Invoering Diagnose Behandeling Combinaties (DBCs); Brief van de Minister en de Staatssecretaris van Volksgezondheid, Welzijn en Sport
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-09-03 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


Tweede Kamer der Staten-Generaal
 2
 Vergaderjaar 2008-2009
 
 
 
 KST132791
 2008-2009
 
 29248
 Invoering Diagnose Behandeling Combinaties (DBCs)
 
 
 
 
 Nr. 
 88
 BRIEF VAN DE MINISTER EN DE STAATSSECRETARIS VAN VOLKSGEZONDHEID, WELZIJN
EN SPORT
 Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
 
 Den Haag, 26 juni 2009
 Inleiding
 In de kabinetsbrief van 16 januari (Kamerstuk 31 371, nr. 88)
over de follow-up acties naar aanleiding van de kredietcrisis staat aangegeven
dat de ontwikkelingen in het kader van de financiële crisis in de zorgsector
nauwlettend zullen worden gevolgd. Daarmee begint deze brief. Daarnaast wordt
in deze brief ingegaan op de kabinetsbesluitvorming over de besteding van
de investeringsimpuls die het kabinet in het kader van het aanvullende beleidsakkoord
beschikbaar heeft. In het verlengde daarvan wordt teruggekomen op het onderwerp
marginale toets voor nieuwe bouwinitiatieven in de ziekenhuiszorg en op de
motie van der Veen over immateriële vaste activa. Tenslotte is aan deze
brief een bijlage toegevoegd waarin, ten behoeve van het AO op 24 juni
a.s., een overzicht gegeven wordt van wat er de afgelopen periode rond kapitaallasten
gewisseld is tussen kabinet en Kamer (zie bijlage).
 Kredietcrisis
 Effecten kredietcrisis
 Het effect van de kredietcrisis op de exploïtatieresultaten van zorginstellingen
zal pas daadwerkelijk blijken uit de cijfers over 2009. Thans worden de jaarrekeningen
over 2008 per 1 juni gedeponeerd ten behoeve van het Jaardocument Maatschappelijke
Verantwoording. De ervaring leert dat in de aanlevering altijd een zekere
vertraging zit. Een landelijk beeld kan vervolgens na enige bewerking worden
verkregen. Op basis van de cijfers 2007 kan geconcludeerd worden dat een kleine
groei van het eigen vermogen heeft plaatsgevonden, dat 25% van de ziekenhuizen
verlies heeft geleden in 2007 en dat de winstmarge zich gemiddeld rond de
1 procent per jaar beweegt.
 Financieringsbehoefte ziekenhuizen en GGZ-instellingen
 Begin dit jaar bent u geïnformeerd over de resultaten van de quick
scans die zijn uitgevoerd over uitstaande tegoeden, over in waarde verminderde
aandelenportefeuilles en over de (her)financieringsbehoefte van instellingen
op korte en lange termijn (hierna: quick scans).
Uit deze quick scans is gebleken dat ziekenhuizen, GGZ- en AWBZ-instellingen
geen tegoeden hebben bij gefailleerde banken noch dat sprake is van aandelenpakketten
die aanzienlijk in waarde zijn gedaald. Uit vervolgonderzoek door Price Waterhouse
Coopers (PWC) onder de algemene en categorale ziekenhuizen is gebleken dat
sprake is van een aanzienlijke financieringsbehoefte in de jaren 2009–2012. Deze financierings- en investeringsbehoefte ziet zowel
op herfinanciering van eerder aangegane leningen als op nieuwe leningen en
komt verder voort uit de toename van het benodigde werkkapitaal ten gevolge
van de DBC-invoering in ziekenhuizen en GGZ-instellingen en het terugbetalen
van eerder verleende voorschotten voor onderhanden werk.
 Kredietcrisis en prestatiebekostiging
 De bovenstaande financierings- en investeringsbehoefte valt samen met
de economische teruggang. De economische teruggang is evenwel niet het enige
dat speelt. Via de invoering van prestatiebekostiging wordt risicodragendheid
geïntroduceerd. Dat is beoogd beleid. Het is niet goed mogelijk om te
bepalen welk deel van het effect waaruit voort vloeit. De Nederlandse Vereniging
van Banken stelt dat goede plannen financierbaar blijven maar dat de prijs
van financieringen zal stijgen. Ook vraagt zij snel duidelijkheid over het
reguleringsperspectief.
 Wij zijn van mening dat de kredietcrisis ons niet mag afleiden van de
ingezette weg naar risicodragende prestatiebekostiging in de zorg en dat een
eventueel te nemen nieuwe maatregel met dat perspectief niet mag botsen.
 Maatregelen
 Het mitigeren van de effecten van de kredietcrisis krijgt in de zorg langs
vier wegen vorm.
 
 a) aanpassing van de rentenormering door de NZa;
 b) exploïtatiefinanciering;
 c) het instellen van een garantieregeling;
 d) de besteding van de investeringsimpuls.
 
 ad. a) Aanpassing rentenormering
 In de kabinetsbrief over de financiële crisis van 16 januari
jl. is reeds aangekondigd dat de NZa de rentenormering voor de langlopende
leningen zou gaan aanpassen. De NZa is op 12 februari hiertoe overgegaan
(beleidsregel CI-1095). Dit betekent dat zorginstellingen een hogere vergoeding
krijgen voor leningen ten behoeve van de financiering van (nieuw)bouwprojecten.
Door de kredietcrisis voldeed de norm die voor de hoogte van de vergoeding
van rentekosten door de NZa werd gehanteerd niet langer. Hierdoor bestond
de kans dat instellingen met goed onderbouwde investeringsplannen zich genoodzaakt
zouden voelen die plannen uit te stellen, vanwege een te lage vergoeding.
 De verhoging geldt voor nieuwe leningen van zorginstellingen die op of
na 1 januari 2009 zijn afgesloten en voor leningen die moeten worden
overgesloten. De verhoging is tijdelijk. Na de kredietcrisis gaat de NZa de
rentenorm opnieuw bekijken. Op dit moment wordt bekeken of de NZa ook de rente
op leningen korter dan twee jaar zal aanpassen.
 
 Ad. b) Exploïtatiefinanciering
 Op dit moment worden gesprekken met banken, verzekeraars en zorginstellingen
gevoerd om partijen nader tot elkaar te brengen en daardoor de financiering
van de exploïtatie van ziekenhuizen en instellingen in de geestelijke
gezondheidszorg gaande te houden. Zo wordt gesproken over het aanpassen van
de declaratiestructuur van DBC’s omdat de gemiddelde doorlooptijd van
een DBC bij bijvoorbeeld GGZ-instellingen 10 maanden is.
 Ook is voor de GGZ per 1 januari de «Beleidsregel heffingsrente»
van de NZa (beleidsregel CI-1096) in werking getreden die regelt dat een zorgaanbieder
een vergoeding voor rentekosten mag vragen (die zij voor een lening aan een
bank moet betalen) aan een zorgverzekeraar indien deze ondanks een daartoe
strekkend verzoek van de zorgaanbieder geen voorschotten betaalt aan de zorgaanbieder.
 
 Ad. c) Garantieregeling
 In overleg met de minister van EZ is besloten de Regeling Garantie Ondernemingsfinanciering
(Regeling GO) van het ministerie van EZ ook open te stellen voor de cure sector
in de zorg. Dat betekent dat banken voor financieringen van bouwleningen van
zorginstellingen in de cure tot 50 miljoen per zorginstelling een gedeeltelijke
(50%) staatsgarantie kunnen verkrijgen. Daardoor wordt het voor banken
eenvoudiger om bepaalde kredieten, die mogelijkerwijs door de kredietcrisis
anders niet verstrekt zouden worden, toch te verstrekken. Daardoor zullen,
naar verwachting, bepaalde bouwinvesteringsprojecten die momenteel op het
punt van starten staan daadwerkelijk doorgang kunnen vinden. Daarmee wordt
de werkgelegenheid in de bouw gestimuleerd. De banken betalen een kostendekkende
premie. De regeling is alleen bestemd voor «fresh money» en kent
een investeringsplafond van 0,25 miljard euro.
 Deze regeling voor de zorg is in tweeërlei zin tijdelijk. Allereerst
is zij gedurende een jaar na inwerkingtreding van de regeling opengesteld
en (vervolgens) hebben de af te geven garanties een maximale looptijd van
8 jaar. Na afloop van die periode dient herfinanciering plaats te vinden tegen
dan marktconforme voorwaarden.
 
 Opgemerkt zij dat de banken ook binnen deze regeling de financierbaarheid
van de plannen van zorginstellingen blijven beoordelen. Als zij besluiten
te willen financieren kunnen zij een 50% staatsgarantie verkrijgen.
Deze tijdelijke vorm van (gedeeltelijke) borging is een aanvulling op de al
bestaande borging door het Waarborgfonds Zorg (WFZ) omdat de Regeling GO meestal
een gedeelte van de noodzakelijke financiering zal afdekken (er is immers
een maximum van 50 mln. opengesteld voor garantie per zorgonderneming). In
de regeling zal worden opgenomen dat dit deel niet ook door het WFZ kan worden
geborgd.
 
 Bijkomend voordeel is dat de garantie juist geldt voor de periode waarin
instellingen door een periode van hogere kapitaallasten heen moeten: de eerste
jaren na de oplevering van nieuwbouw of grote renovatie.
 
 De daadwerkelijke vorm en werking van de regeling zal in overleg met EZ
nader worden uitgewerkt. De openstelling van de Regeling GO voor bouwfinanciering
van zorginstellingen geschiedt voor rekening en risico VWS. Naar verwachting
zal de regeling per 1 september in werking treden.
 
 Ad. d) Besteding investeringsimpuls
 In het kader van het Aanvullend beleidsakkoord is 320 miljoen euro ter
beschikking gesteld als investeringsimpuls voor zorginstellingen. Het gaat
voor 2009 om 80 miljoen, voor 2010 om 240 miljoen euro. In 2011 moet weer
50 miljoen euro worden terugbetaald. Het gaat hierbij om incidenteel
geld dat dus enkel en alleen in de genoemde jaren beschikbaar is en derhalve
niet gebruikt kan worden om structurele verplichtingen aan te gaan.
 Afgesproken is dat het beschikbare bedrag gelijkelijk over cure en care
wordt verdeeld waarbij het denkbaar is om in de jaren 2009 en 2010 naar behoefte
te schuiven tussen cure en care met in achtneming, overigens, van de afgesproken
verdeling.
 Besteding in de care
 De aan de AWBZ toebedeelde middelen in het kader van de investeringsimpuls
zullen worden ingezet voor het verder wegwerken van meerbedskamers in de verpleeghuizen
en de oranje-/roodplaatsen in de gehandicaptensector.
 Voor het wegwerken van deze plaatsen zijn in het verleden al toelatingen
en vergunningen afgegeven. In de uitvoering van deze projecten lopen de instellingen
tegen een aantal problemen aan waardoor de voortgang ernstig wordt vertraagd
of zelfs wordt stil gelegd. Het gaat daarbij vooral om de kosten van interimhuisvesting
en balansproblemen (waaronder boekwaardeproblemen (IVA)) waarvoor nog geen
financiële middelen beschikbaar zijn. Het nog niet opgelost zijn van
deze problemen heeft tot gevolg dat de betrokken instellingen, in combinatie
met de invoering van integrale tarieven, in veel gevallen zelf projecten staken
of dat banken willen afzien van financiering in verband met teveel risico’s.
In het kader van het aanvullend beleidsakkoord, waarbij is bekeken welke mogelijkheden
voor ombuigingen, stabilisatie en intensiveringen aanwezig waren, is daarom
de oplossing van deze balansproblemen ingebracht als mogelijk te nemen maatregel
en heeft geresulteerd in een extra investeringsimpuls voor de zorg. Met het
nu beschikbare bedrag kan van de ingediende aanvragen zo’n 45 á
50% van de plaatsen worden gehonoreerd. Binnenkort ontvangt de Kamer
een brief met de uitgangspunten voor de kapitaallastenvergoeding in de integrale
tarieven in de care.
 
 Er is een aantal criteria benoemd aan de hand waarvan de beschikbare 160
mln. euro via een NZa-beleidsregel zullen worden verdeeld over de betrokken
instellingen. Daarbij moet rekening worden gehouden met het feit dat de investeringsimpuls
is bedoeld om de bouwsector zo snel mogelijk te stimuleren.
 
 De te hanteren criteria zijn de volgende:
 1) het multiplier effect (de verhouding tussen benodigde extra investering
en de totale bouwsom die daarmee overeind kan worden gehouden);
 2) wie het eerste bouwt komt als eerste in aanmerking voor de stimuleringsmiddelen
(wel onder strikte voorwaarden en met toets of echt met bouw op gepland tijdstip
wordt begonnen);
 3) het aantal meerbedskamers dat wordt weggewerkt.
 
 Op basis van deze criteria kan aan de projecten een rangorde worden toegekend
(sequentieel). Aan de NZa is gevraagd om op basis van de bovenstaande uitgangspunten
een beleidsregel vast te stellen. Naar verwachting zal die beleidsregel per
half augustus van kracht kunnen worden.
 Besteding in de cure
 De voor de cure bestemde middelen zullen beschikbaar worden gesteld voor
het oplossen van een deel van de balansproblemen (waaronder in ieder geval
de hardheidsclausule) van een aantal instellingen (algemene, categorale en
academische ziekenhuizen en GGZ-instellingen). Door deze balansproblemen,
vaak in combinatie met het huidige terughoudende financieringsbeleid van banken,
hebben de betreffende instellingen moeite om de financiering van bouwinvesteringen
rond te krijgen. Door de middelen hiervoor te bestemmen wordt tevens invulling
gegeven aan de motie van de heer Van der Veen.
In het VAO-kapitaallasten is, in reactie op de motie die de heer van der Veen
indiende over de immateriële vaste activa, aangegeven dat in het kader
van de voorjaarsnota nagaan zou worden of er financiële ruimte gevonden
zou kunnen worden. De meest kwetsbare gevallen zouden met de nu voorgestelde
besteding van de investeringsimpuls opgelost kunnen worden.
 Zoals gezegd is in het kader van het aanvullend beleidsakkoord de oplossing
van deze balansproblemen ingebracht als mogelijk te nemen maatregel. Deze
balansproblemen worden door banken als risico benoemd. Door versnelde afschrijving
mogelijk te maken worden banken in staat gesteld om eerder bouwinvesteringen
te financieren. Hierbij wordt uitgegaan van het feit dat de voorgelegde bouwprojecten
starten in 2009/2010.
 In nauw overleg met de NZa zal de vormgeving van de toedeling van de middelen
nader worden ingevuld en zal de juridische vormgeving nader moeten worden
bezien.
 
 De combinatie van het versterken van de balans van instellingen en garantieverlening
door de Staat via de Regeling GO maakt dat financiering door banken van bouwinvesteringen
op korte termijn, ondanks de effecten van de kredietcrisis, beter van de grond
kunnen komen.
 Terugbetaling 50 miljoen
 Naast de extra bedragen voor 2009 en 2010 bestaat de investeringsimpuls
ook uit het inleveren van € 50 mln. in 2011. De gedachtegang hierachter
is dat investeringen naar voren worden gehaald die dan later – in 2011 –
niet hoeven plaats te vinden en een meevaller opleveren. Dit past echter niet
in de financieringssystematiek van de kapitaallasten in de zorg. De kapitaallasten
bestaan uit rente en afschrijvingskosten. Eventuele meevallers als gevolg
van het investeringsprogramma van het kabinet zullen zich geleidelijk aan
over een lange reeks van jaren voordoen. De € 50 mln. zal daarom
vertaald moeten worden in een meerjarige reeks op basis van rente en afschrijving
van 5 mln. over een periode van 10 jaar. Daarmee kan de pijn over een langere
periode worden gespreid. Verdeling binnen VWS van deze 50 mln. vindt plaats
naar rato van de verdeling van de beschikbare 320 mln.
 Marginale toets
 In de kabinetsreactie op het advies van de Commissie Havermans is voorgesteld
om een marginale toets in te voeren. Hiermee
werd gereageerd op de constatering van deze commissie dat er geen mogelijkheid
is om nieuwe investeringen alsnog tijdelijk in
het FB-systeem op te nemen en daardoor (tijdelijk) voor nacalculatie in aanmerking
te brengen. Die nacalculatie is, volgens het kabinetsstandpunt, alleen mogelijk
als een marginale toets wordt uitgevoerd. Op de vorm en inhoud van deze marginale
toets zou nog worden teruggekomen.
 
 De NZa heeft kanttekeningen geplaatst bij de uitvoerbaarheid en wenselijkheid
van een marginale toets. De NZA vindt dat van een marginale toets een verkeerd
signaal uit zou gaan, in die zin dat het twijfel kan oproepen over het gewenste
eindmodel van prestatiebekostiging. Dat kan vervolgens de transitie naar meer
marktwerking in de zorg bemoeilijken. Uit signalen van veldpartijen blijkt
verder dat banken al strengere normen zijn gaan hanteren voor de beoordeling
van financieringsaanvragen. Een marginale toets door of namens
de overheid zou dit bedoelde proces weer doorkruisen.
 Wij kunnen ons vinden in deze argumentatie en willen de NZa volgen in
haar advies om af te zien van invoering van de marginale toets. De argumenten
van de NZA wegen voor mij zwaar, gekoppeld aan het feit dat invoering van
prestatiebekostiging per 1/1/2011 doorgang vindt en vanwege de uitbreiding
van het B-segment per 1/1/2009 waardoor ziekenhuizen voor een belangrijk deel
van hun productie integraal risico gaan lopen. Het daarmee corresponderende
deel van de kapitaallasten van nieuwe investeringen komt niet meer in aanmerking
voor nacalculatie via het A-segment.
 
 De minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport,
 A. Klink
 De staatssecretaris van Volksgezondheid, Welzijn en Sport,
 M. Bussemaker
 
 
 BIJLAGE
 Kapitaallasten, een overzicht op hoofdlijnen.
 Hieronder volgt een korte weergave op hoofdlijnen van wat kabinet en Kamer
de afgelopen periode gewisseld hebben op het punt van de kapitaallasten in
de cure. Met dit overzicht hoop ik u in samenhang het beleid van de afgelopen
periode te kunnen toelichten alsmede aan te geven welke stappen er genomen
worden in het kader van een zorgvuldige invoering van de integrale tarieven
in de ziekenhuissector.
 
 De invoering van integrale prijzen en tarieven betekent dat ziekenhuizen,
volledig zelfstandig verantwoordelijk zijn voor hun investeringen in vastgoed
en daarover ook het risico lopen. In de prijzen van behandelingen zijn dus
ook de vastgoedkosten verdisconteerd. Kapitaallasten zijn de rente en afschrijving
die betaald moet worden aan de bank in het kader van de financiering door
die bank van investeringen in gebouwen en grond. Investeringen in inventaris
vallen niet onder dit begrip. Gemiddeld beslaan die aldus gedefinieerde kapitaallasten
6 tot 8 procent van de omzet van ziekenhuizen, met flinke uitschieters naar
boven en beneden. De overgang naar volledige risicodragendheid vindt stapsgewijs
plaats en loopt parallel met de invoering van de vrije prijsvorming in het
B-segment.
 
 Zoals aangekondigd in de brief «Met Zorg Ondernemen» (dd.
09/07/07) werd per 01/01/08 in de ziekenhuissector het bouwregime afgeschaft.
Dat betekent dat er vanaf dat moment geen toestemming vooraf meer vereist
was van de overheid (Minister of College Bouw) voor investeringen in gebouwen
van ziekenhuizen. Het afschaffen van het bouwregime betrof natuurlijk alleen
nieuwe investeringen. Voor investeringen waarvoor vóór die datum
toestemming gegeven was, gold dat de rente en afschrijving binnen het systeem
van functionele bekostiging (FB-systeem) nog in het budget van de instelling
werden opgenomen. Dit noemen we nacalculatie. Die nacalculatie is de weerspiegeling
van de door de overheid in het verleden goedgekeurde investeringen en is dus
per individueel ziekenhuis bepaald. Ieder ziekenhuis is in dit opzicht, nog
los van de lokale/regionale omstandigheden, uniek.
 
 Vanaf 01/01/08 worden de kapitaallasten evenwel niet meer volledig
nagecalculeerd. Dit heeft te maken met de introductie van vrije prijsvorming
in het zogenaamde B-segment. De kapitaallasten die samenhangen met het vrije
B-segment, dat per genoemde datum is uitgebreid tot gemiddeld 20%,
worden vanaf die datum niet meer nagecalculeerd. Dit betekent dat de kapitaallasten
die samenhangen met de vastgoedkosten die in het B-segment worden gemaakt
of daaraan zijn toe te rekenen, integraal onderdeel zijn van de vrije prijs
waarover tussen aanbieder en verzekeraar onderhandeld moet worden. Daarop
wordt dus risico gelopen door de instelling en dat past in het traject dat
uitgezet is om te komen tot integrale prestatiebekostiging.
 Het FB-systeem met zijn budgetgaranties wordt volgens die ingezette lijn
geleidelijk aan vervangen door een systeem van prestatiebekostiging waarin
geen budgetgaranties meer bestaan en waarin ook kapitaallasten in de prijs,
waarover met de verzekeraar onderhandeld wordt, opgenomen zijn. Kort gezegd
loopt het ziekenhuis dus alleen volledig risico op dat deel van zijn kapitaallasten
dat overeenkomt met het percentage vrije prijsvorming in het B-segment.
 
 Eind 2007/begin 2008 werd er nog vanuit gegaan dat het FB-systeem per
1/1/2009 zou worden afgeschaft en dat op dat moment volledige risicodragende
prestatiebekostiging zou worden ingevoerd. De NZa zou per instelling een zogenaamde
maatstaf ontwikkelen waarvan de kapitaallasten integraal onderdeel zouden
uitmaken. Het verschil tussen de ontwikkelde maatstaf en het historisch
budget zou in enkele jaarlijkse stappen worden afgebouwd.
 
 Daarnaast werd een overgangstraject uitgestippeld. De instelling van een
commissie nadeelcompensatie maakte daar onderdeel vanuit. Dat werd de commissie
Haverman. De commissie zou juist de individuele verschillen per ziekenhuis
moeten beoordelen en wegen.
 Terwijl de commissie Havermans aan haar advies werkte werd duidelijk dat
het maatstafmodel niet kon worden ingevoerd en dat het FB niet per 1/1/2009
zou kunnen worden afgeschaft. De stap in één keer naar integrale
bekostiging onder een maatstaf werd te groot geacht. In plaats daarvan zou
per die datum het B-segment worden uitgebreid tot gemiddeld 35%. Voor
het resterende deel van de omzet van ziekenhuizen zou het FB blijven bestaan.
Dat betekende dat ook de nacalculatie op het resterende deel van de kapitaallasten
zou blijven bestaan.
 
 Tegen die achtergrond heeft de commissie Havermans in haar advies van
30 september 2008 vervolgens afgezien van het beoordelen van individuele
gevallen en voorgesteld om een generieke overgangsregeling vast te stellen
die inhoudt dat het verschil tussen «kapitaallasten oud» en «kapitaallasten
nieuw» (dwz zonder de kapitaallasten die samenhangen met het uitgebreide
B-segment) in drie jaar gefaseerd afgebouwd moet worden. De NZa zou daarvoor
een beleidsregel moeten opstellen. Daarnaast stelde de commissie Havermans
voor om een zogenaamde hardheidsclausule toe te passen op het afschaffen van
de nacalculatie. Deze hardheidsclausule dient ertoe te voorkomen dat ziekenhuizen
ten gevolge van de invoering van integrale tarieven in onoverkomelijke problemen
komen. Deze causale relatie moet door de instelling worden aangetoond en is
ter beoordeling van de NZa. Tenslotte heeft de commissie Havermans mij geadviseerd
als sluitstuk op de overgang een nadeelcompensatieregeling te ontwikkelen.
Deze regeling zou overigens pas in werking kunnen treden nadat de overgangsmaatregelen
die bij elke volgende uitbreiding van het B-segment cq bij de afschaffing
van het FB aangewezen zijn, uitgewerkt zouden zijn. Ik heb het advies van
de commissie Havermans per brief van 16/10/08 overgenomen en met uw Kamer
besproken.
 
 Het advies en het daarbij behorende regeringsstandpunt hebben, op het
punt van de kapitaallasten, betrekking op het volledige traject dat in de
komende jaren zal worden gelopen om geleidelijk en zorgvuldig ziekenhuizen
te laten groeien in hun rol en verantwoordelijkheid voor investeringen in
gebouwen en grond. Dit betekent dat bij elke volgende uitbreiding van het
B-segment alsmede voor de afschaffing van het FB een overgangsperiode van
drie jaar zal worden gehanteerd voor de overbrugging van het verschil in «kapitaallasten
oud en kapitaallasten nieuw».
 Vanuit bestuurlijke zorgvuldigheid geredeneerd geldt voor investeringen
die in het verleden door de minister of het College Bouw zijn goedgekeurd
en die pas ná 2011 daadwerkelijk gerealiseerd worden ook een overgangstermijn
van drie jaar ter overbrugging van het verschil tussen «kapitaallasten
oud en kapitaallasten nieuw». Dus een ziekenhuis dat in 2014, op basis
van een afgegeven vergunning, zijn nieuwbouw oplevert, kan tot 2017 een beroep
doen op de overgangsregeling.
 Voor investeringen die eerder werden goedgekeurd maar vóór
2011 worden opgeleverd en afgerekend geldt dat zij, net zoals vroeger, gewoon
worden opgenomen in het FB (en dus worden nagecalculeerd) en dat de overgangsregeling
vanaf 2011 uitgaat van het aldus verhoogde kapitaallastenbudget. Hetzelfde
geldt voor het benutten van opgebouwde trekkingsrechten.
 
 In oktober 2008 heeft de NZa de overgangsregeling vastgesteld en is vervolgens
via een circulaire nadere uitleg gegeven. Deze nadere uitleg was nodig, aangezien
er kennelijk tussen verzekeraars een aanbieders onduidelijkheid bestond over
de wijze waarop de kapitaallasten in de vrije prijzen van het B-segment kunnen
worden verdisconteerd. Deze circulaire draagt naar verwachting dan ook bij
aan de tot standkoming van de contractering in het in het inmiddels voor 35%
vrije B-segment.
 Daarnaast heeft de NZA een eerste besluit inzake de toepassing van de
hardheidsclausule genomen. In het najaar zal de NZa adviseren over de manier
waarop kapitaallasten in de maximumtarieven, die vanaf 1/1/2011 gaan
gelden, zullen kunnen worden opgenomen. Dan ook zal de vraag naar de verschillen
in kapitaallastenintensiteit tussen verschillende (groepen) DBC’s beantwoord
worden.
 
 
 
 
 Zie de brief van de regering aan de Tweede Kamer over «Follow-up
acties kredietcrisis: Stand van zaken kredietmarkt» van 16 januari
jl., TK 2008/09, 31 371-88.
 
 
 De rapporten zijn als bijlagen bijgevoegd en ter inzage gelegd bij het
Centraal Informatiepunt van de Tweede Kamer der Staten-Generaal.
 
 
 Motie van de leden van der Veen en Schippers, TK 2008/09, 29 248,
nr. 68.
 
 
 TK 2008/09, 29 248, nr. 63.
 
 
 Nieuwe investeringen zijn investeringen die niet meer onder de vergunningplicht
van de WTZi tot stand zijn gekomen.