Wet buitenlandse schepen; Advies en nader rapport
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-07 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 29394, nr. 4

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

15-01-2004

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2003-2004

29394 nr. 4

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamOndertekeningBijlage bij het advies van de Raad van State van 25 oktober 2002, no.W09.02.0200/V,
met redactionele kanttekeningen die de Raad in overweging geeft.Voorstel van wetMemorie van toelichting
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 29394Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 44 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
29 394Voorziening om ter uitvoering van besluiten van instellingen van de
Europese Unie regels te kunnen stellen ten aanzien van buitenlandse schepen
(Wet buitenlandse schepen)nr. 4ADVIES RAAD VAN STATE EN NADER RAPPORT1Hieronder zijn opgenomen het advies van de Raad van State d.d. 25 oktober
2003 en het nader rapport d.d. 24 december 2003, aangeboden aan de Koningin
door de minister van Verkeer en Waterstaat. Het advies van de Raad van State
is cursief afgedrukt.Bij Kabinetsmissive van 15 mei 2002, no.02 002290, heeft Uwe Majesteit,
op voordracht van de Minister van Verkeer en Waterstaat, bij de Raad van State
ter overweging aanhangig gemaakt het voorstel van wet met memorie van toelichting,
houdende een voorziening om ter uitvoering van verdragen en besluiten van
volkenrechtelijke organisaties regels te kunnen stellen ten aanzien van schepen
onder vreemde vlag (Wet voorschriften buitenlandse schepen).Het wetsvoorstel strekt ertoe een wettelijke voorziening te creëren
op grond waarvan uitvoering kan worden gegeven aan voor Nederland bindende
verdragen en besluiten van volkenrechtelijke organisaties, voorzover deze
verdragen en besluiten ertoe verplichten regels te stellen ten aanzien van
buitenlandse schepen. Met het voorstel is onder meer beoogd de uitvoering
van een aantal specifieke communautaire en regionale verplichtingen met betrekking
tot buitenlandse schepen mogelijk te maken. Het wetsvoorstel is opgezet als
een raamwet. Kern van het wetsvoorstel is artikel 3, dat het zonder meer mogelijk
maakt bij of krachtens algemene maatregel van bestuur regels te stellen ter
uitvoering van een besluit van één of meer van de instellingen
van de Europese Unie, een voor Nederland bindend verdrag of een besluit van
een volkenrechtelijke organisatie. Deze regels kunnen betrekking hebben op
de veiligheid van buitenlandse schepen, op de veiligheid en gezondheid van
opvarenden van buitenlandse schepen, het vervoer van lading aan boord van
buitenlandse schepen, met inbegrip van het vervoer van dieren, en de leef-
en werkomstandigheden aan boord van deze schepen. De Raad van State is van
mening dat er geen noodzaak bestaat voor een zo ruime en algemene delegatie
van wetgevende bevoegdheid. Verder maakt de Raad ook opmerkingen over de overige
bepalingen van het wetsvoorstel. Hij is van mening dat over het voorstel in
deze vorm niet positief kan worden geadviseerd.Blijkens de mededeling van de directeur van Uw Kabinet van 15 mei 2002,
nr. 02.002290, machtigde Uwe Majesteit de Raad van State zijn advies inzake
het bovenvermelde voorstel van wet rechtstreeks aan mij te doen toekomen.
Dit advies, gedateerd 25 oktober 2002, nr. WO9.02.0200/V, bied ik U hierbij
aan. 1. Implementatie bij of krachtens algemene maatregel van bestuurArtikel 3 van het wetsvoorstel verschaft een algemene wettelijke grondslag
voor de vaststelling van regels ter uitvoering van voor Nederland bindende
verdragen of besluiten van de Europese Unie, van verdragen en van besluiten
van volkenrechtelijke organisaties met betrekking tot de veiligheid van buitenlandse
schepen en hun opvarenden, het vervoer van lading aan boord van deze schepen
en de leef- en werkomstandigheden aan boord daarvan. Met het wetsvoorstel
wordt beoogd een algemene voorziening te bieden ter uitvoering van communautaire
en andere internationale verplichtingen, terwijl op deze wijze ook het risico
dat de wet regelmatig aanpassing zou behoeven, kan worden geminimaliseerd,
aldus de memorie van toelichting. Voorts wordt er in de memorie van toelichting
op gewezen dat de communautaire en internationale verplichtingen waaraan op
grond van dit wetsvoorstel uitvoering kan worden gegeven, geen wezenlijke
ruimte laten voor nationaal beleid.1Volgens het kabinetsstandpunt van 12 augustus 1999 over de versnelde implementatie
van EG- en andere internationale besluiten dient als uitgangspunt te gelden,
dat implementatie van internationale verplichtingen plaatsvindt volgens de
gebruikelijke procedures en op het geëigende niveau van regeling. Aanwijzing
339 van de Aanwijzingen voor de regelgeving (Ar) geeft ten aanzien van delegatie
bij EG-implementatie (met de aanwijzingen 23 en 24 Ar) het algemene kader
voor de bepaling van de gevallen waarin tot delegatie van regelgevende bevoegdheid
kan worden besloten, welk kader naar het oordeel van de Raad ook in het onderhavige
geval dient te worden gerespecteerd. Zolang de te implementeren regels van
technische en gedetailleerde aard zijn en weinig ruimte laten voor een beleidsinhoudelijke
keuze bij de implementatie, bestaat tegen een delegatie weinig bezwaar. Maar
aanwijzing 339 Ar verzet zich ertegen om een ongelimiteerde delegatie in de
wet op te nemen. Bij de implementatie van communautaire en andere internationale
regelingen dient naar de mening van de Raad de gebruikelijke procedure op
het geëigende niveau van wetgeving te worden gevolgd, tenzij er dringende
redenen zijn om daarvan af te wijken. Uit de memorie van toelichting blijkt
niet welke dringende redenen er zijn om het wetsvoorstel niet in overeenstemming
te laten zijn met vorengenoemd kabinetsstandpunt.De voorgestelde delegatiebepaling is naar de mening van het college te
ruim en te algemeen, de bevoegdheid is niet gekoppeld aan nauwkeurig afgebakende
onderwerpen en ook niet beperkt tot de materie van (een onderdeel van) een
bestaande wet. Het wetsvoorstel zelf voorziet alleen in strafbaarstelling
en in handhavingbevoegdheden. Voor de materiële regels en voor een eventueel
vergunningenstelsel komt het voorstel neer op een vrijwel blanco delegatie.
Ten slotte is de bevoegdheid niet beperkt tot EG-besluiten, maar geldt zij
ook voor verdragen en besluiten van volkenrechtelijke organisaties. Bij de
laatstgenoemde categorie doet zich het probleem van korte implementatietermijnen
in veel mindere mate voor.De Raad is van mening dat artikel 3 niet in overeenstemming is met het
kabinetsstandpunt en de daarin omschreven ruimte voor delegatie respectievelijk
aanwijzing 339 Ar, zoals die aanwijzing thans luidt.1. Implementatie bij of krachtens algemene maatregel van bestuurDe Raad refereert aan het kabinetsstandpunt over versnelde implementatie
en wijst op het daarin neergelegde uitgangspunt dat de implementatie van internationale
verplichtingen plaatsvindt volgens de gebruikelijke procedures en op het geëigende
niveau van regeling. Met het wetsvoorstel is echter niet beoogd aan dat uitgangspunt
te tornen. Wat het voorstel beoogt, is een voorziening te treffen voor de
bijzondere situatie dat de Schepenwet als rijkswet niet het juiste kader is
om ten aanzien van buitenlandse schepen uitvoering te geven aan communautaire
besluiten met betrekking tot de zeescheepvaart. Deze op artikel 80, tweede
lid, van het EG-verdrag gebaseerde besluiten zijn binnen het Koninkrijk immers
uitsluitend voor het land Nederland verbindend. Uitvoering daarvan in rijkswetgeving
is, om redenen uiteengezet in de memorie van toelichting bij het wetsvoorstel,
nodig noch wenselijk. Het voorstel om naast de Schepenwet, waarin (voorzover
het koninkrijksaangelegenheden betreft) voor het Koninkrijk invulling wordt
gegeven aan de vlaggenstaatjurisdictie, een aparte wettelijke voorziening
te treffen waarmee het land Nederland ter voldoening aan communautaire regelgeving
nadere invulling kan geven aan zijn «territoriale» bevoegdheden als haven- en kuststaat, dient vooral tegen deze achtergrond te worden
beschouwd.Het vorenstaande laat onverlet dat de opmerkingen van de Raad aanleiding
zijn geweest om de delegatie van regelgevende bevoegdheid waarin het wetsvoorstel
voorzag, te heroverwegen. Zo is bij nader inzien de mogelijkheid om naast
EU-verplichtingen tevens uitvoering te geven aan internationale verdragsverplichtingen
komen te vervallen en is de materie waarop het wetsvoorstel betrekking heeft,
beperkt tot de materie waarop ook de Schepenwet betrekking heeft. Door de
koppeling tussen de krachtens de Schepenwet gestelde regels en de krachtens
dit wetsvoorstel te stellen regels (zie artikel 3), is een duidelijker aansluiting
bij de Schepenwet gezocht. Door die aansluiting is de noodzaak voor (het oorspronkelijke)
artikel 4 komen te vervallen.Dat het wetsvoorstel het karakter van een raamwet blijft houden, is naar
het oordeel van ondergetekende onontkoombaar. De verschillende richtlijnen
waartoe dit voorstel van wet tot uitvoering strekt, bevat een grote diversiteit
aan verplichtingen. Het gaat onder meer om de registratie van opvarenden,
de stabiliteiteisen met betrekking tot ro-ro-passagiersschepen, het stelsel
van verplichte onderzoeken voor bepaalde ro-ro-veerboten en hogesnelheidspassagiersschepen
en het verplicht aan boord hebben van een reisgegevensrecorder. Door deze
diversiteit aan communautaire verplichtingen is het niet mogelijk om op het
niveau van de wet in een algemene norm te voorzien.In het gewijzigde artikel 3 is voorzien in delegatie van regelgevende
bevoegdheid op het niveau van een ministeriële regeling. Deze keuze vloeit
voort uit de aard van de te implementeren richtlijnen. Die richtlijnen bevatten
veelal technische en gedetailleerde regels, alsmede specifieke aanvullingen
van geringe aard op reeds bestaande regels. Zo bepaalt bijvoorbeeld richtlijn
nr. 1998/41/EG van de Raad van de Europese Unie van 18 juni 1998 inzake de
registratie van opvarenden van passagiersschepen die vanuit of naar havens
in de lidstaten van de Gemeenschap varen (PbEG L 188) dat voor het vertrek
van een passagiersschip gegevens als namen, voornamen en leeftijd van de passagiers
aan een registratiebeambte moeten worden doorgegeven. Richtlijn nr. 1998/18/EG
van de Raad van de Europese Unie van 17 maart 1998 inzake veiligheidsvoorschriften
en -normen voor passagiersschepen (PbEG L 144) bevat gedetailleerde en technische
eisen inzake de veiligheidseisen (o.m. bescherming tegen en opsporing van
brand en reddingsmiddelen) met betrekking tot passagiersschepen die voor binnenlandse
reizen worden gebruikt. Richtlijn nr. 2003/25/EG van het Europees Parlement
en de Raad van de Europese Unie van 14 april 2003 betreffende specifieke stabiliteitsvereisten
voor ro-ro-passagiersschepen (PbEU L 123) bevat gedetailleerde eisen met betrekking
tot de invloed van een hoeveelheid aangenomen verzameld zeewater op de stabiliteit
van die schepen, alsmede de wijze waarop die aangenomen hoeveelheid zeewater
wordt berekend.Het bij ministeriële regeling stellen van dergelijke regels is in
lijn met het kabinetsstandpunt inzake delegatie van regelgevende bevoegdheid.2. De Nederlandse rechtsmacht aangaande buitenlandse zeeschepen Het wetsvoorstel roept vragen op over de territoriale reikwijdte van de
Nederlandse rechtsmacht en de volkenrechtelijke grenzen die daaraan zijn gesteld.
Daarbij moet onderscheid worden gemaakt tussen de normstellende rechtsmacht
en de handhavingrechtsmacht. De Raad maakt in dit verband de volgende opmerkingen.a. Artikel 3 van het wetsvoorstel voorziet in de vaststelling van regels
voor buitenlandse schepen bij of krachtens algemene maatregel van bestuur.
Het wetsvoorstel bepaalt echter niets over de territoriale reikwijdte van
deze regels: of zij alleen zullen gelden in de territoriale zee, in de Nederlandse
exclusieve economische zone, of zelfs in de volle zee. Het is noodzakelijk
dat de territoriale reikwijdte van de wet in de wet zelf wordt vastgelegd.
Dat de EG-richtlijnen daar zelf niet altijd duidelijk over zijn, doet aan
die noodzaak niet af.b. Artikel 13 van het wetsvoorstel voorziet onder meer in de strafbaarstelling
van de overtreding van regels die op grondslag van het wetsvoorstel zullen worden vastgesteld. Het vierde lid bepaalt dat de toepassing van het
eerste en het tweede lid van dit artikel wordt beperkt door de in het volkenrecht
erkende uitzonderingen. Het vierde lid is volgens de toelichting op dit artikel
opgenomen, omdat het VN-Zeerechtverdrag1 zich
in een aantal gevallen verzet tegen het opleggen van vrijheidsbenemende straffen
aan bemanningen van buitenlandse schepen. In het wetsvoorstel ontbreekt evenwel
een bepaling die rechtsmacht van de Nederlandse rechter vestigt. Volgens de
artikelen 2 en 3 van het Wetboek van Strafrecht is de Nederlandse strafwet
toepasselijk op eenieder die zich in Nederland of buiten Nederland aan boord
van een Nederlands schip aan een strafbaar feit schuldig maakt. De Nederlandse
strafwet is dus niet van toepassing op buitenlandse zeeschepen die zich buiten
de Nederlandse territoriale zee bevinden. Indien beoogd wordt bepaalde overtredingen
die worden begaan aan boord van buitenlandse schepen buiten de Nederlandse
territoriale zee strafbaar te stellen, dient daartoe een formeel-wettelijke
voorziening te worden getroffen die de Nederlandse rechtsmacht vestigt. De
in artikel 3 voorziene delegatie kan daartoe niet dienen.c. In artikel 15 van het wetsvoorstel wordt een wijziging voorgesteld
van de Wet voorkoming verontreiniging door schepen (WVVS). Daarin wordt voorzien
in een uitbreiding van de mogelijkheden om op grond van die wet uitvoering
te geven aan communautaire en internationale verplichtingen. Volgens artikel
5, derde lid, WVVS is het in het eerste lid van dat artikel voorziene verbod
ook van toepassing op buitenlandse schepen gedurende de tijd dat deze zich
in de Nederlandse territoriale zee bevinden. Niet duidelijk is of het de bedoeling
is om de toepassing van de verplichtingen die uit de communautaire en andere
internationale regels voortvloeien ook van toepassing te doen zijn op andere
zeegebieden waarin de buitenlandse zeeschepen zich bevinden. In dat geval
dient de uitbreiding van de rechtsmacht te worden gepreciseerd.d. Het wetsvoorstel voorziet in een groot aantal bestuursrechtelijke en
handhavingsbevoegdheden van de Nederlandse overheid ten opzichte van buitenlandse
zeeschepen met daaruit voortvloeiende verplichtingen voor de kapiteins van
deze schepen. In dit verband kan worden gewezen op artikel 3, tweede lid,
onder b en c, en derde lid, op artikel 4, eerste lid, onder b, alsmede op
de artikelen 5, 6, 8, 9 en 10. Niet geregeld is in welke zeegebieden deze
bevoegdheden kunnen worden uitgeoefend. De reikwijdte van deze bevoegdheden
zal in de wet zelf moeten worden vastgelegd.e. Op grond van artikel 7, eerste lid, van het wetsvoorstel is een toezichthouder
bevoegd woongedeelten van buitenlandse schepen binnen te treden zonder toestemming
van de bewoner. Dit binnentreden van woongedeelten aan boord van buitenlandse
schepen is een beperking van artikel 12 GW en artikel 8 van het Europees Verdrag
tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden (EVRM).
Artikel 12 GW verlangt een formeelwettelijke grondslag voor deze bevoegdheid.
De omschrijving van de zeegebieden waarin deze bevoegdheid kan worden uitgeoefend
zal ook daarom in het wetsvoorstel zelf moeten worden opgenomen.De Raad is van mening dat het wetsvoorstel dient te worden aangepast in
het licht van vorenstaande opmerkingen.2. De Nederlandse rechtsmacht aangaande buitenlandse zeeschepena. Naar aanleiding van de opmerking van de Raad is in de artikelen 2 en
3 de territoriale reikwijdte nader bepaald. Naar aanleiding daarvan is de
memorie van toelichting eveneens aangepast.De verschillende richtlijnen tot implementatie waarvan dit wetsvoorstel
strekt, bevatten veelal een verschillend toepassingsbereik. Zo is richtlijn
nr. 1998/18/EG van toepassing op passagiersschepen en hogesnelheidsschepen
die worden gebruikt voor nationale reizen. Richtlijn nr. 1999/35/EG is van
toepassing op de veilige exploitatie van geregelde diensten van ro-ro-veerboten
en hogesnelheidspassagiersschepen van en naar havens in de lidstaten van de
Gemeenschap. Derhalve is in artikel 2 bepaald dat het wetsvoorstel van toepassing
is op buitenlandse schepen in Europese wateren onder Nederlandse jurisdictie.
Voor de omschrijving van dit toepassingsbereikis aangesloten bij
het voorstel van rijkswet tot instelling van een Onderzoeksraad voor veiligheid
(Rijkswet Onderzoeksraad voor veiligheid) (Kamerstukken II 2002/03, 28 634
(R 1727)).b. De communautaire besluiten ter uitvoering waarvan dit wetsvoorstel
strekt, zijn veelal van toepassing in een haven van een van de lidstaten van
de EU of in de territoriale zee van een van die lidstaten, komende vanuit
of op weg naar een haven van een lidstaat. Er is in die gevallen dan ook geen
sprake van het strafbaar stellen van overtredingen die begaan zijn buiten
de Nederlandse territoriale zee. Voor die situaties behoeft dan ook geen Nederlandse
rechtsmacht buiten de territoriale zee te worden gevestigd. Naar aanleiding
van de opmerkingen van de Raad, is het vierde lid van artikel 11 (het oorspronkelijke
artikel 13) komen te vervallen.c. De inhoud van het oorspronkelijk voorgestelde artikel 10a van de Wvvs
is bij nader inzien opgenomen als artikel 7, vierde lid, artikel 8b en artikel
10, derde lid, van genoemde wet.Voor de territoriale werking van die regels voor buitenlandse schepen
is aangesloten bij artikel 2 van het onderhavige wetsvoorstel: buitenlandse
schepen in Europese wateren onder Nederlandse jurisdictie. In de uitvoeringsregelgeving
zal, mede in het licht van het te implementeren communautaire besluit, nader
worden bepaald in welke wateren de desbetreffende regels van toepassing zijn.d. De reikwijdte van de in het wetsvoorstel opgenomen bestuursrechtelijke
en handhavingsbevoegdheden is naar aanleiding van de opmerkingen van de Raad
opnieuw bezien. Zoals onder a is aangegeven, is de territoriale reikwijdte
van het wetsvoorstel nader bepaald in artikel 2 jo. artikel 3 van het wetsvoorstel.
Daarmee is de reikwijdte van artikel 4 (oorspronkelijk artikel 5) voldoende
bepaald.Wel zijn de artikelen 5 en 7 (oorspronkelijk 6 en 8) aangepast. In artikel
5 is tot uitdrukking gebracht dat de uitoefening van de hiervoor bedoelde
bevoegdheden wordt beperkt door het in het VN-Zeerechtverdrag neergelegde
recht op onschuldige doorvaart door de territoriale zee. Daarnaast is in artikel
7, tweede lid, nader geregeld in welke wateren een buitenlands schip aangehouden
kan worden dan wel bepaalde activiteiten met of aan boord van buitenlandse
schepen stopgezet kunnen worden. Een toezichthouder is bevoegd tot het toepassen
van de handhavingsinstrumenten van artikel 7 van het wetsvoorstel indien een
schip zich in een Nederlandse haven bevindt, of in de Nederlandse territoriale
zee, komende vanuit of op weg naar een haven.Door de voorgaande aanpassingen van het wetsvoorstel, is aanpassing van
artikel 8 (oorspronkelijk artikel 9) niet nodig. Aanhouding kan immers alleen
geschieden in de in artikel 7 genoemde wateren. De memorie van toelichting
is naar aanleiding van genoemde wijzigingen aangepast.e. In artikel 6 (oorspronkelijk artikel 7) is opgenomen in welke wateren
het recht op binnentreden van woongedeelten aan boord van buitenIandse schepen
bestaat.3. Nederlands-Antilliaanse en Arubaanse schepenIn artikel 1, tweede lid, van het wetsvoorstel worden voor de toepassing
van deze wet Nederlands-Antilliaanse en Arubaanse schepen gelijkgesteld met
buitenlandse schepen hoewel ook zij de vlag van het Koninkrijk voeren en dus
volkenrechtelijk bezien geen buitenlandse schepen zijn. In de toelichting
op deze bepaling wordt opgemerkt dat deze gelijkstelling met buitenlandse
schepen nodig is om Nederland, dat als enige van de drie landen van het Koninkrijk
gehouden is tot uitvoering van de desbetreffende communautaire richtlijnen,
in staat te stellen die richtlijnen volledig, dus ook ten aanzien van Nederlands-Antilliaanse
en Arubaanse schepen in Nederlandse wateren te implementeren. Daarbij wordt
een uiteenzetting gegeven van de bezwaren die verbonden zijn aan het uitvoering
geven aan deze richtlijnen door middel van wetgeving van de vlaggenstaat.De Raad wijst er in de eerste plaats op dat alle schepen die zijn geregistreerd
in één van de landen van het Koninkrijk de vlag van het Koninkrijk
voeren, zodat het reeds uit dien hoofde niet gewenst is en op gespannen voet
met het VN-Zeerechtverdrag staat Nederlands-Antilliaanse en Arubaanse schepen gelijk te stellen met buitenlandse schepen. Bovendien geldt het wetsvoorstel
ook ten aanzien van de uitvoering van verplichtingen voortvloeiende uit het
Koninkrijk bindende verdragen en besluiten van volkenrechtelijke organisaties.
Door de Nederlands-Antilliaanse en Arubaanse schepen gelijk te stellen met
buitenlandse schepen wordt het bereik van de verdragen en volkenrechtelijke
besluiten eenzijdig door Nederland beperkt.Uit de memorie van toelichting blijkt dat de regering van mening is dat
de communautaire richtlijnen alleen van toepassing zijn op in Nederland geregistreerde
schepen. Of een communautaire richtlijn al dan niet van toepassing is op Nederlands-Antilliaanse
en Arubaanse schepen dient naar het oordeel van de Raad steeds afzonderlijk
te worden getoetst aan het gemeenschapsrecht.De Raad adviseert om het wetsvoorstel in die zin aan te passen dat onderscheid
wordt gemaakt tussen het toepassing geven aan regelingen van de Europese Unie,
voorzover zij niet tevens gelden voor de landen en gebieden overzee, en het
toepassing geven aan de overige communautaire en internationale regelingen.4. Aangezien verdragen en besluiten en eventueel communautaire regelingen
die van toepassing zijn op alle schepen die de Koninkrijksvlag voeren voor
het gehele Koninkrijk op uniforme wijze dienen te worden toegepast, verdient
het aanbeveling het wetsvoorstel in een rijkswet op te nemen.3 en 4. Nederlands-Antilliaanse en Arubaanse schepen en uniforme regelgeving
KoninkrijkDe oorspronkelijke in het voorstel van wet opgenomen voorziening om ter
uitvoering van verdragen van een volkenrechtelijke organisatie regels te stellen,
is komen te vervallen. Daarmee is tevens tegemoet gekomen aan de kritiek van
de Raad dat Nederland het bereik van verdragen eenzijdig beperkt.De gelijkstelling van Nederlands-Antilliaanse en Arubaanse schepen met
buitenlandse schepen voor zover het om de op grond van dit wetsvoorstel te
stellen regels gaat, is wel in stand gelaten. De – voor dit wetsvoorstel –
relevante EU-besluiten bevatten verplichtingen die gelden voor alle schepen
in communautaire wateren van de lidstaten van de EU. Het gaat derhalve niet
om verplichtingen die Nederland als vlaggenstaat stelt, maar om verplichtingen
die Nederland stelt als haven- dan wel kuststaat. De gelijkstelling van Nederlands-Antilliaanse
schepen en Arubaanse schepen met buitenlandse schepen is naar de mening van
ondergetekende niet in strijd met artikel 91 van het VN-zeerechtverdrag. Het
voorliggende wetsvoorstel doet immers geen afbreuk aan de nationaliteit van
Nederlands-Antilliaanse en Arubaanse schepen.Gelet op het voorgaande, is het naar het oordeel van ondergetekende noch
nodig, noch opportuun om in dit stadium de in het voorliggende wetsvoorstel
geregelde onderwerpen in een rijkswet te regelen.5. Regeling in een afzonderlijke wet of aansluiten bij bestaande wetten?In de memorie van toelichting wordt erop gewezen dat steeds vaker richtlijnen
en ook verordeningen met betrekking tot zeeschepen van toepassing zijn op
alle schepen die – ongeacht hun vlag – van of naar een communautaire
haven varen of in EU-wateren activiteiten verrichten. Benadrukt wordt dat
de richtlijnen en verordeningen niet zijn ingegeven door overwegingen die
hoofdzakelijk betrekking zouden hebben op niet in de Europese Unie geregistreerde
schepen, maar door overwegingen die in feite «vlagoverstijgend»
zijn en die evenzeer gelden ten aanzien van schepen in de Europese Unie.1 Dit betekent dat de nationale Nederlandse regels en de
regels die voor buitenlandse schepen gelden in veel gevallen met elkaar overeenstemmen.
De voor Nederlandse schepen vastgestelde regels zijn opgenomen in afzonderlijke
Nederlandse (rijks)wetten.Niet duidelijk is waarom nu voor een opzet wordt gekozen die ertoe leidt
dat dezelfde materie voor Nederlandse en buitenlandse schepen in afzonderlijke
wetten moet worden geregeld en waarom niet wordt aangesloten bij bestaande
wetten die nu alleen voor Nederlandse schepen gelden. In twee gevallen is
reeds voor deze benadering gekozen. De Scheepvaartverkeerswet en – in
mindere mate – de WVVS kennen nu al de mogelijkheid om regels te stellen
voor buitenlandse schepen. Daarin komt geen verandering, aldus de toelichting
op artikel 3. De Raad adviseert de opzet van de regeling te heroverwegen.5. Regeling in een afzonderlijke wet of aansluiten bij bestaande wettenTerecht merkt de Raad op dat de Scheepvaartverkeerswet en de Wet voorkoming
verontreiniging door schepen ook ten aanzien van buitenlandse schepen in regelgevende
bevoegdheid voorzien. In de memorie van toelichting bij het onderhavige wetsvoorstel
is echter uiteen gezet dat het huidige wettelijke kader, de Schepenwet, de
Wet voorkoming verontreiniging door schepen en de Scheepvaartverkeerswet,
niet afdoende is om ten aanzien van buitenlandse schepen regels te stellen.
De communautaire wetgever stelt met betrekking tot een grote diversiteit van
onderwerpen regels. Die onderwerpen c.q. regels zijn lang niet altijd in het
bestaande Nederlandse wettelijke kader onder te brengen. Daarnaast speelt
de reeds hiervoor besproken problematiek van de territoriale werkingssfeer
van communautaire besluiten.Uiteraard is het wel mogelijk om binnen de bestaande scheepvaartregelgeving
te komen tot een opzet waarbij in eenzelfde regeling de voorschriften voor
zowel Nederlandse als buitenlandse schepen zijn opgenomen. Een dergelijke
opzet betekent echter een ingrijpende herziening van het bestaande kader.
Zo'n herziening zou – in dit stadium – niet bijdragen aan een
spoedige implementatie van de Europese regels met betrekking tot buitenlandse
schepen. Een herziening van het bestaande wettelijke kader zou bovendien niet
alleen gericht zijn op implementatie van Europese regels en derhalve niet
in overeenstemming zijn het kabinetsbeleid dat in implementatieregelgeving
geen – aanvullende – nationale (beleids)keuzes worden geregeld.Gezien de nadelen van een andere opzet en de noodzaak om Europese regels
tijdig te kunnen implementeren, geeft ondergetekende de voorkeur aan de in
dit wetsvoorstel gekozen structuur.Het ligt overigens wel in het voornemen om in de – nabije –
toekomst tot een nieuwe structuur te komen. Mede naar aanleiding van de territoriale
beperking van de werkingssfeer van communautaire regelgeving, is een voorstel
van rijkswet (Rijkskaderwet zeescheepvaart) in procedure gebracht. Dat voorstel
heeft tot doel om voor de zeescheepvaart, binnen de kaders van het Statuut
en het volkenrecht, te voorzien in een herijking van de verhoudingen binnen
het Koninkrijk. Het voorstel van rijkswet beoogt onder meer de uitvoering
van verdragen en besluiten van volkenrechtelijke organisaties op het gebied
van veiligheid van zeeschepen aan ieder van de landen op te dragen. Het voornemen
is om voor Nederland een zeeschepenwet op te stellen op grond waarvan onder
meer voorschriften met betrekking tot de veiligheid van zowel Nederlandse
als buitenlandse schepen zullen worden gesteld.6. Bevoegdheid van de kuststaat om regels te stellen volgens het ZeerechtverdragDe artikelen 21 en 27 van het VN-Zeerechtverdrag regelen respectievelijk
de bevoegdheid van kuststaten om algemene wettelijke voorschriften uit te
vaardigen met betrekking tot de onschuldige doorvaart van buitenlandse schepen
in hun territoriale zee en de strafrechtelijke jurisdictie die de kuststaat
mag uitoefenen aan boord van een buitenlands schip dat zich gedurende een
onschuldige doorvaart in zijn territoriale zee bevindt. In deze artikelen
staan de onderwerpen opgesomd waarvoor de kuststaat regels kan uitvaardigen.
Deze regels, zo blijkt uit de opsommingen, zien niet op interne aangelegenheden
aan boord van het schip die niet direct gevolgen hebben buiten het schip.
Het wetsvoorstel voorziet daarentegen in het stellen van regels die onder
meer betrekking kunnen hebben op de veiligheid en gezondheid van opvarenden
van buitenlandse schepen en de leef- en werkomstandigheden aan boord.Naar de mening van de Raad dient de opsomming in overeenstemming te zijn
met het VN-Zeerechtverdrag. Hij adviseert het wetsvoorstel aan te passen.6. Bevoegdheid van de kuststaat om regels te stellen volgens het ZeerechtverdragIn – het gewijzigde – artikel 3 is in algemene zin bepaald
met betrekking waartoe regels kunnen worden gesteld. Daarbij is aangesloten
bij de krachtens de Schepenwet te stellen regels. Daarmee is tevens tegemoet
gekomen aan de door de Raad gemaakte opmerking met betrekking tot de in het
oorspronkelijke wetsvoorstel neergelegde opsomming. 7. Onderzoek van walorganisatiesIn het wetsvoorstel (artikel 3, tweede lid) wordt bepaald dat de regels
ter uitvoering van EG-besluiten, verdragen en bindende besluiten van volkenrechtelijke
organisaties betrekking kunnen hebben op onderzoeken waaraan walorganisaties
van exploitanten kunnen worden onderworpen. Aangenomen moet worden dat de
onderzoeken zich niet kunnen uitstrekken tot walorganisaties buiten Nederland,
omdat Nederland in het buitenland daartoe niet bevoegd is, tenzij de plaatselijke
autoriteiten daaraan hun medewerking zouden willen verlenen.De Raad adviseert artikel 3, tweede lid, op dit punt te preciseren.7. Onderzoek van walorganisatiesIn het gewijzigde artikel 3 van het wetsvoorstel komt het begrip walorganisatie
niet meer voor. Derhalve is de voorgestelde precisering niet meer nodig.8. Oorlogsschepen en andere overheidsschepenIn artikel 2 van het wetsvoorstel zijn oorlogsschepen, marinehulpschepen
en andere schepen die in gebruik zijn voor de uitvoering van een militaire
taak uitgezonderd van de toepassing van de wet. In de toelichting op dit artikel
wordt verwezen naar de Schepenwet en de Wet havenstaatcontrole, die een overeenkomstige
uitzondering kennen. Artikel 2 sluit wel geheel aan bij de uitzondering die
in artikel 2, eerste lid, onder a, van de Schepenwet wordt gemaakt ten aanzien
van de hier bedoelde schepen. In artikel 2, tweede lid, van de Wet havenstaatcontrole
worden echter ook nog genoemd «voor andere dan handelsdoeleinden gebruikte
overheidsschepen en pleziervaartuigen». Nu het wetsvoorstel van toepassing
is op buitenlandse zeeschepen dient naar de mening van de Raad aangesloten
te worden bij het VN-Zeerechtverdrag, dat in artikel 32 de immuniteit erkent
van oorlogsschepen en andere overheidsschepen die voor niet-handelsdoeleinden
worden gebruikt. De Wet havenstaatcontrole sluit in dit opzicht beter aan
bij het verdrag.De Raad adviseert de redactie van artikel 2 aan te vullen met een verwijzing
naar andere dan voor handelsdoeleinden gebruikte overheidsschepen.8. Oorlogsschepen en andere overheidsschepenArtikel 2 is overeenkomstig het voorstel van de Raad van State aangevuld.
De toelichting op dat artikel is aan deze wijziging aangepast.9. Doorberekening van de kosten van aanhoudingArtikel 5, aanhef en onderdeel c, voorziet erin dat bij ministeriële
regeling, voorzover nodig ter uitvoering van een besluit of verdrag, regels
kunnen worden gesteld met betrekking tot verschuldigde vergoedingen die voor
de kosten van aanhouding van een buitenlands zeeschip in rekening kunnen worden
gebracht aan de exploitant van het schip. In de toelichting wordt opgemerkt
dat richtlijnen daartoe kunnen verplichten, waarbij verwezen wordt naar de
havenstaatcontrolerichtlijn (nr.95/21/EG).1 De
Raad wijst erop dat deze richtlijn betrekking heeft op toezicht op buitenlandse
schepen in de havens. Het wetsvoorstel is echter ook van toepassing op schepen
op onschuldige doorvaart in de territoriale zee. Artikel 26 van het VN-Zeerechtverdrag
bepaalt dat geen bedragen mogen worden geheven in deze omstandigheden, tenzij
in verband met bijzondere diensten die aan het schip worden verleend. Aanhouding
van een schip is echter een maatregel ten behoeve van toezicht of opsporing
en niet een bijzondere dienst die aan het schip wordt verleend.Bovendien wijst het college op aanwijzing 163 Ar, waarin is bepaald dat
bij de opneming in een regeling van bepalingen over het doorberekenen van
kosten voor toelating of repressieve handhaving van voorschriften, het rapport
«Maat houden» in acht moet worden genomen. Volgens de uitgangspunten
van dit rapport worden kosten van preventieve en repressieve handhaving in
beginsel niet doorberekend. Uitzonderingen zijn wel mogelijk maar moeten goed
worden gemotiveerd. Een richtlijn of een verdrag zou dan wel moeten verplichten
tot het doorberekenen van kosten van aanhouding, maar het kan worden betwijfeld
of dit hier het geval is, reeds vanwege de strijdigheid met artikel 26 van
het VN-Zeerechtverdrag.De Raad adviseert onderdeel c van artikel 5 te schrappen. 9. Doorberekening van de kosten van aanhoudingZoals onder punt 2, onder d, is aangegeven, is artikel 7 gewijzigd. Op
grond van het gewijzigde artikel, is aanhouding van een buitenlands schip
mogelijk indien een dergelijk schip in de territoriale zee vaart en afkomstig
is uit of op weg is naar een Nederlandse haven, of zich in een Nederlandse
haven bevindt. Daarnaast is naar aanleiding van de opmerking van de Raad met
betrekking tot de in het rapport «Maat houden» neergelegde uitgangspunt
dat de kosten van preventieve en repressieve handhaving niet worden doorberekend,
in het vergoedingenartikel (artikel 4, onderdeel c), meer tot uitdrukking
gebracht dat de doorberekening van de kosten van aanhouding alleen geschiedt
indien een communautair besluit daartoe verplicht. Deze wijziging heeft tevens
geleid tot aanpassing van de toelichting op dat artikelonderdeel.10. HandhavingIn het wetsvoorstel wordt een zwaar accent gelegd op de uitvoering van
controle en toezicht op een breed terrein met betrekking tot de veiligheid
van buitenlandse zeeschepen en het tegengaan van vervuiling door deze schepen.
Uit het rapport van de Algemene Rekenkamer «Milieuvervuiling door zeeschepen»1 blijkt dat er nog het een en ander schort aan effectiviteit
van de opsporing van vervuilende schepen en de vervolging van geconstateerde
overtredingen en dat in het bijzonder de samenwerking tussen de verschillende
overheidsdiensten te wensen overlaat. Daarom ware in de memorie van toelichting
nader in te gaan op de reeds genomen en de te nemen maatregelen die nodig
zijn voor een toereikende uitvoering van het wetsvoorstel.De Raad adviseert de memorie van toelichting op dit punt aan te vullen.10. HandhavingOp grond van het wetsvoorstel kunnen bij ministeriële regeling regels
worden gesteld met betrekking tot de veiligheid van buitenlandse schepen.
Daarnaast worden in de Wvvs de mogelijkheden verruimd om op grond van die
wet uitvoering te geven aan o.m. communautaire verplichtingen ten aanzien
van buitenlandse schepen. In beide stelsels van regels is voorzien in het
toezicht op de naleving van die regels.De omvang van de krachtens dit wetsvoorstel uit te voeren controle en
toezicht op de krachtens artikel 3, eerste lid, gestelde regels, zal pas precies
duidelijk zijn nadat die regels zijn vastgesteld. Of en in welke mate vervolgens
van de bevoegdheden van het wetsvoorstel gebruik gemaakt zal worden, is nu
niet aan te geven. Dat neemt niet weg dat in het wetsvoorstel is voorzien
in een adequate regeling met betrekking tot het toezicht op de naleving en
de handhaving van bedoelde regels. In het algemeen deel van de memorie van
toelichting is hieraan aandacht besteed.Voorzover het wetsvoorstel betrekking heeft op de Wvvs, verwijst ondergetekende
naar aanleiding van de gemaakte opmerking van de Raad naar het inmiddels bij
de Tweede Kamer der Staten-Generaal ingediende voorstel van wet tot wijziging
van de Wet voorkoming verontreiniging door schepen, de Wet verontreiniging
zeewater en de Scheepvaartverkeerswet in verband met de instelling van de
Nederlandse exclusieve zone en enkele andere onderwerpen (Kamerstukken II
2002/03, 28 984, nr. 2). De in dat wetsvoorstel voorgestelde wijzigingen
hebben tot doel het mogelijk te maken om ook in de Nederlandse exclusieve
economische zone handhavend op te treden tegen lozingen door schepen, ongeacht
de vlag die ze voeren.11. Voor redactionele kanttekeningen verwijst het college naar de bij
het advies behorende bijlage.11. Redactionele kanttekeningenDe redactionele kanttekeningen met betrekking tot het voorstel van wet
zijn overgenomen, met uitzondering van de kanttekeningen, opgenomen onder
het vierde, vijfde en elfde gedachtestreepje. In het gewijzigde artikel 3,
komen de begrippen, bedoeld in het vierde en vijfde gedachtestreepje niet
meer voor. Het eerste en tweede lid van artikel 11 (het oorspronkelijke artikel
13) zijn geformuleerd overeenkomstig Ar 146. Derhalve is de kanttekening onder
het elfde gedachtestreepje niet overgenomen.De redactionele kanttekeningen met betrekking tot de memorie van toelichting
zijn overgenomen. Van de gelegenheid is gebruik gemaakt om het voorstel van wet en de memorie
van toelichting op de volgende punten aan te passen.In artikel 1 van het wetsvoorstel is in verband met de wijzigingen in
onder meer artikel 7 (oorspronkelijk artikel 8) een definitie van het begrip
haven opgenomen.In artikel 7 is een nieuw derde lid toegevoegd. Op grond van dat lid kan
bij ministeriële regeling worden bepaald dat de toepassing van de handhavingsinstrumenten
mogelijk is in geval van overtreding van EU-verordeningen. Voor de achtergrond
van die bepaling wordt verwezen naar het artikelsgewijze deel van de memorie
van toelichting.De bevoegdheid tot het uitoefenen van bestuursdwang (het oorspronkelijke
artikel 10) is komen te vervallen. Zoals onder punt 1 is aangegeven, is in
het gewijzigde wetsvoorstel meer aansluiting gezocht bij de Schepenwet. Genoemde
wet bevat geen voorziening inzake de bevoegdheid tot het uitoefenen van bestuursdwang.
Het in dit wetsvoorstel handhaven van de bevoegdheid om bestuursdwang uit
te oefenen zou betekenen dat er met betrekking tot buitenlandse en Nederlandse
schepen verschillende handhavingsinstrumenten kunnen worden toegepast. Dat
is, gezien de aansluiting bij de in de Schepenwet geregeld materie, niet wenselijk.
Het wetsvoorstel, alsmede de artikelsgewijze toelichting is aan het vervallen
van artikel 10 aangepast. Daarnaast is de toelichting op artikel 7, vijfde
lid, (inzake bestuursdwang; was oorspronkelijk artikel 8) aangepast.In het wetsvoorstel is een nieuw artikel (artikel 13) toegevoegd. Voorgesteld
wordt om twee nieuwe doelstellingen aan de Scheepvaartverkeerswet toe te voegen,
te weten het voorkomen of beperken van verontreiniging door schepen en het
voorkomen of beperken van externe veiligheidsrisico's in verband met schepen.
Deze voorgestelde wijziging strekt er mede toe een goede toepassing van Verordening
(EG) nr. 417/2002 (PbEG L 64) en van Verordening (EG) nr. [..] van het Europees
Parlement en de Raad van de Europese Unie van [..] betreffende de verbetering
van de beveiliging van schepen en havenfaciliteiten (PbEU [..])1 mogelijk te maken.In artikel 14 (het oorspronkelijke artikel 15) van het onderhavige voorstel
wordt een aantal wijzigingen in de Wvvs aangebracht. Zoals onder punt 2, onder
c, is uiteengezet, is het oorspronkelijk voorgestelde artikel 10a Wvvs opgenomen
in de artikelen 7, 8b en 10 van de Wvvs. Daarnaast zijn twee nieuwe artikelen
(artikel 10a en artikel 36a) aan de Wvvs toegevoegd. In verband met die artikelen
zijn de artikelen 20, onderscheidenlijk 37 van de Wvvs gewijzigd en is de
in artikel 15 (oorspronkelijk artikel 16) van het onderhavige wetsvoorstel
voorgestelde wijziging van de Wed aangepast. Voor de achtergrond van deze
artikelen wordt verwezen naar het artikelsgewijze deel van de memorie van
toelichting.De inwerkingtredingsbepaling (artikel 16) is gewijzigd. Bij nader inzien
bestaat er geen noodzaak meer voor het bij koninklijk besluit in werking laten
treden van de regels voor buitenlandse schepen. Dat is nog wel nodig voor
de wijzigingen van de Wvvs en de daarmee verband houdende wijziging van de
Wed. Naast dit wetsvoorstel, is nog een aantal andere voorstellen van wet
in procedure gebracht waarbij de Wvvs wordt gewijzigd. Het gaat o.m. om het
voorstel van wet, houdende wijziging van een aantal wetten op het terrein
van de scheepvaart in verband met de reorganisatie van de inspectiefunctie
binnen het Ministerie van Verkeer en Waterstaat (Kamerstukken II 2002/03,
29 011) en het voorstel van wet tot wijziging van de Wet voorkoming verontreiniging
door schepen, de Wet verontreiniging zeewater en de Scheepvaartverkeerswet
in verband met de instelling van de Nederlandse exclusieve zone en enkele
andere onderwerpen (Kamerstukken II 2002/03, 28 984). Op grond van de
nu voorgestelde inwerkingtreding wordt zeker gesteld dat de verschillende
wijzigingen van de Wvvs in de juiste volgorde van kracht worden.Tot slot is in artikel 17 (oorspronkelijk artikel 18) de citeertitel aangepast
aan de wijziging van het opschrift en de considerans van het wetsvoorstel.De Raad van State heeft mitsdien blijkens het vorenstaande bezwaar tegen
het voorstel van wet en geeft U in overweging dit niet aldus te zenden aan
de Tweede Kamer der Staten-Generaal.De Vice-President van de Raad van State,H. D.Tjeenk Willink Ik moge U verzoeken het hierbij gevoegde gewijzigde voorstel van wet en
de gewijzigde memorie van toelichting aan de Tweede Kamer der Staten-Generaal
te zenden.De Minister van Verkeer en Waterstaat,K. M. H. Peijs Bijlage bij het advies van de Raad van State van 25 oktober 2002, no.W09.02.0200/V,
met redactionele kanttekeningen die de Raad in overweging geeft.Voorstel van wet– Het volledige opschrift, waarin sprake is van het stellen van
regels ten aanzien van schepen onder vreemde vlag, daar die regels ook worden
gesteld ten aanzien van Nederlands-Antilliaanse en Arubaanse schepen terwijl
deze toch niet onder vreemde vlag varen, wijzigen.– In artikel 1, onderdeel a, «een zeeschip, niet zijnde een
zeeschip dat gerechtigd is de vlag van het Koninkrijk der Nederlanden te voeren»
de leesbaarheid bevorderen door dit te wijzigen in: een zeeschip dat niet
gerechtigd is de vlag van het Koninkrijk der Nederlanden te voeren.– In artikel 1, onderdeel b, «of degene die deze vervangt»
wijzigen in: of diens vervanger.– In of bij artikel 3, eerste lid, duidelijk maken welke personen
met «opvarenden» worden bedoeld.– In of bij artikel 3, tweede lid, onderdeel c, verduidelijken wat
met «walorganisaties» wordt bedoeld, in het bijzonder of deze
organisaties in Nederland gevestigd dienen te zijn.– De aanhef van artikel 5 formuleren als volgt: Bij ministeriële
regeling kan worden bepaald dat exploitanten van buitenlandse schepen een
bij die regeling bepaalde vergoeding zijn verschuldigd voor de kosten van:.– In artikel 6, derde lid, ter voorkoming van verwarring met een
communautair besluit, «een besluit» wijzigen in: een besluit van
Onze Minister.– In artikel 10, ter voorkoming van verwarring met een communautair
besluit, «een besluit» wijzigen in: een besluit van Onze Minister.– In artikel 11, derde lid, «de administratie van de staat»
wijzigen in: de autoriteiten van de staat.– In artikel 12, eerste lid, «iedere belanghebbende»
wijzigen in: een belanghebbende (artikel 8:1 van de Algemene wet bestuursrecht).– In artikel 13, eerste en tweede lid, «overtreding»
dat in deze artikelleden met een wat andere betekenis wordt gebruikt dan het
strafrechtelijke begrip «overtredingen» in het daaropvolgende
derde lid, mede gelet op aanwijzing 58, tweede lid, van de Aanwijzingen voor
de regelgeving vervangen door een ander begrip.Memorie van toelichting– In de uitvoerige paragraaf 2, Achtergronden van het wetsvoorstel,
in de vele daarin naar voren komende onderwerpen de overzichtelijkheid bevorderen
door middel van systematisch rangschikken over onderdelen en het aanbrengen
van onderdeelopschriften.– In paragraaf 2, derde alinea, uiteenzetten waarom voor reeds
lange tijd bestaande verdragen, zoals het vermelde verdrag van 1977, reeds
opgestelde uitvoeringsvoorschriften nog steeds niet van kracht zijn.– Bij artikel 5 een indicatie geven van de hoogte van de desbetreffende
vergoedingen, en uiteenzetten hoe deze ter voorkoming van aanzienlijke overschrijding
van de werkelijke, en redelijkerwijs in aanmerking te nemen kosten zullen
worden gelimiteerd.– Bij artikel 5, onderdeel b, uiteenzetten, om welke «andere
werkzaamheden» het hier gaat en welke rechtsbasis de vergoeding van
de daarin vermelde «andere werkzaamheden» heeft, indien deze niet
«op grond van deze wet» worden verricht.– In de toelichting op artikel 13 een indicatie geven van de aard
van de uitzonderingen in het volkenrecht aangaande het opleggen van vrijheidsbenemende
straffen aan bemanningen van buitenlandse schepen. XNoot1De oorspronkelijke tekst van het voorstel van wet en van de memorie van
toelichting zoals voorgelegd aan de Raad van State is ter inzage gelegd bij
het Centraal Informatiepunt Tweede Kamer.XNoot1Eerste alinea van de toelichting op artikel 3.XNoot1Verdrag van de Verenigde Naties inzake het recht van de zee, met bijlagen;
Montego-Bay, 10 december 1982, Trb.1983, nr. 83.XNoot1Memorie van toelichting, paragraaf 2 – Achtergronden van het
wetsvoorstel.XNoot1Tweede alinea van de toelichting op artikel 5.XNoot1Kamerstukken II 2001/02, 28 040, nr. 2.XNoot1De definitieve tekst van deze verordening is nog niet vastgesteld. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-29394-4.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl