Rijksbegroting van het ministerie van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer voor het jaar 1996; Verslag algemeen overleg
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 24400-XI, nr. 43

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

21-12-1995

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1995-1996

24400-XI nr. 43

05-12-1995

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamVragen en opmerkingen uit de commissieHet antwoord van de ministerTweede termijnOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 24400-XIToon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 34 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
24 400 XIVaststelling van de begroting van de uitgaven en de ontvangsten van
het Ministerie van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer
(XI) voor het jaar 1996nr. 43VERSLAG VAN EEN ALGEMEEN OVERLEGVastgesteld 5 december 1995De vaste commissie voor Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer1 heeft op 8 november 1995 overleg gevoerd met minister
De Boer van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer over:– De brief van de minister d.d. 17 juli 1995 inzake lijst van vragen
en antwoorden over de invoering van de milieutoets en over het regeringsstandpunt
op de aanbevelingen van de commissie Milieutoets;– De brief van de minister d.d. 10 juli 1995 over MDW-werkgroep
inrichtingen en vergunningenbesluit milieubeheer.Van het gevoerde overleg brengt de commissie bijgaand beknopt verslag
uit. Vragen en opmerkingen uit de commissieDe heer Poppe (SP) zei bedenkingen te hebben tegen het voornemen,
meer bedrijven onder alleen maar algemene milieuregels te stellen. Het is
immers gewenst om bij het vaststellen van regels en bij de controle op de
handhaving ervan onderscheid te maken tussen bedrijven waar je wel en niet
een ernstige milieubelasting kunt verwachten. Dat milieu-ambtenaren patatbakkers
achter de broek zitten, terwijl er voor de chemie-giganten geen mankracht
meer is, is een bekend verhaal.De minister schrijft dat het percentage inrichtingen waarvoor algemene
regels gaan gelden, kan worden verhoogd van 55 tot ongeveer 75. Dat zegt natuurlijk
niet zoveel; belangrijker is de vraag om welk soort bedrijven het gaat.De heer Poppe zei niet zonder meer het voorstel te kunnen onderschrijven
om te komen tot een globalisering, bundeling en een groter bereik van de huidige
regels. Het kan inderdaad zo zijn dat veel bedrijven zich bekommeren om de
belasting van het milieu en dat er een breed draagvlak bestaat voor het milieu,
maar juist omdat het feit dat de regering de werking van de markt als maatstaf
der dingen neemt, kan niet bij voorbaat worden geloofd in de goedertierenheid
van afzonderlijke ondernemers. De werking van de markt kan hen er immers toe
dwingen het met de milieuregels niet zo nauw nemen. Met het idee van vangnetregels
is niets mis, als de mazen maar zeer regelmatig worden gecontroleerd.Het stellen van meer bedrijven onder algemene regels om detail-regelgeving
te voorkomen, sprak de heer Poppe niet aan. Veel handhavers hebben immers
grote problemen om een bedrijf dat onverantwoord bezig is aan te pakken vanwege
het ontbreken van duidelijke regels. Het blijft absoluut noodzakelijk om naast
algemene regels op het individueel bedrijf gerichte nadere regels –
in de vorm van vergunningen – te stellen. In de eerste plaats om concurrentievervalsing –
het ene bedrijf houdt zich strikt aan de regels en het andere is om economische
redenen minder secuur – te voorkomen. In de tweede plaats om in te kunnen
spelen op de verschillende produktietechnieken van bedrijven die overigens
wel dezelfde produkten maken. Hoe kan met algemene regels worden afgedwongen
dat de beste bestaande technieken worden toegepast? Dat kan toch alleen maar
als er per bedrijf een vergunning wordt gegeven en gehandhaafd en als in de
vergunning de werkmethoden nauwkeurig zijn omschreven? In sommige gevallen
is de vergunningplicht iets te ver doorgeschoten waardoor handhaving vrijwel
onmogelijk is, maar dat moet niet leiden tot afschaffing maar tot verbetering
van de vergunningregeling. Het voorstel om naast de algemene regels de mogelijkheid
tot het stellen van nadere eisen te plaatsen, was de heer Poppe niet duidelijk
genoeg. Als onduidelijk is welke milieuproblemen kunnen worden verwacht, krijgen
de handhavers het nog moeilijker. Gedegen en soms zelfs detaillistische kennis
van een bedrijf blijft voor de handhaver absoluut noodzakelijk en daar zijn
nu eenmaal vergunningen voor nodig. Een verplichte stoffenboekhouding zou
de handhavers veel soelaas bieden. Hoe oordeelt de minister hierover? Voor bedrijven, waarvoor een vergunningplicht overdreven lijkt, zal het
helemaal niet moeilijk zijn een vergunning op te stellen. Het bevoegd gezag
kan daar dus snel mee klaar zijn, zeker als er duidelijke regels komen voor
het opstellen van een vergunning. De heer Poppe ging er ten slotte van uit
dat de Kamer zal worden geïnformeerd over de evaluatieresultaten van
de nieuwe regeling.De heer Crone (PvdA) vond de milieutoets een buitengewoon belangrijk
instrument met het oog op de bevordering van het milieu-inclusief denken,
ook van de Kamer als zij voorstellen van het kabinet heeft te beoordelen.
Uit de brief over het MDW-project ontstaat de indruk dat de milieutoets een
ondergeschoven kindje was geworden binnen dat project. In de beantwoording
van de vragen is de minister er echter in geslaagd dat beeld weg te nemen.
Zij geeft namelijk aan dat de milieutoets vergelijkbaar is met de bedrijfseffectentoets
en de wetgevingstoets, gericht op uitvoerbaarheid en handhaafbaarheid. Bijzonder
aardig is de toezegging van het kabinet dat de milieutoets ook zal worden
toegepast op dereguleringsvoorstellen met belangrijke milieugevolgen.De milieutoets kan departementen dwingen het milieu integraal onderdeel
uit te laten maken van het beleidsproces. Het risico is immers aanwezig dat
de departementen te weinig serieus omgaan met de milieutoets. De beoordeling
of beleidsvoornemens aan een milieutoets moeten worden onderworpen is in de
eerste plaats aan de initiatiefnemer. Als het niet vanzelf gaat, biedt het
kabinet een zestal garanties dat het toch nog goed komt. De eerste is een
interdepartementale werkgroep die een jaaroverzicht «voorgenomen regelgeving»
opstelt met het advies al dan niet te komen tot een milieutoets. De tweede
is dat het kabinet daarbij aangeeft welke milieuvragen (energieverbruik, mobiliteit,
grondstoffenverbruik) daarbij aan de orde moeten komen. De derde garantie
is dat bedoelde werkgroep initiatiefnemers kan adviseren om een milieutoets
toe te passen. De vierde is dat de ministeriële commissie MDW de wenselijkheid
van een milieutoets benadrukt en de vijfde dat de minister dat doet. De zesde
waarborg is dat de Kamer zelf als haar mening uitspreekt dat alsnog een milieutoets
moet worden verricht.Ook de heer Crone ging ervan uit dat de Kamer op de hoogte zal worden
gesteld van de resultaten van de evaluatie van de nieuwe opzet. Tijdens het
overleg hierover kan dan worden nagegaan of er verbeteringen/aanvullingen
nodig zijn, bijvoorbeeld in de vorm van een externe kwaliteitstoets. Wat dit
laatste betreft zou zo nodig kunnen worden gedacht aan een optuiging van de
MER-commissie.Ingaande op het MDW-project merkte de heer Crone op dat het absoluut niet
de bedoeling kan zijn milieudoelstellingen te verlaten of zelfs maar te relativeren.
Wat nu aan de orde is, is een andere manier om hetzelfde doel te bereiken.
Het kabinet stelt dat voor veel inrichtingen het vergunningeninstrument een
te zwaar instrument is. Die inrichtingen zullen voortaan onder algemene regels
(AMvB's) vallen. De in AMvB's vastgelegde regels zullen waar nodig worden
aangescherpt; ook wordt voorgesteld om binnen het stelsel van algemene regels
te komen tot een gebiedsgerichte aanpak aan de hand van bandbreedtes. Het
voordeel van gedetailleerde regelgeving is dat elk bedrijf weet waar het aan
toe; bovendien wordt concurrentievervalsing tegengegaan. Verder is er geen
onderhandelingsprobleem tussen vergunningverlener en bedrijf, hetgeen bij
het oude vergunningensysteem wel het geval is. Dat (vergunningen)systeem biedt
overigens meer mogelijkheden tot maatwerk. Kan de minister haar licht laten
schijnen over deze afweging? In ieder geval moeten de normen helder blijven,
want bedrijven moeten weten waar zij aan toe zijn en welke de overheidsdoelstellingen
zijn. Een belangrijk element kan zijn het hanteren van financiële prikkels. Verder vroeg de heer Crone aandacht voor een hoogwaardige onderzoeks-
en adviesstructuur, versterking van de samenhang met andere beleidsterreinen,
goede controle en handhaving en het goede voorbeeld van de overheid zelf.Ten slotte vroeg de heer Crone aandacht voor de vragen van de VNG met
betrekking tot de legesproblematiek en voor de mogelijkheid dat bedrijven
in afwachting van een AMvB een te terughoudend milieubeleid voeren.Mevrouw Vos (GroenLinks) begon met de opmerking het instrument
milieutoets belangrijk te vinden want op deze manier krijgen de milieu-aspecten
in een zo vroeg mogelijk stadium van de beleidsontwikkeling een plaats en
wordt gestalte gegeven aan de verinnerlijking van het milieubeleid. Ook de
koppeling aan het MDW-project leek haar van belang; er is niets op tegen om
na te gaan of milieuregels niet kunnen worden vereenvoudigd zonder de gestelde
doelen uit het oog te verliezen. Het is van cruciaal belang dat in de dereguleringsoperatie
de milieutoets een prominente rol speelt.De fractie van GroenLinks steunt derhalve de voorgestelde opzet, maar
heeft nog wel enkele vragen bij de uitvoering. Hoe denkt de minister ervoor
te kunnen zorgen dat de andere departementen daadwerkelijk de milieutoets
toepassen bij alle beleidsvoornemens? Er wordt terecht gekozen voor een geleidelijke
invoering van de milieutoets, maar waarom gaat de commissie milieu-review
niet direct van start in de invoeringsperiode? Deze commissie zou met het
oog op de spanning tussen de noodzakelijke verinnerlijking en een objectieve
kijk op het milieubeleid goed werk kunnen doen.Het kabinet is niet van zins een onderzoek te doen naar de certificering
van het beleidsproces op het terrein van de milieutoets. Dat staat echter
enigszins haaks op het streven naar verinnerlijking.Welke instantie bepaalt de inhoud van de milieutoets en het moment van
toepassing? Wie beoordeelt of er al of niet sprake is van belangrijke milieugevolgen?
Het leek mevrouw Vos ook met het oog op het MDW-project van groot belang dat
het ministerie van VROM bij dit alles een belangrijke rol speelt.Departementen en bedrijven moeten aan de hand van een check-list vaststellen
wat de milieugevolgen zijn van activiteiten of voornemens. De commissie Milieutoets
geeft twee hoofdcriteria aan waaraan zo'n check-list zou moeten voldoen en
een daarvan is de vraag welke bijdrage de (voorgenomen) bedrijfsactiviteit
kan leveren aan duurzame ontwikkeling. Mevrouw Vos zei zeer benieuwd te zijn
naar de invulling van dit criterium.Een belangrijke vraag is ook wie gaat toetsen of een bedrijf al dan niet
onder algemene milieuregels kan vallen. Er dient in ieder geval snel duidelijkheid
te komen over de werkingssfeer van het voorgenomen beleid. Hoe oordeelt de
minister over de mening van de VNG dat de globale regels geen specifieke aanvulling
zouden moeten krijgen en over de huidige praktijk van de vangnetregels?De heer Klein Molekamp (VVD) meende dat zowel de handhaafbaarheid
van milieuwetgeving als de efficiency worden gediend door de voornemens van
de minister. Kan de minister uitleggen wat zij in haar brief precies bedoelt
in de alinea over de financiële gevolgen van de gemeenten (pagina 4)?
Het kan in ieder geval niet de bedoeling zijn om bij een minder stringent
vergunningenbeleid gemeente-ambtenaren omwille van zichzelf te handhaven en
niet te zoeken naar alternatieve werkzaamheden. Verder ging de heer Klein
Molekamp ervan uit dat de vergunningverlenende instantie zich zeer kostenbewust
moet opstellen bij het vaststellen van de leges; controle is in principe een
overheidstaak en dient daarom uit de algemene middelen te worden gefinancierd.Waarop zijn de twijfels gebaseerd of de omvangrijke operatie van herregulering
wel binnen twee jaar zal kunnen worden afgerond? Zeker als de regels elkaar
overlappen of zelfs met elkaar in tegenspraak zijn, moeten zo snel mogelijk
correcties worden aangebracht want tegenstrijdigheid van regels biedt een
goede mogelijkheid om wetgeving te ontduiken. Dat de voortgang van grondsaneringsoperaties
wordt vertraagd door juridische onduidelijkheden is veelzeggend. Wat denkt
de minister aan die vertragingen te doen? Wat doet zij met de organisatorische
voorstellen van de werkgroep teneinde het dereguleringsproces meer vaart te
geven?In sommige opzichten lijkt de milieutoets haaks te staan op de dereguleringsoperatie.
Aandacht voor het milieu is vooral een kwestie van verinnerlijking, ook op
de ministeries. De minister dient er alert op te zijn dat een dergelijk verinnerlijkingsproces
daar inderdaad plaatsvindt. De kans is aanwezig dat de milieutoets wordt misbruikt
om bepaalde wetgeving tegen te houden. Wat dit betreft gaf de heer Klein Molekamp
de voorkeur aan het Engelse systeem waarbij het milieuministerie een handleiding
opstelt voor de beleidsvoorbereiders. Op die wijze is een meer systematische
aanpak gegarandeerd, zeker als de helpdesks voldoende inhoud wordt gegeven.Mevrouw Augusteijn-Esser (D66) zei liever over stroomlijning
van het vergunningenbeleid en de regelgeving te spreken in plaats van herziening
van de regelgeving. Een dergelijke stroomlijning mag niet zo ingewikkeld zijn
dat ze ineffectiviteit en demotivatie bevordert. Tegelijkertijd mag die stroomlijning
niet zo ruim zijn dat de regels niet worden nageleefd en de controle en handhaving
worden bemoeilijkt. Uit de cijfers blijkt dat het vergunningeninstrument op
dit moment niet efficiënt genoeg is.Ten behoeve van de flexibilisering en globalisering van de regels wil
het kabinet de introductie bevorderen van een gebiedsgerichte aanpak door
de bandbreedtes in algemene regels op te nemen. Is al met dit proces begonnen?
Zo ja, wanneer kunnen de eerste resultaten worden verwacht? Wat wordt bedoeld
met het gestelde dat toepassing van de bandbreedte een goede invoeringsbegeleiding
veronderstelt?Vervolgens vroeg mevrouw Augusteijn of de minister een toelichting kan
geven op de legesproblematiek bij gemeenten. Denkt de minister dat het haalbaar
is de voorstellen binnen twee jaar te realiseren? Zo nee, kan de minister
aangeven binnen welke periode implementatie van de voorstellen dan wel plaatsvindt? Mevrouw Augusteijn stemde er vanzelfsprekend mee in dat de milieubelangen
in een vroeg stadium van de beleidsvoorbereiding en besluitvorming op alle
departementen een rol spelen. Zij zei zeer tevreden zijn over de schriftelijke
antwoorden op vragen naar aanleiding van de aanbevelingen van de commissie
Milieutoets. In antwoord op vraag 15 wordt beschreven wanneer een milieutoets
onvoldoende meerwaarde heeft. Omdat de interpretaties kunnen uiteenlopen,
verdient het aanbeveling de milieutoets net als het MER-instrument in een
bijlage op te nemen.Kan de minister aangeven wat precies wordt bedoeld met het antwoord op
vraag 30 over de toegevoegde waarde van de commissie milieu-review?Ten slotte constateerde mevrouw Augusteijn dat in antwoord op vraag 23
een beschrijving van de emissies naar het grondwater ontbreekt.Ook de heer Esselink (CDA) stemde in met de invoering van de
milieutoets op de door de minister voorgestelde wijze. Hij kon zich eveneens
vinden in het niet direct invoeren van de commissie milieu-review en de milieucertificering.
Als de milieu-review te zijner tijd wel aan de orde komt, zou de commissie-MER
kunnen worden gevraagd deze taak op zich te nemen opdat kennis en kunde worden
geconcentreerd op een plek.De ongecompliceerde manier waarop de voorgenomen regelgeving zal worden
geïntroduceerd, spoort met de in het NMP2 gekozen benadering. De minister
van VROM is de eerst aangewezene om erop te letten dat de milieutoets goed
gaat functioneren. Zij is in ieder geval het eerste aanspreekpunt voor de
Kamer.De heer Esselink ging ervan uit dat de Europese Unie eraan zal worden
gehouden dat het bij het huidige systeem van milieu-effectrapportage, neergeslagen
in een besluit, blijft.De Wet milieubeheer heeft op zich al een belangrijke stroomlijning van
de procedures tot gevolg gehad. Zo mag een vergunning in het kader van de
WVO niet worden afgegeven als geen afstemming heeft plaatsgevonden op de WM.
Als zodanig wilde de heer Esselink graag een toelichting op het gestelde in
de brief over het vergunningensysteem van de WVO.Om tot deregulering te komen, is herregulering nodig. Dat heeft vergaande
gevolgen voor de inrichting van het departementale apparaat. De wetgevingscapaciteit
moet bijvoorbeeld meer dan op peil zijn. De heer Esselink kon zich echter
niet aan de indruk onttrekken dat het tempo van wetgevingsarbeid afneemt,
terwijl het ontbreken van bepaalde AMvB's nadrukkelijk leidt tot handhavingsproblemen.
Sommige gemeenten en waterschappen voeren in afwachting van de nodige AMvB's
een te terughoudend milieubeleid.Het scheppen van meer mogelijkheden voor een gebiedsgerichte benadering
in de sfeer van de vergunningverlening sprak de heer Esselink aan. Dat zou
met name een rol kunnen spelen als er sprake is van verstoringen die niet
tot onomkeerbare milieuschade leiden. Zou een dergelijke gebiedsgerichte benadering
niet bij experiment kunnen worden toegestaan om de nodige ervaring op te doen
in de voorbereidingsfase? Heeft de studie naar de relatie tussen stankgevoelige
objecten en een gebiedsgerichte benadering al resultaten opgeleverd? Het gebruik
van bandbreedtes in het vergunningenbeleid kan handhavingsproblemen opleveren;
het is essentieel dat de handhavers en de inrichtingen exact de grenzen kennen,
terwijl bandbreedtes die grenzen wel eens vloeiend willen maken.De heer Esselink benadrukte dat wat hem betreft de normstelling als zodanig
niet aan de orde is, ook al kon hij zich niet aan de indruk onttrekken dat
sommigen diep in hun hart hopen dat die normstelling enigszins zal eroderen.
Al te vaak worden er suggestieve opmerkingen gemaakt waaruit min
of meer kan worden opgemaakt dat ook de normstelling zelf aan de orde dient
te komen.De heer Esselink kon zich vinden in de verdeling van de bedrijven in drie
categorieën. Wel zal steeds goed moeten worden gemotiveerd waarom een
bedrijf of een (deel van een) branche in een bepaalde categorie wordt ondergebracht.Tijdens de behandeling van de WM is de verwachting uitgesproken dat ongeveer
75% van de inrichtingen onder algemene maatregelen zal vallen en dat de overdracht
van middelen aan gemeenten daarop zou zijn gebaseerd. Zo beschouwd hebben
de gemeenten hier garen bij gesponnen: ze hebben het geld wel gekregen, maar
tegelijkertijd zijn er meer vergunningen verleend dan werd verwacht. De heer
Esselink benadrukte dat handhaving van milieuwetgeving dient te worden betaald
uit algemene middelen en niet uit de leges. Het is principieel onjuist een
eigenaar van een inrichting te laten betalen voor handhaving van zijn eigen
vergunning. De VNG mengt wat dit betreft ten onrechte beide zaken door elkaar.Ten slotte deelde de heer Esselink mee akkoord te gaan met het fenomeen
van de deelvergunning. Hem waren voorbeelden bekend van inrichtingen die afzien
van milieu-investeringen omdat de inrichting dan niet meer onder de algemene
regels zou vallen of omdat opnieuw vergunning moest worden aangevraagd en
onevenredig hoge leges moesten worden betaald. Het antwoord van de ministerDe minister stelde vast dat sommigen zich afvragen of het milieu wel voldoende
aan zijn trekken komt in het MDW-project; zij benadrukte dat de effectiviteit
van het milieubeleid voorop staat. Uit onderzoek blijkt dat het draagvlak
voor het milieubeleid onverminderd groot is, vooral als kan worden aangetoond
dat het beleid effectief is en er geen problemen zijn met de uitvoerbaarheid.
Wet- en regelgeving is vaak te complex, te gedetailleerd, ondoorzichtig en
moeilijk handhaafbaar en wordt vaak als onnodig belastend ervaren. Dat betekent
dus dat de regelgeving – en niet de normen! – moet worden aangepast.De werkgroep-Van Dinter heeft een advies uitgebracht over de milieuregelgeving
voor inrichtingen. De minister hechtte eraan op te merken dat in dat advies
de relatie tussen economisch belang en milieubelang niet ter discussie staat.
Met andere woorden: de noodzaak van de bescherming van het milieu en het behoud
van de inhoudelijke normen is een gegeven, waarvan op generlei wijze afstand
is genomen. Gestreefd wordt naar een win-win-situatie: aan de ene kant een
grotere effectiviteit en minder administratieve lasten en aan de andere kant
een betere bescherming van het milieu. In de afgelopen jaren hebben zich in
de uitvoeringssfeer positieve ontwikkelingen voorgedaan. De minister verwees
in dit verband naar de bijdrageregeling Uitvoering gemeentelijke milieutaken,
een regeling die is geënt op een adequaat handhavingsniveau. Overigens
waren er wel gemeenten die zich van tijd tot tijd afvroegen of dit wel de
juiste manier van doen was.De hoofdlijnen van het advies van de werkgroep-Van Dinter zijn: minder
vergunningen – want het vergunningeninstrument is voor veel bedrijven
en inrichtingen een te zwaar instrument – en meer algemene regels voor
bedrijven. Het kabinet kan zich vinden in die hoofdlijnen en streeft ernaar
75% van de inrichtingen te laten vallen onder een AMvB. Die algemene regels
dienen een globaal karakter en een groter bereik te krijgen. Soms kan echter
een aanscherping van de in de AMvB gestelde regels nodig zijn. Het ligt in
het voornemen een gemeentelijke gebiedsgerichte aanpak mogelijk te maken door
bandbreedtes in de algemene regels op te nemen. Een dergelijke bandbreedte
stelt een gemeente in staat specifiek beleid te ontwikkelen. Op korte termijn
zullen er een AMvB inzake de detailhandel, dienstverlening en
ambachten en een inzake horecabedrijven, sport- en recreatie-inrichtingen
verschijnen. Deze AMvB's zullen de trend zetten voor de nog komende AMvB's.
De minister sprak de hoop uit dat de ontwerp-besluiten in het voorjaar van
1996 kunnen worden gepubliceerd en dat eind 1996 publikatie in het Staatsblad
zal plaatsvinden. Het streven is erop gericht in een periode van vier jaar
de gehele operatie te hebben afgewerkt.Om te voorkomen dat bedrijven in afwachting van een AMvB geen vergunning
meer vragen, moet er inderdaad zo snel mogelijk duidelijkheid worden geschapen
over de vraag welke bedrijven wel en niet onderwerp van een AMvB zijn. Dat
vereist een zorgvuldige afweging, maar de minister ging ervan uit dat binnen
drie maanden die duidelijkheid zal kunnen worden gecreëerd voor de bedrijven
in de twee genoemde bedrijfstakken. Voor de overige bedrijfstakken zal die
duidelijkheid in het voorjaar van 1996 worden geschapen. Het spreekt vanzelf
dat de huidige wet- en regelgeving wordt gehanteerd in afwachting van de AMvB's,
maar als blijkt dat er problemen ontstaan, zullen de bevoegde instanties een
overgangsregime kunnen toepassen.Gesteld is dat gemeenten door een minder stringent vergunningenbeleid
minder leges ontvangen, maar tegelijkertijd ook minder werk hebben. Dat is
niet helemaal waar, want ook bij een AMvB en bij nieuwe instrumenten als de
bedrijfsinterne milieuzorg moet de gemeente contact houden met het bedrijf
in kwestie. Daar staan geen legesinkomsten tegenover en daarom is afgesproken
dat samen met de VNG dit probleem verder zal worden geanalyseerd. De minister
zei het eens te zijn met het uitgangspunt dat de gemeentelijke controletaak
een publiek karakter heeft die dan ook uit de publieke middelen moet worden
betaald. Daartoe zijn ook gelden gedecentraliseerd, maar als er gemeenten
zijn die in de problemen geraken, zullen die moeten worden geïnventariseerd
en moet daarover worden gesproken.Een van de redenen waarom de nieuwe systematiek wordt ingevoerd, is vergroting
van de handhaafbaarheid. Dat vergt overigens wel het een en ander van de handhavende
organisaties, want er zal een groot beroep worden gedaan op de bedrijfskundige
inzichten van de handhavers. Van tijd tot tijd zullen zij ook een zekere onderhandelingsvaardigheid
moeten etaleren. Bij de voorbereiding van de handhavingsregels speelt ook
het OM een rol om zoveel mogelijk eventuele problemen te voorkomen. In het voorjaar van 1996 zal het onderzoek naar de vangnet-regels worden
afgerond. De minister kon in dit stadium geen voorbeelden geven van bedrijven
die onder een vangnetbepaling zullen vallen, maar vond wel dat het gevaar
van pseudo-wetgeving – in de vorm van vergunningplichtigheid –
zoveel mogelijk moet worden vermeden.De minister zegde toe nader inzicht te verschaffen in de stand van zaken
van het wetgevingsprogramma en de wetgevingscapaciteit ten departemente.De milieutoets moet worden beschouwd als een instrument dat ervoor moet
zorgen dat de milieu-effecten van overheidshandelen een integraal onderdeel
zijn van besluitvormingsprocessen. Het spreekt voor zich dat dit niet van
de ene op de andere dag is gerealiseerd, maar de minister meende wel dat dit
een van de belangrijkste onderdelen is van het totale milieubeleid. Op 20
oktober jl. is in de ministerraad een overzicht van voorgenomen regelgeving
vastgesteld; bij die voornemens wordt meteen de vraag beantwoord of ze al
dan niet onderwerp dienen te zijn van een milieutoets. Het feit dat een dergelijk
overzicht in het kabinet aan de orde is, betekent dat de minister van VROM
de gelegenheid heeft, aandacht te vragen voor de milieutoets. Interdepartementale
samenwerking is bij dit alles uiteraard buitengewoon essentieel; de departementen
van VROM en EZ hebben een gezamenlijk milieusteunpunt; daartoe is een aantal
VROM-ambtenaren bij EZ gedetacheerd.De heer Klein Molekamp heeft een lans gebroken voor het Engelse systeem;
de minister zei niet alle ins en outs van dat systeem te kennen, maar had
toch de indruk dat het niet zo ver van het Nederlandse systeem af staat. Als
bij een wetsontwerp met duidelijke milieu-implicaties een milieutoets ontbreekt,
zal de Kamer ongetwijfeld haar verantwoordelijkheid nemen en het ontwerp terugsturen.Het antwoord op vraag 30 kan als volgt worden verduidelijkt: «De
toegevoegde waarde van de review is dat de beleidssector integraal wordt bezien
(bijvoorbeeld de vervoerssector) in plaats van een beschouwing per beleidsmaatregel».De minister merkte aan het adres van de heer Poppe op dat een stoffenboekhouding
lang niet altijd een doelmatig instrument is. Als het zinvol en doelmatig
is, moet dat instrument zeker worden gehanteerd, maar een kantinebedrijfje
bij een speeltuin zal milieuhygiënisch gezien echt niet beter gaan functioneren
als het een stoffenboekhouding moet gaan voeren.De minister zei vervolgens de suggestie van de heer Esselink om een commissie-MER
de milieu-review te laten verrichten in overweging te willen nemen. Desgevraagd
verklaarde zij met het oog op de noodzaak de regels zo eenvoudig mogelijk
te doen zijn en de bureaucratie terug te dringen in dit stadium nog geen behoefte
te hebben aan een aparte commissie milieu-review. Het kan niet zo zijn dat
met de ene hand allerlei vereenvoudigingen worden aangebracht, terwijl met
de andere hand de regelgeving weer wordt opgetuigd. In 1997, als de evaluatie
plaatsvindt, zal worden bezien of het inderdaad mogelijk is het nieuwe systeem
zonder zoiets als een commissie milieu-review goed te laten werken.De minister verklaarde nadrukkelijk dat ook in het kader van het project
«Stad en milieu» niet wordt getracht de milieunormen onderuit
te halen. Zij verzette zich sterk tegen suggesties dienaangaande. De commissie
zal overigens op niet al te lange termijn nader over dit project worden geïnformeerd.Als er meer gewerkt gaat worden met AMvB's zal nog eens gekeken moeten
worden naar de afstemming tussen de WM en de WVO, bijvoorbeeld als een bedrijf
in het kader van de ene wet wel en in het kader van de andere wet niet meer
vergunningplichtig is. Tweede termijnDe heer Esselink (CDA) vroeg nog of er al iets is gedaan aan
de te grote verschillen in de hoogte van gemeentelijke en provinciale leges
voor vergelijkbare bedrijven.De heer Poppe (SP) vreesde, gezien de andere maatregelen van
het kabinet in het kader van het MDW-project, ook op het terrein van het milieu
bepaalde vormen van liberalisering.De minister meende dat liberalisering niet per definitie een
slechte zaak is.Er wordt nog gewerkt aan een overzicht van de aard van en de verschillen
tussen de diverse leges. Aan gemeenten en provincies is de vraag voorgelegd
of niet gekomen kan worden tot meer uniforme tarieven. Hopelijk zullen over
deze lastige maar belangrijke kwestie in het voorjaar van 1996 nadere gegevens
kunnen worden verstrekt.De voorzitter van de commissie,Versnel-SchmitzDe griffier van de commissie,Hillen XNoot1Samenstelling: Leden: Lansink (CDA), Van Erp (VVD), Te Veldhuis (VVD),
Van den Berg (SGP), Verspaget (PvdA), Soutendijk-van Appeldoorn (CDA), Esselink
(CDA), ondervoorzitter, M.M. van der Burg (PvdA), Versnel-Schmitz (D66), voorzitter,
Van Gijzel (PvdA), Verbugt (VVD), Aiking-van Wageningen (groep-Nijpels), Poppe
(SP), Gabor (CDA), Augusteijn-Esser (D66), Duivesteijn (PvdA), Giskes (D66),
Stellingwerf (RPF), Crone (PvdA), M.B. Vos (GroenLinks), Dijksma (PvdA), Klein
Molekamp (VVD), Hofstra (VVD), Assen (CDA), Jeekel (D66).Plv. leden: Biesheuvel (CDA), Blauw (VVD), O.P.G. Vos (VVD),
Van Middelkoop (GPV), Houda (PvdA), Bukman (CDA), Van de Camp (CDA), Oudkerk
(PvdA), Jorritsma-van Oosten (D66), Valk (PvdA), Van Blerck-Woerdman (VVD),
Hendriks, Bijleveld-Schouten (CDA), Reitsma (CDA), Huys (PvdA), De Graaf (D66),
Leerkes (Unie 55+), Swildens-Rozendaal (PvdA), Oedayraj Singh Varma (GroenLinks),
Witteveen-Hevinga (PvdA), Keur (VVD), H.G.J. Kamp (VVD), Ten Hoopen (CDA),
Van 't Riet (D66). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-24400-XI-43.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl