Wijziging van de Wet luchtvaart ter implementatie van richtlijn nr. 2003/42/EG inzake melding van voorvallen in de burgerluchtvaart; Brief staatssecretaris over onder meer de haalbaarheid van schrappen dan wel aanscherpen van artikel 5.3 Wet luchtvaart
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-05 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 29977, nr. 18

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

23-08-2006

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2005-2006

29977 nr. 18

15-08-2006

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamHaalbaarheid van schrappen dan wel aanscherpen van artikel
5.3 Wet luchtvaartVeiligheidsmanagementsystemen in andere sectoren in de
Nederlandse samenlevingImplementatie van richtlijn nr. 2003/42/EG in andere EU
lidstatenExpertvisiesOndertekeningBIJLAGE 1Onderzoek naar wenselijkheid aanpassing artikel 5.3 Wet
luchtvaartBIJLAGE 2Onderzoek veiligheidsmanagementsystemenAanwezigheid veiligheidsmanagementsystemen in andere sectoren
dan de luchtvaartWaarborgen tegen strafrechtelijk gebruik van gegevensConclusieBIJLAGE 3Overzicht implementatie richtlijn nr. 2003/42/EG.BelgiëDenemarkenDuitslandEstlandFinlandFrankrijkIerlandLetlandMaltaOostenrijkPolenPortugalTsjechiëVerenigd Koninkrijk
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Gerelateerde publicaties

Kamerstuk 29977, nr. 18 b1Gerelateerde publicatie
Kamerstuk 29977, nr. 18 b2Gerelateerde publicatie
Kamerstuk 29977, nr. 18 b3Gerelateerde publicatie
Kamerstuk 29977, nr. 18 b4Gerelateerde publicatie

 
 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 29977Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 35 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
29 977Wijziging van de Wet luchtvaart ter implementatie van richtlijn nr.
2003/42/EG inzake melding van voorvallen in de burgerluchtvaartnr. 18BRIEF VAN DE STAATSSECRETARIS VAN VERKEER EN WATERSTAATAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 15 augustus 2006In het najaar van 2005 is meerdere malen met uw kamer beraadslaagd over
het wetsvoorstel tot wijziging van de Wet luchtvaart ter implementatie van
richtlijn nr. 2003/42/EG inzake melding van voorvallen in de burgerluchtvaart
(29 977). Tijdens het Algemeen Overleg van 14 oktober 2005 en het
plenaire debat op 22 november en 8 december 2005 is een aantal toezeggingen
aan uw Kamer gedaan. Hierbij wil ik u, mede namens de Minister van Justitie,
de resultaten van die toezeggingen aanbieden.Haalbaarheid van schrappen dan wel aanscherpen van artikel
5.3 Wet luchtvaartEen belangrijk element in de discussies over het wetsvoorstel is het artikel
5.3 van de Wet Luchtvaart geweest. Het artikel verbiedt het op zodanige wijze
deelnemen aan het luchtverkeer dan wel het zodanig geven van luchtverkeersleiding
dat daardoor personen of zaken in gevaar worden of kunnen worden gebracht.
Naar de mening van de luchtvaartsector is dit artikel veel te ruim geformuleerd.
In het overleg met uw Kamer hebben we aangegeven bereid te zijn te bezien
in hoeverre het mogelijk is artikel 5.3 te schrappen of zodanig aan te passen
dat overtreding van het artikel alleen een strafbaar feit oplevert wanneer
sprake is van opzet of schuld. Ons is gebleken dat schrappen van het artikel
niet raadzaam is gelet op het belang dat dit artikel als vangnetbepaling vervult.
Ook aanscherping van het artikel, dat een belangrijke grondnorm omvat, is
niet noodzakelijk, omdat de Aanwijzing aan het Openbaar Ministerie reeds bepaalt
dat alleen vervolging wordt ingesteld indien sprake is van opzet of grove
nalatigheid. In bijlage 1 wordt dieper ingegaan op de argumenten die aan dit
standpunt ten grondslag liggen.Veiligheidsmanagementsystemen in andere sectoren in de
Nederlandse samenlevingEen tweede toezegging aan uw Kamer betreft het geven van een overzicht van de sectoren in de Nederlandse samenleving waar een gecertificeerd
veiligheidsmanagementsysteem is en welke waarborgen er in deze sectoren zijn
voor wat betreft het strafrechtelijk gebruik van de gegevens. Binnen de Nederlandse
samenleving blijken diverse wettelijk verplichte veiligheidsmanagementsystemen
te bestaan. Echter, daarbij blijkt geen sprake te zijn van wettelijke meldplichten
en evenmin van een wettelijke bescherming van melders of gemelde gegevens.
Nadere informatie vindt u in bijlage 2.Implementatie van richtlijn nr. 2003/42/EG in andere EU
lidstatenTijdens de beraadslagingen hebben wij ook toegezegd u een overzicht te
geven van de wijze van implementatie van richtlijn nr. 2003/42/EG inzake de
melding van voorvallen in de burgerluchtvaart in de overige Europese lidstaten.
Van veertien lidstaten is informatie ontvangen met betrekking tot de wijze
van implementatie van de richtlijn. Over het algemeen is sprake van één
op één implementatie van de richtlijn, waarbij met name art.
8, derde lid, inzake de bescherming van melders letterlijk is overgenomen
in de nationale regelgevingen. In vergelijking met de meeste andere Europese
landen is in Nederland sprake van een diepgaande discussie. In een enkel ander
Europees land (bijv. Denemarken) waar eveneens een diepgaander discussie heeft
plaatsgevonden zijn aanvullende bepalingen opgenomen. De conclusie is dat
Nederland met het wetsvoorstel niet uit de pas loopt binnen Europa en zelfs
iets verder gaat dan de richtlijn doordat met het amendement inzake artikel
11.26 en de Aanwijzing aan het OM een aantal aanvullende waarborgen met betrekking
tot het gebruik van de gegevens in een strafrechtelijk proces zijn vastgelegd.
In bijlage 3 wordt het overzicht gegeven.ExpertvisiesIn de voorbereiding op het debat is vorig jaar uitgebreid met de luchtvaartsector
gesproken. Ten behoeve van die gesprekken is een aantal experts gevraagd om
hun visie op het onderwerp melding van voorvallen in de burgerluchtvaart in
een essay weer te geven. Deze essays heb ik als bijlage 4 hierbij gevoegd1.In het kader van de u eerder toegezegde evaluatie zal er, na in werking
treden van het wetsvoorstel, 2 maal per jaar worden gekeken naar de uitkomsten
van de met het huidige wetsvoorstel voorgestelde aanpak. Daarbij zullen ook
nieuwe internationale ontwikkelingen worden meegenomen, zoals onder anderen
in ICAO plaats vinden.Dit schrijven zend ik tevens aan de voorzitter van de Eerste Kamer der
Staten-Generaal waar de behandeling van het wetsvoorstel thans plaatsvindt.De Staatssecretaris van Verkeer en Waterstaat,M. H. Schultz van Haegen-Maas GeesteranusBIJLAGE 1Onderzoek naar wenselijkheid aanpassing artikel 5.3 Wet
luchtvaartVertrekpunt van het onderzoek betrof de eventuele haalbaarheid van volledig
schrappen van het voorschrift. Daarover kan het volgende worden opgemerkt.Artikel 5.3 Wet luchtvaart geldt als grondnorm voor de bescherming van
de veiligheid van het luchtverkeer. Het voorschrift beschermt in algemene
zin het belang van de vliegveiligheid. Het gaat hier om normstelling met een
vrij open karakter. Dat komt omdat door een zodanige variëteit van gedragingen
op het te beschermen rechtsgoed inbreuk kan worden gemaakt, dat het niet doenlijk
en wenselijk is deze voor elke denkbare verkeerssituatie meer concreet te
preciseren. In de gevallen waarin specifieke luchtverkeersregels niet voorzien
in nadere normstelling kan – zo is oorspronkelijk gedacht – worden
teruggegrepen op artikel 5.3 Wet luchtvaart. Omdat de wetgever niet volledig
kan zijn, is de open restcategorie onontkoombaar.Dat aan deze vangnetfunctie ook in de toekomst behoefte blijft bestaan,
hangt ook samen met een ontwikkeling waarbij ter vermindering van de regeldruk
steeds meer veiligheidsnormering wordt overgelaten aan de luchtvaartsector.
Dit geldt met name voor de kleine luchtvaart, de zogeheten «general
aviation». Consequentie daarvan is dat artikel 5.3 Wet luchtvaart in
dat geval het enige aanknopingspunt vormt voor strafrechtelijke normhandhaving.
Zonder deze verbodsbepaling zou dan geen enkele sanctionering van overheidswege
kunnen volgen. Dat is ongewenst.Voorts geldt dat artikel 5.3 Wet luchtvaart in de praktijk ook regelmatig
tezamen met andere strafbepalingen wordt ten laste gelegd. Bij bijvoorbeeld «vliegen
onder invloed» vereist een adequate overheidsreactie niet alleen vervolging
wegens overtreding van het verbod op het aan boord van een luchtvaartuig verrichten
van werkzaamheden onder invloed van alcohol of drugs (artikel 2.12 Wet luchtvaart),
maar ook vervolging ter zake van het in het gevaar brengen van het luchtverkeer.
Dit zou zonder artikel 5.3 Wet luchtvaart niet meer mogelijk zijn.Het vorenstaande heeft geleid tot de conclusie dat artikel 5.3 Wet luchtvaart
ook in het belang van de strafrechtelijke bescherming van de vliegveiligheid
onmisbaar blijft en daarom niet kan komen te vervallen.Nagegaan is verder of in artikel 5.3 Wet luchtvaart subjectieve vereisten
als opzet en schuld verwerkt kunnen worden. Daarmee zou kunnen worden bewerkstelligd
dat op formeel-wettelijk niveau de reikwijdte van de (strafrechtelijke) aansprakelijkheid
wordt ingeperkt. Een dergelijke wijziging van het wetsartikel lijkt evenmin
raadzaam. Artikel 5.3 Wet luchtvaart kan zowel bestuursrechtelijk als strafrechtelijk
worden gehandhaafd. De bestuursrechtelijke handhavingsinstrumenten bestuursdwang
en last onder dwangsom zijn geen punitieve sancties, maar herstelsancties
die worden toegepast om een probleemsituatie te corrigeren of verdere uitbreiding
van het probleem te voorkomen. Daarbij is de vraag of het probleem opzettelijk
of door schuld van de overtreder is ontstaan niet aan de orde. Te denken valt
hier bijvoorbeeld aan een situatie waarin technische gebreken bij een vliegtuig
zijn geconstateerd, of tekortkomingen ten aanzien van de vereiste veiligheidsdocumentatie.
Onder dat soort omstandigheden moet een bestuursrechtelijk vliegverbod aan
een luchtvaartonderneming kunnen worden opgelegd zonder dat eerst de mate
van verwijtbaarheid van die onderneming dient te worden vastgesteld.Ten slotte is een strafrechtelijke variant van artikel 5.3 Wet luchtvaart
overwogen. Dit zou betekenen dat er een aparte strafbepaling in de wet zou
worden opgenomen waarin naast de materiële normstelling van artikel 5.3
Wet luchtvaart subjectieve bestanddelen als opzet en schuld besloten zouden
liggen. Bij een dergelijke strafbepaling ligt het in de rede schending van
het verbod niet meer als een overtreding aan te merken (in artikel 11.9 Wet
luchtvaart), maar als een misdrijf (in artikel 11.10 Wet luchtvaart dan wel
middels strafbaarstelling in het Wetboek van Strafrecht). Hoofdregel in het
materiële strafrecht is immers dat bij misdrijven opzet of schuld een
bestanddeel van de delictsomschrijving vormt, en dat bij overtredingen meestal
geen subjectieve bestanddelen in de omschrijving van het strafbare gedrag
voorkomen. In het licht van vergelijkbare strafbepalingen zou in dat geval
eveneens de invoering van een hogere strafpositie voor de hand liggen.Naast voormelde materieelrechtelijke en wetssystematische aspecten speelt
hier in belangrijke mate de vraag naar de noodzaak tot introductie van een
losstaande strafbepaling. Die noodzaak lijkt aantoonbaar aanwezig als over
de wijze waarop de strafrechtelijke handhaving wordt vormgegeven onduidelijkheden
en onzekerheden zouden kunnen ontstaan. Ik meen evenwel dat daarvoor geen
aanleiding is. De OM-aanwijzing inzake opsporing en vervolging bij melding
van voorvallen in de burgerluchtvaart bepaalt dat vervolging wordt ingesteld
bij ongevallen, ernstige incidenten (bijna-ongevallen), ernstige gevaarzetting
en stelselmatige overtredingen, veroorzaakt door opzet of grove nalatigheid.
Deze beleidsregel omgrenst daarmee op heldere wijze het vervolgingsbeleid
inzake overtreding van artikel 5.3 Wet luchtvaart.Behalve duidelijkheid verschaft de OM-aanwijzing ook voldoende zekerheid
voor de justitiabele. Daarbij is van belang te beseffen dat de aanwijzing
niet alleen rechtskracht binnen het openbaar ministerie heeft, maar ook daarbuiten.
Degene die meent in strijd met dit beleid strafrechtelijk vervolgd te worden,
kan zich op de inhoud van de aanwijzing beroepen. Dat kan er onder meer toe
leiden dat de rechter in het licht van de beginselen van een goede procesorde,
in het bijzonder wegens schending van het vertrouwensbeginsel, het openbaar
ministerie niet-ontvankelijk zal kunnen verklaren.Samengevat houdt de uitkomst van het onderzoek in dat na overweging van
de verschillende facetten er op dit moment geen doorslaggevende redenen zijn
om herziening van artikel 5.3 Wet luchtvaart te bevorderen.BIJLAGE 2Onderzoek veiligheidsmanagementsystemenAanwezigheid veiligheidsmanagementsystemen in andere sectoren
dan de luchtvaartIn een groot aantal sectoren van de Nederlandse samenleving worden veiligheidsmanagementsystemen
gebruikt, zij het onder verschillende benamingen. In het merendeel van de
sectoren gebeurt dit zonder een wettelijke verplichting daartoe, hetzij op
basis van branche-afspraken, hetzij vrijwillig op individuele basis. Daarnaast
bestaat voor een aantal sectoren een wettelijke verplichting tot het hebben
van een veiligheidsmanagementsysteem. Naast de luchtvaart gaat het hier om
de scheepvaart (art. 9 e.v. Schepenbesluit), spoorwegen (artt. 32 en 33 Spoorwegwet),
gasvoorziening (art. 8 e.v. Gaswet) en de kernenergiesector (art. 1 e.v. Regeling
kwaliteitsborging van kerncentrales).Specifiek ten aanzien van de gezondheidszorg het volgende. In het kader
van de Kwaliteitswet zorginstellingen zijn alle zorginstellingen verplicht
om te beschikken over een functionerend kwaliteitssysteem. Het aspect «veiligheid
van de zorg» is in het kader van het VWS-programma Sneller Beter als
specifiek aandachtspunt binnen het kwaliteitsbeleid op de agenda van partijen
in de zorg gezet. De hoofdaanbeveling in het advies «Hier
werk je veilig, of je werkt hier niet», van de president directeur
van Shell Nederland, de heer R. Willems uit eind 2004 is dat vanaf 2008
alle ziekenhuizen een gecertificeerd veiligheidsmanagementsysteem moeten hebben
voor zowel patiënten als medewerkers.Nadien zijn in de diverse sectoren in de zorg activiteiten gestart die
voortbouwen op dat advies. Onder meer wijs ik op het project «Veiligheidsmanagementsysteem»
van de NVZ vereniging van ziekenhuizen, de Orde van Medisch specialisten en
het Landelijk Expertisecentrum Verpleging&Verzorging (LEVV) waartoe minister
Hoogervorst van VWS in november 2005 het startsein heeft gegeven. Doel van
het project is dat de ziekenhuizen in 2008 kunnen voldoen aan de eis van invoering
van een (gecertificeerd) veiligheidsmanagementsysteem. In het project worden
de basiselementen van het veiligheidsmanagementsysteem in samenwerking met
tien pilotziekenhuizen verder tot ontwikkeling gebracht. De resultaten uit
deze pilot worden breed verspreid en vormen een ondersteuning bij het invoeren
van een veiligheidsmanagementsysteem in alle ziekenhuizen.Overigens blijkt er ten aanzien van de in de diverse sectoren in gebruik
zijnde veiligheidsmanagementsystemen geen uniformiteit te bestaan. Naast de
juridische status (wel of niet op basis van een wettelijke verplichting) verschillen
de veiligheidsmanagementsystemen wat betreft vorm, inhoud, en de wijze waarop
gecertificeerd wordt (geen uniforme beoordelingscriteria en eisen met betrekking
tot de certificerende instantie).Waarborgen tegen strafrechtelijk gebruik van gegevensVoor zover mij bekend bestaat ten aanzien van de sectoren waarin een veiligheidsmanagementsysteem
wettelijk verplicht is gesteld geen vergelijkbare, laat staan verdergaande,
bepaling als het voorgestelde artikel 11.26 Wet luchtvaart.Artikel 98 Wetboek van Strafvordering kent een bijzondere regeling voor
het zogeheten beroepsgeheim van onder andere artsen en advocaten met betrekking
tot verstrekking van informatie uit patienten- en cliënten-dossiers.
De toepasselijkheid van dit wetsartikel is echter niet afhankelijk gesteld
van het hebben van een veiligheidsmanagementsysteem.ConclusieIn diverse sectoren van de Nederlandse samenleving worden veiligheidsmanagementsystemen
gebruikt. Een wettelijke verplichting daartoe bestaat alleen voor de luchtvaart,
scheepvaart, spoorwegen, gasvoorziening en de kernenergiesector. Voor zover
mij bekend bestaan buiten de luchtvaart in deze sectoren geen juridische waarborgen
tegen strafrechtelijk gebruik van gegevens uit de veiligheidsmanagementsystemen,
vergelijkbaar met of verdergaand dan het voorgestelde artikel 11.26 Wet luchtvaart.BIJLAGE 3Overzicht implementatie richtlijn nr. 2003/42/EG.Overzicht van de wijze van implementatie van richtlijn nr. 2003/42/EG
inzake de melding van voorvallen in de burgerluchtvaart in de overige Europese
lidstaten.Op basis van een overzicht verstrekt door de Europese Commissie is duidelijk
dat op dit moment door 19 landen de richtlijn inmiddels is geïmplementeerd.
Met deze landen is contact gezocht om na te gaan op welke wijze de richtlijn
geïmplementeerd is, met name met betrekking tot de strafrechtelijke bescherming.
Het aangrijpingspunt hiervoor is artikel 8, derde lid van de richtlijn, inzake
de bescherming van melders en gemelde informatie. Daarop is door 14 landen
informatie gegeven. Van vijf landen is geen informatie ontvangen. De overige
zes landen (inclusief Nederland) hebben de implementatie nog niet afgerond. BelgiëOp 1 juli 2005 is een Koninklijk besluit inzake de melding van voorvallen
in de burgerluchtvaart in werking getreden. Artikel 8, derde lid, is vrijwel
letterlijk overgenomen in dit besluit, er zijn geen aanvullende bepalingen
met betrekking tot bescherming van gegevens tegen gebruik in strafrechtelijke
procedures opgenomen.DenemarkenIn Denemarken is reeds in augustus 2001 de Deense Luchtvaartwet aangepast
waardoor Denemarken al voldeed aan de vereisten van de richtlijn. De Deense
wet biedt vrijwaring van vervolging, zelfs als de melder een strafbaar feit
heeft begaan tenzij er sprake is van grove nalatigheid of het gebruik van
verboden middelen.DuitslandIn Duitsland is de Luchtvaartwet op 1 juli 2005 aangepast waarmee
de richtlijn geïnterpreteerd is. Er zijn geen aanvullende bepalingen
met betrekking tot bescherming van gegevens tegen gebruik in strafrechtelijke
procedures opgenomen.EstlandIn de wet zijn geen speciale voorzieningen opgenomen met betrekking tot
melding van voorvallen. Dit is geregeld in een verordening. In deze verordening
is het artikel 8, derde lid, van de richtlijn niet verwerkt om een aantal
redenen: het is moeilijk om te bepalen wat grove nalatigheid is en het is
niet aan de luchtvaartautoriteit om te bepalen wat strafbare feiten zijn.FinlandDe implementatie van de richtlijn is geregeld in de Finse Luchtvaartwet.
De strekking van Artikel 8, derde lid, is hierin opgenomen, er zijn geen aanvullende
bepalingen met betrekking tot bescherming van gegevens tegen gebruik in strafrechtelijke
procedures opgenomen.FrankrijkOp 5 januari 2006 is de Franse Luchtvaartwet aangepast waarmee de
richtlijn geïmplementeerd is. De strekking van artikel 8, derde lid,
wordt gevolgd, er zijn geen aanvullende bepalingen met betrekking tot bescherming van gegevens tegen gebruik in strafrechtelijke procedures opgenomen.IerlandDe richtlijn is geïmplementeerd door middel van een Aeronautical
Notice, uitgegeven op 31 augustus 2005. In deze mededeling aan de luchtvaart
wordt het verplichte meldingensysteem opgezet, vooruitlopend op wijziging
van de Ierse Luchtvaartwet. Er wordt niets geregeld met betrekking tot de
bescherming van informatie.LetlandReeds op 25 november 2003 is de Letse regelgeving aangepast aan de
richtlijn. Informatie die via het verplichte meldingensysteem verkregen wordt
kan niet gebruikt worden voor het bestraffen, met uitzondering van die gevallen
waarin de verstrekker van de informatie zelf schuldig is aan het betreffende
incident.MaltaDe Luchtvaartwet van Malta is op 20 januari 2006 aangepast aan de
richtlijn. Artikel 8, derde lid, is hierin letterlijk overgenomen. Er zijn
geen aanvullende bepalingen met betrekking tot bescherming van gegevens tegen
gebruik in strafrechtelijke procedures opgenomen.OostenrijkPer 1 januari 2006 is de Luchtvaartwet van Oostenrijk aangepast aan
de richtlijn. De strekking van Artikel 8, derde lid, is hierin opgenomen.
Er zijn geen aanvullende bepalingen met betrekking tot bescherming van gegevens
tegen gebruik in strafrechtelijke procedures opgenomen.PolenDe Poolse Luchtvaartwet is in 2005 aangepast aan de richtlijn. De strekking
van Artikel 8, derde lid, is hierin opgenomen. Er zijn geen aanvullende bepalingen
met betrekking tot bescherming van gegevens tegen gebruik in strafrechtelijke
procedures opgenomen.PortugalOp 14 december 2005 is de Luchtvaartwet van Portugal aangepast aan
de richtlijn. De strekking van Artikel 8, derde lid, is hierin opgenomen.
Er zijn geen aanvullende bepalingen met betrekking tot bescherming van gegevens
tegen gebruik in strafrechtelijke procedures opgenomenTsjechiëDe Luchtvaartwet van Tsjechië zal per 1 juli 2006 aangepast
worden aan de richtlijn. Er zijn geen specifieke bepalingen opgenomen met
betrekking tot de bescherming van gegevens tegen gebruik in strafrechtelijke
procedures. De filosofie is dat het anonimiseren van de gegevens zodanig uitgebreid
gedaan wordt dat deze gegevens niet bruikbaar zijn voor procedures van andere
overheidsinstanties.Verenigd KoninkrijkIn november 2005 is de Luchtvaartwet in het Verenigd Koninkrijk aangepast
aan de richtlijn. Artikel 8, derde lid, is hierin vrijwel letterlijk opgenomen,
er zijn geen aanvullende bepalingen met betrekking tot bescherming van gegevens
tegen gebruik in strafrechtelijke procedures opgenomen. Aanvullend geeft de
Civil Aviation Authority een verklaring waarin aangegeven wordt dat de CAA
geen procedures in zal stellen naar aanleiding van een melding, tenzij sprake
is van grove nalatigheid.Geen informatie ontvangen van: Hongarije, Litouwen, Slovenië, Slowakije
en Spanje. Deze zouden de richtlijn wel geïmplementeerd hebben.De richtlijn is nog niet geïmplementeerd door: Griekenland, Italië,
Luxemburg, Nederland en Zweden. Overigens is bekend dat ook Italië problemen
heeft met de implementatie als gevolg van discussies over artikel 8, de bescherming
van informatie.Op basis van dit overzicht kan geconcludeerd worden dat bij de lidstaten
die de richtlijn inmiddels geïmplementeerd hebben overwegend sprake is
van één op één implementatie, waarbij met name
art. 8, derde lid, letterlijk overgenomen wordt.Verder blijkt uit het overzicht dat Nederland met het wetsvoorstel niet
uit de pas loopt binnen Europa en zelfs iets verder gaat doordat er een aantal
aanvullende waarborgen met betrekking tot het gebruik van de gegevens in een
strafrechtelijk proces heeft opgenomen (het bij amendement ingevoegde art.
11.26 en de Aanwijzing aan het OM).XNoot1Ter inzage gelegd bij het Centraal Informatiepunt Tweede Kamer. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-29977-18.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl