Wijziging van het Wetboek van Strafvordering en twee andere wetten in verband met verblijf in politiecellen; Nota n.a.v. het verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 28202, nr. 5

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum indiening

07-02-2002

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2001-2002

28202 nr. 5

04-02-2002

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamAlgemeenArtikelsgewijsArtikel IArtikel IIArtikel IIIOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 28202Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 30 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
28 202Wijziging van het Wetboek van Strafvordering, de Penitentiaire beginselenwet
en de Beginselenwet justitiële jeugdinrichtingen in verband met het verblijf
van in bewaring gestelde verdachten alsmede arrestanten in een politiecel
(verblijf in politiecellen)nr. 5NOTA NAAR AANLEIDING VAN HET VERSLAGOntvangen 4 februari 2002De regering is de leden van de fracties zeer erkentelijk voor het leveren
van inbreng in zulk een korte termijn. Bij de beantwoording is zo veel mogelijk
de volgorde van het verslag aangehouden. In geval van onderling verband of
samenhang tussen de vragen van de diverse fracties zijn deze bij de beantwoording
bij elkaar genomen.AlgemeenDe leden van de fractie van de PvdA vragen of zij het goed zien dat de
wettelijke regeling ook van toepassing is op jongeren in de leeftijd van 12
tot 18 jaar en of zulks verantwoord is. De regeling kan inderdaad ook op jeugdigen
worden toegepast Gelet op de bijzondere positie van jeugdigen ben ook ik van
oordeel dat in beginsel vrijheidsbeneming in justitiële jeugdinrichtingen
de voorkeur verdient. Ook bij de justitiële jeugdinrichtingen kunnen
zich echter capaciteitstekorten voordoen, waardoor men voor de keuze gesteld
kan worden van vrijlating van een jeugdige gehechte dan wel voortzetting van
een verblijf in een politiecel. Het toepassen van een dergelijke maatregel
zal ten allen tijde alleen kunnen geschieden indien geen andere oplossing
mogelijk is. Voor jeugdigen geldt ten opzichte van de volwassen gedetineerden
deels een andere regeling. Ten eerste dient de rechter ingevolge artikel 493,
eerste lid, van het Wetboek van Strafvordering altijd, indien hij een bevel
tot voorlopige hechtenis voor een jeugdige verdachte afgeeft, na te gaan of
de tenuitvoerlegging van het bevel, hetzij onmiddellijk hetzij na bepaald
tijdsverloop kan worden geschorst. Voorts heeft de rechter op grond van het
derde lid van dit artikel de mogelijkheid om voor het ondergaan van de voorlopige
hechtenis in beginsel iedere plaats aan te wijzen die hiervoor geschikt is.
Deze regeling sluit derhalve niet uit dat de rechter zelf een andere plaats
aanwijst waar de voorlopige hechtenis dient te worden ondergaan.De leden van deze fractie vragen voorts in te willen gaan op de vraag
hoe dit voorstel zich verhoudt met het Internationaal Verdrag voor de rechten
van het Kind (IVRK). Voor wat betreft de tenuitvoerlegging van de vrijheidsbeneming
is artikel 37 van het IVRK van belang waarin enige regels worden gegeven voor
de tenuitvoerlegging van vrijheidsbeneming. Deze regels geven geen specifieke
aanduiding van de plaats waar een vrijheidsbeneming dient te worden
ondergaan, doch behelzen meer algemene richtsnoeren. In Artikel 37onder b
wordt aangegeven dat geen enkel kind op onwettige of onwillekeurige wijze
van zijn of haar vrijheid wordt beroofd. De aanhouding, inhechtenisneming
of gevangenneming dient te geschieden overeenkomstig de wet en wordt slechts
gehanteerd als uiterste maatregel en voor de kortst mogelijke duur. Voor wat
betreft de Nederlandse situatie wordt hier, ook na invoering van de onderhavige
maatregel, aan voldaan. Artikel 37onder c geeft als bejegeningsregel aan dat
ieder van zijn vrijheid beroofd kind wordt behandeld met menselijkheid en
met eerbied voor de waardigheid inherent aan de menselijke persoon, en zodanig
dat rekening wordt gehouden met de behoeften van een persoon van zijn of haar
leeftijd. Daarbij wordt in het bijzonder aandacht gevraagd voor de omstandigheid
dat een kind gescheiden wordt gedetineerd van volwassenen, tenzij het belang
van het kind anders verlangt. Verder heeft ieder kind recht op contact met
zijn familie, behalve in uitzonderlijke omstandigheden.Ik meen dat de Nederlandse situatie ook hieraan voldoet. Bij het verblijf
in een politiecellen worden de jeugdigen gescheiden gedetineerd. Ingevolge
artikel 15, vierde lid, van het Besluit beheer regionale politiekorpsen treft
de korpschef een regeling voor onder andere telefoneren en bezoek van de gedetineerde.
Ten aanzien van een minderjarige zal daarbij onderkend moeten worden dat het
contact met zijn ouders bijzonder aandacht verdient.De leden van de fracties van de VVD en het CDA vragen hoelang de gemiddelde
verblijfsduur in een politiecel is. De gemiddelde verblijfsduur ligt thans
voor voorlopig gehechten op twee tot drie dagen. Voor de groep van arrestanten
ligt de duur op vijf tot zes dagen. De leden van de fractie van de VVD vragen
met hoeveel procent de gemiddelde verblijfsduur zal toenemen ten gevolge van
het onderhavige wetsvoorstel. Het streven blijft er opgericht om de duur van
het verblijf in een politiecel zo veel mogelijk te beperken. Het middel mag
ook pas worden toegepast als er geen plaats in een inrichting is danwel het
transport nog niet terstond geregeld kan worden. In beginsel verwacht ik een
voortzetting van de huidige praktijk, maar een en ander zal mede afhankelijk
zijn van de capaciteit op een bepaald moment. De leden van de fracties van
het CDA en D66 vragen waarom is gekozen voor een maximale termijn van tien
dagen. De leden van de fractie van D66 vragen waarom niet is gekozen voor
bij voorbeeld een termijn van zeven dagen. Met deze termijn is aangesloten
bij de maximale duur die voor het bevel tot bewaring geldt. Ook bij de vreemdelingenbewaring
wordt thans een maximale termijn van tien dagen in een politiecel toegestaan.
Met deze termijn is de uiterste grens aangegeven. Zoals hiervoor al is aangegeven
ligt de gemiddelde verblijfsduur thans ruim onder de maximaal toelaatbare
termijn.Door de leden van de fractie van de VVD wordt gevraagd of een persoon
die al is geplaatst in een huis van bewaring nog kan worden teruggeplaatst
in een politiecel voor maximaal tien dagen. Dit is niet mogelijk. De wettelijke
regeling heeft alleen betrekking op personen die al in een politiecel verblijven
en waarvan het verblijf aldaar in verband met plaatsgebrek in de inrichtingen
moet worden voortgezet.De leden van de fractie van het CDA vragen een reactie op signalen van
de politie dat de politie in haar opsporingsvermogen aangetast zal worden
als zij politiecellen ter beschikking moet blijven stellen. De regeling beoogt
niet primair een uitbreiding te geven aan het gebruik van politiecellen, doch
ziet in beginsel op legalisering van het tot voor kort gehanteerde gedoogbeleid
van de rechter. Het gebruik van politiecellen gaat in overleg en afstemming
met de korpschefs. Ook thans wordt bij voorbeeld bij grootschalige evenementen
door de korpschefs wel aangegeven dat men een bepaald aantal cellen
vrij wil houden voor mogelijke aanhouding bij verdenking van strafbare feiten.
Daar wordt dan rekening mee gehouden.De leden van deze fractie vragen voorts waarom het eerdere wetsvoorstel
niet gewoon is ingediend en of niet voorzienbaar was dat de capaciteit weer
overbelast zou worden. Het eerdere wetsvoorstel is bij brief van 20 juli 2000
ingetrokken, omdat er op dat moment geen sprake was van een structureel capaciteitsgebrek.
De huidige capaciteitstekorten, in het bijzonder de explosieve groei van het
aantal drugkoeriers was niet voorzien. Voorts wordt gevraagd of rekening is
gehouden met de zogeheten seizoensinvloeden. Deze factor is inderdaad een
gegeven waarmee bij prognoses en inzet van beschikbare capaciteit rekening
wordt gehouden.De leden van de CDA-fractie stellen voorts nog een zevental vragen naar
aanleiding van de debatten van 12 december 2001 en 23 januari 2002.De vragen twee tot en met vijf hebben geen rechtstreeks verband met het
onderhavige wetsvoorstel en vergen overleg met het openbaar ministerie. Ik
zal deze vragen bij afzonderlijke brief beantwoorden.Deze leden vragen hoeveel gedetineerden er in 2001 versneld zijn ontslagen.
Dit betreft 327 gedetineerden.Voorts vragen deze leden hoeveel cellen er vanaf 1oktober 2001 bij
de huizen van bewaring zijn gekomen en hoeveel cellen vanaf 1998 buiten
werking zijn gesteld. Daarop aansluitend vragen deze leden hoeveel slikkerscellen
er extra zijn bijgekomen vanaf 1 oktober 2001.Volgens de prognose begin 2001 diende het gevangeniswezen eind vorig jaar
te beschikken over 12 675 cellen. Gelet op het groeiend aanbod van in
te sluiten justitiabelen heeft het gevangeniswezen uiteindelijk 12 806
cellen ingezet. In onderstaand staatje wordt de capaciteitsontwikkeling sinds
1996 inzichtelijk gemaakt.Jaar199619971998199920002001Regulier11 11211 47811 68912 00411 40911 732Vreemdelingen9751 0751 3661 2031 2081 072Gerealiseerde capaciteit12 08712 55313 05513 20712 61712 806Ten behoeve van het project opvang bolletjesslikkers heeft het gevangeniswezen
48 plaatsen noodcapaciteit in Scheveningen gerealiseerd. Na beëindiging
van het project in september is deze capaciteit ingezet voor de opvang van
justitiabelen. Begin dit jaar is de zgn. logeercapaciteit (24 plaatsen) specifiek
ingezet voor de eerste opvang van mannelijke drugskoeriers na inbewaringstelling
en na vaststelling dat zij geen drugs meer in het lichaam hebben.De veronderstelling van de leden van de fractie van D66 dat de termijn
van 10 dagen boven op de termijn van de ophouding voor verhoor en de inverzekeringstelling
komt is juist. De leden van deze fractie vragen tevens wat de maximale termijn
van het verblijf kan zijn. Dit zal afhankelijk zijn van de omstandigheden
van het geval. De maximale termijn kan bestaan uit de termijn voor ophouding
voor verhoor van zes uren. Deze zes uren kunnen echter, indien de ophouding
deels valt in de nachtelijke uren, feitelijk meer bedragen, omdat de nachtelijke
uren tussen middernacht en negen uur in de ochtend niet meetellen. Daarop
kan dan worden opgeteld de tijd die inverzekeringstelling wordt doorgebracht.
Deze termijn bedraagt maximaal drie dagen. Dit bevel kan voor maximaal drie
dagen worden verlengd. De praktijk laat echter zien dat doorgaans de verlenging
niet wordt toegepast en direct tot bewaring wordt overgegaan. Vervolgens kan
de termijn van bewaring van maximaal tien dagen hierbij worden geteld.Door de leden van deze fractie wordt gevraagd of het openbaar ministerie
in hoger beroep is gegaan van de uitspraak van de rechtbank Rotterdam en zo nee waarom niet. Voorts wordt gevraagd of de uitspraak maatstaf
is voor de andere arrondissementen.Sinds maart 2001 is de onderhavige problematiek bekend. Ik heb de Kamer
daarover bericht bij brief van 5 september 2001 (Kamerstukken II, 24 587,
nr.69). Sinds maart 2001 wordt in het arrondissement Rotterdam in een bevel
tot bewaring een clausule opgenomen, inhoudende dat de voorlopige hechtenis
zal worden ondergaan in een huis van bewaring. Daarmee is verblijf in een
politiecel uitgesloten. Wanneer de vordering tot inbewaringstelling niet is
toegewezen, kan de officier van justitie op voet van artikel 446 Wetboek van
Strafvordering in hoger beroep. Aangezien de vordering zelf echter is toegewezen,
is dat hier niet aan de orde.In andere arrondissementen varieert het beleid, een aantal (grote) arrondissementen
hanteert ook de nuloptie, in andere arrondissementen varieert het aantal dagen
dat verblijf in een politiecel is toegestaan tot maximaal 10 dagen, gerekend
vanaf de datum inbewaringstelling.De leden van deze fractie vragen voorts of het mogelijk is dat iemand
door de politierechter wordt veroordeeld tot een korte vrijheidsstraf en dat
hij deze in een politiecel moet uitzitten. In beginsel zal de veroordeelde
een oproep krijgen om zich op enig moment te melden bij een inrichting voor
het ondergaan van de vrijheidsstraf (het zogeheten zelfmelden). Er is dan
een plaats beschikbaar in een inrichting. Indien een veroordeelde tot een
korte vrijheidsstraf niet heeft voldaan aan de oproep om de straf uit te zitten
en hij op een later moment wordt gearresteerd in verband met een nog te ondergane
vrijheidsstraf kan het inderdaad voorkomen dat hij eerst tijdelijk in een
politiecel verblijft in afwachting van een plaats in een inrichting.De leden van de fractie van D66 stellen voorts nog een aantal vragen omtrent
de politiecellen. Zij vragen aan welke eisen een politiecel moet voldoen.
Ook de leden van de fractie van de SGP vragen in dit verband of en zo ja het
bestaande onderscheid tussen politiecellen die geschikt geacht worden voor
langer verblijf en cellen waarvoor dat niet geldt, gehandhaafd blijft Aangegeven
is dat het moet gaan om politiecellen die voldoen aan de regels die voor politiecellencomplexen
zijn gesteld. Deze norm wordt ook thans gehanteerd. In de Regeling politiecellencomplexen
worden nadere eisen gesteld aan de inrichting van een politiecel. Dit zijn
minimumnormen. De verdere inrichting van een cel kan per regio en per cellencomplex
verschillen. Zo kan het bijvoorbeeld inderdaad zo zijn dat een aantal cellen
in Amsterdam anders is ingericht dan elders in de regio. Voorts vragen deze
leden of in al deze cellencomplexen een onafhankelijke externe commissie werkzaam
is die de bejegening van de arrestanten controleert. Dit klopt, inmiddels
zijn er in alle regio's dergelijke commissies van toezicht op de cellencomplexen
ingesteld. In sommige gevallen is er sprake van een interregionale commissie.
Voorts vragen deze leden of er extra eisen aan arrestantenbewakers worden
gesteld in verband met een langer verblijf in een politiecel en of het in
de praktijk voorkomt dat particuliere beveiligers deze taak vervullen alsmede
of de regering dit wenselijk acht. De bedrijfsvoering waaronder de arrestantenbewaking
is een decentrale verantwoordelijkheid. Sommige korpsbeheerders schakelen
daarbij inderdaad particuliere bewakers in. Ik ga er vanuit dat de kwaliteit
van het in te zeten personeel voldoende is gewaarborgd. De onafhankelijke
toezichthoudende commissies zullen eveneens hier op toezien. Er zijn geen
signalen dat de arrestantenzorg van onvoldoende niveau is. Ten slotte vragen
deze leden of de verschillende politiebureaus allemaal hetzelfde regime hebben
en hoe vaak iemand bezoek mag ontvangen. Ingevolge het Besluit beheer regionale
politiekorpsen treft de korpsbeheerder onder meer een regeling met betrekking
tot roken, ontspanning, het telefoneren en het ontvangen van bezoek van de
ingeslotene. Dit brengt met zich mee dat het regime dus per regio en derhalve
per politiecellencomplex kan verschillen. De regeling met betrekking tot het
bezoek wordt eveneens door de korpsbeheerder vastgesteld en kan dus
ook verschillen per complex. Voorts wordt nog gevraagd of het verschil uitmaakt
of iemand nog verdachte is of dat het gaat om een afgestrafte die zijn straf
uitzit. Er is geen verschil, zij het dat er bij een verdachte van een strafbaar
feit sprake kan zijn van het toepassen van beperkingen, zoals bedoeld in artikel
6, tweede lid, onder a, van het Besluit inverzekeringstelling.De leden van de fractie van de ChristenUnie vragen of het wetsvoorstel
ook los van het plan van aanpak zou zijn ingediend. Het wetsvoorstel kan een
bijdrage leveren aan de problematiek zoals omschreven in het plan van aanpak.
Ook los van deze problematiek was er reden om over te gaan tot regeling bij
wet op grond van de rechtspraak van de rechtbank Rotterdam, waarbij het bestaande
beleid dat een verblijf van maximaal tien dagen in een politiecel werd toegestaan,
werd te niet gedaan alsmede op grond van de ontstane capaciteitstekorten.
De leden van deze fractie vragen voorts of met dit wetsvoorstel niet de bestaande
praktijk waarbij het verblijf in politiecellen feitelijk werd gedoogd wordt
gelegaliseerd met het oog op een specifieke situatie te weten de grote aantallen
drugkoeriers. Met het wetsvoorstel wordt beoogd het eerdere gedoogbeleid van
de rechter, om toe te staan dat de voorlopige hechtenis voor een periode van
maximaal tien dagen in een politiecel ten uitvoer wordt gelegd wettelijk vast
te leggen. De noodzaak daartoe is gegeven door het capaciteitstekort, dat
thans mede wordt veroorzaakt door de grote aantallen drugkoeriers.De leden van de fractie van de SP vragen een reactie op de stelling dat
het verblijf in politiecellen een te zware aanslag vormt op de verdachten
in de zin van fysieke en geestelijke ontberingen en of de regering voornemens
is humaniserende maatregelen te treffen. De plaatsing in een inrichting verdient
idealiter de voorkeur boven een verder verblijf in een politiecel. Met het
oog daarop is het verdere verblijf in een politiecel dan ook alleen toegestaan
indien er geen plaats is in een inrichting. Het verblijf zal door het soberder
karakter ook als zwaarder worden ervaren. Mede met het oog daarop is dan ook
een beperking aangebracht in de tijdsduur van het toegestane verdere verblijf
en zijn alleen cellen aangewezen die voldoen aan de regels voor het politiecellencomplex.
Deze cellen dienen te voldoen aan een aantal voorwaarden. Onder de hiervoor
genoemde omstandigheden meen ik dat de regeling inzake het verdere verblijf
in een politiecel er wel toe zal kunnen leiden dat er sprake is van een als
zwaarder ervaren verblijf, doch niet zo ver gaat dat gesproken kan worden
van een te zware aanslag op de verdachten in die zin dat gesproken moet worden
over fysieke of geestelijke ontberingen.De leden van deze fractie vragen onder verwijzing naar het advies dat
de Raad van State heeft uitgebracht bij het wetsvoorstel 28 201 om een
reactie op de opmerking dat de verdachten in staat moeten worden gesteld lichaamsoefening
te kunnen krijgen. Voor het geven van de gelegenheid tot lichamelijke oefening
is gekwalificeerd personeel noodzakelijk alsmede materiaal dat bij de oefeningen
gebruikt kan worden en een geschikte ruimte om de oefeningen te kunnen verrichten.
Het zou te ver gaan degelijke voorzieningen in een politiecellencomplex op
te nemen. Ingevolge het Besluit beheer regionale politiekorpsen dient de korpsbeheerder
te voorzien in een regeling voor het luchten. Het Besluit inverzekeringstelling
geeft daarvoor als richtlijn tweemaal daags gedurende tenminste een half uur.
Gedurende dit luchten staat het de ingeslotene vrij om zelf enkele eenvoudige
oefeningen te doen.De leden van deze fractie vragen ten slotte of zonder dat de mogelijkheid
van bezwaar of beroep is geopend, toch niet de mogelijkheid open gehouden
moet worden de gedetineerde over te plaatsen naar een «gewone»
inrichting. Allereerst wil ik erop wijzen dat de gedetineerde de mogelijkheid
heeft om bij de voorzieningenrechter op te komen tegen het besluit
tot verder verblijf in een politiecel en in zoverre dus wel een mogelijkheid
heeft om tegen de plaatsing op te komen. Daarnaast geldt dat zodra plaatsing
in een inrichting mogelijk is de betrokkene natuurlijk overgeplaatst dient
te worden.ArtikelsgewijsArtikel IDe leden van de fractie van de PvdA vragen op grond van welke criteria
de selectiefunctionaris bepaalt of iemand in een politiecel wordt opgesloten.
Zien deze alleen op de plaatsingsmogelijkheden of worden er ook andere aspecten,
zoals beheersaspecten of veiligheidsaspecten bij betrokken. In beginsel zal
alleen de plaatsingsmogelijkheid het criterium vormen. Dit sluit overigens
niet uit dat indien het (verdere) verblijf in de politiecel blijkt grote problemen
met zich mee te brengen, daaraan in een specifieke situatie na melding aan
de selectiefunctionaris zoveel mogelijk getracht zal worden tegemoet te komen.De leden van de fractie van GroenLinks vragen of ook gedetineerden tegen
wie lopende het onderzoek een bevel tot gevangenneming is gelast hieronder
kunnen vallen en of ook de tenuitvoerlegging van de hechtenis onder deze regeling
zullen vallen. Degene tegen wie een bevel tot gevangenneming is gelast kunnen
indien niet aanstonds een plaats in een huis van bewaring beschikbaar is hieronder
vallen. Ook de groep van arrestanten die nog een hechtenisstraf dienen te
ondergaan valt onder de regeling. De veronderstelling van de leden van deze
fractie dat degene ten aanzien van wie plaatsing in een psychiatrisch ziekenhuis
is gelast hier niet onder vallen is juist. Deze personen zullen immers ten
tijde van het geven van de last tot plaatsing in een psychiatrisch ziekenhuis
niet meer in een politiecel verblijven.De leden van de fractie van de SGP vragen in dit verband wat de betekenis
is van de woorden «die in een politiecel verblijft» en of deze
toevoeging verhindert dat de regeling ook kan worden toegepast op personen
die niet in een politiecel verblijven. Het zal inderdaad, zoals uit de beantwoording
van voorgaande vragen ook al blijkt, moeten gaan om personen die al in een
politiecel verblijven. Het kan daarbij gaan om personen die daar verblijven
in het kader van een inverzekeringstelling, dan wel om personen die in het
kader van de tenuitvoerlegging van een vrijheidsbenemende straf of maatregel
zijn gearresteerd en in het kader van deze arrestatie (tijdelijk) in een politiecel
verblijven. Het is derhalve niet de bedoeling dat personen die al in een huis
van bewaring verblijven kunnen worden teruggeplaatst naar een politiecel.Artikel IIDe leden van de fractie van de PvdA vragen naar de huidige praktijk ten
aanzien van insluiting in politiecellen van jeugdige verdachten en stellen
de vraag hoeveel kinderen in het kader van ondertoezichtstelling dan wel strafrechtelijke
plaatsing in een politiecel zijn geplaatst.In 2001 zijn 3192 jongens en 217 meisjes door het openbaar ministerie
aangemeld bij de afdeling Individuele Jeugd Zaken in verband met plaatsing
in het kader van een voorgenomen vordering inbewaringstelling.Van deze jeugdigen zijn 2799 jongens en 155 meisjes geplaatst in een opvanginrichting.
Van de overigen jeugdigen is de preventieve hechtenis geschorst of zijn zij
heengezonden (van wie slechts één wegens plaatsgebrek).Gemiddeld verbleven jeugdigen gerekend vanaf de datum inbewaringstelling
tot aan het moment van opname in een opvanginrichting 1½ dag in een
politiecel (de gemiddelde duur van het verblijf op het politiebureau na aanvang van de inbewaringstelling bedroeg voor jongens 1,4 dagen en
voor meisjes: 2,9 dagen).Onder toezicht gestelde jeugdigen die voor crisisopvang in aanmerking
komen worden zelden of nooit in politiecellen geplaatst, maar in opvanginrichtingen.De leden van de fractie van de CDA vragen hoe groot de capaciteitstekorten
bij de justitiële jeugdinrichtingen zijn en waardoor deze worden veroorzaakt
Voorts vragen zij waarom de toezegging dat de wachtlijsten begin 2002 zijn
weggewerkt niet wordt nagekomen en of er in deze inrichtingen afdelingen leeg
staan.In 2001 was er sprake van het volgende tekort aan plaatsen. In dat jaar
waren gemiddeld 832 opvangplaatsen beschikbaar. Op basis van de informatie
over onder meer de feitelijke bezetting, wachtlijsten en aantal lopende vonnissen
is vastgesteld dat de feitelijke behoefte aan opvangcapaciteit in 2001 gemiddeld
881 plaatsen bedroeg. Voor de behandelinrichtingen bedroeg het feitelijk benodigde
aantal plaatsen gemiddeld 1215 terwijl er 1108 beschikbaar waren.Aan het einde van het jaar 2001 is tengevolge van onttrekking van capaciteit
en een fors aanbod van preventief gehechte jeugdigen sprake geweest van stagnatie
in de plaatsing. Voor wat betreft de capaciteitsbeperkingen ten gevolge van
personele problematiek in de justitiële jeugdinrichtingen, kan ik u berichten
dat een dezer dagen de beantwoording van de vragen die het lid Duijkers hierover
heeft gesteld zal uitgaan.Inmiddels is de situatie verbeterd: preventief gehechte jeugdigen worden
dagelijks in de opvanginrichtingen geplaatst terwijl aanmeldingen voor behandelinrichtingen
direct worden verwerkt.Hierbij moet wel rekening worden gehouden met doorlooptijden (tijd tussen
aanmelding en plaatsing) die verband houden met het logistieke proces. Er
vindt thans een actieve monitoring plaats op dit logistieke proces met als
doel de wachttijden te bekorten en de capaciteit nog optimaler te benutten.Wachtlijsten bestaan op het ogenblik voor jeugdigen die een specifieke
behandeling nodig hebben (VIC, zeden en LVG). Met betrekking tot jeugdigen
die op basis van een civielrechtelijke titel geplaatst dienen te worden, worden
de afspraken in het crisisconvenant OTS gevolgd.Op 31 januari 2002 staan op de wachtlijst 17 meisjes en 5 jongens.In enkele open behandelinrichtingen is sprake van lege plaatsen. Naar
de oorzaak hiervan wordt een onderzoek ingesteld. Tevens wordt bezien of het
mogelijk is om tot herbestemming van deze capaciteit te komen.Artikel IIIDe leden van de fractie van de PvdA informeren of ook met schrapping van
dit artikel de mogelijkheid om de plaatsing aan de rechter voor te leggen
is verdwenen. De gedetineerde die bezwaar heeft tegen de plaatsing in een
politiecel zal zijn bezwaar door middel van een civiel kort geding aan de
rechter kunnen voorleggen.De leden van de fractie van de Christen Unie vragen of het laten vervallen
van deze bepaling onvermijdelijk is of voor de in het wetsvoorstel bedoelde
situaties andere oplossingen denkbaar zijn. De leden van deze fractie wijzen
hierbij op de opmerking van de Raad voor Strafrechtstoepassing en Jeugdbescherming
dat deze bepaling betrekking heeft op de principiële keuze in rolverdeling
tussen de rechter en de officier van justitie. Het laten vervallen van deze
bepaling is ingegeven door de omstandigheid dat de selectiefunctionaris in
het onderhavige wetsvoorstel wordt aangewezen als degene die uiteindelijk
de plaatsing bepaalt en een overlap van bevoegdheden niet wenselijk is. Voorts
kan hierbij worden opgemerkt dat in zoverre ook de principiële scheiding
tussen rechter en de officier van justitie niet meer van belang is omdat de
plaatsing is opgedragen aan een derde, namelijk de selectiefunctionaris. Hij
is ook degene die een overzicht heeft van de totale capaciteit.
In dit kader kan er voorts op worden gewezen dat de rechter en de officier
van justitie bevoegd zijn, op grond van het bestaande artikel 15, vierde lid,
van de Pbw om aanwijzingen te geven omtrent de wijze van de tenuitvoerlegging
van de vrijheidsstraf en vrijheidsbeperkende maatregel. Ook een eventueel
verblijf in een politiecel kan hier onder vallen. De selectiefunctionaris
neemt deze aanwijzingen doorgaans over.De Minister van Justitie,A. H. Korthals 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-28202-5.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl