Wijziging van de Wet op de lijkbezorging; Memorie van Antwoord
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-09-26 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 20082009-30696, nr. C

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum ontvangst

19-05-2009

Eerste Kamer der Staten-Generaal

2008-2009

30696 nr. C

15-05-2009

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 30696Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 29 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
30 696Wijziging van de Wet op de lijkbezorgingCMEMORIE VAN ANTWOORDOntvangen 15 mei 2009Met belangstelling hebben wij kennis genomen van het voorlopig verslag
van de vaste commissie voor Binnenlandse Zaken en de Hoge Colleges van Staat/Algemene
Zaken en Huis der Koningin van 4 november 2008. De leden van de fractie
van de PvdA geven aan met belangstelling te hebben kennis genomen van de wijziging
van de Wet op de lijkbezorging. Deze leden zijn er blij mee dat het wetsvoorstel
na vele jaren eindelijk in het eindstadium van het wetgevingsproces is beland.
De leden van de SP-fractie hebben met interesse kennis genomen van dit wetsvoorstel.De leden van de fractie van de PvdA constateren dat de grafrusttermijn
op tien jaar blijft staan. Zij kunnen begrijpen dat een verlenging van die
periode naar vijftien jaar de nabestaanden meer zekerheid en emotionele rust
kan bieden. Onder meer de Vereniging voor Kerkrentmeesterlijk Beheer in de
Protestantse Kerk in Nederland had om de verlenging van deze termijn gevraagd.
Kan de regering toelichten waarom zij hierop niet is ingegaan, en waarom zij
het hanteren van de termijn van vijftien jaar afhankelijk maakt van de inzichten
van de houder van de begraafplaats?De wet geeft in artikel 31 een minimale termijn van grafrust. Binnen die
periode van tien jaar mogen graven niet geruimd worden. Dit is echter niet
hetzelfde als de termijn van uitgifte van een algemeen graf, waar de wet over
zwijgt. Niets hoeft er dan ook aan in de weg te staan dat de houder van de
begraafplaats een langere termijn van uitgifte hanteert. Bovendien is het
zo dat na afloop van de termijn er niet geruimd hoeft te worden. Ruimen is
immers een bevoegdheid van de houder van de begraafplaats,
geen verplichting. De houder kan er dus voor kiezen de graven na afloop van
de periode van grafrust gedurende langere of kortere tijd nog ongemoeid te
laten. Er kan echter een belang zijn de minimale wettelijke termijn van tien
jaar aan te houden. Mogelijke redenen kunnen zijn ruimtegebrek op de begraafplaats
of het bewust laag willen houden van de grafkosten, die in beginsel zullen
toenemen naarmate de termijn van uitgifte langer is. Het is juist een goede
zaak dit aan het inzicht van de houder over te laten, omdat hij de situatie
ter plaatse het best kan beoordelen. Wij hebben bewust afgezien van verlenging
van de minimale termijn van grafrust om de bestaande flexibele mogelijkheden
niet te doorkruisen.De leden van de fractie van de PvdA begrepen voorts dat de regering van
oordeel is dat de specifieke eisen die aan gemeentelijk lijkschouwers en artsen
moeten worden gesteld ten aanzien van de lijkschouw, via zelfregulering door
de sector verankerd moeten worden. In de ogen van deze leden betreft kwaliteit
ook de communicatie tussen professionals en met nabestaanden. Allereerst vragen
zij zich af of er op dit punt inzicht bestaat in eventuele klachten of misstanden
in de huidige praktijk. Voorts vragen de leden van de fractie van de PvdA
in hoeverre de zelfregulering in opleidingen en toezicht ook de uitwisseling
van gegevens en communicatie tussen de beoordelend arts, de gemeentelijk lijkschouwer
en de nabestaanden betreft, en of de regering kan bevorderen dat de sector
hierover afspraken maakt.Wij hebben geen aanwijzingen dat de communicatie tussen professionals
en met nabestaanden niet goed verloopt. Daarbij zij overigens aangetekend
dat het aantal klachten of misstanden niet (centraal) wordt geregistreerd.
Zoals de aan het woord zijnde leden opmerken, is dit een verantwoordelijkheid
van de beroepsgroep. Goede communicatie tussen artsen onderling en tussen
arts en patiënt/nabestaanden is één van de vereisten in
de Wet op de geneeskundige behandelingsovereenkomst (WGBO) die onder de verzamelterm «goed
hulpverlener» valt. De zelfregulering betreft ook de communicatie tussen
de beoordelend arts, de gemeentelijk lijkschouwer en de nabestaanden. Ook
hier geldt dus de eis van «goed hulpverlener» in de zin van de
WGBO. Eventueel kan een beroep worden gedaan op de mogelijkheden die het medisch
tuchtrecht biedt. In het licht van het vorengaande zien wij dan ook geen noodzaak
om een beroep op de sector te doen om specifiek over de communicatie afspraken
te maken.De leden van de fractie van de PvdA vragen zich af welke mogelijkheden
de colleges van B&W hebben om, vanuit hun bevoegdheid gemeentelijk lijkschouwers
te benoemen, eisen te stellen aan hun werkwijze. Deze leden menen dat dit
van belang kan zijn bij falende zelfregulering door de beroepsgroepen en vragen
of de regering die opvatting deelt.Het onderhavige wetsvoorstel voorziet er in dat het college van B&W
uitsluitend artsen die als forensisch arts zijn ingeschreven in een daartoe
bijgehouden register, benoemt tot gemeentelijk lijkschouwer (artikel 5). Daarmee
is beoogd de kwaliteit van de gemeentelijk lijkschouwers aan te scherpen ten
opzichte van de huidige situatie waarin zij «alleen maar» arts
hoeven te zijn. De beroepsgroep blijft niettemin zelf verantwoordelijk voor
de opleiding en kwaliteit. Het college is niet bevoegd eisen te stellen aan
de werkwijze van de gemeentelijke lijkschouwers. Daarvoor ontbreekt een wettelijke
grondslag. Hun handelen wordt, net als dat van andere artsen, gecontroleerd
door de Inspectie voor de gezondheidszorg (IGZ). Bij een eventueel «falende
zelfregulering» is het dan ook aan de Inspectie om daarover aan de verantwoordelijke
instanties te rapporteren en te adviseren om maatregelen te treffen, en niet
aan het college.De leden van de PvdA-fractie hebben begrepen dat de regering er weinig
voor voelt een standaardprocedure in te stellen die het noodzakelijk maakt
dat alle minderjarige overledenen aan een schouw worden onderworpen door een
forensisch arts die niet de behandelend arts is. Deze leden zijn er blij mee
dat de regering wel het belang met hen deelt van het achterhalen van eventuele
mishandeling als doodsoorzaak bij minderjarigen. Kan de regering aangeven
wat haar inschatting is over de omvang van de groep minderjarigen die sterven
door mishandeling, alsmede op welke wijze het achterhalen van die groep kan
worden verbeterd?Jaarlijks overlijden gemiddeld ongeveer 200 kinderen als gevolg van een
niet-natuurlijke doodsoorzaak dan wel is sprake van vooralsnog onverklaard
overlijden. Volgens diverse onderzoeken is in ongeveer 50 gevallen sprake
van overlijden als gevolg van kindermishandeling. Om eventuele gevallen van
kindermishandeling te achterhalen, voorziet dit wetsvoorstel in
verplicht contact tussen de behandelend arts en de gemeentelijk lijkschouwer
alvorens eerstgenoemde een verklaring van overlijden kan afgeven (artikel
10a). Hiermee wordt voorkomen dat een verklaring van overlijden wordt afgegeven
louter op basis van het oordeel van de behandelend arts, die mogelijk minder
alert is op «verborgen aanwijzingen» van kindermishandeling. Indien
het overlijden vooralsnog onverklaard is, kan een nader onderzoek naar de
doodsoorzaak (NODO) plaatsvinden onder regie van de gemeentelijk lijkschouwer.
Het inzicht in de factoren die een rol spelen bij fatale kindermishandeling
is beperkt. Mede daardoor zijn kinderen die overlijden als gevolg van mishandeling
niet eenvoudig te achterhalen. Verbetering van inzicht in de demografische
risicofactoren, verbetering van registratiegegevens en informatie-uitwisseling
moeten bijdragen aan het beter achterhalen van fatale gevallen van kindermishandeling.
De verwachting is voorts dat de invoering van het NODO-protocol hierin meer
inzicht zal geven.De leden van de fractie van de PvdA wijzen er op dat de regering aangeeft
dat de behandelend arts de gemeentelijk lijkschouwer moet informeren over
zijn oordeel over de doodsoorzaak van overledenen. Daarbij moet de gemeentelijk
lijkschouwer nagaan of de overtuiging van de behandeld arts in deze overeind
kan blijven. Zo nodig kan de gemeentelijk lijkschouwer zich op basis van eigen
onderzoek een oordeel over de doodsoorzaak vormen. Deze leden vragen of de
regering kan aangeven onder welke omstandigheden zij van de gemeentelijk lijkschouwer
zou verwachten dat een nader onderzoek plaatsvindt.Er is geen sprake van een standaardcontact tussen de behandelend arts
en de gemeentelijk lijkschouwer. Zoals in het antwoord op de vorige vraag
is aangegeven, is de behandelend arts op grond van het onderhavige voorstel
verplicht contact op te nemen met de gemeentelijk lijkschouwer indien de overledene
minderjarig is, óók in de gevallen dat de behandelend arts de
overtuiging heeft dat het een natuurlijk overlijden betreft (en hij dus een
verklaring van overlijden mag afgeven). Thans dient hij reeds de gemeentelijk
lijkschouwer te waarschuwen indien hij niet overtuigd is van een natuurlijke
doodsoorzaak. Het valt niet in algemene zin aan te geven onder welke omstandigheden
de gemeentelijk lijkschouwer zelf nader onderzoek naar de doodsoorzaak zal
verrichten. Vast staat dat het om gevallen zal gaan waarbij de gemeentelijk
lijkschouwer op basis van door hem aan de behandelend arts te stellen vragen
niet direct is overtuigd van een natuurlijke doodsoorzaak. Dit moet echter
worden overgelaten aan zijn medisch-professioneel handelen, gebaseerd op zijn
ervaring.De voornoemde leden constateren dat de wetswijziging de verantwoordelijkheid
van de rechthebbenden op het graf verder aanscherpt, onder meer om verwaarlozing
van het graf te voorkomen. Zij begrepen dat het niet langer de verantwoordelijkheid
van de houder van de begraafplaats is om de adresgegevens van rechthebbenden
op een graf bij te houden en te achterhalen. Deze leden begrijpen dat dit
de administratieve last en veel uitzoekwerk aan de kant van de houder van
de begraafplaats sterk vermindert, maar op welke wijze zal de communicatie
hierover met rechthebbenden op graven plaatsvinden? Op welke wijze kan de
regering er zeker van zijn dat de rechthebbenden op graven hiervan tijdig
kennis hebben kunnen nemen?Bij particuliere graven behoort het tot de
eigen verantwoordelijkheid van de rechthebbenden om de houder van de begraafplaats
op de hoogte te houden van hun actuele adres, zodat deze hen kan verwittigen
bij het verstrijken van de termijn van uitgifte. Dit behelst in de praktijk
niet meer dan het sturen van één extra verhuiskaart. De inspanning
voor de rechthebbenden is dus betrekkelijk laag. Daarnaast is als gevolg van
een amendement-Knops (nr. 13) nu aan het wetsvoorstel toegevoegd dat de houder van de begraafplaats ook bij het verstrijken van de termijn
van uitgifte van een algemeen graf daarvan schriftelijk
mededeling doet aan de belanghebbende bij dat graf wiens adres hem bekend
is (artikel 27a). Het eerste contact dat nabestaanden hebben over de wijze
van begraven is met de uitvaartondernemer. Van hem mag worden verwacht dat
hij de nabestaanden wijst op de verschillen in soorten graven en de mogelijke
gevolgen daarvan voor het ruimen van graven. Voorts zouden ook de gemeenten
hierbij een rol kunnen vervullen. Immers, zij zijn verantwoordelijk voor het
verwerken van de aangifte van overlijden en zouden daarbij tevens, in ieder
geval daar waar het gemeentelijke begraafplaatsen betreft, voorlichting kunnen
geven over de verschillende graven en het eventueel ruimen daarvan. Wij verwachten
dat de recente publiciteit rond het ruimen van graven en rond de komende wetswijziging
alle betrokkenen alert maakt op deze kwestie. Ten overvloede zij nog opgemerkt
dat niets de houder belet zelf de adressen van rechthebbenden op particuliere
graven en belanghebbenden bij algemene graven bij te houden. Indien hij dus
meer service wil bieden dan hetgeen waartoe hij wettelijk verplicht is, staat
hem dat vrij. Hij kan zelf de afweging maken of dit opweegt tegen de administratieve
inspanningen die dit vergt.De leden van de fractie van de PvdA vragen voorts of de regering kan aangeven
hoe vaak in geval van overlijden in het buitenland de gestelde termijn voor
lijkbezorging niet gehaald wordt. Wat zijn daarvoor de oorzaken? Welke internationale
afspraken maakt de regering om vervoer van de overledene naar Nederland te
bespoedigen? Wiens verantwoordelijkheid is het om de overbrenging zo spoedig
mogelijk plaats te laten vinden?De regering is niet bekend met gevallen van termijnoverschrijding nu hier
geen centrale registratie van bestaat. Het Besluit op de lijkbezorging bepaalt
in artikel 13 dat indien een lijk Nederland is binnengebracht op een zodanig
tijdstip dat begraving of crematie binnen de door artikel 16 van de Wet op
de lijkbezorging gestelde termijn van de vijfde dag na die van het overlijden
niet mogelijk is, begraving of crematie zo spoedig mogelijk daarna plaatsvindt.
Met het onderhavige wetsvoorstel wordt de termijn voor begraven en cremeren
als gevolg van een amendement-Knops (nr. 19) verlengd tot de zesde werkdag na het overlijden. De kans op overschrijding van
die termijn neemt daarmee af. De AMvB zal hierop worden aangepast. Over het
vervoer van lijken zijn in internationaal verband afspraken gemaakt. De belangrijkste
daarvan is de Overeenkomst van Straatsburg van 26 oktober 1973 inzake
het vervoer van lijken. Het betreft hier een verdrag van de Raad van Europa.
Hoofdregel is dat het vervoer van lijken ongehinderd geschiedt, mits een laissez-passer
is bijgevoegd; zie ook artikel 11 van het Besluit op de lijkbezorging. De
opdrachtgever voor de uitvaart is verantwoordelijk voor de spoedige overbrenging
naar Nederland. In de praktijk zullen de nabestaanden dit door een uitvaartondernemer
laten verzorgen.Met het amendement-Anker (nr. 15) wordt beoogd het voor meer mensen mogelijk
te maken om te kiezen voor een particulier graf. De leden van de fractie van
de PvdA vragen of de regering kan aangeven wat haar verwachtingen zijn over
de groei van het aantal particuliere graven. Welke consequenties heeft dit
naar verwachting in ruimtelijk en financieel opzicht, zo vragen deze leden.
Als gevolg van dit wetsvoorstel ontstaat voor de houder van een begraafplaats
de mogelijkheid om een particulier graf voor tien jaar uit te geven, waar
dit thans nog twintig jaar is. Op dit moment valt moeilijk te voorspellen
of de begraafplaatshouders op grote schaal van deze bevoegdheid – het
betreft geen verplichting – gebruik zullen maken en of als gevolg daarvan
het aantal particuliere graven zal toenemen. Thans is het aantal particuliere
graven ongeveer even groot als het aantal algemene graven. De vraag naar particuliere
graven zal voor een belangrijk deel worden beïnvloed door
de hoogte van het grafrecht. Grafrechten mogen zoals bekend maximaal kostendekkend
zijn. Uit onderzoek blijkt dat (nog) maar in één derde van de
gemeenten de exploitatie kostendekkend is.1 Het
aanbod van particuliere graven zal overigens voor een belangrijk deel worden
bepaald door de capaciteit van de begraafplaatsen. Uit onderzoek blijkt dat
42% van de gemeenten beperkte capaciteitsproblemen verwacht; slechts
9% van de gemeenten voorziet grote problemen.2 Mogelijke oplossingen zijn het ruimen van graven, het uitbreiden van
begraafplaatsen of het aanleggen van nieuwe begraafplaatsen. De te verwachten
capaciteitsproblemen zijn weer van invloed op de grafkosten.In het wetsvoorstel wordt over de verantwoordelijkheid van de colleges
van B&W gesproken waar het gaat om de gemeentelijk lijkschouwer. Kan de
regering aangeven, zo vragen de leden van de fractie van de PvdA, wat haar
visie is op de situatie dat veel kleinere gemeenten die verantwoordelijkheid
regionaal hebben ondergebracht, bijvoorbeeld bij de regionale GGD. Veel gemeenten,
niet alleen kleine maar ook grote, hebben er voor gekozen de functie van gemeentelijk
lijkschouwer in regionaal verband te organiseren. Bij de regionale GGD’s
is veel expertise aanwezig. Wij achten het een goede zaak dat gemeenten voor
samenwerking kiezen om te waarborgen dat er professionele gemeentelijk lijkschouwers
zijn die hun werk op adequate wijze kunnen verrichten. De Wet op de lijkbezorging
staat hier geenszins aan in de weg.De leden van de SP-fractie vragen of de in de memorie van toelichting
(en tevens in de nota naar aanleiding van het verslag) aangekondigde samenwerkingsrichtlijn
voor de lijkschouw door de behandelend arts, welke via ZonMw aan de medische
en forensische beroepsgroepen gevraagd zou worden, inmiddels gereed is, en
zo ja, of deze ook geïmplementeerd is. Is er al informatie over de ervaringen
met het werken met deze samenwerkingsrichtlijn? Hoe pakken in de praktijk
de nadere afspraken over onderlinge samenwerking en informatie-uitwisseling
rond de uitvoering van de lijkschouw uit? De aanvraag van de KNMG voor het
ontwikkelen van een multidisciplinaire richtlijn inzake samenwerking bij de
lijkschouw is door ZonMw in juni 2008 conform de geldende procedures beoordeeld
om te bezien of deze in aanmerking komt voor subsidie binnen het programma
Kennisbeleid Kwaliteit Curatieve Zorg. De aanvraag is afgewezen omdat de kwaliteit
van de aanvraag tekort schoot. Alle betrokken partijen zijn er echter van
overtuigd dat deze richtlijn er moet komen. In een gezamenlijk overleg op
30 oktober 2008 zijn er nadere afspraken gemaakt over de inhoud van deze
te ontwerpen richtlijn. Daarbij heeft men besloten dat er eerst een knelpuntenanalyse
moet komen. Het Nederlandse Huisartsen Genootschap gaat het voortouw nemen
bij het opstellen van een nieuwe aanvraag. Tevens is besloten om een projectgroep
in het leven te roepen, bestaande uit diverse disciplines, die zich gaat verdiepen
in de juridische en ethische aspecten, het realiseren van draagvlak, de verspreiding
van informatie en de implementatie.De leden van de fractie van de SP vragen welke de laatste jaren de ervaringen
zijn met pilots voor de NODO-procedure. Hoe vaak wordt ervan gebruik gemaakt?
In hoeveel procent van die gevallen blijkt dan toch sprake te zijn van natuurlijk
overlijden? En hoe vaak wordt alsnog de officier van justitie verwittigd van
mogelijk niet-natuurlijk overlijden van een minderjarige? Ondanks eerdere
berichten over pilots met de NODO-procedure, bijvoorbeeld in Dordrecht, hebben
er geen pilots plaatsgevonden. Hiervoor ontbreekt immers de wettelijke grondslag.
Er is dus nog geen ervaring met de NODO-procedure opgedaan. Het ministerie
van Justitie werkt in samenspraak met de KNMG aan de implementatie van de
procedure.De leden van de SP-fractie vragen naar aanleiding van Kamervragen van
Tweede Kamerlid Agema aan de staatssecretaris van VWS en de minister van Justitie
dd. 17 oktober 2008 over het overlijden van mevrouw E. in de koelcel
van het verpleeghuis waar zij woonde of de regering van mening is dat de Wet
op de lijkbezorging aangepast zou moeten worden met een aanvulling dat de
lijkschouwing door een behandelend arts moet worden verricht voordat iemand
naar een mortuarium wordt overgebracht, of dat dit thuis hoort in de Handreiking
lijkschouwing voor artsen (KNMG 2005). Voornoemde vragen zijn op 25 november
2008 beantwoord.1 Wij hebben mede naar aanleiding
van het hier aangeduide voorval in het wetsvoorstel opgenomen dat de lijkschouw
zo spoedig mogelijk na het overlijden plaatsvindt (artikel 3). Een meer concrete
normstelling zoals hier door de aan het woord zijnde leden gesuggereerd, leent
zich naar ons oordeel niet voor een wettelijke regeling.Voorts vragen de leden van de SP-fractie of de regering kan toelichten
hoe de huidige stand van zaken is met betrekking tot de elektronische informatie-uitwisseling
of dat de huidige communicatie na overlijden nog steeds op papieren formulieren
(verklaring van overlijden en de opgave van de doodsoorzaak ten behoeve van
de statistiek geschiedt) berust. De minister van Justitie werkt aan een wetsvoorstel
elektronische burgerlijke stand, een wijziging van het Burgerlijk Wetboek.
Dit zal onder andere voorzien in de elektronische aangifte van overlijden
door uitvaartondernemers. Ook de door de behandelend arts af te geven verklaring
van overlijden en het door de ambtenaar van de burgerlijke stand af te geven
verlof tot begraving of crematie zullen in de toekomst elektronisch afgegeven
kunnen worden. Om ook dit deel van het proces digitaal te kunnen laten verlopen,
zal het eerder genoemde wetsvoorstel tevens voorzien in een wijziging van
de Wet op de lijkbezorging. Voorts wordt in samenspraak met het CBS bezien
hoe de opgave van de doodsoorzaak ten behoeve van de statistiek het beste
geregeld kan worden. Het voornemen bestaat ook hier elektronische informatie-uitwisseling
mogelijk te maken. Digitalisering van deze processen en formulieren draagt
bij aan de reductie van de administratieve lasten.De leden van de fractie van de SP wijzen er op dat de Inspectierichtlijn
Lijkbezorging zal worden vervangen door een geactualiseerde Handreiking Lijkbezorging,
op te stellen door het ministerie van BZK, de VROM-Inspectie en de VNG in
samenspraak met de branche. De parlementaire behandeling van het onderhavige
wetsvoorstel zal worden afgewacht alvorens de Inspectierichtlijn in een Handreiking
wordt omgezet. Wanneer zal deze Handreiking naar verwachting beschikbaar zijn?
Naar verwachting zal de Handreiking eind 2009 beschikbaar zijn. Ons is niets
gebleken van zodanige problemen in de praktijk dat onmiddellijke omzetting
van de Inspectierichtlijn geboden is.Gelet op het ingrijpende karakter van het vervallen van grafrechten is
voor een wettelijke regeling gekozen boven een regeling bij gemeentelijke
verordening. De leden van de SP-fractie zijn met de regering van mening dat
ook ten aanzien van eeuwigdurende grafrechten de uiterste zorgvuldigheid moet
worden betracht, wil men recht blijven doen aan de wens van de overledene
en zijn nabestaanden. Is er een inzicht in de omvang en het soort van problemen
bij eeuwigdurende grafrechten die begraafplaatshouders zouden ondervinden?
En is anderzijds bekend hoeveel en welk soort problemen nabestaanden ondervinden
van beheersproblemen van begraafplaatshouders met graven waarop eeuwigdurende
grafrechten rusten? Uit onderzoek blijkt dat van de gemeenten die in de toekomst
capaciteitsproblemen op hun begraafplaatsen verwachten, een ruime meerderheid
aangeeft dat eeuwigdurende graven hiervan de oorzaak zijn. Ook leiden eeuwigdurende
graven in een ruime meerderheid van de gevallen tot beheersproblemen.1 Het is om die reden dat de VNG gemeenten afraadt nog
langer eeuwigdurende graven uit te geven. Bij eeuwigdurende graven is het
onderhoud van het graf dikwijls bij de prijs inbegrepen. Nabestaanden hebben
hier dan verder geen zorg aan.De leden van de fractie van de SP wijzen er op dat gemeenten tot één
jaar na de inwerkingtreding van deze wet de gelegenheid krijgen nadere regels
te stellen met betrekking tot het ruimen van graven en hoe omgegaan wordt
met verzamelgraven. Mochten zij dit niet doen, dan zal de regering hierover
nadere regels stellen in een AMvB. Is de regering bekend hoever momenteel
de gemeenten, afzonderlijke of gezamenlijk via de VNG, gevorderd zijn in het
opstellen van genoemde nadere regels? Als gevolg van een amendement-Van Raak/Knops
(nr. 23) kent het wetsvoorstel aan de regering de bevoegdheid toe bij AMvB
regels te stellen over het ruimen van graven. Zoals bekend hebben wij geen
behoefte aan het stellen van regels over het ruimen van graven. De houder
van de begraafplaats is zelf in staat hier op verantwoorde wijze mee om te
gaan. De VNG werkt aan een wijziging van de modelbeheersverordening begraafplaatsen.
Het ruimen van graven en de omgang met stoffelijke resten zal daarbij de nodige
aandacht krijgen.Ten slotte vragen de leden van de SP-fractie of de regering naar aanleiding
van de motie-Anker/Van der Staaij (nr. 28) de VNG al heeft gevraagd een model
te ontwikkelen dat een reële kostenopbouw en -vergelijking tussen gemeenten
mogelijk maakt, en zo ja, op welke termijn mag worden verwacht dat dit model
gereed zal zijn. Of staat dit model op het lijstje van de regering om, zoals
aangegeven in het debat met de Tweede Kamer op 4 september 2008, na afhandeling
van dit wetsvoorstel door de Eerste Kamer, wat uitgebreider met de VNG te
bespreken?Na aanvaarding van het onderhavige wetsvoorstel zullen de desbetreffende
onderwerpen in een overleg met de VNG aan de orde komen. De VNG werkt inmiddels
aan een stappenplan waarmee gemeenten een goede kostenonderbouwing kunnen
maken voor heffingen die zijn gebaseerd op het verhalen van kosten. Wanneer
dit gereed zal zijn, is nog niet bekend. De uitvoerende maatregelen die als
gevolg van dit wetsvoorstel geboden zijn, hebben overigens geen bijzondere
urgentie. Dat geldt ook de ontwikkeling van een model inzake grafkosten. Daar
komt nog bij dat de hoogte van de grafkosten, die maximaal kostendekkend mogen
zijn, een gemeentelijke aangelegenheid is.De staatssecretaris van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties,A. Th. B. Bijleveld-SchoutenDe minister van Justitie,E. M. H. Hirsch BallinDe minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport,A. KlinkXNoot1SGBO, De Wet op de lijkbezorging door gemeenten uitgevoerd, Den Haag 2007,
p. 8.XNoot2Ibidem, p. 14.XNoot1Aanhangsel Handelingen II 2008/09, nr. 751.XNoot1SGBO, De Wet op de lijkbezorging door gemeenten uitgevoerd, Den Haag 2007,
p. 15. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-20082009-30696-C.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl