Drugbeleid; Brief minister over het onderzoek naar heroïne op medisch voorschrift
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 24077, nr. 54

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

28-08-1997

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1996-1997

24077 nr. 54

18-08-1997

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 24077Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 27 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
24 077Drugbeleidnr. 54BRIEF VAN DE MINISTER VAN VOLKSGEZONDHEID, WELZIJN EN SPORTAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalRijswijk, 18 augustus 1997In aanvulling op mijn brief van 18 juni jl. (24 077, nr. 51) over
het vooronderzoek rookbare heroïne kan ik u nu mijn beleidsstandpunt
meedelen over het heroïne-experiment in zijn geheel. De Centrale Commissie
Behandeling Heroïneverslaafden (CCBH) heeft mij zeer recent het voorstel
«Onderzoek naar heroïne op medisch voorschrift» aangeboden
dat u hierbij als bijlage 1 (./.) aantreft.1 De
Kerncommissie Ethiek Medisch Onderzoek (KEMO) heeft mij positief geadviseerd
over het onderzoeksvoorstel. Het advies, dat als bijlage 2 is bijgevoegd (./.),1 bevat tevens een lezenswaardige samenvatting van het
onderzoeksvoorstel van de CCBH.Tijdens het Algemeen Overleg met de vaste commissies voor Volksgezondheid,
Welzijn en Sport en voor Justitie op 12 maart 1997 (24 077, nr. 48),
is afgesproken met de Tweede Kamer in overleg te treden wanneer het definitieve
onderzoeksvoorstel voorhanden is.Ik ben de CCBH en de KEMO, afzonderlijk en in hun samenwerking, erkentelijk
voor de hoge kwaliteit van hun rapportages op dit complexe terrein van hulpverlening,
wetenschappelijk onderzoek, maatschappelijke ontwikkelingen en ethische afwegingen.In een tijdsbestek van ongeveer een jaar heeft de CCBH, met behulp van
haar internationale adviseurs, een wetenschappelijk onderzoeksvoorstel opgesteld
waarbij ook rekening moest worden gehouden met een aantal beleidsuitgangspunten
en met nationale en internationale randvoorwaarden gericht op de beheersing
van het gebruik van opiaten. Het advies van de Gezondheidsraad uit 1995 en
het zgn. Basisdocument van de GGD'en uit 1996 zijn belangrijke vertrekpunten
geweest voor de CCBH. Verder heeft ze terdege de eerdere relevante wetenschappelijke
en ook klinische ervaringen in binnen- en buitenland beschreven en gewogen.Het onderzoeksvoorstel volgt de hoofdlijnen zoals ik die in mijn brief
van 17 januari jl. aan de vaste commissie voor Volksgezondheid, Welzijn en
Sport reeds heb aangeduid. Het gaat om een onderzoek waarbij de medicamenteuze
behandeling met orale methadon wordt vergeleken met een medicamenteuze behandeling
van orale methadon in combinatie met heroïne. Er zal moeten worden vastgesteld
of de toevoeging van de heroïne (intraveneus of door chinezen/roken)
gunstige effecten heeft op de lichamelijke en geestelijke gezondheidstoestand
en het sociaal functioneren. Daarbij mogen zich geen belangrijke ongunstige
effecten voordoen.Zoals bekend dient ten behoeve van een goede uitvoering van de rookbare
variant een vooronderzoek te worden verricht waarvoor de medewerking van een
tiental ervaren gebruikers nodig is. Het belang hiervan blijft onverminderd
geldig. Ik wil er hierbij nogmaals op wijzen dat deze gebruikers tijdens een
klinische opname maximaal vijf maal een tablet rookbare heroïne zullen
gebruiken, waarna zij uitvoerig zullen worden onderzocht. Het betreft hier
nadrukkelijk geen verstrekking of gebruik ter behandeling. Enige tijd geleden
is commotie ontstaan over de financiële tegemoetkoming die deelnemers
aan het vooronderzoek rookbare heroïne in het vooruitzicht wordt gesteld.
Deze vergoeding is echter gezien de intramurale opneming van de proefpersoon
en het ondergaan van diverse metingen en testen gebruikelijk. Discriminatie
van druggebruikers bij wetenschappelijk onderzoek is niet aan de orde.Voor het formuleren van mijn beleidsstandpunt volg ik de opzet van het
Referentie Document, deel I.A. van het onderzoeksvoorstel. Daarin vindt de
beschrijving van de onderzoeksopzet plaats en de onderbouwing van de gemaakte
keuzes.In § 1.6 van het Referentie Document trekt de CCBH een heldere conclusie
over de rationale van de studie. Het gaat uiteindelijk in Nederland om 8 000
verslaafden bij wie de bestaande behandelingen om uiteenlopende redenen niet
effectief zijn gebleken.Het bestaande wetenschappelijk onderzoek geeft een positieve indicatie
over de te verwachten resultaten. Dit is onlangs bevestigd door de eindresultaten
van het Zwitserse programma. Ook blijkt dat het verantwoord is om een experiment
te houden met het voorschrijven van heroïne gelet op het geringe risico
van het optreden van bijwerkingen of schade. Het Zwitserse programma heeft
ons veel geleerd maar is te beperkt om de onderzoeksvraag in Nederland te
beantwoorden over de effectiviteit van het voorschrijven van methadon plus
heroïne vergeleken met methadon alleen. Bij die vergelijking dient te
worden uitgegaan van eenzelfde pakket aan overige hulpverlening. In Zwitserland
werd heroïne in een aanvullend pakket hulpverlening aangeboden. Verder
is het programma niet gericht geweest op een vergelijking met een controlegroep.
Tenslotte is het onderdeel rookbare heroïne in Zwitserland niet uitvoerbaar
gebleken. Om in deze lacune te voorzien is juist het vooronderzoek rookbare
heroïne bedoeld. In Nederland maken rokende/chinezende gebruikers immers
een zeer belangrijk deel uit van heroïneverslaafden.Bijzonder hoopvol acht ik de Zwitserse bevinding, dat van de ruim 1 000
deelnemers er tot dusverre 83 zijn overgestapt op een afkickprogramma.De CCBH geeft in § 2.1 aan dat het Nederlandse onderzoek zich primair
richt op de effectiviteit en schadelijkheid, te meten op het gebied van de
lichamelijke en geestelijke gezondheid, de sociale integratie en het sociaal
functioneren, en op het terrein van illegaal druggebruik. Daarnaast zal men
onderzoeken in hoeverre er verschil is tussen het voorschrijven gedurende
6 maanden en 12 maanden, hoe de beëindiging van het voorschrijven van
heroïne uitpakt en hoe de deelnemers de behandeling zelf ervaren. In
de rest van hoofdstuk 2 wordt ingegaan op de onderzoekstechnische aspecten
van de onderzoeksopzet. Men kiest zowel bij de injecterende proefpersonen
als bij de chinezende gebruikers voor drie onderzoeksgroepen. Eén die
gedurende 12 maanden heroïne krijgt voorgeschreven, één
die slechts 6 maanden heroïne krijgt voorgeschreven en een controlegroep
die gedurende 12 maanden geen heroïne krijgt voorgeschreven. Deze laatste
groep kan na die periode ervoor kiezen om alsnog 6 maanden heroïne voorgeschreven
te krijgen, mits uit het verloop van het onderzoek geen overwegende nadelen
zijn gebleken.De weldoordachte keuzes weerspiegelen de instelling van de CCBH om op
een evenwichtige wijze rekening te houden met de mogelijke onderzoeksresultaten.
Zowel met een gunstig beloop als met een ongunstig beloop. Met een verbetering
die al op korte termijn optreedt of pas op langere termijn. Met het wel of
niet optreden van een verslechtering na het staken van de heroïneprescriptie.
En tenslotte met de verantwoordelijkheid van de behandelend arts in het kader
van de individuele patiëntenzorg. Dit kan zowel inhouden dat deze arts
niet doorgaat met belastende behandelingen die geen meerwaarde hebben of zelfs
schadelijk zijn. Maar anderzijds wordt in het Referentie Document de mogelijkheid
open gehouden dat na de onderzoeksperiode van 12 maanden de experimentele
medische behandeling met heroïne wordt voortgezet bij de deelnemers die
positieve effecten hebben laten zien en bij wie kort na het stoppen van de
verstrekking verslechtering optreedt. De KEMO benadrukt dat het er hier om
gaat de betrokken artsen een behandeloptie te geven in het kader van de individuele
hulpverlening aan de patiënten voor wie men verantwoordelijkheid draagt,
niet om vrije verstrekking van heroïne.Ik kan mij geheel verenigen met de lijn die de CCBH in hoofdstuk 3 en
4 volgt. Zo worden de deelnemers gerecruteerd uit bestaande methadonprogramma's.
Het stellen van de eis dat de deelnemers de afgelopen vijf jaar tenminste
één maand aaneengesloten een methadon-dosering van 60 mg per
dag (evt. 50 mg per dag voor inhalerende verslaafden) voorgeschreven hebben
gekregen acht ik van belang. Hiermee wordt voorkomen dat personen aan het
experiment meedoen aan wie de bestaande methadonbehandeling in onvoldoende
mate is aangeboden. Ook de andere inclusie- en exclusiecriteria zijn duidelijk
en vaak voor de hand liggend gelet op het belang van het onderzoek dan wel
van de kandidaat-deelnemers zelf. Zo dient gewaakt te worden voor deelname
van verslaafden die een reële mogelijkheid hebben hun heroïnegebruik
te staken.Uit hoofdstuk 4 over de medicatie en de interventie in het onderzoek blijkt
dat met het voorschrijven van heroïne de druggebruikers niet «opgegeven»
worden, noch dat hiermee geaccepteerd wordt dat zij voor de rest van hun leven
verslaafd blijven.Verder kan ik de redenering van de CCBH aanvaarden dat het onjuist zou
zijn de deelnemers die heroïne voorgeschreven krijgen wél daarvoor
een financiële bijdrage te laten betalen en de deelnemers die alleen
methadon krijgen, niet.In § 5.3 wordt duidelijk dat de vergoeding tijdens het eigenlijke
experiment minder dan f 1,– per dag betreft (f 50,–
per meetmoment van twee maanden). Ook hier gaat het om een gebruikelijke vergoeding
voor deelname aan wetenschappelijk onderzoek. Het zal duidelijk zijn dat een
dergelijke vergoeding in redelijkheid niet kan worden beschouwd als een indirecte
financiering van de verslaving van de deelnemer aan het onderzoek.De recrutering van de deelnemers, de keuze waarop de doseringen worden
vastgesteld (met een maximumdosis aan heroïne) en de wijze waarop besloten
wordt de interventie eventueel te beëindigen zijn helder beschreven.
Daarnaast wordt gesproken over het scheppen van een mogelijkheid om het gebruik
van illegale heroïne, door het merken van de legale heroïne, vast
te stellen.In hoofdstuk 5 wordt op uitvoerige wijze de keuze onderbouwd voor een
samengestelde maat die met de verschillende dimensies van succes of falen
van de te onderzoeken behandelingen rekening houdt. De onderzoekers
spreken van een succes bij een deelnemer als er tenminste 20% verbetering
optreedt in de medische toestand of het sociaal functioneren.Zowel binnen als buiten de Tweede Kamer is met een wisselende mate van
ongerustheid aangekeken tegen de onderzoeksomvang van 600–750 zoals
de CCBH die al begin dit jaar heeft geïndiceerd. Ik begrijp dat dit aantal
nogal afsteekt tegen de omvang waaraan vóór maart 1996 werd
gedacht. Ik heb echter tijdens het debat over de drugnota, gezien de ernst
van de problematiek en de vereiste zorgvuldigheid, besloten de voorbereiding
van het experiment in de handen te leggen van een wetenschappelijke commissie.
Deze behoorde zich ook over de vereiste aantallen te buigen. Ook nu blijkt
uit hoofdstuk 6 dat de commissie op een aantal van 750 deelnemers uitkomt.
Overigens zullen in de praktijk waarschijnlijk niet veel meer dan 650 personen
daadwerkelijk voorgeschreven heroïne consumeren. Ik heb dit voorjaar,
ook gehoord de opmerkingen uit de Kamer, de commissie gevraagd of het niet
mogelijk is te volstaan met een kleiner aantal deelnemers dat heroïne
krijgt voorgeschreven. Van cruciale betekenis is echter de zeggingskracht
van het onderzoek. Ook de KEMO wijst hierop in haar advies. Het is onethisch
patiëntgebonden onderzoek te verrichten waarvan de opzet en de omvang
het niet goed mogelijk maken de gezochte antwoorden te krijgen op de gestelde
vragen. Om, in beide varianten van het experiment (injecteren/chinezen) het
aantal deelnemers te bepalen dat daadwerkelijk heroïne krijgt voorgeschreven,
is de CCBH uitgegaan van een klinisch relevante verbetering van 20 procent
van het aantal proefpersonen die gunstig reageren op de experimentele behandeling
(methadon plus heroïne) ten opzichte van de controlebehandeling (methadon).
Dit percentage is een gebruikelijk uitgangspunt voor dit soort studies. Bij
een verschuiving in de richting van een kleiner aantal deelnemers bestaat
de reële kans dat een klinisch en maatschappelijk relevant effect niet
kan worden aangetoond. Daarmee ontstaat het risico dat een interventie die
voor een aanzienlijk deel van de doelgroep effectief is in de toekomst aan
hen zal worden onthouden. Ik deel dit standpunt van de CCBH en de KEMO.De anonimiteit en vertrouwelijkheid van het onderzoek worden conform de
geldende eisen uiteengezet in hoofdstuk 7. Ook de KEMO kan zich vinden in
deze aanpak.Een belangrijk onderdeel van het voorstel gaat over de selectie van de
onderzoeksdeelnemers (hoofdstuk 8). Ik kan de overwegingen om te besluiten
tot een multicenter studie geheel onderschrijven. De CCBH wijst op de aspecten
van een gewenste onderzoeksomvang, en op de beheersbaarheid en generaliseerbaarheid
van de uitkomsten. Ook de keuze voor behandeleenheden met een maximumcapaciteit
van 40–50 deelnemers die tegelijk heroïne krijgen voorgeschreven,
is vanuit het oogpunt van hanteerbaarheid en beheersbaarheid begrijpelijk.
De berekeningen van de CCBH leiden vanzelf tot een maximum van 440 deelnemers
die tegelijkertijd heroïne voorgeschreven krijgen en derhalve tot een
behoefte van 8 tot 10 behandeleenheden.Terecht besteedt de CCBH in hoofdstuk 9 veel aandacht aan de aspecten
haalbaarheid, openbare orde en veiligheid. Ik meen dat de commissie, vanuit
de verantwoordelijkheid van de haar opgedragen taak, op overtuigende wijze
aangeeft hoe deze basis- en randvoorwaarden dienen te worden ingevuld. Vanzelfsprekend
zal de verdere uitwerking met de locale instanties gezamenlijk, en op elke
locatie afzonderlijk, moeten plaats vinden. De instellingen zullen ter plekke
werken onder een daartoe te verlenen opiumverlof voor wetenschappelijke doeleinden.
De aan de verloven te verbinden voorwaarden zullen worden afgestemd met de
IGZ, opdat de mogelijkheden van toezicht en controle optimaal bijdragen tot
de beheersbaarheid van het experiment.Er moet bij de uitwerking een gedetailleerd tijdpad moeten worden opgesteld
dat ik u zal toezenden. Zoals het er nu naar uitziet verwacht ik dat
na instemming van de Tweede Kamer het experiment (met het vooronderzoek rookbare
heroïne) binnen afzienbare tijd van start kan gaan.In hoofdstuk 10 schetst de CCBH de organisatiestructuur van het onderzoek.
Hoewel de hoofdlijnen van de relatie met de centrale instanties wel zijn aangegeven,
blijft de invulling van de decentrale componenten nog summier. Dit hangt samen
met het feitelijk ontbreken van de gesprekspartners van de te selecteren gemeenten
en de plaatselijke onderzoeks- en behandelinstanties. Tegen de gepresenteerde
organisatie heb ik vooralsnog geen bezwaar. Ik acht het in het bijzonder van
belang dat de onafhankelijke veiligheidscommissie toeziet op het ontstaan
van ernstige bijwerkingen en andere veiligheidsaspecten. Op die manier worden
eventuele risico's zo goed en snel mogelijk geïdentificeerd en ingedamd,
in het uiterste geval door het voortijdig beëindigen van het onderzoek.In de delen 1.B. en 1.C. treft u de overeenkomstige onderzoeksprotocollen
aan voor de intraveneuze toediening respectievelijk de inhalatie.De bijbehorende deelnemersinformatie en de toestemmingsformulieren zijn
terug te vinden in de delen 1.D. en 1.E. Met de KEMO ben ik van mening dat
deze aan hun doel beantwoorden.Het vooronderzoek rookbare heroïne waarover ik u al op 18 juni jl.
schriftelijk informeerde, wordt in deel II beschreven. Naast het protocol
zijn de deelnemersinformatie en het toestemmingsformulieren gevoegd. Het moge
duidelijk zijn dat het geschetste tijdpad dat voorzag in een start in augustus,
inmiddels achterhaald is.In aansluiting op hoofdstuk 8 van het Referentie Document (I.A) gaat deel
III van het onderzoeksvoorstel in op de selectieprocedure van de gemeenten.
De selectiecriteria die de commissie volgt zijn voor de hand liggend. Op systematische
wijze trekt zij haar conclusies en adviseert mij de gemeenten Amsterdam, Den
Haag, Groningen, Heerlen tezamen met Maastricht, Rotterdam en Utrecht te benaderen
voor deelname aan het onderzoek. Het verheugt mij dat vertegenwoordigers van
alle geschikte gemeenten zich ten overstaan van de CCBH bereid hebben verklaard
deelname serieus te overwegen en gezamenlijk een beheersprotocol op te stellen.
Mede daarom ben ik van plan de aanbeveling van de CCBH over te nemen.Een belangrijk punt van overweging voor de Kamer is de mate van beheersbaarheid
van het experiment. Inderdaad dient in de opzet van het onderzoek en bij de
uitvoering ervan aandacht besteed te worden aan de risico's van ontvreemding
van heroïne en op problemen van orde en veiligheid. Ook in internationaal
verband is men terecht beducht voor ontsporingen. Daarom is het des te belangrijker
vast te stellen dat in Zwitserland al jarenlang de getroffen voorzieningen
en maatregelen effectief en werkbaar zijn gebleken. Zoals bekend vindt de
verstrekking daar op dezelfde schaal plaats als nu in Nederland is voorgenomen.
Wel is het aantal locaties (19) daar aanzienlijk groter dan voor Nederland
wordt begroot.Overigens wordt er behalve in Zwitserland al geruime tijd op bescheiden
schaal heroïne onder medisch toezicht verstrekt in Engeland. Ook hebben
enkele deelstaten in Duitsland plannen voor een proef en wordt in Belgische
regeringskringen serieus over een experiment nagedacht. Enkele weken geleden
heeft de Australische regering toestemming gegeven voor de eerste
stap van een heroïne-experiment in Canberra en heeft de Luxemburgse regering
het voornemen geuit eveneens een proefproject op te zetten.De Tweede Kamer heeft herhaaldelijk laten blijken het belang van de internationale
verhoudingen zwaar te laten wegen. Dit geldt zowel de betrekkingen op bilateraal
vlak als de internationale drugverdragen en de taken en bevoegdheden van de
Verenigde Naties. De CCBH heeft het belang van de buitenlandse relaties zelf
ook onderkend door het inschakelen van een aanzienlijk aantal gezaghebbende
internationale adviseurs.Ik acht het passend om ook het wetenschappelijk oordeel van de World Health
Organization (WHO) te vragen over de medische aspecten van het heroïne-experiment.
De WHO hecht aan een solide onderbouwing van medische behandelingen en zorgprogramma's
en hanteert daarvoor ook richtlijnen. Ik heb voor de beoordeling de Engelstalige
versie van de onderzoeksprotocollen en het referentie document aan de directeur-generaal
van de WHO te Genève gezonden.In het vervolgtraject zal de International Narcotics Control Board van
de Verenigde Naties gevraagd worden in te stemmen met de verhoogde raming
van opiaten die nodig zijn voor de uitvoering van het heroïne-experiment.Zoals bekend worden met Zwitserland nuttige contacten onderhouden, niet
alleen op wetenschappelijk terrein maar ook op ambtelijk niveau. Daarenboven
zal ikzelf begin september op uitnodiging van mijn Zwitserse collega met haar
van gedachten wisselen over de inhoudelijke, bestuurlijke en politieke kanten.
De gunstige resultaten van het Zwitserse verstrekkingsprogramma hebben de
onderzoekers aanleiding gegeven de Zwitserse regering te adviseren om door
te gaan met de verstrekking. Ik zend u ter informatie de samenvatting van
hun conclusies mee als bijlage 3 (./.).1 Internationaal
gezien groeit het draagvlak om te onderzoeken in hoeverre het verstrekken
van heroïne op medisch voorschrift past in het kader van de behandeling
van bepaalde groepen verslaafden.Samenvattend meen ik, mede op grond van het gedegen advies van de KEMO,
dat de uitvoering van het onderzoeksvoorstel van de CCBH, in zijn geheel en
in de onderdelen, een passende stap is om de hulpverlening aan een groep verslaafden
in een slechte toestand eventueel aan te vullen. Hoewel nog heel wat werk
moet worden verricht, in samenwerking met de aan te wijzen gemeenten, heb
ik er alle vertrouwen in dat het experiment zorgvuldig en veilig kan worden
uitgevoerd. De risico's die zich bij de uitvoering van het experiment kunnen
voordoen zijn naar mijn overtuiging te overzien en kunnen door een gezamenlijke
inspanning van overheden, hulpverleners, onderzoekers en proefpersonen worden
beheerst.De Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport,E. Borst-Eilers XNoot1Ter inzage gelegd bij de afdeling Parlementaire Documentatie.XNoot1Ter inzage gelegd bij de afdeling Parlementaire Documentatie. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-24077-54.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl