Vaststelling begroting Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties (VII) voor het jaar 2008; Brief van de Ministers van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties, van Justitie, voor Wonen, Wijken en Integratie en van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-09-20 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 31200-VII, nr. 48

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

19-02-2008

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2007-2008

31200-VII nr. 48

08-02-2008

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. Inleiding2. De rechtsstaat in een open samenleving stelt ook
grenzen3. Huidige mogelijkhedenJuridisch kader3a. Gelaatsbedekkende kleding en de handhaving van
de openbare orde en veiligheid3b. Gelaatsbedekkende kleding in het (openbaar) vervoerLuchthavensOpenbaar vervoer3c. Gelaatsbedekkende kleding in de sociale zekerheid3d. Gelaatsbedekkende kleding op de werkvloer4. Invoering van aanvullende verboden4a. Verbod gelaatsbedekkende kleding in het onderwijs4b. Verbod gelaatsbedekkende kleding voor het personeel
in de openbare dienst5. ConclusieOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 31200-VIIToon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 30 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
31 200 VIIVaststelling van de begrotingsstaten van het Ministerie van Binnenlandse
Zaken en Koninkrijksrelaties (VII) voor het jaar 2008nr. 48BRIEF VAN DE MINISTERS VAN BINNENLANDSE ZAKEN EN KONINKRIJKSRELATIES,
VAN JUSTITIE, VOOR WONEN, WIJKEN EN INTEGRATIE EN VAN ONDERWIJS, CULTUUR EN
WETENSCHAPAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 8 februari 20081. InleidingIn het coalitieakkoord is opgenomen dat ter bescherming van de openbare
orde en veiligheid gelaatsbedekkende kleding kan worden verboden.1 In deze brief berichten wij u onder meer over de uitkomst
van de afweging die het kabinet hieromtrent heeft gemaakt.Er bestaan reeds diverse mogelijkheden om het dragen van gelaatsbedekkende
kleding tegen te gaan of anderszins gevolgen te verbinden aan het dragen van
gelaatsbedekkende kleding. In paragraaf 3 wordt daarop ingegaan. Het
kabinet komt dan ook tot de conclusie dat er op dit moment voldoende wettelijke
mogelijkheden zijn om veiligheidsrisico’s ten gevolge van het dragen
van gelaatsbedekkende kleding in de openbare ruimte en in het openbaar vervoer
op effectieve wijze tegemoet te treden. In dit verband wijst het kabinet met
name op de mogelijkheid voor gemeenten tot het realiseren van een lokaal verbod
en op de algemene voorwaarden van vervoerbedrijven in samenhang met de bevoegdheden
op grond van de Wet Personenvervoer 2000. Op beide punten is het kabinet ook
bereid om zonodig nadere maatregelen te nemen.In aanvulling op deze bestaande mogelijkheden wil het kabinet komen tot
invoering van een verbod op gelaatsbedekkende kleding in het onderwijs. Voorts
zal het kabinet – mede gelet op de voorbeeldfunctie van de overheid –
voor de openbare dienst een verbod effectueren.Het kabinet is tot dit besluit gekomen omdat het open communicatie van
essentieel belang acht voor een soepel en goed verlopend onderling verkeer
tussen mensen in de samenleving. Wederzijdse acceptatie van verschil en gemeenschappelijkheid
ontstaat wanneer mensen onbelemmerd elkaar kunnen leren kennen en met elkaar
omgaan. Het dragen van gelaatsbedekkende kleding belemmert deze
open communicatie in sterke mate. Het kabinet meent dat de overheid een verantwoordelijkheid
heeft om die open communicatie te waarborgen waar dat essentieel is voor het
ontwikkelen en het functioneren van de democratische rechtsstaat.2. De rechtsstaat in een open samenleving stelt ook
grenzenHet kabinet staat voor een open Nederlandse samenleving waarin ruimte
en onderling respect is voor verschillen in etniciteit, godsdienst, levensovertuiging
en cultuur. Waardepluriformiteit is een wezenskenmerk van onze democratische
rechtsstaat. Zij vloeit noodzakelijkerwijs voort uit de vrijheid die door
de democratische rechtsstaat en in het bijzonder de klassieke grondrechten
wordt nagestreefd en gerealiseerd.1Onze samenleving verandert voortdurend. Sommige veranderingen worden haast
geruisloos aanvaard, andere geven aanleiding tot wrijving en spanningen. Spanningen
zijn met name merkbaar bij onderwerpen die in verband worden gebracht met
(stromingen in) de islam en de reacties daarop. Dit maakt het noodzakelijk
om bij de discussie over gelaatsbedekkende kleding ook in te gaan op islamitische
gelaatsbedekkende kleding, zoals de boerka en nikaab.2Tegen de achtergrond van de bredere discussie over het dragen van islamitische
gelaatsbedekkende kleding en de discussie in de Tweede Kamer naar aanleiding
van de motie-Wilders3 is nog onder het vorige
kabinet besloten een deskundigenonderzoek te laten uitvoeren naar de mogelijkheid
en wenselijkheid van een boerkaverbod en een verbod op andere gelaatsbedekkende
kleding. Dit onderzoek is uitgemond in het rapport«Overwegingen bij
een boerkaverbod», dat op 28 november 2006 is aangeboden aan uw
Kamer.4 Hierin wordt onder meer ingegaan op de
verschillende in het geding zijnde waarden en de nationaal en internationaalrechtelijke
kaders waaraan dient te worden getoetst.Het dragen van gelaatsbedekkende kleding is een relatief nieuw verschijnsel
in Nederland, dat vooralsnog een kleine groep vrouwen betreft5, maar wel leidt tot verhitte maatschappelijke discussies. Het betreft
een kledingstuk dat anders dan bijvoorbeeld een hoofddoek evident de open
communicatie belemmert. Deze gelaatsbedekkende kleding wordt bovendien als
vrouwonvriendelijk beschouwd en staat voor velen symbool voor een fundamentalistische
islam die niet past in de Nederlandse samenleving.Voorts roept deze kleding bij een groot deel van de bevolking een gevoel
van onbehagen en onveiligheid op.Het kabinet is van mening dat open communicatie tussen burgers, participatie
en de gelijke kansen voor mannen en vrouwen essentiële waarden zijn van
de Nederlandse samenleving en onze democratische rechtsstaat. Het dragen van
gelaatsbedekkende kleding bemoeilijkt onmiskenbaar de positie van vrouwen
in het Nederlandse maatschappelijk verkeer, op de arbeidsmarkt en in het onderwijs.
Het kabinet vindt het dragen van dergelijke kleding dan ook onwenselijk, en
zal dat waar nodig actief tegengaan. In deze brief lichten wij dit nader toe.3. Huidige mogelijkhedenIn deze paragraaf schetsen wij de mogelijkheden die bestaan om het dragen
van gelaatsbedekkende kleding tegen te gaan of anderszins gevolgen te verbinden
aan het dragen van gelaatsbedekkende kleding. Daarbij onderscheiden wij situaties
waarin burgers (§ 3a t/m 3c) dan wel werknemers (§ 3d)
betrokken zijn. We beginnen met een schets van het algemeen juridisch kader
waarbinnen verboden kunnen worden gesteld.Juridisch kaderDe vrijheid van godsdienst en levensovertuiging garandeert de vrijheid
van de burger om zijn eigen waarden te ontwikkelen en uit te dragen en is
verankerd in artikel 6 van de Grondwet en artikel 9 van het Europees Verdrag
tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden (EVRM).
De draagster van islamitisch gelaatsbedekkende kleding als een boerka of nikaab
die zich beroept op de godsdienstvrijheid kan daaraan in beginsel bescherming
ontlenen, ook al kan de vraag worden opgeworpen of de veronderstelde religieuze
plicht tot het dragen van dergelijke kleding slechts een bepaalde interpretatie
van de islam weergeeft. Vanwege de scheiding van kerk en staat moet de overheid
immers zeer terughoudend zijn bij een inhoudelijk dispuut over de al dan niet
godsdienstige grondslag van het dragen van kledingstukken die een uitdrukking
kunnen vormen van een bepaalde godsdienst of levensovertuiging.1 Dit neemt niet weg dat de belijdenis of uiting van godsdienstvrijheid
beperkt kan worden. Dit is juridisch mogelijk indien deze beperking is gebaseerd
op een wettelijk voorschrift en indien deze in een democratische samenleving
dringend noodzakelijk is met het oog op bepaalde omschreven doelen, zoals
het handhaven van de openbare orde, publieke veiligheid, gezondheid of goede
zeden en de rechten en vrijheden van anderen. Voor wat betreft een beperking
van de belijdenis of uiting van godsdienstvrijheid binnen gebouwen vereist
artikel 6 van de Grondwet dat deze beperking in de wet zelf is opgenomen.Redenen in verband met de aard van een organisatie en/of functie die kunnen
leiden tot de dringende noodzaak voor het stellen van neutraal geformuleerde
kledingvoorschriften zijn veiligheid, functionaliteit (bijvoorbeeld communicatie)
en onpersoonlijke gezagsuitoefening.2 Regels om
gelaatsbedekkende kleding te verbieden, zijn derhalve binnen dit kader mogelijk.
Een verbod dat uitsluitend is gericht op islamitische
gelaatsbedekkende kleding, zou in strijd zijn met gelijkheids- en anti-discriminatienormen
zoals neergelegd in artikel 1 Grondwet, artikel 14 EVRM en het 12e Protocol,
artikel 26 Internationaal Verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten
(IVBPR) en de Algemene wet gelijke behandeling (Awgb).3a. Gelaatsbedekkende kleding en de handhaving van
de openbare orde en veiligheidVoor de politie is het vraagstuk van een eventueel verbod op gelaatsbedekkende
kleding vooral relevant in situaties waarbij fysieke of technische identificatie
noodzakelijk is van een persoon die dergelijke kleding draagt. Ook kan het
gaan om situaties waarin gemaskerde personen betogingen verstoren, of gemaskerde
personen voor veel overlast in een bepaalde wijk zorgen. In veel gevallen
betreft het personen die bivakmutsen of nylonkousen over het gelaat dragen
waardoor identificatie onmogelijk is. In die gevallen is de Wet op de identificatieplicht
van toepassing, die de burger verplicht om aan politieambtenaren en toezichthouders
onder omstandigheden – voor zover noodzakelijk ten behoeve van hun redelijke
taakuitoefening – een geldig identiteitsbewijs te tonen. Identificatie
vindt plaats door vergelijking van de foto op het identiteitsbewijs met de
gelaatskenmerken van de houder en tenslotte door een controle van de echtheid
van het identiteitsbewijs. Ook een drager van gelaatsbedekkende kleding is
gehouden aan de identificatie mee te werken. Indien hij of zij dat nalaat,
kan aanhouding op grond van overtreding van artikel 447e Wetboek van Strafrecht
plaats vinden en maatregelen ter identificatie worden toegepast. Betrokkene
kan in dat kader worden verplicht volledige identificatie mogelijk te maken
door gelaatsbedekkende kleding af te leggen.Ook zijn situaties denkbaar waarin de openbare orde wordt verstoord en
waarin personen gelaatsbedekkende kleding met slechts één doel
gebruiken, namelijk het voorkomen van opsporing en vervolging, alsmede van
aansprakelijkheid voor aangerichte schade. In dergelijke gevallen, zoals bij
rellen rond voetbalwedstrijden of bij demonstraties, is identificatie in het
kader van artikel 8a van de Politiewet 1993 van personen die zich schuldig
maken aan ordeverstoring of andere strafbare feiten in alle gevallen mogelijk
en gewenst. Daarnaast biedt ook de Wet op de openbare manifestaties (Wom)
nog voldoende mogelijkheden voor de burgemeester om een vermommingverbod voor
bepaalde plaatsen gedurende een bepaalde periode uit te vaardigen. Artikel
5 Wom geeft de burgemeester de bevoegdheid om naar aanleiding van een kennisgeving
van een betoging, voorschriften en beperkingen te stellen of een verbod te
geven. In dat kader, zo is reeds ter sprake gekomen tijdens de parlementaire
behandeling van dat voorschrift, kan gelaatsbedekkende kleding tijdens een
betoging worden verboden. Daarnaast kan de burgemeester een verbod baseren
op de noodbevelen verordeningbevoegdheden als genoemd in de artikelen 175
en 176 van de Gemeentewet of bij ordeverstoringen op basis van de algemene
plaatselijke verordening. Zo kan de burgemeester het noodbevel geven dat men
op een bepaald moment in een bepaalde wijk verplicht is bivakmutsen, helmen,
sjaals of daarop gelijkende voorwerpen waardoor de identificatie wordt belemmerd,
te verwijderen zodat men herkenbaar is.Het kabinet is gelet op het voorgaande van oordeel dat er op dit moment
voldoende wettelijke mogelijkheden bestaan om te kunnen optreden tegen gelaatsbedekking
in de openbare ruimte ter bescherming van de openbare orde en veiligheid.
Deze bevinding wordt gestaafd door de adviezen van de Vereniging van Nederlandse
Gemeenten, het College van procureurs-generaal en het Korpsbeheerdersberaad/Raad
van Hoofdcommissarissen.Het kabinet wijst in dit verband ook op de verordenende bevoegdheid van
gemeenten. Artikel 149 van de Gemeentewet stelt gemeenten in staat waar dat
nodig is voor de openbare orde en veiligheid binnen de lokale gemeenschap
een verbod op gelaatsbedekkende kleding in te stellen. Mochten gemeenten hierbij
op problemen in de toepassing stuiten dan zal het kabinet een wetswijziging
overwegen.3b. Gelaatsbedekkende kleding in het (openbaar) vervoerIn het rapport «Overwegingen bij een boerkaverbod» wordt de
vraag gesteld of vervoersondernemingen voldoende armslag hebben om beperkende
maatregelen te treffen, gelet op het feit dat het een kwetsbare sector betreft
voor terroristische aanslagen. Met veiligheidsdeskundigen vanuit de luchtvaart,
de spoorwegen en het busvervoer is daarom dit vraagstuk apart bezien.LuchthavensOp luchthavens dragen de Koninklijke marechaussee en de luchtvaartmaatschappijen
zorg voor identiteitscontrole en veiligheidscontroles met fouillering van
dragers van gelaatsbedekkende kleding aan de gate. Hierbij ontmoet men geen
problemen. Op luchthavens heeft men ten aanzien van gelaatsbedekkende kleding
hoofdzakelijk te maken met islamitische vrouwen uit het buitenland. Deze vrouwen
worden terzijde genomen, zodat in een aparte ruimte door een vrouwelijke beambte
de gelaatsbedekkende kleding tijdelijk kan worden weggenomen. Afhankelijk
van de noodzakelijkheid daartoe kunnen de verschillende veiligheidsprocedures
worden uitgebreid en geïntensiveerd.Openbaar vervoerVoor zover identificatie in het persoonsvervoer per trein, metro, tram
of bus wordt verlangd, bijvoorbeeld bij een abonnement, is ook dit wettelijk
voldoende geregeld. Indien men niet meewerkt aan identificatie en de «huisregels»
overtreedt kan de toegang tot het vervoermiddel worden geweigerd. Mocht de
passagier daar al hebben plaatsgenomen, dan is bij niet-medewerking aan identificatie
voorzien in overdracht aan de politie. De politie wordt ook ingeschakeld bij
de constatering van verdachte objecten of personen.Vervoerbedrijven zijn bevoegd in hun vervoersvoorwaarden nadere regels
te stellen inzake het gedrag van passagiers in het belang van een ordelijke
gang van zaken tijdens het vervoer, in het bijzonder in het belang van de
orde, rust en veiligheid. Op grond van de Wet Personenvervoer 2000 (artt.
72, 73 en 74) kunnen terzake regels worden gesteld. Gelet op de hinder en
de veiligheidsrisico’s die kunnen worden ondervonden bij het dragen
van gelaatsbedekkende kleding en het onbeheerd achterlaten van bagage is het
kabinet bereid zonodig nadere maatregelen te nemen. Met de vervoersondernemingen
zal overlegd worden over het in algemene voorwaarden van vervoerbedrijven
opnemen van verbodsbepalingen ten aanzien van gelaatsbedekkende kleding en
het onbeheerd achterlaten van bagage in het openbaar vervoer.3c. Gelaatsbedekkende kleding in de sociale zekerheidIn de sociale zekerheid staat werk boven uitkering. In dat kader geldt
dat daar waar sprake is van werkloosheid degene die een beroep doet op de
sociale zekerheid alles in het werk dient te stellen zo snel mogelijk terug
te keren naar de arbeidsmarkt. Daarbij dient de belanghebbende zich te onthouden
van gedragingen of handelingen die leiden tot verwijtbare werkloosheid of
die de werkloosheid verwijtbaar in stand houden.Een keuze voor een bepaalde kledingwijze kan gevolgen hebben voor het
recht op uitkering, indien de arbeidsinschakeling hierdoor wordt belemmerd.
Indien naar het oordeel van de gemeente of het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen
(UWV) sprake is van verwijtbare werkloosheid die voortvloeit uit het dragen
van gelaatsbedekkende kleding, zal de uitkering worden gekort. Of dit in het
individuele geval aan de orde is, is ter beoordeling van de gemeenten c.q.
UWV en in laatste instantie van de rechter. Hiermee blijft het uitgangspunt
dat verwijtbare werkloosheid consequenties heeft voor de uitkering, onverkort
in stand.Het kabinet zal alert blijven op signalen waaruit blijkt dat de uitvoeringsinstanties
geen mogelijkheid hebben ingeval van verwijtbare werkloosheid de uitkering
te korten in het algemeen, en daarmee ook op de signalen van verwijtbare werkloosheid
wegens het dragen van gelaatsbedekkende kleding in het bijzonder.In het standpunt met betrekking tot de bijstand ligt besloten dat het
kabinet een gemotiveerde weigering van een werkgever om iemand aan te stellen
die uitsluitend met gelaatsbedekkende kleding wenst te werken, in het algemeen
kan billijken en niet als ongelijke behandeling beschouwt.3d. Gelaatsbedekkende kleding op de werkvloerIn algemene zin geldt dat werkgevers bepaalde voorschriften aan hun medewerkers
kunnen uitvaardigen omtrent het verrichten van de arbeid en ter bevordering
van de goede orde in de onderneming. Hiertoe kunnen kledingsvoorschriften
behoren, bijvoorbeeld als die nodig zijn in verband met de veiligheid binnen
de onderneming of als het bedrijfsbelang een goede communicatie vereist. Wanneer
een medewerker zich niet aan deze voorschriften houdt en zijn functioneren
in het geding zou zijn, kan de werkgever daaraan arbeidsrechtelijke consequenties
verbinden die in een voorkomend geval aan de rechter ter toetsing
voorgelegd kunnen worden. Als voorbeeld kan dienen dat de huidige bedrijfsregelingen
van de openbaar vervoerbedrijven het uitvoerende personeel verplichten bedrijfskleding
te dragen. Medewerkers die dit weigeren worden door de ov-bedrijven uit de
uitvoerende dienst gehaald.In paragraaf 4b gaan wij nader in op de specifieke eisen die gelden
ten aanzien van personeel in de openbare dienst.4. Invoering van aanvullende verboden4a. Verbod gelaatsbedekkende kleding in het onderwijsHet kabinet wil dat gelaatsbedekkende kleding op alle onderwijsinstellingen
wordt verboden, vooral vanwege het belang van goed onderwijs. Het kunnen waarnemen
van gezichtsuitdrukkingen is namelijk een belangrijke factor in het onderwijsproces.
Ook in verband met de zorg voor leerlingen moeten gezichtsuitdrukkingen te
zien zijn. Verder wordt van scholen verwacht dat zij actief burgerschap en
sociale integratie bevorderen en gelaatsbedekkende kleding vormt een barrière
daarvoor.Op sommige scholen geldt al een verbod op gelaatsbedekkende kleding. De
Commissie gelijke behandeling heeft geoordeeld dat het dragen van gelaatsbedekkende
kleding op school verboden mag worden als dit de communicatie en identificatie
belemmert en de veiligheid op school aantast1.
Een verbod op gelaatsbedekkende kleding kan weliswaar indirect onderscheid
naar godsdienst betekenen, maar dit onderscheid kan objectief gerechtvaardigd
worden met het oog op de noodzaak van communicatie en identificatie op scholen
en de wettelijke taken van scholen ten opzichte van hun leerlingen.Thans worden de verschillende manieren verkend waarop een verbod op gelaatsbedekkende
kleding in het onderwijs gerealiseerd kan worden. In het voorjaar ontvangt
u een voorstel van de Minister van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap.4b. Verbod gelaatsbedekkende kleding voor het personeel
in de openbare dienstHet functioneren van de openbare dienst2 brengt
specifieke eisen met zich mee op het gebied van openheid en toegankelijkheid.
Dit geldt in het bijzonder voor de werknemers in deze sector. Het kabinet
is van oordeel dat het dragen van gelaatsbedekkende kleding niet verenigbaar
is met goed ambtenaarschap. Door het dragen van dergelijke kleding worden
niet alleen gelaatsuitdrukkingen verborgen, maar wordt ook afstand gecreëerd.
Dit is in het algemeen, maar zeker voor werknemers in de openbare dienst,
onwenselijk en houdt bovendien risico’s in voor het functioneren van
de openbare dienst als geheel. Tot dusver hebben zich in de praktijk op dit
vlak geen problemen voorgedaan. Dit neemt niet weg dat de minister van Binnenlandse
Zaken en Koninkrijksrelaties om bovenstaande redenen de leidinggevenden en
werknemers in de rijksdienst erop zal wijzen dat gelaatsbedekkende kleding
niet op de werkvloer gedragen mag worden.Voor overige organisaties binnen de openbare dienst (onder andere provincies,
gemeenten) gaat het kabinet er vanuit dat het bevoegd gezag vergelijkbare
regels aan het personeel zal stellen. De minister van Binnenlandse Zaken en
Koninkrijksrelaties zal dit stimuleren.5. ConclusieHet kabinet is van oordeel dat in de Nederlandse samenleving nadere grenzen
dienen te worden gesteld aan het dragen van gelaatsbedekkende kleding vanwege
de belemmeringen in de open communicatie. De bestaande wettelijke voorzieningen
bevatten verschillende mogelijkheden voor het optreden tegen of het weren
van gelaatsbedekkende kleding vanuit het oogpunt van goed werkgeverschap en
van rechtshandhaving. Het kabinet is van oordeel dat het dragen van gelaatsbedekkende
kleding niet verenigbaar is met goed ambtenaarschap. Bovendien wil het kabinet
dat gelaatsbedekkende kleding op alle onderwijsinstellingen wordt verboden.
Met de vervoersondernemingen zal overlegd worden over het in de algemene voorwaarden
van vervoerbedrijven opnemen van verbodsbepalingen ten aanzien van het dragen
van gelaatsbedekkende kleding en het onbeheerd achterlaten van bagage in het
openbaar vervoer.Alles afwegend meent het kabinet dat hiermee op adequate en zorgvuldige
wijze maatregelen worden getroffen waar dat noodzakelijk is, in het bijzonder
met het oog op het waarborgen van de open communicatie in de samenleving.De minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties,G. ter HorstDe minister van Justitie,E. M. H. Hirsch BallinDe minister voor Wonen, Wijken en Integratie,C. P. VogelaarDe minister van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap,R. H. A. PlasterkXNoot1Kamerstukken II 2006/07, 30 891 nr. 4,
blz. 27.XNoot1Zie ook Kamerstukken II 2003/04, 29 614,
nr. 2, Nota grondrechten in een pluriforme samenleving.XNoot2Conform de definitie in het rapport «Overwegingen bij een boerkaverbod»
verstaat het kabinet onder boerka een kledingstuk dat het gehele vrouwelijke
lichaam bedekt, inclusief het hoofd, waarbij zich op ooghoogte een klein venster
van gaas bevindt. De term boerka kan ook staan
voor een kledingstuk dat alleen het hoofd rondom bedekt en dat wel gaten voor
de ogen heeft, of voor een kledingstuk dat als een gordijn voor het gezicht
naar beneden hangt en voorhoofd en ogen vrijlaat. Verwant daarmee zijn andere
kledingstukken die de ogen niet bedekken, maar de rest van het gezicht wel,
en die meestal met de term nikaab worden aangeduid.
In het navolgende zal worden gesproken over islamitisch gelaatsbedekkende
kleding; hiermee worden zowel de boerka als de nikaab bedoeld.XNoot3Kamerstukken II 2005/06, 29 754, nr. 41.XNoot4Kamerstukken II 2006/07, 29 754, nr. 91.XNoot5Volgens de deskundigen van het rapport «Overwegingen bij een boerkaverbod»
zou het gaan om een schatting van niet meer dan 100 vrouwen in Nederland.XNoot1Kamerstukken II2003/04, 29 614, nr. 2,
p. 14–15.XNoot2Vgl. Kamerstukken II 2003/04, 29 614,
nr. 2, p. 16.XNoot1Commissie Gelijke Behandeling, Oordeel 2004–138.XNoot2Onder openbare dienst wordt verstaan: de Staat en de openbare lichamen
alsmede alle diensten en bedrijven die door deze organen worden beheerd. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-31200-VII-48.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl