Verdrag Nederland-Ecuador bevordering en wederzijdse bescherming van investeringen; Rio de Janeiro, 27 juni 1999; Brief minister met toelichtende nota
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-09 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 27281, nr. 1

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

12-09-2000

Eerste en Tweede Kamer der Staten-Generaal

1999-2000

27281-(R1662) nr. 1;340

25-08-2000

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamToelichtende notaAlgemeenEconomische situatie in EcuadorBilaterale economische betrekkingenKoninkrijkspositieArtikelsgewijze toelichting
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 27281Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 24 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
27 281 (R 1662)Verdrag tussen het Koninkrijk der Nederlanden en de Republiek Ecuador
inzake bevordering en wederzijdse bescherming van investeringen; Rio de Janeiro,
27 juni 1999nr. 340nr. 1BRIEF VAN DE MINISTER VAN BUITENLANDSE ZAKENAan de Voorzitters van de Eerste en van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 25 augustus 2000Ter griffie van de Eerste en van de Tweede Kamer der Staten-Generaal ontvangen
op 8 september 2000.De wens dat het verdrag aan de uitdrukkelijke goedkeuring van de Staten-Generaal
wordt onderworpen kan door of namens een van de Kamers of door ten minste
vijftien leden van de Eerste Kamer dan wel dertig leden van de Tweede Kamer
of door de Gevolmachtigde Ministers van de Nederlandse Antillen onderscheidenlijk
van Aruba te kennen worden gegeven uiterlijk op 8 oktober 2000.Overeenkomstig het bepaalde in artikel 2, eerste en tweede lid, en artikel
5, eerste en tweede lid, van de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen,
de Raad van State van het Koninkrijk gehoord, heb ik de eer U hierbij ter
stilzwijgende goedkeuring over te leggen het op 27 juni 1999 te Rio de Janeiro
totstandgekomen Verdrag tussen het Koninkrijk der Nederlanden en de Republiek
Ecuador inzake bevordering en wederzijdse bescherming van investeringen (Trb.
1999, 127)1.Een toelichtende nota bij dit verdrag treft U eveneens hierbij aan.De goedkeuring wordt voor het gehele Koninkrijk gevraagd.Aan de Gouverneurs van de Nederlandse Antillen en van Aruba is verzocht
hogergenoemde stukken op 8 september 2000 over te leggen aan de Staten van
de Nederlandse Antillen en de Staten van Aruba.De Gevolmachtigde Ministers van de Nederlandse Antillen en van Aruba zijn
van deze overlegging in kennis gesteld.De Minister van Buitenlandse Zaken,J. J. van Aartsen Toelichtende notaAlgemeenHet advies van de Raad van State van het Koninkrijk wordt niet openbaar
gemaakt, omdat het zonder meer instemmend luidt (artikel 25a, vierde lid,
onder b, van de Wet op de Raad van State).Een verdrag inzake de bevordering
en bescherming van investeringen heeft tot doel investeringen over en weer
bescherming te bieden ter aanvulling van de bescherming op grond van de wetten
en regelingen van de verdragspartijen en onder andere daarmee zulke investeringen
te bevorderen.Het overleg inzake het onderhavige verdrag heeft plaatsgevonden op initiatief
van Nederland.Het verdrag, dat gebaseerd is op het Nederlandse modelverdrag, garandeert
non-discriminatoire behandeling van investeringen en een vrije transfer van
betalingen verband houdend met een investering. Er worden tevens regels gesteld
omtrent onteigening van een investering en eventuele geschillen kunnen aan
neutrale internationale arbitrage worden onderworpen. De volgorde waarin de
artikelen artikel 9 tot en met 11 in het verdrag zijn opgenomen, wijkt af
van de in de modeltekst gehanteerde nummering, omdat Ecuador van mening was
dat de twee artikelen over geschillenbeslechting bij elkaar gegroepeerd zouden
moeten worden opgenomen. Voor de inhoud van deze artikelen heeft dit geen
gevolgen.Economische situatie in EcuadorNa de schuldencrisis van de jaren tachtig is in Ecuador sinds 1988 met
wisselend succes een economisch stabilisatieen herstructureringsprogramma
doorgevoerd. Een heldere consistente lijn ontbrak tot nu toe echter. De Ecuadoriaanse
economie werd de afgelopen jaren gekenmerkt door forse begrotingstekorten,
hoge inflatie, een zwakke bancaire sector, beperkte belastingdiscipline en
wijdverbreide corruptie. De buitenlandse schuld per hoofd van de bevolking
behoort tot de hoogste van Latijns Amerika. De wereldmarktprijs van ruwe aardolie,
het belangrijkste exportproduct, bepaalt in grote mate de stand van Ecuador's
economie. Naast olie zijn bananen, garnalen en koffie de belangrijkste exportproducten.Op 10 augustus 1998 werd een nieuwe president (Jamil Mahuad) geïnstalleerd.
Door middel van enkele constitutionele hervormingen was hij er in eerste instantie
in geslaagd de politieke stabiliteit aanzienlijk te verbeteren. Door de ondertekening
op 26 oktober 1998 van een vredesakkoord met Peru, waarmee een einde is gekomen
aan anderhalve eeuw van grensconflicten, won hij aanvankelijk veel krediet
bij de bevolking.De nieuwe regering begon voortvarend aan de verbetering van de economische
situatie. Eén van de eerste maatregelen die zij nam, was het afschaffen
van de kostbare subsidies op elektriciteit en gas. Maar tegenstand binnen
het congres gecombineerd met een groeiende schuldencrisis en een ineenstorting
van het financiële systeem hebben verdergaande economische hervormingen
en het privatiseringsproces goeddeels tot stilstand gebracht. Ecuador belandde
in 1999 in de diepste economische crisis uit zijn geschiedenis. Dalende grondstofprijzen
en de effecten van El Nino waren hieraan mede debet. Het bruto nationaal product
slonk met 8% en de inflatie liep op tot meer dan 60%. De financiële en
economische crisis heeft de regering ertoe gedwongen de zwevende wisselkoers
te introduceren en de banktegoeden (deels) te blokkeren. In het najaar van
1999 kon Ecuador niet meer voldoen aan zijn afbetalingsverplichtingen op de
zogenaamde Brady Bonds (rentedragende door de overheid gegarandeerde schuldbewijzen
van ontwikkelingslanden).Op 30 september 1999, na acht maanden moeizaam onderhandelen, heeft Ecuador
een intentieverklaring getekend met het Internationaal Monetair Fonds (IMF).
Het idee was dat deze intentieverklaring de weg vrij zou maken
voor een akkoord met het Fonds en voor nieuwe leningen van het IMF, de Wereldbank
en de Inter-Amerikaanse Ontwikkelingsbank, alsmede voor schuldherstructurering
in het kader van de Club van Parijs. In de Club van Parijs komen overheden
van schuldeisende landen bijeen en worden afspraken gemaakt over de afwikkeling
van de schulden van ontwikkelingslanden.President Mahuad werd eind januari afgezet en opgevolgd door vice-president
Noboa. Een aantal beleidsvoornemens, zoals ingrijpende belastinghervormingen
en heronderhandelingen met de houders van Brady Bonds, kregen echter geen
politieke steun in het congres, waardoor het akkoord met het IMF op losse
schroeven kwam te staan. Het economisch klimaat verslechterde en de sociale
onrust nam toe. President Noboa heeft aangekondigd de omstreden «dollarisering»
van de economie, waarbij de nationale munt (de sucre) wordt gekoppeld aan
de Amerikaanse dollar in te zullen voeren. Het doel van dit plan, dat mede
de val van ex-president Mahuad inleidde, is de inflatie te beteugelen en wisselkoersfluctuaties
tegen te gaan.Bilaterale economische betrekkingenDe bilaterale handel met Ecuador is, na enkele jaren van sterke groei,
in 1998 teruggelopen. De Nederlandse uitvoer naar Ecuador bedroeg in 1998
f 92 miljoen. De belangrijkste exportproducten zijn farmaceutische producten,
chemicaliën en kapitaalgoederen, met name machines en vervoermiddelen.
De invoer vanuit Ecuador had in 1998 een waarde van f 126 miljoen en
was daarmee een fractie lager dan in 1997.De Nederlandse invoer uit Ecuador bestaat hoofdzakelijk uit landbouwproducten
zoals cacao, vruchtensappen, koffie en fruit. De haven van Rotterdam heeft
in toenemende mate een belangrijke overslag- en distributiefunctie voor de
export van Ecuador naar Europa. De cijfers over de periode januari-september
1999 laten een verdere daling van de export naar Ecuador zien (f 38 miljoen;
in januari-september 1998: f 73 miljoen) maar tegelijkertijd een herstel
van de groei van de import vanuit Ecuador (f 116 miljoen; in januari-september
1998: f 91 miljoen).Het Nederlands bedrijfsleven is in Ecuador met name actief in de luchtvaart,
bancaire sector, de oliesector en de bloementeelt. Daarnaast zijn in de sector
van de «natte» bouw enkele grote Nederlandse aannemers, baggeraars
en consultants actief in het land.KoninkrijkspositieDe regeringen van de Nederlandse Antillen en van Aruba hebben te kennen
gegeven medegelding van dit verdrag te wensen.De regering van de Nederlandse Antillen beschouwt Ecuador als een potentiële
markt voor export en dienstverlening door bedrijven in de Nederlandse Antillen.
Investeringsbeschermingsverdragen kunnen een stimulans betekenen voor de totstandkoming
van buitenlandse investeringen en joint-ventures.De regering van Aruba streeft naar diversificatie van de economie en ziet
daarbij het aantrekken van buitenlandse investeringen en het bevorderen van
de handelsbetrekkingen van Aruba als belangrijke instrumenten. Het vastleggen
van bindende normen inzake de behandeling van de investeringen in een investeringsbeschermingsverdrag
wordt gezien als een van de middelen ter verbetering van de concurrentiepositie
van Aruba. Artikelsgewijze toelichtingArtikel 1 geeft een omschrijving van diverse
in het verdrag voorkomende begrippen. Het verdrag dekt zowel directe als indirecte
investeringen (investeringen gedaan door een in het gastland opgerichte rechtspersoon
of vanuit een vestiging in een derde land). De omschrijving van de term investeringen
(artikel 1, onderdeel a) is niet limitatief. Veranderingen in de juridische
vorm waarin een investering is gedaan, tasten het karakter daarvan, als investering,
niet aan. Voor het Koninkrijk en voor Ecuador zijn aparte definities voor
het eigen grondgebied omschreven (artikel 1, onderdeel c). Voor het Koninkrijk
is dat de definitie uit de modeltekst. Voor Ecuador is bepaald dat het grondgebied
wordt gevormd door hetgeen in de grondwet is omschreven, overeenkomstig internationaal
recht. Met deze bepaling is bereikt dat Ecuador zich schaart in de landen
die internationaal recht bij de bepaling van het eigen grondgebied als toetssteen
nemen. In het protocol bij het verdrag is ten aanzien van artikel 1, onderdeel
c, opgenomen dat Ecuador, anders dan Nederland, geen partij is bij het op
10 december 1982 te Montego Bay tot stand gekomen Verdrag inzake het Recht
van de zee (Trb. 1983, 83), op grond waarvan aanspraak kan worden gemaakt
op een exclusieve economische zone van 200 mijl uit de kust. De reden voor
deze bepaling is dat Ecuador nu nog aanspraak maakt op volledige jurisdictie
en soevereine rechten over de kustwateren tot 200 mijl uit de kust. De aanspraken
van Ecuador vloeien voort uit afspraken met Peru en Chili uit 1952. In Ecuador
is dit verankerd in het burgerlijk wetboek. Een wijziging daarvan ligt in
Ecuador politiek erg gevoelig, in verband met het recent opgeven van territoriale
claims op Peru. Ecuador heeft het voornemen uitgesproken om op een politiek
gunstig moment het burgerlijk wetboek alsnog aan te passen en partij te worden
bij het Verdrag inzake het Recht van de zee.Artikel 2 bevestigt de bevoegdheid van de
verdragspartijen om over de toelating van investeringen te beslissen.Artikel 3 gaat over de behandeling die investeringen
op het grondgebied van de andere partij zullen krijgen. Er wordt voorzien
in eerlijke en rechtvaardige behandeling van de investeringen en een verbod
tot het nemen van onredelijke of discriminatoire maatregelen jegens de investeerder.
Dit wordt nader gespecificeerd als de meest gunstige van de behandeling die
investeringen van eigen onderdanen of die van derde landen genieten. De voordelen
die aan onderdanen van derde landen worden gegeven in het kader van een douane-unie,
een economische unie, monetaire unie of een vergelijkbare instelling, behoeven
niet aan onderdanen van de andere verdragspartij gegeven te worden.Artikel 4 voorziet met betrekking tot belastingen,
heffingen en dergelijke en fiscale voordelen in een behandeling van de investeringen
die niet minder gunstig is dan de meest gunstige van de behandeling die investeringen
van eigen onderdanen of die van derde landen in gelijke omstandigheden genieten,
alsmede in een aantal uitzonderingen op dit beginsel.Artikel 5 garandeert dat alle betalingen die
verband houden met een investering kunnen worden overgemaakt in convertibele
valuta zonder beperking of vertraging. Dit laat het recht van de verdragspartijen
om de registratie van investeringen te verlangen onverlet. De opsomming van
categorieën betalingen is niet limitatief. Dit artikel garandeert eveneens
vrije transfer van de in artikel 6 bedoelde compensatie bij onteigening of
maatregelen van gelijke werking en de in artikel 7 bedoelde compensatie voor
verliezen als gevolg van bijvoorbeeld oorlog of revolutie.Artikel 6 omschrijft de voorwaarden die het
onrechtmatig karakter ontnemen aan maatregelen die leiden tot onvrijwillig
bezitsverlies van een investering. Er worden waarborgen gegeven voor de betaling
van een rechtvaardige schadeloosstelling zonder vertraging, waarbij de werkelijke waarde van de getroffen investering bepalend is en waarbij een vertraging
in de betaling daarvan tot compensatie leidt.Artikel 8 bevat de erkenning van subrogatie
met het oog op een uitkering wegens niet-commerciële schade uit hoofde
van een investeringsverzekering, zoals op grond van de Regeling herverzekering
investeringen.Artikel 9 bepaalt dat het verdrag van toepassing
is op alle investeringen van investeerders van de ene verdragspartij op het
grondgebied van de andere verdragspartij. Investeringen die vóór
het tijdstip van inwerkingtreding van het verdrag zijn gedaan, vallen daar
ook onder. De bepalingen van het verdrag zijn echter niet van toepassing op
geschillen die zich voor deden vóór de inwerkingtreding van
het verdrag.Artikel 10 voorziet in consultaties tussen
de verdragspartijen over de toepassing of interpretatie van het verdrag.Artikel 11 behandelt de geschillenbeslechting
tussen de investeerder en het gastland, ook wel «diagonale arbitrage»
genoemd. Voorzien is in een vriendschappelijke oplossing van een geschil (artikel
11, eerste lid). Als dat niet binnen zes maanden mogelijk is, kan het geschil
op verzoek van elk van de verdragspartijen worden voorgelegd aan een nationaal
rechtscollege of worden onderworpen aan internationale arbitrage. Bij internationale
arbitrage heeft de investeerder de keuze tussen het Internationale Centrum
voor Beslechting van Investeringsgeschillen (ICSID), op grond van het op 18
maart 1965 te Washington tot stand gekomen Verdrag inzake de beslechting van
geschillen met betrekking tot investeringen tussen Staten en onderdanen van
andere Staten (Trb. 1966, 152, laatstelijk Trb. 1994, 126), hierna ICSID-verdrag
(artikel 11, tweede lid, onderdeel a) of aan een ad hoc tribunaal onder de
arbitrageregels van UNCITRAL (Commissie voor Internationaal Handelsrecht van
de Verenigde Naties) (artikel 11, tweede lid, onderdeel b). Beide verdragspartijen
stemmen op voorhand in met het behandelen van een geschil onder het ICSID-verdrag
(artikel 11, derde lid). Rechtspersonen, die onderdaan zijn van een verdragspartij
en die voordat het geschil optreedt onder toezicht stonden van een onderdaan
van de andere verdragspartij, worden in overeenstemming met artikel 25, tweede
lid, onder b, van het ICSID-verdrag beschouwd als onderdaan van de andere
verdragspartij (artikel 11, vierde lid). Arbitrageuitspraken in een geschil
zijn bindend voor de partijen bij het geschil en zijn onder nationaal recht
uitvoerbaar (artikel 11, vijfde lid).Artikel 12 omschrijft de behandeling van een
geschil tussen verdragspartijen.Artikel 14 geeft aan dat het verdrag een looptijd
heeft van 10 jaar, waarna het stilzwijgend wordt verlengd met periodes van
telkens 10 jaar, behoudens opzegging met een termijn van zes maanden. In het
laatste geval zal een overgangsregeling van 15 jaar gelden ten aanzien van
vóór de beëindiging van het verdrag gedane investeringen
(derde lid).De Staatssecretaris van Economische Zaken,G. YbemaDe Minister van Buitenlandse Zaken,J. J. van AartsenDe Minister van Financiën,G. ZalmXNoot1Ter inzage gelegd bij de afdeling Parlementaire Documentatie. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-27281-1.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl