Verzamelwet vereenvoudiging vergunningen; Nota n.a.v. het verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-04 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 30959, nr. 6

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum indiening

04-05-2007

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2006-2007

30959 nr. 6

02-05-2007

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamI. Algemeen1. Inleiding2. Voortgang van het project vereenvoudiging vergunningen2.1 Stand van zaken motie Van Aartsen2.2 Nationale kop2.3 Voortgang vermindering van vergunningen2.4 Totaaloverzicht projecten ter vereenvoudiging
van vergunningen2.5 Lex silencio2.6 Reductievoorstellen medeoverhedenTabel overzicht doorlichting gemeenten3. Vragen over het wetsvoorstel3.1 Algemeen3.2 Zondagswet3.3 Wet particuliere beveiligingsorganisaties en
recherchebureaus3.4 Wet personenvervoer 20003.5 De Telecommunicatiewet3.6 De Algemene Wet Bijzondere Ziektekosten3.7 Intrekking LNV-wettenOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 30959Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 47 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
30 959Rijksbrede aanpassing van regels omtrent de reductie en vereenvoudiging
van vergunningen teneinde de regeldruk te verminderen (Verzamelwet vereenvoudiging
vergunningen)nr. 6NOTA NAAR AANLEIDING VAN HET VERSLAGOntvangen 2 mei 2007I. Algemeen1. InleidingMet belangstelling heb ik kennis genomen van het verslag van de vaste
commissie van Economische Zaken van 19 april 2007 over bovengenoemd wetsvoorstel
(TK, 2006/2007, 30 959, nr. 5). Onderstaand ga ik, mede namens de Ministers
van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties, van Buitenlandse Zaken, van
Justitie, van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit, van Verkeer en Waterstaat
en van Volksgezondheid, Welzijn en Sport, in op de in het verslag gestelde
vragen. De antwoorden zijn, bij samenhang tussen de verschillende vragen,
gebundeld. Voorts wordt onderscheiden tussen algemene vragen over de voortgang
van het Project Vereenvoudiging Vergunningen en vragen over het wetsvoorstel
zelf.Ik hoop dat de beantwoording bijdraagt aan een voortvarende afhandeling
van het wetsvoorstel.2. Voortgang van het project vereenvoudiging vergunningen2.1 Stand van zaken motie Van AartsenDe leden van de fractie van de PvdA vroegen zich af hoe het staat met
de uitvoering van de motie Van Aartsen, waarin een halvering voorzien werd
van de vergunningslast op uiterlijk 31 december 2006. De leden van de
VVD-fractie vroegen welke maatregelen de regering neemt om de door de Kamer
gevraagde vermindering van 50% te realiseren.In reactie op de vraag over de stand van zaken met betrekking tot de uitvoering
van de motie Van Aartsen1 heeft het kabinet destijds
aangegeven dat de kwantitatieve reductie van het aantal vergunningen volgt
uit de doorlichting van de vergunningen. Het kabinet is van oordeel dat de
snelle doorlichting een goed resultaat heeft opgeleverd. Hierover is gerapporteerd
in de Meibrief Vereenvoudiging Vergunningen2.
De aanpak leidt tot een vermindering van het aantal vergunningen met 42%
en van het aantal stelsels met 22%. De inzet van het kabinet vanaf
het verschijnen van de Meibrief tot op heden is geweest vooral
energie te steken in de realisatie van de reeds gevonden voorstellen tot afschaffing,
vereenvoudiging en verbetering van vergunningen. Elders in deze nota wordt
ingegaan op de voortgang van de implementatie van de voornemens die in de
Meibrief zijn opgenomen.Het kabinet start in deze kabinetsperiode met een Programma regeldruk
bedrijven. Inzet van dit programma is tot een integrale probleemgerichte aanpak
van regeldruk te komen met merkbare effecten voor het bedrijfsleven. De aanpak
van regeldruk in verband met vergunningen is daar onderdeel van. Over dit
programma wordt u op een later tijdstip geïnformeerd in het kader van
het beleidsprogramma van het kabinet.2.2 Nationale kopDe leden van de VVD-fractie vroegen of de regering in een geactualiseerd
overzicht van alle vergunningen kan aangeven in hoeverre ze door de Europese
Unie vereist zijn en in hoeverre er sprake is van een nationale kop bovenop
Europese regelgeving.Ongeveer de helft van de vergunningenstelsels vloeit voort uit Europese
regelgeving. In de bijlage van de Meibrief is per departement aangegeven hoeveel
stelsels onder verantwoordelijkheid van dat departement vallen en hoeveel
daarvan voortvloeien uit Europese regelgeving. Ten aanzien van de vraag of
er sprake is van nationale koppen kan ik u melden dat een aantal van de in
het kader van het project nationale koppen gemelde regelingen betrekking hebben
op een vergunningenstelsel. Voor nadere informatie over dit onderwerp verwijs
ik naar de rapportage over nationale koppen die voor het zomerreces aan uw
Kamer wordt gezonden.2.3 Voortgang vermindering van vergunningenDe leden van de PvdA-fractie vroegen hoeveel procent reductie van vergunningen
is bereikt op 31 december 2006 en hoeveel reductie er zal worden bereikt
in de loop van 2007 en 2008. De leden van de PvdA-fractie vroegen of de 40%
van de vergunningen en 21% van de vergunningstelsels inmiddels zijn
afgeschaft, zoals in de doorlichting stond. Verder vroegen de leden van de
PvdA-fractie wat de eventuele planning is mochten de cijfers die in de doorlichting
stonden niet worden gehaald. De leden van de VVD vroegen om een overzicht
van het aantal vergunningen in oktober 2005 (toen de motie Van Aartsen, gericht
op 50% minder vergunningen, werd ingediend), hoe de stand nu is en
wat dit wetsontwerp bijdraagt aan verdere vermindering. Ook vroegen de leden
van de fractie van de VVD of de eerder toegezegde 42% vermindering
zal worden gehaald.Met betrekking tot de voortgang van de reductie van vergunningen wil ik
opmerken dat de Verzamelwet een – beperkt – onderdeel bevat van
de implementatie van de voornemens uit de Meibrief. De Verzamelwet moet gezien
worden als een van de vele stappen die gezet worden om de regeldruk voor burgers
en bedrijven te verminderen. In de Verzamelwet worden eenvoudige en niet-controversiële
wijzigingen opgenomen. De twaalf wijzigingsvoorstellen in de Verzamelwet worden
op korte termijn geïmplementeerd. Na inwerkingtreding van de wet hoeven
door het bedrijfsleven jaarlijks circa 67 000 minder vergunningen te
worden aangevraagd. Sommige wijzigingen in de Verzamelwet hebben duidelijk
merkbare effecten voor burgers en bedrijven. Bijvoorbeeld de wijziging van
de Telecommunicatiewet die ertoe leidt dat watersporters in de toekomst geen
vergunning meer hoeven te vragen voor het gebruik van een marifoon en geen
leges voor toezichtskosten hoeven te betalen. Voor een aantal
andere wijzigingen geldt dat de effecten voor burgers en bedrijven kleiner
zijn. Toch is het goed dat ook deze wijzigingen worden doorgevoerd.Met betrekking tot de stand van zaken ten aanzien van de reductie van
vergunningen wil ik het volgende opmerken. Zoals in de Meibrief is aangegeven
bedraagt het aantal vergunningstelsels in totaal 1 118 met totaal 2,74
miljoen vergunningen1; 22% van de stelsels
(248) en 40% van de vergunningen (1,17 miljoen) kan geschrapt worden.
In 2006 is circa 10% van de totale reductie van vergunningen bereikt.
Voor 2007 staat ongeveer 65% gepland, voor 2008 ongeveer 18%
en voor 2009 en verder ongeveer 7%. De vermindering van het aantal
vergunningen zal goeddeels dit jaar gerealiseerd zijn. Voor het afschaffen
van 22% van de stelsels is het plaatje iets anders. Tot aan 2007 is
reeds 19% gerealiseerd. In 2007 wordt circa 43% gerealiseerd,
in 2008 circa 10% en in 2009 of later 28%. Dat nog een aantal
stelsels in 2009 of later worden afgeschaft komt onder andere door de wijziging
van de Locaalspoor- en Tramwegwet (34 stelsels worden 3), waarvoor het nieuwe
wetgevingstraject in 2008 aanvangt, en trajecten die samenhangen met een wetsevaluatie.Uit het bovenstaande blijkt dat de voornemens uit de Meibrief om tot een
reductie van 42% van het aantal vergunningen en 22% van het
aantal stelsels te komen, gerealiseerd zal worden. Het beeld dat het project
traag verloopt en weinig oplevert is naar de mening van het kabinet niet juist.In onderstaande tabel zijn de grootste verminderingen in aantallen vergunningen
aangegeven.VergunningDepartementVerminderingRealisatiejaarMilieubeheervergunning (8.40 AMvB)VROM60 0002008Reguliere BouwvergunningVROM50 0002008 Verklaring geen bezwaarJustitie68 0002009GebruiksvergunningVROM10 4002008 Goederenvervoer over de weg (meerdere stelsels)V&W110 0002007TelecomEZ66 0002008SportvisakteLNV575 0002007 Aansluitnummer Uitvoeringsinstituut Werknemersverzekeringen
(UWV)SZW57 3552006 Bunkervergunning schepenFin8 0002007 Individuele goedkeuring voertuigenV&W34 0002007 Toestemming aanlanding vis van de Algemene Inspectiedienst
(AID)LNV30 0002007 Benelux merkenEZ20 0002006 Drank- en HorecawetVWS7 000 (leidinggevende) plus 1500 (sportkantines)2008 Totaal 1,1 miljoen 2.4 Totaaloverzicht projecten ter vereenvoudiging
van vergunningenDe leden van de fractie van de PvdA vroegen of de regering een zo recent
mogelijk totaaloverzicht kan geven (in de vorm van een tabel) van alle projecten
die lopen met betrekking tot de vereenvoudiging van vergunningen, met de daarbij
behorende hoeveelheden reductie.In onderstaande tabel zijn projecten opgenomen die het kader van het project
vereenvoudiging vergunningen zijn uitgevoerd of in uitvoering zijn. Enkele
van deze projecten leiden direct tot reducties in het aantal vergunningen.
Andere projecten zijn gericht op resultaten die niet zozeer zijn
uit te drukken in een reductie van het aantal vergunningen. De gegevens van
de tabel zijn grotendeels gebaseerd op hetgeen is opgenomen in de oktoberbrief
vereenvoudiging vergunningen1. Reductie aantal vergunningenOverige
resultaten Herbeoordeling van de bestaande vergunningen
op basis van rijksregelingenReductie
aantal vergunningen: 1,17 miljoen Reductie aantal stelsels: 248 Herbeoordeling van de bestaande decentrale
vergunningenNog geen betrouwbare cijfers
beschikbaarGemeenten lichten in toenemende
mate hun stelsels door en werken aan verbetering van de dienstverlening Sectorprojecten voor bepaalde sectoren
en situaties (voorrangprojecten) Formulering van circa 50 verbetervoorstellen. Uitwerken concernbenadering Gasuniepilot
leidt tot stroomlijning en versnelling vergunningverlening in Provincie Groningen.
Schatting is dat de kosten voor vergunningenprocedures bij de Gasunie met
ca. 50% afnemen. Vergroten professionaliteit; shared service
organisaties VNG en het rijk stimuleren gezamenlijk de samenwerking tussen
gemeenten op gebied van vergunningverlening en toezicht. Hiervoor wordt een
handreiking opgesteld. Lex Silencio 22 voornemens voor Lex
silencio.Financiële prikkels tegen termijnoverschrijding Wet dwangsom bij niet tijdig beslissen is in behandeling bij de Eerste Kamer.
Verwacht is dat deze wet na een overgangsperiode in 2009 voor alle bestuursorganen
geldt.Rechtmatiger kostentoedeling Kostendragersrichtlijn
ten behoeve van berekening leges in voorbereiding. Vermindering last Habitatvergunningen Gegevensautoriteit Natuur is gestart. Hierdoor kunnen bedrijven ten behoeve
van vergunningenprocedures beschikbare natuurgegevens eenvoudiger verkrijgen.
Levert structurele besparing voor bedrijven van € 30 miljoen per
jaar op.Fundamentele verkenningenNog niet bekendVerkenningen bouw en transport in startblokken.Verzamelwet vereenvoudiging vergunningenReductie circa 67 000 vergunningen per jaar 2.5 Lex silencioDe leden van de fractie van de VVD vroegen waarom op het terrein van het
Ministerie van LNV nu nog geen voorstellen zijn gedaan voor de toepassing
van de lex silencio. Verder vroegen de leden van de VVD om welke
wetten het gaat en wanneer de Kamer voorstellen op dit punt zal ontvangen.Naar aanleiding van deze vragen van de leden van de VVD-fractie merk ik
op dat per abuis de tekst van de memorie van toelichting niet is geactualiseerd.
De vier LNV-voorstellen konden bij ministeriële regeling worden gerealiseerd.
De bedoelde ministeriële regelingen zijn door de toenmalige Minister
van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit eind 2006 vastgesteld en zij zijn
inmiddels ook in werking getreden. Het betrof derhalve een afzonderlijk traject
dat niet na onderhavig wetsvoorstel maar vooruitlopend daarop is gerealiseerd.Het gaat hier in twee gevallen om stelsels die zijn neergelegd in de Regeling
veterinairrechtelijke voorschriften handel dierlijke producten. Het betreft
de vergunning die vereist is voor de invoer in Nederland van een handelsmonster
dierlijke producten en om de toestemming die nodig is voor het in Nederland
brengen van producten van dierlijke oorsprong die bestemd zijn voor een derde
land (doorvoer). Het derde geval betreft de in de Regeling diervoeders opgenomen
eis tot registratie voor zelfmengende veehouders ten aanzien van diervoeders
met dierlijke eiwitten. In het vierde geval gaat het om de procedure bij een
kleine wijziging van de registratie van een diergeneesmiddel (Regeling diergeneesmiddelen).De leden van de VVD-fractie vroegen voorts in algemene zin bij welke wetten
de lex silencio wordt ingevoerd.Hiervoor is reeds beschreven dat sinds het uitkomen van de Meibrief vier
voorstellen van LNV eind 2006 gerealiseerd zijn. De planning voor de invoering
van de andere, in de Meibrief genoemde voornemens tot invoering van de lex
silencio is als volgt. De voorstellen van het Ministerie van Volkshuisvesting,
Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer (tien voorstellen) worden merendeels
gerealiseerd middels het wetsvoorstel algemene bepalingen omgevingsrecht (WABO),
die naar verwachting in 2008 in werking zal treden. Een ander voorstel van
VROM, betreffende de Huisvestingswet, treedt naar verwachting ook in 2008
in werking. De voornemens van de VNG om de lex silencio te introduceren worden
betrokken bij de aanpassing van de modelverordeningen. Voorzien is dat deze
aanpassingen in 2007 gereed zijn.2.6 Reductievoorstellen medeoverhedenDe leden van de fractie van de PvdA vroegen waarom de gemeenten niet meer
dan 8% van de vergunningenstelsels wilden schrappen en 12,5%
ervan wilden vereenvoudigen en hoe het is te verklaren dat vorig jaar slechts
88 van de 458 gemeenten hebben aangegeven iets te doen aan de lokale regel-
en vergunningendruk. Verder vroegen de leden van de PvdA-fractie of er bij
de gemeenten geen gevoel van urgentie bestaat met betrekking tot het vereenvoudigen
van vergunningen. Ten slotte vroegen de leden van de PvdA-fractie de regering
een zo recent mogelijk totaaloverzicht, in de vorm van een tabel, te geven
voor de lagere overheden.Vorig voorjaar konden wij rapporteren, dat 88 gemeenten ver gevorderd
waren met de doorlichting van hun autonome vergunningstelsels. Op dat moment
was de stand van zaken dat gemeenten die hun stelsels hadden doorgelicht 8%
van het aantal doorgelichte vergunningenstelsels zou schrappen, 12,7%
van de stelsels zouden vereenvoudigen en voor 4,4% van de stelsels
verbeteringen in de procedures zouden aanbrengen. Dit beeld over de resultaten
bij gemeenten dat bestond bij het opstellen van de Meibrief is aanleiding
geweest de inspanningen gericht op gemeenten te versterken door gemeenten
te motiveren en te ondersteunen. Belangrijk onderdeel hiervan is de gezamenlijke
inspanning van VNG en de Ministeries van Economische Zaken, van Financiën,
van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties en Justitie in de Interbestuurlijke
Taskforce Regeldruk Gemeenten ten aanzien van het Uitvoeringsprogramma
regeldruk gemeenten. Hieronder wordt hier nader op ingegaan.Nu wij een jaar verder zijn, is duidelijk dat 250 gemeenten bezig zijn
met de doorlichting van de autonome vergunningstelsels of die al afgerond
hebben. In bijgaande tabel is hiervan een overzicht gegeven. Op dit moment
is er geen actuele informatie beschikbaar over het aantal vergunningen dat
de gemeenten schrappen of vereenvoudigen. Nadere monitoring van de voortgang
wordt opgepakt in het kader van het programma regeldruk bedrijven. Van een
behoorlijk aantal gemeenten is bekend dat men de regeldruk daadkrachtig aanpakt.
Een goed voorbeeld is de gemeente Eindhoven die van 120 vergunningenstelsels
teruggaat naar 40. Daarnaast is de VNG bezig haar modelverordeningen door
te lichten.Tabel overzicht doorlichting gemeentenAantal gemeenten dat vergunningen DoorlichtAantal gemeenten dat in 2007 klaar
is met de doorlichtingAantal gemeenten
dat in 2008 gereed is25060 à 14040 à 80De informatie over het aantal gemeenten dat de vergunningen aanpakt, komt
uit meerdere bronnen. Ten eerste is in het kader van het Project Vereenvoudiging
Vergunningen aan gemeenten gevraagd de resultaten van hun aanpak in een database
aan te geven. De respons hierop is redelijk, maar is niet volledig. De gegevens
uit deze database zijn vergeleken met gegevens die zijn verzameld in het kader
van het project strijdige regels. Hieruit blijkt dat tussen de 60 en 140 gemeenten
dit jaar de doorlichting afronden en dat nog eens 40 à 80 gemeenten
volgend jaar gereed zijn.De conclusie is dat de aanpak bij gemeenten later op gang is gekomen dan
bij het Rijk. De belangrijkste oorzaak hiervoor is dat bij een groot aantal
gemeenten geen menskracht en middelen waren vrijgemaakt om direct na het verzoek
vanuit het Rijk om de vergunningenstelsels door te lichten, aan de slag te
gaan. Daarnaast geldt voor met name kleinere gemeenten dat deze niet zelf
aan de slag (kunnen) gaan, maar ervoor kiezen de modelverordeningen van de
VNG over te nemen, zodra die in vereenvoudigde vorm ter beschikking komen.Sinds begin 2006 is het gevoel van urgentie bij gemeenten gegroeid, zowel
in de breedte als qua intensiteit. Dit blijkt bijvoorbeeld uit het feit dat
veel gemeenten in de collegeakkoorden die vorig voorjaar tot stand zijn gekomen,
ambities hebben opgenomen inzake de vermindering van de regeldruk. Verwacht
mag worden dat het aantal gemeenten dat actief is met doorlichting nog aanzienlijk
toe zal nemen, mede als gevolg van de instrumenten die de komende periode
worden ingezet. Zie hiervoor de antwoorden op de vragen hierna.De leden van de fractie van de PvdA vroegen welke middelen de Rijksoverheid
heeft om de lagere overheden verder aan te sporen tot reductie van vergunningslasten.De komende periode zal de regering ter bevordering van de reductie van
vergunningen door medeoverheden de volgende instrumenten inzetten:• Procesondersteuning en convenanten.
Het Ministerie van Economische Zaken heeft met gemeenten samenwerkingsafspraken
(convenanten) gemaakt voor de aanpak van strijdige regels, invoeren van accountmanagement,
vereenvoudiging van vergunningen, invoering van de omgevingsvergunning en
het digitale bedrijvenloket. Inmiddels doen meer dan 50 gemeenten mee aan
de convenanten, waaronder de G-31, Almere en Delft. Ook zijn er regionale
convenanten gesloten met de regio’s Oost-Groningen & de Veenkoloniën
en het Noordzeekanaalgebied. Om gemeenten bij het realiseren van
de afspraken van de convenanten te helpen, biedt het Ministerie van Economische
Zaken procesondersteuning aan via SenterNovem.• Financiële Faciliteit. Momenteel
wordt door de Ministeries van Financiën en van Binnenlandse Zaken en
Koninkrijksrelaties in samenwerking met het Ministerie van Economische Zaken
gekeken naar de mogelijkheden voor financiële ondersteuning van gemeenten
wanneer zij externe hulp inschakelen bij de vereenvoudiging van de lokale
regels en autonome vergunningstelsels.• Taskforce Wallage. Het kabinet heeft
een Interbestuurlijke Taskforce Regeldruk Gemeenten ingesteld, onder voorzitterschap
van burgemeester Wallage. Met de Taskforce wil het kabinet, samen met de VNG,
de aanpak van regeldruk in gemeenten een extra impuls geven. Met deze Taskforce
bundelen de Ministeries van Economische Zaken, van Financiën, van Binnenlandse
Zaken en Koninkrijksrelaties, van Justitie en de VNG hun krachten. De Taskforce
zal drie rollen vervullen:– Communiceren (kennis en ideeën, praktijkvoorbeelden);– Aanjagen (van het onderwerp, richting gemeenten, o.a. via werkgroepen
en bijeenkomsten);– Agenderen (van knelpunten voortkomend uit rijksregelgeving richting
Den Haag).• Uitvoeringsprogramma VNG. De Ministeries van Economische Zaken,
van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties en van Financiën financieren
een VNG-uitvoeringsprogramma dat uit twee onderdelen bestaat:– Herziening modelverordeningen. Alle VNG modelverordeningen en
modellen (ongeveer 150) worden getoetst op administratieve lasten en gebruiksvriendelijkheid
en op de dienstenrichtlijn. Waar mogelijk wordt vereenvoudigd of geschrapt.
Halverwege 2006 is al begonnen met de deregulering van de model Algemene Plaatselijke
Verordening (APV). Het streven is dit in 2007 af te ronden en alle modelverordeningen
en modellen gedereguleerd te hebben.– Ondersteuningsprogramma. Dit programma ondersteunt gemeenten bij
de vereenvoudiging van hun regelgeving en de implementatie van de gedereguleerde
modelverordeningen. Hiervoor worden onder meer kennismarkten georganiseerd,
een juridische helpdesk opgezet en communicatiemiddelen ontwikkeld. Ook huisvest
de website van de VNG een digitale gereedschapskist www.minderregelsmeerservice.nl
en een database met gemeentelijke praktijkvoorbeelden, die de rijksprojecten
en de VNG hebben ontwikkeld.De leden van de PvdA-fractie vroegen of de in het regeerakkoord aangekondigde
bestuursakkoorden ten aanzien van administratieve lastenreductie ook aandacht
zal worden gegeven aan vergunningslasten en wanneer de totstandkoming van
deze bestuursakkoorden zijn te verwachten.De inzet is om in de bestuursakkoorden ook aandacht te besteden aan regeldruk
van bedrijven. Vereenvoudiging van vergunningenstelsels is daar dan onderdeel
van. Het streven is eind mei 2007 de akkoorden te sluiten.3. Vragen over het wetsvoorstel3.1 AlgemeenDe leden van de PvdA vroegen hoe de reductie aan administratieve lasten
door dit wetsvoorstel (circa 2,6 miljoen euro) zich verhoudt tot het bedrag
van 400 miljoen euro dat genoemd is in de motie Van Aartsen. Verder vroegen
zij zich af of het wetvoorstel voor een deel bestaat uit het kappen van dor
hout en cosmetische maatregelen.De vermindering van administratieve lasten is geen (primaire) doelstelling
van het project. De primaire doelstelling van het project vereenvoudiging
vergunningen is het aantal vergunningen te verminderen en voor de resterende
vergunningen tot een vereenvoudiging te komen. Dit leidt direct tot verbetering
van de ruimte voor ondernemers. Toch wordt door het project ook een behoorlijke
vermindering van administratieve lasten voorzien. Hiervoor is in het kader
van het project vereenvoudiging vergunningen geen taakstelling deze vermindering
wordt ook niet apart gemonitord. Ten slotte wordt met het wetsvoorstel beoogd
om relatief eenvoudige en niet controversiële voorstellen ter vereenvoudiging
van vergunningen snel door te voeren.De leden van de SGP-fractie vroegen waarom ervoor is gekozen om alle voorstellen
via het «eigen» departement te behandelen en wat het gemeenschappelijke,
verbindende karakter van al deze wijzigingen is. De SGP-fractie vroeg om een
toelichting van deze keuzes.De achtergrond van de keuze voor het opnemen van een aantal wijzigingen
in wetten van verschillende departementen in de verzamelwet vereenvoudiging
vergunningen is gelegen in het feit dat de wijzigingen, met uitzondering van
de LNV-wijzigingen, voortkomen uit de doorlichting van de vergunningenstelsels
in het kader van het project vereenvoudiging vergunningen. Bij de voorbereiding
van de Verzamelwet zijn de betrokken departementen intensief betrokken. Het
is inderdaad zo dat deze wijzigingen stuk voor stuk in een eigen wetstraject
behandeld hadden kunnen worden. Er zijn naar het oordeel van kabinet echter
goede redenen om te kiezen voor een gevoegde behandeling van deze wijzigingen
in de Verzamelwet. Voordeel van deze werkwijze is dat een aantal voornemens
uit de Meibrief in één keer wordt doorgevoerd. Het is wel zo
doelmatig dat voor deze wijzigingen slechts één keer de wetgevingsprocedure
te doorlopen.3.2 ZondagswetDe leden van de fractie van de VVD vroegen waarom de Zondagswet niet kan
vervallen, waarom de regering deze wet wil handhaven en wat de gevolgen van
intrekking zouden zijn. Ook vroegen deze leden hoeveel ontheffingen worden
aangevraagd en hoeveel er worden verleend.De Zondagswet is gericht op de bescherming van de zondagsrust ter viering
van de eredienst, alsmede ter verzekering van de rust op de nationale, christelijke
feestdagen. Bij de wijziging van de Zondagswet in 1985 gaf het kabinet aan
dat de Zondagswet niet alleen de viering van godsdienstige plechtigheden op
die dag beschermt, maar tevens de zondagsrust als zodanig: «De zondag
is een algemeen in de maatschappij aanvaarde rustdag geworden»1. Ook dit kabinet is onverminderd deze opvatting toegedaan.
De belangen die de Zondagswet beoogt te beschermen, zijn nog immer actueel.
Het gevolg van het intrekken van deze wet zou zijn dat de zondagsrust alsmede
de rust op onze nationale, christelijke feestdagen niet wettelijk is verzekerd.
De belangen die de Zondagswet beoogt te beschermen zijn van dien aard dat
zij wettelijke verankering behoeven. Daar komt bij dat de Zondagswet de nodige
flexibiliteit kent. Zo kan de gemeenteraad bij verordening de burgemeester
meer of minder ruimte geven om ontheffingen te verlenen. Ook kunnen gedeputeerde
staten gemeenten aanwijzen waar geen ontheffing kan worden verleend omdat
naar het oordeel van gedeputeerde staten het verlenen van ontheffing zou indruisen
tegen godsdienstige overtuigingen die het volksleven aldaar overwegend beheersen.
Intrekking van deze wet is dan ook niet aan de orde. Anders dan de leden van
de fractie van de VVD heb ik niet de indruk dat deze wet bij ondernemers,
inwoners en gemeenten onbekend is. Er zijn geen aanwijzingen dat de Zondagswet
op grote schaal niet zou worden nageleefd1. Niet
bekend is hoeveel ontheffingen worden aangevraagd en hoeveel er worden verleend.3.3 Wet particuliere beveiligingsorganisaties en
recherchebureausDe leden van de PvdA-fractie vroegen de regering in te gaan op de opmerkingen
van de Raad van State met betrekking tot het schrappen van de vereiste goedkeuring
van de Minister van Justitie ten aanzien van de personeelsinstructie van particuliere
beveiligingsorganisaties en recherchebureaus. Ook de leden van de SP-fractie
vroegen de regering uit te leggen waarom de ministeriële goedkeuring
wordt afgeschaft. De leden van de fractie van de ChristenUnie vroegen zich
in dat verband af of deze afschaffing de controle van beveiligingsorganisaties
bemoeilijkt. Zij vroegen zich daarnaast af of het niet wenselijk is dat de
standaardinstructie van het Ministerie van Justitie als regel geldt.Gelet op het publieke belang dat wordt gediend en de belangen en rechten
van burgers, is het noodzakelijk dat deze organisaties grondige kennis van
en inzicht in eigen bevoegdheden, plichten en bevoegdheden hebben en dat goede
afstemming plaatsvindt met het werk van de politie. Zoals is uiteengezet in
het nader rapport voorziet de Wet particuliere beveiligingsorganisaties en
recherchebureaus ter waarborging van een goed functioneren van deze organisaties
in een uitgebreid stelsel van kwaliteitseisen en controle. Anders dan voornoemde
fracties veronderstellen, is de vereiste ministeriële goedkeuring van
de personeelsinstructies van beveiligingsorganisaties in dat samenstel van
waarborgen van marginale betekenis.Zoals aangegeven in de memorie van toelichting is het ministeriële
goedkeuringsvereiste destijds ingegeven door de behoefte aan standaardisering
van de personeelsinstructie. Met de invoering van de standaardinstructie die
door het Ministerie van Justitie is opgesteld in het kader van de vermindering
van de administratieve lasten voor het bedrijfsleven, is inmiddels voorzien
in die behoefte aan uniformiteit.Om de kennelijke onduidelijkheid over het karakter van de standaardinstructie
weg te nemen, volgt een beschrijving van de inhoud van dat document. In de
standaardinstructie wordt gewezen op een aantal wettelijke verboden en verplichtingen.
Het betreft het verbod om wapens en handboeien te gebruiken en het verbod
om personen te fouilleren. Wat de verplichtingen betreft, gaat het om de plicht
tot geheimhouding, de uniformplicht en de plicht tot het dragen van een legitimatiebewijs.
De instructie behelst, daarnaast, een beknopte aanduiding van de bevoegdheden
(fouilleren, aanhouding bij ontdekking op heterdaad en inbeslagneming van
goederen na aanhouding). Daarbij wordt ook aangegeven hoe bij de uitoefening
van deze bevoegdheden moet worden samengewerkt met de politie.De standaardinstructie, die één bladzijde beslaat, is elektronisch
beschikbaar. Bedrijven die een vergunning voor de instandhouding van een beveiligingsorganisatie
of recherchebureau aanvragen, kunnen volstaan met het plaatsen van een handtekening
op het document. Aangezien door het gebruik van een standaardinstructie een
inhoudelijke beoordeling achterwege kan blijven, is de goedkeuring door de
Minister van Justitie verworden tot een louter administratieve handeling.
Bij het leeuwendeel van de aanvragen wordt thans gebruik gemaakt van de standaardinstructie.
Nu blijkt dat beveiligingsorganisaties doorgaans er voor kiezen de standaardinstructie
te hanteren, kan een wettelijke verplichting daartoe achterwege blijven.De behoefte om te controleren of particuliere beveiligers en rechercheurs
geen instructies krijgen die in strijd zijn met wet- en regelgeving, vormde ook een belangrijk motief voor invoering van het goedkeuringsvereiste.
Deze controle is noodzakelijk ingeval onvoldoende vertrouwen aanwezig is in
de professionaliteit van de branche. Van onvoldoende vertrouwen is geen sprake.
De branche ontwikkelt veel activiteiten om de kwaliteit van haar werkzaamheden
te bewaken, zoals de invoering van een keurmerk voor particuliere beveiligingsorganisaties
in 2006 en een gedragscode voor particuliere recherchebureaus. Uit deze initiatieven
spreekt de inzet van de branche om te bewerkstellingen dat de dienstverlening
beantwoordt aan hoge, uniforme eisen met betrekking tot kwaliteit, professionaliteit
en integriteit.Ten slotte zij erop gewezen dat het verwerven van kennis van relevante
wet- en regelgeving onderdeel is van de opleiding die op basis van de wet
voor particuliere beveiligers en rechercheurs verplicht is. Tijdens deze opleiding
wordt ook geleerd om de wet- en regelgeving op adequate wijze toe te passen.
Daarmee kan worden verwacht dat particuliere beveiligers en rechercheurs beseffen
wat is toegestaan en dat zij in staat zijn om daarmee strijdige instructies
te onderkennen.De leden van de PvdA-fractie vroegen voorts waarom het voorstel van de
Raad van State om slechts afwijkingen van de standaardinstructie aan goedkeuring
te onderwerpen, niet wordt overgenomen, terwijl daarmee, volgens hen, het
grootste gedeelte van de administratieve lasten zou komen te vervallen. Deze
leden vernemen graag welk bedrag zou overblijven van de kosten van € 14 000,–
die het goedkeuringsvereiste meebrengt. De leden van de fractie van de ChristenUnie
vroegen eveneens waarom het voorstel van de Raad van State niet wordt overgenomen.Het voorstel om de standaardinstructie verplicht te stellen en alleen
daarvan afwijkende instructies ter goedkeuring voor te leggen is niet overgenomen
omdat dat haaks staat op de opvatting dat bemoeienis van de overheid met de
inhoud van de personeelsinstructie niet meer nodig is. Met de keuze de standaardinstructie
te hanteren kunnen de lasten voor het bedrijfsleven worden teruggebracht tot € 3 500,–
per jaar.De leden van de ChristenUnie vroegen of er reden is om de vergunning van
een beveiligingsorganisatie of recherchebureau in te trekken als de instructie
niet wordt nageleefd.Deze vraag kan niet eenduidig worden beantwoord. Afhankelijk van de aard
en de ernst van de gedraging in het concrete geval zal moeten worden beoordeeld
of de vergunning moet worden ingetrokken, een bestuurlijke boete moet worden
opgelegd dan wel kan worden volstaan met een waarschuwing. Niet naleving van
de instructie is op zich geen grond voor intrekking van een vergunning.3.4 Wet personenvervoer 2000De leden van de PvdA-fractie vroegen of de administratieve lasten voor
ondernemingen die geen vervoer buiten Nederland verrichten en een nieuwe,
communautaire vergunning zullen moeten aanvragen, niet zal toenemen. De leden
van de ChristenUnie vroegen zich ook af of dit zonder extra lasten voor de
betrokkenen plaats gaat vinden. De leden van de VVD-fractie vroegen zich af
wat de vervanging van de Nederlandse vergunning door een Europese vergunning
betekent voor de administratieve lasten en financiële en uitvoeringslasten.
Ook vroegen zij of de regering kan aangeven of de 10% (51) ondernemingen
die geen vervoer buiten Nederland verrichten en een nieuwe, communautaire
vergunning zullen moeten aanvragen, meer administratieve lasten zullen hebben
dan voor de wijziging en zo ja, hoeveel. Ten slotte willen de leden van de
VVD-fractie een vergelijking van deze lasten voor een nationale en een Europese
vergunning.De administratieve lasten voor deze bedrijven zullen niet wijzigen. De
informatieverplichtingen van zowel de collectief personenvervoer vergunning
(CPV-vergunning) als de Communautaire Vergunning (CV) komen voort uit de toetsen
op de eisen van vakbekwaamheid, betrouwbaarheid en kredietwaardigheid, die
bij de toelating tot het beroep van busvervoerder, en (minimaal) elke vijf
jaar daarna aan de orde zijn. Deze toetsen – en dus de kosten voortvloeiende
uit de bijbehorende informatieverplichtingen – zijn voor de CV en de
CPV-vergunning hetzelfde. De administratieve lasten voor bedrijven die overgaan
van een CPV-vergunning op een CV blijven daarom gelijk.Voor de kleine groep van bedrijven die slechts binnen Nederland vervoer
verrichten, betekent de wijziging dat zij voor de vergunning elke vijf jaar
een (kostendekkende) vergoeding moeten betalen, in plaats van eenmalig (bij
toetreding tot het beroep). De CV is maximaal vijf jaar geldig, de CPV-vergunning
geldt voor onbepaalde tijd. De CV moet derhalve elke vijf jaar opnieuw worden
aangevraagd en afgegeven, terwijl de verplichte, vijfjaarlijkse toetsing van
de CPV-vergunning niet leidt tot afgifte van een nieuwe vergunning. Dit betekent
dat de Inspectie VenW voor periodieke toetsing van de CV elke vijf jaar een
kostendekkende vergoeding kan (en in principe: moet) vragen, terwijl dat voor
de toetsing van de CPV-vergunning niet het geval is.De uitvoeringslasten zullen structureel licht verminderen, doordat de
Inspectie VenW administratieve handelingen die samenhangen met de productie
en registratie van bepaalde documenten voor 90% van de bedrijven niet
langer «dubbel» behoeft te verrichten. De uitvoeringslasten die
samenhangen met de CV in de nieuwe situatie – na het verdwijnen van
de CPV-vergunning – zullen worden herberekend in de loop van 2008.De leden van de fractie van de PvdA vroegen zich af hoe de vijfjaarlijkse
toets voor bedrijven gaat verlopen.Deze toets gaat op dezelfde manier verlopen als het geval zou zijn geweest
indien de vergunning voor collectief personenvervoer (CPV-vergunning) niet
zou zijn afgeschaft, met dien verstande dat de vervoerder bij een gunstige
uitkomst van de toets een Communautaire Vergunning (CV) met gewaarmerkte afschriften
krijgt toegestuurd, in plaats van een brief met vergunningbewijzen.De leden van de fractie van de ChristenUnie vroegen hoe de vervanging
van de vergunning voor collectief personenvervoer door de communautaire vergunning
plaatsvindt.Indien de vijfjaarlijkse toets gunstig uitvalt, krijgt de vervoerder een
Communautaire Vergunning (CV) met gewaarmerkte afschriften toegestuurd, in
plaats van een brief met CPV-vergunningbewijzen.De leden van de fractie van de VVD vroegen hoeveel bedrijven van twee
naar één vergunning zullen gaan en hoeveel bedrijven van één
nationale vergunning naar de Europese.Ongeveer 90 procent van de bedrijven zal van twee naar één
(communautaire) vergunning gaan, ongeveer 10 procent van CPV-vergunning naar
CV.3.5 De TelecommunicatiewetDe leden van de PvdA-fractie vroegen zich af wat de reductie met 66 000
vergunningen financieel oplevert en hoe de balans uitvalt tussen de reductie
in administratieve lasten en de (financiële en administratieve) verzwaring
door de instelling van de bekwaamheidstoets en de meldingsplicht in combinatie
met de voorlichting. Zij vroegen wat de kosten van de instelling van deze
verplichtingen zijn en hoeveel extra nalevingslasten dit gaat opleveren ten
opzichte van de huidige situatie. Ten slotte vroegen zij of het verlies aan
leges nog elders wordt gecompenseerd.De leden van de SP-fractie vroegen of er voor bedrijven en burgers geen lasten zijn verbonden aan het examen dat in verband met de bekwaamheidseisen
moet worden afgelegd.De leden van de VVD-fractie vroegen of de regering kan aangeven wat de
administratieve, financiële en uitvoeringslasten zijn ten gevolge van
deze mogelijke nieuwe verplichtingen en hoe deze lasten zullen worden verdeeld
onder kleine, middelgrote en grote frequentiegebruikers.De leden van de fractie van de PVV vroegen zich af wat er nu daadwerkelijk
bespaard wordt bij het afschaffen van de vergunningen voor het gebruik van
frequentieruimte. De eis van bekwaamheid blijft immers overeind en daarvoor
dient een examen afgelegd te worden. Ten slotte vroegen zij wat de voorlichting
gaat kosten die hiervoor noodzakelijk is.De reductie aan administratieve lasten voor bedrijven is in het kader
van de toetsen op de bedrijfseffecten en op de administratieve lasten berekend
op € 2,6 miljoen (paragraaf 4.5 van de memorie van toelichting).Daarnaast is sprake van een jaarlijkse reductie op de verschuldigde leges
van € 3 852 000,– voor de betrokken bedrijven en
burgers. Het verlies van deze inkomsten, die hoofdzakelijk worden besteed
aan toezichts- en toelatingskosten door Agentschap Telecom, wordt binnen de
begroting van het Ministerie van Economische Zaken gedekt.Van een lastenverzwaring door de instelling van een bekwaamheidstoets
is geen sprake. In de bestaande situatie dienen de betrokken vergunninghouders
reeds op grond van internationale verplichtingen te voldoen aan bepaalde bekwaamheidseisen
en kunnen eisen worden gesteld aan het gebruik van de betreffende apparatuur.
Het zijn deze eisen die ook in een vergunningsvrij stelsel met een meldingsplicht
blijven gelden.De bekwaamheidseisen worden getoetst met een examen. De kosten voor een
examen zijn niet opgenomen in de berekening van de administratieve lasten
omdat hier geen sprake is van (nieuwe) administratieve lasten. Dit laatste
geldt ook voor de kosten voor het daarvoor benodigde studiemateriaal en de
daaraan te besteden tijd. Voor 2007 bedragen de kosten van een examen maritiem € 74,–
en voor een examen radiozendamateur € 54,–.De wijze waarop toezicht wordt gehouden op de hiervoor vermelde verplichtingen
verandert evenmin zodat geen sprake is van een toename van de nalevingslasten
hierop.Voorlichting en communicatie over de omschakeling van een vergunningensysteem
naar een systeem van algemene regels met meldingsplicht zal worden opgenomen
in de bestaande informatiestroom naar de huidige vergunninghouders en toekomstige
aanvragers. Daarnaast zijn de vakbladen zeer geïnteresseerd in de ontwikkelingen
en graag bereid tot plaatsing van berichten daaromtrent. Per saldo brengt
dit naar verwachting geen extra kosten met zich mee.Bij deze gelegenheid wordt artikel V van het wetsvoorstel betreffende
de Telecommunicatiewet door middel van de bijgaande nota van wijziging aangepast.Onderdeel A betreft de in het wetsvoorstel opgenomen wijziging van artikel
3.4 van de Telecommunicatiewet. De grondslag voor nadere regels, opgenomen
in het tweede lid, wordt met de nota van wijziging als volgt verruimd.In onderdeel c van het tweede lid van artikel 3.4 is «bekwaamheidseisen»
vervangen door «eisen». Naast eisen aan de bekwaamheid van gebruikers
van frequentieruimte dienen ook eisen gesteld te kunnen worden aan de hoedanigheid
van de gebruiker, bijvoorbeeld ten aanzien van de leeftijd van een natuurlijke
persoon of voorwaarden ten aanzien van rechtspersonen.In onderdeel d is «meldingsplicht» vervangen door «meldings-
en registratieplicht». Het is van belang een uitdrukkelijke delegatiegrondslag
te scheppen voor nadere regels over de registratie van degenen die zich hebben gemeld. Ingevolge de verplichtingen van de Internationale Telecommunicatie
Unie dient een gebruiker van de onderhavige frequentieruimte te beschikken
over een document waaruit blijkt dat hij bevoegd gebruiker is. Een eenzijdige
melding volstaat derhalve niet. Vastgesteld moet worden dat de betrokkene
aan de voorwaarden voor vergunningvrij gebruik voldoet, waarna registratie
plaats vindt en betrokkene daarover wordt bericht. Bij de registratie worden
ook de zogenaamde roepletters of een andere combinatie van letters of cijfers
toegekend. De gebruiker krijgt deze code toegekend met het oog op identificatie
voor veiligheids- en toezichtsdoeleinden, zowel binnen als buiten Nederland.Onderdeel B voorziet in een andere aanpassing van de Telecommunicatiewet
aan de invoering van het meldingsplichtige regime.Voor het aanleggen of aangelegd aanwezig hebben van een radiozendapparaat
dient op grond van artikel 10.9, eerste lid, van de Telecommunicatiewet de
houder te beschikken over een vergunning voor het gebruik van frequentieruimte.
Deze bepaling vormt voor het toezicht op de naleving van het vergunningsvereiste
een belangrijke aanvulling op de verplichting van artikel 3.3 die is gericht
op het feitelijk gebruik van frequentieruimte. Ingevolge deze bepaling kan
worden opgetreden tegen houders van apparatuur die niet beschikken over de
vereiste vergunning, ook als zij niet in de ether actief zijn. Het tweede
lid van dit artikel bevat enkele uitzonderingen op deze verplichting, onder
meer voor het geval het frequentiegebruik vergunningvrij is.De verruiming van het vergunningvrije gebruik met een regime dat vergunningvrij
maar tegelijk meldings- en registratieplichtig is, vergt een aanpassing van
deze uitzonderingsbepaling. Anders zou niet langer opgetreden kunnen worden
tegen bijvoorbeeld de eigenaar van een schip die radiozendapparatuur aangelegd
aanwezig heeft maar het gebruik daarvan niet heeft gemeld en wiens schip met
de radiozendapparatuur in de haven wordt aangetroffen.Onderdeel C betreft de bestaande verplichting van artikel 18.4 van de
wet dat vergunninghouders in voorkomende gevallen de ITU-verplichtingen moeten
naleven. De wijziging bewerkstelligt dat deze bepaling nu ook betrekking heeft
op vergunningvrij maar meldingsplichtig frequentiegebruik. De passage «welk
gebruik schadelijke storingen kan veroorzaken in de radiodiensten van andere
landen» is geschrapt omdat elk frequentiegebruik potentieel dergelijke
storingen kan opleveren. Het bereik van de bepaling wordt hierdoor dan ook
niet gewijzigd.3.6 De Algemene Wet Bijzondere ZiektekostenDe leden van de SP-fractie vroegen hoe de staatssecretaris gaat controleren
dat zorgverzekeraars die AWBZ-zorg verlenen, of bestuurlijk of financieel
in AWBZ-instellingen deelnemen, daarmee geen risico lopen. De leden van de
fractie van de ChristenUnie vroegen zich ook af hoe dit zal worden getoetst.De bedoelde randvoorwaarde dat zorgverzekeraars geen risico mogen lopen
door betrokkenheid bij de verlening van AWBZ-zorg, vloeit voort uit de Wet
op het financieel toezicht. Op grond van de Wft mag een zorgverzekeraar geen
risico lopen op het zelf verlenen van AWBZ-zorg of op het financieel of bestuurlijk
deelnemen in AWBZ-instellingen. De Nederlandsche Bank houdt ingevolge de Wft
vanuit haar toezichthoudende rol op het verzekeringsbedrijf toezicht op de
zorgverzekeraars. Daarnaast vloeien ook uit de Wtzi beperkingen voort.De leden van de SP-fractie vroegen hoe de staatssecretaris het gevaar
inschat dat verzekerden in hun keuzevrijheid belemmerd zullen worden, doordat
zorgverzekeraars zullen eisen dat hun verzekerden alleen de door hen geleverde
AWBZ-zorg mogen gebruiken.Dit risico acht ik niet aanwezig. Allereerst omdat ook na het schrappen
van artikel 38 AWBZ de mogelijkheid voor zorgverzekeraars om zelf AWBZ-zorg
te gaan leveren beperkt is. De Wft stelt daar immers al stringente eisen aan,
terwijl ook uit de Wet toelating zorginstellingen (Wtzi) beperkingen voortvloeien.
Daarnaast ook omdat de AWBZ uitgaat van keuzevrijheid tussen de door het zorgkantoor
namens alle zorgverzekeraars gecontracteerde zorgaanbieders (artikel 10 AWBZ).
Zelfs indien een zorgverzekeraar daadwerkelijk een eigen AWBZ-instelling zou
oprichten of daar financieel of bestuurlijk in zou gaan deelnemen (wat, gezien
de eisen voortvloeiend uit de Wft, allemaal risicoloos zou moeten gebeuren),
zou hij derhalve zijn verzekerden niet kunnen verplichten de vormen van AWBZ-zorg
die die instelling verleent, louter bij die instelling te betrekken.De leden van de fractie van de SGP vragen of kan worden weergegeven op
welke punten verzekeraars nu meer mogelijkheden krijgen om zelf zorg te gaan
leveren dan in de bestaande situatie en of de regering dit een gewenste ontwikkeling
vindt.Ten opzichte van de bestaande situatie krijgen zorgverzekeraars nauwelijks
meer mogelijkheden om zelf AWBZ-zorg te gaan leveren. Uit de Wft vloeit immers
voort dat een zorgverzekeraar geen risico mag lopen op het aanbieden of financieel
of bestuurlijk deelnemen in AWBZ-instellingen. Dat beperkt de werkelijke mogelijkheden
tot oprichten van of deelnemen in een AWBZ-instelling aanzienlijk. Daarnaast
vloeien ook uit de Wtzi beperkingen voort.De leden van de SGP-fractie vroegen hoe wordt gewaarborgd dat het uitgangspunt
dat de AWBZ niet-risicodragend wordt aangeboden, blijft gehandhaafd.De financieringssystematiek, een niet risicodragende uitvoering van de
AWBZ, wordt met dit wetsvoorstel niet gewijzigd.De leden van fractie van de SGP vroegen of de regering van mening is dat
het hier gaat om een niet-inhoudelijke wijziging van de wet.Ja, de Wft en de Wtzi stellen zodanige regels dat een aanvullend verbodssysteem
AWBZ niet nodig is.3.7 Intrekking LNV-wettenDe leden van de SGP-fractie stelden de vraag of het niet voor de hand
zou liggen om in de considerans op te nemen dat er tevens enkele uitgewerkte
wetten worden ingetrokken. De leden van de SGP vinden de gegeven motivering
erg mager en vanuit wetstechnisch oogpunt twijfelachtig en vroegen om een
nadere toelichting en onderbouwing.Het wetsvoorstel heeft het karakter van een verzamelwet. Hoewel het primair
gericht is op het verlagen van de lasten verbonden aan vergunningstelsels
in den brede, kunnen daaraan ook aspecten gekoppeld worden die verbonden zijn
aan de verlaging van de administratieve lasten als zodanig, de verlaging van
de regeldruk of het schrappen van overbodige regels. Het wetsvoorstel vormde
derhalve een uitstekend vehikel voor de voorgestelde intrekking van een aantal
uitgewerkte LNV-wetten waarvoor op dat moment geen ander geschikte of snelle
mogelijkheid van intrekking aanwezig was.In de considerans van de wet wordt bij nota van wijziging ingevoegd dat
in de Verzamelwet enkele uitgewerkte wetten worden ingetrokken.Tal van voorstellen ter verlichting van de vergunningdruk op het gebied
van het Ministerie van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit zijn reeds langs
andere weg gerealiseerd. Hiervoor moge worden verwezen naar de rapportage
dienaangaande.De staatssecretaris van Economische Zaken,F. HeemskerkXNoot1Kamerstukken II 2005/2006, 30 300, nr. 15.XNoot2Kamerstukken II 2005/06, 29 515, nr. 140.XNoot1Exclusief APK, kentekenbewijzen en rijbewijzen waarvan er 11,15 miljoen
zijn.XNoot1Kamerstukken II 2006/07, 29 515, nr. 161.XNoot1Kamerstukken II 1985/86, 19 427, nr. 3, p. 13.XNoot1Aanhangsel van de Handelingen II 2005/06, 1798, p. 3829–3830. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-30959-6.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl