Wijziging van enige belastingwetten (Belastingheffing excessieve beloningsbestanddelen); Verslag van een Schriftelijk Overleg
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-09-26 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 20082009-31459, nr. E

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

10-12-2008

Eerste Kamer der Staten-Generaal

2008-2009

31459 nr. E

08-12-2008

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamBRIEF AAN DE STAATSSECRETARIS VAN FINANCIEN1. Winstdelende vordering2. Verhouding tussen het eerste, tweede en vierde lid
van art. 3.92b Wet IB 20013. Internationale aspecten4. Art. 32bb Wet LB 19645. ConceptbesluitOndertekeningLichaamBRIEF VAN DE STAATSSECRETARIS VAN FINANCIEN1. Winstdelende vordering2. Verhouding tussen het eerste, tweede en vierde
lid van artikel 3.92b Wet IB 20013. Internationale aspecten4. Artikel 32bb Wet LB 19645. ConceptbesluitOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 31459Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 37 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
31 459Wijziging van enige belastingwetten (Belastingheffing excessieve beloningsbestanddelen)EVERSLAG VAN EEN SCHRIFTELIJK OVERLEGVastgesteld 8 december 2008Tijdens de vergadering van de vaste commissie voor Financiën1 op 2 december 2008 ter voorbereiding op de plenaire
behandeling van het onderhavige wetsvoorstel, rezen bij de leden van de CDA-fractie
naar aanleiding van de memorie van antwoord2 nog
enkele nadere vragen. Deze nadere vragen zijn bij brief van 3 december
2008 aan de staatssecretaris van Financiën voorgelegd.De staatssecretaris heeft bij brief van 5 december 2008 gereageerd.De commissie brengt hierbij verslag uit van het aldus gevoerde schriftelijk
overleg.De griffier van de commissie,Hester MenningaBRIEF AAN DE STAATSSECRETARIS VAN FINANCIENDen Haag, 3 december 2008Ter voorbereiding op de plenaire behandeling van wetsvoorstel 31 459 Wijziging van enige belastingwetten (Belastingheffing
excessieve beloningsbestanddelen) hebben de leden van de fractie van het CDA
in de vergadering van de vaste commissie van financiën van dinsdag 2 december
jl. naar aanleiding van de memorie van antwoord nog enkele nadere vragen gesteld.
Deze vragen treft u hieronder aan.De leden van de CDA-fractie hebben met belangstelling kennis genomen van
de memorie van antwoord. Zij danken de regering voor de uitgebreide beantwoording
van hun vragen. Deze beantwoording geeft hen aanleiding tot de volgende aanvullende
vragen:1. Winstdelende vorderingDe in de memorie van antwoord aangebrachte toespitsing tot een beursgenoteerde
winstdelende vordering lag niet in de vraagstelling besloten. In algemene
zin is aan de orde gesteld of het voor de hand ligt een niet beursgenoteerde
winstdelende vordering van een werknemer op zijn werkgever zwaarder te belasten
(box 1) dan een belegging door deze werknemer in beursgenoteerde aandelen,
converteerbare obligatieleningen e.d. in andere ondernemingen (box 3). Juist
in deze tijden waarin de economie hier te lande in een recessie dreigt te
geraken en waarin werkgevers mogelijk een beroep zouden willen doen op hun
werknemers om het bedrijf waarin zij werkzaam zijn in financieel opzicht bij
te staan door het verschaffen van een (winstdelende) lening wordt deze weg
fiscaal zeer onaantrekkelijk gemaakt. Dreigt door het onderhavige wetsvoorstel
daarmee de toch al moeizame toegang tot de kapitaalmarkt voor bedrijven niet
nog verder te worden beperkt? Wat is de opvatting van de Staatssecretaris
hierover, gegeven het feit dat het onderhavige onderdeel van dit wetsvoorstel
uitsluitend gericht lijkt te zijn op een meer evenwichtige belastingheffing
van private equity managers?De vraag dringt zich in dit verband ook op of het werkelijk de bedoeling
van dit wetsvoorstel is dat een vermogensinstrument (zoals een winstdelende
vordering) dat uitsluitend wordt uitgegeven aan werknemers van een bedrijf
maar dat overigens op zakelijke voorwaarden – al dan niet na afstemming
daarover met de Belastingdienst – wordt uitgegeven, als een lucratief
belang moet worden aangemerkt. Kan de Staatssecretaris aangeven welk kenmerkend
verschil ten opzichte van een vergelijkbaar – beursgenoteerd –
vermogensinstrument uitgegeven door een andere onderneming dwingt tot de gevolgtrekking
dat in het hiervoor bedoelde geval sprake is van een lucratief belang en tot
gevolg heeft dat van een wezenlijke verschillende fiscale behandeling van
deze vermogensinstrumenten sprake zal zijn?2. Verhouding tussen het eerste, tweede en vierde lid
van art. 3.92b Wet IB 2001Kan de Staatssecretaris zich uit een oogpunt van het bieden van voldoende
rechtszekerheid voor de uitvoeringspraktijk verenigen met de hierna weergeven
systematiek van het bepaalde in art. 3.92b Wet IB 2001?Het eerste lid bevat de voorwaarde, eenmalig aan te leggen op het moment
van het verkrijgen van de vermogensrechten, dat het rendement dat op het desbetreffende
vermogensrecht wordt behaald, gelet op de feiten en omstandigheden waaronder
het vermogensrecht is verkregen, naar moet worden aangenomen mede beoogt een
beloning te zijn voor de werkzaamheden van de belastingplichtige
(of met hem verbonden persoon als bedoeld in het vijfde lid). Bij deze voorwaarde,
waarvan de vervulling aannemelijk moet worden gemaakt door de Belastingdienst,
kan onder andere een rol spelen de vaststelling dat de voorwaarden waaronder
het vermogensrecht kan worden verkregen niet in alle opzichten zakelijk zijn;
dat wil zeggen: voorwaarden die met derden, die geen werkzaamheden verrichten
ten behoeve van de uitgever van het vermogensinstrument, niet zouden zijn
overeengekomen. Het eerste lid vormt weliswaar een noodzakelijke voorwaarde
voor de constatering van een lucratief belang maar is geen voldoende voorwaarde.
De tweede noodzakelijke (dynamische) voorwaarde is vervat in het tweede tot
en met vierde lid van art. 3.92b Wet IB 2001. Zoals uit de tekst van deze
leden kan worden afgeleid, is met betrekking tot deze tweede voorwaarde sprake
van een objectieve voorwaarde, die voor wat betreft het tweede en het vierde
lid, nog nader is toegespitst op de vermogensverhoudingen van de vennootschap die
het desbetreffende vermogensinstrument heeft uitgegeven. Indien de situatie
van het tweede lid, onderdeel b (preferentie van ten minste 15% dividend)
buiten beschouwing wordt gelaten, komt de in het tweede lid vervatte voorwaarde
neer op de vraag of een vennootschap een aandelensoort heeft uitgegeven waarvan
het daarop gestorte nominale kapitaal minder beloopt dan 10% van het
totale geplaatste nominale kapitaal van die vennootschap. Welke (dividend)rechten
aan de verschillende aandelen is toegekend (en de omvang daarvan), is –
zoals uit de tekst van het tweede lid, onderdeel a, kan worden afgeleid –
niet relevant. Anders gezegd: of aan bepaalde aandelen al dan niet onzakelijk
lage dividendrechten zijn verbonden, leidt mogelijk wel tot de constatering
dat sprake is van een aparte soort maar niet tot de slotsom dat met die onzakelijkheid
gegeven is dat sprake is van een lucratief belang. Daarvoor dient uitsluitend
te worden getoetst aan de relatieve omvang van het geplaatste kapitaal van
die soort. Toetsing aan het bepaalde in het vierde leidt in een dergelijk
geval niet tot een andere uitkomst. Immers, zoals de tekst van het vierde
lid ook tot uitdrukking brengt, het moet gaan om vermogensrechten die economisch
overeenkomen of vergelijkbaar zijn met aandelen als bedoeld in het tweede
lid. Dit betekent dat de toets moet worden aangelegd of sprake is van een
aandelensoort waarvan het daarop ingelegde vermogen minder beloopt dan 10%
van het totale door de eigen vermogensverschaffers ingelegde vermogen.1 Deze conclusie vindt zijn bevestiging in hetgeen door
de Staatssecretaris tijdens de mondelinge behandeling in de Tweede Kamer is
opgemerkt en in de memorie van antwoord (EK).23. Internationale aspectenOp grond van het voorgestelde art. 3.95b, eerste lid, tweede volzin, Wet
IB 2001 wordt een step-up verleend aan immigranten die na 1 januari 2009
in Nederland komen wonen en een vermogensbestanddeel bezitten dat als lucratief
belang wordt aangemerkt. Deze bepaling kan bijvoorbeeld van belang zijn voor
een in de VS wonende en werkende manager van een VS private equity fonds die
naar Nederland verhuist. Stel dat deze manager al sedert 2005 carried interest
rechten houdt in een VS fonds (een VS limited partnership of ’US LP’).
Deze manager verhuist in 2009 naar Nederland om ten behoeve van hetzelfde
VS private equity fonds een Europees fonds op te zetten in de vorm van een
Nederlandse BV. Na zijn immigratie houdt hij nog steeds zijn limited partnership
belangen in de US LP maar is hij niet langer werkzaam voor het US private
equity fonds. Tevens verwerft hij direct na zijn immigratie carried interest
belangen in de Nederlandse BV. Zijn salaris is vanaf immigratie in Nederland
belast omdat hij hier woont en werkt.Het oorspronkelijk opgeofferd bedrag voor zijn carried interest recht
in het VS fonds bedraagt 10, en de waarde in het economische verkeer op moment van de verhuizing naar Nederland bedraagt 100. Aangenomen wordt
dat de US LP niet fiscaal transparant is naar Nederlandse maatstaven, en dat
het carried interest recht in de US LP voldoet aan de omschrijving van art.
3.92b lid 4 Wet IB 2001, en aldus een lucratief belang vormt. Tevens wordt
aangenomen dat het carried interest recht in 2005 onvoorwaardelijk is toegekend,
en er geen sprake was van vesting. Na immigratie ontvangt de manager 150 aan
uitkeringen uit de US LP. Toepassing van art. 3.95b, eerste lid, tweede volzin,
Wet IB 2001 leidt ertoe dat (150 -/- 100 =) 50 als voordeel uit lucratief
belang in aanmerking wordt genomen in box 1. Tegelijkertijd volgt echter uit
het door de Staatssecretaris verwoorde uitgangspunt in de nota naar aanleiding
van het nader verslag als ook in de memorie van antwoord (EK), dat het heffingsrecht
in zijn geheel aan de VS toekomt op grond van het artikel voor niet-zelfstandige
arbeid in het belastingverdrag Nederland-VS (art. 16 van dit verdrag komt
overeen met art. 15 OESO Modelverdrag 1992). Immers, het carried interest
recht in US LP is verworven in verband met het in de VS uitgeoefende dienstverband
van de VS manager toen hij daar nog woonde en werkte. De opbrengst van 150
is dus een nagekomen bate uit de in de VS uitgeoefende dienstbetrekking. Is
deze conclusie volgens de Staatssecretaris juist? Dit zou o.a. betekenen dat
de reikwijdte van art. 3.95b, eerste lid, tweede volzin, Wet IB 2001 (afgezien
van het zogenoemde progressie-effect) is beperkt tot situaties waarin een
immigrant geen beroep kan doen op het artikel voor niet-zelfstandige arbeid
in een belastingverdrag (bijvoorbeeld indien de immigrant woonde en werkte
in een land waarmee Nederland geen belastingverdrag heeft gesloten, en alwaar
geen sprake is van onderworpenheid in de zin van art. 9 van het Bvdb 2001
over het voordeel uit het lucratief belang).In het verlengde van bovengenoemde casus, is ook opheldering gewenst in
de volgende situatie. In de memorie van antwoord (EK) wordt naar aanleiding
van vragen van de leden van de fractie van de VVD opgemerkt dat bij immigratie
vóór 1 januari 2009, waarbij de immigrant een vermogensbestanddeel
bezit dat vanaf 1 januari 2009 als lucratief belang wordt aangemerkt,
het opgeofferd bedrag in de zin van art. 3.95b, eerste lid, eerste volzin
Wet IB 2001 te boek wordt gesteld op het oorspronkelijk opgeofferde bedrag,
vermeerderd met de waardeaangroei waarover in het buitenland in verband met
het gaan wonen in Nederland belasting is betaald. De step-up van de tweede
volzin van art. 3.95b, eerste lid, Wet IB 2001 is niet op deze situatie van
toepassing omdat immigratie vóór inwerkingtreding van het onderhavige
wetsvoorstel plaatsvindt. Echter, uitgaande van dezelfde casus als hierboven
(maar nu is de manager reeds in 2008 vanuit de VS naar Nederland geëmigreerd),
noopt het artikel voor niet-zelfstandige arbeid ook in deze casus tot toewijzing
van het heffingsrecht over de opbrengst van het lucratief belang in de US
LP van (150 -/- 10 =) 140 aan de VS, zijnde een nagekomen bate uit de in de
VS uitgeoefende dienstbetrekking. Kan de Staatssecretaris deze conclusie bevestigen?Wederom in het verlengde van bovenstaande casus, kan worden vastgesteld
dat het wetsvoorstel een groot verschil aanbrengt tussen immigranten vóór
en na 1 januari 2009, zonder dat daarvoor een rechtvaardiging aanwezig
lijkt. De step-up van art. 3.95b, eerste lid, tweede volzin Wet IB 2001 is
alleen van toepassing op immigranten van ná 1 januari 2009. Weliswaar
zal in veel situaties (zoals hierboven geschetst) de gehele opbrengst van
het lucratief belang van de immigrant op grond van het artikel voor niet-zelfstandige
arbeid in een belastingverdrag aan de voormalige woon- en werkstaat zijn toegewezen,
ongeacht of sprake is van immigratie vóór of ná 1 januari
2009, maar in de praktijk kunnen altijd complicaties optreden, bijvoorbeeld
indien sprake was van meerdere werkstaten in de periode vóór
immigratie. Zou het niet voor de hand liggen dat ook de immigranten van vóór
1 januari 2009 recht hebben op de step-up van art. 3.95b,
eerste lid, tweede volzin Wet IB 2001 indien vaststaat dat de desbetreffende
belastingplichtige het lucratief belang heeft verworven voorafgaand aan zijn
immigratie en buiten het kader van een in Nederland uitgeoefende dienstbetrekking?4. Art. 32bb Wet LB 1964De leden van de CDA-fractie verzoeken de Staatssecretaris om een reactie
op de door Th.J..M. van Schendel in zijn artikel in MBB 2008/10 gegeven voorbeelden,
in het bijzonder op het van toepassing zijn van art. 32bb Wet LB 1964 in de
gevallen waarin de dienstbetrekking door overlijden of invaliditeit eindigt.5. ConceptbesluitIn het conceptbesluit (bijlage bij de memorie van antwoord) is met betrekking
tot onderdeel 4 niet geheel duidelijk of de in dit onderdeel opgenomen goedkeuring
ook van toepassing is op niet-AB situaties. Met andere woorden: is de tegemoetkoming
ook van toepassing indien vóór 1 april een niet-AB pakket
wordt ingebracht in een houdstervennootschap?De voorzitter van de vaste commissie voor Financiën,Prof. Dr. P. H. J. EssersBRIEF VAN DE STAATSSECRETARIS VAN FINANCIENAan de Voorzitter van de Eerste Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 5 december 2008Hierbij doe ik u de beantwoording van enkele nadere vragen toekomen die
de leden van de fractie van het CDA in de vergadering van de vaste commissie
van financiën van dinsdag 2 december jl. naar aanleiding van de
memorie van antwoord hebben gesteld ter voorbereiding op de plenaire behandeling
van wetsvoorstel 31 459 Wijziging van enige belastingwetten (Belastingheffing
excessieve beloningsbestanddelen). Bij de beantwoording is de volgorde van
de vragen aangehouden.1. Winstdelende vorderingIn de memorie van antwoord is naar aanleiding van vragen van de leden
van de fractie van het CDA ingegaan op de behandeling van winstdelende vorderingen
onder de voorgestelde uitbreiding van het resultaatsregime met artikel 3.92b
van de Wet IB 2001. Deze leden hebben naar aanleiding van de beantwoording
een enkele aanvullende vraag bij de keuze om winstdelende vorderingen in box
1 te belasten.Zo vragen zij of het onderhavige wetsvoorstel de huidige toch al moeizame
toegang tot de kapitaalmarkt voor bedrijven niet beperkt door winstdelende
vorderingen in box 1 te belasten. Naar onze mening is dat niet het geval.
Vooropgesteld moet worden dat het aantrekken van kapitaal door middel van
een winstdelende lening alleen in box 1 terecht kan komen bij degene die de
lening verstrekt als het rendement dat met de winstdelende vordering wordt
behaald, gelet op de feiten en omstandigheden waaronder de vordering is verkregen,
naar moet worden aangenomen mede beoogt een beloning te zijn voor werkzaamheden
van de verstrekker van de lening. Een bedrijf zal tegen zo gunstig mogelijke
voorwaarden kapitaal willen aantrekken en zal daartoe de mogelijkheden in
de markt benutten. Als andere financiers geen mogelijkheden meer zien of alleen
onder «ongunstige» voorwaarden kapitaal willen verstrekken en
werknemers onder dezelfde voorwaarden of minder ongunstige voorwaarden kapitaal
verstrekken met als doel het bedrijf te laten voortbestaan, dan is het rendement
dat op deze kapitaalverstrekking wordt behaald geen beloning voor werkzaamheden
van de werknemers. Het verstrekte kapitaal valt in zo’n situatie dan
ook onder box 3. Dat is de reden dat in de memorie van antwoord als voorbeeld
een beursgenoteerde winstdelende vordering gekozen is, omdat vanwege de openbare
verhandelbaarheid en de toegang van derden een objectieve referentie (de voorwaarden
en condities «op de markt») voorhanden is. Waar deze objectieve
referentie ontbreekt, is de beoordeling uiteindelijk geen andere. Enkel als
de inspecteur aannemelijk maakt dat het rendement van de winstdelende schuldvordering
mede beoogt te zijn een beloning voor werkzaamheden van de werknemer, wordt
deze vordering in box 1 getrokken. In zo’n situatie wordt de band met
de kapitaalmarkt losser en komt de arbeidsmarkt meer in beeld. Een evenwichtige
belastingheffing van private equity managers – maar ook anderen die
vergelijkbare lucratieve voordelen genieten – brengt dan mee dat belastingheffing
in box 1 moet geschieden, net als de heffing over loon.De leden van de fractie van het CDA vragen vervolgens waarom een vermogensbestanddeel
dat uitsluitend wordt uitgegeven aan werknemers van een bedrijf, maar dat
overigens op zakelijke voorwaarden wordt uitgegeven, als een lucratief belang
moet worden aangemerkt. En in het verlengde van deze vraag het verzoek van
deze leden om aan te geven wat het kenmerkende verschil is ten
opzichte van een vergelijkbaar, beursgenoteerd vermogensbestanddeel.Om met dat laatste te beginnen, het kenmerkende verschil is allereerst
of voldaan wordt aan de voorwaarde van het eerste lid van het voorgestelde
artikel 3.92b van de Wet IB 2001. Daarnaast dient voldaan te worden aan een
van de voorwaarden van het tweede tot en met het vierde lid van dat voorgestelde
artikel, waarin onder andere de werking van «het hefboomeffect»
is beschreven. Dat een vermogensbestanddeel uitsluitend in handen is van werknemers
is geen reden om het als een lucratief belang aan te merken. Waar het om gaat,
is het beloningsoogmerk bij het toekennen van dat vermogensbestanddeel; is
het beloningsoogmerk het belonen van arbeid of het belonen van ter beschikking
gesteld vermogen? Is er geen verschil met een identiek – beursgenoteerd –
vermogensbestanddeel, dan is het geen lucratief belang, en is enkel het verschil
tussen de prijs waartegen de werknemers het vermogensbestanddeel kunnen verwerven
en de prijs waartegen derden het vermogensbestanddeel kunnen verwerven –
de zogenoemde personeelskorting – een loonbestanddeel. Deze personeelskorting
wordt als loon belast, doch het vermogensbestanddeel zelf komt aanstonds in
box 3 terecht, want de vergoeding op het vermogensbestanddeel beoogt enkel
te zijn een vergoeding voor het ter beschikking gestelde vermogen. Zijn de
voorwaarden en condities niet identiek aan beursgenoteerde vermogensbestanddelen,
dan moet de vraag worden beantwoord: wat is objectief bezien het beloningsoogmerk?
Gaat het enkel om belonen van ter beschikking gesteld vermogen, dan is er
geen sprake van een lucratief belang.2. Verhouding tussen het eerste, tweede en vierde
lid van artikel 3.92b Wet IB 2001De leden van de fractie van het CDA vragen naar de systematiek van het
voorgestelde artikel 3.92b van de Wet IB 2001 en meer in het bijzonder naar
de verhouding tussen het eerste, het tweede en het vierde lid. In grote lijnen
kan ik instemmen met de weergave van deze leden, alleen is het tweede lid,
onderdeel a, van het voorgestelde artikel 3.92b van de Wet IB 2001, meer gericht
op situaties van achterstelling bij andere soorten aandelen en van het meer
dan evenredig delen in de overwinst van de vennootschap. Of met andere woorden,
dat onderdeel is gericht op de situatie waarin sprake is van het creëren
van een hefboomeffect voor een heel beperkt deel van het eigen vermogen. Ten
behoeve van de rechtszekerheid geef ik hieronder de systematiek weer, waarbij
ik zoveel mogelijk aansluit bij de bewoording van de leden van de fractie
van het CDA.Het eerste lid bevat de voorwaarde, eenmalig aan te leggen op het moment
van het verkrijgen van de vermogensrechten, dat het rendement dat op het desbetreffende
vermogensrecht wordt behaald, gelet op de feiten en omstandigheden waaronder
het vermogensrecht is verkregen, naar moet worden aangenomen mede beoogt een
beloning te zijn voor de werkzaamheden van de belastingplichtige (of een met
hem verbonden persoon als bedoeld in het vijfde lid). Bij deze voorwaarde,
waarvan de vervulling aannemelijk moet worden gemaakt door de Belastingdienst,
kan onder andere een rol spelen de vaststelling dat de voorwaarden waaronder
het vermogensrecht kan worden verkregen niet in alle opzichten zakelijk zijn;
dat wil zeggen: voorwaarden die met derden, die geen werkzaamheden verrichten
ten behoeve van de uitgever van het vermogensinstrument, niet zouden zijn
overeengekomen. Het eerste lid vormt weliswaar een noodzakelijke voorwaarde
voor de constatering van een lucratief belang maar is geen voldoende voorwaarde.
De tweede noodzakelijke (dynamische) voorwaarde is vervat in het tweede tot
en met vierde lid van het voorgestelde artikel 3.92b Wet IB 2001. Zoals uit
de tekst van deze leden kan worden afgeleid, is met betrekking
tot deze tweede voorwaarde sprake van een objectieve voorwaarde, die voor
wat betreft het tweede en het vierde lid, nog nader is toegespitst op de vermogensverhoudingen
van de vennootschap die het desbetreffende vermogensinstrument heeft uitgegeven
en andere voorwaarden en condities waaronder de vermogensbestanddelen zijn
verstrekt. Indien de situatie van het tweede lid, onderdeel b (preferentie
van ten minste 15% dividend), buiten beschouwing wordt gelaten, komt
de in het tweede lid vervatte voorwaarde neer op de vraag of een vennootschap
een aandelensoort heeft uitgegeven die is achtergesteld bij andere soorten
en waarvan het geplaatste kapitaal minder beloopt dan 10% van het totale
geplaatste kapitaal van die vennootschap. Deze achterstelling is in de tekst
van het tweede lid, onderdeel a, opgenomen om tot uitdrukking te brengen dat
deze soort meer dan evenredig deelt in de overwinsten van de vennootschap,
met andere woorden er moet een «hefboomwerking» optreden. De preferenties
van de andere soorten dienen immers voldaan te zijn, voordat dividend op deze
achtergestelde aandelen kan worden toegekend. Dat aan de andere soorten onzakelijk
lage dividendrechten zijn verbonden, waardoor de overwinst en daarmee het
hefboomeffect extra toeneemt op de soort aandelen die vallen onder het tweede
lid, onderdeel a, is geen voorwaarde. Dat kan wel van belang zijn indien de
achtergestelde soort aandelen 10% of meer van het totaal geplaatst
aandelenkapitaal deel uitmaakt omdat dan nog getoetst moet worden aan het
vierde lid. Dan gaat het er om of de vermogensrechten economisch overeenkomen
of vergelijkbaar zijn met lucratieve aandelen als bedoeld in het tweede lid.
Daarbij moet gedacht worden aan het aanvullend financieren met een achtergestelde
lening die in materiële zin kwalificeert als eigen vermogen. Dat sluit
aan bij de mogelijkheid om te heffen indien er sprake is van één
soort aandelen1. Ook om andere redenen dan het
in economisch overeenkomen of vergelijkbaar zijn met lucratieve aandelen of
vorderingen kan het vierde lid van het voorgestelde artikel 3.92b van de Wet
IB 2001 van toepassing zijn, bijvoorbeeld overige rechten met een waardeverloop
dat in enigszins belangrijke mate afhankelijk is van managementdoeleinden
of aandeelhoudersdoeleinden of in enigszins belangrijke mate in waarde vermeerderen
bij een verkoop of overname van een onderneming.Resumerend moet aan twee cumulatieve voorwaarden voldaan zijn voordat
er sprake is van een lucratief belang. Ten eerste moet voldaan zijn aan het «mede
ter beloning van»-criterium en ten tweede moet voldaan zijn aan objectieve
criteria met betrekking tot de vermogensbestanddelen. Deze objectieve criteria
omvatten de beschrijving van «de hefboomwerking» met twee soorten
aandelen, een preferentie bij soortaandelen van ten minste 15% dividend,
vorderingen met een rendement dat in enigszins belangrijke mate afhankelijk
is van management- of aandeelhoudersdoeleinden, schulden met faciliteiten
van kwijtschelding en een restcategorie om te voorkomen dat het wetsvoorstel
eenvoudig ontgaan kan worden.3. Internationale aspectenDe leden van de CDA-fractie schetsen een casus waarin een belastingplichtige
ná 1 januari 2009 in Nederland komt wonen en op het moment van
immigratie al een vermogensbestanddeel bezit dat kwalificeert als een lucratief
belang (in een buitenlandse vennootschap). Dat belang wordt op dat moment
(op grond van artikel 3.95b, eerste lid, tweede volzin) te boek gesteld voor
de waarde in het economische verkeer op dat moment (volgens het voorbeeld
100).In het voorbeeld stopt de belastingplichtige na immigratie met zijn werkzaamheden
waarvoor hij dat lucratieve belang heeft verkregen. Wel krijgt deze
belastingplichtige na immigratie een uitkering van 150 uit dat lucratieve
belang.Kern van de vraag van de leden van de CDA-fractie is of het heffingsrecht
over dit voordeel op grond van het relevante belastingverdrag aan Nederland
toekomt. De conclusie van deze leden is dat dit niet het geval is, omdat het
een beloning is voor arbeid verricht in het andere land. Die conclusie is
juist.In het verlengde van dit voorbeeld vragen de leden van de CDA-fractie
of ook als de belastingplichtige vóór 1 januari 2009 is
geïmmigreerd, het heffingsrecht over dit voordeel aan de andere (voormalige
woon- en werk-) staat toekomt. Ook hier deel ik de conclusie van deze leden.
Artikel 3.95b van de Wet IB 2001 heeft slechts invloed op de omvang van het
voordeel dat nationaalrechtelijk belast kan worden. Daarnaast moet steeds
de vraag beantwoord worden of Nederland ook op grond van het verdrag mag heffen.
Ook in dit tweede voorbeeld heeft Nederland dat heffingsrecht niet.Naar aanleiding van bovenstaande voorbeelden vragen de leden van de CDA
fractie zich af of er wel voldoende rechtvaardiging is voor het onderscheid
dat artikel 3.95b, eerste lid, van de Wet IB 2001 maakt tussen belastingplichtigen
die vóór, respectievelijk op of ná 1 januari 2009
in Nederland komen wonen. Deze leden werpen de vraag op of niet ook immigranten
van voor die datum recht zouden moeten hebben op een step-up. Daarbij neem
ik aan dat bedoeld wordt een step-up naar de waarde in het economisch verkeer
op het moment van (eerdere) immigratie.Het wetsvoorstel kent een beoogde datum van inwerkingtreding van 1 januari
2009. Dat betekent dat bij een immigratie vóór 1 januari
2009 op het moment van de immigratie er nog geen lucratief belang bestond.
Het wetsvoorstel beoogt alle belastingplichtigen die op 1 januari 2009
in Nederland wonen gelijk te behandelen, dus ongeacht of ze voor inwerkingtreding
van het wetsvoorstel buiten Nederland gewoond hebben. Ik merk hierbij bovendien
op dat van dubbele belastingheffing geen sprake zal zijn, nu – zoals
is toegezegd in de memorie van antwoord – het bij immigratie vóór
1 januari 2009 geen bezwaar ontmoet bij de teboekstelling per 1 januari
2009 de verkrijgingsprijs te verhogen met de waardeaangroei waarover in het
buitenland in verband met het gaan wonen in Nederland belasting is betaald.4. Artikel 32bb Wet LB 1964De leden van de CDA-fractie verzoeken om een reactie te geven op de door
Th.J..M. van Schendel in zijn artikel in MBB 2008/10 gegeven voorbeelden,
in het bijzonder op het van toepassing zijn van art. 32bb Wet LB 1964 in de
gevallen waarin de dienstbetrekking door overlijden of invaliditeit eindigt.Bij deze beantwoording zal ik eerst in het algemeen reageren op de voorbeelden
in het genoemde artikel en vervolgens ingaan op de door de leden van de fractie
van het CDA aangeduide voorbeelden (onder 4.1 en 4.2) Allereerst wil ik graag
meer in het algemeen reageren op de voorbeelden.Er is bij het concipiëren van deze regeling bewust gekozen voor een
generieke maatregel waarbij zoveel mogelijk ontgaansmogelijkheden beperkt
worden. Een dergelijke generieke regeling heeft een zekere mate van grofheid
in zich, die naar zijn aard niet of moeilijk te voorkomen is, zonder een regeling
te ontwerpen die vele malen complexer is dan de voorgestelde maatregel. Het
kabinet heeft al eerder aangegeven dat in situaties waar blijkt dat de maatregelen
regelmatig ontgaan wordt, hij nadere aanpassingen van de maatregel
zal overwegen. Dit geldt ook voor situaties waar onbedoeld de maatregel wel
van toepassing is.Ter zake van voorbeeld 4.1 wil ik het volgende opmerken. Naar de mening
van het kabinet is ook hier sprake van een excessieve vertrekvergoeding. Natuurlijk
is het zo dat de aanleiding voor het vertrek in deze situatie triest is, maar
dat neemt niet weg dat een vergoeding van € 10 mln. van de werkgever
voor een wat toetsloon betreft tot de doelgroep behorende werknemer –
ook als deze vanwege invaliditeit vertrekt – door dit kabinet als excessief
gezien wordt. Daarbij komt dat er geen noodzaak is van het toekennen van een
eenmalige uitkering bij invaliditeit doch dat het veel meer voor de hand ligt
dat bij invaliditeit een arbeidsongeschiktheidspensioen wordt genoten. Daarom
acht het kabinet het niet onredelijk dat de inhoudingsplichtige ter zake van
eenmalige uitkeringen bij het einde van de dienstbetrekking de pseudo-eindheffing
excessieve vertrekvergoedingen verschuldigd kan worden. Tot slot wil ik op
dit punt opmerken dat een uitzondering voor deze situatie, zoals door schrijver
van het artikel gesuggereerd, ten koste gaat van de uitvoerbaarheid van de
regeling en daarmee weer meer mogelijkheden opent tot het ontgaan van de regeling.
Immers, een dergelijke uitzondering zou – in minder duidelijke situaties –
tot moeizame discussies leiden over de reden van het vertrek.Ter zake van voorbeeld 4.2 wil ik het volgende opmerken. De bonus voor
deze werknemer vanwege zijn prestaties in de afgelopen jaren zijn toegekend
in januari op het moment dat de werknemer nog in leven was en zouden, zonder
het overlijden van de werknemer, niet onder de pseudo-eindheffing voor excessieve
vertrekvergoedingen zijn gevallen. Alleen door het overlijden van de werknemer
gebeurt dat nu wel. Dat is inderdaad niet wenselijk. Nader zal worden onderzocht
op welke wijze de oplossing voor deze – waarschijnlijk hoogstens zeer
incidenteel voorkomende – situatie het beste kan worden vormgegeven.5. ConceptbesluitMet de memorie van antwoord is een concept beleidsbesluit meegestuurd
naar de Eerste Kamer. De in onderdeel 4 van dit concept beleidsbesluit opgenomen
verruimde termijn van 1 januari 2009 tot 1 april 2009 geldt zowel
voor de posities die (tot 1 januari 2009) een aanmerkelijk belang in
de zin van hoofdstuk 4 van de Wet IB 2001 vormden, als voor de posities die
dat tot 1 januari 2009 niet waren. De leden van de fractie van het CDA
kunnen wij bevestigen dat de tegemoetkoming ook van toepassing is indien voor
1 april 2009 een niet-aanmerkelijk belang-pakket wordt ingebracht in
een houdstervennootschap. In het definitieve beleidsbesluit zal dit ook worden
verwoord.De staatssecretaris van Financiën,J. C. de JagerXNoot1Samenstelling:Van den Berg (SGP), Bemelmans-Videc (CDA), Terpstra (CDA), Ten Hoeve (OSF),
Kox (SP), Vedder-Wubben (CDA), Biermans (VVD), Essers (CDA), voorzitter, Noten
(PvdA), Sylvester (PvdA), Schouw (D66), Van Driel (PvdA), Doek (CDA), Leijnse
(PvdA), Peters (SP), De Boer (CU), vice-voorzitter, Reuten (SP), Hofstra (VVD),
Asscher (VVD), Laurier (GL), Hermans (VVD), Koffeman (PvdD), Böhler (GL),
Elzinga (SP) en Yildirim (Fractie-Yildirim).XNoot2Kamerstukken I 2008–2009, 31 459, letter C.XNoot1Onder vermogen moet in dit verband mede worden verstaan agio, informeel
kapitaal en het bedrag van de leningen verstrekt door aandeelhouders. Echter
ook met betrekking tot de aandeelhoudersleningen speelt de al dan niet zakelijkheid
van de voorwaarden (bijvoorbeeld de hoogte van de overeengekomen rente) waaronder
die leningen zijn verstrekt geen rol.XNoot2«Het tweede lid in verbinding met het vierde lid van het voorgestelde
artikel 3.95b van de Wet IB 2001 geeft hier de grenzen aan die voor de hefboomwerking,
dus voor de verhouding tussen het eigen en het vreemde vermogen, van belang
zijn.»XNoot1Kamerstukken II 2007/08, 31 459, Handelingen 107-7871. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-20082009-31459-E.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl