Vergaderingen Interim Committee en Development Committee; Brief van de Ministers van Financiën en voor Ontwikkelingssamenwerking
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-09-03 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 26234, nr. 74

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

15-10-2007

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2007-2008

26234 nr. 74

10-10-2007

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamInleidingHet algemene verloop van de rondes: inclusiviteit, transparantie
en Europese samenwerkingOnderwerpen van discussieDe rol van IDA in de internationale hulparchitectuurIDA’s rol in fragiele statenDe ontwikkelingseffectiviteit van IDAIDA’s Performance-Based Allocation SystemIDA’s financiële capaciteit op de lange termijn
en het financieel raamwerk voor IDA-15Een systematische aanpak van de betalingsachterstandenproblematiek
van IDA-landenOverwegingen bij het bepalen van de hoogte van de Nederlandse
bijdrage aan IDA-15Nederlandse inzet in de IDA-15 onderhandelingenAd 1.Ad 2.Ad 3.
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 26234Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 51 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
26 234Vergaderingen Interim Committee en Development Committeenr. 74BRIEF VAN DE MINISTERS VAN FINANCIËN EN VOOR ONTWIKKELINGSSAMENWERKINGAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 10 oktober 2007Graag bieden wij u hierbij een brief aan over de vijftiende middelenaanvulling
van de International Development Association,
onderdeel van de Wereldbank-groep.De minister van Financiën,W. J. BosDe minister voor Ontwikkelingssamenwerking,A. G. KoendersInleidingDit jaar vinden de onderhandelingen over de vijftiende middelenaanvulling
van de International Development Association,
IDA-15, plaats. IDA is het onderdeel van de Wereldbank-groep dat concessionele
leningen en schenkingen aan de armste landen in de wereld verstrekt. Eens
in de drie jaar worden onderhandelingen gevoerd over de noodzakelijke aanvulling
van dit fonds. De middelenaanvulling geschiedt op basis van beleidsafspraken
tussen de donorvertegenwoordigers (de IDA-deputies)
en de Wereldbank. Gedurende de onderhandelingsrondes over de middelenaanvulling
worden beleidsonderwerpen besproken, die in de optiek van de deputies en IDA-management in de komende jaren een rol in het IDA-beleid
moeten spelen. In maart dit jaar zijn de IDA-15 onderhandelingen van start
gegaan.1 Er hebben inmiddels twee rondes plaatsgevonden,
in Parijs (5–6 maart jl.) respectievelijk Maputo (29–30 juni
jl.). En marge van de IMF/WB Jaarvergadering zal op 23 oktober een (extra)
IDA-15 beleidsvergadering plaatsvinden. Vervolgens zal de derde ronde in Dublin
plaatsvinden op 12–13 november, waarna de vierde en afsluitende
ronde in Berlijn ofwel in december ofwel begin volgend jaar zal zijn.De IDA-15 besprekingen kunnen niet los worden gezien van de bredere Wereldbank
context: kort geleden is een nieuwe WB-president, Robert Zoellick, aangetreden,
die heeft toegezegd een nieuwe middellangetermijnstrategie voor de Wereldbank-groep
als geheel te zullen presenteren. In deze context is nu, halverwege de IDA-15
onderhandelingen, een opportuun moment aangebroken om u te informeren over
het verloop van de eerste twee rondes en over de overwegingen die een rol
zullen spelen bij het bepalen van de hoogte van de toekomstige Nederlandse
bijdrage aan IDA-15.Het algemene verloop van de rondes: inclusiviteit, transparantie
en Europese samenwerkingDe vijftiende middelenaanvulling wordt gekenmerkt door inclusiviteit en
transparantie: vertegenwoordigers van lenende landen nemen actief deel aan
de discussies. Bovendien vond, voorafgaand aan de tweede ronde, een overleg
plaats tussen de IDA-deputies en Afrikaanse opinieleiders.
Het plaatsen van alle vergaderstukken alsmede de conclusies («Chairman’s
Summary») van elke vergadering op de website van IDA2 draagt bij aan een grotere openheid over de totstandkoming van het
IDA-beleid. Een positieve ontwikkeling is de goede samenwerking tussen de
Europese donorlanden (de EU-Lidstaten plus landen zoals IJsland, Noorwegen
en Zwitserland), die gezamenlijk het grootste deel van IDA financieren. Voorafgaand
aan elke ronde vindt een Europees overleg plaats waarbij de verschillende
agenda-onderwerpen worden doorgesproken met als doel om zoveel mogelijk samen
op te treden. Dit heeft geresulteerd in gezamenlijke Europese verklaringen
over een aantal belangrijke onderwerpen tijdens zowel de eerste als de tweede
ronde3, die duidelijk invloed hadden op het verloop
en de uitkomsten van de discussies.Onderwerpen van discussieTijdens de eerste twee rondes waren de hoofdonderwerpen:• De rol van IDA in de internationale hulparchitectuur, in het bijzonder
haar rol in fragiele staten;• De ontwikkelingseffectiviteit van IDA;• IDA’s Performance-Based Allocation (PBA)
System;• IDA’s financiële capaciteit op de lange termijn en het
financieel raamwerk voor IDA-15;• Een systematische aanpak van de betalingsachterstandenproblematiek
van IDA-landen.De rol van IDA in de internationale hulparchitectuurDe laatste jaren is meer Official Development Assistance (ODA) ter beschikking
gekomen. Ditzelfde geldt voor financiering uit particuliere bronnen zoals
filantropische instellingen (b.v. de Gates Foundation). Tegelijkertijd is
de internationale hulparchitectuur steeds complexer geworden, met een sterke
proliferatie en fragmentatie van hulpkanalen en een steeds hogere mate van
oormerken van de verschillende fondsen. De toename van ontwikkelingshulp is
positief, doch de fragmentatie is nadelig voor de in het kader van de Verklaring
van Parijs1 nagestreefde harmonisatie en alignment en brengt hoge kosten met zich mee voor zowel
donoren als ontvangers. Deze boodschap werd overtuigend gebracht door Richard
Manning, voorzitter van de OESO Development Assistance
Committee tijdens de eerste onderhandelingsronde in Parijs. In zijn
visie zou IDA, om effectief in te kunnen spelen op deze en andere ontwikkelingen,
uit moeten gaan van de eigen sterktes:• het feit dat de hulp afkomstig van IDA volledig ongebonden is;• het beperkte oormerken van fondsen;• het kunnen opereren op grote schaal, op basis van een strategische
visie; en• de goede kwaliteit en de grote expertise van de IDA-staf.In hun interventies richtten de IDA-deputies
zich vooral op de rol van IDA binnen de internationale hulparchitectuur. Zij
legden daartoe het accent op onder meer:• het belang van het boeken van (meetbare) resultaten door IDA, vooral
op landenniveau;• de vraag hoe het comparatieve voordeel en de toegevoegde waarde
van IDA ten opzichte van andere donoren en instellingen aangetoond kan worden;• de vraag in welke sectoren en landen IDA actief moet zijn: moet
IDA optreden als «gap filler» – daar actief zijn waar andere
donoren niet of onvoldoende actief zijn, complementair aan andere donoren –
of zou IDA zich juist moeten richten op datgene waar zij het beste in is,
en als gevolg daarvan wellicht in veel meer landen en/of sectoren actief zijn?;
en• de wens tot verdergaande decentralisatie van IDA: het verplaatsen
van staf naar en het delegeren van bevoegdheden aan de landenkantoren, om
IDA dichter bij haar klanten te brengen.In een discussiestuk voor de tweede ronde heeft IDA-management geprobeerd
in te gaan op deze vraagstukken. Hierbij worden het huidige «Country-Based
Development Model» en IDAs sterktes – onder meer haar omvang,
mondiale reikwijdte, hoge niveau van kennis, deskundigheid en ervaring, en
flexibiliteit van optreden – als uitgangspunt genomen. Management stelt
dat IDA een tweeledige rol heeft: naast het beschikbaar stellen van financiering,
kennis en beleidsadvies aan cliënten om hen te ondersteunen in hun ontwikkeling,
treedt IDA ook op als platform voor het verstrekken van hulp door andere donoren.
Als platform kan IDA, met haar brede kennis en netwerk, verschillende vormen
van hulp (traditionele bilaterale ODA, nieuwe donoren, verticale fondsen)
samenbrengen zodat zij op gezamenlijke, geïntegreerde en effectieve wijze
kunnen bijdragen aan het bereiken van de Millennium Ontwikkelingsdoelstellingen.Daarnaast wordt in het stuk ingegaan op IDA’s rol op landen- en
regionaal niveau, haar rol m.b.t. wereldwijde prioriteiten, en de toekomstige
uitdagingen voor IDA (complementariteit in de verhouding tot verticale fondsen,
voldoende sectorale financiering, klimaatverandering, harmonisatie & alignment). De IDA-deputies
onderschreven het grote belang van IDA in de internationale hulparchitectuur,
steunden de visie van de tweeledige rol en benadrukten dat de «platform»
rol door de toegenomen fragmentatie van de internationale hulp steeds belangrijker
wordt. Daarnaast waren de deputiesvan mening dat
IDA selectiever te werk zou moeten gaan, gebaseerd op haar comparatieve voordelen,
en nauw zou moeten samenwerken met andere spelers zoals de Verenigde Naties,
de regionale ontwikkelingsbanken, de EU en bilaterale donoren. Ook benadrukten
zij dat de discussie niet los kan worden gezien van het opstellen van de middellangetermijnstrategie
van de Wereldbank-groep waar momenteel aan wordt gewerkt in andere Bankfora.
Daarnaast merkten meerdere IDA-deputies op dat
elementen als de relatieve zwaktes van IDA en de comparatieve voordelen van
andere spelers ontbraken in het onderliggende stuk.Nederland bracht naar voren dat IDA zich dient te richten op het bieden
van toegevoegde waarde, o.a. door het financieren van die activiteiten die
niet door de markt worden gefinancierd. Er dienen concrete beslissingen te
worden genomen over de taakafbakening van IDA ten opzichte van andere spelers.
Extra inspanningen op nieuwe terreinen (zoals klimaatverandering) zouden moeten
samengaan met minder inspanningen op andere terreinen. Naast prioriteiten
zouden ook posterioriteiten benoemd moeten worden. Daarnaast is het van belang
dat IDA in haar activiteiten en programma’s in ontwikkelingslanden voldoende
rekening houdt met nationale politieke processen, in het bijzonder het betrekken
van nationale parlementen, om zodoende te zorgen voor voldoende draagvlak
en «ownership».Sommige onderwerpen gerelateerd aan IDA’s rol in de internationale
hulparchitectuur zullen nog onderwerp van bespreking zijn tijdens de derde
ronde, zoals IDA’s rol op het gebied van schuldhoudbaarheid en de effectiviteit
van IDA (zie hieronder). Daarnaast zou Nederland graag zien dat het idee van
IDA als platform voor andere donoren nader wordt uitgewerkt («hoe denkt
IDA deze samenbindende rol te gaan versterken?»).IDA’s rol in fragiele statenHet beleid van IDA in fragiele staten is er op gericht om flexibel op
te kunnen treden en de interventie zo goed mogelijk af te stemmen op de behoeften
van en situatie in het ontvangende land. Zo dienen de traditionele IDA-instrumenten
(advies, technische assistentie, financiering) te worden aangepast aan de
zwakke capaciteit van de ontvanger. In het algemeen ligt het zwaartepunt van
IDA-interventies in fragiele staten bij het opbouwen van de capaciteit van
de publieke sector (in het bijzonder de openbare financiën), het financieren
van (sociale) infrastructuur en het ondersteunen van de VN en andere organisaties
die leidend zijn ten aanzien van de consolidatie van vrede en veiligheid.
In het afgelopen jaar is er reeds op het terrein van de fragiele staten een
aantal beleids-, organisatorische en procedurewijzingen doorgevoerd bij de
Wereldbank/IDA om de benodigde flexibiliteit mogelijk te maken, o.a. gebaseerd
op een evaluatie van het onafhankelijke evaluatiekantoor van de Wereldbank
(Independent Evaluation Group, IEG) en op de ervaringen
tot dusverre. De besprekingen in IDA-15 kader richtten zich dan ook niet op
grote beleidsaanpassingen, maar op een nadere verfijning van de benadering
om nog beter in te kunnen spelen op de behoeften van fragiele staten. Zo deed
management enkele voorstellen inzake de criteria voor het in aanmerking komen
voor en de richtlijnen voor het bepalen van «re-engagement» allocaties.
Ook stelde zij voor om de looptijd van bepaalde fragiele staten allocaties
te verlengen. De IDA-deputies verwelkomden de
eerdere aanpassingen en de voorstellen voor verfijning en steunden het belang dat IDA-management hecht aan samenwerking en partnerschappen met andere
partijen, in het bijzonder met de VN. Zij erkenden dat het systeem voor het
alloceren van middelen aan de fragiele staten, gebaseerd op het Performance-Based Allocation stelsel maar met gebruik van indicatoren
die beter zijn toegesneden op de situatie in die landen, in het algemeen goed
werkt. Er was brede steun voor de voorstellen van management om de periode
van de exceptionele steun voor post-conflict en «re-engagement»
landen te verlengen.Nederland vroeg aandacht voor de politieke context waarin IDA moet opereren
in fragiele staten en voor de verantwoordelijkheid (accountability) van de autoriteiten t.o.v. de eigen bevolking. Nederland steunde
voorts IDA-management w.b. het streven om het bestaande PBA-systeem, dat voor
fragiele staten is aangepast, niet te ondermijnen.Vanwege de reeds bereikte grote mate van overeenstemming zal dit onderwerp
naar verwachting niet meer terugkomen in de resterende rondes van IDA-15,
maar pas bij de Mid-Term Review van IDA-15 (2010). Dan zal onder andere stil
worden gestaan bij de resultaten van de wijzigingen aangaande de allocaties
voor fragiele staten, de samenwerking met de VN en andere actoren, de implementatie
van de DAC-principes voor goede internationale betrokkenheid bij fragiele
staten, en het aanpassen van de WB landenstrategieën voor fragiele staten.De ontwikkelingseffectiviteit van IDAHet evaluatiekantoor IEG presenteerde tijdens de eerste ronde de lessen
die getrokken kunnen worden uit de jaarlijkse «Annual Review of Development
Effectiveness» rapporten. Vervolgens ging IEG nader in op een paper
over de relatie tussen goede Country Performance Ratings respectievelijk Country
and Policy Institutional Assessment (CPIA)-scores en verschillende indicatoren
voor vooruitgang op ontwikkelingsgebied, zoals de Human Development Index.
In het paper wordt overtuigend aangetoond dat er een duidelijke relatie ligt.
Dit betekent dat het alloceren van IDA-middelen o.b.v. CPIA-scores (dus het
belonen van betere prestaties met meer middelen) er voor zorgt dat de middelen
terecht komen bij landen die op langere termijn een hoger ontwikkelingsniveau
bereiken. Een punt van zorg is dat vooruitgang in sommige Afrikaanse landen
langzamer verloopt dan elders.Deze presentatie leidde tot een discussie tussen de IDA-deputies, waarbij een aantal landen pleitte voor een groter gewicht
voor behoefte in het allocatiesysteem, en anderen (waaronder Nederland) het
huidge systeem juist als goed bestempelden en geen reden zagen voor fundamentele
wijziging. Laatstgenoemden wezen er op dat op de bijzondere uitdagingen in
Afrika reeds wordt ingespeeld, o.a. door het fragiele statenbeleid (zoals
gebruik van prestatie-indicatoren die beter op deze landen zijn toegesneden,
langere looptijd van speciale allocaties). Dit onderwerp zal terugkomen tijdens
de derde ronde, wanneer zal worden gesproken over het allocatiesysteem voor
IDA-15. In die ronde zullen ook andere elementen van effectiviteit worden
besproken, zoals voortgang op het gebied van harmonisatie en alignment, het meten van resultaten, decentralisatie en ownership.IDA’s Performance-Based Allocation SystemTijdens de eerste ronde is gesproken over mogelijke vereenvoudiging van
het PBA-stelsel, dat als intransparant en ingewikkeld werd gezien, vooral
door ontvangende landen. Bovendien hadden zij last van sterk fluctuerende
allocaties als gevolg van volatiliteit in de Country Performance Ratings
(CPRs). Management deed een aantal technische voorstellen ten aanzien van
de PBA formule en de methode voor het opstellen van CPRs. Vrijwel alle IDA-deputies, waaronder Nederland, bleken voorstander van
vereenvoudiging van de PBA formule. Ook de voorgestelde stappen ter vermindering
van de volatiliteit van de CPRs konden op brede steun rekenen. IDA management
zal, in lijn met de voorkeur uitgesproken door de IDA-deputies en na verder overleg met de andere multilaterale ontwikkelingsbanken,
terugkomen bij de deputies met concrete voorstellen
tot (verdere) vereenvoudiging van het PBA-systeem. De maatregelen ter vermindering
van de volatiliteit zullen al met onmiddellijke ingang worden geïmplementeerd.IDA’s financiële capaciteit op de lange termijn
en het financieel raamwerk voor IDA-15Tijdens de eerste ronde gaf de financieel manager van IDA een overzicht
van de lange termijn gevolgen van schuldkwijtschelding en het verlenen van
schenkingen door IDA. Hij schatte de totale kosten van IDA-schuldverlichting
op USD 53,6 miljard (Heavily Indebted Poor Countries Initiative (HIPC):
USD 17,2 mrd.; Multilateral Debt Relief Initiative (MDRI): USD 36,4
mrd.). Om de financieringscapaciteit van IDA in reële termen gelijk te
houden, zodat zij in staat is om in de toekomst evenveel te doen voor arme
landen als nu, zijn drie zaken nodig. Ten eerste dienen donoren IDA te compenseren
voor het mislopen van inkomsten (rente en aflossing) als gevolg van HIPC-
en MDRI-schuldkwijtschelding, zoals eerder door hen is toegezegd. Ten tweede
dienen zij IDA te compenseren voor de kosten van de IDA-schenkingen. Tenslotte
dienen zij bovenop deze compensatie hun «reguliere» bijdrage aan
IDA jaarlijks met de inflatie (ca. 2% nominaal) te laten stijgen (de
afgesproken MDRI baseline).De IDA-deputies erkenden de grote financiële
gevolgen van met name het MDRI en herbevestigden de noodzaak van volledige
compensatie van de kosten van schuldkwijtschelding om IDAs financiële
capaciteit om arme landen te ondersteunen op peil te houden. Nederland en
anderen drongen sterk aan op het nakomen door donoren van hun aangegane verplichtingen
jegens IDA om te voorkomen dat andere arme landen hiervan het slachtoffer
worden. Daarnaast riepen meerdere donoren op tot het aanboren van financieringsbronnen
anders dan traditionele donorbijdragen, zoals nieuwe donoren, het beschikbaar
komen van middelen als gevolg van graduatie, en hogere bijdragen aan IDA vanuit
andere onderdelen van de Wereldbank-groep (IBRD en IFC).Hoewel Nederland en andere landen zich terughoudend toonden m.b.t. het
(op grote schaal) gebruik maken van met name IFC-reserves en IBRD-reserves,
zette deze oproep zich sterker voort tijdens de tweede ronde, waar management
drie verschillende financiële scenario’s voor IDA-15 presenteerde.
In elk van deze scenario’s zijn ook de kosten van het verlengen van
de looptijden van de allocaties voor fragiele staten (zie hierboven) en de
kosten van het financieren van achterstanden (zie hieronder) meegenomen. Dit
zijn elementen die ten tijde van IDA-14 nog niet speelden. Ook de (aanzienlijke)
kosten van compensatie voor het MDRI zijn in de scenario’s meegenomen.Management zet in op een scenario waarin IDA in nominale termen met 20%
groeit ten opzichte van de oorspronkelijke omvang van IDA-14 (voordat werd
besloten tot het MDRI): een totaalbedrag van SDR 26,3 miljard (USD 39,3
mrd.), ten opzichte van SDR 21,9 miljard (USD 32,05 mrd.) voor het
oorspronkelijke IDA-14 loket1. Hierbij dient te
worden opgemerkt dat het vergelijken van deze twee bedragen niet geheel juist
is, daar het twee verschillende grootheden betreft. In het bedrag voor IDA-15
zijn substantiële nieuwe elementen opgenomen die niet in het bedrag voor IDA-14 zitten, zoals hierboven beschreven. Bovendien is geen rekening
gehouden met inflatie (ca. 7,3% voor 2004–2006).Het totaalbedrag wordt deels gefinancierd door donoren en deels met eigen
middelen van de Wereldbank. In het 20% nominale groei scenario is USD 31,8
miljard benodigd van donoren1 en komt USD 7,5
mrd. van de eigen middelen (bijdragen uit het netto inkomen van de Wereldbank-groep
en gebruik van interne middelen). Het bedrag dat de Wereldbank kan bijdragen
uit eigen middelen is substantieel lager dan tijdens voorgaande middelenaanvullingen;
dit komt door het wegvallen van terugbetalingen van leningen als gevolg van
de MDRI-kwijtschelding. Dit betekent dus een extra belasting voor donoren,
maar één die zij vrijwillig zijn aangegaan toen zij «dollar-for-dollar»
compensatie van de schuldkwijtschelding beloofden.De meerderheid van de IDA-deputies uitte nog
geen duidelijke mening t.a.v. de financiële scenario’s. Hoewel
er brede steun bestond voor schaalvergroting van IDA was het nog te vroeg
om het nu al over een specifieke financiële doelstelling voor IDA eens
te worden. De meningen verschilden over de verdeling van de financieringslasten
tussen donoren en de eigen middelen van de Wereldbank (o.a. IFC en IBRD).
Nederland heeft in dit stadium nog geen voorkeur uitgesproken voor één
van de mogelijke scenario’s (nominale groei van respectievelijk 10,
20 of 30%), maar achtte het 20% groeiscenario op zichzelf
wel realistisch. Daarnaast benadrukte Nederland dat donorcontributies voor
de compensatie voor de MDRI-kosten, HIPC en schenkingen additioneel dienen te zijn aan de «reguliere» IDA-contributie.Ter indicatie: onder het 20% groei scenario zou de Nederlandse
bijdrage aan IDA-15 (uitgaande van een gelijkblijvend aandeel van 2,8%)
ca. € 710 miljoen bedragen, waarvan € 584 mln. aan «reguliere»
bijdrage, € 49 mln. aan HIPC kosten, € 46,5 mln. aan MDRI
kosten, en € 30,5 mln. voor de kosten van achterstanden. Het bedrag
dat Nederland uiteindelijk zal betalen zal nog worden beïnvloed door
de uiteindelijke omvang van IDA-15, een eventueel structureel tekort, de SDR-euro
wisselkoers, het aantal jaren waarover de betaling wordt uitgesmeerd, en de
besluitvorming inzake de hoogte van het Nederlands aandeel.Donoren waren het er over eens dat het structurele financieringstekort
in IDA (thans 18,5%) zou moeten worden teruggebracht (in Nederlandse
visie zou dit zo klein mogelijk moeten zijn). Dit kan op verschillende manieren.
Ook was de meerderheid van de deputies waaronder
Nederland voor afschaffing van de clausule waaronder landen hun contributie
aan IDA kunnen achterhouden indien de grootste donor (met een aandeel van
ten minste 20%) niet aan zijn betaalverplichtingen voldoet. De clausule
heeft zijn beoogde doelstellingen – solidariteit tussen de donoren en
druk op de grootste aandeelhouder om te betalen – niet behaald.De discussie zal worden voortgezet tijdens de derde IDA-15 vergadering.
Voorafgaand hieraan zal IDA management meer gegevens beschikbaar stellen die
de voorgestelde groei van IDA kunnen onderbouwen. Ook zullen scenario’s
voor eventueel hogere bijdragen vanuit IBRD en IFC netto inkomen worden voorbereid.Een systematische aanpak van de betalingsachterstandenproblematiek
van IDA-landenHet vraagstuk hoe om te gaan met de langdurige betalingsachterstanden
van IDA-landen bij de internationale financiële instellingen, waardoor
zij zijn uitgesloten van nieuwe financiering en HIPC-schuldverlichting, staat
sinds enige tijd op de internationale agenda. Nederland pleit samen met gelijkgezinde landen sinds het begin van de discussie hierover voor
een algemeen beleidsraamwerk dat geldt voor alle landen met achterstanden,
om gelijke behandeling en een eerlijke lastenverdeling te verzekeren. Tijdens
de tweede ronde van IDA-15 deed IDA-management een voorstel voor een dergelijk
algemeen beleidsraamwerk. Tijdens de eerste ronde had zij al (onverwacht)
de kernelementen van het raamwerk gepresenteerd. Bij die vergadering had echter
nog een aanvaring plaatsgevonden tussen de G7 enerzijds en een andere groep
landen waaronder Nederland anderzijds. De G7 wilde een ad hoc oplossing voor
de achterstanden van Liberia bereiken zonder te wachten op de formulering
van het algemene beleid. Ook verschilden de meningen over de financiering
van de kosten (door donoren dan wel door de Wereldbank zelf).In het voorstel voor de tweede ronde bleek aan de voornaamste wensen van
Nederland en de gelijkgezinden tegemoet gekomen: het beleidsraamwerk geldt
voor alle landen met achterstanden (waaronder Liberia), de gelijke behandeling
van landen is verzekerd, en de kosten worden meegenomen in de IDA-15 enveloppe,
waardoor alle IDA-donoren bijdragen. Er was brede steun voor de voorstellen
van management ten aanzien van de criteria waaronder landen in aanmerking
komen, het gebruik van exceptionele IDA-allocaties om de achterstanden op
te lossen, en het openstellen van het HIPC Trust Fund voor bijdragen van bilaterale
donoren en vanuit IBRD netto inkomen. Daarnaast benadrukten de IDA-deputies het belang van nauwe samenwerking met andere
multilaterale crediteuren: de WB zou alleen tot kwijtschelding van achterstanden
moeten kunnen overgaan wanneer hiertoe een uitgebreide overeenkomst met andere
instellingen is bereikt. De deputies stemden in
met de door management voorgestelde grotere flexibiliteit m.b.t. het gebruik
van schenkingen voorafgaand aan de kwijtschelding van achterstanden, maar
verzochten management wel om de criteria voor gebruik van dit middel te verduidelijken.
Nederland vond ook dat hier zeer voorzichtig mee om moest worden gegaan, aangezien
de prikkel voor een land om zich in te spannen om zijn achterstanden op te
lossen immers minder groot wordt als het daarvóór al schenkingen
krijgt. Ook werd management verzocht om de mogelijkheid van voorwaardelijke
kwijtschelding van achterstanden (de kwijtschelding wordt pas onherroepelijk
wanneer het land het HIPC-beslispunt bereikt) te onderzoeken; hetgeen management
zal doen. Als gevolg van het oplossen van achterstanden zal het netto inkomen
van de IBRD toenemen; veel deputies vroegen om
deze «winst» af te dragen aan IDA. Op aandringen van o.a. Nederland
zal dit definitief worden besloten op het moment dat de jaarlijkse allocatie
van IBRD’s netto inkomen wordt besproken door de IBRD Raad van Bewind.
Nederland wees tenslotte nog op de noodzaak meer aandacht te besteden aan
potentieel free rider-gedrag van commerciële
crediteuren, om te voorkomen dat deze profiteren van de kwijtschelding van
achterstanden door de IFI’s.Verdere besluitvorming over dit onderwerp zal plaatsvinden in de WB Raad
van Bewind.Overwegingen bij het bepalen van de hoogte van de Nederlandse
bijdrage aan IDA-15Nederlandse inzet in de IDA-15 onderhandelingenNederland beoogt de volgende resultaten in de IDA-15 middelenaanvulling.
De mate waarin deze resultaten zullen worden bereikt hangt af van het verloop
van de vergaderingen en de mogelijkheden om steun voor de Nederlandse inzet
te verkrijgen van gelijkgezinde landen.• Een heldere afbakening van IDAs rol in de internationale
hulparchitectuur, inclusief haar rol in fragiele staten. Hierbij
hebben IDAs rol in het behoud van schuldhoudbaarheid in lage-inkomenslanden
en het vraagstuk van langdurige betalingsachterstanden van ontwikkelingslanden
bij de internationale financiële instellingen onze bijzondere aandacht.• Verdere verbetering van de effectiviteit van
IDA op landenniveau, waaronder samenwerking en coördinatie met
andere spelers en voortgang op het gebied van harmonisatie en alignment. Gerelateerd hieraan is het stelsel voor de allocatie van
middelen (Performance-Based Allocation System)
en de ontwikkelingsresultaten die hiermee behaald worden.• Versterkte financiële inzet met behoud
van soliditeit: een niveau van middelen behorend bij de rol die IDA
speelt in het internationale systeem. Tegelijkertijd dienen donoren hun beloftes
inzake de reguliere bijdrage en de compensatie voor de kosten van schuldkwijtschelding (Heavily Indebted Poor Countries initiatief en Multilateral Debt Relief Initiative) en schenkingen na
te komen, om de financieringscapaciteit van IDA op peil te houden.Verschillende factoren spelen een rol bij de bepaling van de Nederlandse
bijdrage aan IDA-15:1. De appreciatie van IDA als effectief kanaal voor Nederlandse ontwikkelingshulp
in het algemeen;2. De uitkomst van de beleidsdiscussies in IDA-15 en de mate waarin de
bovenstaande door Nederland nagestreefde resultaten kunnen worden behaald;3. Het oordeel over het functioneren van de Wereldbank-groep als geheel.Ad 1.IDA heeft een aantal kenmerken en sterktes waardoor zij een zeer effectief
kanaal is voor de verstrekking van ODA.1. IDA is de grootste verstrekker van multilaterale ontwikkelingshulp
en kan daardoor een belangrijke bijdrage leveren aan het behalen van de MDG’s.
Zij kan bovendien bogen op een substantiële reserve aan financiële
middelen. Deze financiële middelen kunnen op verschillende wijze worden
verstrekt (schenkingen, leningen, cofinanciering, garanties, e.d.), waarmee
effectief kan worden ingespeeld op de wensen en behoeften van de ontvangende
landen.2. IDA zelf is een uitstekend voorbeeld van harmonisatie en alignment conform de Verklaring van Parijs. Een groot aantal donoren
schaart zich via IDA achter gemeenschappelijke doelstellingen, die via volledig
geharmoniseerde IDA-procedures verwezenlijkt worden.3. De Wereldbank-groep, waar IDA deel van uitmaakt, heeft een zeer hoog
niveau van kennis, deskundigheid en ervaring in huis, wat zich vertaalt in
de kwaliteit van haar beleidsadviezen en in innovaties op het gebied van ontwikkelingsdenken.
Advies en kennis kunnen ook tezamen met de eerdergenoemde financiering worden
ingezet, waarbij de verschillende elementen van het pakket elkaar versterken.4. IDA heeft een mondiaal bereik (vormgegeven door een groot aantal lokale
kantoren), wat haar in staat stelt om kennis en ervaringen opgedaan in één
land/regio te benutten in een ander land/regio. Dit geldt ook voor inzichten,
kennis en ervaring opgedaan door andere onderdelen van de Wereldbank-groep,
zoals de International Finance Corporation, die gespecialiseerd is in de ontwikkeling
en ondersteuning van de particuliere sector. Daarnaast kan IDA grensoverschrijdende,
regionale en mondiale vraagstukken adresseren, zoals grensoverschrijdende
projecten en global public goods. Bovendien zijn
bij de verstrekking van IDA’s hulp politieke motieven grotendeels afwezig;
IDA kan de «donorwezen» bedienen waar andere donoren minder of
geen aandacht aan besteden.5. IDA is aanwezig in vrijwel alle sectoren, waardoor zij responsief kan
zijn ten aanzien van de uiteenlopende wensen van haar klanten.6. IDA heeft de capaciteit om mensen, landen en organisaties rond de tafel
te krijgen om afspraken te maken m.b.t. beleid, programma’s en/of concrete
projecten (zgn. «convening power»).Het is de combinatie van deze kenmerken die IDA een unieke speler maakt
in de internationale hulparchitectuur en haar in staat stelt om een tweezijdige
rol te spelen: die van verstrekker van directe financiering en kennis/advies
aan cliënten en die van platform voor effectieve hulpverlening door andere
actoren (basis/coördinerende rol).Naast deze algemene kenmerken heeft IDA bepaalde voordelen die IDA-hulp
complementair maakt aan de hulp die Nederland bilateraal verstrekt. Ten eerste
biedt IDA door haar mondiale aanwezigheid Nederland de kans om bij te dragen
aan ontwikkeling in arme landen waar Nederland geen bilaterale relatie mee
heeft (niet-partnerlanden) maar die wel van belang zijn. Ten tweede biedt
het samenbundelen van middelen van een groot aantal donoren (pooled funding) de mogelijkheid om projecten of programma’s
te financieren die te groot zijn voor Nederland alleen (of een paar bilaterale
donoren). Ten derde heeft IDA door haar grote deskundigheid en de steun van
zijn aandeelhouders een groter moreel gewicht dan individuele donoren: een
sterke positie ten opzichte van de ontvangende landen en andere spelers zoals
commerciële bedrijven of private investeerders. IDA kan zaken gedaan
krijgen die Nederland alleen niet voor elkaar krijgt. Voorbeelden zijn het
ondersteunen van een hervormingsgezinde regering in het weerstaan van tegenstand
van deelbelangen, het overtuigen van bilaterale en commerciële crediteuren
dat zij proportioneel bij moeten dragen aan het HIPC-initiatief, het breed
geaccepteerd krijgen van het schuldhoudbaarheidsraamwerk, en het bevorderen
van de principes van maatschappelijk verantwoord ondernemen.Ad 2.Middelenaanvullingen zijn dé momenten voor aandeelhouders om het
beleid van de desbetreffende instelling te beïnvloeden. Voor Nederland
zullen de uitkomsten van de beleidsdiscussies die in IDA-15 kader worden gevoerd
dan ook medebepalend zijn voor de Nederlandse bijdrage aan IDA-15. Per onderwerp
wordt bekeken in hoeverre de Nederlandse inzet behaald is en hoe de uitkomst
bijdraagt aan de drie na te streven resultaten.• Ten aanzien van de rol van IDA in de internationale
hulparchitectuur valt het eindoordeel nog niet te geven. De discussie
is nog niet afgerond. Het is de vraag of de duidelijkheid die Nederland nastreeft
over de rol en prioriteiten van IDA volledig bereikt kan worden. Wel kan gesteld
worden dat de uitkomst van de discussie over fragiele staten bevredigend is; het resultaat ten aanzien van de financiering van achterstanden kan ronduit een succes genoemd worden. De
door Nederland bepleitte gelijke behandeling van landen en eerlijke lastenverdeling
is een feit; door het besluit om de kosten via IDA-15 te financieren worden
deze verdeeld over alle IDA-donoren. De rol van IDA op het gebied vanschuldhoudbaarheid zal tijdens de derde ronde aan de orde
komen. Nederland is van mening dat de Wereldbank samen met het IMF leidend
zou dienen te blijven op dit terrein, maar wel nauwer samen dient te werken
met andere instellingen (b.v. met de regionale ontwikkelingsbanken bij het
opstellen van schuldhoudbaarheidsanalyses) en actiever zou kunnen optreden
richting andere crediteuren die het schuldhoudbaarheidsraamwerk nog niet toepassen
in hun financieringsbeslissingen.• De effectiviteit van IDA, inclusief
onderwerpen als harmonisatie en alignment en IDA’s
allocatiestelsel, zal onderwerp van gesprek zijn tijdens de derde ronde. Voor
Nederland is het van belang dat het principe van beloning naar prestatie centraal
blijft staan in het allocatiestelsel. Nederland is ook voorstander van behoud
van het relatieve gewicht van governance in de
PBA-formule. Daarnaast is de mate van voortgang die is gemaakt bij het implementeren
van de afspraken in de Verklaring van Parijs inzake de effectiviteit van de
hulp een belangrijke graadmeter; wát er gedaan dient te worden op het
gebied van harmonisatie en alignment is helder,
het gaat nu om het tijdig en consequent uitvoeren
van de gemaakte afspraken. Uiteraard is dit niet alleen aan IDA, maar ook
aan de andere donoren die de Verklaring hebben ondertekend.• De financiële soliditeit van IDA
is voor Nederland van groot belang. Niet alleen dringt Nederland er voortdurend
op aan dat donoren hun verplichtingen jegens IDA nakomen (o.a. compensatie
voor schuldkwijtschelding) om IDA’s financieringscapaciteit op peil
te houden, ook dient de omvang van IDA-15 voldoende te zijn om IDA in staat
te stellen haar rol in de wereld te spelen. Gezien de door de internationale
gemeenschap toegezegde verhoging van de ODA met USD 50 miljard per jaar
en in het bijzonder de verdubbeling van de hulp aan Afrika, IDA’s bewezen
capaciteiten en haar inspanningen op het gebied van resultaten ligt een reële
groei van IDA voor de hand. Nederland acht de inzet van Management, SDR 26,3
mrd. ofwel 20% groei t.o.v. IDA-14, dan ook realistisch. In de 20%
is geen rekening gehouden met de inflatie. Bovendien bevat het bedrag nieuwe
elementen t.o.v. het oorspronkelijke IDA-14 raamwerk, zoals de kosten van
achterstanden. Wel is de opbouw van het bedrag met name beredeneerd vanuit
de huidige situatie (beleid en activiteiten) en het voortzetten daarvan.Ad 3.Ons oordeel over de Wereldbank-groep in zijn algemeenheid is positief.
De eerder genoemde voordelen van IDA gelden in grote mate ook voor de overige
onderdelen van de groep. Daarnaast is de WB-groep door haar structuur goed
toegerust om in te spelen op de behoeften, wensen en kenmerken van een divers
clientèle: de publieke sector in zowel midden-inkomenslanden (IBRD)
als lage-inkomenslanden (IDA) alsmede de particuliere sector (IFC). Wel zouden
de verschillende onderdelen van de groep nog beter en nauwer samen kunnen
werken, b.v. een heldere rolverdeling tussen IBRD/IDA en IFC op het gebied
van klimaatverandering.Zoals eerder gesteld zal president Zoellick een nieuwe middellangetermijnstrategie
voor de WB presenteren, waarschijnlijk zal hier tijdens de Jaarvergadering
(22 oktober) al enige indicatie van worden gegeven. Nederland kijkt uit
naar de door Zoellick te presenteren strategie en de daaropvolgende discussie
met de aandeelhouders. De Wereldbank heeft behoefte aan een visie voor de
komende 10–20 jaar die recht doet aan de veranderde context waarin zij
opereert en die helder aangeeft hoe zij haar mandaat, lange termijn economische
ontwikkeling en armoedebestrijding, op de meest effectieve manier ten uitvoering
zal brengen. In de discussie zullen mogelijk ook elementen als het management
en de organisatiestructuur van de Bankgroep aan de orde komen. Nederland zal
de discussie met interesse volgen, hier actief aan deelnemen en het verloop
van de discussie (die overigens vooralsnog niet zal zijn afgerond) betrekken
in de bepaling van de Nederlandse bijdrage aan IDA-15.XNoot1Over de onderhandelingen over de veertiende middelenaanvulling en de Nederlandse
deelname hierin werd in april 2005 verslag gedaan (Kamerstuk 26 234 nr.
42 van 5 april 2005).XNoot2http://go.worldbank.org/U94WRYNMQ0XNoot3Over de inhoudelijke beleidsonderwerpen die tijdens de middelenaanvulling
besproken zouden moeten worden, over de rol van IDA in de internationale hulparchitectuur
en over het financieel raamwerk voor IDA-15.XNoot1Paris Declaration on Aid Effectiveness, maart 2005, http://www.oecd.org/document/18/0,2340,en_2649_3236398_35401554_1_1_1_1,00.htmlXNoot1met de invoering van het MDRI is het IDA-14 raamwerk aangepast en bedraagt
nu SDR 22,7 mrd.XNoot1Dit bedrag is als volgt opgebouwd: «reguliere» IDA-donorbijdragen
USD 22,1 mrd., compensatie voor HIPC-kosten USD 2,2 mrd., compensatie
voor MDRI-kosten 6,1 mrd. en compensatie voor achterstanden USD 1,4 mrd. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-26234-74.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl