Invoeringswet Boek 4 en Titel 3 van Boek 7 van het nieuwe Burgerlijk Wetboek, tweede gedeelte (nadere wijz. Boek 4); Oorspronkelijke tekst
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-09 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 27021, nr. A

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

01-03-2000

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1999-2000

27021 nr. A

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamWetsvoorstelMemorie van toelichting
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 27021Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 22 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
27 021Invoeringswet Boek 4 en Titel 3 van Boek 7 van het nieuwe Burgerlijk
Wetboek, tweede gedeelte (nadere wijziging van Boek 4)AOORSPRONKELIJKE TEKST VAN HET VOORSTEL VAN WET EN VAN DE MEMORIE VAN
TOELICHTING ZOALS VOORGELEGD AAN DE RAAD VAN STATE EN VOORZOVER NADIEN GEWIJZIGDWetsvoorstel1. Artikel 4.2A.2.5 lid 5, onderdeel c, vermeldde in plaats van «dan
wel»: en.2. In artikel 4.2A.2.8 lid 5 zou «artikel 4.3.3.12 lid 2, aanhef
en onder a» oorspronkelijk worden vervangen door: artikel 4.3.3.12 lid
3, aanhef en onder a.3. De wijziging in artikel 4.3.3.4 kwam in het oorspronkelijke wetsvoorstel
niet voor.4. Artikel 4.3.3.11ba luidde oorspronkelijk:Artikel 4.3.3.11ba. Bij uiterste wilsbeschikking
kan de erflater bepalen dat de vordering van de legitimaris ook opeisbaar
wordt in andere omstandigheden dan die welke genoemd zijn in de artikelen
11a lid 2 en 11b.5. De voorgestelde tekst van artikel 4.3.3.12 luidde oorspronkelijk:Artikel 4.3.3.12. 1. Bij de afwikkeling van
de nalatenschap komt de voldoening van de schulden aan de legitimarissen,
voor zover het bepaalde in artikel 11a lid 2 of een voorwaarde als bedoeld
in artikel 11b zich daartegen niet verzet, door inkorting overeenkomstig de
leden 2 en 3 ten laste van de erfdelen en legaten. Kan de schuld aan een legitimaris
niet of slechts gedeeltelijk door inkorting ten laste van een erfdeel worden
voldaan, dan rust het onvoldaan blijvende deel van de schuld op de erfgenaam
vanaf het tijdstip waarop deze de hem krachtens de verdeling toekomende goederen
verkrijgt. Heeft de legitimaris eerst op een later dan het in de tweede zin
bedoelde tijdstip aanspraak gemaakt overeenkomstig artikel 4.3.3.11 lid 1,
dan wordt uitgegaan van het latere tijdstip. Kan de schuld aan een legitimaris
niet of slechts gedeeltelijk door inkorting ten laste van een legaat worden
gebracht, dan zijn de tweede zin en de derde zin van overeenkomstige toepassing.2. Voor inkorting komt als eerste in aanmerking het gedeelte der nalatenschap
dat niet toekomt aan ingestelde erfgenamen. Erft een afstammeling van een
legitimaris bij plaatsvervulling, dan wordt het aan de afstammeling toekomende
gedeelte van de nalatenschap als eerste ingekort, tenzij uit de uiterste wil
iets anders voortvloeit.3. Indien inkorting overeenkomstig lid 2 onvoldoende is, worden de makingen
ingekort. Tenzij uit de uiterste wil iets anders voortvloeit, komen alle erfstellingen
en legaten gelijkelijk naar evenredigheid van hun waarde voor inkorting in
aanmerking, met dien verstande data. voor zover een making is te beschouwen als voldoening aan een natuurlijke
verbintenis van de erflater, zij pas na de andere makingen voor inkorting
in aanmerking komt, enb. het gedeelte van een making aan een legitimaris, dat zijn legitieme
portie niet te boven gaat, pas kan worden ingekort na de andere makingen,
de onder a genoemde daaronder begrepen. De inkorting van dat gedeelte geschiedt
alsdan, met vermindering van de vordering waarvoor wordt ingekort, zodanig
dat beide legitimarissen een zelfde evenredig deel van hun legitieme porties
verkrijgen.4. Inkorting van een legaat geschiedt door een verklaring van de erfgenamen
aan de legataris. Artikel 4.4.2.4 lid 4, tweede zin, is van overeenkomstige
toepassing.5. Voor de toepassing van de leden 1, 3 en 4 wordt een last die strekt
tot een uitgave van geld of een goed uit de nalatenschap, gelijkgesteld met
een legaat.6. Artikel 4.3.3.12a, tweede zin, luidde oorspronkelijk: De echtgenoot
of de andere levensgezel verkrijgt ter zake van het voor de legitimaris voldane
bedrag een vordering op de legitimaris, waarop artikel 4.3.3.11c van overeenkomstige
toepassing is en die op hetzelfde tijdstip als de vordering van de legitimaris
opeisbaar wordt.7. De voorgestelde tweede zin van artikel 4.3.3.13 lid 1 vermeldde aan
het slot: onder b. 8. De voorgestelde wijzigingen van de artikelen 4.3.5.7, 4.3.5.10 en 4.3.5.12b
kwamen in het oorspronkelijke wetsvoorstel niet voor.9. Het voorgestelde artikel 4.5.1.3 lid 2, onderdeel a, luidde oorspronkelijk:a. zuiver aanvaardt, en onverminderd de artikelen 4.2A.1.2 lid 3 en 4.3.3.12
lid lid 1 tweede zin;.10. De voorgestelde wijziging in artikel 4.5.2.4 kwam in het oorspronkelijke
wetsvoorstel niet voor.11. De voorgestelde wijziging van 4.5.3.8b luidde oorspronkelijk:Aan artikel 4.5.3.8b wordt een tweede zin toegevoegd, luidende: Is de
erflater gehuwd geweest in een gemeenschap van goederen en is de nalatenschap
overeenkomstig afdeling 4.2A.1 verdeeld, dan kan de rechtbank de vereffenaar
van de nalatenschap op diens verzoek mede tot vereffenaar van de huwelijksgemeenschap
benoemen, in welk geval zij met overeenkomstige toepassing van het in deze
afdeling bepaalde wordt vereffend.12. De aan artikel 4.5.3.11 toege- voegde zin luidde oorspronkelijk: De
vordering van een legitimaris wordt, indien zij ingevolge artikel 4.3.3.11a
lid 2 of een voorwaarde als bedoeld 4.3.3.11b niet opeisbaar is, niet in de
uitdelingslijst opgenomen.13. Het aan artikel 4.5.3.12 toegevoegde lid 4 luidde oorspronkelijk vanaf
«overeenkomstig»: overeenkomstig artikel 4.3.3.12 lid 1, tweede
tot en met vierde zin, op een erfgenaam of legataris is komen te rusten, deze
erfgenaam of legataris aanspreken.14. Het voorgestelde artikel 4.5.3.13a kwam in het oorspronkelijke wetsvoorstel
niet voor.15. artikel Ia kwam in het oorspronkelijke wetsvoorstel niet voor.Memorie van toelichting1. De toelichting op de wijziging van artikel 4.2A.1.4 luidde oorspronkelijk:
In lid 3 is de verwijzing naar artikel 679 Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering
geschrapt, aangezien in de daarbedoelde benoeming van schatters voldoende
wordt voorzien door het eveneens toepasselijk verklaarde artikel 675 van hetzelfde
wetboek.2. De toelichting bij het voorgestelde artikel 4.2A.2.5a vermeldde oorspronkelijk
in de derde zin van de derde alinea tussen «dient» en «niet»: –
anders dan bij het vruchtgebruik van de artikelen 4.2A.2.2 en 4.2A.2.3 ingevolge
artikel 4.2A.2.4 lid 1 –.3. De toelichting op de voorgestelde wijziging van artikel 4.3.3.4 kwam
in het oorspronkelijke memorie van toelichting niet voor.4. In de toelichting op artikel 4.3.3.11ba stond oorspronkelijk in plaats
van «nader te regelen»: uit te breiden.5. De toelichting op de wijziging van artikel 4.3.3.12 luidde oorspronkelijk:In artikel 4.3.3.12 is verduidelijking aangebracht in de behandeling van
het niet-opeisbare (deel van) de legitimaire vorderingen. Daartoe is een nieuw
eerste lid toegevoegd. In de overige leden zijn voorts enkele, hierna toegelichte,
wijzigingen aangebracht.De vordering die een legitimaris ingevolge artikel 4.3.3.11 lid 1 kan
verkrijgen op de gezamenlijke erfgenamen of de echtgenoot van de erflater,
vormt een schuld van de nalatenschap (artikel 4.1.3e lid 1 onder g). In artikel
4.3.3.12 wordt de behandeling van deze schuld in de nalatenschap geregeld.
De bepaling bestrijkt daarmee enerzijds hetgeen, in het huidige erfrecht,
wordt aangeduid als de oneigenlijke inkorting van het gedeelte van de nalatenschap
waarover niet is beschikt, anderzijds de inkorting van erfstellingen en legaten.
Twee belangrijke elementen van de nieuwe legitieme-regeling in vergelijking
met het huidige erfrecht zijn de volgende.In de eerste plaats verkrijgt de legitimaris door aanspraak te maken op
zijn legitieme een vordering op de nalatenschap in plaats van – als
onder het huidige recht – een positie als erfgenaam in de nalatenschap.
Naar het thans geldende erfrecht kan de legitimaris makingen die afbreuk doen
aan zijn legitieme door inkorting vernietigen. In artikel 4.3.3.12 wordt het
begrip inkorting gebruikt om aan te geven in hoeverre de verkrijgingen van
de erfgenamen en legatarissen worden verminderd om de schuld aan de legitimaris
te kunnen voldoen. Hierbij ligt het voor de hand om onder inkorting ook te
begrijpen de zogenoemde oneigenlijke inkorting van het deel van de nalatenschap
waarover niet is beschikt (zie het voorgestelde lid 2, eerste zin).In de tweede plaats is een belangrijk element van de legitieme in het
nieuwe erfrecht dat de vordering van een legitimaris in bepaalde gevallen
gedurende langere tijd niet opeisbaar is. Dit doet zich voor ten opzichte
van de langstlevende echtgenoot, als de nalatenschap overeenkomstig de wettelijke
verdeling is verdeeld, dan wel ten opzichte van de echtgenoot of andere levensgezel
als de erflater een daartoe strekkende voorwaarde in zijn uiterste wil heeft
opgenomen (artikelen 4.3.3.11a lid 2, 4.3.3.11b en 4.3.3.11ba). Deze niet-opeisbaarheid
brengt mee dat bij de afwikkeling en verdeling van de nalatenschap de vordering
van de legitimaris niet door vermindering ten laste van de desbetreffende
echtgenoot of levensgezel kan worden gebracht. In plaats daarvan dient het
gedeelte van de legitimaire schuld dat niet door inkorting ten laste van de
echtgenoot of andere levensgezel kan worden gebracht, op andere wijze voor
rekening van de echtgenoot of andere levensgezel te worden gebracht. Betreft
het een verkrijging als erfgenaam (al dan niet bij versterf), dan komt daartoe
de legitimaire schuld (als nalatenschapsschuld, en dus naast de eventuele
persoonlijke aansprakelijkheid ingevolge artikel 4.5.1.3) in zoverre op de
echtgenoot of levensgezel te rusten (zie het voorgestelde lid 1, tweede zin).
Dit is het geval vanaf het tijdstip van de wettelijke verdeling of het tijdstip
van verkrijging ingevolge artikel 3:186 BW. Betreft het een verkrijging als
legataris, dan komt het gedeelte van de legitimaire schuld waarvoor niet kan
worden ingekort te rusten op de echtgenoot of andere levensgezel aan wie het
legaat is gemaakt (artikel 4.3.3.12 lid 3, in de nieuwe redactie overgebracht
naar lid 1, vierde zin). Aan de hand van de artikelen 11a, leden 1 en 2, 11b
en 11ba kan worden bepaald op welk tijdstip het vooralsnog onvoldaan blijvende
deel van de legitimaire vorderingen opeisbaar wordt.In de derde zin van lid 1 wordt rekening gehouden met het feit dat de
legitimaris een beroep op zijn legitieme soms pas zal doen nadat de nalatenschapsgoederen
zijn overgegaan op de erfgenaam aan wie zij krachtens de verdeling
toekomen. Dit zal zich in elk geval voordoen bij de wettelijke verdeling,
ingevolge welke alle goederen van rechtswege met het openvallen van de nalatenschap
overgaan op de langstlevende echtgenoot. In zo'n geval komt het onvoldaan
blijvende deel van de legitimaire schuld pas op de desbetreffende erfgenaam
te rusten op het tijdstip waarop de legitimaris aanspraak maakt op zijn vordering.Teneinde de hiervoor beschreven behandeling van de legitimaire schuld
bij de afwikkeling van de nalatenschap te verduidelijken, is de redactie op
een aantal punten gewijzigd. Het bovenstaande dient ter toelichting van lid
1 en lid 2, eerste zin.Lid 2, tweede zin. Wanneer de erflater een van zijn kinderen onterft,
kunnen diens afstammelingen bij plaatsvervulling opkomen (artikel 4.2.6 lid
1). Beroept het onterfde kind zich op zijn legitieme portie, dan zal de erflater
in het algemeen niet willen dat daarvoor bij alle erfgenamen gelijkelijk wordt
ingekort. Veeleer ligt het voor de hand ervan uit te gaan dat de erflater
de vordering van de legitimaris in de eerste plaats ten laste wil doen komen
van het erfdeel van de plaatsvervullers (kamerstukken I 1998/99, 17 141,
nr. 120a, blz. 22). De tweede zin van lid 2 strekt ertoe om deze volgorde
als uitgangpunt – waarvan de erflater kan afwijken – in de wet
vast te leggen. Ingevolge de voorgestelde zin wordt voor de legitimaire vordering
in de eerste plaats het aan de plaatsvervullende afstammelingen toekomende
gedeelte van de nalatenschap ingekort. Dit resultaat zou de erflater niet
met een beschikking ingevolge lid 3, tweede zin, kunnen bereiken, aangezien
de plaatsvervullende afstammeling niet erft ingevolge een making maar krachtens
de wet. Opmerking verdient nog dat wanneer de erflater bij een erfstelling
heeft bepaald dat daarop de wettelijke regels van plaatsvervulling van toepassing
zullen zijn, daaronder mede – voor zover niet anders valt af te leiden
uit de uiterste wil – de tweede zin van lid 2 moet worden begrepen.Lid 3 komt grotendeels overeen met lid 2 van de oorspronkelijke bepaling.
In onderdeel b is echter niet langer sprake van een «inkortende legitimaris».
Het is een zaak van de erfgenamen of eventueel de vereffenaar om te bezien
in hoeverre de op de erfgenamen rustende vordering van de legitimaris voor
een deel door inkorting ten laste van eventuele legatarissen moet worden gebracht
(vergelijk de memorie van antwoord aan de Eerste Kamer bij wetsvoorstel 17 141,
kamerstukken I 1998/99, 17 141, nr. 120a, blz. 21). Het is dus niet de
legitimaris zelf die makingen inkort. In verband daarmee is de redactie van
onderdeel b enigszins gewijzigd, waarbij tevens is verduidelijkt dat de daarbedoelde
inkorting gepaard gaat met een vermindering van de legitimaire vordering.Het nieuwe lid 4 vloeit voort uit de hiervoor gegeven overwegingen voor
de wijziging van onderdeel b van lid 3 (was: lid 2). Aansluiting is gezocht
bij het bepaalde in artikel 4.4.2.4 omtrent de vermindering van legaten. De
inkortingsverklaring kan ook namens de erfgenamen geschieden door de executeur
(artikel 4.4.6.3a lid 2) of door de vereffenaar (artikel 4.5.3.8 lid 2).Lid 5 stemt inhoudelijk overeen met lid 4 van de huidige redactie.6. De toelichting op de wijzigingen van de artikelen 4.3.5.7, 4.3.5.10
en 4.3.5.12b kwamen in de oorspronkelijke memorie van toelichting niet voor.7. De toelichting op de wijziging van artikel 4.5.1.3 luidde oorspronkelijk:De wijziging houdt verband met het voorgestelde artikel 4.3.3.12 lid 1,
tweede zin. Kan een legitimaire vordering geheel of gedeeltelijk niet door
inkorting ten laste worden gebracht van de echtgenoot of andere levensgezel
die erfgenaam is, dan verkrijgt de echtgenoot of levensgezel met de hem krachtens
de verdeling toekomende goederen (in geval van de wettelijke verdeling: alle
goederen van de nalatenschap) tevens de, vooralsnog niet-opeisbare, schuld
aan de legitmaris. De aansprakelijkheid voor deze schuld moet worden onderscheiden
van de reeds uit artikel 4.3.3.11 voortvloeiende aansprakelijkheid. Ten aanzien
van laatstgenoemde aansprakelijkheid jegens de legitimaris kan immers, door
beneficiaire aanvaarding, worden bereikt dat verhaal op het overig vermogen
van de erfgenaam niet mogelijk is (artikel 4.5.1.3 lid 2 onder a). Ten aanzien
van de met de niet-opeisbaarheid van de legitimaire vordering samenhangende
aansprakelijkheid zou het onjuist zijn dat daarvoor slechts verhaal kan worden
genomen op hetgeen de erfgenaam had verkregen. Door de niet-opeisbaarheid
van de legitimaire vordering zal verhaal immers in veel gevallen pas jaren
later kunnen plaatsvinden, op een moment dat het uit de nalatenschap verkregene
niet langer aanwezig is. Het is redelijk dat dan verhaal op het overig vermogen
mogelijk is.8. De toelichting op de wijziging van artikel 4.5.2.4 kwam in de oorspronkelijke
memorie van toelichting niet voor.9. In de toelichting op de wijziging van artikel 4.5.3.8b kwamen oorspronkelijk
de twee laatste zinnen van de eerste alinea en de tweede alinea niet voor.10. In de toelichting op onderdeel b van de wijziging van artikel 4.5.3.11
ontbraken in de eerste zin oorspronkelijk de woorden: of beschikking (artikel
4.3.3.11ba).11. De laatste zin van de toelichting op de voorgestelde wijziging van
artikel 4.5.3.12 luidde oorspronkelijk: Anderzijds herinnert lid 4 eraan dat
de legitimaris in een dergelijk geval zijn vordering geldend kan maken jegens
de echtgenoot of andere levensgezel die, met de verkrijging van het hem als
erfgenaam of legataris toekomende, ingevolge artikel 4.3.3.12 lid 1, tweede
tot en met vierde zin, tegenover de legitimaris aansprakelijk is geworden.12. De toelichting op artikel 4.5.3.13a kwam in het oorspronkelijke wetsvoorstel
niet voor.13. De toelichting op artikel Ia kwam in het oorspronkelijke wetsvoorstel
niet voor. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-27021-A.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl