Wet ambulancezorg; Brief van de Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-09-06 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 29835, nr. 43

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

16-11-2007

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2007-2008

29835 nr. 43

12-11-2007

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamPrestaties ambulancezorg 2006Mogelijke oorzaken overschrijdingenInventarisatie mogelijkheden tot verbeteringen prestatiesB3 stichtingenMICU transportTraumahelikopterTenslotteOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 29835Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 33 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
29 835Wet ambulancezorgnr. 43BRIEF VAN DE MINISTER VAN VOLKSGEZONDHEID, WELZIJN EN SPORTAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 12 november 2007De vaste kamercommissie Volksgezondheid heeft mij verzocht u een «stand-van-zaken»-brief
te zenden met betrekking tot de ambulancezorg. Deze brief dient tevens als
voorbereiding op het geplande Algemene Overleg (AO) ambulancezorg van 29 november
aanstaande. Daarnaast heeft uw Kamer mij tijdens het vragenuur d.d. 2 oktober
2007 gevraagd om voor de behandeling van de begroting Volksgezondheid, Welzijn
en Sport een reactie te geven op het rapport «Ambulances in-zicht, 2006»
van AmbulanceZorg Nederland (AZN) en daarbij de mogelijkheden tot verbetering
van de huidige prestaties te inventariseren (Handelingen der Kamer II, vergaderjaar
2007–2008, nr. 7, blz. 403–405).In deze brief komen achtereenvolgens de volgende onderwerpen aan de orde:– Prestaties ambulancezorg 2006;– Mogelijke oorzaken overschrijdingen;– Inventarisatie mogelijkheden tot verbeteringen prestaties;– Financiële problemen B3 stichtingen;– MICU transport;– Traumahelikopter.Prestaties ambulancezorg 2006Op 28 september jongstleden heeft AZN het rapport «Ambulances
in-zicht 2006» aan mij aangeboden. Dit rapport heb ik vervolgens op
12 oktober aan de Tweede Kamer (Tweede Kamer, 2007–2008, 29 247,
nr. 53) en op 30 oktober aan de Eerste Kamer (Eerste Kamer, 2007–2008,
29 835 I) doen toekomen. AZN presenteert in het rapport voor het eerst
per regio geaggregeerde cijfers over prestaties in de sector. De ambulancesector
is daarmee voorloper op het gebied van openheid en transparantie binnen de
zorgsector. De huidige cijfers zullen door de ambulancesector onder andere
gebruikt worden voor landelijke verantwoording over prestaties en resultaten,
kwaliteitsverbetering door onderlinge vergelijking, beleid en sturing van
individuele organisaties en normontwikkeling.De gepresenteerde cijfers in het rapport wijzen op betere prestaties in
regio’s waar een Regionale Ambulancevoorziening (RAV) is gevormd. Dit
geldt met name voor regio’s waar de RAV al langere tijd bestaat. Ten
tweede is in de meeste RAV-regio’s inmiddels sprake van een gecolokeerde
meldkamer, dit is de fysieke locatie waar de meldkamer voor ambulancezorg,
politie en brandweer gezamenlijk zijn gehuisvest. Deze ontwikkeling sluit
aan bij het, in juli 2007, aan u aangeboden Wetsvoorstel veiligheidsregio’s
(Wvr). Tevens toont het rapport aan dat de sector goed op weg is met het kwaliteitsbeleid.
Inmiddels nadert de sector een HKZ (Harmonisatie Kwaliteitsbeoordeling in
de Zorgsector) certificeringsgraad van 100%. Dit is een zeer goed resultaat
in vergelijking met andere sectoren in de zorg. Ten vierde laat de sector
op het gebied van personeel en arbeidsomstandigheden positieve resultaten
zien, zoals een laag ziekteverzuim en een lage instroom in arbeidsongeschiktheidsregelingen.
Dit geeft blijk van grote toegewijdheid van ambulancemedewerkers én
van het feit dat het gevoerde personeelsbeleid binnen de sector zijn vruchten
afwerpt.Naast bovenstaande positieve ontwikkelingen, blijken de prestaties, in
de vorm van responstijden en percentage overschrijdingen, een punt van aandacht
te zijn. In 2006 zijn in Nederland in totaal 933 718 ambulanceritten
verreden, waarvan 62% met spoedkarakter. De spoedritten worden onderverdeeld
in A1 (urgent: levensgevaar en/of risico op blijvende invaliditeit) en A2
(spoed, maar geen direct levensgevaar) ritten. De overige 38% bestaat
uit planbare ambulancezorg zonder spoedkarakter (B-ritten). Van het totaal
aantal A1 ritten (ruim 387 000) bleek 91% binnen 15 minuten ter
plaatse te zijn. Landelijk hanteert de sector de veldnorm dat 95% binnen
15 minuten ter plaatse moet zijn. Deze norm wordt dus niet gehaald. Het aantal
ritten buiten deze norm is circa 35 000. De gemiddelde aanrijdtijd van
een A1 spoedrit was overigens 10 minuten. Bij A2 ritten worden vergelijkbare
prestaties gezien. Bij A2 ritten wordt als veldnorm gehanteerd dat 95%
van de bevolking binnen 30 minuten bereikt moet zijn. In 2006 was 92%
binnen 30 minuten ter plaatse en bedroeg de gemiddelde aanrijdtijd 17 minuten.Ter achtergrond, de veldnorm van 15 minuten komt voort uit het streven
om patiënten in acute situaties binnen het «golden hour»
naar een ziekenhuis voor verdere behandeling te kunnen vervoeren. Bij de planning
van voorzieningen en het beoordelen van de beschikbaarheid wordt als uitgangspunt
gehanteerd dat dit binnen 45 minuten (waarvan 15 minuten tussen melding en
aankomst ambulance) mogelijk moet zijn. Voor sommige acute aandoeningen, zoals
hartstilstand, is dat te lang. Voor andere acute aandoeningen is soms meer
tijd beschikbaar alvorens de intramurale behandeling gestart moet worden.
De interpretatie van de bovenstaand beschreven prestaties wordt bemoeilijkt
vanwege het ontbreken van ziektespecifieke gegevens.Mogelijke oorzaken overschrijdingenDe prestaties voor het spoedvervoer blijven achter bij de publieke en
politieke verwachtingen. In lijn met de ambulancesector zelf zie ik hiervoor
de volgende mogelijke oorzaken:– Aanwijzingen dat nog niet in alle regio’s volgens «best
practices» wordt gewerkt:• De afhandeling van de meldingen op de meldkamer vertoont grote
verschillen per regio. In de door AZN gepresenteerde cijfers zijn vooral verschillen
zichtbaar tussen regio’s voor wat betreft tijdsduur van
aanname en uitgifte van de melding. Dit duidt erop dat bij het afhandelen
van de melding nog relatief veel tijdswinst te behalen valt.• Daarnaast is er tussen meldkamers differentiatie in de beoordeling
van de ernst van een spoedrit; de verhouding A1 ten opzichte van A2 ritten
is in sommige regio’s erg hoog. Een verbeterde triage op de meldkamer
kan ervoor zorgen dat de capaciteit efficiënter ingezet wordt.• RAV vorming is nog niet overal tot stand gekomen. Het rapport van
AZN duidt op een positieve correlatie tussen RAV vorming en goede prestaties.
Binnen de huidige Wet ambulancevervoer (Wav) heeft RAV vorming geen wettelijke
status en is er dus geen prikkel tot RAV-vorming.– Het huidige Landelijk Referentiekader Spreiding en Beschikbaarheid
is gebaseerd op cijfers uit 2001. Dit referentiekader is in opdracht van het
ministerie van VWS door het Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu
(RIVM) opgesteld en in 2004–2005 geïmplementeerd. Hoewel de provincies
binnen de huidige wetgeving verantwoordelijk zijn voor het vaststellen van
het regionale spreidingsplan en het landelijk referentiekader nog geen wettelijke
status heeft, is het landelijk referentiekader voor veel provincies het uitgangspunt
geweest bij het vaststellen van de regionale spreidingsplannen. Ten opzichte
van 2001 zijn echter verschillende ontwikkelingen zichtbaar waar de sector
mee te maken heeft, waardoor het referentiekader niet altijd meer actueel
is. Allereerst is er een toenemende vraag naar ambulancevervoer: in 2006 was
het totaal aantal ambulanceritten 16% hoger dan in 2001. Tevens is
de verkeersdrukte op de Nederlandse wegen de afgelopen jaren flink toegenomen,
waardoor de aanrijdtijden voor bepaalde trajecten hoger zullen zijn.– Voor de implementatie van het eerste Landelijk Referentiekader
Spreiding en Beschikbaarheid is in 2004–2005 extra budget beschikbaar
gesteld, namelijk € 18 miljoen in 2004 en € 30 miljoen
structureel vanaf 2005. De ambulancesector geeft aan dat regio’s
eerst hebben moeten investeren in mensen en middelen om ze vervolgens ook
daadwerkelijk in te kunnen zetten. De effecten van de recente investeringen
zijn daarom nog niet volledig zichtbaar in de prestatiegegevens over 2006.
De verwachting van de sector is dat het effect van deze investeringen de komende
jaren nog zal doorwerken.Inventarisatie mogelijkheden tot verbeteringen prestatiesOm het huidige percentage overschrijdingen terug te dringen zie ik momenteel
verschillende mogelijkheden. Ten eerste ligt er een belangrijke taak voor
de ambulancesector zelf om de prestaties te verbeteren. Zij zullen vooral
resultaten kunnen behalen in het verbeteren van de meldkamerprocessen: een
snelle afhandeling van de melding, goede indicatie type spoedrit of niet-spoed.
De koepelorganisatie AZN geeft aan dat haar leden het rapport reeds gebruiken
om hun primaire processen te verbeteren. Daarnaast is de sector ook bezig
om best practices te onderscheiden om verschillende regio’s in de gelegenheid
te stellen van elkaar te leren.Van mijn kant heb ik het Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu
(RIVM) opdracht gegeven om te onderzoeken of de huidige spreiding van uitrukposten
en de bestaande capaciteit in het Landelijk Referentiekader Spreiding en Beschikbaarheid
nog adequaat zijn. Inmiddels is dit onderzoek van start gegaan en verwacht
ik de resultaten hiervan in mei 2008. Dit onderzoek is een stuk verfijnder
dan het eerste onderzoek van enkele jaren terug. Er wordt nu bijvoorbeeld
rekening gehouden met factoren als aanrijdtijden op het platteland versus
aanrijdtijden in verstedelijkte gebieden, tijdstip van dag, snelheid
op wegen, etc. De ritgegevens over 2006 zullen als input dienen voor het nieuwe
referentiekader.De specifieke opdracht voor het RIVM is vierledig:1. Op basis van een geactualiseerd rijtijdenmodel ambulancezorg een analyse
te geven van de spreiding van ambulancestandplaatsen. Centraal is hierbij
de vraag hoeveel inwoners van Nederland binnen 15 minuten responstijd kunnen
worden bereikt.2. Een analyse geven van de overschrijdingen in 2006. Dit moet resulteren
in een overzicht van de geografische spreiding van overschrijdingen en een
analyse van de oorzaken van deze overschrijdingen.3. Het vaststellen van een spreiding van ambulancezorg op basis van de
eerste twee punten.4. Het vaststellen van de benodigde beschikbaarheid op basis van de gerealiseerde
ambulanceritten in 2006 en de in punt 3 vastgestelde spreiding.Het RIVM wordt tijdens deze opdracht begeleid door een expertteam, welke
de randvoorwaarden en uitgangspunten van het onderzoek vaststelt in nauwe
samenwerking met het RIVM. Het expertteam bestaat uit vertegenwoordigers van
de ambulancesector en de zorgverzekeraars.Naar aanleiding van de resultaten van dit onderzoek zal ik het bestaande
budget en de verdeling daarvan onder de loep nemen. Ik zal in de tussentijd
de ontwikkelingen in de sector nauwlettend blijven volgen en waar nodig met
de sector in overleg treden als mogelijke prestatieverbeteringen achterblijven.Ten slotte vormt het Wetsvoorstel ambulancezorg (Waz) een belangrijk instrument
om kwaliteitsverbeteringen in de sector te bewerkstelligen. In de Waz bestaat
de mogelijkheid om in een programma van eisen nadere (prestatie)eisen te stellen
en krijgt de RAV bovendien een wettelijke status. Bij het formaliseren van
de status van de RAV wordt de vergunning niet meer verleend aan een ambulancedienst,
maar aan een rechtspersoon, zijnde de RAV. In het verleden is RAV-vorming
door het Kabinet gestimuleerd (via ondermeer saneringsregelingen), omdat uit
onderzoeken bleek dat (regionale) schaalvergroting (RAV-vorming) en eenduidige
verantwoordelijkheidstoedeling betere condities boden voor kwaliteits- en
doelmatigheidsverbeteringen van de ambulancehulpverlening. Het onlangs aan
u aangeboden rapport «Ambulances in-zicht, 2006» bevestigt dit:
daar waar RAV-vorming een feit is, wordt er beter gepresteerd.Het wetsvoorstel ambulancezorg ligt ter behandeling voor bij de Eerste
Kamer. Op 1 augustus jongstleden heb ik de Eerste Kamer middels een brief
verzocht om de Waz zo spoedig mogelijk te behandelen (Eerste Kamer, 2006–2007,
29 835, H). In deze brief verwijs ik naar eerdere correspondentie uit
oktober 2006, waarin ik uiteenzet tot welke risico’s verder uitstel
van het wetsvoorstel kan leiden (Eerste Kamer, 2006–2007, 29 835,
F en Eerste Kamer, 2006–2007, 29 835, G). De Eerste Kamer heeft
besloten de Wet op de ambulancezorg tegelijk te behandelen met de Wet op de
veiligheidsregio’s (Wvr). Aangezien de Wvr nog aangenomen moet worden
in de Tweede Kamer, waarna behandeling in de 1e Kamer aan de orde is, betekent
dit fors uitstel voor de behandeling van de Waz. In de tussentijd blijft de
Wet op het ambulancevervoer (Wav) van kracht. Met de RAV-vorming en de vergunningverlening
op basis van het programma van eisen zie ik goede mogelijkheden om een substantiële
verbetering van resultaten te behalen, die ik onder de huidige Wav niet mogelijk
acht. Zoals u uit hierboven beschreven correspondentie kunt opmaken leidt
de hierdoor ontstane onzekerheid over (het tijdstip van) de inwerkingtreding van de wet tot onrust bij alle partijen in het veld, die de wet ook
zullen moeten implementeren.In afwachting van de in werkingtreding van de Waz zal ik mij ervoor inspannen
om RAV-vorming, binnen mijn mogelijkheden, verder te stimuleren. Ik ben daarom
voornemens de regio’s waar nog geen RAV tot stand is gekomen uit te
nodigen voor een gesprek over de mogelijkheden en belemmeringen voor RAV-vorming
in de specifieke regio.B3 stichtingenEen viertal ambulancestichtingen (zogenaamde B3-stichtingen) hebben zich,
in verband met financiële problemen, tot mij gewend met het verzoek om
een financiële bijdrage ter oplossing daarvan. Bij brief van 1 oktober
2007 (Tweede Kamer, 2007–2008, 25 999, nr. 11). informeerde ik
u over de door mij voorgestane oplossing en de condities die ik daarbij stel.
De essentie hiervan is dat ik mij bereid heb getoond om in financiële
zin de helpende hand te bieden onder voorwaarden die waarborgen dat een vergelijkbare
situatie zich in de toekomst niet nogmaals voordoet. Aan mijn keuze voor een
oplossing ligt het onderzoeksrapport van het College Sanering Zorginstellingen
(CSZ) ten grondslag, welke u als bijlage bij mijn brief ontving. De stand
van zaken op dit moment is dat ik inmiddels ook in overleg ben getreden met
de vakorganisaties en de besturen van de betreffende ambulancestichtingen.
Ik zal u van de verdere ontwikkelingen in dit traject op de hoogte houden.MICU transportOp 18 juli 2007 heb ik u een brief gezonden waarin ik u verslag heb
gedaan van de activiteiten rond de uitvoering van het IC-transport (TK 2006–2007,
30 800 XVI, nr. 170). Op 5 november heb ik u een brief gezonden
(Kamerstuk 31 200 XVI, nr. 14), waarin ik u informeer over de wettelijke
basis voor het transport van patiënten met een mobiele intensive care
unit (MICU). Partijen kunnen vanaf nu een vergunning hiervoor aanvragen. De
Nederlandse Zorgautoriteit heb ik gevraagd beleidsregels op te stellen voor
de bekostiging. Alles is er op gericht het IC-transport per 1 januari
2008 operationeel te hebben. TraumahelikopterIk heb u met mijn brief (Tweede Kamer, 2006–2007, 29 247, nr.
35) van 19 januari 2006 geïnformeerd over het onderzoek dat gestart
zou worden met inzet van een 24x7 paraat mobiel medisch team met helikopter,
de zogenaamde nachtpilot traumahelikopter. In deze pilot wordt onderzocht
of inzet buiten de daglichturen veranwoord en veilig kan plaatsvinden en of
deze voorziening meerwaarde oplevert ten opzichte van inzet van dit mobiel
medisch team met grondgebonden vervoer of inzet van ambulances. Het onderzoek
loopt af op 31 oktober van dit jaar. Veel partijen uit Nederland, maar
ook de providers die helikopterinzet vanuit het buitenland leveren, hebben
data voor dit onderzoek aangeleverd. De wetenschappelijke verwerking wordt
door het RIVM en het instituut voor Medical Technology Assessment van de Radboud
Universiteit Nijmegen gedaan. De rapportage zal gereed zijn in de derde week
van december. Ik zal op basis van de gegevens en conclusies in dit rapport
in overleg met de betrokken organisaties en met de verzekeraars treden. Ik
ben voornemens u in april 2008 mijn standpunt over de organisatie en financiering
van deze bijzondere vorm van acute zorgverlening te doen toekomen. De inzet
van de bestaande 24-uurs helikopter en de inzet van de mobiel medische teams
met traumahelikopter gedurende «zicht»-uren op de 3 andere locaties
is vooralsnog tot eind juni 2008 verzekerd. TenslotteDe ambulancesector heeft door de presentatie van haar sectorrapport getoond
dat zij op weg is naar verdere professionalisering. Ik ervaar het als een
positieve ontwikkeling dat de sector zich op deze transparante manier presenteert
en daarmee een voorbeeld vormt voor de zorgsector. Hoewel het rapport verschillende
positieve ontwikkelingen signaleert, zijn de huidige prestaties in de sector
een punt van aandacht. Inspanningen van de sector zelf en van mijn kant moeten
ervoor zorgen dat deze prestaties kunnen worden verbeterd. Ik heb er vertrouwen
in dat de genoemde gezamenlijke inspanningen daadwerkelijk kunnen bijdragen
aan een goed presterende ambulancesector. Tenslotte is het wetsvoorstel ambulancezorg
een belangrijk instrument om kwaliteitsverbeteringen te kunnen bewerkstellingen.
Hiermee kunnen prestatie-eisen aan de sector worden gesteld en krijgt de RAV
een formele status. Het is van belang dat dit wetsvoorstel spoedig door de
Eerste Kamer wordt behandeld.De minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport,A. Klink 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-29835-43.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl