Verdrag Nederland - Russische Federatie inzake samenwerking en administratieve bijstand in douanezaken; 23-11-1999; Brief minister met toelichtende nota bij dit verdrag (Trb. 2000, 3)
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-09 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 27114, nr. 1 h1

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

09-06-2000

Eerste en Tweede Kamer der Staten-Generaal

1999-2000

27114 nr. 1;226

04-05-2000

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamToelichtende nota1. Algemeen2. Artikelsgewijze toelichtingArtikel 1Artikel 2Artikel 3Artikel 4Artikel 5Artikel 6Artikel 7Artikel 8Artikel 9Artikel 10Artikel 11Artikel 12Artikel 13Artikel 14Artikel 15Artikel 16Artikel 173. Koninkrijkspositie
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 27114Toon alle publicaties in het hoofddossier

 
 
 Heruitgave en origineel

Kamerstuk 27114, nr. 1Origineel van deze publicatie

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 28 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
27 114Verdrag tussen de Regering van het Koninkrijk der Nederlanden en de
Regering van de Russische Federatie inzake samenwerking en wederzijdse administratieve
bijstand in douanezaken; 's-Gravenhage, 23 november 1999nr. 226nr. 12BRIEF VAN DE MINISTER VAN BUITENLANDSE ZAKENDen Haag, 4 mei 2000Ter griffie van de Eerste en van de Tweede Kamer der Staten-Generaal ontvangen
op 9 mei 2000. De wens dat het verdrag aan de uitdrukkelijke goedkeuring van de Staten-Generaal
wordt onderworpen kan door of namens één van de Kamers of door
ten minste vijftien leden van de Eerste Kamer dan wel dertig leden van de
Tweede Kamer te kennen worden gegeven uiterlijk op 8 juni 2000.Overeenkomstig het bepaalde in artikel 2, eerste lid, en artikel 5, eerste
lid, van de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen, de Raad van State
gehoord, heb ik de eer U hierbij ter stilzwijgende goedkeuring over leggen
het op 23 november 1999 te 's-Gravenhage totstandgekomen verdrag tussen de
Regering van het Koninkrijk der Nederlanden en de Regering van de Russische
Federatie inzake samenwerking en wederzijdse administratieve bijstand in douanezaken
(Trb. 2000, 3).1Een toelichtende nota bij dit verdrag treft U eveneens hierbij aan.De goedkeuring wordt alleen voor Nederland gevraagd.De Minister van Buitenlandse Zaken a.i.,E. L. Herfkens Toelichtende nota1. AlgemeenVanaf 1996 hebben besprekingen plaatsgevonden tussen de Nederlandse
en de Russische douaneadministraties om te komen tot een verdrag inzake wederzijdse
administratieve bijstand in douanezaken. In 1998 zijn de onderhandelingen
afgerond. Ondertekening heeft plaatsgevonden op 23 november 1999 tijdens het
bezoek van de Voorzitter van het Staatsdouanecomité van de Russische
Federatie, de heer M. Vanin, aan Nederland.Voor een effectief douaneoptreden en bestrijding van internationale fraude
is het nodig te komen tot een betere samenwerking tussen de douane-administraties
van Nederland en de Russische Federatie.Deze behoefte betreft zowel het toezicht op de naleving van de douanewetgeving
als het voorkomen, opsporen en bestrijden van inbreuken op die wetgeving waaronder
het illegaal transport van bepaalde goederen (zoals drugs, wapens, gevaarlijke
stoffen, chemisch afval en beschermde diersoorten). Dit verdrag beoogt een
kader te scheppen waarbinnen de grensoverschrijdende fraudes in het handelsverkeer
kunnen worden aangepakt. Het verdrag is te meer van belang omdat Rusland eveneens
een belangrijke spilfunctie vervult in het handelsverkeer tussen Nederland
en de andere landen van de Gemeenschap van onafhankelijke Staten (GOS). Het
verdrag beoogt verder een kader te scheppen voor het verlenen van (douane)technische
bijstand aan de Russische douaneadministratie. Het internationale bedrijfsleven
heeft de nodige kritiek op het functioneren van de Russische douane hetgeen
mede veroorzaakt wordt door het nog onvoldoende inspelen op de eisen van de
vrijemarkteconomie en onvoldoende bekendheid met moderne systemen en technieken.Het onderhavige verdrag komt wat betreft de inhoud goeddeels overeen met
eerder door ons land gesloten bilaterale verdragen op douanegebied, laatstelijk
het op 8 december 1998 te Vilnius tot stand gekomen Verdrag tussen het Koninkrijk
der Nederlanden en de Republiek Litouwen inzake wederzijdse administratieve
bijstand ten behoeve van de juiste toepassing van de douanewetgeving en de
voorkoming, opsporing en bestrijding van inbreuken op de douanewetgeving,
met Bijlage (Trb. 1999, 18). Qua opzet en bewoording is het onderhavige verdrag
goeddeels gebaseerd op een in de Wereld Douane organisatie (WDO) – de
voormalige Internationale Douaneraad (IDR) – ontwikkeld modelverdrag.
Zoals het internationaal gebruikelijk is om op het gebied van de verdragen
ter voorkoming van dubbele belasting het modelverdrag van de organisatie voor
Economische Samenwerking en ontwikkeling (OESO) tot uitgangspunt te nemen
voor de onderhandelingen, zo speelt dit WDO modelverdrag een soort- gelijke
rol voor bilaterale verdragen inzake wederzijdse administratieve bijstand
in douanezaken.Het verdrag regelt nauwkeurig tot hoever de samenwerking tussen de douane-administraties
strekt en beperkt zich daarbij tot de maatregelen die voor een doeltreffende
samenwerking noodzakelijk zijn.Het ziet alleen op de administratieve samenwerking tussen douane-autoriteiten
en bestrijkt niet het terrein van de tussen rechterlijke autoriteiten te verlenen
internationale rechtshulp in strafzaken.In artikel 1 worden de elementaire begrippen nader gedefinieerd. Vervolgens
wordt in artikel 2 het toepassingsgebied van het verdrag omschreven. De artikelen
3 en 4 omvatten de reikwijdte van de bijstand, die uit eigen beweging dan
wel op verzoek van de andere douane-administratie wordt verleend. De artikelen
5 tot en met 8 geven nadere voorschriften omtrent de specifieke elementen
van de informatie die wordt verstrekt en de wijze waarop de bijstand vorm
wordt gegeven (bijvoorbeeld door het houden van toezicht op bij het goederenverkeer betrokken personen, zendingen, opslagplaatsen en vervoermiddelen en
het verlenen van bijstand bij de invordering).De artikelen 9 tot en met 16 geven enkele meer formele voorschriften met
betrekking tot de vorm waarin en de condities waaronder de informatie wordt
verstrekt. De artikelen 17 tot en met 20 bevatten tenslotte onder meer de
inwerkingtredings- en slotbepalingen. Hoewel in titel en preambule de regeringen
als partijen worden genoemd, zal het verdrag uiteraard tussen beide staten
gelden.2. Artikelsgewijze toelichtingArtikel 1De term «douane-administratie» in het verdrag heeft, althans
wat Nederland betreft, een gekwalificeerde betekenis. Voor ons land wordt
daaronder verstaan de centrale nationale administratieve autoriteit welke
belast is met de uitvoering van de regelingen waarop de in dit verdrag omschreven
samenwerking betrekking heeft. Dit zal in een aantal gevallen de nationale
douanedienst zijn, doch niet van alle hier bedoelde regelingen is de uitvoering
in ons land uitsluitend aan de douanedienst opgedragen. Door artikel 1, onder
1, wordt bereikt dat het toepassingsgebied van het verdrag in beide landen
gelijk is. De Nederlandse diensten die in de eerste plaats in aanmerking komen
voor samenwerking in de zin van het verdrag zijn: de Douane, de Fiscale Inlichtingen-
en opsporingsdienst, de Economische Controledienst en de Algemene Inspectiedienst.
Ook andere diensten met specifieke controle- en opsporingstaken kunnen bij
de samenwerking in het kader van dit verdrag betrokken zijn zoals de Inspectie
Milieuhygiëne van het Ministerie van Volkshuisvesting, Ruimtelijke ordening
en Milieubeheer voor wat betreft de handhaving van de milieuwetgeving (o.m.
afvalstoffen). Omwille van de duidelijkheid naar de verdragspartner en om
het gevaar van versnippering van het aantal aanspreekpunten in Nederland tegen
te gaan, zal het Douane Informatie Centrum te Rotterdam als centraal aanspreekpunt
worden aangewezen.Het begrip «douanewetgeving» heeft, evenals het begrip «douane-administratie»,
in het verdrag een ruimere betekenis dan die welke daaraan in het algemeen
wordt toegekend. Onder de werking van het verdrag vallen ten gevolge van deze
definitie in ruime zin van de term «douanewetgeving» regelingen
inzake de in-, uit- en doorvoer van goederen, hoofdzakelijk betreffende:a. douanerechten alsmede omzetbelasting en accijnzen geheven ter zake
van de invoer;b. belastingen in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en
landbouwrestituties;c. anti-dumpingrechten;d. verboden, beperkingen en controlemaatregelen inzake het grensoverschrijdende
goederenverkeer ter bescherming van financiële, economische (landbouweconomische
daaronder begrepen), culturele, veterinaire en fytosanitaire belangen en ter
bescherming van de binnenlandse veiligheid, de openbare orde, de volksgezondheid
en het milieu.Bij de begripsomschrijvingen van artikel 1 is voorts een definitie van
persoonsgegevens opgenomen, welke is ontleend aan artikel 2, onderdeel a,
van het op 28 januari 1981 te Straatsburg tot stand gekomen Verdrag tot bescherming
van personen met betrekking tot de geautomatiseerde verwerking van persoonsgegevens
(Trb. 1988, 7). De overige definities betreffen termen die in het verdrag
regelmatig worden gebruikt en beogen redactionele complicaties in de tekst
van het verdrag te voorkomen. Artikel 2Het artikel omschrijft het kader waarbinnen de administratieve bijstand
wordt verleend. Ook verduidelijkt deze bepaling de verhouding van het verdrag
tot de Europese regelgeving op dit vlak, thans met name verordening (EG) nr.
515/97 van de Raad van de Europese Unie van 13 maart 1997 betreffende de
wederzijdse bijstand tussen de administratieve autoriteiten van de lidstaten
en de samenwerking van deze autoriteiten en de Commissie met het oog op de
juiste toepassing van de douane- en landbouwvoorschriften (PbEG L 82). Ingevolge
deze verordening zijn de lidstaten verplicht om onder bepaalde omstandigheden
informatie door te geven aan de Europese Commissie en andere lidstaten, ook
indien deze informatie afkomstig is van derde landen. In het hier bedoelde
vierde lid van artikel 2 wordt als het ware tot uitdrukking gebracht dat verdragspartijen
zich ervan bewust zijn dat zij op het vlak van de wederzijdse administratieve
bijstand in douanezaken te maken kunnen hebben met situaties die vallen onder
de competentie c.q. regelgeving en verdragen van de Europese Gemeenschap.
Het onderhavige verdrag doet aan dit Europese regime uiteraard geen afbreuk;
het moet als een aanvulling daarop worden gezien.Volledigheidshalve zij nog opgemerkt dat met de Russische Federatie op
Europees niveau een administratieve-bijstandsregeling voor de correcte toepassing
van de douanewetgeving is getroffen in de vorm van het op 24 juli 1994 te
Korfoe tot stand gekomen Protocol nr. 2 bij de overeenkomst inzake Partnerschap
en Samenwerking tussen de Europese Gemeenschappen en hun lidstaten, enerzijds,
en de Russische Federatie, anderzijds (Trb. 1994, 268). Artikel 14, eerste
lid, van genoemd protocol bepaalt uitdrukkelijk: «Dit protocol vormt
een aanvulling op en geen beletsel voor de toepassing van alle overeenkomsten
inzake wederzijdse bijstand die tussen een of meer Lid-Staten en Rusland gesloten
zijn of kunnen worden. Het staat een ruimere wederzijdse bijstand waarin dergelijke
gesloten of te sluiten overeenkomsten voorzien, niet in de weg.»De praktische uitvoering van de bijstand zal geschieden overeenkomstig
de wetgeving van de verdragsluitende partij die de bijstand verleent. Uitdrukkelijk
is vastgelegd dat het verdrag voorziet in het verlenen van administratieve
bijstand tussen de verdragsluitende partijen, onder administratieve bijstand
dient in dit verband te worden verstaan dat de aangezochte douane-administratie
informatie verstrekt ten behoeve van de verzoekende douane-administratie.
In de regel geschiedt dit naar aanleiding van een concreet geval waarbij de
verzoekende douane-administratie bepaalde informatie nodig heeft om een onderzoek
te kunnen afronden. Deze informatie kan betrekking hebben op goederen, voorafgaande
transacties in de logistieke keten en op betrokken (rechts-) personen. Naast
het verstrekken van informatie omvat de bijstand ook de technische bijstand
die in artikel 4 nader is uitgewerkt.Wanneer de bijstand dient te worden verleend op grond van een ander samenwerkingsverdrag
tussen beide landen, informeren partijen elkaar welke andere nationale autoriteiten
zich daarmee bezighouden. De aangezochte autoriteit leidt het verzoek dus
niet rechtstreeks door naar de andere nationale autoriteit doch stelt de verzoekende
autoriteit in de gelegenheid zich voor bijstand tot de juiste autoriteit te
wenden.Artikel 3Deze bepaling regelt het verlenen van bijstand ter zake van de toepassing
van de douanewetgeving voorzover het betreft het verstrekken van informatie.
Het betreft hier zowel informatie waarvoor een specifiek verzoek is gedaan
door één van de douane-administraties als het uit eigen beweging
informeren van de andere douane-administratie over de toepassing
van nieuwe wetgeving, procedures, controle- en opsporingstechnieken en gesignaleerde
fraudepatronen.Artikel 4De in dit artikel geregelde technische bijstand voorziet in de mogelijkheid
tot het uitwisselen van ambtenaren in het kader van het leren van elkaars
werkwijzen alsmede in het kader van trainings- en opleidingsactiviteiten.
Evenals in andere voormalige oostbloklanden bestaat in Rusland een grote behoefte
aan steun bij het aanpassen van de organisatie en werkwijzen aan de eisen
van een vrijemarkteconomie. Deze activiteiten bevorderen de samenwerking van
beide douane-administraties en kunnen tevens een positieve bijdrage leveren
aan het versoepelen van het vervullen van de douaneprocedures in met name
de Russische Federatie. Het Nederlands vervoerend en verladend bedrijfsleven
heeft vaak kritiek op de weinig transparante procedures in de Russische Federatie
welke leiden tot lange wachttijden, onzekerheid over de uitkomst en hoge kosten.Artikel 5Doel van deze bepaling is zekerheid te verkrijgen of goederen die uit
de ene staat zijn uitgevoerd met als uiteindelijke bestemming de andere staat,
inderdaad in de andere staat zijn aangekomen. Dit is met name van belang in
die gevallen waarin, afhankelijk van de uitvoer dan wel de eindbestemming,
een gunstige behandeling wordt toegestaan. Zo kan een verrekening van belasting
of een restitutie dan wel een ontheffing van een uitvoerverbod worden toegepast
al dan niet afhankelijk van het volgen van een bepaalde bestemming. Twijfel
of goederen werkelijk naar een andere staat zijn uitgevoerd kan worden weggenomen
wanneer de douane-administratie van die staat verklaart dat de goederen op
rechtmatige wijze in het douanegebied van die staat zijn ingevoerd en onder
welke douaneregeling zij eventueel zijn gebracht.Artikel 6Deze bepaling voorziet in de mogelijkheid dat, indien bij één
van beide douane-administraties twijfels zijn gerezen over de legitimiteit
van goederenbewegingen en de daarbij betrokken opslagplaatsen, vervoermiddelen
of personen, daarop bijzonder toezicht kan worden gehouden.Artikel 7Het artikel bevat een nadere verbijzondering van de in de voorgaande bepalingen
voorziene uitwisseling van informatie voor een aantal categorieën gevoelige
goederen. De illegale handel in deze goederen in en vanuit de Russische Federatie
vormt een serieus probleem. Het gaat daarbij bijvoorbeeld om de illegale uitvoer
van religieuze kunst (iconen), wapens gestolen uit legerdepots en smokkel
van radioactieve materialen.Artikel 8Als sluitstuk van de wederzijdse administratieve bijstand wordt in dit
artikel voorzien in bijstand bij de invordering. Deze ziet ingevolge artikel
1, onder 4, op de rechten en belastingen waarop dit verdrag van toepassing
is, alsmede op met die rechten en belastingen verband houdende verho- gingen,
administratieve boeten, achterstallige betalingen, interesten en kosten. Nadere
regels voor de toepassing van dit artikel kunnen in de uitvoeringsbepalingen
bij dit verdrag worden gegeven. Artikel 9Dit artikel geeft nadere aanwijzingen over de aard en hoedanigheid van
de te verstrekken informatie.Artikel 10Dit artikel voorziet in de mogelijkheid om ambtenaren van de aangezochte
douane-administratie als deskundige of als getuige te laten verschijnen voor
een gerechtelijke of administratieve instantie van de verzoekende verdragspartij
ter zake van een inbreuk op de douanewetgeving. Nadere regels voor de toepassing
van dit artikel zullen worden neergelegd in de uitvoeringsbepalingen.Artikel 11Dit artikel regelt hoe en bij wie een verzoek om bijstand wordt gedaan. Artikel 12Op basis van dit artikel verplicht de aangezochte douane-administratie
zich een onderzoek in te stellen indien zij niet zelf over de gevraagde informatie
beschikt. Dit onderzoek kan bijvoorbeeld inhouden dat de Nederlandse douane
overeenkomstig de geldende nationale bepalingen bij een bedrijf of persoon
een administratieve controle (boekenonderzoek) instelt om tegemoet te kunnen
komen aan een verzoek van de Russische douane. Het onderzoek kan eveneens
omvatten het optekenen van verklaringen van personen van wie in verband met
inbreuken op de douanewetgeving informatie wordt gevraagd en van getuigen-
en deskundigenverklaringen.Artikel 13Dit artikel voorziet in de mogelijkheid van aanwezigheid van douaneambtenaren
op elkaars grondgebied en de voorwaarden waaronder van deze mogelijkheid gebruik
kan worden gemaakt. Met name als het gaat om onderzoeken waarin een groot
deel van de benodigde gegevens in een bepaalde zaak zich bevindt in de andere
staat, bijvoorbeeld bij dubbele facturering of bij een niet regelmatig beëindigd
transport van goederen van Rusland naar Nederland, kan het onderzoek worden
versneld indien ambtenaren van de verzoekende douane-administratie direct
informatie verkrijgen van de bevoegde eenheden van de aangezochte administratie
dan wel aanwezig zijn bij onderzoeken te verrichten door ambtenaren van de
aangezochte douane-administratie.Artikel 14Aangezien de in het verdrag bedoelde informatie dikwijls van vertrouwelijke
aard is, moet voor misbruik daarvan worden gewaakt. Dit artikel schrijft voor
dat op grond van het verdrag verkregen informatie zeer zorgvuldig moet worden
behandeld. Het tweede lid bevat een doelbindingsbepaling inhoudend dat de
verkregen informatie slechts voor de doeleinden van dit verdrag mag worden
gebruikt door de bevoegde douane-autoriteiten. Gebruik van de informatie voor
andere doeleinden of door andere autoriteiten is alleen toegestaan indien
de douane-administratie die de informatie heeft verstrekt daartoe uitdrukkelijk
toestemming heeft gegeven. Voor het gebruik door de Russische douaneadministratie
van via de Nederlandse douane-administratie verkregen informatie in een strafrechtelijke
procedure is op grond van het tweede lid uitdrukkelijk voorafgaande
toestemming van het openbaar Ministerie dan wel de Nederlandse rechterlijke
autoriteit vereist.Het derde lid geeft aan dat in de staat die de informatie ontvangt, minimaal
hetzelfde niveau van geheimhouding en bescherming voor deze informatie geldt
als voor soortgelijke informatie van de eigen administratie op basis van de
nationale wetgeving terzake. Het vierde lid bepaalt dat onder het verdrag
ook de overdracht van persoonsgegevens overeenkomstig de nationale wetgeving
plaatsvindt.In Nederland zijn de wettelijke regels voor de omgang met persoonsgegevens
onder andere opgenomen in (thans nog) de Wet persoonsregistraties (WPR), terwijl
ook in de uitvoeringssfeer administratieve regelingen terzake zijn getroffen.
Naar verwachting zal de WPR binnenkort worden vervangen door de Wet bescherming
persoonsgegevens (WBP), die dient ter implementatie van richtlijn nr. 95/46/EG
van het Europese Parlement en de Raad van de Europese Unie van 23 november
1995 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de
verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens
(PbEG L 281). De verwijzingen naar de nationale wetgeving in het derde en
het vierde lid, alsmede die in de in het vierde lid vermelde bijlage bij het
verdrag, zien voor Nederland vanaf dat tijdstip derhalve in materiële
zin mede op de aangehaalde richtlijn. Zowel de WPR alsook de richtlijn met
bijbehorende implementatiewetgeving geven overigens uitvoering aan artikel
8 van het Europese Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de
fundamentele vrijheden (EVRM) en het daarop steunende, op 28 januari 1981
te Straatsburg tot stand gekomen, Verdrag tot bescherming van personen met
betrekking tot de geautomatiseerde verwerking van persoonsgegevens.Artikel 15Het artikel bevat de bijzondere gevallen waarin bijstand geheel of gedeeltelijk
kan worden geweigerd.Krachtens dit artikel zal Nederland bijvoorbeeld bijstand weigeren als
deze wordt gevraagd ten behoeve van onderzoek in een zaak die hier te lande
reeds onderwerp van een strafvervolging heeft gevormd. Dit zou namelijk in
strijd komen met het ne bis in idem beginsel. Hetzelfde geldt bij een nog
lopende strafrechtelijke procedure. Informatie wordt niet verstrekt dan na
daartoe verkregen toestemming van de betrokken rechterlijke autoriteit. Deze
autoriteit kan de nodige waarborgen verlangen om te voorkomen dat de gegevens
in de verzoekende staat worden gebruikt om een strafvervolging ter zake van
hetzelfde feit en tegen dezelfde verdachte te beginnen.Artikel 16Uit hoofde van administratieve vereenvoudiging zien de douane-administraties
in beginsel af van alle vorderingen tot terugbetaling van de door hen gemaakte
kosten.Artikel 17Het artikel bevat enkele bepalingen die een goede uitvoering van het verdrag
moeten verzekeren. De douane-administraties zullen daarnaast voor een soepele
toepassing van het verdrag uitvoeringsbepalingen vaststellen die van praktische
aard zijn en het toepassingsgebied van het verdrag niet wijzigen. 3. KoninkrijkspositieIngevolge het tweede lid van artikel 18 zal het verdrag, voor wat het
Koninkrijk betreft, alleen voor Nederland gelden. Uitbreiding van de gelding
tot de Nederlandse Antillen en Aruba is mogelijk. De in het derde lid van
artikel 18 genoemde notawisseling zal dan een verdrag in de zin van de Grondwet
vormen. De regeringen van de Nederlandse Antillen en Aruba bestuderen nog
de vraag van medegelding van de door het Koninkrijk gesloten douaneverdragen
meer in het algemeen.De Staatssecretaris van Financiën,W. BosDe Minister van Buitenlandse Zaken a.i.,E. L. HerfkensXNoot1Ter inzage gelegd bij de afdeling Parlementaire Documentatie. XNoot2I.v.m. een correctie in de ondertekening van de toelichtende nota (blz.
8). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-27114-1-h1.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl