Wijziging Organisatiewet sociale verzekeringen 1997 e.e.a. wetten i.v.m. geïntegreerd middelenbeheer sociale fondsen; Memorie van toelichting
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 25342, nr. 3

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

21-05-1997

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1996-1997

25342 nr. 3

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. Inleiding2. Redenen voor geïntegreerd middelenbeheer3. Vormgeving van het geïntegreerd middelenbeheer 3.1. Betrokken fondsen3.2. Oplossingsrichtingen3.3. Geïntegreerd middelenbeheer3.3.1. Beschikkingsmacht3.3.2. Rente-arrangement3.3.3. Wederzijdse informatievoorziening3.3.4. Werkkapitaal en transactie- en beheerskosten4. Effecten van geïntegreerd middelenbeheer4.1. Efficiëntievoordelen4.2. Normvermogens4.3. EMU-schuld5. Geïntegreerd middelenbeheer in relatie tot het
karakter van de wettelijke sociale verzekeringenARTIKELSGEWIJZE TOELICHTING Artikel I Organisatiewet sociale verzekeringen 1997 Artikel 67Artikel 68Artikel 71aArtikel 72Artikel II Wet Financiering Volksverzekeringen Artikel 41Artikel 45Artikel III Werkloosheidswet Artikelen 79, 91 en 96Artikel IV De Ziekenfondswet Artikel 72aArtikel 106aArtikel V OvergangsbepalingArtikel VIOndertekeningBIJLAGEa. Beschikkingsmacht rekening-courantb. Wederzijdse informatievoorzieningc. Transactie- en beheerskostend. Beschikbaarheid middelene. Werkkapitaalf. Rentearrangement
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 25342Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 50 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
25 342Wijziging van de Organisatiewet sociale verzekeringen 1997 en enige
andere wetten in verband met het integreren van het middelenbeheer van de
sociale fondsen (geïntegreerd middelenbeheer)nr. 3MEMORIE VAN TOELICHTINGHet advies van de Raad van State wordt niet openbaar gemaakt, omdat het
uitsluitend opmerkingen van redactionele aard bevat (artikel 25a, vierde lid,
onderdeel b van de Wet Wet op de Raad van State). 1. InleidingIn de Miljoenennota 1997 (Kamerstukken II, 1996/97, 25 000, nr. 1,
blz. 62) en de memorie van toelichting op de begroting van Sociale Zaken en
Werkgelegenheid (Kamerstukken II, 1996/97, 25 000 hstk. XV, nr. 2, blz.
9) heeft de regering aangegeven het beheer van de middelen van de volksverzekeringsfondsen
en de werknemersverzekeringsfondsen te willen integreren met het middelenbeheer
van het Rijk door die fondsen een rekening-courantverhouding met het Rijk
te laten aangaan. Het onderhavige wetsvoorstel regelt deze integratie van
het middelenbeheer. Deze memorie van toelichting is als volgt opgebouwd. In
paragraaf twee wordt aangegeven waarom de regering tot integratie van het
middelenbeheer wenst over te gaan. In paragraaf 3 worden mogelijke varianten
besproken en beschreven voor welke vormgeving de regering heeft gekozen. In
paragraaf 4 wordt ingegaan op de financiële effecten van geïntegreerd
middelenbeheer. Tot slot wordt in paragraaf 5 kort ingegaan op de relatie
tussen sociale verzekeringen en het geïntegreerd middelenbeheer. 2. Redenen voor geïntegreerd middelenbeheerHoewel de sociale verzekeringen op basis van een omslagstelsel worden
gefinancierd vindt toch fondsvorming plaats. Dit is noodzakelijk omdat een
zuiver omslagstelsel waarbij ontvangsten en uitgaven compleet synchroon verlopen
in de praktijk niet mogelijk is. Er wordt gestreefd naar een per fonds zo
efficiënt mogelijke besteding en beheer van de gelden die met de sociale
verzekeringen gemoeid zijn. Ook de vormgeving van het middelenbeheer en de
geldstromen van de gelden bij de sociale fondsen dient zo efficiënt mogelijk
te zijn. De laatste keer dat aan het verbeteren van die efficiëntie uitvoerig
aandacht is besteed was in het SER-rapport Informatiestromen en reservevorming
in de sociale verzekeringen. 1979, nr. 10 (Comed-rapport). De voorstellen
tot efficiëntieverbetering uit dat rapport werden in de praktijk gebracht
en vormen de basis voor de wijze waarop momenteel het middelenbeheer wordt
vormgegeven. In dat rapport werd het toen al staande beleid dat fondsen uitsluitend
via het eigen vermogen in hun liquiditeitsbehoeften mogen voorzien
als uitgangspunt genomen. In 1990 is met de Liquiditeitsregeling Centrale
Sociale Verzekeringsfondsen het op dat rapport gebaseerde huidige institutionele
kader voor geldstromen en middelenbeheer van de sociale fondsen gecompleteerd.De huidige systematiek is wat betreft de centrale fondsen in het kort
als volgt te omschrijven. Uitgangspunt is dat ieder fonds voldoende vermogen
heeft om op ieder moment van het jaar in de liquiditeits-behoefte van dat
fonds te kunnen voorzien. Het hiervoor benodigde vermogen wordt het normvermogen
genoemd, verderop in deze memorie van toelichting wordt dieper op de systematiek
van het normvermogen ingegaan.Voor de tijd dat de fondsbeheerders de aanwezige middelen niet behoeven
te benutten worden deze middelen belegd. Deze beleggingen zijn wat betreft
de fondsen van het Landelijk instituut sociale verzekeringen (Lisv) en de
Sociale Verzekeringsbank (SVB) gebonden aan de Regeling beleggingsvoorschriften
sociale verzekeringsfondsen en het daarop gebaseerde Toetsingskader beleggingsbeleid
fondsenbeheerders van het College toezicht sociale verzekeringen (Ctsv).In het geval van tijdelijke liquiditeitstekorten zullen de fondsbeheerders
moeten lenen. Daarbij wordt in de praktijk veelal eerst gekeken of bij andere
fondsen kan worden geleend, voor de fondsen van de SVB en het Lisv is dit
zelfs een verplichting. Is onderling lenen niet mogelijk dan zal de fondsbeheerder
zich tot de geldmarkt moeten wenden om in zijn liquiditeitsbehoefte te kunnen
voorzien. De overheid fungeert in de huidige systematiek als laatste uitwijk
mogelijkheid. Er kan pas bij de overheid worden geleend indien noch bij andere
fondsen, noch op de geldmarkt in de liquiditeitsbehoefte kan worden voorzien.
Het te lenen bedrag bij de overheid is aan een maximum gebonden.Sinds het verschijnen van het Comed-rapport hebben zich op tal van terreinen
ontwikkelingen voorgedaan waardoor de vraag gerecht-vaardigd is of de huidige
inrichting van geldstromen en middelenbeheer nog wel de meest efficiënte
is. Zo zijn het gegevens- en betalingsverkeer vele malen sneller en efficiënter
geworden en hebben wijzigingen in de regelgeving geleid tot de nodige veranderingen
in de geldstromen (zo ging het Comed-rapport nog uit van drie verschillende
geldstromen voor de diverse kinderbijslagwetten, zijn inmiddels de ziekengeldkassen
verdwenen, zal het Algemeen Arbeidsongeschiktheidsfonds (AAf) ook binnen afzienbare
tijd verdwijnen, en worden de wachtgeldfondsen inmiddels beheerd door één
centrale instantie). Deze ontwikkelingen zijn voor de regering aanleiding
geweest om te bezien of de wijze waarop momenteel de geldstromen en het middelenbeheer
binnen de sociale verzekeringen zijn vormgegeven nog als optimaal kan worden
aangemerkt en of het kasbeheer efficiënter kan verlopen.De regering is van mening dat ten opzichte van de huidige situatie een
verbetering van de efficiëntie voor de collectieve sector als geheel
mogelijk is. Deze verbetering kan worden gerealiseerd door binnen de collectieve
sector de sociale fondsen en het Rijk wat betreft het beheer van de geldmiddelen
niet meer gescheiden van elkaar te benaderen. Tot op heden werd niet gekeken
naar de publieke geldstromen als geheel maar naar de geldstromen van de afzonderlijke
sociale fondsen en van het Rijk apart. Dit ondanks het feit dat de publieke
geldstromen van het Rijk een nauwe relatie hebben met die van de sociale verzekeringen.
Gewezen kan worden op de Liquiditeitsregeling Centrale Sociale Verzekeringsfondsen,
de rijksbijdragen, de rijksfinanciering van fondsen als het Toeslagenfonds
en het Algemeen Kinderbijslagfonds en de inning van de volksverzekeringspremies
door het Rijk. Indien bij de vormgeving van de geldstromen en het middelenbeheer –
zoals nu het geval is – niet alle publieke geldstromen in beschouwing
worden genomen kunnen voor de collectieve sector als geheel niet-optimale
uitkomsten resulteren. Dit geldt in het bijzonder wanneer bij een normale
rentestructuur binnen de collectieve sector gelijktijdig sprake is van uitzettingen
met een korte looptijd en een beroep op lange financieringsmiddelen.In de huidige systematiek houden, indien er sprake is van een evenwichtige
situatie, de sociale fondsen gedurende vrijwel het gehele jaar middelen aan
om op een aantal momenten in het jaar (het dieptepunt valt voor de meeste
fondsen in de maand mei) zonder externe financiering te kunnen voorzien in
een incidentele grote liquiditeitsbehoefte. De middelen van de sociale fondsen
worden met een overwegend korte looptijd uitgezet bij particuliere banken,
bij andere financiële instellingen en bij sociale fondsen zelf, dit laatste
in die situatie dat bij betrokken fondsen sprake is van een tijdelijk liquiditeitstekort
dat kan worden overbrugd met een overschot van een ander centraal fonds (een
en ander volgens de regels van de Liquiditeitsregeling Centrale Sociale Verzekeringsfondsen).De laatste jaren is het als gevolg van te geringe premie-inkomsten niet
mogelijk geweest om gedurende het gehele jaar in de eigen liquiditeitsbehoefte
te kunnen voorzien. Er is sprake van tekorten ten opzichte van het normvermogen.
Het regeringsbeleid is er op gericht deze tekorten weg te werken.Voor de wachtgeldfondsen geldt dat deze reserves er toe strekken om eventuele
conjunctuurschommelingen in het werkloosheidsniveau op te kunnen vangen. Het
normvermogen van de wachtgeldfondsen richt zich dus niet primair op het opvangen
van liquiditeitsdieptepunten binnen één jaar, maar op het opvangen
van conjunctuurschommelingen over meerdere jaren.De jaarlijkse financieringsbehoefte van het Rijk wordt in hoofdzaak gedekt
via aantrekking van lange middelen op de kapitaalmarkt. Voor het overbruggen
van tijdelijke liquiditeitstekorten wordt gebruik gemaakt van financieringsmiddelen
met een korte looptijd zoals Dutch Treasury Certificates (DTC's) en kasgeldleningen.Voor de collectieve sector als geheel, in casu Rijk en sociale fondsen
gezamenlijk, leidt bovenbeschreven systematiek er toe dat gelijktijdig sprake
is van uitzettingen met een korte looptijd (bij de fondsen) en het aantrekken
van lange financieringsmiddelen (door het Rijk). De systematiek brengt derhalve
met zich mee dat vanuit de collectieve sector enerzijds vrijwel permanent
middelen worden aangeboden op de geldmarkt terwijl anderzijds vanuit de collectieve
sector vraag wordt uitgeoefend op de kapitaalmarkt. Hoewel voor elk van de
afzonderlijke partijen – Rijk en sociale fondsen – een dergelijk
gedrag optimaal kan zijn, en in de praktijk thans ook is, kunnen vanuit doelmatigheidsoverwegingen
voor de totale collectieve sector hierbij kanttekeningen worden geplaatst.In de eerste plaats geldt dat bij een normale rentestructuur over korte
uitzettingen een relatief lage geldmarktvergoeding wordt ontvangen terwijl
de lange financieringsmiddelen moeten worden aangetrokken tegen de hogere
kapitaalmarktrente. Gelijktijdig korte uitzettingen plegen en lange middelen
aantrekken levert dus rente-verlies op. In een situatie waarin er geen sprake
is van tekorten ten opzichte van de normvermogens is er dus een maximale efficiëntie-winst
te behalen. Deze winst wordt minder indien er tekorten ten opzichte van de normvermogens bestaan. In de tweede plaats kan worden vastgesteld dat
gelijksoortige activiteiten, te weten het opereren op de geld- en kapitaalmarkt,
thans ongecoördineerd bij verschillende onderdelen van de collectieve
sector plaats hebben. Dit type activiteiten leent zich bij uitstek voor coördinatie
en concentratie zodat ondoelmatigheden kunnen worden voorkomen en schaalvoordelen
gerealiseerd. Reden waarom bijvoorbeeld in de marktsector grote concerns hun
«kasbeheer» in de regel centraal hebben georganiseerd.De huidige systematiek kan worden verbeterd door het middelen-beheer voor
het Rijk en de sociale fondsen voortaan als een geheel te beschouwen. In wezen
wordt bij het middelenbeheer met het wegnemen van het schot tussen Rijk en
sociale fondsen voortgeborduurd op de uitkomsten van het Comed-rapport. In
dat rapport werden immers de schotten tussen de sociale verzekeringsfondsen
onderling voor een deel opgeheven.Deze ontschotting wordt nu doorgetrokken. Daarbij kan worden opgemerkt
dat in het Comed-rapport reeds de aanbeveling is opgenomen de ontschotting
tussen Rijk en de sociale fondsen te onderzoeken vanwege de te verwachten
voordelen.13. Vormgeving van het geïntegreerd middelenbeheer 3.1. Betrokken fondsenAlvorens een beschrijving te geven van de wijze waarop de regering het
geïntegreerd middelenbeheer wenst vormt te geven wordt eerst een overzicht
gegeven van de sociale fondsen op welke het geïntegreerd middelenbeheer
betrekking heeft.door SVB beheerde fondsen:het Ouderdomsfonds (Of);het Nabestaandenfonds (Naf);het Algemeen Kinderbijslagfonds (AKf)door de Ziekenfondsraad (ZFR) beheerde fondsen:het Algemeen Fonds Bijzondere Ziektekosten (AFBZ);de Algemene Kasdoor het Lisv beheerde fondsen:het Algemeen Arbeidsongeschiktheidsfonds (AAf);het Algemeen werkloosheidsfonds (Awf);de wachtgeldfondsen (Wgf);het Arbeidsongeschiktheidsfonds (Aof);het Toeslagenfonds (Tf);Eventueel nieuw op te richten sociale fondsen die in beheer komen bij
de hierboven genoemde fondsbeheerders zullen eveneens onder het geïntegreerd
middelenbeheer komen te vallen. 3.2. OplossingsrichtingenDe regering heeft verschillende mogelijke oplossingen onderzocht om de
gewenste efficiëntiewinst die behaald kan worden door het middelenbeheer
van het Rijk en de sociale fondsen in samenhang te beschouwen vorm te geven.
Zo is onderzocht of de effiëntiewinst kan worden behaald door de beheerders
van de sociale fondsen te verplichten hun liquide middelen in staats-papier
te beleggen. De fondsbeheerders zouden dan een partij op de geldmarkt
blijven. Echter zij mogen op deze markt alleen staats-papier (waaronder schuldvorderingen
op andere sociale fondsen) kopen en verkopen. Deze oplossing leidt echter
niet tot de gewenste efficiëntiewinst. Om werkelijk tot doelmatigheidswinst
te komen zouden er strikte nadere voorwaarden aan de fondsbeheerders moeten
worden opgelegd. Renteverlies voortvloeiend uit gelijktijdige uitzettingen
op de geldmarkt en onttrekkingen op de geldmarkt kan alleen worden voorkomen
indien sprake is van een naadloze afstemming tussen de zelfstandige activiteiten
van de sociale fondsen en het Rijk. Dit vereist dus dat de betrokken partijen
afspraken maken over hun uitzettings- en financieringsbeleid, en dat van een
zelfstandig opereren van de fondsen op de geldmarkt geen sprake is.Daarbij komt dat bij dit alternatief geen schaal- en concentratievoordelen
worden bereikt.Een andere mogelijke oplossing die de regering in beschouwing heeft genomen
is dat de liquide middelen van de sociale fondsen ter beschikking van het
Rijk zouden komen. De fondsbeheerders hebben in dat geval geen zeggenschap
meer over de liquide middelen. Het Rijk zou de uitvoerende instanties bevoorschotten
ten behoeve van hun uitgaven. Een dergelijke situatie zou zijn te vergelijken
met de wijze waarop momenteel het Toeslagenfonds en het Algemeen kinderbijslagfonds
door het Rijk worden gefinancierd, met als belangrijk verschil dat er wel
een doelheffing voor de betreffende sociale verzekeringen zou blijven bestaan.
Het overdragen van de verantwoordelijkheid en beschikkingsmacht over de liquide
middelen van de fondsbeheerders naar het Rijk zou bestuurlijk en juridisch
bezien een fundamentele wijziging ten opzichte van het tot nu toe gevoerde
beleid inhouden.Bij deze oplossing (alle liquide middelen ter beschikking van het Rijk)
zou de efficiëntiewinst worden bereikt. Eveneens is het dan ook mogelijk
om de efficiëntiewinst in de vorm van lagere norm-vermogens te laten
neerslaan. Het voornaamste bezwaar tegen deze oplossing is dat de fondsbeheerders
de zeggenschap over de fondsmiddelen wordt ontnomen. Dit zou een duidelijk
breuk betekenen met de bestaande verdeling van bestuurlijke verantwoordelijkheden.
Gezocht is daarom naar een oplossing die de bestuurlijke verantwoordelijkheidsverdeling
voor een belangrijk deel ongewijzigd laat terwijl er wel sprake is van efficiëntiewinst. 3.3. Geïntegreerd middelenbeheerDe regering kiest met dit wetsvoorstel voor het integreren van het middelenbeheer
bij het Rijk. Dit houdt in dat in principe alle aanwezige financiële
middelen en de tekorten van de fondsen in een rekening-courantverhouding met
het Rijk worden ingebracht. De fondsbeheerders blijven verantwoordelijk voor
het fondsbeheer als geheel, echter de beleggingsactiviteiten maken geen deel
meer uit van het fondsbeheer. Met het geïntegreerd middelenbeheer vervult
het Rijk als het ware een bankiersfunctie voor de beheerders van de sociale
fondsen. In die functie is het Rijk in staat de geldstromen binnen de collectieve
sector te matchen en zodoende de efficiëntiewinst te behalen. De matching
vindt continu plaats. Eveneens wordt er geprofiteerd van schaal- en concentratievoordelen
omdat de feitelijke beleggingsactiviteiten slechts op een plek in de collectieve
sector plaatsvinden.De regering heeft met de fondsbeheerders overleg gehad over de wijze waarop
de efficiëntiewinst kan worden behaald. Bij dit overleg heeft de regering
aan de fondsbeheerders aangegeven te opteren voor het geïntegreerd
middelenbeheer als beste optie om de efficiëntiewinst te behalen.De fondsbeheerders hebben ingestemd met de technische invulling van het
geïntegreerd middelenbeheer. Dit wetsvoorstel en de daarop gebaseerde
regelgeving is voor een belangrijk deel de neerslag van de afspraken tussen
de regering en de fondsbeheerders1 . Het spreekt
voor zich dat in de toekomst deze afspraken op sommige onderdelen bijstelling
kunnen behoeven. Om de betrokkenheid van alle partijen bij de eventuele vormgeving
van nieuwe afspraken te waarborgen is in het wetsvoorstel opgenomen dat wijziging
en het treffen van ministeriële regelingen slechts kan na overleg met
de fondsbeheerders. 3.3.1. BeschikkingsmachtMet het geïntegreerd middelenbeheer blijft de beschikkingsmacht over
het saldo in de rekening-courant geheel bij de fondsbeheerder. Het Ministerie
van Financiën voedt de rekening-courant met de premies volksverzekeringen,
rijksbijdragen en creditrente, waarbij storting van deze bedragen tijdig aan
de fondsbeheerders gemeld zal worden. Het Ministerie is niet bevoegd zelfstandig
bedragen van de rekening-courant op te nemen, met uitzondering van het op
afgesproken momenten belasten van de rekening met debetrente. Andere betalingen
kunnen uitsluitend geschieden bij opdracht van de fondsbeheerder. Het Rijk
zal de betalingsopdrachten van de fonds-beheerders, gegeven het feit dat de
beschikkingsmacht te allen tijde bij de fondsbeheerders blijft, steeds zonder
voorbehoud uitvoeren. De fondsbeheerders blijven gehouden aan de verplichting
tot het afleggen van rekening en verantwoording. Op deze wijze blijven de
fondsbeheerders verantwoordelijk voor het fondsbeheer als geheel, echter de
beleggingsactiviteiten maken geen deel meer uit van het fondsbeheer. 3.3.2. Rente-arrangementOver de saldi die de fondsbeheerders bij het Rijk aanhouden wordt een
marktconforme rente berekend. Nu de fondsbeheerders een rekening-courantverhouding
met het Rijk zijn aangegaan past het in het kader van deze financiële
verhouding dat op de rekeningencourant niet alleen tegoeden maar ook tekorten
kunnen voorkomen. Met de fondsbeheerders is over de hoogte van de credit-
en debetrente overeenstemming bereikt (zie bijlage). Het met de fondsbeheerders
overeengekomen rente-arrangement zal in een ministeriële regeling worden
vastgelegd. 3.3.3. Wederzijdse informatievoorzieningVoor het goed functioneren van het geïntegreerd middelenbeheer is
het noodzakelijk dat er een goede informatie-uitwisseling tussen het Rijk
en de fondsbeheerders plaatsvindt. Op dit punt zijn afspraken gemaakt met
de fondsbeheerders.Deze afspraken betreffen de informatie van het Rijk aan de fondsbeheerders
over de gerealiseerde standen en mutaties op de rekeningen-courant en de door
de fondsbeheerders aan te leveren prognoses met betrekking tot het saldo van
de desbetreffende rekening-courant. De prognoses zijn voor het Rijk van groot
belang om tot een goed kasbeheer te kunnen komen. Ook op dit punt zijn afspraken
gemaakt. In het wetsvoorstel is de mogelijkheid opgenomen bij ministeriële
regeling nadere regels te stellen over de wederzijdse informatie-uitwisseling
inzake realisatiegegevens en prognoses. Bij de verdere uitwerking van de afspraken
over de informatieuitwisseling kan ook meegenomen worden de eventueel benodigde
accountantsverklaringen bijvoorbeeld met betrekking tot de vergoede rente. 3.3.4. Werkkapitaal en transactie- en beheerskostenMet de fondsbeheerders is afgesproken dat zij ieder op een afzonderlijke
rekening buiten het verband van 's Rijks schatkist een werkkapitaal van maximaal
5 miljoen gulden mogen aanhouden. Dit werkkapitaal heeft tot doel te voorkomen
dat de rekening-courant met het Rijk voor elke betaling ten laste van de fondsen
die verricht wordt, moet worden aangesproken. Bij ministeriële regeling
kan het bedrag dat de fondsbeheerders buiten de rekening-courant met het Rijk
mogen houden worden vastgesteld. Hiermee wordt de mogelijkheid geopend om
het bedrag op een eenvoudige wijze aan te passen indien dit uit oogpunt van
doelmatigheid gewenst is. In de praktijk betekent het bestaan van een maximaal
toelaatbaar werkkapitaal dat aan het einde van de dag de financiële middelen
van de fondsen zijn ingebracht in de rekening-courant van het Rijk en dat
maximaal 5 miljoen gulden per fondsbeheerder van deze inbreng is uitgezonderd.Tot slot is in de wet vastgelegd dat het Rijk geen transactie- en beheerskosten
in rekening zal brengen. 4. Effecten van geïntegreerd middelenbeheerIn het verlengde van het bereiken van een grotere efficiëntie voor
de collectieve sector als geheel opent het geïntegreerd middelenbeheer
de mogelijkheid om de normvermogens te verlagen. Dit heeft ceteris paribus
tot gevolg dat de premies lager kunnen worden vastgesteld. Daarnaast leidt
het geïntegreerd middelenbeheer ertoe dat de brutoschuldpositie van de
collectieve sector ultimo het jaar (één van de criteria voor
toetreding tot de Economische Monetaire Unie (EMU)) verbetert. 4.1. EfficiëntievoordelenZoals reeds in hoofdstuk 2 is aangegeven zal het wetsvoorstel leiden tot
een tweetal efficiëntie-effecten. Enerzijds heeft dit betrekking op de
structurering van de lenings- en beleggingsactiviteiten en de daarbij behorende
rente-effecten. Anderzijds betreft het een integratie van de administratieve
handelingen.De rente-effecten die een rol spelen, kunnen worden benaderd uitgaande
van een evenwichtige vermogenssituatie. Voor de wachtgeldfondsen en de centrale
fondsen gezamenlijk kan, onder een aantal veronderstellingen met betrekking
tot liquiditeitssaldi en rentevergoeding op de geld- en kapitaalmarkt, een
rentevoordeel worden berekend van structureel ca. 75 mln. gulden ten opzichte
van de situatie vóór verlaging van de vermogensnormen van de
centrale fondsen. Gezien de onzekerheden in de veronderstellingen die bij
deze berekening een rol spelen, kunnen de marges rondom de berekende rentevoordelen
groot zijn. Met de berekeningen is dan ook slechts beoogd om in macrotermen
een zekere kwantitatieve duiding te geven van de orde van grootte van de voor
de collectieve sector als geheel te behalen rentevoordelen.De regering kiest ervoor het geïntegreerd middelenbeheer te combineren
met een verlaging van de normvermogens van de centrale fondsen. Dit leidt
tot een vermindering van de omvang van de diverse geldstromen, waardoor een
gedeelte van het rente-voordeel reeds wordt geïncorporeerd in de effecten
van de verlaging van de normvermogens van de centrale fondsen. Het rentevoordeel
wordt daardoor evenredig verlaagd.Naast het rente-effect in relatie tot de diverse geldstromen heeft het
wetsvoorstel een aantal organisatorische consequenties. De beleggingsactiviteiten van de huidige fondsbeheerders op de particuliere markt
zullen worden beëindigd. Deze activiteiten kunnen worden geïntegreerd
in de lopende activiteiten van het Ministerie van Financiën. Per saldo
wordt een beperkte daling van de uitvoeringskosten verwacht. 4.2. NormvermogensHet huidige, reeds lang staande, beleid gaat ervan uit dat de centrale
fondsen het gehele jaar door de uitgaven uit eigen vermogen kunnen financieren.
Dit betekent dat ieder fonds voldoende vermogen moet hebben om de liquiditeitsdieptepunten
met eigen vermogen op te kunnen vangen. De formule voor dat benodigde vermogen
(het normvermogen) luidt:N= L + (D – C)Hierin is:N: normvermogen per jaarultimo;L: het verschil tussen de liquiditeitsstand aan het begin van het volgende
jaar en de liquiditeitsstand ten tijde van het dieptepunt in het volgende
jaar;D: debiteuren; hoofdzakelijk nog te vorderen premie-opbrengsten;C: crediteuren; nog uitstaande betalingsverplichtingen zoals de reeds
opgebouwde aanspraken op vakantiegeld.Bij de berekening van het normvermogen voor de Algemene Kas ZFW en het
AFBZ worden, onder meer als gevolg van de budgettering, andere grootheden
gehanteerd dan bij de overige sociale verzekeringsfondsen. Ook voor het AAf
geldt een wat afwijkende systematiek.Bij de berekening van het normvermogen wordt uitgegaan van een trendmatige
situatie met jaarlijks dekkende premiebaten.De vermogensnormen houden als zodanig geen direct verband met de mate
waarin sprake is van risico's die de fondsen lopen vanwege de onzekere ontwikkeling
van uitgaven en ontvangsten. De normen dienen louter als richtsnoer om bij
de vaststelling van de premie voor het jaar t+1 te kunnen beoordelen in hoeverre
een mutatie in het feitelijk vermogen gewenst dan wel verantwoord is.De keuze om de fondsen het gehele jaar door de uitgaven uit eigen vermogen
te laten financieren is een beleidsmatige keuze. Er is geen sprake van een
wettelijke verplichting in die zin, zij het dat de regering deze systematiek
wel altijd als uitgangspunt heeft gehanteerd. In het eerder genoemde Comed-rapport
wordt gewezen op de mogelijkheid om de normvermogens te verlagen door middel
van het financieren van het liquiditeitsdieptepunt via een kredietfaciliteit
bij de schatkist1 . In het rapport wordt de aanbeveling
gedaan deze mogelijkheid op haar realiseerbaarheid te onderzoeken. Dit heeft
echter niet geleid tot wijziging van het beleid ten aanzien van de normvermogens.De formule voor de normvermogens is niet van toepassing op de wachtgeldfondsen.
Omdat de uitgaven van de wachtgeldfondsen erg gevoelig zijn voor de conjunctuur
wordt voor deze fondsen een andere vermogensnorm gehanteerd. Deze norm richt
zich niet op het opvangen van liquiditeitsdieptepunten maar op het opvangen
van schokken in de uitgaven als gevolg van de conjunctuurschommelingen. Dit
neemt niet weg dat in de praktijk ook bij de wachtgeldfondsen bij het beoordelen
van het wenselijke dan wel verantwoorde normvermogen naar de liquiditeitspositie
wordt gekeken. Een aanpassing van de vermogensnorm van de wachtgeldfondsen
is in het kader van het geïntegreerd middelenbeheer niet aan de orde. Nu dankzij het geïntegreerd middelenbeheer er sprake is van een kredietfaciliteit
bij het Rijk voor de sociale fondsen is er geen reden meer om de liquiditeitsdieptepunten
van de fondsen uit het eigen vermogen op te vangen. Het normvermogen kan worden
teruggebracht tot een zodanig niveau, dat de liquiditeitsbehoefte per 31 december
overeenkomt met het bedrag dat op dat tijdstip aanwezig dient te zijn, om
in het volgende jaar gemiddeld geen beroep op de kredietfaciliteit te doen.
Op basis van informatie van de fondsen medio 1996 kan worden afgeleid dat
hierdoor het normvermogen van de centrale fondsen in een evenwichtige situatie
met 4,2 mld gulden kan worden verlaagd.Ultimo 1996 is sprake van een vermogenstekort bij de centrale fondsen.
De regering heeft bij de besluitvorming rond de premievaststelling voor 1997
als uitgangspunt genomen dit vermogenstekort in drie jaar weg te nemen. Door
de invoering van het geïntegreerd middelenbeheer wordt de vermogensinhaalproblematiek
met 4,2 mld. gulden verkleind. Voor 1997 betekent dit een vermindering van
de vermogensinhaal van 1,4 mld. gulden. 4.3. EMU-schuldDe overgang op het geïntegreerd middelenbeheer leidt ertoe dat het
Rijk minder hoeft te lenen op de kapitaalmarkt. Niet alleen ontstaat er bij
een normale rentestructuur een rentevoordeel, ook de EMU-schuld kan dalen.
Indien fondsbeheerders middelen beleggen buiten de collectieve sector, zoals
nu voor een deel het geval is, worden deze bij de consolidatie voor het bepalen
van de bruto-schuldpositie van de collectieve sector niet meegenomen. Door
integratie van het middelenbeheer wordt de brutoschuld verlaagd met het bedrag
dat voorheen buiten de collectieve sector werd belegd, maar nu op de rekening-courant
bij het Rijk wordt aangehouden.Uit informatie van de fondsen valt af te leiden dat een bedrag van ca.
5 mld. gulden is belegd buiten de collectieve sector. Structureel zou de EMU-schuld
derhalve met 5 mld. gulden ( 0,7% van het Bruto Binnenlands Product (BBP)
kunnen afnemen. Met betrekking tot de feitelijk te realiseren verlaging van
de EMU-schuld ultimo 1997 dient echter een bandbreedte te worden aangehouden,
omdat dit mede afhangt van de mate waarin de lange beleggingen van de SVB
en de wachtgeldfondsen op dat moment al in de rekening-courantverhouding met
het Rijk kunnen zijn ingebracht. 5. Geïntegreerd middelenbeheer in relatie tot het
karakter van de wettelijke sociale verzekeringenDe wettelijke sociale verzekeringen kenmerken zich door een aantal specifieke
elementen zoals premieheffing, solidariteit, het verplichtend karakter en
de betrokkenheid van de sociale partners. Fondsvorming is geen wezenlijk kenmerk
van de sociale verzekeringen. Het is een afgeleide van het primaire financiële
proces: het omzetten van premies in uitkeringen. Overigens wordt met het geïntegreerd
middelenbeheer geen wijziging in de praktijk van fondsvorming aangebracht.
Met het geïntegreerd middelenbeheer wordt de beleggingsvrijheid van de
fondsbeheerders beëindigd. Naar de mening van de regering wordt met het
verplicht onderbrengen van de middelen op de rekening-courant van het Rijk
geen afbreuk gedaan aan het karakter van de wettelijke sociale verzekeringen.
Het betreft geen wezenskenmerk van de wettelijke sociale verzekeringen. Daarbij
komt dat de huidige verantwoordelijkheidsverdeling tussen overheid en fondsbeheerders
slechts op een gering punt wordt gewijzigd. Overigens is het als een geheel beschouwen van de middelen en geldstromen
in de collectieve sector geen nieuw gegeven1
. In 1928 reeds werd in de Beleggingswet2 geregeld
dat de fondsbeheerders met het oog op de efficiëntie verplicht waren
hun middelen te beleggen in staatspapier.De meer recente geschiedenis waarin onder meer gediscussieerd is over
het al dan niet oprichten van een Fondseninstituut en dus het concentreren
van de beleggingsfunctie op één plek geeft ook aan dat de positionering
van de beleggingsfunctie niet als wezenskenmerk van de sociale verzekering
kan worden beschouwd. ARTIKELSGEWIJZE TOELICHTING Artikel I Organisatiewet sociale verzekeringen 1997 Artikel 67Artikel 67 is zodanig gewijzigd, dat na het derde lid vier nieuwe artikelleden
zijn toegevoegd.In het nieuwe vierde lid wordt de basis gelegd voor de rekening-courantverhouding
tussen de Minister van Financiën en de SVB en het Lisv. Hiermee wordt
het uitgangspunt vastgelegd dat beleggings-activiteiten van de fondsbeheerders
niet meer tot de mogelijkheden behoren en iedere dag het saldo van ontvangsten
en uitgaven ten behoeve van de fondsen bij de rekening-courant van het Rijk
wordt ingebracht.In het vijfde lid wordt een uitzondering op deze regel gecreëerd.
Om te voorkomen dat voor iedere betaling ten laste van de fondsen, ongeacht
of het nu uitvoeringskosten of uitkeringslasten betreffen, de rekening-courant
met het Rijk moet worden aangesproken kan de SVB en het Lisv, elk afzonderlijk,
een bepaald bedrag buiten de rekening-courant houden. Dit bedrag wordt bij
ministeriële regeling bepaald. De overige financiële middelen dienen
in rekening-courant te worden gehouden bij de Minister van Financiën.In het zevende lid wordt de bevoegdheid toegekend aan de Minister van
Sociale Zaken en Werkgelegenheid om in overeenstemming met de Minister van
Financiën nadere regels te stellen omtrent het vierde tot en met het
zesde lid. Artikel 68In het eerste lid wordt om ieder misverstand uit te sluiten expliciet
bepaald dat de SVB en het Lisv bevoegd zijn tot beschikking over de financiële
middelen die in rekening-courant bij de Minister van Financiën worden
gehouden. Met artikel 67 wordt immers slechts beoogd de beleggingsactiviteiten
van de fondsbeheerders te beëindigen en de financiële middelen van
de fondsen onder te brengen in de rekening-courant van het Rijk. Ten aanzien
van de beschikkingsmacht over die middelen wordt geen enkele wijziging aangebracht.
Evenmin als met artikel 67 enige bemoeienis van de Minister van Financiën
met de interne bedrijfsvoering van de fondsbeheerder wordt bewerkstelligd.
De fondsbeheerders blijven zelf bepalen welke gelden voor zowel uitvoeringskosten
als uitkeringslasten benodigd zijn op welk moment. Een en ander binnen de
kaders van de wet.In het derde lid is vastgelegd dat de fondsbeheerders door het Rijk geen
kosten in rekening gebracht krijgen voor de activiteiten die Financiën
moet verrichten die voortvloeien uit het geïntegreerd middelenbeheer. Onder beheer moet dan ook worden verstaan de kosten van het daadwerkelijke
beheer van de middelen maar ook de transactie van de middelen en de benodigde
informatieverstrekking die samenhangt met dat beheer.Het vierde lid bepaalt dat indien bij de fondsen sprake is van een tekortsituatie
deze tekorten middels de kredietfaciliteit bij het Rijk dienen te worden aangevuld.
De Minister van Financiën is gehouden voor deze tekorten een kredietfaciliteit
aan te bieden. Artikel 71aIn dit artikel is de wederzijdse informatieplicht van de Minister van
Financiën en de SVB en het Lisv bepaald. De opsomming in het eerste en
tweede lid is niet limitatief en kan op grond van het derde lid worden uitgebreid. Artikel 72Dit artikel bevat bepalingen uit het huidige artikel 72 Osv 1997 die niet
kunnen vervallen. Artikel II Wet Financiering Volksverzekeringen Artikel 41In artikel 41, eerste lid van de Wet financiering volksverzekeringen wordt
geregeld dat de ZFR de financiële middelen bestemd voor de uitvoering
van de Algemene Wet Bijzondere Ziektekosten in rekening-courant houdt bij
de Minister van Financiën.In het tweede lid is bepaald dat de beschikkingsbevoegdheid over de financiële
middelen bij de ZFR berust.In het derde lid is bepaald dat de ZFR kan beschikken over een werkkapitaal.Hiervoor geldt hetzelfde als is gesteld bij de artikelsgewijze toelichting
op bij artikel I, artikel 67. Omdat de ZFR als fondsbeheerder slechts één
bedrag voor al haar fondsen buiten de rekening-courant met het Rijk mag houden
zal de ministeriële regeling op grond van lid 4 altijd in combinatie
met lid 4 van artikel 72a Ziekenfondswet worden getroffen.Voor de overige leden geldt dezelfde toelichting als bij artikel I, artikel
67 en 68. Artikel 45In het vervallen artikel 45 werd geregeld dat door de Minister van Volksgezondheid,
Welzijn en Sport bij ministeriële regeling voorschriften worden vastgesteld
met betrekking tot de belegging van de gelden van het AFBZ. Gezien het geïntegreerd
middelenbeheer door de Minister van Financiën zijn deze bepalingen overbodig
geworden. Artikel III Werkloosheidswet Artikelen 79, 91 en 96In dit artikel 79 zijn enige nog relevante bepalingen uit de oude artikelen
79, 91 en 96 opgenomen. Door het intrekken van de bepalingen die betrekking
hebben op het beleggen van financiële middelen kunnen de artikelen 91
en 96 vervallen. Artikel IV De Ziekenfondswet Artikel 72aZie voor de toelichting de toelichting op artikel I, artikel 67 en 68
en artikel II, artikel 41. Artikel 106aDit artikel vervalt in verband met het geïntegreerd middelenbeheer
door de Minister van Financiën. Artikel V OvergangsbepalingUitgangspunt is dat zoveel mogelijk vermogens(bestanddelen) en leningsarrangementen
vallen onder de werking van de wet. In bepaalde gevallen kan het echter ondoelmatig
zijn om vermogens (bestanddelen) direct onder de werkingssfeer van de wet
te brengen. Voorts geldt dat vermogens die nu nog uitstaan, na afloop van
de looptijd van het desbetreffende leningsarrangement niet mogen worden verlengd.
Derhalve zal in ieder geval na afloop van de looptijd van het desbetreffende
leningsarrangement het regime van de wet moeten worden gevolgd. In de wettekst
is deze tijdelijkheid weergegeven in de zinsnede: «... waarop deze wet
gedurende een door hen te bepalen periode niet van toepassing is,...»Artikel V biedt de Ministers van Financiën, Sociale Zaken en Werkgelegenheid
en Volksgezondheid, Welzijn en Sport ieder afzonderlijk dus de mogelijkheid
om in overeenstemming met de direct betrokken instanties vermogens(bestanddelen)
en leningsarrangementen aan te wijzen die niet onder de werking van de wet
vallen.Indien met de betrokken instanties geen overeenstemming kan worden bereikt
over de uit te zonderen vermogens, vallen deze gewoon onder het geïntegreerd
middelenbeheer. Artikel VIDe algemene maatregel van bestuur (amvb) die op grond van artikel 79,
lid 2 kan worden getroffen is de bestaande amvb op grond van artikel 91, lid
2. Deze amvb dient in stand te blijven en derhalve dient de wettelijke basis
gehandhaafd te blijven. De Staatssecretaris van Sociale Zaken en Werkgelegenheid,F. H. G. de GraveDe Minister van Financiën,G. ZalmDe Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport,E. Borst-Eilers BIJLAGEAfspraken gemaakt tussen de besturen van de SVB, het Tica en de ZFR en
de regering omtrent de inrichting van de rekening-courantverhouding fondsen/Rijk. a. Beschikkingsmacht rekening-courantDe beschikkingsmacht over de rekening-courant ligt geheel bij de fondsbeheerder1 . Het Ministerie van Financiën voedt de rekening-courant
met premies, rijksbijdragen en creditrente, waarbij de storting van deze bedragen
tijdig aan de fondsen gemeld dient te worden. Het Ministerie is echter niet
bevoegd zelfstandig bedragen van de rekening-courant op te nemen, met uitzondering
van het op de afgesproken momenten belasten van de rekening met debetrente.
Andere betalingen kunnen uitsluitend geschieden bij opdracht van de fondsbeheerder. b. Wederzijdse informatievoorzieningDe informatievoorziening van het Ministerie van Financiën aan de
fondsen moet vergelijkbaar zijn met de informatie die marktpartijen nu aan
de fondsen verstrekken. Een niet-limitatieve opsomming van het soort informatie
waarom het gaat:1. Een slotstand per dag.2. Een overzicht per dag van alle geboekte mutaties/transacties in de
rekening-courant.De informatievoorziening van de fondsbeheerders aan het Ministerie van
Financiën betreft de prognoses van de verwachte saldi van de desbetreffende
rekeningen-courant.Door het geïntegreerd middelenbeheer kunnen de socialeverzekeringsfondsen,
behoudens een beperkt werkkapitaal, voor hun betalingen alleen een beroep
doen op de rekening-courantovereenkomst met het Rijk. Om in de liquiditeitsbehoefte
van de fondsen te kunnen voorzien, zijn goede prognoses over het verwachte
verloop van het saldo gewenst. Daartoe dienen de prognoses van de socialeverzekeringsfondsen
te voldoen aan de onderstaande «kwaliteitscriteria»:1. De fondsen maken voor een jaar vooruit een globale prognose van het
verwachte saldo (bedragen en data). Deze wordt eens per maand geactualiseerd.2. Op onderstaand aangegeven werkdagen voorafgaand aan een verwachte mutatie
wordt de prognose zo nodig geactualiseerd. De uiteindelijke realisatie op
dag t (uiterlijk om 12.30 uur) mag niet te veel afwijken van de prognoses.Daarbij zij de volgende verschillen aanvaardbaar (voor de fondsen als
totaal):ten opzichte van de prognose op:werkdag t, 9.30 uur: 30 miljoen guldenidem werkdag t-1: 60 miljoen guldenidem werkdag t-2: 125 miljoen guldenidem werkdag t-3: 250 miljoen guldenVoorzover de afwijkingen worden veroorzaakt door wijzigingen in afdrachten
door het Ministerie van Financiën, tellen deze niet mee voor het bepalen
van de afwijking. De sociale fondsen zijn niet verplicht bij mutaties van
de rekening-courant informatie te verschaffen over het doel van deze mutaties. c. Transactie- en beheerskostenHet Ministerie van Financiën brengt de fondsen geen transactie- en
beheerskosten in rekening.Indien door de banken als gevolg van het geïntegreerd middelenbeheer
kosten voor het betalingsverkeer in rekening worden gebracht zullen deze kosten
door het Rijk worden overgenomen. d. Beschikbaarheid middelenHet Ministerie van Financiën stelt middelen beschikbaar aan de fondsen
voor het verrichten van betalingen. Hierbij zijn de volgende afspraken gemaakt:1. Bedragen die nodig zijn voor betalingen op dag t en zijn aangekondigd
in de prognose van dag t-1, zijn vanaf 9.30 uur beschikbaar.2. Niet op dag t-1 aangekondigde transacties en betalingen kunnen tot
12.30 uur worden verwerkt op dag t.3. In uitzonderingsgevallen kunnen transacties buiten genoemde marges,
mits daar in goed overleg een oplossing voor gevonden wordt, tot in de middag
worden uitgevoerd. e. WerkkapitaalHet is toegestaan op de eigen bankrekeningen van de fondsen een werkkapitaal
van maximaal 5 miljoen gulden per fondsbeheerder voor uitkeringslasten, respectievelijk
uitvoeringskosten aan te houden. f. RentearrangementCentrale gedachte van het arrangement is dat de berekening van de rente
achteraf geschiedt over het saldo dat bij het Rijk is aangehouden; de fondsen
lopen geen enkele renterisico omdat op de gerealiseerde standen wordt afgerekend.
Voorts wordt het arrangement gekenmerkt door uitvoeringstechnische eenvoud.Het arrangement luidt:1. Over het gemiddelde positieve jaarsaldo wordt de gemiddelde 12-maands
Aibor1 vergoed.2. Over het gemiddelde negatieve jaarsaldo wordt de gemiddelde 1-maands
Aibor in rekening gebracht.3. Over het structurele positieve saldo bij de wachtgeldfondsen2 wordt het 5–6-jaars effectief rendement op staatsobligaties3 vergoed plus 10 basispunten.Indien blijkt dat bovenstaande afspraak omtrent het rendement over het
structurele positieve saldo niet overeenkomt met het uitgangspunt van (ten
minste) marktconformiteit kunnen over onderdeel 3 van het arrangement nadere
afspraken worden gemaakt.XNoot1 Zie blz. 89 van het Comed-rapport.XNoot1In de nu volgende paragrafen wordt verscheidene malen verwezen naar de
 afspraken gemaakt tussen kabinet en de fondsbeheerders. In de bijlage zijn
de gemaakte afspraken integraal weergegeven. In de brief van 29 november
1996 (Kamerstukken II, 1996/97, 25 000 XV, nr. 13) is aan de Tweede
 Kamer verslag gedaan van de gemaakte afspraken.XNoot1Blz. 89 van het COMED-rapport.XNoot1Zie bijvoorbeeld: – Het verslag der commissie tot onderzoek van
de mogelijkheid en de wenschelijkheid van eene vereenvoudiging in het beheer
van bij wet ingestelde fondsen door belegging van de gelden dier fondsen,
hetzij in 's-rijks schatkist, hetzij in meerdere mate dan thans in nationale
schuld. Ingesteld bij resolutie van den minister van Financiële van
4 november 1926. nr 162 afdeling Generale Thesaurie. 's-Gravenhage. Algemeene
landsdrukkerij, 1928 (het rapport van de commissie Van Gijn). – Het
rapport van de commissie van onderzoek inzake het huidige systeem van belegging
van de gelden der rijksfondsen. Ingesteld bij beschikkingen van 19 en 26
 oktober 1931. resp. Afdeling Generale Thesaurie nr. 102 en Afdeling Arbeiders-
verzekering (van het toenmalige Departement van Arbeid, Handel en Nijverheid)
nr. 2474. 's-Gravenhage. Algemeene Landsdrukkerij. 1933 (het rapport van
de commissie Patijn). XNoot2De wet houdende nadere regeling van de belegging van gelden van Rijksfondsen
 en-instellingen (stb. 507, 1928).XNoot1Voor de Lisv-fondsen worden rekeningen- courant geopend voor elk van de
fondsen die onder beheer zijn van deze organisatie, waarbij voor de wachtgeldfondsen
wordt volstaan met één rekening-courant. Voor de SVB en de
ZFR wordt -op verzoek van deze organisaties- daarentegen per fondsbeheerder
 één rekening-courant ingesteld. XNoot1Aibor is het rentetarief dat dagelijks door De Nederlandsche Bank N.V.
wordt berekend op basis van rentetarieven waartegen banken bereid zijn interbancair
geld uit te lenen.XNoot2Onder het structurele positieve saldo wordt verstaan het minimale positieve
saldo dat in een jaar op de rekening-courant heeft gestaan.XNoot3CBS-cijfer dat dagelijks wordt gepubliceerd in onder andere de prijscourant
en op Reuters. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-25342-3.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl