Invoeringswet Vreemdelingenwet 2000; Verslag van de vaste commissie voor Justitie over het voorbereidend onderzoek
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-09 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 26975, nr. 4

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

07-04-2000

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1999-2000

26975 nr. 4

03-04-2000

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamALGEMEENFinanciële gevolgenARTIKELSGEWIJSHOOFDSTUK 2. MINISTERIE VAN BINNENLANDSE ZAKEN EN KONINKRIJKSRELATIESArtikel 1Artikel 3Artikel 4Artikel 5Artikel 6Artikel 7HOOFDSTUK 5. MINISTERIE VAN JUSTITIEArtikel 2Artikel 5Artikel 6HOOFDSTUK 6. MINISTERIE VAN ONDERWIJS, CULTUUR EN WETENSCHAPPENHOOFDSTUK 7. MINISTERIE VAN SOCIALE ZAKEN EN WERKGELEGENHEIDArtikelen 6 t/m 8 (AOW, ANW en AKW)Artikelen 10 t/m 13Artikelen 16 en 17HOOFDSTUK 8. MINISTERIE VAN VERKEER EN WATERSTAATHOOFDSTUK 9. MINISTERIE VAN VOLKSGEZONDHEID, WELZIJN EN
SPORTArtikelen 1t/m 3Artikel 4HOOFDSTUK 10. MINISTERIE VAN VOLKSHUISVESTING, RUIMTELIJKE
ORDENING EN MILIEUBEHEERArtikel 1Artikel 2HOOFDSTUK 11. OVERGANGS- EN SLOTBEPALINGENArtikel 5Nader RapportPunt 1Punt 10Punt 15Punt 16Punt 17Punt 18Punt 19Punt 25Ondertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 26975Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 102 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
26 975Invoering van de Vreemdelingenwet 2000 en daarmee verband houdende wijziging
van diverse wetten alsmede intrekking van de Wet gemeentelijke zorg voor houders
van een voorwaardelijke vergunning tot verblijf (Invoeringswet Vreemdelingenwet
2000)nr. 4VERSLAGVastgesteld 3 april 2000De vaste commissie voor Justitie1, belast
met het voorbereidend onderzoek van dit wetsvoorstel, brengt als volgt verslag
uit van haar bevindingen.Onder het voorbehoud dat de regering de gestelde vragen tijdig zal hebben
beantwoord, acht de commissie de openbare behandeling van dit wetsvoorstel
voldoende voorbereid.ALGEMEENDe leden van de PvdA-fractie hebben met belangstelling kennisgenomen van
de voorgestelde wijzigingen in een aanzienlijk aantal wetten die de uiteindelijke
invoering van de Vreemdelingenwet 2000 mogelijk moeten maken.De invoering van de nieuwe Vreemdelingenwet brengt een groot aantal wijzigingen
van materiewetten met zich mee, die voor een deel zonder al te veel discussie
doorgevoerd kunnen worden. Op een aantal terreinen zijn de wijzigingen echter
van fundamenteler aard. Aan deze wijzigingen gaan keuzes vooraf. Bij een tweetal
terreinen plaatsen de leden van de PvdA-fractie vraagtekens, misschien niet
bij de keuze van de regering, maar in ieder geval wel bij de uitwerking daarvan.
Ratio en realiteit zijn daarbij centrale begrippen die niet los van elkaar,
maar in samenhang moeten worden bezien. Het eerste onderwerp betreft de toepassing
van de Wet Inburgering Nieuwkomers op houders van een voorwaardelijke vergunning
van verblijf. Ratio is dat het mensen betreft die niet permanent tot Nederland
zijn toegelaten en die vooral moeten beseffen dat terugkeer een optie is.
Realiteit is dat het overgrote deel van de tijdelijk toegelaten personen,
na drie jaar een permanente verblijfsvergunning krijgen. De uitwerking van
dit dilemma door de regering heeft de zorgen van deze leden niet weg kunnen
nemen.Het tweede onderwerp betreft de intrekking van de Zorgwet vvtv. Ratio
is dat, nu er één status zal zijn voor alle toegelaten vluchtelingen,
voor hen allen de vrije keuze voor een vestigingsplaats zou moeten gelden.
Realiteit is echter dat daarmee sommige gemeenten onevenredig veel vluchtelingen
zullen ontvangen, met alle consequenties van dien.Ook op dit punt richten de leden van de PvdA-fractie zich tot de regering
voor verduidelijking. De leden van de PvdA-fractie vragen of de regering voornemens
is artikel 8 k van de vreemdelingenwet 2000 ook onder werking van de bijstandswet
te brengen nu de jurisprudentie in die richting wijst.De leden van de VVD-fractie hebben met belangstelling kennisgenomen van
het wetsvoorstel met betrekking tot de invoering van de Vreemdelingenwet 2000.
Zij constateren, dat het onderhavige wetsvoorstel met name technische wijzigingen
betreft. Tevens is het noodzakelijk de verschillende wetten aan te passen
aan het in de Vreemdelingenwet 2000 neergelegde vergunningenstelsel. Daarnaast
is er sprake van enkele beleidsinhoudelijke voorstellen.Aan al diegenen die in het bezit zijn van een verblijfsvergunning voor
bepaalde tijd asiel, zal een voorzieningenpakket worden geboden op het niveau
waar de verdragsvluchteling recht op zou hebben. Zoals ook uit het verslag
van de leden van de VVD-fractie bij de Vreemdelingenwet 2000 blijkt, vrezen
deze leden dat daar een aanzuigende werking vanuit gaat.De Wet arbeid vreemdelingen zal ook op houders van een vergunning voor
bepaalde tijd asiel van toepassing zijn. Er wordt voorgesteld de tewerkstellingsvergunning
zonder toets aan prioriteitgenietend aanbod te verstrekken. De leden van de
VVD-fractie vragen de regering dit nader te motiveren. Zal hier geen aanzuigende
werking op de komst van vreemdelingen naar Nederland van uitgaan? Leidt dit
niet tot strijd met (internationale) discriminatiebepalingen? Gaarne krijgen
de leden van de VVD-fractie daarop een reactie van de regering.De VNG wijst op de gevolgen van de intrekking van de Zorgwet vvtv. Kan
de regering nader aangeven waarom de geuite vrees van de VNG, namelijk dat
het intrekken van de Zorgwet vvtv zal leiden tot een ongelijkmatige spreiding
van vergunninghouders over de Nederlandse gemeenten, niet wordt gedeeld? Gaarne
krijgen de leden van de VVD-fractie daarop een reactie van de regering.De leden van de CDA-fractie hebben kennisgenomen van het wetsvoorstel.
Het oordeel van deze leden over het wetsvoorstel hangt nauw samen met hun
oordeel over de nieuwe Vreemdelingenwet 2000 zelf.In de memorie van toelichting wordt gesteld dat het niveau van de rechten
en voorzieningen die verbonden zullen zijn aan de verblijfsvergunning voor
bepaalde tijd worden bepaald door volkenrechtelijk verbindende afspraken terzake
en door het beleid van de Nederlandse regering binnen het kader van deze internationale
afspraken. Tevens wordt gesteld dat aan al diegenen die in het bezit zijn
van een verblijfsvergunning voor bepaalde tijd asiel, een voorzieningenpakket
moet worden geboden op het niveau waarop een verdragsvluchteling recht zou
hebben.Uit diverse internationale verdragen vloeien verplichtingen voort met
betrekking tot het te bieden voorzieningenniveau aan vluchtelingen in de zin
van het Vluchtelingenverdrag en aan anderen. Kan de regering van de navolgende
internationale verdragen en regelingen aangeven welke voorzieningen, vanaf
welk moment en aan welke statushouders voor bepaalde tijd asiel, onderverdeeld
naar de respectievelijke verleningsgronden van artikel 27 van de Vreemdelingenwet
2000, moeten worden geboden? Kan de regering aangeven welke voorzieningen
aan welke statushouders voor bepaalde tijd asiel worden verstrekt, onderverdeeld
naar de verleningsgrond, zonder dat daaraan een verplichting uit één
van onderstaande verdragen of regelingen ten grondslag ligt? De volgende internationale
verdragen en regelingen worden bedoeld:• Het Verdrag van Genève incl. protocol• Europees Sociaal Handvest incl. appendix + appendix to the additional
Protocol; EVSMB + Protocol;• ILO-verdragen;• Verdrag inzake de overname van verantwoordelijkheid voor vluchtelingen;Geneva Convention relative to the protection of civilians in time of war
(1949) + Protocol 1 to the Geneva Convention relating to the Protection of
Victims of war;• Convention concerning international cooperation regarding administrative
assistance tot refugees (3 september 1985);• Convention on the Right of the Child (oa. Art. 22);• Recommendation nr. 86 concerning migration for employment (1949)
and additional annex on temporary migration for employment, incl. migration
of refugees and displaced persons;• Convention on copyright + protocol nr. 1 (1971);• Convention nr. 118 concerning equality of treatment of nationals
and non-nationals in social security (met name art. 1 sub g) (28 juni 1962);• European agreement on the abolition of visas for refugees (20 april
1959);• European Convention of Social Security (14 december 1972);• Protocol to the European Convention of Consular functions concerning
the Protection of Refugees (11 december 1967);• EC regulation 1408/71 inzake sociale zekerheid.Kan de regering zo gedetailleerd mogelijk aangeven wat het niveau is van
het voorzieningenpakket waarop een verdragsvluchteling recht heeft? Kan daarbij
worden aangeven in welke opzichten Nederland thans méér, dan
wel minder doet dan andere landen? Is het streven van de regering erop gericht
het niveau van de voorzieningen zoveel mogelijk in de pas te laten lopen met
dat in andere landen? Wordt wellicht gedacht aan een neerwaartse bijstelling
van het huidige, voor A-statushouders geldende voorzieningenpakket? Zo ja,
in welke zin zullen in de nieuwe situatie voor A-statushouders afwijkingen
bestaan ten opzichte van de huidige situatie? Deze vragen worden bij de leden
van de CDA-fractie met name ingegeven door de in de vorige alinea geciteerde
passage uit de memorie van toelichting, waarin wordt gesproken van de verdragsvluchteling «indien als zodanig gedetermineerd». Hoe
moet deze laatste toevoeging worden verstaan? Betekent dit dat, gezien het
voornemen om bij het toekennen van de verblijfsvergunning voor bepaalde tijd
de toekenningsgrond niet bekend te maken, de desbetreffende vreemdeling (vooralsnog)
niet dan als verdragsvluchteling zou moeten worden erkend, maar pas na drie
jaren? En zo ja, zou dit dan inhouden dat hem derhalve gedurende drie jaren
niet een voorzieningenpakket op het niveau van de verdragsvluchteling zou
moeten worden aangeboden? Kortom, kan de regering helderheid verschaffen over
de verhouding tussen de verblijfsvergunning voor bepaalde tijd, die niet uitsluitend,
maar ook aan verdragsvluchtelingen wordt toegekend en tal van internationale
bepalingen die slechts rechten toekennen aan vluchtelingen in de zin van het
Vluchtelingenverdrag?Degenen die onder de huidige Vreemdelingenwet 2000 een A-, een vtv-humanitaire,
dan wel een vvtv-status hebben, krijgen onder de Vreemdelingenwet 2000 allen
dezelfde voorzieningen op basis van de verblijfsvergunning voor bepaalde tijd
asiel, om doorprocederen te voorkomen. Indien nu, in tegenstelling tot de
verwachting van de regering, de rechter wel degelijk onderscheid maakt tussen
de onderliggende gronden van de verlening van de vergunning bepaalde tijd
asiel, is de regering dan bereid om de huidige verschillen in voorzieningenniveau
opnieuw te introduceren?Kan de regering systematisch in kaart brengen welke voorzieningen de houders
van een vvtv-status formeel en materieel genieten en welke voorzieningen de
houders van een vergunning bepaalde tijd asiel genieten? Welke veranderingen
betekent dit voor mensen die momenteel een vvtv-status zouden
krijgen en onder de nieuwe wet een vergunning bepaalde tijd asiel?De Raad van State heeft aangegeven dat het nieuwe wetsvoorstel Vreemdelingenwet
2000 een forse distorsie betekent ten opzichte van het in andere Europese
landen geldende recht. Dit betreft onder andere het geboden voorzieningenniveau.
Hierdoor wordt aanzuigende werking gevreesd, waardoor een meer dan evenredig
deel van de asielzoekers naar Nederland zal (blijven) komen. Deze vrees leeft
bij de leden van de CDA-fractie. Welke argumentatie kan de regering aanvoeren
om deze weg te nemen?In april 2000 zal in het kader van de Intergouvernementele Consultaties
(IGC) een vergelijkende analyse worden afgerond van wet- en regelgeving en
beleid op het gehele vreemdelingenbeleid in de aangesloten landen. Waarom
heeft de regering, mede in het licht van de forse kritiek van de Raad van
State, dit rapport niet afgewacht ? De regering heeft toegezegd het rapport
vertrouwelijk aan de Kamer ter beschikking te zullen stellen. Deze leden verzoeken
de regering het rapport van een formele reactie te voorzien.Gesteld wordt dat de aanspraken op studiefinanciering en tegemoetkoming
studiekosten van houders van een verblijfsvergunning voor bepaalde tijd asiel,
te zijner tijd worden geregeld bij de wijziging van het Besluit studiefinanciering
en het Besluit tegemoetkoming studiekosten. Kan worden aangegeven of daarbij
zal worden aangesloten bij de huidige systematiek voor erkende vluchtelingen
(die direct na statusverlening aanspraak kunnen maken op deze voorzieningen)
of bij de systematiek die geldt voor houders van een vergunning tot verblijf-humanitair?In de memorie van toelichting wordt gesteld dat houders van een verblijfsvergunning
voor bepaalde tijd onder de werking van de van de Wet inburgering nieuwkomers
(WIN) komen te vallen en dat de inburgeringsprogramma's- en modules, alsook
het maatwerk gericht op toeleiding naar de arbeidsmarkt, door uitvoeringsorganisaties
en gemeenten samen moeten worden uitgewerkt. De leden van de CDA-fractie hebben
hierover enkele vragen. Hoe verloopt dit traject momenteel? Kan worden aangegeven
hoeveel méér personen er ten gevolge van de nieuwe Vreemdelingenwet,
in vergelijking met de huidige Vreemdelingenwet, onder de werking van de WIN
zullen vallen en wat de gevolgen zijn voor het totale WIN-budget? Op welke
manier zal de hand worden gehouden aan het verplichtende karakter dat de Wet
inburgering nieuwkomers ook voor houders van een tijdelijke status zal hebben,
ook bezien naar de mogelijkheid van het opleggen van sancties bij het niet
voldoen aan die verplichting? Zal toetreding tot de arbeidsmarkt pas mogelijk
zijn na succesvolle afronding van het WIN-traject? Welke situatie zal ontstaan
als iemands verblijfsvergunning wordt ingetrokken, terwijl hij nog deelneemt
aan het inburgeringstraject? Heeft hij dan nog de plicht, dan wel het recht,
om het WIN-traject te voltooien?Op welke manier zal in de programma's en modules aandacht worden geschonken
aan terugkeer? Wat is de stand van zaken betreffende de daadwerkelijke ontwikkeling
van dergelijke modules? Is het, gezien de grote diversiteit van herkomstlanden,
naar de mening van de regering eigenlijk wel goed mogelijk om dergelijk terugkeermodules
te ontwikkelen?Wat is de visie van de regering op het gegeven dat uit onderzoek zou zijn
gebleken dat wie ooit goed integreerde in het asielland, ook weer makkelijker
aardt in het land van herkomst? Welke wetenschappelijke gegevens, eventueel
ook uit andere landen, zijn er op dit punt voorhanden? De leden van de CDA-fractie
achten het antwoord inzake dit vraagstuk van belang mede tegen de achtergrond
van de kritische opmerkingen van de Raad van State. De Raad merkt op dat het
opleggen van een plicht tot inburgering aan vreemdelingen slechts is aangewezen,
indien uitzicht bestaat op bestendig verblijf hier te lande en
dat het opleggen van een dergelijke plicht in andere gevallen ongewenste verwachtingen
op toelating voor zulk verblijf wekt. De regering stelt daar in het nader
rapport tegenover dat in feite weinig personen die voor bepaalde tijd asiel
zijn toegelaten uiteindelijk niet voor toelating voor onbepaalde tijd in aanmerking
komen. Dit zou impliceren dat dit ook geldt voor de meeste gevallen waarin
aanvankelijk een negatieve beslissing is gegeven en waarin men niet (langer)
een op inburgering, maar een op terugkeer gericht programma zou moeten volgen.
Eén en ander overziende vragen de leden van de CDA-fractie of het aanbieden
van specifieke terugkeermodules wenselijk is. Kan uit oogpunt van zowel integratie
als mogelijke terugkeer, niet worden volstaan met het aanbieden van voldoende
beroepsgerichte opleidingen, aansluitend op het inburgeringstraject en het
behalen van een voldoende hoog niveau van beheersing van de Nederlands taal
om deze opleiding te kunen volgen? Graag vernemen deze leden de visie van
de regering inzake het hier geschetste dilemma.De VNG heeft gewezen op een aantal uitvoeringsconsequenties van de Invoeringswet
op lokaal niveau. De regering stelt dat zij de door de VNG geuite vrees van
een ongelijkmatige spreiding van statushouders over de Nederlandse gemeenten
niet deelt. De leden van de CDA-fractie menen echter uit de daaropvolgende
door de regering gegeven motivering niet te kunnen afleiden dat daarvan geen
sprake zou kúnnen zijn. In dit verband vragen zij hoe de regering uitwerking
denkt te geven aan de opmerking dat de vestiging van vreemdelingen in Nederland
moet worden bekeken in het kader van het totale minderheden- en grote steden-
en integratiebeleid (en niet moet worden beperkt tot de gevolgen van de nieuwe
Vreemdelingenwet).De leden van de CDA-fractie vragen wat de reactie van de regering is op
de door de VNG geuite vrees, dat ten gevolge van de (toenemende) verhuisbewegingen
van statushouders naar met name de grote(re) gemeenten, het voor deze gemeenten
moeilijk zo niet onmogelijk zal zijn te voldoen aan hun wettelijk opgelegde
taakstelling? Deelt de regering de vrees van de VNG, dat ook met betrekking
tot de verplichte inburgering problemen voor gemeenten kunnen ontstaan in
die zin dat het plannen en maken van financiële afspraken met samenwerkingspartners
op lokaal niveau (bijvoorbeeld de regionale opleidingscentra) wordt bemoeilijkt,
indien niet helder is hoeveel houders van een verblijfsvergunning voor bepaalde
tijd zich in de desbetreffende gemeente zullen vestigen?De leden van de CDA-fractie vragen of de regering een reactie kan geven
op de door de VNG aangegeven noodzaak van financiële compensatie van
gemeenten in verband met de behoefte aan extra financiële middelen betreffende
onder andere de volgende aangelegenheden: de extra begeleiding op het gebied
van het afsluiten van huurcontracten en het aanvragen van huursubsidie door
houders van een verblijfsvergunning voor bepaalde tijd; de financiële
garantstelling richting corporaties; de extra bijstandsuitkeringen die gemeenten
moeten gaan verstrekken aan voormalige houders van een voorwaardelijke vergunning
tot verblijf (zal in dit verband conform artike 2 van de nieuwe Financiële-verhoudingswet
1997 compensatie plaats hebben via een extra storting in het Gemeentefonds?);
de omzetting van GBA-coderingen en het vullen van het VAS-register.De leden van de fractie van D66 hebben kennisgenomen van het onderhavige
wetsvoorstel. In de Invoeringswet wordt geregeld welke rechten en voorzieningen
verbonden worden aan de verblijfsvergunningen in het systeem van de nieuwe
Vreemdelingenwet.De introductie van de nieuwe Vreemdelingenwet 2000 houdt onder andere
in dat het aantal verblijfstatussen in Nederland terug wordt gebracht. Gekozen
is voor één verblijfsvergunning voor bepaalde tijd, die na drie
jaar kan worden omgezet in een verblijfsvergunning voor onbepaalde tijd. Door de keuze van het zogenaamde volgtijdelijk statussysteem in de
nieuwe Vreemdelingenwet 2000 kan gedurende de eerste drie jaar niet langer
gedifferentieerd worden in rechten en voorzieningen. Bedoelde rechten en voorzieningen
zijn neergelegd in wetten op het gebied van de sociale zekerheid, toegang
tot de arbeidsmarkt en huisvesting.De leden van de fractie van D66 stellen in deze inbreng enkele knelpunten,
dan wel onduidelijkheden, aan de orde die bij lezing van het wetsvoorstel
naar voren kwamen. In het algemeen willen de leden van de fractie van D66
graag een nadere toelichting van de regering op de uitvoerbaarheid van de
Invoeringswet. Zij denken daarbij met name aan de gevolgen van deze wet voor
gemeenten en sociale verzekeringsinstellingen. Voorts zijn deze leden benieuwd
naar de consequenties voor de Immigratie- en Naturalisatiedienst? Deze dienst
loopt al tegen een enorme achterstand aan. Zal deze achterstand vergroot worden?Uit het vergunningenstelsel van de Vreemdelingenwet 2000 volgt dat aan
de houder van een vergunning voor bepaalde tijd asiel desgevraagd een vluchtelingenpaspoort
wordt verstrekt. In de onlangs aan de Tweede Kamer toegezonden Paspoortwet
is hier nog geen rekening mee gehouden. Kan de regering hier op ingaan?In de memorie van toelichting wordt aangekondigd dat alle houders van
een vergunning voor bepaalde tijd asiel aanspraak zullen kunnen maken op studiefinanciering
en tegemoetkoming studiekosten. Wordt hier aangesloten bij de huidige systematiek
voor A-statushouders, dan wel C-statushouders? Met andere woorden, kan men
direct na statusverlening aanspraak maken op deze voorzieningen, of kan dit
pas na tenminste een jaar verblijf in Nederland?De leden van de GroenLinks-fractie hebben met belangstelling kennisgenomen
van de voorgestelde wijzigingen in de rechtspositie van statushouders, die
nauw samenhangen met de nog in behandeling zijnde Vreemdelingenwet 2000.Het uitgangspunt dat alle houders van een (tijdelijke) status dezelfde
rechtspositie verkrijgen, spreekt deze leden, mede gelet op het systeem van
één volgtijdelijke status, bijzonder aan. Dit systeem komt de
rechtsgelijkheid en rechtszekerheid ten goede. Deze leden hebben wel de indruk
dat de rechtszekerheid en de rust die dit met zich meebrengt, tegelijkertijd
weer wordt aangetast door het niet vermelden van de gronden waarop de (tijdelijke)
status is verleend.Deze leden zijn verheugd over de erkenning dat aan degene die als asielgerechtigde
is toegelaten, het voorzieningenpakket moet worden geboden op het niveau waarop
de verdragsvluchteling recht zou hebben. Hieruit leiden deze leden af dat
vluchtelingen op geen enkele wijze een verslechtering van hun rechtspositie
hoeven te verwachten. De leden van de GroenLinks-fractie zullen, onder andere
op deze voorwaarde, de invoeringswet beoordelen. Deze leden willen voorts
aandacht vragen voor de mogelijkheid die artikel 26 van de Vreemdelingenwet
2000 biedt om een tijdelijke status voor korter dan drie jaar te verlenen.
Zij zijn bevreesd dat deze mogelijkheid een negatief effect zou kunnen hebben
op de doelstellingen die de regering heeft bij het voorzieningenpakket voor
de houders van een vergunning voor bepaalde duur. Bij een verlening van een
vergunning voor drie jaar zal de statushouder meer gemotiveerd zijn om te
investeren in het zelfstandig kunnen functioneren in de Nederlandse samenleving,
dan wanneer er steeds voor een korte periode een vergunning wordt verleend.
Ook werkgevers zullen minder snel geneigd zijn te investeren in een werknemer
(al te beginnen bij de rompslomp van een tewerkstellingsvergunning aanvragen)
als niet duidelijk is hoe lang hij op de statushouder kan rekenen. De lange
duur van de status doet natuurlijk niets af aan de mogelijkheid van intrekking,
maar psychologisch maakt het veel verschil. Wat is de reden van de regering
om deze mogelijkheid te willen hebben en welke criteria gaat zij
hanteren bij de keuze om voor een kortere periode een vergunning te verlenen?De leden van de GroenLinks-fractie vragen graag aandacht voor de rechtspositie
van enkele groepen die niet duidelijk onder een categorie te vatten zijn.
Zou de regering kunnen aangeven voor welke voorzieningen mensen in aanmerking
komen die uitstel van vertrek krijgen? Wordt daarbij nog onderscheid gemaakt
tussen de uitgeprocedeerde asielzoekers en degenen die jarenlang een status
voor bepaalde tijd hebben gehad? Zo nee, is het niet onwenselijk dat deze
laatste groep wordt teruggeworpen op centrale opvang met bijbehorende voorzieningen,
terwijl ze al langere tijd zelfstandig functioneerden in de samenleving en
nog steeds onduidelijk is of ze wel terugkunnen naar het land van herkomst?
Zouden zij niet hun oorspronkelijke rechtspositie moeten kunnen behouden totdat
zij terugkeren naar hun land van herkomst?Op welke wijze worden de voorzieningen beëindigd nadat een tijdelijke
vergunning is ingetrokken en daar onherroepelijk op is beslist? Zou het niet
wenselijk zijn de termijnen aan te passen aan het feit dat mensen hier al
voor langere tijd een bestaan hebben opgebouwd, zodat zij op waardige wijze
alles kunnen afbouwen?Voor welke voorzieningen komen aanvragers voor een vergunning voor onbepaalde
tijd in aanmerking? Krijgen zij ook te maken met een bepaalde terugval of
blijven de rechten gelden die ze hebben als houders van een vergunning voor
bepaalde tijd? Zou het niet wenselijker zijn, gelet op de mogelijkheid van
trage afhandeling, om de vergunning van rechtswege te laten overgaan in een
vergunning voor onbepaalde duur? Immers, het systeem gaat ervan uit dat de
tijdelijkheid niet langer dan drie jaar mag duren en dat de tijdelijkheid
een iets zwakkere rechtspositie rechtvaardigt. Als deze statushouders daarna
nog lang op uitsluitsel over permanent verblijf moeten wachten, wordt daarmee
de tijdelijkheid de facto aanzienlijk uitgebreid. Acht de regering dit niet
een onwenselijk effect van de eis van een nieuwe aanvraag? Betekent het daarnaast
niet veel extra belasting van het werkapparaat? Wat is het voordeel van de
extra toets? De leden zijn verheugd over het feit dat de mogelijkheden om
voor studiefinanciering in aanmerking te komen worden verruimd. Graag willen
zij weten of de regeling voor houders van de vluchtelingenstatus hier van
toepassing wordt verklaard op alle groepen. Dit zou immers betekenen dat het
recht op studiefinanciering direct na statusverlening ontstaat. Invoering
van een extra eis van minimaal een jaar verblijf in Nederland, zoals nu geldt
voor houders van een vergunning op humanitaire gronden, zou in sommige gevallen
onnodige vertraging kunnen doen ontstaan. Hierbij denken deze leden met name
aan jonge statushouders.Met betrekking tot arbeidsmogelijkheden hebben zij de indruk dat de huidige
houders van een vergunning tot verblijf op humanitaire gronden, houders van
een vluchtelingenstatus en houders van een vvtv derde jaar, beperkt worden
tot het vinden van arbeid bij werkgevers die over een tewerkstellingsvergunning
beschikken. Wat is de reden hiervoor? Vreest de regering niet met de leden
van de GroenLinks-fractie dat deze eis een drempel zal opwerpen voor een potentiële
werkgever, wat ertoe zou kunnen leiden dat hij de voorkeur zal geven aan iemand
waarbij hij geen vergunning nodig heeft? Past dit wel in de doelstelling van
een snelle integratie op de arbeidsmarkt en het voorkomen van bijstandsafhankelijkheid?
Is het de regering bekend dat uitzendorganisaties geen werk aanbieden als
eerst een tewerkstellingsvergunning moet worden aangevraagd? Is de regering
het met deze leden eens dat uitzendorganisaties, in elk geval in eerste instantie,
een belangrijke bron van arbeid vormen voor de statushouders? Wat is dan de
toegevoegde waarde van deze eis en staat deze in verhouding tot de nadelen?
Geldt deze eis ook nog voor asielgerechtigden die in afwachting zijn van hun
aanvraag voor een vergunning voor onbepaalde tijd?Deze leden zijn verheugd over het feit dat voortaan alle houders van een
tijdelijke status in aamerking komen voor inburgeringsprogramma's. Hiermee
zal eindelijk het huidig onwenselijk onderscheid tussen vvtv-houders en andere
statushouders zijn opgeheven. Zullen deze (ex)vvtv-houders na inwerkingtreding
van deze wet alsnog in aanmerking kunnen komen voor een inburgerinstraject
in het kader van de Wet Inburgering Nieuwkomers? Zal hiermee rekening gehouden
worden in budgetten voor gemeenten? Deze groep heeft tenslotte iets in te
halen. Zal met hun achterstand tevens rekening gehouden worden bij de plichten
die jegens hen gelden in dit opzicht? De verplichte inburgering van houders
van een tijdelijke status vinden deze leden, zich hierbij aansluitend bij
het advies van de Raad van State, een onlogische figuur. Immers, op welke
grondslag kun je iemand, die niet verzekerd is van permanent verblijf in Nederland,
eens te meer omdat de gronden voor statusverlening niet worden vermeld, de
verplichting opleggen alhier in te burgeren? In hoeverre is inburgering mogelijk
met een tijdelijke status, waarbij mensen in onzekerheid verkeren over hun
toekomst? De regering stelt dat de tijdelijke aard tot uitdrukking zal komen
in de inburgeringsprogramma's. Als voorbeeld worden terugkeerprogramma's genoemd.
Probeert de regering hier geen onverenigbare elementen te verenigen? Uiteraard
kunnen bepaalde studies of werkervaringen van pas komen bij het opbouwen van
een bestaan, zowel in Nederland als in het land van herkomst. Maar het verplichten
van diverse programma's, waarbij enkele gericht zijn op integratie in Nederland
(waaronder de taal, het leren kennen van de Nederlandse samenleving) en andere
op reïntegratie in het land van herkomst, lijkt deze leden paradoxaal.
Het één zal het ander niet bepaald motiveren. Heeft de regering
rekening gehouden met de effecten hiervan voor bijvoorbeeld getraumatiseerden
of mensen die op grond van het vluchtelingenverdrag bescherming behoeven?
Een dergelijk verplichtend programma confronteert ze wellicht onnodig en pijnlijk
met de onzekerheid of ze nu echt veilig zijn of rust hebben gevonden. En hoe
verhoudt zich dit idee met de berekening van de regering dat slechts een klein
percentage (8%) niet voor permanent verblijf in aanmerking komt?De leden van de GroenLinks-fractie zijn ingenomen met het recht op een
vluchtelingenpaspoort voor houders van een vergunning voor bepaalde tijd.
Kan de regering wel instaan voor het feit dat de doelgroep verbreed wordt
en dit geen gevolgen zal hebben voor de internationale bescherming die het
vluchtelingenpaspoort de erkende vluchteling biedt? Kan de regering er voor
instaan dat de benodigde wijziging in de Paspoortwet gelijktijdig met de Vreemdelingenwet
2000 in werking zal kunnen treden?De regering verwijst naar de aanpassing in de Rijkswet op het Nederlanderschap.
Daarbij wordt bij de invoering van de Vreemdelingenwet 2000 de verblijfseis
voor naturalisatie voor vluchtelingen verlengd van drie naar vijf jaar. Argument
daarbij is, dat de rechtspositie van de houder van een vergunning voor onbepaalde
duur zo sterk is, dat aan naturalisatie niet veel behoefte zal zijn. Dit bevreemdt
de leden van de GroenLinks-fractie uitermate. Enerzijds lijkt de huidige rechtspositie
van erkende vluchtelingen in elk geval niet slechter dan na de invoering van
onderliggend wetsvoorstel (eerder beter, gelet op het ontbreken van tijdelijkheid,
het niet eisen van tewerkstellingsvergunning, soepeler inkomenseis etc). Toch
ziet de regering op dit moment geen reden om de verblijfseis op vijf jaar
te stellen. Integendeel, verdragsverplichtingen nopen tot een eenvoudiger
naturalisatieprocedure voor vluchtelingen. Hoe verhoudt zich dat tot het uitgangspunt
dat alle houders van een vergunning voor onbepaalde duur de rechtspositie
van vluchtelingen behoren te krijgen? Dat impliceert toch ook dat erkende
vluchtelingen niet achteruit zullen gaan? Het is zelfs de vraag of in het
nieuwe systeem altijd wel na vijf jaar verblijf een naturalisatieverzoek kan
worden gedaan. Denkbaar is immers dat bij een vluchteling eerst een besluitmoratorium
van toepassing was, daarna gebruikmaking van de wettelijke beslistermijn(en),
waardoor na vijf jaar misschien nog geen zicht is op een vergunning
voor onbepaalde duur. Heeft de regering hier rekening mee gehouden? Is zij
bereid om, ter voorkoming van een verslechtering van de rechtspositie, in
alle gevallen de vergunning voor bepaalde tijd te laten ingaan op de datum
aanvraag? Zo nee, denkt zij verblijfsrechtelijke knelpunten als deze anders
te voorkomen?De leden van de GroenLinks-fractie vragen aandacht voor de huidige groep
vvtv-houders, die na inwerkingtreding van de Vreemdelingenwet 2000 van rechtswege
een vergunning voor bepaalde tijd krijgen. Is de regering het met deze leden
eens dat deze groep niet gedupeerd mag raken door deze overgang? Zo ja, is
de regering dan bereid om na drie jaar vergunninghouderschap van rechtswege
een vergunning voor onbepaalde duur te verlenen, zoals nu ook bij het vvtv-beleid
gebeurt? Deze gang van zaken is hen steeds in het vooruitzicht gesteld, want
op grond van het nieuwe beleid zouden ze eerst weer lange tijd in onzekerheid
komen te verkeren.De leden van de SP-fractie hebben met belangstelling kennisgenomen van
dit voorstel van wet. Aangaande dit voorstel hebben deze leden enkele vragen
en opmerkingen.De leden van de SP-fractie vragen of een vreemdeling, indien deze een
dag voor de afloop van zijn vergunning voor bepaalde tijd verlenging daarvan
vraagt, dan wel een verzoek indient om verlening van een vergunning, voor
onbepaalde tijd zijn aanspraken op voorzieningen en verstrekkingen kan behouden.
Welke bepalingen van de Vreemdelingenwet en de lagere regelgeving ten aanzien
van de uitzetbaarheid van de vreemdeling zijn daarbij bepalend? Welke verdragsrechtelijke
verplichtingen dienaangaande zijn van invloed? Hoe is dit voor een vreemdeling
die zijn vergunning voor bepaalde tijd heeft laten verlopen en hetzelfde vraagt?Behoudt dan wel herkrijgt een vreemdeling, die niet verschoonbaar na het
verlopen van zijn vergunning voor bepaalde tijd verlenging daarvan vraagt
dan wel een verzoek indient om verlenging van een vergunning voor onbepaalde
tijd, zijn aanspraken op voorzieningen en verstrekkingen. Welke bepalingen
van de Vreemdelingenwet 2000 en de lagere regelgeving ten aanzien van de uitzetbaarheid
van de vreemdeling zijn daarbij bepalend? Welke verdragsrechtelijke verplichtingen
dienaangaande zijn van invloed?Behoudt dan wel herkrijgt een vreemdeling die op grond van de nog bekend
te worden bepalingen van het Vreemdelingenbesluit gehoord dient te worden
door de Adviescommissie en die niet verschoonbaar na het verlopen van zijn
vergunning voor bepaalde tijd verlenging daarvan vraagt, dan wel een verzoek
indient om verlenging van een vergunning voor onbepaalde tijd, zijn aanspraken
op voorzieningen en verstrekkingen. Welke bepalingen van de Vreemdelingenwet
2000 en de lagere regelgeving ten aanzien van de uitzetbaarheid van de vreemdeling
zijn daarbij bepalend? Welke verdragsrechtelijke verplichtingen dienaangaande
zijn van invloed?Kan bij een ontkennende beantwoording bij de vragen sub 1 tot en met 5
worden aangegeven op welke objectieve en redelijke gronden de uitsluiting
wordt gebaseerd als de vreemdeling in de bedoelde casus de beslissing op zijn
verzoek of bezwaarschrift in Nederland mag afwachten. Een en ander in het
licht van de inmiddels gevormde jurisprudentie over de non-discriminatiebepalingen
in artikel 26 IVBPR, artikel 14 EVRM, artikel 8 EVSZ, artikel 3 lid 1 Besluit
3/80 van de Associatieraad EEG-Turkije, artikel 41 lid 1 Samenwerkingsovereenkomst
EG-Algerije alsmede de artikel 64 en 65 van de Euro-Mediterrane Overeenkomsten
met Tunesië en Marokko.De leden van de fracties van de RPF en het GPV hebben met belangstelling
kennisgenomen van het onderhavige wetsvoorstel. Het meest belangrijke
doel van het thans voorliggende wetsvoorstel is om de voorzieningen aan te
passen waar toegelaten asielzoekers met een verblijfsver- gunning voor bepaalde
tijd aanspraak op kunnen maken. Dit ter onderscheiding van de huidige situatie,
waarin de zogenaamde vvtv-ers op een ander, beperkter regime aanspraak kunnen
maken dan de asielzoekers die een toelating als vluchteling hebben ontvangen.Deze leden stellen vooraf bij de behandeling van de Vreemdelingenwet 2000
al de nodige twijfels te hebben geuit bij de wenselijkheid van deze keuze.
Op onderdelen komen zij daar in hun bijdrage bij het onderhavige wetsvoorstel
nog op terug.De leden van de fracties van de RPF en het GPV stellen vast dat het wetsvoorstel
niet uitblinkt in duidelijkheid over de vraag welke statushouder precies op
welke voorziening aanspraak kan maken. De reden hiervan is dat de introductie
van het volgtijdelijk systeem van verblijfsvergunningen weliswaar leidt tot
een zekere vereenvoudiging van statussen, maar dat afgezien daarvan uit artikel
8 van de Vreemdelingenwet 2000 nog een groot aantal verblijfstitels kan worden
afgeleid. Kan een overzicht worden verstrekt waaruit blijkt welke status recht
geeft op welke voorziening, alsmede de reden dat het aanspraak maken op de
voorziening wel of niet van toepassing moet worden geacht? Tevens vragen deze
leden om daarbij aan te geven op welke voorzieningen houders van een tijdelijke
status ingevolge de onderhavige wet aanspraak kunnen maken in vergelijking
met de huidige vvtv-ers.Ter illustratie wijzen deze leden op het bepaalde onder hoofdstuk 7 van
het wetsvoorstel, waaruit blijkt dat niet alle titels uit artikel 8 recht
geven op sociale voorzieningen, maar slechts een beperkt deel daarvan. In
het bijzonder wijzen deze leden op artikel 8, onder f. Zij vragen of dit artikelonderdeel
verwijst naar de artikelen 40 en 41 van de Vreemdelingenwet, waarin onder
meer het uitstel van vertrek is geregeld. Zo ja, is het dan logisch om mensen
die aanvankelijk op sociale voorzieningen aanspraak konden maken, daarvan
plotseling uit te sluiten, terwijl zeer onzeker is of het vertrek wel daadwerkelijk
geëffectueerd kan worden? Soortgelijke vragen kunnen worden gesteld ten
aanzien van de voortzetting van de aanspraak op bijvoorbeeld de WSF. Graag
ontvangen deze leden hierop een nadere toelichting.De WIN zal ook van toepassing worden verklaard op houders met een tijdelijke
status, ook al is intrekking van de status gedurende drie jaar niet denkbeeldig.
Gelet op deze mogelijke terugkeer stelt de regering dat inburgeringsprogramma's
met die mogelijke terugkeer rekening houden. De leden van de fracties van
de RPF en het GPV vragen om een nadere toelichting op dit punt. Moet een en
ander zo verstaan worden dat de eventuele scholing en andere vaardigheden
die worden aangeleerd, ook in de landen van herkomst bruikbaar moeten zijn?
Wat betekent een en ander voor het aanleren van bijvoorbeeld een andere taal
dan de moedertaal?De leden van de fracties van de RPF en het GPV kunnen, zoals uit hun inbreng
bij de Vreemdelingenwet 2000 blijkt, in beginsel instemmen met het principe
van vereenvoudiging en het zoveel mogelijk voorkomen van procedures. Een van
de belangrijkste argumenten om de voorzieningen voor asielzoekers die slechts
een verblijfsvergunning voor bepaalde tijd hebben gekregen gelijk te trekken
met degenen die een verblijfsvergunning voor onbepaalde tijd hebben gekregen,
is juist het voorkomen van procedures. Anderzijds moet de voorziening waar
dan aanspraak op ontstaat, naar het deze leden voorkomt, wel enig verband
houden met de actuele status van de vreemdeling op dat moment.Gelet daarop vragen deze leden om welke redenen houders van een tijdelijke
status bijvoorbeeld onder de AOW zouden moeten vallen. Dat betekent dat zij,
vanaf het moment dat zij asiel aanvragen en een tijdelijke status ontvangen,
beginnen met de opbouw van verzekeringsrechten op basis van de AOW, ook al
wordt de tijdelijke status na verloop van tijd niet omgezet in
een permanente status. Dat kan er toe leiden dat, zelfs al zou het merendeel
van de asielzoekers die eerst een tijdelijke status ontvangen, uiteindelijk
worden uitgezet, toch grote aantallen vreemdelingen afkomstig uit vele verschillende
landen, AOW-rechten opbouwen, terwijl ze op het moment dat zij 65 jaar worden,
wellicht niet eens meer traceerbaar zijn. De vraag is of dat zinnig is. Ten
aanzien van andere sociale voorzieningen, zoals de ANW, de WIK of de IOAZ,
is de zinvolheid een mogelijk korte periode van verzekering van toepassing
verklaring van de werkingssfeer, wat deze leden betreft ook niet direct aangetoond.De leden van de fracties van de RPF en het GPV vragen of het geen aanbeveling
verdient om bijgeval een andere route te kiezen door bijvoorbeeld de opbouw
van sociale zekerheidsrechten als de AOW te reserveren voor vreemdelingen
met een permanente verblijfsvergunning, met dien verstande dat indien hun
tijdelijke status wordt omgezet in een permanente dat in dat geval, maar alleen
dan, voor de opbouw van de AOW ook wordt meegerekend de periode dat de vreemdeling
op grond van een tijdelijke status in Nederland verbleef.De leden van de fracties van de RPF en het GPV stellen vast dat voor houders
met een tijdelijke status de belemmeringen om arbeid te verrichten in Nederland
vrijwel zijn vervallen als het onderhavige wetsvoorstel kracht van wet krijgt.
Deze leden vragen om aandacht voor mogelijk misbruik van deze mogelijkheid,
zeker in tijden van krapte van de arbeidsmarkt. Hoe groot acht de regering
het gevaar dat van de asielprocedure in Nederland misbruik zal worden gemaakt,
teneinde op deze min of meer legale manier kraptes op de arbeidsmarkt op te
lossen?De leden van de SGP-fractie hebben met belangstelling kennisgenomen van
het wetsvoorstel Invoeringswet Vreemdelingenwet 2000. Het voorstel geeft deze
leden aanleiding tot de volgende vragen en opmerkingen.Op welke wijze wordt de mogelijke terugkeer van de statushouders van de
voorlopige vergunning verwerkt in de inburgeringscursussen? Hoe verdragen
terugkeermodules zich met inburgeringsmodules? Kan aangegeven worden welke
financiële consequenties verbonden zijn aan het feit dat straks de huidige
vvtv'ers ook onder het bereik van de WIN zullen vallen? De rijksbijdrage ex
artikel 16 van de WIN zal toch moeten stijgen en de AMvB zal dienovereenkomstig
aangepast moeten worden?De leden van de SGP-fractie merken overigens op dat het argument van de
Nederlandse regering om alle houders van de tijdelijke verblijfsvergunning
asiel onder de werking van de WIN te brengen sterk pragmatisch is. Omdat in
de meeste gevallen een tijdelijke vergunning omgezet wordt in een meer permanente
vergunning, zou uitbreiding van die reikwijdte voor de hand liggen. Stel dat
juist weinig tijdelijke vergunningen in permanente vergunningen omgezet zouden
worden, welk principieel of pragmatisch argument zou de regering dan gebruiken
om het omgekeerde bij wet vast te leggen?Elke asielzoeker die een tijdelijke verblijfsvergunning asiel krijgt,
komt in aanmerking voor en is verplicht tot inburgering. Dat kan de verwarrende
suggestie wekken als zou door de verplichte inburgeringscursussen elke asielzoeker
voorbereid worden op permanent verblijf. Wat is inburgering anders dan voorbereiding
op permanent burgerschap? Anticipeert de regering met deze keuze niet te zeer
op een permanent verblijf waarvan zij de statushouders niet op voorhand kan
of mag verzekeren?Financiële gevolgenDe regering constateert dat de Vreemdelingenwet 2000 niet zal leiden tot
structurele extra uitgaven. De leden van de VVD-fractie vragen of dat daadwerkelijk
het geval zal zijn, omdat door het verlenen van de vergunning asiel voor bepaalde
tijd meer personen in aanmerking zullen komen voor het niveau van voorzieningen
dat thans geldt voor A-statushouders en houders van een vtv-humanitair.
Gaarne krijgen de leden van de VVD-fractie hierop een reactie van de regering.Wat betreft een nadere uiteenzetting van de structurele financiële
consequenties en verschuivingen tussen de begrotingen van de verschillende
betrokken departementen, zien de leden van de CDA-fractie met belangstelling
uit naar de Voorjaarsnota 2000.ARTIKELSGEWIJSHOOFDSTUK 2. MINISTERIE VAN BINNENLANDSE ZAKEN EN KONINKRIJKSRELATIESArtikel 1In de memorie van toelichting wordt vermeld dat de uitgangspunten van
de wet van 6 november 1997 tot aanpassing van de Kieswet, Gemeentewet en Provinciewet
in verband met de invoering van de Wet gemeentelijke basisadministratie persoonsgegevens
en aanpassing aan het geïntegreerd vreemdelingenbeleid gehandhaafd blijven.
Bij de uitoefening van het kiesrecht gaat het om de uitoefening van een grondrecht.
De leden van de fractie van D66 vragen het standpunt van de regering ten aanzien
van de zogenaamde verblijfsgaten, indien een vreemdeling niet verschoonbaar
niet voor het einde van de toelating voortgezette toelating vraagt, ook indien
op dat moment wordt voldaan aan alle vereisten voor voortgezette toelating,
mede gelet op de parallel die getrokken zou kunnen worden met het mvv-vereiste
dat nu ook wordt herzien. Acht de regering het proportioneel dat een vreemdeling,
als in bovenstaande bedoeld, opnieuw moet beginnen met de opbouw van een onafgebroken
periode van 5 jaar met een verblijfsrecht als bedoeld in het huidige artikel
1b sub 1 of 2 Vreemdelingenwet voor het actief en passief kiesrecht,
vanwege een toerekenbaar te laat ingediend verzoek?De leden van de GroenLinks-fractie blijven moeite houden met het zogenaamde
«verblijfsgat» dat ontstaat door het niet tijdig verlengen van
een vergunning. Voor de integratie en participatie staan de gevolgen niet
in verhouding tot de verwijtbaarheid van de handeling. De persoon kan weer
helemaal opnieuw gaan opbouwen voordat hij mag stemmen en naturaliseren. Is
de regering bereid deze regeling te herzien?Artikel 3De leden van de CDA-fractie vragen of het gegeven dat de thans bestaande
verblijfstitels op het tijdstip van inwerkingtreding van de Vreemdelingenwet
2000 van rechtswege worden aangemerkt als verblijfstitels op grond van de
nieuwe wet, gevolgen zullen hebben voor de registratie en afstemming van de
gegevens in het VAS ten opzichte van die in de GBA, dit mede gezien in relatie
tot een doelmatige uitvoering van de Koppelingswet. Is het waar dat het verstrekken
van een verblijfsvergunning voor bepaalde tijd die telkens moet worden verlengd,
betekent dat de grond voor rechtmatig verblijf in Nederland telkens verandert
en dus ook de GBA-code? Brengt dit vervolgens extra verificatiewerkzaamheden
met zich mee voor sociale zekerheidsinstellingen?Bij de evaluatie van de Koppelingswet bleek dat het terugbrengen van de
verschillende verblijfstitels naar tien codes regelmatig leidt tot verkeerde
interpretatie van het verblijfsrecht door uitvoeringsinstanties. Zo is vaak
niet duidelijk te krijgen of er een aanvraag voor verlening of een aanvraag voor verlenging loopt. Is de regering bereid hierop verbeteringen
aan te brengen, bijvoorbeeld door uitbreiding van het aantal codes, waardoor
minder verwarring kan ontstaan, vragen de leden van de GroenLinks-fractie.
Zullen de codes ook aan de nieuwe systematiek van artikel 8 Vreemdelingenwet
2000 worden aangepast? Tenslotte kan deze interpretatie bepalend zijn voor
de voorzieningen die worden toegekend. Is het mogelijk om de vreemdelingendiensten
hierin een faciliterende rol te laten spelen, en de diensten hiertoe te versterken?Artikel 4De zorgen die bestaan omtrent de intrekking van de Zorgwet vvtv worden
naar de mening van de leden van de PvdA-fractie door de uitleg in de memorie
van toelichting niet weggenomen. De regering meldt dat er geen wezenlijke
veranderingen optreden ten opzichte van de huidige situatie met betrekking
tot het huisvesten van statushouders op grond van de Huisvestingswet en de
Zorgwet vvtv. De eerste reguliere huisvesting op grond van de taakstellingen
zou onveranderd blijven. Het blijven bestaan van de taakstellingen zegt echter
niets over de vulling van deze woningen. De statushouders kunnen immers niet
verplicht worden om in een bepaalde gemeente te gaan wonen. Het probleem dat
onder andere door de VNG en de Raad van State is geschetst blijft naar het
oordeel van deze leden onvoldoende weerlegd. Het probleem betreft dus niet
alleen de vervolghuisvesting, zoals de regering aangeeft. Overigens vormt
die vervolghuisvesting ook een punt waar meer aandacht aan geschonken dient
te worden dan nu het geval is. In ieder geval zal bij de financiële systematiek
meer aandacht moeten komen voor het voorkomen dan wel repareren van onevenredige
belasting van verschillende gemeenten. Nu de overgangstermijn die gemeenten
hebben om de huidige voorzieningen in het kader van de Zorgwet voorwaardelijke
vergunning tot verblijf met de invoering van de Vreemdelingenwet 2000 om te
zetten in reguliere voorzieningen slechts op zes maanden is bepaald, achten
de leden van de PvdA-fractie het van belang dat onmiddellijk na inwerkingtreding
van de Vreemdelingenwet 2000 een begin wordt gemaakt met voorlichting over
huisvestingsmogelijkheden en de oriëntatie op de arbeidsmarkt.Als uitvloeisel van de invoering van een volgtijdelijk stelsel zal de
Wet gemeentelijke zorg voor houders van een vvtv (Zorgwet vvtv) worden ingetrokken.
De overgangstermijn die gemeenten hebben om de Zorgwet vvtv-voorzieningen
om te zetten in reguliere voorzieningen is gesteld op ten hoogste zes maanden.
De leden van de fractie van D66 willen van de regering weten of zij ook uitvoeringsproblemen
bij de gemeenten zien?Op welke wijze wordt de overgang geregeld van vvtv-ers die nu onder de
zorgwet vallen en straks onder de WIN, vragen de leden van de GroenLinks-fractie.De regering onderkent dat bij intrekking van de Zorgwet vvtv mogelijk
sprake zou kunnen zijn van meer verhuisbewegingen onder deze oorspronkelijke
doelgroep stellen de leden van de SGP-fractie. Hoewel het hier gaat om vervolghuisvesting,
rijst toch nog de vraag of die bewegingen zich niet eenzijdig op de grote
steden zullen richten en daarmee de spreiding van de oorspronkelijke doelgroep
van de Zorgwet vvtv in gevaar zullen komen. Hoe denkt de regering hierover,
zo vragen deze leden. Acht zij een dergelijk gevolg denkbaar, en zo ja, wenselijk?Artikel 5Bij de vraag of houders van een vergunning voor bepaalde tijd in aanmerking
zouden moeten komen voor inburgering volgens de WIN is het van belang, om
uitgangspunten en realiteit in verhouding tot elkaar te blijven zien. Uitgangspunt
is dat gedurende de eerste drie jaar terugkeer als optie open blijft voor
alle houders van een vergunning voor bepaalde tijd. De ervaring leert echter
dat in de meeste gevallen de huidige vvtv-status na drie jaar wordt omgezet
in een vergunning voor onbepaalde tijd. De keuze van de regering voor de toepassing
van de WIN op houders van vergunningen voor bepaalde tijd kan op instemming
van de leden van de PvdA-fractie rekenen. Zij zijn het met de regering eens,
dat het mogelijk maken van toegang tot de arbeidsmarkt, het volgen van onderwijs
voor niet-leerplichtigen enerzijds en het niet verplichten tot het leren van
de Nederlandse taal anderzijds met elkaar in strijd is.Naar de opvattingen van de leden van de PvdA-fractie moet het uitgangspunt
zijn dat ter voorkoming van achterstand en toekomstige werkloosheid een inburgeringsprogramma
nodig is. Daar waar het gaat om het cursusaanbod en de inhoud van de inburgeringsprogramma's
is naar mening van deze leden nog niet duidelijk hoe het terugkeerperspectief
daarin wordt verwerkt. Op welke wijze zal de persoon in kwestie duidelijk
worden gemaakt dat de fase van de vergunning voor bepaalde tijd niet een vanzelfsprekende
voorfase is tot verlening van de vergunning voor onbepaalde tijd? Zal een
beperkter inburgeringsprogramma per saldo niet tot nieuwe achterstand leiden?
Het onderscheid tussen de inburgering van vreemdelingen met uitzicht op bestendig
verblijf in Nederland en de inburgering van vreemdelingen met een voorwaardelijke
vergunning tot verblijf is in de memorie van toelichting niet verder uitgewerkt.
Deze uitwerking is voor de leden van de PvdA-fractie van belang voor de verdere
meningsvorming. Derhalve vragen zij de regering om deze nadere uitwerking.Vervolgens kan het op twee gedachten hinken, dus èn werken èn
naar school zonder goede afspraken, gaan leiden tot uitval uit het inburgeringsprogramma
zoals dat nu al de praktijk aan de orde blijkt te zijn. Welke regelingen en
afspraken stelt de regering voor om deze uitval te voorkomen?Verder vragen de leden van de PvdA-fractie met welk bedrag het huidige
beschikbare budget van de WIN verhoogd moet worden, om een sluitende aanpak
voor inburgering te kunnen realiseren. Kan de regering een overzicht geven
van de benodigde capaciteit en financiële middelen die met de toename
van het beroep op de WIN gemoeid zal zijn. In het bijzonder vragen zij de
regering in te gaan op de problematiek van de lange wachtlijsten voor cursussen
in de Nederlandse taal. Nu er in de huidige verdelingssystematiek van het
WIN-geld geen rekening is gehouden met het aantal en de spreiding van de toekomstige
vreemdelingen die ingevolge deze wet worden toegelaten, is de vraag op welke
manier de regering voorstelt de financieringssystematiek van de WIN aan te
passen. Immers indien de nieuwkomers zich in principe vrij kunnen vestigen
zal zich een concentratie van nieuwkomers rond centrumgemeenten kunnen voordoen
waar de T-2 systematiek van de WIN niet in voorziet.Met het oog op het beter op elkaar afstemmen van inburgering en werk verzoeken
de leden van de PvdA-fractie de regering nader te onderzoeken of de huidige
termijn waarin het inburgeringstraject moet worden uitgevoerd verlengd zou
moeten worden.Gelet op het feit, dat het voor personen, die een vergunning tot verblijf
asiel voor bepaalde tijd krijgen, nog niet duidelijk is of zij definitief
in Nederland mogen blijven, menen de leden van de VVD-fractie dat de inburgeringsprogramma's
niet eenduidig op integratie moeten zijn gericht, maar mede op
terugkeer. Mogelijk kunnen speciale terugkeermodules worden ontwikkeld, zo
stelt de regering. Hoe verhouden deze zich tot het karakter van de Wet op
de Inburgering? Gaarne krijgen de leden van de VVD-fractie meer inzicht in
de inburgeringsprogramma's. Waaruit zal de tijdelijke aard van het verblijf
blijken. Hoe zal de verhouding in de programma's zijn als het gaat om inburgering
en de mogelijke terugkeer? Zullen de terugkeermodules per groep verschillend
zijn? Overigens merken de leden van de VVD-fractie op, dat «mogelijk»
speciale terugkeermodules worden ontwikkeld. Waar zal dat van afhangen? De
regering gaat ervan uit dat de meeste mensen die een vvtv hebben gekregen,
uiteindelijk in Nederland mogen blijven. Zal dat ook gelden voor diegenen
die een vergunning voor bepaalde tijd asiel in het nieuwe stelsel krijgen?
Aan de ene kant is er de verwachting dat de meeste houders van een vergunning
asiel voor bepaalde tijd in Nederland zullen blijven, aan de andere kant zal
er in de inburgeringsprogramma's rekening worden gehouden met terugkeer. Hoe
verhoudt dat zich tot elkaar?De leden van de CDA-fractie vragen waarom de Raad van State is verzocht
met name aandacht te besteden aan dit artikel.Gesteld wordt dat door een combinatie van werk en inburgering de doelstelling
van de Wet inburgering nieuwkomers, namelijk nieuwkomers zo snel mogelijk
in staat te stellen een zelfstandig bestaan op te bouwen, wordt versterkt.
Het vinden van werk blijkt in de praktijk een belemmering voor het voldoen
aan de inburgeringsplicht en het voltooien van het WIN-traject. Hoe denkt
de regering met dit gegeven om te gaan na invoering van de Vreemdelingenwet
2000, met name wat betreft het aspect van voldoende beheersing van de Nederlandse
taal? Hoe hard zal aan handhaving van de WIN en de in verband daarmee het
eventueel opleggen van sancties de hand worden gehouden?De leden van de CDA-fractie vragen voorts of houders van een voorwaardelijke
vergunning tot verblijf, die na de inwerkingtreding van de Vreemdelingenwet
2000 van rechtswege een verblijfsvergunning voor bepaalde tijd krijgen, maar
die niet behoren tot de huidige doelgroep van de Wet inburgering nieuwkomers,
aanspraak kunnen maken op, dan wel verplicht zullen zijn tot het volgen van
een WIN-traject voorzover zij nog geen volledig WIN-traject hebben gevolgd?
Noopt een en ander tot aanpassing van de financieringssystematiek in het kader
van de Wet inburgering nieuwkomers?De leden van de CDA-fractie vragen ook of een combinatie van inburgering
en arbeid haalbaar is binnen de termijn die er nu in de Wet inburgering nieuwkomers
staat voor het inburgeringstraject. Kan een combinatie van inburgering en
arbeid in veel gevallen niet een te zware belasting voor de betrokken vreemdeling
opleveren? Hoe zal in dit verband het door gemeenten te leveren individuele
maatwerk kunnen worden gewaarborgd? Kan een en ander wellicht betekenen dat
de periode van het inburgeringstraject moet worden verlengd?De leden van de D66-fractie kunnen zich vinden in de wijziging dat ook
houders van een voorwaardelijke vergunning tot verblijf onder de Wet Inburgering
Nieuwkomers komen te vallen. Deze leden vragen waar het van af hangt of er
speciale terugkeermodules in de inburgeringsprogramma's worden ingebouwd?
Aan wie zullen deze modules worden aangeboden? Op welke wijze zullen de terugkeermodules
worden ingericht, mede gelet op de grote diversiteit van herkomstlanden van
de WIN-cursisten?Wordt hier voldoende rekening gehouden met de achterstand die vvtv-ers
hebben opgelopen doordat zij lange tijd niet in aanmerking kwamen voor een
inburgeringstraject? Krijgen zij voldoende mogelijkheden om hun achterstand
in te halen? Wordt hiermee ook in de financiering rekening mee
gehouden? Wordt het inburgeringstraject meteen aangepast nadat een vergunning
is ingetrokken, of blijven de mogelijkheden onverkort doorlopen zolang niet
onherroepelijk is beslist? Met betrekking tot de terugkeermodules verwijzen
de leden van de GroenLinks-fractie naar de inleiding, waarbij ze hun zorgen
hierover kenbaar hebben gemaakt, met name tegenover enkele groepen. Kan de
regering hierop ingaan?Artikel 6De leden van de CDA-fractie vragen wat het oordeel is van de Raad van
State over de voorgestelde verdubbeling van het aantal staatsraden in buitengewone
dienst en de daaraan gekopelde verhoging van de maximale omvang van hun vaste
deeltaak? Wat zijn de verwachtingen en ontwikkelingen met betrekking tot het
werven van deze staatsraden?Artikel 7De leden van de CDA-fractie vragen in hoeverre in de afgelopen vijf jaren
en door welke nationaliteiten, gebruik is gemaakt van de mogelijkheden van
de Remigratiewet.HOOFDSTUK 5. MINISTERIE VAN JUSTITIEArtikel 2De leden van de SGP-frcatie stellen dat in dit wetsvoorstel de keuze wordt
gemaakt om inschrijving van in het buitenland tot stand gekomen aktes hier
in Nederland mogelijk te maken voor alle houders van een tijdelijke vergunning
asiel, terwijl die mogelijkheid tot op heden alleen open stond voor houders
van de A-status. Is het niet denkbaar dat door opening van deze mogelijkheid
veel meer statushouders dan nu het geval is hun akten zullen laten inschrijven
en neemt daardoor de druk op administratieve organen niet aanzienlijk toe?
Welk wezenlijk belang is ermee gediend om alle houders van de tijdelijke verblijfsvergunning
asiel de bedoelde mogelijkheid te geven?Artikel 5De leden van de GroenLinks-fractie vragen welke regelingen van belang
zijn voor de bepaling of een vreemdeling aanspraak maakt op voorzieningen,
indien hij in afwachting is van zijn aanvraag voor verlening van een vergunning
dan wel voor verlenging van zijn vergunning.Welke regelingen zijn van belang voor de bepaling of een vreemdeling aanspraak
kan maken op voorzieningen, indien hij niet tijdig om verlenging van zijn
vergunning verzoekt, als dit verschoonbaar is en als dit niet verschoonbaar
is?Wat zijn de aanspraken op verstrekkingen indien deze persoon in procedure
is tegen de beslissing tot niet verlening, niet verlenging dan wel intrekking
van zijn vergunning? Is daarbij het worden gehoord door de ACV nog van inloed?
Ligt het niet voor de hand, mede in het licht van internationale verplichtingen,
dat vreemdelingen die rechtmatig in Nederland verblijven, dus ook degenen
die hun procedure hier mogen afwachten, tevens aanspraak op voorzieningen
kunnen maken? Zo nee, wat zijn de rechtvaardigingsgronden om mensen uit te
sluiten?Artikel 6De huidige categorie vreemdelingen die op basis van artikel 25 Vreemdelingenwet
2000 in Nederland verblijven, kunnen aanspraak maken op verstrekkingen in
het kader van de Regeling verstrekkingen asielzoekers. Zij worden niet verplicht
in een opvangcentrum te gaan wonen. De leden van de PvdA-fractie pleiten ervoor
dat deze situatie ook onder de vreemdelingenwet 2000 in stand blijft.Verder vragen de leden van de PvdA-fractie welke voorzieningen openstaan
voor een vreemdeling die uitstel van vertrek geniet op grond van art. 43 lid
5, en daarmee rechtmatig verblijft in de zin van art. 8, onder j.In de Vreemdelingenwet 2000 wordt gekozen voor een allesomvattende beschikking.
In de memorie van toelichting bij de Invoeringswet wordt gesteld, dat het
uit een oogpunt van rechtsbescherming nodig kan zijn een nieuw besluit tot
beëindiging van de verstrekkingen te nemen. Wat wordt bedoeld met «bij
wijze van uitzondering kan door tijdsverloop opnieuw een oordeel nodig zijn
over de beëindiging van de verstrekkingen vanwege een relevante wijziging
in de omstandigheden van de vreemdeling»? Op welke situaties wordt gedoeld?
Onder welke omstandigheden kan het voorkomen, dat besluiten niet achter elkaar
worden uitgevoerd? Ligt hier een relatie met het «uitstel van vertrek
beleid»? Gaarne krijgen de leden van de VVD-fractie daarop een reactie
van de regering. In het geval van een nieuwe beschikking zal beroep geen schorsende
werking uit kracht van de wet toekomen. Een voorlopige voorziening zal alleen
in uitzonderingssituaties kunnen worden ingewilligd. Aan welke situaties moet
worden gedacht, zo vragen de leden van de VVD-fractie.In het voorgestelde lid 2 van artikel 3a van de Wet Centraal Orgaan opvang
asielzoekers worden handelingen tot het beëindigen van verstrekkingen
met een beschikking gelijkgesteld. Hoewel de leden van de VVD- fractie beseffen,
dat deze bepaling is gebaseerd op artikel 70 van het wetsvoorstel met betrekking
tot de Vreemdelingenwet 2000, vragen zij de regering toch naar de achterliggende
reden van deze bepaling. Leidt deze bepaling niet tot extra rechtsgangen.
Hoe verhoudt deze bepaling zich tot de allesomvattende beschikking? Gaarne
krijgen de leden van de VVD- fractie een reactie van de regering.De leden van de CDA-fractie stellen dat in onderdeel A4 van artikel 6
wordt voorgesteld om de verwijzing naar de Welzijnswet in artikel 3, tweede
lid van de Wet COA, te laten vervallen. In de memorie van toelichting op dit
artikel wordt verwezen naar de Regeling verstrekkingen bepaalde categorieën
vreemdelingen (Rvb). Niet verwezen wordt naar de regeling ingesteld bij de
Koppelingswet, waardoor rechtmatig verblijvenden met uitstel van vertrek op
grond van artikel 25 van de huidige Vreemdelingenwet (artikel 8, onderdeel
j, Vreemdelingenwet 2000) aanspraak kunnen maken op verstrekkingen in het
kader van de Regeling verstrekkingen asielzoekers (Rva). Voor deze groep is
bepaald dat zij niet verplicht worden om ook daadwerkelijk in een opvangcentrum
te gaan wonen. Verdient het wellicht aanbeveling, zo vragen deze leden, om
deze groep bijstandgerechtigd te maken, aangezien het hier ook mensen kan
betreffen die voorheen een vergunning voor bepaalde tijd asiel hadden, maar
die ondanks de intrekking van die vergunning hier tijdelijk langer mogen blijven
vanwege gezondheidsredenen? Zou het niet wenselijk zijn dat deze mensen in
hun woning kunnen blijven totdat zij uit Nederland moeten vertrekken? Zo ja,
zou dit dan een wijziging van de grond van rechtmatig verblijf vereisen, dan
wel een aanpassing van de Algemene bijstandswet? Sluit de voorgestelde tekst
van de Algemene bijstandswet niet uit dat personen die rechtmatig verblijven
in de zin van artikel 8 onder j aanspraak kunnen maken op bijstand? Als vastgehouden
wordt aan de regeling dat zij aanspraak kunnen maken op de voorzieningen
van de Rva, zal deze groep dan na invoering van de Vreemdelingenwet 2000 aanspraak
kunnen blijven maken op de Regeling verstrekkingen asielzoekers, zonder dat
zij verplicht worden in een opvangcentrum te gaan wonen?In het voorgestelde artikel 3a, eerste lid van de Wet COA, zijn de afdelingen
1, 3 en 4 van hoofdstuk 7 van de Vreemdelingenwet 2000 van toepassing op besluiten
in het kader van het onthouden, dan wel de beëindiging van verstrekkingen
bij of krachtens de Wet COA. In het tweede lid worden vervolgens handelingen
van het COA, ten aanzien van een vreemdeling als zodanig, die worden verricht
in het kader van de beëindiging van verstrekkingen bij of krachtens de
Wet COA, gelijkgesteld met een beschikking. Vervolgens wordt in het derde
lid schorsende werking onthouden aan het instellen van beroep. De leden van
de CDA-fractie vragen of ter compensatie van het wegvallen van de bezwaarfase
een voornemenprocedure zal worden gevolgd, zodat de vreemdeling zijn zienswijze
naar voren kan brengen. Als dit niet het geval zal zijn, zal dit dan niet
leiden tot onduidelijkheid over het feitencomplex bij de rechter? Is het niet
raadzaam om dit, vooral in die gevallen waarin medische of humanitaire aspecten
een rol spelen, in een vroegtijdig stadium van het geschil te onderkennen,
zodat eventueel noodzakelijk deskundig advies kan worden ingewonnen?Uit de memorie van toelichting blijkt, dat artikel 3a van de Wet COA is
toegevoegd met de bedoeling te voorkomen dat verschillende rechters over geschillen
met betrekking tot het onthouden, dan wel het beëindigen van opvang oordelen.
Door afdelingen 1, 3 en 4 van de Vreemdelingenwet 2000 van toepassing te verklaren
zal de vreemdelingenrechter bevoegd zijn bovengenoemde zaken te behandelen.
Hoe beoordeelt de regering de stelling dat inzake besluiten tot beëindiging
van verstrekkingen in verband met de inwilligende beschikking (artikel 42
van de Vreemdelingenwet 2000) de bestuursrechter bevoegd zou moeten zijn om
daarover te oordelen, omdat kennis van het algemene bestuursrecht in dat type
geschillen het belangrijkste lijkt, terwijl kennis van de asielproblematiek
daarbij in veel mindere mate een rol speelt. Is het niet zo dat geschillen
omtrent de beëindiging van de opvang na een inwilligende beschikking,
onder andere betrekking zullen hebben op de invulling van het begrip «beschikbaarheid
van passende huisvesting», wat in artikel 8 Wet COA een grond is voor
de beëindiging van de opvangvoorzieningen?In de memorie van toelichting wordt gesteld dat de bestuursrechter zich
ook in de toekomst zal moeten blijven buigen over geschillen tussen het COA
en asielzoekers. Zou dit kunnen betekenen dat de bestuursrechter in geschillen
over besluiten tot beëindiging van de opvang na een inwilligende beschikking
de aangewezen instantie is?In de memorie van toelichting staat dat een nieuwe titel tot ontruiming
niet noodzakelijk is als ten aanzien van de beëindiging van verstrekkingen
een nieuw besluit of een nieuwe handeling moet worden aangenomen. Gezien het
feit dat uitdrukkelijk gesteld wordt dat schorsende werking wordt onthouden
aan het instellen van beroep, zal aan de rechter een voorlopige voorziening
moeten worden gevraagd om de behandeling van het beroep in de opvang af te
mogen wachten. De leden van de CDA-frac- tie vragen of, zolang het verzoek
tot een voorlopige voorziening loopt bij de rechter, de verstrekkingen zullen
blijven doorlopen en niet tot ontruiming wordt overgegaan.Met betrekking tot criteria voor het behouden van aanspraken op voorzieningen
en verstrekkingen na rechtmatig verblijf valt op dat niet is gekozen voor
het met de invoering van de Koppelingswet geïntroduceerde tijdigheids-criterium.
De leden van de D66-fractie vragen de regering hier op in te gaan.Betekent dit dat een vreemdeling die de dag voor de afloop van zijn vergunning
voor bepaalde tijd verlenging daarvan vraagt, dan wel een verzoek
indient om verlening van een vergunning voor onbepaalde tijd vraagt, zijn
aanspraak op voorzieningen behoudt? Welke verdragsrechtelijke verplichtingen
of bepalingen uit de Vreemdelingenwet 2000 en de lagere regelgeving ten aanzien
van de uitzetbaarheid van de vreemdeling zijn daarbij bepalend? Dezelfde vraag
stellen deze leden ten aanzien van vreemdelingen die verschoonbaar en niet-verschoonbaar
na afloop van zijn vergunning voor bepaalde tijd verlenging aanvragen? Behoudt
ook deze categorie zijn aanspraken op voorzieningen?Kan de regering bevestigen dat de mogelijkheid blijft bestaan om zich
zelfstandig te blijven vestigen? De leden van de GroenLinks-fractie denken
hierbij aan ex-statushouders die uitstel van vertrek hebben, bijvoorbeeld
om medische redenen, en die er uiteraard belang bij hebben dat zij niet terug
naar de centrale opvang worden gedirigeerd. Kunnen zij aanspraak blijven maken
op de RVA, zonder in de centrale opvang te hoeven verkeren?Deze leden staan positief tegenover de overheveling van de beroepen tegen
beslissingen inzake verstrekkingen van de bestuursrechter naar de vreemdelingenrechter.
Dit lijkt hen efficiënter en zinvoller, omdat de vreemdelingenrechter
dergelijke beslissingen in een bredere context kan plaatsen. Met name bij
de interpretatie van het nieuwe «buiten schuld» criterium zal
de expertise van de vreemdelingenkamers van pas kunnen komen.Het is echter de vraag of dit ook geldt bij kwesties waar het gaat om
inwilligende beslissingen, en de statushouder naar een zelfstandige woning
moet doorschuiven. Acht de regering in deze kwesties ook de vreemdelingenrechter
geschikt?Wel achten deze leden het van belang dat in sommige situaties apart beroep
blijft openstaan tegen beëindiging van verstrekkingen. Denkbaar is immers
dat uitgeprocedeerden nog langere tijd opvang hebben genoten in verband met
bepaalde persoonlijke omstandigheden en dat gedurende deze periode de omstandigheden
zich zodanig hebben ontwikkeld dat er reden om voor verstrekkingen in aanmerking
te blijven komen. Het zou dan onbevredigend zijn als dit niet meer kan worden
voorgelegd of beoordeeld. Ook bij mensen die op grond van uitstel van vertrek
nog lange tijd zijn opgevangen. Kunnen deze procederen tegen het beëindigen
van uitstel van vertrek en daarmee ook het beëindigen van opvangvoorzieningen?Het verbaast de leden van de GroenLinks-fractie dat een afzonderlijk beroep
geen schorsende werking kent. Dit ontdoet de mogelijkheid veel van zijn waarde.
In de meeste gevallen zullen juist humanitaire omstandigheden nopen tot een
nieuwe beoordeling. Waar moeten deze mensen dan in afwachting van het beroep
verblijven? Heeft het COA de mogelijkheid in individuele gevallen af te zien
van de mogelijkheid om (althans voorlopig) de verstrekkingen te beëindingen?Deze leden zijn van mening dat de regering geen steekhoudende argumenten
heeft gegeven voor het laten vervallen van de bezwaarprocedure bij besluiten
tot onthouden en beëindigen van opvang. Zal ter compensatie van het wegvallen
van bezwaar nog een voornemenprocedure worden opengesteld?HOOFDSTUK 6. MINISTERIE VAN ONDERWIJS, CULTUUR EN WETENSCHAPPENDe aanspraken van houders van een verblijfsvergunning voor bepaalde tijd
zullen te zijner tijd bij wijziging van het Besluit studiefinanciering en
het Besluit tegemoetkoming studiekosten geregeld worden. Voor wat betreft
het toekennen van studiefinanciering en tegemoetkoming in de studiekosten,
waar houders van een vergunning tot verblijf voor bepaalde tijd
blijkens de memorie van toelichting aanspraak op kunnen maken, vragen de leden
van de PvdA-fractie of daarbij aangesloten zal worden bij de huidige systematiek
voor erkende vluchtelingen. Deze laatsten kunnen direct na statusverlening
aanspraak maken op genoemde voorzieningen. De leden van de PvdA-fractie zijn
voorstander van het volgen van deze lijn.HOOFDSTUK 7. MINISTERIE VAN SOCIALE ZAKEN EN WERKGELEGENHEIDVoor de toepasselijkheid van de werknemersverzekeringen en een aantal
andere uitkeringsregelingen is bepalend of een persoon, in dienstbetrekking
of als zelfstandige, in Nederland arbeid verricht. Thans is reeds in de desbetreffende
regelingen bepaald, dat ook vreemdelingen, op gelijke voet als Nederlanders,
onder dit toepassingsbereik vallen, mits de arbeid rechtmatig, dat wil zeggen
in overeenstemming met de WAV, wordt verricht.De leden van de PvdA-fractie vragen de regering nader in te gaan op de
positie van een houder van een voorwaardelijke vergunning tot verblijf, van
wie de vergunning wordt ingetrokken nadat deze hier enige tijd – doch
korter dan 3 jaar – gewerkt heeft. Wat zijn de consequenties van de
toepassing van de sociale verzekeringswetten op deze personen. Betreft het
hier ingezetenen die bijvoorbeeld uitkeringen kunnen exporteren? Zijn er op
dit terrein reeds afspraken in Europees verband, zo nee, is dit wel onderwerp
van bespreking in de Europese besprekingen?De leden van de VVD-fractie merken op, dat in het Regeerakkoord van 1998
is afgesproken dat voor gezinshereniging en gezinsvorming de hoofdregel zal
gelden, dat de aanvrager moet voorzien in een inkomen ter hoogte van tenminste
de relevante bijstandsnorm voor een echtpaar/gezin in de zin van de Algemene
Bijstandswet. Deze leden missen in het wetsvoorstel een bepaling over deze
afspraak uit het regeerakkoord. Wat is daarvan de reden? Deze leden menen
dat het de bedoeling was dit in de Invoeringswet Vreemdelingenwet 2000 te
regelen. Gaarne krijgen zij een reactie van de regering? Zo er voor wordt
gekozen dit bij algemene maatregel van bestuur te regelen, waarom wordt dan
niet de hoofdregel in de wet neergelegd, met een uitwerking bij algemene maatregel
van bestuur? Gaarne krijgen deze leden daarop een reactie van de regering.De regering stelt voor dat personen met een verblijfsvergunning asiel
voor bepaalde tijd mogen werken. Wat gebeurt er met de aanspraken op uitkering
ingevolge de Werkloosheidswet en de andere sociale verzekeringen, als blijkt
dat de persoon in kwestie alsnog Nederland moet verlaten? Kunnen deze verstrekkingen
ook in het buitenland worden genoten en zo ja, gedurende welke periode? Gaarne
krijgen de leden van de VVD-fractie daarop een reactie van de regering.De leden van de CDA-fractie vragen of nader kan worden gemotiveerd, waarom
onder verwijzing naar internationaalrechtelijke verplichtingen inzake de positie
van vluchtelingen (met een beroep op de artikelen 23 en 24 van het Vluchtelingenverdrag),
de totale groep van houders van een verblijfsvergunning voor bepaalde tijd
onder dezelfde regelingen inzake sociale bijstand en volksverzekeringen worden
gebracht. Hoe gaan de andere EU-landen met deze artikelen van het Vluchtelingenverdrag
om in relatie tot het voorzieningenpakket dat aan statushouders wordt aangeboden?De leden van de CDA-fractie menen uit dit hoofdstuk af te leiden dat het
koppelingsbeginsel, zoals ingevoerd met de Koppelingswet, gehandhaafd blijft
en dat slechts die vreemdelingen verzekerd zijn die arbeid verrichten die
niet in strijd is met de Wet arbeid vreemdelingen en die in het bezit zijn van een verblijfsvergunning. Op dit moment ontbreekt nog een
concepttekst van het Besluit uitbreiding en beperking kring verzekerden werknemersverzekeringen.
Daardoor kan nog niet in volle omvang bezien worden wat de positie wordt van
houders van een vergunning voor bepaalde tijd die verlenging moeten aanvragen,
dan wel in beroep zijn tegen de intrekking, van hun vergunning. Klopt het
dat uit de redactie van het voorgestelde artikel 3, zesde lid, volgt dat ze
als werknemer verzekerd blijven, maar dat dit beginsel bij algemene maatregel
van bestuur kan worden doorkruist?Deelt de regering de mening van deze leden dat het wenselijk is dat in
een vroegtijdig stadium de conceptteksten van de diverse algemene maatregelen
van bestuur bekend zijn, opdat uitvoeringsinstellingen zich tijdig kunnen
voorbereiden en dat daarmee wordt voorkomen dat in de verschillende algemene
maatregelen van bestuur van verschillende ministeries een andere redactie
gekozen wordt om bepaalde groepen rechten te geven?Kan de regering aangeven welke voorziening wordt getroffen voor de groep
die uitstel van vertrek krijgt op grond van artikel 43, vierde lid, van de
Vreemdelingenwet en rechtmatig verblijft op grond van artikel 8 onder j? Is
de indruk juist dat de huidige redactie van de diverse bepalingen in de genoemde
werknemersverzekeringen lijken uit te sluiten dat zij verzekerd kunnen worden
via de algemene maatregel van bestuur waarin de kring van verzekerden wordt
uitgebreid?Zal aan werknemers die rechtmatig verblijf hebben op grond van artikel
8 onder f, g, h en j en rechtmatig arbeid verrichten, in genoemde werknemerswetten
rechtstreeks een verzekeringsrecht worden geboden en zo ja, zal dit worden
geregeld via de algemene maatregel van bestuur, daarbij in aanmerking genomen
dat het vreemdelingen kan betreffen die daarvoor in het bezit waren van vergunning
voor bepaalde tijd en die wonen en werken en hun sociale en contractuele verplichtingen
hebben, die nagekomen moeten kunnen worden totdat de intrekking van hun vergunning
rechtens onaantastbaar is geworden en zij Nederland moeten verlaten?De leden van de fractie van D66 vragen op welke wijze in het nu voorgestelde
artikel 69 lid 1 sub c Arbvo geregeld zal worden dat vreemdelingen met een
verblijfsrecht als bedoeld in artikel 8 sub a Vreemdelingenwet 2000 en die
vrij zijn op de arbeidsmarkt in aanmerking blijven komen voor registratie
bij en bemiddeling door Arbeidsvoorziening.Tevens willen deze leden van de regering weten hoe het niet opnemen in
artikel 69 lid 1 sub c Arbvo van de vreemdelingen met een verblijfsrecht als
bedoeld in artikel 8 sub a Vreemdelingenwet 2000 en die tevens vrij zijn op
de arbeidsmarkt, zich verhoudt met de standstill bepaling van artikel 13 Associatiebesluit
1/80 van de Associatieraad EEG/Turkije? Waarom zijn vreemdelingen die rechtmatig
verblijf hebben als bedoeld in artikel 8 sub m Vreemdelingenwet 2000 niet
opgenomen in artikel 69 lid 1 sub c Arbvo?In het wetsvoorstel wordt er, ondanks het commentaar van onder andere
de Raad van State, voor gekozen om de tewerkstellingsvergunningplicht van
de Wet arbeid vreemdelingen van toepassing te doen zijn gedurende de eerste
drie jaren dat een vreemdeling hier verblijft met een verblijfsvergunning
als bedoeld in artikel 26 Vreemdelingenwet 2000. Kan de regering ingaan op
de stelling dat de tewerkstellingsvergunningplicht drempelverhogend kan werken?Welke consequenties heeft de tewerkstellingsvergunningplicht voor die
asielzoekers, die onder de huidige regelgeving nog statussen krijgen waaraan
een vrije toegang tot de arbeidsmarkt is verbonden (bijvoorbeeld de A- en
C-status)? Is er niet sprake van een verslechterde arbeidsmarktpositie voor
die asielzoekers die na de invoering van de Vreemdelingenwet 2000 niet meer
de bovengenoemde statussen krijgen? Ter rechtvaardiging van de tewerkstellingsvergunningplicht voor houders
van een vergunning op grond van artikel 26 Vreemdelingenwet 2000 wordt gesteld
dat hierdoor zeker wordt gesteld dat beëindiging van de werkzaamheden
plaatsvindt in geval de tijdelijke verblijfsvergunning wordt ingetrokken of
niet-gecontinueerd, en de vreemdeling Nederland weer dient te verlaten. De
leden van de fractie van D66 vragen aan de regering of hiermee de wet arbeid
vreemdelingen niet wordt gehanteerd voor een ander doel dan waar deze voor
bedoeld is. Voorts is het doel van de tewerkstellingsvergunningplicht dat
hierdoor zeker wordt gesteld dat deze vreemdelingen tegen een marktconforme
beloning worden ingeschakeld. Kan worden aangegeven of het vermoeden gerechtvaardigd
is dat deze vreemdelingen niet tegen een marktconforme beloning in het Nederlandse
arbeidsbestel worden ingeschakeld? Deze leden vragen of kan worden ingegaan
op het te verwachten effect dat de vergunningplicht drempelverhogend werkt
voor deze vreemdelingen om door het verrichten van arbeid in loondienst in
het eigen levensonderhoud te voorzien?De leden van de fractie van D66 vragen hoe de verslechtering op de arbeidsmarktpositie,
die optreedt voor vreemdelingen die op het moment van de invoering van de
Vreemdelingenwet 2000 een vvtv-derde jaar hebben en dus vrije toegang tot
de arbeidsmarkt hebben, zich verdraagt met het standpunt dat de materiële
rechtspositie van degenen die op het tijdstip van inwerkingtreding van de
wet reeds in het bezit waren van een verblijfstitel, door het gekozen overgangsregime
niet verslechtert en in veel gevallen zelfs verbetert?Introductie van een tewerkstellingsvergunningsplicht kan een remmende
werking hebben op het in dienst nemen van houders van een vergunning voor
bepaalde tijd. De leden van de fractie van D66 wijzen op het feit dat juist
bij uitzendorganisaties onmiddellijke beschikbaarheid voor de arbeidsmarkt
van groot belang is, terwijl het aanvragen van een tewerkstellingsvergunningsplicht
lang duurt. Kan de regering hier op ingaan?De leden van de GroenLinks-fractie begrijpen dat de aanspraken op werknemersverzekeringen
voor aanvragers van verlenging en voor degenen die in procedure zijn over
de intrekking van een vergunning, in lagere regelgeving zal worden uitgewerkt.
Is het niet juist van belang dat deze aanspraken bij wet worden geregeld,
met name gelet op de rechtszekerheid? Hetzelfde geldt voor asielzoekers, en
degenen ten aanzien van wie een uitstel van vertrekbeleid geldt.Artikelen 6 t/m 8 (AOW, ANW en AKW)De leden van de PvdA-fractie vragen of het niet voor de hand ligt om het
ingezetenschap in het algemeen aan te nemen direct na verlening van de vergunning
voor bepaalde tijd, gezien de constatering dat het overgrote deel van de houders
van een voorwaardelijke vergunning na drie jaar een permanente vergunning
tot verblijf krijgt. Welke argumenten heeft de regering om dit niet te willen.
Staat dit besluit niet op gespannen voet met de uitgangspunten die de regering
zelf hanteert bij de keuze voor toepassing van de WIN?Vervolgens vragen de leden van de PvdA-fractie aandacht voor de afspraken
in het regeerakkoord met betrekking tot de inkomenseisen in het kader van
aanvragen om gezinshereniging. Zij vragen de regering of er, zoals overeengekomen,
van kan worden uitgegaan dat een alleenstaande ouder slechts hoeft te voldoen
aan een inkomenseis van 90% van de relevante bijstandsnorm.Hebben vreemdelingen die een vergunning asiel voor bepaalde tijd krijgen,
maar na drie jaar Nederland moeten verlaten, rechten ingevolge de ANW en de
AOW opgebouwd? Met andere woorden kunnen zij buiten Nederland
daaraan aanspraken ontlenen, zo vragen de leden van de VVD-fractie.Er wordt in de memorie van toelichting gesteld dat de Sociale Verzekeringsbank
er vanuit gaat, dat na verloop van één jaar de vreemdeling met
een tijdelijke verblijfsvergunning asiel als ingezetene van Nederland kan
worden aangemerkt. Dat betekent dat na één jaar aanspraak op
kinderbijslag zal ontstaan. De leden van de VVD-fractie vragen waarop is gebaseerd
dat de Sociale Verzekeringsbank er vanuit gaat, dat er na één
jaar sprake is van ingezetenschap. Waarop is de termijn van één
jaar gebaseerd?De leden van de VVD-fractie hebben kennisgenomen van het feit, dat bij
beoordeling van aanvragen voor gezinshereniging voortaan onder inkomen wordt
verstaan: elk inkomen uit arbeid in loondienst of als zelfstandige, elk inkomen
uit gesubsidieerde arbeid en alle uitkeringen waarvoor premie wordt betaald.
Elk inkomen uit gesubsidieerde arbeid wordt thans dus aangemerkt als middelen
van bestaan in de zin van de Vreemdelingenwet. Dit gebeurt zelfs met terugwerkende
kracht tot 1 januari 1998. Wat zijn de gevolgen voor de verzoeken om gezinshereniging
en gezinsvorming die tengevolge van de oude regelgeving in de periode 1998–2000
zijn afgewezen. Zullen deze verzoeken worden herzien? Gaarne krijgen de leden
van de VVD-fractie daarop een reactie van de regering.Overigens vragen de leden van de VVD-fractie een nadere motivering van
het besluit om alle inkomen uit gesubsidieerde arbeid als middelen van bestaan
in de zin van de Vreemdelingenwet 2000 aan te merken. Gaat het in al deze
gevallen wel om structurele arbeid? De leden van de VVD-fractie zijn van mening,
dat personen duurzaam over een inkomen van 100% van de bijstandsnorm moeten
beschikken. Dat moet niet alleen blijken uit een contract voor tenminste een
bepaalde tijd (één jaar), maar ook uit het arbeidsverleden.
Gaarne krijgen zij daarop een reactie van de regering.In dit verband vernemen de leden van de VVD-fractie gaarne hoe de andere
landen van de Europese Unie, in het bijzonder Duitsland en Denemarken, omgaan
met het vereiste van middelen van bestaan bij gezinshereniging en gezinsvorming.
Hanteren deze landen ook een bepaalde periode, gedurende welke men moet beschikken
over voldoende middelen van bestaan? Zo ja, hoe lang is deze periode?De leden van de CDA-fractie vragen of het geen aanleiding tot verwarring
kan geven dat in de memorie van toelichting wordt gesteld dat de Sociale verzekeringsbank
te kennen heeft gegeven er van uit te gaan dat
vreemdelingen met een tijdelijke verblijfsvergunning (asiel) na verloop van
één jaar na de verlening van de verblijfsvergunning, als ingezeten
van Nederland kunnen worden aangemerkt. Moet uit deze formulering worden afgeleid
dat er onduidelijkheid bestaat over de juistheid van dit uitgangspunt? Waarom
geldt overigens deze wachtperiode van een jaar voordat men aanspraken op kinderbijslag
kan doen gelden? Zou het uitgangspunt om ingezetenschap van Nederland pas
na één jaar na statusverlening aan te nemen niet een breuk betekenen
met de huidige praktijk en jurisprudentie, waarin erkende vluchtelingen en
houders van een VTV-humanitair direct na verlening van de status aanspraken
kunnen maken? Zou, gegeven het feit dat zich onder de houders van een verblijfsvergunning
voor bepaalde tijd ook personen bevinden die thans een A- of VTV-humanitair-status
krijgen, niet dezelfde lijn moeten gelden als in de huidige situatie het geval
is, temeer daar het de bedoeling van de Vreemdelingenwet 2000 is om aan alle
houders van een verblijfsvergunning voor bepaalde tijd eenzelfde voorzieningenpakket
toe te kennen? Is het denkbaar dat procedures zouden worden aangespannen in
verband met de weigering om ingezetenschap toe te kennen aan houders van een
verblijfsvergunning voor bepaalde tijd die in de huidige situatie de status
van vluchteling zouden hebben gekregen? Kan worden aangegeven welke individuele
omstandigheden aanleiding kunnen geven incidenteel eerder of later ingezetenschap
aanwezig te achten? Onder welke omstandigheden kan een beroep op bijzondere
bijstand worden gedaan? Zal het moeten toekennen van bijzondere bijstand voor
gemeenten een extra financiële belasting kunnen betekenen? Zo ja, worden
zij dan gecompenseerd indien de gelden vanuit het Gemeentefonds onvoldoende
zouden blijken? De leden van de GroenLinks-fractie menen dat ook voor deze
verzekeringen de aanspraken voor bovengenoemde groepen duidelijk moeten zijn
geregeld. Is de regering hiertoe bereid? Deze leden zien niet in waarom houders
van een tijdelijke status pas na één jaar als ingezetene kunnen
worden aangemerkt. Dit doet geen recht aan het uitgangspunt dat alle groepen
asielgerechtigden onder deze status vallen en dat daarom deze status gelijkwaardig
moet zijn aan de huidige vluchtelingenstatus. Slechts een klein percentage
zal hier niet permanent gaan verblijven. Bovendien zal het inburgeringstraject
onmiddellijk van start gaan. Er wordt zelfs al meteen een plicht tot inburgering
opgelegd. De wachttermijn van één jaar staat haaks op al deze
signalen dat het om een sterke en betrouwbare status gaat. Kan de regering
op deze argumenten ingaan?Artikelen 10 t/m 13De leden van de CDA-fractie vragen of verleende bijstand met inachtneming
van de termijnen van de Algemene wet bestuursrecht zal worden beëindigd,
als onherroepelijk negatief op de aanvraag, het bezwaar of beroep tegen de
intrekking van de verblijfsvergunning is beslist?Nu het mvv-vereiste niet meer tegengeworpen zal worden bij niet tijdige
verlenging van het verblijfsrecht, moet dan worden aangenomen dat het Besluit
gelijkstelling vreemdelingen Abw, Ioaw en Ioaz aangepast zal worden in die
zin dat het recht op bijstand herleeft zodra een, weliswaar te laat ingediende,
aanvraag tot verlenging van de verblijfsvergunning, is gedaan?De leden van de CDA-fractie constateren dat in de memorie van toelichting
wordt opgemerkt dat vreemdelingen met een voorwaardelijke vergunning tot verblijf
met ingang van de datum van inwerkingtreding van de Vreemdelingenwet 2000
en de thans voorliggende Invoeringswet in beginsel onder het toepassingsgebied
van de Algemene bijstandswet vallen, doch hieraan, in verband met het bepaalde
in artikel 17 van die wet, geen aanspraken kunnen ontlenen zolang nog aanspraken
op voorzieningen kunnen worden ontleend aan de Wet gemeentelijke zorg voor
houders van een voorwaardelijke vergunning tot verblijf. Het tijdstip van
overgang van laatstgenoemde wet naar het regime van de Algemene bijstandswet
is gesteld op uiterlijk zes maanden. Zal, zo vragen de leden van de CDA-fractie,
gedurende deze periode een ongunstig verschil in materiële positie kunnen
optreden voor degenen die vooralsnog blijven vallen onder het regime van de
Zorgwet, ten opzichte van degenen die meteen onder het regime van de Algemene
bijstandswet vallen. Zo ja, zal deze categorie met terugwerkende kracht worden
gecompenseerd? Zo niet, is het dan mogelijk dat daartegen gerechtelijke procedures
worden aangespannen?De leden van de GroenLinks-fractie vragen of de regering bereid is om
expliciet vast te leggen dat personen die in afwachting zijn van verlenging
van hun vergunning of in procedure zijn tegen de intrekking van hun vergunning,
in aanmerking komen voor bijstand als zij niet in hun eigen levensonderhoud
kunnen voorzien? Dit lijkt deze leden een logisch gevolg van het laten vervallen
van de mvv-eis bij een niet-tijdige aanvraag voor voortgezet verblijf. Kan
de regering toezeggen dat dergelijke aanvragen ook met de toets van voortgezet
verblijf worden behandeld en niet als eerste toelating? Welke voorziening
wordt getroffen voor degenen, wiens tijdelijke status is ingetrokken maar
die uitstel van vertrek hebben gekregen?Artikelen 16 en 17De leden van de PvdA-fractie zijn niet overtuigd door de argumenten van
de regering voor de keuze om tewerkstellingsvergunningplicht van de WAV van
toepassing te doen zijn gedurende de eerste drie jaren dat een vreemdeling
hier verblijft met een tijdelijke verblijfsvergunning als bedoeld in artikel
26 van de Vreemdelingenwet.Alhoewel de gedachte achter deze keuze begrijpelijk is, zijn naar de mening
van deze leden de argumenten om hier niet voor te kiezen van zwaarder wegend
belang. Allereerst zij opgemerkt dat het creëren van een drempel in de
vorm van een tewerkstellingsvergunning bij de toegang tot de arbeidsmarkt
niet past in de algemene ontwikkeling naar het sneller opnemen van nieuwe
inwoners in onze samenleving. Zie in dit kader ook de opmerkingen van deze
leden over de toepassing van de WIN en het advies van de Raad van State. Zij
zijn van mening dat het verplicht stellen van een tewerkstellingsvergunning,
zowel bij werkgevers als bij bemiddelaars zoals uitzendbureaus, hindernissen
opwerpt die de doelstelling van een snelle toegang tot de arbeidsmarkt ondermijnt.
Bovendien is de invoering van een tewerkstellingsvergunningsplicht een verslechtering
van de huidige rechtspositie van erkende vluchtelingen en houders van een
VTV-humanitair en houders van een vvtv-derde jaar die nu vrije toegang tot
de arbeidsmarkt hebben. Tenslotte vragen zij wat de meerwaarde is van de voorgestelde
vergunningplicht, zonder de toets of voor de desbetreffende arbeidsplaats
aanbod op de Nederlandse markt aanwezig is. Het bovenstaande in acht nemende
vragen zij de regering om haar standpunt in deze te herzien.In het kader van de Wet Arbeid Vreemdelingen (WAV) en lagere regelgeving
waarin deze verder is uitgewerkt, verzoeken de leden van de PvdA-fractie de
regering nader te onderzoeken of het mogelijk is voor houders van een vergunning
voor bepaalde tijd, om langer te werken dan de nu voorgestelde 12 weken per
39 weken, niet in de laatste plaats omdat de sociale partners hier op hebben
aangedrongen.Verder vragen de leden van de PvdA-fractie de regering nader in te gaan
op de eisen waaraan de aanvrager van een vergunning
voor onbepaalde tijd die al dan niet arbeid heeft verricht gedurende de eerste
drie jaar dat hij in bezit was van een vergunning voor bepaalde tijd, moet
voldoen om te kunnen werken.De regering stelt voor het beroep tegen besluiten op grond van de Wet
arbeid vreemdelingen bij dezelfde rechter te laten plaatsvinden, als de beroepen
tegen besluiten op grond van de Vreemdelingenwet 2000. Op deze beroepsgang
zijn de normale regels uit de Algemene wet bestuursrecht van toepassing. Kan
een lopende procedure ingevolge een besluit op grond van de Wet arbeid vreemdelingen
de terugkeer van een persoon, die geacht wordt Nederland te verlaten, tegenhouden
als blijkt dat de vergunning asiel voor bepaalde tijd niet wordt omgezet in
een vergunning voor onbepaalde tijd? Gaarne krijgen de leden van de VVD-fractie
daarop een reactie van de regering.De leden van de CDA-fractie vragen hoe lang de periode zal zijn, gedurende
welke houders van een verblijfsvergunning voor bepaalde tijd arbeid mogen
verrichten. Is deze periode onbeperkt, of gebonden aan een maximum van bijvoorbeeld
de huidige 12 weken, dan wel de thans in discussie zijnde periode van 25 weken?Welke rechten op een uitkering op basis van welke wettelijke regelingen
heeft een houder van een verblijfsvergunning voor bepaalde tijd die tijdens
het verrichten van arbeid ziek, werkloos, of arbeidsongeschikt wordt?De regering stelt dat door het van toepassing te doen zijn van een tewerkstellingsvergunningplicht
van de Wet arbeid vreemdelingen zeker wordt gesteld dat beëindiging
van de werkzaamheden plaatsvindt in geval de tijdelijke verblijfsvergunning
wordt ingetrokken of niet gecontinueerd en de vreemdeling Nederland dient
te verlaten. De leden van de CDA-fractie vragen of de regering het denkbaar
acht dat de bedoelde beëindiging van de werkzaamheden en het vertrek
uit Nederland kan worden gefrustreerd doordat werkgevers procedures zouden
kunnen aanspannen op grond van de onmisbaarheid van de betrokken vergunninghouder
met het oog op de continuïteit van het bedrijf. Op welke wijze en hoe
snel worden werkgevers geïnformeerd over het feit dat de tewerkstellingsvergunning
wordt ingetrokken en dat de dienstbetrekking met de desbetreffende vreemdeling
moet worden beëindigd? Hoe lang krijgen werkgevers respijt? Met andere
woorden hoeveel tijd kan er zitten tussen het intrekken of niet verlengen
van de tijdelijke verblijfsvergunning en het intrekken van de tewerkstellingsvergunning?Wat zijn de mogelijkheden tot verkrijging van een tewerkstellingsvergunning
voor vreemdelingen van wie de tijdelijke verblijfsvergunning is ingetroken
dan wel niet verlengd, maar aan wie vervolgens uitstel van vertrek is verleend,
zo vragen de leden van de CDA-fractie. Deze leden vragen of de regering inzicht
heeft in de kansen van houders van een tijdelijke verblijfsvergunning op een
(tijdelijke) baan. Hoe reëel moet het uitzicht op het kunnen verrichten
van arbeid worden geacht, tegen de achtergrond van het hoge werkloosheidspercentage
onder erkende vluchtelingen en overige allochtonen? Wat betekent een en ander
voor het regeringsbeleid inzake de achterstandspositie van allochtonen en
autochtonen op de arbeidsmarkt? Kunnen enkele indicaties worden gegeven van
het opleidingsniveau van asielzoekers?Kan de regering verduidelijken waarom op basis van een te treffen regeling
op grond van artikel 8, tweede lid van de Wet arbeid vreemdelingen, een tewerkstellingsvergunning
zal kunnen worden verleend zonder toetsing of voor de desbetreffende arbeidsplaats
aanbod op de Nederlandse arbeidsmarkt aanwezig is, zo vragen deze leden. Hoe
verhoudt het achterwege laten van een dergelijke toets zich tot het beleid
inzake het bevorderen van de werkgelegenheid voor degenen die al langere tijd
werkloos zijn?Voorts vragen deze leden of de regering van mening is dat de mogelijkheden
om arbeid te verrichten en een beroep te doen op arbeidsbemiddeling en andere
faciliteiten ter bevordering van de inschakeling in de arbeid, aanzuigende
werking tot gevolg kan hebben en dat deze kans groter wordt naarmate de asielprocedure
langer duurt.Ook vragen de leden van de CDA-fractie hoe het beleid in de andere EU-landen
is inzake de mogelijkheden van asielzoekers met een tijdelijke verblijfsvergunning
tot het verrichten van arbeid.De leden van de CDA-fractie constateren dat de Raad van State niet inziet
wat de meerwaarde is van de voorgestelde tewerkstellingsvergunningsplicht,
zonder de toetsing op prioriteitgenietend aanbod. Daarbij stelt de Raad dat
een dergelijke verplichting bovendien voor zowel de vreemdeling als voor de
potentiële werkgever drempelverhogend kan werken en dat evenmin duidelijk
is waarop de vrees voor niet-marktconforme beloning is gebaseerd. De Raad
van State adviseert om, net als Arbeidsvoorziening, Forum en VluchtelingenWerk
dat ook al deden in hun preadviezen, de tewerkstellingsvergunningsplicht te
heroverwegen. In de memorie van toelichting worden door de regering twee gronden
aangevoerd om te kiezen voor een tewerkstellingsvergunningsplicht gedurende
de eerste drie jaren dat een vreemdeling hier te lande verblijft met een vergunning
als bedoeld in artikel 26 van de Vreemdelingenwet 2000.De regering wil met het invoeren van een tewerkstellingsvergunningsplicht
zeker stellen dat deze vreemdelingen slechts tegen marktconforme beloning
in het Nederlandse arbeidsbestel worden ingeschakeld. De leden van de CDA-fractie
vragen of de regering op grond van de ervaring met vrije toegang tot de arbeidsmarkt
voor A-statushouders, houders van een vtv-humanitair en houders
van een vvtv in het derde jaar (F3), die allen in het bezit zijn van een document
waarop een aantekening als bedoeld in artikel 4 Wet arbeid vreemdelingen is
geplaatst (vrije toegang tot de arbeidsmarkt), redenen heeft om aan te nemen
dat het gevaar bestaat dat houders van een vergunning voor bepaalde tijd niet
marktconform zouden worden betaald. Wat zijn de mogelijkheden van Arbeidsvoorziening
dan wel de Arbeidsinspectie om in individuele gevallen te toetsen of de werkgever
die stelt marktconform te gaan betalen, dat ook daadwerkelijk doet?Het tweede argument van de regering om een tewerkstellingsvergunningsplicht
in te voeren voor het doen verrichten van arbeid door houders van een vergunning
op grond van artikel 26 van de Vreemdelingenwet 2000 is zeker te stellen dat
bij intrekking van de verblijfsvergunning het verblijf ook daadwerkelijk wordt
beëindigd en dat de werkzaamheden die voortzetting van dit verblijf ondersteunen
worden gestaakt. De toepasselijkheid van de Wet arbeid vreemdelingen impliceert
aldus dat de regering door intrekking van de tewerkstellingsvergunning, als
uitvloeisel van de beëindiging van de toelating, aan de werkgever kenbaar
gemaakt kan worden dat de dienstbetrekking met de vreemdeling dient te worden
beëindigd. De leden van de CDA-fractie vragen of het waarschuwen van
de werkgever, als reden voor het invoeren van een tewerkstellingsvergunningsplicht,
niet een achterhaald argument is. Is het informeren van de werkgever over
het al dan niet hebben van rechtmatig verblijf van de werknemer wel nodig,
aangezien met de invoering van de Koppelingswet in de werknemersverzekeringen
is geregeld, dat slechts de houder van een geldige verblijfstitel, dan wel
degene die in bezwaar dan wel beroep is tegen de intrekking van de vergunning,
verzekerd is? Is het immers niet zo, dat de uitvoeringsinstelling via de GBA
een melding krijgt als de verblijfscode gewijzigd is in de GBA, bijvoorbeeld
door intrekking van de vergunning en dat aan de werkgever thans ook al wordt
gemeld dat een werknemer waarvoor hij premies afdraagt, niet langer verzekerd
is en dat hij dus in strijd met de Wet arbeid vreemdelingen handelt als de
arbeidsovereenkomst niet wordt beëindigd?Kan de regering aangeven wat de arbeidsmarktpositie is van de aanvrager
van een vergunning voor onbepaalde tijd (artikel 8, onder g), zeker als hij
inmiddels drie jaar arbeid heeft verricht? Moet, indien wordt vastgehouden
aan een tewerkstellingvergunningsplicht voor houders van een vergunning voor
bepaalde tijd asiel, in de Wet arbeid vreemdelingen daarvoor een voorziening
worden getroffen?Kan worden aangegeven wat de arbeidsmarktpositie is van de aanvrager van
verlenging van een vergunning? Op grond van artikel 26, tweede lid Vreemdelingenwet
2000 kan de vergunning voor bepaalde tijd voor korter dan drie jaar verleend
worden. Gedurende de aanvraag tot verlenging bevindt de vreemdeling zich rechtmatig
in Nederland in de zin van artikel 8, onder g. Moet, indien wordt gekozen
voor een tewerkstellingsvergunningplicht, in artikel 12, tweede lid Wet arbeid
vreemdelingen dan niet tevens geregeld worden dat de tewerkstellingsvergunning
niet wordt ingetrokken?In hoeverre heeft introductie van de tewerkstellingsvergunningsplicht
een remmende werking op het in dienst nemen van houders van een vergunning
voor bepaalde tijd, aangezien de werkgever een vergunning zal moeten aanvragen,
wat een extra administratieve last met zich meebrengt? Zal het, gezien de
lange duur van de behandeling van de aanvraag voor een tewerkstellingsvergunning,
voor een werkgever wellicht minder aantrekkelijk zijn om een werknemer aan
te trekken voor wie hij eerst een vergunning moet aanvragen? Zal de vergunningsplicht
een psychologische drempel vormen, zelfs als de procedure voor het verstrekken
van een tewerkstellingsvergunning sterk wordt bekort? Kan dit,
samen met het gegeven dat de vergunning wordt afgegeven voor bepaalde tijd,
een belemmering vormen voor de toegang tot de arbeidsmarkt?Degenen die onder de huidige Vreemdelingenwet een A-, vtv-humanitair-,
dan wel vvtv-status krijgen, zullen onder de nieuwe Vreemdelingenwet 2000
gedurende de eerste drie jaar van hun verblijf een vergunning voor bepaalde
tijd asiel krijgen. Betekent de invoering van de tewerkstellingsvergunningsplicht
een verslechtering van de rechtspositie van erkende vluchtelingen en houders
van een VTV-humanitair en houders van een vvtv derde jaar, die nu vrije toegang
tot de arbeidsmarkt hebben?Hoe beoordeelt de regering de tewerkstellingsvergunningsplicht voor houders
van een vergunning voor bepaalde tijd asiel, tegen de achtergrond van het
voorgaande en van de huidige praktijkervaringen van vvtv-houders met een F1
en F2 die kortdurend arbeid mogen verrichten met een tewerkstellingsvergunning,
maar, doordat de werkgever eerst een vergunning moet aanvragen, nauwelijks
aan het werk komen? Klopt het dat in de praktijk blijkt dat uitzendorganisaties
geen werk aanbieden als eerst een tewerkstellingsvergunning moet worden aangevraagd?Kan de regering aangeven waarom houders van een vergunning voor bepaalde
tijd regulier (artikel 8, onder a, Vreemdelingenwet 2000), waaronder zich
gezinsleden van vluchtelingen kunnen bevinden, uitgesloten zijn van de voorzieningen
van de Arbeidsvoorzieningenwet 1996?De leden van de GroenLinks-fractie hebben in de inleiding al laten weten
dat zij de tewerkstellingsverplichting een onnodige en onrechtvaardige drempel
vinden voor houders van een tijdelijke status. Graag willen zij een uitgebreide
toelichting van de regering over de rechtvaardigingsgrond van deze plicht.Tevens willen zij graag van de regering weten waarom asielzoekers niet
het gehele jaar zouden mogen werken. Het toestaan van slechts een beperkt
aantal weken betekent een forse belemmering voor asielzoekers om zich te ontwikkelen
op de arbeidsmarkt, en daarmee om zich onafhankelijk te maken van voorzieningen.
Het argument dat zij anders rechten zouden opbouwen, kunnen deze leden nauwelijks
een argument noemen. Dat is toch inherent aan het arbeidsrecht en is toch
niet iets dat voorkomen moet zien te worden? Het verkrijgen van aanspraken
op verzekeringen is opgebouwd, dus verdiend, maar geeft geen aanspraken op
legaal verblijf. Kan de regering hier nader op ingaan?In het nu voorgestelde artikel 69 lid 1 sub c Arbvo worden volgens de
leden van de SP-fractie niet meer de vreemdelingen genoemd die een verblijfsrecht
hebben als bedoeld in artikel 8, onder a van de Vreemdelingenwet.Zodoende worden bijvoorbeeld alle vreemdelingen van registratie en bemiddeling
uitgesloten, die zijn toegelaten voor gezinshereniging- of vorming en vrij
zijn op de arbeidsmarkt en onder de Vreemdelingenwet 2000 vallen in de categorie
van artikel 8a. In artikel 69 lid 1 sub c Arbvo dient alsnog voorzien te worden
in een bepaling, op grond waarvan deze zogenaamde «reguliere vreemdelingen»
(evenals nu het geval is) in aanmerking kunnen blijven komen voor registratie
en bemiddeling. Wat is de reden voor het uitsluiten van deze categorie, en
zou dit niet aangepast dienen te worden zo vragen de leden van de SP- fractie.Indien het nu voorgestelde artikel 69 lid 1 sub c Arbvo bedoeld is om
registratie en arbeidsbemiddeling pas mogelijk te maken nadat het besluit
tot verlening van de vergunning is genomen, hoe is dan de verhouding met de
standstill bepaling van artikel 13 van Associatiebesluit 1/80 van de Associatieraad
EEG/Turkije?De leden van de SGP-fractie vragen of de regering kan beargumenteren hoe
door middel van het verplicht stellen van een tewerkstellingsvergunning
voor houders van de tijdelijke verblijfsvergunning asiel, een marktconforme
beloning voor deze groep vreemdelingen zeker gesteld wordt. Kan het de asielprocedure
niet frustreren als een tewerkstellingsvergunning verleend kan worden terwijl
de vreemdeling in afwachting is van een beslissing op de ingediende aanvraag
tot verlenging van zijn verblijfsvergunning?HOOFDSTUK 8. MINISTERIE VAN VERKEER EN WATERSTAATDe leden van de CDA-fractie stellen dat in de gewijzigde tekst van artikel
111, derde lid Wegenverkeerswet 1994 wordt bepaald, dat slechts vreemdelingen
die in het bezit zijn van een verblijfsvergunning als bedoeld in artikel 8,
onder a tot en met d en m van de Vreemdelingenwet, een rijbewijs uitgereikt
kunnen krijgen. Kan de regering aangeven waarom niet tevens aanvragers van
verlenging ex artikel 26, tweede lid van de Vreemdelingenwet, de aanvragers
van een vergunning voor onbepaalde tijd en degenen die in beroep zijn tegen
de intrekking van een vergunning (artikel 8, respectievelijk onder g en h)
een rijbewijs verstrekt kunnen krijgen?De leden van de fractie van D66 vragen de regering hoe de weigering van
de eerste afgifte van een rijbewijs aan een vreemdeling, die rechtmatig hier
verblijft en in afwachting is van een beslissing op zijn verzoek om voortgezette
toelating, zich verhoudt tot de uitspraak van de afdeling bestuursrechtspraak
van de Raad van State van 19 maart 1999 (criterium voor de toetsing van toepassing
van artikel 111 lid 3 WVW 1994 aan de non-discriminatiebepaling van artikel
26 IVBPR)?HOOFDSTUK 9. MINISTERIE VAN VOLKSGEZONDHEID, WELZIJN EN
SPORTArtikelen 1t/m 3De leden van de PvdA-fractie zouden graag nog nader uitgelegd zien waarom
het advies van het College voor zorgverzekeringen om het aanwijzen van de
categorie van voormalige houders van een voorwaardelijke vergunning tot verblijf
die niet kunnen worden aangemerkt als AWBZ-verzekerden alsnog als zodanig
aan te wijzen, niet op andere wijze is overgenomen, dan slechts te verwijzen
naar het nader rapport en de memorie van toelichting.Alle personen met een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd zullen
komen te vallen onder de Ziekenfondswet en de Algemene Wet Bijzondere Ziektekosten
(AWBZ). In de memorie van toelichting wordt gesteld, dat een deel van de desbetreffende
categorie personen niet als ingezetenen zal kunnen worden beschouwd en dus
niet verzekerd zal zijn ingevolge de volksverzekeringen, waaronder de AWBZ.
Gaarne krijgen de leden van de VVD-fractie een verduidelijking van deze passage.
Wanneer is er geen sprake van niet-ingezetenschap?De leden van de CDA-fractie hebben enkele vragen naar aanleiding van de
toelichting op deze artikelen. Wat betreft de verzekering ingevolge de AWBZ
geldt, dat de groep vreemdelingen (de huidige groep vreemdelingen met een
voorwaardelijke vergunning tot verblijf), voor zover zij niet in loondienst
werkzaam zijn, als Nederlandse ingezetene moeten worden beschouwd, dat wil
zeggen in Nederland woonachtig zijn, om aanspraken aan deze verzekering te
kunnen ontlenen. Vervolgens wordt gesteld dat een deel van de desbetreffende
categorie niet als ingezetene zal kunnen worden beschouwd en derhalve niet
verzekerd zal zijn ingevolge de volksverzekeringen, waaronder
de AWBZ. Kan worden verduidelijkt in welke gevallen men wel en in welke men
niet als ingezetene wordt beschouwd (en daardoor wel of niet is verzekerd)?
Kan ook een verduidelijking worden gegeven van de opmerking dat indien door
een zodanige niet-verzekerde persoon AWBZ-zorg wordt ingeroepen, «onder
omstandigheden» bij ontbreken van de benodigde eigen middelen, voor
noodzakelijkerwijs te maken kosten een beroep op bijzondere bijstand kan worden
gedaan? Aan welke «omstandigheden» moet hier worden gedacht?Kan ook worden aangegeven aan welke voorwaarden voor medeverzekering moet
worden voldaan door de personen die op grond van het aan artikel 4 toegevoegde
lid 18 als medeverzekerde worden aangemerkt?De leden van de CDA-fractie vragen of ook het voornemen bestaat om in
het kader van de Algemene bijstandswet een voorziening te treffen conform
het oude artikel 12 Abw, zodat de Rvb kan komen te vervallen. Is de Rvb immers
destijds niet in het leven geroepen om in bijzondere gevallen een inkomensvoorziening
en een ziektekostenregeling te kunnen bieden? Als dit niet in de bedoeling
ligt, hoe zal dan een samenloop tussen de ziektekostenregeling in de Rvb en
Ziekenfondsverzekering kunnen worden voorkomen?De leden van de SP- fractie constateren dat het te wijzigen artikel 5,
vierde lid van deze wet verwijst naar artikel 8, onder a tot en met e en m
van de Vreemdelingenwet. Kan de regering toelichten waarom de categorieën
uit VW2000 artikel 8 onder g en h niet zijn opgenomen?Artikel 4De verwachting is dat het ministerie van Justitie verantwoordelijk zal
worden voor de opvang van quotumvluchtelingen. Geldt na de inwerkingtreding
van de Vreemdelingenwet 2000 voor quotumvluchtelingen, die tot Nederland worden
toegelaten, dat ook zij eerst een vergunning asiel voor bepaalde tijd krijgen
of krijgen zij meteen een vergunning voor onbepaalde tijd? Gaarne krijgen
de leden van de VVD-fractie daarop een reactie van de regering?De leden van de CDA-fractie vragen of een uiteenzetting kan worden gegeven
van de criteria die in het beleid inzake subsidiëring van welzijnsorganisaties
op het terrein van etnische minderheden en aanverwante groepen worden gehanteerd.
Zijn er voor wat betreft de toekomstige situatie veranderingen te verwachten
inzake de criteria, de in aanmerking komende groepen en de subsidiebedragen?HOOFDSTUK 10. MINISTERIE VAN VOLKSHUISVESTING, RUIMTELIJKE
ORDENING EN MILIEUBEHEERArtikel 1Wat zijn de ingeschatte financiële consequenties van de uitbreiding
van de kring van huursubsidiegerechtigden in de zin van de Huursubsidiewet,
zo vragen de leden van de SGP-fractie.Artikel 2Ondanks het feit dat de leden van de PvdA-fractie dit onderwerp reeds
hebben aangesneden tijdens het Algemeen Overleg in de Tweede Kamer over de
Koppelingswet vragen deze leden nogmaals aandacht voor de suggestie om in
de Huisvestingswet de mogelijkheid op te nemen om in afwachting van een beslissing
over voortgezet verblijf na een vergunning voor verblijf bij
partner/echtgenoot in het bezit te worden gesteld van een huisvestigingsvergunning.In dit artikel wordt voorgesteld om in de Huisvestingswet te regelen,
dat houders van een vergunning voor bepaalde tijd en houders van een vergunning
voor onbepaalde tijd in aanmerking kunnen komen voor een huisvestingsvergunning.
Voorts wordt gesteld dat rechtmatig verblijvenden in de zin van artikel 8
f tot en met l, niet in aanmerking kunnen komen voor een vergunning omdat
dit ondoelmatig zou zijn. De leden van de CDA-fractie vragen of het uitsluiten
van de mogelijkheid om gedurende de behandeling van zijn aanvraag te verhuizen,
voor de aanvrager van een vergunning voor onbepaalde tijd (art. 8 onder g)
die mogelijk vluchteling is, een verslechtering betekent ten opzichte van
zijn huidige rechtspositie?HOOFDSTUK 11. OVERGANGS- EN SLOTBEPALINGENArtikel 5Nu er een groot aantal materiewetten worden gewijzigd is de vraag wat
op de verschillende terreinen de consequenties zijn voor statushouders die
onder het huidige regime vallen. In de memorie van toelichting wordt op een
aantal punten, zoals de Wet op de Studiefinanciering hierop ingegaan. De leden
van de PvdA-fractie vragen de regering nauwkeurig aan te geven hoe met de
huidige statushouders zal worden omgegaan. Deze leden zijn een voorstander
van het voortvarend voorbereiden van de invoering van de nieuw Vreemdelingenwet.
Kan de regering aangeven hoe het staat met die voorbereiding. Wat zijn de
consequenties van de overgang van de Zorgwet naar de ABW? De leden van de
PvdA-fractie delen de zorgen van de VNG en vragen de regering hierop in te
gaan. Ook vragen zij duidelijkheid omtrent de positie van ex-vvtv'ers die
nog in procedure zijn inzake de intrekking van hun vvtv op het moment van
inwerkingtreden van de invoeringswet.In dit artikel wordt bepaald dat de Wet gemeentelijke zorg voor houders
van een vvtv gedurende ten hoogste zes maanden
kan worden voortgezet ten aanzien van de vreemdelingen die eerder een vvtv
hadden, die van rechtswege wordt omgezet in een vergunning voor bepaalde tijd
op het moment van inwerking treden van de Vreemdelingenwet 2000. In de memorie
van toelichting wordt aangegeven dat het uitgangspunt is, dat gemeenten tot
omzetting overgaan zodra zulks praktisch mogelijk is en dat met de voorbereidende
werkzaamheden al een aanvang wordt gemaakt voordat de nieuwe wet in werking
treedt. De leden van de CDA-fractie vragen of, zodra de ex-vvtv'er/houder
van een vergunning voor bepaalde tijd asiel woonruimte heeft gevonden, er
voor hem ook aanspraak op bijstand ontstaat.De leden van de CDA-fractie vragen waarom is gekozen voor een periode
van ten hoogste zes maanden gedurende welke de Wet gemeentelijke zorg voor
houders van een voorwaardelijke vergunning tot verblijf nog kan worden toegepast
door gemeenten? In de toelichting op dit artikel wordt gesteld dat als uitgangspunt
wordt gehanteerd, dat gemeenten tot omzetting van aanspraken zullen overgaan
zodra zulks praktisch gezien mogelijk is. Genoemde periode van zes maanden
stelt gemeenten in staat de omzetting van de verstrekkingen van de Wet gemeentelijke
zorg voor houders van een voorwaardelijke vergunning tot verblijf naar een
uitkering op grond van de Algemene bijstandswet in een uitvoerbaar tempo te
doen plaatsvinden. Hoe verlopen de noodzakelijke voorbereidende werkzaamheden,
waarvan wordt gesteld dat een deel daarvan ook reeds voor de
inwerkingtreding van de nieuwe wet kan worden verricht? Wat zijn de gevolgen
van het niet halen van de termijn van zes maanden?De leden van de CDA-fractie vragen ook wat de consequenties zijn van de
intrekking van de Zorgwet vvtv op datum inwerking treden van de Vreemdelingenwet
2000 voor diegenen die nog voorzieningen ontvangen in het kader van de Zorgwet,
omdat zij nog in procedure zijn over de intrekking van de vvtv. Moet voor
dat doel, zolang zich nog mensen in Nederland bevinden die van deze voorziening
afhankelijk zijn, de Zorgwet vvtv niet in stand blijven?Op grond van artikel XXIII is in de koppelingswet een overgangsrecht gecreëerd
ten aanzien van aanspraken op huursubsidie, bijstand en ziekenfondsverzekering
voor vreemdelingen, die op grond van artikel 1b sub 5 Vreemdelingenwet 2000
(medisch uitzetbeletsel) in Nederland mochten verblijven en al voor de inwerkingtreding
van de koppelingswet aanspraak op deze voorzieningen maakten De leden van
de fractie van D66 vragen of in het onderhavige wetsvoorstel niet ook een
bepaling van overgangsrecht voor de in artikel XXIII Koppelingswet bedoelde
vreemdelingen moet worden opgenomen, omdat zij anders, voor zover nog in Nederland
verblijvend, hun aanspraken op de betreffende voorzieningen kwijt zouden raken?Inzake de overgangsbepaling (artikel 5) vragen de leden van de SGP-fractie
of de gemeenten gekend zijn in de vaststelling van de overgangstermijn (van
Zorgwet vvtv naar ABW) op 6 maanden. Is de regering er overigens van verzekerd
dat de gemeenten zoveel mogelijk van de noodzake- lijke voorbereidende werkzaamheden
zullen verrichten vóór de inwerkingtreding van de nieuwe wet?
Zijn hieromtrent afspraken met de gemeenten gemaakt?Tenslotte, hoe wordt in het overgangsrecht de positie van ex-vvtv'ers
die nog in procedure zijn omtrent de intrekking van hun vvtv op het moment
van inwerkingtreding van de Invoeringswet geregeld?Nader RapportPunt 1Zien de leden van de CDA-fractie het goed dat de cijfers inzake verleende
statussen in het op blz. 3 vermelde overzicht in het nader rapport betrekking
hebben op de jaren 1994 tot en met 1998? Zo ja, zouden de voor deze periode
geldende totaalcijfers betreffende verleende A-staussen, vtv's en vvtv's niet
respectievelijk 32 426, 31 589 en 29 508 moeten zijn? Hoeveel
vvtv's zijn in 1999 ingetrokken en hoeveel zullen dat er naar verwachting
in 2000 zijn? In hoeveel gevallen werd in 1999 de vvtv-status omgezet in een
meer permanente status op grond van het driejarenbeleid? En wat zijn de verwachtingen
voor 2000? Waarop is de verwachting gebaseerd dat bij voortzetting van het
huidige vvtv-beleid het percentage intrekkingen na 2000 weer zal dalen? Geven
de opmerking op blz. 4 van het nader rapport, nl. dat «in feite slechts
weinig personen die voor bepaalde tijd zijn toegelaten uiteindelijk niet voor
toelating voor onbepaalde tijd in aanmerking komen», alsmede het uit
het voornoemde overzicht blijkende gegeven dat uiteindelijk bijna 80% van
het aantal vvtv-ers uiteindelijk een meer premanente status krijgt, de regering
aanleiding het driejarenbeleid in dit opzicht te herzien? Kan worden aangegeven
of en zo ja in hoeveel gevallen houders van een vvtv-status in de afgelopen
vijf jaren op vrijwilige basis zijn teruggekeerd naar hun land van herkomst?
Kan worden aangeven welke nationaliteiten het betrof en in hoeveel gevallen
gebruik is gemaakt van de mogelijkheden van de Internationale Organisatie
voor Migratie? Punt 10Naar aanleiding van het gegeven dat aan houders van een verblijfsvergunning
voor bepaalde tijd asiel desgevraagd een vluchtelingenpaspoort zal worden
verstrekt, hebben de leden van de CDA-fractie een aantal vragen. Wanneer zal
de in verband daarmee noodzakelijke nota van wijziging bij het onlangs ingediende
wetsvoorstel tot wijziging van de Paspoortwet aan de Kamer worden aangeboden?
Welke rechten heeft de houder van een vluchtelingenpaspoort? Kan het feit
dat een vluchtelin- genpaspoort wordt verstrekt aan een houder van een verblijfsvergunning
voor bepaalde tijd asiel, met betrekking tot wie vooralsnog niet bekend is
gemaakt of hij vluchteling is in de zin ven het Vluchtelingenverdrag, wellicht
aanleiding geven tot misverstanden? Zou namelijk uit het feit dat iemand in
het bezit is van een vluchtelingenpaspoort niet kunnen worden geconcludeerd
dat hij derhalve per definitie vluchteling is? Zou dit in het internationale
rechtsverkeer wellicht aanleiding kunnen geven tot complicaties? Kan de regering
aangeven hoe andere EU-landen reageren op het voornemen om ook aan anderen
dan erkende vluchtelingen een vluchtelingenpaspoort te verstrekken? Zijn die
landen ervan op de hoogte wat dit voor hen zou kunnen betekenen wat betreft
toelating en doorreis? Hoe verhoudt een en ander zich tot EU-regelgeving?Is het waar dat het voorgestelde volgtijdelijke vergunningenstelsel asiel
een verslechtering kan betekenen van de rechtspositie van verdragsvluchtelingen
en derhalve op gespannen voet staat met artikel 34 van het Vluchtelingenverdrag,
in verband met de mogelijke verlenging van de termijn waarna vluchtelingen
kunnen naturaliseren? Klopt het dat alleen als de ingangsdatum van de verblijfsvergunning
voor bepaalde tijd altijd op de datum van aanvraag wordt gsteld, een verslechtering
van de naturalisatiemogelijkheden voor vluchtelingen kan worden voorkomen?De leden van de SP-fractie vragen op welke termijn naturalisatie nu mogelijk
wordt gemaakt. Is dit mogelijk na 5 jaar toelating en hoofdverblijf, zoals
de wijzigingen in de Rijkswet op het Nederlanderschap beogen? Zo ja, is hiervoor
gekozen op grond van de voorgestelde Vreemdelingenwet, waarin alle asielgerechtigden
na drie jaar een zo sterk verblijfsrecht verwerven, dat zij daarmee een verblijfsrechtelijke
positie in Nederland kunnen claimen die vergelijkbaar is met de geborgenheid
die het vluchtelingenverdrag aan vluchtelingen door middel van naturalisatie
beoogt te verschaffen? De invoering van een besluitmoratorium in artikel 41
Vreemdelingenwet 2000 kan echter veroorzaken dat vluchtelingen langer dan
5 jaar moeten wachten voordat zij een aanvraag tot naturalisatie kunnen indienen.
Hoe ziet de regering dit artikel in verhouding tot artikel 34 van het Vluchtelingenverdrag?Punt 15De leden van de CDA-fractie stellen dat in de Invoeringswet geen bepalingen
zijn opgenomen over de materiële rechtspositie van asielzoekers op wie
het besluitmoratorium van artikel 41 van het voorstel Vreemdelingenwet 2000
van toepassing is, omdat de materiële rechtspositie van deze asielzoekers,
gelijk aan andere asielzoekers, wordt geregeld in de Regeling verstrekkingen
asielzoekers. Hoe moet de zinsnede «gelijk aan andere asielzoekers»
worden verstaan? Wordt hier bedoeld dat de materiële rechtspositie van
asielzoekers op wie het besluitmoratorium van toepassing is, gelijk is aan
die van andere asielzoekers of wordt hier bedoeld dat de materiële rechtspositie
van beide categorieën wordt geregeld in de Regeling verstrekkingen asielzoekers?Kan de regering aangeven welke rechtvaardigingsgrond zij hanteert voor
de latere ingangsdatum (dat wil zeggen niet de datum van de vergunningaanvraag,
maar die van de vergunningtoekenning) van de verblijfsvergunning
voor bepaalde tijd die wordt toegekend aan vreemdelingen die onder het besluitmoratorium
vallen? Is hier geen sprake van rechtsongelijkheid tussen asielzoekers die
onder het besluitmoratorium vallen (waaronder mogelijk vreemdelingen die zich
terecht kunnen beroepen op erkenning als vluchteling op grond van het Vluchtelingenverdrag)
en asielzoekers die niet door een besluitmoratorium worden getroffen, hierbij
in aanmerking genomen dat de laatstgenoemde groep een jaar later dan de eerstgenoemde
in staat wordt gesteld tot de opbouw van bepaalde rechten?Waarom kunnen degenen op wie een besluit- of vertrekmoratorium van toepassing
is een nieuwe asielaanvraag doen? En waarom kunnen zij – in afwijking
van de hoofdregel met betrekking tot tweede en volgende asielaanvragen –
in aanmerking komen voor opvangvoorzieningen? Kunnen zij pas in aanmerking
komen voor opvangvoorzieningen nadat zij een nieuwe asielaanvraag hebben ingediend?
Wat zijn de gevolgen voor degenen die onder het moratorium vallen, maar die
geen nieuwe asielaanvraag indienen? Als het per sé noodzakelijk is
eerst een nieuwe asielaanvraag in te dienen alvorens men in aanmerking komt
voor opvangvoorzieningen, betekent dit dat niet een aanzienlijke extra belasting
voor het administratieve apparaat? Kan worden aangegeven welk verschil er
is met betrekking tot de relatie tussen uitstel van vertrekbeleid en opvangvoorzienin-
gen in de de huidige ten opzichte van de nieuwe situatie?Is het waar dat, hoewel artikel 43, vijfde lid, stelt dat de vreemdeling
op wie een uitstel van vertrekbeleid van toepassing is, rechtmatig verblijf
heeft op grond van artikel 8, onder j, de materiewetten uitsluiten dat deze
vreemdeling aanspraak kan maken op voorzieningen?Wanneer zal de Kamer kennis kunnen nemen van de inhoud van de gewijzigde
Regeling verstrekkingen asielzoekers?Kan een overzicht worden gegeven van de verschillen in materiële
rechtspositie tussen de onder dit punt genoemde categorieën asielzoekers?De leden van de CDA-fractie vragen of met betrekking tot statushouders
van wie de verblijfsvergunning voor bepaalde tijd is ingetrokken en aan wie
een vertrektermijn van vier weken wordt gegund, er problemen kunnen ontstaan
in verband met opzegtermijnen inzake het huren van woonruimte en het aangaan
van een arbeidsovereenkomst. Is het denkbaar dat bij verhuurders respectievelijk
werkgevers de bereidheid zal afnemen om aan houders van een verblijfsvergunning
voor bepaalde tijd woonruimte te verhuren respectievelijk een arbeidsovereenkomst
aan te gaan als niet van meet af aan vaststaat dat de normale opzegtermijnen
in acht genomen kunnen worden?De leden van de SP-fractie vragen aandacht voor asielzoekers die een nieuw
asielverzoek hebben ingediend op grond van nieuwe feiten of omstandigheden.
Aan deze groep wordt vanaf 12 oktober 1998 opvang onthouden. Indien op
de asielverzoeken van deze groep ook nog eens een besluitmoratorium van toepassing
zal zijn, kan dit betekenen dat zij wellicht twee jaar zonder middelen van
bestaan moeten verblijven in Nederland. Dit is feitelijk onmogelijk, omdat
daardoor het recht asiel te vinden feitelijk onmogelijk wordt gemaakt. Wat
is de visie van de regering op deze constatering? Is een vorm van opvang niet
gewenst in deze?De leden van de SP- fractie vragen een toelichting op feit dat personen
die nog in procedure zijn omtrent de intrekking van hun vergunning voor bepaalde
tijd asiel, recht houden op de reguliere voorzieningen voor statushouders.
Na intrekking zal de voormalige vergunninghouder Nederland na 4 weken moeten
verlaten. De mogelijkheid bestaat dat betrokkenen allerhande verplichtingen
zijn aangegaan (huur huis, arbeidscontract, et cetera) die meer tijd vergen
om af te wikkelen. Kan de regering toelichten of bij het beëindigen een
redelijke termijn in acht wordt genomen? Hoe lang zal zo'n termijn dan zijn?De leden van de SP-fractie lezen dat de regering aangeeft dat analoog
aan de regeling van artikel 43 lid 4 Vreemdelingenwet 2000 bij UVV-beleid
aan uitgeprocedeerden uit de betrokken categorie de mogelijkheid
wordt geboden om opnieuw een asielaanvraag in te dienen, waarna zij in aanmerking
kunnen komen voor opvangvoorzieningen. Dit betekent echter ook dat voormalige
houders van een vergunning voor bepaalde tijd, opnieuw afhankelijk worden
van opvangvoorzieningen. Is het dan niet logischer deze categorie een rechtspositie
te laten behouden gelijk aan de vergunning voor bepaalde tijd op grond van
het feit dat betrokkenen al een periode hebben gefunctioneerd in Nederland
en voorts dat het moeilijk is in te schatten wat de duur zal zijn van de verslechtering
van de situatie in het gebied waarvoor het uitstel van vertrek geldig is.
Wat is de visie van de regering hierop?Punt 16De leden van de SP-fractie vragen of de voorgestelde wijziging van de
Wet GBA een aanpassing is in verband met de te verwachten invoering van de
Vreemdelingnewet. Hoe lang voor de invoer van de Wet GBA zullen de instanties
die werken met deze wet worden geïnformeerd?Artikel 1b sub 3 Vreemdelingenwet 2000 maakt, net als GBA-code 18, geen
onderscheid tussen vreemdelingen die een aanvraag om verlening en vreemdelingen
die een aanvraag om verlenging van hun verblijfsvergunning indienen. In de
nieuwe Vreemdelingenwet 2000 komt dit onderscheid wel expliciet tot uitdrukking
in de artikelen 8 sub f (verlenen van) en 8 sub g (verlengen van, wijzigen
van). Worden de GBA-codes aangepast aan dit nieuwe onderscheid?Punt 17De leden van de CDA-fractie vragen of een verduidelijking kan worden gegeven
van de opmerking dat het de bedoeling is dat daar waar nodig inburgeringscursussen
worden gecombineerd met arbeid? Wat wordt bedoeld met «daar waar nodig»?Hoe moet men zich het verloop van een gecombineerd traject van arbeid
en inburgering concreet voorstellen?Wat is de stand van zaken betreffende de mogelijkheden van de ROC's om
faciliteiten te bieden en betreffende de afspraken tussen gemeenten en ROC's?Punt 18Wat is de huidige omvang van het gebruik van de mogelijkheden van de Remigratiewet
door A- en C-statushouders, vragen de leden van de CDA-fractie.Kan en schatting worden gegeven van de omvang van de verwachte toename
van het aantal potentiële «Remigratiewetgerechtigden»?Waarom kunnen houders van een verblijfsvergunning voor bepaalde tijd wel
gebruik maken van de remigratiefaciliteiten zolang hun vergunning niet is
ingetrokken, maar niet daarna?Wat is het verschil in faciliteiten op grond van de Remigratiewet en die
op grond van de terugkeerregeling van de Internationale Organisatie voor Migratie?Punt 19In het nader rapport wordt verwezen naar artikel 25, eerste lid onder
b, zonder dat er een wet bij staat vermeld. De leden van de PvdA-fractie nemen
aan dat daarmee het Burgerlijk Wetboek wordt bedoeld. Punt 25De leden van de CDA-fractie vragen wat de stand van zaken is betreffende
het in samenwerking met de VNG proberen te komen tot een uniforme landelijke
richtlijn voor het omzetten van de bruikleenovereenkomsten met houders van
een voorwaardelijke vergunning tot verblijf in reguliere overeenkomsten?De voorzitter van de vaste commissie voor Justitie,Van HeemstDe griffier voor dit verslag,FenijnXNoot1Samenstelling: Leden: Van de Camp (CDA), Biesheuvel (CDA), Swildens-Rozendaal
(PvdA), Scheltema-de Nie (D66), Kalsbeek-Jasperse (PvdA), Zijlstra (PvdA),
Apostolou (PvdA), Middel (PvdA), Van Heemst (PvdA), voorzitter, Dittrich (D66),
ondervoorzitter, Rabbae (GL), Rouvoet (RPF), Van Oven (PvdA), O. P. G.
Vos (VVD), Van Wijmen (CDA), Patijn (VVD), De Wit (SP), Ross-van Dorp (CDA),
Niederer (VVD), Nicolaï (VVD), Halsema (GL), Weekers (VVD), Van der Staaij
(SGP), Wijn (CDA), Brood (VVD).Plv. leden: Balkenende (CDA), Verhagen (CDA), Wagenaar (PvdA),
Van Vliet (D66), Arib (PvdA), Duijkers (PvdA), Kuijper (PvdA), Albayrak (PvdA),
Barth (PvdA), Hoekema (D66), Karimi (GL), Schutte (GPV), Santi (PvdA), Van
den Doel (VVD), Rietkerk (CDA), Rijpstra (VVD), Marijnissen (SP), Buijs (CDA),
Van Baalen (VVD), Van Blerck-Woerdman (VVD), Oedayraj Singh Varma (GL), De
Vries (VVD), Van Walsem (D66), Eurlings (CDA), Kamp (VVD). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-26975-4.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl