Wet ruimtelijke ordening; Nader verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-06 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 28916, nr. 13

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

27-06-2005

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2004-2005

28916 nr. 13

21-06-2005

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamInhoudsopgave1. Algemeen2. Algemene lijnen en uitgangspunten van het wetsvoorstel3. Het beginsel van meest geschikte overheidsorgaan4. Het ruimtelijk beleidStructuurvisies verplicht stellenInhoudelijke aspecten structuurvisies5. Structuurvisies en regionale ruimtelijke vraagstukken6. Bestemmingsplanverplichting voor het gehele gemeentelijke
grondgebied7. Actualiteit van bestemmingsplannen8. De nieuwe bestemmingsplanprocedureWet Uniforme Openbare Voorbereidingsprocedure.9. Belangrijke vernieuwingenAndere rol voor de provincie10. Projectbesluitmodule11. De uitvoerings-en handhavingsaspectenOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 28916Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 39 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
28 916Nieuwe regels omtrent de ruimtelijke ordening (Wet ruimtelijke ordening)nr. 13NADER VERSLAGVastgesteld 21 juni 2005De vaste commissie voor Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer1, belast met het voorbereidend onderzoek van dit wetsvoorstel,
heeft de eer nader verslag uit te brengen van haar bevindingen op basis van
de derde nota van wijziging en de nota naar aanleiding van het verslag (28 916,
nummers 11 en 12). Onder het voorbehoud dat de regering de gestelde vragen
tijdig en afdoende zal hebben beantwoord, acht de commissie de openbare behandeling
van dit wetsvoorstel voldoende voorbereid. Het nader verslag volgt de opbouw
van de nota naar aanleiding van het verslag en behandelt alleen die onderdelen
waarover door de genoemde fracties inbreng is geleverd.Inhoudsopgave1. Algemeen2. Algemene lijnen en uitgangspunten van het wetsvoorstel3. Het beginsel van meest geschikte overheidsorgaan4. Het ruimtelijk beleid5. Structuurvisies en regionale ruimtelijke vraagstukken6. Bestemmingsplanverplichting voor het gehele gemeentelijke grondgebied7. Actualiteit van bestemmingsplannen8. De nieuwe bestemmingsplanprocedure9. Belangrijke vernieuwingen10. Projectbesluitmodule11. De uitvoerings-en handhavingsaspecten1. AlgemeenDe leden van de PvdA-fractie zijn blij met de bereidheid van de regering
om op onderdelen tegemoet te komen aan de wensen zoals die eerder mede door
deze fractie zijn geuit. Met name het verplichte karakter van de structuurvisie
en de verankering van de rol van de Tweede Kamer bij het vaststellen van structuurvisies
door het Rijk, komen tegemoet aan de eerdere opmerkingen van deze leden. Op
de overige onderdelen zet de regering helder haar opvattingen uiteen, waarvoor
de leden hun dank uitspreken. Op één onderdeel willen zij nog
expliciet ingaan door middel van een aantal vragen en opmerkingen.
Het gaat daarbij om het eerder ingebrachte idee om de bestemmingsplanverplichting,
onder condities, niet te laten gelden voor zogeheten laagdynamische gebieden.De leden van de CDA-fractie stellen vast, dat met de derde nota van wijziging
opnieuw een verbetering op het oorspronkelijke voorstel is aangebracht. Hiermee
wordt tegemoet gekomen aan wensen vanuit de Kamer en de samenleving. De nota
naar aanleiding van het verslag en de derde nota van wijziging geven deze
leden aanleiding tot het maken van nog enkele nadere kanttekeningen en het
stellen van een aantal vragen, mede op basis van recente ontwikkelingen.De leden van de VVD-fractie hebben met belangstelling kennisgenomen van
de derde nota van wijziging en de nota naar aanleiding van het verslag. Zij
hebben daarbij nog een aantal vragen en opmerkingen. De leden spreken haar
genoegen uit over de voorgestelde wijziging, om een expliciete wettelijke
bepaling op te nemen ten aanzien van de betrokkenheid van de Staten-Generaal
bij rijksstructuurvisies.De leden van de SP-fractie hebben met belangstelling kennis genomen van
de derde nota van wijziging en de nota naar aanleiding van het verslag. Zij
hebben waardering voor het overnemen van een aantal duidelijke wensen van
een kamermeerderheid, zoals het verplichten van alle overheidsniveaus tot
het opstellen van een algemene structuurvisie en het vaststellen van rijksstructuurvisies
door de Kamer.2. Algemene lijnen en uitgangspunten van het wetsvoorstelDe leden van de CDA-fractie zijn van mening dat de klantgerichtheid van
de overheid op vele terreinen moet worden versterkt, zo ook op het gebied
van de ruimtelijke ordening. Graag vernemen deze leden de visie van de regering
op de stelling dat ook de communicatie met de burgers/belanghebbenden in de
wet moet worden opgenomen met het doel deze communicatie te verbeteren. De
leden van de SP-fractie dringen aan op het opnemen van een uitgebreider instrumentarium
voor een doeltreffend grondbeleid in de nieuwe Wet op de ruimtelijke ordening.
Afdeling 6.4 is tot nu toe veel te mager. De leden vinden het positief dat
de regering een verdere invulling wil geven aan deze afdeling in de vorm van
een separaat wetsvoorstel, maar waarom wordt dit voorstel via een nota van
wijziging niet geïntegreerd in het onderhavige wetsvoorstel?De leden van de SP-fractie suggereren dat, aanvullend op andere instrumenten
die reeds zijn voorgesteld, in de wet de mogelijkheid wordt opgenomen om in
bestemmingsplannen de functie woningbouw in de voorschriften nader te differentiëren
naar financieringscategorie en prijsklasse. Dat is naar hun mening gewenst
om de positie van de ontwikkelaars in het sociale segment – corporaties
en wellicht ook bepaalde commerciële partijen – te versterken en
grondspeculanten de wind uit de zeilen te nemen. De sociale ontwikkelaars
geven aan dat de verwerving van betaalbare grond voor bouwprojecten één
van de grote knelpunten is om tot verhoging van de productie te komen. Niet
geoormerkte woningbouwgrond blijkt in de praktijk vrijwel altijd verworven
te worden door ontwikkelaars die zich richten op de bovenkant van de woningbouwmarkt,
omdat deze veel meer kunnen betalen. Door in ruimtelijke ordeningsplannen
voorschriften op te nemen over het aandeel sociale woningbouw (maar wellicht
ook andere aspecten, zoals de spreiding) wordt verzekerd dat voldoende betaalbare
grond beschikbaar komt. Dit instrument zou overigens ook gebruikt kunnen worden
om de bouw van voldoende woningen voor specifieke doelgroepen met een zwakke
positie op de woningmarkt af te dwingen. De leden van de SP-fractie denken
daarbij bijvoorbeeld aan de discussie over een hoger aandeel sociale huur
in randgemeenten van de grote steden, waar nog weinig schot in
zit. Kan de regering hierop nog een reactie geven?3. Het beginsel van meest geschikte overheidsorgaanDe leden van de CDA-fractie zijn van mening dat in alle gevallen, tot
en met de vaststelling van de structuurvisie en/of het bestemmingsplan, de
minister van VROM de eerst verantwoordelijk minister moet zijn. Dit is dus
meer dan coördineren in het geval een andere minister het voortouw heeft.
In de nota naar aanleiding van het verslag betoogt de regering uitvoerig waarom
de rol van de minister van VROM bij het realiseren van bestemmingsplannen
door het Rijk naast die van andere ministers moet blijven bestaan, en zich
in voorkomende gevallen zou moeten beperken tot die van coördinerend
minister. Deze leden vinden dit niet gewenst. In de praktijk zal altijd sprake
zijn van gedeelde verantwoordelijkheid. Zij achten het voor de hand te liggen
dat de minister van VROM de regie voert over het proces van de structuurvisie,
terwijl de vakdepartementen mede verantwoordelijk blijven voor de inhoudelijke
aspecten van de besluitvorming. Dit betekent niet een superminister van VROM.
Is de regering bereid de wet volgens deze lijn uit te werken? Zo nodig overwegen
de leden van de CDA-fractie een amendement op dit punt (art. 320, 326, 2.3.)
De leden van de SP-fractie zijn niet overtuigd door de antwoorden op eerdere
vragen van de leden van de CDA- en PvdA-fracties over de eindverantwoordelijkheid
van de minister van VROM voor het nationaal ruimtelijk beleid. Formeel mag
het waar zijn dat de minister van VROM door het mede ondertekenen van sectorale
structuurvisies en bestemmingsplannen op initiatief van andere ministers een
vinger in de pap houdt, maar de praktijk uit het verleden toont aan dat ruimtelijke
plannen van andere ministeries toch vaak een ander accent leggen dan de integrale
ruimtelijke plannen van de minister van VROM. De leden van de SP-fractie pleiten
ervoor om in alle gevallen de minister van VROM het voortouw te geven bij
de voorbereiding en vaststelling van structuurvisies en bestemmingsplannen
op initiatief van de rijksoverheid.4. Het ruimtelijk beleidStructuurvisies verplicht stellenDe leden van de PvdA-fractie zijn verheugd dat de structuurvisie een verplicht
planfiguur wordt. Zij zijn zich er evenwel van bewust dat dit niet voor alle
gemeenten noodzakelijk is. Er zijn immers gebieden in het land waar in ruimtelijk
of functioneel opzicht zich nauwelijks veranderingen zullen voordoen. Deze
leden willen daarom in overweging geven in de wet de mogelijkheid te bieden
aan gemeenten om van de plicht tot het maken van een structuurvisie af te
zien, onder goedkeuring van de provincie. Naar de overtuiging van deze leden
doet dit recht aan enerzijds de wens de structuurvisie de drager te laten
zijn van het ruimtelijk beleid en anderzijds de plankosten tot een minimum
te beperken. Differentiatie moet dus mogelijk zijn. Deze leden ontvangen graag
een reactie hierop.De leden van de SP-fractie lezen, naar aanleiding van vragen van de leden
van de PvdA-, CDA- en GroenLinks-fracties over het ontbreken van een planhiërarchie
in het wetsvoorstel dat de regering hiervoor heeft gekozen op grond van vroegere
ervaringen met de Wet inzake het nationale plan en de streekplannen. Zij vreest
dat planhiërarchie leidt tot bemoeizucht, verstarring en een overdaad
aan ambtelijk overleg. Daar zit natuurlijk niemand op te wachten, maar toch
denken de leden van de SP-fractie dat het wel degelijk mogelijk is om een
vorm van planhiërarchie door te voeren zonder dat dit leidt tot een overmaat
aan bureaucratie. Je zou wel voorafin wet, of wellicht nog beter in een AMvB-
moeten aangeven welke nationale c.q. provinciale hoofdlijnen van
beleid een dwingend kader vormen voor ruimtelijke plannen op een lager niveau.
Dat gaat wat verder dan de mogelijkheid tot juridische borging in de vorm
van algemene regels waar de regering voor kiest.Inhoudelijke aspecten structuurvisiesDe leden van zowel de SP-fractie als de CDA-fractie maken op uit het verslag
dat de regering het eens is met de opvatting van de leden van de ChristenUnie-fractie
dat het beoogde wettelijk kader voor de ruimtelijke ordening zou moeten beantwoorden
aan de grote opgaven ten aanzien van woningbouw, herstructurering, behoud
van het open landschap en vitaliteit op het platteland. De leden van de CDA-fractie
vragen aandacht voor de wijze waarop vorm gegeven kan worden aan de doelstellingen
ten aanzien van het vitaal platteland. Plattelandswoningen en plattelands
wonen zijn van groot belang zijn voor de continuïteit van de agrarische
ontwikkelingen in het buitengebied. In het landelijk gebied (buitengebied)
verdwijnt echter steeds meer bedrijvigheid doordat boeren hun bedrijf beëindigen,
waarbij het land wordt overgenomen door collega agrariërs. De boerderij
zelf wordt vaak verkocht aan mensen van «buiten». De ruimtelijke
status van de opstal verandert daarmee, het is geen bedrijfswoning meer. Hierdoor
gaat er een ander ruimtelijk regime gelden. Dit vormt een bedreiging voor
de voortzetting van de agrarische activiteit als er sprake is van nieuwe ruimtelijke
ontwikkelingen en bij het aanpassen van bijvoorbeeld bestemmingsplannen en/of
het verlenen van milieuvergunningen. Graag vernemen deze leden de visie van
de regering op de wijze waarop de agrarische ontwikkelingen in het buitengebied
kunnen worden beschermd tegen de oprukkende burgerwoningen in het buitengebied.
Op welke wijze moet landelijke regelgeving de gemeenten helpen om dit doel
te bereiken?Voor de leden van de SP-fractie is het niet duidelijk hoe het wettelijk
kader daadwerkelijk een impuls kan geven aan de genoemde opgaven ten aanzien
van woningbouw, herstructurering, behoud van het open landschap en vitaliteit
op het platteland. Temeer omdat de regering geen voorstander is van planhiërarchie.
Het lijkt hen daarnaast wenselijk om ook lokale overheden instrumenten te
geven om beter te sturen, bijvoorbeeld door de bestemming woningbouw te differentiëren.
Deze leden ontvangen hierop graag een reactie.De regering is geen voorstander van inhoudelijke wettelijke eisen aan
een structuurvisie, hoogstens wil zij vormvereisten opnemen in een algemene
maatregel van bestuur. De leden van de SP-fractie onderschrijven dat er een
redelijke mate van beleidsvrijheid moet zijn en blijven voor de lagere overheden.
Anderzijds ligt het voor de hand om in geval van een lichte vorm van planhiërarchie –
waar zij voorstander van zijn – lagere overheden wel te verplichten
om de richtinggevende uitspraken op een hoger planniveau uit te werken in
de structuurvisie.5. Structuurvisies en regionale ruimtelijke vraagstukkenDe leden van de CDA-fractie vragen de regering haar visie te geven op
de bevoegdheden en mogelijkheden voor het voeren van ruimtelijk beleid door
de Wgr plusgebieden. Indien de Wgr plusgebieden dezelfde bevoegdheden hebben
als de gemeenten, ontstaat er feitelijk een vierde laag die ruimtelijk beleid
mag voeren. Een bestemmingsplan bindt de burger. Dit kan verstrekkende consequenties
voor die burger hebben. Is de regering ook van mening, dat slechts een direct
gekozen democratisch orgaan de legitimiteit heeft om bestemmingsplannen en
structuurvisies vast te stellen? 6. Bestemmingsplanverplichting voor het gehele gemeentelijke
grondgebiedDe leden van de PvdA-fractie kunnen de regering volgen in de gedachte
om met de gewijzigde wet op de ruimtelijke ordening een bestemmingsplanplicht
te introduceren voor het gehele gemeentelijke grondgebied. Van oudsher is
het bestemmingsplan immers het instrument dat duidelijkheid biedt aan burgers
en bedrijven en dus ook rechtszekerheid biedt. De praktijk is dat het bestemmingsplan
in gebieden met de nadruk op beheer en beheersing functioneert als een beheersinstrument:
de aanwezige bestemmingen en het gebruik daarvan worden positief en gedetailleerd
bestemd. Het gaat daarbij vaak om bestaande stedelijk gebied waar geen grootschalige
ingrepen te verwachten zijn of voorzien worden. Deze bestemmingsplannen zijn
doorgaans dus niet meer dan een wettelijke bevestiging van de bestaande situatie.
Overigens onderschrijven de leden van de PvdA-fractie volledig de noodzaak
om ook bestaande beheersmatige situaties van een wettelijke titel te voorzien.
Ook in beheersmatige gebieden met weinig dynamiek is enige flexibiliteit gewenst.
Zo is planexterne flexibiliteit vaak georganiseerd door kleine afwijkingen
te toetsen aan bijvoorbeeld een bijgebouwenregeling of een gemeentelijke verordening
waarnaar in het bestemmingsplan verwezen wordt. Daarnaast kennen bestemmingsplannen
de mogelijkheid tot planinterne flexibiliteit, bijvoorbeeld in de vorm van
een wijzigingsbevoegdheid. In zo'n geval beslist het college van burgemeester
en wethouders over een eventuele wijziging.De materiële werking van het bestemmingsplan in beheersmatige gebieden
laat zich dus als volgt samenvatten: de bestaande situatie is het uitgangspunt,
dan wel wordt vastgelegd. Voor kleine aanpassingen kan worden teruggevallen
op algemene verordeningen of regelingen of is de beslissing (gedelegeerd)
aan het college van burgemeester en wethouders, aldus de leden van de PvdA-fractie.
In die situaties is naar de mening van deze leden de betekenis van het bestemmingsplan
vooral gelegen in het vastleggen van de bestaande situatie. Naar hun overtuiging
moet dit ook op een eenvoudiger en veel goedkopere manier georganiseerd kunnen
worden. Daar waar in beheersmatige gebieden toch ingrijpende veranderingen
nodig dan wel gewenst zijn zal hoe dan ook een nieuw bestemmingsplan gemaakt
moeten worden, al dan niet vooraf gegaan door een projectprocedure. Deze leden
stellen daarom de zogeheten 0-regeling (nul-regeling) voor en zullen dit hier
uitgebreid toelichten en motiveren.De regeling biedt gemeenten de mogelijkheid om voor beheersmatige gebieden
te volstaan met het vaststellen dat de bestaande situatie in wezen behouden
blijft, met dien verstande dat voor mineure aanpassingen de bijgebouwenregeling
of een lokale verordening als kader dient. De duidelijkheid en rechtszekerheid
die zo'n 0-regeling biedt is dezelfde als die van een gedetailleerd op beheersing
gericht bestemmingsplan. Zo'n plan legt in wezen op een omslachtige en kostbare
manier hetzelfde vast als met deze 0-regeling: de bestaande situatie is het
uitgangspunt, voor kleine aanpassingen voorziet een plaatselijke verordening,
voor grotere wijzigingen zal een projectprocedure gevolgd moeten worden, al
dan niet uitmondend in een bestemmingsplan (of een nieuwe 0-regeling).De leden van de PvdA-fractie delen dus de conclusie van de regering dat
«met een conserverend bestemmingsplan hetzelfde kan worden bereikt».
Dat is ook precies de reden om met het voorstel te komen. De regering geeft
aan dat de meerwaarde niet wordt ingezien. De meerwaarde is volgens de leden
van de leden van de PvdA-fractie vooral gelegen in het terugdringen van onnodige
plankosten zonder daarvoor rechtszekerheid, duidelijkheid en flexibiliteit
in te hoeven leveren. Aangezien dit kabinet zich terecht druk maakt om de
administratieve lasten, hopen deze leden dan ook op een serieuze behandeling
van het voorstel.De regering geeft aan dat bestemmingsplannen waaraan nauwelijks iets gewijzigd
hoeft te worden, na tien jaar eenvoudig «verlengd» kunnen worden.
Deze leden zien dit vooral als een bevestiging van de opvatting dat een bestemmingsplan
in dergelijke situaties geen meerwaarde heeft en enkel de bestaande situatie
vastlegt. Juist in die situaties is de 0-regeling een bruikbaar en veel goedkoper
alternatief.Er wordt gewezen op het feit dat het voorstel nieuwe en extra vragen oproept,
wie beslist wanneer en waarover? Naar de overtuiging van de leden van de PvdA-fractie
is het allereerst aan de gemeenten zelf om hierover te beslissen. Eventueel
zou het besluit van gemeenten om voor bepaalde gebieden de 0-regeling te laten
gelden ter goedkeuring aan Gedeputeerde Staten kunnen worden voorgelegd. De
extra procedurele last is dus zeer beperkt. De vraag is echter of deze stap
nodig is en het niet gewoon een voor bezwaar en beroep vatbaar besluit van
de gemeente zelf kan zijn aangezien in gebieden waarop de 0-regeling ten onrechte
van toepassing is verklaard majeure veranderingen altijd aan een projectprocedure
onderhevig zullen zijn waarmee alsnog de nodige rechtsbescherming wordt geboden.Naast een nadere algemene reactie op dit voorstel en de argumenten hebben
de leden van de PvdA-fractie meer concreet nog de volgende vragen:– Zijn er juridische belemmeringen om gemeenten het instrument van
de 0-regeling in handen te geven zoals omschreven in het voorstel en zo ja,
wat zijn dan die juridische belemmeringen en op welke wijze kunnen die uit
de weg geruimd worden?– Stel dat minimaal de helft van bestaand stedelijk gebied voor
de 0-regeling in aanmerking komt en de kosten per bestemmingsplan tussen de
50 000 en 100 000 euro bedragen (advies, materiaal en personele
inzet) en dat de helft van de bestemmingsplannen na 10 jaar «verlengd»
wordt. Kan de regering dan binnen bandbreedtes aangeven wat de mogelijk te
besparen plankosten zijn indien de 0-regeling wordt ingevoerd? Met andere
woorden: hoeveel bestemmingsplannen hoeven jaarlijks niet meer gemaakt te
worden?7. Actualiteit van bestemmingsplannenDe leden van de VVD-fractie hebben eerder aangegeven veel waarde te hechten
aan het beginsel «rechtsgevolg van rechtswege», ook wel fatale
termijn genoemd. Deze leden zijn de regering erkentelijk voor haar uitgebreide
antwoord over dit onderwerp in paragraaf 9 van de nota naar aanleiding
van het verslag. Hierin wordt aangegeven dat het niet wenselijk is aan alle
in het wetsvoorstel genoemde termijnen, fatale termijnen te verbinden, omdat
een dergelijke maatregel geen rekening zou houden met het specifieke doel
van iedere termijn. Sommige termijnen zouden betrekking kunnen hebben op procedures,
beslissingen of besluiten, waarvan het karakter zich verzet tegen een fatale
termijn. In deze gevallen is het volgens de regering niet wenselijk dat na
het verstrijken van de termijn een verandering optreedt in de rechtsverhouding
tussen bestuur en bestuurden.Toch hechten deze leden veel waarde aan de mogelijkheid tot het verbinden
van fatale termijnen aan termijnen die worden genoemd in de Wet op de ruimtelijke
ordening. Het is een veelgehoorde klacht van burgers dat overheidsorganen
besluiten voor zich uit schuiven, juist ook in het veld van de
ruimtelijke ordening. Het argument dat terughoudend moet worden omgegaan met
fatale termijnen met het oog op de initiatiefwet Wolfsen-Luchtenveld (betreft
aanvulling van de Awb; mogelijkheid tot dwangsom bij het niet tijdig beslissen
door een bestuursorgaan), vinden de leden overtuigend. De leden van de VVD-fractie
vragen de regering daarom de wet met betrekking tot fatale termijnen nog eens
tegen het licht te houden en daarbij nader uit te werken wat de gevolgen zijn
van de twee voorwaarden die de Raad van State stelt (een besluit van rechtswege
moet expliciet worden gelijkgesteld met een besluit in de zin van artikel
1:3 Awb en de regeling moet voorzien in een verplichting tot kennisgeving
daarvan).De leden van de VVD-fractie vragen ook aandacht voor een ander onderdeel
van de bestemmingsplanprocedure. Het vaststellen van een voorbereidingsbesluit
brengt met zich mee, dat een aanhoudingsplicht ontstaat ten aanzien van aanvragen
voor bouwvergunningen. Het wetsvoorstel voorziet niet in een mogelijkheid
voor het doorbreken van deze (uit het voorbereidingsbesluit voortvloeiende)
aanhoudingsplicht. Deze leden zijn van mening, dat het ontbreken van deze
mogelijkheid kan leiden tot vertraging. Is de regering van mening dat de Wet
op de ruimtelijke ordening zou moeten voorzien in een mogelijkheid tot het
doorbreken van aanhoudingsplichten? Zo ja, welke mogelijkheden worden hiervoor
gezien?De leden van de SP-fractie onderschrijven de in de tweede nota van wijziging
opgenomen financiële prikkel om gemeenten te stimuleren hun bestemmingsplannen
tijdig te actualiseren. Voor aanvragers van een aanlegvergunning die past
binnen het vigerend (verouderd) bestemmingsplan zou deze nalatigheid alleen
maar goed nieuws zijn, omdat ze een gratis vergunning tegemoet kunnen zien.
Blijft over dat de aanvragers van een vergunning die niet past binnen het
vigerend plan wel degelijk gedupeerd worden door een lakse gemeente. De leden
van de SP-fractie kennen een concreet voorbeeld waar al 18 jaar gewerkt wordt
aan een bestemmingsplan, terwijl in deze periode vele aanvragers van kleine
bouwplannen worden afgescheept op grond van een verouderd plan. De suggestie
van de leden van de PvdA-fractie om in dergelijke gevallen een schadeclaim
jegens de gemeente mogelijk te maken gaat de leden van de SP-fractie te ver,
maar zij zijn wel van mening dat hier nog steeds sprake is van een knelpunt.8. De nieuwe bestemmingsplanprocedureWet Uniforme Openbare Voorbereidingsprocedure.De leden van de CDA-fractie vragen de regering om een reactie op de door
IPO en VNG gemaakte kanttekening betreffende de coördinatie van de Wet
op de ruimtelijke ordening en de Wet Uniforme Openbare Voorbereidingsprocedure.
Moet dit leiden tot aanvulling of aanpassing van het voorliggende wetsontwerp
en/of andere wetten?9. Belangrijke vernieuwingenAndere rol voor de provincieDe leden van de CDA-fractie zien dat er naar aanleiding van de nu voorliggende
voorstellen een maatschappelijke discussie op gang gekomen. Eén van
de punten die daarbij aan de orde komt is het ontbreken van de goedkeuringsbevoegdheid
van Gedeputeerde Staten van het bestemmingsplan. Er worden suggesties gedaan
om deze goedkeuring voorlopig te handhaven en een zodanige bepaling op te
nemen dat deze goedkeuring na een evaluatie van de nieuwe wet
na bijvoorbeeld vijf jaar alsnog zou kunnen vervallen. Het omgekeerde wordt
ook als mogelijkheid genoemd. Deze leden vragen of er in de wet niet een «kan»
bepaling opgenomen zou kunnen worden? Dat betekent dus het opnemen van een
provinciale goedkeuringsbevoegdheid. Hierdoor kan een provincie in bijvoorbeeld
de verordening, gericht op de bestemmingsplannen voor gemeenten, opnemen dat
onder strikte voorwaarden gemeenten het bestemmingsplan ter goedkeuring moeten
voorleggen aan Gedeputeerde Staten. Het gaat hierbij wel om een maatregel
die niet generiek gekozen mag worden. Maar er kunnen zich situaties voordoen,
bijvoorbeeld regionale afstemming van ruimtelijke ontwikkelingen, die het
wenselijk maken dat het bestuur van de provincie dit instrument in handen
krijgt. De leden van de CDA-fractie verwijzen naar de onlangs ontvangen brief
van IPO/VNG waar op dit punt een suggestie wordt gedaan die kan worden aangeduid
met «negatieve aanwijzing». Deze leden vragen de regering om een
reactie en verzoeken om het voorstel van IPO/VNG met de zogeheten «negatieve
bepaling» te vergelijken met de hiervoor genoemde «kan»
bepaling. Kan de regering met een concreet voorstel komen op dit punt waarbij
rekening wordt gehouden met de aspecten die IPO/VNG in haar brief opsomt? Bezwaar en beroepDe door de leden van de CDA-fractie gewenste bekorting
van de bezwarentermijn komt in het wetsvoorstel tot zijn recht. De belanghebbenden
moeten daarbij ook tijdig betrokken worden. Deze belanghebbenden moeten zich
bij de betreffende overheid vanaf het moment dat er een procedure voor bijvoorbeeld
een herziening van een structuurvisie of toepassing van een projectprocedure
of aanpassen van een bestemmingsplan wordt gestart, op een «attenderingslijst»
kunnen laten plaatsen (het gaat hier om de geldende belanghebbenden). Op de
dag vóórdat de bezwaartermijn gaat lopen krijgen de mensen op
de «attenderingslijst» per post of email een melding van de start
en duur van de termijn en op welke manier men kennis kan nemen van het voorgenomen
besluit. Is de regering bereid een dergelijke benadering in de wet op te nemen?10. ProjectbesluitmoduleDe leden van de CDA-fractie krijgen uit diverse delen van het land berichten
dat tijdelijk gebruik ten behoeve van evenementen door gemeentebesturen niet
meer wordt toegestaan. Dit vloeit voort uit een uitspraak van de Raad van
State uit 2002 waarbij goedkeuring wordt onthouden aan een gedeeltelijke herziening
van het bestemmingsplan om een locatie voor maximaal 20 dagen te bestemmen
als evenemententerrein. De Raad van State heeft deze periodieke, gedeeltelijk
afwijkende bestemming niet willen goedkeuren in een gebied dat als geheel
de ruimtelijke bestemming van «agrarisch kernrandgebied» heeft.
Op diverse plaatsen in Nederland is sprake van zomerfeesten, oogstfeesten,
schuttersfeesten en meestal wordt hiervoor gebruik gemaakt van een zogenoemd
evenemententerrein. Een evenemententerrein heeft in veel gevallen een andere
bestemming en wordt gedurende het hele jaar ook volgens die bestemming gebruikt.
Het gaat daarbij ook om bijvoorbeeld landbouwgrond. Door de uitspraak van
de Raad van Strate dreigt een traditie van soms vele honderden jaren verloren
te gaan. Het is feitelijk het afbreken van cultuurhistorisch belangrijk gebruik.
Om toch het gewenste doel te bereiken moet een artikel 19 procedure gestart
worden met alle kosten van dien. De leden van de CDA-fractie vragen de regering
met een praktische en werkbare oplossing te komen voor dit probleem. Deze
oplossing moet wellicht in de wet worden opgenomen om op die manier te komen
tot het beschermen van evenementen die gedurende vele jaren onderdeel uit
maken van cultuur-historische eigenheid van betreffende gemeenten
en regio. Gedacht kan daarbij worden aan een vorm van tijdelijk gebruik voor
slechts enkele dagen (inclusief voorbereiding en ontmantelen).De leden van de SP-fractie onderschrijven de wenselijkheid om de figuur
van het projectbesluit in de wet op te nemen, ter aanvulling op de normale
bestemmingsplanprocedure. Zij vrezen dat de verplichting om het projectbesluit
op te nemen in het bestemmingsplan wel tot hoge extra kosten zal leiden, ook
al stelt de regering dat dubbele rechtsbescherming en dubbele onderbouwende
studies worden uitgesloten.De productie van bestemmingsplannen is desondanks een kostbare zaak, het
is dus aannemelijk dat gemeenten worden opgezadeld met hoge extra kosten indien
ieder projectbesluit verwerkt moet worden in het bestemmingsplan. Als het
aantal projectbesluiten in de toekomst in dezelfde orde van grootte ligt als
het aantal art.19 WRO procedures nu, gaat het voor middelgrote gemeenten om
enkele tientallen procedures per jaar. Hoe heeft de regering de uitvoeringskosten
van deze figuur vastgesteld?11. De uitvoerings-en handhavingsaspectenDe leden van de CDA-fractie vinden handhaving van ruimtelijk beleid belangrijk.
Dit schept voor de burger duidelijkheid en bevordert de rechtsgelijkheid.
Iedere overheidslaag is verantwoordelijk voor de handhaving van het eigen
ruimtelijke beleid. Indien een overheidslaag dit nalaat staat voor de burger
de weg naar de rechter open. Om de voorgestane handhaving ook echt inhoud
te geven dient het zogeheten «gat van Weerselo» te worden gedicht
(Raad van State, 5 maart 1999). De provincie moet op grond van hun ruimtelijke
ordeningstaak bij juridische procedures worden erkend als belanghebbende bij
de handhaving. De leden van de CDA-fractie vragen zich af of het voorliggende
wetsontwerp hierin voorziet en of de regering anders alsnog bereid is met
een voorstel hiertoe te komen? Vanuit de medeoverheden wordt opnieuw aandacht
gevraagd voor een bepaling in de wet die het mogelijk moet maken om technische
en/of procedurele fouten in ruimtelijke plannen gedurende een procedure voor
de rechter te kunnen herstellen. Dit bevordert de snelheid van handelen. De
leden van de CDA-fractie ondersteunen dit punt. Is de regering bereid dit
in de wet op te nemen? Deze leden verwijzen daarbij naar de motie Koopmans-De
Krom en de voorstellen van de minister van Justitie, de zogenoemde lusbepaling.De leden van de SP-fractie vragen of de nieuwe wet een oplossing biedt
voor het probleem van de verjaring bij het constateren van gebruik in afwijking
van de officiële bestemming, dit naar aanleiding van eerdere vragen van
de SGP-fractie met betrekking tot de uitvoerbaarheid en handhaafbaarheid.
Op dit moment is een gemeente die te laat achter een vorm van illegaal gebruik
komt, gedwongen om dit gebruik te gedogen. Zou de wet op dit punt niet expliciet
moeten regelen dat er in de toekomst geen sprake kan zijn van verjaring?De voorzitter van de commissie,BuijsDe adjunct-griffier van de commissie,Van Halen XNoot1Samenstelling: Leden: Duivesteijn (PvdA), Hofstra (VVD), Buijs (CDA),
voorzitter, Schreijer-Pierik (CDA), Van Gent (GL), Geluk (VVD), Snijder-Hazelhoff
(VVD), Depla (PvdA), Van Oerle-van der Horst (CDA), Van As (LPF), Van Bochove
(CDA), De Ruiter (SP), Duyvendak (GL), Huizinga-Heringa (CU), Koopmans (CDA),
Spies (CDA), Van Lith (CDA), Van der Ham (D66), Van Velzen (SP), Fierens (PvdA),
ondervoorzitter, Timmer (PvdA), De Krom (VVD), Verdaas (PvdA), Kruijsen (PvdA),
Samsom (PvdA), Hermans (LPF), Veenendaal (VVD).Plv. leden: Crone (PvdA), Dezentjé Hamming-Bluemink (VVD), Mastwijk
(CDA), Ormel (CDA), Halsema (GL), Luchtenveld (VVD), Örgü (VVD),
Dubbelboer (PvdA), Hessels (CDA), Van den Brink (LPF), Ten Hoopen (CDA), Vergeer
(SP), Vos (GL), Van der Staaij (SGP), Vietsch (CDA), Sterk (CDA), Haverkamp
(CDA), Koser Kaya (D66), Gerkens (SP), Boelhouwer (PvdA), Verbeet (PvdA),
Balemans (VVD), Waalkens (PvdA), Van Heteren (PvdA), Dijsselbloem (PvdA),
Varela (LPF), Oplaat (VVD). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-28916-13.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl