Wetsvoorstel beëindiging huwelijk zonder rechterlijke tussenkomst en vormgeving voortgezet ouderschap; Kabinetsstandpunt inzake het initiatiefwetsvoorstel
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-06 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 29676, nr. 8

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

11-04-2005

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2004-2005

29676 nr. 8

29-03-2005

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. Algemeen2. Ontbinding van het huwelijk door inschrijving van een
gezamenlijke verklaringBescherming evenwicht afspraken tussen echtgenotenDe positie van de kinderenHet maken van afspraken die in strijd zijn met de wet
of jurisprudentieBesparing op inzet rechterlijke macht is geringProblemen met erkenning van de beëindiging van het
huwelijk in het buitenlandOpzet van een administratieve procedureAfschaffing van de mogelijkheid om een huwelijk in een
geregistreerd partnerschap om te zettenOntvangen adviezen3. Voortgezet ouderschapOuderschapsplanRecht op gelijkwaardige verzorging en opvoedingVerzoek tot eenhoofdig gezagCreëren van een eenvoudige rechtsgangGevolgen procedure artikel 253a voor de rechterlijke machtAndere taakinvulling raad voor de kinderbescherming4. ConclusieOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 29676Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 32 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
29 676Voorstel van wet van het lid Luchtenveld tot wijziging van Boek 1 van
het Burgerlijk Wetboek, van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering en
van enkele andere wetten in verband met de invoering van de mogelijkheid van
beëindiging van het huwelijk zonder rechterlijke tussenkomst alsmede
van een gewijzigde vaststelling en effectieve handhaving van de afspraken
en rechterlijke beslissingen die in verband met de ontbinding van het huwelijk
of nadien tot stand zijn gekomen over de wijze waarop door beide ouders vorm
wordt gegeven aan het voortgezet ouderschap (beëindiging huwelijk zonder
rechterlijke tussenkomst en vormgeving voortgezet ouderschap)nr. 8BRIEF VAN DE MINISTER VAN JUSTITIEAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 29 maart 2005Op 1 juli 2004 heeft het lid Luchtenveld het initiatiefvoorstel van
wet tot wijziging van Boek 1 van het Burgerlijk Wetboek en van het Wetboek
van Burgerlijke Rechtsvordering in verband met de invoering van de mogelijkheid
van beëindiging van het huwelijk zonder rechterlijke tussenkomst alsmede
van een gewijzigde vaststelling en effectieve handhaving van de afspraken
en rechterlijke beslissingen die in verband met de ontbinding van het huwelijk
of nadien tot stand zijn gekomen over de wijze waarop door beide ouders vorm
wordt gegeven aan het voortgezet ouderschap (beëindiging huwelijk zonder
rechterlijke tussenkomst en vormgeving voortgezet ouderschap) (Kamerstukken
II, 2003/04, 29 676) ingediend. Namens het kabinet bied ik u hierbij
het kabinetsstandpunt inzake het initiatiefwetsvoorstel aan. Overigens attendeer
ik u erop dat ik voornemens ben om op korte termijn met betrekking tot de
scheidings- en omgangsproblematiek een wetsvoorstel1
in te dienen. De onderwerpen van het initiatiefwetsvoorstel en het laatstgenoemde
wetsvoorstel overlappen elkaar ten dele.1. AlgemeenHet initiatiefwetsvoorstel heeft blijkens de toelichting als primaire
doelstelling de verantwoordelijkheid voor de beëindiging van het huwelijk
en de zorg voor de kinderen bij de echtgenoten te laten. Uiteraard onderschrijf ik deze doelstelling van het wetsvoorstel. De ouders zijn immers
primair verantwoordelijk voor de verzorging en opvoeding van hun kinderen
en blijven dit ook na de beëindiging van het huwelijk. Ook onderschrijf
ik de noodzaak dat de ouders voor de aanvang van de procedure afspraken maken
over alle aspecten van de echtscheiding en in het bijzonder over de kinderen
(ouderschapsplan).Hoewel ik de doelstelling van het wetsvoorstel op deze punten derhalve
onderschrijf, kan ik mij niet vinden in de concrete uitwerking van de doelstelling
in het wetsvoorstel. In het bijzonder ben ik van mening dat de voorstellen
om de scheidingsproblematiek te verminderen, de ouders meer mogelijkheden
in handen geven om de strijd over de hoofden van de kinderen uit te vechten.
Alvorens ik dit nader uitwerk in paragraaf 3, wil ik eerst ingaan op
het voorstel om ontbinding van het huwelijk mogelijk te maken zonder tussenkomst
van de rechter.2. Ontbinding van het huwelijk door inschrijving van een
gezamenlijke verklaringHet wetsvoorstel introduceert, naast de bestaande scheidingsprocedures
voor de rechter, een nieuwe wijze van ontbinding van het huwelijk, namelijk
ontbinding van het huwelijk door inschrijving van een gezamenlijke verklaring.
In verband daarmee dienen de echtgenoten een door een juridisch geschoolde
deskundige mede-ondertekende overeenkomst over te leggen, waarin de door hen
gemaakte afspraken over de gevolgen van de beëindiging van het huwelijk
zijn neergelegd. Zijn er kinderen, dan dient een zgn. ouderschapsplan te worden
overlegd. Hiertoe voegt indiener een nieuwe afdeling 1A in Boek 1 van het
Burgerlijk Wetboek in.De zin om een nieuwe wijze van ontbinding van het huwelijk te introduceren,
zie ik niet. Het gaat mij daarbij niet om principiële bezwaren. Voorgesteld
wordt om in bepaalde gevallen ontbinding door inschrijving van een gezamenlijke
verklaring mogelijk te maken. Zoals de initiatiefnemer zelf reeds onderkent,
blijft ontbinding door de rechter wenselijk in alle gevallen waarin de echtgenoten
niet tot overeenstemming kunnen komen. Gegeven het feit dat ontbinding door
de rechter dus steeds een mogelijkheid zal moeten zijn, is een aparte procedure
in gevallen dat er overeenstemming is bereikt, slechts zinvol indien deze
een equivalente waarborg biedt voor de te beschermen publieke belangen en
indien zij wezenlijke voordelen heeft voor betrokkenen. Aan die voorwaarden
voldoet de wijze waarop het voorstel-Luchtenveld de scheidingsprocedure heeft
vormgegeven, niet. De procedure biedt geen mogelijkheid tot bescherming van
de zwakke partij bij een echtscheiding, die mogelijk zijns/haars ondanks onder
druk («om er vanaf te zijn») instemt met de te registreren overeenstemming.
Het voorstel biedt evenmin een adequate bescherming van de belangen van kinderen.
Het voorstel leidt vermoedelijk tot dezelfde erkenningsproblemen in het buitenland
als de flitsscheiding. Om die te voorkomen zou een autoriteit moeten worden
ingesteld met vergelijkbare bevoegdheden als de rechter in de huidige procedure.
Het resultaat zou dan twee vergelijkbare procedures zijn in plaats van één.
Een oplossing die niet alleen voor de staat, maar zeker ook voor de betrokken
partijen tot hogere kosten en meer administratieve lasten zal leiden.In het hiernavolgende ga ik nader in op deze aspecten.Bescherming evenwicht afspraken tussen echtgenotenIndien een huwelijk ontbonden kan worden door de enkele registratie van
de overeenstemming tussen de betrokken echtelieden zal er geen toets mogelijk
zijn of de gemaakte afspraken evenwichtig zijn voor beide betrokken partijen,
althans of de afspraken niet onevenredig ten laste komen van een van de partijen.
De figuur van een gedwongen echtscheiding, althans een gedwongen overeenstemming,
waarbij een van de partijen door dreiging of het overwicht van
de partner of van familie«gedwongen» wordt afspraken te aanvaarden,
is verre van denkbeeldig. In de bestaande procedure bestaat steeds de mogelijkheid
voor de rechter om te interveniëren in die gevallen dat de hem voorgelegde
overeenstemming kennelijk onevenredig is en onvoldoende rekening houdt met
de belangen van de zwakkere partij. Andere autoriteiten hebben een dergelijke
bevoegdheid niet en zijn daarvoor ook niet voldoende toegerust. Het hier gestelde
geldt a fortiori als er kinderen zijn. Daarover
het volgende.De positie van de kinderenBij een verzoek tot echtscheiding bij de rechter toetst deze of de gemaakte
afspraken in het belang van het kind zijn. De ambtshalve toets van het belang
van het kind is noodzakelijk, omdat bij de totstandkoming van onderlinge afspraken
tussen scheidende partijen het mogelijk is dat de eigen belangen van de ouders
de overhand krijgen boven die van de minderjarige kinderen. De ouders kunnen
geneigd zijn om te kijken naar de totale uitkomst van de onderhandelingen,
hetgeen kan meebrengen dat de omgangsregeling als ruilobject («wisselgeld»)
wordt gebruikt om een regeling omtrent de alimentatie of de boedelscheiding
tot stand te brengen. Ook kan de situatie tussen de scheidende partners zó
gespannen zijn dat de eigen belangen van het kind onvoldoende in ogenschouw
worden genomen. De rechter is nu verplicht op grond van artikel 809 Rv om
een minderjarige van 12 jaar of ouder in gelegenheid te stellen om zijn mening
kenbaar te maken, voordat hij een beslissing neemt, waardoor wordt gegarandeerd
dat de kinderen hun mening kenbaar kunnen maken. In een administratieve procedure
is dit niet gegarandeerd.Het maken van afspraken die in strijd zijn met de wet
of jurisprudentieDe rechterlijke toetsing neemt ook in ogenschouw of de gemaakte afspraken
niet in strijd zijn met de wet of jurisprudentie. Zo mag in beginsel niet
worden afgesproken dat één ouder met het eenhoofdig gezag wordt
belast. De wet biedt deze mogelijkheid slechts onder bepaalde omstandigheden.
Als voorbeeld van dergelijke afspraken kan een beschikking van het Hof 's-Hertogenbosch
(15 april 2004, LJN-nummer: AO7714) dienen. In deze zaak hadden de ouders
een gezamenlijk verzoekschrift ingediend waarin zij verzoeken om de moeder
met het eenhoofdig gezag over hun kind te belasten. Het Hof wees het verzoek
af, omdat er onvoldoende zwaarwegende redenen zijn om af te wijken van het
in artikel 251 lid 2 geformuleerde uitgangspunt van gezamenlijk gezag.Besparing op inzet rechterlijke macht is geringDe besparing op de inzet van de rechterlijke macht zou gering zijn als
een administratieve procedure tot beëindiging van het huwelijk wordt
gerealiseerd, omdat de rechterlijke toets reeds efficiënt wordt uitgevoerd.
De door indiener voorgestelde procedure kan slechts worden gevolgd indien
personen samen afspraken maken en dus ook in de mogelijkheid verkeren om een
gemeenschappelijk verzoek in te dienen. Deze gemeenschappelijke verzoeken
worden nu reeds zonder mondelinge behandeling afgedaan. De tijdwinst, met
een administratieve procedure te realiseren, zou dus ook gering zijn.Problemen met erkenning van de beëindiging van het
huwelijk in het buitenlandHet grootste probleem bij het ontwerpen van een administratieve echtscheidingsprocedure
is de erkenning van die echtscheiding in het buitenland. Verwezen zij naar
de vraagtekens die in het advies van de Raad van State bij de
internationale aspecten het wetsvoorstel zijn geplaatst en het advies dat
de Staatscommissie voor het internationaal privaatrecht inmiddels over die
aspecten heeft uitgebracht. Wanneer een echtscheiding in het buitenland niet
wordt erkend, zijn de echtgenoten voor het buitenland nog steeds met elkaar
getrouwd. Een huwelijk met een nieuwe partner in het buitenland is dan niet
mogelijk, omdat het nog bestaande huwelijk een beletsel vormt. Ook kan bijvoorbeeld
niet zelfstandig een lening in het buitenland worden aangegaan, omdat de (ex)echtgenoot
mede moet ondertekenen.In mijn brief van 13 april 2004 heb ik aangegeven dat het technisch
mogelijk is om een administratieve echtscheidingsprocedure te ontwerpen die
in de lidstaten van de Europese Unie wordt erkend. Ik heb daarmee zeker niet
willen suggereren dat elke vorm van huwelijksbeëindiging buiten de rechter
om elders in Europa zal worden erkend. Een administratieve echtscheidingsprocedure
vereist tenminste een constitutieve beslissing door een autoriteit. Constitutief
wil in dit verband zeggen dat niet voldoende is dat een autoriteit alleen
registreert dat echtgenoten uit elkaar willen. De autoriteit moet zelf de
echtscheiding uitspreken.Kenmerkend voor het wetsvoorstel is dat het een zuiver consensuele beëindiging
van het huwelijk beoogt, die wordt geregistreerd door de ambtenaar van de
burgerlijke stand. Niet is voorzien in een constitutieve beslissing van een
autoriteit. De huwelijksbeëindiging zoals voorgesteld staat daardoor
niet op één lijn met een echtscheiding. Ook onder de gelding
van de verordening Brussel IIbis acht ik daarom de kans reëel dat de
erkenning van een huwelijksbeëindiging die op de voorgestelde wijze tot
stand is gekomen, zal worden geweigerd.Opzet van een administratieve procedureHet ontwerpen van een echtscheidingsprocedure zonder tussenkomst van de
rechter die in het buitenland wordt erkend, betekent derhalve dat een administratieve
autoriteit moet worden aangewezen, die een beslissing over de echtscheiding
neemt op een wijze vergelijkbaar met de wijze waarop de rechter dat in Nederland
doet. Het aanwijzen van een dergelijke autoriteit levert ten opzichte van
de huidige situatie naar mijn mening geen voordeel op. Ook een administratieve
autoriteit zal kosten in rekening brengen voor de te verlenen diensten, welke
kosten niet per definitie lager zullen zijn dan de kosten van een gerechtelijke
procedure. Met een procedure voor een administratieve autoriteit zal bovendien
tijd gemoeid zijn. Dat zal niet veel minder tijd zijn dan de tijd, benodigd
voor een gerechtelijke procedure. Mensen hebben wellicht het gevoel dat zij
de echtscheiding zelf zullen kunnen regelen, maar in de praktijk zal het gaan
om een procedure die sterk lijkt op een procedure voor de rechter. In Denemarken
bijvoorbeeld, waar een administratieve scheidingsprocedure bestaat, is daarvoor,
evenals voor sommige andere familierechtelijke procedures, een orgaan aangewezen
met bevoegdheden die op die van een rechter lijken.Wanneer bijvoorbeeld de notaris als autoriteit wordt aangewezen, is de
kans op niet-erkenning aanzienlijk. In de eerste plaats rijst de vraag of
men de notaris in het buitenland als een «autoriteit» zal aanmerken.
De notaris registreert afspraken of wilsverklaringen van zijn cliënten.
Hij is niet de aangewezen instantie om te beoordelen of de belangen van de
zwakkere partij en in het bijzonder die van de kinderen, voldoende zijn gewaarborgd
en te toetsen of bereikte overeenkomst evenwichtig is om vervolgens een echtscheiding
uit te spreken. De notaris is in verband met de echtscheiding veelal betrokken
bij de afwikkeling van het vermogen, maar niet bij de echtscheiding zelf.
Dit ligt in andere EU-staten niet anders.De rechter ligt voor Nederland als autoriteit het meeste voor de hand.
De rechter is bevoegd, en het best geëquipeerd, om belangen
van partijen tegen elkaar af te wegen en de door hen gemaakte afspraken te
toetsen.Afschaffing van de mogelijkheid om een huwelijk in een
geregistreerd partnerschap om te zettenMet het voorstel om de mogelijkheid om een huwelijk in een geregistreerd
partnerschap om te zetten, te schrappen, kan ik instemmen. Zoals ik in mijn
brief van 13 april 2004 (Kamerstukken II, 2003/04, 29 520, nr. 1,
pp. 8–9) reeds heb aangegeven, deel ik de conclusie dat deze wijze van
ontbinding van het huwelijk moet worden afgeschaft. Er zijn te veel nadelen
aan verbonden. Met name de erkenning in het buitenland van deze wijze van
ontbinding van het huwelijk is een groot probleem. Niet-erkenning brengt zogenaamde
hinkende rechtsverhoudingen mee, waarbij het huwelijk in Nederland als ontbonden
wordt aangemerkt, maar in het buitenland als nog bestaand. Dit kan leiden
tot complicaties in het kader van huwelijksvermogensrecht, erfrecht, afstamming
en hertrouwen.Ontvangen adviezenIn de adviezen over het regeringsvoorstel is door de Raad voor de Rechtspraak,
de Nederlandse Vereniging voor Rechtspraak (NVvR) en de Vereniging van Familierecht
Advocaten en -Scheidingsbemiddelaars (VFAS) aangegeven dat zij de rechterlijke
toets bij de echtscheiding willen behouden. De Koninklijke Notariële
Beroepsorganisatie (KNB) heeft in een eerder advies aangegeven dat voor de
notaris een belangrijke rol is weggelegd indien scheiden zonder rechter in
de wet wordt vastgelegd.3. Voortgezet ouderschapHet wetsvoorstel beoogt het ouderschap na de scheiding invulling te geven
en doet hiertoe een aantal voorstellen. Kort gezegd gaat het om vier elementen:– verplichting tot het opstellen van een ouderschapsplan;– introduceren van drie normen (bevorderen band met de andere ouder,
gelijkwaardig ouderschap en een minimumnorm voor omgang);– vervallen van de mogelijkheid van de ouder met gezag om een verzoekschrift
in te dienen tot eenhoofdig gezag of tot vaststelling van een zorgregeling,
een regeling inzake informatie of consultatie of de gewone verblijfplaats
van het kind;– het creëren van een eenvoudige rechtsgang.Ik meen dat het initiatiefwetsvoorstel de scheidings- en omgangsproblematiek
niet zal verminderen, omdat het wetsvoorstel de ouders meer mogelijkheden
aanreikt om hun strijd voort te zetten. Daarbij is het opvallend dat het wetsvoorstel
enerzijds de toegang tot de rechter sterk beperkt, met als argument dat een
regeling die door de rechter wordt vastgesteld het ouderlijk gezag zou uithollen,
maar anderzijds een eenvoudige rechtsgang creëert waarbij de rechter
op allerlei terrein in de verhouding tussen de ouders kan interveniëren.Hieronder zal ik aan de hand van een aantal punten mijn standpunt ten
aanzien van het wetsvoorstel onderbouwen en zal ik kanttekeningen plaatsen
bij bepaalde voorstellen.OuderschapsplanDe eis van een ouderschapsplan wordt alleen gesteld aan een echtscheiding
op gemeenschappelijk verzoek (onderdeel K, artikel 154). Dit voorstel heeft
als consequentie dat het voor ouders eenvoudig is om de eis van het ouderschapsplan
terzijde te schuiven, namelijk doordat één van de echtgenoten
een eenzijdig verzoek indient tot echtscheiding, waarvoor de eis van het ouderschapsplan
niet geldt, en de ander geen verweer voert. Hierdoor zal niet in alle gevallen
een ouderschapsplan opgesteld worden of zal de moeite worden genomen om een
ouderschapsplan op te stellen.Recht op gelijkwaardige verzorging en opvoedingIn het derde lid van artikel 251 (onderdeel O) wordt een nieuwe norm geformuleerd,
namelijk dat een kind na ontbinding van het huwelijk, het recht behoudt op
een gelijkwaardige verzorging en opvoeding door beide ouders. Ouders kunnen
hier blijkens het vierde lid slechts van afwijken, uitsluitend en voor zover
en zolang er praktische belemmeringen ontstaan.Ik meen dat de belangen van het kind, ook na een scheiding, gediend zijn
met een consistente zorg- en opvoedingssituatie. Gezamenlijke verantwoordelijkheid
van ouders is een goed uitgangspunt, maar dit kan niet vertaald worden in
een tijdevenredigheidsverdeling (50%-50%) als wettelijke norm. Co-ouderschap
is een goede keuze als beide ouders hiervoor kiezen maar een kind is er niet
mee gediend om na een scheiding «van rechtswege» geconfronteerd
te worden met een situatie, waarin het een halve week bij de ene en een halve
week bij de andere ouder woont. Deze norm is in strijd met de vrijheid van
de ouders om zelf invulling te geven aan het ouderschap en is bovendien een
wapen om een strijd te voeren over de hoofden van de kinderen.Verzoek tot eenhoofdig gezagHet wetsvoorstel maakt het voor een ouder onmogelijk om voor zichzelf
eenhoofdig gezag te verzoeken. Het is nog slechts mogelijk om te verzoeken
dat «de andere ouder alleen met het gezag wordt belast» (onderdeel
O, artikel 251 lid 5). De indiener geeft aan dat deze wijziging logisch is
omdat het doel van het wetsvoorstel is dat vechtscheidingen worden voorkomen.
Als alternatief om alleen met het ouderlijk gezag te worden belast, geeft
hij de mogelijkheid om een ontzetting1 uit het
ouderlijk gezag (artikel 269) van de andere ouder te verzoeken.Indiener miskent met dit voorstel dat er situaties zijn, waarin het belang
van het kind het noodzakelijk maakt dat een ouder aan de rechter vraagt om
alleen met het ouderlijk gezag belast te worden. De rechter zal het verzoek
beoordelen en het verzoek slechts toewijzen indien hiervoor de gronden aanwezig
zijn (zie ook p.4). Daarnaast zou deze bepaling juist conflicten tussen de
ouders bevorderen. Bij een verzoek tot een ontzetting is het noodzakelijk
dat wordt aangetoond dat de andere ouder zich verwijtbaar slecht heeft gedragen.
Deze eis zal een goede verstandhouding tussen de ouders niet bevorderen.Creëren van een eenvoudige rechtsgangHet wetsvoorstel geeft de ouders de mogelijkheid om, indien een van de
ouders de afspraken schendt, naar de rechter te stappen (onderdeel R, artikel
253a). De rechtbank zal vervolgens altijd een comparitie gelasten, omdat het
wetsvoorstel de rechter niet de mogelijkheid biedt om een zaak niet ontvankelijk
te verklaren.Ik onderschrijf de motivering van de indiener dat een snelle interventie
van de rechter escalatie van een conflict kan voorkomen, maar dat betekent
niet dat een eenvoudige toegang tot de rechter moet worden gecreëerd.
Nu het wetsvoorstel geen processuele vereisten stelt, zal de rechter geconfronteerd
worden met een veelheid aan (bagatel)conflicten terwijl het doel van het wetsvoorstel
is om de gang naar de rechter te ontmoedigen. Deze eenvoudige gang naar de
rechter is bovendien strijdig aan de doelstelling van het wetsvoorstel om
de verantwoordelijkheid voor de beëindiging van het huwelijk
en in het bijzonder de zorg voor de kinderen bij de ouders te laten. Tot slot
noemt de indiener de procedure een «lik-op-stuk-procedure» en
wekt hij daarmee de suggestie dat de andere ouder gestraft moet worden. Het
is niet onwaarschijnlijk dat een dergelijke procedure eerder polariserend
zal werken omdat de ruzie via de rechter wordt uitgevochten.Gevolgen procedure artikel 253a voor de rechterlijke machtDe rechtsgang van artikel 253a brengt gevolgen met zich mee voor de rechterlijke
macht. Het gaat dan niet alleen om de snelheid waarmee de comparitie moet
worden gelast (binnen 2 weken), maar ook om het aantal zaken dat zal moeten
worden behandeld. Bovendien merkt de toelichting op dat de rechterlijke macht
een eenvoudig protocol dient op te stellen om een en ander vorm te geven.
Gezien de verstrekkende gevolgen van deze procedure voor de rechterlijke macht
ben ik van mening dat de Raad voor de Rechtspraak in ieder geval gevraagd
zou moeten worden om aan te geven wat de gevolgen zijn voor de rechterlijke
macht.Andere taakinvulling raad voor de kinderbeschermingBlijkens de toelichting beoogt de indiener een andere taakinvulling voor
de raad voor de kinderbescherming. De invulling van een nieuwe taak voor de
raad voor de kinderbescherming is in het wetsvoorstel echter niet helder beschreven
en wordt ook niet tot uitdrukking gebracht in de bepalingen. Indien de voorstellen
betekenen dat de raad voor de kinderbescherming niet meer zou kunnen adviseren
in een gezag- en omgangsconflict, acht ik dit ongewenst.4. ConclusieAfsluitend concludeer ik dat het initiatiefwetsvoorstel van het lid Luchtenveld
de scheidings- en omgangsproblematiek niet zal verbeteren. Veeleer zal het
wetsvoorstel de ouders meer mogelijkheden bieden hun strijd voort te zetten.
De voorstellen, in het bijzonder de norm van gelijkwaardig ouderschap en de
minimumnorm voor omgang, brengen een juridisering van de problematiek met
zich mee terwijl een dejuridisering van de problematiek wenselijk is.De Minister van Justitie,J. P. H. Donner XNoot1Wet bevordering voortgezet ouderschap en zorgvuldige scheiding. Het wetsvoorstel
is nu aanhangig bij de Raad van State.XNoot1Ontzetting is de zwaarste kinderbeschermingsmaatregel die mogelijk is
en heeft een onterend karakter. Een ouder kan slechts worden ontzet uit het
ouderlijk gezag indien hij zich verwijtbaar slecht heeft gedragen. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-29676-8.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl