Wet werk en inkomen kunstenaars; Nota n.a.v. het verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 29574, nr. 7

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum indiening

27-08-2004

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2003-2004

29574 nr. 7

20-08-2004

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamBetrokkenheid Staatssecretaris van Cultuur en betrokkenheid
uitvoerenden en kunstenaars(organisaties).Noodzaak van aparte inkomensvoorziening voor kunstenaarsAlgemeenDoelstelling van de herzieningUitgangspunten van de WWIKSysteem van de wetAlgemeen3.2 Uitkeringshoogte en inkomsten3.3 Duur en vereistenProgressie-eisPlan van aanpak4. Wijzigingen gericht op vereenvoudiging en deregulering
van de WWIK4.2 Bruto-uitkeringssystematiek4.3 Voorlopige uitkering4.4 Het in aanmerking te nemen inkomen van de kunstenaarBedragen, gebruikt in voorbeelden Voorbeeld 1 WWIK-toepassing. 8 maanden uitkering in kalenderjaar;
gezin. Voorbeeld 2 WIK-toepassing (uitgezonderd bruto vaststelling)
8 maanden uitkering in kalenderjaar; gezin. Voorbeeld 4 WIK-toepassing (uitgezonderd bruto vaststelling)
5 maanden uitkering in kalenderjaar; gezin. 4.6 Forfaitaire onkostenvergoeding4.7 Geen boetebepaling5. Bevorderen van de zelfstandige voorziening in het bestaan5.2 Eigen verantwoordelijkheid van de kunstenaar5.4.4 Ondersteunend beleid6. Financiering7. Financiële gevolgenARTIKELSGEWIJSArtikel 10Artikel 11Artikel 13Artikel 15Artikel 16Artikel 19Artikel 20Artikel 21Artikel 45Artikel 80OndertekeningLichaamBijlage bij nota naar aanleiding van verslag Wet werk
en inkomen kunstenaars 
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 29574Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 117 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
29 574Vaststelling van een nieuwe regeling inzake inkomensvoorziening voor
kunstenaars (Wet werk en inkomen kunstenaars)nr. 7NOTA NAAR AANLEIDING VAN HET VERSLAGOntvangen 20 augustus 2004Met belangstelling hebben wij kennisgenomen van het verslag van de Vaste
Commissie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid inzake het wetsvoorstel Wet
werk en inkomen kunstenaars (WWIK). Het kabinet constateert met genoegen dat
het merendeel van de fracties de noodzaak van een aparte inkomensvoorziening
voor kunstenaars ondersteunt en op hoofdlijnen instemt met het wetsvoorstel.
Naast instemming hebben de leden van deze fracties echter ook vragen gesteld
over de invulling van het wetsvoorstel. Hierop wordt in het vervolg van deze
nota nader ingegaan. De leden van de fracties van de Christen Unie en de SGP
geven aan reserves te hebben ten aanzien van een aparte inkomensvoorziening
voor kunstenaars. Ook hierop bevat de nota een reactie van het kabinet.De indeling van deze nota stemt in grote lijnen overeen met de volgorde
waarin het verslag van de leden van de Tweede Kamer is opgesteld. De hoofdstuk
nummering van het verslag is eveneens in de nota overgenomen. Daar waar het
voor de beantwoording van de door de leden gestelde vragen logischer was om
verschillende onderwerpen samen te voegen is dit gedaan.In afwijking van de volgorde van het verslag hecht het kabinet eraan om
allereerst in te gaan op de door de leden van diverse fracties gestelde vragen
over de betrokkenheid van de Staatssecretaris van Cultuur en die van de uitvoerende
instanties en kunstenaars(organisaties). en op de vragen naar de noodzaak
van een aparte inkomensvoorziening voor kunstenaars.Nadien wordt in de reactie op het verslag de volgorde van het verslag
aangehouden, te beginnen bij Algemeen.Tezamen met de nota naar aanleiding van het verslag wordt ook een nota
van wijziging ingediend. Hiermee worden enige wijzigingen in het wetsvoorstel
aangebracht die tegemoet komen aan wensen die door verschillende fracties
ten aanzien van het voorliggende wetsvoorstel zijn gedaan.Betrokkenheid Staatssecretaris van Cultuur en betrokkenheid
uitvoerenden en kunstenaars(organisaties).De leden van de PvdA vragen waarom het wetsvoorstel niet is mede-ondertekend
door de Staatssecretaris van Cultuur. In relatie tot het in het wetsvoorstel
opgenomen «activeringsbeleid» vragen zij zich af of het wetsvoorstel
niet, of in mindere mate wordt ondersteund door het ministerie van OCW. De
leden van de SP vragen of de Staatssecretaris van Cultuur inhoudelijk heeft
gereageerd op het wetsvoorstel en zo ja wat haar reactie was.De leden van de PvdA, de SP en de Christen Unie vragen in hoeverre kunstenaars,
hun belangenorganisaties en de uitvoerende gemeenten bij de totstandkoming
van het wetsvoorstel betrokken zijn geweest. De leden van de PvdA vragen tot
slot waarom over de opvattingen van de belanghebbenden in het wetsvoorstel
geen melding is gemaakt en wat de reacties van hen op de wijzigingen zijn.Medeondertekening van de huidige WIK door de Staatssecretaris van Cultuur
vloeide rechtstreeks voort uit de in het toenmalige regeerakkoord opgenomen
afspraken over de totstandkoming van een aparte inkomensvoorziening voor kunstenaars,
waarbij OCW en SZW beiden betrokken waren. De WWIK is een inkomensvoorziening
met als doelstelling kunstenaars te ondersteunen bij de opbouw van een renderende –
al dan niet gemengde – beroepspraktijk als kunstenaar en geen subsidie-achtige
regeling. Een en ander neemt niet weg dat het wetsvoorstel, gezien het belang
dat het heeft voor het culturele klimaat in Nederland en gelet op de verantwoordelijkheid
van de staatssecretaris van OCW voor het flankerend beleid WWIK in nauw overleg
met het ministerie van OCW tot stand is gekomen. De doelstellingen van de
wet en de concrete uitwerking daarvan kunnen op alle onderdelen rekenen op
de instemming van de staatssecretaris van cultuur. Ter bekrachtiging hiervan
en vanwege het feit dat in deze nota ook wordt in gegaan op het flankerend
beleid wordt deze nota mede namens de staatssecretaris van cultuur aan de
leden van de Tweede Kamer aangeboden.Over het wetsvoorstel heeft overleg plaatsgevonden met vertegenwoordigers
van de centrumgemeenten en de VNG en met de belangenorganisaties van kunstenaars.
De in aansluiting op de resultaten van de evaluatie van de WIK ontwikkelde
gedachten zijn in diverse fasen van ontwikkeling getoetst aan de opvattingen
van de genoemde partijen, onder andere in het centraal WIK-overleg, waarin
de centrumgemeenten en de VNG participeren. Ook bij de nadere uitwerking van
de in het wetsvoorstel opgenomen uitgangspunten is de uitvoering betrokken.
Hetzelfde is het geval met de uitwerking van de nadere regelgeving op grond
van de WWIK. Uit de contacten met de uitvoering is gebleken dat men zich in
grote lijnen kan vinden in de gedachten achter het wetsvoorstel en in de wijze
waarop een en ander nu is uitgewerkt. Abusievelijk is deze inbreng niet tot
uitdrukking gekomen in de memorie van toelichting bij het wetsvoorstel.Noodzaak van aparte inkomensvoorziening voor kunstenaarsDe leden van het CDA vragen waarom de aparte voorziening voor kunstenaars
niet kan worden ondergebracht in de Wet werk en bijstand (WWB). Naar het oordeel
van deze leden zou dit mogelijk zijn door opname in de WWB van een apart hoofdstuk
met afwijkende bepalingen.De doelstelling van de WWIK is om (aankomende) kunstenaars een inkomensvoorziening
te bieden die hen in de gelegenheid stelt een renderende – al dan niet
gemengde – beroepspraktijk als kunstenaar op te bouwen. Het kost tijd
om zich te oriënteren op de (arbeids-)markt voor kunst en om zich daarop
een positie te verwerven die het mogelijk maakt om een renderende –
al dan niet gemengde – beroepspraktijk als kunstenaar te vestigen. De
WWB biedt deze tijd niet vanwege de daarin opgenomen verplichting tot het
aanvaarden van algemeen geaccepteerde arbeid. Het in de WWB opnemen van een
uitzonderingspositie voor deze groep van personen staat haaks op de principiële
uitgangspunten, doelstellingen en (financierings-)systematiek
van de WWB. De van de WWB afwijkende uitkeringshoogte en vermogensbepalingen,
de vrijlatingsbepalingen, het ontbreken van op arbeidsinschakeling gerichte
verplichtingen, de landelijke uitvoering van de WWIK door 20 centrumgemeenten,
de afwijkende financieringssystematiek en de definitieve vaststelling van
het recht op uitkering op jaarbasis zouden leiden tot even zoveel van de WWB
afwijkende en vaak ingewikkelde bepalingen en tot onduidelijkheid bij de burgers
en de uitvoerders van WWB en WWIK.De leden van de SP vragen in hoeverre en waarom de WWIK afwijkt van de
startersregeling voor startende ondernemers. Ook vragen de leden van de SGP
of de regering heeft overwogen om de inkomensvoorziening op te nemen in de
toekomstige zelfstandigenwet.Het Besluit bijstandverlening zelfstandigen 2004 (Bbz 2004) staat weliswaar
meer los van de WWB dan destijds het Besluit bijstandverlening zelfstandigen
van de Algemene bijstandswet (Abw), maar het Bbz 2004 sluit voor wat betreft
de uitgangspunten nog wel aan op de WWB. Dezelfde bezwaren die kleven aan
opname van de WWIK in de WWB kleven om die reden ook aan integratie van de
WWIK in het Bbz.Het ligt ook om andere redenen niet voor de hand om de WWIK te integreren
in een regeling voor startende zelfstandigen. De positie van startende kunstenaars
verschilt daarvoor teveel van die van een startende zelfstandige. Uitspraken
over de levensvatbaarheid van een kunstpraktijk kunnen op voorhand niet worden
gedaan. Deze onzekerheid over de markt voor kunstenaars, maar bovenal het
gegeven dat de vraag naar kunstproducten onvoldoende groot is om continuïteit
in afzet en omzet te waarborgen maakt dat veel kunstenaars zijn aangewezen
op een gemengde beroepspraktijk waaruit deels inkomsten uit kunst worden gegenereerd
en deels additionele inkomsten uit arbeid of anderszins. In tegenstelling
tot het Bbz 2004 richt de WWIK zich vooral op kunstenaars die van de kunstpraktijk
zelf geen levensvatbaar bedrijf weten te maken, maar die door een combinatie
met inkomsten uit overige activiteiten er wel in slagen om zelfstandig in
de kosten van het levensonderhoud te kunnen voorzien.De leden van de SGP zijn van mening dat de regering net als bij de invoering
van de WIK de noodzaak van de WWIK naast de WWB onvoldoende heeft aangetoond.
Naar het oordeel van deze leden hebben WWB en WWIK dezelfde doelstellingen;
een inkomensvoorziening voor mensen die niet over voldoende middelen van bestaan
beschikken. Zij vragen de regering alle argumenten die een aparte inkomensvoorziening
voor kunstenaars rechtvaardigen nog eens op een rijtje te zetten en daarbij
aan te geven waarom andere groepen niet in aanmerking komen voor een regeling
als de WWIK. De leden van de ChristenUnie geven aan nooit enthousiast te zijn
geweest over een aparte voorziening voor kunstenaars. Zij zetten vraagtekens
bij de bijzondere positie van kunstenaars en vragen de regering of er behalve
de doelgroep kunstenaars geen enkele andere beroepsgroep bestaat waarvoor
geldt dat afgestudeerden zeer zelden direct volledig emplooi vinden in het
beroep waarvoor zij zijn opgeleid.Het kabinet is van mening dat noch de resultaten van de evaluatie van
de WIK, noch de recente wijzigingen in het stelsel van sociale zekerheid aanleiding
geven om de beginselen en uitgangspunten die ten grondslag lagen aan de WIK
voor de WWIK te wijzigen. Die beginselen en uitgangspunten vinden hun oorsprong
in het impliciete uitgangspunt dat de wet er van uitgaat dat kunst een bijzondere
waarde voor de samenleving vertegenwoordigt maar dat deze waarde vaak niet
voldoende tot uitdrukking komt in de marktwaarde. Met andere woorden kunst
en daarmee kunstenaars vervullen een belangrijke functie in de samenleving,
maar de waarde daarvan vertaalt zich zelden in een voldoende beloning
om via uitsluitend inkomsten uit kunst in de kosten van het levensonderhoud
te voorzien. Naar de mening van het kabinet hebben kunstenaars onder andere
vanwege de afwijkende marktprincipes die gelden voor individuele kunstuitingen,
waarbij het vaak gaat om unica of producten met een beperkte reproduceerbaarheid
en vanwege de aard van veel kunstberoepen meer tijd nodig om zich een plaats
te verwerven op de (arbeids) markt voor kunstproducten en kunstproducties.
Beeldende kunstenaars hebben tijd nodig om zich te bezinnen op de richting
die zij moeten inslaan en moeten een oeuvre opbouwen, alvorens zij zich op
de markt kunnen begeven. Uitvoerende kunstenaars hebben vaak een lange weg
te gaan voordat zij erin slagen zich een plaats te verwerven in de relevante
circuits. En dan nog geldt voor beiden dat de onzekerheid over de vraag of
de kunst zal lonen blijft bestaan. Kunstenaars in de WIK of WWIK zijn geen
werklozen maar personen die met hun specifieke werkzaamheden (nog) niet voldoende
inkomsten genereren om te kunnen voorzien in de kosten van het levensonderhoud.
Een beroep op de WWB zou tot gevolg hebben dat zij de werkzaamheden als kunstenaar
moeten staken.Dit neemt niet weg dat het in de WWB aangescherpte regime voor werkloze
werknemers naar het oordeel van het kabinet op enigerlei wijze ook zijn weerslag
moet vinden in de regeling voor de kunstenaars. Mede om die reden is in het
wetsvoorstel WWIK benadrukt dat de WWIK weliswaar vrijwillig is maar niet
vrijblijvend. De progressie-eis, de jaarlijkse hertoets van de beroepsmatigheid
en de mogelijkheid om naast het op de ontwikkeling van de kunstpraktijk flankerend
beleid ook instrumenten gericht op gedeeltelijke toetreding tot de arbeidsmarkt
aan kunstenaars aan te bieden zijn hiervan voorbeelden.Concluderend blijft het kabinet van mening dart een aparte inkomensvoorziening
voor kunstenaars gerechtvaardigd is.AlgemeenDe leden van het CDA, de PvdA, VVD en Christen Unie vragen of de regering
de knelpunten uit de evaluatie op een rij kan zetten en hoe deze knelpunten
door de WWIK worden ondervangen.Bij brief van 1 november 2002 (SZW0 200 749) hebben de
staatssecretaris van SZW en de staatssecretaris van OCW de evaluatie van de
WIK aangeboden aan de leden van de Eerste en Tweede Kamer der Staten Generaal.
Naast positieve bevindingen in de evaluatie van de WIK worden ook knelpunten
genoemd. Hieronder volgen de meest belangrijke, waarbij is aangegeven op welke
wijze dit in de WWIKis opgelost:– Het bureaucratische karakter en de ingewikkeldheid van de WIK,
waarbij het hoogste scoort de regelgeving rond de jaarlijkse vaststelling
van de definitieve uitkeringshoogte.– In het voorliggende wetsvoorstel wordt een bruto uitkering in
plaats van een renteloze lening ingevoerd. Hierdoor kunnen de inkomsten bruto
in aanmerking worden genomen en is de fiscale positie van de kunstenaar niet
meer van belang. Dit vereenvoudigt de definitieve vaststelling van de uitkeringshoogte.– Problemen in de toepassing van regels. Meer specifiek komt naar
voren dat de bruto minimum omzet/inkomenseis lastig verifieerbaar is. Naast
de minimum inkomenseis wordt ook de mate waarin een kunstenaar kan worden
aangemerkt als beroepsmatig kunstenaar als toetsingscriterium opgenomen. De
bruto minimum inkomens/omzet-eis uit de WIK wordt vervangen door een per 12
maanden WWIK-gebruik in hoogte stijgende bruto inkomenseis (progressie-eis).– Geen mogelijkheid om een voorschot te verlenen, waardoor in voorkomende
gevallen beroep moest worden gedaan op bijstand en er verrekening diende plaats
te vinden. De mogelijkheid tot het geven van voorschotten is nu in het wetsvoorstel
opgenomen. – Onrechtvaardigheid in de regelgeving: Het verschil in hoogte van
de forfaitaire onkostenvrijlating tussen beeldende kunstenaars en podiumkunstenaars
ervaren de gemeenten als onrechtvaardig en niet gebaseerd op de realiteit.
Het verschil in hoogte van het beroepskostenforfait is in het wetsvoorstel
ongedaan gemaakt.– Onvoldoende grond tot terugvordering wanneer de kunstenaar zich
niet aan de opgelegde verplichtingen houdt, met name het verstrekken van inkomensgegevens
over het kalenderjaar waarin uitkering is genoten. Het wetsvoorstel bevat
nu een terugvorderingsgrond in het geval niet tijdig inzage wordt verleend
aan de centrumgemeente van de inkomensgegevens over het jaar dat uitkering
is. Dit artikel prikkelt de kunstenaar om de administratie op een correcte
wijze bij te houden en om deze tijdig te overleggen aan de gemeente.– Kunstenaars en uitvoering constateren een gebrekkige aansluiting
van de WIK op andere regelgeving, zoals op fiscaal vlak, het ziekenfonds en
de huursubsidie. De in het wetsvoorstel opgenomen bruto-uitkeringssystematiek
lost dit knelpunt op. Directe brutering van de uitkering heeft tot gevolg
dat de uitkering wordt gefiscaliseerd in het kalenderjaar waarin deze is verstrekt.
Dubbelloop van het fiscale inkomen over meerdere kalenderjaren komt hierdoor
niet meer voor.– 75% van de centrumgemeenten is van mening dat van de huidige WIK
onvoldoende stimulerende werking uitgaat voor het verwerven van neveninkomsten
of het uitbouwen van de bestaande beroepspraktijk. Gemeenten hebben behoefte
aan meer instrumenten ter stimulering en begeleiding. In het wetsvoorstel
is voorzien in stimulerende instrumenten/prikkels gericht op het daadwerkelijk
vestigen van een renderende – al dan niet gemengde – beroepspraktijk
als kunstenaar.– De gemeenten en kunstenaars achten de maximale uitkeringstermijn
van 4 jaar te kort voor vooral de ex-Abw'ers. Kunstenaars zelf noemen de 4-jaarstermijn
het meest als onderdeel in de WIK dat voor aanpassing in aanmerking komt.
Naar de mening van het kabinet biedt de maximum uitkeringsduur van vier jaar,
op te nemen in maximaal tien jaar, voldoende ruimte om een renderende gemengde
beroepspraktijk op te bouwen. Met een langere uitkeringsduur zou de WWIK teveel
het karakter krijgen van een inkomensgarantie in plaats van een tijdelijke
inkomensvoorziening. Dit zou ten koste zou gaan van de prikkelwerking die
van de wet uit moet gaan om zo snel mogelijk een rendabele gemengde beroepspraktijk
te bereiken.De leden van het CDA vragen de regering om toe te lichten wat de positieve
effecten zijn geweest van de WIK. Meer in het bijzonder vragen zij hoeveel
kunstenaars er dankzij de WIK in zijn geslaagd een renderende beroepspraktijk
als kunstenaar op te bouwen. Hoeveel kunstenaars een beroep hebben gedaan
op de WIK dan wel op de bijstand en hoeveel kunstenaars na afloop van de WIK
terugvallen op de bijstand.Sinds de inwerkingtreding van de WIK op 1 januari 1999 zijn tot en
met 2003 ruim 9500 kunstenaars ingestroomd. In diezelfde periode zijn ruim
6000 kunstenaars de WIK uitgestroomd.Van de circa 4300 personen die ultimo 2002 een WIK-uitkering ontvingen
zijn er gedurende 2003 circa 2270 uitgestroomd. Onder die uitstroom bevonden
zich 1225 kunstenaars die in 1999 waren ingestroomd en die de maximale termijn
van 4 jaar hadden bereikt (Dit betreft 30% van de totale instroom in 1999).Van de totale uitstroom in 2003, zijn 315 personen (ca. 15%) in 2003 de
Abw ingestroomd.Het kabinet kan thans niet aangeven in hoeverre de uitgestroomde kunstenaars
die niet zijn teruggevallen op de bijstand een renderende kunstenaarspraktijk
hebben opgebouwd. Wel kan worden geconstateerd dat het overgrote
deel van de kunstenaars die uitstromen uit de WIK niet aansluitend een beroep
hebben gedaan op de bijstand.Teneinde een beter beeld te kunnen krijgen over het uiteindelijke effect
van de WWIK zal onderzocht worden wat de reden van uitstroom is en op welke
wijze de uitstroom voorziet in de kosten van het levensonderhoud.Sinds de inwerkingtreding van de WIK kunnen beroepsmatige kunstenaars
geen beroep doen op bijstand. Om die reden zijn kunstenaars ook geen aparte
groep in de bijstandsstatistiek.De leden van de PvdA-fractie verbazen zich over de aanhef van het wetsvoorstel
(29 574, nr. 2), waarin wordt gesproken over categoriale regelingen voor
de kosten van chronisch zieken. Zij gaan ervan uit dat er sprake is van een
vergissing en dat een wijziging volgt.De aanhef van het wetsvoorstel is bij nota van verbetering aangepast (Kamerstukken
II, 2003/04, 29 574, nr. 5).De leden van de PvdA-fractie menen dat een resultaatdefinitie onderdeel
van een wet hoort te zijn. Dit blijkt onder meer uit aanbevelingen van de
Algemene Rekenkamer over de vorm van wetgeving. De leden van de PvdA-fractie
verzoeken de regering om deze aanbevelingen over te nemen.De leden van de PvdA vragen verder om in de memorie van toelichting voortaan
ook expliciet de relatie tussen een wetsvoorstel en de VBTB doelstelling aan
te geven.De aanbeveling van de Algemene Rekenkamer strekt ertoe om ervoor te zorgen
dat op voorhand duidelijk is wat het kabinet beoogt met (nieuwe) wetgeving.
Hier wordt ook onder verstaan dat er waarborgen zijn gecreëerd waardoor
de effectiviteit van deze wetgeving kan worden gemeten. In de memorie van
toelichting bij de WWIK is uitgebreid ingegaan op de doelstellingen van het
kabinet met betrekking tot deze wet. Om de effectiviteit van de uitvoering
van de WWIK door de centrumgemeenten te kunnen meten, zijn in paragraaf 5.4
van de WWIK een tweetal informatiebepalingen opgenomen. In de artikelen 46
en 47 is geregeld dat het college jaarlijks bij de minister een verslag over
de uitvoering van de WWIK indient. Tevens dienen de centrumgemeenten, de gemeenteraad
en de adviserende instelling desgevraagd aan de minister alle inlichtingen
te verstrekken die hij nodig heeft voor het toezicht, de statistiek, de informatievoorziening
en de beleidsvorming met betrekking tot de WWIK. In artikel 79 van de WWIK
is een evaluatiebepaling opgenomen waarin is geregeld dat de Minister van Sociale
Zaken en Werkgelegenheid (in overeenstemming met de Minister van Onderwijs,
Cultuur en Wetenschap) binnen vijf jaar na inwerkingtreding van de WWIK aan
de Staten-Generaal een verslag wordt gestuurd over de doeltreffendheid en
effecten van de WWIK in de praktijk. Het kabinet is van mening dat met voornoemde
bepalingen voldoende waarborgen zijn vastgelegd om de effectiviteit en doeltreffendheid
van de WWIK te meten en dat daarmee tegemoet wordt gekomen aan de aanbeveling
van de Algemene Rekenkamer.Voor wat betreft de relatie tussen wetsvoorstel en VBTB-doelstelling merkt
het kabinet op dat SZW vanaf 2005 een doelenbegroting kent waarin gewenste
(maatschappelijke) effecten als uitgangspunt zijn opgenomen en zijn vertaald
naar algemene en operationele doelstellingen. Tot op dat niveau is er een
één-op-één relatie met de memorie van toelichting
waarin aan de orde komt welk (maatschappelijk) effect met de wetgeving wordt
beoogd; het zo snel mogelijk doch uiterlijk binnen 48 maanden in de kosten
van het levensonderhoud kunnen voorzien middels inkomsten uit een renderende –
al dan niet gemengde – beroepspraktijk als kunstenaar en in het verlengde
daarvan uitkeringsonafhankelijk zijn. Het effect van de gewijzigde
begrotingsopzet is dat de samenhang tussen een memorie van toelichting en
de VBTB-doelstellingen explicieter tot uiting komt dan voorheen.Doelstelling van de herzieningDe leden van de PvdA stellen vragen over het bereiken van de bureaucratiedoelstelling
in de wet. Het feit dat de WWIK de helft meer artikelen bevat dan de huidige
WIK achten zij geen goed signaal en gevraagd wordt of voor diverse definities
niet kan worden volstaan met verwijzingen naar de WWB. Ook vragen zij of artikel
36 wel nodig is en wat er zou gebeuren als de nieuwe wet dezelfde naam krijgt
als de oude, waarmee 18 artikelen kunnen vervallen.De leden van de PvdA-fractie vragen zich tevens af of artikel 36 wel nodig
is, aangezien de aanwijzende minister de aanwijzing van de adviserende instelling
toch altijd ongedaan kan maken als dat op verantwoorde wijze gebeurt.Met de invoering van de WWIK streeft het kabinet ernaar om van deze wet
een zelfstandig leesbare wet te maken. Door de WWIK zoveel mogelijk los te
koppelen van het begrippenkader van de WWB wordt het onderscheid tussen beide
wetten benadrukt en de duidelijkheid voor de belanghebbenden bevorderd. Om
deze reden is ervoor gekozen om niet meer te verwijzen naar de van overeenkomstige
toepassing zijnde bepalingen uit de WWB. Hierdoor is het om de WWIK te kunnen
begrijpen niet nodig om ook kennis te hebben van de WWB. De logische consequentie
hiervan is dat de WWIK inderdaad meer artikelen bevat dan de WIK. Zo zijn
er 7 artikelen uit de WWB waarnaar in de WIK werd verwezen om bovenstaande
reden opgenomen in de WWIK. Verder zijn er 18 artikelen die met de inwerkingtreding
van de WWIK 18 andere wetten wijzigen. Het gaat dan met name om het aanpassen
van de gebruikte citeertitel in deze wetten aan de nieuwe citeertitel. Deze
18 artikelen regelen verder niets inhoudelijks in de WWIK zelf. Het kabinet
hecht er aan de nieuwe citeertitel «Wet werk en inkomen kunstenaars»
te handhaven. Deze geeft adequaat de doelstelling van de wet weer en heeft
onderscheidend vermogen ten opzichte van de WIK, waarvan de WWIK inhoudelijk
sterk afwijkt. Ten slotte zijn er 8 artikelen (de artikelen meegerekend die
zijn opgenomen in de bij deze nota van aanleiding van het verslag gevoegde
nota van wijziging) die inhoudelijk een aantal zaken regelen die een goede
invoering en overgang van de oude naar de nieuwe wet mogelijk maken.Artikel 36 is van belang voor de rechtszekerheid van de adviserende instelling
en van de gemeenten. Het artikel regelt wanneer een aanwijzing wordt respectievelijk
kan worden ingetrokken. De aanwijzing kan alleen worden beëindigd indien
zich één van de situaties genoemd in artikel 36 voordoet. Een
dergelijk artikel is heel gebruikelijk bij de aanwijzing van (adviserende)
instellingen.De leden van de PvdA vragen of er onder de WWIK sprake zal zijn van een
toename of afname van het aantal contacten tussen kunstenaars en uitvoerende
instanties en wat het kabinet een gewenst aantal klantcontacten per jaar vindt.
In dit verband vragen de leden van de PvdA welke besparingen er naar verwachting
voortvloeien uit de voorgenomen vermindering van de bureaucratie. Eenzelfde
vraag wordt gesteld door de leden van D66. Ook de leden van het CDA hebben
eerder in het verslag soortgelijke vragen gesteld en vragen eveneens om een
kwantitatieve en kwalitatieve toelichting. De leden van de VVD stellen eveneens
vragen over de vermindering van de bureaucratie. Zij wijzen in dit verband
op commentaar van de Beroepsvereniging van Beeldend Kunstenaars (BBK) en de
VNG waaruit zou blijken dat de bureaucratie juist zal vermeerderen. Zij vragen
het kabinet de wet nader te toetsen op het bureaucratisch gehalte. Uit de evaluatie van de WIK en uit een in 2001 onder de met de uitvoering
van de WIK belaste centrumgemeenten gehouden onderzoek in verband met de uitvoeringskosten,
is gebleken dat gemeenten de werkzaamheden in het kader van de WIK op sterk
uiteenlopende wijze organiseren en uitvoeren. De gemeentelijke taakopvatting
en organisatie lijken in sterkere mate de werkwijze en het aantal klantcontacten
te bepalen dan dat de wet dit doet. Om die reden en vanwege de gemeentelijke
vrijheid op het gebied van de uitvoering, kan het kabinet geen uitspraken
doen over het wenselijke aantal klantcontacten, anders dan aan te geven dat
de rechtmatige uitvoering van de wet gewaarborgd moet zijn. Het kabinet is
van mening dat het aantal klantcontacten onder de WWIK bezien vanuit die invalshoek
niet hoger behoeft te zijn dan onder de WIK.Vanwege de diversiteit in de uitvoering is het niet mogelijk om op meer
dan globale wijze te reageren op de door de leden van de PvdA, D66 en VVD
gevraagde inschatting van de als gevolg van de WWIK optredende vermindering
van bureaucratie en de daaruit voortvloeiende besparingen. Het kabinet hecht
er in dit verband aan om op de eerste plaats te benadrukken dat de fundamenteel
van de WWB afwijkende financieringssystematiek van de WWIK en de daaruit voortvloeiende
andere verantwoordelijkheidsverdeling tussen gemeenten en rijk per definitie
leidt tot meer verantwoording dan bij de WWB. Daarom kunnen de administratieve
lasten niet op eenzelfde wijze worden teruggedrongen als bij de WWB en kan
een vergelijking tussen WWB en WWIK ook niet worden gemaakt. Dit neemt niet
weg dat voor zover mogelijk binnen de voor de WWIK noodzakelijke kaders van
verantwoordelijkheidsverdeling tussen gemeenten en rijk, de regels met betrekking
tot toezicht en verantwoording zijn verminderd. De verantwoordingsverplichting
voor gemeenten over de rechtmatige wetsuitvoering wordt anders van opzet en
minder gedetailleerd dan thans onder de WIK nog het geval is. Bij de vormgeving
van deze verantwoording zal namelijk zoveel mogelijk worden aangesloten bij
de WWB, op de wijze waarop – met ingang van het verantwoordingsjaar
2004 – ook bij de vormgeving van de verantwoording over de IOAW, IOAZ
en Bbz 2004 is aangesloten bij de WWB. Dit betekent dat de gemeente in beginsel
kan volstaan met de verklaring dat zij de wet rechtmatig heeft uitgevoerd.
Slechts wanneer hiervan geen sprake is, omdat de financiële fouten meer
bedragen dan 1% van het financieel beslag, worden gemeenten, op basis van
de te stellen nadere regels inzake het verslag over de uitvoering, verplicht
de aard en omvang van de tekortkomingen te specificeren. De verantwoording
moet worden voorzien van een verklaring van de accountant waaruit blijkt dat
de gemeentelijke verantwoordingsinformatie betrouwbaar is en dat de gemeentelijke
uitvoering, voor zover daarover verantwoording moet worden afgelegd aan de
minister van SZW, rechtmatig heeft plaatsgevonden. De inspectie Werk en Inkomen
gebruikt deze verantwoording ook voor haar toezicht en voor haar landelijk
oordeel over de rechtmatigheid van de uitvoering.Naast administratieve lastenverlichting heeft de WWIK ook op een aantal
onderdelen verlichting van de uitvoeringslast tot gevolg. Het kabinet volstaat
hier met een opsomming te geven van de wijzigingen die het meeste effect sorteren:– Wijziging van de uitkeringssystematiek van renteloze lening naar
bruto-uitkering;– Geen onderscheid meer in aard van het kunstenaarschap bij de toepassing
van de forfaitaire vrijlating van beroepskosten (één bedrag
voor alle kunstrichtingen);– Langere geldigheidsduur van enkele rechtmatigheidstoetsen en– Mogelijkheid tot voorschotverlening in afwachting van definitieve
beslissing over recht op uitkering. Het kabinet wil overigens niet ontkennen dat de grotere nadruk op het
zo snel mogelijk doch uiterlijk binnen 48 maanden bereiken van uitkeringsonafhankelijkheid
door middel van een renderende beroepspraktijk als kunstenaar op onderdelen
een meer intensieve werkwijze van de centrumgemeenten vraagt. Met name zou
dit het geval zijn als de in het wetsvoorstel opgenomen verantwoordelijkheidsverdeling
tussen de centrumgemeenten en de woongemeenten bij de toekenning van op gedeeltelijke
toetreding op de arbeidsmarkt gerichte voorzieningen (activeringsbeleid) arbeidsmarkt
gehandhaafd zou blijven. Bij de nota van wijziging is deze verantwoordelijkheidsverdeling
inmiddels aangepast (zie onder paragraaf 5.4.4 van deze nota).Ook de periodieke controle op het wel of niet hebben voldaan aan de progressie-eis
en aan de beroepsmatigheidseis kan lastenverzwaring tot gevolg hebben. Daar
staat echter weer tegenover dat de ten opzichte van de minimum omzeteis in
de WIK gewijzigde periodiciteit van controle op de progressie-eis en de langere
«houdbaarheidsdatum» van de beroepsmatigheidstoets weer een gunstig
effect kunnen hebben op de mogelijke lastenverzwaring.Per saldo is het kabinet dan ook van mening dat er afhankelijk van de
organisatiewijze bij de uitvoerende instanties geen sprake behoeft te zijn
van een lastenverzwaring voor de met de uitvoering van de WWIK belaste instanties
en voor de kunstenaars.Het kabinet wil gemeenten zoveel als mogelijk behulpzaam zijn bij de organisatie
van de werkzaamheden. Daartoe zal het kabinet het initiatief nemen om in overleg
met de centrumgemeenten, VNG en de overige bij de uitvoering van de WWIK betrokken
instanties een handreikingen samen te (laten) stellen, onder andere voor de
controle op de progressie-eis. Ten behoeve van de definitieve inkomensvaststelling
zal SZW een rekenmodule beschikbaar stellen aan de centrumgemeenten, waarmee
de definitieve vaststelling op eenvoudige wijze kan plaatsvinden.Uitgangspunten van de WWIKDe leden van de PvdA benadrukken het belang van het flankerend beleid
als ondersteuning bij de opzet van een renderende beroepspraktijk als kunstenaar.
Zij vragen naar de hoogte van het budget flankerend beleid voor 2005. Vooralsnog
hebben zij de indruk dat de verantwoordelijkheid voor de financiering aan
de gemeenten wordt overgelaten. Zo ja hoe hebben de gemeenten hierop gereageerd.Het flankerend beleid (W)WIK wordt voor 100% gefinancierd door het ministerie
van OCW. De uitvoering van het flankerend beleid is opgedragen aan de Stichting
Kunstenaars & CO die hiervoor middelen beschikbaar krijgt uit de begroting
van de minister van OCW. De centrumgemeenten zijn niet verantwoordelijk voor
de uitvoering en voor de financiering van het flankerend beleid. Voor antwoord
op de vraag naar de hoogte van het budget flankerend beleid, verwijst het
kabinet naar hetgeen onder paragraag 5.4.4 van deze nota is opgemerkt over
het ondersteunend flankerend beleid.Systeem van de wetAlgemeenDe leden van de PvdA vragen of de regering een overzicht kan verschaffen
wat zij bij inwerkingtreding van het wetsvoorstel precies in de amvb's en
ministeriële regelingen gaan regelen. Zij merken op dat veel delegatiebepalingen
een «kan»-bepaling bevatten. De leden van de PvdA vragen zich
af of deze verwijzingen alle worden verwerkt in een amvb. Zij zijn van mening
dat een totaal van 30 regelingen veel te vaak en te veel is. Zij vragen
waarom deze bepalingen geen onderdeel van de wet kunnen zijn. De leden van
de PvdA-fractie vragen voor de wetsbehandeling een concept van alle amvb's
en ministeriële regelingen. Deze dienen naar het oordeel van de leden
van de PvdA alle te worden voorgehangen. De leden van de VVD stellen soortgelijke
vragen. Zij merken op dat de kamer formeel geen invloed kan uitoefenen op
de gedelegeerde bepalingen. Tevens merken zij op dat er op veel plaatsen «kan»
bepalingen zijn opgenomen in het wetsvoorstel. In dat kader vragen zij de
regering om een overzicht van alle regelingen die op het moment van inwerkingtreding
van de wet van kracht zullen zijn. De leden van de D'66-fractie vragen zich
af of er niet veel is opengelaten en welke ruimte het parlement nog heeft
om in deze gevallen invloed uit te oefenen. Ook zij vragen om een overzicht.Het kabinet verwijst voor een overzicht van alle algemene maatregelen
van bestuur en ministeriële regelingen die er op grond van de WWIK zijn
of zullen worden opgesteld naar de bij de nota naar aanleiding van het verslag
gevoegde bijlage. Hierin wordt een overzicht gegeven van alle delegatiebepalingen,
de van toepassing zijnde algemene maatregel van bestuur of ministeriële
regeling en het onderwerp wat in het betreffende besluit of regeling is terug
te vinden. Voor de uitvoering van de WWIK wordt in principe één
algemene maatregel van bestuur (amvb) en één ministeriële
beschikking opgesteld. Met die regelgeving wordt de WWIK, net als destijds
de WWB, ook toegevoegd aan een aantal reeds bestaande algemene maatregelen
van bestuur en ministeriële regelingen. Zo wordt de WWIK bijvoorbeeld
toegevoegd aan het Besluit Inlichtingenbureau en het Besluit gelijkstelling
vreemdelingen. De nadere regelgeving wordt op deze manier zoveel mogelijk
beperkt. Het kabinet is bereid de algemene maatregel van bestuur ter uitvoering
van de WWIK in een zogenoemde voorhangprocedure bij het parlement aanhangig
te maken.In de WWIK zelf zijn de hoofdlijnen van het beleid van het kabinet gericht
op inkomensondersteuning voor kunstenaars neergelegd. In de van toepassing
zijnde algemene maatregelen van bestuur is de WWIK nader uitgewerkt en in
de ministeriële regeling staan de nog gedetailleerder regels. De grondslagen
(delegatiebepalingen) hiervoor zijn terug te vinden in de WWIK. Wanneer de
nadere uitwerkingen van de hoofdlijnen van de wet in de WWIK zelf zouden zijn
opgenomen, zou voor elke wijziging van de nadere uitwerking het gehele traject
van wetswijziging doorlopen moeten worden. Dit is niet efficiënt. Om
deze reden is ervoor gekozen om de meer gedetailleerde onderwerpen of bij
algemene maatregel van bestuur of bij ministeriële regeling uit te werken.
De aanvullende regelingen treden op hetzelfde tijdstip als de WWIK in werking.In de WWIK zijn acht zogenaamde «kan»-bepalingen met betrekking
tot een algemene maatregel van bestuur opgenomen en twee met betrekking tot
een ministeriële regeling. In het als bijlage bijgevoegde overzicht is
te zien dat voor vrijwel al deze bepalingen geldt dat is aangesloten bij de
soortgelijke bepalingen uit de WWB.De leden van de PvdA merken op dat kunstenaars kunnen kiezen voor de WWB
of voor de WWIK. Zij vragen of met de stelling «De WWIK is in alle opzichten
voorliggend aan de WWB» wordt bedoeld dat gemeenten kunstenaars kunnen
dwingen om in plaats van op de WWB een beroep te doen op de WWIK.Terecht merken de leden van de PvdA in dit verband op dat kunstenaars
kunnen kiezen voor de WWB of voor de WWIK. Met de door de PvdA geciteerde
zinsnede uit de memorie van toelichting bij het wetsontwerp heeft het kabinet
willen benadrukken dat het echt om een keuze gaat voor het een of het ander.
Als een kunstenaar kiest voor de WWIK dan is het volledige stelsel van rechten
en plichten uit die wet van toepassing en kan er daarnaast geen
beroep worden gedaan op algemene bijstand. Kiest een kunstenaar voor de WWB
dan is het omgekeerde het geval, het systeem van rechten en plichten uit die
wet is dan onverkort en volledig van toepassing.3.2 Uitkeringshoogte en inkomstenDe leden van de PvdA vragen een bevestiging dat de hoogte van de WWIK-uitkering
gelijk is aan die in de WIK. Tevens vragen zij hoe hoog de maximaal af te
trekken beroepskosten in de WWIK zijn in vergelijking tot de WIK.In tegenstelling tot de netto uitkeringssystematiek in de WIK is in de
WWIK een bruto uitkeringssystematiek van toepassing. De hoogte van de bruto
uitkeringsbedragen wordt op een zodanige hoogte vastgesteld dat het netto
uit te keren bedrag gelijk blijft aan dat wat onder vigeur van de WIK het
geval zou zijn. Ten aanzien van de vraag over de hoogte van de maximaal af
te trekken beroepskosten wordt verwezen naar paragraaf 4.6 van deze nota.De leden van de PvdA-fractie vragen hoeveel budget vanuit het Rijk is
gereserveerd om kunstenaars op arbeidsinschakeling gerichte trajecten aan
te bieden en of het hierbij gaat om reguliere gemeentelijke integratiemiddelen.
Zij vragen ook of de woongemeente of de WIK-gemeente deze trajecten aanbiedt.
Gaan de woongemeenten bij uitvoering door de centrumgemeente reïntegratiegelden
beschikbaar stellen aan de centrumgemeente, of krijgen de centrumgemeenten
in de toekomst een extra factor in het verdeelmodel? Onder hoofdstuk 6 van
dit verslag merken de leden van de PvdA in dit verband nog op dat de VNG meent
dat financiering voor deze extra taak ontbreekt en dat op grond van artikel
2 van de Financiële-verhoudingwet nieuwe financiering noodzakelijk. Zij
vragen de regering hoe de financiering wordt geregeld en welk budget noodzakelijk
is.In paragraaf 5.4.4 van het algemeen deel van de memorie van toelichting1, is opgenomen dat de op arbeidsinschakeling gerichte
ondersteuning van de kunstenaar worden gefinancierd vanuit het reguliere flexibel
reïntegratiebudget WWB, het zogenoemde W-deel. Artikel 2 van de Financiële
verhoudingswet stelt dat indien beleidsvoornemens van het Rijk leiden tot
een wijziging van de uitoefening van taken of activiteiten door gemeenten
wordt aangegeven welke de financiële gevolgen van deze wijziging voor
de provincies of gemeenten zijn en op welke wijze gemeenten deze gevolgen
kunnen dragen. In het voorliggende voorstel is er geen sprake van een nieuwe
taak voor gemeenten. Gemeenten reïntegreren thans ook (voormalig) kunstenaars,
zij het pas na afloop van een eventuele deelname aan de WIK. Het kabinet ziet
daarom geen noodzaak tot het toevoegen van middelen aan het gemeentefonds.Naar aanleiding van vragen van de leden van vrijwel alle fracties heeft
het kabinet besloten dat de activering van kunstenaars in de WWIK het best
kan worden uitgevoerd door de centrumgemeente, gelet op de bestaande relatie
tussen de kunstenaar en die gemeente en teneinde versnippering in de uitvoering
te voorkomen. Onder paragraaf 5.4.4 van deze nota gaat het kabinet hier
uitgebreid op in. Naar schatting zal met de activering van kunstenaars in
de WWIK jaarlijks een bedrag gemoeid zijn van € 2 tot 3 miljoen
van het totaal flexibel reïntegratiebudget dat voor 2004 ca. € 1,5
mld. Gezien de geringe omvang van de doelgroep en het in verhouding tot het
reïntegratiebudget geringe bedrag acht het kabinet aanpassing van het
verdeelmodel niet noodzakelijk. Daarbij komt nog dat blijkens opgaven
van de uitvoerende centrumgemeenten in maart 2004, circa 73% van de WIK-gerechtigde
kunstenaars in de centrumgemeente woonachtig is.De leden van de PvdA-fractie vragen meer duidelijkheid over de definitie
van gemengde praktijk.Het begrip gemengde beroepspraktijk is in het wetsvoorstel omschreven
als een beroepspraktijk waarin het inkomen wordt verworven uit werkzaamheden
die direct zijn gerelateerd aan een beroep of bedrijf ter uitoefening van
de scheppende, uitvoerende of toegepaste kunst en uit werkzaamheden die niet
zijn gerelateerd aan een dergelijk beroep of bedrijf. In deze definitie is
vanwege de vaak voorkomende onvoorspelbaarheid van de inkomsten uit kunst
bewust nagelaten om uitspraken te doen over de verhouding inkomsten uit kunst
en anderszins. In dit verband wil het kabinet benadrukken dat het voor de
hand ligt dat een kunstenaar zich in eerste instantie richt op een beroepspraktijk
waarin in het inkomen wordt voorzien via inkomsten uit kunst. Indien na verloop
van tijd blijkt dat de opbrengsten uit kunst om wat voor reden dan ook onvoldoende
zijn en blijven ligt het eveneens voor de hand dat het beroepsperspectief
verschuift naar dat van een gemengde beroepspraktijk, waarbij uiteraard blijft
gelden dat de beroepsmatigheid als kunstenaar steeds voorop blijft staan.De leden van de PvdA vragen meer duidelijkheid over de inzet van de reïntegratiemiddelen.
Zij zijn van oordeel dat deze middelen kunnen worden ingezet ter ondersteuning
van de ontwikkeling van de beroepspraktijk. Wel dient er aldus de leden van
de PvdA onderscheid te zijn tussen de subsidie die door Kunstenaars &
CO wordt verstrekt en de inzet van reïntegratiemiddelen. In dit verband
vragen de leden van de PvdA tevens hoe het stimuleren van – brede –
arbeidsinschakeling zich verhoudt tot het kunnen opbouwen van een rendabele
beroepspraktijk. Tot slot vragen zij nog hoever gemeenten mogen gaan om kunstenaars
door middel van financiële sancties te prikkelen omscholingscursussen
te doen.De leden van de PvdA zijn terecht van oordeel dat de reïntegratiemiddelen
kunnen worden ingezet ter ondersteuning van de ontwikkeling van de beroepspraktijk.
Hierbij tekent het kabinet wel aan dat het moet gaan om ondersteuning van
de gemengde beroepspraktijk als kunstenaar. Met deze toevoeging wil het kabinet
benadrukken dat de door de leden van de PvdA bedoelde middelen ingezet kunnen
worden ter versteviging van het niet-kunstgerelateerde deel van de beroepspraktijk.
Als het gaat om versteviging van het direct aan de kunst gerelateerde deel
van de beroepspraktijk, moet een beroep worden gedaan op middelen uit het
flankerend beleid dat onder verantwoordelijkheid van de staatssecretaris van
OCW wordt uitgevoerd door de Stichting Kunstenaars & CO.Ten aanzien van het gevraagde betreffende de brede arbeidsinschakeling
wijst het kabinet op de inkomenspositie van kunstenaars en het gegeven dat
voor veel kunstenaars geldt dat wil men het vak van kunstenaar financieel
onafhankelijk uitoefenen dit gepaard moet gaan met een gemengde beroepspraktijk.
Uit de evaluatie van de WIK blijkt dat 95% van de WIK-gerechtigden aangeeft
(neven)inkomsten te hebben, waarvan gemiddeld eenderde buiten de kunst. Het
stimuleren van (gedeeltelijke) arbeids-inschakeling moet in dat licht worden
bezien. Het kabinet benadrukt dat voorop moet staan dat een kunstenaar het
vak van scheppend, uitvoerend of toegepast werkend kunstenaar moet kunnen
blijven uitoefenen en uitbouwen. De legitimatie van de WWIK is gebaseerd op
het verlenen van een inkomensvoorziening aan beroepsmatig actieve kunstenaars.
De WWIK is geen gemankeerde bijstandsregeling zoals de leden ven de PvdA terecht
hebben opgemerkt. In geval de ontwikkeling van de kunstpraktijk en
het vak van kunstenaar niet wordt belemmerd kan de gemeente besluiten om op
verzoek van de kunstenaar op arbeidsinschakeling gerichte reïntegratiemiddelen
aan te bieden. In het algemene deel van de memorie van toelichting is aangegeven
dat een kunstenaar in de WWIK te allen tijde zelf verantwoordelijk is voor
de zelfstandige voorziening in het bestaan. Van kunstenaars die onvoldoende
inkomsten uit kunst genereren mag dan ook worden verwacht dat zij alternatieve
inkomstenbronnen aanboren, om op die wijze onafhankelijk van een uitkering
het vak van kunstenaar te kunnen blijven beoefenen. Het kabinet is van oordeel
dat het gerechtvaardigd is om kunstenaars aan te spreken op de inspanningen
om met zijn kunst zelfstandig te voorzien in de bestaanskosten, al dan niet
in een gemengde beroepspraktijk. Indien een kunstenaar blijk geeft van onvoldoende
besef van verantwoordelijkheid voor de voorziening in het bestaan kan de gemeente
verplichtingen opleggen gericht op de realisering van een renderende –
al dan niet gemengde – beroepspraktijk als kunstenaar. Deze verplichtingen
kunnen echter niet zo ver gaan dat de kunstenaar het vak van kunstenaar niet
langer kan uitoefenen, bijvoorbeeld omdat de verplichting tot het aanvaarden
van algemeen aanvaarde arbeid wordt opgelegd. Juist op dit punt onderscheidt
de WWIK zich van de WWB.De progessie-eis en de jaarlijkse toets op beroepsmatig kunstenaarsschap
vormen naar het oordeel van het kabinet een substantiële prikkel op het
vestigen van een renderende beroepspraktijk.3.3 Duur en vereistenProgressie-eisDe leden van vrijwel alle fracties stellen vragen over de in de WWIK opgenomen
progressie-eis. Het belang van dit wezenlijk van de huidige WIK afwijkende
onderdeel van de WWIK wordt hiermee duidelijk onderstreept. In verband met
de nauwe relatie tussen de vragen over de progressie-eis en de onder paragraaf 5.2
van het verslag gestelde vragen over het door de VNG geïntroduceerde
plan van aanpak worden deze onderwerpen in de beantwoording gezamenlijk behandeld.De leden van het CDA ondersteunen de doelstelling van het kabinet om via
een progressieve inkomenseis toe te werken naar uitkeringsonafhankelijkheid.
Zij vragen zich daarbij af of de progressie-eis in de voorgestelde vorm niet
tot gevolg zal hebben dat een kunstenaar zich teveel zal moeten richten op
het verwerven van alternatieve inkomsten en dat hierdoor de vestiging van
een renderende beroepspraktijk in het gedrang komt. De leden van de PvdA zijn
van mening dat een progressieve inkomenseis kunstenaars kan stimuleren om
toe te werken naar een rendabele beroepspraktijk. Zij merken daarbij echter
wel op dat er door uit te gaan van het gezamenlijk inkomen van twee partners
geen zuiver beeld ontstaat over de progressie in de beroepspraktijk van de
kunstenaar. Een progressie-eis zou om die reden alleen op de kunstenaar zelf
van toepassing moeten zijn. Daarnaast merken zij op dat een beroepspraktijk
van kunstenaars zeer sterk wisselende inkomsten kent. In aansluiting op de
suggestie van de VNG om de progressie alleen te meten aan de toename van inkomen
uit kunst of kunst gerelateerd vragen zij de regering om een reactie hierop.De leden van de VVD onderschrijven de gedachte dat de WWIK vrijwillig
maar niet vrijblijvend moet zijn. Zij merken daarbij op dat door het inkomen
van de partner mee te nemen, het streven naar een renderende beroepspraktijk
teniet wordt gedaan. Daarnaast bestaat aldus de leden van de VVD het gevaar
dat de kunstenaar naarmate hij langer gebruik maakt van de WWIK hij steeds
meer tijd gaat besteden aan het baantje «buiten» de kunst, terwijl
de beroepspraktijk er niet rendabeler van wordt. Zij vragen de
regering om de progressie-eis om te zetten in een progressieve omzet/inkomenseis
uit kunst. Ook de leden van de SP hebben soortgelijke opmerkingen. De leden
van de Christen Unie vragen wat nu precies de aan de invoering van de progressie-eis
ten grondslag liggende gedachte is en of de progressie-eis betrekking heeft
op inkomsten uit kunst of op het totale inkomen.Onder paragraaf 5.4.3 van het verslag stellen de leden van D66 ook
vragen over de progressie-eis. Zij vragen hoe de progressie-eis waarbij het
totale inkomen van de kunstenaar en zijn partner in aanmerking wordt genomen,
zich verhoudt tot de doelstelling van het effectief bevorderen van de zelfstandige
bestaansvoorziening als beroepsmatig kunstenaar.Uit de evaluatie van de WIK is gebleken dat het overgrote deel van de
centrumgemeenten van oordeel is dat de WIK te weinig stimuleert tot het verwerven
van neveninkomsten en het uitbouwen van de beroepspraktijk. Afgezien van de
relatief lage uitkeringshoogte en de bruto minimum-inkomens/omzeteis uit kunst
ter hoogte van € 1089,– kent de huidige WIK geen op uitstroom
gerichte prikkels.Het kabinet is van mening dat deze vrijblijvendheid niet past in een wet
die tot doel heeft om kunstenaars te ondersteunen bij de vestiging van een
renderende – al dan niet gemengde – beroepspraktijk als kunstenaar.
Tegelijkertijd is het kabinet van mening dat de eigen verantwoordelijkheid
voor de voorziening in het bestaan voorop moet blijven staan. In aansluiting
op deze gedachten is in de WWIK als prikkel de progressieve inkomenseis opgenomen
en is tegelijkertijd de mogelijkheid geschapen om als WWIK-kunstenaar, in
aanvulling op het al bestaande flankerend beleid een beroep te kunnen doen
op, op arbeidsinschakeling gerichte voorzieningen.De progressie-eis in de door het kabinet voorgestelde vorm stoelt op twee
veronderstellingen.Op de eerste plaats is het kabinet van oordeel dat het redelijk is om
van een kunstenaar in de WWIK te verlangen dat de maximale rechtperiode van
48 maanden wordt gebruikt om geleidelijk toe te werken naar een beroepspraktijk
als kunstenaar waaruit voldoende inkomsten worden gegenereerd om in de kosten
van het eigen levensonderhoud te kunnen voorzien. Een in hoogte oplopende
minimum inkomenseis past in deze gedachte want deze stimuleert kunstenaars
om zich naast het kunstzinnige aspect van meet af aan ook bezig te houden
met het inkomensvormende aspect van een beroepspraktijk. De progressie-eis
sluit daarmee ook aan op het uitgangspunt dat een kunstenaar zelf verantwoordelijk
is voor de voorziening in het bestaan en op de door de leden van de VVD onderschreven
gedachte dat een WWIK-uitkering vrijwillig maar niet vrijblijvend is. Een
kunstenaar heeft de vrijheid om zelf te beslissen welke artistieke weg hij
inslaat, maar dit ontslaat hem niet van de verplichting om zelfstandig te
voorzien in de kosten van het bestaan.De tweede veronderstelling vloeit voort uit de dagelijkse realiteit van
een kunstpraktijk. Slechts een gering aantal kunstenaars slaagt er blijvend
in om via inkomsten uit kunst een inkomen te verwerven dat gelijk is of hoger
dan het bijstandsniveau. Volgens periodieke rapportages van de Stichting voor
Economisch Onderzoek (SEO) heeft ca. 70% van de beeldende kunstenaars permanent
een inkomen uit kunst beneden het bijstandsniveau. Uit recente cijfers over
de inkomenspositie van podiumkunstenaars is gebleken dat ruim 70% van hen
gemiddeld niet langer dan 5 maanden per jaar een contract heeft. Voor het
overgrote deel van de WWIK-kunstenaars zal dit betekenen dat zij om het vak
van kunstenaar onafhankelijk van inkomensondersteuning te kunnen blijven uitoefenen,
additionele inkomensbronnen zullen moeten aanboren. Een rendabele beroepspraktijk
als kunstenaar zal in de praktijk veelal een gemengde beroepspraktijk moeten
zijn. Het kabinet is van oordeel dat het tot de belangrijkste doelstellingen
van de WWIK moet worden gerekend om te bevorderen dat een kunstenaar ook na
beëindiging van de WWIK het vak van kunstenaar kan blijven uitoefenen.
Als het kan door voldoende inkomsten uit kunst te genereren, als dit om wat
voor reden dan ook niet kan via inkomsten uit nevenactiviteiten van de kunstenaar
of van de partner. In dit verband getuigt het naar de mening van het kabinet
van realiteitszin om kunstenaars in de WWIK van meet af aan te confronteren
met de praktijk van alledag, door niet uitsluitend het inkomen uit kunst als
maat te nemen, maar het inkomen uit een gemengde beroepspraktijk van de kunstenaar
en de partner. Een progressie-eis zoals wordt voorgesteld door de leden van
CDA, PvdA, VVD en SP, waarin uitsluitend kunst of aan kunst gerelateerde inkomsten
van de kunstenaar zelf worden meegenomen en waarin het inkomen van de partner
buiten beschouwing blijft zou teveel afwijken van de dagelijkse realiteit.
Het gevolg zou kunnen zijn dat een kunstenaar na beëindiging van het
recht op een WWIK-uitkering onvoldoende is toegerust op het verwerven van
(neven)inkomsten en daardoor genoodzaakt is om een beroep te doen op bijstand,
met alle mogelijke gevolgen voor het voortbestaan van de kunstpraktijk van
dien.Bij een consequente uitwerking van de algemene progressie-eis past het
naar de mening van het kabinet om niet voorbij te gaan aan het inkomen van
de partner. Dit temeer omdat het inkomen van de partner wel wordt meegenomen
bij de beoordeling van een rechtmatige toekenning van een WWIK-uitkering bij
de poort en gedurende de looptijd van de uitkering en tevens een rol speelt
bij definitieve vaststelling van het recht op uitkering na afloop van het
kalenderjaar waarin uitkering is genoten.Tot slot zij in dit verband nog opgemerkt dat niet alleen inhoudelijke
maar ook praktische overwegingen het kabinet hebben doen kiezen voor een algemene
progressie-eis. Inkomsten uit kunst hebben, zoals de leden van de PvdA terecht
opmerken een vaak zeer sterk wisselend en onregelmatig karakter. Bij een progressie-eis
uit kunst zou hiermee rekening moeten worden gehouden door bijvoorbeeld de
mogelijkheid op te nemen om op individuele gronden ontheffing of kwijtschelding
te verlenen van de progressie-eis. De veelheid van mogelijke oorzaken en de
noodzaak om ieder geval op individuele gronden te beoordelen kan naar de mening
van het kabinet leiden tot rechtsongelijkheid en zal een aanzienlijke toename
van de lastendruk bij de uitvoering tot gevolg hebben. Zouden naast de inkomsten
uit kunst ook de direct aan de kunst gerelateerde inkomsten worden meegenomen
dringt zich de vraag op wanneer er sprake is van kunst gerelateerde inkomsten.
Het gevaar is niet denkbeeldig dat een dergelijke benadering gaat leiden tot
zeer veel discussie, bezwaar en beroepsprocedures en uiteindelijk tot aanvullende
regelgeving.Het door de leden van het CDA, de PvdA, de VVD en de SP genoemde gevaar
dat de algemene progressie-eis tot gevolg kan hebben dat de artistieke ontwikkeling
van de kunstpraktijk als gevolg van de noodzaak om inkomsten te verwerven
in het gedrang komt, zou naar het oordeel van het kabinet reëel aanwezig
zijn bij een te hoge progressie-eis. Om die reden heeft het kabinet gezocht
naar een hoogte van de progressie-eis waarbij enerzijds niet gesproken kan
worden van een pro-forma eis maar die anderzijds uitdrukking geeft aan het
uitgangspunt dat de WWIK vrijwillig maar niet vrijblijvend is, zonder te werken
als een knellend keurslijf. Ook mag de progressie-eis naar het oordeel van
het kabinet niet uitstijgen boven het maximale vrijlatingsbedrag omdat dit
zou leiden tot verrekening van een deel van het inkomen dat noodzakelijk is
om recht op voortzetting van de WWIK te behouden.De leden van de PvdA hebben expliciet gevraagd naar de hoogte van de progressie-eis.
Het kabinet is van mening dat het redelijk is om de hoogte van de progressie-eis
bij entree (niet van toepassing op academieverlaters) ongewijzigd vast te
stellen op het huidige niveau van de bruto minimum inkomens/omzeteis, te weten € 1 200,–.
Na iedere 12 maanden WWIK-gebruik (12, 24 en 36 maanden) wordt
het bedrag van de progressie-eis, trapsgewijs in drie gelijke delen verhoogd
tot een bedrag dat gelijk is aan de maximale inkomensvrijlating voor een alleenstaand
kunstenaar (ca. 55% van het bijstandsniveau,€ 7 200,–
bruto, na aftrek van onkosten). De hiervoor noodzakelijke jaarlijkse groei
in verdiencapaciteit rechtvaardigt naar de mening van het kabinet de verwachting
dat een kunstenaar in staat moet zijn om aan het eind van de maximale rechtperiode
een inkomen dat minimaal gelijk is aan het sociaal minimum te verwerven. Tegelijkertijd
is de jaarlijkse groei van dien aard dat niet aangenomen mag worden dat kunstenaars
die op een serieuze wijze werken aan de opbouw van een renderende –
al dan niet gemengde – beroepspraktijk als kunstenaar niet in staat
zijn om te voldoen aan de van toepassing zijnde progressie-eis. Met het oog
op eventuele onvoorziene omstandigheden wordt in de nadere regelgeving aan
de centrumgemeenten de mogelijkheid geboden om éénmalig ontheffing
te verlenen aan een kunstenaar die niet kan voldoen aan de progressie-eis.
Er is sprake van onvoorziene omstandigheden als een kunstenaar zich bijvoorbeeld
vanwege een te verwachten opdracht volledig heeft moeten richten op het werken
aan zijn kunst.De leden van het CDA zijn van mening dat de progressieve inkomenseis expliciet
in het wetsvoorstel omschreven moet worden. Zij vragen de regering dit alsnog
te doen. De leden van de PvdA zijn verbaasd dat een zo cruciaal element als
de progressie-eis in de wet ontbreekt. Zij vragen de regering om een overzicht
van de aan de progressie-eis verbonden bedragen. De leden van de Christen
Unie vragen zich eveneens af hoe de progressie-eis in de wet is vorm gegeven.De opmerking van de leden van de CDA, de PvdA en de Christen Unie om de
progressie-eis op te nemen in de wettekst is overgenomen door het kabinet.
Voor het gewijzigde artikel 11 verwijst het kabinet naar de bij de nota naar
aanleiding van het verslag gevoegde nota van wijziging.Plan van aanpakEen mogelijk alternatief voor de in het wetsvoorstel opgenomen progressie-eis
is het door de VNG voorgestelde plan van aanpak. De leden van het CDA en de
PvdA spreken hun voorkeur uit voor een dergelijk plan dat als verplichting
zou moeten worden opgenomen in de wet. De leden van de VVD vragen de regering
om de haalbaarheid van een plan van aanpak dat bij entree in de WWIK wordt
opgesteld en dat vervolgens jaarlijks wordt getoetst op voortgang te onderzoeken.In de voorbereiding op het wetsvoorstel is met de bij de uitvoering van
de WWIK betrokken instanties gesproken over mogelijke alternatieven voor de
progressie-eis, met name over het door de VNG voorgestelde plan van aanpak.
Een plan van aanpak heeft naar het oordeel van het kabinet een aantrekkelijke
kanten. Het geeft zoals de leden van het CDA ook opmerken duidelijkheid over
de wederzijdse rechten en plichten tussen de centrumgemeente en de kunstenaar.
Op individueel niveau kunnen bij aanvang van de WWIK-uitkering prestatieafspraken
worden gemaakt. Periodiek kan worden beoordeeld of de afgesproken prestaties
zijn gerealiseerd en zo dit niet het geval is, wat hiervan de oorzaak is en
welke acties van de kant van de kunstenaar zelf of centrumgemeente noodzakelijk
zijn.De aantrekkelijke kanten zijn naar de mening van het kabinet tegelijkertijd
ook de achilleshiel van een plan van aanpak. Het met een kunstenaar opstellen
van een plan van aanpak, de periodieke beoordeling van de voortgang, het daar
waar noodzakelijk bijstellen van het plan van aanpak vergt een – de
leden van de PvdA merken dat ook op – een zeer grote mate van deskundigheid.
Een deskundigheid die nog zwaarder gaat wegen als, zoals wordt
gesuggereerd door de leden van het CDA en de VVD, het plan van aanpak onderdeel
gaat uitmaken van de voorwaarden waarop het recht op een WWIK-uitkering of
op voortzetting daarvan wordt gebaseerd. Zoals de leden van de PvdA al opmerken
hebben gemeenten hebben deze deskundigheid als regel niet in huis, hetgeen
advies van een deskundige derde noodzakelijk maakt.Los van het bovenstaande zou een plan van aanpak dat onderdeel uitmaakt
van de rechtmatigheidsbeoordeling omwille van rechtsgelijkheid en rechtszekerheid
zoveel mogelijk op objectieve en toetsbare criteria moeten zijn gebaseerd.
Het kabinet is van oordeel dat dit laatste gezien het individuele karakter
van een plan van aanpak, niet of ten koste van zeer grote inspanningen en
een navenante toename van de uitvoeringslasten te operationaliseren valt.Een plan van aanpak verhoudt zich naar het oordeel van het kabinet ook
niet tot de praktijk van alledag. Van academieverlaters kan niet verlangd
worden dat zij al bij aanvang van de WWIK-uitkering precies weten hoe zij
een renderende – al dan niet gemengde – beroepspraktijk als kunstenaar
denken te kunnen realiseren. Tussentijdse bijstelling met daarbij ondersteuning
van het adviserend orgaan zal vaak noodzakelijk zijn. De opbouw van een kunstpraktijk
laat zich moeilijk vatten in een planmatige aanpak of in meetbare criteria.
Een bedrijfsplan zoals wordt opgesteld in het kader van de startersregeling
Bbz en dat wordt beoordeeld op de levensvatbaarheid en later aan de hand van
gerealiseerde omzet is binnen de kustensector moeilijk te realiseren. De markt
voor kunst en kunstproducties met zijn eigen dynamiek is daarvoor naar het
oordeel van het kabinet te onzeker en te onvoorspelbaar.Een plan van aanpak zal om de bovengenoemde oorzaken hoe dan ook resulteren
in omslachtige bureaucratische en kostbare procedures en geniet naar het oordeel
van het kabinet om die redenen niet de voorkeur boven de eenvoudiger te operationaliseren
progressie-eis. Aansluiting zoeken bij het plan dat door de adviserende instelling
wordt gevraagd in het kader van aanvragen voor een bijdrage uit het flankerend
beleid zoals wordt gesuggereerd door de leden van de PvdA biedt naar het oordeel
van het kabinet evenmin soelaas. Het karakter van een aanvraag op de inkomensvoorzienig
die de WWIK is, verschilt daarvoor teveel van het karakter van de aanvraag
voor ondersteunende voorzieningen uit het flankerend beleid.Een en ander neemt niet weg dat het wenselijk kan zijn om in bepaalde
gevallen afspraken te maken met een kunstenaar over de door hem of haar te
volgen weg en om deze afspraken vast te leggen. Dit kan bijvoorbeeld het geval
zijn als uit het beroepsmatigheidsonderzoek blijkt dat een kunstpraktijk onvoldoende
groei doormaakt en dat uit het advies blijkt de groei wel gerealiseerd kan
worden na inzet van het flankerend beleid of het activerend beleid. In zo'n
geval is het denkbaar dat de centrumgemeente deze afspraken concretiseert
in een soort plan van aanpak, waaraan eventueel ook voorwaarden kunnen worden
verbonden.De leden van de PvdA merken nog op dat in de WWIK periodiek wordt bepaald
of er nog sprake is van actief kunstenaarsschap. Zij vragen hoe vaak een dergelijke
beroepsmatigheidstoets nu wordt uitgevoerd en hoe vaak dit in de WWIK zal
gebeuren.In de huidige WIK wordt bij entree en bij iedere herintreding aan de hand
van het door het adviserend orgaan uit te brengen advies (beroepsmatigheidstoets)
bepaald of er nog sprake was van actief kunstenaarsschap. Indien een kunstenaar
niet voldoet aan de beroepsmatigheidseis wordt de aanvraag voor een WIK-uitkering
afgewezen. Het adviserend orgaan toetst vervolgens jaarlijks op verzoek van
de gemeente of een kunstenaar nog kan worden aangemerkt als beroepsmatig kunstenaar.
Aan de uitkomst van dit advies kunnen echter geen wettelijke consequenties worden verbonden omdat het niet voldoen aan de beroepsmatigheidscriteria
in de wet niet als beëindigingsgrond is opgenomen.In de WWIK wordt bij entree en vervolgens jaarlijks en indien de kunstenaar
op dat moment geen uitkering ontvangt bij herintreding, beoordeeld of de kunstenaar
nog kan worden aangemerkt als beroepsmatig actief kunstenaar.De leden van de PvdA zijn van mening dat de inkomenseis ertoe bijdraagt
dat oneigenlijk gebruik in de WWIK wordt tegengegaan. Over de inkomenseis
merken zij op dat ook het arbeidsinkomen van de echtgenoot van de kunstenaar
meetelt. Zij willen weten of er voor wat betreft de inkomenseis een overgangsregeling
gaat gelden en zo ja hoe deze overgangsregeling eruit gaat zien. Ook vragen
zij hoeveel kunstenaars als gevolg van de nieuwe inkomenseis hun uitkering
kwijtraken of zullen zien dalen.Tot slot vragen de leden van de PvdA wat de reactie is van de regering
op de stelling van de Federatie van Kunstenaarsverenigingen dat de verplichting
van partners om de WWIK samen aan te vragen haaks staat op individualisering
en verzelfstandiging. De leden van de SP vragen in dit verband of het meetellen
van het inkomen van de partner bij de oordeling van het recht op uitkering
niet in strijd is met het streven naar economische zelfstandigheid.Het kabinet constateert met genoegen dat de leden van de PvdA van mening
zijn dat de aangescherpte inkomenseis ertoe bijdraagt dat oneigenlijk gebruik
van de WWIK wordt teruggedrongen.Ten aanzien van de aangescherpte bruto inkomenseis (progressie-eis) is
het kabinet van oordeel dat deze niet vanaf de inwerkingtreding van de WWIK
kan gaan gelden voor kunstenaars die op dat moment een WIK-uitkering ontvangen,
of voor kunstenaars die in het verleden een WIK-uitkering hebben ontvangen
en die in 2005 wederom een beroep willen doen op de WWIK. Het onverkort van
toepassing verklaren van de progressie-eis zou tot gevolg kunnen hebben dat
deze groepen al direct worden geconfronteerd met de hoogste trede in de progressie-eis,
zonder dat zij zich daar op enigerlei wijze hebben kunnen voorbereiden. Bezien
vanuit het oogpunt van rechtszekerheid acht het kabinet dit ongewenst.In het uitvoeringsbesluit WWIK zal een overgangsregeling worden opgenomen
die inhoudt dat voor kunstenaars die op het moment van inwerkingtreding een
WIK-uitkering ontvangen en voor ex WIK-kunstenaars die in 2005 een beroep
willen doen de entree-eis voor de WWIK van toepassing is. Deze entree-eis
is vrijwel gelijk aan de minimum bruto-inkomens/omzeteis uit de WIK.Het zou naar het oordeel van het kabinet onjuist zijn om bij de vaststelling
van het recht op uitkering en de hoogte van de uitkering de middelen van de
partner niet in aanmerking te nemen. De WWIK dient ertoe kunstenaars gedurende
een aantal jaren financieel te faciliteren bij de opbouw van een renderende,
al dan niet gemengde, beroepspraktijk in de kunsten. Kunstenaars die een beroep
doen op de WWIK hebben bewust gekozen voor het beroepsmatig gaan uitoefenen
van het vak van kunstenaar. Indien de kunstenaar een partner heeft, ligt het
in de reden dat deze partner gezien de wederzijdse verantwoordelijkheid bij
deze keuze is of wordt betrokken. Het wel of niet meenemen van het inkomen
van de partner bij de beoordeling van het recht op een WWIK-uitkering staat
een individualisering en zelfstandigheid van de kunstenaar en zijn gezin naar
het oordeel van het kabinet niet in de weg. Zouden de middelen van de partner
niet in aanmerking worden genomen, dan zou uitkering kunnen worden verstrekt
aan gezinnen die over een inkomen (buiten de WWIK om) beschikken dat boven
het sociaalminimum ligt. Het kabinet acht dit laatste zeer ongewenst en niet
in overeenstemming met het karakter van de WWIK. De leden van de Christen Unie vragen aandacht voor de fraudegevoeligheid
van de nieuwe regeling. Zij vragen op basis waarvan de regering veronderstelt
dat de progressie-eis het verzwijgen van inkomsten zal tegengaan.Ook de leden van de VVD hebben vragen over mogelijk misbruik van de WWIK.
Deze leden merken op dat de Raad van State de regering adviseert om de regeling
te testen op fraudegevoeligheid en dat de regering in reactie hierop heeft
aangegeven dat in de nieuwe wet voldoende aanscherpingen staan om misbruik
te voorkomen. In dat verband merken de leden van de VVD op dat tijdens de
hoorzitting is gebleken dat calculerend gedrag ook onder de WWIK kan voorkomen.
Inkomsten worden aldus de leden van de VVD-fractie doorgeschoven naar het
volgend jaar om zo onder de maximum vrijlatingsgrens te blijven. Ook vermindert
de stimulans om in de loop van het jaar uit te stappen. De leden vragen om
een effectiever alternatief.De leden van de PvdA hebben met genoegen geconstateerd dat het aantal
fraudegevallen gering is. Niettemin behoort naar het oordeel van deze leden,
ieder wetsvoorstel voorzien te zijn van een fraude-effect rapportage. Zij
vragen of de regering bereid is hierin ook bij dit wetsvoorstel te voorzien.In reactie op de vragen van de leden van de Christen Unie merkt het kabinet
op dat de in de WWIK opgenomen progressie-eis inhoudt in dat een kunstenaar
na ieder 12 maanden WWIK-gebruik moet aantonen minimaal een per twaalf maanden
in hoogte stijgend bedrag aan inkomsten te hebben verworven. Naar het oordeel
van het kabinet maakt deze eis het verzwijgen van inkomsten minder voor de
hand liggend. Immers geen of te lage aantoonbare inkomsten betekent dat het
recht op de WWIK-uitkering wordt beëindigd. In aanvulling hierop merkt
het kabinet nog op dat centrumgemeenten voor de definitieve vaststelling van
het recht op een WWIK-uitkering vaak gebruik maken van de belastingaangifte
van de kunstenaar. Een vergelijking van de in het kader van de progressie-eis
verstrekte inkomsten met de opgave in de belastingaangifte wordt hiermee mogelijk.Naar aanleiding van de vragen van de leden van de VVD merkt het kabinet
op dat het altijd mogelijk is om inkomsten door te schuiven naar een periode
na beëindiging van de WWIK. De kans dat dit gebeurt wordt echter groter
naarmate de vaststellingsperiode korter is.Een korte vaststellingsperiode stimuleert dat kunstenaars gedurende het
jaar uit de WIKK stappen, maar verhoogt tegelijkertijd het risico dat dit
op een calculerende wijze gebeurt. Een langere vaststellingsperiode heeft
het omgekeerde effect.Het kabinet hecht eraan om de vaststellingsperiode per kalenderjaar te
handhaven. Deze vaststellingsperiode beperkt enerzijds calculerend gedrag
maar biedt anderzijds nog voldoende stimulans aan kunstenaars om de uitkering
gedurende het kalenderjaar te beëindigen, zodra de hoogte van het inkomen
daartoe aanleiding geeft. Het kabinet merkt in dit verband nog op dat bij
een jaarlijkse vaststelling calculerend gedrag alleen loont indien in het
jaar waarnaar de inkomsten zijn doorgeschoven geen WWIK-uitkering wordt ontvangen.
Dit omdat de inkomsten over het gehele kalenderjaar worden meegenomen, inclusief
de inkomsten voorafgaand aan de WWIK-uitkering.Tot slot wijst het kabinet erop dat de nieuwe vaststellingssystematiek,
waarin over de uitkeringsloze periode van een kalenderjaar uitsluitend het
inkomen boven het van toepassing zijnde sociaalminimum in aanmerking wordt
genomen als effect heeft dat een zo kort mogelijk verblijf in de WWIK wordt
gestimuleerd. Onder paragraaf 4.4 wordt hierop uitgebreid ingegaan.De leden van de PvdA constateren terecht dat uit de evaluatie is gebleken
dat het aantal fraudegevallen onder de WIK gering is. De aangescherpte eisen in de WWIK zullen naar de overtuiging van het kabinet de fraudegevoeligheid
van de WWIK nog doen afnemen ten opzichte van die van de WIK. Tot slot gaat
het om een relatief kleine regeling waarop een beperkte doelgroep een beroep
doet en die uitgevoerd wordt door 20 centrumgemeenten. Frauderend gedrag wordt
in een dergelijke context aanzienlijk eerder geconstateerd dan het geval is
bij een regeling met een groter bereik.Een fraude-effect rapportage acht het kabinet om die redenen vooralsnog
niet noodzakelijk.4. Wijzigingen gericht op vereenvoudiging en deregulering
van de WWIK4.2 Bruto-uitkeringssystematiekDe leden van de CDA-fractie constateren dat de bruto uitkering als renteloze
lening wordt verstrekt, waarna jaarlijks een definitieve vaststelling en verrekening
volgt. Deze leden vragen zich af waarom in het onderhavige wetsvoorstel niet
gekozen is voor een koppeling van deze jaarlijkse vaststelling aan een kalenderjaar,
zodat er een overlap met de fiscale vaststelling plaats zou vinden.Anders dan de leden van de CDA-fractie veronderstellen wordt de WWIK-uitkering
niet in de vorm van een geldlening verleend. Het gaat direct om bruto uitkering
die netto om niet wordt uitgekeerd. Na beëindiging van het kalenderjaar
waarin de uitkering is verleend, dus gekoppeld aan een kalenderjaar wordt
het definitieve recht op uitkering en de hoogte vastgesteld.4.3 Voorlopige uitkeringDe leden van de PvdA geven aan verheugd te zijn dat in de WWIK de uitkering
direct als bruto uitkering wordt verstrekt. Zij betreuren het echter dat in
het wetsvoorstel geen overgangsbepalingen zijn opgenomen. Dit in verband met
het dubbele inkomen dat (W)WIK'ers technisch gezien in het eerste jaar van
de WWIK kunnen hebben. Zij vragen of de regering bereid is om eenmalige negatieve
inkomenseffecten voor kunstenaars die het gevolg kunnen zijn van de wetsovergang
voor haar rekening te nemen.De leden van de PvdA merken voorts op dat brutering van de WWIK tot gevolg
dat bij terugbetaling van eventueel teveel ontvangen WWIK-uitkering eveneens
de bruto bedragen gelden. Zij vragen of eventueel teveel betaalde belasting
bij de Belastingdienst kan worden teruggevraagd.De leden van de PvdA merken terecht op dat (W)WIK'ers technisch gezien
in het eerste jaar van inwerkintreding van de WWIK een dubbel inkomen hebben.
De door de leden van de PvdA geschetste mogelijke nadelige financiële
effecten die het gevolg kunnen zijn van dit dubbele fiscale inkomen zullen
naar de mening van het kabinet echter niet optreden. In overleg met het ministerie
van Financiën zal de omzetting in een bedrag om niet van de WIK-lening
over 2004 – die plaats vindt in 2005 – fiscaal aangemerkt worden
als een eindheffingsbestandeel. Dit houdt in dat over de omzetting wel loonheffing
dient te worden voldaan door de gemeente, maar dat die niet tot het verzamelinkomen
wordt gerekend. Bij gevolg ontstaat er geen progressienadeel bij de kunstenaar
en treden er ook geen negatieve effecten op bij inkomensafhankelijke regelingen
als huursubsidie, studiefinanciering en dergelijke.Bij terugvordering van teveel betaalde bruto uitkering wordt inderdaad
ook de over de teveel betaalde uitkering ingehouden belasting en premies teruggevorderd.
In voorkomende gevallen kan de kunstenaar de als gevolg van deze
terugvordering teveel betaalde belasting terugvragen bij de Belastingdienst.4.4 Het in aanmerking te nemen inkomen van de kunstenaarHet kabinet wil het hiphop-of knipkaartkarakter van de regeling versterken
door in de uitkeringsloze periodes alleen het inkomen in aanmerking te nemen
voorzover dat hoger is dan 100% van de bijstandsnorm. De leden van de PvdA
waarderen deze «aanzet» tot ontbureaucratisering, maar vragen
om enkele verduidelijkende rekenvoorbeelden. De leden van de PvdA vragen in
dit verband tevens waarom wordt gekozen voor een precieze toerekening van
het inkomen waarin WWIK is ontvangen. Leidt deze systematiek niet tot nieuwe
bureaucratie vooral omdat de inkomsten beslist niet precies zijn toe te rekenen
aan maanden of periodes per jaar, zo vragen zij zich af. Zij vrager om een
reactie van de regering en om aanpassing van deze regel.De leden van de PvdA zijn van mening dat de WWIK het hiphoppen nog te
weinig stimuleert. Zij vragen de regering om aan te geven op welke wijze het
hiphoppen kan worden verbeterd en vragen de regering in dit verband om een
reactie op het door de Federatie van Kunstenaarsverenigingen voorgestelde
concept van een strippenkaart.De leden van de PvdA vragen tevens welk bezwaren er zijn tegen het door
de Federatie van Kunstenaarsverenigingen geopperde idee om bij tijdelijke
onderbreking van de WWIK de verrekening te beperken tot het inkomen over de
periode in het kalenderjaar die voorafgaat aan de datum van beëindiging.Zowel in de WIK als in de WWIK wordt voor de vaststelling van het definitieve
recht op uitkering in een bepaald kalenderjaar, het inkomen over het gehele
kalenderjaar in aanmerking genomen. Over dit jaarinkomen wordt over de periode(s)
in het kalenderjaar waarin geen uitkering is ontvangen buiten beschouwing
gelaten een bedrag per maand, gelijk aan het sociaal minimum. Het is hierdoor
niet noodzakelijk om de inkomsten naar een bepaalde maand toe te rekenen.In het WIK-systeem werd het jaarinkomen gemiddeld over alle 12 maanden
van het kalenderjaar, ongeacht of het gehele jaar uitkering was verleend.
Aldus kon over de uitkeringsloze maanden een inkomen onder het sociaal minimum
worden toebedeeld.Door de nieuwe systematiek wordt in ieder geval over de uitkeringsloze
periode een bedrag, gelijk aan het sociaal minimum niet in aanmerking genomen.
Dit maakt het voor de kunstenaar interessanter om de uitkering tijdelijk op
te zeggen, bijvoorbeeld bij incidenteel hoge verdiensten. Een voorbeeld:Bedragen, gebruikt in voorbeelden WWIK-norm€   954,73x12=€ 11 456,76Sociaal minimum (100%)€ 1 349,13x12=€ 16 189,56Bijverdiengrens (125%)€ 1 871,42x12=€ 22 457,04Inkomen€ 13 400,00:12=€ 1 116,67Voorbeeld 1 WWIK-toepassing. 8 maanden uitkering in kalenderjaar;
gezin. Jaarinkomen -/- werkelijke beroepskosten€ 13 400,00   Geen uitkering4€ 1 349,13 €  5 396,52–  Verschil   €  8 003,48   Wel uitkering8€   954,73 €  7 637,84+€ 7 637,84 Inkomen +uitkering   € 15 641,32   125%8€ 1 871,42 € 14 971,36   Verschil   €   669,96korten€   669,96–Recht     € 6 967,88  In kalenderjaar ontvangen uitkering € 7 637,84Recht € 6 967,88 –Terugvorderen €   669,96Uitgaande van een eveneens bruto WIK-uitkering zou uitkomst onder de WIK
zijn geweest:Voorbeeld 2 WIK-toepassing (uitgezonderd bruto vaststelling)
8 maanden uitkering in kalenderjaar; gezin. Gemiddeld maandink. -/- werkelijke beroepskosten€ 1 116,67    Uitkering8x€   954,73 =€ 7 637,84 Inkomen +uitkering  € 2 071,40    125%  € 1 871,42    Korting per maand8x€   199,98 =€ 1 599,84 Recht     € 6 038,00 In kalenderjaar ontvangen uitkering€ 7 637,84 Recht€ 6 038,00–Terugvorderen€ 1 599,84 Hoe korter de uitkeringsperiode, hoe groter het verschil relatief is,
zoals blijkt uit de volgende voorbeelden:Voorbeeld 3. WWIK-toepassing . 5 maanden uitkering in kalenderjaar; gezin. Jaarinkomen -/- werkelijke beroepskosten € 13 400,00    Geen uitkering7€ 1 349,13 €  9 443,91 –           Verschil   € 3 956,09    Wel uitkering5€   954,73 € 4 773,65 +€ 4 773,65 Inkomen + uitkering   € 8 729,74             125%5€ 1 871,42 € 9 357,10             Verschil   €   627,36 korten€ - - Recht     –€ 4 773,65 in kalenderjaar ontvangen uitkering€ 4 773,65 recht€ 4 773,65 terugvorderen/aanvullen€ – Voorbeeld 4 WIK-toepassing (uitgezonderd bruto vaststelling)
5 maanden uitkering in kalenderjaar; gezin. Gemiddeld maandink. -/- werkelijke beroepskosten€ 1 116,67    Uitkering5x€   954,73 =€ 4 773,65 Inkomen +uitkering  € 2 071,40    125%  € 1 871,42    Korting per maand5x€   199,98 =€ 
 999,90 Recht     € 3 773,75 In kalenderjaar ontvangen uitkering€ 4 773,65 Recht€ 3 773,75–Terugvorderen€   999,90 Het kabinet is van oordeel dat voor wat betreft het hiphoppen oftewel
het effectief gebruiken van de 48 maanden waarover maximaal recht op een WWIK-uitkering
bestaat de eigen verantwoordelijkheid van de kunstenaar zwaar moet wegen.
Als een kunstenaar ervoor kiest om in een periode waarin er substantiële
eigen inkomsten zijn verworven in de WWIK te blijven, wordt het recht op WWIK
snel opgesoupeerd, terwijl een beroep op de regeling op dat moment strikt
genomen niet noodzakelijk is. Van kunstenaars die de ambitie hebben om een
renderende – al dan niet gemengde – beroepspraktijk als kunstenaar
op te zetten mag worden verwacht dat zij in staat zijn om zelfstandig een
op de toekomst gebaseerde risicoafweging te kunnen maken als het gaat om het
wel of niet continueren van de WWIK-uitkering.Voorwaarde daarbij is wel dat een effectief gebruik van de WWIK ook daadwerkelijk
mogelijk is. Ten aanzien van dit laatste is het kabinet van oordeel dat het
hiphoppen in de WWIK voldoende gestimuleerd en gefaciliteerd wordt. De bovenomschreven
vaststellingswijze stimuleert een zo kort mogelijk beroep op de WWIK per kalenderjaar.
Doordat de beroepsmatigheidstoets een geldigheidsduur krijgt van één
jaar en de progressie-eis slechts per 12 maanden WWIK-gebruik wordt vastgesteld
zal in veel gevallen bij herintreding in de WWIK uitsluitend de rechtmatigheidsbeoordeling
(poortwachter) plaats moeten vinden. Omdat er in veel gevallen geen relevante
wijzigingen zullen zijn opgetreden in de situatie van de kunstenaar kan het
recht op WWIK meestal ook snel en zonder overdreven zware procedures worden
vastgesteld.Het kabinet is niet voornemens een verrekeningswijze als voorgesteld door
de Federatie van Kunstenaarsverenigingen in de WWIK op te nemen. Deze verrekeningswijze
was opgenomen in het oorspronkelijke voorstel van wet van de WIK. Naar aanleiding
van signalen uit de uitvoeringspraktijk over vooral de mogelijkheid van calculerend
gedrag is deze verrekeningswijze bij Veegwet SZW 1998 gewijzigd in de huidige
verrekeningssystematiek over het gehele kalenderjaar. De argumenten die hebben
geleid tot aanpassing gelden naar het oordeel van het kabinet ook thans nog
onverkort. De oorspronkelijke verrekeningswijze moedigt niet alleen calculerend
gedrag aan, maar vergemakkelijkt dit ook. Betaling van tijdens de WWIK-periode
aangegane overeenkomsten of opdrachten kunnen in deze systematiek eenvoudig
buiten de WWIK-periode plaatsvinden, door de WWIK-uitkering te beëindigen
alvorens facturering en/of betaling gaat plaatsvinden.Het kabinet heeft niet kunnen achterhalen wat wordt bedoeld met het concept
van de strippenkaart en kan hierover dan ook geen oordeel geven. Voor zover
een dergelijke concept echter zou inhouden dat de jaarlijkse definitieve vaststelling
van het recht op een WWIK-uitkeringachterwege wordt gelaten kan
een dergelijk concept naar het oordeel van het kabinet niet in overweging
worden genomen, om reeds hiervoor aangegeven redenen.4.6 Forfaitaire onkostenvergoedingDe leden van de PvdA vragen hoe hoog de maximaal af te trekken beroepskosten
zijn in de WWIK in vergelijking met de WIK. Zij merken op dat het kabinet
voornemens is het beroepskostenforfait in de WWIK voor scheppende en niet-scheppende
kunstenaars gelijk wordt getrokken door het gemiddelde te nemen van de huidige
bedragen voor scheppende en niet-scheppende kunstenaars. Zij vragen of dit
een gemiddelde is van twee bedragen of een gewogen gemiddelde. De leden van
de PvdA vragen verder hoeveel kunstenaars er met de nieuwe regeling op achteruit
gaan en voor welke bedragen en of deze achteruitgang zich verdraagt met de
doelstellingen om kunstenaars op eigen benen te zetten. De leden van de PvdA
vragen ook wat het kost om het forfait te verhogen naar bijvoorbeeld 75% of 100%
van het huidige forfait voor scheppende kunstenaars. Tot slot pleiten de leden
van de PvdA ervoor om één beroepskostenforfait te hanteren en
om dit voor alle kunstenaars vast te stellen op het hoge niveau. De leden
van de Christen Unie vragen of de regering zicht heeft in hoeveel situaties
de werkelijke beroepskosten hoger zijn dan het voorgestelde forfaitaire bedrag
en hoeveel extra werk de voorgestelde opzet met zich meebrengt.Voor de hoogte van het voorgestelde beroepskostenforfait is het kabinet
uitgegaan van het gemiddelde tussen het huidige maximale beroepskostenforfait
voor scheppende kunstenaars (voor 2004 € 4 538,-) en dat voor
niet-scheppende kunstenaars (voor 2004 € 2 269,-) en niet van
een gewogen gemiddelde. Op basis van de bedragen voor 2004 komt het voorgestelde
beroepskostenforfait in de WWIK voor alle kunstenaars daarmee op ca. € 3 400,-.Alvorens het inkomen van de kunstenaar in aanmerking te nemen wordt dit
inkomen verlaagd met het beroepskostenforfait. Als een kunstenaar aantoonbare
hogere beroepskosten heeft gemaakt, wordt met de werkelijk gemaakte hogere
kosten rekening gehouden. Deze methode geldt in de WIK en blijft ook in de
WWIK van kracht. Naar de mening van het kabinet kan er om die reden niet gesproken
worden van «erop achteruit gaan». Immers onder alle omstandigheden
wordt rekening gehouden met de door de kunstenaar gemaakte werkelijke kosten.
De verlaging van het forfait heeft wel tot gevolg dat een door de met de uitvoering
van de WIK belaste gemeenten gesignaleerd ongewenst effect van het beroepskostenforfait
minder vaak zal voorkomen. Kunstenaars met hoge inkomsten en lage kosten hebben
meer profijt van een hoog kostenforfait dan kunstenaars met lage inkomsten
en in verhouding hoge beroepskosten. Dat deze ongewenste extra inkomensvorming
door de verlaging van het beroepskostenforfait deels teniet wordt gedaan kan
naar het oordeel van het kabinet niet worden opgevat als een achteruitgang.Het door het kabinet voorgestelde gemiddelde bedrag, wat uitkomt op 75%
van het huidige forfait voor scheppende kunstenaars heeft tot gevolg dat het
beroepskostenforfait voor deze groep wordt verlaagd met 25% en voor de niet
scheppende kunstenaars wordt verhoogd met 25%. Per saldo leidt dit, uitgaand
van een permanent bestand van ca. 3 000 kunstenaars en de verhouding
2/3 scheppend kunstenaar en 1/3 niet scheppend kunstenaar tot een maximaal
batig saldo van € 11 350,- {( 2 000 x € 1 135,-) –
( 1 000 x € 1 135,-)}. Vaststelling op het niveau van
het huidige bedrag voor scheppende kunstenaars kan een maximale kostenstijging
van € 22 750,- ( 1 000 x € 2 270,-) tot
gevolg hebben. Hoewel vaststelling van het beroepskostenforfait op het hoge
niveau op zich slechts een geringe kostenstijging tot gevolg heeft is het
kabinet om reden van de eerder genoemde ongewenste inkomensvorming
niet voornemens om hiertoe over te gaan.Het kabinet heeft onvoldoende zicht op het niveau van eigen inkomsten
van kunstenaars in de WIK om de vraag van de leden van de Christen Unie op
exacte wijze te beantwoorden. De hoogte van het eigen inkomen van kunstenaars
in de WIK wordt pas zichtbaar als dit inkomen na aftrek van de (forfaitaire)
beroepskosten uitstijgt boven de maximale vrijlatinggrens en dan nog uitsluitend
in de vorm van een saldo aan uitstaande leningen. Tot ultimo 2002 zijn 383
van deze lening opgeboekt. Op basis van dit in verhouding tot het totale WIK-bestand
geringe aantal en op basis van geluiden uit de uitvoeringspraktijk is het
kabinet van oordeel dat de voorgestelde hoogte van het beroepskostenforfait
geen tot een zeer geringe toename in werkdruk met zich mee kan brengen.4.7 Geen boetebepalingDe leden van de VVD begrijpen de beweegredenen van de regering om geen
boetebepalingen in de WWIK op te nemen, maar betreuren de keuze omdat zij
vinden dat uitkeringsfraude nooit mag lonen. Is de regering bereid om te kijken
of de uitkeringslast omlaag kan door bijvoorbeeld het opgeven van de jaarcijfers
en de boetebepaling door de belastingdienst te laten uitvoeren?Het kabinet ziet het opgeven van de jaarcijfers door de Belastingdienst
om een praktische reden niet als een door de leden van de VVD-fractie gevraagde
mogelijkheid om de uitkeringslast te verlagen. De gegevens van de Belastingdienst
zijn namelijk voor de uitvoering van de WWIK niet tijdig genoeg beschikbaar.
De gemeente heeft overigens wel de mogelijkheid om door de belanghebbende
verstrekte inkomensgegevens naderhand bij de Belastingdienst te verifiëren.Zoals de leden van de VVD-fractie aangeven, bevat het wetsvoorstel geen
boetebepalingen. Het kabinet acht het niet nodig om, zoals de leden van de
VVD-fractie vragen, te kijken of de uitkeringslast omlaag kan door een boetebepaling
door de Belastingdienst te laten uitvoeren. Zoals in de memorie van toelichting
is aangegeven, heeft het kabinet mede afgezien van een boetebepaling omdat
de gemeente de mogelijkheid heeft om een maatregel op te leggen en ten onrechte
ontvangen uitkering terug te vorderen, en bij achteraf geconstateerde fraude
eventueel het strafrechtelijk traject in te zetten1.
Het kabinet stelt zich voorts op het standpunt dat een bestuurlijke boete
niet door een ander orgaan kan worden opgelegd dan het orgaan waar tegenover
de boetewaardige gedraging heeft plaatsgevonden. Dit zou leiden tot een ongewenste
vervaging van de scheidslijnen tussen een bestuurlijke en een strafrechtelijke
boete waar het de competenties van de betrokken organen betreft.5. Bevorderen van de zelfstandige voorziening in het bestaan5.2 Eigen verantwoordelijkheid van de kunstenaarDe onder deze paragraaf gestelde vragen van de leden van diverse fracties
zijn, evenals de door de leden van D66 gestelde vraag in paragraaf 5.4.3
beantwoord in paragraaf 3.3, Plan van aanpak.5.4.4 Ondersteunend beleidDe leden van het CDA merken op dat de 20 centrumgemeenten primair verantwoordelijk
blijven voor de uitvoering van de WWIK. Zij worden daarbij ondersteund door
een adviserende instelling (Stichting Kunstenaars & CO). Het ministerie
van OCW houdt aldus deze leden ook een verantwoordelijkheid via het flankerend
beleid WWIK. De leden van het CDA vragen waaruit het flankerend
beleid zowel financieel als instrumenteel bestaat en hoe het flankerend beleid
zich heeft ontwikkeld sedert de inwerkingtreding van de WIK. Voorts vragen
zij of er knelpunten zijn en zo ja welke en op welke wijze de regering deze
mogelijke knelpunten denkt op te lossen.De leden van de VVD, van D66 en van de SP hebben eveneens vragen gesteld
over de inhoud van het flankerend beleid.De leden van het CDA constateren terecht dat het ministerie van OCW middels
het flankerend beleid direct betrokken is bij de uitvoering van de WWIK. Het
flankerend beleid vormt een belangrijk instrument ter realisering van de doelstellingen
van de WWIK; het realiseren van een renderende – al dan niet gemengde –
beroepspraktijk als kunstenaar.Het flankerend beleid(FB) beoogt kunstenaars die gebruik maken van de
(W)WIK te ondersteunen bij de opbouw en/of instandhouding van een rendabele,
al dan niet gemengde, beroepspraktijk. Het flankerend beleid wordt onder verantwoordelijkheid
van de staatssecretaris van cultuur uitgevoerd door de Stichting Kunstenaars
& CO.Bij het realiseren van de doelstelling van het flankerend beleid staan
de Stichting Kunstenaars & CO een aantal instrumenten ten dienste, die
allen gericht zijn op het verbeteren van de professionaliteit en de positie
van de kunstenaar. Het kabinet acht het van belang dat de kunstenaar, naast
zijn artistieke inspanningen, ondersteund wordt bij-, en overtuigd wordt van
de noodzaak tot rationele bedrijfsvoering, en zich realiseert dat professionalisering
ook betekent dat zakelijke contacten aangegaan moeten worden met de «buitenwereld».K&CO gaat hierbij zowel uit van individuele begeleiding, in de vorm
van orientatiegesprekken, coaching en trajectbegeleiding, als van collectieve-,
d.w.z. projectmatige aanpak. In het kader van deze laatste aanpak verdienen
bijvoorbeeld de projecten «Beroepskunstenaars in de klas», waarbij
WIK kunstenaars geschoold worden om op projectbasis in het onderwijs werkzaam
te zijn en het project «Zin in taal» waarin podiumkunstenaars
via andere dan gebruikelijke methodes taalcursussen in ROC's verzorgen aparte
vermelding.Daarnaast kunnen vanuit het flankerend beleid ook financiële bijdragen
verstrekt worden die dienen als investering in de ontwikkeling van de beroepspraktijk.In tegenstelling tot wat wordt opgemerkt door de leden van het CDA richt
het flankerend beleid zich niet op het verruimen van de (arbeids)markt voor
kunstenaars. De middelen worden uitsluitend ingezet ter verbetering van de
professionaliteit van de kunstenaar en niet ter verruiming van de markt. Indien
een kunstenaar gebruik wil maken van op de inschakeling op de arbeidsmarkt
gerichte voorzieningen dient hij een beroep te doen op het activerend beleid
dat wordt uitgevoerd door de centrumgemeenten en valt onder verantwoordelijkheid
van de staatssecretaris van SZW.De periodieke onderzoeken (monitor)1 geven
aan dat de tevredenheid onder kunstenaars en hun organisaties over het flankerend
beleid hoog scoort. Kritiek bestond vooral op de met de aanvraag samenhangende
administratieve rompslomp. In overleg met K&CO is de afgelopen jaren eraan
gewerkt deze administratieve druk zoveel mogelijk te verlichten.In de afgelopen jaren waarin de WIK en het flankerend beleid nu functioneren
heeft zowel bij het ministerie van OCW als bij de uitvoerende instelling,
mede op grond van de opgedane ervaringen met dit, in aanvang geheel nieuwe
instrument, een verschuiving in het denken over de meest efficiënte methodes
van ondersteuning plaatsgevonden. Waar eerst met name financiële ondersteuning
in de vorm van investeringen in bijv. productiemiddelen een belangrijke rol
vervulden, komt de nadruk thans meer en meer te liggen op de eerder genoemde
individuele begeleiding en projecten. Het kabinet heeft geen signalen ontvangen
over mogelijke tekortkomingen of knelpunten in het flankerend beleid. De leden van de PvdA merken op dat de middelen voor het flankerend beleid
staan op de begroting van OCW, maar afkomstig zijn van SZW. De middelen worden
aldus deze gebruikt voor de beoordeling van de toegang tot de (W)WIK en voor
projectsubsidies. De leden van de PvdA vragen naar de hoogte van het oorspronkelijke
budget flankerend beleid en naar de ontwikkeling in de afgelopen 4 jaar. Tevens
vragen zij naar de verhouding uitvoeringskosten en toegekende subsidies van
het flankerend beleidsfonds van K&CO. Ook vragen de leden van de PvdA
hoe vaak in de afgelopen jaren subsidies zijn afgewezen en of de middelen
voldoende zijn om het beroep op de WIK en de subsidies te voldoen. Tot slot
vragen zij of het klopt dat het ministerie van OCW heeft bezuinigd op het
fonds en zo ja voor hoeveel.De leden van het CDA, de VVD, en D66 hebben eveneens vragen gesteld over
de hoogte van het budget en de financieringswijze. De leden van de SP missen
in het wetsvoorstel de middelen voor flankerend beleid en vragen welke waarde
het kabinet aan het flankerend beleid hecht en welke middelen hiervoor beschikbaar
zijn.De leden van de PvdA merken terecht op dat de middelen voor het flankerend
beleid op de begroting staan van OCW. Deze gelden zijn echter anders dan de
leden van de PvdA veronderstellen deels afkomstig van de begroting van SZW,
en deels afkomstig uit het Gemeentefonds. De omvang van het budget is, zoals
de leden van de PvdA ook opmerken in het verleden vastgesteld op basis van
de «vrijval» in de toenmalige bijstandswet die het gevolg was
van het lagere uitkeringsbedrag in de WIK ( ca. 70% van het bijstandsniveau)
en de uitname uit het Gemeentefonds van de uitvoeringskosten Abw op basis
van de geraamde WIK-populatie in 1998. Voor de bepaling van het beschikbare
bedrag voor flankerend beleid is met het Gemeentefonds een pragmatische berekeningswijze
op basis van nacalculatie getroffen. Het bedrag voor flankerend beleid betrof
het saldo van de geraamde en de in enig jaar gerealiseerde WIK-populatie vermenigvuldigd
met het kopbedrag uitvoeringskosten Abw voor gemeenten dat bij de uitname
uit het Gemeentefonds was toegepast.Dit aldus berekende bedrag werd door OCW ongekort als subsidie toegekend
aan het adviserend orgaan (K&CO).Inmiddels heeft vanaf 2003 op basis van de prognoses over het aantal
personen dat een beroep zal doen op de WIK een structurele uitname uit het
gemeentefonds plaats gevonden, welke in een meerjarige reeks aan de begroting
van OCW is toegevoegd. Dit bedrag dat tevens het subsidiebedrag aan K&CO
betreft bedraagt thans € 3,097 miljoen, waarvan op basis van de
gestelde subsidievoorwaarden maximaal 10% mag worden aangewend voor uitvoeringskosten.Dit bedrag wordt ten volle voor de uitvoering van het flankerend beleid
aangewend. In tegenstelling tot wat de leden van de PvdA opmerken, worden
de uitvoeringskosten van het adviserend orgaan in verband met het aan de gemeenten
uit te brengen advies inzake de mate van beroepsmatigheid van een kunstenaar
niet uit deze middelen gefinancierd maar via de begroting van SZW.Onderstaand overzicht geeft inzicht in de ontwikkeling van het budget
flankerend beleid in de periode 1999 t/m 2004 (daar waar dit noodzakelijk
was zijn de bedragen omwille van het overzicht omgerekend in euro's) 1999€ 3,7 mln. 2000€ 6,1 mln.2001€ 4,7 mln. 2002€ 3,5 mln.2003€ 3,0 mln. 2004€ 3,1 mln.De bedragen voor 1999 en 2000 werden vastgesteld op basis van prognoses
met betrekking tot het verwachtte aantal deelnemers dat voor de WIK zou kiezen.In de jaren 2001 t/m 2003 werd de bijdrage gebaseerd op het werkelijke
aantal WIK deelnemers.Uit het bovenstaande overzicht blijkt dat er geen bezuinigingen hebben
plaatsgevonden ten laste van het budget voor het flankerend beleid. De fluctuatie
in de bedragen heeft te maken met het aantal kunstenaars dat een beroep doet/heeft
gedaan op de WIK.In de periode van 1999 tot april 2004 zijn ca. 12 000 aanvragen voor
flankerend beleid ingediend, waarvan er ca. 6% zijn afgewezen. Selectie van
aanvragers en toekenning vindt in eerste instantie plaats op inhoudelijke
gronden. Onvoldoende realiteitszin, onvoldoende zicht op een rendabele beroepspraktijk
op de langere termijn kunnen gronden zijn op grond waarvan de instelling voor
flankerend beleid een bijdrage onthoudt.De leden van de fracties van het CDA, de VVD, de SP, D66 en de Christen
Unie stellen vragen over de wijze waarop in het wetsvoorstel de verantwoording
voor de toekenning van op de toetreding tot de arbeidsmarkt gerichte middelen
is geregeld. Zij zijn onder meer van mening dat door deze verantwoordelijkheid
te leggen bij de woongemeenten het gevaar van onnodige en nieuwe bureaucratie
aanwezig is. Ook hebben zij vragen met betrekking tot de effectiviteit van
de voorgestelde verantwoordelijkheidsverdeling. De leden van het CDA vragen
zich in dat kader af wat de prioriteit is voor een woongemeente om aan een
kunstenaar die geen bijstand van hen ontvangt reintegratiemiddelen ter beschikking
te stellen. De leden van de VVD vragen om een overzicht van kosten en besparingen
voor de opties woongemeente en centrumgemeente. De leden van de Christen Unie
vragen op welke wijze de afstemming tussen de drie loketten zal gaan plaatsvinden.Onder artikel 21 van het verslag vragen de leden van de PvdA expliciet
om het verstrekkingen beleid en het activeringsbeleid voor wat betreft de
kunstenaar bij één gemeente onder te brengen.De reden om de verantwoordelijkheid voor de toekenning van op arbeidsmarkt
gerichte reïntegratiemiddelen in het wetsvoorstel te leggen bij de gemeente
waar de kunstenaar woonachtig is en niet bij de centrumgemeente is voornamelijk
van financieel-technische aard. Door de reïntegratiebevoegdheid neer
te leggen bij de woongemeente kan deze gemeente een voorziening aanbieden
gericht op arbeidsinschakeling en hiertoe middelen uit het reïntegratiebudget
WWB (het W-deel) inzetten. Hiermee kan deze gemeente voorkomen dat de WWIK-deelnemer,
indien het WWIK-traject niet heeft geleid tot een ontwikkeling tot zelfstandig
kunstenaarschap, een beroep doet op een bijstandsuitkering in deze gemeente.
Omdat de eventuele kosten van de bijstandsverlening voor rekening van de woongemeente
komen, is de reïntegratiebevoegdheid neergelegd bij de woongemeente.
Deze gemeente is dan niet afhankelijk van de inspanningen die de centrumgemeente
al dan niet heeft verricht.De reïntegratiekosten die de gemeente maakt zijn geen extra kosten;
de bevoegdheid stelt de woongemeente in staat al voordat er sprake is van
bijstandsafhankelijkheid een aanvang te nemen met het reïntegratietraject.
Door deze bevoegdheid wordt de gemeente – in lijn met de systematiek
van de WWB – in staat gesteld een efficiënt en effectief reïntegratiebeleid
te voeren en behoeven geen extra middelen aan het W-deel te worden toegevoegd. De door de leden van de verschillende fracties gestelde vragen over de
verantwoordelijkheidsverdeling en geluiden van de kant van de centrumgemeenten
is voor het kabinet aanleiding geweest de in het wetsvoorstel opgenomen verantwoordelijkheidsverdeling
bij de toekenning van de op arbeidsinschakeling gerichte reïntegratiemiddelen
te heroverwegen. Het kabinet is daarbij tot de slotsom gekomen dat het in
het licht van een effectief en efficiënt beleid, gericht op de bevordering
van een renderende – al dan niet gemengde – beroepspraktijk als
kunstenaar, alsnog de voorkeur verdient om de reïntegratiebevoegdheid
neer te leggen bij de centrumgemeenten. Reïntegratie en uitkeringsverstrekking
liggen daarmee in een hand. Door zulks te doen wordt één loket
overbodig gemaakt, ontstaan er minder afstemmingsmomenten en daaruit voortvloeiende
mogelijk afstemmingsproblemen. De effectiviteit wordt naar het oordeel van
het kabinet verder verbeterd doordat de WWIK-consulenten meer dan consulenten
in de woongemeenten op de hoogte zijn van de specifieke problematiek van kunstenaars
en om die reden ook adequate ondersteuning kunnen bieden.Een en ander is geregeld bij nota van wijziging.Gezien de beperkte omvang van de doelgroep in relatie tot het reïntegratiebudget
WWB (W-deel) acht het kabinet het niet noodzakelijk dat thans een extra factor
in het verdeelmodel voor het W-deel van de WWB wordt betrokken. Zonodig kan
dit element worden betrokken in de verdere ontwikkeling van het verdeelmodel
voor het W-deel in 2006.De leden van de PvdA merken op dat de kunstenaar geen afdwingbaar recht
heeft op voorzieningen gericht op arbeidsinschakeling. Waarom zo vragen deze
leden komt de regering met zo'n zuinige regeling. Het is immers de bedoeling
dat een kunstenaar op eigen benen komt te staan en dat er na beëindiging
van het recht op WWIK niet alsnog een beroep wordt gedaan op de bijstand?
Deze leden zijn ook van mening dat de kunst niet gediend is met deze zuinigheid.
Het ontbreken van een krachtige inbreng van cultuur doet zich aldus de leden
van de PvdA ook hier voelen.Dat kunstenaars geen afdwingbaar recht hebben op reïntegratiemiddelen
is een gevolg van het feit dat gemeenten de op arbeidsinschakeling gerichte
reïntegratiemiddelen ook niet verplichtend kunnen opleggen. Als aan een
kunstenaar wel het recht op reïntegratiemiddelen zou worden verleend,
kan er een scheve situatie ontstaan die zou kunnen leiden tot onduidelijk
over aard en doel van de inzet van op arbeidsinschakeling gerichte reintegratiemiddelen.
Het is uitdrukkelijk niet de bedoeling van de WWIK dat aan kunstenaars op
enig moment gedurende de periode waarin zij een uitkering ontvangen op arbeidsinschakeling
gerichte verplichtingen worden opgelegd op een wijze zoals onder de WWB. Door
gemeenten de bevoegdheid te geven om op verzoek van de kunstenaar op arbeidsinschakeling
gerichte reintegratiemiddelen aan te bieden blijft dit uitgangspunt helder
en duidelijk. Het kabinet is van mening dat het belang van de kunst op deze
wijze beter wordt gediend dan door kunstenaars een afdwingbaar recht te verlenen.
Voor wat betreft de inbreng van het ministerie van OCW verwijst het kabinet
naar hetgeen hierover in de aanhef van deze nota is opgemerkt.De leden van de Christen Unie vragen of de activerende werking uitsluitend
betrekking heeft op het niet kunst-gerelateerde deel van de werkzaamheden
van de kunstenaar. Indien dit niet het geval is ligt het naar de mening van
deze leden voor de hand dat gemeenten extra middelen krijgen toebedeeld.Activerend beleid en flankerend beleid zijn in de WWIK strikt gescheiden
van elkaar. Voor alle op de directe ontwikkeling van het kunst-gerelateerde
deel van de beroepspraktijk gerichte middelen dient de kunstenaar een beroep te doen op het onder verantwoordelijkheid van het ministerie
van OCW vallende flankerend beleid. Voor voorzieningen gericht op arbeidsinschakeling
of overige op het niet kunst gerelateerde deel van de beroepspraktijk kan
een beroep worden gedaan op het activerend beleid.De leden van de SP vragen of Kunstenaars & CO (K&CO) naast een
begeleidende, adviserende en stimulerende rol, een grotere controle-taak krijgt
in de WWIK. Zij vragen de regering om toe te lichten hoe met het spanningsveld
tussen beide rollen moet worden omgegaan.K&CO had onder de oude WIK geen controle-taak en krijgt deze ook niet
onder de WWIK. In relatie tot de uitvoering van de WWIK beperkt de taak van
K&CO zich tot het op verzoek van de centrumgemeenten advies geven over
de mate van beroepsmatig kunstenaarsschap van een kunstenaar bij entree in
de WWIK en periodiek gedurende de periode dat een beroep wordt gedaan op de
WWIK. De centrumgemeente zelf stelt, gehoord het advies van K&CO, het
recht op een WWIK-uitkering of voortzetting daarvan vast. Op verzoek van de
centrumgemeenten kan K&CO tevens advies geven over de noodzaak en inpasbaarheid
van de toekenning van op arbeidsinschakeling gerichte voorzieningen.De door de leden van de SP genoemde begeleidende en stimulerende rol heeft
K&CO uitsluitend als het gaat om het onder de verantwoordelijkheid van
de staatssecretaris vallende flankerend beleid.6. FinancieringDe leden van de PvdA-fractie vragen of de gemeenten financieel worden
gecompenseerd, nu in het invoeringsjaar zowel de premies over het voorgaande
jaar als de premies over het lopende jaar moeten worden afgedragen. Bovendien
vragen deze leden welke overgangsbepaling is geregeld voor deze wijziging
van de WIK naar de WWIK. Zij vragen daarnaast een precies schema van de uitloop
ook in tijd van de oude wet en in inloop van de nieuwe wet. Ook willen deze
leden weten wat de financiële gevolgen zijn voor gemeenten en kunstenaars
en wat de te volgen procedures zijn tijdens de overgang van het oude naar
het nieuwe systeem.De uitvoeringskosten van de WWIK worden voor 100% door het Rijk vergoed
aan de uitvoerende centrumgemeenten. Deze vergoeding wordt verleend over de
bruto uitkering, dus inclusief de verschuldigde belastingen en premies. Aangezien
deze systematiek van 100%-vergoeding van de uitkeringskosten ook al onder
het regime van de WIK bestaat, hebben gemeenten geen financieel nadeel van
de dubbele belasting- en premieafdracht in het invoeringsjaar. Een overgangsbepaling
is hierdoor niet nodig.Er van uitgaand dat de WWIK in werking treedt per 1 januari 2005
geldt het volgende:– De WIK is van toepassing tot en met 31 december 2004. Daarna
worden slechts nog uitkeringen op grond van de WIK verstrekt voor zover de
overgangsbepaling met betrekking tot de aanvraag van toepassing is.– De WIK-uitkering over 2004 is een renteloze geldlening, die door
de centrumgemeente in 2005 definitief dient te worden vastgesteld. Met betrekking
tot deze uitkeringen blijven de bepalingen van de WIK van kracht. Voor zover
recht op uitkering bestaat wordt deze omgeboekt in uitkering om niet. Deze
omzetting in een bedrag om niet zal fiscaal als eindheffingsbestanddeel worden
aangemerkt, waardoor deze niet tot het verzamelloon wordt gerekend.– In 2005 kunnen de gemeenten in de einddeclaratie voor de WIK de
extra kosten van de verstrekkingen met terugwerkende kracht en van de brutering
van de WIK-uitkeringen declareren bij het rijk. – De WWIK geldt per 1 januari 2005. De uitkering WWIK wordt
direct als een bruto uitkering verleend; de loonheffing wordt direct op de
bruto uitkering ingehouden en afgedragen aan de fiscus.– De gemeenten declareren de bruto-uitkeringen bij het rijk (vergoeding
per kwartaaldeclaratie bij wijze van voorschot, afrekening volgt na de einddeclaratie).Onder paragraaf 4.3 is al aangegeven dat het aanmerken als eindheffingsbestanddeel
van de in 2005 te bruteren geldleningen over 2004 er voor er bij overgang
van WIK naar WWIK voor de kunstenaar geen fiscaal progressienadeel optreedt
en evenmin negatieve effecten op inkomensafhankelijke regelingen als huursubsidie
of studiefinanciering. 7. Financiële gevolgenDe leden van de PvdA hebben hierover diverse vragen. Het kabinet verwacht
aldus deze leden nauwelijks enig financieel effect; sterker nog, de grotere
mogelijkheden van het hiphoppen zullen er naar verwachting toe leiden dat
kunstenaars sneller de WWIK uitstromen. Maar waar, zo vragen deze PvdA-leden
zich af, blijven de kosten van de voorziening die kunstenaars kunnen vragen?Het kabinet wil de bekendheid van de WIK bij kunstenaars tussen 2004 en
2007 vergroten van 41 naar 90% (VBTB-doel 8.2 in de begroting 2004). Het percentage
sociale diensten en CWI's dat de mogelijkheden van de WIK kent moet in 2007
de volle 100% zijn (begroting 2004). Daaruit mag worden geconcludeerd dat
het aantal kunstenaars dat een beroep doet op de WIK zal stijgen. Tegelijkertijd
dalen de geraamde programma-uitgaven van 54 mln in 2002 naar 36 mln in 2005
en volgende jaren.Aldus de leden van de PvdA is het van drieën één: óf
de WIK-uitgaven aan kunstenaars dalen omdat het WIK-beleid zo succesvol is,
maar dan kost de begeleiding geld. Of voor de begeleiding wordt geen geld
uitgetrokken, maar dan is niet te verwachten dat het aantal aanvragers afneemt.
Of de WIK-verstrekkingen dalen omdat de eisen worden opgeschroefd.De PvdA-leden vernemen graag de reactie met toelichting van de regering.De geraamde programma-uitgaven van de WIK zoals deze staan vermeld in
de begroting 2004 bedragen voor 2004 € 38 mln. Dit bedrag is later
bijgesteld en toegelicht in de 1e suppletore begrotingswet 20041. De ontwerp begroting 2004 was nog gebaseerd op een forse daling van
het volume, omdat de verwachting was dat met name de kunstenaars die in 1999
vanuit de Abw in de WIK stroomden de maximum uitkeringsperiode onafgebroken
zouden doormaken en als gevolg daarvan gedurende 2003 uit de WIK zouden stromen.
In de praktijk is gebleken dat ook deze categorie hiphopgedrag vertoont. Dit
hiphoppen heeft wel geleid tot een snellere uitstroom uit de WIK, maar de
volumedaling naar 4 jaar wordt hierdoor wel lager vanwege de herinstroom.
De daling van het volume gaat dus minder snel, maar zal wel optreden en zich
naar verwachting stabiliseren in 2006 op een niveau van ongeveer 3000. De
precieze invloed van de WWIK op de toekomstige volumes is lastig in te schatten,
omdat ook andere factoren een rol spelen zoals arbeidsaanbod, conjunctuur
en de verwachte grotere bekendheid van de WIK bij sociale diensten. De ramingen
zijn gebaseerd op een zeer globale inschatting van al deze factoren. De WWIK
kent door de specifieke doelstelling van de regeling geen uitstroomdoelstelling.De begeleiding wordt niet gefinancierd uit de programma-uitgaven WIK,
maar uit het W-deel van het WWB-budget en uit het voor het flankerend beleid
beschikbare budget.In aansluiting op het boevenstaande vragen de leden van de PvdA nog welke
bijstandsbedragen worden uitgespaard doordat een kunstenaar een beroep
kan doen op incidentele WWIK-verstrekkingen in plaats van op de bijstand.In de beantwoording gaat het kabinet ervan uit dat de leden van de PvdA
doelen op de bijzondere bijstand. Op deze bijzondere bijstand valt geen bezuiniging
in te boeken vanwege het feit dat kunstenaars voor incidentele WWIK-verstrekkingen
een beroep kunnen doen op bijzondere bijstand. De WWIK kent uitsluitend bijzondere
verstrekkingen in het kader van het flankerend beleid en op arbeidsinschakeling
gerichte voorzieningen in het kader van het activeringsbeleid. Voor wat betreft
het flankerend beleid wijzigt er in de WWIK niets ten opzichte van de WIK.
Het activerend beleid is nieuw in de WWIK. Onder de WIK werden er anders dan
wellicht op strikt individuele basis, geen op arbeidsinschakeling gerichte
voorzieningen verstrekt vanuit het budget bijzondere bijstand.Voor het overige kan een kunstenaar in de WIK of de WWIK, mits aan de
voorwaarden wordt voldaan, beroep doen op de bijzondere bijstand.ARTIKELSGEWIJSArtikel 10De leden van de CDA-fractie vragen zich met betrekking tot artikel 10,
vijfde lid, af of een uitsluitingsperiode van 12 maanden alvorens een nieuw
verzoek kan worden ingediend niet meer passend is dan 6 maanden.Het kabinet is van mening dat een uitsluitingsperiode van 12 maanden te
lang is. Het kabinet wil het risico dat de kunstenaar tijdens de uitsluitingsperiode
terug moet vallen op de WWB zoveel mogelijk beperken omdat dat het gevaar
inhoudt dat de kunstenaar vanwege de aan de WWB verbonden verplichtingen de
beroepspraktijk moet beëindigen. Dit zou voorbijgaan aan de doelstelling
van de WWIK, waarbij de kunstenaar de gelegenheid krijgt om in 4 jaar, te
verbruiken in 10 jaar, met inkomensondersteuning een beroepspraktijk op te
bouwen. Om die reden is het wenselijk dat de kunstenaar, mits hij weer voldoet
aan de voorwaarden, zo snel mogelijk weer terug kan keren naar zijn beroepspraktijk.
Om deze reden houdt het kabinet vast aan een uitsluitingsperiode van 6 maanden
in plaats van 12 maanden.De leden van de PvdA merken op dat een verblijf in het buitenland als
tijdelijk wordt aangemerkt als dit verblijf niet langer dan 4 weken duurt.
Twee periode mogen niet aaneengesloten worden opgenomen. Door de leden van
de PvdA vertaald in «tussen Kerst en Nieuw» iedereen thuis. Zij
vragen of een dergelijke bepaling past in een wetsvoorstel dat de bureaucratie
tracht tegen te gaan.Met de bepaling over verblijf buiten Nederland is in de WWIK aangesloten
bij artikel 13, eerste lid, onderdeel d, van de WWB. Het kabinet wil met de
bepaling dat een verblijf buiten Nederland in principe niet langer dan vier
weken mag duren voorkomen dat de kunstenaar voor langere tijd in het buitenland
verblijft zonder dat dit noodzakelijk is in verband met de beroepsuitoefening.
De kunstenaar is dan immers niet beschikbaar voor de uitoefening van werkzaamheden
in zijn (al dan niet gemengde) beroepspraktijk. Een dergelijke bepaling heeft
naar het oordeel van het kabinet geen nadelig effect op het bureaucratisch
gehalte van het wetsvoorstel.Op het uitgangspunt dat een verblijf in het buitenland niet langer dan
vier weken mag duren is een uitzondering in de wet opgenomen. In artikel 10,
vierde lid, van de WWIK is geregeld dat de kunstenaar langer in het buitenland
kan verblijven als dat noodzakelijk is in verband met de beroepsuitoefening.
De centrumgemeente kan hierover zo nodig de adviserende instelling om advies
vragen.Artikel 11De leden van de CDA-fractie vragen zich met betrekking tot artikel 11,
tweede en derde lid, af waarom er nadere regels moeten worden gesteld door
de minister van SZW met betrekking tot de regelmaat van onderzoeken door gemeenten.De belangrijkste reden hiervoor is het verschil in financieringssystematiek.
De WWIK is voor 100% declarabel bij het Rijk. Het risico in de uitvoering
ligt zodoende ook bij het Rijk. In dat kader acht het kabinet het gewenst
om aan gemeenten nadere regels te kunnen stellen aangaande de rechtmatige
toekenning van een uitkering. Het kabinet acht het van belang dat de onderzoeken,
bedoeld in artikel 11, tweede lid, regelmatig door gemeenten worden uitgevoerd
en om deze reden stelt het kabinet hier nadere regels over vast. Dit in tegenstelling
tot de WWB, waar dit aspect van de uitvoering wordt overgelaten aan de gemeenten
zelf.Artikel 13In relatie tot het doorberekenen van de taxatiekosten in geval van krediet-hypotheek
vragen de leden van de PvdA zich af waarom de WOZ-waarde niet als uitgangspunt
kan worden genomen. De leden menen dat daarmee kosten kunnen worden bespaard.Voor de krediethypotheek is aangesloten bij de regels in de WWB. Voor
de vaststelling van de overwaarde in een woning wordt niet uit gegaan van
de WOZ-waarde, omdat deze waarde eens per 5 jaar wordt vastgesteld. Tevens
is het zo dat ter voorkoming van een te groot beslag op de bezwaar- en beroepszaken
de OZB-waarde vaak gematigd wordt vastgesteld. Dit betekent dat er bij de
vaststelling van de overwaarde niet wordt uitgegaan van de werkelijke economische
waarde. Evenzeer als voor de WWB geldt, acht het kabinet het in het belang
van rechtsgelijkheid ten opzichte van bijstands- en WWIK-gerechtigden die
niet over vermogen beschikken gewenst over wat betreft de vaststelling van
de overwaarde in de woning zoveel mogelijk aan te sluiten bij de economische
waarde in het vrije verkeer.Artikel 15De leden van de PvdA-fractie vragen of de stelling klopt dat de kunstenaar
minder kan vragen dan het maximale bedrag dat hem op grond van de WWIK per
maand toekomt.Dit klopt. Een kunstenaar zou op grond van artikel 15 van de WWIK kunnen
vragen om een lager bedrag dan hem per maand toekomt op grond van de WWIK
teneinde op die wijze terugvordering te voorkomen.Artikel 16De leden van de PvdA-fractie vragen zich af wat de termijn is waarbinnen
de gemeente een jaaropgave dient af te geven aan de kunstenaar. De leden vragen
zich af of dit overeenkomt met de termijnen zoals opgenomen in amendement
29 499, nr. 9. Welke beslistermijnen wijken af van de Algemene wet bestuursrecht?De jaaropgave dient uiterlijk in het kalenderjaar volgend op het kalenderjaar
waarin de uitkering is verleend en binnen acht weken nadat de kunstenaar
de benodigde gegevens heeft verstrekt door de gemeente te worden afgegeven.
Deze termijnen komen overeen met de termijnen genoemd in amendement van het
lid Noorman-Den Uyl (Kamerstukken II, 29 499, nr. 9). Dit amendement
is opgenomen in artikel 16 van het wetsvoorstel.In de WWIK wordt wat betreft de beslistermijnen niets geregeld. De beslistermijnen
uit de Algemene wet bestuursrecht zijn van toepassing.Artikel 19De leden van de CDA-fractie vragen zich met betrekking tot artikel 19,
vierde lid, af waarom in een ministeriële regeling nadere regels worden
gesteld met betrekking tot het onderzoek van een gemeente naar het recht op
uitkering.Artikel 19 regelt de duur van de uitkering. In artikel 19, derde lid is
bepaald dat de gemeenten regelmatig dienen te controleren of een kunstenaar
nog aanspraak kan maken op de WWIK op grond van artikel 19. Hierin staat de
duur van de uitkering nader geregeld. Deze is vier jaar op te verbruiken in
een periode van tien jaar. Om te kunnen beoordelen of er nog recht op uitkering
bestaat, dienen de centrumgemeenten het verbruik van elke kunstenaar bij te
houden. Indien in de praktijk van de uitvoering blijkt dat de centrumgemeenten
hierbij op problemen stuiten, wil het kabinet de mogelijkheid hebben om hierover
nadere regels te stellen in een ministeriële regeling. Het kan hierbij
bijvoorbeeld gaan om regels met betrekking tot de wijze van registreren.Artikel 20De leden van de CDA-fractie vragen zich met betrekking tot artikel 20,
zesde lid, af of het niet verstandig is om de verplichte inschrijving bij
het CWI te continueren. Dat bevordert naar de mening van de leden de informatie-uitwisseling
tussen centrumgemeente en woongemeente.De verplichte inschrijving bij het CWI is in het kader van de uitvoering
van de WWIK niet noodzakelijk omdat kunstenaars in de WWIK niet als werkloos
worden aangemerkt.Nu het kabinet naar aanleiding van vragen van verschillende fracties heeft
besloten de verantwoordelijkheid voor de inzet van voorzieningen gericht op
arbeidsinschakeling bij de centrumgemeenten te leggen is informatie-uitwisseling
tussen woongemeenten en centrumgemeenten niet noodzakelijk.Artikel 21De leden van de CDA-fractie vragen zich met betrekking tot artikel 21,
tweede lid, af hoe dit artikel zich verhoudt tot bijvoorbeeld de WWB en de
WSW, waarin gemeenten een zekere vrije ruimte krijgen met betrekking tot de
voorzieningen gericht op de arbeidsinschakeling.De vrije ruimte die voor gemeenten met betrekking tot de WWB geldt ten
aanzien van de aanbesteding van de reïntegratieactiviteiten geldt ook
voor de WWIK. Het kabinet acht het van belang dat centrumgemeenten met betrekking
tot het uitbesteden van reïntegratieactiviteiten in kader van de WWIK
kunnen aansluiten bij de contracten die zij hebben afgesloten in relatie tot
de WWB. Het ligt voor de hand dat gemeenten voor de op gedeeltelijke inschakeling
op de arbeidsmarkt gerichte activiteiten gebruik maakt van de expertise en
kennis van de reïntegratiebedrijven die ook al in het kader van de WWB
zijn ingeschakeld. Overigens gelden deze regels, opgenomen in het Besluit
SUWI en de Regeling WWB, niet voor de WSW. De leden van de CDA-fractie vragen zich met betrekking tot artikel 21,
vierde lid, af waarom er sprake is van een verplichting voor de gemeente gezien
het vrijwillig karakter waarvan sprake is in de memorie van toelichting. Graag
zien de leden een uitleg van de regering met betrekking tot dit opmerkelijke
verschil tussen de WWIK en de WWB (waarin een voorziening gericht op arbeidsinschakeling
verplicht kan worden opgelegd).De verplichting om bij verordening regels op te nemen ten aanzien van
de voorzieningen gericht op arbeidsinschakeling voor kunstenaars die een WWIK-uitkering
ontvangen vloeit voort uit het feit dat het kabinet er waarde aan hecht openheid
en tranparantie te bieden aan de kunstenaar op het moment dat hij daadwerkelijk
gebruik wenst te maken van een dergelijke voorziening. Een verordening als
bedoeld in artikel 21, vierde lid, beoogt op lokaal niveau deze openheid en
transparantie te bieden.Artikel 45In aansluiting op de wijze van toezicht die overeenkomstig de WWB is geregeld
stellen de leden van het CDA voor om ook de wijze van verslag over de uitvoering
zoveel mogelijke doen aansluiten bij het gevraagde (Voorlopige) verslag in
het kader van de WWB.Het voorstel van de leden van de CDA om voor wat betreft de gemeentelijke
uitvoering van de WWIK zoveel mogelijk aan te sluiten bij de wijze waarop
dit voor de WWB is geregeld wordt door het kabinet van harte onderschreven.
Deze lijn is ook gevolgd voor de gemeentelijke verantwoording over de uitvoering
van de IOAW, de IOAZ en het Bbz 2004. Het kabinet streeft ten aanzien van
de inrichting van het rijkstoezicht en de wijze van verantwoording door het
college aan de minister van SZW naar een zo groot mogelijke harmonisatie.
Omdat de WWB een andere financieringswijze kent dan de WWIK zijn enkele verschillen
onvermijdelijk. In het kader van de Abw dienden gemeenten – ter verkrijging
van voorschotten – kwartaaldeclaraties in bij de minister van SZW. De
informatie die gemeenten daarbij verstrekten, werd door de minister van SZW
benut bij diens jaarlijkse verantwoording aan het Parlement. Omdat de WWB,
in verband met haar budgetfinanciering, geen kwartaaldeclaraties kent, dreigde
voor de minister van SZW een informatieleemte te ontstaan. Hierin is voorzien
door middel van het voorlopig verslag. Omdat de WWIK, evenals de IOAW, de
IOAZ en het Bbz 2004 , op een andere wijze wordt gefinancierd dan de WWB,
kent deze wet nog wel kwartaaldeclaraties. Om die reden bestaat er voor de
WWIK geen behoefte aan een voorlopig verslag.Artikel 80De leden van het CDA, de PvdA en de VVD merken op dat de regering beoogt
het wetsvoorstel op 1 januari 2005 in werking te laten treden. Daar voor
het activeringsdeel geldt dat de budgetten voor 2005 al zijn vastgesteld geldt
dat hiervoor waarschijnlijk een latere inwerkingtreding noodzakelijk zal zijn.De leden van de CDA, de PvdA en de VVD vragen wanneer de regering het
activeringsdeel zal vaststellen en waarom het tijdstip afhankelijk is van
het tijdstip waarop het budget voor 2005 werd vastgesteld.Onder paragraaf 5.4.4 heeft het kabinet aangegeven dat het voornemens
is om de verantwoordelijkheid voor activering op te dragen aan de centrumgemeenten
die belast zijn met de uitvoering van de WWIK. Het kabinet heeft daarin ook
aangegeven het, gezien de beperkte omvang van de doelgroep in relatie tot
het reïntegratiebudget WWB (W-deel), niet noodzakelijk te
achten dat thans een extra factor in het verdeelmodel voor het W-deel van
de WWB wordt betrokken. Het artikel; 80 is om die reden bij nota van wijziging
thans anders geformuleerd.De Staatssecretaris van Sociale Zaken en Werkgelegenheid,H. A. L. van Hoof Bijlage bij nota naar aanleiding van verslag Wet werk
en inkomen kunstenaars Algemene maatregel
van bestuur1 Ministeriële regeling 2 ArtikelInhoudArtikelInhoud      4, onderdeel iAanwijzing van uitkering en vergoedingen
voor materiële en immateriële schade terug te vinden in Regeling
WWB (conform de WWB).       8, onderdeel cRegeling Wet inkomensvoorziening
kunstenaars (valt onder de verantwoordelijkheid van OC&W)     2, vijfde lidBesluit
registraties gezamenlijke huishouding 1998 (conform de WWB)11, derde lidWordt geregeld in Regeling
administratieve uitvoeringsvoorschriften WWIK   18, vierde lidRegeling vaststelling rekenpremies
Ziektewet en wachtgeldfondsen (conform de WWB)     7, vijfde lidWordt geregeld
in het Uitvoeringsbesluit WWIK (deel van het vermogen in woning welke tevens
voor de uitoefening van het beroep wordt gebruikt is vrijgelaten).18, vijfde lidMededeling in
de Staatscourant van de Minister (conform de WWB).    8, onderdeel bVolgende
onderwerpen worden nader geregeld in het Uitvoeringsbesluit WWIK: 1. periode
dat kunstenaar als kunstenaar werkzaam is geweest. 2. de voorwaarden waaronder
hij werkzaam moet zijn geweest als kunstenaar. 3. het te bepalen bruto-inkomen
welke de kunstenaar in die periode moet hebben verworven (progressieve inkomenseis).19, vierde lidWordt
mogelijk geregeld in Regeling administratieve uitvoeringsvoorschriften WWIK.
Hier is een «kan»-bepaling opgenomen, omdat nog niet duidelijk
is of de gemeenten problemen zullen ondervinden in de praktijk met het registreren
van de termijnen. De regering meent dat het in de toekomst nodig kan zijn
hierover nadere regels te stellen.     10, tweede lidBesluit
gelijkstelling vreemdelingen WWB, IOAW, IOAZ, Wvg en WIK (conform de WWB).31, vijfde lidNog
geen nadere regels gesteld.     10, derde lidBesluit
extramurale vrijheidsbeneming en sociale zekerheid      11, eerste lid, onderdeel bWordt geregeld in het Uitvoeringsbesluit WWIK (entree-eis).46, tweede lidWordt geregeld in de
Regeling administratieve uitvoeringsvoorschriften WWIK.    11, eerste lid, onderdeel cWordt geregeld in het Uitvoeringsbesluit WWIK.47, tweede lidWordt geregeld in de Regeling statistiek
WWB, IOAW, IOAZ en WWIK.     13, vijfde lidWordt geregeld
in Uitvoeringsbesluit WWIK.48, derde lidWordt geregeld in de Regeling administratieve uitvoeringsvoorschriften
WWIK.     17, tweede lidWordt geregeld
in Uitvoeringsbesluit WWIK.49, derde lidWordt geregeld in de Regeling administratieve uitvoeringsvoorschriften
WWIK.     18, vierde lidBesluit
vaststelling rekenpremie wachtgeldfondsen (conform de WWB).50, vierde lidRegeling administratieve
uitvoeringsvoorschriften WWIK.     21, tweede lidWordt geregeld
in Besluit SUWI (conform de WWB).51, derde lidRegeling administratieve uitvoeringsvoorschriften
WWIK.     22, vijfde lidWordt geregeld
in het Uitvoeringsbesluit WWIK.52, tweede lidRegeling administratieve uitvoeringsvoorschriften
WWIK.    23, eerste lidWordt geregeld
in het Uitvoeringsbesluit WWIK (indeling van centrumgemeenten).      40, tweede lidBesluit
Inlichtingenbureau gemeenten      40, zevende lidBesluit
Inlichtingenbureau gemeenten      40, achtste lidDe volgende
onderwerpen worden nader geregeld in het Besluit Inlichtingenbureau gemeenten:
1. Instanties die opgaven en inlichtingen opslaan van bij het Inlichtingenbureau
onbekende personen. 2. Bij toepassing van het gestelde onder 1. worden de
wijze en termijn nader geregeld bij amvb.      40, negende lidBesluit
Inlichtingenbureau gemeenten      40, tiende lidBesluit
Inlichtingenbureau gemeenten      43, derde lidBesluit
SUWI      43, vierde lidGeen nadere
regels gesteld (Besluit SUWI en Besluit Inlichtingenbureau gemeenten niet
gebaseerd op artikel 67, vierde lid, WWB,  1 Ten aanzien van alle in dit overzicht genoemde algemene maatregelen
van bestuur en ministeriële regelingen geldt dat zij zowel technisch
als inhoudelijk zullen worden aangepast op de nieuwe Wet werk en inkomen kunstenaars. 2 In de Wet werk en inkomen zijn 34 delegatiebepalingen opgenomen,
waarvan 20 artikelen nadere uitwerking bij (of krachtens) algemene maatregel
van bestuur regelen (artikel 8, onderdeel b en artikel 40, achtste lid, regelen
dat er meerdere onderwerpen bij algemene maatregel van bestuur worden geregeld)
en 14 artikelen bij ministeriële regeling. De uitwerking hiervan is terug
te vinden in de volgende algemene maatregelen van bestuur en ministeriële
regelingen:Algemene maatregelen van bestuur:1. Besluit registraties gezamenlijke huishouding 1998.2. Uitvoeringsbesluit WWIK.3. Besluit gelijkstelling vreemdelingen WWB, IOAW, IOAZ, Wvg en WIK.4. Besluit extramurale vrijheidsbeneming en sociale zekerheid.5. Besluit vaststelling rekenpremie wachtgeldfondsen.6. Besluit SUWI.7. Besluit Inlichtingenbureau gemeenten.Ministeriële regelingen:1. Regeling WWB.2. Regeling Wet inkomensvoorziening kunstenaars.3. Regeling administratieve uitvoeringsvoorschriften WWIK.4. Regeling vaststelling rekenpremies Ziektewet en wachtgeldfondsen.5. Regeling statistiek WWB, IOAW, IOAZ en WWIK.De nadere regelgeving op grond van de Wet werk en inkomen kunstenaars
concentreert zich in één algemene maatregel van bestuur (Uitvoeringsbesluit
WWIK) en één ministeriële regeling (Regeling administratieve
uitvoeringsvoorschriften WWIK). Wat betreft de andere algemene maatregelen
van bestuur en ministeriële regelingen is het zo dat deze niet alleen
onderwerpen met betrekking tot de WWIK nader regelen, maar ook met betrekking
tot andere wetten. XNoot1Kamerstukken II, 2003/04, 29 574, nr. 3, blz. 13.XNoot1Tweede Kamer, vergaderjaar 2003–2004, 29 574, nr. 3, blz. 9.XNoot1Het flankerend beleid bij de WIK, Monitor 1999–2002, IVA, Tilburg,
januari.XNoot1Kamerstuk, 2003/04, 29 563, A. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-29574-7.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl