Bestrijding (langdurige) werkloosheid; Verslag algemeen overleg op 30 september 2004 over de evaluatie Sluitende Aanpak
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 23972, nr. 73

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

25-11-2004

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2004-2005

23972 nr. 73

11-11-2004

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamVragen en opmerkingen uit de commissieAntwoord van de staatssecretarisNadere gedachtewisselingOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 23972Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 40 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
23 972Bestrijding (langdurige) werkloosheidnr. 73VERSLAG VAN EEN ALGEMEEN OVERLEGVastgesteld 11 november 2004De vaste commissie voor Sociale Zaken en Werkgelegenheid1 heeft op 30 september 2004 overleg gevoerd met staatssecretaris
Van Hoof van Sociale Zaken en Werkgelegenheid over:– de evaluatie Sluitende Aanpak (23 972,
nr. 71).Van dit overleg brengt de commissie bijgaand beknopt verslag uit. Vragen en opmerkingen uit de commissieDe heer Bruls (CDA) is het eens met de conclusie
van het evaluatierapport. De sluitende aanpak van 1998 tot en met 2002 heeft
gefaald. Bij de begroting en op andere momenten moet dan ook de vraag: wat
nu? uitgebreid behandeld worden. Het rapport maakt duidelijk dat het bereik
van de UWV (Uitvoering werknemersverzekeringen) en gemeenten is blijven steken
op 85%. Het gaat dan om mensen die een traject aangeboden zullen krijgen of
binnen twaalf maanden moeten uitstromen. Het streven naar een percentage van
100, destijds ingezet door toenmalig staatssecretaris Vermeend, is dus niet
gehaald. De terechte vraag daarbij is of Nederland de administratieve maatstaven
niet te scherp heeft gedefinieerd. Schokkender is overigens dat de onderzoekers
concluderen dat niet is voorkomen dat werklozen langdurig werkloos worden
en dat ook de werkloosheidsduur niet is verkort. De twee hoofddoelstellingen
zijn daarmee niet bereikt. Het beleid van de sluitende aanpak heeft gefaald.
In feite is het daarmee over, ware het niet dat Nederland nog een paar jaar
vastzit aan Europese afspraken. Daarnaast blijft ook de fractie van het CDA
geloven in een activerend arbeidsmarktbeleid.Voormalig staatssecretaris Rutte ruimt in zijn brief geen ruimte in voor
commentaar op de conclusies van de evaluatie. Deze raken echter het hart van
het actief arbeidsmarktbeleid in Nederland. Weer een mythe minder over het
succesvolle arbeidsmarktbeleid onder Paars! De meeste mensen zijn gewoon aan
de bak gekomen omdat het economische tij goed was. In feite dus een extra
pleidooi voor het voeren van het door het huidige kabinet ingezette economische
beleid. Daarnaast blijft er echter behoefte aan een ander en beter activerend
arbeidsmarktbeleid. Het ontwikkelen van een bredere definitie, zodat de sluitende
aanpak beter werkt, stuit niet op bezwaren. Het helpt echter niemand eerder
aan het werk en zorgt niet voor beperking van de uitkeringsduur.De heer Bruls ziet enkele richtingen voor een ander beleid. De ingeslagen
weg van lokaal en regionaal maatwerk, bijvoorbeeld in de Wet werk en bijstand
(WWB), moet blijvend worden gevolgd. De gemeenten moeten wellicht nog meer
de regie in handen krijgen. Het UWV moet zich aansluiten bij deze maatwerk-aanpak
en moet volop meedoen aan lokale en regionale initiatieven. Dat geldt ook
voor onderwijsinstellingen en lokale ondernemers, die immers veel invloed
hebben bij het aanbieden van banen. Daarnaast moet ook de weg van concrete,
resultaatgerichte afspraken op branche-, lokaal en regionaal niveau verder
worden gevolgd. De ervaringen met convenanten laten zien dat dit succesvoller
is dan het maken van generale uitvoeringsafspraken tussen instanties zoals
CWI (Centrum voor Werk en Inkomen), UWV en de gemeenten. Deze centrale insteek
moet dan ook verlaten worden voor een andere, meer decentrale besturingsfilosofie.
Ingezet moet worden op concrete afspraken over leerwerkplaatsen, stageplaatsen,
scholingstrajecten en op specifiek regionale arbeidsmarktanalyses.De evaluatie laat tevens zien dat de wachtlijsten voor reïntegratietrajecten,
die bovendien niet erg effectief zijn, lang zijn, zeker als iemand ook nog
moet overstappen van de ene naar de andere uitkeringsinstantie. Werkzoekenden
moeten hun verhaal vertellen aan CWI, UWV, de gemeente en, als men «geluk»
heeft, een reïntegratiebureau. Bovendien moet vermeld worden dat vooral
werkzoekenden met een hogere opleiding ronduit negatief oordelen over de deskundigheid
van de reïntegratiebureaus. Kan het experimenteerartikel in de wet SUWI
(Structuur Uitvoering Werk en Inkomen) hierbij inderdaad een opening bieden?
Wordt hiervan reeds in ruime mate gebruik gemaakt? Wil de staatssecretaris
dat ook bevorderen? Bestaat er niet meer behoefte aan het simpelweg openbreken
van de SUWI om lokale en regionale afspraken tussen CWI, UWV en gemeenten
mogelijk te maken? Is de aanpak van de staatssecretaris niet te voorzichtig?
Ook bij afwijking van de indeling in vier fasen volstaat overigens niet een
verwijzing naar het experimenteerartikel.De heer Weekers (VVD) is het eens met de conclusie
dat de sluitende aanpak is mislukt. De gedachte moet echter blijven dat werklozen
intensief begeleid worden om te voorkomen dat zij langdurig werkloos zijn.
De langdurige werkloosheid is sinds de jaren zestig gestegen op het gehele
Europese continent. Dit staat in schril contrast met de Amerikaanse arbeidsmarkt.
Die markt is niet in alle opzichten een lichtend voorbeeld. Geconstateerd
moet echter worden dat de uitbouw van de verzorgingsstaat tot een ware knuffelstaat
een aantal mensen gevangen houdt in een uitkeringssituatie. Het denken is
nu gelukkig om met het principe van werk boven inkomen. Dit roept de vraag
op naar de relevantie van de huidige programma's van sluitende aanpak, ook
in het licht van de geheel andere opzet van de Wet werk en bijstand: prikkels
door eigen verantwoordelijkheid voor degene die een uitkering aanvraagt en
door financiële verantwoordelijkheid voor de gemeente.Er moet een onderzoek ingesteld worden naar de verschillen in uitstroom
tussen de Verenigde Staten en Verenigd Koninkrijk enerzijds en Europa anderzijds.
Een nadere analyse van de veel hogere uitstroom aldaar is immers op zijn plaats.
De aanpak in deze landen wordt gekenmerkt door veel maatwerk, waarbij de dreiging
met een traject reeds stimulerend werkt bij het aan het werk helpen van mensen
vanuit een uitkeringssituatie. Dit «work first»-principe wordt
in Nederland reeds toegepast in onder meer de gemeente Helmond.De heer Weekers is teleurgesteld in de reactie van de ambtsvoorganger
van de huidige staatssecretaris. Deze evaluatie moet immers gevolgd worden
door enige beleidsconclusies. Wat doet echter de huidige staatssecretaris
met de evaluatie en haar conclusies? Over de sluitende aanpak zijn niet alleen
Europese afspraken gemaakt. In 2001 zijn voor de Agenda voor de toekomst eveneens
afspraken gemaakt op dit vlak. Wat is de stand van zaken daarbij?
Kan per afspraak aangegeven worden welke maatregelen zijn genomen? Hoe staat
het met de effectiviteit van deze maatregelen?Blijkens de evaluatie zijn er sterke verbeteringen opgetreden inzake informatievoorziening
en samenwerking. Toch blijven er problemen bestaan. Zo hapert er behoorlijk
wat bij de ketensamenwerking. Wat zijn de concrete verbeteringen daarbij op
het niveau van de klanten van het CWI-loket? De indruk bestaat dat onvoldoende
sprake is van één loket. Ook de WW-uitvoeringspraktijk (Werkloosheidswet)
en de reïntegratie moeten veel meer op de leest geschoeid worden van
de Wet werk en bijstand. Er wordt nog te veel vanuit de bestaande kaders en
aanpassingen daarop geredeneerd. Deze partiële en overigens zeer noodzakelijk
herzieningen, met aparte kaders, mogen een toekomstige, integrale benadering
echter niet in de weg staan. Er moet een financiële prikkel ingebouwd
worden, wat overigens een reden te meer is voor structuurverandering. Hoe
moet immers een financiële prikkel bij het UWV ingebouwd worden? Een
idee is om een deel van de WW bij de gemeenten onder te brengen en een ander
deel te privatiseren, inclusief een rol voor de vakbeweging à la Denemarken.De slechte samenwerking op regionaal niveau leidt vaak tot soms zelfs
driedubbel werk, bijvoorbeeld bij het reïntegratieadvies. Dit blijkt
uit de stukken en ook uit de verhalen van de werklozen zelf. Cliënten
moeten heel veel schakels doorlopen, wat de duurafhankelijkheid van een uitkering
verhoogt. Dit kan tevens zorgen voor een lagere uitstroom. Op welke wijze
gaat de staatssecretaris de efficiency verbeteren? Wat zijn daarbij de te
kiezen instrumenten?De heer Weekers memoreert dat ook bij de fase 4-klanten de sluitende aanpak
niet succesvol is. De mensen die geen aanbod krijgen, behoren dan ook voornamelijk
tot deze groep. Kan de staatssecretaris wat dieper ingaan op de oorzaken en
hoe dit in de toekomst te voorkomen? Het is sociaal immers niet acceptabel
dat deze mensen gevangen blijven in een uitkeringssituatie.De kosteneffectiviteit is in het algemeen ondanks sterke verbeteringen
niet bevredigend. Zo valt in de evaluatie te lezen dat de duurverkorting als
gevolg van scholing niet opweegt tegen duurverlenging door scholing. Scholing
leidt dus per saldo niet tot een kortere uitkeringsperiode. Wat is hierop
de reactie van de staatssecretaris?Mevrouw Van Gent (GroenLinks) trekt uit de
evaluatie de conclusie dat de sluitende aanpak, met een enorme bureaucratie
als gevolg, sinds de invoering daarvan slechts minder is gaan werken. De percentages
staan op 14 in 1999, 10 in 2000, 11 in 2001, 16 in 2002 en 17 in 2003. Het
is schokkend dat de overheid 17% van de werklozen, veelal fase 4, links laat
liggen bij de reïntegratie. Deze groepen mensen verdienen de steun van
de overheid. Het is dan ook niet leuk dat «sunshine boy» Rutte,
de vorige staatssecretaris, volstaat met een wat laconieke en vooral apathische
reactie in zijn brief. Het is immers ernstig als goede voornemens en slechte
resultaten, bevestigd door de evaluatie van de sluitende aanpak, niet de alarmbellen
doen rinkelen op het ministerie. Deze aanpak verzuipt al jarenlang in bureaucratische
ellende, met als gevolg dat groepen mensen aan de zijlijn blijven staan. In
verhouding krijgen immers steeds minder werklozen een baan of traject aangeboden
van UWV of sociale dienst. Meer dan 70% van de mensen zonder werk redt zich
gelukkig op eigen kracht. Volgens staatssecretaris Rutte volstaat meer van
hetzelfde als oplossing van dit probleem.Er moet meer gebeuren, bijvoorbeeld ook een analyse van wat er mis is
in de uitkerings- en reïntegratie-industrie. Wordt de enorme hoeveelheid
geld die daarin omgaat wel effectief besteed? Helpen UWV en gemeenten bovendien
alleen kansrijke werklozen en verwaarlozen zij de fase 4-klanten? Zijn UWV
en gemeenten soms meer met zichzelf bezig dan met hun cliënten?
Is privatisering van de reïntegratie niet schadelijk voor de effectiviteit?
Op zakelijk en menselijk vlak zijn er voldoende redenen om in te grijpen.
Zeker de minst kansrijke groepen werklozen zijn niet geholpen met de huidige
uitkerings- en reïntegratie-industrie. De desinteresse van het ministerie
is dan ook schrijnend, zeker als er bijna een half miljoen mensen zonder werk
zijn en de Macro-economische verkenningen laten zien dat dit getal het komende
jaar zal oplopen tot 550 000 mensen. In de begroting SZW worden doelstellingen
vermeld ten aanzien van arbeidsparticipatie: etnische minderheden van 48%
in het jaar 2003 naar 54% in het jaar 2005, werkloze jongeren naar 10–15%
in 2004–2007 tegen 12,3% in 2003, vrouwen van 55% in 2004 naar 65% in
2010. De participatie voor de eerste twee categorieën loopt de laatste
jaren echter juist terug, terwijl die voor de vrouwen slechts heel langzaam
toeneemt. Bij ongewijzigd beleid zal het streven van de overheid dus gewoonweg
niet worden gehaald. 14% van de jongeren tot en met 23 jaar zit daarnaast
zonder werk. Het aantal langdurig werklozen stijgt sinds 2003 van 70 000
naar 117 000 mensen. Het ministerie heeft echter blijkbaar de oordopjes
nog in. Wat is hierop de reactie van de minister?Mevrouw Van Gent wijst erop dat de tegenbegroting van GroenLinks, doorberekend
door het Centraal planbureau, 55 000 banen realiseert. Met de presentatie
van de nota 100% samenleving kijkt GroenLinks bovendien vooruit tot 2030.
De sluitende aanpak kan verbeterd worden. De staatssecretaris moet toegeven
dat de score van de huidige aanpak ver onder de maat is. Tevens moet hij uitspreken
voor het einde van zijn ambtsperiode dicht bij de 100% uit te willen komen.
Voor de jongeren moet alles in het werk worden gesteld om geen verloren generatie
te laten ontstaan. Dit vraagt om een jeugdwerkgarantieplan waarbij jongeren
bij hun lurven worden gepakt, desnoods met behoud van uitkering en een werkbonus.
Iedere week thuis vergroot immers de kloof tot de arbeidsmarkt. Er bestaat
tevens behoefte aan een doorwrochte analyse van de uitkeringsindustrie. Wat
gaat er mis? Waarom is die niet effectief? Waarom laat men tienduizenden werklozen
links liggen? Hoe wordt ervoor gezorgd dat de reïntegratiebudgetten niet
in de zakken van private bedrijven verdwijnen, maar ingezet worden om mensen
aan het werk te helpen? Is de staatssecretaris bereid het idee van het terugploegen
van uitkeringen opnieuw te bekijken?Mevrouw Bussemaker (PvdA) merkt op dat de
sluitende aanpak een gevolg is van Europese afspraken in de werkgelegenheidsrichtsnoeren.
Die afspraken zijn goed en belangrijk qua doelstellingen, inclusief het streven
om alle werklozen binnen twaalf maanden een baan of traject naar werk aan
te bieden. Helaas pakt die aanpak niet naar verwachting uit. De sluitende
aanpak is sinds de aanvang alleen maar minder sluitend geworden. Dat hierover
überhaupt cijfers bekend zijn is winst. De Wet werk en bijstand zal het
immers veel moeilijker maken om zicht te krijgen op wie er op welke wijze
wordt geholpen. Kan de staatssecretaris ervoor zorgen dat de Kamer de cijfers
voor de verschillende doelgroepen krijgt in het kader van de WWB? De doelen
van de sluitende aanpak zijn niet bereikt. Een groot probleem daarbij is dat
vooral de fase 4 klanten geen aanbod krijgen. Niet voorkomen is dat werklozen
langdurig werkloos werden. Ook is de werkloosheid niet verkort. Dat vraagt
om scherpe conclusies van de staatssecretaris, zeker omdat de doelstelling
van de sluitende aanpak en een activerend arbeidsmarktbeleid overeind moet
blijven. De praktijk laat echter een enorme bureaucratische en tijdrovende
exercitie zien, waarin maatwerk nauwelijks een plaats heeft. De brief van
de staatssecretaris is onvoldoende, omdat daarin geen zicht op verbetering
wordt gegeven. Wat is de ambitie van het kabinet voor deze regeerperiode?
Meer in het algemeen moet geconstateerd worden dat de scheiding tussen de
verantwoordelijkheid voor de uitkering, respectievelijk de begeleiding
naar werk en de toepassing van sancties niet werkt. Wat denkt de staatssecretaris
op dit vlak te doen?In de evaluatie valt te lezen dat het budget de mate van sluitendheid
heeft bevorderd, maar de effectiviteit van de trajecten mogelijk negatief
beïnvloed heeft. Ligt dat aan het budget of eveneens aan de uitvoering?
Ook hier moet sprake zijn van verbetering, bijvoorbeeld inzake trajecten,
opstapbanen en doorstartbanen, die vaak vooral op fase 4 klanten gericht zijn.
Wat is hierop de reactie van de staatssecretaris?Mevrouw Bussemaker constateert dat de mate van sluitendheid bijna een
doelstelling op zich is geworden. De preventie van langdurige werkloosheid
is daardoor op de achtergrond geraakt. Dat is een zorgelijke ontwikkeling,
zeker omdat de mate van sluitendheid voor langdurig werklozen 55% is in het
laatste kwartaal. De sluitende aanpak moet voor alle werklozen gelden, mede
met het oog op zicht op participatie in de samenleving voor deze mensen. De
vorige staatssecretaris heeft aangegeven de indeling in fases af te willen
schaffen. Tevens is bekend dat de Nederlands regering de fase-indeling niet
uitgelegd krijgt in Brussel. Kan er geen minder bureaucratische en meer precieze
aanduiding gegeven worden van de belemmeringen?De jeugdwerkloosheid is zeer zorgwekkend. Voor jongeren zou er volgens
de Europese afspraken een aanbod van een baan of traject moeten komen binnen
zes maanden. Alternatieve jeugdwerkgarantieplannen, door de PvdA gelanceerd,
zijn dan ook nodig, ondanks het werk van de «taskforce» van Hans
de Boer. Hoe staat het met de sluitende aanpak voor jongeren? Krijgen die
binnen zes maanden werk of traject aangeboden? Bestaan er cijfers om dit inzicht
te verschaffen? Volgens de voormalige staatssecretaris Rutte niet. Moet de
jeugdwerkloosheid en het zicht op participatie van jongeren niet onmiddellijk
door Nederland op de Europese agenda worden geplaatst?Antwoord van de staatssecretarisDe staatssecretaris toont zich niet ongelukkig
met de inbreng van de Kamer, omdat veel opmerkingen zonder meer als behulpzaam
kunnen worden gezien.De sluitende aanpak is geen doel op zichzelf, maar moet gezien worden
in de context van enkele omstandigheden. Mede in dat licht zijn er oorzaken
aan te geven voor het «succes» van de sluitende aanpak. Ten eerste
moet rekening gehouden worden met het economisch ongunstige tij. Gelukkig
is er enig herstel zichtbaar, mede omdat het kabinet het nodige doet om de
economische ontwikkeling op gang te brengen en te versnellen. Er moet immers
vooral in de markt werkgelegenheid ontstaan. Ten tweede moet in het algemeen
gewezen worden op het belang van samenwerking in de keten. De nog jonge Wet
werk en bijstand en de gaande organisatie van de UWV moeten hierbij betrokken
worden. De SUWI moet hierbij even buiten haken gezet worden. Afgesproken is
immers dat die tot 2006 de tijd krijgt om zich te ontwikkelen. Verbeteringen
en aanpassingen moeten zeker aangebracht worden. Dat is iets anders dan de
gehele SUWI op de schop te nemen.De staatssecretaris acht twee enigszins relativerende opmerkingen noodzakelijk.
De sluitende aanpak is vanuit Europa overgenomen. Nederland heeft daarbij
gekozen voor een eigen invulling en voor scherpere en meer strenge statistische
formuleringen. De staatssecretaris stelt voor om bij de sluitende aanpak voortaan
de Europese definities te hanteren. Dat betekent dat alle aangeboden (zorg-inburgerings)trajecten
door gemeenten en een goed gesprek bij CWI erbij inbegrepen worden. Dat zal
effect hebben op de cijfers, die voortaan ook beter vergelijkbaar zullen zijn
met de statistische gegevens van andere landen. De sluitende aanpak is niet
helemaal nutteloos geweest. De sluitende aanpak heeft bijgedragen aan de praktijk in de zin van werkprocessen, prestatieafspraken, het zittende bestand
en de informatievoorziening.Al met al is duidelijk dat de sluitende aanpak niet naar behoren presteert.
Een dilemma daarbij is de spanning tussen de centrale en de regionale aanpak.
Vanuit de Kamer wordt aangedrongen op een, ook door het kabinet gewilde regionale
aanpak. Daarnaast bestaat er de begrijpelijke wens in het parlement om zaken
centraal te regelen of in beeld te brengen. Een voorbeeld daarbij is de decentralisering
van de Wet werk en bijstand, inclusief de wens om gemeenten niet te overbelasten
met allerlei gegevensuitvraag. Dat strijdt met vragen om de sluitende aanpak
per doelgroep uitgesplitst op gemeentelijk niveau in beeld te brengen. Enige
terughoudend lijkt dan ook op zijn plaats. Vanaf 2005 geldt overigens
voor alle gemeenten de zogenaamde Statistiek reïntegratie gemeenten,
wat de nodige informatie zal verschaffen.De staatssecretaris heeft de vraag gehoord of de sluitende aanpak decentraal
en middels regionale samenwerkingsverbanden van gemeenten, UWV, CWI, werkgevers
en branches vormgegeven moet worden. Dit idee wordt onderschreven. De sluitende
aanpak moet behouden blijven, maar praktisch uitgedrukt worden in een «sluitende
regionale ketenaanpak». Daarbij gaat het vooral om trajecten en een
«match» middels maatwerk. Effectiviteit op de werkvloer en in
de regio is dus gewenst. Dit alles speelt momenteel zeker bij het CWI. Het
volgen van een opleiding kan overigens bevorderlijk zijn voor de genoemde
«match». Opleiding kan bovendien leiden tot een meer duurzame
instroming. Dergelijke effecten kan men niet alleen meten in termen van uitkeringsduur
en dergelijke. Meer in het algemeen is het interessant om te bezien hoe de
samenwerking bij de sluitende regionale ketenaanpak beter georganiseerd kan
worden. Ook daarbij is sprake van spanning tussen de centrale wensen en de
decentrale feiten. Het experimenteerartikel wordt op diverse manieren toegepast.
De vraag naar het nut van een meer open bepaling vindt de staatssecretaris
interessant. De Kamer zal hierop over enige weken, nog voor de begroting,
een antwoord krijgen.Bij bemiddeling is de reïntegratie zeer belangrijk. Bij CWI en gemeenten
speelt inmiddels het fenomeen van de «case manager» een nadrukkelijke
rol. De uitvoeringsinstanties in de keten werken op regionaal niveau steeds
meer samen. Het onlangs geopende eerste bedrijfsverzamelgebouw onderstreept
de ontwikkeling naar een «front office» en een bredere «back
office». Dit alles zal naar verwachting leiden tot meer effectiviteit.De staatssecretaris noemt de reïntegratie als geheel zeer interessant.
De opmerkingen vanuit de Kamer over de reïntegratie-industrie gaan vooral
over een nuttige en effectieve besteding van middelen. De staatssecretaris
deelt de vragen van de Kamer. Om dergelijke vragen te beantwoorden is reeds
eerder een onderzoek gestart naar de reïntegratieactiveiten. Dit onderzoek
zal de Kamer nog voor de begrotingsbehandeling bereiken. Bij behandeling van
de resultaten van dat onderzoek moet direct de vraag betrokken worden of verplicht
gebruik van reïntegratiebedrijven door de gemeenten overeind moet blijven.
Afgesproken is overigens om dit element pas in het jaar 2006 te evalueren.
Het is echter goed om de gehele aanbesteding reeds eerder tegen het licht
te houden.De staatssecretaris erkent dat de sluitende aanpak ook een bureaucratische
aanpak is. Bij alle plannen en regelingen is echter inmiddels de belangrijkste
vraag die naar de effectiviteit. Die vraag zal de komende tijd permanent aan
de orde zijn via een toetsing van de diverse regelingen. Vandaar dat een nieuw
jeugdwerkgarantieplan niet in goede aarde valt. Dat betekent echter niet dat
de jeugdwerkloosheid van inmiddels 14% niet als een van de grootste problemen
wordt gezien. Die behoeft een aanpak niet alleen via bemiddeling, maar ook
breder en eerder. Jongeren die bij het vmbo (voortgezet middelbaar beroepsonderwijs)
uitvallen, moeten bijvoorbeeld direct benaderd worden met trajecten voor werk
of scholing. Dat de fractie van GroenLinks laat weten dat jongeren
daarbij desnoods met behoud van uitkering en een werkbonus aan het werk geholpen
moeten worden is overigens pure winst. Deze activeringsfilosofie wordt dan
ook inmiddels breed gedragen. De bestrijding van de jeugdwerkloosheid is een
speerpunt van kabinetsbeleid.Bij fase 4 hebben sommigen de indruk gekregen dat het kabinet deze mensen
aan de kant laat staan. Dat is niet de bedoeling en mag ook niet de uitkomst
zijn. Er zijn echter veel mensen waarvoor de afstand tot of de positie op
de arbeidsmarkt slecht is, inclusief een lage productiviteit. Een groot deel
van het probleem ligt dan ook bij afwegingen van ondernemers inzake productiviteit
afgezet tegen kosten. Een terugkeer naar de specifieke afdrachtskorting (SPAK)
langs de lijnen van Denemarken wordt niet bij voorbaat uitgesloten. Dit ligt
echter niet voor de hand omdat dit instrument nu eenmaal niet zo effectief
is. In de nieuwe duiding behoren mensen die direct bemiddelbaar zijn overigens
tot de nieuwe categorie A, terwijl de oude fasen 4 tot categorie B behoort.
Bij deze AB-routering bestaat weldegelijk aandacht voor deze groep mensen,
wellicht ook met onconventionele methoden. Het aantal langdurig werklozen
is in Nederland en Engeland overigens gedaald in de afgelopen periode. Het
percentage staat met 26 bijna op het niveau van Zweden, tegen het gemiddelde
in Europa van 41. Het beeld dat Nederland achteruit gaat op dit vlak is dus
niet helemaal juist.De staatssecretaris denkt dat het «work first»-principe inmiddels
door iedereen wordt onderschreven. Het wordt inmiddels ook met toenemende
snelheid praktijk bij gemeenten en CWI. Deze ontwikkeling verdient dan ook
de nodige steun. De samenwerking, bijvoorbeeld middels de bedrijfsverzamelgebouwen,
is nog steeds groeiende. Dat kan de gevraagde regionale samenwerking zeker
ten goede komen.Nadere gedachtewisselingDe heer Bruls (CDA) is blij met de inzet van
de staatssecretaris op een sluitende regionale ketenaanpak. De vraag van de
PvdA-fractie naar cijfers van de gemeenten in het kader van de WWB wekt enige
verbazing. Daarover zijn immers afspraken gemaakt. Met de gemeenten is zelfs
een Agenda voor de toekomst afgesproken. Dergelijke monitoring mag overigens
gescreend worden op nuttige parameters. De enige parameter die ertoe doet,
is immers het doorstromen naar werk. Meer in het algemeen moet gekozen worden
voor subsidiariteit en in dit geval dus een regionale aanpak als filosofie
bij de uitvoering.Een nieuw jeugdwerkgarantieplan is een heilloze weg. Dit staat voor de
oude sluitende aanpak, een nieuwe papieren werkelijkheid en nieuwe draaidoor
naar werkloosheid. Onderzoek naar de reïntegratie, zeker wat betreft
de gemeenten, is zeer belangrijk. Dat mag er eerder komen dan 2006.Mevrouw Van Gent (GroenLinks) herhaalt dat
GroenLinks het idee steunt van werken met behoud van inkomen en een werkbonus.
Diverse wethouders van GroenLinks brengen deze «no nonsense»-aanpak
reeds in de praktijk.Er is een onderzoek aangekondigd naar de reïntegratie-industrie.
Dat moet ook slaan op de uitkeringsindustrie, inmiddels een enorme moloch
van inschrijving en controle. Daarbij moet voorop staan dat een en ander niet
leidt tot een bezuinigingsoperatie, maar tot het efficiënter en effectiever
besteden van geld. Daarbij kan men denken aan het terugploegen van uitkeringen.
Dergelijke initiatieven zijn nodig, omdat bijvoorbeeld ook Hans de Boer laat
weten dat zijn «taskforce» grote moeite heeft om de doelstellingen
te halen. Mevrouw Bussemaker (PvdA) hoort alle woordvoerders
zeggen dat de conclusies van de evaluatie meer beleidsconsequenties rechtvaardigen
dan in de brief van staatssecretaris Rutte staan. Daar worden door de huidige
staatssecretaris geen suggesties aan toegevoegd voor betere oplossingen, op
een nog onduidelijk onderzoek naar de reïntegratie na. Wat zijn de ambities
van de staatssecretaris voor de komende twee jaar? Hoe gaat hij proberen een
100%-sluitende aanpak te realiseren? Toch niet door de statistiek op Europees
niveau te brengen, inclusief de benodigde bureaucratie? De Kamer heeft meer
in het algemeen cijfers nodig waaruit gerichte conclusies getrokken kunnen
worden.De staatssecretaris is blijkbaar niet op de hoogte van de plannen van
de PvdA voor een gemoderniseerd en niet-bureaucratisch jeugdwerkgarantieplan.
Dat bevat jongerenontwikkelingsbanen, ook door VNO-NCW bepleit, en leerwerktrajecten
die bedrijven in het MKB faciliteren en stimuleren tot begeleiding. Dergelijke
initiatieven zijn nodig om te voorkomen dat er een nieuwe verloren generatie
ontstaat. Waarom wordt de jeugdwerkloosheid door Nederland als voorzitter
niet op de Europese agenda gezet? Dit vraagt toch om concrete initiatieven?De staatssecretaris vindt dat de Kamer tevreden
kan zijn met de prioriteit van jeugdwerkloosheid van het kabinet. Het mag
immers niet zo zijn dat een grote groep jongeren aan de kant blijft staan.
Het aloude terugploegen werkte in de oude vorm overigens niet. De gedachte
op zich is echter een goede. Als mocht blijken dat in de reïntegratie
geld niet op de meest effectieve manier wordt gebruikt, moet dat aangepast
en gewijzigd worden. Het tegengaan van de jeugdwerkloosheid is evenwel niet
eenvoudig. Er wordt overigens wel het nodige bereikt met het oog op de te
bereiken koers. De «taskforce» van Hans de Boer kon onlangs de
5500-ste baan op tafel leggen. Het CWI kon op 28 september duizend jongeren
aanbieden aan VNO-NCW in het kader van het Job-plan, met een stageplaats en
alle mogelijkheden van dien.Onderwerpen zoals werk, werkgelegenheid en mensen aan de slag, staan hoog
op de Europese agenda, inclusief de jeugdwerkloosheid. Aparte discussies in
Europa lijken dan ook niet nodig. Het op Europees niveau brengen van de Nederlandse
statistiek moet ertoe leiden dat de prestaties in Nederland op een eerlijke
manier vergeleken kunnen worden. Dat staat de uitkomst, namelijk mensen zo
snel mogelijk en duurzaam aan de slag helpen, niet in de weg.De voorzitter van de vaste commissie voor Sociale Zaken en Werkgelegenheid,HamerDe adjunct-griffier van de vaste commissie voor Sociale Zaken en
Werkgelegenheid,Post XNoot1Samenstelling:Leden: Noorman-den Uyl (PvdA), Bakker (D66), Bibi de Vries (VVD), De Wit
(SP), Van Gent (GroenLinks), Verburg (CDA), Hamer (PvdA), voorzitter, Bussemaker
(PvdA), Vendrik (GroenLinks), Mosterd (CDA), Smits (PvdA), Örgü
(VVD), Weekers (VVD), Rambocus (CDA), De Ruiter (SP), Ferrier (CDA), ondervoorzitter,
Huizinga-Heringa (ChristenUnie), Bruls (CDA), Varela (LPF), Eski (CDA), Koomen
(CDA), Aptroot (VVD), Smeets (PvdA), Douma (PvdA), Stuurman (PvdA), Kraneveldt
(LPF), Hirsi Ali (VVD).Plv. leden: Depla (PvdA), Koser-Kaya (D66), Blok (VVD), Kant (SP), Halsema
(GroenLinks), Smilde (CDA), Verbeet (PvdA), Timmer (PvdA), Tonkens (GroenLinks),
Omtzigt (CDA), Adelmund (PvdA), Van Miltenburg (VVD), Visser (VVD), Algra
(CDA), Vietsch (CDA), Van der Vlies (SGP), Hessels (CDA), Hermans (LPF), Van
Oerle-van der Horst (CDA), Van Dijk (CDA), Van Egerschot (VVD), Van Dijken
(PvdA), Blom (PvdA), Kalsbeek (PvdA), Van As (LPF), Schippers (VVD). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-23972-73.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl