Wijziging Wetboek van Strafvordering (elektronische aangiften en processen-verbaal); Nota n.a.v. het verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 29438, nr. 7

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum indiening

06-07-2004

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2003-2004

29438 nr. 7

28-06-2004

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. Inleiding2. Inhoud van het wetsvoorstel; algemene opmerkingena. Belang van één uniforme regeling inzake
elektronische aangifte; feitelijke introductieb. Risico's bij het mogelijk maken van elektronische aangiftec. Contact met de aangever na de aangifted. Wat gebeurt er daadwerkelijk met een elektronische
aangifte?e. Werkbelasting door introductie elektronische aangifte?f. Verdere automatisering in het strafproces?g. Overige vragen3. ArtikelsgewijsOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 29438Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 38 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
29 438Wijziging van het Wetboek van Strafvordering (elektronische aangiften
en processen-verbaal)nr. 7NOTA NAAR AANLEIDING VAN HET VERSLAGOntvangen 28 juni 2004Met grote waardering heb ik kennis genomen van het verslag dat de commissie
over het onderhavige wetsvoorstel heeft uitgebracht. Het verheugt mij ten
zeerste dat de aan het woord zijnde fracties positief over het wetsvoorstel
oordelen.In het onderstaande zal ik ingaan op de vragen die over het wetsvoorstel
zijn gesteld en de opmerkingen die daarbij zijn gemaakt. Daarbij zal ik de
hoofdstukindeling van het verslag volgen maar binnen hoofdstuk 2 zal ik een
thematische indeling aanhouden, waarbij steeds per thema de vragen en opmerkingen
van de diverse fracties aan de orde zullen komen.1. InleidingZoals de leden van de CDA-fractie terecht opmerken, is er met opzet van
afgezien om voor het onderhavige onderwerp te wachten op een meer omvattende
wijziging van het Wetboek van Strafvordering. Te meer omdat nog onvoldoende
zicht bestaat op de mogelijkheden en onmogelijkheden van verdere digitalisering
en automatisering van het strafproces, zou een dergelijke werkwijze het risico
in zich bergen dat de wettelijke regeling van de elektronische aangifte en
van het elektronisch proces-verbaal nog jaren op zich zou laten wachten.De leden van de aan het woord zijnde fracties benadrukken de verschillende
doelstellingen en gevolgen van het wetsvoorstel. De fracties van CDA, PvdA,
SP, GroenLinks en D66 onderstrepen het belang van verhoging van de service
aan de burger. De VVD-fractie wijst erop dat vereenvoudiging van het doen
van aangifte de bereidheid tot het doen van aangifte kan vergroten, waardoor
een beter inzicht kan ontstaan in de omvang van de criminaliteit. De fracties
van CDA en SP wijzen daarnaast op de efficiencyverbetering die van het wetsvoorstel
verwacht kan worden. De D66-fractie merkt ten slotte terecht op dat met het
langs elektronische weg doen van aangifte beter kan worden ingespeeld op technologische
innovaties.2. Inhoud van het wetsvoorstel; algemene opmerkingenDe aan het woord zijnde fracties hebben vragen gesteld op onderwerpen
die voor een belangrijk deel thematisch aan elkaar verwant zijn. Zoals in
de inleiding aangegeven, zullen de vragen in het hierna volgende niet naar
fractie maar naar thema gegroepeerd worden beantwoord.a. Belang van één uniforme regeling inzake
elektronische aangifte; feitelijke introductieDe leden van de VVD-fractie hebben gevraagd of het aan de verschillende
korpsen is om een eigen systeem voor het doen van elektronische aangifte te
ontwikkelen of dat dit centraal zal gebeuren. De leden van de D66-fractie
hebben gevraagd hoe kan worden bevorderd dat in het hele land gelijke elektronische
aangifteformulieren zullen worden gebruikt, zodat niet bij elk korps het wiel
opnieuw hoeft te worden uitgevonden. De leden van de CDA-fractie bepleiten
één vorm van elektronische aangifte in geheel Nederland en zien
niet graag plaatselijke varianten; het model zal naar hun mening centraal
aangeleverd en, indien noodzakelijk, ook centraal gewijzigd moeten worden.Ik kan de leden van de CDA-fractie mededelen dat hun pleidooi geheel in
lijn is met mijn voornemen en dat dit ook aansluit bij de ontwikkelingen die
inmiddels bij de politie in gang zijn gezet. Het ligt in de uitdrukkelijke
bedoeling dat er landelijk voor alle regiokorpsen één voorziening
in het leven wordt geroepen voor het langs elektronische weg doen van aangifte.
Daarmee zijn tevens de vragen van de leden van de fracties van VVD en D66
beantwoord.De leden van de PvdA-fractie vragen waarom de hier bedoelde ontwikkelingen
bij de politie en het openbaar ministerie in vergelijking met bijvoorbeeld
de Belastingdienst zo langzaam verlopen.Een belangrijk verschil met bijvoorbeeld de Belastingdienst is, dat de
ICT-infrastructuur van de politie nog niet gestandaardiseerd is. Het ontwikkelen
en implementeren van landelijk werkende ICT-voorzieningen bij de politie wordt
hierdoor bemoeilijkt, omdat 26 organisaties hun systemen op elkaar moeten
afstemmen. Dat zo zijnde kan worden geconstateerd dat de landelijke internetaangifte
zoals die op dit moment gereed is voor implementatie, één van
de meest succesvolle en snelle projecten is om tot een gezamenlijke ICT-voorziening
van 26 korpsen te komen. Overigens wordt in het kader van de uitvoering van
«ICT bestek voor de politie» wel gewerkt aan standaardisatie van
de ICT-infrastructuur bij de korpsen.De leden van de VVD-fractie hebben gevraagd of het voornemen van de politie,
om in 2004 de elektronische aangifte in te voeren, zal worden gerealiseerd;
ook de leden van de D66-fractie hebben gevraagd naar de stand van zaken. De
leden van de PvdA-fractie vroegen of de regering een raming heeft gemaakt
of alsnog wil maken van het tempo waarin de digitale aangifte zal kunnen worden
ingevoerd.Het streven van het kabinet is er nog steeds op gericht om de landelijke
ICT-voorziening voor elektronische aangifte, vooruitlopend op de inwerkingtreding
van het onderhavige wetsvoorstel en derhalve nog binnen het thans geldende
wettelijk kader, in de loop van dit jaar in alle politiekorpsen in te voeren.
Inmiddels is de landelijke ICT-voorziening voor elektronische aangifte bij
een aantal korpsen al geïmplementeerd. Volgens planning zal de implementatie
bij de overige korpsen aan het eind van dit jaar een feit zijn. Ik moge verwijzen
naar de brief die de Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties
over dit onderwerp nog onlangs aan uw Kamer heeft gestuurd (brief van 12 mei
2004, Kamerstukken TK 2003–2004, 29 350, nr. 8, blz. 2) en naar
de derde Voortgangsrapportage die ik met mijn genoemde ambtgenoot aan uw Kamer
heb gezonden inzake de uitvoering van het Veiligheidsprogramma
(Kamerstukken TK 2003–2004, 28 684, nr. 29, paragraaf 4 «Maatregelen»).
Het CIP voert met enkele politiekorpsen nog overleg over de precieze implementatiedatum.b. Risico's bij het mogelijk maken van elektronische aangifteDe leden van de PvdA-fractie vragen op welke wijze de mogelijke risico's
zijn geïnventariseerd en wat er zal worden gedaan om deze risico's te
elimineren. Ook de leden van de GroenLinks-fractie hebben voor dit onderwerp
de aandacht gevraagd, door te stellen dat de elektronische aangifte niet ten
koste mag gaan van de betrouwbaarheid van de aangifte. Deze leden vragen ook
welke maatregelen worden overwogen om misbruik zoveel mogelijk tegen te gaan
en of overwogen wordt de «Aanwijzing opsporing en vervolging»
in die zin aan te vullen dat aan gedane valse aangiften altijd direct een
strafrechtelijk vervolg zal worden gegeven.De risico's die redelijkerwijs een rol kunnen spelen bij het introduceren
van de mogelijkheid van elektronische aangifte, worden in kaart gebracht bij
de voorbereiding en totstandkoming van de algemene maatregel van bestuur,
waarbij immers de eisen zullen moeten worden gesteld waaraan de elektronische
aangifte zal moeten voldoen. Met de vragenstellers ben ik van mening dat daarbij
enkele aspecten cruciaal zijn, te weten de identificeerbaarheid van de aangever –
mede om het doen van valse aangiften zoveel mogelijk te voorkomen en om, ook
voor andere doeleinden, de aangever te kunnen achterhalen – en de betrouwbaarheid
van de inhoud van de aangifte. De eisen zullen zodanig moeten worden gesteld
dat voldoende wordt voorzien in de mogelijkheid van het achterhalen van de
identiteit van de aangever, terwijl daarnaast sprake zal moeten zijn van een
voldoende niveau van beveiliging van de aangifte tegen onbevoegde kennisneming
èn tegen onbevoegde wijziging. Voor een indicatie van de mogelijke
oplossingen in deze verwijs ik naar het artikelsgewijze deel, hoofdstuk 8,
onderdeel B, van de memorie van toelichting.Wat betreft het strafrechtelijk vervolg dat wordt gegeven aan valse aangiften
merk ik het volgende op. Om te beginnen zal bij het elektronisch formulier
waarmee aangifte gedaan kan worden, vermeld worden dat het doen van valse
aangifte een strafbaar feit is. In aansluiting daarop zal bij de inwerkingtreding
van de nieuwe regeling een duidelijk signaal afgegeven moeten worden, dat –
evenals het geval is bij valse aangiften in de «fysieke» omgeving –
krachtig wordt opgetreden tegen valse aangiften. Dat is van groot belang met
het oog op het bereiken van voldoende vertrouwen van alle betrokkenen in de
nieuwe voorziening. Ik zie vooralsnog echter geen reden – dit in antwoord
op de vraag van de leden van de GroenLinks-fractie – om hieraan specifiek
voor de elektronische aangifte aandacht te besteden in een aanwijzing van
het openbaar ministerie, aangezien de thans vigerende aanwijzingen daarin
voldoende voorzien, met name de «Aanwijzing inzake valse aangiften».
In samenspraak met het College van procureurs-generaal zal ik evenwel bezien
of er niettemin reden is voor een specifieke voorziening terzake.c. Contact met de aangever na de aangifteDiverse fracties hebben vragen gesteld over het vervolg van de aangifte.
Zo vragen de leden van de fracties van SP en GroenLinks, of de aangever altijd
antwoord c.q. een ontvangstbevestiging krijgt. De leden van de fracties van
SP, GroenLinks en PvdA vragen op welke wijze de aangevers inzicht kunnen krijgen
in het verloop van hun zaak. De D66-fractie gaat nog een stap verder en bepleit
een aangifte-volgsysteem waarmee aangevers op Internet kunnen zien hoe hun
aangifte ter hand wordt genomen. De leden van de SP-fractie vragen
of de regering een hoger percentage tevredenheid met politieoptreden verwacht.De voorziening zal vanzelfsprekend zodanig ingericht moeten worden, dat
de aangever te allen tijde de bevestiging kan krijgen dat hij aangifte heeft
gedaan. Of een zodanige bevestiging elektronisch plaatsvindt of door middel
van een tastbaar schriftelijk stuk zal enerzijds afhangen van de technische
mogelijkheden en anderzijds van de wensen van de betrokkene. De landelijke
voorziening Internetaangifte zoals die thans voor implementatie gereed is,
voorziet in de mogelijkheid van een elektronische bevestiging.Daarnaast zal ook te allen tijde verzekerd moeten zijn dat de aangever
ervan op de hoogte wordt gesteld wat er verder met zijn aangifte gebeurt.
Zolang een dergelijke mededeling niet actief – al of niet automatisch
aangemaakt en verzonden – door de politie is gedaan staat het de aangever
vanzelfsprekend altijd vrij zich tot de politie te wenden met een verzoek
om informatie. Een aangifte-volgsysteem zoals bepleit door de D66-fractie,
waarbij via Internet te zien zou zijn welk gevolg er aan een aangifte gegeven
wordt, acht ik op dit moment nog een stap te ver, mede in het licht van de
eisen die op grond van de Wet politieregisters en het Wetboek van Strafvordering
gesteld worden aan het geven van informatie uit politie- en strafdossiers.
Bovendien is het «volgen» van een aangifte niet te vergelijken
met bijvoorbeeld het «volgen» van de bestelling van een boek.
De verwachting moet ook niet zijn dat een aangifte altijd aanleiding geeft
tot opsporingshandelingen. In het bestaande opsporings- en vervolgingsbeleid
wordt door de invoering van de elektronische aangifte geen wijziging gebracht.
Bij eenvoudige delicten zonder daderindicatie verricht de politie, conform
de terzake thans geldende aanwijzing van het OM, doorgaans geen opsporingshandelingen.
Bij de internetaangifte zoals die thans voor implementatie gereed is, vindt
er in alle gevallen binnen vijf dagen een terugkoppeling plaats naar de aangever.
Daarnaast geldt vanzelfsprekend dat de aangever te allen tijde de nodige informatie
kan opvragen bij de bevoegde autoriteiten, in aanvulling op hetgeen hij actief
verneemt van die zijde.Of de introductie van de mogelijkheid van elektronische aangifte zal leiden
tot een grotere tevredenheid bij de burger, valt moeilijk te voorspellen.
Met een individuele elektronische aangifte wordt natuurlijk niet anders omgegaan
dan met een langs klassieke weg gedane aangifte. Maar het is goed hierbij
de doelstelling van het wetsvoorstel voor ogen te houden. In essentie gaat
het om een vereenvoudiging van de wijze waarop men aangifte kan doen van strafbare
feiten, wat vooral van belang is bij die strafbare feiten ten aanzien waarvan
men tot nu toe vaak de moeite niet nam om er aangifte van te doen. Mocht de
introductie van de mogelijkheid van elektronische aangifte leiden tot een
toename van het totale aantal aangiften, dan kan dat – al was het maar
omdat de informatiepositie van de politie wordt verbeterd en daardoor bepaalde
patronen duidelijker kunnen worden – uiteindelijk leiden tot een vergroting
van het aantal opgehelderde misdrijven. De mogelijkheid bestaat dan weliswaar
dat het ophelderingspercentage afneemt, maar veel
belangrijker is dat de informatiepositie van de politie verbeterd wordt en
de kans op daadwerkelijke opheldering van strafbare feiten toeneemt.d. Wat gebeurt er daadwerkelijk met een elektronische
aangifte?De fracties van VVD en D66 hebben vragen gesteld over het vervolg dat
aan elektronische aangiften wordt gegeven. Zal met digitale aangifte meer
gebeuren dan opname in statistieken, zo vraagt de VVD-fractie? Is er geen
sprake van schijnveiligheid, als na aangifte niet tot opsporing en vervolging
wordt overgegaan en is daarmee niet sprake van een risico van tienduizenden
«stille sepots», zo vraagt de D66-fractie? Deze fractie vraagt
in dat verband ook, of ik kan aangeven in welk deel van de elektronische aangiften
in lopende proefprojecten wordt overgegaan tot
opsporing en vervolging.In de lopende projecten leidt slechts een zeer gering deel van de elektronische
aangiften tot een specifiek op de desbetreffende aangifte toegespitst strafrechtelijk
vervolg. Bij de huidige opzet is namelijk gekozen voor een beperkte categorie
van geweldloze delicten zonder daderindicatie. Zoals hiervoor al aangegeven,
behoeven deze delicten volgens de «Aanwijzing voor de opsporing»
geen opsporingsinspanning van de politie. De meerwaarde van de elektronische
aangifte zit bij deze opzet ook niet zozeer in de individuele aangiften maar
in de verbetering van de informatiepositie van de politie, doordat de toename
van het aantal aangiften leidt tot een beter beeld van de aard en de omvang
van bepaalde vormen van criminaliteit. Daarmee kunnen probleemgebieden helderder
in kaart worden gebracht: welk soort delicten wordt er gepleegd, op welke
tijdstippen en op welke plaatsen vindt dat plaats, tot welke maatregelen zou
dat moeten leiden etc.Zoals in de memorie van toelichting aangegeven ligt het echter in de bedoeling
de categorie van delicten in de loop van de tijd uit te breiden. Als de elektronische
aangifte eenmaal ingang heeft gevonden en er zowel bij aangevers als bij alle
andere bij het strafproces betrokken instanties voldoende vertrouwen in deze
vorm van aangifte bestaat, kan de lijst van strafbare feiten uitgebreid worden
naar ook andere categorieën.e. Werkbelasting door introductie elektronische aangifte?Diverse fracties hebben vragen gesteld die verband houden met de werkbelasting
door toename van het aantal aangiften. Zo vraagt de VVD-fractie of er voldoende
capaciteit is om de aangiften te verwerken. De SP-fractie vraagt of te verwachten
is dat het aangiftepercentage omhoog zal gaan, en of dat ook geldt voor het
percentage van internetaangiften. De fractie van GroenLinks vraagt of de verwachte
efficiencyverbetering niet voor een deel verloren zal gaan door administratieve
handelingen en of dit punt is meegenomen in de verkenning van het CIP. Deze
fractie vraagt zich af of niet een te rooskleurig beeld wordt geschetst van
de gevolgen voor het politiepersoneel. De D66-fractie vraagt of het aantal
elektronische aangiften van een bepaald delict van invloed zal zijn op de
inzet van capaciteit van politie en OM. De PvdA-fractie, tenslotte, vraagt
of ik een berekening kan geven van diverse scenario's in dezen.Het Concern Informatiemanagement Politie (CIP) is er op basis van zijn
verkenningen vanuit gegaan dat de effecten van enerzijds de toename van het
aantal aangiften en anderzijds de efficiencyverbetering die op termijn zal
optreden door de verschuiving naar de elektronische aangifte, elkaar min of
meer in evenwicht zullen houden, zowel in termen van financiële lasten
als in termen van inzet van personeel, waarbij wel aangetekend moet worden
dat sprake zal kunnen zijn van een verschuiving in de aard van het werk. Het
CIP heeft daarbij de administratieve handelingen meegenomen, maar een aantal
administratieve handelingen zal nu juist ook geautomatiseerd kunnen plaatsvinden:
denk aan de ontvangstbevestiging en aan de opslag in de bedrijfsprocessensystemen
van de politie. Ik heb er alle vertrouwen in dat de schattingen zoals die
in de memorie van toelichting zijn weergegeven op basis van door het CIP uitgevoerde
verkenningen, niet te rooskleurig zijn voorgesteld. Ik ga er dan ook vanuit
dat er voldoende capaciteit beschikbaar is om de aangiften te verwerken. Bij
de berekeningen van het CIP wordt er – dit in antwoord op de daarover
gestelde vraag – inderdaad vanuit gegaan dat zowel het aangiftepercentage
als het percentage internetaangiften omhoog zal gaan.In dat licht is wel van belang dat het wetsvoorstel voorziet in de mogelijkheid
van stapsgewijze uitbreiding van de gevallen waarin elektronische aangifte
mogelijk is. Pas bij de vaststelling van (de categorieën van) de gevallen
waarin elektronische aangifte mogelijk is kan – dit in antwoord op de
vraag van de PvdA-fractie inzake scenario's – een inschatting worden
gemaakt van de daadwerkelijke gevolgen voor de werkbelasting van de politie
en andere betrokken instanties. In antwoord op de vraag van de D66-fractie
merk ik op dat inderdaad goed voorstelbaar is dat het aantal aangiften van
een bepaald (soort) delict invloed zal hebben op de inzet van mensen. Als
op enig moment bijvoorbeeld sprake is van een duidelijke toename van het aantal
aangiften op een specifiek soort strafbare feiten, zal dat op zichzelf aanleiding
kunnen geven tot een – in ieder geval tijdelijke – extra inzet
van mensen en middelen op dat specifieke terrein. Deze inzet is evenwel van
meer omstandigheden afhankelijk en kan ook per regio verschillen. Een en ander
dient naar mijn oordeel te worden bezien bij het maken van keuzes voor het
geldingsbereik van de elektronische aangifte, dat wil zeggen bij de voorbereiding
van de algemene maatregel van bestuur (en bij de voorbereiding van latere
uitbreidingen daarvan) waarbij de gevallen worden aangewezen waarvoor elektronische
aangifte mogelijk wordt.f. Verdere automatisering in het strafproces?De leden van de fracties van PvdA, VVD en GroenLinks hebben in verschillende
bewoordingen gevraagd hoe het staat met de mogelijkheden op langere termijn
van (verdere) digitalisering c.q. automatisering van het strafproces.De landelijke ICT-voorziening voor elektronische aangifte, zoals die thans
voor implementatie gereed is, voorziet onder meer in een geautomatiseerde
opslag in de bedrijfsprocessensystemen van de politiekorpsen. Daarnaast is
in het kader van de ICT vernieuwing bij de politie het project «Elektronisch
proces-verbaal» gestart, dat inmiddels is voortgezet in het project
«Elektronische berichtenuitwisseling in de strafrechtsketen».
Dit project beoogt de berichtenuitwisseling in de strafrechtketen te standaardiseren
en te digitaliseren. Ik verwijs naar de eerder genoemde brief van de Minister
van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties d.d. 12 mei 2004 (Kamerstukken
TK 2003–2004, 29 350, nr. 8). De bij het onderhavige wetsvoorstel
voorziene wijziging van artikel 153 Sv sluit daarop aan. Zoals aangegeven
in de memorie van toelichting (blz. 2 en 3) geef ik er de voorkeur aan de
wenselijkheid en mogelijkheid van een nog meer omvattende regeling van het
elektronisch verkeer in het straf(proces)recht zonodig te bezien in het kader
van de modernisering van het Wetboek van Strafvordering, waarbij rekening
gehouden kan worden met de ervaringen die met het onderhavige wetsvoorstel
zullen zijn opgedaan.g. Overige vragenDe leden van de PvdA-fractie hebben gevraagd wat de regering vindt van
het idee om aangifte te laten doen onder SoFi-nummer, waardoor de identiteit
van degene die aangifte doet niet of in elk geval veel moeilijker is te achterhalen
door personen die bijvoorbeeld wraak willen nemen.Dit betreft een belangrijke en delicate kwestie, waarvoor Uw Kamer ook
al eerder de aandacht van de regering heeft gevraagd, onder andere in het
kader van de aanpak van de zogenaamde loverboys (Aanhangsel Handelingen II
2003/04, nrs. 688, 689, 845 en 1108). Nog recent is in Uw Kamer door het lid
Van der Laan een motie ingediend (Kamerstukken II 2003/04, 29 200 VI,
nr. 75 herdruk) waarin de regering werd verzocht maatregelen te nemen opdat
naam- en adresgegevens in beperkte gevallen alleen bij de politie bekend zouden
kunnen zijn. Naar aanleiding van de indiening van deze motie –
waarvan de behandeling door Uw Kamer werd aangehouden– heb ik Uw Kamer
kort geleden in een brief uiteengezet wat de mogelijkheden en onmogelijkheden
zijn van (enige vorm van) anonimiteit bij het doen van aangifte (brief van
7 mei 2004, Kamerstukken II 2003/04, 29 200 VI, nr. 145). Hierin
heb ik uiteengezet dat indien iemand zich niet-anoniem meldt bij de politie
en daarbij aangeeft dat hij wel bereid is aangifte te doen (dan wel als getuige
een verklaring af te leggen) mits hijzelf verder geheel buiten beeld blijft,
er onder bepaalde voorwaarden mogelijkheden zijn om (gedeeltelijk) afscherming
van persoonsgegevens of tot de persoon herleidbare gegevens te realiseren.
Ik ben daarbij ingegaan op de bewijsvoering in strafzaken, op de meldlijn
«Meld Misdaad Anoniem» en op de mogelijkheden die in het kader
van een formele aangifte bestaan, neergelegd in de Handleiding «Opnemen
(deels) Anonieme Aangifte/Verklaring» van het College van procureurs-generaal.
Het betreft achtereenvolgens de mogelijkheid om domicilie te kiezen op een
neutraal adres, de regeling van de beperkt anonieme getuige en de regeling
van de bedreigde getuige. Aan het slot van de brief gaf ik als mijn oordeel,
dat met de mogelijkheden die het Wetboek van Strafvordering thans biedt, voldoende
recht kan worden gedaan aan de belangen van getuigen enerzijds en de verdedigingsbelangen
van verdachten anderzijds. Om die reden zie ik ook geen toegevoegde waarde
in de introductie van de mogelijkheid om aangifte te laten doen onder SoFi-nummer,
nog afgezien van de vraag of het, uit principieel en uit praktisch oogpunt,
wel wenselijk is dat de politie voor dit doel beschikt over de mogelijkheid
om iemand op SoFi-nummer te kunnen controleren en of het SoFi-nummer op zich
als voldoende identificerend kan worden aangemerkt. Wel scherpt de vraag van
de PvdA-fractie nog eens in dat het van groot belang is dat de elektronische
aangifte voldoende beveiligd wordt tegen onbevoegde kennisneming. Bij de technische
eisen die aan de aangiftevoorziening worden gesteld zal ik aan dit punt dan
ook bijzondere aandacht geven.Wat betreft de mogelijkheid om anoniem melding te
maken van (vermoedens van) strafbare feiten, waaraan ik hierboven al refereerde,
kan ik nog het volgende mededelen. Deze meldlijn «Meld Misdaad Anoniem»
is in een aantal regio's bij wijze van proef ingesteld en is een zodanig succes
geworden dat inmiddels is besloten tot landelijke introductie. Deze mogelijkheid
voorziet duidelijk in een behoefte, juist in gevallen waarin door de aard
van de strafbare feiten en de personen die daarmee geassocieerd worden, al
dan niet terecht angst bestaat voor wraak, represailles en dergelijke. Ik
wijs er wel op dat een dergelijke melding geen aangifte oplevert noch een
getuigenverklaring, maar door de politie als sturingsinformatie kan worden
gebruikt, bijvoorbeeld om naar aanleiding daarvan (nader) onderzoek te verrichten.
Niet kan worden uitgesloten dat de anonieme melder in het kader van het onderzoek
door de politie kan worden benaderd en gehoord.De leden van de CDA-fractie stellen dat het proces-verbaal strakke vormvereisten
kent en de aangifte minder, en dat de vormvereisten wat betreft het proces-verbaal
in het Wetboek van Strafvordering zullen staan en die wat betreft de aangifte
in een algemene maatregel van bestuur. In dat licht vragen zij of het niet
wenselijk zou zijn om beide sets vormvereisten op één niveau
te regelen.Ik meen dat hier sprake is van een misverstand. De artikelen 153 (wat
betreft het proces-verbaal) en 163 (wat betreft de aangifte) kennen beide
op wetsniveau een aantal vormvoorschriften, waarvan weliswaar gesteld kan
worden dat ze verschillend zijn maar niet dat de ene set «strakker»
is dan de andere. Beide artikelen worden nu op één punt aangevuld,
namelijk met de mogelijkheid van gelijkstelling van een ondertekend (fysiek)
stuk met een elektronisch stuk. In beide gevallen geldt dat van gelijkstelling
slechts sprake is indien wordt voldaan aan de daartoe nader te stellen eisen.
Met de vragenstellers ben ik van mening dat deze eisen voor aangifte
en proces-verbaal in beginsel op hetzelfde niveau moeten worden gesteld. Daarom
is zowel voor artikel 153 als voor artikel 163 gekozen voor regeling «bij
of krachtens algemene maatregel van bestuur».De leden van de PvdA-fractie hebben gevraagd naar de stand van zaken bij
de uitvoering van de motie van 11 december 2001 (Kamerstukken TK 2001/02,
28 000 VII, nr. 45). Ik kan daarover, afgezien van wat ik hiervoor reeds
heb opgemerkt over de mogelijkheid van elektronische aangifte en het aangiftevolgsysteem,
het volgende opmerken.• Telefonische aangifte. In aanvulling op de voorziening voor elektronische
aangifte zal een landelijke uniforme voorziening voor telefonische aangifte
worden ontwikkeld. Na het ontwikkelen en beproeven van deze voorzieningen
in enkele korpsen is de planning dat de implementatie van telefonische aangifte
in 2005 zal starten. Overigens biedt bijna de helft van de korpsen al de mogelijkheid
tot het telefonisch doen van aangifte.• Aangifte op locatie. De korpsen hebben aangifte op locatie al op
tal van plaatsen mogelijk gemaakt, denk hierbij aan het doen van aangifte
bij Carglass. Ook ligt er een initiatief om elektronische aangifte op de stations
mogelijk te maken.• Anonieme aangifte (=melding). Zoals ik hierboven al heb aangegeven
is de anonieme meldlijn «Meld Misdaad Anoniem» een succes gebleken
en is besloten tot landelijke introductie van deze meldlijn.• Uniform aangifte formulier detailhandel. Op verzoek van de detailhandel
is er een landelijk geaccepteerd uniform aangifteformulier voor winkeldiefstal
ontwikkeld.• Aangifte op afspraak. Bijna alle korpsen bieden de mogelijkheid
om op afspraak aangifte te doen. De wijze van invulling verschilt. Bij de
ene regio belt de aangever met een servicecentrum dat vervolgens een afspraak
maakt, bij de andere regio maakt de aangever de afspraak wanneer hij op het
bureau is en het relatief veel wachttijd zou kosten om direct aangifte op
te nemen. Naast de mogelijkheid om aangifte op afspraak op het bureau te doen,
bestaat er bij een aantal korpsen de mogelijkheid om op afspraak telefonisch
aangifte te doen.• Aangifte 24 uur per dag. In nagenoeg alle regio's is het mogelijk
om op minimaal één bureau in de regio 24 uur per dag aangifte
te doen. De wijze waarop dit wordt ingevuld is afhankelijk van de regiospecifieke
omstandigheden. In sommige regio's is alleen het hoofdbureau open, in andere
regio's zijn ook districtsbureaus geopend voor het doen van aangifte 24 uur
per dag.• Melden van follow-up binnen zes weken. De informatieverstrekking
aan aangevers die tevens slachtoffer zijn, zal een nieuwe impuls krijgen door
de landelijke implementatie van het procesmodel slachtofferzorg en schadebemiddeling.
In dit procesmodel wordt onder andere voorzien in de doorverwijzing naar bureau
Slachtofferhulp, een landelijke informatievoorziening voor aangevers en duidelijke
sepotbrieven en schadebemiddeling tussen slachtoffers en verdachten. Dit procesmodel
is een uitwerking van het slachtofferbeleid van politie en justitie, vastgelegd
in de onlangs opnieuw vastgestelde Aanwijzing Slachtofferzorg van het College
van procureurs-generaal.– Aantrekken van personeel van buiten de politie ten behoeve van
het opnemen van aangiften. Steeds meer politieregio's zetten administratief
personeel in voor het opnemen van aangiften van veel voorkomende delicten.
Hierdoor is het executief personeel meer beschikbaar voor toezicht op straat
en opsporingstaken. Het administratief personeel – in dienst van de
politie – volgt een opleiding die hen de BOA-status verleent en vaak
worden er nog specifieke «service-modules» gevolgd. Er wordt bij
het opnemen van aangiften overigens geen «personeel van
buiten», in de zin van bijvoorbeeld uitzendkrachten, ingezetDe leden van de fractie van GroenLinks hebben aandacht gevraagd voor het
type delicten waarvoor elektronische aangifte geschikt is. Ik kom daarop terug
in het hierna volgende hoofdstuk 3.3. ArtikelsgewijsDe leden van de fracties van PvdA, GroenLinks en D66 hebben vragen gesteld
over de inhoud en de totstandkoming van de in artikel 163 voorziene algemene
maatregel van bestuur. Zo vraagt de PvdA-fractie op basis van welke criteria
zal worden bepaald wanneer tot uitbreiding van het aantal delicten kan worden
besloten. De D66-fractie vraagt of het de bedoeling is om elektronische aangifte
voorlopig slechts in een enkel geval mogelijk te maken of dat het de bedoeling
is elektronische aangifte juist in een enkel geval niet mogelijk te maken, en vraagt daarbij bijzondere aandacht voor de
aangifte van winkeldiefstal en andere winkelcriminaliteit. In het algemene
deel van het verslag vroeg de fractie van GroenLinks de aandacht voor het
standpunt van de politie, dat elektronische aangifte slechts geschikt is voor
delicten waarbij een daderindicatie ontbreekt. De drie hier aan het woord
zijnde fracties hebben tenslotte gevraagd of de algemene maatregel van bestuur,
voorzien in het gewijzigde artikel 163, derde lid, van het Wetboek van Strafvordering,
aan de Tweede Kamer kan worden voorgehangen.In antwoord op de vraag van de PvdA-fractie kan ik mededelen dat voor
de vaststelling – en uitbreiding – van de feiten waarvoor elektronisch
aangifte kan worden gedaan, een aantal criteria een rol zal spelen, waaronder
de aard en de ernst van het feit, de frequentie waarmee het feit wordt gepleegd,
de omstandigheden waaronder het feit doorgaans wordt gepleegd en dergelijke.
Voorop staan echter twee praktisch gerichte criteria, te weten:– is er redelijkerwijs behoefte aan de mogelijkheid van elektronische
aangifte? En:– kan de politie de elektronische aangiften adequaat verwerken?Uitgaande van deze twee criteria zal in het begin – dit ook in antwoord
op de vraag van de D66-fractie – slechts van enkele feiten elektronisch
aangifte kunnen worden gedaan. Op dit moment wordt gedacht aan enkele eenvoudige
feiten die relatief veel voorkomen en waarvoor een specifiek contact met de
aangever doorgaans niet nodig is: winkeldiefstal, diefstal van fietsen en
brommers en eenvoudige vernieling.In antwoord op de vraag van de GroenLinks-fractie kan ik mededelen dat
de politie inderdaad heeft gesteld dat elektronische aangifte alleen geschikt
is voor eenvoudige delicten waarbij daderindicatie ontbreekt. Ik meen evenwel
dat er geen reden is om de mogelijkheid van elektronische
aangifte per definitie uit te sluiten indien er wel sprake is van (enige vorm
van) daderindicatie. In een dergelijk geval zal het doorgaans zeker de voorkeur
verdienen dat de aangever nader contact heeft met de politie om te verklaren
wat hij weet of vermoedt, maar dat hoeft er niet aan in de weg te staan dat
de aangifte als zodanig elektronisch kan plaatsvinden. Denkbaar is zelfs dat
bij het elektronisch aangifteformulier wordt vermeld dat als men beschikt
over enige daderindicatie, de aangifte in beginsel pas in behandeling kan
worden genomen nadat een nader contact met de politie heeft plaatsgevonden.Gelet op het belang dat deze fracties hechten aan kennisneming van de
algemene maatregel van bestuur die op grond van artikel 163 Sv tot stand zal
worden gebracht, zal ik Uw Kamer over de inhoud daarvan voorafgaand aan de
inwerkingtreding berichten.De Minister van Justitie,J. P. H. Donner 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-29438-7.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl