Klimaatverandering; Brief minister ter informering over de stand van zaken omtrent de vorderingen bij het Nederlandse klimaatbeleid
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 22232, nr. 7

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

29-09-1995

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1994-1995

22232 nr. 7

15-09-1995

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamInleidingHet klimaatprobleem in de internationale contextHet nationale klimaatbeleidAnalyse RIVM/CPBRealisatie NMP-2 doelstellingen met betrekking tot CO2-emissieTabel 1: CO2-tegenvallers in Mton ten opzichte
van de –3% doelstelling in 2000 (177 Mton), berekend conform de NMP-methode Tabel 2: CO2-tegenvallers in Mton ten opzichte
van de –3% doelstelling in 2000 door exogene ontwikkelingen BerekeningsmethodeOverige broeikasgassenJoint ImplementationInventarisatie additionele CO2-reductiemaatregelenConclusies kabinetOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 22232Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 35 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
22 232Klimaatveranderingnr. 7BRIEF VAN DE MINISTER VAN VOLKSHUISVESTING, RUIMTELIJKE ORDENING EN
MILIEUBEHEERAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal's-Gravenhage, 15 september 1995 InleidingIn mijn brief van 12 mei jl. (aan de Voorzitter van de vaste commissie
voor VROM) heb ik toegezegd u zo spoedig mogelijk te informeren over de stand
van zaken omtrent de vorderingen bij het Nederlandse klimaatbeleid.
Daarbij gaat het in het bijzonder om het halen van de 3% CO2-reductiedoelstelling
voor het jaar 2000 en over het pakket maatregelen waaraan moet worden gedacht
om de doelstelling binnen bereik te houden. Dit naar aanleiding van de berekeningen
gemaakt door het Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieuhygiëne
(RIVM), het Centraal Planbureau (CPB) en het Energie Centrum Nederland (ECN)
over de ontwikkeling van de CO2-emissie in Nederland. Tijdens het
kamerdebat dat mede naar aanleiding van mijn brief op 17 mei jl. plaatsvond
(TK 77-4612), heb ik tevens toegezegd daarbij een nadere analyse van de instituten
te betrekken van de te verwachten CO2-emissie tot het jaar 2000
op basis van het Centraal Economisch Plan 1995.Hieronder beschrijf ik de stand van zaken van het huidige klimaatbeleid
(inclusief de nationale en internationale doelstellingen). Vervolgens komen
de te verwachten ontwikkelingen van de CO2-emissie tot 2000 aan
de orde, alsmede van de andere broeikasgassen. Tenslotte wordt een overzicht
gepresenteerd van aanvullende beleidsmaatregelen. De brief eindigt met een
aantal conclusies en besluiten van het kabinet. Het klimaatprobleem in de internationale contextHet Intergovernmental Panel on Climate Change (IPCC) concludeerde in 1990
dat de door menselijke activiteiten veroorzaakte toename van broeikasgassen
in de atmosfeer het natuurlijke broeikaseffect versterkt en zal leiden tot
een verandering van het klimaat. De waarschijnlijkheid van deze samenhang
dient zich steeds pregnanter aan. Daarop zijn internationale afspraken gemaakt
in het kader van het Klimaatverdrag en in de Europese Unie over
beperking van de uitstoot van broeikasgassen. De internationaal gedeelde zorg
over klimaatverandering vormt sinds 1990 de basis voor het kabinetsbeleid.Het klimaatprobleem is een mondiaal probleem waaraan alle landen, weliswaar
in verschillende mate, bijdragen. De Nederlandse bijdrage is iets minder dan
1 procent. De uitstoot van broeikasgassen is een gevolg van een groot aantal
maatschappelijke activiteiten, waarbij vooral energieopwekking en -gebruik
een dominante rol spelen. De klimaatverandering is een typisch lange-termijnprobleem
met een cumulatie-effect, d.w.z. eenmaal in de atmosfeer gebrachte broeikasgassen
hopen zich op. Er bestaat nog onzekerheid over de omvang van de verwachte
klimaatverandering en de precieze gevolgen ervan. In bijlage 1 wordt daarop
nader ingegaan.1Onder het Klimaatverdrag hebben de industrielanden zich verplicht maatregelen
te nemen met als doel in het jaar 2000 de emissies van alle broeikasgassen
gezamenlijk terug te brengen tot het niveau van 1990. Het verdrag biedt landen
de ruimte om deze doelstelling individueel (nationaal) of gezamenlijk (via
regionale samenwerkingsverbanden) te realiseren.De Europese Unie (zelf ook ondertekenaar van het Klimaatverdrag) heeft
besloten de doelstelling van het Klimaatverdrag gezamenlijk te realiseren,
zodat een aantal lidstaten (Spanje, Portugal, Griekenland, Ierland) qua emissies
nog zou kunnen groeien, terwijl door extra reducties van andere lidstaten
toch aan de verdragsverplichting kan worden voldaan.Daarvóór, tijdens de Milieuraad van oktober 1990, hadden
de lidstaten van de Europese Unie reeds een specifiekere doelstelling voor
alleen CO2 aanvaard, door zich tot doel te stellen in de EU als
geheel de CO2-emissies in 2000 te stabiliseren op het niveau van
1990. Daarbij zijn de overige broeikasgassen buiten beschouwing gelaten. Er
is eenzelfde lastenverdeling tussen de lidstaten toegepast als ten behoeve
van de doelstelling van het Klimaatverdrag.Voor de EU gelden dus twee doelstellingen, die van het Klimaatverdrag,
waarbij het om meer broeikasgassen handelt, en de specifiekere voor CO2. De Europese Commissie gaat in haar berekeningen tot op heden uit
van een 3% reductie van de CO2-emissie in Nederland in 2000, conform
de inbreng van Nederland in de Europese discussie.De doelstelling van het Klimaatverdrag om de emissies terug te brengen
tot het niveau van 1990 is van toepassing op de OESO-lidstaten en de landen
in Midden- en Oost-Europa. De landen in Midden- en Oost-Europa hebben thans
nog geen problemen hun doelstelling te halen als gevolg van de economische
recessie en van het inefficiënte energiegebruik in het verleden.Voor de industrielanden is de situatie minder rooskleurig. Bijlage 2 geeft
hiervan een beeld1. Uit de bijlage komt naar voren
dat veel landen problemen ondervinden bij het binnen bereik houden van hun
doelstelling. Een aantal EU-lidstaten dat mocht «doorgroeien»
blijft binnen het afgesproken plafond. De Europese Unie zal als totaal –
ondanks de aanzienlijke bijdrage die door Duitsland (als gevolg van de eenwording)
wordt geleverd – volgens de huidige inzichten het stabilisatiedoel voor
CO2 mogelijk met 5 tot 8% overschrijden. Het nationale klimaatbeleidDe Nederlandse regering formuleerde in het NMP-plus (1990) en het NMP-2
(1993) een CO2-reductiedoelstelling van 3 tot 5% in het jaar 2000
ten opzichte van 1989/90. Wat betreft het reductiedoel van 5% werd overeengekomen
om in 1995 een besluit te nemen of deze doelstelling, mede in het licht van
internationale ontwikkelingen en mogelijkheden, van kracht zou moeten worden
(NMP-2, pagina 73). Voor methaan (CH4) werd een reductiedoel geformuleerd
van 10% en voor lachgas (N2O) een stabilisatie, in beide gevallen
voor 2000 ten opzichte van 1990.Op 22 maart 1995 vond er een Algemeen Overleg plaats met de vaste commissie
voor VROM ter voorbereiding van de Klimaatconferentie in Berlijn (28 maart
tot 5 april 1995).Tijdens dat overleg heb ik aangegeven dat het realiseren van de huidige
doelstelling – op basis van de op dat moment beschikbare gegevens –
een aanzienlijke krachtsinspanning zal vergen en dat eventuele verdere verho-
ging van de doelstelling belangrijke maatschappelijke en economische consequenties
zal hebben (23 900 XI nr. 67). Vervolgens heeft de Tweede Kamer een motie
(23 900 XI nr. 56) aangenomen waarin de regering werd verzocht vóór
1 januari 1996 inzichtelijk te maken welk pakket maatregelen nodig is om de
in het NMP-2 aangekondigde emissie-reducties te bereiken. In de motie werd
tevens gevraagd via een kosten-batenanalyse nader uiteen te zetten hoe het
rendement van investeringen ter verdere reductie van de emissie van broeikasgassen
zo groot mogelijk kan worden gemaakt. Daarbij moesten zowel in nationaal als
internationaal verband te ondernemen activiteiten worden betrokken.Na de vaststelling van de CO2-reductiedoelstelling in het NMP-plus
is de uitvoering van het beleid op volle kracht begonnen. Over een breed terrein
zijn vanaf dat moment maatregelen voorbereid en in uitvoering genomen (zie
ook de sectorale nota's). Daarvan treft u in bijlage 3 een overzicht aan1. In de zogenoemde reparatiebrief van de Minister van
Economische Zaken van 28 juni 1995 (TK 94/95, 24 242, nr. 1) is aangegeven
hoe in die sector het beleid terzake gestalte wordt gegeven.Een belangrijk uitgangspunt van het huidige klimaatbeleid is dat alleen
die CO2-reductiemaatregelen worden getroffen die ook andere gunstige
effecten hebben, bijvoorbeeld omdat ze zichzelf terugverdienen of omdat er
ook andere (milieu)voordelen aan verbonden zijn, zoals energiebesparing. Uit
een vergelijking van de nationale rapporten die landen hebben ingediend onder
het Klimaatverdrag blijkt dat Nederland dit type maatregelen over het algemeen
heeft uitgevoerd danwel in gang heeft gezet.Uit een vergelijking van de energie-efficiency in diverse sectoren (een
maat voor het energiegebruik per eenheid produkt) blijkt verder dat Nederland
voor de belangrijke industriële sectoren tot de meest energie-efficiënte
landen behoort. Mede door dit gunstige beeld is het realiseren van de voorgestelde
emissiereducties voor CO2 voor Nederland nog moeilijker dan elders,
terwijl die doelstelling op zich al ambitieus is. De internationale vergelijking
leert ook dat in veel andere industrielanden reductiemogelijkheden voor CO2 liggen die qua kosteneffectiviteit veel aantrekkelijker zijn dan aanvullende
maatregelen in Nederland. Analyse RIVM/CPBInmiddels is de toegezegde nadere analyse van het RIVM en CPB afgerond.
Door de instituten zijn twee scenario's doorgerekend: een «behoedzaam»
economisch scenario en een «gunstig» economisch scenario. De instituten
berekenen een CO2-emissie van 190 Mton («behoedzaam»
scenario) respectievelijk 196 Mton («gunstig» scenario). Ten opzichte
van het gestelde doel van 177 Mton CO2 (corresponderend met een
reductie van 3%) zou dit een overschrijding inhouden van 13 respectievelijk
19 Mton CO2 (ofwel een stijging van de CO2-emissie met 4,6% respectievelijk 7,5 % in plaats van een daling met 3%). De thans
geldende inzichten en onzekerheden worden in deze bandbreedte zichtbaar gemaakt.De ministeries hebben ook een inventarisatie uitgevoerd waarbij een eigen
taxatie is gemaakt van de effecten van het huidige beleid. De uitkomst hiervan
is dat er in het jaar 2000 sprake zal zijn van een CO2-emissie
van 182 respectievelijk 190 Mton CO2 (afhankelijk van het gehanteerde
scenario). Dit zou een overschrijding inhouden met 5 en 13 Mton CO2
in het jaar 2000 (een stijging met respectievelijk 0% en 4,4% in plaats van
een daling met 3%). De essentie van het verschil in uitkomst tussen de berekeningen
is deels gelegen in een andere inschatting van de effecten van het huidige
beleid (zoals in uitvoering en in voorbereiding) en deels in methodische verschillen
waarbij de instituten niet alle maatregelen per sector afzonderlijk identificeren.
Zie voor een verdere uitleg van de verschillen bijlage 41. Het kabinet vertrouwt erop dat het ingezette beleid, zoals bijvoorbeeld
recent nog aangegeven in de reparatiebrief van de Minister van Economische
Zaken, het door de ministeries veronderstelde effect zal hebben. Realisatie NMP-2 doelstellingen met betrekking tot CO2-emissieWanneer rekening wordt gehouden met de eerder afgesproken reductiemaatregelen
bedraagt de verwachte overschrijding van de CO2-emissie in 2000
5 tot 13 Mton (afhankelijk van het veronderstelde economische scenario).Meer in detail kan het volgende beeld van de verwachte overschrijding
van de CO2-emissie worden gegeven en van de oorzaken die eraan
ten grondslag liggen:* in de eerdergenoemde reparatiebrief is gebleken dat de weggevallen subsidies
nog niet volledig konden worden gecompenseerd door aanvullende maatregelen.
Daarbij is aangegeven dat het halen van de oorspronkelijke doelstelling voor
de verbetering van de energie-efficiency met 1,7% per jaar nog steeds de inzet
is, maar nog niet kon worden ingevuld. Met het bestaande beleid en het reparatiepakket
(incl. de regulerende energiebelasting) kan 1,6% efficiencyverbetering worden
gerealiseerd. Het verschil leidt tot een tekort van circa 2 Mton CO2;* een hogere emissie van het wegverkeer ten gevolge van een grotere mobiliteit
ten opzichte van hetgeen was voorzien ten tijde van het NMP-2: 2,0 à
2,5 Mton CO2. Bij deze overschrijding kan overigens geen onderscheid
worden gemaakt tussen beleidstekorten en exogene factoren;* het niet-doorgaan van een demonstratieproject CO2-opslag
als gevolg van bezuinigingen: 0,5 Mton CO2. Een en ander is samengevat
in tabel 1. Tabel 1: CO2-tegenvallers in Mton ten opzichte
van de –3% doelstelling in 2000 (177 Mton), berekend conform de NMP-methode  «behoedzaam»«gunstig»Energie-efficiency+ 2,0+  2,0 Demo CO2-opslag+ 0,5+ 
0,5 Verkeer: toename mobiliteit+ 2,0+  2,5 Exogene
ontwikkelingen (tabel 2)+ 0,5+  8,0 Totaal tekort+ 5+ 13Uit het overzicht blijkt tevens dat de overschrijding van de CO2-uitstoot in het «gunstig» economisch scenario voor 8,0
Mton is toe te schrijven aan exogene ontwikkelingen. In het «behoedzaam»
economisch scenario is het saldo van de exogene factoren 0,5 Mton.
Het gaat met name om de volgende exogene factoren:* de economische groei waarmee tot nu toe is gerekend, komt overeen met
de groei in «behoedzaam» (gemiddeld 1,9% per jaar over de periode
1990–2000). In «gunstig» is de groei hoger, nl. 2,4% per
jaar. Hierdoor komt de CO2-emissie in «gunstig» 9,5
Mton hoger en is er in «behoedzaam» geen verschil;* het effect van een andere sectorstructuur dan tot nu toe verondersteld,
levert een meevaller op van 1,5 Mton CO2 in «gunstig»,
terwijl er in «behoedzaam» een tegenvaller optreedt van 0,5 Mton.
De belangrijkste verschillen zijn een grotere toename van de glastuinbouw
en het continueren van de primaire aluminiumproduktie in tegenstelling tot
de veronderstelling in het in de VNEB gehanteerde scenario. Daar tegenover
staat een lagere groei van de petrochemie en de ammoniakproduktie dan verondersteld
in de VNEB.Het in de tabel vermelde getal komt voor tweederde voor rekening van de
petrochemie en voor eenderde voor rekening van de ammoniakproduktie.Daarnaast is er nog het effect van het verschil in groeicijfers voor enkele
andere sectoren, in de mate van dematerialisatie en van statistische verschillen.
In zowel «behoedzaam» als «gunstig» leidt dit tot
een lagere CO2-emissie met respectievelijk 1,5 Mton en 3,0 Mton
in 2000.* het verschil in energieprijzen tussen VNEB en de huidige
twee economische scenario's leidt tot een verwaarloosbaar effect. De lagere
energieprijzen die nu worden voorzien worden gecompenseerd bij de kleinverbruikers
d.m.v. de voorziene regulerende energiebelasting en door de meerjarenafspraken
over energie-efficiency die zijn gemaakt met de industrie.De twee eerste effecten zijn weergegeven in tabel 2. Tabel 2: CO2-tegenvallers in Mton ten opzichte
van de –3% doelstelling in 2000 door exogene ontwikkelingen  «behoedzaam»«gunstig»Economische groei0+ 9,5 Economische
structuur+ 0,5+ 1,5 – Glastuinbouw+ 1,5+ 1,5– Primair aluminium produktie+ 2,5+ 2,5– Petrochemie en ammoniakproduktie– 2,0– 2,5– Overige structuur– 1,5– 3,0Totaal+ 0,5+ 8,0BerekeningsmethodeBij het opstellen van het NMP-2 is voor het berekenen van de CO2-emissie gebruik gemaakt van een methode die afwijkt van hetgeen inmiddels
internationaal is vastgesteld door de partijen bij het Klimaatverdrag op basis
van een advies van het Intergovernmental Panel on Climate Change (IPCC). Omdat
conform die zogenoemde IPCC-methode gerapporteerd moet worden (via de nationale
rapportage, die ik eerder met een begeleidend schrijven d.d. 13 maart 1995,
kenmerk MBL 07395005, aan de Voorzitter van de vaste commissie voor VROM heb
toegezonden) en omdat de Nederlandse prestaties aan die berekeningsmethode
zullen worden getoetst, heeft het kabinet besloten voortaan de IPCC-methode
toe te passen in plaats van de NMP-methode.De wijziging in de berekeningsmethode betreft het basisjaar waarvan wordt
uitgegaan en de berekening van de feitelijke jaarlijkse emissies. In bijlage
5 wordt dit nader toegelicht1. Aanpassing van
de berekeningswijze op de genoemde punten betekent dat de geraamde
overschrijding van de CO2-emissie in het jaar 2000 met 4 Mton wordt
gereduceerd en daarmee uitkomt op 1 Mton («behoedzaam» economisch
scenario) à 9 Mton CO2 («gunstig» economisch
scenario). Overige broeikasgassenIn het kader van het Klimaatverdrag wordt het beleid niet alleen toegespitst
op CO2, maar ook op andere broeikasgassen zoals methaan (CH4) en lachgas (N2O). Ook deze gassen dragen bij aan het versterkte
broeikaseffect. Het Intergovernmental Panel on Climate Change (IPCC) heeft
een omrekeningsmethode ontwikkeld om het effect van deze gassen vergelijkbaar
te maken met de bijdrage van CO2 door het vaststellen van weegfactoren,
de zogenaamde «Global Warming Potentials». Aangezien het hier
gaat om een recent ontwikkelde methode wil ik erop wijzen dat deze omrekeningsformules
ruime onzekerheidsmarges bevatten en dat ze – op basis van nieuwe inzichten –
regelmatig worden bijgesteld door het IPCC.Gezien de significante bijdrage van de overige broeikasgassen, zijn in
het NMP op dit punt doelstellingen geformuleerd (– 10% voor methaan
in 2000 t.o.v. 1990 en stabilisatie van lachgas in 2000 op het 1990-niveau).
Het is verheugend dat het er op dit moment naar uit ziet dat de ontwikkeling
bij methaan gunstiger is dan voorzien. De verwachte reductie voor methaan
in de periode 1990–2000 bedraagt 7 Mton CO2-equivalenten
(een reductie met ca. 25%), dit is ruim 4 Mton CO2-equivalenten
meer dan op grond van de geformuleerde doelstelling nodig zou zijn. Voor lachgas
wordt een stijging verwacht (1 Mton CO2-equivalenten), zodat hier
het stabilisatiedoel niet helemaal zal worden gehaald. Worden deze ontwikkelingen
tezamen met die van CO2 in beschouwing genomen dan blijkt dat stabilisatie
van de emissie van alle broeikasgassen gezamenlijk in 2000 ten opzichte van
1990 (de verplichting zoals aangegaan in het Klimaatverdrag) voor Nederland
mogelijk blijft. Voor de afspraak in EU-verband over stabilisatie van de CO2-emissie kan deze optelling echter niet worden toegepast. Joint ImplementationHet door middel van investeringen in het buitenland (Joint Implementation,
JI) realiseren van CO2-reducties in andere landen kan volgens het
kabinet een belangrijke rol spelen in het internationale en het Nederlandse
klimaatbeleid. Nederland zet zich dan ook krachtig in voor internationale
invoering van dit instrument. Tijdens de klimaatconferentie in Berlijn is
afgesproken dat in de periode tussen 1995 en 2000 JI-proefprojecten in gang
worden gezet. Dit besluit houdt tevens in dat pas later duidelijk zal worden
hoe en wanneer JI in internationaal verband kan worden meege- teld. De JI-activiteiten
die nu reeds plaatsvinden leveren uiteraard wel een bijdrage aan de bestrijding
van het broeikaseffect. Het CO2-effect van deze activiteiten wordt
ingeschat op 1,6 Mton CO2 in het jaar 2000 (thans lopende bosaanplantprojecten
van Sep/FACE en de bijdrage van PSO-projecten). Deze omvang zou mogelijk kunnen
verdubbelen door middel van het JI-proefprojectenprogramma van Nederland,
afhankelijk van het beschikbaar komen van de benodigde financiële middelen.
Het kabinet zal daarover een beslissing nemen in het regeringsstandpunt over
Joint Implementation dat u op korte termijn zult ontvangen. Daarin wordt een
overzicht gegeven van de lopende en voorgenomen JI-activiteiten en wordt uitvoeriger
ingegaan op de internationale afspraken. Inventarisatie additionele CO2-reductiemaatregelenZoals hierboven aangegeven gaat het kabinet er op basis van de huidige
inzichten van uit dat het reductiedoel voor CO2 in het jaar 2000
zonder aanvullende maatregelen met 1 tot 9 Mton (afhankelijk van het gehanteerde
economische scenario) wordt overschreden.Een interdepartementale werkgroep heeft de mogelijkheden voor aanvullende
reductiemaatregelen geïnventariseerd. Het kabinet heeft de denkbare aanvullende
maatregelen beoordeeld en is daarbij tot de slotsom gekomen dat een deel van
de maatregelen in beginsel uitvoerbaar is. In bijlage 6 is een overzicht van
deze maatregelen opgenomen. Per maatregel is het CO2-reductie-effect
aangegeven en verder een indicatie van benodigde investeringen, de specifieke
kosten (gld/ton vermeden CO2), de financiële gevolgen voor
het rijk en een aantal bestuurlijke aspecten. In het overzicht is één
additionele maatregel opgenomen voor verdergaande reductie van methaanemissies.Het gaat om de volgende CO2-reductiemaatregelen:– bijstoken van 10% hout in twee kolencentrales;– ondersteuning gemeentelijk energiebesparingsbeleid;– versnelling energiebesparing kantoren/MKB;– versnelling energiezuinige nieuwbouw (Plan van Aanpak Duurzaam
Bouwen);– vergroting inspanning handhaving snelheidslimieten bij personenauto's;– handhaving naleving 80 km limiet vrachtverkeer.Uit het overzicht kan worden opgemaakt dat de maatregelen goed zijn voor
een reductie van de CO2-emissie met 2,1 Mton in 2000.Wat betreft de reductie van methaanemissies biedt de off-shore nog kosteneffectieve
mogelijkheden, waarvan het geraamde effect in 2000 0,8 Mton CO2-equivalenten
bedraagt.Andere maatregelen dan vermeld in bijlage 6 kunnen slechts op wat langere
termijn een bijdrage aan de vermindering van de CO2-emissie leveren.
Bij het formuleren van het klimaatbeleid voor de periode na 2000, dat in de
Vervolgnota Klimaatverandering zal worden gepresenteerd, zullen reductiemaatregelen
opnieuw in beschouwing worden genomen.De twee gepresenteerde economische scenario's en de bijbehorende CO2-emissies laten zien dat er voor de periode tot 2000 nog sprake is
van behoorlijke onzekerheden. Het is dan ook niet zeker dat het nu gepresenteerde
aanvullende maatregelenpakket voldoende zal zijn. Dit vereist dat de ontwikkeling
van de CO2-emissie en de vooruitzichten voor de toekomst nauwlettend
worden gevolgd.De uitvoering van het klimaatbeleid in andere landen verloopt zoals geschetst
moeizaam en de in Berlijn afgesproken proeffase voor Joint Implementation
verhindert het meetellen daarvan op korte termijn. Binnen de Europese Unie
is eveneens afgesproken de EU-doelstelling te realiseren zonder Joint Implementation.
Overigens is de mogelijkheid open om Joint Implementation op te nemen indien
men verder gaat dan de internationale verplichtingen die ons land is aangegaan.
Dit samen genomen met de inspanningen die het kost om de 3% reductiedoelstelling
binnen bereik te houden brengt het kabinet tot de conclusie dat een besluit
tot het aanscherpen van het CO2-reductiedoel voor het jaar 2000
van 3 naar 5% niet realistisch is. Conclusies kabinetVoor dit moment komt het kabinet tot de volgende conclusies en besluiten:1. voortaan zal bij de berekening van de Nederlandse uitstoot van broeikasgassen
gebruik worden gemaakt van de IPCC-methode. Uitgaande van deze methode bedraagt
de geraamde overschrijding van de ten doel gestelde CO2-emissie
in het jaar 2000 (168 Mton) zonder aanvullend beleid 1 à 9 Mton (afhankelijk
van het gehanteerde economische scenario);2. er wordt een additioneel pakket maatregelen in uitvoering genomen,
zoals opgenomen in bijlage 6. Het effect hiervan bedraagt 2,1 Mton CO2 in het jaar 2000;Voor dit maatregelenpakket zijn de financiële middelen beschikbaar
gesteld;3. de ontwikkeling van de CO2-emissies wordt nauwlettend bijgehouden
opdat tijdig, mede op basis van dan aanwezige inzichten en in samenhang met
belangrijke nota's die dan zijn of worden uitgebracht (Nota Energiebeleid
en Vervolgnota Klimaatverandering), nieuwe afwegingen kunnen worden gemaakt;4. er zullen in Europees verband initiatieven worden ondernomen om tot
een harmonisatie te komen van de wijze waarop de doelstellingen voor de verschillende
broeikasgassen worden geformuleerd en gerealiseerd. In dat verband moet opnieuw
worden vastgesteld welke bijdrage de individuele lidstaten leveren aan de
EU-doelstelling;5. in het licht van de internationale ontwikkelingen en met de extra inspanningen
die worden geleverd, wordt vastgehouden aan de CO2-reductiedoelstelling
van 3% in 2000. De Minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer,M. de Boer XNoot1Ter inzage gelegd bij de afdeling Parlementaire Documentatie.XNoot1Ter inzage gelegd bij de afdeling Parlementaire Documentatie.XNoot1Ter inzage gelegd bij de afdeling Parlementaire Documentatie.XNoot1Ter inzage gelegd bij de afdeling Parlementaire Documentatie. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-22232-7.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl