Vreemdelingenbeleid; Verslag algemeen overleg over de Jaarlijkse rapportage vluchtelingenbeleid 1994 (hoofdstukken 1 en 2) (19637, nr. 130)
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 19637, nr. 142

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

16-11-1995

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1995-1996

19637 nr. 142

06-11-1995

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamVragen en opmerkingen uit de commissiesHet antwoord van de bewindsliedenOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 19637Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 50 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
19 637Vluchtelingenbeleidnr. 142VERSLAG VAN EEN ALGEMEEN OVERLEGVastgesteld 6 november 1995De vaste commissies voor Buitenlandse Zaken1
en voor Justitie2 hebben op 12 oktober 1995 overleg
gevoerd met staatssecretaris Patijn van Buitenlandse Zaken en staatssecretaris
Schmitz van Justitie over de Jaarlijkse rapportage vluchtelingenbeleid
1994 (hoofdstukken 1 en 2) (Kamerstuk 19 637, nr. 130).Van het gevoerde overleg brengen de commissies bijgaand beknopt verslag
uit. Vragen en opmerkingen uit de commissiesMevrouw Sipkes (GroenLinks) sprak haar waardering uit voor
de opzet van de rapportage. Zij vroeg of er naast het hoofdstuk over het Centraal
orgaan opvang asielzoekers (COA) in deze rapportage en het jaarverslag, nog
andere stukken mogen worden verwacht.Ambtsberichten spelen een belangrijke rol bij de beoordeling van een asielaanvraag,
zo vervolgde zij. Het is echter niet altijd duidelijk hoe deze berichten tot
stand komen. Ongeveer een jaar geleden hebben ambtenaren van het ministerie
laten zien hoe de verschillende gegevens worden verkregen en in geautomatiseerde
bestanden verwerkt. Die demonstratie wekte de verwachting dat
de ambtsberichten in de toekomst steeds «up-to-date» zullen zijn.
De rapportage logenstraft die verwachting. Zo is in het ambtsbericht over
Afghanistan niets terug te vinden over de Talibans die toch al een jaar geleden
van zich deden spreken. Zij staan nu voor de poorten van Kabul en zijn bepalend
voor de situatie in de komende tijd. UNHCR heeft zijn beleid voor de terugkeer
van vluchtelingen daarop afgestemd. Hoe kan worden verklaard dat het ambtsbericht
hierover zwijgt? Kan de staatssecretaris van Justitie bij de beoordeling van
een asielaanvraag blindvaren op een dergelijk bericht?Voor veel vluchtelingen en asielzoekers in Nederland geldt dat hun land
van herkomst in een overgangsperiode verkeert. Mevrouw Sipkes kon zich niet
aan de indruk onttrekken dat het ministerie van Justitie bij onzekerheid over
de situatie in een dergelijk land, de strengste interpretatie van het ambtsbericht
volgt. Zij wees als voorbeeld op de voormalige Sovjetrepublieken als Georgië,
Abchazië, Nagorno Karabach en Armenië waar de situatie rustig lijkt.
In het kader van UNHCR of OVSE wordt nagegaan hoe een veilige terugkeer van
vluchtelingen kan worden gewaarborgd, ook al is het duidelijk dat bepaalde
nationaliteiten nog steeds problemen ondervinden. De «overheden»
hebben nauwelijks invloed op de gebeurtenissen en kunnen terugkerende vluchtelingen
weinig bescherming bieden. Welke opdracht heeft de staatssecretaris van Justitie
haar ambtenaren verstrekt? Over het terugzenden van Armeniërs naar Nagorno
Karabach wordt opgemerkt dat er in het algemeen geen sprake is van gedwongen
mobilisatie voor Armeniërs, omdat zij zich kunnen vrijkopen voor een
«paar honderden dollars». Is er dan wel sprake van vrijheid? Is
er dan wel sprake van een veilige terugkeer?Ondanks het feit dat de bewindslieden in antwoord op schriftelijke vragen
van de Kamer schrijven dat «een absolute garantie voor de veiligheid
van teruggekeerde asielzoekers niet kan worden gegeven», worden er nog
steeds afgewezen asielzoekers naar Zaïre verwijderd. Ook schrijven zij
dat hen niets bekend is van arrestatie van uitgezette Zaïrezen. Niet
bekend, betekent dat dat het niet gebeurt? Een recente gedachtenwisseling
met de ministers van Buitenlandse Zaken en voor Ontwikkelingssamenwerking
sterkte mevrouw Sipkes in de overtuiging dat Zaïre absoluut geen veilig
land is. Toch gaan de uitzettingen gewoon door. De staatssecretaris heeft
desgevraagd geantwoord dat alle asielzoekers van de laatste groep die naar
Zaïre is teruggezonden, waren uitgeprocedeerd. Uit gegevens van de Zaïrezen
zelf blijkt echter dat de procedure van een aantal van hen nog niet was afgerond.
Hoe kan dit worden verklaard?Over Syrië wordt opgemerkt dat een vluchtalternatief beschikbaar
is. Dit neemt niet weg dat de situatie in het land nog steeds onzeker is.Roemenië is opgenomen op de lijst van veilige landen, maar behoort
tegelijkertijd nog steeds tot de tien belangrijkste landen van herkomst. Mevrouw
Sipkes herinnerde eraan dat eerder aandacht is gevraagd voor de positie van
homoseksuelen en is gevraagd om een ruimhartig beleid. Dit laatste is vorige
week herhaald in schriftelijke vragen. Kunnen de bewindslieden hun beleid
in dezen toelichten? Wordt de uitspraak over lopende procedures opgeschort
tot de schriftelijke vragen van de Kamer zijn beantwoord?In Accra, Colombo en Moskou zijn immigratiemedewerkers geïnstalleerd.
Is dat nog nodig nu de Wet veilige derde landen in werking is getreden? De
regering wijst erop dat deze maatregel positief resultaat heeft. Wat moet
hier onder positief worden verstaan? Wat gebeurt er met mensen die echt asielzoeker
zijn? Hebben zij nog een kans?Kan de toename van het aantal zelfstandige alleenstaande minderjarige
asielzoekers (ama's) van zestien jaar en ouder worden verklaard uit het feit
dat jongeren eerder zelfstandig gaan reizen? In de stukken wordt opgemerkt
dat het beleid voor deze groep zal worden veranderd. In welke zin? Mevrouw
Sipkes herinnerde aan de afspraak dat op dit punt rust is geboden. In het kader van het beleid voor uitgenodigde vluchtelingen is afgesproken
dat er meer ruimte zal komen voor de opvang van medische en specifieke noodgevallen.
In 1994 is echter afgezien van het reserveren van 100 extra plaatsen voor
vluchtelingen uit Zuidoost-Azië. Is daarvoor iets anders in de plaats
gekomen, want het aantal vluchtelingen uit die streken is fors toegenomen?
Waarom zijn die extra plaatsen geschrapt?Zij vroeg ten slotte hoe de regio's worden gekozen. Wordt daarvoor een
keuze gemaakt in het kader van UNHCR?De heer Dittrich (D66) was tevreden dat in deze rapportage
wordt aangesloten bij recente ontwikkelingen.Volgens het ambtsbericht over Somalië is de situatie in dit land
sterk verbeterd ten opzichte van 1992, maar toch nog steeds zorgelijk. Het
ontbreken van een politieke oplossing en incidenteel geweld in sommige delen
van het land zijn hieraan debet. De handhaving van de openbare orde is vooralsnog
in handen van verschillende milities; hun optreden kenmerkt zich door een
grote mate van willekeur en vormt een veiligheidsrisico voor een ieder die
in Somalië verblijft, in het bijzonder voor mensen die niet tot een bepaalde
clan of subclan behoren. In de meeste plaatsen gaat de rechtspraak uit van
de traditionele Islamitische rechtbanken. Amnesty International zegt dat deze
rechtbanken geen eerlijke processen kunnen garanderen; de procedures zijn
willekeurig en de straffen, die vaak wreed en onmenselijk zijn, worden meteen
ten uitvoer gelegd. Op 23 augustus 1995 schrijft de staatssecretaris van Justitie
in een brief aan de Kamer dat verwijdering van asielzoekers naar Somalië
in het algemeen niet langer een bijzondere hardheid oplevert. Daarom komen
Somalische asielzoekers van wie de asielaanvraag is afgewezen, niet langer
voor een voorwaardelijke vergunning tot verblijf (VVTV) in aanmerking, worden
inmiddels verleende VVTV's ingetrokken dan wel niet langer verlengd en wordt
de verwijdering van uitgeprocedeerde asielzoekers hervat. Voor Groot-Brittannië,
Duitsland en België is de veiligheidssituatie in Somalië echter
reden om afgewezen asielzoekers vooralsnog niet uit te zetten naar dat land.
Zij achten de situatie nog steeds kritiek en de beschrijving in de ambtsberichten
kan de conclusie dat het nu toch verantwoord is om over te gaan tot verwijdering
van afgewezen asielzoekers naar relatief veilige delen van dat land, niet
dragen. Wat gebeurt er met minderheden die niet behoren tot een bepaalde clan?
Overigens is het aantal Somalische asielzoekers in Nederland relatief hoog:
ruim 5000. In Italië, dat historische banden heeft met Somalië,
zijn in 1994 slechts 24 asielverzoeken ingediend. Hoe kan dit worden verklaard?De heer Dittrich noemde het ambtsbericht over Iran uiterst summier. Het
bevat een opsomming van oppositiepartijen, maar over repercussies voor niet-politieke
activiteiten wordt met geen woord gerept. Evenmin wordt ingegaan op de schending
van mensenrechten en martelingen tijdens detentie. Amnesty International heeft
hierover bezorgdheid uitgesproken in een rapportage. Niet alleen mensen die
werkelijk oppositionele activiteiten hebben verricht, maar ook anderen die
ervan worden verdacht te sympathiseren met illegale bewegingen, kunnen het
slachtoffer worden van arrestaties, van detentie en van marteling. De Christenen
worden gediscrimineerd, uitgesloten van onderwijs, werkgelegenheid en huisvesting
en achtergesteld in de rechtspraak. Vrouwen die zich verzetten tegen de Islamitische
gedragsregels worden beschouwd als contrarevolutionair. Homoseksuelen worden
vervolgd en op vrijwillige homoseksuele handelingen tussen twee volwassenen
staat de doodstraf. In de gevangenissen is sprake van stelselmatige mishandeling
en marteling en zelfs executies. Toch komt de staatssecretaris tot de conclusie
dat uitzetting van Iraanse asielzoekers in het algemeen niet meer van bijzondere
hardheid is. Zij komen dus niet meer in aanmerking voor een VVTV. De staatssecretaris
schrijft verder dat met Iran overeenstemming is bereikt over het verstrekken
van papieren aan afgewezen asielzoekers. Kan zij aangeven waarop haar beleidswijziging
is gebaseerd? Levert de terugkeer echt geen gevaar op? Worden uitgezette asielzoekers
niet langer beschouwd als tegenstanders van het regime? Wanneer wordt een
nieuw ambtsbericht over de situatie in Iran uitgebracht? De heer Dittrich
vroeg dit in het bijzonder met het oog op de procedure die nu aanhangig is
bij de Rechtseenheidskamer. De uitspraak wordt verwacht op 2 november. Kan
op die termijn een nieuw ambtsbericht worden uitgebracht? Kan daarin worden
ingegaan op het beleid van andere Europese lidstaten?Het komt de laatste tijd steeds vaker voor dat mensen die zijn gevlucht
vanwege hun homoseksualiteit, pas op een later moment in de procedure dit
vluchtmotief naar voren brengen. Uitgangspunt in de procedure is echter dat
de reden van de vlucht onmiddellijk moet worden aangegeven. Een uitspraak
van de rechtbank in Den Bosch bevestigt nog eens dat het later bekennen van
het werkelijke motief in het nadeel is van betrokkene. De ambtsvoorganger
van de staatssecretaris van Justitie was van mening dat dit soort vluchtmotieven
ook aanvaardbaar zijn als zij in een later stadium naar voren worden gebracht.
Hij zei: «Dit is inherent aan de gevoeligheid van het onderwerp. Het
kan en mag daarom geen enkele invloed op de asielaanvraagprocedure hebben.»
Hoe denkt de huidige staatssecretaris hierover? Welke lijn volgt zij?De heer Dittrich verwees in dit verband naar de schriftelijke vragen over
de vervolging van seksuele minderheden in Roemenië. Het is de vraag of
Roemenië nog wel thuishoort op de lijst van veilige landen.Hij hoopte dat de regering op korte termijn zal antwoorden op de vraag
over de ama's. In de rapportage wordt opgemerkt dat het aantal 16- en 17-jarige
asielzoekers relatief gezien is toegenomen en thans 58% van het totale aantal
minderjarige asielzoekers uitmaakt. De hulpverlening twijfelt echter regelmatig
aan de leeftijd die wordt opgegeven. Het is zorgelijk dat de hulp aan die
mensen ten koste gaat van de zorg die de echte minderjarigen vaak zo bitter
nodig hebben.De heer De Hoop Scheffer (CDA) was tevreden over de uitgebreide
rapportage die redelijk volledig en zeker lezenswaardig is. Op bladzijde vier van de rapportage wordt opgemerkt dat het vluchtelingenvraagstuk
thans veel meer verband houdt met de toenemende instabiliteit in de aan (West-)Europa
grenzende regio, maar ook daarbuiten en dat dit betekent dat de bescherming
tegenwoordig in beginsel meer tijdelijk van aard kan worden geacht. Hij onderschreef
die stelling, maar vroeg of de staatssecretaris van Justitie het met hem eens
is dat dan eerst een discussie moet worden gevoerd over het begrip tijdelijkheid.
Wat verstaat zij onder tijdelijk? Heeft deze constatering in de rapportage
consequenties voor het VVTV-beleid?Hij steunde het beleid van de regering om kritisch te kijken naar de veiligheid
van bepaald gebieden in landen die vroeger als geheel door hun mensenrechtensituatie
voor uitzetting ongeschikt zouden worden geacht. Dit beleid wordt gerechtvaardigd
door de opstelling van de Hoge Commissaris voor de Vluchtelingen die thans
bijvoorbeeld bemiddelt voor de terugkeer van Somalische vluchtelingen. Dit
neemt natuurlijk niet weg dat de vinger steeds aan de pols moet worden gehouden.
De ontwikkelingen in een dergelijk land moeten scherp worden gevolgd, maar
de regering moet op een bepaald moment een keuze maken.De heer De Hoop Scheffer vroeg waarom zoveel Somaliërs naar Nederland
komen. In de rapportage wordt gesteld dat zij vrijwel allen via Kenia reizen.
In Kenia is ook een proef genomen met de stationering van immigratiemedewerkers
en de «pre-boarding check». Hoe is die proef verlopen? Ook het
aantal Angolezen, Zaïrezen en Armeniërs dat in Nederland asiel zoekt
is hoog in vergelijking met andere Europese landen en dat terwijl Nederland
geen historische band heeft met die landen. Hoe kan dit worden verklaard?
Welke reisroute kiezen Angolezen? Hij vreesde dat het grote aantal
mensen dat kiest voor Nederland, wijst op een of andere vorm van mensensmokkel.Iran is het tweede land op de lijst van belangrijke landen van herkomst.
Het is daarom vreemd dat in de rapportage over dit land weinig informatie
wordt verschaft.Naar aanleiding van de opmerkingen in de rapportage over de terugkeer
van vluchtelingen naar Ethiopië en Eritrea en de verwijderingsproblematiek
vroeg de heer De Hoop Scheffer of de leden van de regering in onderling overleg
hebben gesproken over de vraag of het mogelijk is in een ontwikkelingssamenwerkingscontract
op te nemen dat het betrokken land bereid moet zijn in voorkomende gevallen
zijn onderdanen terug te nemen. Op deze manier wordt voorkomen dat iedere
keer als zich problemen voordoen, onderhandelingen moeten worden gevoerd.
Het zou goed zijn als de Nederlandse regering dit tot onderdeel van haar beleid
maakt en zich ervoor inzet deze werkwijze ook in de Europese Unie (EU) te
introduceren. Hij vroeg of de staatssecretaris van Justitie hierop heeft gedoeld
toen zij in een interview in Het Parool van 28 september jl. sprak over een
plan van aanpak met het ministerie voor Ontwikkelingssamenwerking.De afgelopen dagen zijn weer vele duizenden mensen op de vlucht geslagen
in het voormalige Joegoslavië. Hopelijk kan een vredesakkoord worden
afgesloten dat het mogelijk maakt dat al deze mensen weer naast elkaar zullen
wonen. De EU heeft zich bereid verklaard een enorm bedrag uit te trekken voor
rehabilitatie en reconstructie. Het zou goed zijn als de Unie zich nu al hard
zou maken voor de toekomst van de vluchtelingen, zowel van de tallozen ter
plaatse als van de vele anderen die hun toevlucht elders hebben gezocht. Velen
van hen willen terug naar hun vaderland zodra de vrede is hersteld. Het zou
de Nederlandse regering sieren als zij hiervoor aandacht vraagt, want de vraag
of en hoe deze mensen terug kunnen keren en een toekomst kunnen opbouwen,
verdient evenveel aandacht als de zorg voor huizen, water, energie en infrastructuur.
Bovendien geldt ook voor hen dat de bescherming die zij thans genieten, zo
mogelijk tijdelijk moet zijn. De heer De Hoop Scheffer vroeg in dit verband
welke status thans wordt verleend aan vluchtelingen uit het voormalig Joegoslavië.
Wordt onderscheid gemaakt tussen mensen uit bijvoorbeeld Kroatië en Bosnië?Kan de staatssecretaris iets meer zeggen over het ICG-overleg inzake asiel,
vluchtelingen en immigratie en de accenten die daar zullen worden gelegd?Hoe is de stand van zaken in het Wittem-overleg? Hij wees erop dat dit
overleg in de Schengen-discussie over de verwijdering van vreemdelingen een
belangrijke rol speelt.De opvang en bescherming van minderjarige asielzoekers is al een probleem
zonder dat meerderjarigen hun plaats innemen. De heer De Hoop Scheffer ging
ervan uit dat dit onderwerp op een ander moment aan de orde komt, maar zei
vooruitlopend hierop dat zijn fractie een scan of röntgentest om de leeftijd
vast te stellen, niet op voorhand zal afwijzen.Hij vroeg of er aanleiding is om de lijst van veilige landen bij te stellen.De Zuidirakese vluchtelingen hebben prioriteit gekregen in het Nederlands
beleid voor hervestiging. De meeste van hen zijn naar Saoedi-Arabië gevlucht.
Is hun bescherming zo slecht gewaarborgd dat dit een prioriteit moet zijn
in het beleid voor de bescherming van uitgenodigde vluchtelingen?Ook de heer Rijpstra (VVD) maakte de regering een compliment
voor de opzet van de rapportage.Op bladzijde vijf wordt opgemerkt dat de regering ervan uitgaat dat landen
verplicht zijn onderdanen die niet tot Nederland worden toegelaten, terug
te nemen. Zij zal deze «verwijder»-problematiek zowel in bilaterale
betrekkingen als in multilateraal verband nadrukkelijk aan de orde
stellen. In het «Scheveningen»-overleg heeft Nederland aangedrongen
op het tot stand brengen van een specifiek internationaal raamwerk waarin
de terugnameverplichting is vastgelegd. Hoe is de stand van zaken op dit moment?
Welke stappen zijn er ondernomen, ook in internationaal verband? Kunnen enkele
voorbeelden worden gegeven van bilaterale en multilaterale afspraken op dit
punt?In de rapportage wordt geen aandacht besteed aan de relatie tussen de
ministeries van Buitenlandse Zaken en Justitie en wordt niet duidelijk welke
taak ambassades en consulaten hebben bij de controle van gegevens. Hoe controleren
zij de gegevens uit documenten? Dat dit nodig is, moge blijken uit het feit
dat in Pakistan binnen enkele minuten een niet bestaand gezin kan worden geregistreerd.
Die registratie geldt vervolgens als officieel document in andere landen.Het «Scheveningen»-overleg heeft geresulteerd in het zogenaamde
«blue book» waarin lidstaten elkaar op de hoogte houden over de
asielprocedures; het moet bijdragen aan de onderlinge afstemming. Hoe verloopt
die onderlinge afstemming, in het bijzonder met de omringende landen? Hoe
vindt de uitwisseling van gegevens plaats? De detachering van ambtenaren in
Duitsland en Nederland lijkt goede resultaten op te leveren. Wordt detachering
in en uitwisseling met België, Denemarken en eventueel andere landen
overwogen?De heer Rijpstra had geen reden te twijfelen aan de zorgvuldigheid waarmee
de ambtsberichten worden opgesteld. De vraag is wel hoe zij tot stand komen
als in een bepaald land geen Nederlandse ambassade of consulaat is. Welke
procedure volgt de staatssecretaris van Justitie bij het ontbreken van ambtsberichten?
Hij wees erop dat de rechter geen uitspraak kan doen in de procedure van enkele
Algerijnse asielzoekers, omdat een ambtsbericht ontbreekt. Hoe kan die patstelling
worden doorbroken?De heer Van Oven (PvdA) vond de ambtsberichten verhelderend,
maar soms te gedateerd. Een groot deel ervan is voor 1994 uitgebracht. Het
zou beter zijn als de berichten regelmatig worden bijgewerkt, vooral als het
gaat om landen waaruit relatief veel vluchtelingen bescherming zoeken in Nederland.De structuur van de ambtsberichten is verschillend. Soms wordt een overzicht
van de situatie in een land op punten later schriftelijk aangevuld. Dit maakt
het geheel niet overzichtelijker. Met de huidige technieken moet het toch
mogelijk zijn een geordend, overzichtelijk bericht op te stellen waarin latere
berichten worden verwerkt?De heer Van Oven zei dat hij het op prijs zou stellen als in de ambtsberichten
een vaste plaats wordt ingeruimd voor een vergelijking met het beleid van
andere Europese landen. Verder zou aandacht moeten worden besteed aan de effecten
van de verwijdering van afgewezen asielzoekers naar die landen. In het kader
van het «Executive committee» van de Hoge Commissaris voor de
Vluchtelingen is kennelijk afgesproken te komen tot de «monitoring»
van de schending van mensenrechten van afgewezen asielzoekers. Kunnen die
bevindingen in de ambtsberichten worden verwerkt, dan wel de waarnemingen
van de Nederlandse ambassade ter plaatse? Ten slotte zou een vermelding van
de geraadpleegde bronnen aanbeveling verdienen.Hoe verhouden de ambtsberichten zich tot de informatie waarover het ministerie
van Justitie beschikt? Worden de ambtsberichten zonder meer overgenomen of
vindt eerst nog een toetsing door het ministerie van Justitie of de IND plaats?Hij wees erop dat ambtsberichten nogal eens worden aangevochten. In maart
jl. is dat bijvoorbeeld gebeurd bij de verwijdering van een aantal afgewezen
asielzoekers naar Zaïre. Hoe worden de ambtsberichten gewaardeerd door
de rechterlijke macht? Kan dit worden geëvalueerd? Zijn de
bewindslieden bereid hierop terug te komen in de jaarlijkse rapportage?De heer Van Oven vroeg of het waar is dat al in januari 1994 is gevraagd
om een ambtsbericht over Algerije, maar dat dit niet kan worden uitgebracht
omdat er geen Nederlandse ambassade ter plaatse is. Het dilemma dat procedures
worden opgehouden omdat ambtsberichten ontbreken, terwijl die berichten niet
kunnen worden uitgebracht omdat er geen ambassade is, moet op de een of andere
manier worden doorbroken: de procedures moeten worden voortgezet of het ministerie
van Buitenlandse Zaken moet op een andere manier informatie verzamelen. Het is niet denkbeeldig dat het aantal vluchtelingen uit Algerije in de
naaste toekomst flink zal toenemen. Is hierover ooit in Europees-verband of
in het kader van de UNHCR gesproken om te voorkomen dat een dergelijk grote
vluchtelingenstroom toch nog als een verrassing komt?In de ambtsberichten over Nagorno Karabach worden verschillende criteria
gehanteerd: informele criteria waar over dienstweigeraars wordt gemeld dat
zij zich aan de dienst kunnen onttrekken door enkele honderden dollars te
betalen, en formele criteria waar wordt gesteld dat Armenië en Azerbajdzjan
formeel niet met elkaar in oorlog zijn over Nagorno Karabach. Hoe worden deze
informele en formele criteria gewogen?De conclusie van de brief van 29 november 1994 over de situatie in Iran
geeft weinig informatie over de risico's die verschillende groepen lopen.
De vertegenwoordigers van de Iraanse asielzoekers hebben hierover in augustus
jl. in een brief aan de Kamer hun ongerustheid uitgesproken en aangegeven
dat huns inziens nog steeds het gevaar bestaat dat leden van verzetsgroepen
worden gemarteld of ter dood veroordeeld.De opmerkingen over de positie van de Ahmadi's in Pakistan kunnen niet
anders worden uitgelegd dan een concrete beperking van de vrijheid van godsdienst.
Dat op blasfemie de doodstraf is gesteld, is buiten alle proporties. Welke
consequenties verbindt de regering hieraan?De heer Van Oven vroeg vervolgens of het feit dat slechts zeven bladzijden
van een meer dan 40 bladzijden dik verslag zijn gewijd aan de resultaten van
internationale fora, symptomatisch is voor de mate van het succes dat in die
fora wordt bereikt. Hij vreesde in ieder geval dat die resultaten weinig positief
zijn. Uit het verslag over UNHCR maakte hij op dat binnenlandse ontheemden
niet zijn begrepen in de definitie van vluchteling in het Verdrag van Genève.
Wat verstaat UNHCR onder binnenlandse ontheemden? Wordt er nog enig beleid
gevoerd voor deze groep of blijven zij geheel buiten beschouwing? In de rapportage
wordt geopperd dat het instrument van «temporary protection» hier
uitkomst kan bieden. Bestaat er overeenstemming over de invulling van dit
begrip? Hoe verhoudt dit instrument zich tot de Nederlandse VVTV-titel?In de rapportage wordt opgemerkt dat de afspraak dat asielprocedures in
kaart zullen worden gebracht in het «blue book» en dat de lidstaten
elkaar over veranderingen op de hoogte zullen houden, zal bijdragen aan een
zekere onderlinge afstemming. De heer Van Oven meende dat daar meer voor nodig
is; in de eerste plaats enige animo en bereidheid tot aanpassing van procedures
in de eigen wetgeving.In de rapportage wordt gesteld dat Nederland in IGC-kader heeft aangedrongen
op het tot stand brengen van een specifiek internationaal raamwerk waarin
de terugnameverplichting is vastgelegd. Wat wordt hiermee bedoeld? Hoe is
de stand van zaken op dit moment?Wat wordt gedaan om de impasse in de JUBI-pijler te doorbreken? De minister
van Buitenlandse Zaken heeft gezegd dat Nederland met de vertaling van de
derde nota over de IGC waarin het voornemen is opgenomen om het asiel- en
visumbeleid te communautiseren, furore heeft gemaakt. Mag hieruit worden afgeleid
dat ook andere lidstaten hiervan voorstander zijn? In de rapportage wordt niet gesproken over het Sociaal ontwikkelingsfonds
van de Raad van Europa. Hoe waardeert de staatssecretaris van Justitie de
positie van dit fonds tegen de achtergrond van het Nederlandse asielbeleid?
Verder wordt niet ingegaan op het resultaat van de «4th European conference
on the reception of asylumseekers», terwijl deze ambtelijke conferentie
een bijdrage kan leveren aan het streven naar «burden sharing».Het antwoord op het verzoek van de vaste commissie voor Justitie om meer
informatie over het project immigratiemedewerkers is erg summier; de resultaten
van het project worden in ieder geval niet duidelijk toegelicht. De rapportage
geeft iets meer informatie, maar een uitgebreidere verslaglegging is niettemin
wenselijk. Hij vroeg of hierbij in het bijzonder aandacht kan worden besteed
aan documentfraude en de pogingen die in Nederlands, maar ook in internationaal
verband worden ondernomen om dit tegen te gaan.De heer Schutte (GPV) wees erop dat Roemenië in het rijtje
van belangrijkste landen van herkomst van de negende naar de zesde plaats
is gestegen. Uit het overzicht van het gebruik van de terugkeerregeling blijkt
dat Roemenië in 1992 en 1993 de eerste plaats innam, maar dat het land
in 1994 niet meer voorkomt bij de eerste vijf. Welke conclusie trekt de regering
uit een combinatie van die gegevens en de wetenschap dat Roemenië het
enige Europese land is onder de eerste tien waar geen oorlog heerst? Acht
zij Roemenië toch een veilig land?Over de positie van Christenen in Iran zijn vorig jaar verontrustende
berichten verschenen. Enige dagen geleden is in de kranten melding gemaakt
van processen die naar aanleiding van die gebeurtenissen zijn gevoerd. Kan
de staatssecretaris iets zeggen over de waarde die aan dergelijke processen
moet worden toegekend?De berichten over Zaïre spreken elkaar vaak tegen, zo stelde de heer
Schutte vast. Hieruit moet wellicht worden afgeleid dat de feitelijke situatie
in dat land niet altijd overeenkomt met de formele situatie. Hij veronderstelde
dat dit consequenties moet hebben voor het terugzendbeleid in het algemeen
en voor het oordeel over gebieden waarheen terugzending kan plaatsvinden in
het bijzonder. Is het mogelijk dit onderscheid te maken in de beoordeling?
Van tijd tot tijd verschijnen er berichten over de situatie die uitgewezen
asielzoekers bij hun terugkeer aantreffen. Van de groep die in maart jl. is
teruggezonden, ontbreekt elk spoor. De suggestie die van een dergelijk bericht
uitgaat, is duidelijk. Hij drong erop aan dat de regering zich hierover helderheid
verschaft. Is haar hierover iets bekend? Speelt een zekere nazorg een rol
in het beleid, zeker als het om een groep gaat? Wordt enige tijd na de uitzetting
nog nagegaan wat er van betrokkenen is geworden? Het antwoord van de bewindsliedenDe staatssecretaris van Buitenlandse Zaken was verheugd dat
de nieuwe opzet van de rapportage wordt gewaardeerd. In het komende jaar zal
deze opzet nog verder worden verfijnd, waarbij zeker rekening zal worden gehouden
met de opmerkingen van de leden.Er zijn verschillende typen ambtsberichten, zo vervolgde hij. Over sommige
landen verschijnen geen ambtsberichten, omdat de situatie daar redelijk helder
lijkt. Ambtsberichten verschijnen vooral over landen waar onzekerheid bestaat
over de binnenlandse situatie, over de verhouding tussen regering en burgers
en over de vraag of er een zodanig politiek regime is of een zodanige rechtsorde
dat er in termen van de internationale verdragen sprake zou kunnen zijn van
een gegrond asielverzoek. Die algemene ambtsberichten worden samengesteld
op basis van eigen bevindingen en de rapportages van ambassades. De ambassadestaf
zal zich, zeker in unieverband, met collega's ter plaatse verstaan over zijn rapportage. Daarnaast wordt uiteraard contact onderhouden met diensten
en informatiebronnen in andere hoofdsteden. De UNHCR is verder een belangrijke
bron, evenals Amnesty International en Human Rights Watch.Een algemeen ambtsbericht moet de staatssecretaris van Justitie in staat
stellen een eerste oordeel over de situatie in een bepaald land te vellen
ten behoeve van de beoordeling van asielverzoeken. Dit staat geheel los van
de eigen verantwoordelijkheid van de staatssecretaris op basis van specifieke
gegevens en de omstandigheden van de aanvrager tot een oordeel te komen. In
voorkomende gevallen wordt gevraagd om aanvullende ambtsberichten: individuele
berichten waarin bepaalde feiten of gegevens die door asielzoekers worden
opgebracht, worden nagegaan. Die korte ambtsberichten belichten dus een specifiek
element, vaak in reactie op een specifieke vraag omdat de IND geconfronteerd
wordt met een bepaald patroon in de toelichting van de asielzoekers.Mevrouw Sipkes (GroenLinks) merkte bij interruptie op dat uit
de ambtsberichten niet blijkt uit welke bron het ministerie zijn informatie
heeft verkregen. De afgelopen jaren gebeurt het steeds vaker dat het algemene
beeld van het ambtsbericht op gespannen voet staat met berichten van bijvoorbeeld
Amnesty International.De staatssecretaris herhaalde dat de ambtsberichten in de eerste
plaats worden opgesteld aan de hand van de rapportage van de ambassades ter
plaatse. Daarnaast worden andere bronnen geconsulteerd. Het ministerie vormt
op basis daarvan een eigen oordeel. Over de feiten kan natuurlijk worden getwist,
maar het ministerie heeft in het asielproces een eigen verantwoordelijkheid.Naast de algemene ambtsberichten en korte ambtsberichten naar aanleiding
van vervolgvragen, is er nog een derde type dat heeft te maken met verwijderbaarheid.
Aanleiding daarvoor is vaak de vraag of uitzetting naar een bepaald land risico's
met zich meebrengt. Hij beaamde dat deze verschillende berichten naast elkaar
een brokkelig beeld kunnen opleveren, maar zij vormen de neerslag van een
proces dat in goed overleg met de gebruikers, de staatssecretaris van Justitie
en de IND, verloopt.Ieder ambtsbericht over een land in beweging loopt het risico snel gedateerd
te zijn. Daarom wordt steeds de vinger aan de pols gehouden. Dit geldt in
het bijzonder voor de veranderingen in asielstromen en de veranderingen in
de motivatie van de asielverzoeken die door Justitie worden gesignaleerd.De staatssecretaris zegde toe schriftelijk te antwoorden op de vragen
over Trans-Kaukasië.Hij zei dat hij geen direct antwoord kan geven op de vraag naar de correlatie
tussen het niveau van de instroom en uitstroom van Roemenen in genoemde periode,
maar voegde hieraan toe dat hij zich zal hoeden voor algemene politieke conclusies
uit een simpele beoordeling van cijfers over een beperkte periode. De algemene
politieke observatie is dat Roemenië in het algemeen nog als een veilig
land kan worden beschouwd. Hierbij speelt overigens het oordeel van Duitsland
en de opvang en acceptatie van asielzoekers aldaar een rol.Hij zegde toe in samenwerking met de staatssecretaris van Justitie te
rapporteren over de resultaten van de inzet van immigratiemedewerkers en de
rol die zij spelen bij de controle van documenten. Het experiment is een jaar
geleden gestart en het tijdstip voor de toegezegde evaluatie is nu aangebroken.Tot 1994 waren boven de 500 bestaande plaatsen voor uitgenodigde vluchtelingen,
100 extra plaatsen gereserveerd voor bootvluchtelingen uit Zuidoost-Azië.
Dit extra quotum is ingesteld in het kader van het «comprehensive plan
of action» voor deze regio. Nu dit plan is beëindigd, zijn de extra
plaatsen ingetrokken. De prioriteiten en regiokeuze komen in een interdepartementale afweging
tussen de ministeries van Buitenlandse Zaken, van Justitie en van Volksgezondheid,
Welzijn en Sport tot stand. Uitgangspunt daarbij is de opgave van de Hoge
Commissaris voor de Vluchtelingen in het programma «Global resettlement
needs». In dit geval is prioriteit gegeven aan Irakese vluchtelingen
in de regio, omdat de Hoge Commissaris uitdrukkelijk aandacht heeft gevraagd
voor de wens tot «resettlement» van Zuid-Irakezen uit Saoedi-Arabië.
Desgevraagd merkte de staatssecretaris op dat de Nederlandse regering zelf
uit de opgave een regio kiest op basis van een algemene politieke beoordeling,
de mogelijkheden tot integratie in de Nederlandse samenleving en de politieke
prioriteiten.De situatie in Somalië is onoverzichtelijk, omdat er geen gevestigde
staatsstructuur of regering is; het land is opgedeeld in clangebieden en clanachtige
besturen. Daarmee is niet gezegd dat de politieke en humanitaire situatie
in het algemeen slecht is of dat er structureel sprake is van onderdrukking
van de burgers door een overheid. Dit laatste is een belangrijk criterium
bij de beoordeling van de vraag of iemand als vluchteling kan worden aangemerkt.
Het is een feit dat het land niet altijd veilig is en dat er veel op de rechtspraak
kan worden aangemerkt, maar dit is op zich geen reden om iedereen die uit
Somalië afkomstig is, als vluchteling of ontheemde te erkennen. Het is
echter de vraag of voor de grote groepen Somaliërs die thans in Nederland
verblijven en die wellicht moeten worden verwijderd een humanitair en acceptabel
verwijderingsprogramma kan worden gestart. Die mogelijkheid wordt thans bestudeerd
aan de hand van eigen waarnemingen (enkele maanden geleden heeft een missie
van beide betrokken ministeries een bezoek gebracht aan Somalië) en in
overleg met het Hoge Commissariaat dat een uitgebreid «resettlement»
programma heeft opgezet vanuit Kenia. Beide mogelijkheden worden bestudeerd,
want juist omdat het om een groot aantal mensen gaat, is het de vraag of de
Hoge Commissaris die extra belasting voor haar rekening kan nemen. Overigens
is Somalië typisch een land waar voortdurend de vinger aan de pols moet
worden gehouden. Op dit moment lijkt er echter geen beletsel om mensen een
verblijfsstatus te weigeren of gedwongen of vrijwillig te repatriëren.
Op de vraag waarom het Nederlandse beleid op dit punt afwijkt van het beleid
in de omringende landen, antwoordde de staatssecretaris dat uiteraard rekening
wordt gehouden met de waarnemingen en conclusies van andere lidstaten. De
Nederlandse regering heeft echter een eigen verantwoordelijkheid, die ook
te maken heeft met het grote aantal Somaliërs in Nederland.Ook Iran is typisch een land waar de vinger steeds aan de pols moet worden
gehouden. De huidige stand van zaken is dat er geen algemene beletselen zijn
voor het weigeren van een status of het repatriëren van geweigerde asielzoekers.
Dit zal echter altijd per geval worden getoetst, gelet op de omstandigheden
van de persoon en de situatie die op dat moment geldt. Het nieuwste ambtsbericht
over Iran zal nog dit jaar verschijnen. De samenstelling van een ambtsbericht
vergt de nodige tijd, omdat zorgvuldig moet worden nagegaan of namens de minister
van Buitenlandse Zaken kan worden aangegeven dat het verantwoord wordt geacht
asielzoekers te weigeren of geweigerde asielzoekers te repatriëren. Overigens
is er geen specifiek aanvullend ambtsbericht gevraagd met het oog op de uitspraak
van de Rechtseenheidskamer.Hij merkte vervolgens op dat met de minister voor Ontwikkelingssamenwerking
is afgesproken dat in de ontwikkelingsrelatie met een bepaald land in beginsel
zal worden geprobeerd via positieve «incentives» medewerking te
verkrijgen voor de opvang van mensen die vrijwillig naar hun land willen terugkeren.
Hierbij wordt niet alleen gedacht aan het regering-tot-regering-contract,
maar ook aan training en «resettlement»-steun aan de mensen die
willen terugkeren. Er zijn inmiddels afspraken gemaakt over het principe;
de details worden nog verder uitgewerkt. Aan de weigering om
mee te werken aan de onvrijwillige repatriëring van onderdanen, zal de
regering vooralsnog nog geen negatieve consequenties verbinden voor de bilaterale
ontwikkelingshulp door vermindering of het zelfs volledig verbreken van de
samenwerking. Zo speelt de terugkeerproblematiek een belangrijke rol in de
bilaterale ontwikkelingsrelatie met Eritrea, Ethiopië, Angola en Sri
Lanka, maar de algemene lijn is dat dit geen reden is die relatie te verminderen
of af te breken.De terugkeerproblematiek kan in multilateraal kader uit twee invalshoeken
worden benaderd. In de eerste plaats is in de algemene discussie in het «Executive
committee» van de UNHCR in het kader van het «Scheveningen»-overleg
van de zogenaamde intergouvermentele consultaties aandacht gevraagd voor het
probleem van de vermenging van echte asielzoekers en economische migranten
die gebruik maken van de asielprocedure. Landen die veel mensen uit de laatste
groep ontvangen, zien zich genoodzaakt grote aantallen mensen uit te zetten.
Omdat zij dit probleem niet alleen kunnen oplossen, is de terugkeerproblematiek
in algemene zin aan de orde gesteld.Veel specifieker is de discussie over de relatie tussen de EU en een aantal
landen waarnaar afgewezen asielzoekers of mensen zonder verblijfstitel moeten
worden verwijderd. Nederland heeft in overleg met Duitsland de aanzet gegeven
tot een horizontale discussie over de mogelijkheid in bilaterale akkoorden
tussen de Unie en een aantal van die landen, hetzij in de considerans, hetzij
in de bepalingen, specifieke voorzieningen te treffen om dit onderwerp bespreekbaar
te maken. Een deel van de handelspolitieke en economische betrekkingen voltrekt
zich immers uitsluitend op Unie-niveau, terwijl de andere, persoonlijke en
consulaire betrekkingen zich vooral afspelen op bilateraal niveau. Bovendien
vindt er vaak overdracht van middelen uit de Uniefondsen naar die landen plaats.
Via de diplomatieke kanalen van de Unie zou aandacht moeten worden gevraagd
voor de problemen in de bilaterale contacten tussen lidstaten en andere landen.
Hopelijk heeft dit een positieve invloed op de meningsvorming en bereidheid
tot samenwerking in die landen. De regering is echter nog niet zover dat zij
voorstellen zal doen voor negatieve sancties.In Nederland worden in toenemende mate illegale Algerijnse jongeren opgepakt
voor criminele handelingen. De meesten van hen zijn afkomstig uit Frankrijk
en kunnen niet naar dat land worden verwijderd. Algerije verleent weinig medewerking
aan hun repatriëring; antwoorden op vragen om gegevens druppelen zeer
traag binnen en zijn vaak onvolledig. Daarom is dit probleem kort geleden
op hoog politiek niveau aan de orde gesteld, zowel bilateraal als in de Associatieraad
Europese Unie-Algerije. De staatssecretaris benadrukte dat de regering dit
steeds opnieuw zal doen zolang geen oplossing voor dit probleem is gevonden,
want het kan niet zo zijn dat de Unie de positieve elementen van de relatie
met een land als Algerije voor zijn rekening neemt, terwijl de negatieve aspecten
van die relatie moeten worden opgevangen in de bilaterale betrekkingen. De
regering gaat vooralsnog uit van de bereidheid en de goede trouw van de Algerijnse
regering om dit probleem bilateraal op te lossen. Het moment van dreiging
met maatregelen in Unieverband is nog niet aangebroken. De vraag is bovendien
of daarvoor een gekwalificeerde meerderheid in de Raad is te vinden.De heer Van Oven (PvdA) was verbaasd over deze opmerkingen,
omdat in de rapportage letterlijk wordt gesteld dat Nederland heeft aangedrongen
op het tot stand brengen van een specifiek internationaal raamwerk waarin
de terugnameverplichting is vastgelegd. Dit gaat veel verder dan wat de staatssecretaris
nu zegt, namelijk dat Nederland aandacht vraagt voor het probleem en dat in
bilaterale verdragen tussen de Unie en derde landen de mogelijkheid moet worden
geopend om die terugkeer ter sprake te brengen. De staatssecretaris antwoordde dat de discussie in het kader
van het «Executive committee» van de Hoge Commissaris zich alleen
concentreert op de eerste opvang en, indien er geen terugkeer mogelijk is,
verdere opvang in landen van ontvangst. In dit kader is niettemin gesproken
over de mogelijkheid om zowel in de beleidsdiscussie, maar wellicht in de
toekomst ook in verdragen, de terugnameverplichting te codificeren.De heer De Hoop Scheffer (CDA) vroeg waarom de staatssecretaris
zo terughoudend is. Hij is er toch ook van doordrongen dat het sommige lidstaten
een zorg zal zijn dat Nederland met vele duizenden afgewezen asielzoekers
blijft zitten?De staatssecretaris merkte vervolgens op dat in de diplomatie
rond het vredesakkoord van Joegoslavië aandacht wordt besteed aan de
hervestiging van vluchtelingen. Dit punt wordt door de Nederlandse regering
stelselmatig in de discussie ingebracht, in de eerste plaats in unieverband.
In de informele Raad van Buitenlandse Zaken is dit onderwerp uitgebreid besproken.
De heer Bildt zal deze boodschap van de Unie meenemen naar de onderhandelingen
over het vredesakkoord. Voor de Nederlandse regering is de bereidheid tot
een integrale «resettlement» van vluchtelingen, zowel in de regio
als daarbuiten, een punt van overweging bij de besprekingen over de opzet
en de inrichting en beschrijving van de wederopbouwhulp. Het kan niet zo zijn
dat onder de druk van de media zo snel een vredesakkoord wordt opgesteld dat
een miljoen mensen tussen de wal en het schip vallen. Zowel in de diplomatie
als in de condities van de wederopbouwhulp zal hun positie aan de orde moeten
komen.Het ontbreken van een ambassade ter plaatse is niet bepalend voor het
uitbrengen van een ambtsbericht. Indien er een dringende noodzaak is voor
een ambtsbericht zal dat met de best mogelijke informatie, ook zonder ambassadeur
ter plaatse, worden opgesteld.De staatssecretaris van Justitie merkte allereerst op dat het
antwoord op de vragen over de opvang van ama's, vergezeld van een beleidsnotitie,
binnen tien dagen aan de Kamer zal worden voorgelegd.Zij wees erop dat de toegezegde rapportage over de COA inderdaad bestaat
uit het jaarverslag en het betreffende hoofdstuk in de jaarlijkse rapportage
over het vluchtelingenbeleid.Vervolgens merkte zij op dat haar ministerie enige tijd geleden aan het
ministerie van Buitenlandse Zaken heeft gevraagd of meer frequent ambtsberichten
kunnen worden uitgebracht over in het bijzonder de «top-tien- landen».
Over de mogelijkheden daartoe en de condities wordt op dit moment gecorrespondeerd.
De suggesties die de leden nu naar voren hebben gebracht, zullen bij dit overleg
worden betrokken.Zij wees erop dat de opmerking in haar brieven dat de situatie in Somalië
en Iran over het algemeen niet als onveilig moet worden bestempeld, haar niet
van de verplichting ontslaat de individuele omstandigheden van asielzoekers
uitdrukkelijk te wegen. Tot september dit jaar hebben zich ruim 3000 Somaliërs
gemeld in Nederland; vorig jaar waren er dat in totaal ruim 5300. Op dit moment
wordt onderzocht waarom zoveel Somaliërs naar Nederland komen, ook omdat
wordt vermoed dat hier sprake is van mensensmokkel. In de voorlopige voorzieningsprocedures
tegen uitzetting zal naar verwachting in november a.s. uitspraak worden gedaan.
Die uitspraken worden afgewacht voordat wordt besloten over uitzetting. Overigens
voegde de staatssecretaris hieraan toe dat altijd moet worden nagegaan of
bepaalde gebieden van een land dat per definitie niet langer als onveilig
wordt beschouwd, wel veilig zijn. In dat kader is de berichtgeving van UNHCR
van belang. Roemenië staat op de lijst van veilige landen, zo vervolgde zij.
Eventuele verwijderingen worden echter aangehouden tot de Kamervragen zijn
beantwoord. In de bepalingen van de regeling voor veilige landen is overigens
opgenomen dat uitdrukkelijk apart moet worden geïnformeerd naar de problematiek
van specifieke minderheidsgroepen. Zij wees erop dat Roemenië niet meer
op de «top-tien» staat. Tot september dit jaar hebben zich 317
Roemenen gemeld in Nederland.Bij de beoordeling van asielverzoeken van Bosniërs en Kroaten wordt
in die zin onderscheid gemaakt, dat mensen afkomstig uit Bosnië natuurlijk
niet kunnen worden verwijderd. Door de beperkte instroom kan de beoordeling
nu onmiddellijk plaatsvinden. Een aanvrager die noch voor de A-status, noch
voor een VTV in aanmerking komt, kan een VVTV-status krijgen zolang hij niet
teruggezonden kan worden. Voor de Kroaten geldt dat speciale aandacht is geboden
voor mensen met een gemengde achtergrond. In principe kunnen afgewezen aanvragers
naar Kroatië worden teruggezonden, maar ook hier geldt dat de vinger
steeds aan de pols moet worden gehouden.In het ambtsbericht over Armenië dat in 1994 is verschenen en in
1995 nog eens is bevestigd, wordt aangegeven dat dienstweigeraars/deserteurs
bij terugkeer geen onevenredige bestraffing hebben te vrezen. De Rechtseenheidskamer
heeft die uitspraak in april van dit jaar overgenomen en heeft hierbij onder
meer verwezen naar UNHCR en Amnesty International.Asielzoekers uit Angola vliegen aan op Brussel en komen dan veelal per
auto naar Nederland. Zij worden in Rijsbergen opgevangen. Overigens is het
opvallend dat de recente verhalen van asielzoekers uit Angola nogal identiek
zijn. Dit wordt nauwlettend gevolgd.Pogingen om het Sociaal ontwikkelingsfonds open te stellen voor projecten
voor vluchtelingen en asielzoekers zijn om verschillende redenen gestrand.
De UNHCR probeert hierin nu beweging te brengen.De staatssecretaris zegde toe de Kamer binnen enkele weken een notitie
te sturen over de relatie tussen de verwijderingsproblematiek en de ontwikkelingssamenwerking.
Op dit moment vindt tussen de bewindslieden en ambtenaren overleg plaats over
een tweesporenbeleid. Dit is in de eerste plaats gericht op het stimuleren
van de vrijwillige terugkeer. De minister voor Ontwikkelingssamenwerking is
bereid zich hiervoor in te zetten en ook in het kader van het IOM wordt hierover
gesproken. Het overleg richt zich in de tweede plaats op de onvrijwillige
verwijdering. De regering heeft zich nooit uitgesproken voor negatieve relaties
in de ontwikkelingssamenwerking, maar dit betekent niet dat dit onderwerp
onbespreekbaar is. Naarmate nauwelijks voortgang wordt geboekt in het verwijderingsbeleid,
ondanks alle inzet om de vrijwillige terugkeer te stimuleren, kan die andere,
harde lijn nodig blijken. Zij ging ervan uit dat over dit onderwerp nog uitgebreid
van gedachten zal worden gewisseld en dat de vraag of wellicht sancties in
handelsrelaties een oplossing vormen, daarbij aan de orde komt.De heer De Hoop Scheffer (CDA) beaamde dat de eerste, positieve
weg de voorkeur heeft. Nederland mag zich echter niet achter de rug van de
EU verschuilen. Hij bleef bij zijn mening dat als Nederland een volwassen
ontwikkelingsrelatie onderhoudt met een land en dat land blijft weigeren onderdanen
terug te nemen, die relatie ook in negatieve zin mag worden gebruikt.De staatssecretaris ging ervan uit dat de vrijwillige terugkeer
in ieder geval nog veel meer stimulans behoeft en dan waarschijnlijk ook meer
ruimte zal bieden.Zij zei dat zij graag zou ingaan op het verzoek om na enige tijd te volgen
of teruggezonden asielzoekers in bijvoorbeeld Zaïre hun weg hebben gevonden
en niet in gevaar zijn, maar over de condities waaronder dit kan gebeuren,
is nader overleg geboden. De laatste groep die is uitgezet bestond uit 51
mensen die allen een afwijzing hadden op een voorlopige voorziening. Kort
voor hun vertrek is hun aanvraag nogmaals getoetst. De Rechtseenheidskamer
stemde in met hun uitzetting; zij waren uitgeprocedeerd. De voorzitter van de vaste commissie voor Buitenlandse Zaken,BukmanDe voorzitter van de vaste commissie voor Justitie,V. A. M. van der BurgDe griffier van de vaste commissie voor Justitie,De Gier XNoot1Samenstelling: Leden: Beinema (CDA), Van der Linden (CDA), Blaauw (VVD),
Weisglas (VVD), Van Heemskerck Pillis-Duvekot (VVD), H. Vos (PvdA), Van Traa
(PvdA), ondervoorzitter, Verspaget (PvdA), De Hoop Scheffer (CDA), Ybema (D66),
Apostolou (PvdA), Van Middelkoop (GPV), Valk (PvdA), Sipkes (GroenLinks),
Bukman (CDA), voorzitter, Boogaard (groep-Nijpels), Woltjer (PvdA), Hessing
(VVD), Van den Bos (D66), Hoekema (D66), Marijnissen (SP), Verhagen (CDA),
Roethof (D66), Rouvoet (RPF), Van den Doel (VVD).Plv. leden: Leers (CDA), Bremmer (CDA), Korthals (VVD), Van der Stoel
(VVD), Voûte-Droste (VVD), Van Nieuwenhoven (PvdA), Dijksma (PvdA),
Lilipaly (PvdA), Gabor (CDA), De Graaf (D66), Van Gijzel (PvdA), Van den Berg
(SGP), Houda (PvdA), Rosenmöller (GroenLinks), Deetman (CDA), Hendriks,
Van Oven (PvdA), Hoogervorst (VVD), Dittrich (D66), Hillen (CDA), Van Ardenne-van
der Hoeven (CDA), Van Waning (D66), Leerkes (Unie 55+), Bolkestein (VVD).XNoot2Samenstelling: Leden: V. A. M. van der Burg (CDA), voorzitter, Schutte
(GPV), Korthals (VVD), Janmaat (CD), De Hoop Scheffer (CDA), Soutendijk-van
Appeldoorn (CDA), Van de Camp (CDA), Swildens-Rozendaal (PvdA), ondervoorzitter,
M. M. van der Burg (PvdA), Scheltema-de Nie (D66), Kalsbeek-Jasperse (PvdA),
Zijlstra (PvdA), Aiking-van Wageningen (groep-Nijpels), Rabbae (GroenLinks),
J. M. de Vries (VVD), Van Oven (PvdA), Van der Stoel (VVD), Dittrich (D66),
Verhagen (CDA), Dijksman (PvdA), De Graaf (D66), Rouvoet (RPF), B. M. de Vries
(VVD), O. P. G. Vos (VVD), Van Vliet (D66).Plv. leden: Koekkoek (CDA), Van den Berg (SGP), Van Blerck-Woerdman (VVD),
Marijnissen (SP), Biesheuvel (CDA), Bremmer (CDA), Doelman-Pel (CDA), Van
Traa (PvdA), Van Heemst (PvdA), Bijleveld-Schouten (CDA), Rehwinkel (PvdA),
Vliegenthart (PvdA), Boogaard (groep-Nijpels), Sipkes (GroenLinks), Rijpstra
(VVD), Middel (PvdA), Passtoors (VVD), Van Boxtel (D66), Van der Heijden (CDA),
Apostolou (PvdA), Leerkes (Unie 55+), Van den Doel (VVD), Weisglas (VVD),
De Koning (D66). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-19637-142.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl