Raad voor de Werkgelegenheid, Sociaal Beleid, Volksgezondheid en Consumentenzaken; Brief regering; Verslag Raad WSBVC 8 maart 2010
Staten-Generaal — Kamerstuk Brief regering
Datum: 2014-06-30 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


Tweede Kamer der Staten-Generaal
 2
 Vergaderjaar 2009-2010
 
 
 
 KST141950
 2009-2010
 
 21 501-31
 Raad voor de Werkgelegenheid, Sociaal Beleid, Volksgezondheid en Consumentenzaken
 
 
 
 
 Nr. 
 203
 BRIEF VAN DE MINISTER VAN SOCIALE ZAKEN EN WERKGELEGENHEID
 Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
 
 Den Haag, 22 maart 2010
 
 Hierbij ontvangt u het verslag van de Raad WSBVC, onderdeel Werkgelegenheid
en Sociaal Beleid dat plaats vond op 8 maart 2010 in Brussel.
 
 De eerste formele bijeenkomst van de Raad Werkgelegenheid en Sociaal Beleid
onder leiding van het Spaanse voorzitterschap werd voorgezeten door ministers
Corbacho (Arbeid en Immigratie) en Aído (Gelijke kansen). De Commissie
werd voor het eerst vertegenwoordigd door de nieuwe EU-Commissaris Andor.
 Deze bijeenkomst stond in het teken van drie debatten. De thema’s
hiervan waren de nieuwe EU2020 strategie, uitbanning van geweld tegen vrouwen
en ten derde de verbetering van de mobiliteit van Europese onderzoekers. De
Raad stelde een politiek akkoord vast ten aanzien van een richtlijn gericht
op de preventie van letsels als gevolg van scherpe voorwerpen in de medische
sector. Onder de a-punten nam de Raad het voorstel aan tot instelling van
een nieuwe PROGRESS Microkredietfaciliteit.
 
 De minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid,
 J. P. H. Donner 
 
 Bijlage: Verslag van de 3000ste Raad Werkgelegenheid,
Sociaal Beleid, Volksgezondheid en Consumentenzaken, onderdeel WSB
 Datum: 8 maart 2010, Brussel
 Inleiding
 Deze bijeenkomst stond in het teken van drie debatten. De thema’s
hiervan waren de nieuwe EU2020 strategie, uitbanning van geweld tegen vrouwen
en ten derde de verbetering van de mobiliteit van Europese onderzoekers. De
Raad stelde een politiek akkoord vast ten aanzien van een richtlijn gericht
op de preventie van letsels als gevolg van scherpe voorwerpen in de medische
sector. Onder de a-punten nam de Raad het voorstel aan tot instelling van
een nieuwe PROGRESS Microkredietfaciliteit.
 Voorbereiding van de bijeenkomst van de Europese Raad
op 25 en 26 maart 2010: Europese strategie voor groei en werkgelegenheid
 De Raad discussieerde over de contouren van de EU2020-strategie, de opvolger
van de Lissabonstrategie. Dit vooral in reactie op de op 3 maart verschenen
CIE-mededeling «Europa 2020, een Europese Strategie voor slimme, duurzame
en sociaal-inclusieve groei» waarin de CIE haar voorstel voor de nieuwe
strategie neergelegd heeft. Op verzoek van het voorzitterschap besteedden
de delegaties in hun interventies aandacht aan de doelstellingen die de strategie
moet krijgen en aan de rol die de Raad WSB in de strategie dient te spelen.
 
 Voor de start van het debat lichtte de Commissie haar voorstel toe. De
nieuwe strategie is gebaseerd op drie pijlers: slimme, duurzame en sociaal-inclusieve
groei. Hiervoor zijn in totaal vijf kwantitatieve hoofddoelstellingen gedefinieerd,
te behalen in 2020. Voor de inclusiepijler betreft het de doelstellingen van
het verhogen van de arbeidsparticipatie tot 75% en het reduceren van
het aantal mensen dat in de EU «at-risk-of-poverty» leeft, met 25% ofwel 20 miljoen mensen. Onder ieder van deze
drie pijlers zijn vervolgens enkele«flagships» voorgesteld (actieprogramma’s
voor specifieke thema’s). Voor de inclusiepijler zijn dit een «agenda
voor nieuwe vaardigheden en banen» en oprichting van een «Europees
platform tegen armoede».
 
 De Commissie meldde dat tijdens de Europese Raad van 25 en 26 maart,
regeringsleiders en staatshoofden definitief de hoofdlijnen van de strategie
zullen vaststellen, inclusief de kwantitatieve targets. Hierna zullen de vakraden
in de daaropvolgende periode tot de Europese Raad in juni, nauw betrokken
zijn bij de nadere invulling van de strategie.
 
 Het Commissievoorstel voor de nieuwe EU2020-strategie werd over het algemeen
positief ontvangen door de lidstaten. De discussie ging vooral over het voorstel
van een doelstelling tot reductie van armoede.
 
 Een aantal delegaties toonde zich voorstander van de beoogde doelstelling.
Lidstaten met meer twijfel benadrukten het belang van een effectief armoedebeleid
maar zetten vraagtekens bij het gekozen target. Deze heeft betrekking op relatieve
armoede (relatie laagste inkomens tot hogere inkomens) en niet op absolute
armoede (het kunnen beschikken over een basispakket van goederen en diensten
dat in staat stelt tot een waardig bestaan). Een aantal landen voerde daarnaast
aan dat armoede een te veelomvattend fenomeen is om met een eenvoudige indicator
te kunnen vastleggen. De EU2020 zou zich volgens deze landen moeten richten
op middellange termijn hervormingen die leiden tot een betere
verzoening van werk en zorgtaken en een betere toegang tot onderwijs en zorg,
omdat daar veelal de oorzaak van armoedeproblematiek ligt.
 
 De participatiedoelstelling van 75% voor de beroepsbevolking in
de leeftijdscategorie van 20 tot 65 jaar, ontving algemene instemming. Meerdere
delegaties gaven aan als subdoelstellingen ook participatietargets voor onder
meer jongeren en ouderen te willen formuleren. Daarnaast pleitte een aantal
delegaties voor een versterking van de gender dimensie in de strategie, met
eventueel ook een specifieke target voor participatie van vrouwen.
 
 Nederland gaf aan de 75% arbeidsparticipatiedoelstelling op zich
te kunnen steunen maar wees erop dat deze doelstelling beperkt is tot de leeftijdsgroep
20 tot 65 jaar, terwijl deze groep breder zou moeten zijn. Over de armoededoelstelling
toonde Nederland twijfel over het nut van de doelstelling en over de gekozen
indicator. Nederland gaf aan in zowel aantallen mensen als in intensiteit,
een relatief geringe armoedeproblematiek te kennen en de overtuiging te hebben
dat dit in essentie vooral te danken is aan een sterke nadruk in het nationale
beleid op participatie op de arbeidsmarkt en in de maatschappij.
 
 Over de rol die de Raad WSB bij de definitie, uitrol en monitoring van
de EU2020-strategie moet spelen, heerste een hoge mate van consensus. De delegaties
gaven vrijwel unaniem aan dat het aan de Europese Raad is om de nieuwe strategie
op hoofdlijnen vast te stellen maar dat de Raad WSB vervolgens op sociaal
en werkgelegenheidsterrein een belangrijke rol moet spelen bij de verdere
invulling en de monitoring van de strategie.
 Voorstel voor een richtlijn van de Raad tot uitvoering
van de door HOSPEEM en EPSU gesloten kaderovereenkomst inzake de preventie
van scherpe letsels in de ziekenhuis- en gezondheidszorgbranche: politiek
akkoord
 De Commissie toonde zich verheugd met dit initiatief van de sociale partners
dat zal bijdragen tot een veiliger werkomgeving in de medische sector. Nederland
toonde zich positief over het feit dat de richtlijn tot stand gekomen is op
voorstel van de sociale partners. Nederland gaf aan wel voorkeur te hebben
voor een flexibeler instrument dan wetgeving, omdat een richtlijn in het geval
van het voortschrijden van de stand der techniek of een wijziging van wetenschappelijke
inzichten, moeilijk aanpasbaar is. Het voorstel werd unaniem door de lidstaten
aangenomen.
 Raadsconclusies over uitbanning van geweld tegen vrouwen
in de Europese Unie
 Op de internationale vrouwendag vond in de Raad een debat plaats over
geweld tegen vrouwen, op basis van Raadsconclusies die unaniem door de Raad
werden aangenomen.
 
 In deze conclusies wordt opgeroepen om op nationaal en Europees niveau
krachtig beleid te voeren om alle vormen van geweld tegen te gaan. Het Spaanse
voorzitterschap heeft als concreet initiatief voorgesteld een gemeenschappelijk
en gratis EU telefoonnummer te introduceren dat door lidstaten (op vrijwillige
basis) kan worden ingezet om hulp te verlenen aan slachtoffers. De Commissie
wordt opgeroepen om een Europese strategie te formuleren, waarbij onder andere
het verzamelen van gegevens over geweld tegen vrouwen van groot belang is.
Daarnaast wordt voorgesteld de oprichting van een Europees observatorium te
overwegen. 
 
 Commissaris Reding (Fundamentele Vrijheden) gaf aan dat geweld tegen vrouwen
in al zijn vormen ook een belangrijke prioriteit voor de huidige Commissie
is. Reding verwees in haar interventie naar het door Barroso en haarzelf gepresenteerde «Vrouwenhandvest».
Dit is een nieuw initiatief om op alle beleidsterreinen gelijkheid tussen
mannen en vrouwen een impuls te geven. In september zal de Commissie vervolgens
een nieuwe strategie voor gelijkheid tussen mannen en vrouwen presenteren,
met hierin concrete acties. In haar interventie legde Reding nadruk op de
het belang van vermindering van loonverschillen tussen vrouwen en mannen en
de bestrijding van vrouwelijke genitale verminking.
 
 Vrijwel alle lidstaten steunden het Spaanse voorzitterschap in haar doel
geweld tegen vrouwen zowel op nationaal als op Europees niveau te bestrijden.
Een aantal lidstaten pleitte hierbij voor uitbreiding van de sancties. Veel
lidstaten zagen meer heil in een verzwaring van Europese inspanningen door
gegevensverzameling, het uitwisselen van goede voorbeelden en goede coördinatie
tussen de verschillende instanties.
 
 Een aantal lidstaten steunde het Spaanse voorstel voor een Europees telefoonnummer.
Ten aanzien van het observatorium was een aantal lidstaten positief maar anderen
gaven aan de doelstelling van een observatorium te steunen, maar wel binnen
bestaande structuren (met het oog op kosten). Daarnaast werd voor aansluiting
op bestaande initiatieven (o.a. VN) gepleit.
 Discussie over de mobiliteit en de loopbaan van Europese
onderzoekers
 Deze discussie vond plaats naar aanleiding van de Raadsconclusies over
het wegnemen van barrières voor de mobiliteit van onderzoekers, die
1 en 2 maart zijn aangenomen in de Raad Concurrentievermogen. Het voorzitterschap
had dit initiatief genomen vanwege de raakvlakken van het onderwerp met het
werkterrein van de Raad WSBVC. Voor het debat had een aantal lidstaten een
minister van onderzoek afgevaardigd.
 
 Het voorzitterschap stelde dat er nog veel barrières zijn voor
onderzoekers op het terrein van sociale zekerheid en pensioenen. In het debat
werd het belang benadrukt van het behoud van het vergroten van de mogelijkheden
van mobiliteit voor onderzoekers. De EU heeft veel te weinig wetenschappers
en er is nog steeds een stroom van Europese wetenschappers die vertrekken
naar bv. de VS. De Europese economie moet immers gebaseerd zijn op kennis.
 
 Een arbeidsovereenkomst volgens de uitgangspunten van flexicurity met
het borgen van sociale zekerheid zou moeten bijdragen aan betere mobiliteit.
Als voorbeeld werd door een spreker de overdraagbaarheid van aanvullende pensioenen
genoemd.
 
 De volgende twee voorzitterschappen kondigden aan dit onderwerp opnieuw
te willen agenderen doormiddel van een conferentie en eventueel raadsconclusies.
 
 
 
 Dit wordt gedefinieerd als het aantal mensen met een inkomen van lager
dan 60% van het mediaaninkomen in een land.