Aanpassingswet veiligheidsregio's; Verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-09-26 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


Tweede Kamer der Staten-Generaal
 2
 Vergaderjaar 2008-2009
 
 
 
 KST133423
 2008-2009
 
 31 968
 Aanpassing van een aantal wetten aan de Wet veiligheidsregio’s
en enkele wijzigingen in de Wet veiligheidsregio’s (Aanpassingswet veiligheidsregio’s)
 
 
 
 
 Nr. 
 5
 VERSLAG
 Vastgesteld 2 juli 2009
 De vaste commissie voor Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties, belast met het voorbereidend onderzoek van dit wetsvoorstel,
heeft de eer als volgt verslag uit te brengen van haar bevindingen.
 Onder het voorbehoud dat de regering op de gestelde vragen en de gemaakte
opmerkingen tijdig en genoegzaam zal hebben geantwoord, acht de commissie
de openbare beraadslaging over dit wetsvoorstel voldoende voorbereid.
 Inhoudsopgave blz.
 Algemeen 1
 Artikelsgewijze toelichting 3
 Algemeen
 De leden van de PvdA-fractie hebben met belangstelling kennisgenomen van
het voorliggende wetsvoorstel. Met het reeds in de Tweede Kamer aangenomen
wetsvoorstel Wet veiligheidsregio’s is tot ingrijpende wijzigingen besloten
in de voorbereidende en uitvoerende fase van de rampenbestrijding en crisisbeheersing,
waarvan de leden van de PvdA-fractie verwachten dat dit de fysieke veiligheid
in Nederland kan vergroten. Deze leden werken graag mee aan de verdere implementatie
van de systematiek van de veiligheidsregio in de fysieke veiligheidszorg.
Zij menen dat het voorliggende wetsvoorstel daaraan een bijdrage kan leveren,
maar zij maken graag gebruik van de mogelijkheid om de regering enkele schriftelijke
vragen over het wetsvoorstel voor te leggen.
 De leden van de PvdA-fractie constateren dat de regering, in reactie op
vragen van de Raad van State over de wenselijkheid voor vakministers om aanwijzingen
te geven voor opschaling van een crisis naar regionaal niveau, wenst te komen
tot een herziening van het staatsnoodrecht. Deze leden kunnen zich hierin
vinden, gezien de grote veranderingen die de Wet veiligheidsregio’s
heeft op de organisatie van de rampenbestrijding en preparatie. Zij willen
graag geïnformeerd worden over de planning die de regering voor ogen
heeft om het staatsnoodrecht te herzien. Verder willen zij graag weten wat
de gevolgen zijn van het voorlopig uitblijven van deze herziening
op de effectieve werking van de Wet veiligheidsregio’s bij nationale
rampen en crises.
 De aan het woord zijnde leden menen dat de regering helder aangeeft waarom
de keuze wordt gemaakt om niet in alle gevallen waarin veiligheid een relevant
beleidsaspect vormt, de planvorming en operationele verantwoordelijkheid bij
de veiligheidsregio en zijn voorzitter neer te leggen. De leden van de PvdA-fractie
merken echter op dat de provincie belast is met de bestrijding van calamiteiten
op het water. Kan de regering deze taakverdeling nader uitleggen en de taakafbakening
met hulpdiensten en de veiligheidsregio verhelderen?
 
 De leden van de SP-fractie hebben met instemming kennisgenomen van het
wetsvoorstel. Het betreffen aanpassingen die voortvloeien uit het door de
Tweede Kamer aangenomen wetsvoorstel Wet veiligheidsregio’s. Deze leden
hebben vooralsnog geen nadere vragen.
 
 De leden van de VVD-fractie hebben met belangstelling kennisgenomen van
het voorliggende wetsvoorstel. Zij onderschrijven de wenselijkheid van aanpassing
van bestaande crisiswetgeving zodat het wetsvoorstel Wet Veiligheidsregio’s
op 1 januari 2010 in werking kan treden. Wel hebben zij een aantal opmerkingen
en vragen bij het wetsvoorstel en de toelichting.
 De aan het woord zijnde leden kunnen zich vinden in de lijn die regering
kiest als het gaat om crises en opschaling daarvan. Zij vinden ook dat de
procedures rondom opschaling glashelder moeten zijn en dat artikel 42 van
het wetsvoorstel Wet veiligheidsregio’s hierin voorziet. De verantwoordelijkheid
voor opschaling hoort thuis onder de verantwoordelijkheid van de minister
van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties.
 
 De leden van de ChristenUnie-fractie hebben met belangstelling kennisgenomen
van voorliggend wetsvoorstel, hetgeen aanpassing van crisiswetgeving beoogt
in het licht van het wetsvoorstel Wet veiligheidsregio’s.
 Deze leden zijn van mening dat het in bepaalde situaties nodig is dat
op bovenregionaal of zelfs nationaal niveau wordt vastgesteld dat er een bovenlokale
crisis is en dat crisisbevoegdheden opgeschaald dienen worden. De aanwijzingsbevoegdheid
van de Commissaris der Koningin ziet inderdaad op rampen of crisis van bovenlokale
of regionale betekenis. Daarmee wordt naar de mening van deze leden echter
nog geen invulling gegeven aan een formeel en procedureel begrip «crisis».
De onduidelijkheid zoals geschetst door de Raad van State kan zich bovendien
voordoen bij een ramp of crisis op het grensgebied tussen twee provincies.
Graag ontvangen de leden van de ChristenUnie-fractie een nadere toelichting
op de overwegingen om het begrip «crisis» geen formele en procedurele
invulling te geven. Bovendien vragen deze leden of artikel 42 van het wetsvoorstel
Wet veiligheidsregio’s voldoende helderheid schept in het geval van
een ramp of crisis op provinciaal grensgebied.
 De leden van de ChristenUnie-fractie merken op dat de regering voorstelt
het staatsnoodrecht op een later moment meer inhoudelijk en integraal te herzien.
Zij horen graag welk moment de regering daarvoor geëigend acht. Voorts
vragen zij of de onduidelijkheid die kan ontstaan met de inwerkingtreding
van de Wet veiligheidsregio’s bij de toepassing van het staatsnoodrecht,
het wel toelaat dat er wordt gewacht met een dergelijke latere herziening.
 
 De leden van de SGP-fractie hebben met belangstelling kennisgenomen van
het voorliggende wetsvoorstel. Zij hebben hierbij enkele vragen en opmerkingen.
Alvorens zij ingaan op enkele onderdelen, willen zij eerst in aansluiting
op het advies van de Raad van State meer duidelijkheid over de aanpassingen
in verband met het staatsnoodrecht. De algemene term in het wetsvoorstel Wet
veiligheidsregio’s is het begrip crisis. Door de Raad van
State wordt hierbij als voorbeeld de kredietcrisis genoemd. De leden van de
SGP-fractie veronderstellen dat een dergelijke crisis niet beoogd is in het
wetsvoorstel Wet veiligheidsregio’s. Is die analyse juist? Zo ja, waarom
is er dan uitgegaan van het begrip «een vitaal belang» in de definitie
van crisis? Deze leden veronderstellen dat de door de Raad van State geconstateerde
onduidelijkheid vooral voortkomt uit een vrij algemene omschrijving van het
begrip crisis. Zou er niet een duidelijkere relatie met het begrip veiligheid
gelegd dienen te worden, door bijvoorbeeld te spreken van een «vitaal
belang voor de veiligheid»? Tevens vragen deze leden of de conclusie
juist is dat de aan de verschillende organen toegekende bevoegdheden in het
staatsnoodrecht automatisch vervallen wanneer de voorzitter van een veiligheidsregio
besluit om een bepaalde situatie als crisis te benoemen. Klopt naar de mening
van de regering de constatering van de Raad van State dat die voorzitter een
exclusieve bevoegdheid krijgt, terwijl hij niet in de verschillende noodwetten
afzonderlijk genoemd staat? Graag ontvangen deze leden ook meer duidelijkheid
over de planning van de voorstellen van de regering om het staatsnoodrecht
te herzien. Van welke factoren hangt dit precies af?
 Artikelsgewijze toelichting
 Artikel II
 De leden van de SGP-fractie constateren dat aan artikel 428 van het Wetboek
van Strafrecht wordt toegevoegd dat de bevoegdheid voor verlenen van verlof
voor het in brand steken van onroerende zaken in geval van een bovenplaatselijke
ramp overgaat naar de voorzitter van de veiligheidsregio. Deze leden vragen
om wat voor soort verlof het in dat artikel gaat. Betreft het niet vooral
kleine objecten die alleen van plaatselijk belang zijn? Zou het dan niet logischer
zijn om in geval van de overdracht van de bevoegdheid aan de voorzitter van
de veiligheidsregio helemaal geen verlof te verlenen, omdat er anders onnodig
extra inzet van bijvoorbeeld brandweer of politie nodig is? Waarom is dan
nog een overdracht van deze verlofverlening noodzakelijk? 
 Artikel V
 De leden van de SGP-fractie merken op dat wordt voorgesteld artikel 173
van de Gemeentewet te laten vervallen. Hoewel de leden van de SGP-fractie
de overweging delen dat deze bepaling ook reeds in artikel 4 van het wetsvoorstel
Wet veiligheidsregio’s is vermeld, betekent dit wel dat de belangrijke
taken van de burgemeester niet meer integraal bij elkaar staan in de Gemeentewet.
Waarom is hiervoor gekozen? Is ook overwogen nog op de een of andere manier
een verwijzing naar die wet aan te brengen?
 Artikel XI
 A en C
 De leden van de SGP-fractie constateren dat er nu een definitie is opgenomen
van de GHOR. Zij menen dat de wet op dit onderdeel duidelijker is geworden.
Wel vragen zij of het niet meer voor de hand zou liggen de afkorting GHOR,
samen met de benaming, voluit in de lijst van definities op te nemen met een
verwijzing naar artikel 32. De verschillende taken van de GHOR kunnen wel
apart in artikel 32 benoemd blijven.
 F
 De leden van de SGP-fractie vragen om een toelichting van de precieze
achtergrond van de wijziging in artikel XI, onderdeel F.
 G tot en met I
 De leden van de PvdA-fractie merken op dat in het voorliggende wetsvoorstel
de overheveling van taken van de landelijke faciliteit rampenbestrijding (LFR)
naar het Nationaal instituut Fysieke Veiligheid (NIFV) wordt geregeld. Hiermee
loopt zij vooruit op een wettelijke regeling van een ondersteuningsorganisatie
Fysieke Veiligheid. Deze leden vragen waarom nu al een deel van deze taken
overgeheveld wordt en de oprichting van een ondersteuningsorganisatie Fysieke
Veiligheid niet integraal behandeld wordt. Is de in dit wetsvoorstel opgenomen
overheveling van taken dringend? Ook willen deze leden graag weten wie er
verantwoordelijk is voor de beleidsbeslissingen van het NIFV. Uit de brief
van de minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties over de op te
richten ondersteuningsorganisatie valt op te maken dat het de wens is deze
bestuurlijk onder het veiligheidsberaad te laten. Deze leden willen echter
weten onder wiens verantwoordelijkheid het NIFV nu opereert. Daarnaast willen
de leden van de PvdA-fractie graag met de regering van gedachten wisselen
over de taken en organisatie van een ondersteuningsorganisatie Fysieke Veiligheid.
Zij zijn van mening dat al te concrete stappen om de ondersteuningsorganisatie
in te richten deze gedachtewisseling in de weg kunnen staan.
 Artikel XIII
 De leden van de VVD-fractie ondersteunen het advies van de Raad van State
om te bezien of het wenselijk is het stelsel van de Wet veiligheidsregio’s
te volgen in het geval van de bestrijding van een kernongeval volgens de Kernenergiewet.
Ongevallen met een A-object dan wel een B-object kunnen allebei bovenlokaal
voorkomen en hiernaast heeft de voorzitter van de veiligheidsregio wel een
taak bij de handhaving van de openbare orde en veiligheid bij een kernongeval
met bovenlokale gevolgen. Met het oog op eventuele onduidelijkheid bij opschaling
tijdens een dergelijk ongeval, lijkt het deze leden beter een extra bestuurlijke
laag toe te voegen in plaats van verwarring hierover te laten ontstaan.
 Artikel XVI en Artikel XX
 De leden van de VVD-fractie constateren dat het advies van de Raad van
State om ten aanzien van het calamiteitenplan voor de waterstaatswerken en
het havenveiligheidsplan het bestuur van de Veiligheidsregio te belasten met
der planvorming dan wel met de goedkeuring ervan, niet door de regering zijn
opgevolgd. Het argument daarvoor is dat het stelsel van de Wet veiligheidsregio’s
niet meebrengt dat alle planvorming tot de verantwoordelijkheid van het bestuur
van de veiligheidsregio gaat behoren. Het is voor deze leden duidelijk dat
het om verschillende redenen niet wenselijk is om de taken van de burgemeester
met betrekking tot de planvorming in de Havenbeveiligingswet over te laten
gaan naar het bestuur van de veiligheidsregio. Het is voor deze leden onwenselijk
dat alle taken en bevoegdheden van de havenautoriteit over zouden gaan naar
de veiligheidsregio. Wel menen zij dat het belangrijk is dat het bestuur van
de veiligheidsregio wordt betrokken in de planvorming. De door de regering
genoemde «afstemmingsverplichting» in artikel 11b van de Havenbeveiligingswet
komt voor deze leden niet duidelijk naar voren in het voorgestelde artikel.
In het artikel wordt slechts de mogelijkheid gegeven aan het bestuur van de
veiligheidsregio om zijn zienswijze te geven over een ontwerp
van het havenbeveiligingsplan. De leden van de VVD-fractie zien graag dat
duidelijk in het artikel wordt opgenomen dat het hierbij gaat om een verplichting
tot afstemming van een beveiligingsplan.
 Artikel XXXII
 De leden van de PvdA-fractie constateren dat er een complexe situatie
bestaat rond de ambulancevoorziening. Dit wordt veroorzaakt door de verantwoordelijkheid
van de veiligheidsregio voor de meldkamer en de verantwoordelijkheid van de
minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport voor de vergunningverlening
ambulancevoorziening. De Raad van State constateert dat deze complexiteit
het risico in zich draagt dat de verantwoordelijkheden onduidelijk worden
en daardoor verdampen. Graag horen deze leden of de regering de bezorgdheid
van de Raad van State deelt en hoe dit kan worden ondervangen. Ook willen
deze leden graag weten hoe het zwaarwegende advies van de veiligheidsregio
in de vergunningverlening voor de ambulancevoorziening meegenomen kan worden,
zonder dat hiermee aanbestedingsregels worden overtreden.
 
 De leden van de VVD-fractie constateren dat de Raad van State meent dat
het stelsel van vergunningverlening voor ambulancezorg eenvoudiger en meer
helder vorm gegeven moet worden. Deze leden zijn van mening dat de vergunningverlening
voor ambulancezorg eenvoudiger moet worden vastgelegd en vragen de regering
dan ook om nogmaals te kijken naar een oplossing hiervoor. In de memorie van
toelichting worden drie alternatieven besproken met betrekking tot de vergunningverlening
van een Regionale Ambulance Voorziening. Deze leden vernemen graag van de
regering welke van de alternatieven de voorkeur geniet («next best»-oplossing)
en of meerdere alternatieven in overweging zijn genomen. De leden van de VVD-fractie
vinden de beoordeling van de besproken alternatieven te summier en zien dan
ook graag een uitgebreide uiteenzetting van de beoordeling van de alternatieven
tegemoet, aangevuld met de voordelen van elk alternatief.
 Artikel XXIII
 De leden van de SGP-fractie merken op dat in artikel XXIII een wijziging
is opgenomen van de Wet op de strandvonderij. In geval van een ramp in de
vorm van een schipbreuk is dit een logische keuze. Zij vragen zich wel af
in hoeverre het in het algemeen nog logisch is om bepalingen over schipbreuk
in deze wet te laten staan en niet te plaatsen in de Wet veiligheidsregio’s.
Ook vragen zij of de in artikel 5 lid 2 van die wet gebruikte clausule «zo
dikwijls hem dit gewenst voorkomt» niet te vrijblijvend is geformuleerd.
 
 De voorzitter van de commissie,
 Leerdam
 Adjunct-griffier van de commissie,
 Van Doorn
 
 
 
 
 Samenstelling:
 Leden: Van Beek (VVD), Halsema (GL), Van der Staaij (SGP), De Pater-van
der Meer (CDA), Van Bochove (CDA), Gerkens (SP), Sterk (CDA), Leerdam (PvdA),
voorzitter, De Krom (VVD), ondervoorzitter, Griffith (VVD), Boelhouwer (PvdA),
Irrgang (SP), Kalma (PvdA), Schinkelshoek (CDA), Van der Burg (VVD), Brinkman
(PVV), Pechtold (D66), Van Raak (SP), Thieme (PvdD), Kuiken (PvdA), Leijten
(SP), Heijnen (PvdA), Bilder (CDA), Anker (CU) en Vacature (CDA).
 Plv. leden: Teeven (VVD), Vacature (GL), Van der Vlies (SGP), Vacature
(algemeen), Smilde (CDA), Polderman (SP), Spies (CDA), Wolbert (PvdA), Aptroot
(VVD), Zijlstra (VVD), Vermeij (PvdA), Van Gerven (SP), Heerts (PvdA), Çörüz
(CDA), Remkes (VVD), De Roon (PVV), Van der Ham (D66), Van Bommel (SP), Ouwehand
(PvdD), Timmer (PvdA), De Wit (SP), Kraneveldt-van der Veen (PvdA), Van Haersma
Buma (CDA), Cramer (CU) en Knops (CDA).