Wijziging van de Algemene Wet Bijzondere Ziektekosten en de Zorgverzekeringswet, houdende maatregelen tot opsporing en verzekering van personen die ondanks hun verzekeringsplicht geen zorgverzekering hebben en beperking van het aantal zorgverzekeringen tot één per verzekeringsplichtige (opsporing en verzekering onverzekerden zorgverzekering); Verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk Verslag (nader, tweede nader etc.)
Datum: 2014-07-03 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


Tweede Kamer der Staten-Generaal
 2
 Vergaderjaar 2009-2010
 
 
 
 KST136846
 2009-2010
 
 32 150
 Wijziging van de Algemene Wet Bijzondere Ziektekosten en de Zorgverzekeringswet,
houdende maatregelen tot opsporing en verzekering van personen die ondanks
hun verzekeringsplicht geen zorgverzekering hebben en beperking van het aantal
zorgverzekeringen tot één per verzekeringsplichtige (opsporing
en verzekering onverzekerden zorgverzekering)
 
 
 
 
 Nr. 
 5
 Verslag
 Vastgesteld 12 november 2009
 De vaste commissie voor Volksgezondheid, Welzijn en Sport, belast met het voorbereidend onderzoek van voorliggend wetsvoorstel,
heeft de eer als volgt verslag uit te brengen van haar bevindingen.
 Onder het voorbehoud dat de in het verslag opgenomen vragen en opmerkingen
afdoende door de regering worden beantwoord acht de commissie de openbare
behandeling van het wetsvoorstel voldoende voorbereid.
 Inhoudsopgave Blz.
 Algemeen 1
 Complexiteit door opeenstapeling 3
 Administratieve lasten 5
 Uitvoering 6
 Dubbele verzekering 6
 Artikelsgewijs 6
 ALGEMEEN
 De leden van de CDA-fractie hebben met belangstelling
kennisgenomen van het wetsvoorstel. De Zorgverzekeringswet is een sociale
wet die staat of valt met de onderlinge solidariteit van alle (potentiële)
zorggebruikers. Dit komt tot uitdrukking in de verplichting voor iedere Nederlander
zich te verzekeren en door de acceptatieplicht voor zorgverzekeraars. Wanneer
mensen zich onttrekken aan hun verplichting heeft dat ongewenste gevolgen
voor henzelf en voor de samenleving. Ze ondermijnen de solidariteit van de
Zorgverzekeringswet, vormen een risico voor zorgaanbieders omdat ze een dubieuze
debiteur zijn, en vergroten het gezondheidsrisico voor zichzelf en hun omgeving.
Daarom is van meet af aan ingezet op zo weinig mogelijk onverzekerden en wanbetalers.
Om deze laatste groep te verminderen is inmiddels een Wet structurele maatregelen
wanbetalers aangenomen. Het is ook van belang nu het aantal onverzekerden
omlaag te brengen. De leden van de CDA-fractie heben vaak gewezen op het gebrek aan solidariteit van de groep die zich nalaat te verzekeren
en aangedrongen op een actieve opsporing. Onder andere via de motie Omtzigt-Heerts
(30 918, nr. 14) riep de Kamer op onverzekerden individueel te benaderen
via bestandskoppeling. Voorliggend wetsvoorstel is in lijn hiermee. Ook hebben
deze leden steeds aandacht gevraagd om mensen die sociaal en administratief
onhandig zijn actief op te sporen en te helpen zich te verzekeren. Ook voor
deze mensen kan dit wetsvoorstel behulpzaam zijn. Thans doet de mogelijkheid
zich voor om effectief bestanden te koppelen, nu de Sociale Verzekeringsbank
(SVB) vanaf 1 januari 2010 in staat is voor 85–95% van de
gevallen een actuele verzekerdenstatus AWBZ vast te leggen. Hoewel de leden
van de CDA-fractie het wetsvoorstel in grote lijnen steunen, hebben zij een
aantal vragen en opmerkingen die vooral betrekking hebben op de complexiteit
en op de uitvoerbaarheid.
 
 De leden van de fractie van de PvdA hebben
met belangstelling kennisgenomen van de wijziging van de Algemene Wet Bijzondere
Ziektekosten en de Zorgverzekeringswet, houdende maatregelen tot opsporing
en verzekering van personen die ondanks hun verzekeringsplicht geen zorgverzekering
hebben en beperking van het aantal zorgverzekeringen tot één
per verzekeringsplichtige. Het kabinetsstandpunt dat onverzekerden zich onttrekken
aan de solidariteit van het zorgstelsel en dit moet worden tegengegaan wordt
door deze leden ondersteund.
 Zij hebben een aantal vragen over de gehouden voorlichtingscampagne waarin
via de media burgers over hun verzekeringsplicht zijn voorgelicht. Is er een
evaluatie van deze voorlichtingscampagne geweest? Welk gedeelte van de daling
van het aantal onverzekerden tussen 2005 en 1 mei 2008 is het gevolg
van de voorlichtingscampagne? Welke verwachte daling heeft de voorzetting
van de campagne, en op welke (nieuwe) doelgroepen richt deze zich? Welke doelgroepen
worden in de voorlichting onderscheiden? Op welke manier worden de verschillende
doelgroepen bereikt?
 De leden van de fractie van de PvdA willen graag meer weten over het verschil
tussen het voorlopige cijfer van 171 000 onverzekerden, zoals aangegeven
in de Verzekerdenmonitor, en het definitieve cijfer van 153 000 onverzekerden
op 1 mei 2008 zoals nu vastgesteld. Waardoor telt het definitieve cijfer
18 000 verzekerden minder? Wat is de samenstelling van de definitieve
groep onverzekerden, in hoeverre wijkt dit af van wat aangegeven wordt in
de Verzekerdenmonitor over de voorlopige groep? Waardoor zijn er 2 000
onverzekerden meer dan op 1 mei 2007? Deze leden zijn van mening dat
onderscheid gemaakt moet worden tussen mensen die niet willen betalen, bijvoorbeeld
omdat zij principieel tegen verzekeren zijn, en mensen die de premie niet
kunnen betalen. Om hoeveel mensen gaat het in deze beide groepen? Wanneer
komt er duidelijkheid over de samenstelling van de groep onverzekerden van
wie met zekerheid is vastgesteld dat zij verzekeringsplichtig zijn, maar niet
zullen reageren op de aanmaning en zich nalaten te verzekeren?
 De leden van de fractie van de PvdA lezen dat het aantal onverzekerden
voor de invoering van de Zorgverzekeringswet (Zvw) rond de 1,5% bleef
schommelen. Wat zou voor de regering een te accepteren aantal onverzekerden
onder de Zvw zijn? In de Memorie van Toelichting wordt gesteld dat «het
boeteregiem niet in alle opzichten een adequaat middel is gebleken»,
terwijl de Raad van State vanwege de rapportage van Stichting De Ombudsman
ook bedenkingen bij een vernieuwd boeteregiem heeft. Welke aanwijzingen heeft
de regering dat de bestuurlijke boete wel leidt tot een daling van het aantal
onverzekerden, en welke daling verwacht de regering met de nieuwe wet te bewerkstelligen?
Welke alternatieven zijn mogelijk? 
 
 De leden van de SP-fractie hebben met interesse
kennis genomen van het wetsvoorstel om onverzekerden op te sporen. Bij de
behandeling van de Zorgverzekeringswet is de positie van onverzekerden uitvoerig
besproken. Deze leden zijn voorstander van de acceptatieplicht zoals die vastgelegd
in de Zorgverzekeringswet. Iedereen dient bij te dragen aan de solidariteit
van het Nederlandse zorgstelsel. Er ligt echter wel een probleem in de premieheffing.
Die vindt plaats via de nominale premie die een groep mensen als te hoog ervaart
en zich daarom niet verzekert. Genoemde leden denken ook dat de boete die
er nu staat op onverzekerdheid averechts werkt. Mensen die door omstandigheden
een tijdje, of in sommige gevallen sinds de invoering van de Zorgverzekeringswet,
onverzekerd zijn zien de boete als een enorm blok op de weg en voorkomt dat
mensen zich alsnog verzekeren.
 De leden van de SP-fractie verzoeken de regering dan ook, wanneer op grond
van dit wetsvoorstel onverzekerden worden opgespoord, dat dan wordt getoetst
om welke reden mensen onverzekerd zijn geraakt en of zij in staat zijn de
boete te voldoen. Deze leden van de vragen of de regering wil nadenken over
een eenmalig «generaal pardon» voor onverzekerden.
 Ten slotte willen de leden van de SP-fractie nogmaals benadrukken dat
zij voor premieheffing via de belastingen zijn. Op die manier is de premieheffing
naar draagkracht, en is iedereen automatisch verzekerd. Het voorliggende wetsvoorstel
toont aan hoe bureaucratisch en omslachtig het zorgstelsel is geworden.
 
 De leden van de VVD-fractie hebben met belangstelling
kennis genomen van het wetsvoorstel opsporing en verzekering onverzekerden
zorgverzekering. Over het principe van het terugbrengen van het aantal onverzekerden
zijn deze leden het eens met de regering. De solidariteitsgedachte die achter
het zorgstelsel zit kan niet ontlopen worden door een kleine groep. Op dit
moment zijn er volgens de cijfers van de regering circa 153 000 onverzekerden
die de premiebetaler jaarlijks € 140 miljoen kosten. Dat is oneerlijk
en moet wat deze leden betreft voorkomen worden. De leden van de VVD-fractie
hebben nog wel enkele vragen en opmerkingen ten aanzien van het wetsvoorstel.
 Het wetsvoorstel is een uitvloeisel van de motie-Omzigt/Heerts (30 918,
nr. 14), waar de VVD-fractie als enige fractie indertijd tegen heeft gestemd.
De reden hiervoor is dat er na bestandskoppeling, een kostbare en intensieve
operatie, enkel een brief aan de onverzekerde wordt gestuurd dat het wenselijk
is zich te verzekeren. De VVD-fractie vond dit symboolpolitiek.
 Complexiteit door opeenstapeling
 De Raad van State is kritisch over de procedure. De Raad is niet overtuigd
van de noodzaak om pas na een drietal beslismomenten tot ambtshalve verzekering
over te gaan. Het is daardoor een complexe procedure en de Raad vraagt zich
af of de procedure tot ambtshalve verzekering niet kan worden bekort, zonder
de vereiste zorgvuldigheid uit het oog te verliezen. In haar reactie betoogt
de regering dat de wijze van actief beboeten een prikkel voor de onverzekerde
vormt om zich alsnog te verzekeren. Zij gaat niet in op de suggestie de procedure
te verkorten. De leden van de CDA-fractie vragen
de regering alsnog te beargumenteren waarom de gekozen procedure is te verkiezen.
In hoeverre is de tweede boetefase nog effectief, wanneer betrokkene zich
al tweemaal doof heeft gehouden? Wat is het gevolg van bezwaar- en beroep
tegen de beschikkingen die op verschillende beslismomenten aan betrokkene
worden gezonden? Brengt dit geen vertraging mee?
 Stichting De Ombudsman heeft gerapporteerd dat 40% van de onverzekerden
meldt onverzekerd te zijn vanwege hun financiële situatie. Hoe heeft
de Stichting deze mensen getraceerd? Heeft de regering zicht op groepen inwoners
waarbij de onverzekerdheid significant groot is? 
 De christendemocratie koestert de eigen keuze en verantwoordelijkheid
van mensen om hun eigen leven vorm te geven. Een ambtshalve inschrijving staat
daar haaks op en mag alleen als ultimum remedium gelden, zoals de Memorie
van Toelichting aangeeft. De leden van de CDA-fractie achten het principe
van de solidariteit van de Zorgverzekeringswet en daarmee de solidariteit
binnen de gezondheidszorg van zo groot belang, dat zij instemmen met deze
ingrijpende maatregel.
 Na het derde beslismoment gaat het College voor zorgverzekeringen (CVZ)
over tot ambtshalve verzekering en meldt betrokkene aan bij een zorgverzekeraar.
Begrijpen de leden van de CDA-fractie het goed dat betrokkene hierbij geen
keuzevrijheid heeft voor een zorgverzekeraar?
 De regering wil het aantal ambtshalve ingeschreven verzekerden spreiden
over de zorgverzekeraars. De leden van de CDA-fractie kunnen zich voorstellen
dat iemand verzekerd wordt bij een zorgverzekeraar die in zijn of haar woonomgeving
optreedt. Wat is het gevolg voor spreiding over de verschillende zorgverzekeraars
als er op bepaalde plaatsen in het land grote groepen onverzekerden zijn,
bijv. grote steden? Weet de zorgverzekeraar dat hij heeft te maken met een
ambtshalve ingeschreven verzekerde en is dit in overeenstemming met de vereisten
van privacy? De leden van de CDA-fractie vragen de regering of bij een spreiding
mogelijk aangesloten kan worden bij zorgverzekeraars die ook optreden als
zorgkantoor.
 Het eerste jaar betaalt de ex-onverzekerde een bestuurlijke premie van
100% standaardpremie via een bronheffing. Na ommekomst van dat jaar
betaalt hij zelf de «normale» premie. Wordt hij hiervan op de
hoogte gesteld en ook van de gevolgen wanneer premiebetaling achterwege blijft?
 
 Het is een goede zaak dat de SVB in staat is een actueel verzekerdenbestand
AWBZ vast te leggen in 2010. Zo kunnen, na bestandskoppeling, onverzekerden
aangeschreven worden. Het systeem is voor 85–95% volledig, zo
lezen de leden van de CDA-fractie. Welke rechten heeft een aangeschrevene
die de aanschrijving betwist? Welke rechten heeft een aangeschrevene die zijn
aanschrijving niet ontvangt, omdat zijn gegevens in de Gemeentelijke Basisadministratie
niet kloppen? Wat gebeurt er met een ex-gedetineerde die pas op het moment
van zijn vrijlating verzekeringsplichtig is? Wordt hij actief benaderd om
zich te gaan verzekeren?
 
 De inhoud van het wetsvoorstel laat gelukkig zien dat de regering bereid
is een stap verder te zetten, namelijk ook te werken met boetes. De leden
van de VVD-fractie vinden de formulering die de
regering kiest echter opmerkelijk. Na twee boetes acht de regering mensen
niet in staat hun eigen verantwoordelijkheid te nemen. De onverzekerde moet
dan «geholpen worden met zijn maatschappelijk functioneren» (pagina
7). De regering gaat dan een ambtshalve verzekering opleggen. Deze leden vragen
de regering deze redenering toe te lichten. Is het niet juist zo dat de mensen
die zich aan de solidariteitsgedachte onttrekken in plaats van «geholpen
worden» eerder gestraft zouden moeten worden? Immers, de goedwillende
premiebetaler heeft misschien wel jaren lang betaald voor de onverzekerde
en deze wordt vervolgens «geholpen». Heeft de regering andere
mogelijkheden overwogen om deze groep aan te pakken? Zo ja, welke?
 De regering gaat zelfs nog een stap verder. Na twee boetes gaat de ambtshalve
verzekering in, welke dezelfde premie is als de premie van een goedwillende
verzekerde. Vreemd genoeg is deze boete lager dan als de onverzekerde wel
een verzekering had gehad, maar niet betaald had. Oftewel, als onverzekerde
ben je beter af dan als wanbetaler. Waarom is voor deze constructie gekozen?
Is de regering niet bang dat allerlei wanbetalers hun verzekering gaan opzeggen,
omdat ze dan uiteindelijk goedkoper uit zijn? Hierbij wijzen de leden van
de VVD-fractie nadrukkelijk naar de door de regering zelf aangehaalde
potentie van twee miljoen mensen (pagina 5) die potentieel voordeel zouden
kunnen hebben bij het ondermijnen van het systeem.
 De regering geeft aan (pagina 9) dat de koppeling wordt gelegd met het
AWBZ-verzekerden-bestand. Op dit moment bestaat dat nog niet, maar de Sociale
Verzekeringsbank (SVB) heeft aangegeven dat dit per 1 januari 2010 gerealiseerd
zou kunnen zijn.
 Kan de regering aangeven waarom voor deze ingewikkelde constructie is
gekozen? Zou dit niet op een andere manier gerealiseerd kunnen worden? Kan
de regering garanderen dat per 1 januari 2010 het AWBZ-verzekerdenbestand
inderdaad voor 85–90% gerealiseerd is en de komende jaren tot
100% kan uitgroeien? Wat is precies de «automatiseringsgraad»?
Hoe vaak wordt het bestand aangepast? Hoe snel worden wijzingen doorgestuurd?
 Verderop op de pagina stelt de regering dat de regering het wenselijk
acht dat er één instantie is die vaststelt of iemand AWBZ-verzekerd
is. Hoe gebeurd dat nu? Hoe is de verhouding op dit punt met de Wet tegemoetkoming
Chronisch Zieken en Gehandicapten, daar had een dergelijk bestand toch ook
al aanwezig moeten zijn?
 Het bestand wordt vervolgens vergeleken met het Referentiebestand Verzekerden
Zorgverzekeringswet (RBVZ). Kan de regering deze procedure toelichten? In
hoeverre is de benodigde capaciteit beschikbaar? Gaat dit via een ICT-systeem
lukken, gezien de complexiteit?
 Het is op basis van het voorliggende wetsvoorstel ook niet vast te stellen
voor de Kamer welke gegevens precies gekoppeld
worden. Kan de regering hier een toelichting op geven?
 Op pagina 10 legt de regering de vervolgstappen uit. Na de bestandsvergelijking
gaat het CVZ de onverzekerden aanschrijven. Hoe zit het met de onverzekerden
zonder vaste woon- of verblijfplaats?
 Vervolgens krijgt de onverzekerde drie maanden de tijd om alsnog een verzekering
af te sluiten. Kan de regering aangeven of alle gevallen en alle leeftijden
hier gelijk behandeld worden? Mensen die ouder zijn hebben wellicht langer
zich onttrokken aan de verzekeringsplicht dan anderen?
 
 De inning van de boete, of de tweede boete (weer drie maanden later) wordt
volgens de regering (pagina 11) gedaan door het Centraal Justitieel Incasso
Bureau (CJIB). Het CJIB heeft aangegeven klaar te zijn voor de taak. Kan de
regering dit toelichten? Met name omdat er een bureaucratie wordt gecreëerd
door het CVZ (de verantwoordelijke voor het boeteregime) en de CJIB (de verantwoordelijke
voor het innen van de boetes) in overleg met elkaar zullen moeten treden.
De leden van de VVD-fractie zijn op dit punt bang voor een administratieve
rompslomp.
 Het CVZ gaat de mensen na de tweede boete ambtshalve verzekeren. De –
dan voormalige – onverzekerden worden ondergebracht bij de verschillende
zorgverzekeraars «naar rato» (pagina 12). Kunnen de zorgverzekeraars
zich hierin vinden? Welke andere alternatieven heeft de regering op dit punt
overwogen?
 Kan de regering uitweiden over het vervangen van het burgerservicenummer
(bsn) door het zorgpolisnummer, als basis voor de risicoverevening als er
geen bsn overlegd kan worden? De leden van de VVD-fractie horen graag welke
consequenties dat nog meer met zich meebrengt.
 Administratieve lasten
 Er is een toename van de administratieve lasten (pagina 15) van 1 650
uur. De regering acht dit gerechtvaardigd omdat er circa € 140 miljoen
gederfd wordt aan premie-inkomsten. Het is de leden van de VVD-fractie echter niet duidelijk waaruit de toegenomen administratieve
lasten precies bestaan. Kan de regering hier nader op ingaan? Deze leden hebben –
net als bij de wanbetalers – moeite met de extra administratieve lasten
voor het bedrijfsleven. Kan de regering aangeven in hoeverre er
alternatieven overwogen zijn, dit omdat de groep waar dit wetsvoorstel over
gaat anders is dan de groep wanbetalers?
 Uitvoering
 De leden van de CDA-fractie vragen de regering
te onderbouwen of het CVZ in staat is het wetsvoorstel uit te voeren. Het
CVZ zal de maatregelen moeten uitvoeren en geeft aan daarvoor de gewenste
capaciteit te hebben. Toch zal het College pas met de uitvoering van deze
wet beginnen als het eerste stuwmeer van de wanbetalers op grond van de Wet
structurele maatregelen wanbetalers, zijn verwerkt. Op welk moment is dat
het geval? Kan het CVZ ook binnen de termijnen van de Awb-bezwaarprocedure
een besluit op bezwaar kunnen nemen?
 De leden van de CDA-fractie zijn tevreden met de evaluatiebepaling, die
erop ziet dat drie jaar na inwerkingtreding een verslag over de doeltreffendheid
en de effecten van de wet naar de Staten-Generaal wordt gezonden. In dit verslag
zouden genoemde leden ook een overzicht willen hebben van onterecht aangeschrevenen
en de redenen hiervoor. Vooral vragen de leden van de CDA-fractie in de evaluatie
aandacht te besteden aan de tweede fase. Hoe vaak komt dat voor?
 
 De leden van de fractie van de PvdA begrijpen
dat het CVZ de voorgestelde wet uitvoert, waarbij zij zich in eerste instantie
richt op de uitvoering van de Wet structurele maatregelen wanbetalers zorgverzekering.
Wanneer zal de nieuwe wetgeving ten aanzien van de onverzekerden volledig
worden uitgevoerd en wanneer worden de gevolgen zichtbaar? De Raad van State
geeft aan dat het CVZ wellicht onvoldoende in staat zou zijn het steeds omvangrijkere
takenpakket uit te voeren. Wat is de mening van de regering hierover? Is er
sprake van extra personeel en materieel voor het CVZ als zij deze taken ook
moet gaan uitvoeren?
 Dubbele verzekering
 De leden van de CDA-fractie gaan akkoord met
de maatregelen om dubbele verzekering te voorkomen. Is de zorgverzekeraar
verplicht bij elke aanmelding het Referentiebestand Verzekerden Zorgverzekeringswet
(RBVZ) te raadplegen om dubbel verzekeren te voorkomen? Ouders melden hun
kind aan bij een verzekeraar, moet deze dan controleren of het kind niet elders
verzekerd is?
 ARTIKELSGEWIJS
 Artikel 9a Zvw
 De aanmaning wordt door de regering niet aangemerkt als beschikking, in
de zin van de Awb, aangezien deze niet op rechtsgevolg is gericht. Er staat
dan ook geen bezwaar- of beroeps mogelijkheid open. Dit is zelfs in artikel
IV expliciet uitgesloten, om te voorkomen dat een rechter alsnog uitspreekt
dat er sprake is van een beschikking. Immers, de aanmaning heeft wel een indirect
rechtsgevolg omdat verzending van de aanmaning voorwaarde is voor het nemen
van verdere maatregelen. De aangeschrevene kan natuurlijk contact met het
CVZ opnemen om te zeggen dat hij een zorgverzekering heeft, of dat hij niet
verzekeringsplichtig is (actief militair of gemoedsbezwaarde) of dat hij niet
AWBZ-verzekerd is en dus niet verzekeringsplichtig voor de Zvw. Als er geen
bezwaar mogelijk is tegen deze aanmaning, hoe kan de aangeschrevene er dan
zeker van zijn dat het contact dat hij opneemt tot actieve stappen van het
CVZ leidt, zo vragen de leden van de CDA-fractie.
Vooral omdat het soms enige tijd vergt om vast te stellen of iemand
AWBZ-verzekerd is moet het SVB gegevens controleren, wat enige tijd kan kosten.
Hoe is dan de rechtsbescherming van de aangeschrevene geregeld?
 
 De voorzitter van de vaste commissie voor Volksgezondheid, Welzijn
en Sport,
 Smeets
 De griffier van de vaste commissie voor Volksgezondheid, Welzijn
en Sport,
 Teunissen
 
 
 
 
 Samenstelling:
 Leden: Van der Vlies (SGP), Kant (SP), Snijder-Hazelhoff (VVD), Ferrier
(CDA), ondervoorzitter, Joldersma (CDA), De Vries (CDA), Smeets (PvdA), voorzitter,
Van Miltenburg (VVD), Schippers (VVD), Smilde (CDA), Timmer (PvdA), Koşer
Kaya (D66), Willemse-van der Ploeg (CDA), Van der Veen (PvdA), Schermers (CDA),
Van Gerven (SP), Wolbert (PvdA), Zijlstra (VVD), Ouwehand (PvdD), Agema (PVV),
Leijten (SP), Bouwmeester (PvdA), Wiegman-van Meppelen Scheppink (CU), Sap
(GL) en De Roos-Consemulder (SP).
 Plv. leden: Van der Staaij (SGP), Van Velzen (SP), Neppérus (VVD),
Atsma (CDA), Aasted Madsen-van Stiphout (CDA), Ormel (CDA), Van Dijken (PvdA),
Verdonk (Verdonk), Dezentjé Hamming-Bluemink (VVD), Vietsch (CDA),
Arib (PvdA), Van der Ham (D66), Uitslag (CDA), Gill’ard (PvdA), Omtzigt
(CDA), Langkamp (SP), Vermeij (PvdA), De Krom (VVD), Thieme (PvdD), De Mos
(PVV), Luijben (SP), Heerts (PvdA), Ortega-Martijn (CU), Halsema (GL) en De
Wit (SP).