Wijziging van de Vleeskeuringswet en Warenwet inzake de heffing van retributies; Advies en nader rapport
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 27698, nr. A

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

14-05-2001

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1999-2000

27698 nr. A

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamOndertekeningBijlage bij het advies van de Raad van State van 6 mei 1999, no. W13.98.0532/III,
met redactionele kanttekeningen die de Raad in overweging geeft.
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 27698Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 25 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
27 698Wijziging van de Vleeskeuringswet en de Warenwet inzake de heffing van
retributiesAADVIES RAAD VAN STATE EN NADER RAPPORT1Hieronder zijn opgenomen het advies van de Raad van State d.d. 6 mei 1999
en het nader rapport d.d. 26 april 2001, aangeboden aan de Koningin door de
minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport, mede namens de minister van
Landbouw, Natuurbeheer en Visserij. Het advies van de Raad van State is cursief
afgedrukt.Bij Kabinetsmissive van 23 november 1998, no. 98.005517 heeft Uwe
Majesteit, op voordracht van de Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport,
mede namens de Staatssecretaris van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij, bij
de Raad van State ter overweging aanhangig gemaakt het voorstel van wet met
memorie van toelichting tot wijziging van de Vleeskeuringswet en de Warenwet
tot aanvulling van de financiële bepalingen.Blijkens de mededeling van de Directeur van Uw Kabinet van 6 mei 1999,
no. 98 005517, machtigde Uwe Majesteit de Raad van State zijn advies
inzake het bovenvermelde voorstel van wet rechtstreeks aan mij te doen toekomen.
Dit advies, gedateerd 6 mei 1999, nr. W13.98 0532/III, bied ik u hierbij
aan.De Raad heeft een aantal opmerkingen geplaatst waarop hieronder ten algemene
en puntsgewijs wordt ingegaan.Het ingrijpende advies van de Raad heeft na zorgvuldig en helaas langdurig
interdepartementaal overleg geleid tot een wezenlijke aanpassing van het voorstel.
Overeenkomstig het advies van de Raad wordt niet meer voorzien in heffing
van retributies bij ministeriële regeling, maar is gekozen voor heffing
bij algemene maatregel van bestuur. Met het oog op de goede uitvoering van
in die maatregel geregelde onderwerpen, biedt het voorstel nog wel de mogelijkheid
ter zake bij ministeriële regeling nadere regels te stellen.1. Het wetsvoorstel voorziet in vergoeding van kosten ingevolge bij ministeriële
regeling vast te stellen tarieven voor een aantal omschreven keuringen en
controles van vlees. Die omschrijving maakt echter niet duidelijk van wie
de kostenvergoeding wordt geheven, welke tariefgrondslag wordt gehanteerd,
en tot welk maximum het tarief en de heffing mogen gaan. Uit de memorie van
toelichting blijkt dat het wetsvoorstel mede betrekking heeft op keuringen
en controles van vlees dat in het handelsverkeer met andere lidstaten van
de Europese Unie wordt gebracht. Daardoor zijn deze keuringen en controles
met de daaraan verbonden vormen van kostendoorberekening vatbaar voor toetsing
aan de communautaire regels inzake goederenverkeer, mededinging en heffingen.
Naar het oordeel van de Raad van State zijn, ervan uitgaande dat de
keuringen niet in strijd zijn met het communautaire recht, in het bijzonder
de volgende punten bij die toetsing van belang.a. Uit de inleiding van de toelichting blijkt dat sprake zal zijn van
kostendoorberekening enerzijds voor keuringen en controles tot maximaal de
werkelijke kosten zoals die dwingend is voorgeschreven in het communautaire
recht en anderzijds voor keuringen en controles met inhoudelijk eenzelfde
kostendoorberekening op een wijze die niet dwingend is voorgeschreven in het
communautaire recht. Naar het oordeel van de Raad mag ingevolge communautair
recht in het eerste geval niet méér worden berekend dan de werkelijke
kosten. In het laatste geval mag dat evenmin, maar bovendien moet dan worden
getoetst of de nationale tarieven de concurrentieverhoudingen verstoren van
producten van andere lidstaten in vergelijking tot de binnenlandse producten.
Ook bij gelijkheid van kostentarieven voor binnen- en buitenlandse producten
komt dit punt aan de orde daar grensoverschrijdende producten ook in dat geval
uit de markt kunnen worden geprijsd. In het laatstbedoelde geval dient in
het bijzonder aangaande grensoverschrijdende waren vast te staan dat de hoogte
van de doorberekende kosten direct verband houdt met een aan de aanbieder
ter keuring van die waren toerekenbaar voordeel en dat in die kosten geen
componenten zijn begrepen voor werkzaamheden die in het kader van het algemeen
belang worden verricht en daarom uit de algemene middelen van de rijksoverheid
dienen te worden bestreden.b. Daarnaast dient vast te staan dat de kostentarieven in het licht van
de toe te passen differentiatie van bedragen in het kader van het Verdrag
tot oprichting van de Europese Gemeenschap niet deels of geheel kunnen worden
opgevat als steunmaatregelen dan wel als belemmerende maatregelen voor de
uitvoer van binnenlandse producten.Toetsing aan het communautaire recht onder toepassing van het hiervoor
bedoelde toetsingskader wordt echter niet zichtbaar gemaakt in de memorie
van toelichting. De Raad beveelt aan, dat alsnog te doen en de uitkomst daarvan
voldoende tot uitdrukking te brengen in de bepalingen inzake de in het communautaire
recht niet dwingend voorgeschreven keuringen, controles en inzake de systematiek
van de daaraan te verbinden kostendoorberekening.1. In de memorie van toelichting is nu aangegeven hoe de kostenvergoeding
zal worden doorberekend aan de belanghebbende aan wie het voordeel van toelating
kan worden toegerekend. In de desbetreffende algemene maatregel van bestuur
krachtens de Vleeskeuringswet of de Warenwet zal dit nader worden uitgewerkt.
In de nota van toelichting bij de van toepassing zijnde maatregel krachtens
de Vleeskeuringswet zal ook de door de Raad genoemde toetsing plaatsvinden
aan de communautaire regels inzake goederenverkeer, mededinging en heffingen,
van keuringen en controles van vlees dat in het intracommunautaire handelsverkeer
wordt gebracht met de daaraan verbonden vormen van kostenberekening. Een retributie
die niet wordt voorgeschreven bij bindend besluit van de Europese Unie, dient
volgens het gewijzigde artikel 26a, tweede lid, van de Vleeskeuringswet respectievelijk
het nieuwe artikel 33, tweede lid, van de Warenwet, zodanig te worden vastgesteld
dat de baten niet uitgaan boven de kosten die in een rechtstreeks verband
staan met de werkzaamheden waarvoor de retributie wordt geheven.2. Wat betreft de meer nationale aspecten van de voorgestelde kostendoorberekening
merkt de Raad het volgende op.Met het voorstel wordt in de Vleeskeuringswet en de Warenwet een algemene
wettelijke basis geschapen voor het doorberekenen van de kosten van keuringen
en controles van vlees die krachtens deze wetten worden verricht. De regels
die krachtens deze wetten worden gesteld strekken tot bescherming van algemene
belangen zoals de volksgezondheid, de bescherming van consumenten, enz. De
keuringen en controles waarmee de naleving van deze regels wordt verzekerd,
maken dan ook deel uit van de algemene handhavingstaak van de overheid. Hoewel
in de loop van de tijd daar tal van uitzonderingen op zijn ontstaan, geldt
als algemeen uitgangspunt nog steeds dat kosten van handhaving van wet- en
regelgeving uit de algemene middelen moeten worden gefinancierd. Dat uitgangspunt
is begrijpelijk waar die handhaving de bescherming van het publiek in het
algemeen of algemene belangen dient en degenen jegens wie ze worden
uitgeoefend geen ander voordeel biedt dan dat ze bij een bevredigende uitkomst
mogen doen wat anders ingevolge de wet verboden is. De burger laten betalen
om wettelijke regels te zijnen aanzien uit te voeren en om hem zijn recht
te doen verkrijgen, staat met dit uitgangspunt op gespannen voet.Het onderhavige uitgangspunt wordt eveneens onderschreven in het rapport
«Maat houden»1 waar de toelichting
naar verwijst. Daarin worden de handhavingsactiviteiten nader in vier categorieën
onderscheiden, te weten: toelating, post-toelating, preventieve en repressieve
handhaving. Vervolgens wordt geconcludeerd dat de kosten voor (post)toelating
in beginsel wel en voor preventieve en repressieve handhaving in beginsel
niet moeten worden doorberekend. In de eerste gevallen zouden bedrijven en
burgers een individueel toerekenbaar profijt/voordeel genieten van de activiteit,
omdat toestemming wordt gegeven voor het verrichten van handelen dat anderen
verboden is. In de laatste gevallen zou dit niet zo zijn.Nog afgezien van de vraag of het onderscheid tussen toelating, post-toelating
en preventieve en repressieve handhaving praktisch hanteerbaar is, wordt in
het wetsvoorstel dit onderscheid niet gemaakt; daarmee wordt voor het hele
bestreken terrein als regel ingevoerd dat de kosten van handhaving kunnen
worden doorberekend. In de memorie van toelichting wordt slechts geconcludeerd
dat de werkzaamheden van de Rijksdienst voor de keuring van Vee en Vlees (RVV)
in het kader van de communautaire controlerichtlijnen voor het overgrote deel
kunnen worden gekenschetst als (post)toelating. In die conclusie ligt besloten
dat er ook werkzaamheden zijn die niet als zodanig gekenschetst kunnen worden.
Blijkens genoemd rapport «Maat houden» zouden onder meer de kosten
van het permanent toezicht in grote slachterijen beschouwd moeten worden als
preventieve handhavingskosten2. De kosten van
permanent toezicht op bijzondere slachtplaatsen worden nu voor ongeveer de
helft uit de algemene middelen bekostigd. Vooralsnog is niet duidelijk waarom
deze kosten thans wel doorberekend zouden moeten worden en of voldaan is aan
de in dit rapport nader vermelde voorwaarden3.
Voorts is de regeling niet beperkt tot de werkzaamheden van de RVV. Zij bestrijkt
met name door de wijziging van de Warenwet een veel ruimer terrein. Blijkens
genoemd rapport worden thans op dat terrein in de regel geen kosten doorberekend.
Een radicale verandering op dit punt voor een onbepaald aantal keuringen en
controles behoeft niet alleen toelichting maar ook nadere normering op wettelijk
niveau. Bovendien is het rapport mede als gevolg van gestelde reikwijdte van
het onderzoek niet toegekomen aan de vraag, welke situaties bij posttoelating
aan de orde zijn waarin de aanbieder van waren uiteindelijk toch niet reëel
gebaat is bij de werkzaamheden in het kader van posttoelating. Vooral bij
bederfelijke waren zoals vleeswaren is die vraag van belang, in het bijzonder
bij afkeuring van vleeswaren of bij het teruglopen van de kwaliteit van zulke
waren door het extra tijdsverloop dat per definitie aan die keuringen is verbonden.Naar de mening van de Raad dient de uitoefening van de voorgestelde bevoegdheid
nader beperkt en geregeld te worden in de wet of bij algemene maatregel van
bestuur en dient deze te worden getoetst en vervolgens zichtbaar te worden
gemaakt in de toelichting. Daarbij ware te preciseren welke keuringen en controles
daaronder begrepen kunnen worden, wat de rechtvaardiging is voor doorberekening
van de kosten van handhaving en hoe dit zich verhoudt tot de criteria genoemd
in het rapport «Maat houden». Volgens de Raad geven de hiervoor
bedoelde situaties waarin de aanbieder van waren per saldo niet gebaat kan
zijn bij posttoelatingswerkzaamheden, of waarbij toch weer een algemeen belang
van consumenten vooropstaat, voldoende aanleiding tot beperkingen in de doorberekening
van posttoelatingskosten.2. Conform het advies van de Raad is de uitoefening van de bevoegdheid
de kosten door te berekenen van keuringen en controles van vlees of van andere
waren die krachtens de Warenwet en de Vleeskeuringswet worden verricht, nu
nader beperkt in het voorstel. Artikel 26a van de Vleeskeuringswet en artikel
33 van de Warenwet schrijven nu voor dat regels ter zake kunnen worden vastgesteld
bij algemene maatregel van bestuur. In de memorie van toelichting is uitgewerkt
dat de criteria in het rapport «Maat houden» daarbij maatgevend
zullen zijn. 3. De voorgestelde bepalingen bevatten geen nadere regeling van de basis
voor de tarieven dan de bepaling dat het om «een vergoeding van kosten»
gaat.Naar de mening van de Raad zou voorzien moeten worden in de plicht om
de grondslag voor de tarieven en de daarin op te nemen kostencomponenten van
directe en indirecte aard bij algemene maatregel van bestuur vast te stellen.
Dit is niet alleen wenselijk uit een oogpunt van bescherming van de belangen
van contribuabelen, maar ook in het belang van de rechtszekerheid. Bij een
onbepaalde, algemene omschrijving van de grondslag van de tarieven, wordt
de geldigheid daarvan langs twee kanten bedreigd. Indien de kostendoorberekening,
voorzover verenigbaar met het vrije verkeer van goederen, bij toetsing bestanddelen
omvat die op grond van nationaal beleid ten laste van de algemene middelen
van het Rijk moeten komen, is sprake van een heffing waarvan het belastende
karakter de last van een toelaatbare retributie te boven gaat. In dat geval
is de voorgestelde bepaling niet toereikend, maar dienen mede met het oog
op artikel 104 van de Grondwet ten minste de essentialia van de heffing uit
de wet te blijken. Indien daarentegen in de tarieven de kosten onvoldoende
zijn doorberekend, kunnen de tarieven onder omstandigheden worden beschouwd
als een steunmaatregel die onverenigbaar is met het recht van de Europese
Gemeenschap.Hieraan dient ten minste in de toelichting aandacht te worden besteed.3. Uit het gewijzigde voorstel (artikel 26a, eerste lid, van de Vleeskeuringswet,
en artikel 33 van de Warenwet) vloeit nu voort dat de grondslag voor de tarieven
en de daarin op te nemen kostencomponenten moeten worden vastgesteld bij algemene
maatregel van bestuur.4. Voor redactionele kanttekeningen verwijst het college naar de bij het
advies behorende bijlage.Van de gelegenheid is gebruik gemaakt nog een drietal elementen toe te
voegen aan het wetsvoorstel.In de eerste plaats wordt voorgesteld, net als in de Warenwet, ook in
de Vleeskeuringswet (nieuw artikel 46a) de mogelijkheid op te nemen in dringende
gevallen bij tijdelijke ministeriële regeling een spoedvoorziening te
treffen. Voorwaarde hiervoor is dat ter bescherming van de volksgezondheid
dan wel de uitvoering van een bindend besluit van de Europese Unie, regelgeving
zodanig dringend geboden is dat de totstandkoming van een daartoe strekkende
algemene maatregel van bestuur niet kan worden afgewacht.De tweede wijziging van dit wetsvoorstel houdt verband met nieuwe voedingsmiddelen
en nieuwe voedselingrediënten als bedoeld in verordening (EG) nr. 258/97
van het Europees Parlement en de Raad van de Europese Unie van 27 januari
1997 betreffende nieuwe voedingsmiddelen en nieuwe voedselingrediënten
(PbEG L 43), verder te noemen: verordening (EG) 258/97. Op grond van artikel
6, tweede lid, van verordening (EG) 258/97 dient Nederland in voorkomende
gevallen zorg te dragen voor een eerste beoordeling van een dergelijk voedingsmiddel
of ingrediënt alvorens volgens de in die verordening opgenomen procedure
besloten kan worden over het in de handel brengen daarvan. In verband hiermede
is het gewenst de Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport, in overeenstemming
met de Minister van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij, de bevoegdheid te
verlenen op aanvraag een instantie aan te wijzen die bevoegd is voor de beoordeling
van eet- of drinkwaren, en die te belasten met deze eerste beoordeling en
het opstellen van het verslag daarvan. Een en ander wordt geregeld in artikel
13a (nieuw) van de Warenwet.In de derde plaats is een noodzakelijke wijziging van artikel 30a van
de Vleeskeuringswet doorgevoerd. Hierbij is rekening gehouden met de formulering
van titel 1.2 van de Algemene wet bestuursrecht, en met het kabinetsstandpunt
Versnelde implementatie van EG- en andere internationale besluiten (kamerstukken
II 1998–1999, 26 200 VI, nr. 65).Met de redactionele kanttekening(en) van de Raad is rekening gehouden. De Raad van State geeft U in overweging het voorstel van wet niet te zenden
aan de Tweede Kamer der Staten-Generaal dan nadat met het vorenstaande rekening
zal zijn gehouden.De waarnemend Vice-President van de Raad van State,P. J. BoukemaIk moge U, mede namens mijn ambtgenoot van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij,
verzoeken het hierbij gevoegde gewijzigde voorstel van wet en de gewijzigde
memorie van toelichting aan de Tweede Kamer der Staten-Generaal te zenden.De Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport,E. Borst-Eilers Bijlage bij het advies van de Raad van State van 6 mei 1999, no. W13.98.0532/III,
met redactionele kanttekeningen die de Raad in overweging geeft.– «Europese Economische Gemeenschap» telkens wijzigen
in: Europese Gemeenschap.– Artikel I, onderdeel A, laten vervallen aangezien de daarin voorgestelde
wijzigingen reeds zijn doorgevoerd.XNoot1De oorspronkelijke tekst van het voorstel van wet en van de memorie van
toelichting zoals voorgelegd aan de Raad van State is ter inzage gelegd bij
het Centraal Informatiepunt Tweede Kamer.XNoot1«Maat houden: een kader voor doorberekening van toelatings- en handhavingskosten».
Rapport van een interdepartementale werkgroep, 1996, bijlage bij kamerstukken
II 1995/96, 24 036, nr. 22.XNoot2Rapport «Maat houden», bladzijde 75, punt 22, onderdelen 5
en 6.XNoot3Rapport «Maat houden», bladzijde 56. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-27698-A.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl