het gevoerde gesprek en wordt verder gesproken met de Iraakse interimregering
over deze punten. Overigens, er hebben nog geen gedwongen uitzettingen plaatsgevonden.De leden van de PvdA-fractie leggen verder uit dat zij uit eerdere debatten
en brieven over het landgebonden asielbeleid inzake (Noord-)Irak hebben begrepen
dat het kabinet, in lijn met nationale wet- en regelgeving, uitgaat van de
individuele rechtsplicht zelfstandig terug te keren naar het land
van herkomst nadat men is uitgeprocedeerd, en indien deze rechtsplicht niet
wordt nagekomen overgaat tot gedwongen uitzetting. Zij verzoeken om een toelichting
of, en zo ja, hoe vaak en op welke wijze uitgeprocedeerden zelfstandig terugkeren
naar Noord-Irak, terwijl deze terugkeer niet zou worden gesteund door de lokale
autoriteiten. In antwoord hierop het volgende. Sinds 1 oktober 2001 zijn
vanuit Nederland 286 Irakezen zelfstandig naar Irak teruggekeerd. Hiervan
hebben er 199 een REAN + bijdrage gekregen, 57 een bijdrage in het kader van
de Herintegratieregeling Project Terugkeer en 30 zijn onder de basis-REAN
regeling vertrokken. Mij is niet bekend hoeveel personen zonder gebruikmaking
van deze regelingen zelfstandig, en zonder daarvan melding te maken, zijn
vertrokken naar Irak. Nu deze zelfstandige terugkeer slaagt, moet ik concluderen
dat de lokale autoriteiten deze terugkeer toestaan. Zoals hierboven aangehaald
ondersteunt ook de UNHCR terugkeerders, vooral vanuit de buurlanden van Irak.De leden van de PvdA-fractie vragen of er monitoring plaatsvindt nu ik
stel dat personen die terugkeren geen hinder zouden ondervinden van de autoriteiten.
En zo ja, waarom er wel monitoring plaatsvindt met betrekking tot Irak en
niet met betrekking tot andere landen? De leden van de fractie van de PvdA
verklaren zich voorstander van monitoring, omdat zo bekeken kan worden wat
er gebeurt met uitgeprocedeerde asielzoekers nadat zij zijn uitgezet door
Nederland en omdat er op deze wijze beter inzicht verkregen kan worden hoe
het terugkeerproces verbeterd en vormgegeven kan worden. Ik kan u melden dat
er geen monitoring plaatsvindt. Niet ten aanzien van Irak, noch ten aanzien
van andere landen. Ik kan mij niet vinden in het standpunt van deze leden.
Tijdens de asielbeslissing wordt zorgvuldig beoordeeld of van een persoon
mag worden verlangd dat hij terugkeert naar het land van herkomst. Dit sluit
de noodzakelijkheid van monitoring reeds uit. Monitoring voegt ter zake niet
wezenlijk veel toe aan de inzichten over het terugkeerproces. Immers, waargenomen
wordt dat terugkeer naar Irak mogelijk is.Tot slot vragen de leden van de PvdA-fractie toe te lichten wat er gebeurt
met uitgeprocedeerde Noord-Irakezen die niet zelfstandig teruggaan omdat zij
niet door de Noord-Iraakse autoriteiten worden toegelaten. Gaan deze mensen
weer terug in de opvang, nu zij niet aan hun rechtsplicht kunnen voldoen,
of komen zij op straat terecht indien zij niet onder de oude Vreemdelingenwet
vallen? Op grond van de terugkeerinformatie van de Internationale organisatie
voor Migratie en de informatie in het ambtsbericht concludeer ik dat personen
geboren in Noord-Irak (de KRG-gebieden) wel zeker toegang hebben tot dat gebied.
Mij zijn geen andere berichten bekend. De voorstelling van zaken die wordt
gegeven is derhalve niet in overeenstemming met de mij ter beschikking staande
informatie. De vraag over de verlening van een «buiten-schuldvergunning»
doet derhalve geheel niet ter zake. Want het is niet voorgekomen dat Noord-Irakezen
niet worden toegelaten tot Irak.Voor de vraag van de leden van de PvdA-fractie of er zicht is op de terugkeer
van uitgeprocedeerde Noord-Irakezen die onder de Vreemdelingenwet 2000 vallen
verwijs ik naar mijn eerdere antwoorden. De mening van de leden van de PvdA-fractie
dat onder de huidige omstandigheden Noord-Irakezen niet kunnen worden teruggestuurd
en dat zij, voor de periode waarin zij niet terug kunnen keren, opvang dienen
te genieten deel ik niet. Mijn standpunt heb ik hierboven reeds onderbouwd.In antwoord op de vragen van de leden van de fractie van GroenLinks, over
welke conclusies aan het beleid van andere Europese landen moet worden verbonden,
kan ik naar mijn eerdere antwoorden op de vragen van de leden van de fractie
van PvdA verwijzen. Het komt de leden van de fractie van GroenLinks voor dat,
nu de rest van Europa geen gedwongen terugkeer faciliteert en er met de nieuw
gevormde Iraakse regering nog geen overeenstemming over gedwongen terugkeer
is bereikt, er onder de huidige omstandigheden afgezien moet worden
van het beëindigen van opvangvoorzieningen en het uitzetten van al dan
niet uitgeprocedeerde vreemdelingen van Iraakse herkomst. In antwoord hierop
verwijs ik naar mijn eerdere antwoorden.Ik deel de zorg van de leden van GroenLinks over de situatie in Centraal-Irak.
Daarom voer ik ook een categoriaal beschermingsbeleid voor dit gebied. Met
toezending van bovengenoemd algemeen ambtsbericht bij dit schrijven vertrouw
ik er op te hebben voldaan aan het verzoek van deze leden om een update.In antwoord op de vragen van de leden van de SP-fractie of het juist is
dat geen enkel Europees land gedwongen uitzet naar Irak (inclusief Noord-Irak)
verwijs ik naar mijn eerdere antwoorden. Zoals daar aangegeven bereidt het
Verenigd Koninkrijk gedwongen terugkeer voor en Nederland is hierover in gesprek.Voorts kan ik de leden van de SP-fractie bevestigen dat Nederland geen
besluit- en vertrekmoratorium voor Noord-Irak meer heeft, zodat uitzetten
naar Noord-Irak in principe mogelijk is, maar dat gedwongen uitzetting in
de praktijk nog niet gebeurt.Op de vraag van deze leden hoeveel voormalige asielzoekers Nederland sinds
de beëindiging van het besluit- en vertrekmoratorium voor Noord-Irak
op 1 februari 2004 naar Noord-Irak zijn uitgezet kan ik kort zijn, geen.Net als meerdere fracties vernemen de leden van de SP-fractie graag mijn
reactie op het advies van de UNHCR van 22 oktober 2004, waarin regeringen
sterk wordt afgeraden gedwongen terugkeer naar Irak te bewerkstelligen. Ik
heb van dit advies kennis genomen. Voor het overige verwijs ik naar mijn vorige
antwoorden.Ook de leden van de SP-fractie ontvangen graag een toelichting of ik in
het feit dat geen enkel Europees land gedwongen uitzet naar Irak en/of in
het advies van de UNHCR aanleiding zie om mijn eigen beleid ten aanzien van
Irak te wijzigen. Meerdere fracties hebben om een zelfde toelichting gevraagd,
reden waarom ik hiervoor naar mijn eerdere antwoorden verwijs.Tenslotte merken de leden van de SP-fractie op dat ik eerder heb aangegeven
op het punt van Irak geen «Alleingang» te willen maken. Zij vragen
zich of een situatie waarin Nederland als enig Europees land gedwongen uitzet
naar Noord-Irak, te beschrijven zou zijn als een «Alleingang».
Ik kan hierop niet anders antwoorden dan ik reeds hierboven heb gedaan, maar
voor alle duidelijkheid wil ik benadrukken dat gedwongen uitzetting in de
praktijk nog niet plaatsvindt.De leden van de fractie van D66 vinden het niet logisch dat het kabinet
onderscheid maakt tussen Noord-Irak en de rest van het land. Op dit onderscheid
ben ik reeds ingegaan bij mijn eerdere antwoorden. De leden van de fractie
van D66 stellen dat ik weliswaar geen mensen gedwongen terugstuur naar Noord-Irak,
maar dat ik wel asielzoekers afkomstig uit Noord-Irak per direct afwijs in
het aanmeldcentrum waardoor deze geen recht hebben op opvang. Zij vragen zich
af hoe dit zich verhoudt tot de uitspraak dat geen mensen worden teruggestuurd.
In voorgaande debatten met u over dit onderwerp heb ik duidelijk gemaakt dat
indien een asielaanvraag wordt afgewezen dat van rechtswege tot gevolg heeft
dat de vreemdeling niet langer rechtmatig verblijf heeft in Nederland en dat
hij Nederland uit eigen beweging dient te verlaten. Bij gebreke van het verlaten
van Nederland kan de vreemdeling worden uitgezet. Ik heb nimmer gezegd dat
ik geen gebruik zal maken van mijn mogelijkheden vreemdelingen gedwongen terug
te laten keren. Ik heb in het recente verleden gesteld dat gedwongen terugkeer
vooralsnog niet aan de orde is, vanwege het feit dat, alhoewel vrijwillige
terugkeer plaatsvindt, gedwongen terugkeer naar Irak om technische redenen
nog niet mogelijk is.De leden van de fractie van D66 stellen vast dat het afwijzen, waardoor
mensen op straat komen te staan in de winter, niet in overeenstemming is met
de uitspraak dat mensen alleen vrijwillig hoeven terug te keren. Daar meerdere
fracties een soortgelijke vraag hebben gesteld verwijs ik naar mijn eerdere
antwoorden.De leden van de fractie van D66 vragen hoe ik de dringende oproep van
de UNHCR beantwoord om geen mensen gedwongen terug te sturen. Ook deze vraag
heb ik hierboven beantwoord. Ditzelfde geldt voor de vraag naar de reden waarom
Noord-Irak anders wordt behandeld dan de rest van Irak nu daar een andere
regering is.Tot slot willen de leden van de fractie van D66 graag weten wat er is
besproken met de Iraakse minister voor Ontheemden en Migratie die onlangs
in Nederland op bezoek was. Zij vragen welke afspraken zijn gemaakt, wat er
is toegezegd en hoe de Iraakse minister de veiligheidssituatie in haar land
voor vluchtelingen beziet. De leden van de fractie van de PvdA hebben deze
vragen ook gesteld. Derhalve mag ik verwijzen naar mijn eerdere antwoorden.De Minister voor Vreemdelingenzaken en Integratie,M. C. F. Verdonk 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-19637-890.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl