Ouderenbeleid 1995-1998; Brief staatssecretaris over de 'Rapportage Ouderen 1996' van het Sociaal en Cultureel Planbureau (SCP) en haar reactie daarop
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 24319, nr. 5

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

07-03-1997

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1996-1997

24319 nr. 5

28-02-1997

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. Belangrijkste punten uit de SCP-rapportage2. Kabinetsreactie – Algemeen– Bewoners van verzorgingshuizenTabel 1: maandelijkse inkomensvoordelen alleenstaande
bewoners in een gemiddelde standaardsituatie Tabel 2: maandelijks voordeel van de wijziging in het
eigen bijdrage-systeem verzorgingshuizen gedurende de eerste helft van 1997
naar inkomensniveaus, in gemiddelde standaardsituatie– Bewoners van verpleeghuizen– Zelfstandig wonende ouderenOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 24319Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 28 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
24 319Ouderenbeleid 1995–1998nr. 5BRIEF VAN DE STAATSSECRETARIS VAN VOLKSGEZONDHEID, WELZIJN EN SPORTAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalRijswijk, 28 februari 1997Onder verwijzing naar uw brief van 26 februari jl.1 bericht ik u, mede namens de Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid,
bij dezen graag te voldoen aan uw verzoek om inhoudelijk te reageren op de
in opdracht van het Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport opgestelde Rapportage Ouderen 1996 van het Sociaal en Cultureel Planbureau (SCP),
met name voorzover het gaat over het inkomen van ouderen in verzorgings- en
verpleeghuizen. 1. Belangrijkste punten uit de SCP-rapportageHet SCP geeft in zijn rapportage een doorwrocht en genuanceerd beeld van
de inkomenspositie van ouderen. De gegevens over de zelfstandig wonende ouderen
zijn afkomstig van het CBS en gaan over de situatie in de jaren 1993 en 1994.
De gegevens over de tehuisbewoners zijn in opdracht van het SCP zelf in 1996
vergaard en verschaffen dus een recent beeld. Dit beeld is echter weer grondig
veranderd door een drietal maatregelen, te weten de wijziging van de eigen
bijdrage-regeling in verzorgingshuizen per 1 januari 1997, het besluit bewoners
van verzorgingshuizen vrij te stellen van de eigen bijdrage-regeling in de
ziekenfondsverzekering en het vrijstellen van bewoners van verzorgingshuizen
per 1 juli 1997 van het betalen van de omroepbijdrage.Het SCP wijst er op dat de meeste zelfstandig wonende ouderen financieel
goed kunnen rondkomen. Zo'n 15% heeft in 1994 echter een inkomen rond het
sociaal minimum, dus uitsluitend AOW eventueel aangevuld met een klein pensioen.
De helft van deze personen is alleenstaand, 40% is alleenstaande vrouw. Hun
inkomen is vanaf 1980 steeds meer onder druk komen te staan door onder meer
de stijging van de woonlasten, van de lokale heffingen en de eigen bijdragen
voor zorg, hulp en hulpmiddelen. Het percentage ouderen met een laag inkomen
ligt iets hoger dan bij de rest van de bevolking. Voor een deel kan dit verklaard worden door het feit dat bij ouderen de
«risicogroep alleenstaande vrouwen» is oververtegenwoordigd en
voor een ander deel door het feit dat ouderen sterk afhankelijk zijn van de
sociale zekerheid (AOW) en een eerder, in een geringere welvaartssituatie,
opgebouwd pensioen. Opvallend is ook dat ouderen, vergeleken met niet-ouderen
met een minimuminkomen, relatief weinig gebruik maken van de mogelijkheden
van bijzondere bijstand en van kwijtschelding van gemeentelijke heffingen.Over de inkomenspositie van ouderen in tehuizen was tot nu toe nog weinig
bekend. Het SCP verschaft nu voor het eerst echt een beeld van de situatie
van deze bewoners, niet alleen financieel maar ook gelet op hun activiteiten.
De gegevens zijn recent, maar betreffen wel het jaar 1996 en zijn dus al achterhaald,
gezien de wettelijke veranderingen per 1 januari 1997 in het kader van de
modernisering van de ouderenzorg en de twee andere genoemde maatregelen. Toch
is het belangrijk van deze cijfers kennis te nemen, omdat ze duidelijk maken
dat de herziening van het eigen bijdrage-systeem in de verzorgingshuizen ook
vanwege de inkomenspositie van de bewoners een goede keuze is geweest.Het SCP geeft aan dat in 1996 ongeveer 180 000 ouderen in tehuizen
woonden, met name omdat ze hulp, zorg en aandacht nodig hebben die ze in een
thuissituatie niet meer kunnen krijgen. Het SCP wijst er op dat de lage inkomensgroepen
oververtegenwoordigd zijn in deze instellingen, vergeleken met de zelfstandig
wonende ouderen. Het percentage alleenstaande vrouwen is zeer hoog.Ongeveer 120 000 van deze ouderen woont in een verzorgingshuis.1 Het SCP schetst de inkomenseffecten van het eigen bijdrage-systeem
zoals dat tot en met 1996 fungeerde in het kader van de Wet op de bejaardenoorden
(Wbo). Het rapport constateert dat driekwart van de bewoners, ná betaling
van de eigen bijdrage, minder overhield dan f 500 per maand voor het
doen van persoonlijke uitgaven. Eén kwart van de bewoners (circa 30 000
personen) hield, ná betaling van onvermijdbare persoonlijke uitgaven,
niets meer over. Daarmee ontbrak het hen aan de mogelijkheid om nog wat persoonlijke
kleur en fleur te geven aan hun leven. Het SCP signaleert daarbij wel dat
er veel ontspanning en cultuur wordt georganiseerd in de tehuizen zelf, zodat
de bewoners op dit terrein redelijk aan hun trekken kunnen komen zonder extra
kosten. Naast deze meer objectieve cijfers zegt 20% van de bewoners van verzorgingshuizen
zélf dat ze niet of nauwelijks rond kunnen komen.Het SCP constateert dat het gemiddeld inkomen van de bewoners van verpleeghuizen
opvallend hoger ligt dan dat van de bewoners van verzorgingshuizen. Deze gegevens
over 1996 zijn voor een deel nog steeds actueel omdat in de verpleeghuizen
weliswaar ook veranderingen hebben plaatsgevonden als gevolg van de harmonisatie
van eigen bijdrage-regelingen en de overgangsmaatregelen die in dat kader
zijn getroffen, maar voor bewoners die een inkomen op minimumniveau hebben
er materieel niets is veranderd in het eigen bijdrage-systeem.In de verpleeghuizen heeft 13% van de bewoners, ná het betalen
van de eigen bijdragen en onvermijdbare persoonlijke uitgaven, geen geld meer
over voor hobby's, cadeautjes of versnaperingen. Het SCP wijst hierbij op
het feit dat de bewoners van verpleeghuizen over het algemeen ook minder in
staat zijn tot het deelnemen aan activiteiten (dat wil zeggen het kunnen doen
van bestedingen), gezien hun fysieke en/of psychische conditie. Het SCP besluit zijn bevindingen met betrekking tot de financiële
positie van tehuisbewoners met de volgende concluderende zinnen:«Als men deze bevindingen van de positieve kant bekijkt, kan geconstateerd
worden dat een meerderheid van de bewoners van tehuizen alle noodzakelijke
uitgaven kan doen en tegelijkertijd van onderdak, voeding en verzorging is
voorzien. Van een meer negatieve kant bekeken, valt op dat – ruw geschat –
zo'n 40 000 bewoners na betaling van de eigen bijdragen en andere onvermijdbare
uitgaven niets meer over hebben voor zaken die het dagelijks leven wat kleur
kunnen geven.» 2. Kabinetsreactie – AlgemeenHet onderzoek van het SCP vormt een belangrijke aanvulling op het inzicht
dat al bij het kabinet bestond in de financiële positie van ouderen.
Zeker in een situatie waarin de intramurale ouderenzorg continu in verandering
is, heeft het kabinet sterke behoefte aan een actueel beeld van de positie
van de tehuisbewoners.De inkomensgegevens over 1993/1994 betreffende de zelfstandig wonende
ouderen vormden voor het kabinet al eerder een belangrijke aanzet een gericht
beleid te ontwikkelen inzake ouderen met een laag inkomen. De meer recente
gegevens over de inkomens van de tehuisbewoners zijn ook voor het kabinet
nieuw. Ze zouden een ernstige reden tot zorg zijn, als niet de financiële
situatie van de bewoners van verzorgingshuizen al per 1 januari 1997 zou zijn
verbeterd. Wat dat betreft zijn de cijfers over de tehuisbewoners zoals gezegd
grotendeels verouderd. Hieronder ga ik meer gedetailleerd in op hoe het kabinet
al in deze situatie heeft gehandeld. – Bewoners van verzorgingshuizenTot en met eind 1996 gold voor het betalen van eigen bijdragen in de verzorgingshuizen
de regeling van de Wet op de bejaardenoorden (Wbo). In dat systeem betaalden
de bewoners in principe de kosten van hun verblijf en verzorging zelf en konden
zij in ieder geval een bepaald bedrag van hun inkomen behouden voor het doen
van persoonlijke uitgaven (zak- en kleedgeld), plus het netto vakantiegeld
en een klein vermogen. Niet alleen het inkomen, maar ook het vermogen moest
door de bewoners voor eigen bijdragen aangewend worden.Het zak- en kleedgeld bedroeg ongeveer eenderde van het wettelijk minimumloon;
in december 1996 was dat f 313,– per maand voor een alleenstaande.
In een gemiddeld verzorgingshuis bedroeg het tarief f 3000 per maand.
Daaruit volgt dat slechts alleenstaande bewoners met een bruto jaarinkomen
en/of vermogen van meer dan ongeveer f 50 000 per jaar meer overhielden
dan het zak- en kleedgeld, de netto-vakantieuitkering en een klein vrijgesteld
vermogen. Het is dan ook, gezien de oververtegenwoordiging van mensen met
een laag inkomen in de verzorgingshuizen, niet verwonderlijk dat driekwart
van de bewoners volgens het SCP niet veel meer overhielden dan ongeveer f 500
per maand.Met ingang van 1 januari 1997 geldt voor het betalen van eigen bijdragen
in verzorgingshuizen het Bijdragebesluit Zorg en de daarop steunende Bijdrageregeling
Zorg. Niet langer betalen de bewoners in principe alle kosten van verblijf
en verzorging, maar een eigen bijdrage die qua hoogte afhangt van het (bijdrageplichtig)
inkomen van gemiddeld anderhalf jaar eerder. Daarbij wordt niet langer rekening
gehouden met het vermogen van de bewoners. Bij het vaststellen
van de hoogte van de eigen bijdrage wordt rekening gehouden met kosten die
de bewoners zelf moeten maken (het eerdere zak- en kleedgeld, kosten van voeding
en bewassing, ziektekosten) en met de hoogte van het inkomen. Wat dit laatste
betreft blijft bij het stijgen van het inkomen ook een toenemend bedrag voor
de bewoner zelf behouden. Deze wijziging in systematiek heeft er per saldo
toe geleid dat de bewoners van verzorgingshuizen er per 1 januari 1997 financieel
op vooruit gegaan zijn. In onderstaande tabel 2 vindt u hiervan een nadere
kwantificering.Een deel van de verhoging van het vrij besteedbare inkomen van de bewoners
ontstaat als gevolg van de extra fiscale aftrek voor alleenstaande ouderen
met een laag inkomen, zoals die met ingang van 1997 als onderdeel van de nota
«De andere kant van Nederland» (Armoedenota) door het kabinet
is vastgesteld. Door de systematiek van het vaststellen van een eigen bijdrage
op grond van het bijdrageplichtig inkomen van anderhalf jaar eerder, leidt
dit fiscale voordeel van netto circa f 13,50 per maand niet nú
tot een hogere eigen bijdrage. Dat gebeurt pas vanaf juli 1998, wanneer de
nieuwe eigen bijdrage voor de periode tot juli 1999 wordt vastgesteld. Dit
voordeel (ongeveer een kwart van de inkomensstijging voor bewoners per 1 januari
1997) is dus slechts tijdelijk en vloeit uiteindelijk weg via een hogere eigen
bijdrage. Dit probleem heeft het kabinet al in december 1996 onderkend middels
een brief aan uw Kamer van 3 december 1996. Daarin gaf ik aan dat de bewoners
met een laag inkomen niet blijvend zullen profiteren van de fiscale armoedemaatregelen
van het kabinet en dat ik daarom had besloten deze bewoners vrij te stellen
van het betalen van kijk- en luistergeld per 1 juli 1997. Deze vrijstelling
biedt volledige compensatie ten opzichte van het netto voordeel van de fiscale
ouderenaftrek voor alleenstaanden per 1 januari 1997.Daarnaast wijs ik er op dat het kabinet ook al eerder heeft besloten tehuisbewoners
vrij te stellen van het betalen van de eigen bijdrageregeling in het ziekenfonds,
indien de «hoge» bijdrage voor het verblijf in het verzorgingshuis
verschuldigd is. Zelfstandig wonende ouderen betalen in dit kader een maximale
eigen bijdrage van f 100 per jaar per polis. Ter compensatie hiervan
betalen zij f 110 minder nominale premie per jaar. Tehuisbewoners hebben
een tijdelijk voordeel (dat op een later tijdstip terugvloeit in de eigen
bijdrage) van deze lagere nominale premie en hoeven tegelijkertijd geen eigen
bijdrage Zfw te betalen.Tenslotte moet, naast deze twee genoemde verbeteringen van het inkomen
van bewoners van verzorgingshuizen, ook gewezen worden op het feit dat vanaf
1997 niet langer het vermogen betrokken wordt bij het vaststellen van de eigen
bijdrage. Een klein deel van degenen die in het SCP-onderzoek aangaven geen
inkomen meer over te houden na het betalen van eigen bijdragen en onvermijdbare
persoonlijke uitgaven, heeft formeel gezien geen inkomen omdat ze rondkomen
van het interen op hun vermogen. Met ingang van 1997 is dit niet langer aan
de orde en hebben bewoners van verzorgingshuizen ook eventueel vermogen als
latente bron van inkomen.Meer schematisch weergegeven hebben alleenstaande bewoners van verzorgingshuizen
(ruim 90% van de bewoners) de eerste helft van 1997 de volgende gemiddelde
maandelijkse inkomensvoordelen (inclusief vakantiegeld) vergeleken met de
situatie in 1996, waarover het SCP rapporteert: Tabel 1: maandelijkse inkomensvoordelen alleenstaande
bewoners in een gemiddelde standaardsituatie verandering eigen
bijdrage-systeem (excl. fiscaal voordeel)f 45 tot f 460 fiscaal
voordeel /kijk- en luistergeldf 13,50/f 16 vervallen
vermogenstoetspmEchtparen in verzorgingshuizen hebben een geringer voordeel. Het al bestaande
fiscale voordeel (algemene ouderenaftrek in de eerste belastingschijf) is
slechts aangepast voor de prijsontwikkeling. Bovendien betalen ze per persoon
minder kijk- en luistergeld en hebben daardoor relatief minder voordeel van
het vervallen daarvan. Ze hebben echter wel het tijdelijke voordeel van het
verlagen van de nominale premie Zfw.In onderstaande tabel 2 vindt u een meer gedetailleerd overzicht van het
maandelijkse inkomensvoordeel door de wijziging in het eigen bijdragesysteem,
inclusief het fiscale voordeel door toedoen van de verhoging de fiscale ouderenaftrek
per 1 januari 1997. Vergeleken worden de effecten van het nieuwe eigen bijdragensysteem
met de fictieve effecten van het vroegere WBO-systeem, indien dat nog in 1997
had gegolden. De Ziekenfondsraad heeft deze voorlopige cijfers voorgelegd
gekregen. Tabel 2: maandelijks voordeel van de wijziging in het
eigen bijdrage-systeem verzorgingshuizen gedurende de eerste helft van 1997
naar inkomensniveaus, in gemiddelde standaardsituatie1 alleenstaande
bewonersvoordeel per maand (circa) minimum (alleen AOW:
ca. f 19 600)f  6015% minimumplus (115% AOW:
ca. f 22 500)f 12530% minimum/modaal (ca.
f 25 800)f 16540% modaal (ca.
f 32 000)f 24560% samenwonende/gehuwde
bewonersvoordeel per maand (circa)minimum (alleen AOW:
ca. f 27 300)f  6010% minimumplus (115% AOW:
ca. f 31 300)f 11015% minimum/modaal (ca.
f 36 900)f 18525% modaal (ca. f 46 500)f 30545%Het voordeel in de tweede helft van 1997 is, uitgaande van de nu bekende
gegevens en verwachtingen omtrent het verloop van uitkeringen, premies en
tarieven, geringer.Volgens het SCP gaf zo'n 20% van de bewoners van de verzorgingshuizen
aan zelf te vinden dat ze niet of nauwelijks konden rondkomen. Op het eerste
gezicht is dit een hoog percentage. Daarbij realiseert het kabinet zich echter
dat ook onder zelfstandig wonende niet-ouderen met een laag inkomen een vergelijkbaar
percentage ervaart niet rond te kunnen komen. Omdat de lage inkomensgroepen
zo sterk in het verzorgingshuis zijn geconcentreerd, is het genoemde percentage
niet onverwacht. Daartegenover staat weer wel dat veel verzorgingshuizen zelf
binnenshuis activiteiten op het gebied van ontspanning en cultuur organiseren
die veelal geen extra uitgaven vragen.Op grond van recente kabinetsmaatregelen moet ik stellen dat de inkomenssituatie
van de bewoners van de verzorgingshuizen sinds het SCP-onderzoek is verbeterd.
Het kabinet verwacht nu dat, uitzonderlijke situaties daargelaten, bewoners
van verzorginshuizen iets meer geld overhouden dan in voorgaande jaren. Daarbij
erkent het kabinet dat het een, weliswaar niet prettig maar wel reëel,
gegeven is dat een deel van de ouderen, zelfstandig of in een tehuis wonend,
niet veel meer te besteden heeft dan het minimum. Bij deze cijfers
moet bedacht worden dat er relatief veel ouderen met een laag inkomen in verzorgingshuizen
wonen. – Bewoners van verpleeghuizenIn verpleeghuizen geldt in principe al langer het eigen bijdrage-systeem
dat nu met ingang van 1997 in de verzorgingshuizen geldt, zij het dat dat
systeem nu geharmoniseerd is. Het SCP wijst er op dat het gemiddelde inkomen
van de bewoners van verpleeghuizen weliswaar hoger ligt dan in de verzorgingshuizen,
maar dat zo'n 13% van deze bewoners toch niets of nauwelijks iets overhoudt
ná betaling van de eigen bijdragen en de onvermijdbare persoonlijke
uitgaven. Ook hier geldt echter dat, vergeleken met de totale bevolking, in
verpleeghuizen zeer veel alleenstaande vrouwen verblijven en het inkomensniveau
relatief laag is.In navolging van het SCP wijst het kabinet er op dat het persoonlijke
bestedingspatroon van verpleeghuisbewoners aanzienlijk afwijkt van dat van
de gemiddelde Nederlander of ook van andere ouderen, omdat de fysieke en geestelijke
conditie hieraan grenzen stelt. De behoefte aan een hoger inkomen is dan ook
moeilijk te signaleren. – Zelfstandig wonende ouderenHet SCP beschrijft de situatie in 1993/1994 van de zelfstandig wonende
ouderen. Uit meer recente gegevens van het CBS, dezelfde bron waarop het SCP
zich hierbij baseert, wordt duidelijk dat 1994 qua inkomenssituatie van ouderen
en uitkeringsgerechtigden een dieptepunt betekende. Uit de nieuwste cijfers
over de positie van mensen met een laag inkomen (CBS Sociaal-economische Maandstatistiek
februari 1997) wordt zichtbaar dat vanaf 1995 er van een zekere ommekeer sprake
is. Het CBS verwijst daarbij naar het positieve effect van o.a. de fiscale
ouderenaftrek die vanaf 1995 door dit kabinet is ingesteld.De zwakke inkomenssituatie van o.a. ouderen in 1994 was voor het kabinet
aanleiding een aantal maatregelen te nemen. In de Armoedenota zijn zowel de
feitelijke situatie als de maatregelen uitvoerig beschreven en naar aanleiding
daarvan door uw Kamer besproken. Graag wil ik hier nog de maatregelen aanduiden
voorzover deze effect hebben op de inkomenssituatie van zelfstandig wonende
ouderen:– algemene fiscale ouderenaftrek vanaf 1995– specifieke fiscale ouderenaftrek voor alleenstaanden van 1997– aanzienlijke verhoging van de algemene en specifieke ouderenaftrek
vanaf 1998– verbetering van de huursubsidieregeling specifiek voor ouderen– minder eigen bijdrage ziekenfonds (f 100 in plaats van f 200),
maar wel dezelfde verlaging van de nominale premie (– f 110)– gefaseerde uitbreiding van het aantal ouderen dat tot het ziekenfonds
kan toetreden– vanaf 1997 het opnieuw opnemen van het kunstgebit in het ziekenfondspakket.Daarnaast worden zowel vanuit het Ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid
als vanuit mijn departement initiatieven ondersteund die tot doel hebben het
niet-gebruik van bijzondere bijstand en gemeentelijke kwijtscheldingsmogelijkheden
te beperken. Ouderen worden daarbij, met name in de persoon van de ouderenbonden,
ook als voorlichter ingeschakeld. Het is mijn verwachting dat deze maatregelen leiden tot steeds minder
ouderen met een laag inkomen die moeilijk kunnen rondkomen. De Staatssecretaris van Volksgezondheid, Welzijn en Sport,E. G. Terpstra XNoot1Zie Handelingen II nr. 19, vergaderjaar 1996–1997.XNoot1Ca. 55 000 ouderen verblijven in een verpleeginrichting. De 5 000
resterende ouderen verblijven met name in een psychiatrische inrichting of
gezinsvervangend tehuis.XNoot1Daarbij moet worden opgemerkt dat zich in individuele gevallen veranderingen
in het bruto/netto-traject kunnen voordoen, waardoor het maandelijks voordeel
ook kan veranderen. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-24319-5.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl