Rijksbegroting van het ministerie van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer voor het jaar 1997; Verslag algemeen overleg over Evaluatienota herziene Woningwet en Bouwbesluit
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 25000-XI, nr. 63

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

05-05-1997

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1996-1997

25000-XI nr. 63

16-04-1997

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamVragen en opmerkingen uit de commissieAntwoord van de regeringOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 25000-XIToon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 54 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
25 000 XIVaststelling van de begroting van de uitgaven en de ontvangsten van
het Ministerie van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer
(XI) voor het jaar 1997nr. 63VERSLAG VAN EEN ALGEMEEN OVERLEGVastgesteld 16 april 1997De vaste commissie voor Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer1 heeft op 6 maart 1997 overleg gevoerd met staatssecretaris
Tommel van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer over de Evaluatienota herziene Woningwet en Bouwbesluit (25 000-IX, nr.
39).Van dit overleg brengt de commissie bijgaand beknopt verslag uit. Vragen en opmerkingen uit de commissieMevrouw Verbugt (VVD) stond in principe positief tegenover
de basisfilosofie van het Bouwbesluit. Met name het uniforme karakter van
de regelgeving wilde zij vasthouden, maar de laatste anderhalf jaar blijken
zich in de praktijk bij de uitvoering problemen voor te doen. Het lijkt erop
alsof het besluit in zijn huidige vorm een te juridisch document is geworden
waarmee het moeilijk werken is. Ook was zij bezorgd dat het uitgangspunt van
de kostenneutraliteit niet kan worden waargemaakt. In diverse schriftelijke
vragen had haar fractie er bij de staatssecretaris op aangedrongen om die
knelpunten weg te nemen en het verheugde haar dan ook dat hij is gekomen met
enkele beleidsvoornemens om het besluit te vereenvoudigen.De huidige ministeriële regelingen die de aansluiting proberen te
geven tussen normen en Bouwbesluit blijken in de bouwpraktijk niet goed werkbaar
te zijn. Het aantal ministeriële regelingen zou zoveel mogelijk moeten
worden beperkt, waardoor ook het aantal verwijzingen kan worden verminderd,
de zogenaamde een-op-eenaansluiting, maar was niet toegezegd dat die al gerealiseerd
zou zijn?Uit de evaluatie blijkt dat in een aantal gevallen de prestatie-eisen
te hoog zijn en de bepalingsmethode te complex. Om dat te ondervangen zijn
eerder praktijkrichtlijnen toegezegd. Kan daarmee spoed worden betracht?Bij de verdere uitwerking zag mevrouw Verbugt graag een goede samenwerking
met direct betrokkenen, zowel de VNG als de bouwwereld. Met name uit het uitvoerend
bouwbedrijf komen signalen dat het niet of te laat in het overleg met VROM
wordt betrokken. Zij realiseerde zich dat de uitwerking enige tijd vraagt,
maar anderzijds zou zij ook niet graag doorgaan op de huidige weg. Als dan
de invoering van de tweede fase moet worden opgeschort, zou dat haar voorkeur hebben. Kan in dit licht
gezien iets meer inzicht worden verschaft in het gedachte tijdpad? Hoe verhoudt
die zich tot de voorgestelde nuloptie en het daarvoor uitgezette tijdpad?Haar fractie had nog geen duidelijk beeld van de mogelijke gevolgen van
die nuloptie voor onder andere de consument. Wat zijn bijvoorbeeld de gevolgen
voor de positie van de bewoners bij het betrekken van de nieuwe woning? Wat
zijn de gevolgen voor de marktpositie van de zittende bewoner? Wordt hiermee
niet de deur geopend voor het opnieuw invoeren van gemeentelijke bouwverordeningen?
Het antwoord op deze vragen zou wat haar betreft ook schriftelijk mogen in
de vorm van een analyse.De VVD-fractie is voorstander van vereenvoudiging van regelgeving die
zo voor de burger ook inzichtelijker kan worden, maar die vereenvoudiging
mag niet ten koste gaan van bepaalde groepen in de samenleving, zoals gehandicapten
en ouderen. Zij onderschreef het maatschappelijk belang van aanpasbaar bouwen
en ook het streven van de Gehandicaptenraad naar een toegankelijk gebouwde
omgeving waarvan ook mensen met een handicap gebruik kunnen maken. Dat past
in een samenleving die ernaar streeft dat zoveel mogelijk mensen menswaardig
en zelfstandig kunnen functioneren. Wat dit betreft, kan ook worden verwezen
naar eerdere voorstellen van de VVD-fractie op dit punt, zoals de motie-Terpstra/de
Kok. In principe onderschrijft zij dan ook de opname van deze bepalingen in
het Bouwbesluit. Hoe denkt de staatssecretaris overigens om te gaan met de
bestaande bouw? Kan hij enige duidelijkheid verschaffen over de reikwijdte
van de toegankelijkheidstoets voor gebouwen die niet bestemd zijn voor bewoning?
Mevrouw Verbugt ging ervan uit dat de bevordering van aanpasbaar bouwen en
toegankelijkheid doelmatig kan geschieden en niet zal leiden tot grote kosten.Er wordt nogal wat kritiek geuit op de tijdsduur van de nieuwe bouwplanprocedure
die in veel gevallen niet korter is geworden. De manier waarop het overleg
tussen de aanvrager en de gemeenten plaatsvindt blijkt in de praktijk ook
zeer uiteen te lopen. In principe stond zij dan ook positief tegenover voorstellen
van de AVVB, de Nationale woningraad en de Bond van Nederlandse architecten,
om het opnemen van de aanvraag op hoofdlijnen in de Woningwet. Als niet elk
detail meteen hoeft te worden ingediend, terwijl de formele procedure toch
kan starten, heeft dat grote voordelen. De gemeente kan dan een vergunning
verstrekken onder de voorwaarde dat de details nog worden ingevuld. De VNG
blijkt daar niet afwijzend tegenover te staan, maar zegt in de praktijk wel
aan te lopen tegen de ingewikkelde berekeningen van de energieprestatienorm.
Als die zou kunnen worden vereenvoudigd, zou het wellicht niet eens nodig
zijn om de Woningwet aan te passen. Bovendien zou dit een aanzienlijke kostenbesparing
zijn, ook voor de burgers.De verplichting voor gemeenten om een openbaar bouwregister bij te houden
zal, als het aan de staatssecretaris ligt, worden geschrapt. In de plaats
daarvan zouden de gemeenten lijsten moeten opstellen waarmee zij nogal veel
moeten doen, o.a. moeten publiceren. De VVD-fractie was het ermee eens dat
de strijd tegen onrechtmatige bedrijfsuitoefening en sluikbouw moet worden
voortgezet, maar vindt het openbaar bouwregister daartoe toch geen effectief
instrument. Of het idee van de staatssecretaris wel effectief is, valt ook
te betwijfelen. Waarom niet gekozen voor een simpeler oplossing, nl. door
in de Woningwet op te nemen dat een bouwvergunning van rechtswege wordt ingetrokken
als er wordt gebouwd door een aannemer zonder vestigingsvergunning of ontheffing?Ten slotte ging mevrouw Verbugt in op het onderscheid tussen de vergunningplichtige,
meldingsplichtige en vergunningsvrije bouwwerken. In de praktijk niet blijkt
deze driedeling totaal niet te werken. Haar fractie is overigens altijd al
voorstander geweest van een tweedeling; regels zijn alleen maar
nodig voor die gevallen waarin de markt of de burger de hun toegekende verantwoordelijkheid
niet blijken aan te kunnen. Toen enkele jaren geleden de categorie vergunningsvrije
bouwwerken werd ingevoerd, vreesden velen dat dit zou leiden tot verloedering,
maar uit onderzoek is gebleken dat van een onaanvaardbare aantasting van de
kwaliteit van de openbare ruimte geen sprake is. Daarom moet er niet meer
overheidsbemoeienis komen, maar moet juist de stap naar deregulering en vermindering
van regelgeving worden gezet en ondersteunde mevrouw Verbugt de ideeën
van de staatssecretaris. Wellicht zou de vrees van velen kunnen worden ondervangen
door toe te zeggen dat over drie jaar een evaluatie zal plaatsvinden.De heer Poppe (SP) kon zich in grote lijnen bij het beleidsvoornemen
aansluiten, maar had nog wel moeite met handhaving van de meldingsplichtige
bouwwerken in alleen beschermde stads- en dorpsgezichten en de nuloptie.Bij het project marktwerking, deregulering en wetgevingskwaliteit (MDW)
gaat het o.a. om het hakken van dood hout in de regelgeving, maar dan moet
je daarbij niet meteen de halve boom meenemen. Als alle voorschriften, behalve
die welke betrekking hebben op essentiële veiligheid die de gebruiker
niet zelf kan controleren en eisen van maatschappelijke belang, duurzaam bouwen,
energiezuinig, waarvoor nog geen koopkrachtige vraag bestaat, worden geschrapt
en leek hem dat schadelijk voor met name de sociale woningbouw. De markt zou
er wel eens voor kunnen zorgen dat bijvoorbeeld de standaard elektrische installatie
neerkomt op één stopcontact. Deze ontwikkeling zou ook het uiterlijk
van de woning kunnen bedreigen, waardoor tevens de leefomgeving achteruit
kan gaan. In een aantal gevallen zouden de minimumeisen eerder moeten worden
opgeschroefd, zie ook het advies van de VAC, de Vrouwenadviescommissie, zoals
ophoging van de minimale verdiepingshoogte, de minimale hoeveelheid bergruimte
in de woning, de aanwezigheid van een portaal tussen toilet of badkamer en/of
woon- en slaapkamer, bij voor- en achterdeuren om tocht en energieverlies
te voorkomen, strengere eisen aan daglichttoetreding, de minimum beukmaat,
enz. Goedkopere woningen worden steeds smaller en kleiner en dat verlaagt
zonder meer de toekomstwaarde van deze woningen, omdat ze moeilijker zijn
aan te passen voor ouderen, mindervaliden enz. Een mindere papierrompslomp
is prima, maar de voorgestelde aanpassing van het Bouwbesluit schiet op dat
punt toch zijn doel voorbij. Heeft de staatssecretaris bij de aanbieding van
het rapport van de VAC op 9 december jl. niet toegezegd te bekijken of de
minimale eisen moeten worden opgehoogd?De heer Poppe had begrepen dat in het kader van het duurzaam bouwen de
verplichting om in een woning een keukenblok, toiletpot, douche e.d. te plaatsen
wordt geschrapt. Dat is mooi voor de duurdere sector, want dan kan men zelf
naar keuze sanitair aanschaffen, maar is dat voor de sociale huursector niet
onaanvaardbaar?Alleen voor beschermde stads- en dorpsgezichten blijft het fenomeen van
meldingsplichtige bouwwerken nog bestaan, dus voor dakkapellen, carports,
enz. Al moet worden toegegeven dat veel gemeenten op dit punt nogal bureaucratisch
te werk gaan, deze regels zijn er toch niet voor niets. Kleine voorzieningen
voor de een kunnen het woongenot van een ander behoorlijk schaden. Het is
dan van groot belang dat dergelijke voorzieningen in overleg met buren worden
geregeld. Als men er onderling niet kan uitkomen, is het goed dat de gemeente
een stok achter de deur heeft om een besluit te nemen, maar die moet dan alleen
worden gebruikt als het nodig is.Wat het aanschrijvingsinstrument betreft, vreesde hij ten slotte dat gemeenten
daar terughoudend mee om zullen gaan vanwege de prestatieafspraken met sociale
verhuurders. Er zijn tal van voorbeelden van complexen die binnen
afzienbare tijd toch worden gerenoveerd en dan wordt onderhoud vaak tot dat
moment uitgesteld.Mevrouw Van der Burg (PvdA) ondersteunde het streven naar een
zo helder mogelijk Bouwbesluit, maar had niet de illusie dat het heel eenvoudig
kan worden. Als risico's moeten worden vermeden, als aan eisen vanuit een
oogpunt van gezondheid, veiligheid, bruikbaarheid en energieverbruik moet
worden voldaan en als tevens aan maatschappelijke wensen tegemoet moet worden
gekomen van toegankelijkheid, duurzaam bouwen, voorkoming van criminaliteit,
is een zekere mate van ingewikkeldheid onvermijdelijk. Waar mogelijk zou de
hanteerbaarheid en leesbaarheid van het Bouwbesluit moeten worden vergroot.
Herstructurering van het besluit conform het VNG-model is een goede zaak,
maar bij verdere deregulering zullen de belangen elke keer moeten worden afgewogen
en mag minder regelgeving zeker geen doel op zich worden. Mede daarom kon
de PvdA-fractie zich maar ten dele vinden in de voorliggende beleidsvoornemens.Als bouwwerken waarvoor nu een meldingsplicht geldt vergunningsvrij worden
gemaakt met uitzondering van beschermde stads- en dorpsgezichten tast dat
de ruimtelijke kwaliteit naar de mening van de PvdA te veel aan. De extra
deregulering overeenkomstig de voorliggende nuloptie schiet te ver door en
de PvdA-fractie kon het dan ook niet eens zijn met het voornemen om het huidige
minimum kwaliteitsniveau in het Bouwbesluit waarop volgens het VAC al het
nodige is aan te merken, nog verder te verlagen. Wel was zij het eens met
de wijziging die ertoe strekt om de toegankelijkheid van woningen te verhogen
en dat beleid mocht van haar zelfs nog wel wat forser worden aangezet.Uit de evaluatie blijkt inderdaad dat de driedeling vergunningsvrij, vergunningplichtig
en meldingsplichtig in de praktijk moeilijk werkt, zowel voor burgers als
voor gemeenten. Bovendien schept de term «melden» de nodige verwarring.
Dat daaraan wat moet gebeuren, is logisch, maar de gekozen oplossing –
het vergunningsvrij maken van meldingsplichtige bouwwerken met uitzondering
van beschermde stads- en dorpsgezichten – ging mevrouw Van der Burg
te ver. Vele instanties hebben aangegeven dat dit zonder meer zal leiden tot
aantasting van de ruimtelijke kwaliteit. Andere zijn ervoor, met name vanwege
vermindering van de regeldichtheid, maar voor de PvdA-fractie weegt de regeldruk
niet op tegen kwaliteitsvermindering van de woonomgeving. Juist in kwetsbare
gebieden, zoals naoorlogse wijken en beeldbepalende buurten, zal de kwaliteit
onder druk komen te staan. Bovendien is dit strijdig met alle inspanningen
in het kader van de stadsvernieuwing, zoals het opschonen van binnenterreinen,
criminaliteitsbestrijding, ophoging van de leefbaarheid, waaraan veel overheidsmiddelen
worden besteed en dat weegt uiteindelijk zwaarder dan het belang van vermindering
van regelgeving en vergroting van de vrijheid. De PvdA-fractie ondersteunde
het idee van de VNG om een deel van de meldingsplichtige bouwwerken om te
zetten in vergunningsvrije – zoals zonweringen, wegaanduidingen, e.d. –
en een ander, maar wel groter deel in vergunningplichtige bouwwerken maar
dan wel met een verkorte procedure van maximaal vijf weken. Hierbij kan worden
gedacht aan de wat omvangrijke bouwwerken, nl. die tot circa 50m3
en bijvoorbeeld rolluiken in winkelcentra. De helderheid – twee categorieën –
wordt verhoogd, de rechtszekerheid wordt vergroot en de werkdruk zal niet
erg veel toenemen als de administratieve procedure ook versimpeld wordt met
behulp van automatisering. Vele gemeenten en onderzoeksinstituten geven daaraan
de voorkeur boven de vergunningsvrijheid. Waarom heeft de staatssecretaris
dit idee niet gevolgd? Overigens zou van de huidige vergunningplichtige bouwwerken
wellicht best nog een groot aantal met de verkorte procedure kunnen worden
afgedaan. Vanuit dereguleringsoogpunt wil de staatssecretaris verder gaan dan de
alom ondersteunde herstructurering van het Bouwbesluit volgens het VNG-model.
Mevrouw Van der Burg betwijfelde of de nuloptie wel zo'n goede optie is. De
huidige minimumkwaliteit ontmoet op dit moment al zoveel kritiek, zie het
onderzoek en advies van het VAC, van de VNG, de NWR, enz. De stelling dat
alleen het hoogstnoodzakelijke moet worden geregeld ging haars inziens niet
op; de argumenten dat burgers mondig genoeg zijn om daarvoor te zorgen en
dat de bouwers over voldoende kwaliteit beschikken om kwalitatief goede woningen
te garanderen, overtuigden haar niet. Is de staatssecretaris bereid tot een
fundamentele discussie over het niveau van die ondergrens? Is dat overigens
nog zinvol of is die werkgroep MDW al met die nuloptie aan de gang? Zo ja,
is de staatssecretaris dan bereid het resultaat van die werkgroep aan de Kamer
voor te leggen?Wat is de reactie van de staatssecretaris op het idee van de VAC over
de preventieve toets van bewonersvertegenwoordiging en de instelling van een
geschillencommissie?Het streven naar een betere toegankelijkheid van woningen juichte de PvdA-fractie
uiteraard van harte toe. Het maatschappelijk nut staat buiten kijf, de kosten
zijn beperkt, dus waarom niet? In de praktijk gebeurt dat nog steeds niet
in voldoende mate en het is daarom belangrijk dit vereiste in het Bouwbesluit
op te nemen, zeker in het geval van verbouwing van bestaande woningen. Wanneer
treedt de onderhavige wijziging in werking? Gemeenten kunnen vrijstelling
geven voor het aanpasbaar (ver)bouwen, maar op welke gronden kunnen zij dat
dan doen? Vrijstellingen moeten immers niet al te gemakkelijk kunnen worden
gegeven. Is de staatssecretaris bereid om na een jaar te evalueren hoe de
gemeenten met die bevoegdheid zijn omgegaan? Gaat hij overigens de gemeenten
nog stimuleren om grote aandacht te besteden aan het toegankelijk maken van
de woonomgeving? Wanneer mogen de resultaten worden verwacht van het nadere
onderzoek naar de mogelijkheden tot meer integrale toegankelijkheidsvoorschriften
voor niet-woongebouwen?Wat de registratie betreft, sloot zij zich aan bij de opmerkingen van
mevrouw Verbugt. Het aanschrijvingsbeleid wordt steeds belangrijker omdat
er nauwelijks subsidiëringsmogelijheden meer zijn om de woningen in een
goede staat te houden. Voor veel gemeenten is het op dit moment nog onduidelijk
hoe zij daar in de toekomst mee moeten omgaan, maar door de handleiding van
de VNG zal dat wel verbeteren. Een groot probleem blijft dan nog wel de wettelijke
koppeling van aanschrijvingen aan subsidies. Als die koppeling blijft bestaan,
wordt het wel erg moeilijk om tot aanschrijving over te gaan, ook voor de
meest gebruikelijke voorzieningen. Is de staatssecretaris voornemens om met
een wetswijziging te komen om voor de meest gebruikelijke voorzieningen, zoals
energiebesparende, die harde koppeling te schrappen?Verschillende malen is toegezegd dat de eisen aan hang- en sluitwerk in
het Bouwbesluit zouden worden gewijzigd. Waarom is dat weer niet gebeurd?Ten slotte vroeg zij de staatssecretaris specifieke aandacht voor verblijfsinrichtingen
waarvoor tot op heden geen regels zijn gesteld. Kan dat op korte termijn worden
aangepakt?De heer Jeekel (D66) trok uit deze evaluatie de conclusie dat
er met het vigerende Bouwbesluit te leven en te werken valt, hoewel optimalisering
en vereenvoudiging nog wel mogelijk is, zij het dat vereenvoudiging van iets
complex op zichzelf ook complex is. Kostenbesparingen en substantiële
vermindering van de regeldruk zijn niet gelukt. In de grote hoeveelheid regels
blijken vrijwel alle gemeenten een bewandelbaar pad te volgen. Ten slotte
blijkt dat de zwaar aangezette klachten, vooral vanuit de bouwwereld, bij
nadere beschouwing aanzienlijk moeten worden gerelativeerd. Al met al leek
hem de conclusie gerechtvaardigd dat er geenszins sprake is van
een dramatische situatie, maar dat het toch wel goed is dat er zo'n project
als MDW is opgezet.Dat project heeft twee lijnen, de eerste is de tweede tranche van het
Bouwbesluit en de herstructurering volgens het VNG-model, de tweede is de
nuloptie. Daarover komt een nadere analyse en de resultaten daarvan moeten
worden verwerkt in de derde tranche. Kan hiervoor een wat concreter stappenplan
en tijdschema worden voorgelegd?De nuloptie vond hij een nuttige exercitie. Op basis van het rapport daarover
kan worden bezien wat wel of niet met een gerust aan het vrije spel van maatschappelijke
krachten. De D66-fractie wil het resultaat van de exercitie toetsen op twee
hoofdlijnen. De eerste is dat eenvoudige regels vaak beter zijn dan helemaal
geen regels en de tweede is dat een aantal maatschappelijke doelen belangrijker
is dan marktwerking en deregulering op zich. De D66-fractie ziet vier maatschappelijke
doelen, waarvan er al drie in de brief van de staatssecretaris zijn genoemd:
veiligheid, aanpasbaar bouwen, duurzaamheid. Daaraan zou moeten worden toegevoegd
de notie van ruimtelijke kwaliteit waaraan met name gemeenten zo'n belang
hechten. Zal de marktwerkings- en dereguleringswerkgroep de resultaten van
de nuloptie aan die vier doelen toetsen, of zal die toetsing zich beperken
tot marktwerking- en dereguleringsaspecten?De aanschrijving leek de heer Jeekel een zeer nuttig instrument, met name
voor de particuliere huursector. Uit de recente rapportage over de stadsvernieuwing
blijkt die sector toch vaak het zorgenkind te zijn waar het gaat om het onderhoud
en het beheer. De gemeenten willen actief gaan aanschrijven, maar in de praktijk
blijken zij dat niet al te vaak te doen en wel om drie redenen: onbekendheid
met de juridische toepassing en de angst voor financiële risico's, onzekerheid
over de omvang van de te verhalen kosten van art. 105 Woningwet en risico's
van kostenverhaalacties. Wat kan het Rijk doen om de aarzeling van de gemeenten
op dat punt te verminderen?Vervolgens sloot hij zich aan bij de vragen van mevrouw Verbugt over het
bouwregister.Wat betreft de drie- of tweedeling was de D66-fractie van mening dat de
meldingsplicht best kan worden gewijzigd als maar de bedoeling van die plicht
overeind blijft. Het gaat om een gevarieerd pakket aan bouwwerken, van abri's
tot bijgebouwen en aan- en uitbouwen tot 50m3 en van rolluiken,
schotelantennes, zonweringen, enz. Die meldingsplicht is toch eigenlijk ingevoerd
om de ruimtelijke kwaliteit te beschermen. Daarbij gaat het natuurlijk ook
om de kwantiteit, de mate waarin plekken kunnen worden volgebouwd die men
eigenlijk open wil houden. Het gaat dan met name om bijgebouwen en de aan-
en uitbouw tot 50m3. Met de VNG kon de heer Jeekel zich voorstellen
dat die bijgebouwen en aanbouwen plus eventueel nog de rolluiken zouden worden
overgebracht naar de categorie vergunningplichtig. Alle andere onderdelen
gaan puur over welstand en beste zou zijn als de gemeenten daarop invloed
kunnen blijven uitoefenen, maar of daarvoor een vergunningsprocedure moet
worden gevolgd, is voor hem nog de vraag. Wellicht is daarvoor een heel lichte
en heel snelle procedure mogelijk.Wat betreft het advies van de VAC vroeg hij zich vervolgens af of bij
de prestatie-invulling in het laagste segment altijd mogelijk is dat de laagste
norm de hoogste kwaliteit wordt en of met andere woorden het beeld dat de
VAC schetst in veel situaties werkelijkheid kan worden.Terzake van het aanpasbaar bouwen sloot hij zich aan bij mevrouw Van der
Burg. Hij was verheugd dat de staatssecretaris de minderheidsopvatting volgt,
want ook hij was er niet van overtuigd dat de markt het uit zichzelf wel zal
regelen. Het is op zich ernstig dat de commissie een dergelijk advies heeft
durven geven dat zover afstaat van de werkelijkheid.Op het punt van de toegankelijkheid sloot hij zich aan bij de vragen van
mevrouw Verbugt en van de Gehandicaptenraad. Ook over de aanvullende technische heeft de staatssecretaris een achtergrondrapportage
voorgelegd die zeer relevant is met het oog op duurzaam bouwen. Mogen gemeenten
aanvullend op het Bouwbesluit wel of geen technische voorschriften geven?
De aanvankelijke vrees van de Kamer voor wildgroei blijkt niet bewaarheid
te zijn en dat betekent dat de gemeenten op dat punt terughoudend te werk
gaan. Als de staatssecretaris in de richting van de bouwwereld reageert op
het al dan niet in het Bouwbesluit opnemen van een standaardpakket en aangeeft
wat gemeenten al dan niet nog verder mogen doen in het kader van duurzaam
bouwen, zag de D66-fractie graag dat hij daarbij de lijn volgt die uit de
achtergrondrapportage naar voren komt, dus wel terughoudend, maar het moet
de gemeenten mogelijk blijven om met goede argumenten aanvullende technische
voorschriften te geven.De heer Stellingwerf (RPF) merkte op dat de doelstellingen
van het vernieuwde Bouwbesluit – kortere procedures, uniformering van
regels, vermindering van onnodige regeldruk en beheersing van de bestuurslasten –
in verschillende maten zijn bereikt. Op basis van de evaluatie zullen enkele
beleidsvoornemens in voorstellen uitmonden die het resultaat alleen maar groter
maken. Op sommige andere onderdelen draait het om interpretatie, om de vraag
waar de grenzen moeten worden getrokken en welke consequenties dat voor de
concrete bouwpraktijk en de kwaliteit van de openbare ruimte heeft; hoe ver
mag de markt zelf reguleren en wanneer wordt nu de rechtszekerheid en rechtsgelijkheid
voor welke burgers bevorderd? Dat zijn niet alleen oordelen over de kwaliteit
van de leefomgeving, de ruimtelijke kwaliteit en de vraag wat al dan niet
rechtmatig is, maar zeker ook politieke oordelen. Uiteindelijk gaat het om
kabinetsbeleid op het punt van marktwerking, deregulering en wetgeving, maar
wat de RPF-fractie betreft, mocht dat niet als dogma worden gehanteerd.Overigens wordt dit beleidsonderdeel in het begin van de brief niet helemaal
juist aangeduid met «marktwerking, deregulering en wetgeving».
Dat kan tot verkeerde beleidskeuzes leiden, want het gaat in feite niet om
wetgeving, maar om de kwaliteit daarvan.Uit het historisch overzicht blijkt al in 1982 sprake te zijn geweest
van een algemeen gevoelen dat het proces dat nu wordt geëvalueerd in
gang moest worden gezet. Na vijftien jaar en alle aanpassingen moet ervoor
worden opgepast dat gevoelens, trends, al te gemakkelijk gevolgd blijven worden.
Uiteindelijk moet het gaan om de praktische consequenties die vaak op het
bordje van de gemeenten komen. Dit nu speelt met name bij de vraag of de driedeling
in de praktijk wel of niet heeft gewerkt. Met name de meldingsplicht blijkt
tot de nodige verwarring en onduidelijkheid te leiden en dat zou al een nieuwe
indeling, een nieuwe aanpak rechtvaardigen.Op een groot aantal terreinen zijn de doelstellingen in aanzienlijke mate
bereikt, bijvoorbeeld de beoogde versnelling van procedures. De heer Stellingwerf
zag graag dat die zegeningen werden geteld, maar ook enkele die op basis van
de evaluatie als beleidsvoornemens zijn geformuleerd. Het kind moet niet met
het badwater worden weggegooid, zoals nu wel dreigt waar gemeenten alles op
alles stellen om fictieve goedkeuringen te voorkomen. Dat maakt wel duidelijk
dat de gemeenten uiteindelijk in de concrete situaties hun verantwoordelijkheid
als hoeders van de ruimtelijke kwaliteit serieus nemen. Dat blijkt met name
uit het feit dat vrijwel geen enkele gemeente welstandsongevoelige gebieden
aanwijst. De praktijk en de evaluatie toonden volgens de heer Stellingwerf
exact aan waaraan gemeenten behoeften hebben en het gaat er nu om hen straks
precisie-instrumenten te bieden. Het niet helemaal halen van de doelstelling
van verlaging van de regeldruk voor de burger staat dan tegenover een grotere
mate van preventie tegen verpaupering van de leefomgeving. Uiteindelijk gaat
het om de vraag wat belangrijker is en dat druist wellicht in
tegen de politiek-bestuurlijke opvatting van deregulering. Het leek hem realistischer
om de consequenties van die opvatting ter discussie te stellen. Deregulering
mag geen doel op zichzelf worden. De argumenten om terug te keren naar de
tweedeling van weleer al dan niet met enige aanpassingen spraken hem derhalve
wel aan. Beperking van de meldingsplicht tot beschermde stads- en dorpsgezichten
achtte hij een minimalistische benadering; er worden zo enkele uitersten beschermd
en de rest kan in de loop der tijd afzakken naar een lagere gemiddelde kwaliteit,
hetgeen toch haaks staat op alle mooie beleidsuitgangspunten, ook die van
de nota architectuur van de ruimte. In algemene zin kunnen de rapporten wel
aangegeven dat het meevalt, maar er zijn toch genoeg voorbeelden die het tegendeel
bewijzen. Het moet toch gaan om een hoog gemiddeld kwaliteitsniveau en daarom
had beter geluisterd moeten worden naar de eerstverantwoordelijke behoeders
daarvan, de gemeenten. Het redelijke alternatief dat zij aandragen, moet de
staatssecretaris toch aanspreken?Wat het aanpasbaar bouwen betreft, was de heer Stellingwerf blij met de
beleidskeuze van de staatssecretaris. Dat daarbij geluidsisolatie, warmte-isolatie
en toegankelijkheid van de discussie worden uitgesloten, is terecht, want
die moeten toch eigenlijk als gegeven worden beschouwd, maar waarom wordt
brandveiligheid dan ook niet als zo'n gegeven beschouwd?Ten slotte sloot hij zich aan bij de opmerkingen en vragen over het advies
van de VAC.De heer Lansink (CDA) sprak waardering uit voor de heldere
evaluatie van de herziene Woningwet en het Bouwbesluit.De al zo bekende driedeling heeft niet tot verminderde regeldruk geleid
en met name de meldingsplichtige categorie blijkt in de praktijk nauwelijks
te verschillen van de vergunningplichtige, omdat de gemeenten toch een toetsing
uitvoeren op welstand – dat is eigenlijk maar goed ook – en aan
het vigerende bestemmingsplan. Voor de burger maakt het in de praktijk nauwelijks
verschil of een bouwwerk vergunning- of meldingsplichtig is. Eenieder is het
erover eens dat die driedeling niet werkt. Overigens wekt het begrip «meldingsplicht»
ten onrechte de indruk dat er niet meer getoetst wordt, maar in vergelijking
met de vergunningplichtige bouwwerken hadden die wel een snellere procedure.
Het voornemen om alle meldingsplichtige bouwwerken vergunningsvrij te maken,
behalve in de beschermde dorps- en stadsgezichten, lijkt op het eerste gezicht
voor de hand te liggen; het is in ieder geval een verduidelijking en vereenvoudiging,
maar of het de goede richting is, was voor hem nog wel de vraag. Het bedrijfsleven
is het er uiteraard mee eens, maar vele andere instituties niet. Met name
de gemeenten en welstandscommissies zijn bang voor wildgroei en voor verpaupering
van de publieke ruimte en hij deelde die angst. Er zijn verschillende voorstellen
gekomen om een deel van de meldingsplichtige bouwwerken niet vergunningsvrij
te maken, maar vergunningplichtig, eventueel met een verkorte procedure. De
CDA-fractie voelde veel voor die suggestie, al zou je dat ook als een driedeling
kunnen zien, maar het is in ieder geval wel een andere, simpeler en duidelijker
en eigenlijk meer een tweedeling; vergunningplichtig met langere of kortere
procedure en vergunningsvrije.De uitzondering tot beschermde stads- en dorpsgezichten vond de heer Lansink
te beperkt. Vroeg of laat zou het wel eens nodig kunnen zijn om die categorie
uit te breiden en zou de kwaliteit van de ruimte niet overal gewaarborgd moeten
worden?Welke betekenis het heeft welstandstoezicht voor de lengte van de procedures?
Er wordt wel eens gezegd dat dit achteraf kan plaatsvinden, maar dat is in
lang niet alle gevallen realistisch. Vergunningsvrije bouwwerken worden niet
getoetst op welstand, meldingsplichtige wel. Is onderzocht of er een verschil
in welstand is opgetreden bij meldingsplichtige bouwwerken? In
de door de staatssecretaris voorgestelde nieuwe indeling behoeven de bouwvoorzieningen
die volgens de VNG onder het regime van vergunningplicht vallen, met verkorte
procedure, ook geen welstandstoets. Is dat verstandig en is de staatssecretaris
er niet bevreesd voor dat deze niet meer zal voldoen aan de gewenste eisen
van welstand?Welke mogelijkheden heeft een gemeente nog om controle uit te oefenen
en eventueel bezwaar aan te tekenen tegen bouwwerken die volgens haar niet
passen in de openbare ruimte dan wel een kwalitatieve achteruitgang betekenen?
Welke mogelijkheden biedt het instrument van aanschrijving in deze situatie?Zit er tussen de tijdelijke bouwwerken die korter dan twee jaar staan
en langer dan vijf jaar nog een tussencategorie? Zo ja, welk regime geldt
daarvoor?Het is te betreuren dat de beoogde versnelling van de procedures slechts
gedeeltelijk is gerealiseerd. De fatale termijn van vijf resp. dertien weken
wordt wel gehaald, maar daaraan voorafgaand vindt vooroverleg plaats waardoor
de regeldruk is vergroot en er in feite van geen versnelling sprake is. Hoe
wil de bewindsman daarin verbetering brengen?Het Bouwbesluit blijkt niet goed leesbaar door de vele juridische termen
en verwijzingen naar artikelen van verschillende wetten. Het moet toch niet
zo moeilijk zijn om een leesbare versie te produceren? De aansluiting tot
de NEN-norm is overigens ook onvoldoende. Op welke termijn denkt de staatssecretaris
de voorgenomen een een-op-eenaansluiting te kunnen realiseren?Het bouwregister van de gemeenten blijkt niet volledig te zijn. De bewindsman
wil nu een soort verplichting voor wekelijkse overzichten in huis-aan-huisbladen.
Dat is toch wat lastig voor degenen die op hun brievenbus de sticker hebben
geplakt van geen ongeadresseerd drukwerk! De prestatienormen zullen worden
vereenvoudigd, maar de VAC wijst op het hanteren van minimumeisen die thans
meer als standaard worden gehanteerd. Zou het daarom niet nuttig zijn om een
inspanningsverplichting op te nemen en om na verloop van tijd de standaard
op te voeren als blijkt dat men te veel op het minimum gaat zitten?Ten slotte wees de heer Lansink erop de afgelopen weken driemaal over
deregulering, marktwerking en wetgevingskwaliteit te hebben gesproken op enkele
beleidsterreinen; het hoger onderwijs, de afvalverwerking, het ziekenhuiswezen
en nu weer. Dat wordt toch een beetje te veel van het goede. Tijdens de plenaire
behandeling van de WEM heeft de minister van EZ vanmorgen een zeer beschouwing
over marktwerking gehouden. Marktwerking en deregulering zijn niet de hoogste
wijsheden in een land waar heel weinig ruimte is en in dat licht gezien stelde
hij de vraag wat het nut en de noodzaak is van de zogenaamde nuloptie. Daarmee
heeft hij twee open deuren met elkaar verenigd en zo direct ook dichtgegooid! Mevrouw Aiking-van Wageningen (groep-Nijpels) had de bewindsman
in 1994 al gewezen op het proefschrift van mevrouw Filius die tot de conclusie
kwam dat om de «grijze golf» in de toekomst behoorlijk te huisvesten
het noodzakelijk is om zeker 50% van de nieuwbouwwoningen direct aan te passen.
Inmiddels heeft de staatssecretaris de universiteit van Utrecht verzocht om
een langetermijnanalyse op te stellen. Is dat een vervolg op dat proefschrift
en op welke termijn zal een nieuwbouwwoning standaard aangepast kunnen zijn
aan ouderen en mensen met een handicap? Valt dat al te realiseren in de bouwstromen
die in het kader van de Vinex gerealiseerd gaan worden? Zo ja, welk deel daarvan
zal standaard worden aangepast? Weet de staatssecretaris zich daarbij verzekerd
van de steun van de bij de Vinex betrokken gemeenten? Wat acht hij een aanvaardbaar
vrijstellingspercentage van de nieuwbouweisen bij de nieuwbouw en woningverbetering
in de binnensteden en oudere wijken? Hoe zal hij de vorderingen
op het terrein van het aanpasbaar bouwen volgen en op welke wijze zal hij
de Kamer daarover periodiek informeren? Overigens had haar fractie wel wat
meer voortvarendheid verwacht waar het gaat om de toegankelijkheid van gebouwen
die niet bestemd zijn voor bewoning. Zal het beleidsvoornemen om na te gaan
of in het Bouwbesluit nadere voorschriften voor een meer integrale toegankelijkheid
van grotere niet voor bewoning bestemde gebouwen moeten worden opgenomen tot
nadere voorstellen leiden? Deelt de bewindsman de opvatting van onder andere
de Gehandicaptenraad dat eigenlijk zou moeten worden gesproken over maatschappelijk
duurzaam bouwen?Waarom zijn de minimumprestatie-eisen voor woningen niet ook van toepassing
verklaard op gebouwen die niet voor bewoning bestemd zijn? Hoe staat het met
de toegankelijkheid van de verschillende overheidsgebouwen? Mevrouw Aiking
zag graag dat de toegankelijkheid van gebouwen waar mensen werken of waar
mensen diensten ontvangen zo spoedig mogelijk in het Bouwbesluit wordt geregeld.Zij was ongerust over de gevolgen van het Bouwbesluit voor de goedkope
koop- maar vooral huurwoningen. De praktijk wijst uit dat de conclusies uit
de evaluatie te optimistisch zijn. De gebruikerskwaliteit is in veel gevallen
aanzienlijk verslechterd omdat de normen van minimale kwaliteit zich tot een
soort standaardnorm hebben ontwikkeld.Ten slotte vroeg zij nog naar de gevolgen van het Bouwbesluit voor het
gemeentelijk monumentenbeleid. Het gemiddelde stedelijke monumentenbeleid
gaat uit van een samenhangende benadering van architectuur- en cultuurhistorisch
waardevolle objecten. De bepalingen in de Woningwet over het vergunningsvrij
bouwen zijn in strijd met de gemeentelijke bevoegdheid tot het voeren van
een integraal gemeentelijk monumentenbeleid. Antwoord van de regeringDe staatssecretaris stelde voorop dat deze evaluatie een tussenstand
schetst. De MDW-operatie is volop aan de gang en het is dan ook niet goed
mogelijk om nog fundamentele discussies te voeren over bepaalde onderwerpen
voordat de MDW-commissie zich erover buigt, maar een fundamentele discussie
over haar eindresultaten zal ongetwijfeld plaatsvinden. De commissie zal haar
werkzaamheden naar verwachting voor de zomer afronden. Daarna zal het kabinet
zich moeten buigen over haar eindrapport.Uit de evaluatie blijkt dat het Bouwbesluit in de praktijk niet slecht
werkt, maar dat het niet alleen nog veel beter kan, maar ook eenvoudiger,
waardoor het ook toegankelijker en overzichtelijker wordt. Daaraan wordt hard
gewerkt, maar daarbij moeten de kosten van voorgestelde maatregelen wel goed
in het oog worden gehouden. Bij het bezien en uiteindelijk kiezen van maatregelen
wordt niet altijd uitgegaan van kostenneutraliteit, maar op hoofdlijnen wel.
Overigens kon naar de mening van de bewindsman in dit kader beter worden gesproken
over herregulering dan over deregulering. Er worden twee dingen tegelijkertijd
gedaan. De nuloptie komt eigenlijk neer op het minimumniveau van verplichtingen
waarvan niet kan worden afgeweken, bijvoorbeeld niet op grond van Europese
regelgeving. Het is dus zeker niet de bedoeling om een soort kaalslag te plegen.
Dan zijn er nog meer regels waarvan die welke die niet meer nodig of onwenselijk
worden geacht, worden geschrapt. Anderzijds worden nieuwe regels ingevoerd,
zij het met mate en alleen als het strikt noodzakelijk en maatschappelijk
nodig is, zoals eisen inzake de toegankelijkheid en aanpasbaar bouwen. Dat
is een afweging tussen de kosten en de voordelen die in ieder geval op de
langere groter zullen zijn. Die eisen gelden overigens ook voor verbouw van
de bestaande voorraad, maar gemeenten kunnen inderdaad vrijstelling verlenen.
Ook worden in het kader van duurzaam bouwen na aanpassing van
de Woningwet minimale regels in het Bouwbesluit opgenomen, ook al omdat sommige
gemeenten toch nog de neiging hebben om het landelijke standaardpakket niet
als zodanig te aanvaarden en zelf weer met eigen regelgeving op dat punt te
komen. Op dit moment kan dat niet op grond van het Bouwbesluit, maar wel via
een gemeentelijke verordening. Als in de Woningwet is opgenomen dat zij ook
het milieu als pijler kent, vervalt de mogelijkheid voor gemeenten.De bewindsman erkende dat een gevoel van onveiligheid een zeer groot maatschappelijk
probleem is. Op basis van onderzoek dat voor de zomer zal worden afgerond,
zal dan ook het minimale niveau van het hangen sluitwerk worden verhoogd en
als verplichting in het Bouwbesluit worden opgenomen.Uit de evaluatie is eveneens gebleken dat vergunningen steeds meer een
papieren instrument worden omdat er steeds minder controle ter plekke plaatsvindt
om te bezien of inderdaad volgens de vergunning wordt gebouwd. Als er toch
illegaal gebouwd wordt, treden de gemeenten heel verschillend op. Sommige
legaliseren nadat ook naar welstandsaspecten is gekeken en andere doen zelfs
dat niet en verstrekken gewoon achteraf een vergunning.Uitgangspunten van het proces blijven tempo en zoveel mogelijk parallel
te werk gaan, uiteraard in goed overleg met direct betrokkenen, ook uit de
bouwwereld. Voorts loopt onderzoek naar de toegankelijkheid van niet-woongebouwen.
De bedoeling is dat voor de zomer af te ronden. Voor rijksgebouwen is integrale
toegankelijkheid gewaarborgd, ook in het geval van (ver)nieuwbouw of als gebruik
wordt gemaakt van al bestaande gebouwen. Andere overheden hebben een daarvoor
een eigen verantwoordelijkheid.De een op een-operatie strekt ertoe de inzichtelijkheid te vergroten en
de vele doorverwijzingen en ministeriële regelingen te verminderen. De
desbetreffende voorstellen zullen in juli in de Staatscourant worden gepubliceerd
en in oktober in werking treden.De nuloptie heeft geen apart tijdpad en wordt eigenlijk meegenomen in
het MDW-traject en uiteindelijk in het advies van de commissie waarin alle
aspecten die in de brief zijn vermeld zullen zijn afgewogen. De bewindsman
zegde mevrouw Verbugt graag toe schriftelijk in te gaan op de gevolgen van
de nuloptie voor met name de consument.Er is overeenstemming bereikt over de aanpak van de conversie tussen VNG,
de bouwwereld en VROM. Na de zomer kan een eerste tussenresultaat worden verwacht
waarbij tevens antwoord zal worden gegeven of het model juridisch ook sluitend
is. Het eindresultaat hangt natuurlijk mede af van de resultaten van de MDW-operatie.Fase 2 van het Bouwbesluit ligt thans bij de ministerraad ter finale besluitvorming
waarna het naar de Raad van State kan.Het tijdpad van verschillende trajecten overziende en zoveel mogelijk
combinerend bleef de bewindsman bij zijn stelling dat alles voor het eind
van deze kabinetsperiode zal zijn afgerond. Desgevraagd verklaarde hij zich
bereid de tijdpaden van verschillende trajecten nog eens op papier te zetten
en daarbij tevens de elementen aan te geven die daarbij een rol spelen.Behalve het aanschrijvingsinstrumentarium komt er nog een ander stevig
instrument om in het geval van achterstallig onderhoud verbetering daarvan
af te dwingen, nl. het wetsvoorstel dat nu bij de Raad van State ligt en dat
het mogelijk maakt om in die gevallen de huur met 25% te verlagen. Dat instrument
heeft het voordeel dat het de gemeenten niet veel geld kan kosten, een risico
dat ze wel lopen bij aanschrijvingen. In de praktijk wordt er inderdaad zeer
divers mee omgegaan. Sommige gemeenten hanteren de aanschrijving zeer succesvol,
sommige gemeenten lopen nogal eens vast bij de rechter – vaak vanwege
slechte motivering – en sommige gemeenten schrijven vrijwel niet aan.
De bewindsman was uiteraard bereid de gemeenten via de VNG nog
eens te wijzen op voorbeelden van gemeenten waar het instrument heel goed
werkt. Het is een goed instrument, mits uiteraard goed gehanteerd. De vrees
van de heer Poppe dat gemeenten er terughoudend mee om zullen gaan waar het
gaat om sociale verhuurders deelde hij geenszins, want daar speelt achterstallig
onderhoud vrijwel niet, veel meer bij de particuliere verhuurders, de zogenaamde
huisjesmelkers.Op sommige onderdelen is er nog sprake van een koppeling van de aanschrijving
met subsidie, maar dat is een overblijfsel uit het verleden waarin er veel
meer subsidies waren. Als de subsidie werd geschrapt, is de koppeling met
de aanschrijving vaak niet meegenomen en het is een goede suggestie om dat
alsnog te doen. Hij zegde toe daarop terug te komen in de nota naar aanleiding
van het verslag over het wetsvoorstel inzake de aanschrijving in verband met
bijvoorbeeld de aanwezigheid van sanitaire voorzieningen, aanrecht, enz. die
de Kamer nog deze maand zal bereiken.Inderdaad functioneert het bouwregister in de praktijk niet goed als instrument
om sluikbouw tegen te gaan. Je kunt dat dan of verbeteren zodat het wel functioneert
of een heel nieuw systeem ontwerpen. Er is intensief overleg gevoerd met het
bouwbedrijfsleven en de VNG en daaruit is het in de brief geschetste systeem
uit voortgevloeid. Het is de bedoeling om daarmee een proef te doen en te
bezien of informatie-uitwisseling ook elektronisch op een goede manier kan
plaatsvinden. Alle betrokkenen zijn ervan overtuigd dat het systeem zal werken.
Het bezwaar tegen de suggestie van mevrouw Verbugt is met name omdat de VNG
er niet aan wil omdat de gemeente dan een controletaak krijgt, terwijl die
eigenlijk door de ECD moet plaatsvinden. Als de proef goed verloopt, zal zeker
worden bezien of het verplichte bouwregister kan worden afgeschaft.Voor tijdelijke bouwplaatsen – korter dan vijf jaar – geven
gemeenten een bouw- en instandhoudingsvergunning af en gelden er lagere eisen
dan voor een permanent gebouw.Enkele onderwerpen zijn zeer bewust buiten de dereguleringsdiscussie gehouden,
zoals de intensiveringen die de bewindsman al had genoemd, zoals aanpasbaar
bouwen, milieu en veiligheid. Op die punten is bewust voor een eenvoudige
en minimale regelgeving gekozen. Voor de brandveiligheid is daarvoor niet
gekozen. De eerste vraag die moet worden gesteld is of met de bestaande regelgeving
op dat punt die veiligheid maximaal wordt gediend of dat dit wellicht beter
zou kunnen en vervolgens moet dan worden bezien of de kosten en baten in een
redelijke verhouding tot elkaar staan. Dergelijke technische voorschriften
zijn niet alleen zeer moeilijk te beoordelen voor niet-deskundigen, maar hebben
ook een natuurlijk neiging om zich uit te breiden. Er is dus alle reden om
in overleg met de handhavers te bezien of al die voorschriften, die overigens
ook een opdrijvend effect op de prijs hebben, wel echt nodig zijn.De bewindsman merkte vervolgens op dat mede in het kader van het advies
van de VAC ook wordt gekeken naar de minimale eisen. Naarmate er meer eisen
worden gesteld aan de woning en de woonomgeving, heeft het minimale eisenniveau
ook de neiging omhoog te gaan. Op dat punt moet voorzichtig te werk worden
gegaan, want er is inderdaad een verschil tussen datgene wat standaard, gebruikelijk
is en datgene wat minimaal is. Als die minimale eisen worden opgeschroefd,
krijgt dat een directe vertaling in kosten en dus huurniveau. Het rapport
van de VAC geeft frappante voorbeelden die eigenlijk niet zouden mogen voorkomen,
zoals keukens waarin geen koelkast kan worden geplaatst. Het is zeker geen
regel en ook niet representatief voor het onderste segment – in de praktijk
wordt ver boven het minimale niveau van het Bouwbesluit gebouwd – maar
het feit dat het voorkomt is reden genoeg om dit te bespreken in het overlegplatform
bouwregelgeving. Vooralsnog bleef hij van mening dat het huidige
minimale kwaliteitsniveau zeker niet te laag is, al blijft ook hij daar natuurlijk
altijd kritisch naar kijken. Ook daarom wil hij dit punt bespreken in het
overlegplatform. Als daar het advies uitkomt om de minimale eisen aan te passen,
kan dat worden meegenomen in de tweede fase.Wat de preventieve toets betreft, wees hij erop dat gemeenten binnen de
proceduretijd aan iedereen, dus ook de VAC, advies kunnen vragen en in het
overleg met de VNG zal hij die mogelijkheid nogmaals stipuleren en daarbij
tevens de mogelijkheid van een geschillencommissie bespreken.Vervolgens kwam hij op de driedeling versus de tweedeling en verwees hij
naar zijn eerdere relativerende opmerkingen over het instrument van de vergunningen.
Voor rolluiken die in het kader van welstand zeer ingrijpend kunnen zijn,
kan regelgeving worden opgesteld. Degene die het rolluik wil hebben, kan die
ontduiken door het luik niet voor, maar achter het raam aan te brengen. Men
mag van regulering dus niet al te hoge verwachtingen hebben als sluitend systeem,
wel als hulpmiddel. Met de heer Poppe voelde hij er veel voor om meer aandacht
te besteden aan hetgeen mensen in hun eigen situatie onderling kunnen regelen.
Gemeenten zouden dat kunnen stimuleren en een vorm voor een dergelijk overleg
kunnen vinden. Als niemand klaagt, niemand er last van heeft of het vervelend
vindt, is het zinloos om daar alsnog een procedure voor te moeten voeren.
Een dergelijke praktische oplossing wil hij graag met de VNG bespreken.Dan moet nog worden bezien wat wel of niet onder een toets van het bestemmingsplan
en/of het welstandstoezicht moet vallen. De bewindsman zou graag het uitgangspunt
hanteren dat niet onnodig moet worden getoetst en als het wel nodig wordt
geacht, moet er een zodanig korte procedure worden gekozen dat maximaal recht
wordt gedaan aan degene die vergunning vraagt en dan is de vraag waar de grens
moet worden gelegd. Het blijft heel lastig om met een driedeling te werken
en in zijn voorstel wordt die beperkt tot beschermde stads- en dorpsgezichten.
Daarbuiten is er sprake van een tweedeling. De VNG wil echter een heel andere
driedeling: een vergunning volgens de gewone procedure, die van dertien weken,
een vergunning met een korte procedure, vijf weken, en vergunningsvrij. Zo
blijft er overal sprake van een driedeling. Waar de bewindsman naar heeft
gezocht, maar nog niet heeft gevonden, is een tweedeling waarmee in alle gebieden
goed kan worden gewerkt, maar het probleem daarbij is dan de toets op bestemmingsplan
en welstand. Het is van belang dat die mogelijk blijft, vooral in een zo dichtbevolkt
land, maar aanvragers moeten niet al te gemakkelijk worden opgezadeld met
procedures en daarmee gepaard gaande kosten en wachttijd. In overleg met de
VNG wil hij bezien of het niet mogelijk is het VNG-model te optimaliseren
en wel in twee richtingen. Allereerst wil hij bezien of er bij de onderwerpen
die onder de korte procedure vallen geen onderwerpen zitten die ook vergunningsvrij
kunnen worden of van de lange procedure naar de korte kunnen worden overgebracht,
dus iets meer deregulering. Vervolgens wil hij bezien of die vijf weken niet
ietwat kan worden teruggebracht tot bijvoorbeeld twee weken en heel lage leges.
Het resultaat van dat overleg dat hij binnen enkele weken wil voeren en ook
alle suggesties die in dit overleg naar voren zijn gekomen, zal hij aan de
MDW-commissie voorleggen, ook omdat hij ervan overtuigd is dat dit niet tot
vertraging behoeft te leiden. De voorzitter van de commissie,Versnel-SchmitzDe griffier van de commissie,De Gier XNoot1Samenstelling: Leden: Lansink (CDA), Van Erp (VVD), Te Veldhuis (VVD),
Van den Berg (SGP), Soutendijk-van Appeldoorn (CDA), M. M. van der Burg (PvdA),
Versnel-Schmitz (D66), voorzitter, Van Gijzel (PvdA), Feenstra (PvdA), Verbugt
(VVD), Gabor (CDA), ondervoorzitter, Aiking-van Wageningen (groep-Nijpels),
Poppe (SP), Augusteijn-Esser (D66), Duivesteijn (PvdA), Giskes (D66), Stellingwerf
(RPF), Crone (PvdA), M. B. Vos (GroenLinks), Dijksma (PvdA), Klein Molekamp
(VVD), Hofstra (VVD), Assen (CDA), Jeekel (D66), Th. A. M. Meijer (CDA). Plv. leden: Biesheuvel (CDA), Blauw (VVD), O. P. G. Vos (VVD),
Van Middelkoop (GPV), De Haan (CDA), Verspaget (PvdA), Jorritsma-van Oosten
(D66), Valk (PvdA), Houda (PvdA), Van Blerck-Woerdman (VVD), Leers (CDA),
Hendriks, Reitsma (CDA), Huys (PvdA), De Graaf (D66), Leerkes (Unie 55+),
Swildens-Rozendaal (PvdA), Oedayraj Singh Varma (GroenLinks), Witteveen-Hevinga
(PvdA), Keur (VVD), H. G. J. Kamp (VVD), Ten Hoopen (CDA), Van 't Riet (D66),
Van de Camp (CDA). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-25000-XI-63.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl