Wijziging Algemene wet bestuursrecht en enige andere wetten; Verslag van de vaste commissie voor Justitie
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 27563, nr. 5

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

02-04-2001

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2000-2001

27563 nr. 5

27-03-2001

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamAlgemeen1. Inleiding2. Voorbereiding van het wetsvoorstel3. Bevindingen naar aanleiding van de evaluatie van de
Awb4. Hoofdlijnen van het wetsvoorstel5. Meerpartijengeschillen6. RechtsmiddelenvoorlichtingArtikelsgewijze toelichtingArtikel I, onderdeel A (Artikel 7:1a)Eerste lidTweede lidDerde lidVierde lidZesde lidArtikel I, onderdeel D (wijziging van artikel 8:8)Artikel I, onderdeel E (artikel 8:54a)Artikel 10:3Ondertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 27563Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 42 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
27 563Wijziging van de Algemene wet bestuursrecht en enige andere wetten in
verband met de mogelijkheid om de bezwaarschriftenprocedure met wederzijds
goedvinden buiten toepassing te laten (rechtstreeks beroep)nr. 5VERSLAGVastgesteld 27 maart 2001De vaste commissie voor Justitie1, belast
met het voorbereidend onderzoek van dit wetsvoorstel, brengt als volgt verslag
uit van haar bevindingen.Onder het voorbehoud dat de regering de gestelde vragen tijdig zal hebben
beantwoord, acht de commissie de openbare behandeling van dit wetsvoorstel
voldoende voorbereid.Algemeen1. InleidingDe leden van de PvdA-fractie hebben met interesse kennisgenomen van het
wetsvoorstel tot wijziging van de Algemene wet bestuursrecht en enige andere
wetten in verband met de mogelijkheid om de bezwaarschriftprocedure met wederzijds
goedvinden buiten toepassing te laten. Naar aanleiding van de memorie van
toelichting bij dit wetsvoorstel hebben deze leden nog verschillende vragen.De leden van de VVD-fractie hebben met belangstelling kennisgenomen van
het voorliggende wetsvoorstel. Deze leden staan positief tegenover initiatieven
van de regering om een halt toe te roepen aan de voortschrijdende juridisering.
Het probleem in de juridisering heeft reeds gedurende lange tijd de belangstelling
van deze leden. Zij zien dit wetsvoorstel als gewaardeerd onderdeel van een
aantal maatregelen om het vraagstuk van juridisering aan te pakken.De leden van de CDA-fractie hebben met belangstelling en instemming kennisgenomen
van voorliggend wetsvoorstel, echter deze fractie wil graag enkele opmerkingen
maken.De leden van de fractie van D66 hebben met belangstelling kennisgenomen
van dit wetsvoorstel. Zij onderschrijven de noodzaak van het terugdringen
van juridisering in het openbaar bestuur en onderkennen een zekere behoefte
die in het veld bestaat aan een vorm van rechtstreeks beroep. Deze leden zijn
kritisch ten opzichte van de wijze waarop het rechtstreeks beroep
in dit wetsvoorstel wordt vormgegeven en onderbouwd.Zo vragen zij of het bezwaar volgens de regering niet in veel gevallen
juist dejuridiserend werkt, mede omdat er een zekere «zeefwerking»
vanuit gaat.De leden van de GroenLinks-fractie hebben met belangstelling kennisgenomen
van het wetsvoorstel. Enerzijds kunnen zij zich voorstellen dat dit wetsvoorstel
in sommige situaties tegemoetkomt aan de behoefte aan versnelling van de procedures.
Maar daarnaast zien de leden ook haken en ogen aan dit voorstel.De leden van de fractie van de ChristenUnie hebben kennisgenomen van het
onderhavige wetsvoorstel. Zij hebben sympathie voor het doel dat dit wetsvoorstel
wil bereiken, namelijk een vereenvoudiging en verkorting van procedures. Deze
leden constateren echter dat de huidige regels inzake de bezwaarschriftprocedure
een snelle behandeling van bezwaarschriften zeer wel mogelijk maken. De leden
van de fractie van de ChristenUnie willen daarom weten in hoeverre er een
noodzaak bestaat tot het mogelijk maken van het overslaan van de bezwaarfase,
ook gezien het feit dat daaraan nadelen kleven. Deze leden willen tevens weten
of de problemen waarvoor dit wetsvoorstel een oplossing wil bieden niet voor
een deel te wijten zijn aan een trage afhandeling van bezwaarschriften door
bestuursorganen en dat de oplossing van de problemen voor een deel daar ook
gezocht moeten worden.De leden van de SGP-fractie hebben met belangstelling doch allerminst
met onverdeelde instemming van het wetsvoorstel kennisgenomen. Ter toelichting
van dit standpunt maken zij verschillende opmerkingen en stellen zij een aantal
vragen.2. Voorbereiding van het wetsvoorstelDe leden van de PvdA-fractie vragen of de regering kan aangeven op grond
waarvan zij overtuigd is van de wenselijkheid van de voorgestelde maatregel
en of de door de regering beoogde effecten ook worden bereikt na invoering
van onderhavig wetsvoorstel? Is hiertoe onderzoek verricht? Zo zijn deze leden
onder verwijzing naar het advies van de Nederlandse Vereniging voor Rechtspraak
(NVvR) niet volledig overtuigd door de opmerking van de regering dat de mogelijkheid
van rechtstreeks beroep niet zal leiden tot een grotere werklast bij de rechterlijke
macht. Voorts achten deze leden het van belang te vernemen wat de gevolgen
zullen zijn voor de rechtszoekende ten aanzien van kosten van rechtshulp en
griffierecht. Graag een reactie van de regering hierop.In het algemeen deel van de memorie van toelichting missen deze leden
de samenhang met het wetsvoorstel «uniforme openbare voorbereidingsprocedure»
(27 023). Graag ontvangen deze leden een toelichting van de regering
waarin de samenhang tussen beide wetsvoorstellen uiteen wordt gezet. Zo blijkt
uit de bij laatstgenoemde wetsvoorstel behorende toelichting dat de regering
verwacht dat het aantal bezwaarprocedures drastisch terug zal lopen. Zo wordt
ook op bladzijde 6 van onderhavig wetsvoorstel betoogd dat in veel zaken de
uniforme voorbereidingsprocedure zal worden gebruikt «waarna de bezwaarprocedure
reeds vanzelf vervalt». Waarop baseert de regering deze uitspraak en
is hier onderzoek naar verricht?Met betrekking tot dit wetsvoorstel kan met de Raad van State worden geconstateerd,
dat het niet op uitvoerig onderzoek is gestoeld, zo merken de leden van de
VVD-fractie op. Het effect van het wetsvoorstel is onder meer niet duidelijk
in kaart gebracht. Omtrent die beide punten heerst verdeeldheid
onder de verschillende adviserende instanties. De leden vragen de regering
of en zo ja, in hoeverre nader onderzoek zal volgen.Het wetsvoorstel is voorgelegd aan een aantal organisaties in het veld,
waaronder de NVvR, zo merken de leden van de D66-fractie op. De NVvR vreest
als gevolg van het rechtstreeks beroep een aanzienlijke verzwaring van de
werklast, omdat de «zeefwerking» van het bezwaar wegvalt en zaken
minder «rijp» aan de rechter zullen worden voorgelegd. Is de regering
bereid, wanneer dit wetsvoorstel in haar huidige vorm wordt aangenomen, de
mogelijke werklastverzwaring voor de rechterlijke organisatie te compenseren
met een extra budget voor personeelsuitbreiding? Zo ja, op welke wijze? Zo
neen, waarom niet?De leden van de GroenLinks-fractie begrijpen de angst van de rechters
voor een toename van zaken, waarvan een aantal nog niet rijp en afgebakend
is. Hoewel de mogelijkheid van de rechter om terug te wijzen naar het bestuursorgaan
dit risico kan verkleinen, blijft de verwachting gerechtvaardigd dat de druk
op de rechterlijke macht zal toenemen. Is de regering het daarmee eens en
zo ja, welke maatregelen gaat zij nemen om de capaciteit daar op aan te passen?Het vorige kabinet wilde de Commissie wetgeving algemene regels van bestuursrecht
(Commissie-Scheltema) advies vragen inzake de wenselijkheid van rechtstreeks
beroep en de gevolgen hiervan. Het huidige kabinet heeft echter van dit voornemen
afgezien en is met onderhavig wetsvoorstel gekomen. De leden van de fractie
van de ChristenUnie willen weten waarom het bovengenoemd advies niet meer
aan de Commissie-Scheltema gevraagd is. Deze leden willen tevens weten of
het voeren van experimenten met rechtstreeks beroep niet een goede mogelijkheid
was geweest om goed zicht te krijgen op effecten van deze maatregel.De leden van de SGP-fractie hebben, met de Raad van State, ernstige twijfels
over het nut van de voorgestelde maatregelen. Deze twijfels worden ingegeven
door het feit dat zij niet kunnen beschikken over de resultaten van goed opgezet
en uitgevoerd onderzoek naar de wenselijkheid en de effecten van de voorstellen.
Verklaard wordt, dat de voorstellen in het teken van dejuridisering staan.
Deze leden stellen de vraag in welke betekenis in dit verband de term dejuridisering
wordt gebruikt. Wordt er in dit verband iets anders mee bedoeld dan het in
enkele zaken boeken van tijdwinst? Deze leden begrijpen niet zonder meer hoe
het overslaan van het minst gejuridiseerde deel van de Awb-procedure en het
invoeren van de mogelijkheid de rechter eerder te kunnen inschakelen, moet
leiden tot minder juridisering in de gebruikelijke betekenis van deze term.
Was de bezwaarschriftenprocedure niet juist bedoeld om het beroep op de rechter
te beperken (de zogenaamde «zeeffunctie»)?Hiermee willen deze leden niet ontkennen dat zich in de praktijk gevallen
voordoen waar de bezwaarfase door partijen wordt ervaren als een herhaling
van zetten, omdat alle feiten vaststaan, alle belangen en omstandigheden al
afgewogen zijn tijdens de primaire besluitvormingsfase, waardoor niet verwacht
mag worden dat een bezwaarschrift nog argumenten zal bevatten die het bestuursorgaan
op andere gedachten zullen brengen. Zij missen op dit punt echter een kwantitatieve
analyse. Deze leden stellen daarom de vraag wat de regering nu eigenlijk beoogt
met of verwacht van haar voorstellen; dat slechts in een (zeer) klein aantal
gevallen tot het rechtstreeks beroep besloten zal worden òf dat dit
in liefst zoveel mogelijk – daartoe geëigende – gevallen
zal gebeuren.De leden van de SGP-fractie hebben ook hun twijfels of het voorstel wel
op het juiste moment is ingediend. Zij wijzen daarbij op de in parlementaire
behandeling zijnde voorstellen om te komen tot een uniforme voorbereidingsprocedure,
waarbij de bezwaarschriftenfase is geëlimineerd. Ook wijzen
zij op de voortgaande ontwikkeling van de alternatieve geschillenbeslechting,
met name mediation, die vooral in de bezwaarfase een rol zou kunnen spelen.
Zij vragen daarom de regering of het thans wel het juiste ogenblik is om met
het voorstel voor een rechtstreeks beroep op de rechter te komen.3. Bevindingen naar aanleiding van de evaluatie van de
AwbDe regering stelt dat de voorliggende maatregel aansluit bij de bevindingen
van de Commissie evaluatie Algemene wet bestuursrecht,
zo merken de leden van de D66-fractie op. Deze Commissie deed een verkennend,
algemeen onderzoek. Ze beveelt aan om te onderzoeken of de bezwaarschriftenprocedure
in bepaalde gevallen versoepeld kan worden. De Commissie acht het denkbaar
dat onder voorwaarden de bezwaarschriftprocedure geheel achterwege kan worden
gelaten en onderscheidt daarbij zes mogelijke varianten. Eén van deze
varianten betreft het achterwege laten van de bezwaarschriftprocedure als
alle belanghebbenden en het bestuursorgaan daarmee instemmen. De Commissie
erkent ook nadelen aan deze variant.De Commissie wetgeving algemene regels van bestuursrecht (Commissie Scheltema) heeft advies uitgebracht over de vormgeving
van een regeling betreffende de versoepeling van de verplichte bezwaarschriftprocedure.Er heeft dus algemeen verkennend onderzoek plaatsgevonden naar de behoefte
aan een rechtstreeks beroep en er is onderzoek gedaan naar de vormgeving van
zo'n beroep. Zoals ook de Raad van State in zijn advies stelt, is echter geen
diepgaand onderzoek gedaan naar de gevallen waarin het rechtstreeks beroep
wenselijk is, en ook niet naar de mogelijke effecten van het rechtstreeks
beroep.Is de regering bereid alsnog een onderzoek in te stellen naar de effecten
van een mogelijk rechtstreeks beroep, in het bijzonder naar de effecten voor
de werklast bij rechtbanken en bestuursorganen? Is de regering bereid te onderzoeken
op welke terreinen en bij welke soorten geschillen het rechtstreeks beroep
daadwerkelijk tot versnelling en de-juridisering zou leiden? Is de regering
bereid om eventueel eerst over te gaan tot experimentele invoering van de
mogelijkheid van rechtstreeks beroep, zoals de regering zelf oppert in haar
reactie op het advies van de Raad van State?De leden van de fractie van D66 menen dat de nadelen van een vertraagde
invoering van een vorm van rechtstreeks beroep, waarin nader onderzoek en/of
een experimentele invoering mogelijk resulteren, serieus afgewogen moeten
worden tegen de voordelen van verbetering van het wetsvoorstel.4. Hoofdlijnen van het wetsvoorstelOp pagina 3 van de toelichting merkt de regering op dat overslaan van
de bezwaarfase belangrijke tijdwinst kan opleveren en onnodige lasten voor
bestuur en burger worden voorkomen. Zoals hierboven door deze leden reeds
is opgemerkt gaat deze redenering in de ogen van de PvdA-fractie voorbij aan
de extra last die bij de rechtelijke macht komt te liggen. Daar waar bij de
ene instelling werklast wordt weggenomen wordt deze bij een orgaan toegevoegd.
De situatie kan ontstaan dat een bestuursorgaan na bestudering van een bezwaarschrift
besluit deze desgevraagd door te zenden als beroepschrift. Vervolgens kan
de rechter besluiten om het beroepschrift alsnog als bezwaarschrift te laten
behandelen waarna hetzelfde bezwaar weer als beroepschrift terugkeert bij
de rechter.Als een van de doelstellingen van onderhavig wetsvoorstel noemt de regering
het terugdringen van juridisering bij het openbaar bestuur. Strikt bezien
vanuit het openbaar bestuur kunnen de leden van de PvdA-fractie deze redenering
volgen. Wanneer met de term juridisering echter bedoeld wordt de toename van
geschilbeslechting voor de rechter zijn deze leden van mening
dat onderhavig wetsvoorstel juridisering alleen maar in de hand zal werken.
Graag ontvangen de leden van deze fractie een reactie op de vraag hoe een
dergelijke gang van zaken dejuridisering in de hand werkt?Een bezwaarschrift kan volgens het onderhavige wetsvoorstel als beroepschrift
door worden gezonden naar de rechtbank. Indien zoals in het voorgestelde art.
7:1a zesde lid, een bezwaarschrift onverwijld (zonder toestemming van de indiener
van het bezwaarschrift) door wordt gezonden naar de rechtbank is de indiener
van dat bezwaarschrift dan verplicht om griffierecht te betalen? Ook is de
situatie denkbaar dat de rechtbank een beroepschrift als bezwaarschrift terugzendt
naar het bestuursorgaan (conform art. 8:54a Awb). De leden van de PvdA-fractie
gaan er van uit dat in dat geval het betaalde griffierecht zal worden terugbetaald
aan de rechtszoekende. Deelt de regering deze zienswijze?De regering erkent in de toelichting dat de term «indien de zaak
daarvoor geschikt is» een vaag criterium is. De vraag dient zich aan
hoe dit zich in de praktijk uit zal werken. Kan de regering aan de hand van
concrete voorbeelden nader invulling geven aan dit criterium?Op pagina 4 van de memorie van toelichting worden twee voorbeelden genoemd
van gevallen waarin denkbaar is dat de bezwaarprocedure wordt overgeslagen.
De leden van deze fractie vragen in welke andere gevallen nog besloten kan
worden dat een vraag geschikt is voor rechtstreeks beroep?De leden van de VVD-fractie vragen nadere helderheid omtrent de bereikbaarheid
van de doelstelling. Die doelstelling is het tegengaan van juridisering door
het achterwege laten van de bezwaarprocedure in gevallen dat dat wenselijk
is. Hiervoor worden echter wel twee vage criteria geïntroduceerd die
verband houden met de vraag, wanneer dat dan wenselijk
zou zijn.Ten eerste: het bevoegde bestuursorgaan dient te beslissen of de zaak «geschikt» is voor rechtstreeks beroep. Deze
leden vragen de regering wat er onder deze term dient te worden verstaan.
Er worden geen criteria aangereikt op basis waarvan het bestuursorgaan omtrent
«geschiktheid» beslist. Deze leden vragen of deze constructie
het bevoegde bestuursorgaan niet te veel speelruimte biedt om te beslissen
al naar gelang het bestuursorgaan uitkomt. Dit geldt des te sterker gezien
het feit dat er geen rechtsmiddelen openstaan tegen de weigering om de bezwaarfase
over te slaan.Daarbij dient, met het oog op de «zeeffunctie» van de bezwaarprocedure,
de mogelijkheid van rechtstreeks beroep niet toegepast te worden op gevallen,
die zich meer lenen voor behandeling in een bezwaarprocedure. Men kan daarbij
denken aan het rechtzetten van kleine onregelmatigheden en het gedeeltelijk
aanpassen van beslissingen, waarbij interactie op informele wijze tussen bestuur
en burger meer op haar plaats is. Deze leden pleiten derhalve voor een duidelijke
wettelijke waarborg, dat het bestuursorgaan het belang van de regelfunctie
mede aanwendt ter toetsing van «geschiktheid» voor rechtstreeks
beroep. Opneming in de wet van een niet-limitatieve opsomming van gevallen
waarin het rechtstreeks beroep mogelijk is, kan worden overwogen. De memorie
van toelichting somt op pagina 3 en 4 al twee voorbeelden van gevallen op
waarin er de mogelijkheid van rechtstreeks beroep zou moeten zijn. In ieder
geval dient het criterium van «geschiktheid» nader te worden gespecificeerd.
Is de regering daartoe bereid?Ten tweede: de bevoegde rechter kan beslissen dat «kennelijk ten onrechte» is ingestemd met rechtstreeks
beroep. Dit criterium doet eveneens de nodige vragen rijzen, daar een duidelijke
toelichting hierop ontbreekt. In hoeverre dient de rechter bijvoorbeeld te
toetsen omtrent de juistheid van de instemming met rechtstreeks beroep? Daarnaast
leidt naar de mening van deze leden belasting van de rechterlijke macht met deze zaken niet tot de beoogde dejuridisering. Ook het bestuursorgaan
wordt mogelijk te weinig ontlast, daar het nog wel dient te beoordelen of
een verzoek tot rechtstreeks beroep gehonoreerd dient te worden.De oorspronkelijke termijnen blijven hierbij steeds van kracht. Dit leidt
bij de leden van de VVD-fractie tot de vraag, of bestuursorganen – die
zonder de mogelijkheid van rechtstreeks beroep al moeite hebben om zich aan
deze termijnen te houden – zich wel aan deze termijnen kunnen houden,
indien ook nog een oordeel moet worden gegeven over een verzoek tot rechtstreeks
beroep. Dit geldt des te meer, wanneer de rechter de instemming met het rechtstreeks
beroep als «kennelijk onredelijk» bestempelt. Het teruggezonden
bezwaarschrift dient dan alsnog in de resterende tijd te worden behandeld.Een volgend probleem dat deze leden signaleren betreft de griffierechten.
Het is in het huidige wetsontwerp de vraag, of bij terugzending van een bezwaarschrift
door de rechter griffierechten dienen te worden betaald, en zo ja, door wie.
Het wetsontwerp voorziet nog niet in een eenduidige regeling hiervoor. In
geval van meerpartijgeschillen waarbij een verzoek tot rechtstreeks beroep
is ingewilligd zonder dat alle partijen hadden ingestemd, liggen problemen
met betrekking tot de voldoening van het griffierechten evenzeer voor de hand.Concluderend stellen de leden van de VVD-fractie de strekking van het
wetsvoorstel zeer op prijs, maar zetten zij vraagtekens bij de concrete uitwerking
ervan. Het criterium op basis waarvan het bevoegde bestuursorgaan beslist
omtrent het toewijzen van het verzoek tot rechtstreeks beroep is nog te vaag.
Deze leden pleiten voor een wettelijke verankering van de concrete uitwerking
van dit criterium. Voorts kleven er aan de toepassing van de regeling in geval
van meer partijen veel nadelen.Daarnaast dienen er wat deze leden betreft nog enkele onvolkomenheden
in de uitwerking in het wetsvoorstel te worden verholpen, onder andere met
betrekking tot het griffierecht. Tot slot is de vraag naar de wenselijkheid
en de effectiviteit van de regeling nog onvoldoende praktisch beantwoord.
Wat deze leden betreft hechten zij zeer aan een heldere beantwoording van
voornoemde vraagstelling.Op bladzijde 5 van de memorie van toelichting krijgt het voorstel van
de Nederlandse Orde van Advocaten – het overslaan van een bezwaarschriftprocedure –
geen bijval van de regering, terwijl de leden van de CDA-fractie er juist
van harte mee instemmen. Als een bezwaarde een verzoek niet doet in bezwaarschrift,
maar verneemt dat een ander het wel gedaan heeft en dat een goed idee vindt,
moet de bezwaarde dit schriftelijk kenbaar kunnen maken, mits het besluit
op het verzoek op doorzending nog niet is gevallen. Deze leden vragen de regering
dit punt nog eens te overwegen.De regering stelt dat de regeling van het rechtstreeks beroep zo eenvoudig
mogelijk moet zijn. Kan de regering zich vinden in het standpunt van de leden
van de fractie van D66 dat het belang van een regeling «op maat»
uiteindelijk zwaarder weegt dan hoe eenvoudig het wetsvoorstel is?De regering noemt bij herhaling een aantal specifieke gevallen waarvoor
de onderhavige regeling bedoeld is: het geval waarin in de primaire fase reeds
een zodanig uitputtende gedachtewisseling heeft plaatsgevonden dat de bezwaarschriftprocedure
daaraan niet veel meer kan toevoegen, het geval waarin het besluit nauw samenhangt
met het besluit waartegen reeds beroep is ingesteld en het geval waarin het
geschil een zuivere rechtsvraag betreft. Acht de regering, zo vragen de leden
van deze fractie, het waarschijnlijk dat er in de praktijk veel andere gevallen
zullen zijn waarin alle partijen een zaak als geschikt voor rechtstreeks beroep
zullen beschouwen? Acht de regering het mogelijk om de regeling, in verband met de eenvoud, tot de genoemde specifieke gevallen te beperken? Is
de regering bereid het wetsvoorstel in deze zin aan te passen?Voor het overslaan van de bezwaarschriftprocedure is, naast het in het
bezwaarschrift gedane verzoek, ook de instemming van het bestuursorgaan vereist,
zo merken de leden van de D66-fractie op. Het bestuursorgaan kan instemmen
als de zaak geschikt is. Op welke grond is de regering van mening dat deze
discretionaire bevoegdheid gepaard aan een vage norm («geschikt»),
in de praktijk voldoende houvast biedt? Wanneer zal een zaak «geschikt»
zijn voor prorogatie? Hoe verhoudt het geschiktheidscriterium, waaraan het
bestuursorgaan moet toetsen bij instemming met rechtstreeks beroep, zich tot
het kennelijkheidscriterium (kennelijk ten onrechte instemming van het bestuursorgaan)
op grond waarvan de rechter kan terugverwijzen naar het bestuursorgaan?Het bestuursorgaan beslist «zo spoedig mogelijk» op een verzoek
om de bezwaarschriftprocedure over te slaan. Een beslissing tot instemming
wordt genomen zodra «redelijkerwijs kan worden aangenomen» dat
geen nieuwe bezwaren zullen worden ingediend. Met name in meerpartijengeschillen
lijkt het bijzonder onduidelijk wanneer nog bezwaarschriften te verwachten
zijn, aldus de leden de fractie van D66. Wanneer kan volgens de regering redelijkerwijs
worden aangenomen dat geen nieuwe bezwaarschriften te verwachten zijn? Betekent
dit in de bestuurspraktijk, zeker in het geval van mogelijke onbekende derdenbelanghebbenden,
niet dat bij meerpartijengeschillen steeds tot het eind van de bezwaartermijn
zal moeten worden gewacht? Gaat dit niet in tegen de tijdsbesparing die met
dit wetsvoorstel mede wordt beoogd? Is de regering bereid om meerpartijengeschillen,
waarbij de nadelen van het rechtstreeks beroep niet lijken op te wegen tegen
de voordelen, van de onderhavige regeling uit te sluiten?Wanneer de beslissing tot rechtstreeks beroep is genomen, stuurt het bestuursorgaan
de (verschoonbaar te laat) ingediende bezwaarschriften die daarna nog binnenkomen
door naar de rechter, ook als daarin niet om rechtstreeks beroep is verzocht.
Is het naar het oordeel van de regering acceptabel dat ook het bezwaarschrift
van degene die niet om rechtstreeks beroep heeft gevraagd, in dit geval zonder
meer naar de rechter wordt doorgezonden, terwijl de indiener van het bezwaar
zo een integrale toetsing van zijn bezwaar door het bestuur wordt ontzegd?
In de memorie van toelichting staat te lezen dat de rechtbank in dergelijke
situaties aanleiding kan vinden om te bepalen dat het bestuursorgaan het griffierecht
vergoedt. De leden van deze fractie vragen of de regering bereid is het bestuursorgaan
te verplichten in dergelijke gevallen de griffierechten voor degene die een
bezwaarschrift indient te vergoeden.Er wordt voorgesteld dat de rechter de bevoegdheid krijgt een zaak naar
het bestuursorgaan terug te verwijzen. Mede in verband met de termijn genoemd
in artikel 7:10 Awb is snelheid daarbij geboden. Waarom verwacht de regering
dat dit slechts een gering effect op de werklast van de rechter zal hebben?
Is de regering bereid de mogelijke werklastverzwaring voor de rechterlijke
organisatie op te heffen met een extra budget voor personeelsuitbreiding?Mede gezien het feit dat de Raad van State zich opvallend kritisch over
het voorliggende wetsvoorstel uitlaat, lijkt het zinvol het voorstel, mocht
het in de huidige vorm wordt aangenomen, binnen een termijn van drie jaar
te evalueren. Het wetsvoorstel bevat thans geen evaluatiebepaling. Is de regering
bereid een evaluatiebepaling in het voorstel op te nemen?De leden van de GroenLinks-fractie achten het van groot belang dat de
belanghebbende zich bewust is van de consequentie dat hij een rechtsgang prijsgeeft
met de instelling van rechtstreeks beroep. Hij geeft zelfs meer prijs, omdat
de rechterlijke toetsing een wezenlijk andere toetsing is, gelet op de ex
tunc toetsing en de terughoudende rol die de rechter speelt ten aanzien van
beslissingen van een bestuursorgaan. Denkt de regering dat de
eis van een schriftelijk verzoek voldoende garantie biedt voor een bewuste
keuze van de belanghebbende? Zou het niet zorgvuldig zijn om belanghebbende
op enig moment voorafgaande aan het verzoek om rechtstreeks beroep, te wijzen
op de verschillende consequenties, waaronder de verschillen in toetsing door
het bestuursorgaan en door de bestuursrechter?De eerder genoemde twijfels omtrent het effect van de voorstellen worden
de leden van de SGP-fractie mede ingegeven door de nadelen die aan het voorstel
verbonden zijn en die het risico inhouden dat de eventueel behaalde tijdwinst
en werkbesparing in haar tegendeel verkeert.In de eerste plaats wijzen zij erop dat, bij gebrek aan onderzoek, niet
in te schatten valt welke (extra) belasting van de voorstellen zal uitgaan
op de rechterlijke macht. Het ontbreken van betrouwbaar onderzoek ter zake
doet deze leden de vraag stellen waarom de regering niet overwogen dan wel
besloten heeft om via een experiment eerst ervaring op te doen met het voorgestelde
rechtsmiddel, zowel bij tweepartijengeschillen als bij meerpartijengeschillen.
Zo'n experiment zou dan uiteraard geëvalueerd moeten worden. Dit brengt
hen op de vraag waarom in het wetsvoorstel niet is voorzien in een evaluatiebepaling.In de tweede plaats tonen deze leden zich bevreesd dat partijen veelal
niet goed in staat zullen zijn om zelfstandig te beoordelen of louter een
zuivere rechtsvraag voorligt en of alle voor de beslechting van het geschil
benodigde feiten bekend zijn. Zij vragen daarom de regering hoe zij het punt
beoordeelt dat een gefundeerd oordeel omtrent de geschiktheid van een zaak
voor rechtstreeks beroep het voor de burger noodzakelijk zal maken dat juridische
bijstand in – oorspronkelijk – de bezwaarfase zal moeten worden
ingeroepen. Anderzijds menen deze leden dat eveneens rekening moet worden
gehouden met de mogelijkheid dat alsdan (met rechtsbijstand) verzoeken om
rechtstreeks beroep zodanig worden ingericht dat zij op de rechtmatigheidstoetsing
door de rechter zijn toegesneden en, in geval van terugverwijzing, niet kunnen
dienen in het kader van een bestuurlijke heroverweging. Zij vragen of de regering
deze te verwachten effecten onderkent.De leden van de SGP-fractie achten het begrijpelijk dat het wetsvoorstel
voorzieningen bevat die beogen misbruiken, bijvoorbeeld werkbesparing voor
het bestuursorgaan, tegen te gaan. In veel gevallen zal niet op het eerste
gezicht («kennelijk») duidelijk zijn dat een bestuursorgaan ten
onrechte heeft ingestemd met het overslaan van de bezwaarschriftprocedure.
Dan zal, om lichtvaardige terugverwijzing te voorkomen, nadere bestudering
en beantwoording van de vraag of mogelijkheden van heroverweging niet onbenut
zijn gelaten extra tijd vergen. Volgt tenslotte toch terugverwijzing dan blijven
de termijnen voor behandeling door het bestuursorgaan (artikel 7:10 Awb) onverkort
gelden. Onderkent de regering niet, zo vragen deze leden, dat hierdoor de
tijdsdruk zowel op de rechtbank als op het bestuursorgaan zal toenemen, en
is handhaving van termijnen in geval van terugverwijzing nog wel reëel
te noemen. Deze leden menen dat ook dit aspect ertoe kan leiden dat de werklast
en werkdruk voor de rechtbanken toenemen, tenzij rechtstreeks beroep slechts
in een hoogst enkel geval gevraagd zal worden. Deze leden vragen in dit verband
of de NVvR nog een nader advies heeft uitgebracht over de vraag in welke fasen
van de procedure de rechter de bevoegdheid moet hebben tot het geven van een
redresseringsbeslissing: uitsluitend voorafgaand aan het begin van de –
eigenlijke – beroepsprocedure, dan wel in iedere stand van het geding.De leden van de SGP-fractie willen graag vernemen of, en zo ja wie, in
het geval dat het bezwaar-/beroepschrift wordt terug verwezen, de griffierechten
zal moeten voldoen. Een heldere regeling voor de verschuldigdheid van griffierechter
achten zij gewenst. 5. MeerpartijengeschillenIn geval van complexe besluitvorming, waarbij meer partijen zijn betrokken,
speelt het probleem van de termijnen zeer sterk, zo merken de leden van de
VVD-fractie op. Terecht stelt de Raad van State, dat het bij meerpartijgeschillen
nog niet eenvoudig zal zijn om binnen de bezwaartermijn een beslissing te
nemen op een of meer verzoeken om rechtstreeks beroep. Daarnaast spelen er
in dat geval volgens de leden nog andere problemen. Ten eerste dient er overeenstemming
te zijn tussen alle partijen over het verzoek tot rechtstreeks beroep. Dit
vergt al veel inspanning, wellicht in sommige gevallen zelfs meer inspanning
dan het volgen van de bezwaarprocedure zou kosten. De Raad van State vreest
ook uitgebreid gesteggel tussen partijen op dit punt. Hoe staat de regering
daar tegenover?Ten tweede kan, indien er «redelijkerwijs» geen nieuwe bezwaarschriften meer worden verwacht, al worden besloten
of er rechtstreeks beroep zal worden toegepast. Nagekomen bezwaarschriften
worden, ongeacht hun bedoeling, doorgestuurd als beroepschriften. Het feit
dat in die gevallen geheel wordt voorbij gegaan aan de wensen van bezwaarden
die weliswaar later, maar nog binnen de termijn bezwaar maken, achten de leden
van de VVD-fractie bepaald twijfelachtig. Dit geldt des te meer gezien het
vage criterium voor het tijdstip waarop de beslissing tot rechtstreeks beroep
valt. Daarnaast gaat het volgens deze leden niet aan om deze beslissing in
dat geval door een vrij willekeurig deel van de partijen te laten maken. Deze
leden verzoeken de regering aan deze problematiek nadere aandacht te besteden.De leden zijn derhalve van mening, dat de mogelijkheid tot rechtstreeks
beroep dient te worden voorbehouden voor gevallen waarin het nadrukkelijke
meerwaarde heeft. In de ogen van deze leden is dat met name het geval indien
twee partijen in de zaak zijn betrokken.6. RechtsmiddelenvoorlichtingOp pagina 6 van het algemeen deel van de memorie van toelichting wordt
ingegaan op de rechtsmiddelvoorlichting, zo merken de leden van de PvdA-fractie
op. De regering stelt daar dat bestuursorganen niet verplicht zijn om onder
een besluit aan te geven dat de mogelijkheid bestaat om tegelijkertijd met
indiening van het bezwaarschrift aan te geven in aanmerking te willen komen
voor behandeling als beroepschrift. Een dergelijke vermelding zou volgens
de regering de indruk wekken dat de bezwaarprocedure niet zinvol is. De leden
van deze fractie kunnen de regering in deze niet goed volgen en vernemen hoe
indieners van bezwaarschriften dan wel op de hoogte kunnen zijn van de mogelijkheid
van indienen van een verzoek om het bezwaarschrift door te zenden.Als wordt opgemerkt dat aan een folder over bezwaar en beroep geen bezwaar
kleeft waarom dit dan niet ook onder aan een besluit meedelen? Zoals bekend
zijn er gemeenten die standaard een dergelijke folder met besluiten meezenden
waarin alles gedetailleerder uit de doeken wordt gedaan. Graag een reactie
van de regering hierop.Alvorens over te gaan tot de artikelsgewijze behandeling vragen deze leden
tenslotte nog of de regering heeft overwogen om een evaluatiebepaling in onderhavig
wetsvoorstel op te nemen. Dit te meer ook gezien de bovenstaande opmerkingen
van deze leden als het gaat over aanleiding en effecten van onderhavig wetsvoorstel.De regering stelt voor dat bestuursorganen bij bekendmaking en mededeling
van een besluit niet telkens melding hoeven te maken van de mogelijkheid tot
rechtstreeks beroep, zo merken de leden van de D66-fractie op. Men wil volstaan
met een algemene folder over bezwaar en beroep, waarin ook informatie over
het rechtstreeks beroep wordt gegeven. Is, mede in het licht
van de opmerkingen van de VNG over het belang van goede voorlichting, een
algemene folder voldoende om de burger goed te informeren over de mogelijkheid
van rechtstreeks beroep? Zal de burger er in de informatievoorziening nadrukkelijk
op worden gewezen dat hij, door de mogelijkheid tot bezwaar op te geven, een
integrale toetsing van het besluit opgeeft voor een toetsing aan uitsluitend
de rechtmatigheid?De leden van de SGP-fractie achten het een vrij gecompliceerde constructie
dat in feite drie «partijen», los van elkaar, tot een oordeel
moeten komen over de vraag of rechtstreeks beroep mogelijk en wenselijk is:
de bezwaarmaker, het bestuursorgaan en de rechter. Een verzoek van een bezwaarmaker
is constitutief, maar de discretionaire bevoegdheid van het bestuursorgaan
is beslissend, terwijl de rechter beslist of een zaak geschikt is om in rechtstreeks
beroep te behandelen. Deze leden vrezen dat het vage besliscriterium betreffende
de geschiktheid van de zaak veel discussie zal opleveren en dat het geruime
tijd kan vergen alvorens min of meer duidelijk zal worden langs welke lijnen
het bestuursorgaan en – vooral – de rechter het criterium concretiseren.
Zij vragen of de regering het met hen eens is dat er heldere eisen gesteld
moeten worden aan de rechtsmiddelenvoorlichting door het bestuursorgaan. Waarom,
zo vragen zij, mag bij het primaire besluit niet worden aangegeven dat een
verzoek kan worden gedaan om rechtstreeks beroep bij de rechtbank.Artikelsgewijze toelichtingArtikel I, onderdeel A (Artikel 7:1a)Eerste lidIn de toelichting wordt gesteld dat ook pro forma bezwaarschriften waarin
om rechtstreeks beroep wordt verzocht naar de rechter doorgestuurd kunnen
worden. In dat geval heeft een bestuursorgaan nog niet de bezwaren kunnen
wegen. Dat zou er heel goed toe kunnen leiden dat de rechter de zaak terugverwijst
omdat hij de deze niet rijp acht voor de beroepsfase. De leden van de fractie
van de ChristenUnie willen daarom weten of niet bepaald moet worden dat bij
pro forma bezwaarschriften geen rechtstreeks beroep kan worden ingesteld.Tweede lidOp bladzijde 9 van de memorie van toelichting wordt opgemerkt dat een
ingediend beroepschrift met enige vertraging ten opzicht van de doorgestuurde
bezwaarschriften bij dezelfde rechter terecht kan komen. Het gaat dan om bezwaar-
en/of beroepschriften betreffende dezelfde casus. De leden van de PvdA-fractie
vragen hierop een reactie van de regering.De regering heeft het verzoek van de NVvR om niet-ontvankelijkheid als
weigeringsgrond voor het doorsturen naast zich neergelegd met het argument
dat het bestuursorgaan dan altijd eerst op ontvankelijkheid moet toetsen voordat
het instemt met rechtstreeks beroep. Maar ligt een lichte toets van het bezwaarschrift
niet in de rede voordat het bestuursorgaan kan besluiten dat een bezwaarschrift
geschikt is voor doorzending? En kan bij deze lichte toets niet ook de ontvankelijkheid
worden gecontroleerd? De leden van de GroenLinks-fractie kunnen het verzoek
van de NVvR goed begrijpen, omdat aan een extra belasting van de rechterlijke
macht toch wel enige eisen mogen worden gesteld. Het lijkt niet logisch als
de rechter nog op ontvankelijkheid moet toetsen. Graag een nadere motivering
van de regering om dit verzoek af te wijzen. Derde lidDe leden van de PvdA-fractie merken op dat in het derde lid van artikel
7:1a wordt bepaald dat het bestuursorgaan kan instemmen met het verzoek indien
de zaak daarvoor geschikt is. De regering laat het hierbij over aan het bestuursorgaan
om zelf door middel van beleidsregels vast te stellen wat voor zaken geschikt
zullen zijn voor behandeling als beroepschrift. Zo wordt onder aan pagina
7 van de memorie van toelichting gemeld dat het denkbaar is dat er categorieën
van besluiten zijn waarvoor kan gelden dat in beginsel met rechtstreeks beroep
kan worden ingestemd. Kan de regering aan de hand van voorbeelden dergelijke
categorieën aanduiden? De leden van deze fractie vragen in hoeverre het
opstellen van beleidsregels dienaangaande niet het gevaar in zich herbergt
dat verschillende bestuursorganen verschillende beleidsregels voor wat betreft
doorzending op zullen stellen en zodoende rechtsongelijkheid in de hand wordt
gewerkt.Ook de leden van de GroenLinks-fractie vragen of een nadere invulling
van het criterium «indien de zaak daarvoor geschikt is» niet gewenst
is. Juist omdat een rechter de mogelijkheid heeft de zaak terug te verwijzen
als deze van mening is dat niet aan het criterium is voldaan, kan de rechtszekerheid
deze nadere invulling eisen. Dit vage begrip lijkt moeilijk toetsbaar voor
de rechter. Deze leden vragen hoe de regering daar tegenaan kijkt. De regering
stelt dat bestuursorganen zelf beleidsregels hieromtrent kunnen stellen, maar
lokt dit nu niet nodeloos verschillen tussen gemeenten of provincies uit?
Een burger uit de ene gemeente zal daardoor gemakkelijker direct naar de rechter
kunnen stappen dan een burger uit een andere gemeente. Acht de regering dit
wenselijk? En als er toch beleidsregels voor een nadere invulling nodig lijken,
wat is dan het bezwaar tegen een invulling op landelijk niveau?De leden van de fractie van de ChristenUnie kunnen zich voorstellen dat
dit wetsvoorstel zou kunnen leiden tot een praktijk waarin partijen besluiten
tot het buiten toepassing verklaren van de bezwaarschriftenprocedure, terwijl
de zaak (nog) niet geschikt is om aan de rechter voor te leggen. Dit leidt
er vervolgens toe dat de rechter de zaak dan zou moeten terug verwijzen naar
het bestuursorgaan. Hierdoor ontstaat een onnodige belasting van de rechter
en tevens een onnodige vertraging van de procedure. De leden van de fractie
van de ChristenUnie vragen daarom aan de regering of zij partijen voldoende
in staat acht te beoordelen of een zaak voorgelegd kan worden aan de bestuursrechter.
In dit verband willen deze leden ook weten of het criterium, genoemd in het
derde lid van het voorgestelde artikel 7:1a, waaraan een bestuursorgaan moet
toetsen of een verzoek voor het overslaan van de bezwaarfase gehonoreerd kan
worden, niet te algemeen is.Vierde lidIn het vierde lid geeft de regeling aan dat een beslissing wordt genomen
zodra redelijkerwijs kan worden aangenomen dat er geen nieuwe bezwaarschriften
tegen het besluit worden ontvangen, zo merken de leden van de PvdA-fractie
op. Wanneer een bezwaarschrift wordt ingediend over een onderwerp waar reeds
eerder een (ander) bezwaarschrift is doorgezonden naar de rechtbank betekent
dat voor (eerstgenoemd) bezwaarschrift dat deze onverwijld wordt doorgezonden
naar de rechtbank. Het kan zijn dat de bezwaren in dit bezwaarschrift met
name de doelmatigheid van het bestreden besluit betreffen, in plaats van de
rechtmatigheid. Kan de regering aangeven hoe de rechtbank op deze doelmatigheidsbezwaren
in zal gaan, waar bij uitstek het bestuursorgaan zich over dient te buigen.
Indien de rechter zich niet over de doelmatigheidsbezwaren buigt
kan de situatie ontstaan dat volledig aan de bezwaren van belanghebbende voorbij
wordt gegaan.Op bladzijde 10 van de memorie van toelichting wordt opgemerkt dat de
uitnodiging voor een hoorzitting op zijn laatst tegelijkertijd met de afwijzing
van het verzoek tot direct beroep bekend gemaakt dient te worden. Graag vernemen
de leden van de PvdA-fractie waar dat in de (voorgestelde) wetstekst terug
is te vinden?Volgens het voorgestelde artikel 7:1a, vierde lid, kan de beslissing dat
rechtstreeks beroep in meerpartijengeschillen mogelijk is worden genomen zodra
redelijkerwijs kan worden aangenomen dat er geen nieuwe bezwaarschriften tegen
het besluit worden ontvangen. De leden van de SGP-fractie achten dit een vaag
criterium dat risico's in zich bergt. Het voorstel (zesde lid) om later binnengekomen
bezwaarschriften ook als beroepschrift te behandelen, aannemend dat geen terugverwijzing
volgt, doet de vraag rijzen of de indieners van deze bezwaarschriften automatisch
griffierecht zijn verschuldigd én de vraag wat met deze bezwaarschriften
moet gebeuren indien blijkt dat de bezwaren in een bezwaarschriftenprocedure
en niet in een beroepsprocedure behandeld zouden dienen te worden.Zesde lidDe leden van de GroenLinks-fractie zijn ongelukkig met de regeling dat
bij meerdere bezwaarschriften tegen dezelfde beslissing, er slechts één
belanghebbende om rechtstreeks beroep hoeft te hebben gevraagd om alle bezwaarschriften
door te zenden. Het instellen van rechtstreeks beroep kan zo toch indruisen
tegen het verlangen van andere belanghebbenden om hun bezwaarschrift door
het bestuursorgaan te laten behandelen? Is het niet gepast om andere belanghebbenden
om instemming te verzoeken voor het doorzenden? Er kunnen immers tegengestelde
belangen zijn bij de verschillende belanghebbenden, en deze regeling zou het
ene belang kunnen schaden ten voordele van het andere belang. Is de regering
dat met deze leden eens, en zo ja, hoe meent zij dit op te lossen?Is het eerste bezwaarschrift bepalend, of is het slechts nodig dat één
van de bezwaarschriften door een verzoek om rechtstreeks beroep is begeleid,
om alle zaken door te kunnen zenden naar de bestuursrechter?Zou niet duidelijker moeten worden geregeld dat belanghebbenden die niet
hebben verzocht om doorzending, het griffierecht vergoedt krijgen? Tenslotte
zou de drempel om een bezwaarschrift in te dienen hoger kunnen worden vanwege
de angst voor een onbedoeld beroep met bijbehorende kosten.Artikel I, onderdeel D (wijziging van artikel 8:8)Onder het kopje «Artikel I, onderdeel D (wijziging van artikel 8:8)»
wordt uitgelegd dat in het voorgestelde nieuwe vierde lid een bestuursorgaan
de bezwaarschriften rechtstreeks kan zenden aan
de bevoegde rechter. Naar de mening van de leden van de CDA-fractie moet het
woordje «kan» worden vervangen door het woordje «zal»,
dit om verschillen in forum te voorkomen. Indien er sprake is van de drie
ervoor genoemde omstandigheden is het zaak dat één en dezelfde
rechter zich over de bezwaarschriften buigt en uitspraak doet.Artikel I, onderdeel E (artikel 8:54a)Op bladzijde 12 wordt als voorbeeld van een zaak die ongeschikt is voor
behandeling door de rechter een zaak genoemd waaruit blijkt dat er onvoldoende
inspanning is verricht om het geschil op te lossen. In dit verband vragen
de leden van de PvdA-fractie in hoeverre de regering bijde voorbereiding
van onderhavig wetsvoorstel heeft overwogen om zowel tijdens de geschilbeslechting
bij het bestuursorgaan (bezwaarprocedure) als gedurende de procedure bij de
rechtbank het gebruik van vormen van alternatieve geschilbeslechting (mediation)
mogelijk te maken?Heeft de rechter alle vrijheid om te bepalen of een zaak geschikt is voor
rechtstreeks beroep, of is hij/zij gebonden aan de wijze waarop een bestuursorgaan
dit begrip in de loop van de jaren invult, zo vragen de leden van de GroenLinks-fractie.
Wordt met dit criterium hetzelfde beoogd als het criterium in artikel 7:1a,
derde lid? En zo ja, is het dan niet des te meer van belang dat er op landelijk
niveau een uniforme nadere invulling wordt gemaakt, om te voorkomen dat bestuursorgaan
en rechter hier een eigen invulling aan gaan geven?Artikel 10:3Uit de memorie van toelichting blijkt dat het mandaat met betrekking tot
het nemen van één primair besluit en de behandeling van de tegen
dat besluit gericht bezwaarschriften niet in een hand mag worden gelegd. Het
komt de leden van de PvdA-fractie voor dat vooral bij kleine bestuursorganen,
zoals kleine gemeenten, dit een organisatorisch probleem met zich mee kan
brengen. Bij kleine organisaties komt het toch vaak op dezelfde behandelend
ambtenaar neer die over verschillende zaken adviseert in dezelfde zaak?Zal dit leiden tot een toenemende druk op de ambtelijke organisatie? Zo
ja, hoe moet dit worden opgelost?De voorzitter van de commissie,Swildens-RozendaalDe griffier voor dit verslag,Bregman XNoot1Samenstelling: Leden: Swildens-Rozendaal (PvdA), voorzitter, Van de Camp
(CDA), Biesheuvel (CDA), Scheltema-de Nie (D66), Zijlstra (PvdA), Apostolou
(PvdA), Middel (PvdA), Van Heemst (PvdA), Dittrich (D66), Rabbae (GroenLinks),
Van Oven (PvdA), Kamp (VVD), ondervoorzitter, Rouvoet (ChristenUnie), O.P.G.
Vos (VVD), Passtoors (VVD), Van Wijmen (CDA), De Wit (SP), Ross-van Dorp (CDA),
Niederer (VVD), Nicolaï (VVD), Halsema (GroenLinks), Weekers (VVD), Van
der Staaij (SGP), Wijn (CDA) en vacature PvdA.Plv. leden: Wagenaar (PvdA), Balkenende (CDA), Verhagen (CDA), Van Vliet
(D66), Duijkers (PvdA), Kuijper (PvdA), Albayrak (PvdA), Barth (PvdA), Hoekema
(D66), Karimi (GroenLinks), Santi (PvdA), Luchtenveld (VVD), Slob (ChristenUnie),
Van den Doel (VVD), Rijpstra (VVD), Rietkerk (CDA), Marijnissen (SP), Buijs
(CDA), Van Baalen (VVD), Van Blerck-Woerdman (VVD), Oedayraj Singh Varma (GroenLinks),
De Vries (VVD), Van Walsem (D66), De Pater-van der Meer (CDA) en Arib (PvdA). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-27563-5.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl