Vreemdelingenbeleid; Brief staatssecretaris over het rapport Illegaal verblijf in Nederland
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-03 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 19637, nr. 1207

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

27-06-2008

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2007-2008

19637 nr. 1207

20-06-2008

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamInhoud WODC-onderzoek1. Reactie op hoofdlijnenDe illegalennota van 2004Recente maatregelenIntensivering ongewenstverklaring van illegalenPilot ongewenstverklaring criminele EU-onderdanenVreemdelingen In de Strafrechtketen (VRIS)Inzet Snelle Actie Teams (SAT’s) in NigeriaInstelling Task Force Aanpak MensenhandelVerruiming B-9 regelingPilot «beschermde opvang alleenstaande minderjarige
vreemdelingen»GezondheidszorgBestaande knelpuntenNieuwe maatregelenAlleenstaande minderjarige vreemdelingenConvenant politieCriminele illegalen: uitzetten of vastzettenGebruik van vrijheidsbeperkende en vrijheidsontnemende
maatregelen ten behoeve van het realiseren van daadwerkelijk vertrek van uitgeprocedeerde
asielzoekers en illegalenGezondheidszorg, onderwijs en jeugdzorgTot slot2. Gedetailleerde reactie op het onderzoekAard en achtergrond van de illegalenproblematiekHuisvestingAlgemeenWoonfraudeTijdelijk beheer van pandenReactie op conclusies WODCArbeidProstitutie, mensenhandel en mensensmokkelProstitutieOverige uitbuitingTask ForceSnelle Actie Teams (SAT’s)GatecontrolesGezondheidOnderwijs en JeugdzorgOnderwijsJeugdzorgCriminaliteit en leefbaarheidUitzetten of vastzettenConvenant politieMigratiecriminaliteitTechnologische ontwikkelingen en biometrieMaatregelen Vreemdelingenrecht– Vrijheidsbeperking voorafgaand aan de indiening
van een asielaanvraag– Aanpassing bevoegdheid artikel 56 Vw 2000– Vreemdelingenbewaring– Toezichtbevoegdheden– Ongewenstverklaring– Pilot ongewenstverklaring EU-burgers– TerugkeermaatregelenMaatregelen met strafrechtelijke raakvlakken– Vreemdelingen In de Strafrechtketen (VRIS)– Inrichting Stelselmatige Daders (ISD)– Terbeschikkingstelling (TBS)Openbare ordebeleidOpenbare ordebeleid EU-lidstaten(Ex)-AMV’sOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Gerelateerde publicaties

Kamerstuk 19637, nr. 1207 b1Gerelateerde publicatie

 
 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 19637Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 124 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
19 637Vreemdelingenbeleidnr. 1207BRIEF VAN DE STAATSSECRETARIS VAN JUSTITIEAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 20 juni 2008Hierbij bied ik u mijn reactie aan op het onderzoek «Illegaal verblijf
in Nederland» van het Wetenschappelijk Onderzoeks- en Documentatie Centrum
(WODC) van mijn ministerie.1 Ik reageer mede namens
de minister van Justitie en de andere betrokken bewindslieden; de minister
voor Wonen, Wijken en Integratie (WWI), de minister van Volksgezondheid, Welzijn
en Sport (VWS), de staatssecretarissen van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap
(OC&W), de minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid (SZW) en de minister
voor Jeugd en Gezin (J&G).Tijdens het Algemeen Overleg van 29 maart 2007 (TK 2006–2007,
19 637, nr. 1154) heb ik een breed kwalitatief onderzoek naar illegaliteit
toegezegd, waarin oorzaken, gevolgen en achtergronden van illegaliteit in
beeld worden gebracht. Ik heb het WODC verzocht om in het onderzoek aandacht
te besteden aan overlast voor de samenleving door illegaal verblijvenden aan
de ene kant en maatschappelijk onaanvaardbare situaties, zoals uitbuiting
van illegalen aan de andere kant. Ook heb ik toegezegd dat het onderzoek zich
in ieder geval zal richten op de minderjarigen die zich illegaal in gemeenten
ophouden en dat in dat kader zorgvuldig gekeken zal worden naar de problemen
van minderjarigen die onder het AMV-beleid vallen (TK 2006–2007, nr. 61,
pag. 3426–3434).Inhoud WODC-onderzoekHet onderzoek van het WODC is een literatuuronderzoek waarbij literatuur
verschenen na 1998 is bestudeerd. De meest recente publicatie is van 2007.
De onderzoeksvragen voor het WODC luidden:1. Wat is uit de literatuur bekend over de aantallen en achtergronden
van illegaal verblijvenden in Nederland?2. Wat is uit de literatuur bekend over de problemen die illegalen in
Nederland hebben en de risico’s die zij lopen?3. Wat is uit de literatuur bekend over de belasting van de samenleving,
waaronder criminaliteit, die de aanwezigheid van illegalen in Nederland oplevert? Uit het onderzoeksrapport van het WODC blijkt dat de illegaal verblijvende
vreemdelingen, met name de minderjarigen, in een kwetsbare positie leven.
Zo is onder meer gebleken dat er een toenemende vraag is van illegale vrouwen
naar gezondheidszorg en ook dat er zich minderjarigen en illegale prostituees
in werksituaties bevinden die aan uitbuiting doen denken.Daarnaast blijkt uit het onderzoek ook het volgende. Er is onder illegalen
sprake van verblijfscriminaliteit en bestaanscriminaliteit en criminaliteit
die voortkomt uit contacten met criminele netwerken in Nederland en criminaliteit
die is gerelateerd aan drugsverslaving en importcriminaliteit. Overvolle pensions
waar kamers en bedden aan illegalen worden verhuurd, kampen met achterstallig
onderhoud en een gebrek aan hygiëne en drugspanden waar illegalen actief
zijn, zorgen plaatselijk voor overlast. Tewerkstelling van illegalen leidt
tot inkomstenderving van de staat. Ook al is uit onderzoek geen oorzakelijk
verband aangetoond tussen het wonen in een buurt met relatief veel illegalen
en gevoelens van onveiligheid, gebleken is wel dat waar sprake was van een
concentratie van illegalen bij vermogensdelicten een iets hogere kans bestond
op slachtofferschap van buurtbewoners. Vanwege beide bovenstaande effecten
van illegaliteit, namelijk belasting voor de maatschappij en de kwetsbare
positie van de illegaal verblijvende vreemdeling, is bestrijding van illegaliteit
een belangrijke prioriteit van dit kabinet.In deze brief wil ik nader ingaan op de belangrijkste maatregelen die
reeds zijn genomen om illegaliteit aan te pakken. Daarnaast wil ik in grote
lijnen aangeven op welke wijze ik de voor mij meest cruciale aspecten van
het illegalenbeleid in de komende jaren wil vormgeven, waarbij ik in het bijzonder
wil ingaan op de aanpak van criminele illegalen en het voorkomen van illegaliteit
onder (voormalige) alleenstaande minderjarige vreemdelingen. Daarbij beperk
ik mij in het eerste deel van mijn brief tot de weergave van de meest wezenlijke
voorgenomen wijzigingen in beleid en uitvoering. Een meer uitgebreide reactie
op de specifieke conclusies van het rapport van het WODC en een meer volledig
overzicht van beleid en uitvoering treft u aan in het tweede deel van dit
schrijven.1. Reactie op hoofdlijnenIk heb tijdens het debat over de asielaanvragen van Chinese asielzoekers
op 23 april 2008 toegezegd in de kabinetsreactie op het WODC-onderzoek
mee te nemen het verzoek van uw Kamer om de artikelen 56 (vrijheidsbeperking)
en 59 (vrijheidsbeneming) van de Vreemdelingenwet 2000 (Vw 2000) nogmaals
te bezien in het kader van het bestrijden van illegaal verblijf. Deze toezegging
doe ik gestand met deze brief. Ook komt in deze brief een aantal toezeggingen
aan bod op het terrein van het vreemdelingenrechtelijke openbare orde beleid1.De illegalennota van 2004Het Kabinet-Balkenende II heeft reeds een aantal maatregelen genomen om
negatieve effecten van illegaliteit aan te pakken.De aanpak was gericht op het voorkomen en beëindigen van illegaal
verblijf door middel van het inzetten van maatregelen op het gebied van grensbewaking,
toelatings-, toezicht- en terugkeerbeleid (zie ook de Terugkeernota, TK 29 344,
nr. 1). In de «Illegalennota» van 23 april 2004 (TK
2003–2004, 29 537, nr. 2) is tevens een stelsel van aanvullende
maatregelen gepresenteerd gericht op een viertal speerpunten: het vreemdelingenbeleid,
bewoning door en verhuur aan personen die illegaal in Nederland verblijven,
illegale tewerkstelling en mensenhandel. De gedachte die aan deze aanpak ten
grondslag ligt, is dat niet alleen de onrechtmatig verblijvende vreemdeling
wordt aangepakt, maar ook degenen die het onrechtmatig verblijf
faciliteren en ervan profiteren. Nadrukkelijk is gesteld dat de wens om illegaliteit
te bestrijden nimmer ten koste mag gaan van het recht van illegalen op een
menswaardige behandeling. Dat betekent dat van beknotting van basale rechten,
zoals het recht op noodzakelijke medische zorg en onderwijs voor leerplichtige
kinderen, geen sprake kan zijn.In de brief van 22 november 2005 over de voortgang in de uitvoering
van de verschillende maatregelen die in de Illegalennota zijn opgenomen (Kamerstukken,
2005/06, 29 537, nr. 28) is uw Kamer geïnformeerd over de uitvoering
van deze maatregelen.Reeds in 2007 ben ik begonnen met intensiveringen, mede door geconstateerde
achterblijvende resultaten, bijvoorbeeld met betrekking tot de aanpak van
criminele illegalen. De voorkoming van illegaal verblijf en de bestrijding
van de personen die dit faciliteren, de profiteurs, vereist een doortastende
aanpak. Tegelijkertijd houd ik nadrukkelijk oog voor de kwetsbare positie
waarin sommige illegalen zich gemanoeuvreerd zien.Recente maatregelenIn het afgelopen jaar zijn voorts nieuwe maatregelen genomen die (mede)
zien op bestrijding van illegaal verblijf. Speerpunten daarbij waren de aanpak
van criminele illegalen en de bescherming van slachtoffers van vormen van
mensenhandel en uitbuiting, waaronder alleenstaande minderjarige vreemdelingen.
Het gaat om de volgende maatregelen:Intensivering ongewenstverklaring van illegalenArtikel 67 Vw 2000 biedt de mogelijkheid om vreemdelingen die niet rechtmatig
in Nederland verblijven ongewenst te verklaren indien zij bij herhaling een
bij de Vreemdelingenwet strafbaar gesteld feit hebben begaan. Het gaat dan
om feiten zoals het zich niet melden bij de Korpschef door een vreemdeling
die geen rechtmatig verblijf heeft (art. 4.29 Vb 2000). Op 1 maart 2008
is een pilot gestart om ervaring op te doen met het consequent ongewenst verklaren
van mensen die meerdere keren als illegale vreemdeling door de politie zijn
staande gehouden. De pilot richt zich dus op vreemdelingen die zich bij herhaling
schuldig maken aan overtredingen van de Vreemdelingenwet. De pilot is bedoeld
om uit te zoeken in hoeverre een consequenter en gerichter gebruik dan voorheen
van een bestaande mogelijkheid tot ongewenstverklaring bij deze doelgroep
een geschikt instrument is om illegaal verblijf in Nederland terug te dringen.Pilot ongewenstverklaring criminele EU-onderdanenIn mijn brief van 13 augustus 2007 (TK 2006–2007, 19 637,
nr. 1168) heb ik uw Kamer geïnformeerd over een pilot inzake de
ongewenstverklaring van criminele EU-onderdanen, bedoeld om kaders vast te
kunnen stellen waarbinnen EU-onderdanen ongewenst kunnen worden verklaard.Vreemdelingen In de Strafrechtketen (VRIS)De optimalisering van de samenwerking tussen de strafrechtketen en de
vreemdelingenketen is voor mij en de minister van Justitie een belangrijk
instrument in het kader van de bestrijding van illegaliteit. Op 1 december
2007 is het VRIS-protocol herzien.Inzet Snelle Actie Teams (SAT’s) in NigeriaOm te voorkomen dat slachtoffers van mensenhandel naar Nederland komen
is een pilot «Snelle Actie Teams Nigeria» gestart waarvan reeds
de eerste positieve resultaten te merken zijn. Hierover heb ik u in mijn brief
van 26 mei 2008 (TK 2007–2008, 27 062, nr. 62) inzake
de uitvoering van de motie Spekman c.s., waarin is verzocht om
een plan van aanpak voor ex-alleenstaande minderjarige vreemdelingen, reeds
geïnformeerd.Instelling Task Force Aanpak MensenhandelVanwege het grote belang van een effectieve en gecoördineerde aanpak
van mensenhandel, is de Task Force Aanpak Mensenhandel ingesteld. In deze
Task Force hebben naast het OM ook de politie, betrokken departementen, gemeenten,
zittende magistratuur en de Nationaal Rapporteur Mensenhandel zitting. De
reeds lopende aanpak van mensenhandel zal hierdoor nog versterkt worden.Verruiming B-9 regelingHet is van het grootste belang dat slachtoffers van mensenhandel aangifte
doen, zodat met de vervolging van de daders kan worden gestart, en bescherming
kan worden verleend aan de slachtoffers. Hiertoe zijn begin 2008 de mogelijkheden
voor toepassing van de zogenaamde B-9 regeling verruimd, waarbij nog meer
dan voorheen het belang van het slachtoffer voorop staat.Pilot «beschermde opvang alleenstaande minderjarige
vreemdelingen»Per 1 januari 2008 is de pilot «beschermde opvang» gestart,
waar alleenstaande minderjarige vreemdelingen die (mogelijk) slachtoffer zijn
van mensenhandel, besloten worden opgevangen. In de pilot worden maatregelen
getroffen ter bescherming van risico-AMV’s tegen mensenhandel en mensensmokkel.
Vooralsnog is het aantal verdwijningen uit deze «beschermde opvang»
beperkt.GezondheidszorgMet een nieuw wetsvoorstel (TK 2007–2008, 31 249) is uniformiteit
gebracht in de vergoedingsmogelijkheid voor zorgaanbieders die medisch noodzakelijke
zorg verlenen aan in betalingsonmacht verkerende illegalen. Het daartoe strekkende
wetsvoorstel, voor de stroomlijning van de financiering van medisch noodzakelijke
zorg verleend aan illegalen, is onlangs door de Tweede Kamer aangenomen en
ligt sinds mei 2008 ter behandeling voor in de Eerste Kamer.Bestaande knelpuntenHet feit dat maatregelen zijn getroffen neemt niet weg dat blijvende aandacht
voor en inzet op in het bijzonder bovengenoemde terreinen noodzakelijk is.Zoals duidelijk naar voren komt in het rapport van het WODC blijft er
sprake van ernstige problemen rondom mensenhandel en uitbuiting in relatie
tot illegale vreemdelingen, alleenstaande minderjarigen in het bijzonder.Er wordt een aantal knelpunten rondom de toegang tot en de financiering
van gezondheidszorg, onderwijs en jeugdzorg voor (minderjarige) illegalen
gesignaleerd.Ook is duidelijk dat alle gepleegde inspanningen ten spijt, er grote uitdagingen
blijven bestaan rondom het daadwerkelijk beëindigen van overlast veroorzaakt
door (draaideur)criminelen onder illegalen. Een belangrijk knelpunt daarbij
blijft dat het vaak bijzonder lastig en tijdrovend is om op het moment dat
een criminele illegaal voor uitzetting beschikbaar is (bijvoorbeeld omdat
hij op strafrechtelijke of bestuursrechtelijke gronden in detentie verblijft),
het vertrek ook daadwerkelijk te realiseren.Dit laatste probleem beperkt zich niet alleen tot criminele illegalen.
Ook ten aanzien van ex-asielzoekers en illegalen zonder criminele antecedenten geldt dat ik het realiseren van daadwerkelijk vertrek en het
voorkomen van voortzetting van het (illegale) verblijf van het grootste belang
acht.Ook is de afgelopen jaren gebleken dat voor een effectieve uitvoering
van het terugkeerbeleid met name de medewerking van de vreemdeling zelf en
van landen van herkomst (in deze volgorde) bepalend is. Het verkrijgen van
de voor het vertrek benodigde (vervangende) reisdocumenten ten behoeve van
gedwongen terugkeer van ongedocumenteerde vreemdelingen, vormt hierbij het
grootste knelpunt. Wanneer vreemdelingen niet (in voldoende mate) aan hun
vertrek werken kan vertrek uit Nederland niet of niet tijdig worden gerealiseerd.
Zo komt het regelmatig voor dat in dergelijke gevallen buitenlandse autoriteiten
(vervangende) reisdocumenten niet of pas na lange tijd afgeven.Om tot een effectiever terugkeerbeleid te komen heb ik thans verschillende
maatregelen in voorbereiding.In het navolgende zal ik in grote lijnen aangeven op welke wijze ik het
illegalenbeleid in de komende jaren wil vormgeven, en welke maatregelen ik
in dit kader beoog om bovenstaande knelpunten intensief en doelgericht aan
te pakken.Nieuwe maatregelenAlleenstaande minderjarige vreemdelingenIk heb bijzondere aandacht voor de problematiek rondom (voormalige) alleenstaande
minderjarige vreemdelingen in de illegaliteit. De AMV wordt in de rapportage
niet apart behandeld. Het WODC geeft aan dat er wel reden is om veldonderzoek
te doen naar de leefomstandigheden van (illegaal verblijvende) ex-AMV’s,
daar naar die groep geen eerder wetenschappelijk onderzoek is verricht. Ik
ervaar dit als een lacune. De aanbeveling om aanvullend veldwerkonderzoek
hierover uit te voeren neem ik daarom ook over. Het WODC is verzocht een dergelijk
onderzoek op zich te nemen.Alleenstaande minderjarige vreemdelingen lopen in het bijzonder een risico
om het slachtoffer te worden van vormen van uitbuiting en/of mensenhandel,
vaak ook in de overgang naar meerderjarigheid. Geconstateerd moet worden dat
het beleid inzake alleenstaande minderjarige vreemdelingen onbedoelde negatieve
neveneffecten heeft. Alleenstaande minderjarige vreemdelingen die naar Nederland
komen en asiel aanvragen krijgen opvang en andere vormen van ondersteuning
tot zij de leeftijd van 18 bereiken. Voorts hebben zij een kans om in aanmerking
te komen voor een vergunning tot verblijf als alleenstaande minderjarige vreemdeling.
Terugkeer is vaak lastig vanwege bijvoorbeeld het ontbreken van adequate opvang
in het land van herkomst. Deze praktijk kan het voor criminelen aantrekkelijk
maken om kinderen naar Nederland te smokkelen.Maatregelen die reeds genomen zijn, zoals uiteengezet in mijn brieven
naar aanleiding van de motie Spekman (TK 2007–2008, 27 062, nr. 61
en TK 2007–2008, 27 062, nr. 62), zijn weliswaar van belang
in de aanpak van deze problematiek, maar zijn niet voldoende. Het is daarom
mijn bedoeling om bij de nog komende herijking van het AMV-beleid, ook de
wezenlijke elementen van dit beleid ter discussie te stellen, en te bezien
of het beleid zodanig kan worden aangepast dat het beginsel dat een AMV dient
op te groeien in het land waar zijn of haar toekomst ligt – in beginsel
het land van herkomst – zowel in de theorie als in praktijk daadwerkelijk
wordt gerealiseerd. Uitgangspunt is de bescherming van de minderjarige. Ik zal passende maatregelen
nemen om de belangen van het kind te waarborgen en de hierboven genoemde ongewenste
neveneffecten van het huidige beleid bestrijden.Convenant politieDe bestrijding van illegaliteit levert een belangrijke bijdrage aan het
veiligheidsbeleid van het kabinet. De politie speelt daarbij een belangrijke
rol. Een landelijk convenant met de politie ten aanzien van de politiële
vreemdelingentaak voor de periode 2009–2011 is thans in voorbereiding.
Het convenant legt de nadruk op de bijdrage die de politie met de bestrijding
van illegaliteit levert aan de openbare orde en veiligheid in de Nederlandse
samenleving. Het bestrijden van illegaliteit geschiedt niet alleen door een
aanpak gericht op de illegale vreemdeling ter fine van uitzetting, maar is
ook gericht op de aanpak van migratiecriminaliteit, in het bijzonder mensenhandel,
mensensmokkel en identiteitsfraude.Criminele illegalen: uitzetten of vastzettenHet WODC onderzoek beschrijft de achtergronden van criminaliteit onder
illegaal verblijvenden in Nederland. Het komt voor dat illegalen naar Nederland
komen met (onder meer) het oogmerk strafbare feiten te plegen. Ook kan het
illegale verblijf zelf tot strafbare feiten leiden. Zo kan er bij illegaliteit
sprake zijn van «verblijfscriminaliteit» (waaronder identiteitsfraude)
en «bestaanscriminaliteit» (waaronder diefstal), en wordt door
het WODC een onderzoek aangehaald waaruit naar voren komt dat uitgeprocedeerde
asielzoekers naar verhouding vaker dan asielzoekers die in procedure zijn
of asielzoekers met een verblijfsvergunning met criminaliteit in aanraking
komen.De aanpak van illegalen die zich tevens schuldig maken aan criminaliteit
of vormen van overlast is voor mij een absolute prioriteit. Ik geef het beleid
op dit punt vorm vanuit het beginsel «uitzetten of vastzetten».
Dit betekent dat alle inspanningen er primair op gericht zijn om criminele
vreemdelingen uit te zetten. Als dit nog niet mogelijk is, zijn de inspanningen
erop gericht criminele illegalen zo lang als mogelijk ten behoeve van de uitzetting
of in het kader van het strafrecht vast te zetten.In mijn brief van 4 juni 2008 (TK 2007–2008, 31 110, nr. 4)
heb ik uw Kamer reeds geïnformeerd over mijn voornemen de ISD-maatregel,
zij het in aangepaste vorm, te doen vorderen voor illegale vreemdelingen die
nog niet of moeilijk uitzetbaar zijn gebleken en aan de criteria van stelselmatige
dader voldoen.Bij brief van 25 maart 2008 (TK 2007–2008, 29 452, nr. 80)
heb ik reeds aangegeven dat de maatschappelijke veiligheid het uitgangspunt
vormt van mijn beleid. De primaire doelstelling van de tbs is beveiliging
van de samenleving. De tbs wordt opgelegd aan personen die lijden aan een
psychiatrische stoornis en een ernstig delict hebben gepleegd. Behandeling
van de stoornis is noodzakelijk om het recidivegevaar terug te brengen. Hierbij
maakt het niet uit of iemand wel of niet rechtmatig in Nederland verblijft.
Het is immers niet de verblijfstatus maar de stoornis gerelateerd aan het
delictgevaar die de grond vormt voor de oplegging van de tbs.Dit heeft tot consequentie dat de mogelijkheid van de tbs behouden moet
blijven voor delictgevaarlijke en psychisch gestoorde ongewenste of nog ongewenst
te verklaren vreemdelingen. Niet alleen de veiligheid van de maatschappij,
maar ook internationale morele verplichtingen liggen hieraan ten grondslag. Gebruik van vrijheidsbeperkende en vrijheidsontnemende
maatregelen ten behoeve van het realiseren van daadwerkelijk vertrek van uitgeprocedeerde
asielzoekers en illegalenHet gebruik van vrijheidsbeperkende- en ontnemende maatregelen is van
groot belang bij de bestrijding en het voorkomen van illegaal verblijf, omdat
hiermee kan worden voorkomen dat een vreemdeling van wie het gedwongen vertrek
wordt voorbereid zich hieraan onttrekt. Dit geldt niet alleen voor illegaal
aangetroffen vreemdelingen, maar ook voor vreemdelingen van wie een aanvraag
wordt afgewezen of een vergunning wordt ingetrokken.Zoals toegezegd in het spoeddebat van 23 april 2008, heb ik de mogelijkheden
bezien om met toepassing van vrijheidsbeperkende en vrijheidsontnemende maatregelen
verder bij te dragen aan de bestrijding van illegaal verblijf. Hieronder zet
ik uiteen welke wetswijziging ik beoog en welke maatregelen ik tref om vrijheidsbeperking
en vrijheidsbeneming optimaal in te zetten bij de bestrijding van illegaal
verblijf.Ik acht het aangewezen om bij grote groepen vreemdelingen ten aanzien
van wie aanwijzingen bestaan dat zij zich langere tijd illegaal in Nederland
bevinden en die voorafgaand aan de behandeling van hun aanvraag in de TNV
worden ondergebracht, de vrijheid van beweging te beperken door de maatregel
ex artikel 56 Vw 2000 op te leggen in combinatie met een één
of twee maal daagse meldplicht, zoals recentelijk is gebeurd bij de groep
Chinezen die asiel aanvroeg.Om de juridische bevoegdheid om tot vrijheidsbeperking over te gaan beter
aan te laten sluiten bij een meer structurele en ruimere toepassing zal ik
een voorstel doen om artikel 56 Vw 2000 aan te passen.Ook wil ik ter bestrijding van illegaal verblijf meer gebruik maken van
het instrument vrijheidsontneming door alsnog het (gedwongen) vertrek te bewerkstelligen
van asielzoekers die het land niet verlaten na afloop van een afwijzing van
de asielaanvraag. Zo wil ik in de hier na te noemen gevallen geïntensiveerd
gebruik maken van vreemdelingenbewaring indien een afgewezen asielzoeker na
illegaal verblijf wederom asiel aanvraagt. Indien de betreffende vreemdeling
criminele antecedenten heeft of een risico vormt voor de nationale veiligheid,
zal voorafgaande aan de behandeling van de asielaanvraag bewaring worden opgelegd.
Indien er geen sprake is van dergelijke antecedenten, zal indien aan de herhaalde
asielaanvraag geen nieuwe feiten of gewijzigde omstandigheden ten grondslag
zijn gelegd, waar mogelijk bewaring in het kader van de afwijzing van de asielaanvraag
in het AC worden opgelegd. Artikel 59 Vw 2000 hoeft hiertoe niet te worden
aangepast.Gezondheidszorg, onderwijs en jeugdzorgHet WODC concludeert in het onderzoek dat de toegang tot medische zorg
wordt belemmerd door onwetendheid over het recht op zorg en de vergoedingsmogelijkheden
daarvoor bij zowel illegalen zelf als bij artsen, hulpverleners en baliemedewerkers.
Ook constateert het WODC dat zowel illegalen zelf als hulpverleners en onderwijsinstellingen
enkele jaren geleden vaak niet op de hoogte waren van het recht op onderwijs
en vormen van jeugdzorg voor illegaal verblijvende kinderen. Voorts was zowel
in de onderwijssector als de jeugdzorg sprake van problemen rond de financiering
van dienstverlening aan illegale kinderen.Het is waar dat illegale vreemdelingen op grond van het koppelingsbeginsel
zijn uitgesloten van verzekering op grond van de sociale ziektekostenverzekeringen
(AWBZ en Zorgverzekeringswet), en daarmee geen recht hebben op algemene medische
zorg ten laste van die verzekeringen. Zij hebben echter wel recht
op verlening van medisch noodzakelijke zorg. Op grond van verschillende regelingen
kunnen door de zorgverlener gemaakte kosten worden vergoed. Om dit te vereenvoudigen
is een wetsvoorstel ter stroomlijning van de financiering van medisch noodzakelijke
zorg verleend aan illegalen, onlangs door de Tweede Kamer aangenomen (TK 2007–2008,
31 249). Bovendien zal een voorlichtingscampagne richting zorgverleners
worden gestart over de mogelijkheden om de kosten voor geleverde zorg aan
onverzekerde illegalen vergoed te krijgen.Ieder leerplichtig kind – legaal of illegaal – heeft recht
op onderwijs. Aan dit uitgangspunt wordt vastgehouden. Scholen mogen geen
leerlingen weigeren op grond van de verblijfsrechtelijke positie. Als ouders
geen ouderbijdrage zouden kunnen of willen betalen hoeft dit bovendien geen
consequenties te hebben voor deelname aan het onderwijs van hun (illegale)
kind. Het WODC stelt daarnaast vast dat de afschaffing van het lesgeld in
het voortgezet en middelbaar beroepsonderwijs, alsmede wijzigingen in de regelingen
met betrekking tot overheidsfinanciering van scholen op basis van het aantal
(achterstands)leerlingen, mogelijk effect hebben gehad op de toegankelijkheid
van het onderwijs voor illegale leerlingen. Geconcludeerd kan worden dat er
voor illegaal in Nederland verblijvende ouders geen reden hoeft te zijn om
hun kinderen niet naar school te laten gaan.Het WODC geeft aan dat op het terrein van jeugdzorg zich op het gebied
van de financiering van hulp aan illegaal verblijvende jeugdigen een probleem
voordoet bij met name AWBZ-zorg. Inmiddels is hiertoe het Koppelingsfonds
uitgebreid. Er resteert nog een probleem bij de vergoeding van de ziektekosten
van illegale jeugdigen met een jeugdbeschermingsmaatregel, waarover ik momenteel
met de minister voor J&G en de minister van VWS in gesprek ben om te komen
tot een oplossing.Het WODC onderzoek maakt er melding van dat het recht op huurtoeslag komt
te vervallen als een pleeggezin een illegaal verblijvend kind opneemt. Deze
problematiek zoals die ten aanzien van de opname van een alleenstaande minderjarige
vreemdeling in een pleeggezin heeft gespeeld, heeft enige tijd geleden geleid
tot aanpassing van de Algemene wet inkomensafhankelijke regelingen (Awir).
Na deze wijziging wordt een AMV niet meer als medebewoner aangemerkt, waardoor
het recht op huurtoeslag van het pleeggezin niet langer afhangt van de status
van de AMV.Tot slotMet de maatregelen die in deze brief, alsmede in de bijlage worden uiteengezet,
heeft dit Kabinet een nieuwe stap gezet in een praktische aanpak ter bestrijding
van zowel het onrechtmatige verblijf als het profiteren ervan. Hoewel in de
huidige mondiale context nooit kan worden voorkomen dat er illegaal verblijvenden
in Nederland zullen zijn, kan illegaliteit wel voortvarend bestreden worden,
waarbij de uitwassen voor de samenleving én de slachtoffers worden
geminimaliseerd. In dit kader presenteer ik de in deze brief beschreven nieuwe
maatregelen bedoeld om de illegaliteit aan te pakken.2. Gedetailleerde reactie op het onderzoekIn dit deel van de brief reageer ik per hoofdstuk van het onderzoeksrapport
op de onderwerpen die in het rapport aan de orde komen. Ik zal per hoofdstuk
uit het onderzoek de belangrijkste conclusies weergeven en de maatregelen
beschrijven die reeds genomen zijn ofwel die genomen zullen worden.
Voorts zal ik aandacht besteden aan maatregelen die betrekking hebben op (ex-)AMV’s.Aard en achtergrond van de illegalenproblematiekIn het WODC rapport is over de aantallen en achtergrondkenmerken van illegalen
het volgende geconcludeerd. In de literatuur wordt aangenomen dat tussen 1 april
2005 en 1 april 2006 naar schatting tussen ruim 74 000 en bijna
184 000 personen zonder verblijfsrecht in Nederland hebben verbleven.
De meeste illegalen zijn van het mannelijk geslacht en jonger dan 40 jaar.
Onder illegaal verblijvenden doen zich verschillende gezinsvormen voor. Onder
illegaal verblijvenden bevinden zich arbeidsmigranten die zelfstandig naar
Nederland zijn gekomen, arbeidsmigranten en volgmigranten die met hulp van
reeds aanwezige familie zijn gekomen en asielmigranten die met hulp van een
mensensmokkelaar zijn gekomen, soms ook met arbeidsdoelen. Anderen zijn als
slachtoffer van grensoverschrijdende mensenhandel of met behulp van een mensensmokkelaar
de grens gepasseerd, zonder gebruik te maken van de asielprocedure.Zoals het WODC in haar onderzoek constateert, is het aantal illegaal in
Nederland verblijvende vreemdelingen niet met zekerheid vast te stellen, hoewel
er in het verleden diverse kwantitatieve analyses van de illegalenpopulatie
zijn gemaakt. De bandbreedte in een dergelijk onderzoek is ruim. Het frequent
uitvoeren van een nieuw kwantitatief onderzoek leidt niet tot de mogelijkheid
daaruit conclusies te trekken over een toe- of afname van de illegalenpopulatie.Het WODC geeft aan dat het waarschijnlijk is dat het aantal Europese illegalen
de afgelopen jaren is gedaald door de uitbreidingen van de Europese Unie.
Uit het kwantitatieve onderzoek in 2006 bleek immers dat ongeveer een zesde
deel van de illegalenpopulatie bestond uit Bulgaren en Roemenen; met de toetreding
tot de Europese Unie per 1 januari 2007 behoren deze groepen niet meer
tot de illegalenpopulatie. De Vreemdelingenpolitie en Arbeidsinspectie geven
ook aan dat bij hun (vaak ook gezamenlijke) controles minder illegalen worden
aangetroffen dan een aantal jaren geleden.De conclusie is gerechtvaardigd dat door de uitbreiding van de Europese
Unie het aantal illegalen in Nederland is afgenomen. Daarnaast leert de ervaring
van de Vreemdelingenpolitie en de Arbeidsinspectie dat een intensivering van
controles in bepaalde sectoren er toe leidt dat na verloop van tijd aanzienlijk
minder illegalen worden aangetroffen. Vanuit de visie op de politiële
vreemdelingentaak van de portefeuillehouder vreemdelingen van de Raad van
Hoofdcommissarissen wordt geïnvesteerd in meer informatiegestuurde handhaving.
Hiermee wordt beoogd effectiever en efficiënter vreemdelingentoezicht
uit te oefenen.Het vraagstuk van illegaliteit manifesteert zich op tal van terreinen.
Het onderzoek van het WODC beschrijft dan ook de problematiek met betrekking
tot huisvesting, arbeid, prostitutie, gezondheidszorg, onderwijs en jeugdzorg
en criminaliteit en leefbaarheid. Deze problematiek treft ook, of in toenemende
mate, vreemdelingen met rechtmatig verblijf en is dan ook voor een groot deel
tevens een sociaal-economisch vraagstuk.HuisvestingIn het rapport zijn met betrekking tot huisvesting de volgende conclusies
getrokken. Naar schatting veertig procent van de illegalen verbleef in de
jaren 1997 tot en met 2003 in één van de vier grootstedelijke
politieregio’s, vooral in sociaal-economisch gezien, zwakke wijken.
Ook in sommige rurale gebieden werden relatief veel illegalen aangetroffen.
Volgens onderzoek van enkele jaren geleden woonden illegalen veelal bij familie
of kennissen, of in pensions en particulier verhuurde woningen.
Sommige woonden in huizen van woningcorporaties, voornamelijk in onderhuur.
Panden waar illegalen een kamer of bed huurden kampten vaak met achterstallig
onderhoud en gebrek aan hygiëne.AlgemeenDe minister voor WWI geeft aan dat wat betreft illegalen, WWI en de VROM-Inspectie
vanuit het element huisvesting de diverse partijen ondersteunen bij het opsporen
en verwijderen van illegalen. Dat gebeurt via diverse sporen, die elk overigens
in basis een generieke insteek hebben. Deze sporen zijn onder meer het bestrijden
van woonfraude (o.a. illegale doorverhuur en huisjesmelkerij), het tijdelijk
beheer van panden (anti-kraak) en de ondersteuning van de wijkenaanpak. In
deze sporen wordt voortdurend het bestaande instrumentarium bezien en waar
nodig aangevuld. Zo heeft de ministerraad ingestemd met het invoeren van een
bestuurlijke boete in de Huisvestingswet. De bestuurlijke boete moet het gemeenten
gemakkelijker maken om de Huisvestingswet te handhaven en overtredingen door
middel van een lik-op-stuk beleid aan te pakken.WoonfraudeOnder woonfraude wordt verstaan onrechtmatige bewoning (strijd met huisvestingsverordening),
onrechtmatige doorverhuur (strijd met huurcontract) en onrechtmatig gebruik
(strijd met bestemmingsplan). Vaak zijn bij het huisvesten van illegalen één
of meer vormen van woonfraude aan de orde. Woonfraude frustreert de woningmarkt,
want de rechtvaardige verdeling van woonruimte is in het geding. Verder kan
het leiden tot (brand)onveilige situaties of overlast (hennepteelt, overbewoning).
De aanpak van woonfraude vergt een actieve rol van de gemeente, als bevoegd
gezag, en van de woningverhuurders (corporaties en particuliere verhuur).In 2006 is bij 50 gemeenten, waar een verhoogd risico op woonfraude werd
verondersteld, onderzoek gedaan (van de G4 was voldoende bekend). Gebleken
is dat gemeenten (buiten de G4) niet of slechts mondjesmaat zicht hebben op
de aanwezigheid van woonfraude. Gevolg is dat van een feitelijke aanpak niet
of nauwelijks sprake is. Ter ondersteuning van gemeenten en corporaties heeft
de VROM-Inspectie een handboek voor de aanpak woonfraude laten opstellen (april
2007). Momenteel worden nadere acties voorbereid, zoals een congres voor risicogemeenten
en het verder in kaart brengen van best practices. Aan corporaties is gevraagd
om bij de jaarverslaglegging over 2007 aandacht aan woonfraude te besteden.Tijdelijk beheer van pandenBekend is dat illegalen, al dan niet op instigatie van malafide bemiddelaars,
soms tijdelijke huisvesting zoeken in leegstaande panden en herstructureringswoningen.
De VROM-Inspectie ontwikkelt samen met enkele professionele organisaties op
het vlak van tijdelijk beheer (anti-kraak) een brochure met aandachtspunten
voor eigenaren, gemeenten en tijdelijke beheerders, voor een rechtmatig en
veilig tijdelijk beheer. Met deze informatie kunnen gemeenten gericht gaan
optreden tegen onrechtmatige situaties, waaronder het gebruik als huisvesting
voor illegalen.Reactie op conclusies WODCIngaand op de conclusies van het WODC over de huisvesting kan het volgende
worden gesteld.Dat illegalen in de afgelopen jaren vooral verbleven in sociaal-economische
zwakkere wijken in de 4 grootstedelijke regio’s en in sommige rurale
gebieden is afgelopen periode wel zeer duidelijk gebleken. De problematiek
van een aantal «Krachtwijken» is mede terug te voeren tot signalen
van onveiligheid, overlast en verloedering in die wijken. Voor gemeenten
en stakeholders is dit een punt van aandacht binnen de wijkenaanpak. Via interventieteams
en reguliere opsporing zijn in eerdere jaren in sommige rurale gebieden veel
illegalen aangehouden. Vaak waren dit arbeidsmigranten die in een web van
malafide arbeidsbemiddelaars en huisjesmelkers verstrikt waren geraakt. Uit
signalen van gemeenten blijkt dat illegalen die werk hebben vooral in de particuliere
sector huren. En dat hun huisbazen vaak legaal verblijvende migranten zijn,
al dan niet uit hetzelfde land van herkomst lijkt eveneens goed verklaarbaar:
men heeft zijn eigen ervaringen omgezet in een winstgevende (criminele) onderneming.
Voor de inreizende illegaal geeft het (soms ten onrechte) een veilig gevoel
dat men kan communiceren in de eigen taal.Vanaf 1 mei 2004 zijn de MOE-landers1
(Midden- en Oost Europese landen) binnen deze groep van arbeidsmigranten in
beginsel legaal in Nederland. Voor Roemenen en Bulgaren is dat 1 januari
2007. Desondanks blijft de aandacht van de gemeenten nodig voor het opsporen
van en optreden tegen onveilige, onhygiënische en overlast veroorzakende
huisvestingsomstandigheden. Inmiddels worden op lokaal en regionaal niveau
steeds meer afspraken gemaakt met (bonafide) werkgevers en uitzendbureaus.
Ook zijn er huisvestingsinitiatieven van particulieren en corporaties, gericht
op het tot stand brengen van voldoende en adequate huisvesting. Het realiseren
van dergelijke (bouw)-initiatieven heeft over het algemeen een grote doorlooptijd:
daarom zijn de resultaten daarvan nog niet fysiek tastbaar.Als illegalen zijn gehuisvest in pensions en particuliere woningen kan,
indien winstbejag hier een rol speelt, op voet van art. 197a (mensensmokkel)
van het Wetboek van Strafrecht (WvSr) worden opgetreden. WWI zal met Aedes,
de Vereniging van Woningcorporaties Nederland, nagaan hoe vaak illegalen in
corporatiewoningen worden gehuisvest en of het nodig is hier extra inzet op
te plegen. Daarmee wordt ook opgetreden tegen eventuele verdringing van rechtmatige
en reguliere woningzoekenden, hetgeen tot de doelstellingen van het spoor
woonfraude behoort.ArbeidMet betrekking tot arbeid worden in het WODC rapport onderstaande conclusies
getrokken. Naar schatting waren in 2004 tussen 65 000 en 91 000
illegalen actief op de Nederlandse arbeidsmarkt. De Arbeidsinspectie heeft
in 2006 een kleine 5500 illegaal tewerkgestelden aangetroffen, vooral in de
horeca, bouw, land- en tuinbouw, detailhandel en uitzendbranche. Het is aannemelijk
dat het percentage illegaal verblijvenden onder de aangetroffen illegaal tewerkgestelden
in 2006 maximaal 54% was. Slavernijachtige uitbuiting lijkt zich in
Nederland op beperkte schaal voor te doen; de meest risicovolle situaties
zijn die waarin illegaal verblijvenden in meerdere opzichten van anderen afhankelijk
zijn.In reactie hierop het volgende.Het WODC stelt in haar onderzoek dat in 2004 naar schatting tussen 65 000
en 91 000 illegalen actief waren op de Nederlandse arbeidsmarkt. Deze
schatting heeft betrekking op de periode voorafgaand aan mei 2004 toen 10
nieuwe lidstaten toetraden tot de EU, waaronder Polen. Nadien zijn ook per
1 januari 2007 Bulgarije en Roemenië toegetreden. Dit betekent dat
een deel van de voorheen illegaal verblijvenden, vanaf de toetreding legaal
verblijf kregen. Doordat er voor de meeste lidstaten nog wel een overgangsregime
gold voor het vrij werknemersverkeer (tot 1 mei 2007 voor werknemers
uit de zogenaamde MOE-landen; voor Bulgarije en Roemenië geldt er momenteel
een overgangsregime) kan legaal verblijf samengaan met illegale arbeid. Het WODC-rapport geeft aan dat de Arbeidsinspectie in 2006 5 478
illegaal tewerkgestelden heeft aangetroffen. De meeste daarvan waren werkzaam
in de sectoren horeca, bouw, land- en tuinbouw, detailhandel en de uitzendbranche.
46% daarvan had de nationaliteit van één van de MOE-landen.
Illegale tewerkstelling lijkt in 2007 te zijn afgenomen. Het percentage geconstateerde
overtredingen bij controles daalde van 23% in 2006 naar 18%
In 2007. Dat heeft te maken met de invoering van vrij verkeer voor werknemers
uit Middenen Oost-Europese landen (met name Polen) per 1 mei 2007. Maar
ook met de voortdurende controles van de Arbeidsinspectie en andere diensten
in risicosectoren. Dat blijkt bijvoorbeeld uit het feit dat illegale arbeid
ook terugloopt in de horeca, waar traditioneel weinig werknemers uit die zogenoemde
MOE-landen werkzaam zijn.Illegalen bevinden zich, omdat ze vaak op meerdere terreinen zoals wonen
en werken afhankelijk zijn van hun werkgevers of tussenpersonen, in een risicovolle
situatie. Een mogelijk aspect hiervan is onderbetaling. Van arbeidsgerelateerde
uitbuiting is waarschijnlijk slechts in beperkte mate sprake. Harde cijfers
hierover ontbreken.Het WODC stelt in haar onderzoek dat arbeid een migratiemotief en bestaansstrategie
vormt voor groepen illegalen. Een belangrijk onderdeel van het beleid om illegaal
verblijf tegen te gaan, is daarom het aanpakken van degenen die deze arbeid
mogelijk maken. Daarbij gaat het in eerste instantie om de werkgevers, maar
ook om faciliteerders zoals uitzend- en bemiddelingsbureaus en tussenpersonen
die profiteren van arbeidsgerelateerde uitbuiting. Het behalen van financieel
voordeel is voor de meeste werkgevers een voornaam motief om gebruik te maken
van illegaal tewerkgestelde vreemdelingen.Met de Wet arbeid vreemdelingen (Wav) wordt de toegang tot de Nederlandse
arbeidsmarkt gereguleerd. Eén van de doelen daarvan is het tegengaan
van illegale tewerkstelling. De kern van deze wet is een verbod aan werkgevers
om een vreemdeling te laten werken zonder een tewerkstellingsvergunning. De
Arbeidsinspectie houdt toezicht op de naleving daarvan. Daartoe is de inspectiecapaciteit
uitgebreid van gemiddeld 70 fte’s in 2003 naar gemiddeld 166 in 2007.
Het aantal controles op illegale tewerkstelling is in die periode gestegen
van 3900 in 2003 tot circa 11 000 in 2007. Een groot deel van deze controles
vindt plaats in nauwe samenwerking met de (Vreemdelingen)politie, al dan niet
in Interventieteams. Elk jaar maakt de Arbeidsinspectie op regionaal niveau
met politiekorpsen afspraken over de in te zetten capaciteit bij de Wav-inspecties.
Ook wisselen de diensten onderling informatie uit om effectiever te kunnen
inspecteren.Verder is met ingang van 1 januari 2005 de bestuurlijke boete geïntroduceerd
in de Wav. Hierdoor is het mogelijk geworden een lik-op-stuk beleid te voeren.
Tegelijkertijd is de boete voor overtreding van de Wav verhoogd van gemiddeld € 950
bij de strafrechtelijke afhandeling naar € 8 000 voor bedrijven
en € 4 000 voor particulieren. Hiermee wordt de financiële
afweging tussen het wel of niet overtreden van de wet beïnvloed. Dit
beleid blijkt succesvol. Zo is het bedrag aan opgelegde boetes gestegen van
3 miljoen in 2004 naar bijna 49 miljoen in 2007. Verder is, zoals aangeven,
het percentage inspecties waarbij een beboetbaar feit is vastgesteld aanzienlijk
gedaald. Ook het aandeel werkgevers dat na een eerste bestuurlijke boete de
wet opnieuw overtreedt is afgenomen.Gelijktijdig met het vrij verkeer van werknemers uit de MOE-landen op
1 mei 2007 is de bestuursrechtelijke handhaving van de Wet Minimumloon
en Minimumvakantiebijslag (WML) ingevoerd. Bij overtreding van de WML
wordt aan de werkgever een bestuurlijke boete opgelegd die kan oplopen tot € 6 700
per onderbetaalde werknemer. Tevens kan een last onder dwangsom worden opgelegd.
Dit betekent, dat de werkgever verplicht wordt binnen 4 weken achterstallig
loon uit te betalen. Laat hij dat na, dan krijgt hij voor elke dag dat hij
in gebreke blijft tevens een dwangsom opgelegd. De WML kan bestuursrechtelijk
veel effectiever worden gehandhaafd dan met de tot mei 2007 bestaande civielrechtelijke
benadering.Fraude en illegaliteit vormen een hardnekkig probleem binnen de uitzendbranche.
De Tweede Kamer heeft er op aangedrongen dat de uitzendbranche een vorm van
zelfregulering opzet om fraude en illegaliteit tegen te gaan. Dit heeft geresulteerd
in de NEN-norm die per 1 januari 2007 van start is gegaan. De toetsing
in het kader van dit certificeringsysteem heeft onder meer betrekking op illegale
arbeid. De minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid heeft 18 juni
2008 een brief naar de Tweede Kamer gestuurd met nieuwe maatregelen om malafide
uitzendbureau’s aan te pakken. Inleners (bedrijven die uitzendkrachten
inhuren) zullen aansprakelijk worden gesteld voor het betalen van het loon
(WML-niveau) als het uitzendbureau niet aansprakelijk gesteld kan worden.
Dit geldt alleen voor inleners die met een niet-gecertificeerd uitzendbureau
zaken doen.Nederland hecht, vanwege het ontbreken van controles aan de EU-binnengrenzen,
veel belang aan een communautaire en stringente aanpak bij de bestrijding
van illegale immigratie, illegaal verblijf en illegale tewerkstelling in de
EU. In het voorjaar van 2007 is door de Europese Commissie een voorstel gepresenteerd
voor een Richtlijn van het Europees Parlement en de Raad over het bestraffen
van werkgevers die illegaal verblijvende derde-landers tewerkstellen. Doel
van dit voorstel is het tegengaan van illegale immigratie van derde-landers
in de EU door het aanpakken van een belangrijke aantrekkingsfactor, de tewerkstelling
van illegale derdelanders. De conceptrichtlijn bevat onder meer een verbod
voor werkgevers om illegaal in het land verblijvende vreemdelingen arbeid
te laten verrichten, verplichtingen voor werkgevers die derdelanders te werk
stellen en een voorstel voor administratieve boetes, strafsancties en een
uitsluiting van overheidssubsidies en van aanbestedingen, indien deze verplichtingen
niet worden nageleefd. Verder wordt een minimumhandhavingsniveau voorgesteld,
waarbij jaarlijks tenminste 10% van alle ondernemingen gevestigd in
de lidstaat worden gecontroleerd. Behandeling op de JBZ-raad is nog niet voorzien,
het voorstel wordt thans besproken op ambtelijk niveau in raadsverband.Prostitutie, mensenhandel en mensensmokkelHet WODC constateert dat er weinig bekend is over het aantal illegale
prostituees in Nederland. Van de in 2006 bij de Stichting tegen Vrouwenhandel
geregistreerde slachtoffers van mensenhandel (579) verbleef 63%
illegaal in Nederland. Prostituees zonder papieren lijken vooral in de minder
zichtbare prostitutie te werken, bijvoorbeeld in de escort, in privé-huizen
en via bemiddeling via internet en in «grijze branches» zoals
sauna’s en parenclubs. Er zijn diverse vormen van uitbuiting gesignaleerd.De minister van Justitie heeft het bestrijden van mensenhandel aangemerkt
als één van de zes prioriteiten die vallen onder de landelijke
prioriteit aanpak georganiseerde criminaliteit. In het Coalitieakkoord is
aangegeven dat bijzondere aandacht moet worden gegeven aan de prostitutiesector,
als een broeinest van zwart werken, vrouwenhandel, witwassen en andere criminaliteit.
Hoogste prioriteit wordt gegeven aan minderjarigen (AMV’s) waarvan het
risico bestaat dat ze met onbekende bestemming uit de opvang zullen vertrekken
en aan de prostituees die aangifte (willen) doen van mensenhandel.
Het betreft hier mogelijke slachtoffers van uitbuiting.De bestrijding van mensenhandel is ook één van de door het
Openbaar Ministerie gestelde prioriteiten. Voor het OM is vervolging in ieder
geval van het grootste belang bij zaken waarbij het gaat om minderjarige slachtoffers,
seksuele uitbuiting en de verwijdering van organen.De aanpak van mensenhandel wordt tevens preventief en internationaal opgepakt.
Er moet zoveel mogelijk voorkomen worden dat slachtoffers naar Nederland komen.In die gevallen waarin er toch potentiële slachtoffers van uitbuiting
naar Nederland komen, wordt getracht door een intensieve begeleiding te voorkomen
dat deze groep vreemdelingen in de «netwerken» van mensenhandelaren
en andere uitbuiters verstrikt raken en aan mensonterende situaties worden
blootgesteld.In het onderzoeksrapport wordt ten aanzien van de zogenaamde B9-regeling
opgemerkt dat slechts 5% van de slachtoffers aangifte doet en dat er
sprake zou zijn van knelpunten in de praktische uitvoering. In reactie hierop
kan ik melden dat er binnen diverse gremia over wordt gesproken om de aangiftebereidheid
van slachtoffers van mensenhandel en andere uitbuiting aanzienlijk te verhogen.
Ik verwacht ook positieve resultaten vanuit de begin 2008 verruimde mogelijkheden
voor toepassing van de zogenaamde B9-regeling, zoals ik uw Kamer in mijn brief
van 18 oktober 2007 reeds heb gemeld (TK 2007–2008, 19 637,
nr. 1174). Nog meer dan voorheen staat het belang van het slachtoffer
voorop. Ook is voorzien in een regeling voor slachtoffers in vreemdelingenbewaring.
Indien er tijdens vreemdelingenbewaring aanwijzingen zijn dat de vreemdeling
slachtoffer is van mensenhandel, dient de politie de vreemdeling te wijzen
op de mogelijkheid van het doen van aangifte of het op andere wijze verlenen
van medewerking aan een strafrechtelijk opsporings- of vervolgingsonderzoek
terzake mensenhandel. Er kan dan sprake zijn van een situatie dat de grondslag
aan de bewaring komt te ontvallen en de bewaring dient te worden opgeheven.
Hierbij is evenwel ook aandacht besteed aan het voorkomen van misbruik van
deze regeling.Volledigheidshalve merk ik nog op dat de Immigratie- en Naturalisatiedienst
(IND) in het kader van een vroegtijdige signalering van mensenhandel maatregelen
heeft getroffen om de hoormedewerkers in het asielproces alerter te maken
voor signalen die hierop kunnen wijzen.De uitbuiting van personen is sinds 1 januari 2005 strafbaar gesteld
in artikel 273 f van het WvSr. Ten aanzien van personen in de seksindustrie
was dit al strafbaar. Uit de rechterlijke uitspraken tot nu toe blijkt dat
voor een veroordeling van «uitbuiters» sprake dient te zijn van
een combinatie van afhankelijkheden of een excessieve situatie (zo is alleen
onderbetaling niet voldoende, maar vormt dat wel een indicatie dat er iets
aan de hand kan zijn). De minister van Justitie heeft recent in de Tweede
Kamer aangegeven dat er meer veroordelingen voor (overige) uitbuiting moeten
komen, onder andere door de verbeterde (verblijfsrechtelijke) positie en opvang
van slachtoffers van mensenhandel. Door het aanbrengen van zaken tracht het
OM middels jurisprudentie meer duidelijkheid te verkrijgen omtrent de inhoud
van het begrip «overige uitbuiting».ProstitutieIn de tweede evaluatie opheffing bordeelverbod (TK 2006–2007, 25 437,
nr. 54) wordt geconstateerd dat er lokale verschillen zijn in de vergunningverlening
door gemeenten, en dat toezicht en handhaving op het niet-vergunde deel van
de prostitutiebranche en op de mobiele vormen van prostitutie nog tekortschieten.
Om aan deze problemen het hoofd te bieden werkt het Kabinet momenteel aan
de in het Coalitieakkoord aangekondigde wetgeving, die voor het
eind van 2008 aangeboden zal worden aan de Tweede Kamer. Bij brief van 16 mei
2008 (TK 2007–2008, 25 437, nr. 56) heeft u nadere informatie
ontvangen omtrent de stand van zaken bij de ontwikkeling en uitwerking van
het prostitutiebeleid, waaronder inhoud en proces van de in het Beleidsprogramma
voorziene wetgeving.Gemeenten zijn de belangrijkste partij met betrekking tot het toezicht
en de handhaving in de prostitutiebranche. Er zal meer duidelijkheid worden
gecreëerd over de verantwoordelijkheidsverdeling tussen gemeenten en
politie met betrekking tot het toezicht en de handhaving in de prostitutiebranche.
Daarnaast wordt de prostitutiesector bij de politietaken inzake vreemdelingentoezicht
als prioriteit opgenomen. Het huidige arbeidsmarkt- en tewerkstellingsvergunningenbeleid
voor buitenlandse prostituees uit landen waarvoor geen vrij werknemersverkeer
geldt, wordt voortgezet. Dit betekent dat er geen tewerkstellingsvergunningen
voor werkzaamheden in de prostitutie worden afgegeven, maar dat de Wet arbeid
vreemdelingen (Wav) een titel blijft voor toezicht en handhaving in de prostitutie.
De Arbeidsinspectie zal capaciteit beschikbaar stellen voor integrale handhavingacties
binnen de prostitutiebranche aan interventieteams op initiatief van de gemeenten.
Bij de controle op de illegale tewerkstelling wordt ook gelet op eventuele
signalen van mensenhandel.Overige uitbuitingMet betrekking tot mensenhandel buiten de prostitutie (overige uitbuiting)
zijn de instanties die zich bezig houden met de controles en onderzoeken in
sectoren waar deze vormen van mensenhandel zich voordoen, voldoende toegerust
om signalen van mogelijke mensenhandel te herkennen. Veel capaciteit wordt
door de Arbeidsinspectie ingezet in branches die door de Nationaal Rapporteur
Mensenhandel (in haar vijfde rapportage, TK 2006–2007, 28 638,
nr. 32) als risicosectoren voor overige uitbuiting zijn benoemd, zoals
de (Chinese) horeca, de uitzendbranche en de landen tuinbouw. In 2007 zijn
alle Wav-inspecteurs van de Arbeidsinspectie en rechercheurs van de Sociale
Inlichtingen- en Opsporings Dienst (SIOD) speciaal geschoold in het herkennen
van mensenhandel in arbeidssituaties en de vereiste benadering van slachtoffers.
Signalen van mogelijke mensenhandel worden door de Arbeidsinspectie direct
doorgeleid naar de SIOD en daarmee naar het Expertisecentrum Mensenhandel
en Mensensmokkel (EMM). Het uitwisselen van informatie tussen de bij deze
delictsoort betrokken diensten is sterk verbeterd, mede dankzij samenwerking
met het EMM en het ondertekenen van een convenant tussen Arbeidsinspectie-SIOD-IND
eind 2007.Op het terrein van preventie en opsporing van uitbuiting in arbeidssituaties
is door het ministerie van SZW een aantal belangrijke stappen gezet, zoals:– de hierboven reeds genoemde invoering van bestuursrechtelijke
handhaving in de WML;– het opzetten van een meldpunt bij de Arbeidsinspectie voor sociale
partners met betrekking tot overtredingen van SZW-wetgeving, inclusief daaraan
gerelateerde signalen van mensenhandel;– voorlichting over WML- en CAO-rechten door de overheid en sociale
partners samen.Het flankerend beleid dat is ingezet bij het invoeren van vrij verkeer
van werknemers uit de nieuwe EU-lidstaten, is ook gericht op het signaleren
en bestrijden van misstanden als mensenhandel.De minister van Justitie zoekt de samenwerking met de minister van SZW
om de aanpak van uitbuiting nog verder te versterken. Task ForceOp 27 februari 2008 heb ik met de minister van Justitie de Task Force
Aanpak Mensenhandel ingesteld, die voorgezeten wordt door de procureur-generaal
Mensenhandel bij het OM die de aanpak van mensenhandel in portefeuille heeft,
mr. H. Bolhaar. In deze Task Force hebben naast het OM ook de politie, betrokken
departementen, gemeenten, zittende magistratuur en de Nationaal Rapporteur
Mensenhandel zitting. De reeds lopende aanpak van mensenhandel zal hierdoor
nog versterkt worden.Door middel van een programmatische aanpak beogen deze instanties om structurele «drempels»
op te werpen tegen mensenhandel, dus niet beperkt tot de prostitutiesector
maar ook overige vormen van uitbuiting. In de brief Bestrijding Georganiseerde
Criminaliteit (Tweede Kamer, vergaderjaar 2007–2008, 28 684, nr. 119)
bent u hier nader over geïnformeerd.Snelle Actie Teams (SAT’s)In mijn brief inzake de uitvoering van de motie Spekman c.s. waarin is
verzocht om een plan van aanpak voor ex-alleenstaande minderjarige vreemdelingen
(TK 2007–2008, 27 062, nr. 62) heb ik uw Kamer geïnformeerd
over de pilot «Snelle Actie Teams in Nigeria» van januari 2008.Van de SAT’s gaat met name een preventieve werking uit. In bredere
zin richten deze SAT’s zich uiteraard ook op pogingen van anderen dan
minderjarigen tot illegale inreis. Op basis van de eindevaluatie van de pilot,
voorzien in deze zomer, zal worden besloten tot het eventueel voortzetten
van de inzet van SAT’s in Nigeria en over de inzetmodaliteiten. Tevens
zal op basis van deze evaluatie worden bezien of SAT’s ook kunnen worden
ingezet op andere locaties.GatecontrolesOp bepaalde risicovluchten worden door de Koninklijke Marechaussee (KMar)
op Schiphol gatecontroles uitgevoerd. Dit houdt in dat passagiers al aan de
gate onderworpen worden aan een inreiscontrole. Deze controles hebben onder
andere tot doel te voorkomen dat reizigers zich in de lounge op Schiphol (vóór
de paspoortcontrole) ontdoen van hun (reis-)documenten dan wel betrokken kunnen
zijn of worden bij activiteiten op het gebied van mensenhandel en mensensmokkel.GezondheidHet WODC concludeert in zijn onderzoek dat de toegang tot medische zorg
wordt belemmerd door onwetendheid over het recht op zorg en de vergoedingsmogelijkheden
daarvoor bij zowel illegalen zelf als bij artsen, hulpverleners en baliemedewerkers.
Ook is sprake van een verschil in bereidheid van instellingen met betrekking
tot het verlenen van hulp aan illegalen. Vergeleken met autochtone patiënten
kwamen illegalen enkele jaren geleden vaker bij de gezondheidszorg met psychische
klachten en onder andere huidklachten en infectueuze of parasitaire aandoeningen.
De klachten waarmee illegalen bij de huisarts kwamen waren ernstiger dan die
van reguliere patiënten. De vraag van illegale vrouwen naar medische
zorg is de laatste jaren gegroeid.Ik houd vast aan het koppelingsbeginsel, op grond waarvan illegalen geen
aanspraak kunnen maken op toekenning van verstrekkingen, voorzieningen en
uitkeringen bij wege van een beschikking van een bestuursorgaan. Zij zijn
uitgesloten van verzekering op grond van de sociale ziektekostenverzekeringen
(AWBZ en Zorgverzekeringswet). Daarmee hebben zij geen recht op medische zorg
ten laste van die verzekeringen. Wel kunnen illegalen een beroep doen op de
verlening van medisch noodzakelijke zorg. De vraag welke medische
zorg in relatie tot de duur van het verblijf als noodzakelijke moet worden
gekwalificeerd, dient op grond van medische overwegingen door de zorgaanbieder
te worden beantwoord. Het is aan de arts om te bepalen of er sprake is van
medisch noodzakelijke zorg.In veel gevallen zal moeten worden geconstateerd dat de illegaal zelf
over onvoldoende financiële middelen beschikt om de kosten van verleende
zorg te voldoen. Het gevolg daarvan is dat de zorgaanbieder een financieel
risico loopt dat de kosten van de door hem aan een illegaal verleende zorg
niet aan hem worden vergoed. Nederland kent op dit moment meerdere regelingen
om dit risico zo klein mogelijk te houden. Omdat deze regelingen1 versnipperd zijn en niet alle zorg dekken is met een wetsvoorstel2 (TK 2007–2008, 31 249) uniformiteit gebracht
in de vergoedingsmogelijkheid voor zorgaanbieders die medisch noodzakelijke
zorg verlenen aan in betalingsonmacht verkerende illegalen. De bestaande financieringsmogelijkheden
voor eerstelijnszorg, ziekenhuiszorg en AWBZ-zorg worden samengevoegd tot één
regeling voor de financiering van medisch noodzakelijke zorg aan illegalen.
Het daartoe strekkende wetsvoorstel is onlangs door de Tweede Kamer aangenomen
en ligt sinds mei 2008, ter behandeling voor in de Eerste Kamer.Uitgangspunt van het wetsvoorstel is dat een illegaal die niet verzekerd
is zelf de kosten van de aan hem verleende medisch noodzakelijke zorg moet
betalen. Slechts in die gevallen waarin ondanks inspanningen van de zorgaanbieder
geen kostenverhaal op de patiënt, zijn eventuele verzekeraar, of een
andere voorziening mogelijk blijkt, kan de zorgaanbieder, onder voorwaarden,
een beroep doen op de bijdrageregeling die het wetsvoorstel biedt.Tijdens de behandeling van het wetsvoorstel is een aantal moties ingediend,
waaronder een motie over behandeling van illegale kinderen met een kinderbeschermingsmaatregel,
in alle door de AWBZ gefinancierde behandelcentra. Over de nadere uitwerking
van deze motie voer ik momenteel overleg met de minister van VWS en de minister
van J&G, zie in dit verband hetgeen hierover onder «Jeugdzorg»
is opgemerkt.In de motie van het lid Van Gerven wordt verzocht een voorlichtingscampagne
richting zorgverleners te starten over de mogelijkheden om de kosten voor
geleverde zorg aan onverzekerde illegalen vergoed te krijgen. In zijn brief
van 30 mei 2008 (Kamerstukken II, 2007/08, 31 249, nr. 32)
heeft de minister van VWS uw Kamer bericht dat deze voorlichting zal worden
opgezet en dat voorlichting wordt voorbereid door VWS in samenwerking met
het College voor Zorgverzekeringen (CVZ) en het ministerie van Justitie.Betreffende de toegang tot gezondheidszorg voor illegalen heeft de minister
van VWS bij brief van 28 april 2008 (TK 2007–2008, 31 249,
nr. 31) de Kamer een notitie van de Inspectie voor de Gezondheidszorg
(IGZ) toegezonden met resultaten van een verkennend onderzoek naar de zorg
voor illegalen. De Inspectie heeft geconcludeerd dat er momenteel geen structureel
probleem is met de toegang voor illegalen tot medisch noodzakelijke zorg en
dat een uitgebreid onderzoek niet nodig is. Voorts concludeert de IGZ dat
het niet nodig is om in zijn algemeenheid nog verder onderzoek te doen. Daar
komt bij, aldus de IGZ, dat verwacht mag worden dat realisatie van de plannen
van de regering om, net als bij de eerstelijnsgezondheidszorg, de financiering
van de ziekenhuiszorg aan illegalen structureel te regelen, een stevige bijdrage
levert aan oplossing van het probleem. Zoals hiervoor aangegeven ligt het
wetsvoorstel dat dit regelt mei 2008 ter behandeling voor in de Eerste Kamer. Ten slotte merkt de IGZ op dat zij alert zal blijven op meldingen op dit
terrein en deze ook grondig zal onderzoeken. Ook de minister van VWS hecht
eraan dat hier blijvend op wordt toegezien.Onderwijs en JeugdzorgHet WODC concludeert het volgende. Zowel illegalen zelf als hulpverleners
en onderwijsinstellingen waren enkele jaren geleden vaak niet op de hoogte
van het recht op onderwijs en vormen van jeugdzorg voor illegaal verblijvende
kinderen. Zowel in de onderwijssector als de jeugdzorg was sprake van problemen
rond de financiering van dienstverlening aan illegale kinderen.OnderwijsElk leerplichtig kind – legaal of illegaal – heeft recht op
onderwijs. Nederland is daartoe internationale verdragsrechtelijke verplichtingen
aangegaan. In algemene zin is het zo dat het volgen van onderwijs aan uitzetting
niet in de weg staat. Dit betekent dat op basis van het vreemdelingenbeleid
wordt getoetst of iemand rechtmatig in Nederland verblijft en dus recht heeft
op, of gebruik mag maken van, collectieve voorzieningen. Dit is neergelegd
in het koppelingsbeginsel. Het leerplichtige onderwijs vormt hierop echter
een uitzondering. Ook illegale leerlingen in de leerplichtige leeftijd kunnen
bekostigd onderwijs volgen.Deze leerlingen kunnen zich in principe op elke school aanmelden. Scholen
mogen geen leerlingen weigeren op grond van de verblijfsrechtelijke positie.
Bijzondere scholen (die op basis van een bepaalde grondslag zijn gesticht)
mogen evenwel leerlingen weigeren als de levensovertuiging van het kind niet
strookt met de levensovertuiging op basis waarvan de bijzondere school is
gesticht. In principe is het derhalve mogelijk dat een bijzondere basisschool
of een bijzondere school voor het voortgezet onderwijs een illegale leerling
weigert. Het is evenwel niet bekend of dit op grote schaal gebeurt.Basisscholen kunnen extra middelen krijgen (gewichtenmiddelen) voor alle
leerlingen wier ouders (zeer) laag zijn opgeleid. Scholen die voor deze gewichtenmiddelen
in aanmerking willen komen moeten een (door de ouders getekende) schriftelijke
verklaring kunnen overleggen waaruit blijkt dat de ouders van een (illegaal)
kind een lage opleiding hebben genoten.Scholen mogen voorts aan ouders een ouderbijdrage vragen. De betaling
van de ouderbijdrage is evenwel op basis van vrijwilligheid. Dus als (illegale)
ouders geen ouderbijdrage kunnen of willen betalen heeft dat geen consequenties
voor deelname aan het onderwijs van hun (illegale) kind.Op het moment dat een leerling (asielzoeker) zich bij het basis- of voortgezet
onderwijs meldt, kan de school het departement verzoeken hiervoor aanvullende
bekostiging te verstrekken op basis van de regeling aanvullende bekostiging
eerste opvang vreemdelingen aan scholen.Daarnaast kent het voortgezet onderwijs het zogenaamde Leerplus arrangement.
Kern is dat scholen die meer dan 30% leerlingen hebben uit probleemcumulatiegebieden
per leerling extra middelen ontvangen. Illegalen of nieuwe migranten wonen
vaak in probleemcumulatiegebieden.Er kan dus geconcludeerd worden dat er geen reden voor illegaal in Nederland
verblijvende ouders is om hun kinderen niet naar school te laten gaan. JeugdzorgIn het algemeen kunnen kinderen, die niet rechtmatig in Nederland verblijven
en die de leeftijd van achttien nog niet hebben bereikt, aanspraak maken op
provinciale jeugdzorg. Volgens een onderzoek in 2005 zouden niet alle jeugdzorginstanties
en ook de illegaal verblijvende kinderen en hun ouders op de hoogte zijn van
de wettelijke (on)mogelijkheden terzake.Aangezien illegaal verblijvende kinderen in het algemeen recht hebben
op provinciale jeugdzorg, zal bij de intake en indicatiestelling voor provinciale
jeugdzorg in eerste instantie niet geïnformeerd worden naar de wettelijke
verblijfstitel in Nederland. Mij zijn geen signalen bekend dat illegaliteit
een reden vormt voor het niet verlenen van provinciale jeugdzorg.In het WODC-onderzoek wordt aangegeven dat zich op het gebied van de financiering
van hulp aan illegaal verblijvende jeugdigen een probleem voordoet bij met
name AWBZ-zorg. Zoals in het rapport al wordt aangegeven biedt de uitbreiding
van het Koppelingsfonds hiervoor grotendeels een oplossing. Er resteert nog
een probleem bij de vergoeding van de ziektekosten van illegale jeugdigen
met een jeugdbeschermingsmaatregel. De medisch noodzakelijke zorg –
ook AWBZ-zorg – wordt verleend, ongeacht de vraag of en hoe de kosten
van die zorgverlening vergoed zullen worden. Maar omdat deze kinderen zijn
uitgesloten van de sociale ziektekostenverzekeringen, wordt de rekening van
verleende zorg aan zijn wettelijk vertegenwoordiger gestuurd, te weten Bureau
Jeugdzorg. De vergoeding voor voogdijpupillen voorziet niet in deze uitzonderlijke
kosten. Over dit laatste ben ik met de minister voor J&G en de minister
van VWS in gesprek over een oplossing.Het niet kunnen voldoen van de eigen bijdrage van illegale ouders voor
hun kind in een residentiële instelling, is gezien de status van de ouders
in veel gevallen begrijpelijk. Waar het niet kunnen opbrengen van de eigen
bijdrage van ouders aan de orde is, verleent het Landelijk Bureau Inning Onderhoudsbijdragen,
dat belast is met de inning van de ouderbijdragen, een tijdelijk opschorting
van de invordering. Periodiek wordt bezien of betaling nog steeds niet mogelijk
is. De algemene norm voor het wel kunnen betalen van de eigen bijdrage is
de bijstandsnorm alleenstaande ouder.In het WODC rapport wordt melding gemaakt van het gegeven dat het recht
op huurtoeslag komt te vervallen als een pleeggezin een illegaal verblijvend
kind opneemt. Deze problematiek zoals die ten aanzien van de opname van een
alleenstaande minderjarige vreemdeling in een pleeggezin heeft gespeeld, heeft
enige tijd geleden geleid tot aanpassing van de Algemene wet inkomensafhankelijke
regelingen (Awir). Ingevolge deze aanpassing wordt een alleenstaande minderjarige
vreemdeling in de zin van artikel 1, onderdeel e van de Regeling verstrekkingen
asielzoekers en vreemdelingen 2005 niet meer als medebewoner aangemerkt, waardoor
het recht op huurtoeslag van het pleeggezin niet langer afhangt van de verblijfsstatus
van deze AMV.Tot nu toe hebben mij nog geen signalen bereikt dat genoemde problematiek
eveneens geldt ten aanzien van andere categorieën minderjarige vreemdelingen
in pleeggezinnen. Mocht mij hiervan alsnog blijken, dan zal, uiteraard in
afstemming met de betrokken bewindspersonen, gezocht worden naar een oplossing
hiervoor.Criminaliteit en leefbaarheidIn het kader van criminaliteit kunnen uit het WODC-onderzoek de volgende
conclusies worden getrokken. In de periode 1997 tot en met september 2003
werden aangehouden illegalen meestal verdacht van illegaal verblijf of (veel
minder) van overtredingen. Het aantal en hetpercentage aanhoudingen
van illegalen wegens verdenking van het plegen van kleine delicten, m.n. diefstal
en het bezit van valse papieren, nam in deze periode toe. Er kan onderscheid
worden gemaakt in«verblijfscriminaliteit» (w.o. identiteitsfraude),«bestaanscriminaliteit» (w.o. diefstal), criminaliteit
gerelateerd aan drugsverslaving, «importcriminaliteit» (criminaliteit
door illegalen die in eigen land reeds strafbare feiten pleegden) en criminaliteit
die voortkomt uit contacten met criminele netwerken in Nederland.In reactie op dit hoofdstuk van het onderzoek zal ik mij niet beperken
tot het uiteenzetten van de getroffen en te treffen maatregelen ten aanzien
van de criminele illegalen. Ook maatregelen die kunnen zien op de niet-criminele
vreemdeling zullen worden meegenomen.Uitzetten of vastzettenIk leg prioriteit bij het aanpakken van illegaal verblijf van criminele
en overlast veroorzakende vreemdelingen. Daarom zijn vanuit de gedachte «uitzetten
of vastzetten» alle inspanningen erop gericht criminele vreemdelingen
uit te zetten. Mocht zulks (nog) niet mogelijk zijn, dan zijn de inspanningen
erop gericht de criminele illegaal zo lang mogelijk vast te zetten, met als
doel het wegnemen van de overlast voor de samenleving. Hieronder zal ik ingaan
op politieel vreemdelingentoezicht alsmede op instrumenten die in dat kader
worden ingezet. Vervolgens zal ik ingaan op vreemdelingrechtelijke maatregelen
gevolgd door maatregelen met een strafrechtelijke component. Afsluitend komt
het openbare orde beleid aan bod.Convenant politieDe bestrijding van illegaliteit levert een belangrijke bijdrage aan het
veiligheidsbeleid van het Kabinet. De politie speelt daarbij op grond van
de haar toegewezen bevoegdheden een belangrijke rol. Met de minister van Justitie
en de portefeuillehouder vreemdelingen van de Raad van Hoofdcommissarissen
heb ik aangegeven dat de uitvoering van de politiële vreemdelingentaak
onverminderd onder de aandacht van de korpsen dient te blijven.Zoals toegezegd door de minister van Justitie in het mondeling vragenuur
van 11 maart 2008 informeer ik u hieronder over de te maken afspraken
met de politie omtrent de uitvoering van de politiële vreemdelingentaak.Een landelijk convenant met de politie ten aanzien van de politiële
vreemdelingentaak voor de periode 2009–2011 is thans in voorbereiding.
Het streven is dat dit convenant in september 2008 ondertekend wordt.Belangrijke uitgangspunten van dit in voorbereiding zijnde convenant zijn:– de afspraak wordt gemaakt met de politie op concernniveau ten
aanzien van politiële vreemdelingentaak, inclusief de opsporing van migratiecriminaliteit;– de afspraak benadrukt dat de asieltaken van de politie (inclusief
taken in het kader van de regeling afwikkeling nalatenschap oude vreemdelingenwet),
waarvoor exogene financiering geldt, onverkort gehandhaafd blijven;– de doelstellingen en prioriteiten uit het convenant passen binnen
de kwaliteitseisen die aan de uitvoering van het vreemdelingenbeleid worden
gesteld, te weten:• humaan: met oog voor de vreemdelingen als persoon;• zorgvuldig: volgens de vastgestelde procedures en wettelijke kaders;• tijdig: binnen de vastgestelde termijnen; – de inbewaringstelling van kinderen en alleenstaande minderjarigen
wordt zoveel mogelijk voorkomen.Het in voorbereiding zijnde convenant legt met name de focus op de bijdrage
die de politie met de bestrijding van illegaliteit levert aan de openbare
orde en veiligheid in de Nederlandse samenleving. Het bestrijden van illegaliteit
geschiedt op twee manieren:• Aanpak gericht op de illegale vreemdeling ter fine van uitzetting;• Aanpak van migratiecriminaliteit: mensenhandel, mensensmokkel en
identiteitsfraude.Om de uitvoering van de politiële vreemdelingentaak optimaal te laten
bijdragen aan het veiligheidsbeleid van het kabinet, staat in het in voorbereiding
zijnde convenant de volgende prioritering voor het vreemdelingentoezicht beschreven:1) Criminele vreemdelingen;2) Vreemdelingen die overlast veroorzaken;3) Uitgeprocedeerde en/of illegale vreemdelingen.Deze prioritering betekent niet, dat de aanpak van vreemdelingen onder
de categorie 3 geen aandacht krijgt. Het adagium is dat het onvoldoende aandacht
geven aan de onderkant kan leiden tot aanwas aan de bovenkant. Het is dan
ook zaak dat de korpsen hun inspanningen in bepaalde mate over de drie categorieën
verdelen. De regionale realiteit is daarbij leidend.In het verlengde van bovenstaande prioritering zal extra aandacht worden
gevraagd voor de uitvoering van de werkwijze Vreemdelingen in de Strafrechtketen
(VRIS) en de procedure tot ongewenstverklaring.De inhoud van het in voorbereiding zijnde convenant ondersteunt de visie
van de portefeuillehouder vreemdelingen van de Raad van Hoofdcommissarissen
op de politiële vreemdelingentaak 2008–2011.Het visiedocument Politiële Vreemdelingentaak 2008–2011 «Op
de keten gericht» is gestoeld op vier pijlers:Pijler 1: Identificatie en identiteitsonderzoeken als specialisme van
de VreemdelingenpolitiePijler 2: Handhaving en toezicht in het kader van de VreemdelingenwetPijler 3: Opsporing en migratiecriminaliteitPijler 4: Samenwerking in de keten.Het visiedocument is inmiddels geaccordeerd in de Raad van Hoofdcommissarissen
en staat ter finale besluitvorming geagendeerd voor het Korpsbeheerdersberaad
van 21 juni 2008.MigratiecriminaliteitDe Vreemdelingenpolitie beschikt over veel informatie vanuit haar contacten
met vreemdelingen en op basis van haar relatie met ketenpartners. De informatiebronnen
binnen de vreemdelingenketen leveren inzicht in achtergronden, omstandigheden
en bewegingen van vreemdelingen en bieden potentieel aanknopingspunten voor
opsporing van migratiecriminaliteit. Ervaring in de omgang met vreemdelingen
door de Vreemdelingenpolitie leidt ertoe dat symptomen van fraude, misbruik
en uitbuiting vaak snel herkend worden wat aanleiding kan zijn tot het doen
van nader onderzoek, al dan niet in samenwerking met ketenpartners en andere
opsporingsdiensten. De specifieke informatiepositie, het netwerk en de ervaring
in het herkennen van symptomen van migratiecriminaliteit, legitimeren een
structurele bemoeienis en participatie in de bestrijding daarvan.In veel korpsen vinden initiatieven plaats om de Vreemdelingenpolitie
op basis van haar specifiek toegevoegde waarde structureel te
koppelen met de regionale informatiedienst en te laten samenwerken met opsporingsonderdelen.Technologische ontwikkelingen en biometrieMet het oog op een zo doelmatig en doeltreffend mogelijke uitvoering van
het vreemdelingenbeleid, daarbij inbegrepen het tegengaan van illegale immigratie
en het bestrijden van identiteitsfraude, zal in toenemende mate gebruik worden
gemaakt van biometrische kenmerken in de vreemdelingenketen. Biometrische
kenmerken betreffen unieke lichaamskenmerken van een persoon en met het gebruik
ervan kan een zeer betrouwbare koppeling worden gelegd tussen die persoon
en de van hem vastgelegde gegevens.In het vreemdelingentoezicht en in de asielprocedure wordt om deze reden
al langer gebruik gemaakt van vingerafdrukken. Deze biometrische gegevens
worden opgenomen in het biometrieregister voor de vreemdelingenketen, dat
per medio 2007 operationeel is geworden in de BasisVoorziening Vreemdelingen
(BVV). Daardoor zijn de biometrische gegevens en de identificerende administratieve
persoonsgegevens in de onlosmakelijk aan elkaar verbonden.De partners in de vreemdelingenketen werken nauw samen met elkaar, en
waar nodig ook met de strafrechtketen, om de identificatieprocessen en de
daarbij gebruikte technische hulpmiddelen op elkaar af te stemmen. Sinds 5
jaar wordt gewerkt volgens het Protocol Identificatie en Labeling (PIL), een
gestandaardiseerde werkwijze voor het identificeren van vreemdelingen en het
registreren van hun identificerende gegevens in de BVV.Ook in EU-verband wordt de waarde van biometrie als hulpmiddel bij identificatie
erkend. Al sinds 2003 worden in Eurodac (het Europees vingerafdrukkensysteem
ter ondersteuning van de uitvoering van het Europese asielbeleid) vingerafdrukken
van asielzoekers en illegale grensoverschrijders geregistreerd. De EU-lidstaten
gaan naar verwachting vanaf 2009 met behulp van het Europese visuminformatiesysteem
(EU-VIS) (biometrische) gegevens delen over visumaanvragen. Bij de visumaanvraag
zullen onder meer ook vingerafdrukken worden afgenomen en opgeslagen in het
systeem. Op de JBZ-Raad van 18 april 2008 is het voorstel over wijziging
van Verordening (EG) nr. 1030/2002 aangenomen (OJ L 115, d.d. 29-4-2008),
op grond waarvan de lidstaten een foto en twee vingerafdrukken zullen gaan
gebruiken in het uniforme model van de verblijfsvergunning voor onderdanen
van derde landen.Hierbij kan ook nog worden opgemerkt dat Nederland positief staat ten
opzichte van de Mededeling van de Europese Commissie waarin aangekondigd is
de mogelijkheden voor een in- en uitreissysteem te onderzoeken (TK 2007–2008,
22 112, nr. 625). Een (groot) deel van de illegaal verblijvende
vreemdelingen in de EU zijn ooit legaal ingereisd, maar hebben vervolgens
hun periode van legaal verblijf laten verstrijken zonder te vertrekken. Deze
groep kan door dit systeem beter kan worden geïdentificeerd.Thans wordt gewerkt aan een wetsvoorstel ter herziening van de Vw 2000,
zodat mogelijk wordt de vingerafdrukken in alle vreemdelingenprocessen te
gebruiken als hulpmiddel bij identificatie en identiteitsverificatie van vreemdelingen.Maatregelen VreemdelingenrechtVrijheidsbeperkende en -ontnemende maatregelen waarmee de vreemdeling
beschikbaar kan worden gehouden voor uitzetting zijn onmisbare instrumenten
bij de bestrijding van niet rechtmatig verblijf en het effectueren van daadwerkelijke
terugkeer. Het beschikbaar houden van de vreemdeling is van belang omdat een
deel van de illegalen op enig moment in zicht is geweest van de overheid,
bijvoorbeeld vanwege legale inreis, verblijfsrecht of een asielaanvraag, maar
zich heeft onttrokken aan het toezicht.Vrijheidsbeperking wordt momenteel reeds intensief toegepast als alternatief
voor bewaring van gezinnen met minderjarige kinderen, conform hetgeen is toegezegd
in mijn brief over het beleid inzake minderjarigen in vreemdelingenbewaring
(Kamerstukken II, 2007/08, 29 344 en 19 637, nr. 66). Voorts
wordt vrijheidsbeperking toegepast om asielzoekers die aan het einde van de
vertrektermijn het land nog niet hebben verlaten langer in het zicht van de
overheid te houden, zodat in een gecontroleerde omgeving toezicht kan worden
uitgeoefend terwijl er verder wordt gewerkt aan de terugkeer, conform hetgeen
is toegezegd in mijn brief van 1 februari 2008 over de stand van zaken
met betrekking tot de uitvoering van de Regeling ter afwikkeling van de nalatenschap
van de oude Vreemdelingenwet (Kamerstukken II, 2007/08, 31 018, nr. 33).De Vw 2000 biedt een aantal mogelijkheden om vreemdelingen beschikbaar
te houden. Zoals toegezegd in het spoeddebat van 23 april 2008 inzake
de plotselinge instroom van Chinese asielzoekers, zal ik hieronder ingaan
op de mijn voornemens om met ruimere toepassing van zowel vrijheidsbeperking
als -ontneming verder bij te dragen aan de bestrijding van illegaal verblijf.
Ik merk hierbij op dat alle hierna te bespreken maatregelen die een inbreuk
op de bewegingsvrijheid van vreemdelingen opleveren altijd op basis van een
individuele afweging van proportionaliteit plaatsvinden.– Vrijheidsbeperking voorafgaand aan de indiening
van een asielaanvraagZoals ik in het spoeddebat van 23 april 2008 heb aangegeven, is in
Nederland geen sprake van asieldetentie. Mensen die asiel aanvragen worden
niet vanwege het enkele feit dat zij asiel willen aanvragen van hun vrijheid
beroofd. Uitgangspunt is dat met het toepassen van vreemdelingenbewaring bij
vreemdelingen die een asielaanvraag in willen dienen of ingediend hebben terughoudend
wordt omgegaan.Bij grote groepen vreemdelingen ten aanzien van wie aanwijzingen bestaan
dat zij zich langere tijd illegaal in Nederland bevinden en die voorafgaand
aan de behandeling van hun aanvraag in de Tijdelijke Nood Voorziening (TNV)
worden ondergebracht is desalniettemin van belang dat een samenstel van maatregelen
wordt genomen om te voorkomen dat men zich wederom aan toezicht onttrekt.
De maatregelen behelzen de opvang, vrijheidsbeperking en toezicht. Ik heb
besloten in dergelijke situaties, betrokkenen zoveel mogelijk op te vangen
op één locatie, in de TNV. Voorts zal de vrijheid van beweging
beperkt worden door de maatregel ex artikel 56 Vw 2000 op te leggen in combinatie
met een één of twee maal daagse meldplicht, zoals recentelijk
reeds is gebeurd bij de groep Chinezen die asiel aanvroeg. Hoewel hiermee
niet kan worden gegarandeerd dat de vreemdeling de locatie niet (definitief)
verlaat, zal in deze situatie snel opgemerkt kunnen worden dat een vreemdeling
zich aan het toezicht onttrekt. Immers, zodra niet wordt voldaan aan de meldplicht
kan direct een adrescontrole plaatsvinden. Indien wordt vastgesteld dat de
woning of slaapplaats definitief is verlaten kan worden geconcludeerd dat
de vreemdeling met onbekende bestemming is vertrokken. Door de Vreemdelingenpolitie
zal in de omgeving van de TNV in dergelijke gevallen geïntensiveerd toezicht
worden gehouden, zodat kan worden ingegrepen wanneer de betreffende vreemdeling
buiten de locatie wordt aangetroffen. In dat geval zal in beginsel tot vrijheidsontneming
worden overgegaan. Om de juridische bevoegdheid om tot vrijheidsbeperking
over te gaan beter aan te laten sluiten bij een meer structurele en ruimere
toepassing zal ik een voorstel voorbereiden om artikel 56 Vw 2000 aan te passen.– Aanpassing bevoegdheid artikel 56 Vw 2000Artikel 56 Vw 2000 geeft de mogelijkheid om de vrijheid van beweging van
bepaalde categorieën vreemdelingen op grond van de openbare orde of de
nationale veiligheid te beperken. Met het opleggen van een vrijheidsbeperkende
maatregel – meestal opgelegd in combinatie met een meldplicht op grond
van artikel 54 Vw 2000 – kan toezicht worden gehouden zonder dat (direct)
de vreemdeling zijn vrijheid wordt ontnomen.Uit de parlementaire geschiedenis blijkt echter een zekere spanning tussen
het gebruik van de vrijheidsbeperkende maatregel dat de wetgever aanvankelijk
voor ogen stond en het ruimere en meer structurele gebruik dat thans wordt
beoogd. Om deze reden wordt een wetsvoorstel voorbereid dat als doel heeft
de juridische basis van deze maatregel beter te laten aansluiten bij de behoefte
in de praktijk. Beoogd wordt om een nieuw toetsingscriterium in artikel 56
Vw 2000 op te nemen, namelijk of toezicht wenselijk is met het oog op het
vertrek van de betreffende vreemdeling, Deze toets is lichter dan de toets
of de openbare orde en/of nationale veiligheid de oplegging van een vrijheidsbeperkende
maatregel vordert en kan dan ook worden gezien als een verruiming van de bevoegdheid.– VreemdelingenbewaringPrioriteit bij het vreemdelingentoezicht ligt bij vreemdelingen die op
grond van criminele antecedenten een risico vormen voor de openbare orde of
nationale veiligheid. Illegale vreemdelingen met een strafblad zullen na staandehouding
en/of ophouding primair op grond van artikel 59 Vw 2000 de vrijheidsontnemende
maatregel ter fine van uitzetting opgelegd krijgen. Dit geldt ook voor vreemdelingen
met criminele antecedenten die zich melden met een (herhaalde) asielaanvraag.
Zij zullen in beginsel reeds voorafgaande aan de behandeling van de asielaanvraag
in bewaring worden gesteld.Ten aanzien van vreemdelingen met een herhaalde asielaanvraag, die geen
criminele antecedenten hebben, zal bewaring vóór de indiening
van de asielaanvraag in beginsel niet aan de orde zijn. Ten aanzien van vreemdelingen
die een herhaalde asielaanvraag hebben ingediend, waarbij binnen de AC-procedure
is geconstateerd dat geen nieuwe feiten of gewijzigde omstandigheden naar
voren zijn gebracht, en die met toepassing van artikel 4:6 van de Algemene
wet bestuursrecht (Awb) zijn afgewezen, zal in beginsel gebruik worden gemaakt
van vreemdelingenbewaring na afwijzing. Bij de hier bedoelde categorie vreemdelingen
zal in de regel kunnen worden geconcludeerd dat het belang van de openbare
orde de inbewaringstelling vordert.De nieuwe werkwijze zal in de Vreemdelingencirculaire worden opgenomen.
De intensivering van de toepassing van bewaring ten aanzien van deze groep
zal binnen de bestaande capaciteit voor vreemdelingenbewaring plaatsvinden.– ToezichtbevoegdhedenHet algemeen belang vergt dat wordt opgetreden tegen vreemdelingen die
zich in strijd met de wettelijke bepalingen in Nederland bevinden. In het
beleid is dan ook opgenomen dat nauwlettend toezicht dient te worden gehouden
op de binnenkomst en de aanwezigheid van illegale vreemdelingen. In geval
van feiten en omstandigheden die, naar objectieve maatstaven gemeten, een
redelijk vermoeden van illegaal verblijf opleveren, dient controle
hierop plaats te vinden. In de Vw 2000 is aan de Vreemdelingenpolitie belangrijke
toezichtbevoegdheden toegekend. Zo kunnen op grond van artikel 50 Vw 2000
personen worden staande gehouden, overgebracht voor verhoor en opgehouden
voor onderzoek naar identiteit, nationaliteit en verblijfsrecht. De politie
is op grond van artikel 51 Vw 2000 bevoegd vervoermiddelen te doorzoeken.
Daarnaast maakt artikel 53 Vw 2000 het mogelijk om een woning te betreden
zonder toestemming van de bewoner. Voorts kan van een persoon tegen wie een
redelijk vermoeden van illegaal verblijf bestaat een identiteitsbewijs worden
gevorderd door de Vreemdelingenpolitie op grond van de uitgebreide identificatieplicht.De vreemdelingen die door de Vreemdelingenpolitie in het kader van het
vreemdelingentoezicht zijn aangetroffen en aan wie ter fine van uitzetting
vreemdelingenbewaring is opgelegd, zijn grotendeels ongedocumenteerd gebleken.
Althans door hen worden geen identiteitsdocumenten overgelegd. Indien de vreemdeling
ook nog eens geen of ongeloofwaardige verklaringen aflegt met betrekking tot
zijn identiteit en nationaliteit is onderzoek noodzakelijk. In vervolg op
de conclusies van de Commissie Evaluatie Vreemdelingenwet 2000 (TK 2004–2005,
26 732, nr. 102) zal worden bezien of verdere verruiming van bevoegdheden
in het kader van identiteitsonderzoek nodig danwel wenselijk is om doeltreffender
tot vaststelling van identiteit en nationaliteit te kunnen komen. Zo buigt
een expertgroep van de Vreemdelingenpolitie zich thans over de vraag of het
nuttig of wenselijk is de bestaande bevoegdheid ten aanzien van het binnentreden
van woningen te combineren met een bevoegdheid tot het doorzoeken van de woning
op identiteitsdocumenten.Verder wordt in samenwerking met de Vreemdelingenpolitie bezien of de
huidige wettelijke bevoegdheden met betrekking tot het kunnen zoeken naar
documenten of aanwijzingen ten aanzien van de identiteit en nationaliteit
in zaken (bijvoorbeeld mobiele telefoons) – mede in het licht van de
jurisprudentie op dit punt – voldoende ruimte bieden voor een efficiënte
uitoefening van de toegekende taken.– OngewenstverklaringEen ander instrument binnen de Vw 2000 om vreemdelingen die niet (meer)
in Nederland mogen verblijven uit ons land te weren, is de ongewenstverklaring.
Door de ongewenstverklaring wordt het verblijf in en illegale terugkeer naar
Nederland van de vreemdeling strafbaar. Een ongewenst verklaarde vreemdeling
die in Nederland verblijft, maakt zich schuldig aan een misdrijf (zie artikel
197 WvSr). Zo bestaat op grond van artikel 67 Vw 2000 de mogelijkheid om vreemdelingen
die niet rechtmatig in Nederland verblijven ongewenst te verklaren indien
zij bij herhaling een bij de Vreemdelingenwet strafbaar gesteld feit hebben
begaan. Het gaat dan om feiten zoals het zich niet melden bij de Korpschef
door een vreemdeling die geen rechtmatig verblijf heeft (art. 4.29 Vb 2000).Op 1 maart 2008 is een pilot gestart om ervaring op te doen met het
consequent ongewenst verklaren van mensen die meerdere keren als illegale
vreemdeling door de politie zijn staande gehouden. De pilot richt zich dus
op vreemdelingen die zich bij herhaling schuldig maken aan overtredingen van
de Vreemdelingenwet. De pilot is bedoeld om uit te zoeken in hoeverre een
consequenter en gerichter gebruik dan voorheen van een bestaande mogelijkheid
tot ongewenstverklaring bij deze doelgroep een geschikt instrument is om illegaal
verblijf in Nederland terug te dringen.Bij deze gelegenheid wil ik tevens ingaan op het verzoek van het lid Fritsma
(PVV) bij de regeling van werkzaamheden van 12 maart 2008 om een toelichting
op de beantwoording van schriftelijke kamervragen waarin is gemeld
dat van de circa 1300 vreemdelingen die in 2007 ongewenst zijn verklaard op
peildatum 1 februari 2008 ongeveer eenderde is uitgezet (TK, 2007–2008,
Aanhangsel van de Handelingen, nr. 1620). Van de in 2007 ongewenst verklaarde
vreemdelingen die nog niet zijn uitgezet, verblijft een deel in strafrechtelijke
detentie. Uitzetting is eerst mogelijk na ommekomst van de vrijheidsstraf.
Indien de uitzetting niet direct aansluitend aan de detentie wordt geëffectueerd,
wordt de vreemdeling in de regel in vreemdelingenbewaring geplaatst. Een deel
van de in 2007 ongewenst verklaarde vreemdelingen verblijft derhalve nog in
vreemdelingenbewaring ter fine van uitzetting. Door de Dienst Terugkeer&
Vertrek (DT&V) wordt gedurende de vrijheidsontnemende straf of maatregel
gewerkt aan de terugkeer van deze vreemdelingen. Deze vreemdelingen worden
centraal geplaatst op een locatie waar een apart organisatieonderdeel van
de DT&V is ingericht om het vertrek van deze categorie vreemdelingen te
realiseren. Van degenen die zich niet in detentie of in bewaring bevinden
zal een deel voor of na het uitreiken van de beschikking tot ongewenstverklaring
Nederland verlaten hebben, dan wel zich aan het toezicht onttrokken hebben.
Dit laatste kan eerst worden vastgesteld indien de vreemdeling wederom wordt
aangetroffen door de politie. Indien een ongewenstverklaarde vreemdeling niet
in het bezit is van identiteitsdocumenten, of zijn identiteit en/of nationaliteit
kan niet worden vastgesteld, kan de ongewenstverklaarde vreemdeling niet actief
worden uitgezet. In voorkomende gevallen kan de samenleving beschermd worden
door toepassing van de ISD maatregel of oplegging van TBS. Op de toepassing
van deze maatregelen op illegaal verblijvenden ga ik verderop in deze brief
nader in.Uitgangspunt van het OM is dat iedere aangehouden ongewenst verklaarde
vreemdeling wordt voorgeleid en wordt berecht. In de regel eist het OM de
eerste maal 2 maanden onvoorwaardelijke gevangenisstraf. Bij recidive wordt
steeds een maand extra geëist. De maximum straf is 6 maanden. Het OM
heeft een landelijk kader in voorbereiding voor de vervolging op grond van
artikel 197 WvSr, waarin deze uitgangspunten worden geformaliseerd.– Pilot ongewenstverklaring EU-burgersIn mijn brief van 13 augustus 2007 (TK 2006–2007, 19 637,
nr. 1168) heb ik uw Kamer geïnformeerd over een pilot inzake de
ongewenstverklaring van criminele EU-onderdanen. De drempel voor het inzetten
van vreemdelingenrechtelijke maatregelen tegen EU-onderdanen is hoog. Ongewenstverklaring
van EU-burgers is slechts mogelijk indien sprake is van een actuele, werkelijke
en ernstige bedreiging van een fundamenteel belang van de samenleving door
uitsluitend de persoonlijke gedragingen van de EU-onderdaan. Jurisprudentie
op dit terrein is nog beperkt. Het doel van de pilot is, om door toetsing
bij de rechter, kaders vast te kunnen stellen waarbinnen EU onderdanen ongewenst
kunnen worden verklaard.In vijftien zaken is door de Vreemdelingenpolitie inmiddels een voorstel
tot ongewenstverklaring ingediend, in vier gevallen gevolgd door een beschikking
waartegen inmiddels bezwaar is ingediend. In één zaak is het
bezwaar inmiddels afgewezen en is er beroep ingesteld.In de loop van 2008 zal toetsing van de eerste zaken door de rechter kunnen
plaatsvinden.– TerugkeermaatregelenDe uitvoering van het terugkeerbeleid is een belangrijk instrument bij
het tegengaan van illegaal verblijf. Het inzetten van het vertrektraject begint
onder meer bij het staande houden van de illegaal verblijvende vreemdeling door de Vreemdelingenpolitie of de KMar via het operationeel
vreemdelingentoezicht.Ook de afgelopen jaren is gebleken dat voor een effectieve uitvoering
van het terugkeerbeleid met name de medewerking van de vreemdeling zelf en
van landen van herkomst (in deze volgorde) bepalend is. Het verkrijgen van
de voor het vertrek benodigde (vervangende) reisdocumenten ten behoeve van
gedwongen terugkeer van ongedocumenteerde vreemdelingen, vormt hierbij het
grootste knelpunt. Wanneer vreemdelingen niet (in voldoende mate) aan hun
vertrek werken kan vertrek uit Nederland niet of niet tijdig worden gerealiseerd.
Zo komt het regelmatig voor dat in dergelijke gevallen buitenlandse autoriteiten
(vervangende) reisdocumenten niet of pas na lange tijd afgeven.Om tot een effectiever terugkeerbeleid te komen heb ik thans verschillende
maatregelen in voorbereiding.Maatregelen met strafrechtelijke raakvlakkenEvenzeer geldt dat wanneer illegalen zich in strafrechtelijke detentie
bevinden optimaal gebruik van deze periode van vrijheidsontneming moet worden
gemaakt om de uitzetting voor te bereiden. Het protocol Vreemdelingen in de
Strafrechtketen regelt de samenwerking tussen strafrecht- en vreemdelingenketen.– Vreemdelingen In de Strafrechtketen (VRIS)In 2007 is het VRIS-protocol opnieuw herzien. De belangrijkste punten
uit het herziene protocol zijn:• het onderscheiden van de stappen die door de ketenpartners worden
gezet in het geval van vreemdelingen met en vreemdelingen zonder rechtmatig
verblijf (dat is als gevolg van doorprocederen vaak geen constant gegeven);• het inrichten van locaties waar strafrechtelijk gedetineerde vreemdelingen
worden ondergebracht (te weten Alphen a/d Rijn en Veenhuizen);• het centraliseren van de terugkeeractiviteiten van de Dienst Terugkeer
en Vertrek bij deze strafrechtelijke locaties;• het verbeteren van de benodigde informatie-uitwisseling tussen
alle betrokken partijen;• Het in alle gevallen waar dit mogelijk is indienen van een voorstel
tot ongewenstverklaring.Het geautomatiseerde systeem dat de VRIS-werkwijze ondersteunt, bestaat
uit een koppeling tussen de Basisvoorziening Vreemdelingen (BVV) van de vreemdelingenketen
en de Verwijsindex Personen (VIP) van de strafrechtketen. Hiermee kunnen de
strafrechtketen en de vreemdelingenketen informatie over de vreemdeling geautomatiseerd
uitwisselen. De VIP-BVV koppeling zal in het najaar van 2008 worden uitgebreid
met onder andere nadere gegevens over het verblijf, de verwijderbaarheid en
de geplande einddatum van de detentie.– Inrichting Stelselmatige Daders (ISD)Met het oog op het voorkomen dat vreemdelingen die nog niet of moeilijk
uitzetbaar zijn gebleken opnieuw criminaliteit veroorzaken, biedt een langere
detentie meer mogelijkheden om de periode van tenuitvoerlegging te benutten
om een uitzetting te bewerkstelligen. Met het oog op «uitzetten of vastzetten»
heb ik in eerder genoemde brief van 13 augustus 2007 toegezegd uw Kamer
nader te informeren over mogelijke aanvullende strafrechtelijke maatregelen
met het oog op het voorkomen van overlast en/of criminaliteit door vreemdelingen
die nog niet of moeilijk uitzetbaar zijn gebleken. In mijn brief van 13 augustus 2007 gaf ik aan dat voor vreemdelingen
die nog niet of moeilijk uitzetbaar zijn gebleken, een langere detentie in
plaats van kortere vrijheidsstraffen meer tijd zou kunnen bieden voor het
bewerkstelligen van een uitzetting. De introductie van de mogelijkheid om
voor deze groep de ISD-maatregel toegankelijk te maken, leek op het eerste
gezicht minder werkbaar omdat reïntegratie in Nederland niet mogelijk
is.Alternatieven die ik toen al schetste om toch te komen tot een langere
detentieduur, namelijk:– het stapelen van strafbare feiten;– het stapelen van vonnissen;– de mogelijkheid benutten om bij meerderjarige zeer actieve veelplegers
een hogere onvoorwaardelijke vrijheidsstraf te vorderen conform de huidige
richtlijn van strafvordering;kunnen onverminderd worden toegepast.Onder het motto «uitzetten of vastzetten» ben ik echter tot
de overtuiging gekomen dat ook illegale vreemdelingen, die aan de criteria
van een stelselmatige dader voldoen, en niet uitgezet kunnen worden, structureel
voor langere tijd uit de maatschappelijke roulatie moeten kunnen worden genomen,
wanneer zij niet of moeilijk uitzetbaar zijn gebleken. Daarom acht ik het
thans van belang het mogelijk te maken de ISD-maatregel, zij het in een aangepaste
vorm, ook voor deze doelgroep te kunnen vorderen. Hierover heb ik uw kamer
reeds geïnformeerd in mijn brief van 4 juni 2008 (TK 2007–2008,
31 110, nr. 4) Het OM is doende om deze wijziging in de strafvorderingsrichtlijn
op te nemen.Omdat de maatregel voor deze categorie niet ziet op reïntegratie
in de Nederlandse samenleving wil ik daaraan de voorwaarde verbinden dat de
maatregel in zijn geheel intramuraal ten uitvoer zal worden gelegd. Evenals
bij overige veroordeelden tot de ISD-maatregel worden ook aan de illegale
vreemdelingen tijdens de maatregel de noodzakelijke zorg en relevante gedragsinterventies
aangeboden. In de komende periode zal ik, in samenspraak met de relevante
ketenpartners, deze mogelijkheid nader laten uitwerken en toepassen.– Terbeschikkingstelling (TBS)Bij brief van 25 maart 2008 (TK 2007–2008, 29 452, nr. 80)
heb ik reeds aangegeven dat de maatschappelijke veiligheid het uitgangspunt
vormt van mijn beleid. De primaire doelstelling van de tbs is beveiliging
van de samenleving. De tbs wordt opgelegd aan personen die lijden aan een
psychiatrische stoornis en een ernstig delict hebben gepleegd. Behandeling
van de stoornis is noodzakelijk om het recidivegevaar terug te brengen. Hierbij
maakt het niet uit of iemand wel of niet rechtmatig in Nederland verblijft.
Het is immers niet de verblijfstatus maar de stoornis gerelateerd aan het
delictgevaar die de grond vormt voor de oplegging van de tbs.Dit heeft tot consequentie dat de mogelijkheid van de tbs behouden moet
blijven voor delictgevaarlijke en psychisch gestoorde ongewenste of nog ongewenst
te verklaren vreemdelingen. Niet alleen de veiligheid van de maatschappij,
maar ook internationale morele verplichtingen liggen hieraan ten grondslag.Openbare ordebeleidOp het terrein van openbare orde heb ik er aan het begin van deze kabinetsperiode
voor gekozen niet op voorhand de glijdende schaal aan te scherpen. In mijn
brief van 13 augustus 2007 (TK 2006–2007, 19 637, nr. 1168)
heb ik u reeds gemeld dat gebleken is dat er geen conclusie getrokken kan
worden inzake de effectiviteit van de aanscherping uit 2002 en dat er
geen zicht bestaat op de mate waarin de voorgestelde verscherping effectief
zal zijn. Er bestaat bovendien het risico dat voorgestelde aanscherping contraproductief
zal zijn, bijvoorbeeld doordat zij onbedoeld tot intrekking van een verblijfsvergunning
zou kunnen leiden van een vreemdeling die geen wezenlijke bedreiging voor
de openbare orde vormt. Vooreerst zet ik in op een effectiever gebruik van
het bestaande instrumentarium. Zoals u uit voorgaande informatie kunt opmaken
werpt deze benadering de komende jaren concrete vruchten af. De optimalisering
van de samenwerking tussen de strafrechtketen en de vreemdelingenketen is
voor mij en de minister van Justitie een belangrijk instrument in het kader
van de bestrijding van illegaliteit. Openbare ordebeleid EU-lidstatenZoals toegezegd tijdens het Algemeen Overleg van 1 november 2007
over het vreemdelingen- en asielbeleid geef ik aan hoe andere EU-lidstaten
omgaan met het openbare ordebeleid.In haar rapport «Openbare orde en verblijfsbeëindiging»
van april 2005 is de Adviescommissie voor Vreemdelingenzaken in een kort bestek
ingegaan op het beleid in de ons omringende landen. In haar brief van 30 september
2005 (TK, vergaderjaar 2005–2006, 19 637, nr. 971) is de toenmalige
minister voor Vreemdelingenzaken en Integratie hier dieper op ingegaan. Ter
bekorting moge ik naar deze brief verwijzen. Onderstaande dient als aanvulling
hierop. Gelet op de verschillen tussen de diverse rechtssystemen en daarmee
samenhangende gronden voor verblijfsbeëinding, wordt in het onderstaande
omwille van de vergelijkbaarheid hoofdzakelijk uitgegaan van verblijfsbeëindiging
volgend op een veroordeling wegens een misdrijf.In Duitsland kan een onherroepelijk vonnis leiden tot uitzetting en verblijfsbeëindiging
van rechtswege. Afhankelijk van de aard van het misdrijf en de strafmaat kan,
in de termen van het Aufenthaltgesetz, sprake zijn van:a) imperatieve uitzetting;b) reguliere uitzetting, dat wil zeggen dat van de bevoegdheid tot uitzetting
slechts wordt afgezien wanneer specifieke omstandigheden daartoe aanleiding
geven;c) of discretionaire uitzetting, wat wil zeggen dat de uitzetting aan
de discretie van de bevoegde autoriteiten wordt overgelaten.Artikel 53 van het Aufenthaltgesetz bepaalt dat tot uitzetting moet worden
overgegaan indien de vreemdeling onherroepelijk is veroordeeld tot een onvoorwaardelijke
gevangenisstraf van twee (wegens bepaalde misdrijven) of drie jaar. Meerdere
straffen worden bij elkaar opgeteld. Bij een veroordeling wegens mensensmokkel
geldt geen ondergrens.Reguliere uitzettingen vereisen een veroordeling tot minimaal twee jaar
jeugddetentie of één of meer veroordelingen tot een onvoorwaardelijke
vrijheidsstraf. Ook een geldboete kan leiden tot uitzetting en daarmee tot
het van rechtswege vervallen van een verblijfsvergunning. Zo kan een onherroepelijke
geldboete wegens mensensmokkel aanleiding geven om over te gaan tot een reguliere
uitzetting.Voor een discretionaire uitzetting is geen minimum straf vereist, wel
dienen alle belangen van de vreemdeling zorgvuldig afgewogen te worden tegen
het algemeen belang.Omwille van de mogelijkheid tot vergelijking wordt hieronder, hoewel de
landen niet tot de EER behoren, het beleid weergegeven van Zwitserland, de
Verenigde Staten, Canada en Nieuw Zeeland.In Zwitserland kan een verblijfsvergunning worden ingetrokken als de vreemdeling
is veroordeeld tot een langdurige vrijheidsstraf of (bij herhaling)
een aanzienlijke inbreuk heeft gepleegd op de openbare orde of veiligheid.
Indien de vreemdeling langer dan 15 jaar rechtmatig verblijf heeft, dient
naast een langdurige vrijheidsstraf ook sprake te zijn van zeer ernstige inbreuk
op de openbare orde of veiligheid. Het Ausländergesetz hanteert geen
normen voor strafbedreiging en strafmaat. Wel dienen de autoriteiten te toetsen
aan de beginselen van proportionaliteit en evenredigheid. Uit jurisprudentie
blijkt dat naarmate de vreemdeling langer rechtmatig verblijft, ernstige misdrijven
(geweld-, zeden- of opiumdelicten) en met name recidive terzake van deze misdrijven
grond kunnen vormen om een verblijfsvergunning in te trekken.In de Verenigde Staten kan een vreemdeling worden uitgezet na een voordeling
wegens een aantal misdrijven. Afhankelijk van de aard van het misdrijf, geldt
een minimum strafmaat om tot uitzetting over te kunnen gaan. Zo geeft bijvoorbeeld
een veroordeling tot minder dan een jaar wegens inbraak of diefstal geeft
geen grond om tot verblijfsbeëindiging over te kunnen gaan. Veroordelingen
wegens wapenhandel geven daar daarentegen wel grond toe, ongeacht de strafmaat.
Voor het merendeel van misdrijven hoeft met het oog op de uitzetting van de
dader geen rekening gehouden te worden met de duur van zijn rechtmatig verblijf.In Canada kan een verblijfsvergunning worden ingetrokken na een veroordeling
wegens een misdrijf met een strafbedreiging van ten minste tien jaar, of na
een veroordeling tot een gevangenisstraf van meer dan zes maanden. Hierbij
wordt geen relatie gelegd met de duur van het rechtmatig verblijf.In Nieuw-Zeeland kan een vreemdeling na een veroordeling worden uitgezet.
Verblijfsbeëinding volgt van rechtswege op de uitzetting. In de Nieuw
Zeelandse systematiek is de duur van het rechtmatig verblijf gerelateerd aan
de strafbedreiging of de strafmaat. Een houder van een verblijfsvergunning
kan worden uitgezet:• indien hij bij een rechtmatig verblijf van minder dan twee jaar
is veroordeeld tot een vrijheidsstraf van 3 maanden of meer;• indien hij bij een rechtmatig verblijf van minder dan vijf jaar
bij herhaling is veroordeeld wegens misdrijven met elk een strafbedreiging
van 12 maanden of meer;• indien hij bij een rechtmatig verblijf van minder dan vijf jaar
is veroordeeld wegens een misdrijf met een strafbedreiging van 12 maanden
of meer, of de strafmaat 12 maanden of meer bedraagt;indien hij bij een rechtmatig verblijf van minder dan 10 jaar is veroordeeld
tot een vrijheidsstraf van 5 jaar of meer.(Ex)-AMV’sDe AMV wordt in de rapportage niet apart behandeld. De AMV heeft als alleenstaande
minderjarige tot het moment van vertrek recht op door het Rijk verstrekte
opvang, heeft daarbij recht op vergoeding van de kosten voor de gezondheid
en is (gedeeltelijk) leerplichtig: de AMV heeft, in het kort, huisvesting
en gaat naar school. Deze faciliteiten worden beëindigd bij het bereiken
van de meerderjarigheid. Het rapport geeft aan dat er wel reden is om veldonderzoek
te doen naar de leefomstandigheden van (illegaal verblijvende) ex-AMV’s,
daar naar die groep geen eerder wetenschappelijk onderzoek is verricht. Ik
ervaar dit als een lacune. De aanbeveling om aanvullend veldwerkonderzoek
hiernaar uit te voeren neem ik daarom ook over. Het WODC is verzocht een dergelijk
onderzoek op zich te nemen.Vooruitlopend op de uitkomsten van dit onderzoek is tijdens een VAO van
12 april 2007 een motie ingediend door de leden Spekman c.s (TK 2007–2008, 19 637, nr. 1145). In deze motie werd de regering
verzocht om, in afwachting van nieuw beleid voor alleenstaande minderjarige
vreemdelingen (AMV’s), met een plan van aanpak te komen voor de reeds
hier te lande verblijvende ex-AMV’s.Op 21 december 2007 berichtte ik uw Kamer per brief (TK 2007–2008,
27 062, nr. 61) tussentijds over de uitvoering van de motie. Die
brief bevatte het eerste deel van het plan van aanpak, met maatregelen op
het gebied van de toelating en de terugkeer van ex-AMV’s.Bij brief van 26 mei 2008 (TK 2007–2008, 27 062, nr. 62)
heb ik uw Kamer geïnformeerd over het door mij getroffen pakket aan maatregelen
ter complementering op de uitvoering van de motie van de leden Spekman c.s.
Deze brieven bevatten mijn beleidsvoornemens om de problematiek van de ex-AMV’s
aan de pakken. Het centrale uitgangspunt is dat ik maximaal inzet op terugkeer
van AMV’s zonder bestendig verblijfsperspectief voor de achttiende verjaardag.
Dan kan de AMV immers terugkeren vanuit een situatie dat hij opvang geniet
op grond van de minderjarigheid. Tevens beoog ik met maatregelen ter preventie
van wederrechtelijke instroom en repressie van criminele activiteiten te voorkomen
dat minderjarigen in uitbuitingssituaties terecht komen. Voor de invulling
van deze voornemens verwijs ik naar eerdergenoemde brieven waarin de maatregelen
ter uitvoering van de motie van de leden Spekman c.s. staan toegelicht.Naast de door mij reeds getroffen maatregelen, heb ik ook aangekondigd
dat ik het AMV-beleid zal herijken. Daarbij betrek ik nadrukkelijk de problematiek
van AMV’s en ex-AMV’s die in de illegaliteit dreigen te verdwijnen.Bij de herijking zal ook aandacht zijn voor de AMV die aan de grens wordt
aangetroffen en die geen asielachtergrond heeft, c.q. niet aangeven asiel
te willen aanvragen. Nader in kaart zal moeten worden gebracht in wat voor
soort situaties deze minderjarigen worden aangetroffen, en tegen welke knelpunten
de (overheids)diensten die met deze minderjarigen te maken hebben aanlopen.
Ook wordt gekeken naar de effectiviteit van het instrument vreemdelingenbewaring
ten aanzien van deze groep, en de inzet van eventuele alternatieven voor vreemdelingenbewaring.
Ten slotte zal ik vanzelfsprekend aandacht geven aan mogelijke problematiek
rondom mensenhandel en/of uitbuiting bij deze specifieke groepen minderjarigen.
Ik heb in mijn brief reeds geconstateerd dat het huidige beleid inzake alleenstaande
minderjarige vreemdelingen onbedoelde negatieve neveneffecten heeft. Mijn
uitgangspunt is de bescherming van de minderjarige. Ik zal passende maatregelen
nemen om de belangen van het kind te waarborgen en de hierboven genoemde ongewenste
neveneffecten van het huidige beleid bestrijden.De staatssecretaris van Justitie,N. Albayrak XNoot1Ter inzage gelegd bij het Centraal Informatiepunt Tweede Kamer.XNoot1In mijn brief aan uw Kamer d.d. 13 augustus 2007, (TK 2006–2007,
19 637, nr. 1168) heb ik toegezegd uw Kamer nader te informeren
over mogelijke aanvullende strafrechtelijke maatregelen met het oog op het
voorkomen van overlast en/of criminaliteit door vreemdelingen die nog niet
of moeilijk uitzetbaar zijn gebleken. In het mondeling vragenuur van 11 maart
2008 heeft de minister van Justitie toegezegd daarbij in te gaan op de strafrechtelijke
aanpak van illegale veelplegers. Tevens is bij die gelegenheid toegezegd om
in te gaan op de afspraken met de politie omtrent de uitvoering van de politiële
vreemdelingentaak. Voorts heb ik tijdens het AO op 1 november 2007 uw
Kamer toegezegd aan te geven hoe andere EU-lidstaten omgaan met het openbare
ordebeleid. Tot slot heeft het lid Fritsma (PVV) bij de regeling van werkzaamheden
van 12 maart 2008 gevraagd om een toelichting op de beantwoording van
schriftelijke kamervragen waarin is gemeld dat van de circa 1300 vreemdelingen
die in 2007 ongewenst zijn verklaard op peildatum 1 februari 2008 ongeveer
eenderde is uitgezet (TK, 2007–2008, Aanhangsel van de Handelingen,
nr. 1620).XNoot1De Midden- en Oost-Europese landen die in 2004 toetraden tot de EU: Polen,
Estland, Letland, Litouwen, Slovenië, Slowakije, Tsjechië en Hongarije.XNoot1Voor eerstelijnszorgaanbieders is er een bijdragemogelijkheid op grond
van het reglement van de Stichting Koppeling. Voor de ziekenhuissector kunnen
oninbare vorderingen neerdalen in de beleidsregel afschrijvingskosten dubieuze
debiteuren. Op grond van een rechterlijke uitspraak kan een bijdrage in de
kosten worden gevraagd voor zorg samenhangend met een gedwongen opname in
het kader van de Wet Bijzondere opnemingen in psychiatrische ziekenhuizen
(BOPZ). Voor overige AWBZ-zorg is er geen vergoedingsmogelijkheid.XNoot2Wijziging van de Zorgverzekeringswet in verband met de verstrekking van
bijdragen aan zorgaanbieders die inkomsten derven ten gevolge van het verlenen
van medisch noodzakelijke zorg aan bepaalde groepen vreemdelingen en van de
Algemene Wet Bijzondere Ziektekosten met het oog op verzekering van bepaalde
groepen minderjarige vreemdelingen (Kamerstukken 2007/08, 31 249). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-19637-1207.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl