Uitvoeringswet verordening Europese vennootschap; Memorie van toelichting
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-07 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 29309, nr. 3

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

28-11-2003

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2003-2004

29309 nr. 3

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. Algemeen2. Structuur van de SE3. ArtikelenHOOFDSTUK 1 ALGEMENE BEPALINGENArtikel 1Artikel 2Artikel 3Artikel 4Artikel 5Artikel 6Artikel 7Artikel 8Artikel 9Artikel 10Artikel 11Artikel 12Artikel 13Artikel 14Artikel 15Artikel 16Artikel 17Artikel 18Artikel 19Artikel 20, 21 en 22HOOFDSTUK 2 WIJZIGING VAN ANDERE WETTENArtikel 23 en 24Artikel 25Artikel 26Onderdeel BOnderdelen C, D en FOnderdeel EHOOFDSTUK 3 SLOTBEPALINGENArtikel 27Artikel 28OndertekeningLichaamTransponeringstabel Verordening (EG) betreffende het statuut
van de Europese vennootschap (SE) 
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 29309Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 86 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
29 309Uitvoering van verordening (EG) Nr. 2157/2001 van de Raad van de Europese
Unie van 8 oktober 2001 betreffende het statuut van de Europese vennootschap
(SE) (Uitvoeringswet verordening Europese vennootschap)nr. 3MEMORIE VAN TOELICHTING1. AlgemeenHet wetsvoorstel geeft uitvoering aan de Verordening van 8 oktober 2001
betreffende het statuut van de Europese vennootschap (SE) (PbEG L 294/1),
hierna ook «de verordening».1 De Richtlijn
2001/86/EG van 8 oktober 2001 tot aanvulling van het statuut van de Europese
vennootschap met betrekking tot de rol van de werknemers (PbEG L 294/22),
hierna ook «de richtlijn», wordt bij separate wet uitgevoerd.
Een wetsvoorstel voor de uitvoering van de richtlijn is ingediend door de
Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid. Het onderhavige wetsvoorstel
en het wetsvoorstel voor de uitvoering van de richtlijn zijn op elkaar afgestemd.Het debat over een supranationale rechtsvorm is al in 1959 door prof.
mr. P. Sanders geopend met zijn inaugurele rede «naar een Europese N.V.»
(Zwolle, 1959). De Europese Commissie verzocht hem naar aanleiding daarvan
een ontwerpverordening te maken voor een supranationale rechtsvorm. Het «Voorontwerp
voor een statuut voor Europese naamloze vennootschappen» uit 1966 (Serie
Concurrentie, nr. 6, Brussel, 1967) hield een allesomvattende regeling voor
de Europese N.V. in. In 1970 diende de Europese Commissie een eerste voorstel
voor een verordening betreffende de Europese N.V. in (Voorstel voor een statuut
van de Europese Vennootschap van 24 juni 1970, PbEEG nr. C 124 van 10 oktober
1970). Een tweede voorstel volgde in 1975 (voorstel van 13 mei 1975, Suppl.
Bull. EG 4/75). Het eerste voorstel ging nog vergaand uit van het ontwerp-Sanders,
het tweede vertoonde sporen van de gevorderde harmonisatie van het nationale
recht en van de toetreding, twee jaar eerder, van het Verenigd Koninkrijk,
Ierland en Denemarken tot de Europese Gemeenschap.Na enige jaren raakten de onderhandelingen over de verordening in een
impasse vanwege onenigheid over de beoogde medezeggenschap van werknemers
in de SE. Onder invloed van een golf van concentraties van vennootschappen
en met de eenwording van de interne markt in 1992 in zicht, kwam de Europese
Commissie in 1989 met een nieuw voorstel (Voorstel voor het statuut van de
Europese Vennootschap van 25 augustus 1989, PbEG C 263/41 van 16 oktober 1989).
De medezeggenschap van werknemers werd van de verordening afgesplitst en opgenomen
in een voorstel voor een richtlijn tot aanvulling van het statuut van de SE
met betrekking tot de rol van de werknemers (voorstel van 25 augustus 1989, PbEG C 263/69 van 16 oktober 1989). Na advies van het Europees Parlement
zijn de voorstellen voor de verordening en de richtlijn in 1991 nogmaals gewijzigd
(gewijzigd voorstel voor een verordening van 16 mei 1991, PbEG C 176/01 van
8 juli 1991 en gewijzigd voorstel voor de richtlijn van 6 april 1991, PbEG
C 138/08 van 28 februari 1991). Op 20 december 2000 is een politiek akkoord
bereikt tussen de Raad van Ministers en de Europese Commissie over de verordening.
Nadat ook ten aanzien van de bijbehorende richtlijn een politiek akkoord was
bereikt, zijn verordening en richtlijn op 8 oktober 2001 aanvaard.In overweging 1 van de verordening wordt gesteld dat de totstandbrenging
van de interne markt en de verbetering van de economische en sociale toestand
in de Gemeenschap een herstructurering van de productiefactoren behoeft die
op het niveau van de Gemeenschap is afgestemd. Daartoe wordt onontbeerlijk
geacht dat ondernemingen, waarvan de activiteiten niet louter op de bevrediging
van zuiver lokale behoeften zijn gericht, de reorganisatie van hun werkzaamheden
op gemeenschapsniveau kunnen uittekenen en uitvoeren (overweging 1). Thans
stuit de herstructurering en samenwerking van ondernemingen uit verschillende
lidstaten op moeilijkheden van juridische, psychologische en fiscale aard
(overwegingen 3 en 4). De onderlinge aanpassing van het vennootschapsrecht
tot nu toe ontslaat partijen niet van de verplichting een keuze te maken uit
vennootschapsvormen die naar nationaal recht zijn bepaald (overweging 3).
De omstandigheid dat ondernemingen zich binnen een nationaal bepaald juridische
kader moeten bewegen, belemmert operaties waarbij vennootschappen uit verscheidene
lidstaten worden samengebracht (overweging 4).Onder verschillende lidstaten ressorterende vennootschappen wordt de mogelijkheid
geboden een SE op te richten door een juridische fusie, oprichting van een
holdingvennootschap dan wel oprichting van een gemeenschappelijke dochtervennootschap
(overweging 10). Een N.V. met statutaire zetel en hoofdbestuur in de Gemeenschap
wordt in staat gesteld zich zonder ontbinding om te vormen tot een SE indien
deze vennootschap een dochteronderneming heeft in een andere lidstaat dan
die van haar statutaire zetel (overweging 11).In de lidstaten komen twee systemen van bestuur en toezicht voor. De SE
moet uit deze systemen kunnen kiezen (overweging 14).De voorschriften in de richtlijn betreffende de rol van de werknemers
in de SE vormen een onlosmakelijke aanvulling op de verordening en moeten
daarmee gelijktijdig worden toegepast (overweging 19). De toepassing van de
verordening is afhankelijk van de uitvoering van de bepalingen van de richtlijn
in het nationale recht (overweging 22).De gewijzigde verordening bevat nog slechts voorschriften op hoofdlijnen
over toepasselijk recht, oprichting, vennootschappelijke structuur, jaarrekening
en ontbinding van de SE. Voor de uitwerking van veel onderwerpen wordt teruggevallen
op het nationale recht dat van toepassing is op naamloze vennootschappen in
de lidstaat waar de SE haar statutaire zetel heeft. Daardoor kunnen de voorschriften
die op de SE van toepassing zijn per lidstaat verschillen. Verschillen kunnen
ook ontstaan waar de lidstaten bij de implementatie van de richtlijn een verschillende
keuze maken. Dat betekent dat niet gesproken kan worden van «de»
SE, maar van verschillende meer of minder op elkaar gelijkende SE-vormen.
Hoewel een volledige harmonisatie van de regels betreffende de SE thans niet
wordt gerealiseerd, is toch sprake van een belangrijk Europees instrument.
Grensoverschrijdende activiteiten worden vergemakkelijkt, bijvoorbeeld door
de oprichting van een SE via een grensoverschrijdende fusie van vennootschappen
en de mogelijkheid van grensoverschrijdende zetelverplaatsing. De lidstaten
dienen de SE ook de keuze te bieden uit verschillende bestuursstructuren (monistisch
of dualistisch stelsel), hetgeen de flexibiliteit van de inrichting van de
SE ten goede komt.De bepalingen van de verordening worden overeenkomstig artikel 340 van de Aanwijzingen voor de regelgeving niet in het wetsvoorstel tot
uitvoering van de verordening overgenomen. De verordening heeft rechtstreekse
werking. Wanneer de verordening verwijst naar het N.V.-recht van de lidstaten
is uitvoering evenmin nodig. Ook die bepalingen zijn rechtstreeks van toepassing.
Uitvoering is wel nodig wanneer Nederland gebruik wil maken van keuzemogelijkheden
die de verordening biedt, een bevoegde autoriteit moet worden aangewezen of
andere aanvullende voorschriften worden bepaald. Teneinde te bepalen welke
Europese en nationale regels op de SE van toepassing zijn, dienen de verordening,
de regels van de onderhavige Uitvoeringswet en de regels betreffende de naamloze
vennootschap in boek 2 BW te worden geraadpleegd, onverlet de voorschriften
betreffende de positie van de werknemers van een SE op basis van de richtlijn.In paragraaf 2 wordt ingegaan op de bestuursstructuur van de SE.
De artikelen van het onderhavige voorstel voor een Uitvoeringswet verordening
Europese vennootschap worden in paragraaf 3 toegelicht. Een overzicht
van de 70 artikelen van de verordening is als bijlage toegevoegd.Voor zover uitvoering nodig is, dient deze te zijn afgerond op 8 oktober
2004. In verband met de uitvoering van de verordening is in november 2002
een vraagpuntennota besproken met de Commissie vennootschapsrecht. Het wetsvoorstel
is met de advisering van de Commissie vennootschapsrecht in overeenstemming.
Een ambtelijk voorontwerp van het wetsvoorstel en van de memorie van toelichting
is tot 1 mei 2003 openbaar gemaakt via de website van het Ministerie van Justitie.
Voor zover reacties tijdig zijn ontvangen, is daarmee rekening gehouden. Tevens
is kennis genomen van een SER advies dat op verzoek van de Minister van Sociale
Zaken en Werkgelegenheid is uitgebracht in verband met de uitvoering van de
richtlijn, in samenhang met de verordening.2. Structuur van de SEElke SE heeft een algemene vergadering van aandeelhouders. De SE kan voor
de bestuursstructuur kiezen uit het dualistische stelsel en het monistische
stelsel (artikel 38 verordening). Elke lidstaat van de Europese Gemeenschap
moet SE's op haar grondgebied de keuze uit beide stelsels bieden. De door
de vennootschap gemaakte keuze moet uit de inrichting van de statuten blijken.
In het dualistische stelsel (artikelen 39–42 verordening) zijn het leidinggevend
orgaan (in Nederland: het bestuur) en het toezichthoudend orgaan (in Nederland:
de raad van commissarissen) gescheiden. Niemand kan gelijktijdig lid zijn
van beide organen. Het toezichthoudend orgaan houdt toezicht op het bestuursorgaan.
In het monistische stelsel (artikelen 43–45 verordening) is er naast
de algemene vergadering uitsluitend een bestuursorgaan.Alle leden van het bestuursorgaan zijn verantwoordelijk voor het bestuur
van de vennootschap. In de praktijk wordt bij de toepassing van het monistische
stelsel veelal wel een taakverdeling gemaakt tussen de verschillende leden
van het bestuursorgaan. Een aantal leden van het bestuursorgaan kan in het
bijzonder verantwoordelijk zijn voor het uitvoerend (dagelijks) bestuur, terwijl
andere leden ten aanzien van het uitvoerend bestuur een meer toezichthoudende
rol vervullen.Overweging 14 van de verordening geeft aan dat de SE in staat moet worden
gesteld een efficiënt bestuur te voeren, waarbij een deugdelijk toezicht
gewaarborgd wordt. Uitgangspunt van de verordening is dat een deugdelijk toezicht
via beide genoemde stelsels kan worden gerealiseerd. In dat verband geeft
overweging 14 wel aan dat de respectievelijke taken van personen die met het
bestuur zijn belast en personen die met het toezicht zijn belast, duidelijk
afgebakend moeten worden.De bestuursstructuur van een Nederlandse naamloze vennootschap wordt beïnvloed
door de vraag of de structuurregeling voor grote naamloze vennootschappen
van toepassing is (artikel 2:152 en volgende BW). Wanneer het
geplaatste kapitaal van de vennootschap tezamen met de reserves volgens de
balans met toelichting ten minste 13 miljoen euro bedragen, krachtens wettelijke
verplichting een ondernemingsraad is ingesteld bij de vennootschap of een
afhankelijke maatschappij en bij de vennootschap of een afhankelijke maatschappij
tezamen in de regel ten minste honderd werknemers in Nederland werkzaam zijn
(artikel 2:153 lid 2 BW), dan dient de vennootschap haar statuten –
na een periode van drie jaar (artikel 2:154 BW) – met de structuurregeling
in overeenstemming te brengen. De structuurregeling kan ook vrijwillig worden
toegepast.Op grond van de structuurregeling moet de vennootschap een raad van commissarissen
hebben. Voor de benoeming van de commissarissen geldt een bijzondere regeling
(artikel 2:158 BW). De benoeming geschiedt door de raad van commissarissen
(coöptatie). De algemene vergadering van aandeelhouders, de ondernemingsraad
en het bestuur hebben een aanbevelingsrecht in verband met een benoeming.
De algemene vergadering en de ondernemingsraad hebben voorts een bezwaarrecht
ten aanzien van een voorgenomen benoeming. De raad van commissarissen benoemt
de leden van het bestuur (artikel 2:162 BW). De raad van commissarissen stelt
de jaarrekening vast, in verband waarmee de algemene vergadering van aandeelhouders
een goedkeuringsrecht heeft (artikel 2:163 BW). Voorts is een reeks bestuursbesluiten
onderworpen aan de goedkeuring van de raad van commissarissen (artikel 2:164
BW).Onder omstandigheden behoeft de vennootschap niet aan alle voorschriften
van de structuurregeling te voldoen. Op de vennootschap kan een zogenoemd
verzwakt regime van toepassing zijn. Dat betekent dat de regeling voor benoeming
van bestuurders (artikel 2:162) en de regeling voor vaststelling van de jaarrekening
(artikel 2:163) niet van toepassing zijn (artikel 2:155 BW). In dat geval
neemt de algemene vergadering van aandeelhouders en niet de raad van commissarissen
de betreffende besluiten. In de Tweede Kamer ligt thans een wetsvoorstel tot
aanpassing van de structuurregeling (Kamerstukken II, 28 179). Wanneer
dat wetsvoorstel tot wet wordt verheven, wordt het systeem van de structuurregeling
op onderdelen aangepast. Onder meer zal de ondernemingsraad alsdan een bijzonder
aanbevelingsrecht ten aanzien van de benoeming van de leden van de raad van
commissarissen hebben.In verband met de uitvoering van de verordening en de richtlijn rijst
de vraag of de regels op grond van de structuurregeling inzake de benoeming
van de leden van de raad van commissarissen automatisch van toepassing zijn
op de SE. Deze vraag wordt negatief beantwoord. De verordening heeft als hoofdregel
dat de leden van het toezichthoudend orgaan worden benoemd door de algemene
vergadering (artikel 40 lid 2 verordening); een systeem dat uitgaat van benoeming
door coöptatie moet daarvoor in beginsel wijken. Wel kan op basis van
de regeling met betrekking tot de rol van de werknemers worden bewerkstelligd
dat de regels voor de benoeming van commissarissen krachtens de structuurregeling
worden toegepast (artikel 40 lid 2 verordening). Het betreft dan een vrijwillige
toepassing.Op grond van artikel 13 lid 2 richtlijn geldt voorts dat de overeenkomstig
het nationale recht geldende bepalingen inzake werknemersmedezeggenschap in
de vennootschapsorganen, welke niet tot uitvoering van de richtlijn strekken,
niet van toepassing zijn op vennootschappen die overeenkomstig de verordening
worden opgericht. «Medezeggenschap» in de zin van de richtlijn
is gedefinieerd als de invloed op de gang van zaken bij de vennootschap via
een recht om een aantal leden van het toezichthoudend of het bestuursorgaan
van de vennootschap te kiezen of te benoemen, of het recht om met betrekking
tot de benoeming van een aantal of alle leden van het toezichthoudend of het
bestuursorgaan van de vennootschap aanbevelingen te doen of bezwaar te maken
(artikel 2 lid k richtlijn). De regels met betrekking tot de rol van de ondernemingsraad
in verband met de benoeming van leden van de raad van commissarissen van een structuurvennootschap worden hiermee, in aanvulling op artikel 40 lid
2 verordening, expliciet buiten werking gesteld (artikel 2:158–159 BW).
Die regels kunnen – wederom in afwijking van de hoofdregel – wel
van toepassing zijn wanneer de bijzondere onderhandelingsgroep daartoe overeenkomstig
de richtlijn besluit. Ook kunnen die regels van de structuurregeling van toepassing
zijn op een SE wanneer een van de oprichtende vennootschappen aan de structuurregeling
is onderworpen en de rol van de werknemers wordt bepaald overeenkomstig de
referentievoorschriften voor medezeggenschap van de richtlijn (artikel 7 richtlijn
en deel 3 van de bijlage bij de richtlijn). Daarmee wordt beoogd te voorkomen
dat een werknemersvertegenwoordiging van een vennootschap die betrokken is
bij de oprichting van een SE, er in medezeggenschap op achteruit gaat na de
oprichting.De structuurregeling omvat ook bepalingen die niet rechtstreeks «medezeggenschap»
in de zin van de richtlijn betreffen. Het betreft bijvoorbeeld regels ten
aanzien van de benoeming van bestuurders, de vaststelling van de jaarrekening,
een goedkeuringsrecht van de raad van commissarissen ten aanzien van belangrijke
bestuursbesluiten alsmede de omstandigheid dat een commissaris bijvoorbeeld
niet in dienst van de vennootschap mag zijn (artikel 2:160 BW). De vraag is
of deze onderdelen van de structuurregeling op de SE van toepassing zijn of
moeten worden verklaard wanneer een SE aan de criteria voor toepassing van
de structuurregeling zou voldoen. Dat is uitgesloten waar de nationale regeling
niet aansluit bij de bepalingen van de verordening, zoals de bepaling ten
aanzien van de zittingstermijn van leden van organen van de SE (artikel 2:161
BW en 46 verordening). De verordening gaat dan voor.Voor zover de toepassing van onderdelen van de structuurregeling op de
SE niet afketst op andersluidende bepalingen van de verordening (of de richtlijn),
is die toepassing niet opportuun. Met de structuurregeling is beoogd een uitgebalanceerd
systeem te bereiken, waarin een afbakening van bevoegdheden van de algemene
vergadering van aandeelhouders, het bestuur, de raad van commissarissen en
de ondernemingsraad wordt bereikt die afwijkt van de regeling voor naamloze
vennootschappen die niet aan de structuurregeling zijn onderworpen. Daarbij
is aangesloten bij een advies van de SER. De regeling betreffende de benoeming
van de leden van de raad van commissarissen betreft het hart van de structuurregeling.
Die regeling is echter niet automatisch van toepassing op de benoeming van
de leden van het toezichthoudend orgaan van de SE. Uitgaand van een uitgebalanceerd
systeem, ligt het dan niet voor de hand andere onderdelen van de structuurregeling
toch van toepassing te verklaren op de SE indien dat onmogelijk is ten aanzien
van de benoeming van de leden van het toezichthoudend orgaan. De bevoegdheden
van de raad van commissarissen op basis van de betreffende andere onderdelen
van de structuurregeling zijn toegekend aan een raad van commissarissen waarvan
wordt voorondersteld dat deze overeenkomstig de benoemingsregels van de structuurregeling
is samengesteld. Dat is bij een SE echter niet automatisch het geval. Het
ligt dan meer voor de hand om voor de SE aan te sluiten bij het wettelijke
regime voor naamloze vennootschappen die niet aan de structuurregeling zijn
onderworpen. Aan de raad van commissarissen van een dergelijke naamloze vennootschap
zijn in de wet geen bijzondere bevoegdheden toegekend overeenkomstig de structuurregeling,
ook niet wanneer de betreffende vennootschap aan de top van een concern staat.
In de statuten van de vennootschap kan echter een nadere invulling aan de
bevoegdheden van de raad van commissarissen worden gegeven.In de statuten van de SE kan worden bepaald welke handelingen van het
leidinggevend orgaan zijn onderworpen aan de goedkeuring van het toezichthoudend
orgaan in het geval is gekozen voor het dualistische stelsel. In het geval
is gekozen voor het monistische stelsel kan in de statuten worden aangegeven
voor welke handelingen het bestuursorgaan een uitdrukkelijk besluit
moet nemen (artikel 48 lid 1, alinea 1, verordening). Artikel 48 lid 1, alinea
2, verordening staat voorts toe dat in de wet wordt bepaald dat het toezichthoudend
orgaan uit eigen beweging bepaalde categorieën handelingen van het leidinggevend
orgaan kan onderwerpen aan zijn goedkeuring in het geval is gekozen voor het
dualistische stelsel. Voorgesteld wordt deze mogelijkheid niet toe te passen.
Een dergelijke bevoegdheid voor het toezichthoudend orgaan vereist ten minste
een statutaire grondslag, welke op grond van artikel 48 lid 1, alinea 1, verordening
kan worden gerealiseerd. Het zou te ver gaan wanneer het toezichthoudend orgaan
uit eigen beweging kan overgaan tot het vergroten van zijn bevoegdheden in
verhouding tot het leidinggevend orgaan.De lidstaten mogen op grond van lid 2 van artikel 48 verordening voorschrijven
dat bepaalde bestuurshandelingen in elk geval in de statuten moeten worden
opgenomen, waarvoor goedkeuring van het toezichthoudend orgaan dan wel een
uitdrukkelijk besluit van het bestuursorgaan nodig is. In verband met deze
bepaling is overwogen de regeling in artikel 2:164 BW van overeenkomstige
toepassing te verklaren. Op grond van de structuurregeling vereist een aantal
belangrijke bestuursbesluiten van een naamloze vennootschap – die is
onderworpen aan de structuurregeling – de goedkeuring van de raad van
commissarissen. Het gaat daarbij om besluiten in verband met de financiële
structuur van de vennootschap, de samenwerking van de vennootschap met derden,
deelneming van de vennootschap in derden, alsmede het doen van belangrijke
investeringen. Zoals ook in het voorgaande is aangegeven zijn de regels voor
de benoeming van commissarissen krachtens de structuurregeling echter niet
automatisch van toepassing op de SE. Het ligt dan niet voor de hand om andere
onderdelen van die regeling die leiden tot bijzondere bevoegdheden van de
raad van commissarissen toch van overeenkomstige toepassing te verklaren.
De raad van commissarissen van een naamloze vennootschap die niet onder de
structuurregeling valt heeft evenmin op grond van de wet een goedkeuringsrecht
ten aanzien van bepaalde bestuursbesluiten. Wel is in dat geval een statutaire
regeling gebruikelijk, waarbij al dan niet aansluiting wordt gezocht bij het
bepaalde in artikel 2:164 BW. In de praktijk is de reeks van bestuursbesluiten
waarvoor krachtens de statuten goedkeuring vereist is regelmatig uitgebreider
dan de regeling in artikel 2:164 BW. Ook bij de SE kan aan een goedkeuringsrecht
invulling worden gegeven via een statutaire regeling.Op grond van het voorgaande kan worden geconcludeerd dat de verordening
in samenhang met de richtlijn ten aanzien van verschillende onderdelen van
de structuurregeling voorziet in een eigen regeling. In sommige gevallen kan
voor de uitvoering van de verordening worden gekozen uit verschillende opties.
Daarbij gaat het onderhavige wetsvoorstel uit van aansluiting bij de regels
voor de «gewone» naamloze vennootschap en derhalve niet van een
structuurvennootschap (vgl. de uitvoering van de artikelen 39 lid 2 en 48
verordening). Er resteert dan nog een aantal bepalingen van de structuurregeling
dat niet uitdrukkelijk door de verordening of door dit wetsvoorstel wordt
geraakt. De toepassing van de resterende bepalingen – los van de toepassing
van de structuurregeling – verdraagt zich niet met het systeem van de
verordening en het onderhavige wetsvoorstel.3. ArtikelenHOOFDSTUK 1 ALGEMENE BEPALINGENArtikel 1Dit artikel bepaalt dat voor de toepassing van deze wet onder «Verordening» wordt verstaan: de verordening betreffende het statuut
van de Europese Vennootschap (SE).Artikel 2Artikel 2 verordening heeft als uitgangspunt dat uitsluitend vennootschappen
die overeenkomstig het recht van een lidstaat zijn opgericht en hun statutaire
zetel en hoofdbestuur in de Gemeenschap hebben, kunnen optreden als oprichter
van een SE. Het begrip «hoofdbestuur» is ontleend aan artikel
48 EG-Verdrag. Het wordt door de verordening niet nader ingevuld. Van belang
is vanuit welke staat de vennootschap wordt aangestuurd. Dit vereist een interpretatie
van feitelijke omstandigheden. Wanneer het bestuur van de vennootschap zijn
bestuursvergaderingen houdt in Nederland en de algemene vergadering in Nederland
wordt georganiseerd, is aannemelijk dat het hoofdbestuur zich in Nederland
bevindt.Artikel 2 lid 5 verordening bevat een optie. De lidstaten mogen bepalen
dat vennootschappen die niet hun hoofdbestuur, maar wel hun statutaire zetel,
in de Gemeenschap hebben, volgens het recht van een lidstaat zijn opgericht
en een daadwerkelijk en duurzaam verband hebben met de economie van een lidstaat,
een SE kunnen oprichten. Het ligt voor de hand dat lidstaten die reeds thans
toestaan dat het hoofdbestuur van een vennootschap – die naar het recht
van die lidstaat is opgericht – zich in een ander land bevindt, van
deze optie gebruik zullen maken. Naar Nederlands recht dient de statutaire
zetel van een Nederlandse vennootschap in Nederland te zijn gevestigd (artikel
2:66/177 BW), maar geldt dit niet voor de vestigingsplaats van het hoofdbestuur.
Grensoverschrijdende activiteiten worden vergemakkelijkt wanneer van de optie
gebruik wordt gemaakt. Voorgesteld wordt daartoe over te gaan.Op artikel 2 Uitvoeringswet kan geen beroep worden gedaan wanneer de desbetreffende
vennootschap onvoldoende banden heeft met de Gemeenschap. De economische band
behoeft echter niet te bestaan met de lidstaat van oprichting, het kan ook
een andere lidstaat betreffen. De verordening geeft geen nadere invulling
aan het begrip «daadwerkelijk en duurzaam verband met de economie van
een lidstaat». Wel is hetzelfde begrip gebruikt in het Algemeen programma
voor de opheffing van de beperkingen van de vrijheid van vestiging van de
Raad van de Europese Economische Gemeenschap van 18 december 1961 (PB 1962,
p. 36). In dit Algemeen programma worden als begunstigden van de opheffing
van de beperkingen van de vrijheid van vestiging onder andere aangewezen (Titel
I): de vennootschappen die in overeenstemming met de wetgeving van een lidstaat
of van een land of gebied overzee zijn opgericht en die hun statutaire zetel,
hun hoofdbestuur of hun hoofdvestiging binnen de Gemeenschap of in een land
of gebied overzee hebben, op voorwaarde dat ingeval zij slechts hun statutaire
zetel binnen de Gemeenschap of in een land of gebied overzee hebben, hun werkzaamheden
daadwerkelijk en duurzaam verband houden met de economie van een lidstaat
of een land of gebied overzee, met dien verstande dat dit verband niet afhankelijk
kan worden gesteld van een bepaalde nationaliteit, met name wat de vennoten,
de leden van de organen van beheer of toezicht of de houders van het maatschappelijk
kapitaal betreft. Uit de literatuur ten aanzien van het Algemeen programma
kan worden opgemaakt dat in het algemeen van een daadwerkelijk en duurzaam
verband sprake is wanneer een nevenvestiging van de vennootschap in de Gemeenschap
is gevestigd of wanneer de gemeenschappelijke markt één van
de belangrijkste afzetgebieden is.Sommige lidstaten hebben in de nationale wetgeving bepaald dat de statutaire
zetel van een vennootschap moet zijn gelegen in dezelfde plaats als het hoofdbestuur.
Op grond van artikel 7 tweede zin verordening kunnen de lidstaten een gelijk
voorschrift bepalen voor de SE. Voor Nederland bestaat geen aanleiding
daarvan gebruik te maken. Een dergelijk voorschrift zou de vrije keuze van
een vestigingsplaats en de mogelijkheid om daarin een wijziging aan te brengen
onnodig beperken.Artikel 3Dit artikel regelt de openbaarmaking van een voorstel tot verplaatsing
van de statutaire zetel van een SE overeenkomstig artikel 8 lid 2. De openbaarmaking
moet voldoen aan de voorwaarden van de eerste richtlijn (artikel 8 en artikel
13 verordening). Omdat niet kan worden teruggevallen op een bestaande Nederlandse
regeling inzake zetelverplaatsing is invulling van de openbaarmakingsverplichting
noodzakelijk.Artikel 3 sluit zoveel mogelijk aan bij de bepalingen inzake openbaarmaking
van een fusievoorstel (artikel 2:314 lid 1 en 3 BW). Dat hangt samen met de
omstandigheid dat ook voor de regeling ter bescherming van de schuldeisers
van de SE die met een zetelverplaatsing worden geconfronteerd, aansluiting
is gezocht bij de regels inzake fusie (vgl. artikel 8 lid 7 verordening en
artikel 4 Uitvoeringswet). Publicatie dient te geschieden door nederlegging
van het voorstel tot zetelverplaatsing bij het handelsregister. Daarnaast
moet in een landelijk verspreid dagblad worden aangekondigd dat het voorstel
is neergelegd met opgave van het handelsregister waar het voorstel ligt en
van het adres waar aandeelhouders en schuldeisers krachtens artikel 8 lid
4 verordening kennis kunnen nemen van het voorstel. Het leidinggevend of bestuursorgaan
dient op grond van artikel 8 lid 3 ook een verslag op te stellen waarin onder
meer de juridische en economische aspecten van de zetelverplaatsing worden
aangegeven. Dat verslag behoeft echter op grond van lid 2 niet bij het handelsregister
te worden neergelegd (vgl. artikel 2:314 lid 2 BW). Evenmin behoeft het bestaan
daarvan te worden aangekondigd. Niettemin moet het verslag, met het verplaatsingsvoorstel,
beschikbaar zijn voor aandeelhouders en schuldeisers ter plaatse van de statutaire
zetel van de SE (artikel 8 lid 4 verordening).Op grond van de verordening kunnen ook «bijkomende vormen van openbaarmaking»
door de lidstaten worden vastgesteld (artikel 8 lid 2 verordening). Voor een
regeling die verder gaat dan een regeling overeenkomstig de eerste richtlijn
bestaat echter geen aanleiding. In dat verband wordt voor de volledigheid
opgemerkt dat de verplaatsing van de statutaire zetel van de SE geen wijziging
brengt in de arbeidsovereenkomsten van de werknemers met de vennootschap.
Het medezeggenschapsregime dat met de vennootschap is overeengekomen, dan
wel via de referentievoorschriften van toepassing is, wijzigt evenmin door
een zetelverplaatsing. Dit wordt impliciet bevestigd door de omstandigheid
dat noch de verordening noch de richtlijn voorziet in een specifieke regeling
in verband met de positie van de werknemers van de SE in het geval van een
zetelverplaatsing.Artikel 4De belangen van de schuldeisers van een SE dienen afdoende beschermd te
zijn in het geval van een zetelverplaatsing van de vennootschap (artikel 8
lid 7 verordening). Door de verplaatsing van de statutaire zetel naar een
andere lidstaat moeten schuldeisers hun vordering op de SE in die andere lidstaat
instellen. Artikel 4 Uitvoeringswet bepaalt een verzetregeling voor schuldeisers
die een vordering hebben of krijgen op een SE met statutaire zetel in Nederland
wanneer deze wil overgaan tot zetelverplaatsing naar een andere lidstaat.
Artikel 4 sluit zoveel mogelijk aan bij de verzetregeling in artikel 2:316
BW inzake de juridische fusie van N.V.'s. In afwijking van die regeling hebben
schuldeisers een termijn van twee maanden om het verzet aan te tekenen. Deze
termijn hangt samen met de omstandigheid dat het besluit tot zetelverplaatsing
pas twee maanden na de openbaarmaking van het voorstel tot zetelverplaatsing
kan worden genomen (artikel 8 lid 6 verordening) alsmede dat in verband met
de mogelijkheid om bezwaar te maken tegen de zetelverplaatsing vanwege een
algemeen belang ook een termijn van twee maanden geldt (artikel 8 lid 14 verordening
en artikel 5 Uitvoeringswet).Indien een schuldeiser tijdig in verzet komt tegen het verplaatsingsvoorstel,
mag de notaris niet verklaren dat aan de voor zetelverplaatsing voorafgaande
handelingen en formaliteiten wordt voldaan (artikel 8 lid 8 verordening).
Die verklaring kan dan pas worden afgegeven nadat het verzet is ingetrokken
of de opheffing van het verzet uitvoerbaar is. De rechter die het verzet opheft,
kan de opheffing uitvoerbaar bij voorraad verklaren. Wanneer de opheffing
vervolgens in hoger beroep of in cassatie zou worden vernietigd, is de zetelverplaatsing
al van kracht ten gevolge van het verlijden van de akte van zetelverplaatsing.
Voor dat geval houdt artikel 4 lid 5 Uitvoeringswet in dat de rechter het
geven van een waarborg kan bevelen en daaraan een dwangsom kan verbinden.
De uitspraak van de Nederlandse rechter dient in de nieuwe lidstaat van vestiging
uitvoerbaar te worden verklaard indien de SE niet uit eigen beweging tot betaling
overgaat (EEX verordening, Brussel I). In verband met de mogelijke uitspraak
in hoger beroep of cassatie kan nog worden gewezen op het bepaalde in artikel
8 lid 16 verordening. Een SE die haar statutaire zetel naar een andere lidstaat
heeft verplaatst, wordt met betrekking tot vóór de datum van
zetelverplaatsing opgetreden geschillen geacht haar statutaire zetel te hebben
in de lidstaat waar de SE vóór de zetelverplaatsing was ingeschreven,
zelfs indien de rechtsvordering tegen de SE pas na de zetelverplaatsing wordt
ingeleid.Overeenkomstig artikel 8 lid 7, tweede alinea, verordening wordt voorgesteld
gebruik te maken van de mogelijkheid om de bescherming van schuldeisers niet
te beperken tot vorderingen die vóór de bekendmaking van het
verplaatsingsvoorstel ontstaan, maar uit te breiden met vorderingen die vanaf
de bekendmaking maar vóór de zetelverplaatsing ontstaan of kunnen
ontstaan. Voor al deze vorderingen geldt dat de schuldeiser tot het moment
van de zetelverplaatsing te maken heeft met een Nederlandse vennootschap,
maar vanaf de zetelverplaatsing vorderingen zal moeten innen in het buitenland.
Vorderingen kunnen voortvloeien uit doorlopende verplichtingen, die reeds
voor de bekendmaking van de voorgenomen zetelverplaatsing zijn aangegaan.
Het ligt niet voor de hand de bescherming van schuldeisers dan te beperken
tot uitsluitend de vorderingen die voorafgaand aan de bekendmaking zijn ontstaan.Het besluit tot zetelverplaatsing wordt door de algemene vergadering van
aandeelhouders genomen (artikel 8 lid 4 verordening) en vereist een meerderheid
van ten minste tweederde van de uitgebrachte stemmen (artikel 8 lid 6 en 59
lid 1 verordening). De Uitvoeringswet voorziet niet in aanvullende regels
met het oog op de bescherming van minderheidsaandeelhouders die tegen de verplaatsing
van de statutaire zetel zijn (lid 5). Minderheidsaandeelhouders dienen zich
neer te leggen bij het meerderheidsbesluit van de algemene vergadering. Dat
is gerechtvaardigd omdat de zetelverplaatsing niet leidt tot een verandering
van het vermogen van de vennootschap. Dat vermogen wordt door de zetelverplaatsing
niet aangetast. Dat wil overigens niet zeggen dat de positie van de (minderheids)aandeelhouders
in alle gevallen gelijk zal blijven. Ten gevolge van de zetelverplaatsing
wordt het recht van de (nieuwe) lidstaat van vestiging op de SE van toepassing.
Dat recht kan aan (minderheids)aandeelhouders andere rechten toekennen dan
het recht van de lidstaat van herkomst. Het recht van de nieuwe lidstaat van
vestiging kan bijzondere voorzieningen omvatten voor de bescherming van minderheidsaandeelhouders.
In sommige lidstaten hebben minderheidsaandeelhouders van een beursvennootschap
bijvoorbeeld een recht op de uitkoop van hun belang in het geval zij niet
hebben gereflecteerd op een openbaar bod op de aandelen van de vennootschap
en zij daarna tot de ontdekking komen dat zij in een beklemde
positie zijn geraakt. Andere lidstaten kennen een dergelijk recht niet aan
minderheidsaandeelhouders toe.Het stemrecht van de aandeelhouders wordt in het algemeen in het bijzonder
beheerst door de statuten van de vennootschap. Deze statuten worden op het
punt van het stemrecht niet automatisch gewijzigd ten gevolge van de zetelverplaatsing.
Na de zetelverplaatsing wordt echter de mogelijkheid om de statuten te wijzigen
beheerst door het recht van de nieuwe lidstaat van vestiging. Dat recht bepaalt
of en onder welke voorwaarden een wijziging van de statuten en meer in het
bijzonder de statutaire rechten van de aandeelhouders mogelijk is. Ook dat
kan leiden tot een wijziging van positie van minderheidsaandeelhouders. Aandeelhouders
kunnen met deze omstandigheden rekening houden wanneer over de voorgestelde
zetelverplaatsing wordt gestemd.Thans ligt niet voor de hand om uitsluitend voor de SE, en meer in het
bijzonder vanwege een mogelijke zetelverplaatsing van een SE, een aanvullende
regeling te introduceren voor de bescherming van minderheidsaandeelhouders.
In Nederland moeten minderheidsaandeelhouders van n.v.'s en b.v.'s –
en nu dus ook de SE – er in het algemeen rekening mee houden dat zij
kunnen worden overstemd door de meerderheid. Wel ligt voor de hand om in de
toekomst te bezien of er aanleiding is om in verband met de belangen van minderheidsaandeelhouders –
in het algemeen – in een regeling te voorzien, bijvoorbeeld in de vorm
van een uitkooprecht van de aandeelhouders. Voor een dergelijke regeling kan
aanleiding bestaan wanneer in Europees verband overeenstemming op dat punt
wordt bereikt in het kader van de uitvoering van het Actieplan van de Europese
Commissie voor de modernisering van het vennootschapsrecht en verbetering
van de corporate governance in de Europese Unie (mededeling van de Commissie
van 21 mei 2003). Indien een dergelijke regeling voor de naamloze vennootschap
tot stand komt, zal een vergelijkbare regeling voor de zetelverplaatsing van
de SE kunnen worden bepaald (voor zover een regeling niet reeds automatisch
van toepassing is op grond van artikel 9 verordening).Artikel 5Op grond van lid 14 van artikel 8 verordening kunnen de lidstaten bepalen
dat een zetelverplaatsing door een bevoegde autoriteit kan worden geblokkeerd
om redenen van algemeen belang. Voorgesteld wordt van die mogelijkheid gebruik
te maken.Artikel 5 Uitvoeringswet houdt in dat de zetelverplaatsing van een SE
met statutaire zetel in Nederland naar een andere lidstaat geen rechtsgevolg
heeft wanneer de Minister van Justitie daartegen, binnen twee maanden na de
aankondiging van de nederlegging van het voorstel tot zetelverplaatsing, verzet
aantekent. Het verzet kan slechts worden aangetekend om redenen van algemeen
belang. Aan het verzet wordt bekendheid gegeven door het deponeren van een
verklaring namens de Minister van Justitie bij het handelsregister. Tegen
het verzet kan door de SE beroep worden ingesteld bij de ondernemingskamer
van het gerechtshof te Amsterdam. De notaris mag niet verklaren dat aan alle
voor zetelverplaatsing voorafgaande handelingen en formaliteiten wordt voldaan
(artikel 8 lid 8 verordening), voordat het verzet is ingetrokken of de afwijzing
van het verzet onherroepelijk is. Dit laatste voorkomt dat een zetelverplaatsing
zou kunnen plaatsvinden – en daarmee een onomkeerbare situatie ontstaat –
op basis van een uitspraak die in hoger beroep wordt teruggedraaid.De Minister van Justitie heeft een coördinerende taak. Ook de bewindslieden
van andere departementen kunnen belang hebben bij het aantekenen van verzet.
Een reden van algemeen belang kan, zo heeft de Commissie vennootschapsrecht
opgemerkt, bijvoorbeeld voortvloeien uit de zetelverplaatsing
van een geprivatiseerde onderneming met een openbare taak.Artikel 6Op grond van artikel 12 lid 1 verordening dient voor de inschrijving van
een SE met statutaire zetel in Nederland een register te worden aangewezen
overeenkomstig artikel 3 van de eerste richtlijn. In aansluiting op artikel
2:69 BW voor de naamloze vennootschap wijst artikel 6 het handelsregister
als bedoeld in artikel 2 van de Handelsregisterwet 1996 aan. De beoogde inschrijving
van de SE in het handelsregister vereist een aanpassing van de Handelsregisterwet
1996 en het Handelsregisterbesluit 1996.Voorwaarde voor de inschrijving in het handelsregister is dat er duidelijkheid
bestaat over de rol van de werknemers van de SE. Artikel 12 lid 2 verordening
geeft aan dat er in dat verband drie varianten mogelijk zijn:– er kan een overeenkomst betreffende de rol van de werknemers zijn
gesloten overeenkomstig artikel 4 richtlijn. De «rol van de werknemers»
is in de richtlijn gedefinieerd als elke procedure, met inbegrip van informatie,
raadpleging en medezeggenschap, die de werknemersvertegenwoordigers in staat
stelt invloed uit te oefenen op binnen de vennootschap te nemen besluiten
(artikel 2 sub h richtlijn). «Informatie» in de zin van de richtlijn
betreft het verstrekken van inlichtingen over aangelegenheden die betrekking
hebben op de SE zelf en op eender welke van haar dochtervennootschappen of
vestigingen in een andere lidstaat of over aangelegenheden die de bevoegdheid
van de besluitvormingsorganen in een enkele lidstaat te buiten gaan (artikel
2 sub i richtlijn). «Raadpleging» in de zin van de richtlijn betreft
de instelling van dialoog en de uitwisseling van standpunten zodat een mening
over beoogde maatregelen kenbaar kan worden gemaakt en daarmee rekening kan
worden gehouden in het besluitvormingsproces binnen de SE (artikel 2 sub j
richtlijn). «Medezeggenschap» in de zin van de richtlijn betreft
de invloed op de gang van zaken bij de vennootschap via een recht om een aantal
leden van het toezichthoudend of het bestuursorgaan van de vennootschap te
kiezen of te benoemen, of het recht om met betrekking tot de benoeming van
een aantal of alle leden van het toezichthoudend of het bestuursorgaan van
de vennootschap aanbevelingen te doen of bezwaar te maken (artikel 2 lid k
richtlijn);– er kan een besluit zijn genomen om voor de rol van de werknemers
terug te vallen op de regels inzake informatie en raadpleging die voor de
desbetreffende werknemers van de SE gelden in de lidstaat waar zij werkzaam
zijn (artikel 3 lid 6 richtlijn);– de referentievoorschriften van artikel 7 richtlijn zijn van toepassing.
Deze houden een basisregime in voor de samenstelling van het orgaan dat de
werknemers vertegenwoordigt, voorschriften voor informatie en raadpleging
en voorschriften voor medezeggenschap.Artikel 12 lid 3 verordening houdt in dat een SE, in een lidstaat die
overeenkomstig artikel 7 lid 3 richtlijn heeft bepaald dat de referentievoorschriften
van de richtlijn niet van toepassing zijn wanneer een SE wordt opgericht door
fusie, slechts kan worden ingeschreven in het register wanneer een overeenkomst
met betrekking tot de rol van de werknemers in de SE is gesloten met inbegrip
van medezeggenschap in de zin van de richtlijn. Inschrijving is ook toegestaan
indien geen van de deelnemende vennootschappen voor de inschrijving van de
SE onderworpen is geweest aan medezeggenschapsvoorschriften. Artikel 7 lid
3 richtlijn verwijst naar lid 2 sub b van hetzelfde artikel, hetgeen betekent
dat de uitzondering op de toepassing van de referentievoorschriften betrekking
heeft op de oprichting van een SE door fusie waarbij:– op een of meer van de deelnemende vennootschappen een of meer
vormen van medezeggenschap van toepassing waren die ten minste 25%
van het totale aantal werknemers van de deelnemende vennootschappen bestreken,
of– op een of meer van de deelnemende vennootschappen een of meer
vormen van medezeggenschap van toepassing waren die minder dan 25% van het
totale aantal werknemers van de deelnemende vennootschappen bestreken en de
bijzondere onderhandelingsgroep besluit tot toepassing van de referentievoorschriften.De referentievoorschriften moeten op grond van het voorgaande in beginsel
gelden wanneer een fusie van vennootschappen plaatsvindt ten behoeve van de
oprichting van een SE en aan één van de voorwaarden van artikel
7 lid 2 sub b richtlijn wordt voldaan. De lidstaten mogen de toepassing van
de referentievoorschriften op grond van lid 3 van artikel 7 richtlijn voor
dat geval echter uitsluiten. Dat zou er toe leiden dat de positie van een
belangrijk deel van de werknemers kan verslechteren, namelijk wanneer zij
voorafgaand aan de fusie medezeggenschap hebben. Om een dergelijke verslechtering
te voorkomen houdt artikel 12 lid 3 verordening in dat de betreffende SE niet
kan worden ingeschreven in het register – en dus niet kan worden opgericht –
tenzij een overeenkomst is gesloten over een regeling met betrekking tot de
rol van de werknemers met inbegrip van medezeggenschap, dan wel in het betreffende
geval geen van de deelnemende vennootschappen onderworpen is geweest aan medezeggenschapsvoorschriften.
In het laatstgenoemde geval is van een verslechtering in positie geen sprake.
Indien een overeenkomst uitblijft en een van de beoogde deelnemende vennootschappen
onderworpen is aan medezeggenschapsvoorschriften, dan zal inschrijving van
de SE in een lidstaat waar de toepassing van de referentievoorschriften is
uitgesloten slechts kunnen plaatsvinden wanneer de bedoelde vennootschap alsnog
afziet van deelneming aan de oprichting van de SE door fusie. In het voorstel
tot uitvoering van de richtlijn wordt voorgesteld te bepalen dat Nederland
geen gebruik zal maken van de mogelijkheid om de werking van de richtlijn
te beperken overeenkomstig artikel 7 lid 3 richtlijn.De inschrijving van een SE in het handelsregister, alsmede de doorhaling
van zo'n inschrijving, moeten worden bekendgemaakt via het Publicatieblad
van de Europese Gemeenschappen. Daartoe moeten de relevante gegevens binnen
een maand na de openbaarmaking via het handelsregister worden meegedeeld aan
het Bureau voor officiële publicaties der Europese Gemeenschappen. Verwezen
wordt naar de toelichting op artikel 26.Artikel 7Artikel 18 verordening verwijst voor aangelegenheden die afdeling 2 van
titel II van de verordening niet regelt voor de oprichting van een SE via
fusie, naar het nationale recht. Op elke oprichtende vennootschap zijn de
voorschriften van toepassing inzake de fusie van naamloze vennootschappen
van het recht van de lidstaat waaronder die vennootschap ressorteert. Hoewel
de nationale voorschriften inzake fusie van naamloze vennootschappen overeenkomstig
de derde richtlijn moeten zijn vastgesteld, is daarmee niet gezegd dat die
voorschriften binnen de Gemeenschap identiek zijn. Afbreuk van de nationaal
bepaalde bescherming van aandeelhouders en crediteuren wordt voorkomen doordat
de nationale voorschriften die op elke deelnemende vennootschap van toepassing
zijn op grond van artikel 18 verordening in acht moeten worden genomen. Een
Nederlandse vennootschap die als oprichter van een SE – door fusie –
optreedt, dient te voldoen aan de bepalingen van titel 7 van boek 2 van het
Burgerlijk Wetboek. Het systeem van de verordening laat onverlet dat –
wanneer de aandeelhouders van de deelnemende vennootschap(pen) in meerderheid
tot fusie besluiten – zij ten gevolge van de fusie en daarmee de oprichting
van de SE in een andere positie kunnen geraken. De SE kan immers worden opgericht
naar het recht van een andere lidstaat dan de lidstaat van de
statutaire zetel van de deelnemende vennootschap. Aandeelhouders moeten daarmee
rekening houden wanneer over de voorgestelde fusie wordt gestemd. Met de positie
van crediteuren van de deelnemende vennootschap wordt rekening gehouden door
de verwijzing naar de nationale regels voor de bescherming van crediteuren
(vgl. artikel 24 verordening).Overeenkomstig artikel 19 verordening bepaalt artikel 7 dat de Minister
van Justitie zich om redenen van algemeen belang kan verzetten tegen de deelname
van een Nederlandse vennootschap aan de oprichting van een SE door fusie.De regeling in artikel 7 sluit zoveel mogelijk aan bij de regeling in
artikel 5. Het verzet tegen de deelname van een vennootschap aan een fusie
moet, in afwijking van artikel 5, worden aangetekend binnen een maand na de
bekendmaking van de gegevens als bedoeld in artikel 21 verordening. Dit hangt
samen met de omstandigheid dat de algemene vergadering van de Nederlandse
vennootschap het besluit tot fusie kan nemen vanaf een maand na de dag waarop
de fuserende vennootschappen de overeenkomstig artikel 21 verordening vereiste
bekendmaking hebben verricht (artikel 2:317 lid 2 BW). Het aantekenen van
verzet heeft tot gevolg dat de betreffende vennootschap niet kan deelnemen
aan de fusie totdat het bezwaar is ingetrokken of de afwijzing van het bezwaar
onherroepelijk is. Dit behoeft de fusie als zodanig niet te blokkeren wanneer
er voldoende andere partijen overblijven die tot fusie kunnen overgaan en
voldoen aan de voorwaarden die de verordening stelt.Gelijk de regeling in artikel 5 staat voor de betreffende vennootschap
beroep open tegen het verzet bij de ondernemingskamer van het gerechtshof
Amsterdam.Artikel 21 verordening regelt welke gegevens in het nationale publicatieblad
openbaar moeten worden gemaakt omtrent de vennootschappen die door juridische
fusie willen overgaan tot de oprichting van een SE. De lidstaten kunnen op
grond van artikel 21 verordening ten aanzien van de openbaarmaking van gegevens
aanvullende eisen opleggen. Op grond van artikel 18 verordening (toepassing
nationale voorschriften voor fusie van naamloze vennootschappen) en artikel
9 lid 1 sub c onderdeel ii verordening (toepassing nationale voorschriften
voor de naamloze vennootschap voor een aangelegenheid die niet of slechts
gedeeltelijk bij de verordening is geregeld) geldt reeds dat aan het bepaalde
in artikel 2:314 BW moet worden voldaan. In dat artikel wordt geregeld welke
gegevens in verband met een voorgenomen juridische fusie bij het handelsregister
moeten worden gedeponeerd. Omdat artikel 2:314 BW van overeenkomstige toepassing
is en die regeling voldoende wordt geacht, wordt voorgesteld geen gebruik
te maken van de mogelijkheid om aanvullende eisen op te leggen.Het tweede lid van artikel 24 verordening houdt in dat een lidstaat voor
de fuserende vennootschappen die onder zijn recht ressorteren ook bepalingen
kan opnemen ter bescherming van de belangen van minderheidsaandeelhouders
die tegen de fusie zijn. Overeenkomstig de eerder gemaakte opmerkingen over
de bescherming van aandeelhouders krachtens artikel 18 verordening alsmede
de bescherming van minderheidsaandeelhouders in het geval van een verplaatsing
van de statutaire zetel (artikel 8 lid 5 verordening), wordt dat niet opportuun
geacht.Het eerste lid van artikel 31 verordening bepaalt dat sommige bepalingen
van de verordening niet van toepassing zijn wanneer de oprichting van een
SE plaatsvindt door fusie van een moedervennootschap en een dochtervennootschap
waarvan zij alle aandelen houdt. In dat geval geldt een vereenvoudigde regeling.
Wel geldt echter de nationale regeling die op elk van de fuserende vennootschappen
van toepassing is. Voor Nederlandse vennootschappen geldt afdeling 3 van titel
7 van boek 2 van het Burgerlijk Wetboek, in het bijzonder artikel 2:333 BW
(vereenvoudigde fusie bij 100% deelneming). Het tweede lid van artikel 31
verordening geeft aan dat er ook een vereenvoudigde fusieregeling
kan gelden wanneer een vennootschap 90% van de aandelen in een andere vennootschap
houdt. Voorwaarde daarvoor is dat de betreffende lidstaat gebruik heeft gemaakt
van een daartoe opgenomen optie in artikel 27 van de derde richtlijn, die
een vereenvoudigde fusieregeling introduceert. Nederland heeft van deze optie
geen gebruik gemaakt, zodat een betrokken Nederlandse vennootschap daarop
geen beroep kan doen. De tweede zin van lid 2 staat toe dat lidstaten die
niet van de optie van artikel 27 van de derde richtlijn gebruik hebben gemaakt,
alsnog in verband met de oprichting van een SE door fusie, een vereenvoudigd
regime vaststellen voor de fusie van twee vennootschappen waarbij de één
een 90% belang houdt in de ander. Daarvoor wordt thans geen aanleiding gezien.Artikel 8De algemene vergadering beslist over het al dan niet goedkeuren van het
voorstel tot oprichting van een holding-SE (artikel 32 verordening). Daartoe
dient elke oprichtende vennootschap het voorstel tot oprichting ten minste
een maand voor de algemene vergadering die zich over de oprichting moet uitspreken,
openbaar te maken. Artikel 32 lid 3 bepaalt dat de openbaarmaking plaatsvindt
op de overeenkomstig artikel 3 van de eerste richtlijn in de nationale wetgeving
van elke lidstaat vastgestelde wijze.In artikel 8 is zoveel mogelijk aangesloten bij de openbaarmakingsvereisten
voor de fusie van N.V.'s in artikel 2:314 en 328 BW. Een enkele verwijzing
naar deze artikelen zou echter niet leiden tot voldoende duidelijkheid over
de openbaar te maken stukken en de wijze van openbaarmaking vanwege de verschillen
tussen een fusie en de oprichting van een holding-SE. Om die reden is gekozen
voor het uitschrijven van de formaliteiten in artikel 8. Op grond van artikel
8 lid 1 moet de vennootschap het oprichtingsvoorstel ten behoeve van de aandeelhouders
en het verslag van de accountant overeenkomstig artikel 32 lid 4 verordening
neerleggen bij het handelsregister. Het neerleggen van stukken wordt aangekondigd
in een landelijk verspreid dagblad, met opgave van de plaats waar de stukken
zijn neergelegd of ter inzage liggen. De stukken liggen ter inzage tot het
tijdstip van de oprichting van de holding-SE. Aandeelhouders hebben in die
periode recht op een kosteloos verstrekt afschrift. Indien het leidinggevende
of bestuursorgaan het voorstel tot oprichting van een holding-SE wijzigt,
gelden de openbaarmakingsverplichtingen in de leden 1 tot en met 3 ook voor
het gewijzigde voorstel.Artikel 9Wanneer aan alle voorwaarden voor de oprichting van een holding-SE wordt
voldaan, waaronder de voorwaarde dat gebleken is dat voldoende aandeelhouders
van de betrokken vennootschappen bereid zijn hun aandelen in te brengen ten
behoeve van de oprichting van de SE, wordt dit voor elk van de oprichtende
vennootschappen openbaar gemaakt (artikel 33 lid 3 verordening). Deze openbaarmaking
dient te geschieden op de wijze die ter uitvoering van artikel 3 van de eerste
richtlijn is vastgesteld in het nationale recht van de lidstaat waaronder
de betrokken vennootschap ressorteert. Ter uitvoering van artikel 33 lid 3
verordening bepaalt artikel 9 Uitvoeringswet dat de initiatiefnemende vennootschap
met statutaire zetel in Nederland een verklaring moet deponeren bij het handelsregister,
inhoudende dat aan alle voorwaarden voor de oprichting van een SE is voldaan.
Daarnaast dient de vennootschap het depot van die verklaring aan te kondigen
in een landelijk verspreid dagblad. De aandeelhouders die op dat moment nog
niet hebben aangegeven dat zij hun aandelen willen inbrengen in de SE, hebben
vervolgens een maand de tijd dat alsnog te doen (artikel 33 lid 3, tweede
alinea, verordening). Artikel 34 verordening geeft aan dat de lidstaten bepalingen kunnen vaststellen
ter bescherming van de belangen van minderheidsaandeelhouders die tegen de
oprichting van een holding-SE zijn, alsmede ter bescherming van schuldeisers
en werknemers. Van deze mogelijkheid wordt geen gebruik gemaakt. Voor elke
aandeelhouder geldt dat hij de keuze heeft om aandeelhouder te blijven van
de oprichtende vennootschap, dan wel aandeelhouder te worden van de op te
richten holding-SE. Hij kan zijn eigen lot bepalen, zonder daarbij door andere
aandeelhouders overstemd te worden. Voor schuldeisers en werknemers is van
belang dat bij de oprichting van een holding-SE de oprichtende vennootschappen
blijven bestaan. Het vermogen van de oprichtende vennootschappen en de arbeidsrelatie
met die vennootschap wordt door de oprichting niet aangetast.Artikel 10In verband met de omzetting van een naamloze vennootschap in een SE (artikel
37 verordening), stelt het bestuur van de vennootschap een voorstel tot omzetting
op en een verslag waarin de juridische en economische aspecten van de omzetting
worden toegelicht en onderbouwd en de gevolgen worden aangegeven van de keuze
van de SE als rechtsvorm voor de aandeelhouders en de werknemers. Het voorstel
tot omzetting wordt ten minste een maand voor de datum van de algemene vergadering
die over de omzetting besluit openbaar gemaakt. Artikel 37 lid 5 verordening
bepaalt dat de openbaarmaking plaatsvindt op de overeenkomstig artikel 3 van
de eerste richtlijn in de nationale wetgeving van elke lidstaat vastgestelde
wijze. De naamloze vennootschap met statutaire zetel in Nederland die overeenkomstig
artikel 37 verordening een voorstel tot omzetting in een SE heeft opgesteld,
dient het voorstel op grond van artikel 10 Uitvoeringswet neer te leggen ten
kantore van het handelsregister en deze nederlegging aan te kondigen in een
landelijk verspreid dagblad.De lidstaten mogen als voorwaarde voor de omzetting bepalen dat het orgaan
van de om te zetten vennootschap waarin de medezeggenschap van de werknemers
wordt georganiseerd met gekwalificeerde meerderheid of eenparigheid een gunstig
standpunt inneemt (artikel 37 lid 8 verordening). Op grond van de richtlijn
is van medezeggenschap sprake wanneer een werknemersvertegenwoordiging het
recht heeft om een aantal leden van het toezichthoudend of het bestuursorgaan
te benoemen, dan wel daarvoor aanbevelingen te doen of bezwaar te maken (artikel
2 sub k richtlijn). Medezeggenschap kan zijn georganiseerd in de raad van
commissarissen van de om te zetten vennootschap, zoals in het geval dat de
structuurregeling voor grote naamloze vennootschappen van toepassing is (artikel
2:152 en volgenden BW). De invloed die de werknemers kunnen uitoefenen op
de samenstelling van de raad van commissarissen heeft in Nederland niet geleid
tot bijzondere wettelijke regels ten aanzien van de besluitvorming zoals bedoeld
in lid 8. Er bestaat geen aanleiding alsnog te voorzien in dergelijke regels
door gebruik te maken van de optie van artikel 37 lid 8 verordening. Deze
optie is naar verwachting met name van belang voor lidstaten waar een dergelijke
regeling reeds van toepassing was.Artikel 11Artikel 39 verordening betreft het bestuur van de SE bij toepassing van
het dualistische stelsel. Het leidinggevend orgaan is verantwoordelijk voor
het besturen van de vennootschap. De lidstaten kunnen voorschrijven dat een
lid of leden van het leidinggevend orgaan onder eigen verantwoordelijkheid
belast is of zijn met het uitvoerend bestuur (dagelijkse leiding), onder dezelfde
voorwaarden als die welke gelden voor naamloze vennootschappen
met statutaire zetel op het grondgebied van die lidstaat (lid 1). Deze mogelijkheid
is opgenomen om tegemoet te komen aan de situatie in Zweden en Finland, waar
het mogelijk is dat binnen een bestuursorgaan verschillen in verantwoordelijkheid
bestaan voor de verschillende bestuurders. In Nederland wordt niet een dergelijk
onderscheid gemaakt. Een taakverdeling binnen het bestuur is tot op zekere
hoogte mogelijk (artikel 2:9 BW), maar doet geen afbreuk aan het uitgangspunt
dat een aangelegenheid nooit geheel aan de collectieve verantwoordelijkheid
van het bestuur kan worden onttrokken. Toepassing van de mogelijkheid die
lid 1 in dit verband biedt, sluit niet aan bij een dergelijk uitgangspunt.
Om die reden is daarvan geen gebruik gemaakt.Op grond van het tweede lid van artikel 39 verordening worden leden van
het leidinggevend orgaan in beginsel benoemd en ontslagen door het toezichthoudend
orgaan. De lidstaten mogen echter bepalen of toestaan dat in de statuten wordt
bepaald dat benoeming of ontslag van leden van het leidinggevend orgaan geschiedt
door de algemene vergadering, onder dezelfde voorwaarden als die gelden voor
een naamloze vennootschap. De verordening biedt hiermee (de mogelijkheid van)
meer flexibiliteit ten aanzien van de inrichting van de bestuursstructuur
en de statuten. Voor Nederlandse naamloze vennootschappen geldt dat bestuurders
worden benoemd bij de akte van oprichting en later door de algemene vergadering,
tenzij artikel 2:162 BW van toepassing is (artikel 2:132 BW). Op grond van
artikel 2:162 BW geschiedt de benoeming van bestuurders door de raad van commissarissen
indien het volledige structuurregime op de vennootschap van toepassing is.
Indien het verzwakte structuurregime van toepassing is, vindt benoeming wederom
door de algemene vergadering plaats (artikel 2:155 BW).Voorgesteld wordt om gebruik te maken van de mogelijkheid om toe te staan
dat in de statuten van de SE wordt bepaald dat benoeming van leden van het
leidinggevend orgaan geschiedt door de algemene vergadering. Een dergelijke
regeling sluit aan bij de regeling die geldt voor naamloze vennootschappen
waarop de structuurregeling niet of niet volledig van toepassing is. Wanneer
een SE kiest voor toepassing van het volledige structuurregime, kan in aansluiting
op de hoofdregel van artikel 39 lid 2 verordening benoeming door het toezichthoudende
orgaan plaatsvinden. De regeling in artikel 11 lid 1 Uitvoeringswet maakt
het ook mogelijk dat een dochter-SE concernrechtelijk wordt aangestuurd door
haar aandeelhouder(s). Dat zou niet goed mogelijk zijn wanneer benoeming door
de algemene vergadering wordt uitgesloten.In artikel 11 lid 2 Uitvoeringswet worden de voor de N.V. geldende artikelen
133 en 134 van boek 2 BW van overeenkomstige toepassing verklaard op de benoeming
van de leden van het leidinggevend orgaan van een SE met statutaire zetel
in Nederland. Dat betekent dat in de statuten van de vennootschap kan worden
bepaald dat de benoeming kan plaatsvinden door de algemene vergadering, eventueel
op basis van een bindende voordracht. Op deze wijze ontstaat voor de SE een
extra keuzemogelijkheid bij de inrichting van de statuten.Artikel 12Artikel 39 lid 3 verordening bepaalt dat niemand tegelijkertijd lid mag
zijn van het leidinggevend orgaan en van het toezichthoudend orgaan van eenzelfde
SE. Het betreft twee verschillende organen met een verschillende taak. Door
onderscheid te maken tussen bestuurders en commissarissen wordt hun respectieve
verantwoordelijkheid duidelijk. De verordening houdt rekening met de mogelijkheid
van een vacature in het leidinggevend orgaan. In dat geval mag een lid van
het toezichthoudend orgaan worden aangewezen om de functie van lid van het
leidinggevend orgaan uit te oefenen. In de desbetreffende periode kan hij
zijn functie als lid van het toezichthoudend orgaan niet uitoefenen. De lidstaten
mogen bepalen dat de bedoelde periode beperkt is in de tijd.
Met artikel 12 Uitvoeringswet wordt voorgesteld hiertoe te bepalen dat artikel
2:134 lid 4 BW van overeenkomstige toepassing is. Op grond van die regeling
moeten de statuten van een N.V. voorschriften bevatten omtrent de wijze waarop
in het bestuur van de vennootschap «voorlopig» wordt voorzien
ingeval van ontstentenis of belet van bestuurders. Wanneer een vennootschap
een raad van commissarissen heeft ingesteld, houdt de statutaire regeling
vaak in dat een commissaris of de raad van commissarissen van de N.V. voorlopig
is belast met het bestuur. Het betreft steeds een tijdelijke voorziening.
Dat is met name van belang wanneer een commissaris of de raad van commissarissen
als zodanig de bestuursfunctie waarneemt. Bestuur en toezicht zijn dan tijdelijk
in een hand verenigd. De verordening sluit uit, althans voorkomt, dat een
commissaris van een SE dan nog als zodanig kan optreden.Lid 4 van artikel 39 verordening houdt in dat de statuten van de SE het
aantal leden van het leidinggevend orgaan, dan wel de regels voor het bepalen
van dat aantal, aangeven. De lidstaten mogen evenwel een minimum- en/of een
maximumaantal leden voorschrijven. Voor Nederlandse N.V.'s gelden in dit verband
geen wettelijke voorschriften. Het aantal bestuurders wordt in de statuten
bepaald. Een nadere regeling in de wet wordt ook voor de SE niet nodig geacht.Ingevolge lid 3 van artikel 40 verordening wordt het aantal leden van
het toezichthoudend orgaan, of de regels voor het bepalen van dat aantal,
in de statuten vastgesteld. De lidstaten mogen echter ook hier het aantal
leden of een minimum- of maximumaantal leden vaststellen voor de op hun grondgebied
ingeschreven SE's. Voor Nederlandse N.V.'s waarop de structuurregeling niet
van toepassing is geldt dat de raad van commissarissen uit één
of meerdere natuurlijke personen dient te bestaan (artikel 2:140 BW). Uitsluitend
voor het geval dat de raad van commissarissen wordt ingesteld bij een structuurvennootschap
geldt dat de raad uit ten minste drie leden moet bestaan (artikel 2:158 BW).
Dat minimum is voor de toepassing van de structuurregeling nodig geacht teneinde
de raad van commissarissen in staat te stellen bij meerderheidsbesluit te
beslissen omtrent schorsing en het uitlokken van tussentijds ontslag van één
van de leden van de raad. In het kader van de structuurregeling geldt voor
de schorsing en het ontslag van commissarissen een bijzondere regeling (artikel
2:161 BW), welke afwijkt van de hoofdregel dat degene die bevoegd is tot benoeming
van een commissaris ook bevoegd is tot zijn schorsing en ontslag (artikel
2:144 BW). Op grond van de huidige regeling is het ontslag van leden van de
raad van commissarissen uitsluitend mogelijk door tussenkomst van de ondernemingskamer
van het gerechtshof te Amsterdam. De bijzondere regels voor schorsing en ontslag
houden verband met de bijzondere procedure voor de benoeming van de leden
van de raad van commissarissen van een structuurvennootschap. De betreffende
benoemingsregels zijn echter in beginsel niet van toepassing op de SE (artikel
13 lid 2 richtlijn). Er bestaat op grond van het voorgaande geen aanleiding
af te wijken van het regime voor de gewone N.V. Van de optie wordt dan ook
geen gebruik gemaakt.Op grond van artikel 41 lid 1 verordening dient het leidinggevend orgaan
van de SE ten minste om de drie maanden verslag uit te brengen aan het toezichthoudend
orgaan over de gang van zaken en de te verwachten ontwikkeling van het bedrijf
van de SE. Het leidinggevend orgaan dient tijdig alle inlichtingen aan het
toezichthoudend orgaan te verstrekken over aangelegenheden die belangrijke
gevolgen voor de SE kunnen hebben (artikel 41 lid 2 verordening). Lid 3 bepaalt
dat het toezichthoudend orgaan aan het leidinggevend orgaan alle gegevens
kan vragen die nodig zijn voor het uit te oefenen toezicht. Deze bepalingen
zijn – tezamen – vergelijkbaar met het bepaalde in artikel 2:141
BW. Op grond daarvan geldt dat het bestuur de raad van commissarissen tijdig
de voor de uitoefening van diens taak noodzakelijke gegevens dient te verstrekken.
Daarin ligt besloten dat de bedoelde informatie uit eigen beweging
dan wel op verzoek van de raad van commissarissen moet worden verstrekt.Op grond van lid 3 van artikel 41 verordening mogen de lidstaten bepalen
dat leden van het toezichthoudend orgaan ook individueel kunnen verzoeken
om informatie. Van deze mogelijkheid wordt geen gebruik gemaakt. De bestaande,
hiervoor genoemde, Nederlandse regeling voor de verstrekking van informatie
aan leden van de raad van commissarissen gaat ervan uit dat de raad van commissarissen
als college, alsmede iedere individuele commissaris, voor een goede taakvervulling
dient te beschikken over een goed inzicht in het beleid van het bestuur en
de algemene gang van zaken binnen de vennootschap en de met haar verbonden
onderneming. Elke commissaris dient te beschikken over de gegevens die hij
nodig acht ter verkrijging van dat inzicht. Voor de goede uitoefening van
de toezichthoudende taak behoort de raad van commissarissen tegemoet te komen
aan redelijke wensen van (individuele) commissarissen om bepaalde aanvullende
informatie te verkrijgen van het bestuur (vgl. ook het advies van de SER over
het functioneren en de toekomst van de structuurregeling, 01/02, p. 62). Individuele
leden van de raad van commissarissen kunnen echter niet – uitsluitend
voor zichzelf – nadere informatie van het bestuur verlangen. In het
kader van het wetsvoorstel tot wijziging van boek 2 van het Burgerlijk Wetboek
in verband met de aanpassing van de structuurregeling (Kamerstukken II, 2001–2002,
28 179, p. 27) is – mede naar aanleiding van het advies van de
SER op dit punt – niet voorzien in een nadere regeling.In beginsel vereist de besluitvorming van de organen van een SE een besluit
dat met een volstrekte meerderheid van stemmen is genomen in een vergadering
waarin ten minste de helft van de leden van het betreffende orgaan aanwezig
of vertegenwoordigd is. De verordening of de statuten kunnen anders bepalen
(artikel 50 verordening). Artikel 50 lid 3 verordening maakt mogelijk dat
lidstaten die een afwijkende regeling kennen voor het quorum en de besluitvorming
van het toezichthoudend orgaan van een naamloze vennootschap diezelfde regeling
toepassen op de SE. De regeling houdt verband met de mogelijkheid dat in een
lidstaat een deel van de leden van het toezichthoudend orgaan rechtstreeks
wordt benoemd door werknemersvertegenwoordigers. Het ligt voor de hand dat
in een dergelijke lidstaat – in verband met de besluitvorming van dat
orgaan – nadere voorschriften zijn bepaald die inhouden dat besluitvorming
een bepaalde meerderheid en het voldoen aan een quorum vereist, rekening houdend
met de rechtstreekse benoeming van werknemersvertegenwoordigers. Het Nederlandse
recht kent niet een rechtstreekse benoeming van leden van het toezichthoudend
orgaan door werknemersvertegenwoordigers en evenmin een daarmee samenhangende
regeling op grond waarvan een quorum vereist is voor besluitvorming, zodat
de optie – vanwege het niet op artikel 50 lid 3 verordening aansluitende
recht voor naamloze vennootschappen – niet kan worden toegepast. In
het geval een SE met statutaire zetel in Nederland zou kiezen voor toepassing
van een (buitenlandse) regeling die uitgaat van een rechtstreekse benoeming,
kan op grond van artikel 50 lid 1 verordening in de statuten worden voorzien
in een regeling ten aanzien van quorum en besluitvorming.Artikel 13Gelijk het bepaalde in artikel 39 verordening bij toepassing van het dualistisch
stelsel, kan bij toepassing van het monistisch stelsel worden bepaald dat
een of meer leden van het bestuursorgaan onder eigen verantwoordelijkheid
belast is of zijn met het uitvoerend bestuur (dagelijkse leiding), onder dezelfde
voorwaarden als die welke gelden voor N.V.'s met statutaire zetel in Nederland
(artikel 43 verordening). Op grond van artikel 43 lid 1 verordening kan worden
bewerkstelligd dat de verantwoordelijkheid voor het uitvoerend (dagelijks)
bestuur niet rust op de «non-executive» leden van
het bestuursorgaan. Bij toepassing van deze optie lijken de«executive»
leden niet verantwoordelijk voor de langetermijnstrategie. Een en ander is
noch ten aanzien van de«non-executive» leden noch ten aanzien
van de «executive» leden van het bestuursorgaan een wenselijk
resultaat. Voorgesteld wordt daarom van deze mogelijkheid geen gebruik te
maken, hetgeen aansluit bij het advies van de Commissie vennootschapsrecht.
Overigens kan uitsluitend van de optie gebruik worden gemaakt wanneer een
vergelijkbaar systeem wordt aangeboden aan de N.V. (lid 1). Dat is niet het
geval. Voor een aanpassing van boek 2 BW op dit punt bestaat thans ook onvoldoende
aanleiding.Het aantal leden van het bestuursorgaan, of de regels voor het vaststellen
van dat aantal, worden bepaald in de statuten van de SE (artikel 43 lid 2
verordening). Gelijk de bepalingen voor het dualistische stelsel kan een minimumaantal
en, in voorkomend geval, een maximumaantal leden worden voorgeschreven. In
aanvulling hierop bepaalt de verordening dat het bestuursorgaan uit tenminste
drie leden moet bestaan wanneer de medezeggenschap van de werknemers in de
SE overeenkomstig de richtlijn is geregeld (artikel 43 lid 2). Dat is het
geval wanneer een overeenkomst met betrekking tot de rol van de werknemers
is gesloten dan wel de referentievoorschriften van toepassing zijn (vgl. artikel
3 lid 6, alinea 1 richtlijn).Omdat in het monistisch stelsel een separaat toezichthoudend orgaan ontbreekt,
zou het niet voorschrijven van een minimumaantal bestuursleden ertoe kunnen
leiden dat het bestuursorgaan uit slechts één persoon bestaat.
Van een waarborg voor een deugdelijk toezicht op (de leden van) het bestuursorgaan
is dan geen sprake (vgl. overweging 14). Bij een tweehoofdig bestuur zou eenvoudig
een staken van stemmen kunnen optreden. Voorgesteld wordt te bepalen dat er
een minimumaantal van drie bestuursleden moet zijn, derhalve ook wanneer van
onderhandelingen over de medezeggenschap wordt afgezien overeenkomstig artikel
3 lid 6 van de richtlijn. Een aantal van ten minste drie leden biedt voorts
de mogelijkheid van een taakverdeling binnen het bestuursorgaan.Artikel 14Artikel 47 lid 1 biedt de mogelijkheid om in de statuten van een SE te
bepalen dat rechtspersonen lid van een orgaan van de vennootschap kunnen zijn,
tenzij in de wetgeving inzake naamloze vennootschappen in de lidstaat van
de statutaire zetel van de SE anders is bepaald. Het Nederlands recht met
betrekking tot N.V.'s staat er aan in de weg dat een rechtspersoon lid is
van het toezichthoudend orgaan van een SE met statutaire zetel in Nederland.
Artikel 2:140 BW bepaalt dat de raad van commissarissen moet bestaan uit een
of meerdere natuurlijke personen. De leden van het toezichthoudende orgaan
handelen op persoonlijke titel.Een afzonderlijk toezichthoudend orgaan ontbreekt indien de structuur
van de SE wordt gebaseerd op het monistische stelsel (vgl. artikel 43 verordening).
Wel kan worden gekozen voor een taakverdeling tussen de leden van het bestuursorgaan.
Wanneer een deel van de leden (mede) een toezichthoudende rol vervult, ligt
voor de hand te bepalen dat dergelijke toezichthoudende leden natuurlijke
personen moeten zijn. Met artikel 14 wordt voorgesteld te bepalen dat de leden
van het bestuursorgaan van een SE die niet zijn belast met het uitvoerend
bestuur («non executives»), natuurlijke personen moeten zijn.
Met uitvoerend bestuur wordt gedoeld op de uitvoerende taken van het bestuursorgaan,
het dagelijks bestuur. Deze nadere invulling van de regeling in artikel 47
lid 1 verordening is gebaseerd op artikel 43 lid 4 verordening. Dat artikel
geeft lidstaten de bevoegdheid om passende maatregelen te treffen met betrekking
tot SE's die kiezen voor een monistische bestuursstructuur en hun statutaire
zetel op het grondgebied van die lidstaat vestigen. Artikel 15Artikel 54 lid 1, eerste zin, verordening bepaalt dat de algemene vergadering
in beginsel ten minste eenmaal per kalenderjaar bijeen komt, uiterlijk zes
maanden na de afsluiting van het boekjaar. Artikel 15 bepaalt voor de toepassing
van artikel 54 lid 1, tweede zin, verordening dat de eerste algemene vergadering
van aandeelhouders van de SE binnen achttien maanden na de oprichting mag
plaatsvinden. Aldus wordt rekening gehouden met de mogelijkheid dat een SE
in bijvoorbeeld medio april van enig jaar wordt opgericht en gekozen wordt
voor een boekjaar dat eindigt op 30 juni. In dat geval zou de eerste algemene
vergadering op grond van artikel 54 lid 1, eerste zin, verordening in beginsel
in de periode 1 juli – 31 december van het jaar van oprichting moeten
plaatsvinden. Dat lijkt weinig zinvol omdat de betreffende jaarrekening slechts
betrekking heeft op de periode medio april – eind juni. Op grond van
artikel 15 kan worden bewerkstelligd dat de eerste algemene vergadering plaatsvindt
binnen achttien maanden na de oprichting van de SE, in het gegeven voorbeeld
uiterlijk medio oktober van het volgende jaar. De regeling in artikel 15 vergroot
de flexibiliteit van de inrichting van de SE en is met name van belang wanneer
de periode waarover de jaarrekening wordt opgemaakt kort is.Het tweede lid van artikel 54 verordening bepaalt dat de algemene vergadering
te allen tijde bijeen kan worden geroepen door het leidinggevend orgaan, het
toezichthoudend orgaan, het bestuursorgaan, of elk ander orgaan of bevoegde
instantie overeenkomstig de nationale wetgeving inzake naamloze vennootschappen
van de staat waar de SE haar statutaire zetel heeft. Op grond van artikel
68 lid 2 verordening moet zonodig een bevoegde instantie worden aangewezen.
Op grond van artikel 54 lid 2 is artikel 2:109 BW van toepassing. Dat artikel
geeft aan dat de bevoegdheid een algemene vergadering bijeen te roepen bij
de statuten kan worden verleend aan anderen dan het bestuur en de raad van
commissarissen. Het staat de algemene vergadering vrij de inhoud van de statuten
te bepalen en daarmee anderen aan te wijzen. Een aanvullende regeling is niet
nodig.Artikel 16Artikel 56 verordening kent een agenderingsrecht aan aandeelhouders toe
die gezamenlijk ten minste 10% van het geplaatste kapitaal vertegenwoordigen.
De voor een verzoek geldende termijnen en procedures worden beheerst door
de nationale wetgeving van de lidstaat waar de SE haar statutaire zetel heeft.
Bij gebreke van wetgeving moeten termijnen en procedures worden bepaald in
de statuten van de SE. Het vereiste percentage kan lager worden gesteld in
de statuten of in de wetgeving van de lidstaat van de statutaire zetel. In
het laatste geval moet worden aangesloten bij de voorwaarden die op dat punt
gelden voor naamloze vennootschappen. Met artikel 16 wordt voorgesteld van
deze mogelijkheid gebruik te maken door aan te sluiten bij artikel 2:114a
BW, zoals dat is voorgesteld in het wetsvoorstel tot herziening van de structuurregeling
(Kamerstukken II, 28 179). Dat artikel 2:114a BW, dat van toepassing
is op elke N.V. onafhankelijk van de toepassing van de structuurregeling,
wordt van overeenkomstige toepassing verklaard op SE's met statutaire zetel
in Nederland.Artikel 2:114a BW van het wetsvoorstel tot herziening van de structuurregeling
vereist voor het uitoefenen van het agenderingsrecht dat de aandeelhouders
die het verzoek indienen ten minste 1% van het geplaatste kapitaal vertegenwoordigen
of aandelen in een beursvennootschap hebben met een beurswaarde van ten minste € 50
miljoen. Lid 3 van artikel 2:114a BW geeft voorts de mogelijkheid in de statuten
het vereiste percentage voor een agenderingsverzoek lager te stellen. Artikel 17Een besluit van de algemene vergadering tot wijziging van de statuten
van de SE vereist een meerderheid van ten minste twee derde van de uitgebrachte
stemmen, tenzij bij de wetgeving inzake naamloze vennootschappen van de lidstaat
van de statutaire zetel van de SE een grotere meerderheid is voorgeschreven
of toegestaan (artikel 59 lid 1 verordening). De lidstaten mogen bepalen dat
een besluit tot statutenwijziging kan worden genomen met een gewone meerderheid,
indien ten minste de helft van het geplaatste kapitaal is vertegenwoordigd
(artikel 59 lid 2 verordening). In Nederland geldt voor de naamloze vennootschap
het bepaalde in de artikelen 2:120 en 121 BW, op grond waarvan een besluit
tot statutenwijziging met volstrekte meerderheid kan worden genomen voor zover
de statuten geen grotere meerderheid voorschrijven. Voorgesteld wordt zoveel
mogelijk aan te sluiten bij de regels voor de naamloze vennootschap omdat
deze regels voor de vennootschap een zo groot mogelijke keuzevrijheid inhouden.
Op grond daarvan bepaalt artikel 17 overeenkomstig artikel 59 lid 2 verordening,
dat een besluit tot statutenwijziging waaromtrent bij de statuten geen grotere
meerderheid is voorgeschreven, wordt genomen met een volstrekte meerderheid
van stemmen in een vergadering waarin ten minste de helft van het geplaatste
kapitaal is vertegenwoordigd.Overwogen is om artikel 120 lid 3 van boek 2 BW van overeenkomstige toepassing
te verklaren op SE's met statutaire zetel in Nederland. Artikel 2:120 lid
3 BW biedt N.V.'s de mogelijkheid te bepalen dat, indien in de statuten is
bepaald dat de geldigheid van een besluit afhankelijk is van het ter vergadering
vertegenwoordigd gedeelte van het kapitaal en dit gedeelte ter vergadering
niet vertegenwoordigd was, er een nieuwe algemene vergadering bijeengeroepen
kan worden waarin het besluit genomen kan worden onafhankelijk van het vertegenwoordigde
gedeelte van het kapitaal. Dat laatste is echter in strijd met het bepaalde
in artikel 59 lid 2 verordening.Artikel 18Op grond van artikel 7 verordening dienen de statutaire zetel en het hoofdbestuur
van de SE in dezelfde lidstaat te zijn gelegen. Wanneer een SE niet voldoet
aan deze verplichting, is de lidstaat waar de SE haar statutaire zetel heeft
verplicht maatregelen te treffen waardoor de SE hetzij het hoofdbestuur verhuist
naar de lidstaat van de statutaire zetel (artikel 64 lid 1 sub a verordening),
hetzij de statutaire zetel verplaatst volgens de procedure van artikel 8 verordening
(artikel 64 lid 1 sub b verordening). De SE dient op grond van lid 2 van artikel
64 te worden geliquideerd wanneer de situatie niet overeenkomstig lid 1 wordt
geregulariseerd. Tegen de vaststelling van een inbreuk op artikel 7 verordening
dient een rechtsmiddel met schorsende werking open te staan (lid 3). Met artikel
18 Uitvoeringswet wordt voorgesteld te bepalen dat een SE met statutaire zetel
in Nederland, op verzoek van het Openbaar Ministerie, kan worden ontbonden
door de rechtbank wanneer het hoofdbestuur van de vennootschap buiten Nederland
is gevestigd.Alvorens tot ontbinding over te gaan dient de SE in de gelegenheid te
worden gesteld om binnen een bepaalde termijn de situatie te regulariseren
door ofwel het hoofdbestuur weer in Nederland te vestigen ofwel op grond van
artikel 8 verordening de statutaire zetel te verplaatsen naar de lidstaat
waar het hoofdbestuur is gevestigd. Wanneer de SE de situatie wil regulariseren
via zetelverplaatsing, zal de rechter bij het bepalen van een passende termijn
rekening kunnen houden met de voorgeschreven termijnen en andere procedurele
verplichtingen die de SE op grond van artikel 8 verordening in acht moet nemen.
Bij regularisering via verplaatsing van het hoofdbestuur zal bij het vaststellen
van de termijn rekening kunnen worden gehouden met de handelingen
die de SE redelijkerwijs moet verrichten voor het verplaatsen van het hoofdbestuur
naar Nederland.Wanneer de autoriteiten van een lidstaat op eigen initiatief of op initiatief
van een belanghebbende constateren dat het hoofdbestuur van een SE op hun
grondgebied is gevestigd maar de statutaire zetel niet, dan zijn zij verplicht
om de lidstaat van de statutaire zetel daarvan in kennis te stellen. De autoriteiten
van de lidstaat van de statutaire zetel kunnen dan de maatregelen nemen op
grond van lid 1 en zonodig lid 2 van artikel 64 verordening. Op grond van
artikel 68 lid 2 verordening dient Nederland een bevoegde autoriteit aan te
wijzen voor de toepassing van artikel 64. Hiertoe wordt voorgesteld in artikel
22 Uitvoeringswet het hoofd van het ressortsparket te Amsterdam aan te wijzen.Artikel 19Artikel 19 regelt overeenkomstig artikel 66 verordening de openbaarmakingsvereisten
die in acht moeten worden genomen wanneer een SE met statutaire zetel in Nederland
wordt omgezet in een N.V. naar Nederlands recht. Deze openbaarmaking dient
plaats te vinden overeenkomstig de nationale regels die zijn vastgesteld ter
uitvoering van artikel 3 van de eerste richtlijn. De SE met statutaire zetel
in Nederland die een voorstel tot omzetting in een N.V. naar Nederlands recht
heeft opgesteld, dient dit voorstel neer te leggen ten kantore van het handelsregister
en deze nederlegging aan te kondigen in een landelijk verspreid dagblad. Uit
artikel 66 lid 4 verordening volgt dat deze openbaarmaking moet plaatsvinden
tenminste een maand vóór de datum van de algemene vergadering
die zich over de omzetting moet uitspreken.Artikel 20, 21 en 22Ter uitvoering van artikel 68 lid 2 verordening wijzen de artikelen 20
t/m 22 de bevoegde instanties aan die belast zijn met uitvoerende taken in
het kader van de verordening. Op grond van lid 8 van artikel 8 verordening
dient een bevoegde autoriteit te worden aangewezen die toetst of aan de voor
zetelverplaatsing gestelde eisen (voorafgaande handelingen en formaliteiten)
is voldaan en daarover een verklaring aflegt. Op grond van artikel 25 lid
2 verordening dient een bevoegde autoriteit ten aanzien van een Nederlandse
vennootschap die optreedt als fuserende vennootschap te verklaren dat aan
alle voor de fusie vereiste vormvoorschriften alsmede de overige wettelijke
en statutaire voorschriften wordt voldaan. Op grond van artikel 26 lid 2 verordening
dient elke fuserende vennootschap in verband met de oprichting van een SE
met statutaire zetel in Nederland aan een bevoegde autoriteit te verklaren
dat aan de voor haar geldende (nationale) voorwaarden voor fusie is voldaan.
De autoriteit dient zich ervan te vergewissen dat de fuserende vennootschappen
fusievoorstellen van gelijke strekking hebben goedgekeurd en een regeling
met betrekking tot de rol van de werknemers van een SE is vastgesteld overeenkomstig
de richtlijn (lid 3). De notaris wordt aangewezen als bevoegde instantie inzake
zetelverplaatsing (artikel 8 lid 8 verordening), inzake de deelneming van
een Nederlandse vennootschap aan de oprichting van een SE via fusie (artikel
25 lid 2 verordening) alsmede het toezicht op de oprichting van een SE via
fusie zelf (artikel 26 lid 1 verordening). Hiermee wordt aangesloten bij artikel
2:318 lid 2 BW.De voorzieningenrechter van de rechtbank wordt aangewezen als bevoegde
instantie voor het gelasten van de bijeenroeping van een algemene vergadering
ingeval de vennootschap ten onrechte niet ingaat op een door aandeelhouders
ingediend verzoek tot bijeenroeping (artikel 55 lid 3 verordening). Hiermee
wordt aangesloten bij artikel 2:110 BW.Het hoofd van het ressortsparket te Amsterdam (vgl. artikel 138 lid 2
van de Wet op de rechterlijke organisatie) wordt aangewezen als
bevoegde instantie als bedoeld in artikel 64 lid 4 verordening. Wanneer wordt
geconstateerd dat een SE met statutaire zetel in een andere lidstaat dan Nederland
haar hoofdbestuur heeft in Nederland, dient het hoofd van het ressortsparket
te Amsterdam de autoriteit van de lidstaat van de statutaire zetel hiervan
in kennis te stellen.HOOFDSTUK 2 WIJZIGING VAN ANDERE WETTENArtikel 23 en 24De verordening geeft geen regeling voor het geval dat een SE is onderworpen
aan het volledige of verzwakte regime van de structuurregeling en zij een
afhankelijke maatschappij heeft die zelf ook voldoet aan de criteria voor
toepassing van de structuurregeling (artikel 2:153 lid 2 BW). De vraag is
of een dergelijke afhankelijke maatschappij dient te worden vrijgesteld van
de toepassing van de structuurregeling overeenkomstig artikel 2:153 lid 3
onder a BW. Met een vrijstelling wordt bewerkstelligd dat er geen raad van
commissarissen behoeft te worden ingesteld – met de bevoegdheden die
de structuurregeling daaraan toekent – op het niveau van de afhankelijke
maatschappij. Op basis van de bestaande structuurregeling wordt vrijstelling
verleend aan een afhankelijke maatschappij wanneer de moedervennootschap (een
N.V. of B.V.) is onderworpen aan hetzij het volledige, hetzij het verzwakte
structuurregime. Daarbij is niet relevant of het structuurregime verplicht
of vrijwillig op het niveau van de moedervennootschap wordt toegepast. In
verband met de mogelijke vrijstelling van de structuurregeling voor afhankelijke
maatschappijen van een SE is een aantal omstandigheden van belang:De vrijstelling van afhankelijke maatschappijen heeft tot gevolg dat de
moedervennootschap in staat wordt gesteld centraal leiding te geven aan een
concern waarvan de afhankelijke maatschappij deel uitmaakt. De behoefte om
centraal leiding te geven zal ook bestaan in het geval een SE is onderworpen
aan de structuurregeling, hetgeen pleit voor een vrijstelling van haar afhankelijke
maatschappijen.De toepassing van de structuurregeling op het niveau van de SE is in belangrijke
mate afhankelijk van de onderhandelingen over de rol van de werknemers van
de SE door de bijzondere onderhandelingsgroep. Artikel 40 lid 2 verordening
sluit uit dat eenzijdig door de SE wordt afgeweken van de hoofdregel dat de
leden van het toezichthoudend orgaan worden benoemd door de algemene vergadering.
De eenzijdige keuze voor een benoemingssysteem op basis van coöptatie
is daarmee niet mogelijk. Wanneer het wetsvoorstel tot wijziging van boek
2 van het Burgerlijk Wetboek in verband met de aanpassing van de structuurregeling
(Kamerstukken II, 28 179) tot wet wordt verheven, zal de benoeming van
de leden van de raad van commissarissen geschieden door de algemene vergadering.
In zoverre zal dan meer eenzijdig voor de toepassing van de structuurregeling
kunnen worden geopteerd. Afspraken over de rol van de werknemers ten aanzien
van de benoeming van commissarissen gaan echter voor (artikel 40 lid 2 verordening).In verband met de samenstelling van de bijzondere onderhandelingsgroep
wordt rekening gehouden met het aantal werknemers van de deelnemende vennootschappen
en de betrokken dochtermaatschappijen en vestigingen (artikel 3 lid 3 sub
a richtlijn). De medezeggenschap op het niveau van de SE wordt uitgeoefend
door Nederlandse werknemers te zamen met de werknemers uit andere landen.
De kans bestaat dat de invloed van de Nederlandse werknemers gering is wanneer
zij in de minderheid zijn. De belangen van de Nederlandse en de overige werknemers
kunnen ook uiteen lopen. Dat is overigens ook het geval indien de structuurregeling
niet van toepassing zou zijn. Op het niveau van de afhankelijke
maatschappij wordt de positie van de ondernemingsraad beïnvloed door
een vrijstelling. Bij die afhankelijke maatschappij behoeft geen raad van
commissarissen te worden ingesteld overeenkomstig de structuurregeling, met
invloed van de ondernemingsraad op de samenstelling van de raad.De SER heeft ten aanzien van de mogelijke concernvrijstelling een verdeeld
advies uitgebracht.Na afweging van de betrokken belangen wordt voorgesteld uitsluitend een
vrijstelling voor afhankelijke maatschappijen mogelijk te maken wanneer de
SE aansluit bij het regime van de volledige structuurregeling, overeenkomstig
de artikelen 2:158, 159, 161 tot en met 164 BW. Op deze wijze wordt enerzijds
rekening gehouden met de positie van werknemers van een Nederlandse afhankelijke
maatschappij van een SE en anderzijds met de wens een zodanig regime aan te
bieden dat centraal leiding kan worden gegeven aan een concern waarvan de
moedervennootschap een SE is die de structuurregeling toepast.In dat verband kan nog worden gewezen op artikel 2:158 lid 12 BW, zoals
voorgesteld in het wetsvoorstel tot aanpassing van de structuurregeling. De
betreffende bepaling houdt in dat in de statuten van een vennootschap kan
worden afgeweken van de wettelijke voorschriften voor de benoeming van de
leden van de raad van commissarissen, mits de raad van commissarissen voorafgaand
goedkeuring heeft verleend voor het besluit van de statutenwijziging en de
ondernemingsraad daaraan zijn goedkeuring heeft gehecht. De raad van commissarissen
en de ondernemingsraad kunnen derhalve beide verhinderen dat bij een N.V.
wordt gekozen voor een benoemingssysteem dat afwijkt van artikel 2:158 lid
2, 4 tot en met 7 en 9 BW. De overige bepalingen van de structuurregeling
blijven dan wel van toepassing. Er is in dat geval geen reden de vrijstelling
te onthouden aan een afhankelijke maatschappij van een SE waarvoor gebruik
is gemaakt van artikel 2:158 lid 12 BW.Voorts kan de vraag kan worden gesteld of vrijstelling dient te worden
verleend aan afhankelijke maatschappijen van een SE met een medezeggenschapsregime
dat niet gelijk is aan de structuurregeling, maar dat niet onderdoet voor
het niveau van medezeggenschap op basis van de structuurregeling. Een dergelijke
regeling ligt echter niet voor de hand omdat zij uitgaat van een vrijstelling
terwijl bij voorbaat niet voldoende vaststaat hoe aan de medezeggenschap van
werknemers vorm wordt gegeven. Dat betekent vrijstelling voor een nog onbekende
invulling van de medezeggenschap, hetgeen niet wenselijk is. Ook overigens
is een dergelijke regeling niet eenvoudig inpasbaar. Wie zou moeten beoordelen
of een voldoende niveau van medezeggenschap wordt bereikt en op basis van
welke criteria? De SER heeft hier nog aan toegevoegd dat ook rekening moet
worden gehouden met de omstandigheid dat het recht van de lidstaat waaraan
de SE een systeem van medezeggenschap kan hebben ontleend, zelf geen concernvrijstelling
verleent. Van een dergelijke vrijstellingsregeling wordt dan ook afgezien.Artikel 25De lidstaten dienen op grond van artikel 68 lid 1 verordening de nodige
maatregelen te treffen om ervoor te zorgen dat de verordening metterdaad wordt
toegepast. Hiertoe zijn in artikel 1 onder 4° van de Wet op de economische
delicten (WED) twee wijzigingen aangebracht. Ten eerste is ten aanzien van
overtreding van de relevante voorschriften in boek 2 BW de Europese naamloze
vennootschap toegevoegd aan de lijst met rechtspersonen. Ten tweede is artikel
12 lid 4, tweede volzin, van de verordening toegevoegd aan de opsomming van
na te leven voorschriften. Overtreding van in de WED genoemde voorschriften
die van toepassing zijn op een SE met statutaire zetel in Nederland zijn economische
delicten. Deze delicten kunnen op grond van artikel 6 lid 1 onder 4° WED
worden gesanctioneerd met hechtenis van ten hoogste zes maanden
of een geldboete van de vierde categorie.De statuten van de SE moeten verenigbaar zijn met de voorschriften van
de verordening alsmede de krachtens de richtlijn vastgestelde regelingen met
betrekking tot de rol van de werknemers (lid 4). Dit sluit aan bij het regime
van artikel 9 verordening. Wanneer een nieuwe regeling met betrekking van
de rol van de werknemers strijdig is met de bestaande statuten, moeten de
statuten worden aangepast. Om het belang van overeenstemming tussen de statuten
en de regelingen betreffende de rol van werknemers te onderstrepen, bepaalt
artikel 25 van de Uitvoeringswet dat artikel 12 lid 4, tweede volzin, van
de verordening wordt gesanctioneerd door de WED. Aansluiting is gezocht bij
de bestaande sanctionering via de WED van het bepaalde in artikel 2:154 lid
3 BW. Daarin is bepaald dat de statuten van een N.V. die aan de wettelijke
vereisten voor de structuurregeling voldoet, in overeenstemming moeten worden
gebracht met de bepalingen van de structuurregeling.De lidstaten mogen op grond van artikel 12 lid 4 verordening bepalen dat
het leidinggevend orgaan of het bestuursorgaan gemachtigd is de statuten zonder
tussenkomst van de aandeelhoudersvergadering aan te passen. Voorgesteld wordt
van deze optie geen gebruik te maken. De algemene vergadering behoort te beslissen
over een statutenwijziging. Wanneer een wijziging van de regeling met betrekking
tot de rol van de werknemers aanleiding geeft tot een statutenwijziging en
voor de concrete invulling van de wijziging verschillende mogelijkheden bestaan,
is het niet aan het leidinggevend orgaan of het bestuursorgaan om uit die
mogelijkheden te kiezen. Dat behoeft een aandeelhoudersbesluit. Het is derhalve
niet gepast de bevoegdheid tot statutenwijzing te onttrekken aan de algemene
vergadering.Overwogen is om artikel 3 van de Uitvoeringswet eveneens op te nemen in
de lijst van voorschriften in de WED. Artikel 3 betreft de openbaarmaking
van een voorstel tot zetelverplaatsing. De openbaarmaking stelt schuldeisers
in de gelegenheid om tijdig in verzet te komen tegen de zetelverplaatsing.
Er is niet gekozen voor sanctionering via de WED, omdat de verordening reeds
voldoende garanties biedt voor de naleving van deze openbaarmakingsverplichting.
De verordening schrijft in artikel 8 lid 8 voor dat een bevoegde autoriteit
een attest moet afgeven waaruit afdoende blijkt dat de aan de zetelverplaatsing
voorafgaande handelingen en formaliteiten zijn vervuld. Voor de zetelverplaatsing
van een SE met statutaire zetel in Nederland naar het buitenland betekent
dit dat een Nederlandse notaris uitsluitend een dergelijke verklaring mag
afgeven wanneer de openbaarmakingsverplichtingen zijn nagekomen. Wanneer daaraan
niet is voldaan, mag de notaris de bedoelde verklaring niet afgeven en kan
de inschrijving in de nieuwe lidstaat niet plaatsvinden (artikel 8 lid 9 verordening).
De zetelverplaatsing is dan niet mogelijk.Artikel 26Onderdeel BDe SE moet, gelijk andere rechtspersonen worden ingeschreven in het handelsregister.
Dat betekent dat de SE moet worden toegevoegd aan de opsomming van rechtspersonen
in artikel 4 lid 1 van de Handelsregisterwet 1996. Voor iedere SE die een
onderneming drijft, geldt dat op grond van artikel 3 van de Handelsregisterwet
1996 de in Nederland gevestigde onderneming of de in Nederland gelegen nevenvestiging
van de onderneming moet worden ingeschreven. Uit artikel 4 lid 3 Handelsregisterwet
1996 volgt dat de inschrijving van de onderneming van een SE met statutaire
zetel in Nederland tevens geldt als inschrijving van de SE als rechtspersoon. Onderdelen C, D en FDoor het bepaalde in deze onderdelen wordt de SE opgenomen in de artikelen
17 en 25 van de Handelsregisterwet 1996. Tevens is het voor een goede toepassing
van artikel 18 van die wet met betrekking tot de SE, noodzakelijk om de verordening
op te nemen in de uitzonderingen in lid 4, onderdeel b, van dat artikel. Overeenkomstig
artikel 9 lid 1, onderdeel c, onder ii, van de verordening, zijn met betrekking
tot de SE dezelfde voorschriften van toepassing als voor naamloze vennootschappen.Onderdeel EArtikel 14 lid 3 van de verordening bepaalt dat gegevens in verband met
de inschrijving en doorhaling van de inschrijving van een SE, na openbaarmaking
zoals is geregeld in artikel 17 lid 1 van de Handelsregisterwet 1996, worden
medegedeeld aan het Bureau voor officiële publicaties der Europese Gemeenschappen.
In het voorgestelde artikel 18a van de Handelsregisterwet 1996 worden de kamers
van koophandel hiermee belast. Van de gelegenheid is gebruikt gemaakt om in
dit nieuwe artikel tevens de vergelijkbare verplichting die voorvloeit uit
artikel 39 lid 2 van verordening (EEG) nr. 2137/85 van de Raad van de Europese
Gemeenschappen van 25 juli 1985 tot instelling van Europese samenwerkingsverbanden
(PbEG L 199/1) op te nemen.HOOFDSTUK 3 SLOTBEPALINGENArtikel 27Dit artikel bevat de citeertitel van de wet.Artikel 28Dit artikel bepaalt dat de onderhavige wet in werking treedt op een bij
koninklijk besluit te bepalen tijdstip. Op deze wijze kan worden bewerkstelligd
dat de wet tot uitvoering van de verordening alsmede de wet tot implementatie
van de richtlijn op een gelijke dag in werking treden.De Minister van Justitie,J. P. H. Donner Transponeringstabel Verordening (EG) betreffende het statuut
van de Europese vennootschap (SE) Verordening nr. 2157/2001 d.d. 8 oktober
2001Wet ArtikelartikelArtikel 1 1, lid 1behoeft geen
uitvoering 1, lid 2behoeft geen
uitvoering 1, lid 3behoeft geen
uitvoering 1, lid 4behoeft geen
uitvoering  Artikel 2 2, lid 1behoeft geen
uitvoering2, lid 2behoeft geen
uitvoering 2, lid 3behoeft geen
uitvoering 2, lid 4behoeft geen
uitvoering 2, lid 5artikel 2   Artikel 3 3, lid 1behoeft geen
uitvoering 3, lid 2behoeft geen
uitvoering  Artikel 4 4, lid 1behoeft geen
uitvoering4, lid 2behoeft geen
uitvoering 4, lid 3behoeft geen
uitvoering   Artikel 5behoeft geen uitvoering  Artikel 6behoeft geen uitvoering  Artikel 7behoeft geen uitvoering  Artikel 8 8, lid 1behoeft geen
uitvoering8, lid 2artikel 3 8, lid 3behoeft geen
uitvoering8, lid 4behoeft geen
uitvoering 8, lid 5behoeft geen
uitvoering 8, lid 6behoeft geen
uitvoering 8, lid 7artikel 4 8, lid 8artikel 20 8, lid 9behoeft geen
uitvoering 8, lid 10behoeft geen
uitvoering 8, lid 11behoeft geen
uitvoering 8, lid 12behoeft geen
uitvoering8, lid 13behoeft geen
uitvoering 8, lid 14artikel 58, lid 15behoeft geen
uitvoering 8, lid 16behoeft geen
uitvoering   Artikel 9 9, lid 1behoeft geen
uitvoering 9, lid 2behoeft geen
uitvoering 9, lid 3behoeft geen
uitvoering   Artikel 10behoeft geen uitvoering   Artikel 11 11, lid 1behoeft geen
uitvoering 11, lid 2behoeft geen
uitvoering 11, lid 3behoeft geen
uitvoering   Artikel 12 12, lid 1artikel 6 12, lid 2behoeft geen
uitvoering 12, lid 3behoeft geen
uitvoering 12, lid 4behoeft geen
uitvoering  Artikel 13behoeft geen uitvoering  Artikel 14 14, lid 1behoeft geen
uitvoering14, lid 2behoeft geen
uitvoering 14, lid 3behoeft geen
uitvoering   Artikel 15 15, lid 1behoeft geen
uitvoering 15, lid 2behoeft geen
uitvoering  Artikel 16 16, lid 1behoeft geen
uitvoering16, lid 2behoeft geen
uitvoering   Artikel 17 17, lid 1behoeft geen
uitvoering 17, lid 2behoeft geen
uitvoering   Artikel 18behoeft geen uitvoering  Artikel 19artikel 7   Artikel 20 20, lid 1behoeft geen
uitvoering 20, lid 2behoeft geen
uitvoering   Artikel 21artikel 4 lid 1 Handelsregisterwet 1996   Artikel 22behoeft geen uitvoering   Artikel 23 23, lid 1behoeft geen
uitvoering 23, lid 2behoeft geen
uitvoering  Artikel 24 24, lid 1behoeft geen
uitvoering24, lid 2behoeft geen
uitvoering   Artikel 25 25, lid 1behoeft geen
uitvoering 25, lid 2artikel 2025, lid 3behoeft geen
uitvoering   Artikel 26 26, lid 1artikel 20 26, lid 2behoeft geen
uitvoering26, lid 3behoeft geen
uitvoering 26, lid 4behoeft geen
uitvoering   Artikel 27 27, lid 1behoeft geen
uitvoering 27, lid 2behoeft geen
uitvoering  Artikel 28behoeft geen uitvoering  Artikel 29 29, lid 1behoeft geen
uitvoering29, lid 2behoeft geen
uitvoering 29, lid 3behoeft geen
uitvoering 29, lid 4behoeft geen
uitvoering  Artikel 30behoeft geen uitvoering  Artikel 31 31, lid 1behoeft geen
uitvoering 31, lid 2behoeft geen
uitvoering  Artikel 32 32, lid 1behoeft geen
uitvoering 32, lid 2behoeft geen
uitvoering 32, lid 3artikel 8 32, lid 4behoeft geen
uitvoering 32, lid 5behoeft geen
uitvoering 32, lid 6behoeft geen
uitvoering 32, lid 7behoeft geen
uitvoering  Artikel 33 33, lid 1behoeft geen
uitvoering33, lid 2behoeft geen
uitvoering 33, lid 3artikel 933, lid 4behoeft geen
uitvoering 33, lid 5behoeft geen
uitvoering   Artikel 34behoeft geen uitvoering  Artikel 35behoeft geen uitvoering  Artikel 36behoeft geen uitvoering  Artikel 37 37, lid 1behoeft geen
uitvoering37, lid 2behoeft geen
uitvoering 37, lid 3behoeft geen
uitvoering 37, lid 4behoeft geen
uitvoering 37, lid 5artikel 10 37, lid 6behoeft geen
uitvoering 37, lid 7behoeft geen
uitvoering 37, lid 8behoeft geen
uitvoering37, lid 9behoeft geen
uitvoering   Artikel 38behoeft geen uitvoering   Artikel 39 39, lid 1behoeft geen
uitvoering 39, lid 2artikel 1139, lid 3artikel 1239, lid 4behoeft geen
uitvoering39, lid 5behoeft geen
uitvoering   Artikel 40 40, lid 1behoeft geen
uitvoering 40, lid 2behoeft geen
uitvoering 40, lid 3behoeft geen
uitvoering  Artikel 41 41, lid 1behoeft geen
uitvoering41, lid 2behoeft geen
uitvoering 41, lid 3behoeft geen
uitvoering 41, lid 4behoeft geen
uitvoering 41, lid 5behoeft geen
uitvoering   Artikel 42behoeft geen uitvoering   Artikel 43 43, lid 1behoeft geen
uitvoering 43, lid 2artikel 13 43, lid 3behoeft geen
uitvoering 43, lid 4behoeft geen
uitvoering  Artikel 44 44, lid 1behoeft geen
uitvoering44, lid 2behoeft geen
uitvoering   Artikel 45behoeft geen uitvoering   Artikel 46 46, lid 1behoeft geen
uitvoering 46, lid 2behoeft geen
uitvoering   Artikel 47 47, lid 1artikel 1447, lid 2behoeft geen
uitvoering 47, lid 3behoeft geen
uitvoering 47, lid 4behoeft geen
uitvoering  Artikel 48 48, lid 1behoeft geen
uitvoering48, lid 2behoeft geen
uitvoering   Artikel 49behoeft geen uitvoering   Artikel 50 50, lid 1behoeft geen
uitvoering 50, lid 2behoeft geen
uitvoering 50, lid 3behoeft geen
uitvoering  Artikel 51behoeft geen uitvoering  Artikel 52behoeft geen uitvoering  Artikel 53behoeft geen uitvoering  Artikel 54 54, lid 1artikel 15 54, lid 2behoeft geen
uitvoering   Artikel 55 55, lid 1behoeft geen
uitvoering 55, lid 2behoeft geen
uitvoering55, lid 3artikel 21   Artikel 56artikel 16  Artikel 57behoeft geen uitvoering  Artikel 58behoeft geen uitvoering  Artikel 59 59, lid 1behoeft geen
uitvoering59, lid 2artikel 17 59, lid 3behoeft geen
uitvoering  Artikel 60 60, lid 1behoeft geen
uitvoering60, lid 2behoeft geen
uitvoering   Artikel 61behoeft geen uitvoering   Artikel 62 62, lid 1behoeft geen
uitvoering 62, lid 2behoeft geen
uitvoering   Artikel 63behoeft geen uitvoering  Artikel 64 64, lid 1artikel 18 64, lid 2artikel 18 64, lid 3artikel 18 64, lid 4artikel 22  Artikel 65behoeft geen uitvoering  Artikel 66 66, lid 1behoeft geen
uitvoering66, lid 2behoeft geen
uitvoering 66, lid 3behoeft geen
uitvoering 66, lid 4artikel 19 66, lid 5behoeft geen
uitvoering 66, lid 6behoeft geen
uitvoering  Artikel 67 67, lid 1behoeft geen
uitvoering67, lid 2behoeft geen
uitvoering   Artikel 68 68, lid 1artikel 1 WED 68, lid 2artikel 20,
21, 22  Artikel 69behoeft geen uitvoering  Artikel 70behoeft geen uitvoering«behoeft geen uitvoering»: het betreft hier bepalingen die
verwijzen naar de verordening zelf, of die een opdracht aan de Raad of de
lidstaten bevatten die niet behoeft te worden verwerkt in de nationale wetgeving,
dan wel bepalingen die een optie inhouden. XNoot1Ter inzage gelegd bij het Centraal Informatiepunt Tweede Kamer. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-29309-3.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl