Wijziging Wet milieubeheer i.v.m. implementatie richtlijn nr. 2004/35/EG (milieuaansprakelijkheid); Nadere Memorie van Antwoord
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-09-26 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 20072008-30920, nr. E

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum ontvangst

27-03-2008

Eerste Kamer der Staten-Generaal

2007-2008

30920 nr. E

25-03-2008

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamAlgemeenIs de motie Jurgens van toepassing op het amendement Samsom?De noodzaak van het amendement (zijn er zwaarwegende redenen?)Overige vragenOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 30920Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 22 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
30 920Wijziging van de Wet milieubeheer in verband met de implementatie van
richtlijn nr. 2004/35/EG (milieuaansprakelijkheid)ENADERE MEMORIE VAN ANTWOORDOntvangen 25 maart 2008AlgemeenMet belangstelling heb ik kennisgenomen van het nader voorlopig verslag
van de Vaste Commissie voor Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieu/Wonen,
Wijken en Integratie.Is de motie Jurgens van toepassing op het amendement Samsom?De commissie heeft vragen bij mijn opmerking dat de voorgestelde uitwerking
van het amendement van de heer Samsom door middel van een algemene maatregel
van bestuur (amvb) niet in strijd zou zijn met de motie Jurgens. In de memorie
van antwoord gaf ik al aan dat de met het amendement verschafte algemene delegatiegrondslag
geen ruimte biedt om van de wet af te wijken, of deze te doorkruisen of buiten
werking te stellen, maar enkel om aan de toepassing van de toekomstige titel
17.2 van de Wet milieubeheer een ruimer bereik te geven dan de activiteiten,
genoemd in bijlage III bij de richtlijn. Die stellingname heeft Uw commissie
kennelijk niet overtuigd. Ik zal mijn stelling daarom nader toelichten.De richtlijn milieuaansprakelijkheid wordt bij wet in formele zin (dus
in een normaal constitutioneel proces) geïmplementeerd. In casu is dus geen sprake van implementatie van een richtlijn bij
amvb, om langs die kortere weg ervoor zorg te dragen dat deze richtlijn tijdig
zou worden geïmplementeerd. Integendeel, gekozen is voor «de koninklijke
weg» van een wet in formele zin, waarbij tevens ruim gelegenheid is
geboden aan de bij de uitvoering van de wet betrokken andere overheden, het
bedrijfsleven en de milieubeweging om over het concept-wetsvoorstel mee te
denken.Het amendement met stuknummer 17 (Samsom) biedt uitdrukkelijk niet de
mogelijkheid om van de toekomstige titel 17.2 van de Wet milieubeheer af te
wijken. Er is dus geen sprake van afwijkende delegatie. Het amendement biedt
evenmin de mogelijkheid om bepalingen uit deze titel buiten werking te stellen.
Ook maakt het amendement het niet mogelijk om het wetsvoorstel te doorkruisen.
Het amendement biedt slechts de mogelijkheid om bij amvb de reikwijdte
van het risicoaansprakelijkheidsregiem te verruimen tot andere dan de in de
bijlage III bij de richtlijn genoemde activiteiten.Gekozen is voor deze open geformuleerde uitbreidingsmogelijkheid, omdat
tijdens de behandeling van dit wetsvoorstel in de Tweede Kamer, noch bij de
indiener van het amendement, noch bij de Tweede Kamer, noch bij mij zelf al
duidelijk omlijnde gedachten waren omtrent de precieze omvang van een wenselijke
uitbreiding van het regiem van risicoaansprakelijkheid. Daarover is slechts
tentatief van gedachten gewisseld met de Tweede Kamer. Om de discussie open
te houden, maar de behandeling van het wetsvoorstel, gelet op de inmiddels
verstreken implementatiedatum niet te vertragen, is gekozen voor deze ruime
delegatiemogelijkheid («andere aangewezen activiteiten»). Na onderzoek
naar de verschillende opties voor een mogelijke invulling van de amvb kan
daarover een beleidsbeslissing worden genomen. Hierbij worden het parlement
en anderen, waaronder het bedrijfsleven en de milieubeweging, betrokken (via
voorhang en voorpublicatie van de ontwerp-amvb).Overigens laat de verwoording in het amendement onverlet de mogelijkheid
dat bij verkenning van de wenselijke invulling van de amvb in nader overleg
met beide Kamers er alsnog voor wordt gekozen om af te zien van een uitbreiding.
Ook kan naar aanleiding van die verkenning worden gekozen voor een zodanig
geringe uitbreiding van het aantal activiteiten, dat deze in de tekst van
Wet milieubeheer zelf kan worden opgenomen.Naar mijn mening is in dit geval dus sprake van een andere situatie dan
waarover Uw Kamer naar aanleiding van de motie Jurgens op 15 mei 2007
met mijn collega’s van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties en
van Justitie heeft gediscussieerd. In dit geval wordt niet uit een oogpunt
van vlotte implementatie delegatie van wetgeving voorgesteld. Integendeel,
deze mogelijkheid voor nadere regelgeving bij amvb is tijdens de behandeling
van het wetsvoorstel door de Tweede Kamer zelf ingebracht en na enige discussie
aanvaard door (een meerderheid in) de Tweede Kamer. Bovendien biedt deze amvb –
ik herhaal het nog eens – geen mogelijkheid om de inhoud van de wet
te wijzigen (deze te doorkruisen, er vanaf te wijken of deze buiten werking
te stellen) maar alleen om het bereik van de wet te verruimen.Ook verschaft dit amendement de regering geen «carte blanche»
om de reikwijdte van het aansprakelijkheidsregiem naar (eigen) believen te
verruimen. Zoals de indiener van het amendement al aangaf was het niet zijn
bedoeling alle amvb-activiteiten (uit het Activiteitenbesluit) onder de risicoaansprakelijkheid
van het wetsvoorstel te brengen. En zoals ik in de memorie van antwoord aangaf
ligt het in de rede om het regiem van risicoaansprakelijkheid uit te breiden
naar de meest risicovolle bedrijven en de meest vervuilende bedrijven.De tekst van het amendement is weliswaar open, maar de strekking ervan
is, gelet op de toelichting en de daaraan voorafgaande discussie in de Tweede
Kamer, dus zeker niet onbegrensd of onvoldoende duidelijk.Daarbij komt nog dat uitdrukkelijk bij amendement is geregeld dat het
parlement bij deze uitbreiding zal worden betrokken via de voorhangprocedure.
Indien de invulling van de amvb een kant mocht uitgaan die een meerderheid
in één van beide Kamers niet wenselijk acht, kan zij een andere
invulling afdwingen.Ik hoop met bovenstaande uiteenzetting de kritische houding van Uw commissie
te hebben kunnen wegnemen tegen wat in het nader voorlopig verslag wordt genoemd «de
mogelijkheid om via een algemene maatregel van bestuur de wet substantieel
en principieel uit te breiden». Van een principiële uitbreiding is mijns inziens geen sprake: het richtlijnregiem wordt bij wet geïmplementeerd en daarop zal de amvb geen inbreuk
(kunnen) maken. Of sprake zal zijn van een substantiële uitbreiding, hangt mede af van de inbreng en wensen van het parlement
tijdens de voorhangfase. Zoals hierboven aangegeven is er weliswaar sprake
van een ruim geformuleerde delegatiebepaling, maar deze ruimte is reeds ingekaderd
door de gedachtewisseling in de Tweede Kamer. In elk geval hoop ik Uw commissie
ervan te hebben overtuigd dat in dit geval geen sprake is van een constitutioneel
niet toelaatbare vorm van delegatie.De noodzaak van het amendement (zijn er zwaarwegende redenen?)Op voorhand merk ik op dat de noodzaak van een amendement, de woordkeuze
daarvan en de toelichting, primair aan de Tweede Kamer ter beoordeling zijn.
Een meerderheid van de Tweede Kamer heeft dit amendement opportuun geacht,
ondanks het door het parlement gesteunde beleid van dit (en voorgaande) kabinet(ten)
om zonder zwaarwegende redenen geen nationale koppen te plaatsen op Europese
richtlijnen. In de memorie van antwoord heb ik mijn sympathie voor de gedachte
achter het amendement toegelicht. Naar mijn mening kan een verruiming van
het aantal activiteiten waarvoor het regiem van risicoaansprakelijkheid voor
milieuschade gaat gelden, dus een bredere doorwerking van het beginsel «de
vervuiler betaalt» in het nationale milieurecht, gelden als een voldoende
zwaarwegende reden om deze regeling te treffen. De met deze uitbreiding gepaard
gaande administratieve lasten zijn verwaarloosbaar, en gelden voorts alleen
de bedrijven die daadwerkelijk (een onmiddellijke dreiging van) milieuschade
veroorzaken. Ook veroorzaakt een uitbreiding van de groep van activiteiten,
waarvoor het regiem van risicoaansprakelijkheid zou gaan gelden, geen extra
regeldruk. Bovendien is het niet mijn voornemen van deze «kop»
ruim gebruik te maken. Het onderzoek dat aan de invulling van de amvb voorafgaat,
richt zich op die activiteiten waarvan in redelijkheid verwacht kan worden,
dat daarbij milieuschade kan ontstaan, die de drempel uit de richtlijn overschrijdt.Daarmee is niet gezegd dat het oorspronkelijke wetsvoorstel niet voldeed.
Integendeel, met het wetsvoorstel, ingediend door de toenmalige staatssecretaris,
wordt beoogd de richtlijn milieuaansprakelijkheid strikt te implementeren.
In het wetsvoorstel zijn keuzes gemaakt op die onderdelen waar de richtlijn
uitbreidingsmogelijkheden biedt. Een meerderheid van de Tweede Kamer heeft
een door de regering niet benutte keuzeruimte alsnog benut. Ik heb het niet
opportuun geacht, het benutten van die uitbreidingsmogelijkheid te ontraden,
aangezien de gedachte erachter mij sympathiek is, hoewel in het wetsvoorstel
voor een terughoudender opstelling was gekozen.Uiteraard kan over de noodzaak worden getwist.Noopte die (beweerde) noodzaak tot dít
amendement? Nee, zoals hiervoor al is toegelicht: de formulering van het amendement
is tot stand gekomen naar aanleiding van een discussie in de Tweede Kamer.
Indien destijds al meer duidelijkheid had bestaan omtrent de specifieke gewenste
inhoud van het amendement, had een aanwijzing van overige (categorieën)
activiteiten via een amendement rechtstreeks in het wetsvoorstel meegenomen
kunnen worden. Maar het gaat mij te ver om de Tweede Kamer in een dergelijk
geval, bij een keuze die de richtlijn zelf toelaat, een dergelijk amendement
te ontraden omwille van het argument dat het kabinet (net als beide Kamers
der Staten-Generaal overigens) in beginsel «één-op-één»
wenst te implementeren en de Tweede Kamer dan maar een initiatief-wetsvoorstel
moet indienen. De keuze van het instrument is – net als de beoordeling
van de opportuniteit van het gebruik daarvan – aan het parlement, als
medewetgever. Kennelijk heeft een meerderheid van de Tweede Kamer
op dit punt geen strijdigheid gezien met het kabinetsbeleid, althans de eventuele
strijdigheid daarmee niet doorslaggevend geacht. Met dat politieke oordeel
van de Tweede Kamer heb ik – nu het amendement is aangenomen –
rekening te houden.Overige vragenOp de vraag van de leden van de VVD-fractie of het oorspronkelijke voorstel
naar mijn mening niet (voldoende) aan het uitgangspunt van het beginsel «de
vervuiler betaalt» tegemoet kwam: ik vind dat het oorspronkelijke wetsvoorstel
recht doet aan dit beginsel, genoemd beginsel ligt immers ten grondslag aan
de richtlijn. Maar dat laat onverlet dat dit beginsel op meer potentiële
veroorzakers van (drempeloverschrijdende) milieuschade van toepassing zou
mogen zijn, dan de in bijlage III bij de richtlijn genoemde activiteiten.De leden van de VVD-fractie willen weten wanneer de minister denkt uitsluitsel
te kunnen geven over de vraag of een algemene maatregel van bestuur overbodig
zal zijn.Zoals in de memorie van antwoord aangegeven zal ik, nadat het wetsvoorstel
zal zijn aangenomen, een onderzoek laten doen naar de diverse opties –
inclusief de nuloptie – voor de invulling van een amvb. In de loop van
2008 zou dit onderzoek moeten worden uitgevoerd. Vervolgens zal op basis daarvan
een beleidsbeslissing worden genomen.De leden van de CDA-fractie vragen of de minister alsnog kan aangeven
waarom het noodzakelijk is dat dit amendement wel moet worden ingepast in
de voorgestelde wet en niet als nieuw wetsvoorstel wordt ingediend.Het wetsvoorstel ligt voor bij de Eerste Kamer zoals het geamendeerd is
door de Tweede Kamer. Het is dus niet meer een discussie over de vraag of
het amendement al dan niet moet worden ingepast.De reden om niet een aanpassing van de voorgestelde wet te maken, maar
te kiezen voor een rechtsbasis voor een amvb was dat daarmee geen tijdverlies
met betrekking tot de implementatie van de richtlijn zou optreden. Het wetsvoorstel
zou kunnen doorgaan, terwijl er voldoende tijd voor de mogelijke invulling
van een amvb zou kunnen worden genomen. Inmiddels heeft de Europese Commissie
de volgende stap gezet tegen Nederland in de ingebrekestellingsprocedure wegens
het niet tijdig implementeren van de richtlijn milieuaansprakelijkheid: een
met redenen omkleed advies is ontvangen. Wanneer deze zaak doorgaat naar het
Europese Hof van Justitie kan Nederland veroordeeld worden tot betaling van
een boete. Om die reden dring ik er bij de Eerste Kamer op aan het wetsvoorstel
te aanvaarden en de verstreken implementatietermijn niet verder te laten oplopen
met een discussie over de noodzaak en wenselijkheid van het bij amendement
ingevoegde onderdeel. Deze discussie kan een vervolg krijgen bij de invulling
van een amvb.De leden van de CDA-fractie vragen of Spanje en Hongarije hebben gekozen
voor dezelfde uitbreidingsmogelijkheid als Nederland.Zoals aangegeven moet de uitbreidingsmogelijkheid wat betreft de activiteiten
in Nederland verder verkend en eventueel ingevuld worden. Van Hongarije is
bekend dat de risicoaansprakelijkheid zal gelden voor alle activiteiten die
milieuschade veroorzaken. Van Spanje is bekend dat de verplichting om preventieve
en herstelmaatregelen te treffen eveneens zal gaan gelden voor alle activiteiten
die milieuschade veroorzaken. De reikwijdte voor wat betreft de activiteiten
is in deze landen dus ruimer dan de mogelijk beoogde reikwijdte na uitwerking
van een amvb in de Nederlandse situatie. De leden van de CDA-fractie vragen waarom de minister tijdens de kamerbehandeling
sprak over de mogelijkheid van een amvb terwijl zij nu spreekt over het al
in voorbereiding hebben van een amvb. Het betreft de mogelijkheid van een
amvb. Het verkennen van die mogelijkheid wat betreft de inhoud van de amvb
maakt onderdeel uit van de voorbereiding daarvan.De minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer,J. M. Cramer 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-20072008-30920-E.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl