Uitbreiding Wet milieubeheer (retributies milieugevaarlijke stoffen); Memorie van antwoord
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-09 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 19992000-26161, nr. 186

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum ontvangst

02-03-2000

Eerste Kamer der Staten-Generaal

1999-2000

26161 nr. 186

28-02-2000

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamINHOUDSOPGAVE 1. Inleiding1.1 Doel van het wetsvoorstel1.2 De afschaffing van enkele andere categorieën
milieuleges1.3 De relatie met de MDW-operatie1.4 De verlaging van de administratieve lastendruk2. Het karakter van een kennisgeving2.1 Toelating of handhaving2.2 De toepassing van het profijtbeginsel3. De beoordeling van een kennisgeving3.1 Monopoliepositie overheid3.2 Certificeringssysteem4. De kennisgevingspraktijk4.1 Inleiding4.2 De achtergrond van kennisgevers4.3 Doorlooptijd van kennisgevingen5. Retributies voor milieugevaarlijke stoffen in Europees
verband5.1 Europese verplichtingen5.2 De retributieplicht in andere lidstaten van de Europese
Unie6. De regeling van de retributie6.1 De wettelijke grondslag van de retributie6.2 Andere voornemens tot het invoeren van retributieplichtige
diensten6.3 Het voldoen van de retributie6.4 Uitzondering fundamenteel onderzoek genetisch gemodificeerde
organismen6.5 De opbrengsten van de retributie6.6 De wijziging van de hoogte van de retributieOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 26161Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 49 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
26 161Uitbreiding van de Wet milieubeheer (retributies milieugevaarlijke stoffen)nr. 186MEMORIE VAN ANTWOORD**Ontvangen 28 februari 2000INHOUDSOPGAVE 1.Inleiding21.1Doel van het wetsvoorstel2 1.2De afschaffing van enkele andere categorieën milieuleges2 1.3De relatie met de MDW-operatie3 1.4De verlaging van
de administratieve lastendruk3    2.Het karakter van een kennisgeving42.1Toelating of handhaving42.2De toepassing van het profijtbeginsel4   3De beoordeling van een kennisgeving53.1Monopoliepositie overheid53.2Certificeringssysteem5    4.De kennisgevingspraktijk64.1Inleiding6 4.2De achtergrond van kennisgevers7 4.3Doorlooptijd van kennisgevingen8    5.Retributies voor milieugevaarlijke stoffen in Europees verband85.1Europese verplichtingen8 5.2De retributieplicht in andere lidstaten van de Europese Unie9    6.De regeling van de retributie106.1De wettelijke grondslag van de retributie10 6.2Andere voornemens tot het invoeren van retributieplichtige diensten10 6.3Het voldoen van de retributie10 6.4Uitzondering fundamenteel
onderzoek genetisch gemodificeerde organismen11 6.5De opbrengsten
van de retributie11 6.6De wijziging van de hoogte van de retributie11Van het verslag van de vaste commissie voor Volkshuisvesting, Ruimtelijke
Ordening en Milieubeheer heb ik met belangstelling kennis genomen. Mede in
het licht van de behandeling van het wetsvoorstel in de Tweede Kamer, heb
ik begrip voor de vragen die door de leden van de commissie over het voorstel
zijn gesteld. In deze nota wordt een antwoord gegeven op die vragen. Ik vertrouw
erop dat met deze antwoorden de zorgen worden weggenomen die de leden van
de commissie in het verslag ten aanzien van (onderdelen van) dit wetsvoorstel
naar voren hebben gebracht.1. Inleiding1.1 Doel van het wetsvoorstelDe leden van de fracties van PvdA en VVD vragen naar het doel van het
wetsvoorstel.Het doel van het voorstel is de kosten die de overheid maakt voor de beoordeling
en administratieve afhandeling van kennisgevingen, meldingen, nadere gegevensverstrekkingen,
aanvragen of verzoeken met betrekking tot milieugevaarlijke stoffen, daaronder
begrepen genetisch gemodificeerde organismen (hierna samengevat onder het
begrip «kennisgeving van stoffen»), door middel van het heffen
van retributies ten laste van de belanghebbenden te doen toekomen (zie ook
de memorie van toelichting, kamerstukken II, 1997/98, 26 161, nr. 3,
blz. 1). Dit is in lijn met het beleid van de regering, dat is gericht op
verdergaande kostendekkendheid van door de overheid geleverde diensten. Een
tweede doelstel- ling is gelijk op te gaan met de ontwikkelingen binnen de
Europese Unie (EU). In vrijwel alle in dit opzicht belangrijke lidstaten van
de EU zijn retributies ingevoerd. Een overzicht van deze lidstaten en de gehanteerde
tarieven is opgenomen in de tabellen 6 en 7 behorende bij de toelichting op
de ter inzage gelegde ontwerpregeling retributies milieugevaarlijke stoffen.1.2 De afschaffing van enkele andere categorieën
milieulegesDe leden van de fracties van het CDA en de PvdA stellen prijs op een nadere
onderbouwing van het wetsvoorstel in het licht van de recente afschaffing
van heffingen van overheidswege bij vergunningverlening in het kader van de
Wet milieubeheer.De voornaamste reden om in het kader van het belastingplan 1998 de leges
voor vergunningen op grond van de Wet milieubeheer en de Wet bodembescherming
af te schaffen was het contraproductieve effect, dat van die legesheffing
bleek uit te gaan. Er waren bedrijven die afzagen van vanuit milieuoogpunt
gewenste investeringen en van vrijwillige bodemsanering vanwege de te betalen
leges. Bovendien was het feit dat de hoogte van de tarieven en zelfs de heffingsgrondslag
van provincie tot provincie en van gemeente tot gemeente verschilden een sterk
verstorende factor in de relatie tussen vergunningverleners en bedrijven.
Van dergelijke omstandigheden is bij de nu voorgestelde retributies geen sprake.
Nu wordt het recht verkregen om een stof op de markt te brengen als het dossier
door de overheid is goedgekeurd. Het profijt voor het desbetreffende bedrijf
is de opening van de markt in Nederland en zelfs in de hele Europese Economische
Ruimte voor een stof. Het gaat dus niet om investeringen ter verbetering van
het milieu zoals bij eerdergenoemde leges. 1.3 De relatie met de MDW-operatieDe leden van de VVD-fractie vragen of het voorgestelde stelsel zich verdraagt
met de uitgangspunten van het beleid ten aanzien van zowel marktwerking als
deregulering als wetgevingskwaliteit (MDW-operatie). De leden van de PvdA-fractie
informeren of het voorstel niet leidt tot een verminderde stroomlijning en
daarmee tot strijdigheid met de MDW- operatie.Het voorstel is naar mijn mening niet in strijd met de MDW-operatie, integendeel:
het bij de belanghebbenden in rekening brengen van de door de overheid te
maken kosten voor toelating sluit juist aan bij het profijtbeginsel en bij
de uitgangspunten van het rapport «Maat houden». Op dit rapport
wordt in paragraaf 2.2 uitvoeriger ingegaan. Er is geen sprake van verstoring
van de marktwerking, omdat de regels voor alle betrokkenen binnen Nederland
gelijk zijn en in de meeste andere lidstaten van de EU eveneens retributies
worden geheven. Er is evenmin strijd met het dereguleringsbeginsel: er worden
(zoals ik in de volgende paragraaf toelicht) geen administratieve lasten aan
het bedrijfsleven opgelegd, maar er wordt een kostenverdeling tot stand gebracht
die in overeenstemming is met het profijtbeginsel. Uit een oogpunt van wetgevingskwaliteit
en stroomlijning van regels is het wetsvoorstel positief te waarderen, omdat
daarin invulling wordt gegeven aan het eerder vastgelegde uitgangspunt dat
de kosten van toelating aan belanghebbenden in rekening behoren te worden
gebracht wanneer er sprake is van individueel toerekenbaar profijt.De leden van de fractie van de PvdA vragen welke partijen worden geraakt
door de lastenverzwaring en in welke verhouding de verzwaring staat tot de
kosten die zijn gemoeid met de ontwikkeling en introductie van een stof.De lastenverzwaring ten gevolge van de retributies verhoogt de kosten
verbonden aan het ontwikkelen van een nieuwe stof met circa 1% (zie ook de
nota van toelichting bij het vertrouwelijk ter inzage gelegde ontwerpbesluit
retributies milieugevaarlijke stoffen). In paragraaf 4.2 is een overzicht
opgenomen van bedrijven die nieuwe stoffen ontwikkelen en door de lastenverzwaring
worden geraakt.1.4 De verlaging van de administratieve lastendrukDe leden van de VVD-fractie vragen of het wetsvoorstel bijdraagt aan de
vermindering van de administratieve lastendruk, zoals wordt beoogd door de
Commissie Administratieve Lasten (commissie-Slechte).In paragraaf 1.3 van de nota naar aanleiding van het verslag van
de Tweede Kamer heb ik er reeds op gewezen dat volgens het geldende beleid
leges en retributies los moeten worden gezien van administratieve lasten van
het bedrijfsleven (zie kamerstukken II, 1998/99, 26 161, nr. 5, blz.
3). De commissie-Slechte richt zich in haar op 25 november 1999 verschenen
eindrapport «Regels zonder overlast» dan ook niet op de bijdragen
die door bedrijven moeten worden betaald voor het werk van de overheid, maar
op de informatieverplichtingen die op allerlei terreinen op het bedrijfsleven
rusten. Het moeten voldoen aan dergelijke informatieverplichtingen brengt
kosten met zich mee; die kosten zijn echter van een ander karakter dan leges
en retributies. Dit wetsvoorstel heeft geen betrekking op informatieverplichtingen. 2. Het karakter van een kennisgeving2.1 Toelating of handhavingDe leden van de fracties van het CDA, de VVD, GroenLinks en het RPF/GPV
verzoeken uiteen te zetten of in het wetsvoorstel sprake is van toelating
of handhaving en hoe de voorgestelde wetgeving zich verhoudt met het rapport
«Maat houden» ten aanzien van het in rekening brengen van kosten.Het wetsvoorstel betreft het in rekening brengen van de kosten voor de
beoordeling en administratieve verwerking van kennisgevingen in het kader
van de Wet milieugevaarlijke stoffen. Het kennisgevingsstelsel voor nieuwe
stoffen is vastgelegd in het Kennisgevingsbesluit Wet milieugevaarlijke stoffen
dat mede strekt tot implementatie van de zesde wijziging van de richtlijn
nr. 67/548/EEG van de Raad van de Europese Economische Gemeenschappen van
27 juni 1967 betreffende de aanpassing van de wettelijke en de bestuursrechtelijke
bepalingen inzake de indeling, de verpakking en het kenmerken van gevaarlijke
stoffen (PbEG L 196). Deze wijziging introduceerde een kennisgevingsstelsel
voor nieuwe stoffen. Dit hield in dat vooraf (voordat de stof op de markt
mag worden gebracht) een kennisgeving wordt ingediend bij de overheid vergezeld
van een technisch dossier dat voldoet aan de voorschriften van de richtlijn.
Indien de overheid niet reageerde, mocht de stof
op de markt worden gebracht.In 1992 is de richtlijn aangescherpt (zevende wijziging). Artikel 16 regelt
nu dat de overheid binnen 60 dagen na indiening van een kennisgeving bericht
of de kennisgeving al dan niet voldoet aan de richtlijn. In deze periode beoordeelt
de overheid of alle voorgeschreven onderzoeken zijn gedaan, volgens de richtlijn
zijn uitgevoerd en behoorlijk zijn gedocumenteerd. Indien de kennisgeving
voldoet aan de bepalingen van de richtlijn, deelt de overheid dit mee aan
de kennisgever en bericht de kennisgever tevens het officiële dossiernummer.
Na ontvangst van de goedkeuring door de overheid mag de stof volgens de richtlijn
op de markt worden gebracht, maar niet eerder dan na 60 dagen na de indiening
van de kennisgeving. Indien de kennisgeving niet voldoet aan de bepalingen
van de richtlijn, verklaart de overheid het dossier
niet ontvankelijk en wordt daaraan geen nummer toegekend met als gevolg dat
de stof niet op de markt mag worden gebracht.
Ten aanzien van de beslissing van de overheid is bezwaar en beroep mogelijk
op grond van artikel 20.1 van de Wet milieubeheer.2.2 De toepassing van het profijtbeginselDe leden van de fracties van de VVD en GroenLinks vragen of de overheid
voor de beoordeling en administratieve afhandeling van een technisch dossier
kosten in rekening kan brengen.Het rapport «Maat houden», dat is opgesteld in het kader van
de MDW-operatie, geeft regels voor het doorberekenen van kosten (zie kamerstukken
II 1995/96, 24 036, nr. 22). Kosten voor toelatingen, waaronder dit rapport
ook verlening van vergunningen en ontheffingen verstaat, mogen worden doorberekend.
Kosten voor handhaving mogen niet worden doorberekend. Cruciaal is dus wat
het rapport onder toelating en handhaving verstaat.Onder toelating verstaat het rapport: «het door de overheid toetsen
of bedrijven en burgers voldoen aan gestelde eisen, het eventueel geven van
extra voorschriften en het verlenen van toestemming (bijvoorbeeld door middel van een vergunning), voordat zij tot het starten en verrichten
van bepaalde handelingen over mogen gaan». Het stelsel van kennisgevingen
voldoet aan de kenmerken van deze omschrijving. De overheid beoordeelt of
het dossier aan de voorwaarden voldoet. Het voordeel van het bedrijf is dat
de stof op de markt mag worden gebracht en wel in de gehele Europese Economische
Ruimte. Een bedrijf dat geen, door de overheid te beoordelen, dossier indient,
mag de stof nietop de markt brengen.Onder handhaving verstaat het rapport: «de activiteiten van toezicht
die steekproefsgewijs plaatsvinden en/of niet aangekondigd zijn en gericht
op de naleving en het voorkomen van overtredingen». Dit is gericht op
het bedrijf, dat geen kennisgeving indient en een stof toch op de markt brengt.
Deze controle wordt uitgevoerd door de Inspectie Milieuhygiëne, die geheel
uit rijksmiddelen wordt betaald. Ik wil uitdrukkelijk vermelden dat de voorgestelde
retributies niet zijn bestemd voor een bijdrage aan de kosten van handhaving.3. De beoordeling van een kennisgeving3.1 Monopoliepositie overheidDe leden van de RPF/GPV-fractie vragen of de tarieven niet gebaseerd dienen
te zijn op een onderzoek door een onafhankelijke accountant. De leden van
de CDA-fractie informeren naar de mogelijkheid om een onafhankelijke accountant
te laten vaststellen welke kosten reëel zijn als sprake zou zijn van
een concurrerende situatie.Op korte termijn valt echter geen concurrerende situatie te voorzien.
Er zijn immers geen particuliere instellingen die gecertificeerd zijn. In
de nota van toelichting bij het vertrouwelijk ter inzage gelegde ontwerpbesluit
retributies milieugevaarlijke stoffen heb ik wel aangegeven dat de bedragen
elke drie jaar zullen worden geëvalueerd, waarbij ook de doelgroepen
zullen worden geconsulteerd. Bij de mondelinge behandeling in de Tweede Kamer
heb ik bovendien toegezegd dat dit onderzoek door een onafhankelijk bureau
zal worden uitgevoerd.De huidige tarieven zijn naar mijn mening een zo goed mogelijke inschat-
ting van de werkelijke kosten. Bij de vaststelling van de hoogte van de tarieven
is uitgegaan van een gedetailleerde werkprocesanalyse, die in 1994–1995
in opdracht van mijn ministerie door Rijnconsult is uitgevoerd. De reden van
dit onderzoek was, enerzijds, het optimaliseren van bestaande werkprocedures
en, anderzijds, het expliciet maken van de vereiste menskracht en middelen.
Mede op grond van dit door een extern bureau uitgevoerde onderzoek kon in
het onderhavige wetsvoorstel, als enige in Europa, een zeer gedetailleerde
uitsplitsing van de tarieven worden gegeven en inzicht worden geboden in de
kosten (zie de tabellen 1 tot en met 5 behorende bij de toelichting op de
ter inzage gelegde ontwerpregeling retributies milieugevaarlijke stoffen).
Voor de vaststelling van de tarieven is dus al een onafhankelijk onderzoek
verricht en van een (nieuw) onderzoek een onafhankelijke accountant verwacht
ik geen toegevoegde waarde meer. 3.2 CertificeringssysteemDe leden van de PvdA-fractie vragen of de beoordeling en administratieve
afhandeling van kennisgevingen van milieugevaarlijke stoffen en vergunningaanvragen
van genetisch gemodificeerde organismen geen taken zijn, die in het publieke
domein thuishoren.De besluitvorming met betrekking tot de kennisgevingen is per definitie
een taak van de overheid. De onderbouwing van deze besluiten kan worden
voorbereid door particuliere partijen. Het gaat dan om de wetenschappelijke
beoordeling en de administratieve afhandeling. Hiervoor gelden dan vanzelfsprekend
eisen met betrekking tot, onder meer, de geheimhouding, de onafhankelijkheid
en de zorgvuldigheid. Het voldoen aan deze eisen kan worden gewaarborgd met
behulp van een certificeringssysteem.De leden van de CDA-fractie vragen op welke termijn een certificeringssysteem
kan worden opgezet en op welke wijze dit verankerd dient te worden.Indien er belangstelling bestaat bij zowel kennisgevers als particuliere
instellingen voor een certificeringssysteem zal ik, zodra de wetgeving van
kracht is, met betrokkenen en in samenspraak met de Raad van de Accreditatie
de mogelijkheden verkennen voor het opstellen van een beoordelingsrichtlijn
voor de certificering van instellingen. Het aanwijzen van gecertificeerde
instellingen zal overigens nog wel bij wet dienen te worden geregeld.4. De kennisgevingspraktijk4.1 InleidingDe fractie van GroenLinks heeft verzocht meer inzicht te verschaffen in
de bestaande praktijk van meldingen van milieugevaarlijke stoffen, met name
met het oog op de mogelijkheid van de overheid om de toelating van een kennisgegeven
stof te verbieden.Richtlijn 67/548/EEG (zie artikel 30 van de richtlijn) biedt de lidstaat
geen ruimte om een stof, waarvan het technisch dossier voldoet aan de bepalingen
van de richtlijn, beperkingen op te leggen ten aanzien van het in de handel
brengen daarvan. Alleen als het technisch dossier niet voldoet aan de bepalingen
van de richtlijn, zal een lidstaat het dossier
niet ontvankelijk verklaren, waaruit onlosmakelijk voortvloeit dat de stof niet op de markt mag worden gebracht.Indien het technisch dossier in overeenstemming is met de richtlijn en
de stof na de wachtperiode van 60 dagen op de markt mag worden gebracht, dient
een lidstaat conform artikel 16, eerste lid, van de richtlijn een risicobeoordeling
op te stellen en, indien van toepassing, aanbevelingen te doen voor risicobeperkende
maatregelen. De aanbevelingen kunnen betrekking hebben op maatregelen binnen
de reikwijdte van de richtlijn, zoals aanpassingen van de classificatie en
de etikettering, of op maatregelen die vallen binnen de reikwijdte van een
andere richtlijn, zoals de richtlijn nr. 76/769/EEG van de Raad van 27 juli
1976 betreffende de onder- linge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke
bepalingen der lidstaten inzake de beperking van het op de markt brengen en
van het gebruik van bepaalde gevaarlijke stoffen en preparaten (PbEG L 262).
De praktijk is dat een lidstaat een voorstel voor een nationale maatregel
voorbereidt en aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen notificeert,
die op haar beurt de procedure start voor de vaststelling van een geharmoniseerd
besluit in het kader van richtlijn 76/769/EEG. De Commissie kan overigens
ook uit eigen beweging besluiten een voorstel voor risicobeperkende maatregelen
voor te bereiden.Daarnaast biedt artikel 31 van de Wet milieugevaarlijke stoffen nog de
mogelijkheid om in het geval van dringende noodzaak een spoedregeling uit
te vaardigen, die in werking kan treden in de periode voordat de stof op de
markt kan worden gebracht. In de EU zijn tot nu toe in het kader van de richtlijn 76/769/EEG voor
in totaal acht nieuwe stoffen beperkingen opgelegd voor het in de handel brengen.
Daarvan zijn drie stoffen verboden op grond van initiatieven die door Nederland
zijn genomen, namelijk DBB, Ugilec 121 en DBBT. Dat op dit ogenblik wederom
enkele nieuwe stoffen kandidaat zijn voor risicobeperkende maatregelen, namelijk
enkele azo-kleurstoffen, toont aan dat er voldoende aanleiding bestaat om
nieuwe stoffen kritisch te volgen. Indien de risicobeoordeling aanleiding
geeft tot zorg, wordt gebruik gemaakt van de mogelijkheden die richtlijn 76/769/EEG
en de Wet milieugevaarlijke stoffen bieden.4.2 De achtergrond van kennisgeversDe leden van de fractie van GroenLinks verzoeken om concreet inzicht in
het soort instanties, die milieugevaarlijke stoffen op de markt brengen. De
leden van de fractie van GroenLinks zouden daartoe graag vernemen welke bedrijven
in 1998 een kennisgeving hebben ingediend.In 1998 zijn dertig kennisgevingen van nieuwe stoffen ontvangen. De verdeling
van deze kennisgevingen over de kennisgevers is weergegeven in onderstaande
tabel, waarin onderscheid is gemaakt tussen in Nederland producerende bedrijven
(vet gedrukt) en in Nederland residerende importeurs of alleenvertegenwoordigers
van buitenlandse producenten. Deze tabel is uitgebreid met vermeldingen van
alle kennisgevingen, die zijn ingediend na de inwerkingtreding van de zevende
wijziging van richtlijn 67/548/EEG in 1994, aangezien een enkel jaaroverzicht
een onvolledig beeld zou geven. De kolom KG geeft weer of de vermelde kennisgevingen
betrekking hebben op in Nederland geproduceerde stoffen (P) of geïmporteerde
stoffen (I). BedrijfKGTotaal 94–9819981997199619951994 Fuji Photo Film B.V.I115 3 3 Akzo Nobel Diosynth B.V.P/I71132  DSM Fine Chemicals
B.V.P622 11 Shin-Etsu Silicones Europe B.V.I5  212NotoxI5 32   Sumitomo
Bakelite Europe B.V.P/I43   1 Akzo Chemicals B.V.P422    Dow BeneluxP31  11 Ned. Philips Bedrijven B.V.P/I31 11  General Electrics SiliconesI3 11 1Uniqema InternationalP3    3Rank Xerox ManufacturingI3    3Octrooibureau Vriesdorp &
GaadeI3  12 Akzo Nobel ResinsP22     DSM Resins B.V.P/I21 1   Cytec Industries B.V.P/I2  11  Océ Technologies B.V.I211    Mobil Chemical AmsterdamP/I21  1  Jan Dekker InternationalP21 1   Tomoegawa Europe B.V.I21   1 DuPont de Nemours (Ned.)I2 1 1  DSM Chemicals
(Prod.)P1   1  Quest int. Holland B.V.P11     Metron Technology B.V.I11    Katwijk ChemieP11     Asahi Glass Europe B.V.I11     O.I.E.S.I11     Tomen Netherlands B.V.I11     Elf Atochem VlissingenI11     PFW Aroma ChemicalsP11    MurakamiI1    1 Epson EuropeI1    1 ICI HollandP1    1 Aero Space Propulsion Prod.I1    1 Canon Europe B.V.I1    1 Mita Europe B.V.I1    1 Chemisch
Fabriek ZaltbommelP1   1  Roche NederlandI1   1  Hoya Holdings N.V.I1  1   ICC Trading Inc.I1  1  Tektronics
Holland B.V.I1 1   Sinds de zevende wijziging van richtlijn 67/548/EEG is de identiteit van
de kennisgever geen vertrouwelijke informatie meer, zodat vanaf 1994
inzicht kan worden gegeven in de samenstelling van kennisgevers. De identiteit
van de bedrijven die een verzoek tot een uitzondering voor onderzoek en ontwikkeling,
een productiemelding of een productiekennisgeving hebben ingediend, is wel
vertrouwelijke informatie.4.3 Doorlooptijd van kennisgevingenDe leden van de VVD-fractie vragen naar het percentage van de kennisgevingen,
dat binnen de beoogde zestig dagen wordt beoordeeld. Tot nu toe zijn alle
kennisgevingen binnen de gestelde termijn beoordeeld.5. Retributies voor milieugevaarlijke stoffen in Europees
verband5.1 Europese verplichtingenDe leden van de VVD-fractie vragen of richtlijn 67/548/EEG Nederland verplicht
tot het aanhangige wetsvoorstel.Dit is niet het geval, maar de richtlijn vormt evenmin een beletsel voor
de aanvaarding daarvan. Dit blijkt tevens uit het feit dat andere lidstaten
van de EU regelgeving hebben ingevoerd op grond waarvan kosten voor de beoordeling
en administratieve afhandeling van kennisgevingen worden doorberekend (zie
ook paragraaf 5.2).5.2 De retributieplicht in andere lidstaten van de Europese
UnieDe leden van CDA-fractie vragen om een nadere uiteenzetting over de relatie
tussen de voorgestelde retributieregeling en richtlijn 67/548/EEG.Wat betreft de strekking van artikel 30 van de richtlijn wordt verwezen
naar paragraaf 4.1. In de memorie van toelichting is opgemerkt dat de
onder de retributieplicht vallende handelingen voortvloeien uit de implementatie
van deze richtlijn (blz. 10). In de memorie van toelichting (blz. 3) en ook
in paragraaf 5.1 van deze memorie van antwoord is aangegeven dat de richtlijn
zelf geen regels inzake retributies bevat, maar dat het stellen van nationale
regels daardoor niet wordt uitgesloten. Verscheidene lidstaten hebben reeds
een soortgelijke retributieplicht ingevoerd (zie memorie van toelichting,
blz. 5). Mijn opmerking daarover tijdens de plenaire behandeling van dit wetsvoorstel
in Tweede Kamer is daarmee volledig in overeenstemming (zie handelingen II
1998/99, blz. 54-3491). De verplichte overheidshandeling, waarvan hier sprake
is, betreft het in ontvangst nemen en het beoordelen van kennisgevingen van
nieuwe stoffen. De bevoegde instantie, in deze de Minister van Volkshuisvesting,
Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer, kan geen extra criterium toevoegen voor
de goedkeuring van een kennisgeving, zoals het vooraf betaald hebben van de
verschuldigde retributie. Indien het voldoen van de retributie
wordt losgekoppeld van de kennisgevingsprocedure, wordt niet gehandeld in
strijd met de richtlijn. De Commissie van de Europese Gemeenschappen heeft
overigens ook nooit bezwaar gemaakt tegen de invoering van retributies in
andere lidstaten. Gaarne mag ik in dit verband verwijzen naar het eerste driejaarlijkse
rapport inzake de implementatie van de richtlijn, dat de Commissie recentelijk
heeft aangeboden aan de Raad (zie COM(99)178 def, ENT 181). In dat rapport
wordt onder meer een overzicht gegeven van de in de verschillende lidstaten
ingevoerde retributieplicht, zoals die op het moment van samenstelling van
het rapport bekend was. Tabel 6 van de toelichting bij de ter inzage gelegde
ontwerpregeling retributies milieugevaarlijke stoffen is gebaseerd op dit
overzicht.De leden van de PvdA-fractie vragen zich af of deze wetswijziging moet
worden gezien als een nadere uitwerking van de Europese gelijkschakeling.De handelingen die op grond van richtlijn 67/548/EEG moeten worden verricht,
zijn daar inderdaad op gericht, althans op het verzekeren van de toegang van
een stof tot de gehele Europese Economische Ruimte, indien daarvan in één
lidstaat van de EU of een andere staat die partij is bij de Overeenkomst betreffende
de Europese Economische Ruimte is kennisgegeven en het dossier in orde is
bevonden. In de memorie van toelich- ting is onder meer aangevoerd dat de
reden voor de invoering van de retributieplicht – op grond waarvan kosten
in rekening worden gebracht voor de door de overheid verrichte handelingen –
is gelegen in de wenselijkheid in lijn te blijven met de ontwikkelingen in
de in dit opzicht belangrijkste lidstaten van de EU (blz. 4–6). Nederland
heeft te maken met een meer dan gemiddeld aantal kennisgevingen in verhouding
tot de andere lidstaten. Het is zeer wel denkbaar dat, in geval de retributieplicht
wordt ingevoerd, het aantal kennisgevingen en meldingen van buiten de Europese
Economische Ruimte in Nederland zal afnemen.6. De regeling van de retributie6.1 De wettelijke grondslag van de retributieDe leden van de VVD-fractie wensen te vernemen of de Wet milieubeheer
de wettelijke grondslag kan bieden voor de invoering van de retributieregeling.Op dit moment biedt de Wet milieubeheer daarvoor geen wettelijke grondslag.
Het doel van het wetsvoorstel is om een wettelijke grondslag daarvoor te scheppen.
De Wet milieubeheer is ook het geëigende wettelijke kader voor de invoering
van een retributieregeling, daaronder begrepen een retributieregeling voor
de kennisgevingen van stoffen, omdat deze wet reeds een hoofdstuk bevat over
financiële bepalingen (hoofdstuk 15). Hoewel het doen van kennisgevingen
van stoffen zelf wordt geregeld bij en krachtens de Wet milieugevaarlijke
stoffen, past de regeling van een retributiestelsel binnen het algemene en
horizontale karakter van de Wet milieubeheer. Dit blijkt ook uit artikel 15.31
van de Wet milieubeheer, in het bijzonder onderdeel c daarvan, dat voorziet
in de mogelijke regeling van een vergoeding voor keuringen die krachtens de
artikelen 24, tweede lid, onderdeel g, en 27 van de Wet milieugevaarlijke
stoffen moeten worden verricht (zie ook de memorie van toelichting, blz. 2–3).Naar aanleiding van het verzoek van de leden van de VVD-fractie om inzage
en inzicht te geven in de uitvoeringsregelingen die verband houden met dit
wetsvoorstel, verwijs ik u naar de ontwerpen van de algemene
maatregel van bestuur en de ministeriële regeling die met dit verslag
aan de voorzitter van de Eerste Kamer zijn aangeboden. Het ontwerpbesluit
is vertrouwelijk ter inzage gelegd, omdat deze tekst nog niet ingevolge de
Wet op de Raad van State openbaar is gemaakt.6.2 Andere voornemens tot het invoeren van retributieplichtige
dienstenDe leden van de fracties van de VVD en GroenLinks informeren of er voornemens
zijn tot het invoeren van andere retributieplichtige diensten.Dat is op dit moment niet het geval.6.3 Het voldoen van de retributieDe leden van de CDA-fractie vragen nader toe te lichten op welk moment
een retributie moet worden voldaan. Zij hebben uit paragraaf 5 van de
memorie van toelichting begrepen dat het voldoen van de retributie gelijktijdig
met het indienen van de kennisgeving niet tot de mogelijkheden zou behoren.Dit is evenwel niet de strekking van paragraaf 5 van de memorie van
toelichting. De retributie op grond van artikel 15.31b, eerste lid, van de
Wet milieubeheer moet, zoals de leden van de CDA-fractie ook terecht opmerken, uiterlijk gelijktijdig met de indiening worden voldaan
en verwacht wordt ook dat de retributie in nagenoeg alle gevallen op dit moment
zal worden voldaan. In paragraaf 5 van de memorie van toelichting wordt
uitgebreid ingegaan op de enkele gevallen, waarin de retributie niet gelijktijdig met (of vóór) de indiening wordt
voldaan. Omdat in een dergelijk geval het Europees recht de behandeling van
de kennisgeving vereist, wordt voor deze enkele gevallen voorzien in een systeem,
waarbij de retributie alsnog na de indiening en
de behandeling van de kennisgeving kan worden geïnd.6.4 Uitzondering fundamenteel onderzoek genetisch gemodificeerde
organismenDe leden van de fractie van GroenLinks verzoeken de regering nog eens
uit te leggen waarom in tweede instantie is besloten het fundamenteel onderzoek
aan genetisch gemodificeerde organismen uit te zonderen van de retributieverplichting.Hiertoe heb ik besloten, omdat mij, gedurende de discussie in de Tweede
Kamer, duidelijk werd dat een aantal fracties er veel belang aan hechtte dat
het wetenschappelijk onderzoek aan genetisch gemodificeerde organismen zou
worden vrijgesteld van retributies. Hoewel vrijstelling daarvan, gezien mijn
eerdere argumentatie, inderdaad niet mijn eerste voorkeur heeft, heb ik anderzijds
tegen deze vrijstelling geen zodanig zwaarwegende bezwaren dat ik het risico
wilde nemen dat het wetsvoor- stel om die reden in de Tweede Kamer zou worden
verworpen.6.5 De opbrengsten van de retributieDe leden van de VVD-fractie vragen in hoeverre van de geraamde opbrengsten
ad f 1.7 miljoen nog kosten moeten worden afgetrokken.Voor een kennisgeving en een melding bedragen de perceptiekosten respectievelijk
f 374 en f 187. Het totaal van de kosten verbonden aan de inning
van de retributies wordt geraamd op f 68 000. 6.6 De wijziging van de hoogte van de retributieDe leden van de VVD-fractie vragen welke prijsindex wordt gehanteerd en
welke wijziging van de regelgeving aanleiding geeft tot aanpassing van de
tarieven.Bij de jaarlijkse bijstelling van de tarieven in de handleiding van de
Directie Accountancy Rijksoverheid van het Ministerie van Financiën wordt
bezien in welke mate de kosten betreffende salaris, huisvesting en overhead
aanpassing behoeven. De actualisering van de salariskosten vindt plaats op
basis van CAO-wijzigingen, de actualisering van de huisvestingskosten op basis
van de door de Rijksgebouwendienst berekende kosten en de overheadkosten zijn
geïndexeerd met een algemene prijsindex (de deflator van het bruto binnenlands
product). Een andere grond om de tarieven te verhogen of te verlagen is een
wijziging van de relevante Europese richtlijnen, indien dit leidt tot een
wijziging in de procedures en de kosten verbonden aan de beoordeling en administratieve
afhandeling van de kennisgevingen.De leden van de RPF/GPV-fractie vragen met welk percentage de tarieven
in de afgelopen vijf jaar zouden zijn aangepast op grond van bovengenoemde
tarievenhandleiding.Ingevolge mijn toezegging aan de Tweede Kamer ben ik voornemens een marge
van 5% te hanteren alvorens een wijziging door te berekenen. Dit zou betekenen
dat de tarieven na 1994 zouden zijn verhoogd met circa 9% in 1996 en met circa
5% in 1998.* Het eerder verschenen stuk inzake dit wetsvoorstel is gedrukt onder
EK nr. 332, vergaderjaar 1998–1999.** De bijlagen zijn vertrouwelijk ter inzage gelegd op het Centraal Informatiepunt
onder griffienr. 124265.1.De Minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer,J. P. Pronk 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-19992000-26161-186.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl