Europese samenwerking op het gebied van Justitie en van Binnenlandse Zaken; Verslag algemeen overleg
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 24167, nr. 3

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

16-11-1995

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1995-1996

24167 nr. 3

02-11-1995

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamVragen en opmerkingen uit de commissiesHet antwoord van de bewindsliedenNadere gedachtenwisselingOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 24167Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 47 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
24 167Europese samenwerking op het gebied van Justitie en van Binnenlandse
Zakennr. 3VERSLAG VAN EEN ALGEMEEN OVERLEGVastgesteld 2 november 1995De algemene commissie voor Europese Zaken1
de vaste commissie voor Binnenlandse Zaken2 en
de vaste commissie voor Justitie3 hebben op 5
oktober 1995 overleg gevoerd met minister Van Mierlo en staatssecretaris Patijn
van Buitenlandse Zaken, minister Dijkstal van Binnenlandse Zaken en minister
Sorgdrager van Justitie over de derde IGC-nota «De Europese samenwerking
op het gebied van Justitie en Binnenlandse Zaken» (24 167, nrs.
1 en 2).Van het gevoerde overleg brengen de commissies bijgaand beknopt verslag
uit. Vragen en opmerkingen uit de commissiesDe heer Van den Bos (D66) onderstreepte het belang om tijdens
de intergouvernementele conferentie (IGC) geen excentrische standpunten in
te nemen. Daardoor zou Nederland zich kunnen isoleren. Wel moet hoger worden
ingezet dan het gewenste resultaat. Bevindt Nederland zich ongeveer in de
Europese middenmoot? Zo'n positionering is op zich verstandig, maar het moet
mogelijk blijven dat Nederland zich aansluit bij verdergaande standpunten,
vooral als die mede worden gedragen door omringende landen als Duitsland of
België. Op welke punten verschilt de Nederlandse positie van die van
deze landen?Noch het opgeven van de derde pijler, noch de situatie onveranderd laten,
noch onmiddellijke en volledige communautarisering van deze pijler vond de
heer Van den Bos een verstandige inzet voor de IGC. Ervan uitgaande dat ieder
beleidsterrein zijn eigen integratietempo en -procedures kent, was hij wel
voorstander van communautarisering op termijn, met behoud van het eigen rechtsstelsel.
Is het in paragraaf 5.1 weergegeven regeringsstandpunt vooral ingegeven door
de onhaalbaarheid van volledige communautarisering, of door principiële
redenen? In dit verband herinnerde hij eraan dat in het Verdrag van Maastricht
uitdrukkelijk is gekozen voor een eenheidsstructuur. Een aparte derde pijler
past daar niet in. Voor de toekomst van de EU is het van belang om duidelijkheid
te krijgen over de vraag of op den duur zoveel mogelijk naar communautarisering
wordt gestreefd, of dat men van oordeel is dat de daarin ondergebrachte materie
zo specifiek is dat er altijd een derde pijler zal blijven bestaan. Is de
Nederlandse terughoudendheid bij het doen van voorstellen voor het doorbreken
van de verlammende werking van de unanimiteitsregel ingegeven door haalbaarheidsmotieven,
of door principes?De regering vindt dat in het Verdrag meer specifieke doeleinden en middelen
van beleid moeten worden opgenomen. Welke concrete voorstellen zal zij daartoe
doen en krijgt de Kamer daarover tijdig voor de IGC informatie? Waarom spreekt
de regering zich pas in deze nota uit voor het opstellen van een meerjarig
werkprogramma en waarom zal dit in de toekomst wel mogelijk zijn? De wens
tot het uitbreiden van de reikwijdte van het initiatiefrecht van de Commissie
vond de heer Van den Bos redelijk, al betwijfelde hij of er veel van terecht
zal komen, gezien de terughoudendheid van de Commissie tot nu toe. Politiële
samenwerking, justitiële samenwerking in strafzaken en douanesamenwerking
zijn namelijk bij uitstek terreinen waarop de nationale identiteit en competentie
zeer sterk worden ervaren. Hoe denkt de regering te komen tot stroomlijning
van de besluitvormingsstructuur? Kan afschaffing van de stuurgroepen daaraan
bijdragen? Gezien de voortdurende discussies binnen de EU over de rechtskracht
van instrumenten als «gemeenschappelijk standpunt» en «gemeenschappelijk
optreden» zette hij vraagtekens bij de handhaving ervan. In de tweede
pijler hebben deze instrumenten een andere inhoud dan in de derde. Zouden
andere juridische instrumenten in de derde pijler niet beter functioneren?
In het regeringsstandpunt dat communautaire financiering voordelen biedt boven
intergouvernementele financiering, kon hij zich vinden. Is de regering het
ermee eens dat er zoveel mogelijk communautair moet worden gefinancierd, of
wil zij dit soort financiering reserveren voor specifieke beleidsonderdelen?
Ook met het standpunt betreffende de versterking van de betrokkenheid van
het Europees parlement bij de besluitvorming kon hij zich verenigen. In dat
verband onderstreepte hij het belang van veel betere informatievoorziening,
ook aan de Kamer, die vaak te laat toegang heeft tot bestuurlijke informatie.
Wat vindt de regering van mogelijke toetreding van de EU tot het Europees
Verdrag van de Rechten van de Mens (EVRM)? Zou het ook mogelijk zijn artikelen
uit laatstgenoemd verdrag op te nemen in het EU-verdrag? Welke gevolgen hebben dergelijke stappen voor het Hof in Luxemburg en het Hof te Straatsburg?
Ten slotte stemde hij in met het regeringsstandpunt dat het visum- en asielbeleid
moet worden overgebracht naar de eerste pijler. In dat geval dient het Europees
parlement wel mede-beslissingsrecht te krijgen.De heer Van den Doel (VVD) kenschetste de nota als open en
zakelijk. De uitgebreidheid ervan geeft aan dat er op het JBZ-terrein nog
grote verschillen bestaan. Dat is niet verwonderlijk omdat de samenwerking
op dit terrein (dat de soevereiniteit van staten in de kern raakt) nog slechts
een korte geschiedenis kent. Hoewel staten doorgaans niet erg geneigd zijn
om hun eigen beleidsvrijheid te verkleinen ten gunste van Brussel, is gezamenlijk
optreden in groter verband (zeker op terreinen als de bestrijding van de georganiseerde
criminaliteit en de mensenhandel) op den duur onvermijdelijk. Volgens de rapportage
van 25 augustus jl. schaart de Reflectiegroep zich in hoofdlijnen achter de
in de IGC-nota uitgezette beleidslijn. Hoe verhoudt dit zich tot de voortgangsrapportage
van de Reflectiegroep van 6 september jl.?De nota geeft duidelijk aan waardoor het zwakke functioneren van de derde
pijler wordt veroorzaakt. In de kern gaat het erom dat deze pijler een duidelijke
beleidsdoelstelling ontbeert. Dit verhindert het uitzetten van een strategie
en een koers en leidt ertoe dat nauwelijks echte resultaten worden bereikt.
De heer Van den Doel vroeg welke doelstelling de regering primair acht in
de derde pijler en tot welke beleidsterreinen die zich zou moeten uitstrekken.
Welke prioriteiten moeten worden gehanteerd? Wat dit laatste betreft gaf hij
voorrang aan versterking van de intergouvernementele samenwerking in het asielbeleid
(burden sharing), de bestrijding van de georganiseerde misdaad, de drugshandel
en de mensenhandel. Hij steunde de regering in haar streven tot stroomlijning
van de besluitvorming. Waar denkt zij dan concreet aan? Is de magere inhoud
van de voortgangsrapportage van de Reflectiegroep op dit punt geen veeg teken?
Hij erkende dat het verleidelijk is om te kiezen voor financiering van JBZ-beleidsuitgaven
via de EU-begroting, maar gaf toch voorkeur aan directe financiering ervan
door de lidstaten. Dit, om te voorkomen dat intergouvernementele samenwerking
sluipenderwijs in communautaire richting wordt omgebogen. Ook kon hij zich
niet vinden in het regeringsstandpunt betreffende communautarisering, maar
koos hij voor versterking van intergouvernementele samenwerking. Pas als blijkt
dat daarmee onvoldoende voortgang wordt bereikt, moet worden gezocht naar
alternatieven. Echter, ook dan ging zijn eerste voorkeur niet uit naar communautarisering.
In alle gevallen was voor hem uitgangspunt dat financiering via de nationale
begrotingen moet lopen. Ook op die manier kan duidelijkheid over de financiering
worden gegeven.De heer Van den Doel vond dat, waar mogelijk, de democratische controle
in de derde pijler moet worden versterkt. In alle gevallen moet daarbij duidelijk
zijn aan wie, welke bevoegdheden worden gegeven. Hoewel hij vasthield aan
het unianimiteitsbeginsel, wenste hij de mogelijkheid open te houden om op
bepaalde beleidsterreinen (o.a. asielbeleid, bestrijding georganiseerde misdaad)
via meerderheidsbesluiten voortgang te boeken. Verwijzend naar het gangbare
overleg tussen parlement en regering over Europese besluitvorming bestreed
hij dat het nationale parlement daardoor controlemogelijkheden zou verliezen.
Dat er wat dit betreft een probleem is als een minister bij de Kamer komt
met de mededeling dat hij in Europees verband is overstemd, kon hij niet ontkennen,
maar daar stelde hij tegenover dat ook niets wordt bereikt als op de tot nu
toe gebruikelijke weg wordt «voortgemodderd». Per beleidsterrein
moet worden bezien wat via meerderheidsbesluiten kan worden bereikt. Toepassing
van het «meer-snelhedenconcept» sloot hij in bepaalde gevallen
niet uit. Over de financiering in dat kader sprak hij zich niet uit. Deelt
de regering die mening? Mocht langs deze weg onvoldoende voortgang
worden geboekt, dan moet de regering pogen om haar doelstellingen te bereiken
langs bilaterale weg.De heer De Hoop Scheffer (CDA) onderschreef dat het bij uitstek
bij het innemen van standpunten aangaande de derde pijler van belang is om
niet te ver voor de muziek uit te lopen. Dat mag echter niet leiden tot een
te laag ambitieniveau tijdens de komende IGC. Een neiging daartoe meende hij
te bespeuren in het betoog van de voorgaande spreker. Uitgangspunt moet zijn
dat in deze pijler aan samenwerking niet is te ontkomen. Dat is overigens
niet gelijk aan onvoorwaardelijke communautarisering. Hoewel het gaat om zaken
die direct raken aan het hart van de nationale soevereiniteit, moet niet uit
het oog worden verloren dat de burger het de politiek zal verwijten als hij
wordt geconfronteerd met nadelige consequenties van een Europa met open grenzen.
Zo is een succesvol vluchtelingen- en migratiebeleid mede de resultante van
de mate waarin de EU erin slaagt om oorzaken van het ontstaan van vluchtelingenstromen
tegen te gaan. Die les moet worden getrokken uit het conflict in Bosnië.
Hoe zal, gezien de huidige stand van samenwerking, worden gereageerd op het
verzoek van UNHCR om 25 000 Bosniërs in de EU op te nemen? Hoe oordeelt
de regering over de constatering van de voorzitter van Vluchtelingenwerk Nederland
dat een deel van de Bosnische vluchtelingen nooit kan terugkeren naar hun
thuisland en elders moet worden opgevangen?Dat er van de bescheiden ambities in de derde pijler tot nu toe weinig
is gerealiseerd, onderschreef de heer De Hoop Scheffer. Erger vond hij het,
dat er in de besluitvormingsstructuur en in de parlementaire controle in feite
sprake is van een juridisch niemandsland, dat mede is voortgekomen uit het
ontzettend ingewikkelde beleidsinstrumentarium. Onduidelijk is wat de rechtskracht
van de diverse instrumenten is. In dit verband herinnerde hij eraan dat de
Kamer uiteindelijk beslist in welke gevallen er sprake is van juridische binding
van het Koninkrijk ingevolge de Goedkeuringswet bij het Verdrag van Maastricht.
Tegen deze achtergrond vroeg hij een toelichting op het standpunt, dat bij
de bepaling van de rechtskracht van een besluit in eerste instantie moet worden
gekeken naar de bewoordingen en de intentie van de opstellers ervan en dat
de verdere ontwikkeling van de JBZ-samenwerking zal uitwijzen voor welke vorm
in een bepaald geval wordt gekozen. Hij constateerde eveneens dat de Kamer
vaak te laat wordt geïnformeerd over Europese besluitvorming. Vaak bereiken
stukken de Kamer onvertaald, waardoor het extra moeilijk wordt om er in korte
tijd grondig kennis van te nemen. Daarom drong hij erop aan om, waar mogelijk,
de hand te houden aan de termijnen waarop stukken aan het parlement dienen
te worden gezonden.De heer De Hoop Scheffer onderschreef het regeringsstandpunt dat het in
de IGC-opstelling inzake de derde pijler niet gaat om de keuze: òf
volledige communautarisering, òf handhaving van het intergouvernementele
karakter van samenwerking. Ook kan niet worden volstaan met hantering van
artikel K.9. Serieuze aandacht vroeg hij voor de mogelijkheid om het visum-
en asielbeleid te communautariseren. Van die ambitie zou de regering uit moeten
gaan, ook als op voorhand bekend is dat sommige landen daar niets voor voelen.
Er mag echter nooit koste wat kost aan communautarisering wordt vastgehouden
als blijkt dat de nadelen ervan groter zijn dan de voordelen. Acht de regering
communautarisering op deze terreinen haalbaar en welke nadelen ziet zij, gezien
het gegeven dat binnen Europa de opvattingen op deze terreinen zeer fors uiteenlopen?Naar aanleiding van paragraaf 5.2 van de notitie vroeg de heer De Hoop
Scheffer hoe de regering artikel K.1 van het EU-verdrag nader zou willen invullen.
Wat staat haar voor ogen bij het opstellen van een meerjarig werkprogramma?
In de door de regering bepleite uitbreiding van het mede-initiatiefrecht van
de Commissie zag hij voordelen, al tekende hij hierbij aan dat
harmonisatie van het strafrecht in dezen niet aan de orde is. Dat zou te dicht
raken aan de nationale soevereiniteit. Welke commissaris houdt zich thans
speciaal bezig met de derde pijler?De heer De Hoop Scheffer constateerde eveneens dat besluitvorming in de
derde pijler uitermate traag verloopt. Een oplossing zou kunnen worden gezocht
in versterking van de rol van het K.4-comité, maar gezien het huidige
gebrek aan democratische controle wordt daarmee wel het risico gelopen dat
nog verder wordt opgeschoven in de richting van een elitair Europa: het Europa
van de ambtenaren. Komt in het Coreper de derde pijler eigenlijk wel aan de
orde? Communautaire financiering van bepaalde beleidsuitgaven achtte hij mogelijk,
mits dit wordt gekoppeld aan grotere betrokkenheid van de Commissie en van
de Europese Rekenkamer. Wordt aan die voorwaarde niet voldaan, dan ontstaat
een financieel niemandsland.Om de rol van het Europese parlement in de besluitvorming te vergroten
moet artikel K.6 meer inhoud krijgen. Het simpele feit dat één
lidstaat een voorbehoud maakt bij besluiten van de Raad, mag geen belemmering
zijn voor de terbeschikkingstelling van besluiten aan het Europese parlement.
De heer De Hoop Scheffer was dan ook voorstander van een nieuwe verdragsbepaling
die ertoe verplicht om ieder ontwerp-besluit dat beoogt lidstaten te binden,
voorafgaand aan besluitvorming in de Raad, ter kennis te brengen van het Europese
parlement. In dat geval zou op het parlement de verplichting rusten om zich
daar sneller over uit te spreken dan de thans gebruikelijke drie maanden.Het belang van versterking van de rol van het Hof van Justitie onderschreef
de heer De Hoop Scheffer. Wat behelsde het tijdens de recente JBZ-raad aangekondigde
voorstel inzake de prejudiciële bevoegdheid van het Hof? Inzake de positie
van het Hof van Justitie moet niet worden toegewerkt naar gekunstelde compromissen
zoals executieve instanties voor de beslechting van geschillen, want daarmee
krijgt een orgaan dat is belast met besluitvorming ook een rechtsprekende
rol. In dit verband signaleerde hij met ongerustheid het ontstaan van een
«committee of experts» in verband met de bilaterale terugname-overeenkomsten.
Hoe oordeelt de regering over de mogelijkheid van een «opt out»-clausule
voor lidstaten die zich niet kunnen verenigen met volledige rechtsmacht, dan
wel het verstrekken van volledige rechtsmacht voor landen die het willen,
of een optioneel protocol? Desgevraagd wees hij erop dat zijn fractie tot
nu toe altijd het standpunt heeft ingenomen dat het Hof moet beschikken over
volledige rechtsmacht. Ten slotte sprak hij de vrees uit dat er gezien het
bestaande juridische niemandsland in de derde pijler niets terecht zal komen
van de besluiten die tijdens de Top in Cannes zijn genomen over Europol. Hoe
ziet de regering dit? Is Schengen in dit opzicht een proeftuin of een rotstuin?De heer Van Oven (PvdA) kon zich vinden in de in de nota gegeven
analyse van knelpunten in de derde pijler en onderschreef het oordeel over
de bereikte resultaten. Kan de commissie-Westendorp zich hier ook in vinden?
Opmerkelijk is het dat de nota geen rangorde tussen de knelpunten aangeeft.
Komt de verlamming niet vooral voort uit hantering van de unanimiteitsregel
op terreinen die traditioneel worden beschouwd als zijnde van nationale aard?
Hij stemde in met het standpunt dat het bestaan van een derde pijler voorlopig
moet worden aanvaard, al tekende hij hierbij aan dat daarmee een wat krakkemikkige
structuur langer dan nodig in leven wordt gehouden of zelfs verder wordt geïnstitutionaliseerd.
Een en ander noopt tot handhaving van de unanimiteitsregel. Tegen deze achtergrond
ging hij ervan uit dat in de komende jaren slechts gedeeltelijk verbetering
van de situatie kan worden verwacht. Communautarisering van het asiel- en
visumbeleid zou zo'n verbetering kunnen zijn. Welke gevolgen zal communautarisering
van het visumbeleid hebben voor het Koninkrijk? Hij onderschreef dat moet
worden gepoogd om doeleinden en middelen van de derde pijler in
het EU-verdrag vast te leggen, om het initiatiefrecht van de Commissie te
versterken en om een oplossing te bieden voor het vraagstuk van het rechtskarakter
van de JBZ-besluiten. Ook onderschreef hij het streven om de financiering
van de derde pijler zoveel mogelijk via de EU-begroting te laten verlopen.
Verder steunde hij het opstellen van meerjarenprogramma's, al betwijfelde
hij of het wel verstandig is om de Europese Raad daarbij te betrekken. In
dat verband herinnerde hij aan de in 1994 in dit gremium plotseling aan de
orde gestelde uitbreiding van het takenpakket van de Europol-drugsunit. Formeel
gezien formuleert de Raad slechts beleidsuitgangspunten en neemt hij geen
besluiten.Uit de nota maakte de heer Van Oven op dat de regering de rol van het
K.4-comité wil versterken, kennelijk ten koste van de stuurgroepen.
Is het de bedoeling om deze geheel te laten vervallen en zo ja, leidt dat
niet tot het ontstaan van ad hoc-subgroepen? Wat is de meerwaarde van het
Coreper als het K.4-comité zo'n preponderante rol krijgt? Moet het
Coreper als zodanig wel binnen de derde pijler worden gehandhaafd? Er moet
duidelijkheid bestaan over de politieke verantwoordelijkheid voor de inbreng
van nationale ambtenaren in het voorbereidingstraject, want anders wordt besluitvorming
in het K.4-comité welhaast onaantastbaar.De gedachte om de parlementaire controle op de derde pijler te versterken
onderschreef de heer Van Oven eveneens. Hoofdregel daarbij moet zijn dat bij
intergouvernementele besluitvorming het zwaartepunt op nationaal niveau ligt.
In de Nederlandse situatie is dit formeel geregeld in de Goedkeuringswet bij
het Verdrag van Maastricht. Ook hij wees op het belang van tijdige informatie
van het parlement. Hoewel hij het begrijpelijk vond dat nationale parlementen
hun invloed op Europese besluitvorming willen vergroten, waarschuwde hij (onder
verwijzing naar het Deense stelsel van kadermandaten) voor de beperkende invloed
die daarvan kan uitgaan. De positie van het Europees parlement in de consultatieprocedure
moet in ieder geval worden versterkt. Verdere institutionalisering van de
derde pijler kan daarnaast de behoefte doen ontstaan aan een eigen parlementair
orgaan. In dit verband herinnerde hij aan eerdere suggesties om bijvoorbeeld
de Cosac een rol te geven bij de besluitvorming van de Raad in de derde pijler.
Nadeel daarvan is, dat er geen sprake is van rechtstreekse parlementaire controle,
terwijl valt te betwijfelen of afvaardigingen van nationale parlementen een
werkelijke vertegenwoordiging kunnen vormen.De heer Van Oven was het ermee eens dat de rol van het Hof van Justitie
moet worden versterkt door het een verplichte en volledige rechtsmacht te
verstrekken. Als dat niet haalbaar is, kan een facultatieve rechtsmacht worden
overwogen. Het antwoord van de bewindsliedenDe minister van Buitenlandse Zaken constateerde met genoegen
dat de diverse IGC-nota's goed door de overige Europese landen zijn ontvangen.
De thans aan de orde zijnde IGC-nota vormt zelfs een referentiekader voor
de discussie in de Reflectiegroep. Dit heeft als voordeel dat reacties op
de nota niet alleen worden verkregen uit de directe contacten met regeringen,
maar ook uit de discussies in de Reflectiegroep, die eind november a.s. hoopt
te rapporteren. Over deze rapportage en het regeringsstandpunt dienaangaande
wordt de Kamer zo spoedig mogelijk geïnformeerd, opdat hopelijk nog voor
de Kerst kan worden gedebatteerd over meer definitieve beleidslijnen voor
de IGC. De IGC-nota's hebben tot nu toe vooral een inventariserend karakter.
Zij geven aan in welke richting het Nederlandse standpunt tendeert, maar laten
de precieze vormgeving ervan nog open. Zoals bij het opstellen ervan werd
beoogd, leeft bij de overige Europese landen dan ook niet het gevoel dat in
de nota's de Nederlandse minimum- of maximumposities zijn aangegeven.
De Nederlandse opstelling beweegt zich (naar gelang het onderwerp) in het
gebied tussen beide in. Zo pleit België voor volledige communautarisering
en opheffing van de derde pijler, terwijl het Verenigd Koninkrijk (VK) genoegen
zou nemen met enkele kleine aanpassingen. In dit spanningsveld beziet Nederland
vanuit de bestaande situatie welke gebieden zich lenen voor communautarisering
en stelt het zich open voor aangevoerde argumenten. Een meerderheid van de
lidstaten is er voor om per JBZ-terrein de mogelijkheden te bezien. Nederland
ziet in dezen de beste mogelijkheden op het terrein van het visum- en asielbeleid.
Uit het feit dat dit standpunt thans door een meerderheid der lidstaten wordt
gedeeld, leidde de minister af dat in Europa thans positiever over communautarisering
wordt gedacht dan hij tot voor kort voor mogelijk had gehouden. Desondanks
waarschuwde hij er gezien de verdeling der standpunten voor dat men al blij
mag zijn als communautarisering op voornoemde gebieden mogelijk blijkt. Het
belang van incorporatie van het Schengen-acquis in de EU wordt door een grote
meerderheid (incl. Frankrijk) erkend. Zelfs het VK verzet zich daar niet tegen.
Wel verlangt het in ruil hiervoor de erkenning dat het als «island state»
binnengrenscontroles mag handhaven. Daarmee dient zich een mogelijke «opt
out»-oplossing aan. Mede uit ideologische overwegingen, maar vooral
om duidelijkheid te krijgen over de financiering van beleidsuitgaven en om
besluitvorming te versnellen, is Nederland voor communautaire financiering.Een meerderheid van de lidstaten staat positief tegenover het idee om
in het EU-verdrag specifieke anti-racisme en discriminatiebepalingen op te
nemen. Wel zijn de meningen nog zeer verdeeld over de vraag hoe specifiek
dergelijke bepalingen moeten zijn. De regering bestudeert dit nog. Over de
toetreding van de EU tot het EVRM wacht zij het advies van het Europese Hof
af, alvorens een standpunt te bepalen. De Nederlandse suggestie om het recht
op bestuurlijke informatie als EU-burgerrecht in het Verdrag op te nemen krijgt
vooral steun bij de Scandinavische landen. Andere lidstaten menen dat hieraan
al voldoende tegemoet is gekomen door het Verdrag toegankelijker en de besluitvorming
inzichtelijker te maken.Knelpunten in de derde pijler concentreren zich rond het gebrek aan slagvaardigheid
en democratische of rechterlijke controle. De grote meerderheid der lidstaten
ziet dat het gebrek aan slagvaardigheid wordt veroorzaakt door het unanimiteitsvereiste,
het gebrek aan concrete doelstellingen en de trage besluitvorming. Over enkele
van de voor de hand liggende remedies is geen verschil van mening. Zo lijkt
eenieder (minus het VK) bereid de Commissie mede-initiatiefrecht te verlenen
op het gehele JBZ-terrein. Daarentegen is geen enkele lidstaat serieus bereid
om af te dingen op het unanimiteitsvereiste in de derde pijler. Het betreft
hier immers intergouvernementele besluitvorming. Bij communautarisering kan
geleidelijk aan wel worden overgegaan tot meerderheidsbesluitvorming. Dat
is dan ook wenselijk. Alle lidstaten zijn het eens over de noodzaak tot herziening
van de vijf-lagenstructuur in de bestuurlijke organisatie. De Reflectiegroep
buigt zich nog over de vraag welke bestuurslaag kan worden geschrapt. Vooralsnog
heeft Nederland lichte voorkeur voor het schrappen van de stuurgroepen. De
lidstaten (het VK uitgezonderd) zien het gemis aan rechterlijke controle expliciet
als een knelpunt in het functioneren van de derde pijler. De Reflectiegroep
heeft nog slechts een eerste bespreking gewijd aan de rol van het Europees
parlement in de derde pijler, maar daaruit valt al te concluderen dat die
rol slechts bescheiden zal zijn. Te verwachten is, dat het accent meer bij
de nationale parlementen komt te liggen. Wel wordt een uitgebreidere en adequate
informatievoorziening (zowel aan het Europese als aan de nationale parlementen)
wenselijk geacht. Desgevraagd gaf de minister aan dat dan welhaast niet valt
te ontkomen aan heroverweging van de raadsbeslissing over het moment en de
wijze waarop vertrouwelijke stukken openbaar worden, maar wees
hij erop dat daarover onder de lidstaten wisselend wordt gedacht. Hij voelde
er vooralsnog niet voor om het gebrek aan parlementaire controle binnen de
derde pijler op te heffen door het instellen van andersoortige parlementaire
gremia. Dergelijke gremia zijn niet echt representatief, berusten niet op
enige historische autoriteit en leiden tot uitholling van de bestaande parlementaire
controlestructuur. Weliswaar is er op Europees niveau in de derde pijler sprake
van een leemte in de parlementaire controle, maar daarin is in Nederland goed
voorzien.In het kader van het in gang zijnde vredesproces in Bosnië is van
Nederlandse zijde benadrukt dat het vluchtelingenprobleem onderdeel dient
te zijn van een te sluiten vredesakkoord. Hierover bleek algemene overeenstemming
te bestaan. De minister bestreed dan ook de stelling als zou er voor grote
groepen vluchtelingen na het sluiten van een vredesakkoord geen plaats meer
zijn in het voormalige Joegoslavië. Wordt de oplossing van dit probleem
niet in zo'n akkoord meegenomen, dan dreigt er binnen Europa een vrijwel onbeheersbaar
vluchtelingenprobleem te ontstaan. Overigens benadrukte hij dat alle lidstaten
bij de opvang van vluchtelingen een «fare share» dienen te nemen.De staatssecretaris van Buitenlandse Zaken onderstreepte dat
de rapportages van de Reflectiegroep van 25 augustus en 6 september niet vergelijkbaar
zijn. Er kan dan ook geen tegenstrijdigheid uit worden afgeleid. Wel blijkt
eruit dat er in de derde pijler relatief ruime (zij het globale) overeenstemming
groeit over prioriteiten en globale ontwikkelingsrichtingen. Gevreesd moet
echter worden dat tijdens de echte onderhandelingen meningsverschillen over
details zullen ontstaan. Derhalve vond hij het voorbarig om te concluderen
dat er al overeenstemming zou zijn over communautarisering van het asiel-
en visumbeleid. Ten minste drie lidstaten zullen er grote moeite mee hebben.
Eventuele communautarisering van het visumbeleid geeft Brussel overigens niet
de bevoegdheid om te bepalen welk beleid in dezen bijvoorbeeld door de Nederlandse
Antillen moet worden gevoerd. De uitvoering van het visumbeleid is in beginsel
een aangelegenheid van het Koninkrijk. De materiële inhoud ervan hangt
samen met het toelatingsbeleid, dat niet overal in het Koninkrijk identiek
behoeft te zijn.Uit de signalen die via formele kanalen worden verkregen valt af te leiden
dat Frankrijk niet bewust nastreeft het Schengen-verdrag op sterk water te
zetten of te verlaten. Voorshands ging de staatssecretaris er dan ook van
uit dat dit verdrag rechtsgeldig zal blijven. Wel benadrukt Frankrijk door
tekortkomingen bij de uitvoering van de Uitvoeringsovereenkomst en door verschillen
in de drugspolitiek gedwongen te zijn tot het handhaven van controles aan
de binnengrenzen. Dit, overeenkomstig artikel 2, lid 2 van het verdrag. De
recente terreurdreiging in Frankrijk heeft deze situatie verder gecompliceerd.
Getracht wordt om via het bieden van praktische oplossingen voor de kritiek
te bereiken dat een beroep op artikel 2, lid 2 niet langer nodig is. Dit laat
onverlet dat Frankrijk de terreurdreiging zodanig zwaar kan achten dat desondanks
op die grond het beroep op dit artikel tijdelijk nog gehandhaafd blijft.Het overgrote deel van de lidstaten (veertien van de vijftien) heeft grote
belangstelling om het Schengen-acquis in de EU (primair in de derde pijler)
onder te brengen. De positie van Ierland in dezen is mede ingegeven door de
Ierse kwestie. Oostenrijk is inmiddels toegetreden tot het Schengen-acquis,
terwijl desbetreffende besprekingen met Denemarken, Zweden en Finland tot
een toetredingsverzoek kunnen leiden. In dat geval zal een parallel-arrangement
moeten worden getroffen met de overige leden van de Noordse paspoortunie (Noorwegen
en IJsland). De Commissie zal, daarbij gebruikmakend van haar rechten in de
eerste pijler, geleidelijk aan toewerken naar communautarisering van onderdelen
van het Schengen-acquis die daarvoor in aanmerking komen. Zo zijn
eind augustus voorstellen gedaan voor totale afschaffing van persoonscontroles
aan de binnengrenzen en voor wijziging van de bestaande richtlijnen betreffende
het vrije verkeer van onderdanen. Ook is voortgang geboekt in het streven
naar een gemeenschappelijke visumpolitiek op Unie-niveau. Langs deze wegen
wordt getracht de brede samenwerking in het visumbeleid, de politiesamenwerking
en de bestrijding van grensoverschrijdende criminaliteit overeind te houden.In beginsel achtte de staatssecretaris het mogelijk om het reglement van
de Raad zo te wijzigen dat aanhangig zijnde ontwerp-besluiten kunnen worden
gepubliceerd. Nederland streeft naar een situatie waarin voorafgaand aan raadszittingen
de desbetreffende stukken worden gepubliceerd. Dit mag echter niet leiden
tot vertraging in de besluitvorming. Praktisch probleem is, dat de laatste
versie van een concept-besluit vaak pas zeer kort tevoren wordt vastgesteld
door het comité van permanente vertegenwoordigers. Uitzonderingen op
het principe van openbaarmaking sloot hij niet uit.De minister van Justitie gaf aan dat ingevolge de notitie op
kamerstuk nr. 23 651, nr. 1 bestrijding van de georganiseerde misdaad,
bevordering van interne veiligheid, douanesamenwerking, fraudebestrijding
en asiel- en immigratiebeleid prioriteit hebben in de JBZ-samenwerking. Op
deze terreinen zijn wel degelijk vorderingen geboekt, al is verbetering uiteraard
nog mogelijk. Daartoe moeten tijdens de komende IGC een aantal algemene beginselen
worden geformuleerd, die moeten worden vertaald in concrete doelstellingen
en een eenvoudiger instrumentarium. Werkprogramma's voor een langere periode
dan één Voorzitterschap zijn een goed hulpmiddel, want zij bevorderen
de continuïteit. Vooruitlopend op het toekomstige Nederlandse Voorzitterschap
wordt thans overlegd met Ierland, Luxemburg en het Verenigd Koninkrijk over
een gezamenlijk werkprogramma voor twee jaar. Het opzetten van een apart secretariaat
voor voortgangsbewaking wees zij van de hand. Die functie berust bij de Raad.Uit een oogpunt van flexibiliteit kunnen er voordelen aan verbonden zijn
om per geval de rechtskracht te bepalen van instrumenten als een «gemeenschappelijk
standpunt» en een «gemeenschappelijk optreden». De eruit
voortvloeiende onduidelijkheid over het gebruik van dit instrumentarium is
voor Nederland echter aanleiding om te streven naar een kader waarin in principe
de rechtskracht van dit soort instrumenten duidelijk is vastgelegd.De keuze tussen communautarisering of sterkere intergouvernementele samenwerking
laat de noodzaak tot samenwerking onverlet. Vooralsnog wees de minister volledige
communautarisering van de derde pijler af. Dit impliceert harmonisering van
wet- en regelgeving en dùs het inleveren op nationale identiteit en
rechtsstelsel. Wel kan communautarisering van het visum- en asielbeleid worden
overwogen. Op eerstgenoemd terrein zal dat gemakkelijker zijn dan op laatstgenoemd,
waarover ieder land eigen strikte opvattingen heeft. Communautarisering van
het asielbeleid zou ertoe kunnen leiden dat Nederland te veel van haar opvattingen
op dit gebied zou moeten prijsgeven. Verder wees zij erop dat communautarisering
van beleidsterreinen niet per se behoeft uit te monden in het loslaten van
de unanimiteitsregel. Aan dit principe wenste zij vast te houden zolang de
controlerende rol van het Europees parlement en het Hof van Justitie in de
derde pijler onvoldoende vorm heeft gekregen. Zij onderschreef de voorkeur
om stroomlijning van het besluitvormingsproces te bereiken via opheffing van
de stuurgroepen. Verdragwijziging is hiervoor niet nodig.Grondrechten zijn neergelegd in het EVRM. In dat kader is een aparte rechtsgang
naar het Europese Hof voor de Rechten van de Mens voorzien. Door dergelijke
grondrechten ook op te nemen in het EU-verdrag ontstaat ook een rechtsgang
naar het Hof te Luxemburg. Jurisprudentie van laatstgenoemd Hof
geeft aan dat het zich conformeert aan die van het eerstgenoemde. Derhalve
betwijfelde de minister het nut van toetreding van de EU tot het EVRM, dan
wel het opnemen van een «grondrechtencatalogus» in het EU-verdrag.
Uit de in gang zijnde gesprekken over zo'n catalogus valt af te leiden dat
een discriminatieverbod een serieuze kans maakt om te worden opgenomen in
het EU-verdrag. Alvorens zich hier nader over uit te spreken, wenste zij een
desbetreffend advies van het Europese Hof af te wachten.De IGC zal zich zeker buigen over de positie van het Europese Hof in de
derde pijler. In dat verband is hetgeen wordt overeengekomen inzake Europol
van groot belang. In juni heeft de JBZ-raad zich gebogen over een mogelijke
«opt out»-constructie. Een besluit hierover is niet genomen, omdat
het VK zich ertegen verzette. Het wachten is nu op nieuwe voorstellen van
het Voorzitterschap. Het Coreper heeft al wel gesproken over varianten. Zij
erkende dat het toekennen van een facultatieve rechtsmacht aan het Hof onduidelijkheid
laat bestaan over de vraag of een nationale rechter rekening zal willen houden
met de uitspraken van het Europese Hof.Een van eind juli jl. daterend verzoek van UNHCR aan de EU om 5000 Bosnische
vluchtelingen op te nemen, kon worden ingewilligd zonder dat de Raad zich
daarover behoefde uit te spreken. In augustus is gevraagd om reservecapaciteit
voor 25 000 vluchtelingen te regelen. Eind september is gevraagd om daarvan
een eerste tranche, groot 5000 mensen, in te vullen. In de aanstaande informele
bijeenkomst zal het K.4-comité de Raad voorstellen voorleggen voor
de verdeling van deze plaatsen. Andere landen zullen in het kader van «burden
sharing» in dezen een grotere inspanning moeten leveren dan Nederland,
dat naar rato van haar eigen bevolking al een meer dan evenredig deel van
de vluchtelingen heeft ondergebracht. Hoewel op dit gebied (zij het zeer langzaam)
voortgang wordt geboekt, toont de praktijk aan dat het moeilijk is om over
het principe van «burden sharing» (waarover de Raad zich niet
heeft uitgesproken) overeenstemming te bereiken.De minister van Binnenlandse Zaken benadrukte dat op dit moment
nog geen volstrekte duidelijkheid is te geven over de prioriteiten die Nederland
stelt tijdens de komende IGC. Uit de IGC-nota's en de onderliggende stukken
zijn bepaalde indicaties te halen, maar het is nog te vroeg om al te zeggen
welk ambitieniveau Nederland in zijn standpuntbepaling zal hanteren. Op sommige
terreinen is het gewoonweg ook nog niet mogelijk om een standpunt te formuleren.
Zo wordt binnen de derde pijler toenemende nadruk gelegd op de bestrijding
van terrorisme en op de vraag of dit onderwerp (waarbij aan Nederlandse zijde
twee ministers betrokken zijn) in de volle breedte in de derde pijler moet
worden ondergebracht. De discussie over Europol maakt duidelijk dat hieraan
de nodige haken en ogen zitten. Die zitten ook aan een onderwerp als het immigratiebeleid
en de in verband daarmee spelende discussie over de status en rechtspositie
van derdelanders. Tegen deze achtergrond vond hij dat de standpuntbepaling
van de fractie van de VVD (die prioriteit geeft aan «burden sharing»
en de bestrijding van georganiseerde criminaliteit, drugshandel en mensenhandel)
op dit moment tekort doet aan de grote verwevenheid van de onderwerpen die
in de derde pijler aan de orde zijn. Zij past beter in de afweging die tijdens
de IGC moet worden gemaakt tussen ambities, principiële of politieke
keuzes, haalbaarheid en (wat hem betreft zeker niet in het minst) de praktische
uitvoerbaarheid.Hoewel bij het Verdrag van Schengen voorzieningen zijn getroffen om tegemoet
te komen aan gebleken gebreken in de verhouding tussen regering en parlement
ten aanzien van internationale verdragen, betwijfelde de minister of daarmee
bij een verdere ontwikkeling van de derde pijler kan worden volstaan. In dat
verband wees hij op de rapportage over de vierde bestuurslaag en kondigde
hij aan de Kamer nog afzonderlijk te informeren over de resultaten
van onderzoek van de ministeriële commissie staatkundige vernieuwing
naar de vraag of Nederlandse bestuursstructuren wel voldoende zijn toegesneden
op een adequate informatieverstrekking aan het nationale parlement. Bij de
bespreking van deze onderwerpen kan o.a. aandacht worden besteed aan de vorm
waarin adequate informatieverstrekking op Europees niveau kan worden gerealiseerd
en in welke vorm parlementaire controle zou moeten worden gegoten in een zich
steeds verder ontwikkelende derde pijler. In dat verband zou hij graag kennis
nemen van wensen en suggesties van de Kamer zelf. De wenselijkheid van een
apart parlementair controle-orgaan in de derde pijler betwijfelde hij. In
dit verband mag niet uit het oog worden verloren dat niet ieder nationaal
parlement verkeert in de positie van het Nederlandse. In verband met dit laatste
vulde de staatssecretaris van Buitenlandse Zaken nog aan dat in
de Reflectiegroep gemengd is gereageerd op Franse suggesties om op Europees
niveau een nieuw adviesorgaan in het leven te roepen, bestaande uit vertegenwoordigers
van nationale parlementen. Dit orgaan zou voorafgaand aan besluitvorming in
de Raad advies moeten geven over zaken betreffende subsidiariteit en zaken
die betrekking hebben op de derde pijler. Absoluut onduidelijk bleef hoe dit
orgaan zou moeten worden ingepast in de bestaande besluitvormingsstructuur
en -cultuur en wat de gevolgen van instelling van zo'n orgaan zouden zijn
voor de positie van nationale parlementen. In verband met dit laatste mag
de specifieke positie van het Franse parlement niet uit het oog worden verloren.
Hierop vulde de heer Ter Veer nog aan dat ook tijdens de recente
Cosac-vergadering weinig enthousiast is gereageerd op desbetreffende Franse
voorstellen. Nadere gedachtenwisselingDe heer Van den Doel (VVD) had er begrip voor dat het kabinet
in de komende maanden maximaal de ruimte wil hebben om een positie te bepalen.
Om hieraan mede richting te geven onderstreepte hij de voorkeur van zijn fractie
voor versterking van de derde pijler langs intergouvernementele weg. Zich
bewust zijnde van de hieraan verbonden problemen hield hij er vooralsnog aan
vast dat beleidsuitgaven in deze pijler niet via de EU-begroting mogen worden
gefinancierd. Indien nodig, is dit in een later stadium uiteraard bespreekbaar.
Over het idee tot communautarisering van het asiel- en visumbeleid was hij
erg terughoudend. Hij ging ervan uit dat ook de Nederlandse regering die houding
zal aannemen als blijkt dat te veel van het eigene moet worden ingeleverd.
Op welke beleidsterreinen is meerderheidsbesluitvorming mogelijk als de positie
van het Europese Hof van Justitie en het Europese parlement voldoende is versterkt?
Hij onderschreef de voorkeur in het streven tot stroomlijning van de besluitvorming.Waardering had de heer Van den Doel voor de Nederlandse opstelling aangaande
de opname van vluchtelingen binnen Europa en voor de stellingname in het vredesoverleg
over de kwestie Bosnië. Wederopbouw van Bosnië moet inderdaad inhouden
dat de gevluchte bevolking kan terugkeren.De heer Van Waning (D66) vroeg een toelichting op de uitbreiding
van het initiatiefrecht van de Commissie en op het streven tot stroomlijning
van het besluitvormingsproces. Ook pleitte hij voor een Europese aanpak van
de toenemende grensoverschrijdende criminaliteit, drugshandel en terrorisme.De heer De Hoop Scheffer (CDA) verheugde zich over de aandacht
voor het opheffen van tekortkomingen in de parlementaire controle, maar wees
erop dat parlementaire controle per definitie onvolledig blijft als daarbij
een politieke vertrouwensband ontbreekt. Daarom ging hij ervan uit
dat in de derde pijler het nationale parlement vooralsnog als controlerend
orgaan zal moeten blijven functioneren. Franse voorstellen in dezen benaderde
hij met grote voorzichtigheid, gezien de rol die in dit land aan het parlement
wordt toebedeeld. Ook zag hij niet dat via instituten als Cosac ooit kan worden
gekomen tot een systeem van volwassen parlementaire controle. Welke andere
alternatieven dan het Deense mandaatsysteem zijn denkbaar om de situatie te
verbeteren? Ten slotte gaf hij aan het VVD-standpunt over financiering in
de derde pijler en communautarisering van bepaalde beleidsterreinen veel te
terughoudend te vinden.De heer Van Oven (PvdA) nam met instemming kennis van de Nederlandse
positie in de voorbereiding van de IGC. Aan het unanimiteitsvereiste moet
worden vastgehouden zolang de positie van het Europese parlement en het Hof
van Justitie niet aanzienlijk is versterkt. Ook hij vroeg blijvende aandacht
voor het opheffen van de tekortkomingen in de parlementaire controle. Zo zou
het nuttig kunnen zijn om voorafgaand aan besluitvorming in de Raad en de
discussies in nationale parlementen over de inbreng van bewindslieden, contacten
te leggen met geestverwanten in andere parlementen. Verder leek het hem zinvol
om het streven tot communautarisering op dit moment te beperken tot het visum-
en asielbeleid. Afhankelijk van de ontwikkelingen kan later worden bezien
of verdergaande communautarisering verantwoord is. Zo achtte hij het niet
geheel uitgesloten dat op den duur het terrein van de fraudebestrijding voor
communautarisering in aanmerking zou kunnen komen.De staatssecretaris van Buitenlandse Zaken vroeg er aandacht
voor dat het unanimiteitsvereiste in de derde pijler danig onder druk kan
komen door verdere uitbreiding van de EU. Daarom zou (zonder afbreuk te doen
aan dit vereiste en blijvend binnen de doelstellingen van de Unie) op grond
van artikel K.7 wellicht gezocht moeten worden naar samenwerking tussen kleine
groepen lidstaten. Meederheidsbesluitvorming is alleen van toepassing op besluiten
tijdens een IGC en communautariseringsbesluiten ex artikel K.9, waarbij per
te communautariseren onderdeel apart moet worden besloten welk besluitvormingsregime
van toepassing is. In voorkomende gevallen wordt de Kamer hierover geraadpleegd.
Gezien de korte tijd dat het EU-verdrag in werking is en het feit dat het
initiatiefrecht van de Commissie tot op heden beperkt was tot niet echt aansprekende
terreinen, zag hij in het terughoudende gebruik van het initiatiefrecht door
de Commissie geen reden om af te zien van het voornemen om haar volledig initiatiefrecht
te geven.De minister van Binnenlandse Zaken concludeerde met genoegen
dat er over de aan de orde zijnde materie tussen de vier grootste partijen
in de Kamer geen grote meningsverschillen bestaan. Op Europees niveau is er
zeker aandacht voor samenwerking bij de bestrijding van terrorisme, al is
er in het debat over het Europol-verdrag op dit punt een tweedeling ontstaan
doordat bleek dat informatie-uitwisseling gemakkelijker is te realiseren in
het kader van een strafrechtelijke aanpak dan in het kader van de werkzaamheden
van nationale inlichtingen- en veiligheidsdiensten. Dit hardnekkige probleem
bemoeilijkt het zetten van volgende stappen in een richting die in Europa
algemeen wenselijk wordt geacht.De minister was het ermee eens dat parlementaire controle alleen goed
gestalte kan krijgen als uiteindelijk de vertrouwensvraag kan worden gesteld.
Zolang dit op Europees niveau niet kan worden geregeld, moet de controlerende
rol voorbehouden blijven aan het nationale parlement. Dit laat onverlet dat
op nationaal niveau afspraken tussen parlement en regering kunnen worden gemaakt.
In die zin toonde hij zich zeer geïnteresseerd om kennis te nemen van
afspraken die in de verschillende lidstaten zijn gemaakt. Verder benadrukte
hij nog het belang van een gedegen informatievoorziening, niet
alleen aan nationale parlementen, maar ook aan de nationale regeringen.Terzijde wees de minister er nog op dat bij de bepaling van de rechtskracht
van instrumenten als een «gemeenschappelijk standpunt» en een
«gemeenschappelijk optreden» ook een rol speelt welke afspraken
ter zake nationaal tussen regering en parlement zijn gemaakt. De voorzitter van de algemene commissie voor Europese Zaken,Ter VeerDe voorzitter van de vaste commissie voor Binnenlandse Zaken,De CloeDe voorzitter van de vaste commissie voor Justitie,V. A. M. van der BurgDe griffier voor dit verslag,Teunissen XNoot1Samenstelling: Leden: Van der Linden (CDA), Blauw (VVD), Van Nieuwenhoven
(PvdA), Weisglas (VVD), Terpstra (CDA), Verspaget (PvdA), De Hoop Scheffer
(CDA), Ter Veer (D66), voorzitter, Ybema (D66), Van Middelkoop (GPV), Leers
(CDA), Sipkes (GroenLinks), Van Rooy (CDA), Woltjer (PvdA), ondervoorzitter,
Hendriks, Voûte-Droste (VVD), Schuurman (CD), Hessing (VVD), Van den
Bos (D66), Van Oven (PvdA), Hoogervorst (VVD), Rouvoet (RPF), Van Waning (D66),
Houda (PvdA), Rehwinkel (PvdA).Plv. leden: Bukman (CDA), Te Veldhuis (VVD), Van Traa (PvdA), Blaauw (VVD),
Verhagen (CDA), Van der Ploeg (PvdA), De Jong (CDA), Deetman (CDA), De Graaf
(D66), Van den Berg (SGP), Van der Hoeven (CDA), M.B. Vos (GroenLinks), Hillen
(CDA), Witteveen-Hevinga (PvdA), Boogaard (groep-Nijpels), O.P.G. Vos (VVD),
Poppe (SP), Van Heemskerck Pillis-Duvekot (VVD), Roethof (D66), Crone (PvdA),
Verbugt (VVD), Leerkes (Unie 55+), Hoekema (D66), Adelmund (PvdA), Lilipaly
(PvdA).XNoot2Samenstelling: Leden: Van Erp (VVD), V.A.M. van der Burg (CDA), Te Veldhuis
(VVD), Van der Heijden (CDA), De Cloe (PvdA), voorzitter, Janmaat (CD), Van
den Berg (SGP), Scheltema-de Nie (D66), ondervoorzitter, Apostolou (PvdA),
Kalsbeek-Jasperse (PvdA), Zijlstra (PvdA), Van der Hoeven (CDA), Remkes (VVD),
Gabor (CDA), Koekkoek (CDA), Nijpels-Hezemans (groep-Nijpels), Oedayraj Singh
Varma (GroenLinks), Hoekema (D66), Essers (VVD), Dittrich (D66), Dijksman
(PvdA), De Graaf (D66), Cornielje (VVD), Rouvoet (RPF), Rehwinkel (PvdA).Plv. leden: Korthals (VVD), Dankers (CDA), Van Hoof (VVD), Bijleveld-Schouten
(CDA), Liemburg (PvdA), Poppe (SP), Schutte (GPV), Jeekel (D66), Van Heemst
(PvdA), Noorman-den Uyl (PvdA), Vreeman (PvdA), Verhagen (CDA), Van der Stoel
(VVD), Mateman (CDA), Mulder-van Dam (CDA), Van Wingerden (AOV), Rabbae (GroenLinks),
Van Boxtel (D66), H.G.J. Kamp (VVD), Assen (CDA), M.M. van der Burg (PvdA),
Bakker (D66), Klein Molekamp (VVD), Leerkes (Unie 55+), Van Oven (PvdA).XNoot3Samenstelling: Leden: V.A.M. van der Burg (CDA), voorzitter, Schutte (GPV),
Korthals (VVD), Janmaat (CD), De Hoop Scheffer (CDA), Soutendijk-van Appeldoorn
(CDA), Van de Camp (CDA), Swildens-Rozendaal (PvdA), ondervoorzitter, M.M.
van der Burg (PvdA), Scheltema-de Nie (D66), Kalsbeek-Jasperse (PvdA), Zijlstra
(PvdA), Aiking-van Wageningen (groep-Nijpels), Rabbae (GroenLinks), J.M. de
Vries (VVD), Van Oven (PvdA), Van der Stoel (VVD), Dittrich (D66), Verhagen
(CDA), Dijksman (PvdA), De Graaf (D66), Rouvoet (RPF), B.M. de Vries (VVD),
O.P.G. Vos (VVD), Van Vliet (D66).Plv. leden: Koekkoek (CDA), Van den Berg (SGP), Van Blerck-Woerdman (VVD),
Marijnissen (SP), Biesheuvel (CDA), Bremmer (CDA), Doelman-Pel (CDA), Van
Traa (PvdA), Van Heemst (PvdA), Bijleveld-Schouten (CDA), Rehwinkel (PvdA),
Vliegenthart (PvdA), Boogaard (groep-Nijpels), Sipkes (GroenLinks), Rijpstra
(VVD), Middel (PvdA), Passtoors (VVD), Van Boxtel (D66), Van der Heijden (CDA),
Apostolou (PvdA), Leerkes (Unie 55+), Van den Doel (VVD), Weisglas (VVD),
De Koning (D66). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-24167-3.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl