Wet financiën openbare lichamen Bonaire, Sint Eustatius en Saba
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-06-30 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


Eerste Kamer der Staten-Generaal
 1
 Vergaderjaar 2009-2010
 
 
 
 KST141933
 2009-2010
 
 31 958
 Regels met betrekking tot de financiële functie van de openbare
lichamen Bonaire, Sint Eustatius en Saba, hun bevoegdheid tot het heffen van
belastingen en hun financiële verhouding met het Rijk (Wet financiën
openbare lichamen Bonaire, Sint Eustatius en Saba)
 
 
 
 
 A
 GEWIJZIGD VOORSTEL VAN WET
 9 maart 2010
 Wij Beatrix, bij de gratie Gods, Koningin der Nederlanden, Prinses van
Oranje-Nassau, enz. enz. enz.
 
 Allen, die deze zullen zien of horen lezen, saluut! doen te weten:
 Alzo Wij in overweging genomen hebben, dat het wenselijk is regels te
stellen met betrekking tot de financiële functie van de openbare lichamen
Bonaire, Sint Eustatius en Saba, hun bevoegdheid tot het heffen van belastingen
en hun financiële verhouding met het Rijk;
 Zo is het, dat Wij, de Raad van State gehoord, en met gemeen overleg der
Staten-Generaal, hebben goedgevonden en verstaan, gelijk Wij goedvinden en
verstaan bij deze:
 HOOFDSTUK I BEGRIPSBEPALINGEN
 Artikel 1
 1. In deze wet en de daarop berustende bepalingen wordt verstaan
onder
 a. Onze Minister: Onze Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties;
 b. Onze Ministers: Onze Ministers van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties
en van Financiën;
 c. openbaar lichaam: openbaar lichaam Bonaire, Sint Eustatius of
Saba;
 d. Rijksvertegenwoordiger: Rijksvertegenwoordiger voor de openbare
lichamen Bonaire, Sint Eustatius en Saba;
 e. College financieel toezicht: College financieel toezicht Bonaire,
Sint Eustatius en Saba, bedoeld in artikel 2;
 f. geconsolideerde schuld: de gezamenlijke schulden van de collectieve
sector van een openbaar lichaam in de vorm van leningen en kredieten, met
uitzondering van de onderlinge schulden binnen de desbetreffende collectieve
sector;
 g. rentelast: de uitgaven aan rente toerekenbaar aan een begrotingsjaar
over de geconsolideerde schuld van de collectieve sector van een openbaar
lichaam;
 h. collectieve sector: gezamenlijkheid van de rechtspersonen die
op basis van het System of National Accounts van de Verenigde
Naties tot de sector overheid worden gerekend;
 i. rentelastnorm: de gemiddeld per begrotingsjaar toegestane rentelast
voor de collectieve sector van een openbaar lichaam, als percentage van de
gemiddelde gerealiseerde inkomsten van de collectieve sector van het openbaar
lichaam over de drie jaren voorafgaand aan het jaar waarin de begroting wordt
ingediend.
 2. In deze wet wordt onder ambtenaar mede verstaan: degene die op
arbeidsovereenkomst naar burgerlijk recht werkzaam is.
 HOOFDSTUK II HET COLLEGE FINANCIEEL TOEZICHT BONAIRE,
SINT EUSTATIUS EN SABA
 Artikel 2
 1. Er is een College financieel toezicht Bonaire, Sint Eustatius
en Saba.
 2. Het College bestaat uit een voorzitter en twee andere leden.
 3. De voorzitter en de andere leden worden op grond van deskundigheid
en in overeenstemming met het gevoelen van de ministerraad benoemd bij koninklijk
besluit op de voordracht van Onze Minister op basis van de volgende procedure:
 a. de voorzitter op aanbeveling van Onze Minister-President;
 b. een lid namens Bonaire, Sint Eustatius en Saba gezamenlijk en
 c. een lid namens Nederland.
 4. De leden worden benoemd voor een periode van drie jaar. Herbenoeming
is mogelijk.
 5. Een lid wordt op eigen verzoek ontslagen.
 6. Een lid kan worden geschorst of ontslagen wegens ongeschiktheid
voor de vervulde functie, dan wel wegens andere zwaarwegende in zijn persoon
gelegen redenen, dan wel wegens het aanvaarden van een ambt, betrekking of
functie als bedoeld in artikel 3, eerste en tweede lid.
 7. Schorsing en ontslag geschieden bij koninklijk besluit op voordracht
van Onze Minister.
 8. Voorafgaande aan een ontslag of een schorsing wordt het College
gehoord, tenzij de omstandigheden met betrekking tot het ontslag of de schorsing
dat horen belemmeren.
 9. Onze Minister stelt de vaste vergoeding van de leden van het College
vast. Hierbij wordt de toepasselijke salarisschaal van bijlage B van het Bezoldigingsbesluit
Burgerlijke Rijksambtenaren en de toepasselijke deeltijdfactor aangegeven.
De leden hebben voorts overeenkomstig het Reisbesluit binnenland en het Reisbesluit
buitenland recht op vergoeding van reis- en verblijfskosten. Daarnaast hebben
de leden op declaratiebasis recht op vergoeding van kosten van internationale
telefoongesprekken die zij maken in het kader van de werkzaamheden voor het
College.
 Artikel 3
 1. Een lid van het College financieel toezicht kan niet tevens zijn:
 a. Gouverneur of Rijksvertegenwoordiger;
 b. minister of staatssecretaris;
 c. commissaris van de Koning of gedeputeerde;
 d. lid van een vertegenwoordigend orgaan of van een daarmee vergelijkbaar
orgaan van Nederland;
 e. burgemeester of wethouder dan wel gezaghebber of eilandgedeputeerde;
 f. lid van de Raad van State;
 g. lid van de Algemene Rekenkamer;
 h. Nationale ombudsman of substituut-ombudsman als bedoeld in artikel
9, eerste lid, van de Wet Nationale ombudsman; 
 i. ambtenaar bij een ministerie, alsmede de daaronder ressorterende
instellingen, diensten en bedrijven.
 2. Een lid vervult ook overigens geen andere betrekking of nevenfunctie
die overigens ongewenst is met het oog op een goede vervulling van zijn functie
of de handhaving van zijn onafhankelijkheid of van het vertrouwen daarin.
 3. Een lid meldt het voornemen tot het aanvaarden van een andere
betrekking of nevenfunctie aan Onze Minister.
 4. Het College maakt de nevenfuncties van een lid openbaar. Openbaarmaking
geschiedt bij zijn benoeming en voorts door jaarlijkse publicatie van een
opgave van deze nevenfuncties in de Staatscourant en in de afkondigingbladen
van de openbare lichamen, bedoeld in artikel 142, tweede lid, van de Wet openbare
lichamen Bonaire, Sint Eustatius en Saba.
 Artikel 4
 1. De taken van het College financieel toezicht zijn, onverminderd
de in andere artikelen genoemde taken:
 a. adviseren van de openbare lichamen en Onze Minister in het kader
van het toezicht op de toepassing van de bij deze wet vastgestelde normen
ter zake van de voorbereiding, de uitvoering en de verantwoording van de begroting
door het openbaar lichaam, alsmede van het toezicht op de verbetering van
het financieel beheer, de inrichting en de werking van de administraties en
het betalingsverkeer;
 b. het toezicht op het dagelijks beheer door de bestuurscolleges
en in dat verband het toetsen of aan de bij deze wet vastgestelde voorwaarden
is voldaan voor het aangaan van kredieten door een openbaar lichaam;
 c. het in opdracht van Onze Minister uitvoeren van taken in het kader
van de uitvoering van deze wet en de daarop berustende bepalingen.
 2. Het College legt eens per half jaar schriftelijk verantwoording
af over zijn werkzaamheden aan Onze Minister. Het College zendt een afschrift
van dit verslag aan de betrokken bestuurscolleges en eilandsraden.
 3. Het College verstrekt desgevraagd inlichtingen over zijn werkzaamheden
aan Onze Minister, aan Onze Minister van Financiën en aan het desbetreffende
bestuurscollege.
 4. Onze Minister kan, na overleg met het betrokken bestuurscollege,
beleidsregels vaststellen en algemene en bijzondere aanwijzingen geven ten
aanzien van de uitoefening van de in en op grond van deze wet en de daarop
berustende bepalingen aan het College toegekende taken en bevoegdheden.
 Artikel 5
 1. Het College financieel toezicht stelt een bestuursreglement vast,
waarin in ieder geval regels over zijn besluitvorming, werkwijze en procedures
zijn opgenomen. In het reglement worden tevens regels opgenomen over de verdeling
van de werkzaamheden bij de voorbereiding van de besluiten van het College.
 2. Voorafgaande aan de vaststelling van het bestuursreglement en
van wijzigingen daarvan, overlegt het College hierover met de bestuurscolleges.
 3. De voorzitter heeft de dagelijkse leiding en ziet toe op een doelmatige
en voortvarende uitvoering van de taken van het College.
 4. Indien bij het nemen van besluiten door het College de stemmen
staken, heeft de voorzitter de doorslaggevende stem.
 5. Voor het bestuursreglement alsmede elke wijziging daarvan is de
goedkeuring van Onze Minister vereist. De goedkeuring kan slechts worden onthouden
wegens strijd met het recht of op de grond dat het bestuursreglement een goede
taakuitoefening kan belemmeren. 
 6. Het bestuursreglement wordt na de goedkeuring bekendgemaakt in
de Staatscourant en in de afkondigingsbladen, bedoeld in artikel 142, tweede
lid, van de Wet openbare lichamen Bonaire, Sint Eustatius en Saba.
 Artikel 6
 1. Het College financieel toezicht heeft een secretaris.
 2. Aan de secretaris kunnen medewerkers worden toegevoegd.
 3. De secretaris en de medewerkers staan onder gezag van de voorzitter
van het College en leggen uitsluitend aan hem verantwoording af.
 4. Onze Minister benoemt de secretaris en de medewerkers na overleg
met het College.
 5. De secretaris en de medewerkers zijn geen lid van het College.
 6. De secretaris en de medewerkers zijn in dienst van Onze Minister,
dan wel worden vanwege Onze Minister aan het College ter beschikking gesteld.
 Artikel 7
 1. De bezoldiging van de leden, de secretaris en de medewerkers van
het College financieel toezicht, alsmede de bekostiging van de overige apparaatsuitgaven
komen ten laste van de begroting van Onze Minister.
 2. De uitgaven en ontvangsten, samenhangende met het verstrekken
van rekening-courantkredieten door het College aan een openbaar lichaam, komen
ten laste respectievelijk ten gunste van de begroting van Onze Minister.
 3. De valutarisico’s, samenhangende met het verstrekken van
rekening-courantkredieten door het College aan een openbaar lichaam, komen
voor rekening van de begroting van Onze Minister.
 Artikel 8
 1. Indien naar het oordeel van Onze Minister het College financieel
toezicht bij de uitoefening van zijn taak ernstig in gebreke blijft, kan Onze
Minister ten aanzien van het College of een of meer van de leden van het College
financieel toezicht tijdelijk de noodzakelijke voorzieningen treffen.
 2. Deze voorzieningen worden, spoedeisende gevallen uitgezonderd,
niet eerder getroffen dan nadat het College, onderscheidenlijk het lid, in
de gelegenheid is gesteld om binnen een door Onze Minister te stellen termijn
alsnog zijn taak naar behoren uit te voeren.
 HOOFDSTUK III FINANCIËLE FUNCTIE
 AFDELING 1 BESLUITEN MET FINANCIËLE GEVOLGEN
 Artikel 9
 1. In dit artikel wordt onder deelnemen in een privaatrechtelijke
rechtspersoon verstaan: het houden van aandelen in of het onderdeel uitmaken
van het bestuur van die rechtspersoon.
 2. Het eilandsbestuur neemt een besluit tot het oprichten van of
het deelnemen in een privaatrechtelijke rechtspersoon of een maatschap alleen
indien dit bijzonder aangewezen is voor het verrichten van de beoogde activiteit
of ten behoeve van vervreemding van bezittingen van het openbaar lichaam.
Het bestuurscollege neemt een besluit als bedoeld in de eerste volzin niet
dan nadat de eilandsraad een ontwerpbesluit is toegezonden en in de gelegenheid
is gesteld zijn wensen en bedenkingen ter kennis van het bestuurscollege te
brengen. 
 3. Een besluit tot het oprichten van of het deelnemen in een privaatrechtelijke
rechtspersoon of een maatschap behoeft de goedkeuring van Onze Minister.
 4. De goedkeuring kan worden onthouden wegens strijd met het recht
of indien niet aannemelijk is dat is voldaan aan de voorwaarde, genoemd in
de eerste volzin van het tweede lid.
 5. Ambtenaren, door of vanwege het openbaar lichaam aangesteld of
daaraan ondergeschikt, en politieke ambtsdragers van het openbaar lichaam
hebben geen zitting in het bestuur van een privaatrechtelijke rechtspersoon
waarin het openbaar lichaam deelneemt.
 6. Besluiten tot het benoemen en herbenoemen van vertegenwoordigers
van een bestuurscollege of een openbaar lichaam in een privaatrechtelijke
rechtspersoon worden niet genomen dan nadat van Onze Minister een verklaring
is ontvangen dat deze geen bezwaar heeft tegen die benoeming of herbenoeming.
 7. Onze Minister kan de verklaring, bedoeld in het zesde lid, weigeren
wegens strijd met het vijfde lid, of als naar zijn oordeel de betreffende
beoogde vertegenwoordiger niet over voldoende deskundigheid beschikt of overigens
niet voldoet aan de eisen die voortvloeien uit de beginselen van goed ondernemingsbestuur.
 8. Onze Minister kan op grond van overwegingen van deugdelijk beheer
aanwijzingen geven aan de vertegenwoordiger van een bestuurscollege of een
openbaar lichaam in een privaatrechtelijke rechtspersoon met het oog op de
standpuntbepaling in de aandeelhouders- of bestuursvergadering op het terrein
van het dividendbeleid, de benoeming, het ontslag en de salarissen van bestuurders.
De vertegenwoordiger neemt in elk geval het standpunt in dat investeringen
en desinvesteringen door de rechtspersoon voor goedkeuring aan de algemene
aandeelhoudersvergadering, respectievelijk het bestuur worden voorgelegd.
 9. Het bestuurscollege stelt de jaarrekeningen van de privaatrechtelijke
rechtspersonen waarin het college of het openbaar lichaam deelneemt uiterlijk
zes maanden na afloop van het boekjaar aan het College financieel toezicht
ter beschikking.
 Artikel 10
 1. Vervreemding van bezittingen van een openbaar lichaam op welke
wijze dan ook geschiedt tegen marktconforme voorwaarden.
 2. Besluiten tot vervreemding van onroerende zaken, aandelen, obligaties
en concessies, en roerende zaken behoeven de goedkeuring van Onze Minister.
 3. De goedkeuring kan worden onthouden wegens strijd met het recht
of met het financieel belang van het openbaar lichaam.
 4. Onze Minister kan ten aanzien van door hem aan te geven soorten
besluiten aangeven dat die de in het tweede lid bedoelde goedkeuring niet
behoeven.
 Artikel 11
 1. Geldleningen kunnen niet ten name of ten laste van een openbaar
lichaam worden aangegaan, gegarandeerd of verstrekt.
 2. De rentelastnorm voor de collectieve sector van een openbaar lichaam
bedraagt 0% gemiddeld per begrotingsjaar.
 3. Indien een dreigende overschrijding van de rentelastnorm wordt
veroorzaakt door uitgaven- en inkomstenontwikkelingen in de collectieve sector,
niet zijnde een openbaar lichaam, kan Onze Minister aanwijzingen geven aan
een of meer rechtspersonen binnen de collectieve sector ter beheersing van
de rentelasten van de collectieve sector.
 4. Ter beoordeling van deze uitgaven- en inkomstenontwikkeling rapporteert
het College financieel toezicht in samenwerking met het Centraal
Bureau voor de Statistiek aan Onze Minister, gelijktijdig met het doorzenden
van de jaarrekeningen van de openbare lichamen als bedoeld in artikel 31,
eerste lid, over de voorlopige uitgaven-, inkomsten-, tekort- en schuldcijfers
van de collectieve sector van de openbare lichamen. Daarbij zijn de definities
van het System of National Accounts leidend.
 Artikel 12
 1. Het openbaar lichaam heeft een rekening-courant bij het College
financieel toezicht.
 2. Liquiditeitstekorten ten gevolge van afwijkingen in de gerealiseerde
uitgaven en ontvangsten van de gewone dienst worden, na instemming van het
College financieel toezicht, gedekt door het toestaan van een tekort op de
rekening-courant.
 3. Het College financieel toezicht stelt per maand, per kwartaal
of per half jaar een maximum vast van het tekort op een rekening-courant,
dan wel het minimum van het tegoed op een rekening-courant, zodanig dat het
toegestane rekening-courantkrediet niet leidt tot overschrijding van de geldende
rentelastnorm in het begrotingsjaar.
 4. Een openbaar lichaam is niet bevoegd kredieten anders dan bij
het College financieel toezicht op te nemen.
 AFDELING 2 DE BEGROTING EN DE JAARREKENING
 § 1 Algemene bepalingen
 Artikel 13
 1. De begroting, de begrotingswijzigingen, de jaarrekening en het
jaarverslag worden ingericht op basis van een stelsel van baten en lasten,
overeenkomstig bij of krachtens algemene maatregel van bestuur te stellen
nadere regels.
 2. In de raming van baten en lasten wordt per begrotingspost opgenomen
het gerealiseerde bedrag van het voorvorige begrotingsjaar, het geraamde bedrag
van het vorige begrotingsjaar na wijziging en het geraamde bedrag van het
begrotingsjaar.
 3. De begroting bevat voorts in ieder geval:
 a. een post onvoorzien;
 b. een meerjarenraming met toelichting voor ten minste drie op het
begrotingsjaar volgende jaren;
 c. een paragraaf weerstandsvermogen.
 Artikel 14
 Aan de openbare lichamen kunnen slechts bij of krachtens de wet uitgaven
worden opgelegd.
 § 2 De begroting
 Artikel 15
 1. De eilandsraad brengt voor alle taken en activiteiten jaarlijks
op de begroting de bedragen die hij daarvoor beschikbaar stelt, alsmede de
financiële middelen die hij naar verwachting kan aanwenden.
 2. De begroting is in evenwicht.
 3. Het begrotingsjaar is het kalenderjaar.
 4. De dienst van het kalenderjaar wordt gesloten op 31 december
van het kalenderjaar. 
 Artikel 16
 Verplichte uitgaven van het openbaar lichaam zijn:
 a. opeisbare schulden;
 b. de uitgaven die bij of krachtens de wet aan het openbaar lichaam
zijn opgelegd;
 c. de uitgaven die voortvloeien uit de van het openbaar lichaam gevorderde
medewerking tot uitvoering van wetten en algemene maatregelen van bestuur,
voor zover die uitgaven niet ten laste van anderen zijn gebracht.
 Artikel 17
 1. Het bestuurscollege zendt jaarlijks voor een door het College
financieel toezicht te bepalen datum de ontwerpbegroting voor het komende
jaar aan het College.
 2. Het College financieel toezicht toetst de ontwerpbegroting aan
de criteria, genoemd in artikel 19, tweede lid.
 3. Het College financieel toezicht zendt binnen twee weken na ontvangst
van de ontwerpbegroting aan het bestuurscollege een advies, bevattende zijn
bevindingen met betrekking tot de uitgevoerde toetsing en eventuele aanbevelingen
met betrekking tot aanpassing van de ontwerpbegroting.
 4. Het bestuurscollege biedt jaarlijks uiterlijk op 1 september
van het jaar, voorafgaand aan het begrotingsjaar, de ontwerpbegroting aan
de eilandsraad aan en geeft daarbij aan op welke wijze rekening is gehouden
met de bevindingen en aanbevelingen van het College financieel toezicht.
 5. De ontwerpbegroting en de overige in het eerste en derde lid bedoelde
stukken liggen, zodra zij aan de eilandsraad zijn aangeboden, voor eenieder
ter inzage en zijn algemeen verkrijgbaar. Van de terinzagelegging en de verkrijgbaarstelling
wordt openbaar kennis gegeven.
 Artikel 18
 1. De eilandsraad beraadslaagt over de ontwerpbegroting niet eerder
dan twee weken na de openbare kennisgeving, bedoeld in artikel 17, vijfde
lid.
 2. Over voorstellen tot amendering van de ontwerpbegroting wordt
geen besluit genomen dan nadat het College financieel toezicht in de gelegenheid
is gesteld over die voorstellen een advies uit te brengen. Daartoe zendt het
bestuurscollege voorstellen tot amendering van de ontwerpbegroting onmiddellijk
na indiening daarvan aan het College financieel toezicht. Het College financieel
toezicht brengt binnen drie dagen na ontvangst een advies uit als bedoeld
in artikel 17, derde lid.
 3. De eilandsraad stelt de begroting vast in het jaar voorafgaande
aan het begrotingsjaar.
 Artikel 19
 1. De begroting behoeft de goedkeuring van Onze Minister. De goedkeuring
kan gedeeltelijk worden verleend.
 2. Onze Minister toetst de begroting in ieder geval aan de volgende
criteria:
 a. de begroting is in overeenstemming met de artikelen 11 tweede
lid, 13 en 15 en de daarop berustende bepalingen;
 b. de begroting is toelaatbaar uit een oogpunt van een rechtmatig,
doelmatig en controleerbaar financieel beheer;
 c. de in de begroting opgenomen baten en lasten zijn in overeenstemming
met de best mogelijke inschatting van reeds aangegane financiële verplichtingen
en van te verwachten externe ontwikkelingen; 
 d. de in de begroting opgenomen financiële verplichtingen en
lasten brengen geen onaanvaardbare risico’s met zich mee voor toekomstige
begrotingsjaren;
 e. de begroting voldoet overigens aan de geldende regelgeving.
 3. De goedkeuring kan slechts worden onthouden wegens strijd met
het recht of met het financieel belang van het openbaar lichaam.
 4. Het bestuurscollege zendt de door de eilandsraad vastgestelde
begroting binnen twee weken na de vaststelling, maar in ieder geval vóór
15 november van het jaar voorafgaande aan dat waarvoor de begroting dient,
aan Onze Minister, door tussenkomst van het College financieel toezicht.
 5. Onze Minister maakt binnen twee weken na ontvangst van de vastgestelde
begroting het besluit omtrent goedkeuring bekend aan de eilandsraad die de
begroting heeft vastgesteld.
 6. Het nemen van een besluit omtrent goedkeuring kan eenmaal voor
ten hoogste twee weken worden verdaagd.
 7. Een besluit tot goedkeuring wordt geacht te zijn genomen, indien
binnen de in het vijfde lid genoemde termijn geen besluit omtrent goedkeuring
of geen besluit tot verdaging, dan wel binnen de termijn waarvoor het besluit
is verdaagd, geen besluit omtrent goedkeuring is bekendgemaakt aan de eilandsraad
die de begroting heeft vastgesteld.
 8. Als Onze Minister aan de begroting geheel of gedeeltelijk goedkeuring
onthoudt stelt het bestuurscollege zo spoedig mogelijk na ontvangst van dat
besluit een nieuwe ontwerpbegroting op, rekening houdend met het besluit van
Onze Minister.
 9. Het eerste en tweede lid alsmede de artikelen 17, tweede en vierde
lid, en 18 zijn van overeenkomstige toepassing.
 Artikel 20
 1. Als het College financieel toezicht op de in artikel 19, vierde
lid, genoemde datum nog geen begroting ter goedkeuring heeft ontvangen bericht
het Onze Minister daarover. Dat bericht bevat een door het College opgesteld
ontwerp voor de begroting voor het eerstvolgende begrotingsjaar, zoals die
naar het oordeel van het College vastgesteld zou moeten worden.
 2. Als Onze Minister een week na de in artikel 19, vierde lid, genoemde
datum nog geen begroting ter goedkeuring heeft ontvangen stelt hij zelf de
begroting van het desbetreffende openbare lichaam voor het eerstvolgende begrotingsjaar
vast.
 Artikel 21
 1. Een besluit tot wijziging van de begroting behoeft de goedkeuring
van Onze Minister.
 2. De artikelen 17, 18 en 19 zijn van overeenkomstige toepassing.
Onze Minister betrekt bij de beoordeling de ontwikkeling van het saldo op
de rekening-courant, bedoeld in artikel 12, eerste lid.
 3. Indien dit nodig is in verband met het herstel van schade veroorzaakt
door buitengewone gebeurtenissen, waaronder natuurrampen, kan Onze Minister,
na overleg met het desbetreffende bestuurscollege een tekort op de begroting
of een overschrijding van de rentelastnorm toestaan.
 4. Indien op de dag waarop een besluit tot wijziging van de begroting
ter goedkeuring aan Onze Minister wordt aangeboden, de begroting nog niet
is goedgekeurd, vangt de in artikel 19, vijfde lid, bedoelde termijn aan op
de dag van de goedkeuring van de begroting. 
 Artikel 22
 1. Het bestuurscollege zendt uiterlijk drie weken na afloop van ieder
kwartaal uitvoeringsrapportages aan Onze Minister, door tussenkomst van het
College financieel toezicht.
 2. Zo nodig gaan de uitvoeringsrapportages vergezeld van ontwerpen
van begrotingswijzigingen als bedoeld in artikel 21. Ontwerpen van begrotingswijzigingen
worden in ieder geval voorgelegd met betrekking tot:
 a. wijzigingen in de ramingen van de verplichtingen, de baten en
lasten van het lopende jaar;
 b. voornemens tot nieuw beleid;
 c. compensatie van inmiddels in de rekening van het voorafgaande
begrotingsjaar gebleken tekorten op de gewone dienst of op de kapitaaldienst,
of van een gebleken overschrijding van de rentelastnorm.
 Artikel 23
 1. Behoudens de artikelen 24 en 26 kunnen ten laste van het openbaar
lichaam geen uitgaven worden gedaan die niet zijn geraamd bij goedgekeurde
begroting of een goedgekeurde begrotingswijziging dan wel in een door Onze
Minister overeenkomstig artikel 20 vastgestelde begroting.
 2. Het bestuurscollege legt het voornemen tot het aangaan van een
financiële verplichting voor advies voor aan het hoofd Financiën
van het openbaar lichaam of, bij zijn afwezigheid, aan zijn eerste of tweede
plaatsvervanger. Een positief advies wordt verleend indien de lasten die samenhangen
met de financiële verplichting zijn voorzien in een goedgekeurde begroting
of goedgekeurd besluit tot wijziging van de begroting dan wel in een door
Onze Minister overeenkomstig artikel 20 vastgestelde begroting.
 3. Als de voorgenomen financiële verplichting niet is voorzien
in een goedgekeurde begroting of goedgekeurd besluit tot wijziging van de
begroting dan wel in een door Onze Minister overeenkomstig artikel 20 vastgestelde
begroting dient het bestuurscollege zo snel mogelijk een voorstel tot wijziging
van de begroting in bij de eilandsraad.
 Artikel 24
 1. Voor het aangaan van verplichtingen die niet voorzien zijn in
een goedgekeurde begroting of goedgekeurd besluit tot wijziging van de begroting
dan wel in een door Onze Minister overeenkomstig artikel 20 vastgestelde begroting
behoeft het openbaar lichaam de toestemming van Onze Minister.
 2. Een aanvraag tot toepassing van het eerste lid kan door Onze Minister
slechts worden afgewezen wegens strijd met het recht of met het financieel
belang.
 3. Onze Minister beslist op de aanvraag binnen twee weken na de verzending
van de aanvraag, bedoeld in het tweede lid. De toestemming wordt geacht te
zijn verleend indien binnen deze termijn geen besluit aan het openbaar lichaam
is verzonden.
 4. Onze Minister kan aan de toestemming voorschriften verbinden.
 5. Onze Minister kan bepalen voor welke posten en tot welk bedrag
het openbaar lichaam de toestemming, bedoeld in het eerste lid, niet behoeft.
 Artikel 25
 1. In gevallen van dringende spoed kan, indien de eilandsraad daartoe
besluit, een verplichting worden aangegaan voordat de desbetreffende begroting
of begrotingswijziging is goedgekeurd. Het besluit wordt Onze Minister, door
tussenkomst van het College financieel toezicht toegezonden.
Is de aangegane verplichting geraamd bij een begrotingswijziging die nog niet
ter goedkeuring is ingezonden, dan wordt deze begrotingswijziging tezamen
met het besluit toegezonden.
 2. Over het in het eerste lid bedoelde besluit beslist de eilandsraad
bij hoofdelijke oproeping.
 Artikel 26
 1. Indien de eilandsraad artikel 25 heeft toegepast en Onze Minister
zijn goedkeuring aan de desbetreffende begroting of begrotingswijziging onthoudt,
kan hij binnen een maand nadat zijn besluit onherroepelijk is geworden, de
leden van de eilandsraad die hun stem vóór het in artikel 25
bedoelde besluit hebben uitgebracht, ieder voor een gelijk deel, persoonlijk
voor deze verplichting aansprakelijk stellen tegenover het openbaar lichaam.
 2. De werking van het besluit tot aansprakelijkstelling wordt opgeschort
totdat de beroepstermijn is verstreken of, indien beroep is ingesteld, op
het beroep is beslist.
 3. De Rijksvertegenwoordiger stelt zonodig namens en ten laste van
het openbaar lichaam een rechtsvordering in tot betaling van de krachtens
het besluit tot aansprakelijkstelling verschuldigde gelden.
 Artikel 27
 1. Af- en overschrijving op de posten van de begroting is alleen
toegestaan voor zover daartoe machtiging is verleend in de begroting zelf
of bij een afzonderlijk besluit van de eilandsraad.
 2. Opdrachten tot af- en overschrijvingen waartoe machtiging is verleend
in de begroting behoeven de instemming van de eilandsraad.
 3. Bij algemene maatregel van bestuur kan de bevoegdheid tot overschrijving
aan voorwaarden worden verbonden.
 4. Een afzonderlijk besluit als bedoeld in het eerste lid behoeft
de goedkeuring van Onze Minister. Artikel 19, tweede, derde, en vijfde tot
en met zevende lid, is van overeenkomstige toepassing.
 § 3 De jaarrekening
 Artikel 28
 1. Het bestuurscollege legt aan de eilandsraad over elk begrotingsjaar
verantwoording af over het door hem gevoerde bestuur, onder overlegging van
de jaarrekening en het jaarverslag.
 2. De jaarrekening, het jaarverslag en de in artikel 38, vierde en
vijfde lid, bedoelde stukken liggen, zodra zij aan de eilandsraad zijn aangeboden,
voor eenieder ter inzage en zijn algemeen verkrijgbaar. Van de terinzagelegging
en de verkrijgbaarstelling wordt openbaar kennis gegeven.
 3. De eilandsraad beraadslaagt over de in het eerste en tweede lid
bedoelde stukken niet eerder dan twee weken na de openbare kennisgeving, bedoeld
in het tweede lid.
 Artikel 29
 1. De eilandsraad stelt de jaarrekening en het jaarverslag vast in
het jaar volgend op het begrotingsjaar. De jaarrekening betreft alle baten
en lasten van het openbaar lichaam.
 2. Indien de eilandsraad tot het standpunt komt dat in de jaarrekening
opgenomen baten, lasten of balansmutaties, die niet rechtmatig tot stand zijn
gekomen, aan de vaststelling van de jaarrekening in de weg staan, brengt
hij dit terstond ter kennis van het bestuurscollege met vermelding van de
gerezen bedenkingen.
 3. Het bestuurscollege zendt de eilandsraad binnen twee maanden na
ontvangst van het standpunt, bedoeld in het tweede lid, een voorstel voor
een indemniteitsbesluit, vergezeld van een reactie op de bij de eilandsraad
gerezen bedenkingen.
 4. Indien het bestuurscollege een voorstel voor een indemniteitsbesluit
heeft gedaan, stelt de eilandsraad de jaarrekening niet vast dan nadat hij
heeft besloten over het voorstel.
 Artikel 30
 Behoudens later in rechte gebleken onregelmatigheden ontlast de vaststelling
van de jaarrekening de leden van het bestuurscollege van het daarin verantwoorde
financieel beheer.
 Artikel 31
 1. Het bestuurscollege zendt de vastgestelde jaarrekening en het
jaarverslag, vergezeld van de overige in artikel 28 bedoelde stukken binnen
twee weken na vaststelling, maar in ieder geval vóór 15 juli
van het jaar, volgend op het begrotingsjaar, aan Onze Minister, door tussenkomst
van het College financieel toezicht. Het bestuurscollege voegt daarbij, indien
van toepassing, het besluit van de eilandsraad over een voorstel voor een
indemniteitsbesluit met de reactie, bedoeld in artikel 29, derde lid.
 2. Het College financieel toezicht kan een accountant als bedoeld
in artikel 393, eerste lid, van Boek 2 van het Burgerlijk Wetboek onderzoek
laten doen naar de rechtmatigheid en doelmatigheid van het gevoerde bestuur.
 3. Indien uit de jaarrekening blijkt dat sprake is van een tekort
op de gewone dienst of op de kapitaaldienst of van een overschrijding van
de rentelastnorm, geeft het College financieel toezicht aan het bestuurscollege
een advies voor wijziging van de begroting voor het lopende jaar en voor de
begroting voor het komende jaar. Het bestuurscollege betrekt dit advies bij
de eerstvolgende uitvoeringsrapportage, bedoeld in artikel 22.
 Artikel 32
 Indien de eilandsraad de jaarrekening dan wel een indemniteitsbesluit
niet of niet naar behoren vaststelt, zendt het bestuurscollege de jaarrekening,
vergezeld van de overige in artikel 28 bedoelde stukken, respectievelijk het
indemniteitsbesluit ter vaststelling aan Onze Minister, door tussenkomst van
het College financieel toezicht. Onze Minister stelt in dat geval de jaarrekening
en in voorkomende gevallen het indemniteitsbesluit vast.
 AFDELING 3 HET FINANCIEEL BEHEER EN DE CONTROLE
 Artikel 33
 1. Beleidsmaatregelen die gevolgen hebben voor de baten of lasten
op de begroting, worden door het bestuurscollege en de eilandsraad uitgevoerd
door middel van een daartoe geëigende voorziening.
 2. Indien het bestuurscollege de in het eerste lid bedoelde voorziening
niet tijdig vaststelt implementeert of uitvoert en daardoor de haalbaarheid
van de uitgaven- en inkomstenramingen in gevaar komt, brengt het College financieel
toezicht dit onder de aandacht van het bestuurscollege. Het rapport
kan aanbevelingen bevatten met betrekking tot de te treffen voorzieningen.
 3. Het bestuurscollege deelt binnen veertien dagen aan het College
financieel toezicht mee op welke wijze rekening wordt gehouden met het rapport,
bedoeld in het tweede lid en, indien aan de orde, onder vermelding van de
termijnen die daarbij in acht zullen worden genomen.
 4. Het College financieel toezicht rapporteert aan Onze Minister
indien uit de mededeling van het bestuurscollege, bedoeld in het derde lid,
blijkt dat het bestuurscollege of de eilandsraad een voorziening als bedoeld
in het eerste lid niet treft of dat op een zodanig tijdstip doet dat de haalbaarheid
van de uitgaven- en inkomstenramingen in gevaar komt.
 5. Het College financieel toezicht zendt het desbetreffende bestuurscollege
en de desbetreffende eilandsraad een afschrift van het rapport.
 6. Onze Minister kan in afwachting van de totstandkoming of implementatie
van de bedoelde voorziening, besluiten het College financieel toezicht te
belasten met het vaststellen van bijzondere maatregelen en het zelfstandig
uitvoeren hiervan.
 Artikel 34
 1. De eilandsraad stelt bij eilandsverordening de uitgangspunten
vast voor het financieel beheer en voor de inrichting van de financiële
organisatie. Deze eilandsverordening waarborgt dat wordt voldaan aan de eisen
van rechtmatigheid, doelmatigheid, verantwoording en controle.
 2. De eilandsverordening wordt na vaststelling gezonden aan het College
financieel toezicht.
 3. Het College financieel toezicht kan te allen tijde een onderzoek
instellen naar het beheer en de inrichting van de financiële organisatie,
bedoeld in het eerste lid.
 4. Het College financieel toezicht kan met een bestuurscollege afspraken
maken ter verbetering van het financieel beheer, het materieel beheer en de
daarvoor bij te houden administraties.
 5. Onze Minister kan het bestuurscollege ter zake van de in het vierde
lid genoemde onderwerpen algemene en bijzondere aanwijzingen geven.
 6. Onze Minister geeft deze aanwijzingen op het terrein van het financieel
beheer met inachtneming van de bevindingen van de accountants, bedoeld in
de artikelen 38, derde lid, en 31, tweede lid.
 7. Het bestuurscollege neemt de aanwijzingen, bedoeld in het vijfde
en zesde lid, in acht.
 8. Voor de afspraken inzake de verbeteringen in het financieel beheer
maakt het College financieel toezicht gebruik van de bevindingen van de accountants,
bedoeld in de artikelen 38, derde lid, en 31, tweede lid.
 9. Het College financieel toezicht houdt toezicht op de inrichting
van de controle die plaatsvindt in het kader van de uitvoering van de begroting.
 Artikel 35
 1. Uitsluitend het hoofd Financiën van het openbaar lichaam
of zijn eerste of tweede plaatsvervanger kunnen gemandateerd worden namens
het openbaar lichaam privaatrechtelijke rechtshandelingen te verrichten die
voortvloeien uit een besluit tot het aangaan van een financiële verplichting
en waarover een positief advies is verleend als bedoeld in artikel 23, tweede
lid.
 2. Indien het bestuurscollege zonder een positief advies, bedoeld
in het eerste lid, de in dat lid bedoelde functionarissen niettemin opdraagt
een verplichting aan te gaan of de daarmee verband houdende privaatrechtelijke
rechtshandelingen te verrichten, informeert de betrokken functionaris Onze
Minister daarover, door tussenkomst van het College financieel toezicht.
 3. Onze Minister geeft ter zake van de door de betrokken functionaris voorgelegde aangelegenheden een aanwijzing. Het bestuurscollege en
de betrokken functionaris nemen deze aanwijzing in acht.
 4. Het bestuurscollege deponeert de namen en functies van de personen,
bedoeld in het eerste lid, bij het College financieel toezicht. Het College
financieel toezicht houdt hiervan een register bij en publiceert dit register
na de vaststelling ervan, na elke wijziging, maar in elk geval iedere zes
maanden.
 5. Onze Minister kan begrotingen of begrotingsartikelen aanwijzen
ten laste waarvan geen financiële verplichtingen mogen worden aangegaan,
voordat hij daarmee heeft ingestemd.
 6. De inhoud van de aangewezen begrotingen of begrotingsartikelen,
bedoeld in het vijfde lid, worden, zolang ze zijn aangewezen, opgenomen in
het register, bedoeld in het vierde lid.
 7. Privaatrechtelijke rechtshandelingen betreffende het aangaan van
financiële verplichtingen als bedoeld in dit artikel zijn niet geldig
indien:
 a. de regels in dit besluit omtrent de bevoegdheid van de handelende
personen niet zijn nageleefd, of
 b. deze handelingen begrotingen of begrotingsartikelen betreffen
die ingevolge het zesde lid zijn opgenomen in het register, bedoeld in het
vierde lid.
 8. In geval van het aangaan van financiële verplichtingen en
het verrichten van privaatrechtelijke rechtshandelingen waartoe door de eilandsraad
is besloten, is dit artikel van overeenkomstige toepassing. 
 Artikel 36
 1. Namens het openbaar lichaam is uitsluitend het hoofd Financiën
van het openbaar lichaam of, bij zijn afwezigheid, zijn eerste of tweede plaatsvervanger,
bevoegd tot het verrichten van betalingen die voortvloeien uit door een bestuursorgaan
aangegane financiële verplichtingen. Zij kunnen de ontvanger van het
openbaar lichaam machtigen de genoemde betalingen te verrichten.
 2. Artikel 35, tweede en derde lid, is van overeenkomstige toepassing
op opdrachten van het bestuurscollege tot het doen van betalingen, bedoeld
in het eerste lid.
 3. In afwijking van het eerste lid kunnen betalingen door anderen
dan de in dat lid genoemde functionarissen worden verricht voor zover zij
contant betalen of gebruik maken van een bankpas of creditcard, onverminderd
het bepaalde in het achtste lid.
 4. Betalingen namens het openbaar lichaam, zowel onderling als aan
derde partijen, worden uitsluitend verricht via het bancaire betalingsverkeer,
behoudens het bepaalde in het derde lid.
 5. Met de schriftelijke instemming van het College financieel toezicht
en onder door hem te stellen voorwaarden kan van het vierde lid worden afgeweken.
 6. Het bestuurscollege bevordert dat derde partijen hun betalingen
aan het openbaar lichaam verrichten ten gunste van de betrokken inkomstenrekening
van het openbaar lichaam.
 7. Ontvangen contante gelden en cheques worden op de dag van ontvangst
gestort op de inkomstenrekening van het openbaar lichaam.
 8. Het doen van contante betalingen, het gebruik van bankpassen,
creditcards, chippassen en andere elektronische betaalwijzen is, zonder voorafgaande
schriftelijke instemming van het College financieel toezicht, niet toegestaan.
In overleg met het bestuurscollege kan het College financieel toezicht voor
het gebruik van een creditcard een bestedingslimiet vaststellen.
 9. Betalingen namens het openbaar lichaam geschieden tegen voldoende
kwijting.
 10. Het als geldelijke betaling in ontvangst nemen van niet-geldelijkezaken is niet toegestaan. Met de schriftelijke instemming van het
College financieel toezicht kan hiervan worden afgeweken.
 11. Het afgeven aan derden en het in ontvangst nemen van derden van
geldswaardige papieren in de vorm van aandelen en obligaties geschiedt tegen
een voldoende kwijting.
 12. Het verlenen van voorschotten op aan derde partijen te verrichten
betalingen geschiedt met inachtneming van door het College financieel toezicht
na overleg met het bestuurscollege op te stellen regels inzake het verlenen
van voorschotten.
 Artikel 37
 1. Met ingang van een door het College financieel toezicht te bepalen
datum draagt het bestuurscollege, in overeenstemming met het College financieel
toezicht, er zorg voor:
 a. dat voor het doen van betalingen en het incasseren van inkomsten
aparte bankrekeningen zijn geopend bij een of meer banken, al naar gelang
de doelmatigheid dat vereist;
 b. dat creditsaldi op de bankrekeningen dagelijks aan het eind van
de dag worden overgeboekt naar de bankrekening van het College financieel
toezicht;
 c. dat het College financieel toezicht dagelijks afschriften ontvangt
van de mutaties op de bankrekeningen.
 2. Het College financieel toezicht draagt er zorg voor dat debetsaldi
op de bankrekeningen dagelijks aan het eind van de dag worden aangevuld.
 3. De mutaties op de in het eerste lid, onder b, bedoelde bankrekening
worden door het College financieel toezicht voor elk van de openbare lichamen
bijgehouden op de rekening-courant, bedoeld in artikel 12, eerste lid.
 4. Het College financieel toezicht vergoedt over creditsaldi op de
rekening-courant een creditrente en brengt over debetsaldi een debetrente
in rekening. Het percentage van de creditrente en van de debetrente zijn aan
elkaar gelijk en gelijk aan de Euro Overnight Index Average.
 5. Bij regeling van Onze Minister van Financiën kunnen nadere
regels gesteld worden met betrekking tot het bepaalde in dit artikel.
 Artikel 38
 1. De eilandsraad stelt bij eilandsverordening regels vast voor de
controle op het financiële beheer en op de inrichting van de financiële
organisatie. Deze eilandsverordening waarborgt dat de rechtmatigheid van het
financiële beheer en van de inrichting van de financiële organisatie
wordt getoetst.
 2. De eilandsverordening wordt na vaststelling gezonden aan het College
financieel toezicht.
 3. De eilandsraad wijst een of meer accountants aan als bedoeld in
artikel 393, eerste lid, van Boek 2 van het Burgerlijk Wetboek, belast met
de controle van de in artikel 28 bedoelde jaarrekening en het daarbij verstrekken
van een accountantsverklaring en het uitbrengen van een verslag van bevindingen.
 4. De accountantsverklaring geeft op grond van de uitgevoerde controle
aan of:
 a. de jaarrekening een getrouw beeld geeft van zowel de baten en
lasten als de grootte en samenstelling van het vermogen;
 b. de baten, lasten en balansmutaties rechtmatig tot stand zijn gekomen;
 c. de jaarrekening is opgesteld in overeenstemming met de bij of
krachtens algemene maatregel van bestuur te stellen regels, bedoeld in artikel
13.
 5. Het verslag van bevindingen bevat in ieder geval bevindingen over: 
 a. de vraag of de inrichting van het financiële beheer en van
de financiële organisatie een getrouwe en rechtmatige verantwoording
mogelijk maken en
 b. onrechtmatigheden in de jaarrekening.
 6. De accountant zendt de accountantsverklaring en het verslag van
bevindingen aan de eilandsraad en een afschrift daarvan aan het bestuurscollege.
 7. Bij algemene maatregel van bestuur kunnen nadere regels worden
gesteld met betrekking tot de reikwijdte van en de verslaglegging omtrent
de accountantscontrole, bedoeld in het derde lid.
 8. Accountants als bedoeld in het derde lid kunnen in dienst van
het openbaar lichaam worden aangesteld en worden in dat geval door de eilandsraad
benoemd, geschorst en ontslagen.
 9. Indien de eilandsraad op grond van het derde lid accountants heeft
aangewezen die in dienst van het openbaar lichaam zijn aangesteld, is:
 a. het bepaalde bij en krachtens de artikelen 25, 25a en 27 van de
Wet toezicht accountantsorganisaties van overeenkomstige toepassing op deze
accountants;
 b. het bepaalde bij en krachtens de artikelen 14, 18, 19, 20 en 21
van de Wet toezicht accountantsorganisaties van overeenkomstige toepassing
op het openbaar lichaam, en
 c. het bepaalde bij en krachtens de artikelen 15 en 16 van de Wet
toezicht accountantsorganisaties van overeenkomstige toepassing op de personen
die de dagelijkse leiding hebben over het onderdeel van het openbaar lichaam
waarbij de in de aanhef bedoelde accountants werkzaam zijn.
 10. Indien een openbaar lichaam wordt aangewezen als organisatie
van openbaar belang als bedoeld in artikel 1, eerste lid, onderdeel h, van
de Wet toezicht accountantsorganisaties, zijn de artikelen 22 tot en met 24
van die wet van overeenkomstige toepassing op dit openbaar lichaam.
 11. De gezamenlijke rekenkamer is belast met het toezicht op de naleving
van het negende lid.
 Artikel 39
 1. Het bestuurscollege verstrekt Onze Minister en het College financieel
toezicht alle inlichtingen die het voor de uitoefening van zijn taken nodig
acht.
 2. Het bestuurscollege verleent Onze Minister en het College financieel
toezicht dan wel door hen aangewezen vertegenwoordigers te allen tijde toegang
tot dan wel inzage in alle goederen, administraties, documenten en andere
informatiedragers.
 3. Onze Minister kan aanwijzingen geven over de verstrekking van
gegevens door de collectieve sector, niet zijnde een openbaar lichaam.
 HOOFDSTUK IV DE BELASTINGEN
 § 1 Algemene bepalingen
 Artikel 40
 De eilandsraad besluit tot het invoeren, wijzigen of afschaffen van een
eilandbelasting door het vaststellen van een belastingverordening.
 Artikel 41
 Een belastingverordening vermeldt, in de daartoe leidende gevallen, de
belastingplichtige, het voorwerp van de belasting, het belastbare feit, de
heffingsmaatstaf, het tarief, het tijdstip van ingang van de heffing, het tijdstip van beëindiging van de heffing en hetgeen overigens
voor de heffing en de invordering van belang is.
 Artikel 42
 1. Behalve de eilandbelastingen waarvan de heffing krachtens andere
wetten dan deze geschiedt, worden geen andere eilandbelastingen geheven dan
die bedoeld in de tweede en derde paragraaf van dit hoofdstuk.
 2. Behoudens het bepaalde in andere wetten dan deze en in de tweede
en derde paragraaf van dit hoofdstuk kunnen de eilandbelastingen worden geheven
naar in de belastingverordening te bepalen heffingsmaatstaven, met dien verstande
dat het bedrag van een eilandbelasting niet afhankelijk mag worden gesteld
van het inkomen, de winst of het vermogen.
 § 2 Bijzondere bepalingen omtrent de grondbelasting
en de opcenten op de vastgoedbelasting
 Artikel 43
 1. Ter zake van binnen het openbaar lichaam gelegen onroerende zaken
kunnen worden geheven:
 a. onder de naam grondbelasting, een eilandbelasting van degenen
die bij het begin van het kalenderjaar het genot hebben krachtens eigendom,
bezit of beperkt recht van:
 1°. een onroerende zaak die voor de toepassing van artikel 16,
eerste lid, onderdeel h, van de Wet inkomstenbelasting BES wordt aangemerkt
als eigen woning die de genothebbende als hoofdverblijf ter beschikking staat;
 2°. onroerende zaken die behoren tot het vermogen van een onderneming
en ter zake waarvan de voordelen op grond van artikel 3, vierde lid, van de
Wet inkomstenbelasting BES worden belast als opbrengst van onderneming, en
 b. opcenten op de hoofdsom van de vastgoedbelasting, bedoeld in artikel
4.1 van de Belastingwet BES.
 2. Voor de toepassing van het eerste lid, aanhef en onder a, wordt
als genothebbende krachtens eigendom, bezit of beperkt recht aangemerkt degene
die bij het begin van het kalenderjaar als zodanig in de kadastrale registratie
is vermeld, tenzij blijkt dat op dat tijdstip een ander genothebbende krachtens
eigendom, bezit of beperkt recht is.
 Artikel 44
 1. De grondbelasting wordt geheven bij wege van aanslag.
 2. Een aanslag bevat in ieder geval:
 a. de naam, het adres en de woon- of vestigingsplaats van degene
aan wie de aanslag wordt opgelegd;
 b. een aanduiding van de onroerende zaak;
 c. de heffingsmaatstaf;
 d. de waardepeildatum;
 e. het kalenderjaar waarvoor de aanslag geldt;
 f. het te betalen belastingbedrag.
 3. Het niet naleven van de voorschriften van het tweede lid brengt
geen nietigheid van de aanslag mee.
 Artikel 44a
 1. Besluiten tot het invoeren, wijzigen of afschaffen van opcenten
op de hoofdsom van de vastgoedbelasting treden in werking met ingang van 1 januari van enig jaar. Een desbetreffend besluit wordt vóór
1 oktober van het voorafgaande jaar in afschrift ter kennis gebracht
van Onze Minister van Financiën.
 2. Een in het eerste lid bedoeld besluit heeft geen gevolgen voor
de opcenten die zijn betaald over een tijdvak dat vóór de datum
van inwerkingtreding van dat besluit is aangevangen.
 Artikel 45
 Voor de toepassing van dit hoofdstuk wordt als één onroerende
zaak aangemerkt:
 a. een gebouwd eigendom;
 b. een ongebouwd eigendom;
 c. een gedeelte van een in onderdeel a of onderdeel b bedoeld eigendom
dat blijkens zijn indeling is bestemd om als een afzonderlijk geheel te worden
gebruikt;
 d. een samenstel van twee of meer van de in onderdeel a of onderdeel
b bedoelde eigendommen of in onderdeel c bedoelde gedeelten daarvan die bij
dezelfde belastingplichtige in gebruik zijn en die, naar de omstandigheden
beoordeeld, bij elkaar behoren;
 Artikel 46
 1. De heffingsmaatstaf voor de grondbelasting is de waarde die aan
de onroerende zaak dient te worden toegekend, indien de volle en onbezwaarde
eigendom daarvan zou kunnen worden overgedragen en de verkrijger de zaak in
de staat waarin die zich bevindt, onmiddellijk en in volle omvang in gebruik
zou kunnen nemen.
 2. In afwijking in zoverre van het eerste lid wordt de waarde van
een onroerende zaak bepaald op de vervangingswaarde indien dit leidt tot een
hogere waarde dan die ingevolge het eerste lid. Bij de berekening van de vervangingswaarde
wordt rekening gehouden met:
 a. de aard en de bestemming van de zaak;
 b. de sedert de stichting van de zaak opgetreden technische en functionele
veroudering, waarbij de invloed van latere wijzigingen in aanmerking wordt
genomen.
 Artikel47
 1. De waarde van de onroerende zaken ter zake waarvan de grondbelasting
wordt geheven wordt vastgesteld door de in artikel 67, tweede lid, onderdeel
b, bedoelde eilandambtenaar.
 2. De waarde wordt bepaald naar de waarde die de onroerende zaak
op de waardepeildatum heeft naar de staat waarin de zaak op die datum verkeert.
 3. De waardepeildatum ligt één jaar voor het begin
van het tijdvak waarvoor de waarde wordt vastgesteld.
 4. De waarde geldt voor een tijdvak van vijf achtereenvolgende jaren.
 Artikel 48
 Indien een onroerende zaak in het jaar voorafgaand aan het tijdvak of
in de loop van het tijdvak wijzigt als gevolg van bouw, verbouwing, verbetering,
afbraak of vernietiging wordt in afwijking van artikel 47 de waarde bepaald
naar de staat van die zaak bij het begin van het kalenderjaar volgend op dat
waarin de genoemde wijziging zich heeft voorgedaan. 
 Artikel 49
 1. In afwijking van artikel 46 wordt bij de bepaling van de heffingsmaatstaf
voor de grondbelasting buiten aanmerking gelaten, de waarde van:
 a. de delfstoffen in de bodem en de door natuurvorming in of boven
de grond aanwezige meststoffen;
 b. onroerende zaken die in hoofdzaak zijn bestemd voor de openbare
eredienst met uitzondering van delen van zodanige onroerende zaken die dienen
als woning;
 c. natuurterreinen, waaronder mede worden verstaan duinen, heidevelden,
zandverstuivingen, moerassen en plassen, die door rechtspersonen met volledige
rechtsbevoegdheid welke zich uitsluitend of nagenoeg uitsluitend het behoud
van natuurschoon ten doel stellen, beheerd worden;
 d. openbare land- en waterwegen;
 e. waterverdedigings- en waterbeheersingswerken die worden beheerd
door organen, instellingen of diensten van publiekrechtelijke rechtspersonen,
met uitzondering van de delen van zodanige werken die dienen als woning;
 f. werken die zijn bestemd voor de levering van water, de inzameling
en zuivering van riool- en ander afvalwater of de levering van elektriciteit
en die worden beheerd door organen, instellingen of diensten van publiekrechtelijke
rechtspersonen, met uitzondering van de delen van zodanige werken die dienen
als woning;
 g. werktuigen die van een onroerende zaak kunnen worden afgescheiden
zonder dat beschadiging van betekenis aan die werktuigen wordt toegebracht
en die niet op zichzelf als gebouwde eigendommen zijn aan te merken.
 Artikel 50
 1. De grondbelasting bedraagt een percentage van de heffingsgrondslag.
 2. De opcenten, bedoeld in artikel 43, eerste lid, onderdeel b, worden
uitgedrukt in een percentage van de hoofdsom van de vastgoedbelasting.
 3. Het tarief van de belastingen, bedoeld in artikel 43, eerste lid,
wordt gelijkelijk vastgesteld voor onderscheidenlijk:
 a. de grondbelasting, voor zover het betreft onroerende zaken als
bedoeld in artikel 43, eerste lid, onderdeel a, onder 1°;
 b. de grondbelasting, voor zover het betreft onroerende zaken als
bedoeld in artikel 43, eerste lid, onderdeel a, onder 2°;
 c. de opcenten op de vastgoedbelasting. bedoeld in artikel 43, eerste
lid, onderdeel b.
 Artikel 51
 1. In de belastingverordening kan worden bepaald dat geen grondbelasting
wordt geheven indien de heffingsmaatstaf blijft beneden een bedrag van USD 12 000
dan wel een in de belastingverordening te bepalen lager bedrag.
 2. In de belastingverordening kunnen belastingbedragen tot maximaal
USD 10 worden opgenomen waarvoor geen invordering zal plaatsvinden. Voor
de toepassing van de vorige volzin kan in de belastingverordening worden bepaald
dat het totaal van op één aanslagbiljet of kennisgeving verenigde
verschuldigde bedragen wordt aangemerkt als één belastingbedrag. 
 Artikel 52
 Bij gehele of gedeeltelijke vernieling van gebouwen door onvoorziene rampen
wordt op verzoek aan de belastingschuldige een vermindering of teruggaaf van
grondbelasting verleend naar evenredigheid van het resterende deel van het
belastingjaar waarop de grondbelasting betrekking heeft en van de vermindering
in waarde.
 § 3 Bijzondere bepalingen omtrent enkele andere
belastingen dan de grondbelasting
 Artikel 53
 1. Onder de naam toeristenbelasting kan een eilandbelasting worden
geheven ter zake van verblijf binnen het grondgebied van het openbaar lichaam
door niet-ingezetenen van het openbaar lichaam.
 2. Voor zover een eilandbelasting wordt geheven van degene die gelegenheid
tot verblijf biedt is deze bevoegd de belasting als zodanig te verhalen op
degene ter zake van wiens verblijf de belasting verschuldigd wordt.
 3. Voor de toepassing van dit artikel wordt als degene die gelegenheid
tot verblijf biedt in ieder geval aangemerkt:
 a. de eigenaar van een onroerende zaak waar een niet-ingezetene verblijft,
indien deze onroerende zaak door de eigenaar zelf wordt geëxploiteerd,
 b. de exploitant van een onroerende zaak waar een niet-ingezetene
verblijft,
 c. de schipper of gezagvoerder die een vaartuig onder zijn verantwoordelijkheid
heeft of de beheerder of gebruiker van het vaartuig.
 Artikel 54
 1. Onder de naam verhuurautobelasting kan ter zake van het gebruik
van een verhuurauto een eilandbelasting worden geheven van degene die de auto’s
verhuurt.
 2. De belasting kan als zodanig verhaald worden op degene ter zake
van wiens gebruik de belasting verschuldigd wordt.
 Artikel 55
 1. Ter zake van een motorrijtuig zijnde een personenauto, motorrijwiel,
autobus, vrachtauto of bestelauto, dat naar zijn aard voor gebruik op de openbare
weg is bestemd en overeenkomstig deze bestemming binnen of op het grondgebied
van het openbaar lichaam wordt gebruikt, kan onder de naam motorrijtuigenbelasting
een eilandbelasting worden geheven van degene die bij aanvang van een tijdvak
het motorrijtuig houdt.
 2. Het tarief van de motorrijtuigenbelasting kan afhankelijk worden
gesteld van
 a. de massa in kilogrammen van het motorrijtuig,
 b. de aard van de brandstof van het motorrijtuig alsmede
 c. het soort motorrijtuig.
 3. Het in het eerste lid bedoelde tijdvak bedraagt drie maanden,
waarbij het eerste tijdvak in een kalenderjaar aanvangt op 1 januari
van dat kalenderjaar.
 Artikel 56
 1. In het kader van de parkeerregulering kunnen de volgende belastingen
worden geheven:
 a. een belasting ter zake van het parkeren van een voertuig op een
bijde belastingverordening dan wel krachtens de belastingverordening
in de daarin aangewezen gevallen door het bestuurscollege te bepalen plaats,
tijdstip en wijze;
 b. een belasting ter zake van een vanwege het openbaar lichaam verleende
vergunning voor het parkeren van een voertuig op de in die vergunning aangegeven
plaats en wijze.
 2. Voor de toepassing van het eerste lid wordt onder parkeren verstaan
het gedurende een aaneengesloten periode doen of laten staan van een voertuig,
anders dan gedurende de tijd die nodig is voor en gebruikt wordt tot het onmiddellijk
in- en uitstappen van personen dan wel het onmiddellijk laden of lossen van
zaken, op de binnen het openbaar lichaam gelegen voor het openbaar verkeer
openstaande terreinen of weggedeelten, waarop dit doen of laten staan niet
ingevolge een wettelijk voorschrift is verboden.
 3. De belasting, bedoeld in het eerste lid, onderdeel a, wordt geheven
van degene die het voertuig heeft geparkeerd.
 4. Als degene die het voertuig heeft geparkeerd wordt mede aangemerkt
degene die de belasting voldoet dan wel te kennen geeft of heeft gegeven de
belasting te willen voldoen.
 5. Zolang geen voldoening van de in het eerste lid, onderdeel a,
bedoelde belasting heeft plaatsgevonden wordt de houder van het voertuig aangemerkt
als degene die het voertuig heeft geparkeerd. Met betrekking tot een motorrijtuig
ter zake waarvan motorrijtuigenbelasting als bedoeld in artikel 55 wordt geheven
wordt als houder aangemerkt degene die ter zake van dat motorrijtuig belastingplichtig
is voor de motorrijtuigenbelasting. De tweede volzin vindt geen toepassing
indien een voor ten hoogste drie maanden aangegane huurovereenkomst wordt
overgelegd waaruit blijkt wie ten tijde van het parkeren ingevolge deze overeenkomst
de huurder van het voertuig was, in welk geval de huurder wordt aangemerkt
als degene die het voertuig heeft geparkeerd.
 6. De belasting wordt niet geheven van degene die ingevolge het vijfde
lid is aangemerkt als degene die het voertuig heeft geparkeerd, indien deze
aannemelijk maakt dat ten tijde van het parkeren een ander tegen zijn wil
van het voertuig gebruik heeft gemaakt en dat hij dit gebruik redelijkerwijs
niet heeft kunnen voorkomen.
 7. De belasting, bedoeld in het eerste lid, onderdeel b, wordt geheven
van degene die de vergunning heeft aangevraagd.
 8. Het tarief van de in het eerste lid bedoelde belastingen kan afhankelijk
worden gesteld van de parkeerduur, van de parkeertijd, van de ingenomen oppervlakte
en van de ligging van de terreinen of weggedeelten.
 Artikel 57
 [Vervallen]
 Artikel 58
 1. Ter zake van het houden van een hond kan van de houder een hondenbelasting
worden geheven.
 2. De belasting wordt geheven naar het aantal honden dat wordt gehouden.
 3. Voor de toepassing van het eerste lid wordt het houden van een
hond door een lid van een huishouden aangemerkt als het houden van een hond
door een door de in artikel 67, tweede lid, onderdeel b, bedoelde ambtenaar
van het openbaar lichaam aan te wijzen lid van dat huishouden. 
 Artikel 59
 Ter zake van openbare aankondigingen zichtbaar vanaf de openbare weg kan
een reclamebelasting worden geheven.
 Artikel 60
 Ter zake van het hebben van voorwerpen onder, op of boven voor de openbare
dienst bestemde grond van het openbaar lichaam kan een precariobelasting worden
geheven.
 Artikel 61
 Onder de naam havenbelasting kan een belasting worden geheven ter zake
van degene, die als schipper of gezagvoerder het vaartuig onder zijn verantwoordelijkheid
heeft, of van de beheerder of gebruiker van het vaartuig ter zake van:
 a. het liggen of meren van vaartuigen in havens of aan kaden en terreinen,
welke bij het openbaar lichaam in eigendom of in beheer en onderhoud zijn,
en
 b. het ankeren in de territoriale wateren als bedoeld in de Rijkswet
uitbreiding territoriale zee van het Koninkrijk in de Nederlandse Antillen
voor zover deze wateren grenzen aan het openbaar lichaam.
 Artikel 62
 1. Rechten kunnen worden geheven ter zake van:
 a. het gebruik overeenkomstig de bestemming van voor de openbare
dienst bestemde bezittingen van het openbaar lichaam of van voor de openbare
dienst bestemde werken of inrichtingen die bij het openbaar lichaam in beheer
of in onderhoud zijn;
 b. het genot van door of vanwege het openbaar lichaam verstrekte
diensten.
 2. Voor de toepassing van dit hoofdstuk worden de in het eerste lid
bedoelde rechten aangemerkt als eilandbelastingen.
 Artikel 63
 De rechten, bedoeld in artikel 62, kunnen worden geheven door het openbaar
lichaam dat het gebruik van de bezittingen, werken of inrichtingen toestaat
of de diensten verleent, ongeacht of het belastbare feit zich binnen of buiten
het grondgebied van het openbaar lichaam voordoet.
 Artikel 64
 1. In belastingverordeningen op grond waarvan rechten als bedoeld
in artikel 62 worden geheven, worden de tarieven zodanig vastgesteld dat de
geraamde baten van de rechten niet uitgaan boven de geraamde lasten ter zake.
 2. Onder de in het eerste lid bedoelde lasten worden mede verstaan
bijdragen aan bestemmingsreserves en voorzieningen voor noodzakelijke vervanging
van de betrokken activa.
 Artikel 65
 Bij of krachtens algemene maatregel van bestuur kunnen inzake de eilandbelastingen,
bedoeld in de tweede en derde paragraaf van dit hoofdstuk, nadere regels worden
gegeven. 
 § 4 Heffing en invordering
 Artikel 66
 In deze paragraaf wordt verstaan onder heffing op andere wijze: heffing
op andere wijze dan bij wege van aanslag of bij wege van voldoening op aangifte.
 Artikel 67
 1. Onverminderd het overigens in deze paragraaf bepaalde geschieden
de heffing en de invordering van eilandbelastingen, andere dan die bedoeld
in artikel 43, eerste lid, onderdeel b, met toepassing van de hoofdstukken
I en VIII van de Belastingwet BES als waren die belastingen BES belastingen.
 2. Onverminderd het overigens in deze paragraaf bepaalde gelden de
bevoegdheden en de verplichtingen van de hierna vermelde, in de Belastingwet
BES genoemde functionarissen, met betrekking tot de eilandbelastingen voor
de daarachter genoemde colleges of functionarissen:
 a. Onze Minister van Financiën en de directeur: het bestuurscollege;
 b. de inspecteur: de eilandambtenaar, belast met de heffing van eilandbelastingen;
 c. de ontvanger of een inzake BES belastingen bevoegde ontvanger:
de eilandambtenaar belast met de invordering van eilandbelastingen;
 d. de ambtenaren van de rijksbelastingdienst: de eilandambtenaren
belast met de heffing of de invordering van eilandbelastingen;
 e. de belastingdeurwaarder: de daartoe aangewezen eilandambtenaar.
 3. Onverminderd het overigens in deze paragraaf bepaalde wordt met
betrekking tot eilandbelastingen in de Belastingwet BES voor «algemene
maatregel van bestuur» en voor «ministeriële regeling»
gelezen: besluit van het bestuurscollege.
 Artikel 68
 1. Het bestuurscollege kan bepalen dat voor de toezending of uitreiking
van aanslagbiljetten ingevolge artikel 8.2, eerste lid, van de Belastingwet
BES voor de in artikel 67, tweede lid, onderdeel c, bedoelde ambtenaar een
andere eilandambtenaar in de plaats treedt.
 2. De colleges van twee of meer openbare lichamen kunnen met betrekking
tot een of meer eilandbelastingen bepalen dat ambtenaren van een van die openbare
lichamen worden aangewezen als:
 a. de in artikel 67, tweede lid, onderdeel b, bedoelde ambtenaar
van die openbare lichamen voor de uitvoering van enige wettelijke bepaling
betreffende de heffing van eilandbelastingen;
 b. de in artikel 67, tweede lid, onderdeel c, bedoelde ambtenaar
van die openbare lichamen voor de uitvoering van enige wettelijke bepaling
betreffende de invordering van eilandbelastingen;
 c. de in artikel 67, tweede lid, onderdeel d, bedoelde ambtenaren
van die openbare lichamen voor de uitvoering van enige wettelijke bepaling
betreffende de heffing of de invordering van eilandbelastingen;
 d. de in artikel 67, tweede lid, onderdeel e, bedoelde ambtenaar
van die openbare lichamen, voor de uitvoering van enige wettelijke bepaling
betreffende de invordering van eilandbelastingen.
 3. Het eerste lid is van overeenkomstige toepassing ten aanzien van
het bestuurscollege van het openbaar lichaam waarvan de ambtenaar, belast
met de invordering van eilandbelastingen op grond van het tweede lid, onderdeel
b, wordt aangewezen.
 4. Indien voor de heffing of de invordering van eilandbelastingen
een gemeenschappelijke regeling is getroffen en bij die regeling een openbaar lichaam is ingesteld, kan bij of krachtens die regeling worden bepaald
dat een daartoe aangewezen ambtenaar van dat openbare lichaam wordt aangewezen
als:
 a. de in artikel 67, tweede lid, onderdeel b, bedoelde ambtenaar
van het openbaar lichaam dat de desbetreffende taken heeft overgedragen, voor
de uitvoering van enige wettelijke bepaling betreffende de heffing van eilandbelastingen;
 b. de in artikel 67, tweede lid, onderdeel c, bedoelde ambtenaar
van het openbaar lichaam dat de desbetreffende taken heeft overgedragen, voor
de uitvoering van enige wettelijke bepaling betreffende de invordering van
eilandbelastingen;
 c. de in artikel 67, tweede lid, onderdeel d, bedoelde ambtenaren
van het openbaar lichaam dat de desbetreffende taken heeft overgedragen, voor
de uitvoering van enige wettelijke bepaling betreffende de heffing of de invordering
van eilandbelastingen;
 d. de in artikel 67, tweede lid, onderdeel e, bedoelde ambtenaar
van het openbaar lichaam dat de desbetreffende taken heeft overgedragen, voor
de uitvoering van enige wettelijke bepaling betreffende de invordering van
eilandbelastingen.
 5. Het eerste lid is van overeenkomstige toepassing ten aanzien van
het dagelijks bestuur van het openbaar lichaam dat is ingesteld op grond van
de Wet gemeenschappelijke regelingen waarvan een ambtenaar op grond van het
vierde lid, onderdeel b, wordt aangewezen.
 Artikel 69
 Eilandbelastingen kunnen worden geheven bij wege van aanslag, bij wege
van voldoening op aangifte of op andere wijze, doch niet bij wege van afdracht
op aangifte.
 Artikel 70
 1. Indien de eilandbelastingen op andere wijze worden geheven, bepaalt
de belastingverordening op welke wijze deze worden geheven en de wijze waarop
de belastingschuld aan de belastingplichtige wordt bekendgemaakt. De belastingverordening
kan bepalen dat het bestuurscollege omtrent de uitvoering van een en ander
nadere regels geeft.
 2. De op andere wijze geheven belastingen worden voor de toepassing
van de Belastingwet BES aangemerkt als bij wege van aanslag geheven belastingen,
met dien verstande dat wordt verstaan onder:
 a. de aanslag, de voorlopige aanslag en de navorderingsaanslag: het
gevorderde, het voorlopig gevorderde, onderscheidenlijk het nagevorderde bedrag;
 b. het aanslagbiljet: de kennisgeving van het in onderdeel a bedoelde
bedrag;
 c. de dagtekening van het aanslagbiljet: de dagtekening van de schriftelijke
kennisgeving van het in onderdeel a bedoelde bedrag, of bij gebreke van een
schriftelijke kennisgeving, de datum waarop het bedrag op andere wijze ter
kennis van de belastingplichtige is gebracht.
 Artikel 71
 1. De belasting, bedoeld in artikel 56, eerste lid, onder a, wordt
geheven bij wege van voldoening op aangifte dan wel op andere wijze.
 2. Als voldoening op aangifte wordt uitsluitend aangemerkt het bij
de aanvang van het parkeren in werking stellen van een parkeermeter of een
parkeerautomaat op de daartoe bestemde wijze en met inachtneming van de door
het bestuurscollege gestelde voorschriften.
 3. In afwijking van artikel 8.92, eerste lid, van de Belastingwet
BES kan geen bezwaarschrift worden ingediend inzake het bedrag
dat overeenkomstig het tweede lid, onderdeel a, op aangifte is voldaan.
 4. Ingeval een naheffingsaanslag wordt opgelegd, wordt deze berekend
over een parkeerduur van een uur, tenzij aannemelijk is dat het voertuig langer
dan een uur zonder betaling geparkeerd heeft gestaan.
 5. De artikelen 8.22, tweede en derde lid, 8.23 en 8.26 van de Belastingwet
BES blijven buiten toepassing.
 6. Ter zake van het opleggen van een naheffingsaanslag worden kosten
in rekening gebracht. Deze kosten maken onderdeel uit van de naheffingsaanslag
en worden afzonderlijk op het aanslagbiljet vermeld. Ten aanzien van hetzelfde
voertuig worden per aaneengesloten periode de kosten niet vaker dan eenmaal
per kalenderdag in rekening gebracht.
 7. Bij algemene maatregel van bestuur kunnen regels gesteld worden
met betrekking tot de wijze van berekening en de maximale hoogte van de in
het zesde lid bedoelde kosten. In de belastingverordening wordt het bedrag
van de in rekening te brengen kosten bepaald.
 8. Indien het niet mogelijk is het aanslagbiljet terstond aan de
belastingschuldige uit te reiken, kan worden volstaan met het aanbrengen van
het aanslagbiljet op of aan het voertuig. Alsdan vermeldt het aanslagbiljet
niet de naam van de belastingschuldige maar het kenteken van het voertuig.
Bij gebreke van een kenteken vermeldt het aanslagbiljet een of meer gegevens
die kenmerkend zijn voor het geparkeerde voertuig.
 9. De naheffingsaanslag is dadelijk en ineens invorderbaar.
 Artikel 72
 1. Na afloop van een in de belastingverordening te bepalen termijn,
die ten minste 24 uren bedraagt nadat het aanslagbiljet aan de belastingschuldige
is uitgereikt dan wel nadat het aanslagbiljet, overeenkomstig artikel 71,
achtste lid, aan het voertuig is aangebracht, is de in artikel 67, tweede
lid, onderdeel c, bedoelde eilandambtenaar bevoegd het voertuig naar een door
hem aangewezen plaats te doen overbrengen en in bewaring te doen stellen.
Ter zake van de in de eerste volzin bedoelde overbrenging en bewaring wordt
procesverbaal opgemaakt en worden kosten in rekening gebracht.
 2. De in artikel 67, tweede lid, onderdeel c, bedoelde eilandambtenaar
draagt er zorg voor dat in een daartoe aangelegd register aantekening wordt
gemaakt van de gevallen waarin de in het eerste lid bedoelde bevoegdheid wordt
uitgeoefend.
 3. De in artikel 67, tweede lid, onderdeel c, bedoelde eilandambtenaar
draagt zorg voor de bewaring van de ingevolge het eerste lid in bewaring gestelde
voertuigen.
 4. De in artikel 67, tweede lid, onderdeel c, bedoelde eilandambtenaar
geeft het voertuig terug aan de rechthebbende, nadat de naheffingsaanslag,
en de kosten van overbrenging en bewaring zijn voldaan.
 5. Wanneer het voertuig binnen 48 uren na het in bewaring stellen
niet is afgehaald, geeft de in artikel 67, tweede lid, onderdeel c, bedoelde
eilandambtenaar zo mogelijk binnen zeven dagen van de overbrenging en bewaring
kennis:
 a. indien het voertuig een motorrijtuig is ter zake waarvan motorrijtuigenbelasting
wordt geheven, aan degene die ter zake van dat motorrijtuig belastingplichtig
is voor de motorrijtuigenbelasting;
 b. indien blijkt dat ter zake van het voertuig aangifte van vermissing
is gedaan, aan degene die aangifte heeft gedaan;
 c. in nader door Onze Minister te bepalen gevallen op de daarbij
aangegeven wijze.
 6. De kosten van opsporing van degene aan wie de kennisgeving wordt
gezonden en die van het doen van de kennisgeving worden voor de toepassing
van dit artikel gerekend tot de kosten van overbrenging en bewaring. 
 7. Wanneer het voertuig binnen drie maanden na het in bewaring stellen
niet is afgehaald, is de in artikel 67, tweede lid, onderdeel c, bedoelde
eilandambtenaar bevoegd het te verkopen of, indien verkoop naar hun oordeel
niet mogelijk is, het voertuig om niet aan een derde in eigendom over te dragen
of te laten vernietigen. Gelijke bevoegdheid heeft de in artikel 67, tweede
lid, onderdeel c, bedoelde eilandambtenaar ook binnen die termijn, zodra het
gezamenlijke bedrag van de naheffingsaanslag en de kosten van overbrenging
en bewaring, vermeerderd met de voor de verkoop, de eigendomsoverdracht om
niet of de vernietiging geraamde kosten, in verhouding tot de waarde van het
voertuig naar zijn mening onevenredig hoog zou worden. Verkoop, eigendomsoverdracht
om niet of vernietiging vindt niet plaats binnen twee weken nadat de kennisgeving
als bedoeld in het vijfde lid is uitgegaan. Voor de toepassing van de volgende
leden worden de kosten van verkoop, eigendomsoverdracht om niet of vernietiging
gerekend tot de kosten van overbrenging en bewaring.
 8. Gedurende drie jaren na het tijdstip van de verkoop heeft degene,
die op dat tijdstip eigenaar was, recht op de opbrengst van het voertuig,
met dien verstande dat eerst de kosten van het bewaren van het voertuig en
vervolgens de naheffingsaanslag met die opbrengst worden verrekend. Na het
verstrijken van die termijn vervalt het eventueel batige saldo aan het openbaar
lichaam.
 9.  In de belastingverordening wordt bepaald tot welke bedragen de
kosten van het overbrengen en bewaren van het voertuig in rekening worden
gebracht. Bij algemene maatregel van bestuur kunnen regels gesteld worden
met betrekking tot de wijze van berekening van die kosten.
 10. De in artikel 67, tweede lid, onderdeel c, bedoelde eilandambtenaar
stelt het bedrag van de in rekening te brengen kosten vast bij voor bezwaar
vatbare beschikking.
 11. Bij of krachtens algemene maatregel van bestuur kunnen regels
gesteld worden omtrent de overbrenging, bewaring, verkoop, eigendomsoverdracht
om niet en vernietiging, het inrichten en aanhouden van het in het tweede
lid bedoelde register, alsmede omtrent hetgeen verder voor de uitvoering van
dit artikel wenselijk is.
 12. Indien aantoonbaar is dat tijdens de overbrenging en bewaring
schade aan het voertuig is toegebracht, is het openbaar lichaam gehouden deze
schade te vergoeden.
 Artikel 73
 1. Bij de heffing en invordering van eilandbelastingen blijven de
artikelen 8.1, 8.55, 8.77, tweede lid, 8.79, tweede en derde lid, 8.80, tweede
tot en met vierde lid, 8.81, 8.83, tweede tot en met vijfde lid, 8.86, 8.87,
8.91 en 8 120 tot en met 8 129 van de Belastingwet BES buiten toepassing.
Bij de heffing van eilandbelastingen die op andere wijze worden geheven, blijven
bovendien de artikelen 8.2, eerste lid, 8.3, 8.4, 8.7, eerste lid, en 8.9
van die wet buiten toepassing.
 2. Bij algemene maatregel van bestuur kunnen de kosten van vervolging
worden bepaald als bedoeld in artikel 8.39, tweede lid, van de Belastingwet
BES.
 Artikel 74
 1. Onverminderd artikel 8.3, zesde lid, van de Belastingwet BES,
kan in afwijking van artikel 8.3, eerste en vierde lid,van de Belastingwet
BES de in artikel 67, tweede lid, onderdeel b, bedoelde eilandambtenaar vorderen
dat een verplichting tot het doen van aangifte of tot het indienen van een
verzoek om uitreiking van een aangiftebiljet wordt nagekomen door het mondeling
doen van aangifte. Daarbij: 
 a. worden de door de in artikel 67, tweede lid, onderdeel b, bedoelde
eilandambtenaar gevraagde bescheiden overgelegd;
 b. kan de in artikel 67, tweede lid, onderdeel b, bedoelde eilandambtenaar
vorderen dat een van de mondelinge aangifte opgemaakt relaas door de aangever
wordt ondertekend, bij gebreke waarvan de aangifte geacht wordt niet te zijn
gedaan.
 2.  Indien het eerste lid toepassing vindt, kan de in artikel 67,
tweede lid, onderdeel b, bedoelde eilandambtenaar voor de termijnen, genoemd
in de artikelen 8.5, tweede lid, en artikel 8.11, eerste en vierde lid, van
de Belastingwet BES of voor de termijnen, bedoeld in artikel 75, tweede en
derde lid, kortere termijnen in de plaats stellen en is artikel 8.9 van de
Belastingwet BES niet van toepassing.
 Artikel 75
 1. Met betrekking tot de bij wege van aanslag en bij wege van voldoening
op aangifte geheven eilandbelastingen moet het aangiftebiljet binnen een door
de eilandambtenaar, bedoeld in artikel 67, tweede lid, onderdeel b, gestelde
termijn bij hem worden ingeleverd.
 2. De belastingverordening bepaalt de minimale lengte van de termijn,
bedoeld in het eerste lid.
 3. Als de belastingverordening geen minimale lengte noemt voor de
termijn, bedoeld in het eerste lid, bedraagt dat minimum twee maanden.
 4. Met betrekking tot de bij wege van voldoening op aangifte geheven
eilandbelastingen bepaalt de belastingverordening binnen welke termijn de
verschuldigde belasting moet worden betaald.
 5. Voor zover de belastingverordening geen termijn noemt als bedoeld
in het vierde lid gelden de termijnen, genoemd in artikel 8.11 van de Belastingwet
BES.
 Artikel 76
 1. De in artikel 67, tweede lid, onderdeel b, bedoelde eilandambtenaar
is bevoegd voor eenzelfde belastingplichtige bestemde belastingaanslagen van
dezelfde soort die betrekking kunnen hebben op verschillende belastingen,
op één aanslagbiljet te verenigen.
 2. Het eerste lid vindt overeenkomstige toepassing ingeval de belasting
op andere wijze wordt geheven.
 Artikel 77
 1. Degene die ingevolge de belastingverordening aanspraak kan maken
op een gehele of gedeeltelijke vrijstelling, vermindering, ontheffing of teruggaaf,
kan binnen zes weken nadat de omstandigheid welke die aanspraak deed ontstaan,
zich heeft voorgedaan, of, voor zover het een belasting betreft die bij wege
van aanslag wordt geheven en op dat tijdstip nog geen aanslagbiljet is uitgereikt
of is toegezonden, binnen zes weken na de dagtekening van het aanslagbiljet,
een aanvraag tot het verkrijgen van vrijstelling, vermindering, ontheffing
of teruggaaf indienen bij de in artikel 67, tweede lid, onderdeel b, bedoelde
eilandambtenaar.
 2. Het eerste lid vindt overeenkomstige toepassing ingeval de belasting
op andere wijze wordt geheven.
 3. De in artikel 67, tweede lid, onderdeel b, bedoelde eilandambtenaar
beslist op de aanvraag bij voor bezwaar vatbare beschikking.
 Artikel 78
 In de gevallen waarin het volkenrecht dan wel, naar het oordeel van Onze
Minister en Onze Minister van Financiën, het internationale gebruik daartoe noodzaakt, wordt vrijstelling van eilandbelastingen verleend.
Onze genoemde Ministers kunnen gezamenlijk ter zake nadere regels stellen.
 Artikel 79
 Naast een in de belastingverordening voorziene vermindering, ontheffing
of teruggaaf kan de in artikel 67, tweede lid, onderdeel b, bedoelde eilandambtenaar
ook een in de belastingverordening voorziene vrijstelling ambtshalve verlenen.
 Artikel 80
 1. Met betrekking tot eilandbelastingen kunnen bij algemene maatregel
van bestuur:
 a. regels worden gesteld waarbij de artikelen 8.83, tweede tot en
met vijfde lid, 8.86 tot en met 8.88 en 8.91van de Belastingwet BES geheel
of gedeeltelijk van toepassing worden verklaard, dan wel
 b. regels worden gesteld die overeenkomen met die in de in onderdeel
a genoemde artikelen.
 2. De in het eerste lid bedoelde regels bevatten in elk geval een
omschrijving van degene op wie de verplichting rust, alsmede van de eilandbelasting
ten behoeve waarvan de verplichting geldt. Voorts vermelden deze regels naar
gelang de aard van de verplichting een omschrijving van de aard van de te
verstrekken gegevens en inlichtingen, van de aard van de gegevens welke uit
de administratie dienen te blijken of van het doel waarvoor het voor raadpleging
beschikbaar stellen van gegevensdragers kan geschieden.
 Artikel 81
 1. De belastingverordening bepaalt binnen welke termijnen een belastingaanslag
invorderbaar is. Voor zover de belastingverordening geen termijnen noemt als
bedoeld in de vorige volzin is artikel 8.43 van de Belastingwet BES van toepassing.
 2. De belastingverordening kan bepalen dat het verschuldigde bedrag
moet worden betaald gelijktijdig met en op dezelfde wijze als de voldoening
van een andere vordering aan de schuldeiser van die andere vordering.
 3. Het eerste en tweede lid vinden overeenkomstige toepassing ingeval
de belasting op andere wijze wordt geheven.
 Artikel 82
 De verrekening van aan de belastingschuldige uit te betalen en van hem
te innen bedragen ter zake van eilandbelastingen op de voet van artikel 8.59
van de Belastingwet BES is ook mogelijk indien de in artikel 8.43 van de Belastingwet
BES gestelde termijn, dan wel de krachtens artikel 81, eerste lid, gestelde
termijn nog niet is verstreken.
 Artikel 83
 1. Indien ter zake van hetzelfde voorwerp van de belasting of hetzelfde
belastbare feit twee of meer personen belastingplichtig zijn, kan de belastingaanslag
ten name van een van hen worden gesteld.
 2. Indien de belastingplicht, bedoeld in het eerste lid, voortvloeit
uit het genot van een onroerende zaak krachtens eigendom, bezit of beperkt
recht en de aanslag ten name van één van de belastingplichtigen
is gesteld, kan de met de invordering van eilandbelastingen belaste eilandambtenaar
de belastingaanslag op de gehele onroerende zaak verhalen ten
name van degene te wiens name de aanslag is gesteld, zonder rekening te houden
met de rechten van de overige belastingplichtigen.
 3. De belastingschuldige die de belastingaanslag heeft voldaan kan
hetgeen hij meer heeft voldaan dan overeenkomt met zijn belastingplicht verhalen
op de overige belastingplichtigen naar evenredigheid van ieders belastingplicht.
 4. Tegen een met toepassing van het eerste lid vastgestelde belastingaanslag
kan mede bezwaar en beroep als bedoeld in titel 8 van hoofdstuk VIII van de
Belastingwet BES worden ingesteld door de belastingplichtige wiens naam niet
op het aanslagbiljet staat vermeld.
 5. Van het derde lid kan bij overeenkomst worden afgeweken.
 Artikel 84
 1. De in artikel 8.58 van de Belastingwet BES bedoelde kwijtschelding
wordt met betrekking tot eilandbelastingen verleend door de in artikel 67,
tweede lid, onderdeel c, bedoelde eilandambtenaar.
 2. De eilandsraad kan bepalen dat in het geheel geen dan wel gedeeltelijke
kwijtschelding wordt verleend.
 3. Het bestuurscollege kan de belasting geheel of gedeeltelijk oninbaar
verklaren. Het daartoe strekkende besluit ontheft de eilandambtenaar belast
met de invordering van eilandbelastingen van de verplichting verder pogingen
tot invordering te doen.
 Artikel 85
 Indien ter zake van een eilandbelasting exploot moet worden gedaan, een
akte van vervolging betekend of een dwangbevel ten uitvoer gelegd in een gemeente,
of in een ander openbaar lichaam dan die aan welke de belasting is verschuldigd,
is daartoe naast de belastingdeurwaarder van laatstbedoeld openbaar lichaam
mede de belastingdeurwaarder van de desbetreffende gemeente en van het andere
openbaar lichaam bevoegd en desgevraagd verplicht.
 Artikel 86
 Bij of krachtens algemene maatregel van bestuur kunnen inzake alle eilandbelastingen
in het kader van deze paragraaf passende nadere regels worden gegeven ter
aanvulling van de in deze paragraaf geregelde onderwerpen.
 HOOFDSTUK V DE FINANCIËLE VERHOUDING
 § 1 Algemene bepalingen
 Artikel 87
 1. Indien beleidsvoornemens van het Rijk leiden tot een wijziging
van de uitoefening van taken of activiteiten door de openbare lichamen wordt
in een afzonderlijk onderdeel van de bijbehorende toelichting met redenen
omkleed en met kwantitatieve gegevens gestaafd welke de financiële gevolgen
zijn voor de openbare lichamen.
 2. In de toelichting wordt tevens aangegeven via welke bekostigingswijze
de financiële gevolgen voor de openbare lichamen kunnen worden opgevangen.
 3. Over de toepassing van het eerste en tweede lid vindt tijdig overleg
plaats met Onze Ministers. 
 § 2 Vrije uitkering
 Artikel 88
 1. De begroting van het Ministerie van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties
vermeldt voor ieder van de openbare lichamen het bedrag dat als verplichting
geldt voor de vrije uitkering.
 2. Een openbaar lichaam heeft over het uitkeringsjaar recht op een
vrije uitkering ter hoogte van het bedrag dat daartoe in de begroting van
het Ministerie van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties is opgenomen.
 3. De vrije uitkering komt ten goede aan de algemene middelen van
het openbaar lichaam.
 Artikel 89
 1. Onze Minister die het aangaat kan een renteloze lening verschaffen
aan een openbaar lichaam, ten behoeve van het doen van een investering ten
behoeve van de uitoefening van de publieke taak.
 2. Een aanvraag tot het verschaffen van een lening als bedoeld in
het eerste lid wordt door de eilandsraad van het openbaar lichaam ingediend
bij Onze Minister die het aangaat, door tussenkomst van het College financieel
toezicht. Het College financieel toezicht voorziet de aanvraag van zijn advies.
 3. Over toepassing van het eerste en tweede lid vindt tijdig overleg
plaats met Onze Ministers.
 4. Onze Ministers stellen jaarlijks ten aanzien van ieder van de
openbare lichamen vast welk bedrag verschuldigd is aan aflossing van de renteloze
leningen.
 Artikel 90
 1. Onze Minister doet betalingen aan de openbare lichamen in verband
met de vrije uitkering, bij wijze van voorschot, over het lopende begrotingsjaar,
zoveel mogelijk in twaalf gelijke maandelijkse delen.
 2. Indien over enig uitkeringsjaar verrichte betalingen aan een openbaar
lichaam hoger of lager zijn dan de over dat jaar voor het openbaar lichaam
vastgestelde uitkering, wordt het verschil teruggevorderd of uitbetaald.
 3. Bij het doen van betalingen kan verrekening plaatsvinden in verband
met andere verplichtingen als bedoeld in dit hoofdstuk.
 § 3 Bijzondere uitkeringen
 Artikel 91
 1. Een bijzondere uitkering is een bijdrage uit ’s Rijks kas
die door Onze Minister wie het aangaat onder voorwaarden wordt verstrekt ten
behoeve van een bepaalde publieke taak.
 2. Bijzondere uitkeringen worden vastgesteld in US dollars en kunnen
worden verstrekt aan een openbaar lichaam voor de bestrijding van in de regeling
van de uitkering aangeduide kosten van de ontvangers.
 3. Omtrent een voorstel tot regeling van een bijzondere uitkering
vindt tijdig overleg plaats met Onze Ministers.
 Artikel 92
 1. Bijzondere uitkeringen worden geregeld bij of krachtens de wet.
 2. Het eerste lid is niet van toepassing
 a. in afwachting van de totstandkoming van een wettelijk voorschrift
gedurende ten hoogste een jaar of totdat een binnen dat jaar bij de Staten-Generaal
ingediend wetsvoorstel is verworpen of tot wet is verheven en in werking is
getreden;
 b. indien de uitkering rechtstreeks op grond van een door de Raad
van de Europese Unie, het Europees Parlement en de Raad gezamenlijk of de
Commissie van de Europese Gemeenschappen vastgesteld programma wordt verstrekt;
 c. indien de begroting de ontvanger van de uitkering en het bedrag
waarop de uitkering ten hoogste kan worden vastgesteld, vermeldt, of
 d. in incidentele gevallen, mits de uitkering voor ten hoogste vier
jaren wordt verstrekt.
 3.Tijdelijke bijzondere uitkeringen kunnen worden geregeld bij algemene
maatregel van bestuur. Krachtens de maatregel kan de verdeling van de uitkering
nader worden bepaald.
 4. Een algemene maatregel van bestuur als bedoeld in het derde lid
vervalt vier jaren nadat hij in werking is getreden, tenzij voor dat tijdstip
een voorstel van wet bij de Staten-Generaal is ingediend waarin de bijzondere
uitkering wordt geregeld.
 5. Eenmalige bijzondere uitkeringen kunnen worden geregeld bij ministeriële
regeling.
 Artikel 93
 Artikel 214 van de Wet openbare lichamen Bonaire, Sint Eustatius en Saba
is niet van toepassing op de regeling van de informatievoorziening ten aanzien
van een bijzondere uitkering als bedoeld in artikel 92, derde en vijfde lid.
 Artikel 94
 Onze Ministers publiceren jaarlijks uiterlijk op de derde woensdag van
mei een overzicht van de bijzondere uitkeringen, met de daarvoor in de lopende
begroting beschikbare bedragen.
 § 4 Overige bepalingen
 Artikel 95
 Bij of krachtens algemene maatregel van bestuur kunnen nadere regels worden
gesteld omtrent:
 a. de toepassing van de in dit hoofdstuk gehanteerde begrippen;
 b. de procedure tot vaststelling en verstrekking van uitkeringen
als bedoeld in dit hoofdstuk;
 c. het verzamelen en vaststellen van gegevens ten behoeve van uitkeringen;
 d. het doen van mededelingen en het verschaffen van inlichtingen
in verband met de vaststelling en verstrekking van uitkeringen.
 Artikel 96
 Op een uitkering als bedoeld in dit hoofdstuk kan geen beslag onder de
Staat worden gelegd.
 HOOFDSTUK VI WIJZIGING VAN ANDERE WETTEN
 Artikel 97
 Artikel 232f van de Provinciewet komt te luiden: 
 Artikel 232f
 Indien ter zake van een provinciale belasting exploot moet worden gedaan,
een akte van vervolging betekend of een dwangbevel ten uitvoer gelegd in een
van de openbare lichamen Bonaire, Sint Eustatius of Saba, dan wel in een andere
provincie dan die waaraan belasting verschuldigd is, is daartoe naast de belastingdeurwaarder
van laatstbedoelde provincie mede de belastingdeurwaarder van eerstbedoelde
provincie respectievelijk van het desbetreffende openbaar lichaam bevoegd
en desgevraagd verplicht.
 Artikel 98
 Artikel 256 van de Gemeentewet komt te luiden:
 Artikel 256
 Indien ter zake van een gemeentelijke belasting exploot moet worden gedaan,
een akte van vervolging betekend of een dwangbevel ten uitvoer gelegd in een
van de openbare lichamen Bonaire, Sint Eustatius en Saba, dan wel in een andere
gemeente dan die waaraan belasting verschuldigd is, is daartoe naast de belastingdeurwaarder
van laatstbedoelde gemeente mede de belastingdeurwaarder van eerstbedoelde
gemeente respectievelijk van het desbetreffende openbaar lichaam bevoegd en
desgevraagd verplicht.
 HOOFDSTUK VII OVERGANGS- EN SLOTBEPALINGEN
 Artikel 99
 1. De regels voor de inrichting van de begroting, de begrotingswijzigingen,
de jaarrekening en het jaarverslag, gesteld in en krachtens artikel 13, worden
voor het eerst toegepast voor het begrotingsjaar 2012.
 2. Op de inrichting van de begroting, de begrotingswijzigingen, de
jaarrekening en het jaarverslag voor de begrotingsjaren tot en met 2011 blijven
de regels van toepassing zoals die golden op de dag voor de inwerkingtreding
van deze wet.
 3. Op besluiten die op grond van het Besluit tijdelijk financieel
toezicht BES ter beoordeling zijn voorgelegd aan het College financieel toezicht,
maar waarover het College bij de inwerkingtreding van deze wet nog geen beslissing
heeft meegedeeld, zijn de regels van deze wet van toepassing. Voor zover daarbij
termijnen gelden waarbinnen een beslissing moet zijn genomen of meegedeeld
beginnen die termijnen te lopen op de datum van inwerkingtreding van deze
wet.
 Artikel 100
 Na de inwerkingtreding van deze wet berust de Regeling rekening-courant
en leningenbeheer mede op artikel 37, vijfde lid, van deze wet.
 Artikel 101
 Het door het bestuurscollege van een eilandgebied voor het tijdstip van
transitie ten behoeve van een openbaar lichaam ter kennis brengen van Onze
Minister van Financiën van een besluit tot het invoeren, wijzigen of
afschaffen van opcenten op de hoofdsom van de vastgoedbelasting wordt met
ingang van het tijdstip van transitie aangemerkt als het door het bestuurscollege
van het desbetreffende openbaar lichaam ter kennis brengen van Onze Minister
van Financiën van het betreffende besluit. 
 Artikel 102
 Onze Minister zendt binnen zes jaar na de inwerkingtreding van deze wet
aan de beide kamers der Staten-Generaal een verslag over de doeltreffendheid
en de effecten van deze wet in de praktijk.
 Artikel 103
 Indien het Besluit tijdelijk financieel toezicht BES is vervallen blijft
het van toepassing voor de begrotingsjaren waarvoor het heeft gegolden.
 Artikel 104
 De artikelen van deze wet treden in werking op een bij koninklijk besluit
te bepalen tijdstip, dat voor de verschillende artikelen of onderdelen daarvan
verschillend kan worden gesteld.
 Artikel 105
 Deze wet wordt aangehaald als: Wet financiën openbare lichamen Bonaire,
Sint Eustatius en Saba.
 
 Lasten en bevelen dat deze in het Staatsblad zal worden geplaatst en dat
alle ministeries, autoriteiten, colleges en ambtenaren wie zulks aangaat,
aan de nauwkeurige uitvoering de hand zullen houden.
 
 Gegeven
 
 De Staatssecretaris van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties,
 
 De Minister van Financiën,