Reactie op verzoek commissie op het rapport ‘What is a fair budget for the Netherlands?’ van het New Climate Institute
Staten-Generaal — Kamerstuk Brief
Datum: 2023-03-21 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


Vergaderjaar 2022-2023
 Tweede Kamer der Staten-Generaal
 2
 Kamerstukken
 
 
 
 32 813
 
 Kabinetsaanpak Klimaatbeleid
 
 
 Nr. 1110
 BRIEF VAN DE MINISTER VOOR KLIMAAT EN ENERGIE
 
 
 
 Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
 Den Haag, 4 oktober 2022
 Op verzoek van de vaste commissie voor Economische Zaken en Klimaat op 15 september stuur ik u hierbij een reactie op het rapport «What is a fair budget for the Netherlands?» van het New Climate Institute. Hierbij stuur ik u tevens de antwoorden op de vragen van de leden Teunissen en Van Raan (beiden PvdD) over hetzelfde rapport (Aanhangsel Handelingen II 2022/23, nr. 155).
 Met steun van Greenpeace Nederland, Milieudefensie en Stichting Natuur en Milieu is door het New Climate Institute (NCI) een rapport gemaakt over het eerlijke aandeel van Nederland in het mondiale koolstofbudget voor 1,5 graden en de implicatie daarvan voor klimaatdoelen.1Hanna Fekete, Niklas Höhne, Sybrig Smit (2022): What is a fair emissions budget for theNetherlands? – How the Netherlands can integrate the principle of common but differentiated responsibilities and capabilities in their climate target, New Climate Institute, augustus 2022.
 De auteurs van het rapport geven aan dat de in het Coalitieakkoord (Bijlage bij Kamerstuk 35 788, nr. 77) overeengekomen klimaatdoelen van 55%/ 70%/ 80% reductie in respectievelijk 2030/ 2035/ 2040 t.o.v. 1990 en broeikasgasneutraliteit in 2050 niet volledig verenigbaar zijn met het 1,5°C-doel van het Akkoord van Parijs.
 Het rapport analyseert wat de nationale doelen van Nederland zouden moeten zijn op basis van verschillende verdelingsprincipes voor het resterende CO2-budget. Bij het verdelen van het resterende koolstofbudget om de opwarming te beperken tot 1,5°C zou op basis van het huidige bevolkingsaandeel de CO2-uitstoot rond 2030 netto nul moeten bereiken en de totale uitstoot van broeikasgassen in 2030 met 94% moeten zijn gedaald ten opzichte van 1990. Als wordt uitgegaan van het huidige aandeel in de mondiale uitstoot van broeikasgassen zouden de CO2-uitstoot rond 2037 netto nul moeten zijn en de totale uitstoot van broeikasgassen met 64% in 2030 ten opzichte van 1990 moeten zijn verminderd. Reductie naar rato van uitstoot negeert volgens NCI echter het principe van gemeenschappelijke maar gedifferentieerde verantwoordelijkheden en capaciteiten in het Klimaatverdrag (UNFCCC). Voor een eerlijk aandeel van Nederland, wat rekening houdt met historische emissies en mogelijkheden om te mitigeren zou de emissieruimte van Nederland voor 2030 negatief zijn en in de toekomst ook negatief moeten blijven.
 Het kabinet onderschrijft de bevinding van de NCI dat er meer inspanningen nodig zijn om de mondiale uitstoot van CO2 in rap tempo te reduceren en dat ontwikkelde landen hierbij het voortouw dienen te nemen. Dit volgt ook uit het klimaatverdrag uit 1992 en het Akkoord van Parijs. Mede door de inspanningen van Nederland heeft de Europese Unie, en daarmee Nederland, hier eerder invulling aan gegeven met het Kyoto Protocol en doet dat nu met haar reductiedoel van 55% reductie in 2030 en klimaatneutraliteit in 2050.
 Het doel van dit kabinet om de nationale uitstoot van broeikasgassen met ten minste 55 procent en zo mogelijk 60% in 2030 te reduceren ten opzichte van 1990 ligt significant hoger dan de wereldwijde reductie van broeikasgassen in IPCC scenario’s voor beperking van de mondiale opwarming tot 1.5°C aan het eind van deze eeuw. Volgens die scenario’s is hiervoor in 2030 een reductie nodig van alle broeikasgassen samen van ongeveer 43% ten opzichte van 2019. Dit komt overeen met 37% reductie t.o.v. 2010 en ca. 18% reductie t.o.v. 1990. Hetzelfde geldt voor het nationale en Europese doel om netto nul uitstoot van broeikasgassen in 2050 te bereiken. Volgens de IPCC scenario’s dienen voor het 1.5°C-doel de mondiale CO2-emissies rond 2050 een netto nul niveau te bereiken, maar geldt voor alle broeikassen dat rond 2050 een reductie van 84% t.o.v. 2019 nodig is, wat neer komt op ca. 76% t.o.v. 1990 (Zie IPCC AR6 WGIII, SPM, tabel SPM.1). Het doel van de EU en Nederland om in 2050 netto nul uitstoot van broeikasgassen te bereiken, oftewel 100% reductie, gaat dus verder dan wat het IPCC aangeeft dat wereldgemiddeld nodig is. Daarmee zijn de Nederlandse en EU-klimaatdoelen voor 2030 en 2050 in lijn met de afspraak dat ontwikkelde landen, waaronder Nederland en de EU, het voortouw nemen bij de bestrijding van klimaatverandering.
 
 
 
 
 De Minister voor Klimaat en Energie,
 
 R.A.A.
 Jetten