Conferentie Commissies Europese aangelegenheden uit de parlementen van EU-lidstaten en delegatie Europees Parlement; Verslag van de halfjaarlijkse conferentie op 4 en 5 oktober 2001 in Brussel
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 22660, nr. 18

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

02-11-2001

Eerste en Tweede Kamer der Staten-Generaal

2001-2002

22660 nr. 18;86

30-10-2001

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamHet Belgische voorzitterschap en het debat over de toekomst
van de Europese Unie; inleiding door Eerste Minister VerhofstadtWerkgelegenheid, het Europese sociale model, en de onderhandelingen
in het kader van de WTO; inleiding door de Vice-Eerste Minister en Minister
van Werkgelegenheid, OnkelinxVoedselveiligheid en duurzame ontwikkeling; inleidingen
door de Minister voor Consumentenzaken, Volksgezondheid en Leefmilieu, Aelvoet,
en de Staatssecretaris voor Energie en Duurzame Ontwikkeling, DeleuzeEen gemeenschappelijk asiel- en immigratiebeleid; inleiding
door de Minister van Binnenlandse Zaken, DuquesneBijdrage van de COSACThe Belgian Presidency and the Debate on the European
Union's FutureOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 22660Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 34 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
22 660Conferentie van commissies voor Europese aangelegenheden uit de parlementen
van de lidstaten van de EU en van een delegatie uit het Europees Parlementnr. 86nr. 18VERSLAGVastgesteld 30 oktober 2001Op 4 en 5 oktober 2001 heeft in Brussel de halfjaarlijkse conferentie
van commissies voor Europese aangelegenheden uit de nationale parlementen
van de lidstaten van de Europese Unie en van een delegatie uit het Europees
Parlement, naar de afkorting van de Franse naam veelal als Cosac aangeduid,
plaatsgevonden. Aan deze conferentie hebben als waarnemers ook delegaties
uit de nationale parlementen van de dertien kandidaat-lidstaten van de Unie
deelgenomen. De Nederlandse delegatie bestond uit de leden De Blécourt-Maas,
Eversdijk (Eerste Kamer), Te Veldhuis (voorzitter van de delegatie) en Weekers
(Tweede Kamer). De delegatie werd terzijde gestaan door de stafmedewerker
Europese Zaken van de Tweede Kamer, Mittendorff, en de adjunct-griffier voor
de interparlementaire betrekkingen, Van Waasbergen.Bij het begin van de conferentie zijn enkele ogenblikken stilte in acht
genomen ter nagedachtenis van de slachtoffers van de gebeurtenissen in de
Verenigde Staten op 11 september.De agenda van de conferentie vermeldde de volgende punten:– Het Belgische voorzitterschap en het debat over de toekomst van
de Europese Unie;– Werkgelegenheid, het Europese sociale model, en de onderhandelingen
in het kader van de WTO;– Voedselveiligheid en duurzame ontwikkeling;– Een gemeenschappelijk asiel- en immigratiebeleid.Voorts is een bijdrage aan de Europese Raad aangenomen.Het Belgische voorzitterschap en het debat over de toekomst
van de Europese Unie; inleiding door Eerste Minister VerhofstadtDe heer Verhofstadt merkte allereerst op dat
het feit dat vele kandidaat-lidstaten zich in vrede en vrijheid bij de EU
willen voegen, getuigt van een groot vertrouwen in de toekomst van de Unie.
Sinds 11 september is echter duidelijk dat we in een bedreigde omgeving leven
en dat we vrede en vrijheid nooit als verworven zekerheden mogen beschouwen.
Die bedreiging moet de Europeanen de rangen doen sluiten en de inzet vergroten
voor een ethische globalisering, een wereldpolitiek op basis van vrijheid,
democratie en mensenrechten. Het Belgische voorzitterschap heeft een zevental
prioriteiten:– de invoering van de Euro;– de bevordering van duurzame economische groei en een gemeenschappelijk
economisch beleid;– de verdere ontwikkeling van het Europees sociale model;– het totstandbengen van een Europese ruimte van vrijheid, veiligheid
en rechtvaardigheid, gedragen door een gemeenschappelijk asiel- en migratiebeleid;– de verbetering van de levenskwaliteit vanuit het concept van duurzame
ontwikkeling;– de uitbreiding van de EU en versterking van haar externe dimensie,
gericht op een gemeenschappelijk buitenlands en defensiebeleid;– het debat over de toekomst van de EU, dat met de Verklaring van
Laken een impuls moet krijgen.Op enkele punten ging spreker nader in. Inzake de uitbreiding stelde hij
vast dat de onderhandelingen met sommige kandidaat-lidstaten al over tweederde
van alle hoofdstukken konden worden afgerond. De inschatting dat de onderhandelingen
met deze kandidaten eind 2002 geheel kunnen zijn voltooid, is nog steeds realistisch.
In dat geval zouden zij als volwaardige lidstaten kunnen deelnemen aan de
Europese verkiezingen van 2004. Op de weg naar een gemeenschappelijk asiel-
en immigratiebeleid wordt vooruitgang geboekt. Er wordt aan vijf concrete
stappen gewerkt:– een richtlijn, die minimumnormen zal vermelden inzake de procedures
voor de toekenning of intrekking van de vluchtelingenstatus en voor de opvang
van vluchtelingen;– de oprichting van Eurojust, een korps van officieren van justitie,
en versterking van Europol;– het versterken van de buitengrenzen van de Unie en een effectievere
bestrijding van mensensmokkel;– de wederzijdse erkenning van vonnissen en arresten;– de invoering van een Europees aanhoudingsbevel en een Europees
mandaat voor uitlevering.De grootste vooruitgang werd bereikt bij de versterking van de externe
dimensie van de Unie. Steeds vaker treden de voorzitter van de Raad, de voorzitter
van de Commissie en de Hoge Vertegenwoordiger van het Gemeenschappelijk buitenlands
en veiligheidsbeleid op als een troika, die het gezicht van de Unie bepaalt.
In de vier dossiers die het Belgische voorzitterschap centraal heeft gesteld,
de Balkan, Rusland, Afrika en het Midden-Oosten, is dat goed merkbaar. In
Macedonië doet de Unie wat ze moet doen. In het Midden-Oosten bleek minister
Michel de belangrijkste intermediair tussen de verschillende partijen.Op de gebeurtenissen op 11 september heeft de Unie beleidsmatig snel gereageerd.
Op een bijzondere Europese Raad is een actieplan tegen het terrorisme goedgekeurd,
dat onder meer betrekking heeft op:– de versterking van de politionele en justitiële samenwerking;– de ontwikkeling van internationale rechtsinstrumenten;– de strijd tegen de financiering van het terrorisme;– de versterking van de veiligheid in de luchtvaart;– de coördinatie van de globale actie van de EU.In het kader van het actieplan tegen het terrorisme wordt nauw samengewerkt
met de Amerikanen.Wat de toekomst van de Unie en de Verklaring van Laken betreft, is een
Europese denktank, bestaande uit de voormalige premiers Amato en Dehaene,
de voormalige commissievoorzitter Delors, de voormalige Poolse minister van
buitenlandse zaken Geremek, en het voormalige hoofd van de policy
unit van premier Blair, Miliband, actief. Recent bleek grote overeenstemming
te bestaan over de vorming van een Conventie, samen te stellen uit leden van
het EP en de nationale parlementen en vertegenwoordigers van de regeringen
en de Commissie, die voor 2004 een nieuwe IGC moet voorbereiden. Het debat
over de toekomst van de Unie moet de Unie dichter bij de burgers brengen en
ze doorzichtiger en minder bureaucratisch maken. Het moet ook een debat zijn
over de waarden en doelstellingen van de Unie. En het moet gaan over de Europese
instellingen, bevoegdheden, beleidsinstrumenten en budgettaire middelen, en
over een duidelijker taakverdeling tussen Unie en lidstaten.In de op de uiteenzetting van de premier volgende discussie heeft de heer Te Veldhuis enkele opmerkingen gemaakt over het debat
over de toekomst van de Unie. Hij zei de indruk te hebben dat het Nederlandse
parlement in meerderheid niet zit te wachten op een Europese Senaat. Commissaris
Barnier heeft er bij een recent bezoek aan Den Haag voor gepleit de burgers
meer bij de EU te betrekken. De vraag is echter hoe dat te doen. Voorop staat
dat de bevolking vooral door het parlement vertegenwoordigd wordt. Indien
we andere groepen bij het debat over de toekomst van de Unie willen betrekken,
dienen ze goed gelegitimeerd te zijn, en niet iedere NGO is dat. Ook had Barnier
zich afgevraagd of een splitsing kan worden aangebracht tussen de wetgevende
en uitvoerende functies van de vakministerraden. Wanneer ze over wetgeving
spreken, zouden ze met parlementariërs kunnen worden aangevuld en in
het openbaar kunnen vergaderen. Deze gedachten zouden net als alles dat het
democratische gat kan dichten, serieus moeten worden bekeken.Spreker zei vervolgens er met verbazing van kennis te hebben genomen dat
de Europese Commissie bepaalde activiteiten in Amsterdam-zuidoost subsidieert.
Het gaat hier om zaken waarmee het Nederlandse parlement zich niet bemoeit
omdat het een zaak van lagere overheden is. De Commissie bemoeit zich er wel
mee, en via de Commissie ook het Europees parlement. In deze richting dient
Europa zich niet te ontwikkelen, aldus de heer Te Veldhuis.De heer Verhofstadt zei in zijn antwoord onder
meer over de toekomst en de rol van de Conventie van mening te zijn te zijn
dat de kandidaat-lidstaten daaraan op een volwaardige wijze moeten kunnen
deelnemen; hij voegde eraan toe dat dit standpunt nog niet door al zijn collega's
werd gedeeld. Hij zag ruimte voor een forum van NGO's naast de Conventie,
waarbij de Conventie, immers samengesteld uit gekozen politici, het laatste
woord zou moeten hebben. Daarnaast wordt gewerkt aan een procedure die de
nationale parlementen in staat moet stellen aan de alarmbel te trekken. Wat
de afbakening van bevoegdheden betreft ging hij uitgebreid in op het door
de heer Te Veldhuis aangehaalde voorbeeld. De Europese instellingen zijn dank
zij hun enorme financiële middelen tot interventies op het vlak van de
lagere overheden in staat. Een probleem als dit moet, wanneer er een afbakening
van bevoegdheden is overeengekomen, op te lossen zijn. Overigens zal het komen
tot zo'n afbakening geen gemakkelijke exercitie zijn. Spreker dacht aan een
functionele afbakening, afgeleid van de in het verdrag geformuleerde doelstellingen.
En het gaat om meer dan de bevoegdheden alleen; ook de instrumenten zouden
moeten worden afgebakend. Men dient zich te realiseren dat een ontwikkeling
van meer dan 50 jaar tot de huidige situatie heeft geleid; er zal het een
en ander opnieuw in het verdrag moeten worden vastgelegd. Het spreekt vanzelf
dat uitvoeringsproblemen moeten worden overgelaten aan het bestuursniveau
dat daar het beste mee kan omgaan, aldus de heer Verhofstadt. Werkgelegenheid, het Europese sociale model, en de onderhandelingen
in het kader van de WTO; inleiding door de Vice-Eerste Minister en Minister
van Werkgelegenheid, OnkelinxMinister Onkelinx noemde drie doelstellingen
van het Belgische voorzitterschap op het gebied van de werkgelegenheid: de
kwaliteit van de arbeid, het betrekken van werknemers bij veranderingen, en
gelijkheid tussen man en vrouw. De Europese Raad van Lissabon in maart 2000
heeft de kwaliteit van de arbeid gekoppeld aan het vereiste van volledige
werkgelegenheid. Tussen deze twee doelstellingen bestaat geen tegenstelling;
het Europese sociale model rust op een voetstuk van volledige werkgelegenheid
van kwaliteit. De kwaliteit van de arbeid is de onmisbare schakel tussen concurrentievermogen
en werkgelegenheid. Sinds 'Lissabon' is er veel over de kwaliteit van de arbeid
gesproken. De minister pleitte voor een regelmatige evaluatie van de vooruitgang
inzake de kwaliteit van de arbeid, zowel op Europees niveau als op dat van
de lidstaten. Maar daartoe is het nodig het begrip kwaliteit van de arbeid
beter in de bestaande strategieën en procedures te integreren.Over het betrekken van werknemers bij veranderingen herinnerde de minister
eraan dat het aantal herstructureringen van bedrijven is toegenomen. De werknemers
zijn ontredderd: met wie kunnen ze onderhandelen over de sociale aspecten,
volgens welke procedures, waar hebben beide zijden zich aan te houden? Minister
Onkelinx werkte langs twee lijnen, de ontwikkeling van een Europees wettelijk
kader en Europese sociale bemiddeling. Alles wordt gedaan om in Laken in december
a.s. een richtlijn over informatie en consultatie vast te stellen. Ook wordt
de laatste hand gelegd aan teksten over een Europese NV en de bescherming
van werknemers in geval van insolvabiliteit van de werkgever. Inzake gelijkheid
van mannen en vrouwen wordt aan vier thema's gewerkt:– een richtlijn over gelijke behandeling bij de toegang tot arbeid
en beroepsopleidingen, promotie, en de arbeidsomstandigheden;– gelijke betaling van mannen en vrouwen;– gender mainstreaming;– gezondheidsaspecten op het werk.Op de komende top van Laken zal geprobeerd worden de kloof tussen Europa
en de burger te verminderen. Het sociale Europa was hierbij, meende minister
Onkelinx, een belangrijke rol toegedacht, omdat iedere verbetering inzake
de arbeidsomstandigheden, de sociale zekerheid en de bestrijding van armoede,
alleen nog op Europees niveau kon plaatsvinden.Tenslotte ging de minister in op de sociale aspecten van de handel en
op de rol van de World Trade Organisation (WTO). Ze werkt aan vier onderwerpen:– de maatregelen die de WTO kan nemen;– oprichting van een gemeenschappelijk forum van WTO, International
Labour Organsation, Wereldbank, UNCTAD, en andere VN-organen, dat gemeenschappelijke
strategieën kan uitzetten.– vergroting van de transparantie van de WTO.– het preciseren van de doelstellingen van de WTO bij de onderhandelingen
over de liberalisatie van het dienstenverkeer.In de op de inleiding volgende discussie heeft de heerWeekers opgemerkt dat er sinds de Europese Raad in Lissabon veel
en gemakkelijk in termen als Europees sociaal beleid, Europees werkgelegenheidsbeleid,
Europees sociaal model en dergelijke wordt gesproken. Dat zijn grote woorden,
waarmee de indruk wordt gewekt dat de Unie een belangrijke rol kan spelen
bij het werkgelegenheidsbeleid. Spreker heeft bezwaar tegen het gebruik ervan.
Het sociale beleid is in zijn kern nationaal beleid; beleid dat
dicht bij de burger moet worden geformuleerd en uitgevoerd. In dat verband
zou het subsidiariteitsbeginsel gehanteerd moeten worden. Wel is er in het
algemeen meer afstemming tussen sociale stelsels nodig.De EU heeft daarentegen wel een taak bij het uitwisselen van «good
practices», het tegengaan van sociale dumping, en het vergroten van
de mobiliteit in de Unie. Die mobiliteit is thans gering. Grote verschillen
in beloning leiden nauwelijks tot meer mobiliteit. En slechts een deel van
de geringe toename aan mobiliteit is arbeidsmobiliteit, terwijl die juist
een impuls voor Europa zou kunnen zijn. De inzet van de EU zou zich moeten
richten op factoren die de mobiliteit in de weg staan, zoals het verblijfsrecht
voor werkzoekenden, de toegang tot beroepen, en de erkenning van diploma's
die niet overal geldig zijn. Het zou gemakkelijker moeten worden gemaakt beroepsopleidingen
aan de andere zijde van de landsgrens te volgen. Helaas ziet het er naar uit
dat de uitbreiding van de Unie weer nieuwe obstakels voor de mobiliteit gaat
opleveren. Dat zou een slechte zaak zijn, want vrij verkeer van werknemers
is een van de pijlers van Europa.Voedselveiligheid en duurzame ontwikkeling; inleidingen
door de Minister voor Consumentenzaken, Volksgezondheid en Leefmilieu, Aelvoet,
en de Staatssecretaris voor Energie en Duurzame Ontwikkeling, DeleuzeMinister Aelvoet merkte onder meer op dat
de burger de afgelopen jaren enige malen is opgeschrikt door incidenten inzake
de voedselveiligheid. Die burger stelt zich steeds vaker de vraag wat hij
nog kan eten en wat niet. Die voor de hand liggende vraag getuigt van diepe
zorgen en van grote onrust, waarmee de autoriteiten ernstig rekening moeten
houden. De voedselproductie is, net als de meeste andere economische en sociale
activiteiten, structureel veranderd. Nog maar enkele tientallen jaren geleden
vond de voedselproductie plaats op het niveau van de gezinshuishoudens en
de lokale economie; nu vooral op dat van de industrie. Toch is het beeld van
de voedselproductie nog zeer heterogeen en het reikt van lokale producenten,
die traditionele methoden hanteren, via semi-industriële bedrijvigheid
tot grote multinationals met vertakkingen over de hele wereld. Spreekster
zei dat haar voorkeur uitging naar bedrijvigheid op kleine schaal. De genoemde
ontwikkeling in de afgelopen decennia vindt in mindere of meerdere mate overal
in de EU plaats. Met de heterogeniteit moet bij de opzet en organisatie van
controlemechanismen endiensten rekening worden gehouden. Ook de consument
heeft inzake voedselveiligheid een niet te verwaarlozen verantwoordelijkheid.
Met zijn koopgedrag kan hij de producenten dwingen aandacht te besteden aan
zaken als hygiëne en wijzen van opslag, productie en verpakking. Op het
terrein van voedselveiligheid is een vergaande harmonisatie nodig. Doel daarvan
is de burger een zelfde niveau van bescherming te bieden, waar hij zich ook
bevindt. In samenwerking met de Commissie en het EP wil het Belgische voorzitterschap
op korte termijn de onderhandelingen over een Europese Voedselautoriteit afronden.
Vragen als naar de plaats van vestiging en de samenstelling van het bestuur
van deze autoriteit, zijn minder belangrijk dan het doel waarom het gaat.Met betrekking tot duurzame ontwikkeling merkte staatssecretaris Deleuze op dat het Belgisch voorzitterschap de uitwerking
van de conclusies van de Europese Raad van Göteborg als prioriteit heeft
aangemerkt, te weten het uitwerken van indicatoren voor duurzame ontwikkeling,
teneinde deze te integreren in de sociale en economische indicatoren. De uiteindelijke
voorstellen zullen gepresenteerd worden tijdens de Top van Laken en er wordt
gestreefd naar een eerste evaluatie tijdens het komende Spaanse
voorzitterschap. Voorts streeft spreker ernaar een globale overeenstemming
tussen Noord en Zuid te bereiken, rekening houdend met de criteria van duurzame
ontwikkeling. De conferentie in Bonn inzake klimaatsverandering kon succesvol
worden afgesloten. De EU heeft een duidelijk standpunt ingenomen nadat president
Bush het Kyoto-protocol niet wilde ondertekenen. De heer Deleuze sprak de
hoop uit dat het in de toekomst tot één onderhandelingsproces
zou komen, waaraan zowel industrie- als ontwikkelingslanden zouden kunnen
deelnemen.In de op de inleidingen volgende discussie heeft mevrouw De Blécourt-Maas waardering uitgesproken voor de Belgische
betrokkenheid bij beide onderwerpen. Terwijl inzake voedselveiligheid de overheid
het publieke belang waarborgt, dient er een verantwoordelijkheidstoedeling
te zijn tussen de publieke en de private sector die uniform is in Europa en
helder is voor de burger. De vraag is hoe het zit met de democratische legitimiteit,
wie controleert en wie handhaaft. Bij alle vraagstukken die nog niet eenduidig
zijn geregeld, dient het voorzorgbeginsel te worden toegepast, of wel «bij
twijfel niet doen». Er is nog veel onderzoek nodig. Bij het onderzoek
van stoffen heeft de Europese Commissie een taak. Spreekster vroeg aandacht
voor het probleem van effecten van stoffen op het totaal. Het totaaleffect
is niet simpelweg de optelsom van de effecten van elk van de stoffen apart.
Bij de opdracht aan een voedselagentschap moet daarmee rekening worden gehouden.Inzake duurzame ontwikkeling zei spreekster dat samenwerking de effectiviteit
van beleid en van te nemen maatregelen vergroot. Rapportage met vergelijkbare
kwantitatieve indicatoren bevordert de uitwisseling van kennis. Conferenties
als die in Bonn leiden tot steeds betere samenwerking. De Verenigde Staten,
die een kwart van de mondiale uitstoot van CO2 produceert, en Japan
zouden daarbij betrokken moeten worden. Te meer, daar deze landen een voorsprong
hebben op het gebied van de technologie van duurzaam waterstofgebruik met
een nuluitstoot van CO2. Duurzaamheid is een gemeenschappelijk
thema, en samenwerken is het sleutelbegrip voor het voortbestaan in de meest
brede zin van het woord.Een gemeenschappelijk asiel- en immigratiebeleid; inleiding
door de Minister van Binnenlandse Zaken, DuquesneDe heer Duquesne begon zijn bijdrage met de
stelling dat het hoofdprobleem van het immigratievraagstuk wordt veroorzaakt
door welvaartverschillen tussen lidstaten van de Europese Unie en de landen
van herkomst, alsmede door het vluchtelingenprobleem als gevolg van de (bestuurlijke
en politieke) situatie in de landen van herkomst. Spreker achtte het van belang
dat het openheidsbeginsel wordt geëerbiedigd en dat er dus geen Fort
Europa moet worden gebouwd als het gaat om het ontwikkelen van een communautair
asielrecht.Vervolgens ging spreker meer specifiek in op het door de Europese Unie
te ontwikkelen asielbeleid. Hij meldde dat een communautaire aanpak noodzakelijk
is en dat in de toekomst te ontwikkelen normen niet te soepel moeten zijn,
aangezien dan een aanzuigende werking zou ontstaan.Naast onderstreping van het werkprogramma van het Belgisch voorzitterschap,
zoals verwoord in de zogenoemde prioriteitennota van het voorzitterschap,
merkte spreker het volgende op. Een spoedige herziening van de Overeenkomst
van Dublin is noodzakelijk, aangezien het duidelijk is dat de Overeenkomst
niet functioneert. Bij die herziening dient het solidariteitsbeginsel het
uitgangspunt te vormen, in die zin dat niet alleen de buitengrenslanden van
de Europese Unie de lasten zullen gaan dragen. Voorts merkte hij
op dat de procedures met betrekking tot de behandeling van asielaanvragen
efficiënt moeten zijn en een snelle besluitvorming mogelijk dienen te
maken. Het huidige voorstel van de Commissie inzake minimumnormen in de asielprocedure
slaat de goede weg in, maar laat nog een aantal politieke vragen open: mag
bijvoorbeeld een beroep op een besluit van het bestuursorgaan schorsende werking
hebben; zou de mogelijkheid van een eis tot schadevergoeding in het richtlijnvoorstel
moeten worden opgenomen?Voor wat betreft de komende evaluatie van de conclusies van de Europese
Raad van Tampere tijdens de Europese Raad van Laken merkte spreker op dat
de bestrijding van mensenhandel prioriteit moet hebben. Op dit terrein zijn
meer repressieve maatregelen nodig, doch dit moet tevens gepaard gaan met
intensieve operationele samenwerking tussen de verschillende politiediensten.
Spreker wees erop dat onlangs een zogenaamde «high impact» actie
aan de toekomstige buitengrenzen van de Europese Unie is gestart, waaraan
ook Europol deelneemt.De heer Duquesne deelde vervolgens mee dat op 16 en 17 oktober in
Brussel een Europese conferentie over migratie zal plaatsvinden. Aan de conferentie
wordt deelgenomen door veel partijen, zoals de lidstaten, kandidaat-lidstaten
en instellingen van de Europese Unie, Noorwegen, IJsland, Zwitserland, de
Verenigde Staten, Canada, Australië, de landen van herkomst (Marokko,
Rusland, China, Oekraïne, India, de ACP-landen, de organisatie van Afrikaanse
Eenheid); en voorts door talrijke internationale organisaties, de Internationale
Organisatie voor de Migraties, het Hoge Commissariaat voor de Vluchtelingen,
het internationaal arbeidsbureau, de OESO, de Verenigde Naties, en verschillende
NGO's.Het doel van de Conferentie is om, in het licht van de conclusies van
de Europese Raad van Tampere, te komen tot antwoorden op vragen als: Hoe kunnen
de migratiestromen beteugeld worden? Hoe kan een duidelijk onderscheid gemaakt
worden tussen asiel en immigratie? Welke impact heeft de versoepeling van
de toegangsvoorwaarden van de migranten op de illegale immigratie? Is een
nieuwe economische immigratie verantwoord voor de lidstaten van de EU? Welke
zijn de mogelijke samenwerkingsdomeinen met de landen van herkomst? Welke
instrumenten moeten worden ingezet voor een echt integratiebeleid?De conclusies van de Conferentie zullen worden betrokken bij de ontwikkeling
van een gemeenschappelijk asielbeleid binnen de Europese Unie.In de op de inleiding volgende discussie heeft de heer Weekersopgemerkt dat, in het kader van de ontwikkeling van een gemeenschappelijke
ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid, ook in zijn visie de
bestrijding van mensenhandel een prioriteit is. Er is weliswaar enige vooruitgang
bereikt door de instelling van het Europees Vluchtelingenfonds, maar het onderliggende
probleem van de zogenaamde «burden sharing» tussen de lidstaten
is nog niet opgelost. De heer Weekers stelde dat het voorts van belang is
een duidelijk onderscheid te maken tussen (im)migratie en asiel, aangezien
steeds meer asielverzoeken worden ingediend op grond van economische motieven.Voor wat betreft de ontwikkeling van een communautair asielbeleid merkte
spreker op dat de ontwikkeling van minimumnormen voor de asielprocedures in
de lidstaten, zoals voorgesteld in de betreffende ontwerprichtlijn waarover
thans onderhandeld wordt, slechts een begin is in de richting van een daadwerkelijk
Europees asielbeleid. Om tot dat laatste te kunnen komen moeten de lidstaten
bereid zijn hun soevereiniteit op te geven. De heer Weekers droeg vervolgens twee concrete voorstellen aan. Ten eerste
zou het Vluchtelingenverdrag gewijzigd dienen te worden, zodanig dat asielverzoeken
in de regio zelf, ofwel in de betreffende landen van herkomst, kunnen worden
getoetst. De UNHCR kan worden belast met de toetsing.Ten tweede zouden asielverzoeken alleen kunnen worden behandeld in het
land van binnenkomst, dat in het algemeen een lidstaat met een buitengrens
van de Europese Unie zal zijn. Na een positief besluit zouden de betreffende
personen evenredig kunnen worden verdeeld onder de overige lidstaten van de
Europese Unie.Bijdrage van de COSACDe COSAC stemde in met de volgende bijdrage aan de Europese Raad.COSAC strongly condemns the terrorist aggression that
struck the United States on 11 September 2001 and unreservedly supports the
measures taken by the Extraordinary European Council of Brussels of 21
September 2001 in order to fight against terrorism.The Belgian Presidency and the Debate on the European
Union's Future1. COSAC underlines the important role that the parliaments of the Member
States and of the candidate countries, as well as the European Parliament,
should play in the debate on the European Union's future. The importance of
active parliamentary participation in this debate should not be underestimated.2. The European Council of Laken should structure the debate that should
end up by 2004 at the latest with a new Intergovernmental Conference by setting
a method, a timetable and an agenda. COSAC calls upon Member States not to
restrict the agenda to the four points mentioned in the Declaration of Nice
but to broaden it to a debate on a global political project for Europe.3. COSAC recalls its support for the convocation of a body built on the
model of the Convention of the Charter of fundamental rights in which the
national parliaments of the Member States, the European Parliament and the
parliaments of the candidate countries should be suitably represented –
while envisaging the possibility of having substitutes – and run by
a Presidium elected from within itself. The Convention's role should not be
limited to a discussion forum. In effect, the Convention should be tasked
to present to the 2004 IGC a coherent draft proposal contributing solutions
to the problems with which it is confronted.4. COSAC supports the creation of a European forum and national forums
enabling citizens and civil society, by maximising their participation, to
contribute to the Convention's work.Enlargement5. COSAC again expresses its strong support for the process of enlarging
the European Union and calls upon the parliaments and governments of the Member
States to take the appropriate measures to enable the ratification process
of the Treaty of Nice to be completed as soon as possible.6. COSAC also calls upon the European Commission and the Council to make
every effort necessary for honouring the commitment made by the European Council
of Gothenburg seeking to conclude, by the end of the year 2002, negotiations
with the candidate countries that are ready to join. In addition, COSAC urges
the parliaments and governments of the candidate countries to make the necessary
arrangements as soon as possible to ensure the implementation of the «acquis
communautaire». Employment, the European Social Model and Negotiations
in the WTO Context7. COSAC insists that particular attention should be paid to developing
the European social model, with respect for the principles of subsidiarity
and proportionality. In this context, emphasis should be on quality of employment,
competitiveness, adaptability and life-long learning, equality of opportunity,
greater worker involvement in promoting economic change, modernising welfare
protection, fighting against social exclusion and poverty, and sustaining
and financing pensions. The objective of full employment and the efforts deployed
in terms of the quality of labour should go hand in hand. The importance of
having both qualitative and quantitative employment indicators is undeniable.8. With the prospect of a new WTO negotiating round, COSAC insists on
the development of a balanced, global agenda, in the context of which the
interests of the developing countries – and in particular the least
developed countries – as well as the social and environmental dimensions
are taken into account.Food Safety and Sustainable Development9. COSAC stresses the need for proceeding as quickly as possible to the
establishment of a European Food Agency with its own powers but with sufficient
democratic control. The setting up of this agency should accompany a strengthened
safety regime throughout the food chain.10. COSAC insists on the implementation of a new European strategy in
respect of sustainable development in order to make the policies of the European
Union consistent with the three constituent aspects of sustainable development
(economic growth, social cohesion and environmental protection).Asylum and Immigration11. COSAC invites the European Union's institutions to present, at the
time of the European Council of Laken, a joint action plan seeking to control
clandestine immigration and to fight against the trade in human beings. It
also emphasises the need to harmonise asylum and visa procedures in order
to achieve a common European asylum system.De voorzitters van de delegatie,EversdijkTe VeldhuisDe griffier van de delegatie,Van Waasbergen 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-22660-18.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl