Toekomst AWBZ; Brief van de Staatssecretaris van Volksgezondheid, Welzijn en Sport
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-09-06 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


Tweede Kamer der Staten-Generaal
 2
 Vergaderjaar 2008-2009
 
 
 
 KST132856
 2008-2009
 
 30 597
 Toekomst AWBZ
 
 
 
 
 Nr. 
 81
 BRIEF VAN DE STAATSSECRETARIS VAN VOLKSGEZONDHEID, WELZIJN EN SPORT
 Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
 
 Den Haag, 24 juni 2009
 
 Dit is de eerste voortgangsrapportage invoering zorgzwaartebekostiging
in 2009. De vorige rapportage dateert van 18 november 2008 (Kamerstuk
26 631, nr. 282). Over de vorige voortgangsrapportage heb ik met
de vaste kamercommissie voor VWS op 20 november 2008 een algemeen overleg
gevoerd. Op 29 januari 2009 heb ik de kamer – zoals toegezegd tijdens
het algemeen overleg van 20 november (kamerstuk 26 631, nr. 288) –
geïnformeerd over de transparante opbouw van de ZZP-tarieven (TK 2008–2009,
26 631, nr. 295). Ook heb ik u op 16 april 2009 het PWC-onderzoek
toegestuurd over het onderscheid tussen de zogenoemde B- en de C-pakketten
in de GGZ (TK 2008–2009, 26 631, nr. 312). Daarbij heb ik
u geïnformeerd over mijn besluit om de herallocatie in 2009 voor de GGZ-instellingen
op nul procent vast te stellen. Over de herallocatie GGZ in 2010 en latere
jaren kom ik verderop in deze voortgangsrapportage nog terug.
 In aanvulling op de eerder verzonden brieven stuur ik u ter voorbereiding
op het algemeen overleg van 30 juni aanstaande voorliggende voortgangsrapportage
zorgzwaartebekostiging. Hierin schets ik het invoeringstraject en de financiële
effecten voor instellingen. Verder besteed ik aandacht aan specifieke instellingen
en cliënten, de bewaking van een zorgvuldige invoering, communicatie
en transparantie en het zorgplan. Ook zal ik ingaan op eerder gedane toezeggingen.
 
 De invoering van de zorgzwaartebekostiging is geen doel op zich, maar
vormt voor mij een onderdeel van een groter geheel. In mijn brief van 12 juni
2009 over de nadere uitwerking van de toekomst van de AWBZ (Kamerstuk 30 597,
nr. 73) heb ik aangegeven dat ik de invoering van de intramurale zorgzwaartebekostiging
zie als een eerste stap op weg naar een meer persoonvolgende bekostigiging.
De cliënt en zijn wensen en behoeften moeten daarbij zoveel mogelijk
centraal staan.
 Het uitgangspunt van de invoering van de zorgzwaartebekostiging is dat
de beschikbare middelen op een andere en meer transparante manier worden verdeeld.
Daarbij staan de kenmerken van de cliënt en zijn zorgzwaarte centraal
en niet meer de kenmerken van de instelling.
 De cliënten krijgen met de invoering van de zorgzwaartebekostiging
duidelijker in beeld wat ze aan zorg mogen verwachten. Cliënt en zorgaanbieder
maken bij de zorgplanbespreking afspraken over de invulling van de zorg die
past bij de wensen van de cliënt en het geïndiceerde zorgzwaartepakket.
 
 De invoering van de zorgzwaartebekostiging is een majeure operatie waaraan
vele partijen in de afgelopen jaren hard hebben gewerkt. Dat geldt voor alle
betrokken landelijke partijen, maar ook voor individuele instellingen, zorgkantoren
en cliënten(vertegenwoordigers). Op basis van signalen die ik van hen
ontvang, ben ik constant bezig om de ZZP’s zo goed mogelijk te laten
aansluiten op de zorgbehoefte van de cliënt. In de afgelopen jaren heeft
dit geleid tot diverse verbeteringen. We zijn echter nog niet klaar; zo werk
ik bijvoorbeeld – zowel in de gehandicaptenzorg als in de GGZ –
aan een passende bekostiging voor de zorg aan kinderen en jeugdigen. Ook de
ontwikkeling van een toekomstbestendige vertaling van de ZZP’s naar
zorg thuis vergt in de komende tijd nog nadere uitwerking.
 
 Zowel zorgkantoren als zorginstellingen zijn bezig om zich voor te bereiden
op de invoering van de zorgzwaartebekostiging. De invoering van de zorgzwaartebekostiging
betekent niet alleen een verschuiving van budget, maar heeft ook gevolgen
voor de bedrijfsvoering. Ik merk dat instellingen sinds de vorige voortgangsrapportage
duidelijk meer aandacht besteden aan het voorlichten van cliënten en
druk bezig zijn met het aanpassen van hun interne bedrijfsvoering.
 De invoering van de zorgzwaartebekostiging lijkt soms een ingewikkelde,
technische operatie, maar ik ben er van overtuigd dat we hiermee de clïent
weer centraal stellen in het denken over de langdurige zorg. Ik zal blijven
monitoren of de doelstellingen van de zorgzwaartekostiging ook bereikt worden.
 1. Zorgvuldige invoering staat voorop
 De invoering van de zorgzwaartebekostiging gebeurt zorgvuldig en geleidelijk.
Alle betrokken partijen hebben zich gedurende een aantal jaren kunnen voorbereiden
op de invoering van de zorgzwaartebekostiging. Dat geldt zowel voor de voorbereiding
op de financiële effecten van de invoering, als voor de voorbereiding
op het vlak van de aanpassing van de bedrijfsvoering. De financiële effecten
zullen stapsgewijs vanaf 2009 doorgevoerd worden. In 2009 zijn de financiële
effecten van de invoering van de zorgzwaartebekostiging nog beperkt. In paragraaf 2
zal ik uitgebreid ingaan op de financiële effecten voor de instellingen.
 Zorgvuldigheid is niet alleen vooraf bij de vormgeving belangrijk, maar
ook tijdens de invoering. Monitoring zal landelijk met alle betrokken partijen
onder andere plaatsvinden in de begeleidingscommissie invoering zorgzwaartebekostiging.
Over de monitoring heb ik afspraken gemaakt met betrokken partijen. De Nederlandse
Zorgautoriteit (NZa) zal toezien op de inkoop van intramurale zorg door de
zorgkantoren en mij tijdig berichten indien daartoe aanleiding is. Het CIZ
zal mij informeren over de ontwikkeling van de ZZP-indicaties.
 Ook de cliëntenorganisaties bewaken de gevolgen van de invoering
van de zorgzwaartebekostiging. Ik heb een subsidie verstrekt voor het onderzoek
dat cliëntenorganisaties gezamenlijk laten uitvoeren. Op het moment van
het schrijven van deze voortgangsrapportage was er nog geen rapport beschikbaar.
 2. Hoofdlijnen invoering, financiële effecten
voor instellingen
 Zorgkantoren en zorgaanbieders hebben in maart 2009 productieafspraken
voor het jaar 2009 ingediend op grond van de «oude» bekostigingsregels
en op basis van de zorgzwaartepakketten. De NZa heeft zowel een budget vastgesteld
op grond van de «oude» bekostiging als een budget op basis van
de ZZP’s. Daarmee wordt voor iedere intramurale zorgaanbieder eenmalig
het verschil tussen dat oude en het nieuwe ZZP-budget vastgesteld. Dit verschil
wordt het herallocatiebedrag genoemd. Het herallocatiebedrag geeft inzicht
in de totale op- of afbouw van het budget van de desbetreffende zorgaanbieder.
Het herallocatietraject vindt geleidelijk plaats en is gestart in 2009.
 
 Een groeier is een instelling waarbij het ZZP-budget hoger is dan het
budget in de oude bekostigingsparameters. Een afbouwer is een instelling waarbij
het ZZP-budget lager is dan het budget in oude bekostigingsparameters. De
afbouw bedraagt in 2009 maximaal 2% van het budget in oude bekostigingsparameters
voor de gehandicaptensector en de sector verpleging en verzorging. In overleg
met GGZ Nederland heb ik besloten om in 2009 bij de GGZ instellingen nog niet
te starten met het herallocatietraject (herallocatiepercentage van nul procent).
 In 2010 is de afbouw maximaal 6% (de 2% in 2009 met daarbovenop
4% in 2010). In 2011 is de afbouw maximaal 13% (de 6%
in 2010 met daarbovenop de 7% in 2011). Voor instellingen die meer
dan 13% moeten afbouwen kan de zorgautoriteit een maatwerkregeling
toepassen.
 
 De mate waarin «groeiers» in 2009 en latere jaren kunnen groeien
in budgetomvang is afhankelijk van de bedragen die beschikbaar komen uit de
afbouw van de budgetten van instellingen die moeten afbouwen. De opbouw wordt
bespoedigd doordat er extra middelen worden ingezet uit een deel van de één-procent
margeregeling van de contracteerruimte. Daarmee
kunnen de instellingen met relatief zware cliënten eerder de middelen
ontvangen die passen bij de zorgzwaarte van de cliënt.
 Herallocatie-effecten voor instellingen
 In bijlage 1 zijn de herallocatiecijfers voor de drie sectoren weergegeven.
Dit zijn voorlopige cijfers die ik van de NZa heb ontvangen. In het hiernavolgende
worden de belangrijkste uitkomsten weergegeven. In de sector verpleging en
verzorging en in de gehandicaptensector zijn er meer groeiers dan afbouwers.
Dat heeft te maken met de extra middelen voor kwaliteitszorg die structureel
aan de ZZP-budgetten zijn toegevoegd. In de GGZ is het aantal op- en afbouwers
ongeveer gelijk. In de sector verpleging en verzorging komen in totaal 8 afbouwers
(van de in totaal 489 instellingen) in aanmerking voor de maatwerkregeling
doordat zij meer dan 13% afbouwen. Het totaal bedrag dat hiermee gemoeid
is bedraagt ongeveer € 1,2 miljoen. In de sector verpleging en verzorging
zijn er weinig grote uitschieters bij de herallocatie.
 In de gehandicaptensector komen in totaal 16 afbouwers (van de in totaal
285 instellingen) in aanmerking voor de maatwerkregeling doordat zij meer
dan 13% in budget achteruitgaan. In totaal is hiermee een bedrag gemoeid
van € 4,6 miljoen.
 In de GGZ zijn er 17 afbouwers (van de in totaal 107 instellingen) die
meer dan 13% afbouwen en om die reden in aanmerking komen voor de maatwerkregeling.
De totale omvang hiervan bedraagt € 1,8 miljoen. De mate van op-
en afbouw is in de GGZ relatief groter dan in de andere sectoren. De mate
van op- en afbouw in de GGZ is echter veel gelijkmatiger dan in eerdere rapportages
nog werd voorzien. De invloed van de herallocatie op het totaal budget van
de GGZ-instellingen wordt bovendien gedempt doordat de GGZ-instellingen (gemiddeld)
het merendeel van hun omzet buiten de intramurale AWBZ-zorg genereren.
 Uitwerking maatwerkregeling
 De instellingen die in aanmerking komen voor de maatwerkregeling vallen
in 2010 en 2011 onder de dezelfde maximale afbouwpercentages als de overige
instellingen (maximaal 6% in 2010 en maximaal 13% in 2011).
De omvang van de benodigde middelen voor de maatwerkregeling zijn zeer gering,
vergeleken met de omvang van het macrokader van elk van de sectoren. Om voor
een vergoeding via de maatwerkgregeling in aanmerking te komen is het noodzakelijk
dat de instellingen een plan van aanpak maken voor de wijze waarop ze de exploitatie
sluitend krijgen. Voor de grote groeiers die ook onder de maatwerkregeling
vallen, is – in tegenstelling tot eerdere berichten – geen plan
van aanpak noodzakelijk. Afhankelijk van het tempo waarin de groei in de sectoren
gerealiseerd kan worden, kunnen zij of in 2009 of in 2010 al volledig toegroeien
naar het bij de zorgzwaarte van de cliënten passende budget.
 3 Specifieke instellingen en cliënten
 In paragraaf 2 zijn de hoofdlijnen van de invoering geschetst zoals
deze gelden voor elk van de sectoren. In deze paragraaf worden een aantal
specifieke accenten voor specifieke cliëntengroepen per sector besproken.
 3.1 Verpleging en verzorging
 Ademhalingsondersteuning
 In het kader van de onderhoudsronde van de ZZP’s in 2009 (ten behoeve
van de bekostiging in 2010) is gebleken dat de ZZP-bekostiging voor cliënten
die zijn aangewezen op chronische ademhalingsondersteuning onvoldoende is
voor de zorg voor deze specifieke groep. Voor 2010 ontwikkelt de NZa een opslag
bovenop de ZZP-tarieven. Ik heb daarvoor geld gereserveerd bij het verdelen
van de beschikbare contracteerruimte. Voor 2011 en latere jaren werkt de NZa
een regeling uit waarin recht wordt gedaan aan de individuele zorgbehoefte
van cliënten met chronische ademhalingsondersteuning. De regeling voor
ademhalingsondersteuning geldt ook voor cliënten in de gehandicaptenzorg.
Totaal gaat het om ongeveer 300 cliënten die in een instelling verblijven
en zijn aangewezen op chronische ademhalingsondersteuning.
 Nieuwe beschrijving van ZZP VV9 (revalidatiezorg)
 In verband met de overheveling van revalidatiezorg van de AWBZ naar de
Zvw per 1 januari 2012 (of zoveel eerder als zorgvuldig mogelijk is)
is het noodzakelijk dat er binnen het zorgzwaartepakket voor de revalidatiezorg
(ZZP VV9) een onderscheid wordt gemaakt tussen twee cliëntengroepen.
Ik wil inzicht krijgen in de omvang van de betreffende cliëntengroepen
om daarmee het correcte bedrag te kunnen bepalen dat overgeheveld wordt van
AWBZ naar Zvw.
 Naast de groep cliënten die voorafgaand aan de revalidatie nog geen
behandeling in combinatie met verblijf ontving, wordt ook een groep cliënten
onderscheiden die voorafgaand aan de revalidatie al een combinatie van behandeling
met verblijf kreeg. De toegevoegde waarde van overheveling van de zorg naar
de Zvw voor deze laatste groep is gering. Het gaat immers om cliënten
die voorheen ook al zorg uit de AWBZ ontvingen en die geen zicht hebben op
terugkeer naar de thuissituatie of eventueel een verzorgingshuis. In de nieuwe
omschrijving van ZZP VV9 zijn beide cliëntgroepen omschreven. Over de
wijze van goede registratie van het onderscheid tussen beide typen cliënten
worden nog nadere afspraken gemaakt.
 3.2 Geestelijke gezondheidszorg
 Onderzoek onderscheid B- en C-cliënten en herallocatie
percentages
 Op 16 april 2009 heb ik u het PWC-rapport toegestuurd over het onderscheid
tussen de B- en de C-ZZP’s in de GGZ.
 De hoofdconclusie van het rapport van PWC is dat het onderscheid tussen
de B-pakketten (voortgezet verblijf, pakket inclusief behandeling) en de C-pakketten
(pakketten zonder behandeling) op papier wel te maken valt, maar dat dit onderscheid
in de praktijk niet eenvoudig is en niet altijd uniform wordt toegepast. GGZ-instellingen
delen cliënten vaak in in een bepaald pakket waarbij geredeneerd wordt
vanuit het aanbod («we zijn een behandelafdeling en daarom zijn het
B-cliënten»). In de komende jaren is hier een forse omslag in denken
wenselijk, zodat geredeneerd wordt vanuit de zorgvraag van de cliënt
in plaats vanuit het aanbod van de instelling. Daarbij helpt de indicatie
in Ben C-pakketten om te bepalen om wat voor cliënten het gaat.
 In de brief van 16 april 2009 heb ik aangegeven dat ik in overleg
met GGZ Nederland heb besloten om de herallocatie in de GGZ in 2009 op nul
procent te stellen omdat de indeling wellicht gevolgen zou hebben voor de
herallocatie.
 De NZa heeft nader onderzoek gedaan naar de productieafspraken 2009. Uit
dat onderzoek trekt de NZa de conclusie dat – als het onderscheid tussen
Ben C-cliënten al onduidelijk is – dat ditzelfde geldt voor het
onderscheid in de huidige bekostiging. De indeling in B- en C-pakketten beïnvloedt
de herallocatie niet, aldus de NZa. De NZa ziet dan ook geen reden om in de
GGZ niet te starten met de herallocatie.
 
 Na overleg met de Federatie Opvang, de RIBW alliantie, GGZ Nederland en
de NZa heb ik besloten om ook voor de GGZ in 2010 de herallocatie op 6%
en in 2011 op 13% te zetten. Er is bij nader inzien geen reden om de
GGZ-instellingen anders te behandelen dan de instellingen in de overige sectoren.
Het relatieve effect van de herallocatie voor de GGZ-instellingen is gemiddeld
genomen zelfs minder groot dan in de andere sectoren omdat relatief veel omzet
van de GGZ-instellingen buiten de AWBZ om (voor het grootste deel in de Zvw)
worden gerealiseerd. Ik wil wel bewaken dat er – voor GGZ-instellingen
die door cumulatie van maatregelen in meerdere bekostigingssystemen (Zvw,
AWBZ, WMO) in financiële problemen komen en waarbij de continuïteit
van zorg in het gevaar dreigt te komen – een goed vangnet komt.
 Kinderen en jeugdigen GGZ
 In de vorige voortgangsrapportage heb ik u gemeld dat de ZZP-bekostiging
nog geen recht doet aan de specifieke zorgbehoefte voor de groep kinderen
en jeugdigen in de GGZ. In 2009 zijn voor kinderen en jeugdigen dan ook geen
productieafspraken in ZZP’s gemaakt. Zoals eerder is aangekondigd vindt
in 2009 onder verantwoordelijkheid van de NZa nader onderzoek plaats naar
een toereikende bekostiging voor deze groep cliënten. Daarbij wordt ook
bekeken of er aparte ZZP’s worden ontwikkeld voor kinderen en jeugdigen
of dat gekozen wordt voor een opslag in de bekostiging van de ZZP’s
voor kinderen en jeugdigen. In 2010 zal de bekostiging van kinderen en jeugdigen
in de GGZ nog plaatsvinden volgens de «oude» bekostigingssystematiek.
Voor de zorg aan kinderen en jeugdigen in de GGZ heeft de invoering van de
zorgzwaartebekostiging daarmee in 2010 nog geen financieel effect.
 3.3 Gehandicaptenzorg
 Dagbesteding
 De NZa werkt ten behoeve van de bekostiging in het jaar 2011 aan een «vouchersystematiek»
voor de dagbesteding voor zowel de gehandicaptenzorg als de geestelijke
gezondheidszorg. De doelstelling van het vouchersysteem is om optimale keuzevrijheid
te creëren voor de cliënt bij de vraag waar hij de dagbesteding
wil genieten. Met een vouchersysteem zal het mogelijk worden om het aantal
dagdelen dat in de ZZP-indicatie is opgenomen te verdelen over meerdere aanbieders
van dagbesteding.
 In 2010 is het nog niet mogelijk om de dagbesteding met vouchers per dagdeel
bij diverse aanbieders in te kopen. Wel zal het zorgkantoor bij de zorgtoewijzing
mogelijk maken dat – indien de cliënt de voorkeur heeft om de dagbesteding
elders te genieten – de dagbesteding bij een andere aanbieder wordt
ingekocht dan de aanbieder waar de cliënt woont. Ook kan de cliënt
er voor kiezen om het gehele ZZP inclusief dagbesteding te genieten bij de
aanbieder waar hij woont. Daarmee is optimale substitutie gewaarborgd. Overigens
kunnen ook via onderaannemersconstructies maatwerkafspraken worden gemaakt
over eventuele dagbesteding buiten de instelling.
 De keuzevrijheid van de cliënt is gewaarborgd doordat hij bij het
zorgkantoor kan aangeven dat hij de dagbesteding elders wil genieten. Hiermee
wordt voorkomen dat de intramurale aanbieders de keuzevrijheid beperken door
alleen arrangementen aan te bieden waarbij de cliënt de dagbesteding
bij de eigen instelling geniet.
 Extreme zorgzwaarte voor gehandicaptenzorg
 Uitgangspunt bij de ontwikkeling van de zorgzwaartepakketten is geweest
dat meer dan 95% van de cliënten in de cliëntprofielen van
de ZZP’s past. Voor cliënten die qua zorgzwaarte niet passen in
het hoogste ZZP heeft de NZa voor de gehandicaptenzorg de beleidsregel «extreme
zorgzwaarte» gecontinueerd en aangepast aan de invoering van de zorgzwaartebekostiging.
Daarmee kan ook de zorg voor extreem zware cliënten worden bekostigd.
Voor de sectoren Verpleging en Verzorging en de GGZ heeft de NZa berekend
dat het aantal cliënten dat daarvoor in aanmerking komt zo gering is
dat ik heb besloten om daarvoor geen aparte regeling in het leven te roepen.
De NZa kan in voorkomende gevallen via een discretionaire afwijkingsbevoegdheid
in een oplossing voorzien.
 
 In de beleidsregel «extreme zorgzwaarte» zoals die tot en
met 2009 geldt, is een «verzwaringscriterium» opgenomen. Aanvragen
voor een beroep op de regeling voor cliënten die weliswaar extreem zwaar
zijn in hun zorgvraag, maar waarvan de zorg niet is toegenomen ten opzichte
van 2004, werden afgewezen. Het beroep dat op de regeling extreme zorgzwaarte
werd gedaan groeide in het verleden snel en om budgettaire redenen is besloten
de regeling alleen open te stellen voor nieuwe cliënten of cliënten
die ten opzichte van 2004 aantoonbaar zwaarder waren geworden in hun zorgvraag.
Een rem op de bekostiging van extreme zorgzwaarte verhoudt zich niet met de
invoering van persoonsvolgende zorgzwaartebekostiging. Met ingang van 2010
zal dit verzwaringscriterium vervallen en kan elke cliënt met een extreme
zorgzwaarte die is geïndiceerd in het hoogste ZZP van een deelsector
in aanmerking komen voor de regeling. De beschikbare middelen voor de regeling
extreme zorgzwaarte nemen toe van ongeveer € 80 miljoen in 2009
tot ongeveer € 160 miljoen in 2010 en latere jaren.
 Groot onderhoud 2010 en latere jaren
 In 2009 is onderzoek verricht naar de zorg voor kinderen en jeugdigen
in de gehandicaptensector en de omvang van de component behandeling. De resultaten
van deze onderzoeken zijn nog niet verwerkt in de prijzen voor 2010. De reden
daarvoor is dat de onderzoeksresultaten te laat bekend waren om goed de gevolgen
daarvan te doordenken. Bovendien worden er nog andere onderzoeken uitgezet
in de gehandicaptenzorg. Er is een onderzoek uitgezet naar de zorg voor meervoudig
complex gehandicapten die vallen in ZZP VG5. Daarnaast hebben we ook signalen gekregen van instellingen uit de gehandicaptensector dat de prijs van
de ZZP’s voor de zwaardere cliëntengroepen relatief te laag is,
terwijl er ook ZZP’s zijn waar de bekostiging mogelijk wat ruimer is
dan nodig is.
 Ik heb de afweging gemaakt om niet meerdere keren achtereen de pakketten
en de prijzen een beetje te wijzigen, maar in een grote onderhoudsronde voor
de ZZP’s in de gehandicaptensector die in het voorjaar van 2010 moet
zijn afgerond, de resultaten van meerdere onderzoeken met elkaar te verbinden.
 SGLVG-verblijfplaatsen
 Per 1 juli 2009 wordt het landelijk aantal toegelaten plaatsen voor
SGLVG-verblijf niet langer aan een maximum verbonden.
Ik zal de beleidsregels van de WTZi – waarin nu nog wel een landelijk
maximum is opgenomen – wijzigen.
 Begin juni 2009 lag er voor bijna 4000 plaatsen een aanvraag voor toelating
SGLVG-verblijf bij het CIBG. Dit zijn geen nieuwe plaatsen en ook geen nieuwe
cliënten. Deze cliënten werden voorheen ook al geholpen binnen de
budgetten die daarvoor zowel landelijk als op instellingsniveau beschikbaar
waren.
 Rekening houdend met een geleidelijke invoering van de zorgzwaartebekostiging
heb ik de NZa, aanvullend op mijn eerdere aanwijzing invoering zorgzwaartebekostiging
van 31 oktober 2008, gevraagd om in 2009 vanaf 1 juli 2009,
per nieuw toegelaten plaats een bedrag beschikbaar te stellen dat is gebaseerd
op het verschil tussen de prijs van ZZP VG7 en VG6. Dit komt overeen met het
bedrag dat ook structureel extra beschikbaar komt met de invoering van de
zorgzwaartebekostiging voor een cliënt die past in ZZP VG7 en waarvoor
de instelling een nieuwe toelating voor SGLVG-verblijf heeft gekregen.
 
 In 2009 stel ik € 47 miljoen extra beschikbaar voor de bekostiging
van nieuw toegelaten SGLVG-verblijfsplaatsen. Voor 2010 en latere jaren zijn
geen aanvullende middelen nodig omdat budgettaire neutraliteit het uitgangspunt
blijft. In 2010 en latere jaren zal de NZa de prijzen van de ZZP’s binnen
de sector gehandicaptenzorg aanpassen volgens de methodiek zoals die eerder
is gehanteerd.
 Kleinschalige woonvormen, ouderinitiatieven en Thomashuizen
 Ik heb altijd veel aandacht gehad voor de effecten van de invoering van
de zorgzwaartebekostiging voor kleinschalige woonvormen en in het bijzonder
voor ouderinitiatieven en Thomashuizen. Ik bekijk in overleg met Per Saldo,
Het Landelijk Steunpunt Wonen en de koepel van Thomashuizen onder welke randvoorwaarden
toekomstbestendige kleinschalige wooninitiatieven mogelijk zijn. Ik zal daar
in overleg met betrokken partijen ook onderzoek naar laten doen. Tijdens het
Algemeen Overleg op 20 november 2008 heb ik aangegeven dat ik niet wil
dat de continuïteit van bestaande initiatieven in gevaar komt. In veel
van de ouderinitiatieven en de Thomashuizen wordt de zorg gefinancierd met
behulp van pgb. Ik heb besloten het CVZ te verzoeken de overgangsregeling
die geldt voor de bepaling van de hoogte van het pgb voor verblijfsgeïndiceerden
met 2 jaar te verlengen (tot en met 31 december 2011). De budgetgarantie
blijft daarbij op het niveau van 2009 (behoudens indexatie).
 Met deze verlenging van de overgangsregeling creëer ik de ruimte
om in overleg met betrokken partijen onderzoek te doen naar de randvoorwaarden
voor toekomstbestendige kleinschalige woonvoorzieningen. Tevens kan ik in
overleg met betrokken partijen zoals brancheorganisatie en patiënten/cliëntenorganisaties
het concept «persoonsgebonden bekostiging» toekomstbestendig inrichten,
zoals aangegeven in mijn brief over de nadere uitwerking van de toekomst AWBZ.
 3.4 Het ontvangen van verblijfsgeïndiceerde
zorg thuis
 Zoals ik al in mijn brief over de nadere uitwerking van de toekomst AWBZ
heb aangegeven vind ik het belangrijk dat mensen zelf kunnen kiezen waar zij
de zorg ontvangen. Cliënten met een verblijfsindicatie wil ik dan ook
de mogelijkheid blijven bieden de zorg thuis te ontvangen. Dat kan in 2010
via een volledig pakket thuis, een persoonsgebonden budget of extramurale
zorg in natura. Dit zijn belangrijke bouwsteen van persoonsvolgende bekostiging
waarmee keuzevrijheid wordt gestimuleerd.
 Als een cliënt met een ZZP-indicatie kiest voor extramurale zorg
dan wel een pgb, dan kunnen de zorgkantoren extramurale zorg inkopen, dan
wel de hoogte van het pgb vaststellen, door het ZZP te vertalen in functies
en klassen.
 De verlenging van de – in de vorige paragraaf genoemde – overgangsregeling
voor pgb-houders met een ZZP-indicatie geldt ook voor thuiswonende clienten.
 In 2010 zal de prijs van het volledig pakket thuis gekoppeld worden aan
de ZZP-tarieven. Het pakket kan geleverd worden door instellingen met een
toelating voor de functie verblijf. Via onderaannemerschap kunnen daarbij
ook thuiszorg-aanbieders worden ingeschakeld. In 2010 zal verder onderzoek
gedaan worden naar de plek van het volledig pakket thuis in de persoonsvolgende
bekostiging.
 4. Bewaking zorgvuldige invoering
 Begeleidingscommissie
 Om de invoering van de zorgzwaartebekostiging op macroniveau te bewaken
heb ik een bestuurlijke begeleidingscommissie invoering zorgzwaartebekostiging
ingesteld. In de begeleidingscommissie zitten vertegenwoordigers van de besturen/directies
van cliëntenorganisaties, brancheorganisaties van zorgaanbieders, Zorgverzekeraars
Nederland en van het CIZ, CVZ en NZa.
 De begeleidingscommissie dient als bestuurlijk platform voor alle partijen
die betrokken zijn bij de invoering van de zorgzwaartebekostiging. De begeleidingscommissie
heeft onder andere tot taak om tijdig majeure knelpunten bij de invoering
van de zorgzwaartebekostiging te signaleren en procesafspraken te maken over
besluitvorming en communicatie. Bijvoorbeeld indien er signalen zijn dat cliënten
worden geweerd door instellingen, wordt daarop actie ondernomen. Het aantal
meldingen daarvan is overigens gering. Een belronde langs zorgkantoren levert
het beeld op dat er soms signalen zijn dat er aanbieders zijn die clienten
met een licht ZZP niet wensen op te nemen, maar dat zorgkantoren en zorgaanbieders
bij signalen dat er groepen cliënten geweerd worden, in overleg treden
over passende oplossingen. De zorgkantoren hebben tot taak om voor iedere
cliëntengroep voldoende zorg in te kopen, waaronder ook de lichtere cliëntengroepen
of groepen die om andere redenen moeilijk plaatsbaar zijn. Zorgkantoren en
zorgaanbieders maken hierover (productie-)afspraken. Ik zal blijven monitoren
of de invoering van de zorgzwaartebekostiging leidt tot ongewenst weren van
cliënten, waarmee ik uitvoering geef aan de motie-Leijten die mij daarom
vraagt.
 Toezicht NZa op zorgaanbieders en zorgkantoren
 De NZa zal nauwlettend toezien op de invoering van de zorgzwaartebekostiging.
De NZa zal daarbij zowel de rol van de zorgaanbieders als de rol van de zorgkantoren
in de gaten houden en bewaken dat de productieafspraken op een goede wijze
tot stand komen. De NZa zal mij regelmatig informeren over (eventuele) knelpunten
bij de invoering van de zorgzwaartebekostiging. Begin juli verwacht ik een
monitorrapport over het eerste halfjaar van 2009.
 Ondersteuning zorginstellingen
 Ik heb sinds 2006 een helpdesk ingesteld waar instellingen met vragen
over de invoering van de zorgzwaartebekostiging terecht kunnen. Daarnaast
heb ik een aantal handleidingen via internet beschikbaar gesteld die instellingen
kunnen helpen bij het aanpassen van de bedrijfsvoering op de zorgzwaartebekostiging.
Ik heb handreikingen laten ontwikkelen voor het maken van een productenboek,
kostprijsberekening, interne budgettering, formatieplanning, zorgplannen en
communicatie met de cliënt. Ook heb ik een «ZZP-game» laten
ontwikkelen.
 
 Sinds mei 2008 is het voor instellingen mogelijk om op kosten van het
ministerie van VWS een op maat gesneden advies te ontvangen van een neutrale
adviseur. Dit is beschikbaar onder de noemer van «ZZP-support».
ZZP-support duurt één dag. Een adviseur bezoekt een zorginstelling
en spreekt met verschillende personen: de projectleider zorgzwaartebekostiging,
een of meer leden van de Raad van Bestuur, de financieel manager, een of meer
regio-/sectormanagers of -directeuren, de P&O-manager, vertegenwoordiger
van de cliëntenraad, een communicatiemedewerker en een staf- of beleidsmedewerker.
Aan het eind van de dag vindt een eindgesprek plaats, waarin bevindingen,
conclusies en advies aan de orde komen. Dit wordt allemaal opgenomen in een
rapportage die de instelling enkele dagen later ontvangt. Uit een evaluatie
blijkt dat tot nu toe ongeveer een derde van alle zorgaanbieders hiervan gebruik
heeft gemaakt en de bezoeken met een 7,8 waardeerden. Gedurende het jaar 2009
kunnen zorginstellingen nog gebruik maken van ZZP-support.
 
 Begin juni zijn er 3 landelijke bijeenkomsten geweest waarbij de zorgaanbieders
in workshops kennis en ervaringen op het gebied van de invoering van de zorgzwaartebekostiging
hebben kunnen delen. Hierbij is ook aandacht besteed aan het concreet toepassen
van de handreikingen die landelijk beschikbaar zijn gesteld. Vanwege de grote
belangstelling worden eind juni en begin juli nog twee bijeenkomsten gehouden.
 Bij een van de workshops kan ook kennis gemaakt worden met de ZZP-game.
De ZZP-game is een instrument waarbij onder andere met stellingen, introductiefilmpjes
en het instellen van een aantal variabelen, discussie kan worden gevoerd over
de vele aspecten van de invoering van de zorgzwaartebekostiging. Tijdens de
workshops leren de deelnemers om dergelijke discussies aan de hand van de
ZZP-game intern te begeleiden. Het ZZP-game kan ook onder begeleiding binnen
de zorginstellingen worden gespeeld als onderdeel van ZZP-support.
 Eerder heb ik u toegezegd deze ZZP-game ook aan u toe te zenden. Gezien
het karakter van de game denk ik dat het wellicht een beter idee is als ik
u de gelegenheid bied om – indien daaraan behoefte is – een interne
discussie aan de hand van de ZZP-game bij zorgaanbieders bij te wonen, of –
onder begeleiding van de ontwikkelaars van het spel – een aparte sessie
met leden van de vaste kamercommissie voor VWS te organiseren.
 ZZP-check
 Om de vorderingen van de zorgaanbieders te volgen bij de invoering van
de zorgzwaartebekostiging, laat ik regelmatig de zogenoemde ZZP-check uitvoeren.
Uit de 5e ZZP-check die in april 2009 is gehouden, blijkt dat instellingen
in ieder geval voldoen aan de minimumvereiste die wordt gesteld bij de invoering
van de zorgzwaartebekostiging, namelijk dat instellingen in staat zijn om
per cliënt de zorgzwaarte te registeren en het aantal dagen te registreren
dat zorg wordt verleend aan de desbetreffende cliënten. Door de regelmatige
meting zijn de vorderingen van de voorbereidingen van de zorgaanbieders op
de invoering van de zorgzwaartebekostiging in de tijd goed te volgen. Op het
gebied van voorlichting van cliënten blijkt uit de ZZP-check dat steeds
meer instellingen daar actief mee aan de slag gaan. De voornaamste
knelpunten die zorgaanbieders nog voorzien, zijn de interne personeelsplanning
(de wijze waarop met de inzet van personeel rekening gehouden wordt met de
ZZP’s van de cliënten) en het maken van een eigen kostprijsberekening.
 Onderhoud aan de ZZP’s
 In 2009 heeft – net als in voorgaande jaren – onderhoud plaatsgevonden
aan de ZZP’s. Het gaat dan om de onderlinge afbakening en de omschrijving
van de cliëntprofielen. In 2009 vindt het onderhoud nog plaats onder
regie van het ministerie van VWS. In de jaren daarna zal het onderhoud plaats
moeten vinden binnen de reguliere werkzaamheden van de bestaande onderhoudsorganisaties.
De aanpassingen als gevolg van de onderhoudsronde 2009 (ten behoeve van het
jaar 2010) zijn relatief beperkt gebleven. De pakketindeling is stabiel gebleken.
 Relatie tussen kwaliteit van zorg en budget
 In het voorgaande ben ik ingegaan op toezeggingen zoals ik die heb gedaan
tijdens het AO van 20 november 2008. Over de koppeling tussen de kwaliteit
van zorg en de mate van op- of afbouw van budget heb ik geen gegevens beschikbaar.
In het AO van 20 november heb ik toegezegd daar nader onderzoek naar
te doen. De kwaliteit van zorg wordt gemeten via de normen voor verantwoorde
zorg. Daarvoor zijn vele indicatoren in overleg met het veld ontwikkeld. De
score op de indicatoren wordt beïnvloed door vele externe, maar ook interne
omgevingsvariabelen. De invloed van de invoering van de zorgzwaartebekostiging
is daaruit niet te isoleren. Daarnaast zijn de gegevens over op- en afbouw
van budget op een ander aggregatieniveau beschikbaar dan de kwaliteitsindicatoren.
De kwaliteitsindicatoren zijn beschikbaar op locatieniveau, terwijl de gegevens
over de op- of afbouw alleen op instellingsniveau beschikbaar zijn. Een instelling
beschikt meestal over meerdere locaties. Er is in de oude bekostiging niet
bekend welk bedrag een instelling ontvangt voor specifieke cliënten.
 Ik wil mijn inspanningen bij het onderzoeken van geleverde kwaliteit meer
richten op het jaarlijks – via de landelijke meetweek – meten
van de score op de diverse kwaliteitsaspecten, dan me te richten op de geïsoleerde
relatie tussen kwaliteit van zorg en budget.
 5. Communicatie
 Vanaf de start van het project zorgzwaartebekostiging begin 2006 is veel
aandacht uitgegaan naar het geven van informatie over de invoering. Over de
aard en omvang vindt afstemming plaats in reguliere werkoverleggen met vertegenwoordigers
van de cliëntenorganisaties, zorgaanbieders, ZN, CIZ, CVZ, NZa. Op verzoek
van de begeleidingscommissie is daarnaast een aparte communicatiewerkgroep
opgestart. Hieraan nemen de genoemde partijen deel, en ligt de focus op met
elkaar delen van communicatieactiviteiten en het vinden van eventuele lacunes
daarin.
 De nadruk is de eerste jaren van het project gelegd op communicatie aan
zorginstellingen. Over de doelen van de verandering, over de inhoud van de
pakketten en over het proces van invoering. Hierover is om te beginnen feitelijke
informatie gegeven, onder andere via regionale bijeenkomsten, via de website
www.zorgzwaartebekostiging.nl en via regelmatige nieuwsbrieven. Daarnaast
worden instellingen in de praktijk ondersteund, via training-on-the-job (het
programma ZZP-support), met handreikingen en «best practices»
voor de bedrijfsvoering, en met de inzet van een helpdesk waar men terecht
kan voor vragen en advies.
 De afgelopen (en komende) periode is tevens gericht aandacht uitgegaan
naar communicatie aan cliënt en cliëntenraad. Met de cliëntgids
is er een goede basis gelegd voor de uitleg over ZZP’s. Deze gidsen
geven in «normale mensentaal» uitleg over de zorgzwaartepakketten,
uitleg voor wie het betreffende ZZP is bedoeld, de omvang van
het ZZP in uren en de wijze waarop deze omvang moet worden geïnterpreteerd.
Deze gidsen zijn ook toegankelijk gemaakt via de website www.zorgzwaartebekostiging.nl.
Deze website biedt nu ook een ingang speciaal ingericht voor cliënten
en hun informatiebehoefte.
 Daarnaast is aan alle intramuraal verblijvende cliënten (en cliëntenraden)
recent een brief uit mijn naam gestuurd. In deze brief leg ik uit wat zij
als cliënt gaan merken van de zorgzwaartebekostiging. Dat de bekostiging
persoonsvolgend is, in plaats van financiering naar plaats/plek. In de brief
wordt ook de koppeling gemaakt met (de wettelijke verplichting van) het zorgplan.
Het zorgplan zie ik als een belangrijke schakel in het verstevigen van de
positie van de cliënt. De brief beantwoordt ook de belangrijkste veelvoorkomende
vragen van cliënten, bijvoorbeeld over de gevolgen van een groter of
kleiner instellingsbudget.
 
 Ondanks de uitvoerige inspanningen op het gebied van communicatie krijg
ik nog steeds veel signalen dat de invoering van de zorgzwaartebekostiging
wordt uitgelegd als een vorm van bezuinigen. Ook in het overleg tussen zorgaanbieder
en cliënt wordt dit door de zorgaanbieder soms als een argument genoemd
om de hoeveelheid geboden zorg benedenwaarts aan te passen. De invoering van
de zorgzwaartebekostiging komt daardoor in een negatief daglicht te staan.
 Ik wil in het najaar van 2009 investeren in de voorlichting van cliënten
en cliëntenvertegenwoordigers. Ik wil in regionale voorlichtingsbijeenkomsten
cliëntenvertegenwoordigers informeren over de het traject van invoering
van de zorgzwaartebekostiging en de gevolgen die dit heeft voor de cliënten.
In de voorlichtingsbijeenkomsten wil ik tevens aandacht besteden aan de uitleg
van de urenomvang zoals die in de beschrijvingen van de zorgzwaartepakketten
is opgenomen omdat de urenomvang in de praktijk leidt tot veel discussie tussen
zorgaanbieders en cliënten.
 6. Transparantie met zo min mogelijk administratieve
lasten
 Declareren in dagen per ZZP
 De persoonsvolgendheid van de bekostiging brengt met zich mee dat ook
op persoonsniveau bekend moet zijn wat de zorgzwaarte van de betreffende cliënt
is (uitgedrukt in ZZP’s) en de hoeveelheid zorg die de betreffende cliënt
krijgt (uitgedrukt in dagen zorg). De zorgaanbieder moet per cliënt het
aantal geleverde dagen per ZZP kunnen verantwoorden. Het is voor de verantwoording
richting VWS en NZa niet noodzakelijk en zelfs niet wenselijk uit oogpunt
van bestrijding van bureaucratie dat per cliënt ook gedetailleerd de
tijd en/of de kosten per cliënt worden geregistreerd en verantwoord.
Ik wil onnodige administratieve lasten voorkomen.
 Ik hoor regelmatig klachten over een toename van de administratieve lasten
als gevolg van de invoering van de zorgzwaartebekostiging. Wat betreft het
jaar 2009 kan ik me daar wat bij voorstellen, omdat in 2009 feitelijk twee
bekostigings-systemen tegelijkertijd «in de lucht» worden gehouden.
Naast registratie van productie in de oude bekostiging, vindt in 2009 ook
registratie plaats van ZZP’s. In 2010 zullen de administratieve lasten
weer afnemen doordat dan een volledige overstap is gemaakt naar zorgzwaartebekostiging.
 Overigens staat er ook wel wat tegenover de tijdelijke toename van administratieve
lasten; naar mijn idee is bij zorgaanbieders, zorgkantoren en landelijk veel
meer inzicht ontstaan in de cliëntenpopulaties van de intramurale zorgaanbieders
en de zorgbehoefte.
 Met de invoering van de zorgzwaartebekostiging wordt het aantal rondes
waarin productieafspraken worden gemaakt tussen zorgkantoren en zorgaanbieders
teruggebracht van 3 rondes naar 2 rondes. Ook is de hele contracteercyclus
vervroegd. De productieafspraken worden nu niet gemaakt in maart van het begrotingsjaar,
maar in november voorafgaande aan het jaar. Voor de interne bedrijfsvoering
van de zorginstellingen betekent dit dat ze eerder duidelijkheid hebben over
hun budget en eerder hun definitieve begroting kunnen opstellen. Dat draagt
ook bij aan een vermindering van de lasten voor de instellingen.
 
 In de tweede helft van 2009 bereiden zorgaanbieders zich voor op de declaratie
op cliëntniveau. Met ingang van 1 januari 2010 zal de volledige
inkoop, bekostiging en verantwoording van de intramurale zorg in ZZP-dagen
plaatsvinden. De zorg zal dan door de instellingen op cliëntniveau worden
gedeclareerd.
 7. Invoering zorgplan
 Als cliënten langdurig van zorg gebruik maken is het essentieel dat
er een goede vertaling wordt gemaakt van het zorgzwaartepakket naar een concrete
invulling van de zorgverlening. Daarom is op 25 maart 2009 de algemene
maatregel van bestuur «Zorgplanbespreking AWBZ-zorg» in werking
getreden. Aanbieders van langdurige zorg moeten op grond van dit besluit kort
na aanvang van de zorgverlening een bespreking organiseren met de cliënt.
De bedoeling van deze bespreking is dat de cliënt en zorgverlener (bijvoorbeeld
de eerste verantwoordelijke verzorger) samen overleggen over de doelen van
de zorgverlening en over de manier waarop die doelen concreet bereikt kunnen
worden. Hierdoor wordt duidelijk welke zorg en ondersteuning de cliënt
precies gaat krijgen van de zorgaanbieder. De zorgaanbieder legt de uitkomst
van de bespreking vast in het zorgplan.
 
 Hoewel de meerderheid van de zorgaanbieders aangeeft al met een zorgplan
te werken, komen nu vaak het profiel van de patiënt en zijn perspectief
nog nauwelijks aan bod. Veel zorgaanbieders betrekken de cliënt onvoldoende
bij de invulling van het zorgplan. Bij de invoering van de zorgzwaartebekostiging
is dat wel nodig. Het besluit Zorgplanbespreking beoogt daarvoor een oplossing
te bieden, door expliciet een aantal onderwerpen te benoemen waaraan in de
bespreking aandacht moet worden besteed en die dus ook in het zorgplan terug
te vinden zijn. De wijze waarop dat gebeurt is niet voorgeschreven.
 
 Het besluit Zorgplanbespreking AWBZ-zorg verbetert niet alleen de positie
van de cliënt. Het zet ook vanuit de wetgever een basisnorm voor zorgaanbieders
die te weinig aandacht besteden aan het gebruik van zorgplannen. Bovendien
krijgt de IGZ als toezichthouder meer inzicht in de manier waarop zorgaanbieders
met hun cliënten omgaan als het gaat om de invulling van het zorgplan.
Om de administratieve lasten voor zorgaanbieders zo beperkt mogelijk te houden,
geldt het besluit alleen voor cliënten die langer dan drie maanden AWBZ
zorg ontvangen. In 2012 wordt een evaluatie uitgevoerd naar de effecten van
het besluit. Inmiddels zijn cliëntenorganisaties volop bezig met het
ontwikkelen van instrumenten om cliënten te ondersteunen bij het voeren
van de bespreking over het zorgplan, wat aangeeft dat het onderwerp duidelijk
leeft in de sector.
 Tot slot
 De invoering van de zorgzwaartebekostiging nadert een nieuwe fase waarbij
ik samen met alle betrokken partijen wil bewaken dat de doelen die we met
de nieuwe persoonsvolgende wijze van bekostigen willen bereiken, ook gerealiseerd
gaan worden. Door alle betrokken partijen is hard gewerkt aan de vormgeving
van de systematiek. Zoals bij de invoering van elk nieuw bekostigingssysteem
zullen ook bij de invoering van de zorgzwaartebekostiging op onderdelen nog
bijsturing of aanpassing noodzakelijk blijken. Ik ben van mening
dat met alle maatregelen en voorzieningen die zijn getroffen een zorgvuldige
en geleidelijke invoering van de zorgzwaartebekostiging is gewaarborgd, waarbij
de continuïteit van de zorg voor cliënten niet in gevaar komt.
 
 De staatssecretaris van Volksgezondheid, Welzijn en Sport,
 M. Bussemaker
 
 
 BIJLAGE 1
 herallocatie in cijfers
 V&V sector
 In de sector Verpleging en Verzorging is 81% van het aantal aanbieders
een groeier. Zij krijgen er budget bij op basis van de ZZP’s. De overige
19% van het aantal aanbieders is een afbouwer. Zij leveren vanaf 2009
budget in.
 Het totale opbouwbedrag is hoger dan het totale afbouwbedrag doordat er
extra middelen verpleeghuiszorg beschikbaar zijn. Deze middelen gaan naar
de groeiers, waardoor de groei in één jaar kan worden afgerond.
 
 Van het aantal afbouwers, heeft 76% een herallocatie van maximaal
6% van het huidige budget. Voor deze aanbieders is het herallocatietraject
binnen twee jaar volledig afgerond.
 
 Er zijn in totaal 8 aanbieders die een herallocatie hebben van meer dan
13% afbouw. Deze zorgaanbieders kunnen in aanmerking komen voor de
maatwerkregeling. Het totale bedrag dat hiermee gemoeid is, bedraagt € 1,2
miljoen. Dit is 0,016% van het totaal aan middelen dat in de sector
omgaat.
 V&V Aantal zorgaanbieders = 489
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 Afbouw 
 Groei 
 Totaal 
 Cumulatief
 
 
 
 
 Herallocatie%
 Aantal aanbieders 
 
 Herallocatie%
 Aantal aanbieders 
 
 Herallocatie%
 
 
 
 0–2%
 36
 7%
 0–2%
 81
 17%
 0–2%
 24%
 
 
 2%-6%
 35
 7%
 2%-6%
 157
 32%
 2%-6%
 39%
 
 
 6%-13%
 15
 3%
 6%-13%
 119
 24%
 6%-13%
 27%
 
 
 13%-20%
 7
 1%
 13%-20%
 29
 6%
 13%-20%
 7%
 
 
 >20%
 1
 0%
 >20%
 9
 2%
 >20%
 2%
 
 
 AANTAL
 94
 19%
 AANTAL
 395
 81%
 Totaal
 100%
 
 
 
 
 Bron NZa: voorlopige cijfer peildatum 18 mei 2009
 
 
 BIJLAGE
 «Herallocatie in cijfers GHZ»
 GHZ sector
 In de sector gehandicaptenzorg is 66% van de aanbieders een groeier.
Zij krijgen er budget bij op basis van de ZZP’s. De overige zorgaanbieders
zijn afbouwers. Zij leveren budget in vanaf 2009. In totaal kan er meer
opgebouwd worden dan dat er afgebouwd wordt, doordat er rekening is gehouden
met de extra middelen kwaliteitszorg. Hierdoor kan de opbouw in twee jaar
worden afgerond.
 
 Van het aantal afbouwers, heeft 56% een herallocatie van maximaal
6%. Voor deze zorgaanbieders is het herallocatietraject binnen twee
jaar volledig afgerond.
 
 Er zijn 16 aanbieders met een herallocatie van meer dan 13% afbouw.
Deze zorgaanbieders kunnen in aanmerking komen voor de maatwerkregeling. Het
totale bedrag dat hiermee gepaard gaat, is € 4,6 miljoen. Dit is
0,12% van het totaal aan middelen dat in de sector omgaat.
 GHZ Aantal zorgaanbieders = 285
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 Aantal
 285
 
 
 
 
 
 
 Afbouw
 Groei 
 Totaal 
 Cumulatief
 
 
 Herallocatie% 
 Aantal aanbieders 
 
 Herallocatie% 
 Aantal aanbieders
 
 Herallocatie%
 
 
 
 0–2%
 24
 8%
 0–2%
 14
 5%
 0–2%
 13%
 
 
 2%-6%
 30
 11%
 2%-6%
 51
 18%
 2%-6%
 28%
 
 
 6%-13%
 27
 9%
 6%-13%
 53
 19%
 6%-13%
 28%
 
 
 13%-20%
 5
 2%
 13%-20%
 31
 11%
 13%-20%
 13%
 
 
 >20%
 11
 4%
 >20%
 39
 14%
 >20%
 18%
 
 
 AANTAL
 97
 34%
 AANTAL
 188
 66%
 Totaal
 100%
 
 
 
 
 Bron NZa: voorlopige cijfers peildatum 18 mei 2009
 
 
 BIJLAGE
 «Herallocatie in cijfers GGZ»
 GGZ-sector
 In de sector geestelijke gezondheidszorg is 52% van de zorgaanbieders
een groeier. De overige aanbieders moeten budget afbouwen.
 
 Van het aantal afbouwers, heeft 33% een herallocatie van maximaal
6%.
 
 Er zijn 17 aanbieders met een herallocatie van meer dan 13% afbouw.
Dit betekent dat voor ongeveer 1/3 van de afbouwers, bekeken moet worden of
er maatwerk nodig is. Het totale bedrag dat hiermee gepaard gaat (€ 1,8
miljoen) is relatief gering, namelijk 0,19% van het totaal aan middelen
dat in de sector omgaat.
 GGZ Aantal zorgaanbieders = 107
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 Aantal
 107
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 Afbouw
 Groei 
 Totaal 
 Cumulatief
 
 
 Herallocatie% 
 Aantal aanbieders 
 
 Herallocatie% 
 Aantal aanbieders
 
 Herallocatie%
 
 
 
 0–2%
 3
 3%
 0–2%
 10
 9%
 0–2%
 12%
 
 
 2%-6%
 14
 13%
 2%-6%
 17
 16%
 2%-6%
 29%
 
 
 6%-13%
 17
 16%
 6%-13%
 14
 13%
 6%-13%
 29%
 
 
 13%-20%
 11
 10%
 13%-20%
 10
 9%
 13%-20%
 20%
 
 
 >20%
 6
 6%
 >20%
 5
 5%
 >20%
 10%
 
 
 AANTAL
 51
 48%
 AANTAL
 56
 52%
 Totaal
 100%
 
 
 
 
 Bron NZa: voorlopige cijfers peildatum 18 mei 2009
 
 
 
 
 Op basis van ervaringscijfers is bekend dat van de jaarlijkse bedragen
die gecontracteerd worden ongeveer 1% niet tot besteding komt. Een
deel (25%) daarvan zal worden ingezet voor de opbouw bij de zorgzwaartebekostiging.
 
 
 SGLVG staat voor: sterk gedragsgestoord licht verstandelijk gehandicapt.
Op deze plaatsen verblijven ook sterk gedragsgestoorde clienten met een ernstige
verstandelijke handicap.