Mededingingswet; Brief minister inzake het gezamenlijk onderzoek met de deatilhandel naar de positie van samenwerkingsvormen in het wetsvoorstel
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 24707, nr. 10

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

03-01-1997

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1996-1997

24707 nr. 10

23-12-1996

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1 Inleiding2 De gevolgde procedure3 Oordeelsvorming 3.1 Algemeen3.2 Prijzen3.3 Exclusieve afname-verplichtingen3.4 Gebiedsbescherming4 ConclusieOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 24707Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 28 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
24 707Nieuwe regels omtrent de economische mededinging (Mededingingswet)nr. 10BRIEF VAN DE MINISTER VAN ECONOMISCHE ZAKENAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal's-Gravenhage, 23 december 1996Zoals ik heb aangekondigd in de Nota naar aanleiding van het verslag met
betrekking tot het wetsvoorstel Mededingingswet (kamerstukken II 1996–1997,
24 707, nr. 6, bladzijden 1 en 2), informeer ik u hierbij over de resultaten van het gezamenlijke onderzoek met vertegenwoordigers van de
detailhandel naar de positie van de verschillende samenwerkingsvormen in het
wetsvoorstel. Essentie ervan is dat ik bij nader inzien tot de conclusie
ben gekomen dat het wenselijk is een vrijstelling te maken voor afspraken
over maximumprijzen bij reclame-uitingen binnen samenwerkingsorganisaties. 1 InleidingDe detailhandel stelt zich op het standpunt dat samenwerkingsorganisaties
onder de nieuwe Mededingingswet de mogelijkheid zullen moeten hebben:a hun leden-detaillisten te verplichten in verband met de gemeenschappelijke
winkelformule uniforme prijzen te hanteren;b hun leden-detaillisten te verplichten goederen bij één
bepaalde leverancier of via de samenwerkingsorganisatie in te kopen, voor
zover die verplichting in verhouding staat tot de omvang van de financiële
risico's die ten opzichte van de desbetreffende detaillisten worden gelopen;c gebiedsbescherming toe te passen, waardoor een lid-detaillist niet een
soortgelijke handelsactiviteit mag uitoefenen in een gebied waarin hij een
medelid concurrentie kan aandoen, en waardoor een nieuw lid niet wordt toegelaten
in gebieden waarin hij gevestigde leden concurrentie kan aandoen (vgl. de
EG-vrijstelling voor franchise-overeenkomsten).Dat zou voor alle samenwerkingsvormen moeten gelden, ongeacht of het om
(in oorsprong) verticaal (franchising, vrijwillig filiaalbedrijf) of horizontaal
(in- en verkoopcombinaties) gestructureerde samenwerkingsvormen gaat. Dat standpunt staat op gespannen voet met het wetsvoorstel, dat is georiënteerd
op het systeem van de EG-mededingingsregels. In dat systeem wordt iedere vorm
van prijsbinding, ook binnen samenwerkingsverbanden, als een per se verboden
mededingingsbeperking beschouwd, die in beginsel niet in aanmerking komt voor
vrijstelling of ontheffing. De verplichtingen met betrekking tot inkoop en
gebiedsbescherming die de detailhandel toegestaan wil zien, gaan veel verder
dan de exclusieve afname-overeenkomsten en de gebiedsbescherming in franchise-overeenkomsten
die via verwijzing naar de desbetreffende EG-vrijstellingen in het wetsvoorstel
zijn vrijgesteld.Dat neemt niet weg, dat samenwerking tussen detaillisten in belangrijke
mate kan bijdragen tot de verbetering van de efficiency van die ondernemingen.
Ik ben het dan ook geheel met de detailhandel eens dat voor zelfstandige detaillisten
het vormen van samenwerkingsverbanden het antwoord bij uitstek is op de concurrentie
die zij van het grootwinkelbedrijf ondervinden. Samenwerkingsvormen die de
efficiency bevorderen, dragen in belangrijke mate bij tot concurrentie en
daar is het bij het mededingingsbeleid uiteindelijk om te doen.Daarom zijn de argumenten van de detailhandel waarom voor het functioneren
van samenwerkingsorganisaties bepaalde verplichtingen voor aangesloten detaillisten
noodzakelijk zijn, zorgvuldig gewogen en uitvoerig met de desbetreffende belangenorganisaties
besproken. 2 De gevolgde procedureAl tijdens de besprekingen voor de indiening van het wetsvoorstel bij
de Tweede Kamer is met het Centraal Bureau Levensmiddelenhandel, de Vereniging
van In- en Verkoopcombinaties en de Nederlandse Franchise Vereniging de problematiek
van de samenwerkingsorganisaties van detaillisten onder de nieuwe Mededingingswet
aan de orde geweest. Ten behoeve van een evenwichtige oordeelsvorming heb
ik door het advocatenkantoor Boden De Bandt De Brauw Jeantet Lagerlöf
& Uria een onderzoek laten instellen naar hetgeen op dit punt is geregeld
in de mededingingswetten van België, van Duitsland, van Frankrijk, van
het Verenigd Koninkrijk en van Zweden. De genoemde organisaties zijn bij de
uitvoering van dat onderzoek betrokken geweest. Na de indiening van het wetsvoorstel
bij de Tweede Kamer heb ik op 13 juni 1996 in een gesprek met een door het
Hoofdbedrijfschap Detailhandel samengestelde delegatie geprobeerd het misverstand
weg te nemen dat het wetsvoorstel samenwerking tussen detaillisten onmogelijk
zou maken. De vertegenwoordigers van de detailhandel bleven desondanks ook
daarna bij hun wensen, zoals ik die hierboven heb weergegeven. Wij hebben
toen afgesproken dat een gezamenlijk onderzoek zou worden ingesteld naar de
positie van samenwerkingsorganisaties in de detailhandel onder het wetsvoorstel.
In dat verband zijn tussen de belangenorganisaties en mijn ministerie verschillende
gesprekken gevoerd. Ook zijn er samen met die belangenorganisaties gesprekken
gevoerd met de ZGV, de Duitse overkoepelende organisatie van inkoopcoöperaties,
en met de Duitse Spar-Centrale en met Unigro. Ook hebben ambtenaren van mijn
ministerie gesprekken gevoerd met ambtenaren van het Duitse Bundeskartellamt
en van het Directoraat-Generaal voor de Concurrentie van de Commissie van
de EG.Het gezamenlijke onderzoek heeft er in ieder geval toe geleid, dat er
tussen de detailhandel en mij overeenstemming bestaat over de volgende feiten: a EG-mededingingsregels– Het verbod van artikel 85, eerste lid, van het EG-Verdrag is zowel
van toepassing op horizontale als verticale mededingingsafspraken. Prijsbinding
komt in beginsel niet voor vrijstelling of ontheffing in aanmerking, ook niet
binnen samenwerkingsverbanden.– «Verticale adviesprijzen», dus adviesprijzen van één
leverancier aan een afnemer, zijn niet verboden. Voorwaarde is wel dat een
leverancier geen dwang uitoefent op zijn afnemers om de door hem geadviseerde
prijzen te volgen en ook dat die afnemers niet onderling hun prijsgedrag afstemmen.
«Horizontale adviesprijzen», dus tussen ondernemingen met eenzelfde
functie, vormen een probleem, omdat die al snel zullen kunnen leiden tot verboden
onderling afgestemde feitelijke gedragingen. Maximumprijzen moeten worden
beoordeeld afhankelijk van de concrete situatie. Zij mogen in ieder geval
niet leiden tot feitelijk vaste prijzen.– Gezamenlijk inkopen is als zodanig niet verboden. De verplichting
goederen uitsluitend of voor een deel bij één leverancier (verticale
relatie) of via een samenwerkingsorganisatie (horizontale relatie) in te kopen,
zijn echter in beginsel wel verboden. Als zij onmisbaar zijn om een samenwerkingsvorm
te laten functioneren, zouden zij in aanmerking kunnen komen voor een ontheffing.
Voor exclusieve afname-overeenkomsten bestaat wel een EG-vrijstelling, maar
die geldt alleen als exclusieve afnameverplichtingen betrekking hebben op
bepaalde artikelen en niet als zij betrekking hebben op alle, of bijna alle,
artikelen die een detaillist verkoopt.– Een beperkte vorm van gebiedsbescherming is vrijgesteld bij franchise-overeenkomsten,
maar niet bij het vrijwillig filiaalbedrijf en ook niet bij horizontale samenwerkingsverbanden.b Duitse mededingingswet– Voor horizontale mededingingsafspraken geldt een verbod, evenals
voor verticale prijsbinding en verticale afspraken voor leveringsvoorwaarden.
Andere verticale mededingingsafspraken zijn alleen onderworpen aan misbruiktoezicht.– Verticale adviesprijzen zijn verboden, maar adviesprijzen van
een merkartikel-fabrikant aan zijn afnemers zijn toegestaan.– Ook horizontale adviesprijzen zijn in beginsel verboden. Een uitzondering
geldt echter voor «Mittelstandsempfehlungen», dat wil zeggen voor
adviezen van horizontale samenwerkingsorganisaties aan hun leden over onder
andere prijzen, assortiment, reclame enz. De uitzondering geldt alleen, als
de leden behoren tot het midden- en kleinbedrijf, de samenwerking tot doel
heeft een tegenwicht te vormen tegen het grootwinkelbedrijf en voor de leden
duidelijk is dat het om onverbindende adviezen gaat.– Voor inkoopcombinaties geldt, dat (feitelijk) gezamenlijk inkopen
is vrijgesteld, als de mededinging op de relevante markt niet wezenlijk wordt
belemmerd, door de samenwerking de concurrentiemogelijkheden voor het midden-
en kleinbedrijf worden verbeterd en er geen sprake is van verplichte inkoop
via de organisatie. Voor het overige zijn afnameverplichtingen bij horizontale
samenwerkingsverbanden dus verboden. In verticale relaties zijn afnameverplichtingen
echter alleen onderworpen aan het misbruiktoezicht. In zijn uitvoeringspraktijk
laat het Bundeskartellamt toe dat een leverancier afname verplicht stelt als
tegenprestatie voor door hem genomen financiële risico's, als dat de
enige manier is van zekerheidstelling. De afnameverplichting mag niet verder
gaan dan het gemiddelde percentage van wat andere aangesloten detaillisten
die geen afnameverplichting hebben, afnemen. Bovendien moet zij proportioneel
zijn aan het gedragen risico en mag zij slechts voor een beperkte duur gelden. – Gebiedsbescherming in verticale mededingingsafspraken is slechts
onderworpen aan misbruiktoezicht, maar verboden in horizontale afspraken,
ook binnen samenwerkingsverbanden. 3 Oordeelsvorming 3.1 AlgemeenIk deel de opvatting van de detailhandel, dat in de praktijk het onderscheid
tussen horizontale en verticale samenwerkingsvormen in feite niet of nauwelijks
meer bestaat. In de Nota naar aanleiding van het verslag heb ik dan ook aangegeven,
dat ik het verschil tussen horizontale en verticale mededingingsafspraken
betrekkelijk vind en dat daarom het verbod van artikel 6 van het wetsvoorstel
op beide van toepassing moet zijn. Dat is in overeenstemming met de EG-mededingingsregels.Ik beklemtoon hierbij nog eens dat het bij de samenwerkingsvormen gaat
om zelfstandige detaillisten die in beginsel ook met elkaar in concurrentie
staan, en dat afspraken over hun marktgedrag onder het verbod van artikel
6 van het wetsvoorstel vallen. Dat is zowel in juridische als in economische
zin anders dan bij de filialen van een concern die niet vrij zijn zelfstandig
hun marktgedrag te bepalen, waartussen geen concurrentie mogelijk is en die
als een economische eenheid en als één onderneming in de zin
van het wetsvoorstel zijn te beschouwen. Het is daarom ook logisch dat afspraken
binnen een dergelijk concern niet onder het verbod van artikel 6 vallen. Het
is overigens de vraag, of een strikte uniformiteit in marktgedrag van filialen
van hetzelfde concern de beste manier is om op concurrentie te reageren.Bij de beoordeling welke mededingingsafspraken aanvaardbaar zijn in verband
met het goed functioneren van samenwerkingsorganisaties, is er een spanningsveld
tussen het belang van samenwerking en het belang van een zo groot mogelijke
vrijheid van de afzonderlijke detaillisten. Ik ben het op zichzelf van harte
eens met de stelling, dat het voor de concurrentie op een markt veel meer
bepalend is of er voldoende concurrentie is tussen samenwerkingsorganisaties
(inter brand concurrentie) dan binnen samenwerkingsorganisaties (intra brand
concurrentie). De concurrentie tussen samenwerkingsorganisaties speelt zich
in feite af op lokaal en regionaal niveau. Het is immers op die lokale of
regionale markt, dat een detaillist van de ene winkelformule concurreert met
een detaillist van een andere winkelformule. Het is dan ook voor de bij een
samenwerkingsverband aangesloten detaillist van belang, dat hij de mogelijkheid
behoudt om flexibel in te spelen op de concurrentieverhoudingen op zijn lokale
of regionale markt. Met andere woorden, inter brand concurrentie is gebaat
bij vrije prijszetting door de individuele detaillist. Dat laat overigens
onverlet dat ook de concurrentie tussen de detaillisten van dezelfde samenwerkingsorganisatie
(intra brand concurrentie) zo min mogelijk moet worden beperkt. Wil ook de
consument van de samenwerking tussen zelfstandige detaillisten profiteren,
dan moeten die vrij zijn de door de samenwerking behaalde voordelen tot uitdrukking
te laten komen in bijvoorbeeld lagere prijzen.Het spreekt voor zichzelf dat voor zelfstandige detaillisten het vormen
van samenwerkingsorganisaties vaak een doeltreffend antwoord is op de concurrentie
door het grootwinkelbedrijf. Het behoeft dan ook niet te verbazen dat in alle
landen om ons heen samenwerkingsorganisaties (in vele soorten, vormen en maten)
tot grote bloei zijn gekomen en dat daarbij een steeds groter deel van de
zelfstandige detailhandel is aangesloten. Aan de ene kant zijn door die samenwerking
belangrijke efficiencyvoordelen te realiseren, terwijl aan de andere kant
de voordelen van het zelfstandig ondernemerschap in stand blijven.
Juist die zelfstandigheid is cruciaal voor een gezonde economie, evenals de
mogelijkheid voor het toetreden van nieuwe ondernemingen. Voor zover door
het vormen van samenwerkingsorganisaties efficiencyvoordelen kunnen worden
gerealiseerd zonder de vrijheid van de individuele ondernemingen aan banden
te leggen, moet voor die samenwerkingsorganisaties alle ruimte bestaan. Het
is vanzelfsprekend dat een mededingingswet daarmee rekening moet houden. In
die zin ben ik het met die leden van de Tweede Kamer eens die beklemtonen
dat de nieuwe mededingingswet de concurrentie moet bevorderen en niet moet
tegengaan.Een voorbeeld kan wellicht goed aangeven waarop ik doel. Steeds meer is
het gebruikelijk dat binnen een samenwerkingsorganisatie 's nachts vanuit
een centraal punt via een automatiseringssysteem de prijzen worden doorgegeven
aan de kassa's van de afzonderlijke leden-detaillisten. Dat is naar mijn mening
een efficiënt systeem. Daartegen bestaat dan ook geen enkel bezwaar,
op voorwaarde dat ieder lid-detaillist vrij is om, als hij daartoe aanleiding
ziet, van de doorgegeven prijzen af te wijken («over-prijzen»).
Ook in Duitsland en Zweden ziet men dat afzonderlijke leden-detaillisten van
samenwerkingsorganisaties aan de centrale opdracht kunnen geven om andere
prijzen op de door hem ingekochte artikelen aan te brengen dan die welke de
centrale heeft aangegeven. Vanzelfsprekend moeten de eventuele extra kosten
daarvan door de betrokken detaillist worden gedragen. Met andere woorden,
de efficiencywinst kan volledig worden gerealiseerd, zonder dat de eigen beslissingsvrijheid
wordt aangetast. Dat leden-detaillisten voor de bulk van hun artikelen de
door de centrale aangegeven prijzen zullen volgen – vooral in de levensmiddelensector
zal dat het geval zijn – is geen probleem, zolang zij dat maar doen
op basis van een afweging die zij zelf hebben gemaakt. 3.2 PrijzenMet gemeenschappelijke reclame-uitingen kan een samenwerkingsorganisatie
zich onderscheiden van andere. De aanduiding van prijzen vormt daarvan voor
vrijwel alle samenwerkingsvormen van de detailhandel een essentieel onderdeel.
Ik ben het daarom met de detailhandel eens dat een samenwerkingsorganisatie,
wil zij op een efficiënte wijze reclame kunnen maken, bij reclame-uitingen
duidelijk kunnen maken dat haar detaillisten voor de desbetreffende artikelen
lagere prijzen berekenen dan andere detaillisten. Hier vind ik dan ook alles
overwegende wèl een vrijstelling van het verbod van mededingingsafspraken
in het wetsvoorstel op haar plaats. Hoewel het Bundeskartellamt deze ingreep
niet nodig acht, ben ik er bij nader inzien van overtuigd geraakt dat bij
reclame-uitingen het belang van de formule en zijn leden zwaarder mag wegen
dan het recht van de individuele ondernemer zijn eigen prijs vast te stellen.
Hier wil ik dan ook komen tot een vrijstelling. Niet nodig vind ik het daarbij
om een afsprakenstelsel te faciliteren, waarbij vaste prijzen kunnen worden
opgelegd. Maximumprijzen kunnen hier volstaan. Ik deel de opvatting van de
Consumentenbond (en van vele anderen) dat de prijzen altijd naar beneden moeten
kunnen worden bijgesteld. Dat stelt de ondernemer in staat om zijn individuele
keuze zo goed mogelijk aan zijn individuele situatie aan te passen. Naar mijn
medewerkers informeel van ambtelijke zijde van de Commissie van de EG hebben
begrepen, zouden maximumprijzen bij reclame-uitingen binnen samenwerkingsorganisaties
niet op bezwaren stuiten vanuit een oogpunt van de EG-mededingingsregels.
Wel moet worden voorkomen dat de maximumprijzen in de praktijk tot vaste prijzen
leiden. Daarom zouden aan de vrijstelling bepaalde beperkingen en voorschriften
verbonden moeten worden, zoals binding aan een tijdslimiet, bijvoorbeeld een
maand. Ook moet nadrukkelijk sprake zijn van een reclame-uiting
en bijvoorbeeld niet van een gewone prijslijst. Een bijzonder punt van aandacht
zal ook zijn de afbakening van het begrip «samenwerkingsorganisatie». 3.3 Exclusieve afname-verplichtingenNaar analogie met de EG-mededingingsregels valt het gezamenlijk inkopen
als zodanig niet onder het verbod van artikel 6 van het wetsvoorstel, als
de betrokken ondernemingen ook van andere leveranciers of buiten hun organisatie
om mogen inkopen. De verplichting om uitsluitend van één leverancier
of via de samenwerkingsorganisatie in te kopen is echter een verboden mededingingsbeperking.
Ook in de onderzochte mededingingswetten in andere landen worden exclusieve
afnameverplichtingen niet aanvaardbaar geacht (afgezien van de onder 2b beschreven
uitvoeringspraktijk van het Bundeskartellamt met betrekking tot exclusieve
afnameverplichtingen in verticale mededingingsafspraken onder de Duitse mededingingswet).
Dat ligt ook voor de hand, omdat die verplichting detaillisten voor alle of
voor een groot deel van de goederen die zij verkopen, voor langere tijd bindt
aan één bepaalde leverancier of samenwerkingsorganisatie en
dus tot verstarring en hoge prijzen kan leiden. Naarmate er meer detaillisten
op die manier worden gebonden, wordt het ook voor nieuwe leveranciers moeilijker
niet-gebonden distributeurs te vinden en tot een markt toe te treden.De detailhandel stelt dat exclusieve afnameverplichtingen binnen samenwerkingsorganisaties
moeten worden vrijgesteld, omdat zij voor veel detaillisten de enige vorm
van zekerheidstelling zijn die zij kunnen bieden voor de financiële risico's
die een groothandel of samenwerkingsorganisatie loopt door bijvoorbeeld aan
aangesloten detaillisten gunstig gelegen winkelpanden te verhuren of kredieten
te verlenen. Naar mijn mening is dat slechts één aspect van
de afnameverplichtingen. Een ander belangrijk aspect is, dat de desbetreffende
samenwerkingsorganisaties en groothandelaren zich daarmee van een bepaalde
afzetomvang verzekeren. Voorts zou als tegenprestatie voor gedragen risico's
toch ook kunnen worden volstaan met een extra opslag op de huur in de plaats
van een afnameverplichting en staat het een samenwerkingsorganisatie of groothandel
vanzelfsprekend vrij een detaillist wel of niet in een door haar in huur verkregen
pand toe te laten. Bovendien komen dergelijke exclusieve afnameverplichtingen
voornamelijk voor bij samenwerkingsvormen in de levensmiddelensector en veel
minder in andere bedrijfssectoren, ook al is daar wel een zekere tendens in
die richting waar te nemen. Op basis van die overwegingen zie ik geen aanleiding
voor een vrijstelling van exclusieve afnameverplichtingen, temeer niet omdat
dat niet in overeenstemming zou zijn met de EG-mededingingsregels. Het verdient
de voorkeur te kiezen voor een benadering, waarbij de directeur van de Dienst
voor de mededinging op basis van de concrete omstandigheden beoordeelt of
wellicht aanleiding is voor het verlenen van een ontheffing. Een belangrijke
rol bij de daarbij te maken afweging zal spelen, of een afnameverplichting
proportioneel is met de omvang van de door een leverancier of samenwerkingsorganisatie
gedragen risico. 3.4 GebiedsbeschermingDe detailhandel wil een vrijstelling van gebiedsbescherming tussen detaillisten
van dezelfde samenwerkingsorganisatie, omdat die volgens dezelfde winkelformule
werken. De detailhandel verwijst naar de vrijstelling van gebiedsafbakening
tussen franchisenemers in de EG-vrijstelling voor franchise-overeenkomsten.
In die EG-vrijstelling is gebiedsbescherming echter slechts vrijgesteld, voor
zover die door de franchisegever aan de franchisenemers wordt opgelegd. Zodra
franchisenemers onderling afspraken over gebiedsafbakening gaan
maken, geldt de vrijstelling niet meer. Dat is gebaseerd op de overweging
dat marktverdeling tussen ondernemingen met eenzelfde functie in het economisch
verkeer, dus op horizontaal niveau, niet aanvaardbaar zijn. Dat is niet alleen
de opvatting in de EG-mededingingsregels (die van ambtelijke zijde van de
Commissie EG nog eens is bevestigd), maar bijvoorbeeld ook in de Duitse mededingingswet.Een van de belangrijkste dingen waar een mededingingswet, naar mijn mening,
voor moet zorgen is de vrije toetreding tot markten. Toetredingsbarrières
kunnen van grote invloed zijn op de economische ontwikkeling. Het aanvaarden
van inbreuken op het beginsel van de vrije toetreding moet daarom op zeer
zwaarwegende overwegingen zijn gebaseerd. Die acht ik in dit geval niet aanwezig.
Ik vraag mij bovendien af, of er nu werkelijk een probleem zou zijn, indien
niet zou worden toegestaan dat tussen de detaillisten van een samenwerkingsorganisatie
gebiedsbescherming wordt toegepast. In Duitsland noch in andere EU-lidstaten
waarvan de mededingingswetgeving is onderzocht, ziet men op dit vlak veel
problemen. Dat lijkt ook logisch, omdat nieuwe toetreders er in het algemeen
niet in geïnteresseerd zullen zijn zich te vestigen naast een detaillist
van dezelfde samenwerkingsorganisatie. In die gevallen waarin zij daartoe
wel aanleiding zien – en dat zal toch op economische overwegingen zijn
gebaseerd –, zie ik geen doorslaggevende reden om toe te laten dat zij
daarvan door juridische barrières worden weerhouden. Naar mijn mening
zou gebiedsafbakening tussen detaillisten van een samenwerkingsorganisatie
dan ook niet moeten worden vrijgesteld. Dat laat onverlet dat de directeur
van de dienst, als de concrete situatie in een bepaald geval daartoe aanleiding
geeft, een ontheffing kan verlenen. 4 ConclusieOp basis van het vorenstaande kom ik tot de conclusie dat er geen aanleiding
is voor vrijstelling van uniforme (vaste) prijzen bij gemeenschappelijke reclame
en bij winkelpresentatie, verplichtingen voor aangesloten detaillisten om
al hun goederen (of een substantieel deel daarvan) uitsluitend via hun organisatie
in te kopen (exclusieve afname) en gebiedsbescherming tussen aangesloten detaillisten.
Wel ben ik bereid om een vrijstelling te maken voor afspraken over maximumprijzen
bij gemeenschappelijke reclame-uitingen van de bij een samenwerkingsorganisatie
aangesloten detaillisten, ook al realiseer ik mij dat een zodanige vrijstelling
verder gaat dan buitenlandse mededingingswetten op dat punt doen, met uitzondering
van de Zweedse mededingingswet.Ik ben mij ervan bewust dat dat van de bij samenwerkingsorganisaties aangesloten
detaillisten een aanpassing van hun marktgedrag zal vragen. Ik heb geprobeerd
aan te geven, waarom ik dat uit een oogpunt van mededingingsbeleid wenselijk
acht. Ik wijs er daarbij op dat afspraken over vaste prijzen, exclusieve afnameverplichtingen
en gebiedsbescherming in de onderzochte buitenlandse mededingingswetten niet
worden aanvaard, ook niet bij samenwerkingsorganisaties. In de desbetreffende
landen is echter toch sprake van sterk ontwikkelde en goed functionerende
samenwerkingsorganisaties in de detailhandel. Ik twijfel er niet aan dat dat
ook in Nederland het geval zal zijn en blijven.De Minister van Economische Zaken,G. J. Wijers 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-24707-10.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl