Vaststelling begroting van het Ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid voor het jaar 1998; Verslag schriftelijk overleg
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 25600-XV, nr. 33

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

22-12-1997

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1997-1998

25600-XV nr. 33

08-12-1997

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamI. Besluit arbeidsinpassing en begeleiding sociale werkvoor-
ziening (Stb. 1997, 467) 1, 2, 3, 4 en 56, 7, 8 en 910II. Besluit financieel verdeelmodel sociale werkvoorziening
(Stb. 1997, 468) 1112131415, 16 en 17III. Besluit indicatie sociale werkvoorziening (Stb. 1997,
469) 181920 en 21Ondertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 25600-XVToon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 42 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
25 600 XVVaststelling van de begroting van de uitgaven en de ontvangsten van
het Ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid voor het jaar 1998nr. 33VERSLAG VAN EEN SCHRIFTELIJK OVERLEGVastgesteld 8 december 1997De Vaste commissie voor Sociale Zaken en Werkgelegenheid1 heeft schriftelijk overleg gevoerd met de Minister van Sociale Zaken
en Werkgelegenheid over voorgehangen besluiten op grond van de Wet sociale
werkvoorziening, te weten het Besluit arbeidsinpassing en begeleiding sociale
werkvoorziening, het Besluit financieel verdeelmodel sociale werkvoorziening
en het Besluit indicatie sociale werkvoorziening (gepubliceerd in Staatsblad
1997, 467 resp. 468 en 469). De commissie brengt van dit overleg verslag uit
door openbaarmaking van de door haar gestelde vragen en de door de Minister
daarop gegeven antwoorden.(De bladzijdenummering verwijst naar het Staatsblad) I. Besluit arbeidsinpassing en begeleiding sociale werkvoor-
ziening (Stb. 1997, 467) 1, 2, 3, 4 en 5Waarom wordt aan gemeenten niet de keuze gelaten om zelf uitvoering
te geven aan begeleid werken? De leden van de CDA-fractie kunnen zich voorstellen
dat de Minister wil voorkomen dat de SW-bedrijven een monopoliepositie krijgen.
De CDA-fractie is met de Minister tegenstander van een monopoliepositie van
welke organisatie dan ook op dit terrein. Maar als aan de gemeenten de keuze
wordt gelaten hoeft dit toch niet automatisch te betekenen dat altijd gekozen
zal gaan worden voor de SW-bedrijven? Het risico is juist aanwezig dat in
de markt een monopoliepositie ontstaat omdat er nog maar één
grote organisatie op dit gebied is (Start-Kans) en het Besluit al per 1 januari
1998 ingaat. Andere organisaties, die zich op dit terrein zouden kunnen begeven,
hebben daardoor een enorme acherstand en nauwelijks kans om in zo'n korte
tijd te concurreren. (blz. 8)De leden van de VVD-fractie vragen eveneens waarom wordt uitgesloten
dat de begeleiding bij plaatsing door de gemeente zelf dan wel door het SW-bedrijf
ter hand wordt genomen. Wordt hierdoor de autonomie van de gemeenten niet
aangetast? Is de stelling van de VNG juist dat deze keuze niet door principiële
maar door praktische argumenten wordt gedragen? Zo ja, door welke? (blz. 8) De leden van de fractie van D66 hebben soortgelijke vragen op dit
punt. Het voorliggende besluit sluit uit dat gemeenten of SW-bedrijven zelf
uitvoering geven aan begeleid werken. Als argumenten worden aangegeven verstrengeling
cq conflictering van verantwoordelijkheden en waarborging van de keuzevrijheid
van de potentiële begeleid werker. Betekent het uitsluiten van gemeenten
en SW-bedrijven niet juist een inperking van de keuzemogelijkheden? Kan de
minister nader ingaan op de argumentatie om gemeenten en SW-bedrijven uit
te sluiten? Een groot aantal SW-bedrijven hebben reeds ervaring opgedaan met
begeleid werken. Ligt het niet voor de hand aan te sluiten en voort te bouwen
op deze opgedane ervaring en dus niet op voorhand SW-bedrijven uit te sluiten
voor de uitvoering van begeleid werken, mede gelet op het feit dat per 1 januari
a.s. de nieuwe WSW moet worden uitgevoerd en buiten de SW nog weinig ervaring
is opgebouwd met begeleid werken? Zeker in die regio's waar de aanwezigheid
van voldoende begeleidingscapaciteit niet kan worden gegarandeerd, lijkt het
raadzaam een gemeente de keuze te geven de begeleiding in handen te leggen
van de SW-uitvoeringsorganisatie. Kan de minister ook hier nader op ingaan?
(blz. 8)Waarom wordt bij de keuze van de begeleidingsorganisatie het primaat
gelegd bij «de markt», zo vragen de leden van de SP-fractie. Is
dit niet een aantasting van de autonomie van de gemeenten om zelf de begeleidingsorganisatie
te kiezen en zonodig zelf een dergelijke organisatie op te zetten? (blz. 8)Zowel de WSW als de Wet inschakeling werkzoekenden (WIW) geven geen
vormvoorschriften ten aanzien van de uitvoering, aangezien dit op grond van
art. 155 Gemeentewet onder de gemeentelijke autonomie valt. Kan de Minister
aangeven waarom hij van mening is dat de begeleiding van begeleid werken niet
onder dit artikel zou vallen? De begeleiding van begeleid-werkenden in het
kader van de nieuwe WSW kan toch ook gezien worden als een openbaar belang
in de zin van artikel 155 van de Gemeentewet? In dit verband zou het ook mogelijk
moeten zijn dat de WIW-organisatie de begeleiding zou kunnen gaan verzorgen.
Wat is het oordeel van de Minister hierover, zo vragen de leden van de CDA-fractie.
(blz. 8)De beleidsruimte van de gemeente ten aanzien van het aanwijzen van een
begeleidingsorganisatie wordt in eerste aanleg bepaald door artikel 7, eerste
lid, onderdeel b, van de nieuwe Wet sociale werkvoorziening. Daar is bepaald
dat de inpassing in de arbeid, met inbegrip van de begeleiding op de werkplek,
dient te worden verzorgd door personen die verbonden zijn aan een rechtspersoon
die tot doel heeft een dergelijke inpassing op grond van een arbeidsovereenkomst
bij een reguliere werkgever alsmede de begeleiding op de werkplek te verrichten.
De gemeentelijke organisatie zelf heeft die specifieke doelstelling niet.
Het besluit arbeidsinpassing en begeleiding sociale werkvoorziening (artikel
6) bepaalt in aanvulling hierop de kwaliteitseisen waaraan de begeleidingsorganisatie
dient te voldoen. Voor het overige worden aan de gemeente geen beperkingen
opgelegd. In het voorstel voor de Wet inschakeling werkzoekenden is een vergelijkbare
benadering gekozen waar aan de gemeente de verplichting wordt opgelegd om
bij de bemiddeling van werkervaringsplaatsen de arbeidsvoorzieningsorgansatie
dan wel derden in te schakelen, en deze activiteiten niet zelf te verrichten.Rechtspersonen die tot doel hebben arbeidsinpassing en begeleiding in
het kader van begeleid werken te verrichten bestaan op dit moment met name
in de vorm van private rechtspersonen die gebruik maken van de mogelijkheden
die de regeling Samenloop arbeidsongeschiktheidsuitkeringen met inkomsten
uit arbeid en de regeling Vergoeding persoonlijke ondersteuning
gehandicapte werknemers in onderlinge samenhang bieden. Het ligt in de rede
dat de gemeenten waar mogelijk gebruik maken van de expertise die door deze
organisaties in de achterliggende jaren is ontwikkeld. In ieder geval één
grote organisatie is momenteel op het gebied van begeleid werken landelijk
actief (Start-Kans) maar tal van andere regionaal werkende organisaties maken
zich op om hun activiteiten uit te breiden, zo bleek uit een verkennend overleg
dat met deze organisaties en met de VNG is gevoerd. Dit zal er naar verwachting
toe leiden dat het aanbod van organisaties binnen korte tijd voldoende zal
zijn om voor betrokkenen in een reële keuzemogelijkheid te voorzien.Zoals in de nota van toelichting (p. 8) reeds is aangegeven wordt grote
waarde gehecht aan de keuzevrijheid van de kandidaat-werknemer die begeleid
wil werken, ook als het gaat om de keuze van de begeleidingsorganisatie. Wanneer
de gemeente direct of indirect in een dergelijke organisatie participeert
kan een spanningsverhouding ontstaan tussen de keuzevrijheid van de werknemer
en een gemeentelijk belang bij de bedrijfsuitoefening van de begeleidingsorganisatie.
Ook uit dat oogpunt past terughoudendheid.Over de verhouding tussen de uitvoering van begeleid werken in het kader
van de Wsw en artikel 155 van de Gemeentewet valt in dit verband het volgende
op te merken. In de nota van toelichting bij het Besluit arbeidsinpassing
en begeleiding sociale werkvoorziening is gerefereerd aan het genoemde artikel
van de Gemeentewet, waarin is bepaald dat de gemeenteraad slechts tot het
oprichten van en deelnemen in stichtingen, maatschappen, vennootschappen,
verenigingen, coöperaties en onderlinge waarborgmaatschappijen besluit,
indien dat bijzonder aangewezen moet worden geacht voor de behartiging van
het daarmee te dienen openbaar belang. Aansluitend wordt in de nota van toelichting
opgemerkt dat een begeleidingsorganisatie zoals omschreven in het onderhavig
besluit, voorzover er voldoende aanbod in de markt aanwezig is, naar het oordeel
van de regering niet als zodanig zal kunnen worden aangemerkt.Conform artikel 155, tweede lid, van de Gemeentewet is het aan Gedeputeerde
staten om bij de beslissing over het goedkeuring verlenen aan een gemeentelijk
besluit tot het oprichten van een begeleidingsorganisatie te overwegen of
aan de vereiste van bijzonder aangewezen zijn voor de behartiging van het
daarmee te dienen openbaar belang wordt voldaan. Eigenstandige toetsing door
de Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid is niet aan de orde. 6, 7, 8 en 9Ten aanzien van het groeimodel van het percentage van de jaarlijks
vrijvallende vacatureruimte voor begeleid werken wordt een verplicht percentage
van 15% voor 1998 genoemd. Waarop is dit percentage gebaseerd, zo vragen de
leden van de fracties van CDA, VVD en SP. Is dat percentage in 1998 te realiseren,
vragen de leden van de VVD-fractie. Waarom mag dit percentage de komende jaren
oplopen naar 25%, informeren de leden van de SP-fractie verder. (blz. 9, toelichting
op artikel 2)Een deel van het beschikbare WSW-budget wordt bij voorrang ingezet
om personen die zijn geïndiceerd voor begeleid werken te plaatsen. Gemeenten
dienen hiertoe voor het jaar 1998 15% van de jaarlijkse vacatureruimte aan
te wenden. Is 15% «slechts» een richtlijn waarnaar gestreefd moet
worden? Kan worden aangegeven wat de consequenties zijn indien deze 15% niet
wordt gehaald? Betekent dit een negatieve bijstelling van het budget, zo vragen
de leden van de fractie van D66. (blz. 9, toelichting op artikel 2) Van de zijde van de VNG is voorgesteld het eerste jaar te gebruiken
om te bezien hoe het begeleid werken zich gaat ontwikkelen en op voorhand
geen verpicht percentage vast te leggen. Naar de mening van de VNG is in het
bestuurlijk overleg tussen minister en VNG afgesproken geen percentage op
te nemen in het toezicht van de rijksconsulent. Kan de Minister hier nader
op ingaan, zo vragen de leden van de fractie van D66. (blz. 9, toelichting
op artikel 2)Gemeenten zijn afhankelijk van de bereidheid van werkgevers om SW-geïndiceerden
in dienst te nemen; daarnaast is het begeleid werken in deze vorm een nieuw
gegeven. Verdient het groeimodel (in drie jaar naar 25% groei), zoals voorgesteld
door VNG, derhalve niet de voorkeur? Hoe staat de minister hier tegenover,
vragen de leden van de fractie van D66. (blz. 9, toelichting op artikel 2)Vooralsnog is gekozen voor de beoogde 25%, op basis van een inschatting
van het percentage personen, dat bij voorkeur van een dergelijke werkvorm
gebruik zou willen maken en daar bovendien toe is geïndiceerd alsmede
op basis van een inschatting van de inspanningen die door gemeenten, werkgevers
en begeleidingsorganisaties geleverd moeten worden om dit nieuwe instrument
te implementeren. Bovendien is het niet gewenst de bestaande sw-organisaties
bloot te stellen aan een te snel verlopend veranderingsproces.In de regeling is gekozen voor een groeimodel, waarbij van de gemeente
in 1998 de inspanning verwacht wordt dat 15% van de nieuwe instroom vanaf
de wachtlijst in begeleid werken wordt geplaatst. Deze inspanningsverplichting
loopt in de komende drie jaar geleidelijk op tot 25% bereikt is. Indien gemeenten
op dit punt een grotere inspanning wensen te leveren is dat uiteraard toegestaan.Ik heb bij brief van 11 november jl. aan de VNG toegezegd dat de komende
jaren in overleg met de Vereniging van Nederlandse Gemeenten nader zal worden
bepaald op welke wijze de komende drie jaar tot de genoemde 25% wordt gekomen.
De in 1998 opgedane ervaringen zullen hier zeker bij worden betrokken.Voor 1998 geldt als gezegd een percentage van 15% van de plaatsingen.
Ten aanzien van het realiseren van dit percentage geldt het volgende. Bij
het toezicht op de uitvoering zullen uitdrukkelijk specifieke omstandigheden
van de gemeente worden meegewogen in het geval het percentage onverhoopt niet
wordt gerealiseerd. Hierbij wordt bijvoorbeeld gedacht aan het niet halen
van genoemd percentage in het geval er, ondanks de aantoonbare inspanningen
van de gemeenten, niet genoeg arbeidsplaatsen voor begeleid werkers kunnen
worden gevonden.Daarmee is duidelijk aangegeven dat de gemeenten niet aan het onmogelijke
worden gehouden, en dat het gaat om een inspanningsverplichting als onderdeel
van een groeimodel. Het te ontwikkelen maatregelenbeleid, onder meer op het
punt van het verwijtbaar niet halen van de 15%, zal in het bestuurlijk overleg
met de VNG aan de orde worden gesteld. 10Kan het overgangsrecht uitgebreid worden in die zin dat mensen voor
wie al een zoekopdracht door het GAK is gegeven en voor wie reeds een indicatie
begeleid werken op grond van de nieuwe WSW is afgegeven, aan het werk kunnen
gaan op grond van de «oude regelingen», vragen de leden van de
fractie van de SP. (blz. 14, toelichting op artikel 8)Alleen aan personen die op 31-12-1997 in het kader van begeleid werken
«oude stijl» werkzaam zijn, wordt gedurende twee jaar (overgangstermijn)
de mogelijkheid geboden dit via de Wsw te gaan doen. Hierbij behoeft geen
indicatie-advies door de indicatiecommissie te worden gegeven. Zowel personen die per ultimo 1997 nog op de wachtlijsten van de sociale
werkvoorziening staan als voor personen voor wie door de uitvoeringsinstelling
sociale verzekeringen een zoekopdracht is gegeven aan Start-Kans en die mogelijk
voor begeleid werken in het kader van de sociale werkvoorziening in aanmerking
komen, geldt dat zij op grond van de nieuwe normen door de indicatiecommissie
geïndiceerd dienen te worden. Een uitbreiding van de «overgangsregeling»
ligt niet in de rede.Toetsing door de indicatiecommissie geschiedt alleen als betrokkene voor
begeleid werken onder de Wsw in aanmerking wenst te komen. Lopende zoekopdrachten
kunnen ook na 1 januari 1998 normaal worden gecontinueerd. II. Besluit financieel verdeelmodel sociale werkvoorziening
(Stb. 1997, 468) 11Doordat in het nieuwe verdeelmodel een generieke overrealisatie niet
langer leidt tot meer budget voor overrealiserende gemeenten bij een generiek
lagere prijs per arbeidsplaats, is de verwachting dat de opwaartse druk op
de gemeentelijke bijdrage minder wordt. Kan worden aangegeven wat er gebeurt
indien deze verwachte mindere druk op de gemeentelijke bijdrage niet plaatsvindt,
vragen de leden van de fractie van D66. (blz. 8)In het oude verdeelmodel leidde generieke overrealisatie twee jaar later
tot een navenant hogere taakstelling in arbeidsplaatsen. Bij gelijkblijvend
macro-budget betekende dit een verlaging van de vergoeding per arbeidsplaats.
In het nieuwe verdeelmodel is de taakstelling niet gelijk aan de realisatie
van twee jaar eerder, maar wordt deze gebaseerd op de taakstelling van het
voorafgaande jaar. De minister kan vervolgens – na overleg met de VNG
en op grond van de ontwikkelingen, onder meer in efficiency-verbetering en
in de gemeentelijke bijdrage – al dan niet beslissen om de generieke
taakstelling aan te passen.Met de VNG ben ik overeengekomen de gemeentelijke bijdrage terug te brengen
tot een niveau van 100 miljoen per jaar. Zo lang de gemeentelijke bijdrage
hoger blijkt uit te vallen dan dit niveau zal de in de werkvoorziening bereikte
efficiency-verbetering ingezet worden voor de verdere verlaging ervan.In 1996 is de omvang van de gemeentelijke bijdrage die de laatste jaren
was gestegen beduidend gedaald ten opzichte van 1995. Tegelijkertijd is de
overrealisatie aan arbeidsplaatsen weer substantieel gestegen. Ik heb u over
de financieel-economische ontwikkelingen in de sociale werkvoorziening per
brief van 8 september jongstleden bericht (Financieel-economische gegevens
over 1996 van de Wsw (A&O/97/2637)). De bereikte daling in de gemeentelijke
bijdrage over 1996 geeft aan dat al vóór toepassing van het
nieuwe verdeelmodel de goede weg wordt begaan. De verwachting is dat ook in
1997 een verdere verbetering van de efficiency en daling van de gemeentelijke
bijdrage zal worden bereikt, ondanks de opwaartse druk in het oude model.
Toepassen van het nieuwe verdeelmodel zal deze tendens naar verwachting verder
versterken. 12Subsidies voor 1998 en 1999 worden nog bepaald op grond van de realisatiecijfers
over de jaren 1994–1997, waarin nog geen sprake is van een indeling
in arbeidshandicapcategorieën. Bij de vaststelling van de subsidie (over
1998 en 1999) zal het effect van deze indeling naar categorieën al wel
zichtbaar worden. Door gelijkstelling van de subsidies voor de arbeidshandicapcategorieën
«licht» en «matig» in 1998 en 1999 speelt dit effect
alleen voor de arbeidshandicapcategorie «ernstig». Wat wordt gedaan om dit effect voor deze categorie te ondervangen,
zo vragen de leden van de fractie van D66. (blz. 9)Onderscheid moet worden gemaakt tussen de berekening van de subsidie vooraf
en de vaststelling van de subsidie achteraf. Bij beide wordt gerekend in standaard-eenheden.Het besluit Financieel verdeelmodel regelt dat voor de berekeningen van
de subsidies voor 1998 en 1999 de gebruikte realisatiegegevens voor arbeidsplaatsen
uit de jaren 1994 t/m 1997 worden gerelateerd aan de arbeidshandicapcategorie
«matig». Wel is conform de wens van de Tweede Kamer in het besluit
geregeld dat de visueel gehandicapten van de bovenregionale blindenwerkplaatsen
daarbij administratief in «ernstig» worden ingedeeld.In het nieuwe verdeelmodel wordt – op basis van bovengenoemde gegevens –
aan de gemeente subsidie verleend voor het realiseren van een aantal standaard-eenheden.
Een standaard-eenheid komt overeen met een volledige arbeidsplaats voor een
persoon in de arbeidshandicapcategorie «matig». Een volledige
arbeidsplaats voor een persoon uit de categorie «ernstig» komt
voor 1998 overeen met 1,25 standaard eenheden.Een gemeente krijgt dus subsidie voor een bepaald aantal standaard-eenheden,
en bepaalt vervolgens zelf uit welke arbeidshandicapcategorie zij personen
werk biedt. Bij de vaststelling achteraf wordt bezien of de gemeente het aantal
standaard-eenheden waarvoor zij subsidie heeft gekregen ook heeft gerealiseerd.
Personen uit de categorie «ernstig» «tellen» dan bij
de vaststelling voor een kwart meer, in standaard-eenheden uitgedrukt. Door
de systematiek van subsidiëring in standaard eenheden is de relatie gelegd
tussen gegevens vooraf (voor 1998 en 1999 praktisch zonder in «ernstig»
ingedeelden) en gegevens bij de vaststelling (mét nieuw ingestroomden
in «ernstig»). 13Volgens de NOSW is in het bestuurlijk overleg met de Minister afgesproken
dat aan werknemers in de arbeidshandicapcategorie «ernstig» 1,25
standaardeenheden budget worden toegekend. Betekent dit dat op grond van deze
afspraak het budget per standaardeenheid het viervoudige van dit bedrag moet
zijn, namelijk fFl. 41 650/SE, vragen de leden van diezelfde fractie.
(blz. 9)In het bestuurlijk overleg met de VNG van 22 september is onder andere
de verhouding in subsidie tussen de arbeidshandicapcategorie «ernstig»
en de arbeidshandicapcategorieën «matig» en «licht»
besproken. Deze verhouding is gebaseerd op verschillen in de netto-kosten
tussen de arbeidshandicapcategorieën. De verschillen zijn berekend op
basis van een berekeningsmethodiek, die door het bureau Moret, Ernst en Young
in opdracht van het Ministerie van SZW is ontwikkeld. Ik heb het MEY rapport
aan de Tweede Kamer aangeboden op 14 oktober 1996 (AM/RAW/96/2134). De berekeningen
van het bureau zijn door het departement geactualiseerd op basis van de meest
recente gegevens die hiervoor beschikbaar zijn (het jaar 1996).De uitkomst van het verschil in de netto kosten tussen de categorie «ernstig»
en de categorie «matig/licht» komt neer op een verhouding van
1 staat tot 1,25. In het bestuurlijk overleg met de VNG is overeenstemming
bereikt over het hanteren van deze verhouding voor het jaar 1998. Dit betekent
dat indien een werknemer in de categorie «ernstig» wordt geplaatst,
deze voor 1,25 standaard-eenheid meetelt bij de vaststelling het aantal gerealiseerde
arbeidsplaatsen door de gemeente.De bepaling van de verhouding tussen de categorieën staat los van
de hoogte van subsidie per arbeidsplaats in 1998. De subsidie per standaard-eenheid is de resultante van de beschikbare middelen in de begroting
1998 en het aantal te realiseren standaard-eenheden in 1998. In het genoemde
bestuurlijk overleg is tevens overeenstemming bereikt over een aantal te realiseren
arbeidsplaatsen van 85 130 fte's (85 161 standaard-eenheden), gegeven
het beschikbare macro-budget in de begroting 1998. Dit resulteert in een vergoeding
per standaard-eenheid voor 1998 van ca f 41 650,–. In de loop
van 1998 zal deze vergoeding naar verwachting nog stijgen op grond van de
vergoeding voor de loonkostenontwikkeling. 14Volgens de NOSW is de herbezettingstaak aan de grondslag toegevoegd.
Is dit in 1998 nog een afzonderlijke taakstelling? In de budgetbrief 1997
van 24 december 1996 is gesteld dat herbezettingstaakstelling eerst vanaf
1999 structureel wordt opgenomen in de reguliere taakstelling van arbeidsplaatsen.
Ook in eerdere budgetbeschikkingen is de berekening van de herbezettingstaakstelling
eveneens buiten het verdeelmodel gehouden. Kan hier nader op in worden gegaan,
vragen de leden van de fracties van VVD en D66. (blz. 10)In het arbeidsvoorwaardenaccoord sociale werkvoorziening 1995 is overeengekomen
om in 1997 en 1998 arbeidsduurverkorting in te voeren tot 36 uur per week,
gekoppeld aan een herbezetting van ten minste 2400 arbeidsplaatsen. Deze arbeidsplaatsen
worden enerzijds gefinancierd uit de efficiencybesparingen die in het accoord
waren voorzien door de arbeidstijdverkorting tesamen met een aantal andere
maatregelen die leiden tot flexibilisering; anderzijds is voor de verwezenlijking
in 1997 een bedrag van f 14 miljoen aan het macro-budget toegevoegd,
en vanaf 1998 structureel f 24 miljoen. Afgesproken is om de 2400 herbezettingsplaatsen
in 1997 en 1998 te realiseren, met een eventuele uitloop naar 1999. De arbeidsplaatsen
worden gerealiseerd ten opzichte van de gemiddelde realisatie 1996.In de budgetbrief voor 1997 is als eerste stap een «indicatief»
aantal herbezettingsplaatsen per bestuurlijke eenheid opgenomen (in totaal
1400). Op deze manier kunnen gemeenten op een geleidelijke wijze hun herbezetting
inrichten. De gemeenten zijn echter niet gehouden dit indicatieve aantal reeds
in 1997 te realiseren. De 1400 plaatsen spelen geen rol bij de vaststelling
van de definitieve rijksvergoeding.Bij de berekening van de subsidies voor 1998 vormen, zoals het NOSW terecht
opmerkt, de realisatie 1996 en de herbezettingstaakstelling (2400) gezamenlijk
de grondslag. Tesamen met de circa 1300 standaard-eenheden die extra beschikbaar
worden gesteld voor de verkorting van de wachtlijsten leidt dit tot het aantal
van 85 161 te realiseren standaard-eenheden. De herbezettingstaakstelling
is in de subsidie-bijlage afzonderlijk zichtbaar gemaakt met het oog op het
afwijkende vaststellingsregime dat nog voor 1998 geldt.Het vaststellingsregime voor de herbezettingstaakstelling is lichter dan
het regime dat zal gelden voor de overige toegekende standaard-eenheden en
kent de volgende elementen:– wanneer landelijk netto het aantal van 2400 daadwerkelijk is gerealiseerd
worden individuele gemeenten die onder hun aantal zijn gebleven daar niet
op afgerekend.– wanneer het netto aantal van 2400 landelijk niet is gehaald wordt
alleen het netto tekort naar rato verhaald op de gemeenten die tekort zijn
geschoten.– bovendien zal daarbij niet de volledige subsidie per arbeidsplaats
worden verrekend, maar een bedrag van f 10 000. Vanaf 1999 wordt
in beginsel bij de vaststelling geen onderscheid meer gemaakt. 15, 16 en 17Is het juist dat in geval gemeenten voor de uitvoering van de wet
met elkaar een centrumgemeente-constructie zijn overeengekomen er door de
Minister slechts relaties onderhouden zullen worden met de afzonderlijke deelnemende
gemeenten? Zo ja, waarom is voor deze opzet gekozen? Wordt een goed functioneren
van de SW-uitvoeringsorganisatie op deze wijze niet belemmerd, zo vragen de
leden van de PvdA-fractie. (blz. 18, toelichting op artikel 11)De NOSW bepleit dat een WGR-regeling met een centrumgemeente voor
de WSW gelijkgesteld wordt waar het gaat om de functie van budgethouder met
een afzonderlijke gemeente en een openbaar lichaam in het kader van een WGR-regeling.
De NOSW voert aan dat het anders voor SW-bedrijven leidt tot een haast onwerkbare
situatie. Deze bedrijven, die zijn vormgegeven op grond van centrumgemeente-afspraken,
dienen dan immers het budget voor de bij haar werkzame ingezetenen per gemeente
afzonderlijk te collecteren, wat de effectiviteit wellicht niet ten goede
zal komen. De leden van de fractie van D66 vragen de Minister om een reactie.
(blz. 18, toelichting op artikel 11)Kan een centrumgemeente (WGR-regeling) voor wat betreft de functie
van budgethouder WSW alsnog gelijkgesteld worden meteen afzonderlijke gemeente
en een openbaar lichaam in het kader van een WGR-regeling, zo vragen de leden
van de SP-fractie. (blz. 18, toelichting op artikel 11)Het is juist dat de Wsw uitgaat van de opzet dat het Rijk ofwel een relatie
onderhoudt met de gemeente, ofwel met een openbaar lichaam op grond van artikel
8, eerste lid, van de Wet gemeenschappelijke regelingen, indien de gemeente
al haar taken integraal aan dat openbaar lichaam heeft opgedragen.Een centrumgemeente is een constructie met een afwijkend karakter. Op
grond van artikel 8, derde lid, van de Wet gemeenschappelijke regelingen (Wgr)
kan een gemeente de uitoefening van bevoegdheden in handen leggen van een
andere gemeente, de centrumgemeente. Bij deze constructie is sprake van mandatering;
de uitoefening van de bevoegdheid wordt overgedragen, maar de bevoegdheid
als zodanig blijft bij de «oorspronkelijke» gemeente. Deze situatie
is dus anders dan bij integrale overdracht aan een openbaar lichaam, waar
de bevoegdheid zelf ook wordt overgedragen (delegatie).Dit betekent bijvoorbeeld dat de centrumgemeente slechts namens de deelnemende
gemeenten een dienstbetrekking met een SW-werknemer uit een andere woongemeente
kan aangaan. De bevoegdheid blijft formeel bij de mandaterende gemeente. Die
gemeente is dan ook aanspreekpunt voor het Rijk, omdat een ander orgaan nu
eenmaal niet op de bevoegdheid kan worden aangesproken. In de Wsw onderhoudt
het Rijk in principe alleen relaties met de formeel bevoegde instantie. Een
andere keuze zou tot een ondoorzichtige veelheid aan relaties leiden, wat
zowel in het kader van het toezicht als bij de bekostiging vermeden dient
te worden.Deze regeling betekent niet dat een goed functioneren van de SW-uitvoeringsorganisatie
wordt belemmerd, of dat sprake zou zijn van negatieve consequenties voor de
effectiviteit. Gemeenten kunnen nog steeds een centrumgemeente aanwijzen voor
de uitoefening van bevoegdheden in het kader van de Wsw. De aanwijzende gemeente
blijft dan verantwoordelijk in de richting van het Rijk, ook ten aanzien van
de subsidie. De regeling met de centrumgemeente zal de voorwaarden moeten
bevatten waaronder de centrumgemeente taken uitoefent; dit betreft onder andere
het vastleggen van financiële afspraken. Alleen langs de weg van dergelijke
(financiële) afspraken kan de mandaterende (bevoegde) gemeente haar eigen
bevoegdheid met betrekking tot de Wsw waar maken. Toegepast in
combinatie met heldere afspraken tussen betrokken gemeenten acht het kabinet
het samengaan van formele bevoegdheid en budgethouderschap duidelijk winst
uit oogpunt van bestuurlijke helderheid en uit te oefenen toezicht. III. Besluit indicatie sociale werkvoorziening (Stb. 1997,
469) 18In hoeverre kan gegarandeerd worden dat de indicatiecommissies nWSW
daadwerkelijk op 1 januari 1998 operationeel zijn, zo vragen de leden van
de VVD-fractie.Met ingang van 1 januari 1998 kan slechts een arbeidsovereenkomst met
kandidaat-werknemers worden aangegaan indien indicering via de nieuwe indicatiecommissies
heeft plaatsgevonden. Gemeenten hebben er derhalve een groot belang bij zo
spoedig mogelijk tot de instelling danwel aanwijzing van indicatiecommissies
over te gaan. In het bestuurlijk overleg met de VNG van 22 september jl. is
daarover uitvoerig gesproken. Uit de contacten vanuit het departement met
gemeenten en werkvoorzieningschappen blijkt dat op zeer veel plaatsen voortvarend
aan het vorm geven van de nieuwe wijze van indicering wordt gewerkt. Voorzover
noodzakelijk kunnen overigens in de startfase de formele raadsbesluiten tot
instelling en aanwijzing met terugwerkende kracht worden genomen. 19Deelt de Minister de opvatting van Start Kans dat er rechtsongelijkheid
dreigt te ontstaan tussen werkzoekenden die zijn geregistreerd op de wachtlijsten
van de SW-bedrijven en de werkzoekenden die zijn ingeschreven bij Start Kans?Zowel voor personen die per ultimo 1997 nog op de wachtlijsten van de
sociale werkvoorziening staan als voor personen voor wie door de uitvoeringsinstelling
sociale verzekeringen een zoekopdracht is gegeven aan Start Kans en die mogelijk
voor begeleid werken in het kader van de sociale werkvoorziening in aanmerking
komen, geldt dat zij op grond van de nieuwe normen door de indicatiecommissie
geïndiceerd dienen te worden. Van rechtsongelijkheid is dus geen sprake.
Lopende zoekopdrachten kunnen zoals is aangegeven ook na 1 januari 1998 normaal
worden gecontinueerd. 20 en 21Is het juist dat, zoals het NOSW beweert, de indicatiestelling min
of meer aangeeft waar een persoon moet gaan werken? Kan artikel 5, lid 3 punt
c zo uitgelegd worden dat de betrokken werknemer een recht kan laten gelden
op een bepaalde baan, zo vragen de leden van de fractie van PvdA. (blz. 17,
toelichting op artikel 5)Het NOSW pleit voor schrapping van artikel 5, lid 3 punt c, om de
noodzakelijke scheiding tussen indicatiestelling en uiteindelijke plaatsing,
en dus de scheiding van de verschillende verantwoordelijkheden beter te waarborgen.
Kan de minister nader ingaan op dit pleidooi, vragen de leden van de fractie
van D66. (blz. 17, toelichting op artikel 5)De indicatiestelling geeft de eventuele voorzieningen of maatregelen aan
die in eerste aanleg door de indicatiecommissie noodzakelijk worden geacht
(artikel 5 lid 3 c).Volgens artikel 3.2 van de wet moet bij het aanbieden van arbeid rekening
worden gehouden met het in de (her)indicatiebeschikking opgenomen advies terzake
van aanpassingen van de omstandigheden. Voorts is een inzicht
in eerste aanleg over de voorzieningen of maatregelen noodzakelijk om een
oordeel te kunnen geven over de mate van verstrekkendheid ervan. Dit oordeel
is vervolgens nodig om de mate van arbeidshandicap te kunnen bepalen. Hieruit
volgt dat schrappen van artikel 5 lid 3 c niet in de rede ligt.Daarnaast wordt er ten behoeve van een pro-actief plaatsingsbeleid van
de sw-organisatie door de commissie een aanduiding gegeven welke werkzaamheden
voor betrokkene – gegeven diens mogelijkheden en beperkingen –
naar het oordeel van de commissie tot de mogelijkheden behoren (branche- en
niveau-duiding). Er kunnen door een individuele betrokkene geen rechten aan
worden ontleend.De voorzitter van de commissie,WoltersDe griffier van de commissie,Van Dijk XNoot1Samenstelling: Leden: Wolters (CDA), voorzitter, Van Nieuwenhoven (PvdA),
Doelman-Pel (CDA), Biesheuvel (CDA), Vliegenthart (PvdA), ondervoorzitter,
Scheltema-de Nie (D66), Van Middelkoop (GPV), Schimmel (D66), Rosenmöller
(GroenLinks), Van Zijl (PvdA), Bijleveld-Schouten (CDA), Middel (PvdA), Van
Hoof (VVD), Noorman-den Uyl (PvdA), Van Nieuwenhoven (PvdA), Adelmund (PvdA),
Dankers (CDA), Giskes (D66), Marijnissen (SP), Essers (VVD), Van der Stoel
(VVD), Van Dijke (RPF), Bakker (D66), Klein Molekamp (VVD), Van Blerck-Woerdman
(VVD), R.A. Meijer (Groep Nijpels).Plv. leden: Terpstra (CDA), Oudkerk (PvdA), Soutendijk-van Appeldoorn
(CDA), Mulder-van Dam (CDA), A. de Jong (PvdA), Visser-van Doorn (CDA),
Van der Vlies (SGP), Fermina (D66), Rabbae (GroenLinks), Van der Ploeg (PvdA),
G. de Jong (CDA), Dijksma (PvdA), M. M. H. Kamp (VVD),
Kalsbeek-Jasperse (PvdA), Oudkerk (PvdA), Apostolou (PvdA), Heeringa (CDA),
Van Boxtel (D66), vacature CD, J. M. de Vries (VVD), B. M. de
Vries (VVD), Leerkes (U55+), Van Vliet (D66), Hofstra (VVD), Hoogervorst (VVD),
Nijpels-Hezemans (Groep Nijpels). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-25600-XV-33.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl