Wijziging van bepalingen van de Mediawet i.v.m. herziening vd organisatiestructuur van de landelijke publieke omroep; Verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 19971998-25216, nr. 49b

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

11-11-1997

Eerste Kamer der Staten-Generaal

1997-1998

25216 nr. 49b

06-11-1997

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamAlgemeenOrganisatorische aspectenFinanciële onderwerpenConcessiesArtikelsgewijsOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 25216Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 29 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
25 216Wijziging van bepalingen van de Mediawet in verband met een herziening
van de organisatiestructuur van de landelijke publieke omroepnr. 49bVERSLAG VAN DE VASTE COMMISSIE VOOR CULTUUR1Vastgesteld 6 november 1997De leden van de vaste commissie voor Cultuur hadden kennis genomen van
de memorie van antwoord. AlgemeenDe leden van de fractie van het CDA hadden zulks gedaan met
minimale waardering.De leden behorende tot de PvdA-fractie dankten de regering
voor de antwoorden gegeven in de memorie van antwoord. De welwillendheid waarmede
zij het wetsvoorstel als geheel bleven bejegenen weerhield hen echter niet
om een reeks kritische opmerkingen te maken.De leden van de CDA-fractie waren van oordeel, dat de argumentatie
van de regering in de memorie van antwoord niet wint aan inhoudelijkheid door
het commentaar van deze fractie af te doen met de betiteling «karikatuur».
Hier valt weinig te lachen. Een bewindsman die niet openstaat voor oprecht
uitgesproken zorg en fundamentele kritiek stemt niet tot vrolijkheid.Een zorg over mogelijke substantiële reductie en zelfs eliminatie
van de omroepverenigingen is reëel en steunt op uitlatingen van verschillende
zijden. Zo typeerden de leden van regeringspartij D66 (Kamerstukken II 1996–1997,
25 216, nr. 4, blz. 13) de stap naar een door de regering benoemde raad
van bestuur een «revolutie», is de afrondende behandeling in de
Tweede Kamer alom tot «Bijltjesnacht» gedoopt en signaleren commentaren
dat achterhaalde argumenten het Nederlands systeem bedreigen en het risico
groot is dat het lot van de publieke omroepen zal zijn bezegeld (zie voorbeeld
H. Rolfes in het Algemeen Dagblad d.d. 18-07-97). Voorts lijkt het daarbij
niet te blijven. Laat de staatssecretaris deze Kamer in het onzekere over
mogelijk verdere reducties in het ophanden zijnde nieuwe concessiesysteem,
de leden van de fractie van D66 in de Tweede Kamer hebben nu al gepleit voor
eliminatie van «het doorbreken van de taaie autonomie van de individuele
omroepverenigingen (Kamerstukken II 1996–1997, 25 216, nr. 4, blz.
14) en de PvdA-fractie in de Tweede Kamer lijkt zich (met de VVD) te oriënteren
op de commerciële omroepen blijkens de conclusie van haar woordvoerder Marjet van Zuijlen in Het Parool van 03-09-97: «Zeker nu zovelen
iedere avond de publieke televisie links laten liggen, moet de wetgever ervoor
zorgen dat in de toekomst ook bij omroepen als SBS6, RTL4 en Veronica publiek
gefinancierde kwaliteitstelevisie te zien kan zijn».Ter «toelichting» citeert de regering uit hetgeen zij naar
voren bracht in de Tweede Kamer een passage, waarvan deze leden bij de bestudering
van dit wetsvoorstel reeds kennis hadden genomen en die de «karikatuur»
allesbehalve ondersteunt: de regering mag zeggen te streven naar een pluriforme
publieke omroep, doch kennelijk zoveel mogelijk zonder de omroepverenigingen,
waarover de zorg van de CDA-fractie nu juist ging. Het is toch niet zonder
betekenis dat het woord omroepvereniging of omroeporganisatie in deze passage
wordt vermeden en is vervangen door «identiteiten». Is deze toelichting
derhalve ondeugdelijk, de daaropvolgende stelling als zouden de leden van
de CDA-fractie «suggereren» dat de regering de publieke omroep
(als zodanig) ten opzichte van de commerciële omroep zou willen reduceren
is onjuist, want zij miskent de uitnodiging tot het ontvouwen van een visie
die deze leden deden toen zij de samenhang bespraken met de toekomstige visie
op de publieke omroep. Daarbij hadden zij beschouwenderwijs twee uitersten
aangegeven en de staatssecretaris om een beschouwing gevraagd, welke echter
uitbleef.Voorzover de regering verder aan inhoudelijke beschouwing toekwam, richtte
zij zich voornamelijk tot de fracties der regeringspartijen om vervolgens
de oppositie daarnaar te verwijzen. Schetst de oppositie volgens de regering
een «karikatuur», wat een fractie van de regeringspartij aanreikt
is al gauw «een interessante uiteenzetting» of «een boeiend
thema». Zodanige selectieve wijze van beantwoording achtten deze leden
ook uit democratisch oogpunt verwerpelijk en het gesignaleerde gebrek aan
beschouwelijk gehalte van deze wijze van schriftelijke voorbereiding vonden
de leden van de CDA-fractie – mede gelet op de tijdsdruk die door de
regering wordt uitgeoefend – zeer onbevredigend.De leden behorende tot de PvdA-fractie konden zich niet vinden
in de reactie die de regering heeft gegeven (memorie van antwoord blz. 3)
op hun opmerkingen over de waarborging van de journalistieke en programmatische
vrijheid in het kader van de nieuwe organisatie.Vooreerst vroegen zij aandacht voor het feit dat de regering lijkt te
veronderstellen (in de tweede volle alinea van blz. 3 memorie van antwoord,
waar de regering spreekt van «journalistieke rechten en plichten»
in het kader van het programmastatuut) dat het alleen gaat om journalistieke
vrijheid. Deze leden vroegen de regering in het kader van de Mediawet een
definitie te willen geven van het, naar de mening van deze leden, veel ruimere
begrip programmatische vrijheid, en om deze definitie te willen relateren
aan de journalistieke vrijheid.Voorts ontkenden deze leden dat de journalistieke en programmatische vrijheden
in dit wetsvoorstel niet speciaal aan de orde zouden zijn, zoals de regering
op blz. 3 tweede regel, memorie van antwoord, stelt. De regering stelt immers
zelf (op blz. 3, twintigste regel van onderen) dat de raad van bestuur en
de zendercoördinatoren grote betrokkenheid hebben bij het proces van
programmatische ontwikkeling en programmering. Dit past minder goed in de
stelling van de regering dat het in het wetsvoorstel gaat om een onderscheid
tussen bestuurlijk toezicht en professionele uitvoering, nu ook zendgemachtigden
weer van hun kant betrokken zijn bij algemene beleidszaken en financiële
vraagstukken.Daarom herhaalden deze leden hun vraag of een analogie met de verhouding
tussen uitgever en redactie niet veel vruchtbaarder is. Daarbij is een betere
afbakening gegeven tussen beslissingen over programma-aangelegenheden ener-
en beleidszaken anderzijds. Zou de omroep als publieke dienst
(«publieke omroep») niet kunnen worden gezien, zo vroegen deze
leden, als een uitgeverij die verschillende redactioneel onafhankelijke titels
uitgeeft, te weten Nederland 1, 2 en 3 alsmede Radio 1 tot 5? In deze opzet
blijft de programmatische verantwoordelijkheid bij zendgemachtigden, terwijl
de uitgever – de Raad van Bestuur – globaal stuurt en coördineert.Dat zou overigens met zich mee kunnen brengen dat ondersteunende diensten
juist weer op het niveau van de publieke omroep als geheel zouden kunnen worden
ondergebracht in plaats van per net of per zendgemachtigde.Deze leden zouden het op prijs stellen daarom van de regering een meer
gedegen uiteenzetting te ontvangen over de vraag of niet ten principale de
analogie met de relatie van een uitgever tot zijn (programma-)redactie passend
is. Het antwoord hierop kan niet uitsluitend worden gerelateerd aan de inhoud
van de programmastatuten, zoals de regering doet. Het tot stand komen van
die statuten is immers juist het gevolg van het bestaan van een te onderscheiden
verantwoordelijkheid bij uitgever en redactie.De leden behorende tot de PvdA-fractie waren erkentelijk voor de uiteenzetting
die de regering geeft op blz. 4 van de memorie van antwoord over de situatie
van de omroep in Vlaanderen. Deze leden noteerden met belangstelling dat de
beheersovereenkomst die de Vlaamse overheid heeft gesloten met de VRT «concreet
gedefinieerde doelstellingen vastlegt voor de uitvoering van de publieke opdracht».Zij vroegen of de regering voornemens is in de definitieve «concessie»-wetgeving
eveneens concreet de eisen te stellen aan de publieke dienst omroep te omschrijven. Organisatorische aspectenDe leden van de CDA-fractie vroegen om een reactie op hun signalering
dat de taak van de nieuwe raad van bestuur een ingebakken belangentegenstelling
behelst. Een antwoord daarop troffen zij en passant aan in een antwoord op
een (minder direct geformuleerde) vraagstelling van de D66-fractie. Het had
zuiverder gekund, aldus de regering, «maar de huidige situatie laat
zien dat de verschillende verantwoordelijkheden wel degelijk uit elkaar zijn
te houden». Gaarne zagen de leden van de CDA-fractie verduidelijkt op
welke «huidige situatie» wordt gedoeld.De leden behorende tot de PvdA-fractie stelden met voldoening
vast dat (memorie van antwoord, blz. 6 derde volle alinea) de raad van bestuur
verantwoording is verschuldigd aan de raad van toezicht, zij het dat de regering
de woorden «in zijn algemeenheid» toevoegt aan die verantwoordingsplicht.
Betekent dit dat de raad van toezicht geen verantwoording over concrete beleidszaken
zou kunnen vragen? Naar de mening van deze leden bestaat er over de hele linie
een verantwoordingsplicht, hetgeen niet uitsluit dat de beide colleges een
onderscheiden verantwoordelijkheid hebben, zoals dat ook is in de relatie
tussen ministers en de Staten-Generaal. Omdat het gaat om een publiekrechtelijke
bevoegdheid is er, naar de mening van de leden van de PvdA-fractie, een onbeperkte
verantwoordingsplicht. Deze leden vroegen de regering om dit te willen bevestigen.De leden behorende tot de PvdA-fractie achtten de vergelijking van de
raad van toezicht met een raad van commissarissen in het vennootschapsrecht
een ongelukkige. Het gaat hier niet om private maar om openbare belangen.Deze leden waren dan ook teleurgesteld dat de regering uitgaat van beslotenheid
van deze vergaderingen van de raad van bestuur met de raad van
toezicht. Van 1970 tot 1987 heeft het NOS-bestuur, hetwelk een toezichthoudende
taak had tegenover de Raad van Beheer in de Omroepwet 1967, in het openbaar
vergaderd. Het kon besluiten onderwerpen in beslotenheid te bespreken.Waarom houdt de regering vast aan een benauwde opvatting over openbaarheid,
terwijl toch bekend is dat openbaarheid hoort bij de uitoefening van openbare
bevoegdheden?Sprekende over al dan niet openbaarheid van vergaderingen van de Raad
van Toezicht en het verschaffen van inlichtingen, ingevolge artikel 23, meldt
de regering dat een beroep op de Wet Openbaarheid Bestuur zal slagen voorzover
het gaat om de uitvoering van overheidstaken van de NOS. De leden van de CDA-fractie vroegen op welke gedoeld wordt.De leden behorende tot de PvdA-fractie vroegen een aanvulling
op het antwoord gegeven (memorie van antwoord, blz. 7) op de vraag hoe een
netredactie redelijkerwijs kan functioneren wanneer het gaat om vele zendgemachtigden
(zoals bv bij de Radio 5) en wanneer wordt uitgegaan van consensuele besluitvorming.Welk drukmiddel heeft de raad van bestuur of heeft de netcoördinator
wanneer een goede besluitvorming binnen een netredactie wordt gefrustreerd?De leden behorende tot de PvdA-fractie waren teleurgesteld door het gebrek
aan exactheid in de beantwoording (memorie van antwoord, blz. 7, laatste volle
alinea) van de vraag op grond waarvan de landelijke omroep bevoegd zou zijn
om via de satelliet uitzendingen te verzorgen gericht op het buitenland. De
zendmachtigingen zijn immers verstrekt ten behoeve van voor de landelijke
omroep, hetgeen dus betekent voor een publiek binnen de landsgrenzen («voor
het gehele land», art. 1, sub i). Bediening van publiek in het buitenland
is, voorzover de uitzendingen speciaal daarop zijn gericht, volgens de opzet
van de Mediawet voorbehouden aan de Wereldomroep.Deze leden verbaasden zich daarom dat de regering geen krachtdadiger antwoord
geeft op het feit dat de WO en de binnenlandse omroep ten laste van het omroepbudget
los van elkaar opereren.Het argument dat de verspreiding per satelliet bedoeld is om een concurrerende
infrastructuur te maken ten opzichte van de kabel vermag deze leden niet te
overtuigen zolang de wetgever aan de kabelbeheerders ten behoeve van de binnenlandse
omroep een «must carry»-bepaling bevat. Bovendien geeft het geen
antwoord op de vraag van de wettelijke grondslag, welke vraag evenmin wordt
beantwoord in het antwoord dat de regering terzake geeft aan de VVD-fractie
(memorie van antwoord, blz. 10, eerste volle alinea). Financiële onderwerpenDe leden behorende tot de PvdA-fractie stelden vast dat de
regering hun aanbeveling om artikel 103, eerste lid, sub a, ondanks het feit
dat de minimum-contributie van de omroepverenigingen niet was verhoogd, toch
te handhaven – dus om aan de NPS een bonus toe te kennen van 7% –
niet opvolgen. Naar de mening van deze leden is het argument dat de NPS «meer
dan gemiddeld profiteert van de bijdragen van het Stimuleringsfonds en het
Coproductiefonds» misplaatst, nu deze bijdragen zijn gebaseerd op concrete
aanvragen die passen in de doelstelling van de beide fondsen, dus op het programmabeleid
van de NPS. Op het argument van de leden behorende tot de PvdA-fractie dat
de NPS niet beschikt over een eigen vermogen en daarom een reserve als die
van 7% nodig heeft, gaat de regering niet in. De leden behorende tot de PvdA-fractie stelden vast dat de regering hun
vragen over de bekostiging van de publieke omroep verwijst naar een nog in
te dienen notitie. Deze leden meenden dat het van belang is reeds nu, bij
de beoordeling van dit wetsvoorstel, meer inzicht te hebben in de opvattingen
van de regering inzake de bekostiging van de publieke dienst die op grond
van het Mediawet dient te worden aangeboden. De vraag van deze leden leden
was nu juist of de bekostiging rekening hield met de aard en de omvang van
de publieke dienst, nu het wetsvoorstel immers de kwaliteit en de positie
daarvan wil bevorderen.Deze leden stelden vast dat de regering in een geheel ander verband (memorie
van antwoord, blz. 2, laatste zin van de tweede volle alinea) afstand neemt
van het standpunt ingenomen door het lid van de Tweede Kamer, drs Marjet van
Zuijlen in Het Parool van 3.9.97. Dit standpunt betreft voornamelijk bekostiging.
De leden behorende tot de PvdA-fractie zouden prijs stellen op een antwoord
die stelliger is dan deze reactie op een uitlating in de pers.Gevraagd naar de verhouding met het grondrecht van de vrijheid van vereniging,
wijst de regering op de bevoegdheid van de Mediawetgever om kwaliteitseisen
te stellen. De leden van de CDA-fractie achtten zulks op zichzelf
juist, zij het niet onbeperkt en met dien verstande dat die bevoegdheid wordt
overschreden wanneer een contributiehoogte als kwalificatiegrens wordt voorgeschreven
die boven een reële minimumbijdrage plus indexering uitgaat en mede bedoeld
is bij te dragen aan «een financieel gezondere situatie bij de publieke
omroep». (zie besluit van 27-10-1997, nr. 97.004835, houdende aanpassing
van de minimumcontributie voor omroepverenigingen).Deze leden hadden om een uiteenzetting gevraagd ook met betrekking tot
andere vrijheidsbeperkende bepalingen dan de contributiedwang, waarbij te
denken valt aan voorschriften inzake leeftijdsgrens, woonplaats en ontkoppeling
als bedoeld in artikel 64, lid 3. Gaarne ontvangen zij zulk een uiteenzetting
alsnog en datzelfde geldt voor de verhouding tot het ruimer dan in artikel
8 Grondwet geformuleerde artikel 11 EVRM, waarom zij eveneens hadden gevraagd.Ten aanzien van de verplichte uitbesteding van minimaal 25% van de productie
van programma's (artikel 54, tweede lid) wilden de leden behorende tot de PvdA-fractie niet de cijfers bestrijden ten aanzien van de huidige hoogte
van de uitbestedingen.De belangstelling van deze leden ging uit naar cijfers over de samenstelling
van de desbetreffende marktsector en over de invloed van de verplichte uitbesteding
op die sector. Deze leden moesten vaststellen dat terzake geen inzichten bestaan
gebaseerd op gedegen economisch en communicatie-wetenschappelijk onderzoek.
Zou het niet voor de hand liggen, zo vroegen deze leden, om een dergelijke
verplichting pas in te voeren als dat onderzoek is verricht en als vast staat
dat die invloed gunstig is?Deze leden waren niet gerustgesteld door het antwoord op de vragen van
de VVD-fractie (memorie van antwoord, blz.15, einde eerste volle alinea),
waarin sprake is van een feitelijke oligopolie van twee productiebedrijven.
Spoort dat antwoord wel met dat op p.16 derde volle alinea, waarin monopolie-
of oligopolievorming wordt ontkend? Deze leden bleven daarom aandringen op
meer inzichtelijke gegevens over deze deelmarkt. ConcessiesDe leden van de CDA-fractie hadden gevraagd om een grondige
uiteenzetting over de juridische haalbaarheid van die artikelen die in strijd
zijn met de concessies. De summiere passage die de regering daaraan wijdt,
biedt geen voldoende juridische onderbouwing voor de kwalificatie «dat
de regering bedoelde wetsartikelen niet strijdig acht met de verleende concessies».
De overheid behoort geen wijzigingen aan te brengen in de rechten en verplichtingen
die bij de concessies zijn verleend zonder instemming van concessionarissen.
Het geamendeerde wetsvoorstel ontbeert die instemming terzake. Hoe denkt de
regering bedoelde wijzigingen aan concessionarissen, die daarop tegen zijn,
dwingend op te leggen zonder te vervallen in onbehoorlijk bestuur?Deze leden achtten de door hen gevraagde reactie op de brief van de NOS
van 18-09-1997 – waarvoor zij werden verwezen naar beantwoording van
vragen van leden van de VVD-fractie, maar die zij aantroffen bij een antwoord
aan de leden van de D66-fractie – ondermaats en juridisch onzorgvuldig.
De verruiming van 130–260 uur maakt nu juist alle verschil, ook omdat
de concessionarissen daarmee niet instemmen. De regering geeft notabene zelf
toe zich bij het formuleren van de regeling terdege bewust te zijn geweest
van het feit «dat zij de grenzen van de concessierechten nadert».
Die regeling sloeg op het getal 130 en nog niet op 260.De regering zegt de regeling met een «zorgvuldige procedure»
te hebben omgeven, wijst dan wel op het vetorecht terzake verwijzing naar
een ander net, doch niet op het ontbreken van een vetorecht bij het ontvangende
net en motiveert die zorgvuldigheid tenslotte met de mogelijkheid van een
gang naar de rechter, waarmede de taak van de rechter als «wetgever-plaatsvervanger»
weer wordt verzwaard.De stelling: «Nu zijn de omroepverenigingen de gevangenen van hun
eigen net», wekt een suggestie die niet wordt gedragen door de werkelijkheid.
In het algemeen voelen omroepverenigingen zich thuis op het eigen net dat
onderscheidend vermogen biedt voor de identiteit.Ronduit vreemd en weinig in overeenstemming met de regels voor behoorlijke
wetgeving is, aldus deze leden, de mededeling van de regering thans bij memorie
van antwoord, dat zij het voornemen heeft de bepaling in «Artikel 103a,
eerste lid, onder a» – is bedoeld artikel 103, tweede lid, onder
a? – «bij gelegenheid te schrappen en tot die tijd de betreffende
wijziging van artikel 103 niet in werking te laten treden». In de eerste
plaats waren de redenen voor dit voornemen al vóór de afrondende
behandeling in de Tweede Kamer bekend. En voorts vroegen zij welke garantie
de staatssecretaris kan bieden dat zijn voornemen wordt uitgevoerd.In het kader van strijdigheid met de concessies stelden deze leden vragen
over de bevoegdheid van de raad van bestuur bij de vaststelling van het meerjarenplan
af te wijken van de net-meerjarenplannen. Voorzover een antwoord te vinden
moet zijn in beantwoording van de regering van vragen van de leden van de
PvdA-fractie, stelt de regering dat de bevoegdheden van de raad van bestuur
niet leiden tot «inmenging in de inhoudelijke programmatische autonomie
van de zendgemachtigden». Zo zouden netprofielen – over net-meerjarenplannen
zwijgt de regering – niet vastgesteld of gewijzigd kunnen worden zonder
dat alle betrokken zendgemachtigden daarmee instemmen. Doch hoe verhoudt zich
die stelling tot de bepaling in artikel 99 lid 1, op de voet waarvan de raad
van bestuur het meerjarenplan vaststelt, waarbij hij slechts rekening heeft
te houden met de net-meerjarenplannen? Op blz. 17 van de memorie van antwoord zegt de regering dat de raad van
bestuur geen bevoegdheden heeft ten aanzien van individuele programma's. Doch
de raad kan toch beslissende invloed uitoefenen op programma-voorstellen van
omroepverenigingen via het programmaversterkingsfonds?Is de regering het met de leden, behorende tot de fractie van het CDA,
eens dat de uitbestedingsplicht van 25% niet voortkomt uit cultuurpolitiek
doch uit industriepolitiek en dat zij door alleen te worden opgelegd aan de
publieke omroep (en niet ook aan de commerciële) discrimineert?Artikel 101, derde lid spreekt over een maximum van 10%. De regering wijst
erop dat de staatssecretaris de bevoegdheid heeft «om jaarlijks het
maximum-percentage vast te stellen.....». Dient dit aldus te worden
begrepen, zo vroegen genoemde leden, dat de staatssecretaris daarbij vrij
is tot enig percentage mits niet hoger dan 10%? ArtikelsgewijsDe leden behorende tot de PvdA-fractie waren wat verbaasd over
het antwoord van de regering op de vraag waarom het begrip «publieke
omroep», zoals deze in het intitulé wordt gebruikt, niet voorkomt
in artikel 1, het definitie-artikel van de wet. De regering merkt op dat het
«publieke» van de publieke omroep blijkt uit de programma's. Deze
leden zouden menen dat het «publieke» blijkt uit de wettelijke
opdracht die zendgemachtigden hebben gekregen. Een wettelijke definitie zou
ook daarop mede moeten worden gebaseerd. Het is curieus dat straks de Telecommunicatiewet
wél een definitie zal bevatten van publieke omroep, zij het een definitie
zonder materiële inhoud, terwijl de Mediawet die niet bevat.De leden behorende tot de PvdA-fractie vroegen aandacht voor de tekst
van artikel VI, waarin het in werking treden van de wet wordt geregeld. De
delegatie, vervat in dit artikel, om – zo de regering dit wenst –
selectief delen van de wet al dan niet in werking te laten treden geeft een
grote bevoegdheid aan de regering.Acht de regering een zo vergaande delegatie niet in strijd met de strekking
van artikel 81 Grondwet, inhoudende «De vaststelling van wetten geschiedt
door de regering en de Staten-Generaal gezamenlijk»? Zo kondigt de staatssecretaris
reeds aan (memorie van antwoord, blz.10) dat hij artikel 103, eerste lid onder
a, niet in werking zal laten treden. Elders heeft hij aangekondigd artikel
54, tweede lid in fases te zullen invoeren. Hoe verhoudt zich dit beleid –
dat van een andere orde van grootte is dan delen van wetten later van kracht
laten worden om procedurele redenen, bijv. het niet tijdig klaar zijn van
secundaire regelgeving – tot de gezamenlijkheid welke artikel 81 Gw
gebiedt?Vertrouwende dat bovenstaande vragen tijdig zullen worden beantwoord,
acht de commissie de openbare beraadslaging over het onderhavige wetsvoorstel
voldoende voorbereid.De voorzitter van de commissie,De BoerDe griffier van de commissie,Heijnis XNoot1Samenstelling: Glastra van Loon (D66), Postma (CDA), Glasz
(CDA), De Boer (GL), voorzitter, Veling (GPV), Luimstra-Albeda (CDA), Van
den Broek-Laman Trip (VVD), Grewel (PvdA), Bierman, Van Heukelum (VVD), Cohen
(PvdA), Luijten (VVD). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-19971998-25216-49b.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl