Grotestedenbeleid; Verslag algemeen overleg over het grotestedenbeleid en het rapport over het vitaliteitsfonds
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 21062, nr. 56

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

12-06-1997

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1996-1997

21062 nr. 56

29-05-1997

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamVragen en opmerkingen uit de commissieHet antwoord van de staatssecretaris van Binnenlandse
ZakenOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 21062Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 39 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
21 062Grotestedenbeleidnr. 56VERSLAG VAN EEN ALGEMEEN OVERLEGVastgesteld 29 mei 1997De vaste commissie voor Binnenlandse Zaken1
heeft op 17 april 1997 overleg gevoerd met staatssecretaris Kohnstamm van
Binnenlandse Zaken over:– het grotestedenbeleid (Kamerstuk 21 062, nrs.
53 en 54);– het rapport over het vitaliteitsfonds (Biza-97–02).Van het gevoerde overleg brengt de commissie bijgaand beknopt verslag
uit. Vragen en opmerkingen uit de commissieDe heer Van Heemst (PvdA) zei dat in het algemeen kan worden
gesteld dat het grotestedenbeleid (GSB) «aardig op gang begint te komen».
Dat is ook nodig, want het is de hoogste tijd dat projecten ter hand worden
genomen opdat het GSB zichtbaar en herkenbaar wordt in de praktijk van alledag,
ook en zeker voor hen die van de resultaten afhankelijk zijn.Hij vond het vanzelfsprekend dat het GSB in de volgende regeerperiode
wordt voortgezet. In de afgelopen drie jaar is vooral een aanzet gegeven tot
een beleid dat pas echt betekenis kan krijgen in een volgende periode. De
vraag is echter of daarvoor voldoende politieke en bestuurlijke inzet is te
verwachten. Hij drong erop aan dat de staatssecretaris in het komende halfjaar
onderzoekt hoe een fundament kan worden gelegd voor een vervolgbeleid. Wellicht
biedt een Wet op het grotestedenbeleid daarvoor een mogelijkheid.Van verschillende kanten is gewezen op het trage tempo waarin Melkertbanen
in de zorgsector worden ingevuld. Zo wijst de gemeente Rotterdam er in een
brief van 11 april 1997 op dat haar doelstelling van 2000 Melkertbanen in
1995/1996 niet is gehaald: het aantal plaatsingen is beperkt gebleven tot
421. De informatie is echter wat verwarrend, want uit de bijlage blijkt dat
in die jaren slechts om 561 Melkertbanen is gevraagd. Toch lijkt de zorg van
de gemeenten gerechtvaardigd. Zij gaan ervan uit dat er betere resultaten
kunnen worden bereikt als zij zelf het heft in handen kunnen nemen en niet
langer afhankelijk zijn van de toedeling via de landelijke zorginstellingen.
Hoe denkt de staatssecretaris hierover? Acht hij het raadzaam maatregelen
te treffen die een versnelling van dit beleid opleveren? De steden steunen
overigens de opvatting dat de Melkertbanen in de sector toezicht en veiligheid, in ieder geval voor
een deel, zouden moeten en kunnen worden ondergebracht in de politieorganisatie.De gemeenten hebben zich ook kritisch uitgelaten over de middelen die
beschikbaar zijn voor taalonderwijs aan nieuw- en oudkomers. Het beeld is
verontrustend, zeker omdat de steden in de komende jaren veel nieuw- en oudkomers
zullen moeten begeleiden bij hun inburgering in de lokale samenleving. De
heer Van Heemst kondigde aan dat zijn fractie zich bij de behandeling van
de Wet op de inburgering ervoor zal inzetten dat de gemeenten op dit punt
voldoende uit de voeten kunnen. Wat zal de staatssecretaris in de komende
maanden doen om de gemeenten hierin tegemoet te komen?De G15 hebben hun bezorgdheid geuit over het ontoereikende budget voor
de opvang van dak- en thuislozen. Ziet de staatssecretaris een oplossing voor
dit probleem?De economische kant van het GSB komt nog maar langzaam op gang. De eerste
fase is in een aantal opzichten wel een heel bescheiden begin. Van een zo
magere aanpak mag niet veel worden verwacht. Het is wel een winstpunt dat
de steden zich hierdoor meer bewust zijn geworden van de effectiviteit van
de vestiging van nieuwe bedrijven in de oudere stadswijken. Van een brede
aanpak die tot een economische vitalisering van de wijken leidt, is echter
geen sprake. Dit alles maakt de totstandkoming van een Wet op de kansenzones
nog dringender. Is de staatssecretaris bereid alles op alles te zetten om
de indiening van dit wetsvoorstel zo veel mogelijk te bespoedigen?De heer Van Heemst onderschreef het verzoek van de steden om in het kader
van de verdeling van de investeringsmiddelen in aanmerking te komen voor een
tweede ronde van de investeringsimpuls.De voorbereiding van het vitaliteitsfonds stagneert. De staatssecretaris
wekt in zijn brief de indruk dat hij zich voelt klemgezet tussen het werkfonds
en het volkshuisvestingsfonds; het is nu immers de vraag wat de toegevoegde
waarde van het vitaliteitsfonds is. De heer Van Heemst was van mening dat
het vitaliteitsfonds moet worden gevoed met middelen van het ministerie van
Economische Zaken om de economische kant van het GSB te versterken, want juist
die bepaalt het onderscheid met het project Sociale vernieuwing. De G15 geven
echter de voorkeur aan een fonds dat wordt gevoed uit middelen van de ministeries
van Justitie, van Onderwijs, Cultuur en Wetenschappen en van Welzijn, Volksgezondheid
en Sport. Hij drong erop aan dat er hoe dan ook resultaat wordt geboekt. De
staatssecretaris laat zijn beslissing vooral afhangen van de bewijsvoering
door de G15, maar hij is vanuit zijn bestuurlijke verantwoordelijkheid gehouden
zelf de doelstellingen van het fonds te formuleren, aldus de heer van Heemst.Hij drong erop aan dat de subsidie aan het Landelijk samenwerkingsverband
achterstandsgebieden (LSA) wordt voortgezet. Die subsidie is relatief bescheiden,
maar levert een in maatschappelijk opzicht hoog rendement op.De heer Gabor (CDA) beschouwde de eerste vier jaar van het
GSB als een conceptuele fase. Een van de onderdelen van het beleid, de vervulling
van Melkertbanen, verloopt in de sector veiligheid en toezicht tot tevredenheid,
maar in de sector zorg zeker niet. Of de keuze voor afspraken in de vorm van
convenanten tot het beoogde resultaat leidt, zal pas in een volgende fase
duidelijk worden.De rapportage-Brinkman heeft uitkomst verschaft in het vraagstuk van de
kansenzones. Hij onderschreef de keuze voor een tweesporenbeleid: enerzijds
experimenten en anderzijds wetgeving, maar betwijfelde of het bedrag van 2,5
mln. dat voor iedere zone wordt uitgetrokken, voldoende is. Is het de bedoeling
de experimenten, als zij slagen, uit te breiden tot de andere grote steden?
Hoe kan het georganiseerde bedrijfsleven structureel worden betrokken
bij de kansenzones? Zijn de experimenten echt op 1 april jl. begonnen?De G15 wijzen erop dat zij de afspraken uit het convenant niet kunnen
nakomen als zij voor de zorg geen substantiële financiële bijdrage
ontvangen. Kan het verzoek van de G15 om een bijdrage van 40 mln. à
50 mln. worden gehonoreerd?De brief van de gemeente Rotterdam over de vervulling van Melkertbanen
in de zorgsector roept de vraag op of een inhaaloperatie mogelijk is om dit
onderdeel van het beleid alsnog tot een succes te maken.De heer Gabor sloot zich aan bij de vraag of de subsidie aan het LSA kan
worden voortgezet in 1998. Het opdoeken van die subsidie zou een stap achterwaarts
betekenen.Bij de presentatie van het jaarboek grotestedenbeleid heeft de staatssecretaris
gezegd dat voor een goede uitvoering van het beleid in een volgende fase beduidend
meer middelen nodig zijn. Aan welke bedragen denkt hij dan? Onderschrijft
hij de veronderstelling dat daarvoor op zijn minst structureel een bedrag
van 400 mln. nodig is?De staatssecretaris wekt in zijn brief over het vitaliteitsfonds de indruk
dat hij al geestelijk afscheid heeft genomen van dit fonds. Hij schrijft dat
met het werkfonds en volkshuisvestingsfonds aan de doelstellingen wordt voldaan.
De heer Gabor was het daarmee niet eens, omdat het vitaliteitsfonds meer elementen
omvat. Hij drong erop aan dat een principiële keuze wordt gemaakt over
de opzet en voeding van het fonds. Hij voegde hieraan toe dat hij voorstander
is van een fondsconstructie en dat hij instemt met een groeimodel. Het fonds
moet uiteindelijk een brede doeluitkering worden, opdat de gemeenten zelf
invulling kunnen geven aan de besteding. Een werk- en volkshuisvestingsfonds
zijn onvoldoende. Ook de budgetten voor stadsvernieuwing en bodemsanering
moeten tot het fonds behoren om een einde te maken aan de moeizame besteding
als gevolg van de verkokering. Daarnaast moeten de Melkertbanen, de zorgvernieuwingsfondsen
en het fonds sociale vernieuwing in het vitaliteitsfonds worden ondergebracht.
Heeft de staatssecretaris werkelijk afscheid genomen van het vitaliteitsfonds,
omdat hij intern op zoveel barrières is gestuit? Wanneer zal hij een
beslissing nemen? Wanneer wordt het overleg met de gemeenten afgesloten?Mevrouw Scheltema-De Nie (D66) stelde vast dat het GSB begint
vrucht te dragen, maar ook dat er nog veel moet gebeuren voordat de doelstellingen
van het beleid zullen zijn verwezenlijkt. Het is verheugend dat het beleid
leeft onder de mensen, al verdient de participatie van de bewoners meer accent.
Zij onderschreef daarom het belang van het LSA. Het feit dat het zo lang duurt
voordat de inspanningen van het kabinet en de staatssecretaris resultaten
opleveren, geeft nog eens aan dat een tweede fase nodig is. Datgene dat nu
met verve in gang is gezet, moet zijn beslag kunnen krijgen, maar het is de
vraag of daarvoor wetgeving nodig is.Voor de G6 is in de Najaarsnota een bedrag van 8 mln. uitgetrokken, maar
dat brengt hen nog lang niet op de hoogte van de G15. Hoeveel geld is er nodig
om de voornemens voor de G6 rechtstreeks te doen aansluiten bij de G15? Verwacht
de staatssecretaris dat een dergelijk bedrag beschikbaar komt? Wanneer zal
het convenant met de G6 worden afgesloten?In Binnenlands Bestuur van december 1995 wordt het vitaliteitsfonds een
bestuurlijk pronkjuweel genoemd. In de voornemens voor dit fonds worden magische
woorden gesproken over ontkokering en ontschotting en een geheel nieuwe aanpak.
Iets van die nieuwe aanpak is wel totstandgekomen, maar de departementale
verkokering houdt stand nu voorstellen worden gedaan voor afzonderlijke fondsen
als het werkfonds en het volkshuisvestingsfonds. De G4 zien een groot voordeel
in de verkokerde werkwijze, omdat zij op die manier alle wethouders bij het GSB betrokken zien. Mevrouw Scheltema zei met klem dat haar uitgangspunt
is dat er geld beschikbaar moet komen voor het GSB en of dat linksom of rechtsom
gebeurt, achtte zij van ondergeschikt belang.De kansenzones vormen een essentieel onderdeel van het GSB als vitale
impuls voor kansarme wijken. Heeft de staatssecretaris de indruk dat het aantal
bedrijven in de steden als gevolg van het kansenbeleid toeneemt? Overeenkomstig
de aanbeveling van het rapport-Brinkman zal eerst in de G4 ervaring worden
opgedaan. Daarvoor is een bedrag van 10 mln. uitgetrokken. Maar als het het
kabinet echt ernst is met de versterking van de economische structuur, is
een veelvoud van middelen nodig. Wat doet de staatssecretaris om die te verkrijgen?
Hoeveel denkt hij nodig te hebben?Zij had de indruk dat het kabinet in komende wetgeving slechts een beperkt
aantal van de suggesties van het rapport-Brinkman zal overnemen. Is dit waar
en, zo ja, waarom doet zij dat? Welke suggesties zullen worden gevolgd? Hoe
staat het met de Tante Agaathregeling en de experimenten in het kader van
Stad en milieu? Is er in de CAO's een bepaling opgenomen die dispensatie mogelijk
maakt van bedrijven die zich in de kansenzones bevinden of willen vestigen?
Geldt de regeling in kansenzones voor alle bedrijven of alleen voor een beperkt
aantal? Wanneer is wetgeving op dit terrein te verwachten?Hoe kunnen de problemen bij de invulling van Melkertbanen in de zorgsector
worden verklaard? Wat kan en zal de staatssecretaris hieraan doen? Waarom
wordt de gemeenten geen duidelijker taak bij de invulling van deze banen gegeven?
Overigens lijken de contacten met het ministerie van Volksgezondheid, Welzijn
en Sport moeizaam te verlopen en lijkt de Ziekenfondsraad te weinig gericht
op het GSB.Mevrouw Scheltema wees erop dat in De Telegraaf van vanmorgen wordt gesproken
over de mogelijkheid dat stadswachten worden ingelijfd bij de politie. Is
de staatssecretaris bij dit overleg betrokken? Kan hij meer informatie verschaffen?
Wat zal een dergelijke beslissing betekenen voor de overige toezichthouders?
Wordt er een cesuur aangebracht tussen stadswachten en overige toezichthouders?De inburgering blijft een punt van zorg. Het 500-uurstraject wordt over
het algemeen als te kort ervaren en de steden hebben meer geld nodig voor
de uitvoering van het beleid. Ziet de staatssecretaris mogelijkheden daarvoor?
Hoe denkt hij over de suggestie van de gemeente Den Haag om de middelen die
niet worden gebruikt voor nieuwkomers, te gebruiken voor de inburgering van
oudkomers?De opvang van verslaafden en daklozen in de G15 levert problemen op. Ook
daarvoor is extra geld nodig. Wat gebeurt er op dit moment en welke mogelijkheden
ziet de staatssecretaris voor de toekomst?De heer Remkes (VVD) zei dat hij onder de bewoners van de grote
steden nog weinig enthousiasme voor het GSB ontmoet, wat niet zo verwonderlijk
is, gelet op de duur van het beleid.Hij had in 1995 met bewondering kennisgenomen van de afspraak over het
vitaliteitsfonds, omdat de bezwaren van de betrokken ministeries geen geringe
struikelblokken waren. Nu moest hij tot zijn verbazing vaststellen dat er
eigenlijk nog niets was geregeld en dat de discussie nog moest beginnen. Dit
neemt niet weg dat er verwachtingen zijn gewekt. Wil de staatssecretaris de
gang van zaken toelichten? De G4 mogen dan voorstander zijn van afzonderlijke
fondsen om interne problemen op te vangen, de betrokkenheid van hun wethouders
kan ook op een andere manier worden geregeld. Een vitaliteitsfonds kan een
belangrijke meerwaarde hebben, maar de G15 moeten daarvoor de bewijzen aandragen.
Hoe verloopt de discussie?De gang van zaken leidt tot twee conclusies. In de eerste plaats dat er
bij de start onvoldoende is nagedacht over de gewenste uitkomst van dit onderdeel
van het beleid. In de tweede plaats dat de betrokken ministeries met
hun opstelling nog eens de geringe zeggenschap van de staatssecretaris in
de onderlinge discussie onderstrepen.De G4 hebben in gesprekken en correspondentie gewezen op het belang van
wetgeving voor de kansenzones. Wanneer kunnen concrete voorstellen hiertoe
tegemoet worden gezien? De heer Remkes waarschuwde voor de dilemma's die dit
onderdeel van het beleid kan oproepen. Enerzijds wordt gestreefd naar een
onderscheidend regime, anderzijds moet worden gewaakt voor verstoring van
de concurrentieverhoudingen. Hij onderschreef dan ook het gelijkheidsbeginsel
zoals de staatssecretaris dat in zijn brief heeft verwoord en diens opmerking
dat kansenzones «geen vrijheid, blijheid voor vrije jongens» mogen
opleveren. Het mag niet zo zijn dat in de kansenzones werkgelegenheid wordt
gecreëerd, terwijl elders in het grootstedelijk milieu werkgelegenheid
als gevolg van dat beleid verloren gaat.In het rapport-Brinkman wordt erop gewezen dat gemeentelijke verordeningen
en rijksregelingen vaak uitzonderingsbepalingen bevatten die verruiming van
het vestigingsbeleid mogelijk maken. Van die mogelijkheden wordt echter nauwelijks
gebruik gemaakt. De steden zijn zich onvoldoende bewust van het feit dat zij
met behulp van deze instrumenten veel meer kunnen doen, dan zij thans doen.
Wat doet de staatssecretaris om hen van dit besef te doordringen? Overigens
plaatste de heer Remkes vraagtekens bij de looptijd van vijf jaar. In het
rapport-Brinkman worden verder concrete suggesties gedaan voor verruiming
van de regelgeving. Waarom wordt die mogelijkheid alleen van toepassing verklaard
op de kansenzones?De discussie over de versterking van de stedelijke economie kan niet voorbijgaan
aan de rol van een aantal megaprojecten. Zo hebben de activiteiten van de
Luchthaven Schiphol in de afgelopen vijf jaar 10 000 extra banen gegenereerd.
Ook de ontwikkeling van de havens in Zuid-Holland-zuid levert veel extra banen
op.Hij sloot zich aan bij de vragen over de invulling van Melkertbanen in
de zorgsector, over de opvang van dak- en thuislozen en verslaafden en over
de structurele financiële voorziening voor de G6. Verder vond hij het
merkwaardig dat het LSA geen enkel perspectief op subsidiëring voor het
komende jaar is geboden.Het is verheugend dat een aantal provincies inspeelt op de mogelijkheden
van het GSB en dat op gemeentelijk niveau enthousiast wordt gewerkt. Het staat
echter nog niet vast of alle zichtbare effecten kunnen worden toegeschreven
aan het GSB. De heer Remkes drong er daarom op aan dat aan het eind van deze
kabinetsperiode zodanig cijfermateriaal beschikbaar is dat kan worden vastgesteld
wat het GSB heeft opgeleverd. Is de staatssecretaris bereid aan het einde
van dit jaar een uitgebreide voortgangsrapportage uit te brengen?De heer Remkes zei dat hij niet zit te wachten op een Wet op het GSB.
Om tot een langjarig beleid te komen, staan andere wegen open. De vraag is
wel hoe bestaande wettelijke bepalingen die de uitvoering van het beleid in
de weg staan, kunnen worden weggenomen. Het antwoord van de staatssecretaris van Binnenlandse
ZakenDe staatssecretaris wees erop dat de uitvoering van het GSB
zoals voorzien in het regeerakkoord, pas in 1996 voor het eerst tot feitelijke
investeringen en een feitelijke aanpak in alle negentien steden heeft geleid.
Daardoor konden in het jaarboek 1996 nog niet veel resultaten worden vermeld.
Niettemin staat vast dat een paar punten opvallend sporen met het GSB en met
het kabinetsbeleid in het algemeen. Dit geldt in het bijzonder voor de bestrijding
van de langdurige werkloosheid in de lastiger wijken van de steden die nu,
in tegenstelling tot vorige perioden van economische groei, wel afneemt. Verder
lijkt het beleid ook op een aantal andere punten de gewenste keer ten goede
bewerkstelligen. Hij wees met name op de recidive van jongeren,
HALT-afdoeningen, de aanpak van de langdurige werkloosheid en de bevordering
van veiligheid in het algemeen. Het is de bedoeling begin 1998, als de monitorgegevens
over 1997 beschikbaar zijn, zoveel mogelijk gegevens te bundelen, zowel in
kwantitatieve als in kwalitatieve zin. Die evaluatie van het beleid kan dan
mede als basis dienen voor de afspraken voor de nieuwe regeerperiode. Daarnaast
heeft de minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid aan de Sociaal economische
raad gevraagd een advies voor te bereiden over de participatie van sociale
partners en het bedrijfsleven.Het kabinet maakt zich zorgen over de invulling van de Melkertbanen in
de zorgsector, omdat van de toegewezen banen gemiddeld slechts 52% is bezet.
De steden melden dat de (voornamelijk «care»-)instellingen op
zich bereid en in staat zijn Melkertbanen aan te trekken, maar dat de stimulansen
van de functioneel gedecentraliseerde organisaties om dat ook werkelijk te
doen, minimaal of zelfs negatief zijn. Daarom heeft het kabinet besloten voor
1997 een tijdelijke korting van ongeveer 2 500 Melkertbanen op de zorgsector
toe te passen. Die banen zullen worden uitgezet via de gemeenten wat betekent
dat zij vooral in de veiligheidssector terecht zullen komen, maar als blijkt
dat de zorgsector in de eerste helft van 1997 aanzienlijk beter presteert
dan in 1996, zullen deze banen alsnog aan de zorgsector toevallen.De staatssecretaris vond het een interessante suggestie om te bezien of
de toewijzing van de gelden voor zorgbanen via de gemeenten kan verlopen,
dat wil zeggen dat de gemeenten direct tot overeenstemming proberen te komen
met de instellingen en een inhaalslag maken zodat de doelstelling, 40 000
Melkertbanen aan het einde van 1998, kan worden waargemaakt. Hij zegde toe
in overleg te willen treden met de gemeenten over de vraag of zij dit een
effectieve oplossing achten dan wel welke andere opties zij zien. Maar afspraak
is afspraak: de resultaten over de eerste helft van 1997 worden afgewacht
voordat een beslissing wordt genomen. De CAO-kwestie is op dit moment overigens
niet het belangrijkste struikelblok. Het is vooral de moeizame samenwerking
tussen het functioneel gedecentraliseerde en het territoriaal gedecentraliseerde
veld die problemen oplevert. De vraag is nu of de toewijzing van de middelen
aan de gemeenten ertoe zal leiden dat de instellingen meer dan nu het geval
is, bereid en in staat zijn Melkertbanen op te nemen. Overigens wees hij een
uitzendbureau-achtige aanpak af, omdat het de bedoeling is dat Melkertbanen
zoveel mogelijk reguliere banen zullen zijn, in reguliere CAO's en reguliere
organisaties.In dit verband merkte hij nog op dat in de media ten onrechte gewag wordt
gemaakt van overeenstemming die zou zijn bereikt in het overleg dat hij met
de ministers van Binnenlandse Zaken en van Sociale Zaken en Werkgelegenheid
voert met de bonden, korpsbeheerders en korpschefs.De opvang van dak- en thuislozen en verslaafden en de bestrijding van
overlast is een ernstig probleem. Om de leefbaarheid en veiligheid in en het
economische aanzien van de steden te verbeteren, moet ook op dit punt voortgang
worden geboekt. Voordat maatregelen kunnen worden getroffen om die doelstellingen
te verwezenlijken, moet echter eerst de gewenste uitkomst van de politieke
doelstellingen in «outputtermen» worden geformuleerd, Hij had
begrip voor de problemen van de steden, maar voegde hieraan toe dat zij de
effectiviteit van de verslavingszorg nog te weinig in concrete termen meten.
Daarom is hen gevraagd eerst aan te geven welke doelstellingen in termen van
veiligheid, verminderde overlast, preventie, enz. worden nagestreefd. Daarna
zal een poging worden ondernomen meer financiële middelen voor dit beleid
vrij te maken. Verder beziet de staatssecretaris van VWS in hoeverre de effectiviteitsmetingen
kunnen worden verbeterd en aan de noden van de steden als het gaat om de opvang
van daken thuislozen, tegemoet kan worden getreden. Maar de liefde moet natuurlijk
wel van twee kanten komen, zo sprak de staatssecretaris. De brief over de subsidiëring van het LSA is met opzet zo geformuleerd
dat het ook voor het LSA duidelijk is dat de representativiteit van de organisatie
moet vaststaan. De evaluatie moet uitwijzen of het LSA de binding met de bevolking
in de betrokken wijken effectief kan vormgeven. Een goed meetpunt voor het
draagvlak zal zijn als het gemeentebestuur, bijvoorbeeld in het kader van
het GSB, tot medefinanciering besluit. Het is iets te gemakkelijk steeds naar
het Rijk te kijken voor de financiering van dit soort activiteiten. Het GSB
beoogt nu juist op lokaal niveau neer te slaan en daarom zou ook op dit punt
een meer adequate inbreng moeten worden geleverd.De G6 hebben voor 1996 inderdaad een bedrag van 8 mln. gekregen. De discussie
over de structurele doorwerking van de G6 vindt thans in de ministerraad plaats.Het rapport-Brinkman bevat een forse vingerwijzing naar Rijk, provincies
en gemeenten waar wordt geconstateerd dat er nu al zoveel meer kan dan in
de praktijk gebeurt. In het overleg met de wethouders economische zaken van
de G4 is vastgesteld dat Rijk, provincies en gemeenten bij de uitvoering de
handen ineen moeten slaan. Daarom is besloten een «account management»
op te richten, bestaande uit een vertegenwoordiger van het Rijk en een namens
de gemeenten, dat ervoor moet zorgen dat datgene dat volgens de bestaande
wet- en regelgeving klaarblijkelijk kan, ook in praktijk wordt gebracht. Daarmee
wordt de meest interessante vraag die in de experimenten moet worden beantwoord:
of het mogelijk zal zijn de werkgelegenheid, ook in de «lastiger»
wijken van de stad, te bevorderen binnen de grenzen van de huidige wet- en
regelgeving. Daarnaast noemt ook het rapport-Brinkman een aantal mogelijkheden
waarvoor wetswijziging nodig zou kunnen zijn. Dit geldt onder meer voor de
differentiatie van de OZB in de landelijke regelgeving. Er is een werkgroep
opgericht die nagaat in hoeverre een nieuwe wet de gewenste toegevoegde waarde
voor de kansenzones oplevert. Tegelijkertijd wordt bezien hoeveel extra financiële
middelen nodig zijn voor de versterking van de economische structuur van de
steden. De grote opgave is om naast investeringen in infrastructuur en grote
projecten die natuurlijk waardevol zijn voor de steden, ook te komen tot investeringen
in de economische bedrijvigheid in de binnensteden en dan in het bijzonder
in de lastiger wijken. Om de tweedeling in de wijken tegen te gaan, de suggestie
weg te nemen dat werkloosheid haast genetisch bepaald is, de mogelijkheden
van kleine industrieterreintjes waar bijvoorbeeld bedrijfsverzamelgebouwen
worden gevestigd, te bezien en verpauperde winkelgebieden een «facelift»
te geven en zodoende de economische structuur te versterken, is meer geld
nodig. De staatssecretaris zegde toe zich ervoor te zullen inspannen dat de
economische structuurversterking nog in deze periode een extra impuls krijgt.De afspraak dat zo snel mogelijk een begin zou worden gemaakt met de experimenten,
terwijl anderzijds zou worden gewerkt aan wetgeving, wordt nagekomen. Op verzoek
van de gemeenten is voorrang gegeven aan de experimenten, maar inmiddels is
een ambtelijke werkgroep ingesteld die een wet op de kansenzones voorbereidt.
Hij kon nog niet aangeven wanneer daarvan resultaten mogen worden verwacht,
omdat nog niet vaststaat welke suggesties van het rapport-Brinkman worden
overgenomen en welke punten absoluut noodzakelijk zijn om de kansenzones verder
tot ontwikkeling te brengen. Voorlopig zijn steden en Rijk het erover eens
dat met de Wet afdrachtskorting, de Tante Agaathregeling, het accountantmanagement,
de eenloketgedachte, de regeling stad en milieu en de kansenzones een belangrijke
bijdrage kan worden geleverd aan de economische revitalisering van de wijken.
Zodra het ernaar uitziet dat een wetsvoorstel kan worden geformuleerd, zal
de Kamer worden geïnformeerd.De staatssecretaris herinnerde eraan dat er nog geen sprake was van een
werkfonds of een volkshuisvestingsfonds toen de voornemens voor het
vitaliteitsfonds werden geformuleerd. In het overleg tussen de politieke regiegroep
en de vijftien steden eind vorig jaar is geconstateerd dat de steden zijn
ingenomen met de totstandkoming van het werkfonds en de bereidheid van de
regering te komen tot een volkshuisvestingsfonds. De vraag is nu of er naast
het werkfonds, het volkshuisvestingsfonds en een verdergaande financiering
van stadseconomische activiteiten op lokaal niveau, nog een grotere regie
op het geheel nodig is. Wat is dan nog de meerwaarde van het vitaliteitsfonds?
Die vraag is ook aan de gemeenten gesteld, omdat verwacht mag worden dat de
animo en bestuurlijke mogelijkheden voor een totale overkoepeling zullen afnemen
als de genoemde maatregelen operationeel zijn. Het verzoek om een vitaliteitsfonds
kwam van de steden en als zij niet langer overtuigd zijn van de noodzaak ervan,
is het de vraag of het wel tot stand moet komen. Desgevraagd antwoordde de
staatssecretaris dat hij in die situatie twijfelt aan de meerwaarde van het
vitaliteitsfonds, maar het is aan de steden om bij zichzelf te rade gaan of
zij het alsnog gewenst achten. Hij voegde hieraan toe dat hij de laatste maanden
in het kabinet in het bijzonder aandacht heeft gevraagd voor het ontbrekende
deel van het GSB, de economische revitalisering van de binnensteden. Hij zegde
toe dat hij, als de G15 overtuigend aangeven welke meerwaarde het vitaliteitsfonds
in hun ogen kan hebben, dit onderwerp alsnog indringend aan de orde zal stellen
in de politieke regiegroep en in het kabinet, temeer omdat is afgesproken
dat de mogelijkheden en onmogelijkheden van dit fonds nadrukkelijk zouden
worden onderzocht. Hij wees erop dat hij als medeondertekenaar van het convenant
gehouden is het uit te voeren en dat ook zal doen.Ten slotte zegde de staatssecretaris toe dat hij op de vraag of en zo
ja, hoe het GSB er in een volgende kabinetsperiode moet worden vervolgd, terug
zal komen op het moment dat de G25 daarover hun gedachten hebben kenbaar gemaakt.De voorzitter van de commissie,De CloeDe griffier van de commissie,Hommes XNoot1Samenstelling: Leden: Van Erp (VVD), V. A. M. van der Burg (CDA), Te
Veldhuis (VVD), Van der Heijden (CDA), De Cloe (PvdA), voorzitter, Janmaat
(CD), Van den Berg (SGP), Scheltema-de Nie (D66), ondervoorzitter, Apostolou
(PvdA), Kalsbeek-Jasperse (PvdA), Zijlstra (PvdA), Van der Hoeven (CDA), Remkes
(VVD), Gabor (CDA), Koekkoek (CDA), Nijpels-Hezemans (groep-Nijpels), Oedayraj
Singh Varma (GroenLinks), Hoekema (D66), Essers (VVD), Dittrich (D66), Dijksman
(PvdA), De Graaf (D66), Cornielje (VVD), Rouvoet (RPF) en Rehwinkel (PvdA).Plv. leden: Korthals (VVD), Dankers (CDA), Van Hoof (VVD),
Bijleveld-Schouten (CDA), Liemburg (PvdA), Poppe (SP), Schutte (GPV), Jeekel
(D66), Van Heemst (PvdA), Noorman-den Uyl (PvdA), Feenstra (PvdA), Verhagen
(CDA), Van der Stoel (VVD), Mateman (CDA), Mulder-van Dam (CDA), Van Wingerden
(AOV), Rabbae (GroenLinks), Van Boxtel (D66), H. G. J. Kamp (VVD), Assen (CDA),
M. M. van der Burg (PvdA), Bakker (D66), Klein Molekamp (VVD), Leerkes (Unie
55+) en Van Oven (PvdA). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-21062-56.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl