Regeling van een tegemoetkoming voor chronisch zieken en gehandicapten (Wet tegemoetkoming chronisch zieken en gehandicapten); Memorie van antwoord
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-04 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 20082009-31706, nr. G

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum ontvangst

12-12-2008

Eerste Kamer der Staten-Generaal

2008-2009

31706 nr. G

09-12-2008

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOverzicht inkomenseffecten voor verschillende groepen
in structurele situatie (vermenigvuldigingsfactor 65-minners 1,4) Ondertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Gerelateerde publicaties

Kamerstuk 31706, nr. G b2Gerelateerde publicatie
Kamerstuk 31706, nr. G b1Gerelateerde publicatie

 
 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 31706Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 441 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
31 706Regeling van een tegemoetkoming voor chronisch zieken en gehandicapten
(Wet tegemoetkoming chronisch zieken en gehandicapten)GMEMORIE VAN ANTWOORDOntvangen 9 december 2008Het kabinet dankt uw Kamer voor de inbreng bij het onderhavige wetsvoorstel
en voor de snelheid die u daarbij heeft willen betrachten met het oog op de
beoogde invoering van het wetsvoorstel op 1 januari 2009.Alvorens in te gaan op de inbreng van de verschillende fracties willen
wij nog eens kort stilstaan bij de overwegingen en afwegingen die tot het
onderhavige wetsvoorstel hebben geleid. Ook schetsen wij enkele ontwikkelingen
met betrekking tot de vormgeving en de uitvoering van de beoogde nieuwe regeling,
die samenhangen met de behandeling van het wetsvoorstel door de Tweede Kamer.Bij de immer terugkerende discussies in het parlement over het inkomens-
en koopkrachtbeeld, wordt steevast veel aandacht besteed aan de financiële
positie van chronisch zieken en gehandicapten. Deze aandacht is begrijpelijk
en terecht, want chronisch zieken en gehandicapten worden in vergelijking
met andere groepen geconfronteerd met extra kosten. Achtereenvolgende kabinetten
hebben hiervoor een tegemoetkoming willen bieden. De afgelopen jaren is hiervoor
het instrument van de aftrek van buitengewone uitgaven in de inkomstenbelasting
gebruikt. De beperkingen van dit instrument zijn echter steeds duidelijker
geworden. De al vaker gesignaleerde tekortkomingen van de buitengewone uitgavenregeling
zijn dat deze onvoldoende gericht is op de specifieke kosten van chronisch
zieken en gehandicapten, dat de doelgroep onvoldoende wordt bereikt en dat
steeds meer anderen dan chronisch zieken en gehandicapten van de regeling
gebruik zijn gaan maken, met als gevolg een explosieve toename van het budgettaire
beslag van de regeling. Zoals bekend is in het Coalitieakkoord afgesproken
een nieuwe tegemoetkomingsregeling voor chronisch zieken en gehandicapten
te ontwerpen die deze tekortkomingen wegneemt. Aanvankelijk was het kabinet
voornemens de nieuwe regeling via de Wet maatschappelijke ondersteuning (Wmo)
vorm te geven. Na ampele overwegingen heeft het kabinet echter besloten om
deze weg niet op te gaan. Belangrijke overwegingen daarbij waren de verschillende
oogmerken van de Wmo en de beoogde tegemoetkomingsregeling voor chronisch
zieken en gehandicapten en de verzwaring van de uitvoeringslasten voor gemeenten.
In de brief van 29 april jongstleden heeft het kabinet de
contouren van de nieuwe regeling uiteengezet.1
Het onderhavige wetsvoorstel is daarvan het resultaat.Het kabinet is ervan overtuigd dat de nieuwe regeling een duidelijke verbetering
inhoudt op de hiervoor aangeduide zwakke punten van de buitengewone uitgavenregeling.
Binnen de Wtcg worden chronisch zieken en gehandicapten meer systematisch
en gericht tegemoet gekomen in de kosten die zij dragen als gevolg van hun
ziekte of beperking. Daardoor zullen de uitgaven beter worden gericht op de
eigenlijke doelgroep van chronisch zieken en gehandicapten. Hierbij is ook
sprake is van het terugdringen van niet-gebruik. Onvermijdelijk hebben de
veranderingen ook op grote schaal inkomensgevolgen. Het gaat hier weliswaar
om beoogde effecten, maar dit neemt niet weg dat het kabinet het wenselijk
heeft geacht om in de overgang naar de beoogde nieuwe structurele situatie
nadere maatregelen te nemen om de meest drastische inkomenseffecten van jaar
op jaar te beperken. De resulterende inkomenseffecten, hoe pijnlijk ook voor
de betrokkenen, acht het kabinet aanvaardbaar in het licht van de doelen van
de hervorming.Dat neemt niet weg dat ook deze regeling nog verbeterd kan en moet worden.
Bij de behandeling van het Wetsvoorstel tegemoetkoming chronisch zieken en
gehandicapten (Wtcg) in de Tweede Kamer hebben wij aangegeven welke stappen
wij daartoe in voorbereiding hebben en deels al hebben gezet. In het bijzonder
de afbakening van de groep chronisch zieken en gehandicapten die voor de nieuwe
regeling in aanmerking komt is nog voor verbetering vatbaar. Tijdens de behandeling
van dit wetsvoorstel in de Tweede Kamer is daar uitgebreid bij stilgestaan.
Het kabinet heeft aangegeven te overwegen een commissie van onafhankelijke
deskundigen in te stellen die zich zal buigen over de beoogde verbetering
van de afbakening van de doelgroep. Mocht de beoogde verbetering van de afbakening
onverhoopt niet op tijd gereed zijn, dan is het kabinet bereid alternatieve
mogelijkheden te bezien. Een van de alternatieven die in elk geval zal worden
bezien betreft het uitkeren van forfaits met terugwerkende kracht. Overigens
staat voor chronisch zieken en gehandicapten die thans nog niet in aanmerking
komen voor een forfait, in voorkomende gevallen wel de weg naar de nieuwe
fiscale regeling inclusief de vermenigvuldigingsfactor open.In de Tweede Kamer is ook veel aandacht besteed aan de uitvoeringsaspecten
van de nieuwe regeling. Het kabinet heeft aangegeven nauwgezet te zullen toezien
op een zorgvuldige uitvoering door de betrokken uitvoeringspartners. De daartoe
in het leven geroepen Stuurgroep «Implementatie Wtcg» is reeds
met zijn werkzaamheden gestart.Hierna zullen de vragen per fractie worden beantwoord.De leden van de CDA-fractie vragen hoe de groep in het toeslagendeel van
de wet (77% wordt gevonden) zich verhoudt tot het niet-gebruik onder
chronisch zieken en mensen met een handicap van de oude buitengewone uitgavenregeling.In de brief van 7 oktober 2008 heeft het kabinet in bijlage 2 aangegeven
dat van de extramurale huishoudens die in aanmerking komen voor de forfaitaire
tegemoetkoming thans ongeveer een derde geen gebruik maakt van de huidige
buitengewone uitgavenregeling.2 Zoals ook in de
inleiding is opgemerkt, zal het kabinet de beoogde verbetering van de afbakening
voortvarend ter hand nemen. Het kabinet is bereid om, mocht die verbeterde
afbakening onverhoopt niet op tijd gereed zijn, alternatieven te bezien. Daarbij
zal dan in elk geval het uitkeren van forfaits met terugwerkende kracht worden
bezienDe leden van de CDA-fractie vragen of het kabinet van mening is dat het
er voor mensen met een beperking eenvoudiger op gaat worden, nu zij vanuit
vier verschillende kanalen compensatie voor hun meerkosten gaan krijgen.Het kabinet heeft ernaar gestreefd een zo gericht mogelijke regeling voor
chronisch zieken en gehandicapten te maken. Deze oogt wat betreft de uitvoeringsketen
wellicht complex, maar voor de doelgroep zelf betekent het juist een vereenvoudiging
ten opzichte van de huidige situatie. Verreweg het grootste deel van de tegemoetkoming
zal immers automatisch worden verstrekt, zonder dat daarvoor ingewikkelde
formulieren moeten worden ingevuld. Dit laat onverlet dat met het oog op de
transparantie een goede voorlichting van groot belang is om de burgers in
staat te stellen om na te gaan of zij voor de nieuwe regeling in aanmerking
komen. Onder leiding van het ministerie van VWS is de voorbereiding van de
voorlichting ter hand genomen. Bij deze voorlichting zullen ook belangengroepen
zoals de CG-Raad en de NPCF worden betrokken.De leden van de CDA-fractie vragen of de regering kan aangeven hoe groot
de groep chronisch zieken en mensen met een handicap is, die met de voorliggende
afbakening ten onrechte geen toeslag gaan krijgen.Het kabinet overweegt een commissie van onafhankelijke deskundigen te
laten kijken naar een verbetering van de afbakening. Die commissie zou dan
ook beter kunnen duiden welke groepen thans nog niet in de afbakening worden
meegenomen, zoals de leden van de CDA-fractie vragen. In de eerste voortgangsrapportage
zal het kabinet de Kamer hierover informeren.Het kabinet heeft voor de nadere afbakening een bedrag van € 50
miljoen gereserveerd. Dit komt overeen met circa 10% van de nu beschikbare
ruimte voor de 1,8 miljoen chronisch zieken en gehandicapten die volgens de
huidige criteria een tegemoetkoming zullen ontvangen. Met het beschikbare
budget kan het aantal chronisch zieken en gehandicapten dat in aanmerking
komt voor een tegemoetkoming met 0,2 miljoen worden vergroot, indien dat nodig
mocht blijken te zijn.De leden van de CDA-fractie vragen tevens wat het kabinet hieraan denkt
te gaan doen, zodat deze groep in 2010 wel voor vergoeding in aanmerking komt.Zoals hiervoor al is opgemerkt, overweegt het kabinet een commissie van
onafhankelijke deskundigen in te stellen die de beoogde verbetering van de
afbakening van de doelgroep voor de forfaitaire regeling zo snel mogelijk
ter hand gaat nemen. Het kabinet heeft tijdens de plenaire behandeling van
onderhavig wetsvoorstel in de Tweede Kamer tevens opgemerkt dat het bereid
is, mocht de beoogde verbetering van de afbakening onverhoopt niet op tijd
gereed zijn, om alternatieve mogelijkheden te bezien. Een van de alternatieven
die bezien zal worden betreft het uitkeren van forfaits met terugwerkende
kracht. In de reeds aangekondigde voortgangsrapportages zal het kabinet uw
Kamer informeren over de voortgang terzake.De leden van de CDA-fractie vragen of de regering bereid is de criteria
zo aan te passen dat een hulpmiddel op zichzelf al voldoende is om in aanmerking
te komen voor een tegemoetkoming.Volgens het rapport «Compensatie regeling Chronisch Zieken en Gehandicapten»
(Vektisrapport) geldt voor de hulpmiddelen verstrekt onder de Zorgverzekeringswet
(Zvw), met uitzondering van hulpmiddelen voor anticonceptie doeleinden, pruiken,
hulpmiddelen bij diabetes en verbandmiddelen dat deze als zodanig niet automatisch
samenvallen met het ondervinden van een beperking die meerkosten veroorzaakt.1 Daarom is besloten dat deze hulpmiddelen
wel een criterium zijn voor de afbakening, maar niet automatisch leiden tot
de toekenning van een forfait. Overigens leidt een hulpmiddel in combinatie
met één lichte FKG wel tot de toekenning van een forfait.De leden van de CDA-fractie vragen of de regering de garantie kan geven
dat iedereen met recht op een tegemoetkoming (die mede gebaseerd is op gegevens
over de hulpmiddelen) deze ook krijgt. Deze leden wijzen daar bij op de tijdige
beschikbaarheid van de gegevens inzake de hulpmiddelen.Zoals het kabinet in de brief van 18 november heeft gemeld, heeft
Zorgverzekeraars Nederland (ZN) recentelijk bij zijn leden navraag gedaan
naar de stand van zaken bij de hulpmiddelenregistratie.1 Doel van de navraag was het verifiëren van de mogelijkheid om
op basis van de huidige hulpmiddelenregistratie het gebruik van hulpmiddelen
te hanteren als afbakeningscriterium voor chronisch zieken en gehandicapten.
In deze navraag is conform de Regeling tegemoetkoming voor chronisch zieken
en gehandicapten specifiek gevraagd of verzekeraars hulpmiddelen op individueel
verzekerden-niveau registreren.Bij brief van 6 november 2008 heeft ZN verslag gedaan van de uitkomsten
van de navraag. De uitkomst is dat alle verzekeraars aangeven dat het hulpmiddelengebruik
op individueel niveau wordt vastgelegd. Daarnaast is het mogelijk om, conform
de rubricering in de zogeheten 08-staten en met de nader gespecificeerde uitzonderingen
zoals hierboven aangegeven, tijdig gegevens aan te leveren voor de uitvoering
van de forfaitaire regeling. Met rubricering in de 08-staten wordt bedoeld
de indeling die het College voor zorgverzekeringen (CVZ) hanteert bij zijn
jaarlijkse uitvraag bij zorgverzekeraars hulpmiddelenzorg. Tegen deze achtergrond
hebben wij er vertrouwen in dat de hulpmiddelenregistratie tijdig op orde
is.Tijdens de plenaire behandeling van onderhavig wetsvoorstel in de Tweede
Kamer heeft het kabinet toegezegd dat de Stuurgroep «Implementatie Wtcg»
de registratie van meerjarig hulpmiddelengebruik op zal pakken.De leden van de CDA-fractie vragen of het kabinet bereid is nu al een
fiscaal terugvalscenario voor te bereiden voor het geval een verbetering van
de afbakening op korte termijn niet haalbaar is.Zoals reeds in de inleiding is opgemerkt, zal het kabinet de beoogde verbetering
van de afbakening van de forfaitaire regeling in 2009 voortvarend ter hand
nemen. Het kabinet heeft tijdens de plenaire behandeling van onderhavig wetsvoorstel
in de Tweede Kamer tevens opgemerkt dat het bereid is, mocht de beoogde verbetering
van de afbakening onverhoopt niet op tijd gereed zijn, om alternatieve mogelijkheden
te bezien. Een van de alternatieven die in elk geval bezien zullen worden
betreft het uitkeren van forfaits met terugwerkende kracht. Ten aanzien van
het door de leden van de CDA-fractie gememoreerde fiscale vangnet heeft het
kabinet reeds opgemerkt dat hiertegen beleidsmatige bezwaren bestaan en dat
er ook voor de uitvoering door de Belastingdienst grote risico’s aan
verbonden zijn. Zie hiervoor ook de brief van 18 november jongstleden
aan de voorzitter van de Tweede Kamer.2 Wanneer
alle andere opties niet haalbaar blijken te zijn is het kabinet bereid om
te bezien of er andere – niet specifiek op de doelgroep gerichte –
fiscale mogelijkheden zijn om de beschikbare € 50 miljoen terug
te sluizen. De leden van de CDA-fractie vragen of het kabinet bereid is koopkrachteffecten
voor 65-minners die een lagere zorg- en huurtoeslag krijgen op een zelfde
wijze te compenseren als voor 65-plussers is gedaan.In de huidige buitengewone uitgavenregeling loopt de compensatie volledig
via de fiscaliteit. Door het in aanmerking nemen van kosten binnen de buitengewone
uitgavenregeling, wordt het verzamelinkomen verlaagd. Dit geeft betrokkenen
in veel gevallen ook recht op een hoger bedrag aan huurtoeslag, zorgtoeslag,
kinderopvangtoeslag en kindgebonden budget. Tegelijkertijd hoeven betrokkenen
veelal minder eigen bijdrage AWBZ/Wmo te betalen.In de nieuwe regeling loopt het grootste deel van de compensatie van uitgaven
niet langer via de fiscale route, al is nog wel sprake van een nieuwe fiscale
regeling als compensatie van bepaalde specifieke kosten. De doorwerking op
het verzamelinkomen wordt hiermee ingeperkt. Dit kan er toe leiden dat betrokkenen –
in vergelijking met de huidige situatie met aftrek van buitengewone uitgaven –
minder recht op huurtoeslag, zorgtoeslag, kinderopvangtoeslag en kindgebonden
budget hebben, en uit dien hoofde juist meer eigen bijdragen AWBZ gaan betalen.
Voor betrokkenen brengt dit in veel gevallen negatieve inkomenseffecten met
zich mee. Vanwege het relatief steile afbouwtraject bij de huurtoeslag doen
deze zich met name voor bij gebruikers van de buitengewone uitgavenregeling
met een inkomen in het afbouwtraject van de huurtoeslag. Deze effecten zijn
meegenomen bij de berekening van de inkomenseffecten zoals gepresenteerd in
de reeds hiervoor genoemde brief van brief van 7 oktober jongstleden.Het gaat hierbij overigens niet om onbedoelde effecten. Door de huidige
doorwerking op toeslagen en eigen bijdragen AWBZ/Wmo is er een groot verschil
in de mate waarin kosten worden gecompenseerd. Dit is namelijk afhankelijk
van de vraag of de fiscale aftrek voor het betrokken huishouden leidt tot
een groter recht op huurtoeslag, zorgtoeslag, kinderopvangtoeslag en kindgebonden
budget. Bovendien loopt het effectieve voordeel van binnen de buitengewone
uitgavenregeling opgevoerde kosten op tot meer dan 100%, met name voor
huishoudens in het afbouwtraject van de huurtoeslag. Wij achten dit een ongewenste
situatie, die in de nieuwe regeling grotendeels wordt rechtgezet. Hierbij
kan bovendien nog worden aangetekend dat de hierdoor vrijgevallen middelen
bij toeslagen en eigen bijdragen AWBZ/Wmo (circa € 0,3 miljard)
weer worden ingezet in het kader van de Wtcg.Het kabinet heeft er wél voor gekozen om ouderen gedeeltelijk te
compenseren voor het inperken van de doorwerking op de huurtoeslag. Alle ouderen
hebben immers generiek recht op aftrek van een ouderenforfait binnen de regeling
buitengewone uitgaven. Bovendien worden ouderen als afzonderlijke categorie
in de huurtoeslag onderscheiden, wat gerichte compensatie ook mogelijk maakt.
Dit gebeurt door de zogenoemde inkomensparameters (norminkomen, minimum-inkomensijkpunt
en referentie-inkomensijkpunt) van de Wet op de huurtoeslag voor ouderenhuishoudens
te verhogen ter compensatie van het verlies van de aftrekmogelijkheid van
het ouderenforfait en huisapotheekforfait. Voor 65-minners geldt niet dat
zij standaard recht hebben op een bepaalde aftrek van kosten, en daarom is
niet gekozen voor compensatie van deze doorwerking. Het zou immers niet logisch
zijn om allen die huurtoeslag genieten, nu een extra voordeel te bezorgen
teneinde enkelen uit deze groep te compenseren voor een onbedoeld voordeel
dat zij genoten. Wel heeft het kabinet onder andere besloten om de vermenigvuldigingsfactor
voor 65-minners structureel op 1,4 te handhaven om negatieve inkomenseffecten
te beperken. De leden van de CDA-fractie vragen of de afbakening van de regeling voor
kinderen verbeterd zou kunnen worden door gebruik te maken van onderwijsgegevens.Zoals hiervoor is opgemerkt overweegt het kabinet een commissie van onafhankelijke
deskundigen in te stellen die de beoogde verbetering van de afbakening van
de doelgroep voor de forfaitaire regeling zo snel mogelijk ter hand gaat nemen.
De suggestie die in de vraag van de leden van de CDA-fractie besloten ligt
ten aanzien van de afbakening voor kinderen kan daarbij betrokken worden.
Het kabinet wijst er wel op dat de suggestie van deze leden impliceert dat
voor de bepaling van het recht op de forfaitaire tegemoetkoming voor kinderen
dan andere gegevens zouden worden gebruikt dan voor volwassenen hetgeen de
uitvoering van de forfaitaire regeling mogelijk zou compliceren.De leden van de CDA-fractie vragen de regering of € 50 miljoen
voldoende budget is om daadwerkelijk alle mensen met meerkosten als gevolg
van hun aandoening voor een toeslag in aanmerking te laten komen. Deze leden
vragen tevens waar de regering dit bedrag op baseert.Het kabinet is van mening dat een budget van € 50 miljoen voldoende
is om de groep van chronisch zieken en gehandicapten adequaat af te bakenen.
De € 50 miljoen komt overeen met circa 10% van de nu beschikbare
ruimte voor de 1,8 miljoen chronisch zieken en gehandicapten die volgens de
huidige criteria een tegemoetkoming zullen ontvangen. Met het beschikbare
budget kan het aantal chronisch zieken en gehandicapten dat in aanmerking
komt voor een tegemoetkoming met 0,2 miljoen worden vergroot, indien dat nodig
mocht blijken te zijn. Het kabinet overweegt een commissie van onafhankelijke
deskundigen te laten kijken naar een verbetering van de afbakening. In de
eerste voortgangsrapportage zal het kabinet de Kamer hierover informeren.De leden van de CDA-fractie vragen wat de voor- en nadelen zijn van het
1 jaar later invoeren van het toeslagendeel van de regeling. Deze leden vragen
dit met name met het oog op het gericht vinden van de groep en voor de uitvoerbaarheid.Het later invoeren van de forfaitaire regeling zou betekenen dat een tegemoetkoming
voor chronisch zieken en gehandicapten nog onderdeel blijft van de fiscale
regeling, terwijl de overige veranderingen in de buitengewone uitgavenregeling
wel zouden worden doorgevoerd. Dit zou betekenen dat een nieuwe fiscale regeling
wordt ingevoerd waarbij alleen nog aftrek van kosten kan plaatsvinden op basis
van echte kosten. Omdat de aftrek van bijvoorbeeld het ouderdomsforfait, het
arbeidsongeschiktheidsforfait en de premie voor een aanvullende verzekering
uit de fiscale aftrek zijn verdwenen, is de toegang tot de nieuwe fiscale
regeling dus alleen mogelijk als de werkelijke kosten die iemand in een jaar
maakt boven de drempel uitkomen. Het is waarschijnlijk dat voor veel mensen
die in 2009 recht krijgen op een tegemoetkoming via het CAK zal gelden dat
zij geen of onvoldoende aftrekbare kosten hebben. Deze mensen krijgen een
forfait op basis van hun zorggebruik (in het kader van de AWBZ/Wmo en Zvw
wordt vergoed) omdat zij naar de mening van het kabinet meerkosten hebben.
Deze meerkosten zijn in beginsel echter niet aftrekbaar onder de fiscale regeling.
Zij zouden dus niet voor aftrek in aanmerking komen, terwijl zij wel hoge
meerkosten hebben.Voorts zou het beoogde uitstel tot een verzwaring van de uitvoeringslasten
voor de Belastingdienst leiden. De regering acht dit niet gewenst, te meer
daar uit de ketenuitvoerbaarheidstoets is gebleken dat het CAK in staat is
de forfaitaire regeling uit te voeren mits de ketenpartners de benodigde gegevens
op tijd aanleveren. De leden van de fractie van het CDA verwijzen naar de drempel in de nieuwe
fiscale regeling die voor het gedeelte van het inkomen dat de € 40 000
overschrijdt, 5,75% bedraagt. Deze leden vragen of de regering bereid
is de drempel van 5,75% voor deze inkomensgroepen te verlagen.Bij vierde nota van wijziging heeft inmiddels een aanpassing plaatsgevonden
van de hoogte van het inkomen waarboven de drempel van 5,75% wordt
toegepast. Ingevolge het gewijzigde artikel 6.20, eerste lid, onderdeel c,
van de Wet inkomstenbelasting 2001 bedraagt dat bedrag thans € 38 000.
De drempelsystematiek is een resultante van het zoeken naar een mix van evenwichtige
inkomenseffecten en de budgettaire inpasbaarheid. Een verlaging van het drempelpercentage
van 5,75% zou – uitgaande van budgettaire neutraliteit –
gepaard moeten gaan met een verhoging van het drempelpercentage van 1,65%
dat geldt voor het gedeelte van het inkomen tot € 38 000. Het
kabinet acht een dergelijke aanpassing, waar vooral de lagere inkomens nadeel
van zouden ondervinden, ongewenst.De leden van de fractie van het CDA vragen of de uitvoeringskosten van
de nieuwe wet afgezet kunnen worden tegen de uitvoeringskosten van de bestaande
wet.De uitvoeringskosten van de nieuwe wet zijn onder te verdelen in uitvoeringskosten
voor de tegemoetkoming voor arbeidsongeschikten, de forfaitaire regeling,
de aanpassing van het systeem voor de korting op de eigen bijdrage AWBZ/Wmo
en uitvoeringskosten voor de nieuwe fiscale regeling. De uitvoeringskosten
van de nieuwe fiscale regeling zijn naar verwachting vergelijkbaar met de
uitvoeringskosten van de bestaande buitengewone uitgavenregeling. Voor de
tegemoetkoming aan arbeidsongeschikten door het UWV worden de uitvoeringskosten
door deze wet op structureel circa € 1,5 miljoen geraamd. Op basis
van het wetsvoorstel dat op Prinsjesdag bij de Tweede Kamer is ingediend,
bedragen de geraamde uitvoeringskosten voor de forfaitaire regeling en de
aanpassing aan het systeem voor de korting op de eigen bijdrage AWBZ/Wmo structureel
ongeveer € 15 miljoen. Als gevolg van het amendement Omtzigt, kunnen
deze geraamde uitvoeringkosten nog wijzigen. Aangezien voor zowel de forfaitaire
tegemoetkoming en de tegemoetkoming voor arbeidsongeschikten als de korting
op de eigen bijdrage geldt dat deze automatisch aan de rechthebbenden worden
uitgekeerd, staat tegenover deze extra uitvoeringskosten een besparing op
de administratieve lasten bij de gebruikers van de buitengewone uitgavenregeling.
Voorts zij nog opgemerkt, dat in de memorie van toelichting bij het wetsvoorstel
al is aangegeven, dat het streven blijft om te komen tot een verdere vereenvoudiging
van fiscale wetgeving. Dat zou ertoe kunnen leiden dat de omvang van de nieuwe
fiscale regeling onder de Wtcg in de toekomst verder wordt afgebouwd, hetgeen
naar verwachting ook tot minder uitvoeringskosten bij de Belastingdienst leidt.De leden van de fractie van het CDA vragen het oordeel van de regering
over een Commissie van Wijzen, een gemakkelijk voor burgers toegankelijke
commissie waar burgers een beroep op kunnen doen, indien zij van mening zijn,
dat zij onterecht niet worden gescoord door het systeem van databanken als
bedoeld in de voorgestelde wet. Deze leden geven aan dat deze Commissie dan,
getoetst aan de wet, een bindend besluit kan nemen jegens het CAK. Volgens
de leden van de fractie zou op deze wijze voor burgers die niet automatisch
gevonden worden een vangnet gemaakt worden waarbij mensen met een bepaald
profiel zich kunnen melden.De Commissie van Wijzen zoals de leden van de fractie van het CDA voorstellen,
is naar de mening van het kabinet niet noodzakelijk. Iemand die het niet eens
is met een beslissing van het CAK geen of een te lage tegemoetkoming
toe te kennen, kan aan het CAK verzoeken te bekijken of er wellicht toch recht
op een tegemoetkoming bestaat. Zoals ook met het amendement van het lid Omtzigt
van de Tweede Kamer is geregeld, dient het CAK dan binnen 30 dagen na indiening
van het verzoek kosteloos en in begrijpelijke taal inzicht schriftelijk informatie
te geven en is het verplicht het besluit te heroverwegen. Deze wijze van rechtsbescherming
is geregeld in de Awb en er is hiermee voorzien in een laagdrempelige rechtsbescherming.
Het aantekenen van bezwaar is kosteloos. De belanghebbende zal bij dit bezwaar
de gronden van het bezwaar dienen aan te geven, maar er zijn geen advocaten
of ingewikkelde brieven nodig. Het CAK neemt op grond hiervan een beslissing.
Indien iemand het met deze nieuwe beslissing niet eens is, kan hij naar de
bestuursrechter. Ook hier is sprake van een relatief laagdrempelige rechtsgang.Een Commissie van Wijzen die onafhankelijk een bindend besluit kan nemen
in plaats van het wettelijk bevoegde bestuursorgaan CAK, past niet in de door
de algemene regels van het bestuursrecht voorziene oplossing van bezwaar en
beroep en heeft gezien het bovenstaande geen toegevoegde waarde.In het laatste gedeelte van de vraag lijken de leden van de fractie voor
te stellen dat deze Commissie ingezet kan worden als vangnet voor mensen met
een bepaald profiel die niet op grond van de wet in aanmerking komen voor
de tegemoetkoming. Mochten de leden van de fractie van het CDA dit voorstellen,
dan moet er op worden gewezen dat het wetsvoorstel slechts verlening van de
forfaitaire tegemoetkoming mogelijk maakt voor mensen die aan de wettelijke
criteria voldoen; een soort hardheidsclausule voor degenen die daarbuiten
vallen, is niet voorzien en dus niet mogelijk zonder wetswijziging. In de
voorgestelde wet wordt op grond van eenduidige criteria een afbakening van
de doelgroep gemaakt. Deze afbakeningscriteria zijn goed, maar dienen, zoals
het kabinet heeft aangegeven, nog verfijnd te worden. Het kabinet zal in het
jaar 2009 onderzoeken op welke wijze de afbakening kan worden verbeterd en
deze criteria dan opnemen in de regeling.Indien deze commissie in het leven zou worden geroepen, kan dat alleen
als het profiel vaststaat van alle chronisch zieken en gehandicapten die nu
mogelijk buiten de afbakening vallen. Dit profiel zal juist het komende jaar
worden onderzocht en is nu niet op basis van verifieerbare gegevens beschikbaar
en daardoor zou deze commissie dus voor een onmogelijke taak komen te staan.
Bovendien zou het, zelfs als het profiel wel vast zou staan, uitvoeringstechnisch
niet haalbaar zijn om grote aantallen mensen die mogelijk aan dit profiel
voldoen aan een dergelijke commissie voor te leggen. Het kabinet is dan ook
geen voorstander van het opnemen van een dergelijke restvoorziening.De leden van de CDA-fractie vragen of de te ontwikkelen ICF-methodiek
ook kan worden gebruikt voor de toeslagcompensatie bij het eigen risico in
de Zvw.Het kabinet zal het komende jaar een onderzoek naar de mogelijkheden van
een systeem gebaseerd op de ICF-classificatie starten. De uitkomsten van dit
onderzoek moeten worden afgewacht, alvorens inzicht is te geven op welke wijze
de huidige indelingssystematieken die bij de compensatie voor het eigen risico
respectievelijk de Wtcg-tegemoetkomingen worden toegepast, kunnen worden omgezet
in een ICF-systeem. Daarom is het in dit stadium ook niet mogelijk om al een
uitspraak te doen of een op de ICF-classificatie gebaseerde methodiek in de
toekomst ook kan worden gebruikt bij de compensatie voor het verplichte eigen
risico. De leden van de CDA-fractie vragen of zij het goed hebben begrepen dat
niet minder dan acht websites over deze wet zullen gaan en of, zo dat het
geval is hierop geen betere regie mogelijk is.Er is maar één overheidswebsite (portal) waarop informatie
over de Wtcg te vinden is, namelijk www.veranderingenindezorg.nl. Op de websites
van de uitvoeringspartners wordt naar deze site doorverwezen. Daarnaast zullen
de uitvoeringspartners op hun eigen sites – indien noodzakelijk voor
hun doelgroep – specifieke (Wtcg-)informatie opnemen. De informatie
die op deze sites wordt vermeld is gebaseerd op informatie afkomstig van www.veranderingenindezorg.nl
en onderling afgestemd, zodat iedereen met dezelfde informatie naar buiten
treedt.De leden van de fractie van het CDA vragen of het zeker is dat burgers
die nog geen rekening eigen bijdrage AWBZ van het CAK hebben gekregen over
2008 en/of voorgaande jaren, deze wel fiscaal in 2009 of 2010 kunnen
aftrekken.In de vierde nota van wijziging bij het wetsvoorstel1 is een overgangsmaatregel opgenomen voor eigen bijdragen AWBZ en Wmo
over de jaren tot en met 2008.2 Indien deze eigen
bijdragen na 30 november 2008, maar voor 1 december 2009 door het
CAK in rekening worden gebracht en in 2009 door de belastingplichtige worden
betaald of verrekend, kunnen deze eigen bijdragen – met de onder de
buitengewone uitgavenregeling geldende beperkingen – in de aangifte
over het jaar 2009 in aanmerking worden genomen als uitgaven voor specifieke
zorgkosten. Eigen bijdragen AWBZ en Wmo over de jaren tot en met 2008 die
na 30 november 2009 door het CAK voor het eerst in rekening worden gebracht
hoeven niet te worden voldaan en zijn dus ook niet aftrekbaar.3De leden van de PvdA-fractie vragen of de regering kan aangeven wanneer
de ICF-classificatie bruikbaar zal zijn. Ook vragen zij of de regering de
opvatting van deze leden deelt, dat elke classificatie vervolgens weer nieuwe
vragen over afbakening en sluitendheid oproept en dat derhalve altijd sprake
zal moeten zijn van een gefaseerde invoering ervan en zo de regering die opvatting
niet deelt, waarop zij dan de verwachting baseert dat de ICF-classificatie
geheel sluitend zal kunnen zijn.Het kabinet zal het komende jaar een onderzoek starten naar de mogelijkheden
van een ICF-classificatie. Het kabinet zal de CG raad uiteraard van harte
uitnodigen om samen met het kabinet dit onderzoek uit te voeren. Tijdens dit
onderzoek zal duidelijk worden hoeveel tijd dit onderzoek en een eventuele
implementatie van de ICF-classificatie zal vergen. Voor zover nu kan worden
overzien, lijkt invoering van een afbakening op basis van een ICF-classificatie
nog in deze kabinetsperiode te ambitieus. Het onderzoek is er mede op gericht
om na te gaan op welke wijze het huidige indelingssysteem kan worden omgevormd
naar een ICF-systeem en welke aandachtspunten inzake de sluitendheid van de
afbakening daar eventueel bij rijzen.Deze leden vragen verder hoe de regering aankijkt tegen de gefaseerde
invoering van voorliggend wetsvoorstel zoals ook door de CG raad wordt bepleit
en wat volgens de regering de consequenties daarvan zouden zijn.Een gefaseerde invoering van voorliggend wetsvoorstel zoals de CG-raad
bepleit, zou betekenen dat een tegemoetkoming voor chronisch zieken en gehandicapten
nog onderdeel blijft van de fiscale regeling, terwijl de overige veranderingen
in de buitengewone uitgavenregeling wel zouden worden doorgevoerd. Dit zou
betekenen dat een nieuwe fiscale regeling wordt ingevoerd waarbij alleen nog
aftrek van kosten kan plaatsvinden op basis van echte kosten.
Omdat de aftrek van bijvoorbeeld het ouderdomsforfait, het arbeidsongeschiktheidsforfait
en de premie voor een aanvullende verzekering uit de fiscale aftrek zijn verdwenen,
is de toegang tot de nieuwe fiscale regeling dus alleen mogelijk als de werkelijke
kosten die iemand in een jaar maakt boven de drempel uitkomen. Het is waarschijnlijk
dat voor veel mensen die in 2009 recht krijgen op een tegemoetkoming via het
CAK zal gelden dat zij geen of onvoldoende aftrekbare kosten hebben. Deze
mensen krijgen een forfait op basis van hun zorggebruik (in het kader van
de AWBZ/Wmo en Zvw wordt vergoed) omdat zij naar de mening van het kabinet
meerkosten hebben. Deze meerkosten zijn echter in beginsel niet aftrekbaar
onder de fiscale regeling. Zij zouden dus niet voor aftrek in aanmerking komen,
terwijl zij wel hoge meerkosten hebben.De leden van de fractie van de PvdA roepen het debat in herinnering dat
op 6 november 2007 is gevoerd over het wetsvoorstel gericht op de vervanging
van de no-claimteruggaveregeling in de Zvw door het verplichte eigen risico
(wetsvoorstel 31 094). In dit verband wijzen zij op de motie-Putters
c.s. (Kamerstukken I 2007/08, 31 094, F) die de regering verzoekt om
op basis van de beschikbare FKG- en DKG-systematiek een betere compensatieregeling
te realiseren. De regering gaf in antwoord daarop aan dat de registratie van
gegevens onvoldoende volmaakt was om een compensatie te realiseren die niet
tot rechtsongelijkheid zou leiden. Deze leden constateren dat met het onderhavige
wetsvoorstel een meer sluitende systematiek mogelijk lijkt te zijn en vragen
op welke wijze de compensatie voor het eigen risico voor chronisch zieken
en gehandicapten hier ook onder valt.Zoals wij in de nota naar aanleiding van het verslag aan de Tweede Kamer
ook hebben meegedeeld zijn de doelstellingen van de compensatie voor het verplicht
eigen risico en voor de in dit wetsvoorstel opgenomen tegemoetkomingen verschillend.1 Bij de compensatie voor het verplichte eigen risico
gaat het om Zvw-verzekerden van achttien jaar en ouder die vanwege hun gezondheidssituatie
langdurig zo niet permanent zoveel Zvw-zorg gebruiken, dat zij altijd het
maximum van het verplichte eigen risico zullen volmaken. Omdat deze verzekerden
geen keus hebben om af te zien van zorgconsumptie, worden zij gecompenseerd
zodat zij niet slechter af zijn dan de gemiddelde verzekerde die niet voor
compensatie in aanmerking komt. De forfaitaire tegemoetkoming, voorgesteld
in het onderhavige wetsvoorstel heeft tot doel chronisch zieken en gehandicapten
die vanwege hun gezondheid of handicap geconfronteerd worden met meerkosten
in hun maatschappelijk functioneren, te compenseren voor deze meerkosten.
Anders dan bij de compensatie voor het verplichte eigen risico speelt bij
de Wtcg niet de eis dat de burger meer dan een jaar achter elkaar aan het
relevante criterium moet voldoen.Zoals hiervoor al is opgemerkt, gaat het bij de compensatie voor het verplichte
risico om het compenseren van Zvw-verzekerden die als gevolg van hun gezondheidsproblemen langdurig (dus meerdere jaren achter elkaar) het verplichte
eigen risico volmaken. Bij het onderhavige wetsvoorstel is het gebruik van
Zvw-zorg en huishoudelijke verzorging op grond van de Wmo alsmede een AWBZ-indicatie
als zodanig in enig jaar een indicatie voor het
hebben van meerkosten als gevolg van een chronische ziekte of handicap. Gezien
deze verschillende doelstellingen, heeft het kabinet besloten beide regelingen
vooralsnog niet te combineren.Wel zijn wij ons ervan bewust dat de afbakeningscriteria voor beide regelingen
deels hetzelfde zijn. Dat heeft tot gevolg dat de doelgroepen van beide regelingen
elkaar voor een deel overlappen. Mede om die reden zal worden onderzocht of
en op welke wijze de afbakeningscriteria van beide regelingen nader op elkaar
kunnen aansluiten. Ook zullen wij de opties voor integratie van beide compensatieregelingen
met hun consequenties onderzoeken. Het antwoord op de concrete vraag van deze leden is derhalve dat de compensatie
voor het verplichte eigen risico vooralsnog niet onder de hier voorgestelde
tegemoetkomingen valt.De leden van de fractie van de PvdA vragen of er tevens gegevens beschikbaar
zijn over de uitvoering van de compensatieregeling rond het eigen risico voor
chronisch zieken en gehandicapten. Ook vragen zij naar de hanteerbaarheid
van de FKG- en DKG-systematiek in de praktijk.De uitvoering door het CAK van de compensatieregeling voor het verplicht
eigen risico verloopt in grote lijnen volgens verwachtingen. Het CAK heeft
vanaf begin september 2008 bericht gestuurd aan bijna 1,85 miljoen Zvw-verzekerden
die in 2008 recht hebben op deze compensatie. Half november heeft het CAK
de compensatie overgemaakt aan ruim 1,7 miljoen verzekerden. De tweede tranche
betalingen aan ruim 82 000 verzekerden heeft begin deze maand plaatsgevonden.
Het CAK is thans druk doende om nog circa 45 000 rekeningnummers te achterhalen
van de te compenseren verzekerden van wie nog geen bruikbaar rekeningnummer
beschikbaar is. In eerste instantie ging het om meer dan 125 000 onbekende
rekeningnummers.Daarnaast ontvangt het CAK aanvragen van verzekerden die in september
jongstleden geen beschikking voor deze compensatie hebben gekregen. Deze aanvragers
menen over 2008 ook in aanmerking te komen voor de compensatie voor het verplichte
eigen risico. Inmiddels heeft het CAK ruim 40 000 van dergelijke aanvragen
ontvangen.Het CAK gaat bij Vektis na of de verzekerde die een aanvraag indient,
over 2006 en 2007 toch niet in een FKG (met uitzondering van de FKG hoog cholesterol)
is ingedeeld. Bij aanvragers woonachtig in een AWBZ-instelling, controleert
het CAK of die verzekerde toch niet op 1 juli 2008 zonder onderbreking
een half jaar in een AWBZ-insteling heeft verbleven.In de praktijk blijkt de systematiek gebaseerd op de FKG-indeling goed
hanteerbaar. Essentieel is wel dat de gegevens die de basis vormen voor de
FKG-indeling correct en tijdig worden aangeleverd. Hierbij zijn de zorgverzekeraars
mede afhankelijk van een correcte registratie en declaratie door de zorgaanbieders.Met de toepassing van de DKG’s is nog geen ervaring opgedaan bij
de compensatieregeling voor het verplichte eigen risico, omdat de DKG’s
als criterium meetellen bij de compensatie over 2009 en niet bij de compensatie
over 2008.Kan de regering voorts aangeven of zij de motie-Putters c.s. in het licht
van de nu voorliggende regeling alsnog zal uitvoeren vanaf 1 januari
2009, zo vragen de leden van de fractie van de PvdA.Zoals wij in het antwoord op een eerdere vraag van deze leden hebben meegedeeld,
wordt de compensatie voor het verplichte eigen risico vooralsnog niet gecombineerd
met de forfaitaire tegemoetkomingen die in dit wetsvoorstel zijn opgenomen.
In zijn brief van 23 mei 2008 heeft de minister van VWS aan de Eerste
en Tweede Kamer meegedeeld op welke wijze de compensatie voor het verplicht
eigen risico per 1 januari 2009 zal worden vormgegeven.1 In zijn brief heeft de minister van VWS tevens aangegeven in hoeverre
en op welke wijze uitvoering zal worden gegeven aan de motie-Putters c.s.
Over deze brief en het daarbij gevoegde ontwerp-besluit tot aanpassing van
het Besluit zorgverzekering, heeft schriftelijk overleg plaatsgevonden tussen
uw Kamer en de minister van VWS.2De leden van de PvdA vragen of de regering de opvatting van de PvdA-fractie
deelt, dat de nadruk op te registreren zorgkosten niet automatisch betekent
dat daarmee alle zorgkosten betrokken zijn die chronisch zieken en gehandicapten
mogelijkerwijs maken.Het kabinet wil volledigheidshalve in herinnering roepen dat het onderhavige
wetvoorstel een tegemoetkoming biedt voor de meerkosten die chronisch zieken
en gehandicapten als gevolg van hun aandoening hebben. Gegeven deze doelstelling,
is het van belang om op een objectieve wijze zowel de doelgroep als zodanig
af te bakenen, als de verschillen in de hoogte van de meerkosten te bepalen.
Uit het Vektisonderzoek blijkt dat gegevens over zorggebruik een belangrijke
voorspeller zijn van (de hoogte van) de meerkosten die mensen in verband met
hun aandoening of ziekte hebben. In het Vektisrapport (pagina 23 en volgende)
is beschreven dat op basis van de volgende twee onderzoeken is gekeken naar
de meerkosten. Het betreft «Het Nationaal Panel Chronisch Zieken en
Gehandicapten (NPCG)» van het NIVEL en het rapport «Meerkosten
in kaart» waarin enquêtegegevens zijn verzameld door het NIBUD
en iRv in opdracht van de CG-Raad. Op basis hiervan zijn de forfaitaire bedragen
vastgesteld. Dat is dus geen vergoeding voor werkelijke kosten, maar een van
te voren vastgestelde tegemoetkoming waarbij rekening is gehouden met de verschillen
in de hoogte van de meerkosten.De leden van de PvdA vragen of de regering kan toezeggen te onderzoeken
op welke wijze ook de gemaakte kosten uit bijvoorbeeld de Wmo die op participatie
zijn gericht, en samenhangen met zorgverlening, in deze regeling meegenomen
kunnen worden.In de brief van 18 november heeft het kabinet ten aanzien van de
Wmo-hulpmiddelen (waaronder rolstoelen) opgemerkt dat deze nog niet zijn meegenomen
in de afbakeningscriteria. Dit komt omdat er helaas geen uniforme landelijke
registratie van Wmo-hulpmiddelen bestaat. Voor de Wtcg is het belangrijk dat
gegevens uniform beschikbaar zijn. Iedereen moet voor de Wtcg immers op gelijke
wijze beoordeeld worden. Daarom kunnen deze hulpmiddelen nu nog niet als afbakeningscriterium
in de nieuwe regeling worden gebruikt. Het kabinet zal op korte termijn zal
het kabinet overleg met de VNG starten om te bezien welke hulpmiddelen op
welke manier worden geregistreerd. Op basis van de resultaten van die inventarisatie,
zal bezien worden hoe binnen afzienbare termijn, zo mogelijk met ingang van
2010, een sluitend systeem van registratie opgezet kan worden. De Kamer zal
over de voortgang hiervan geïnformeerd worden.De leden van de PvdA hebben nadere vragen over de aard en omvang van deze
regeling. Het baart de leden van deze fractie zorgen dat het buiten de regeling
laten van visuele hulpmiddelen voor sommige mensen tot een forse kostenpost
kan leiden, bijvoorbeeld bij mensen met visuele handicaps en gebruik van hulpmiddelen
bij braille. Zij vragen zich af wat de precieze meetpunten zijn geweest die
gelden om te bepalen of iemand recht op compensatie heeft, zo vroegen deze
leden zich bij dit voorbeeld af.Het kabinet heeft bij de afbakeningscriteria uitdrukkelijk rekening gehouden
met de administratieve verwerking en het terugdringen van niet-gebruik. Een
belangrijke doelstelling, in verband met het terugdringen van het niet-gebruik,
is dat de tegemoetkoming automatisch aan rechthebbenden wordt uitgekeerd.
Daarom is gebruik gemaakt van de indicatiegegevens van de AWBZ en het zorggebruik
Zvw en Wmo huishoudelijke verzorging, die in landelijke bestanden zijn opgeslagen.
Dit betekent dat alleen hulpmiddelen meegenomen worden, die in het kader van
de Zvw worden vergoed. Dit betekent dat het gebruik van gezichthulpmiddelen
zoals op medische indicatie verstrekte contactlenzen zoals corneale lenzen,
scleralenzen en bandagelenzen een criterium zijn voor de bepaling
van het recht op een forfaitaire tegemoetkoming. Ook braillehulpmiddelen zijn
hiervoor een criterium. Braillehulpmiddelen maken namelijk deel uit van de
verzekerde Zvw-prestaties en behoren tot de zogenaamde hulpmiddelen voor communicatie,
informatievoorziening en signalering die zijn geregeld in artikel 2.26 van
de Regeling zorgverzekering. De aanspraak op braillehulpmiddelen in het kader
van de Zvw wordt met ingang van 1 januari 2009 niet gewijzigd.Volledigheidshalve zij opgemerkt dat per 1 januari 2009 de vergoeding
van gezichthulpmiddelen in de Zvw wordt aangepast. Deze wijziging van artikel
2.13 van de Regeling hulpmiddelen is doorgevoerd met de Regeling van 17 juli
2008, Z/VU-2 864 917 (Stcrt. 142).Tot de verzekerde Zvw-prestaties behoren met ingang van 1 januari
2009 de volgende gezichthulpmiddelen (artikel 2.13 van de Regeling zorgverzekering):• uitwendige hulpmiddelen ter correctie van stoornissen van de visuele
functie van het oog en van functies van aan het oog verwante structuren, met
uitzondering van brillenglazen of filterglazen inclusief montuur;• op medische indicatie verstrekte lenzen waarbij de stoornis het
gevolg dient te zijn van een medische aandoening of een trauma en waarbij
lenzen tot een grotere verbetering in de functies gezichtsscherpte of kwaliteit
van de visus leiden dan brillenglazen;• voor lenzen betaalt de verzekerde:– een eigen bijdrage van € 50 per lens als sprake is van
lenzen met een gebruiksduur langer dan een jaar;– een eigen bijdrage van € 100 per kalenderjaar als sprake
is van lenzen met een gebruiksduur korter dan een jaar. Ingeval slechts een
oog dient te worden gecorrigeerd geldt een eigen bijdrage van € 50
per kalenderjaar.Ter toelichting vermelden wij dat de hiervoor genoemde wijziging met name
betrekking heeft op de vergoeding van brillenglazen en contactlenzen. Contactlenzen
zonder medische indicatie en gewone brillenglazen behoren met ingang van 1 januari
2009 niet langer tot de verzekerde prestaties van de Zvw. Tot 1 januari
2009 geldt dat zowel contactlenzen als brillenglazen niet eerder voor rekening
van de Zvw kunnen komen dan bij aanschaf binnen 12 maanden na een eerdere
aanschaf van deze hulpmiddelen. Deze zogenoemde vervangingsregeling was vooral
getroffen ten behoeve van de prestatie contactlenzen.Contactlenzen vallen met ingang van 1 januari 2009 uitsluitend onder
de verzekerde prestaties voor zover er sprake is van een medische indicatie.
Bij lenzen kan het gaan om verschillende typen die de gezichtsscherpte corrigeren,
zoals corneale lenzen, scleralenzen en bandagelenzen met een visuscorrectie.
Voorwaarde is dat met de lenzen meer verbetering kan worden bereikt dan met
brillenglazen.Het indicatiegebied voor lenzen die tot de Zvw-prestaties behoren is:• een hoge refractieafwijking (meer dan 10 dioptrieën);• grote verschillen (meer dan 4 dioptrieën) in sterkte tussen
linker- en rechteroog (anisometropie);• sterke cilindervorming (hoog astigmatisme van meer dan 4 dioptrieën);• keratoconus en hoornvliestransplantatie.De leden van de PvdA-fractie willen graag een berekening zien, waarin
wordt vergeleken de vergoeding op basis van de buitengewone uitgavenregeling
die nu geldt en de voorgestelde tegemoetkoming. Graag zouden zij daarbij een
uitsplitsing willen hebben in hoog forfait (hoge meerkosten) en laag forfait
(lage kosten). In onderstaand voorbeeld, dat ook is beschreven in de brief van 7 oktober
jongstleden, wordt de situatie beschreven onder de buitengewone uitgavenregeling
en de situatie onder de Wtcg voor drie typen huishoudens.1Toelichting inkomensbeeld bij het buitengewone uitgavensysteem:• In de huidige situatie met buitengewone uitgavenregeling hebben
alle drie de voorbeeldhuishoudens (voor toepassing van de drempel) een potentiële
aftrekpost van € 2 671. Dit bedrag is opgebouwd uit:– specifieke kosten: € 720– huisapotheekforfait: € 23– verhoging specifieke kosten met 113%: € 840– aanvullende verzekering: € 255– chronisch ziekenforfait c.q. ouderdomsforfait: € 833• Doordat het verzamelinkomen verschilt voor deze drie huishoudens,
verschilt ook de uiteindelijke aftrekpost in beperkte mate.• Het directe fiscale voordeel dat resulteert, is voor 65-minners
duidelijk hoger dan voor 65-plussers als gevolg van het verschil in marginale
tarief.• Verder valt op dat de 65-minner met een inkomen op het WML vanwege
zijn buitengewone uitgavenaftrek € 799 aan huurtoeslag extra ontvangt.
Deze persoon bevindt zich in het afbouwtraject van de huurtoeslag. Omdat de
buitengewone uitgavenaftrek zijn verzamelinkomen verlaagt, resulteert een
groter recht op huurtoeslag.• Uiteindelijk varieert de compensatie die deze 3 huishoudens ontvangen
voor hun ziektekosten (inclusief doorwerking op toeslagen) tussen de € 383
en € 1;680. • Als de huishoudens geen gebruik maken van de buitengewone uitgavenregeling,
ontvangen zij geen enkele vergoeding voor hun kosten.Toelichting inkomensbeeld bij het nieuwe systeem:• In de nieuwe situatie is nog steeds sprake van een fiscale regeling
waar specifieke kosten kunnen worden afgetrokken. Meer algemene posten als
huisapotheekforfait en aanvullende verzekering zijn niet langer aftrekbaar,
en er is niet langer sprake van ouderdomsforfaits, arbeidsongeschiktheidsforfaits
en chronisch ziekenforfaits.• Hierbij geldt een vermenigvuldigingsfactor van 2,13 voor 65-plussers
en 1,4 voor 65-minners. Per saldo heeft nu de 65-plusser een iets groter fiscaal
voordeel dan de 65-minner.• De 65-minner met een inkomen op het niveau van het WML heeft nog
steeds extra recht op huurtoeslag, omdat de fiscale aftrek zijn verzamelinkomen
verlaagt. De omvang van deze doorwerking is echter aanzienlijk beperkt ten
opzichte van de situatie met de buitengewone uitgavenregeling (nu: € 246
in plaats van € 799 initieel).• In de nieuwe situatie ontvangen alle drie de huishoudens een forfaitaire
tegemoetkoming, waarbij de hoogte voor 65-plussers lager is dan voor 65-minners.• Hier staat echter generieke compensatie van ouderen tegenover.• Per saldo varieert de compensatie die huishoudens in de nieuwe
situatie ontvangen tussen de € 507 en € 838 in geval van
een laag forfait en tussen de € 707 en € 1 038 in
geval van een hoog forfait. Dit is een aanzienlijk beperktere spreiding dan
onder het systeem met de buitengewone uitgavenregeling.• Dit geeft aan dat in de nieuwe situatie sterker dan nu het geval
is een vergelijkbare compensatie geldt voor vergelijkbare kosten. Als gevolg
hiervan treden er wel inkomenseffecten op, die het sterkst zijn voor het huishouden
in het afbouwtraject van de huurtoeslag.• Als deze voorbeeldhuishoudens in de nieuwe situatie geen gebruik
maken van de fiscale regeling, ontvangen zij nog wel het voor hen geldende
forfaitaire bedrag en de generieke compensatie voor ouderen. Dit levert een
duidelijke inkomensvooruitgang op ten opzichte van de situatie met de buitengewone
uitgavenregeling.De leden van de PvdA-fractie vragen zich af op welke wijze de voorgestelde
maatregelen samenhangen met regelingen rond de huurtoeslag.In de huidige buitengewone uitgavenregeling loopt de compensatie volledig
via de fiscaliteit. Door het in aanmerking nemen van kosten binnen de buitengewone
uitgavenregeling wordt het verzamelinkomen verlaagd. Dit geeft betrokkenen
in veel gevallen ook recht op een hoger bedrag aan huurtoeslag, zorgtoeslag,
kinderopvangtoeslag en kindgebonden budget. Tegelijkertijd hoeven betrokkenen
veelal minder eigen bijdrage (extramurale) AWBZ/Wmo te betalen.In de nieuwe regeling loopt het grootste deel van de compensatie van uitgaven
niet langer via de fiscale route, al is nog wel sprake van een nieuwe fiscale
regeling als compensatie van bepaalde specifieke kosten. De doorwerking op
het verzamelinkomen wordt hiermee ingeperkt. Dit kan er toe leiden dat betrokkenen –
in vergelijking met de huidige situatie met aftrek van buitengewone uitgaven –
minder recht op huurtoeslag, zorgtoeslag, kinderopvangtoeslag en kindgebonden
budget hebben, en meer eigen bijdragen AWBZ gaan betalen. Voor betrokkenen
brengt dit in veel gevallen negatieve inkomenseffecten met zich mee. Vanwege
het relatief steile afbouwtraject bij de huurtoeslag doen deze zich met name
voor bij gebruikers van de buitengewone uitgavenregeling met een inkomen in
het afbouwtraject van de huurtoeslag. Deze effecten zijn meegenomen
bij de berekening van de inkomenseffecten zoals gepresenteerd in de brief
van brief van 7 oktober jongstleden.1Het gaat hierbij overigens niet om onbedoelde effecten. Door de huidige
doorwerking op toeslagen en eigen bijdragen AWBZ/Wmo is er een groot verschil
in de mate waarin kosten worden gecompenseerd, afhankelijk van de vraag of
de fiscale aftrek voor betrokken huishouden leidt tot een groter recht op
huurtoeslag, zorgtoeslag, kinderopvangtoeslag en kindgebonden budget. Bovendien
loopt het effectieve voordeel van binnen de buitengewone uitgavenregeling
opgevoerde kosten op tot meer dan 100%, met name voor huishoudens in
het afbouwtraject van de huurtoeslag. Wij achten dit een ongewenste situatie,
die in de nieuwe regeling grotendeels wordt rechtgezet. Hierbij kan bovendien
nog worden aangetekend dat de hierdoor vrijgevallen middelen bij toeslagen
en eigen bijdragen AWBZ/Wmo (circa € 0,3 miljard) weer worden ingezet
in het kader van de Wtcg.Het kabinet heeft er wél voor gekozen om ouderen gedeeltelijk te
compenseren voor het inperken van de doorwerking op de huurtoeslag. Alle ouderen
hebben immers generiek recht op aftrek van een ouderenforfait binnen de regeling
buitengewone uitgaven. Bovendien worden ouderen als afzonderlijke categorie
in de huurtoeslag onderscheiden, wat gerichte compensatie ook mogelijk maakt.
Dit gebeurt door de zogenoemde inkomensparameters (norminkomen, minimum-inkomensijkpunt
en referentie-inkomensijkpunt) van de Wet op de huurtoeslag voor ouderenhuishoudens
te verhogen ter compensatie van het verlies van de aftrekmogelijkheid van
het ouderenforfait en huisapotheekforfait. Voor 65-minners geldt niet dat
zij standaard recht hebben op bepaalde aftrek van kosten; daarom is niet gekozen
voor compensatie van deze doorwerking. Het zou immers niet logisch zijn om
allen die huurtoeslag genieten nu een extra voordeel te bezorgen teneinde
enkelen uit deze groep te compenseren voor een onbedoeld voordeel dat zij
genoten. Wel heeft het kabinet onder andere besloten om de vermenigvuldigingsfactor
voor 65-minners structureel op 1,4 te handhaven om negatieve inkomenseffecten
te beperken.De leden van de PvdA-fractie vragen zich af of chronisch zieken en gehandicapten
op bijstandsniveau en met minimumloon gemiddeld genomen minder compensatie
gaan krijgen ten faveure van de groep chronisch zieken met alleen AOW. Hierbij
komt de vraag op of vooral om solidariteit wordt gevraagd binnen de groep
chronisch zieken en gehandicapten, en hoe zich dit verhoudt tot de solidariteit
tussen zieken en gezonden, en tussen hogere en lagere inkomens.Centrale doelstelling van de overgang van de buitengewone uitgavenregeling
naar de Wtcg – als ook aangeduid in het Coalitieakkoord – is geweest
om te komen tot een regeling die beter gericht is op chronisch zieken en gehandicapten.
De nieuwe regeling voldoet ook aan de genoemde doelstelling: er komt meer
geld terecht bij chronisch zieken en gehandicapten, en dientengevolge zien
we ook vaker positieve inkomenseffecten bij chronisch zieken en gehandicapten
dan bij gezonde personen. Tabel 3 uit de brief van 7 oktober jongstleden
laat bijvoorbeeld zien dat 65% van de chronisch zieken en gehandicapten
die in aanmerking komen voor de nieuwe forfaitaire regeling, positieve inkomenseffecten
heeft, tegen 9% van de overige huishoudens.1
Gemiddeld gaan chronisch zieken en gehandicapten die in aanmerking komen voor
de nieuwe forfaitaire regeling er € 98 op vooruit, terwijl gezonde
mensen juist gemiddeld een negatief inkomenseffect hebben. Ofwel: er is naar
onze mening primair sprake van een toename van de solidariteit tussen zieke
en gezonde mensen. Dit neemt niet weg dat hiernaast ook binnen de groep chronisch zieken
en gehandicapten de solidariteit toeneemt. Binnen de huidige buitengewone
uitgavenregeling is er een groot verschil in de mate waarin chronisch zieken
en gehandicapten baat hebben bij de regeling. Circa een derde van de extramurale
huishoudens die in aanmerking komen voor de forfaitaire tegemoetkoming weet
de weg naar de buitengewone uitgavenregeling thans niet te vinden en heeft
momenteel geen enkele baat bij die fiscale regeling. In de nieuwe situatie
profiteren allen van de elementen van de Wtcg die automatisch tot uitkering
komen (nieuwe forfaitaire regeling voor chronisch zieken en gehandicapten,
korting eigen bijdrage AWBZ en Wmo, generieke compensatie voor ouderen en
arbeidsongeschikten). Hiernaast is er in de huidige situatie – met name
voor personen met een inkomen waarover zij belasting betalen in de eerste
en tweede schijf – een groot verschil in de mate waarin 65-minners en
65-plussers compensatie ontvangen. Verder is sprake van ongelijke compensatie
als gevolg van de doorwerking van fiscale aftrek in inkomensafhankelijke regelingen.
Binnen de nieuwe regeling wordt de compensatie van kosten veel meer recht
getrokken. De 65-plussers met een beneden modaal inkomen blijven hierbij de
huidige vermenigvuldigingsfactor van 2,13 houden, terwijl de 65-minners met
een beneden modaal inkomen – na een overgangstraject – een lagere
vermenigvuldigingsfactor hebben van 1,4 (in plaats van 2,13). Daarnaast wordt
door het inperken van de fiscale aftrek de doorwerking in inkomensafhankelijke
regelingen beperkt. Dit leidt tot een gelijkere vergoeding binnen de groep
chronisch zieken en gehandicapten.Hierbij is er overigens geen sprake van dat eenzijdig de rekening wordt
gelegd bij de laagste inkomens. Hogere inkomens (met een verzamelinkomen boven
de € 38 000) krijgen bijvoorbeeld binnen de Wtcg te maken met
een steiler oplopende drempel voor fiscale aftrek. Verder profiteren met name
de lagere inkomens, waaronder chronisch zieken en gehandicapten met een inkomen
op bijstands- of minimumloonniveau van de meer generieke koopkrachtmaatregelen
die het kabinet gefinancierd heeft met vrijvallende middelen uit de buitengewone
uitgavenregeling, zoals de verhoging van de zorgtoeslag voor alleenstaanden.De leden van de PvdA-fractie vragen de regering waarop de indelingen in «hoog»
en «laag» zijn gebaseerd en welke afbakeningscriteria er aan ten
grondslag liggen, met name ook waar het gaat om de combinaties van hulp- en
geneesmiddelengebruik.Zoals reeds in een eerder antwoord op een vraag van de leden van deze
fractie is aangegeven, is in het Vektisrapport op basis van twee onderzoeken
gekeken naar de meerkosten. Uit dit rapport is gebleken dat gegevens over
zorggebruik op grond van de Zvw, huishoudelijke verzorging op grond van de
Wmo alsmede AWBZ-zorg een belangrijke voorspeller zijn van (de hoogte van)
de meerkosten die mensen in verband met hun aandoening of ziekte hebben. Het
Vektisrapport laat voorts zien dat de totale meerkosten voor de groep mensen
met lichte beperkingen € 647 bedragen, voor de groep mensen met
matige beperkingen € 884 en voor de groep mensen met ernstige beperkingen € 1 147.
Verzekerden die zijn ingedeeld in de categorie «laag», hebben
naar verwachting geen of geringe meerkosten. Om deze reden ontvangen zij geen
tegemoetkoming. De verzekerden die zijn ingedeeld in de categorie «gemiddeld»,
ontvangen een tegemoetkoming van € 300 indien zij jonger zijn dan
65 jaar. Dit is ook het geval in het waarin zij 65 jaar worden. De verzekerden
ontvangen € 150 indien zij ouder zijn dan 65 jaar. Voor verzekerden
jonger dan 65 jaar die zijn ingedeeld in de categorie «hoog»,
bedraagt de tegemoetkoming € 500. Voor verzekerden ouder dan 65
jaar is dit € 350. Verzekerden die zijn ingedeeld in de categorie «zeer
hoog intramuraal», ontvangen € 300 indien zij
jonger zijn dan 65 jaar (ook in het jaar waarin zij 65 jaar worden) en € 150
indien zij ouder zijn dan 65 jaar.Op pagina 36 van het Vektisrapport wordt aangegeven dat niet elke FKG
voor dezelfde intensiteit van zorggebruik staat. In het rapport schrijft Vektis
dat het aannemelijk is dat zware FKG’s gepaard gaan met een hogere intensiteit
van zorggebruik dan de lichte FKG’s. Ook is het aannemelijk aldus het
rapport dat meer dan één FKG eveneens leidt tot een hoger zorggebruik.
Deze constatering heeft ertoe geleid dat iemand met slechts één
lichte FKG wel tot de groep van chronisch zieken behoort, maar gezien de te
verwachten relatief geringe meerkosten, niet in aanmerking komt voor een tegemoetkoming.
Dit in tegenstelling tot mensen met een zware FKG, meer dan één
lichte FKG of één lichte FKG in combinatie met een hulpmiddel.Voor de hulpmiddelen verstrekt onder de Zvw (met uitzondering van hulpmiddelen
voor anticonceptiedoeleinden, pruiken, hulpmiddelen bij diabetes en verbandmiddelen)
geldt dat deze als zodanig niet automatisch leiden tot het ondervinden van
een beperking met meerkosten. Daarom is besloten dat deze hulpmiddelen wel
een criterium zijn voor de afbakening, maar niet automatisch leiden tot de
toekenning van een forfait. Zoals hiervoor is opgemerkt, leidt de combinatie
van een hulpmiddel en één lichte FKG wel tot de toekenning van
een forfait.De leden van de PvdA vragen of de door de regering voorgestelde indelingen
in de praktijk ook zijn getoetst. Zij vragen de regering of deze zich ervan
heeft vergewist bij instanties in de uitvoering hoe deze indeling zal uitwerken.Het kabinet veronderstelt dat de leden van de PvdA-fractie vragen of de
voorgestelde tegemoetkomingsregeling door de ketenpartners, te weten zorgverzekeraars,
Vektis, het CIZ en het CAK uit te voeren is. Het Bureau Berenschot heeft in
opdracht van de regering een ketenuitvoerbaarheidstoets uitgevoerd. Uit dat
rapport blijkt dat de voorgestelde regeling uitvoerbaar is, mits de ketenpartners
op tijd en volledig gegevens aanleveren. Het kabinet heeft daarom een Stuurgroep «Implementatie
Wtcg» ingesteld. Deze stuurgroep, waarin betrokken departementen en
ketenpartners zijn vertegenwoordigd, zal onder andere toezien op de aanlevering
van gegevens door de ketenpartners zodat het CAK in najaar 2010 de tegemoetkoming
aan chronisch zieken en gehandicapten op een juiste wijze kan afhandelen.De leden van de fractie van de PvdA zijn van oordeel dat de regering de
zowel door het College bescherming persoonsgegevens (Cbp) als de Raad van
State gemaakte kritische opmerkingen over de bescherming van persoonsgegevens
allemaal naast zich neer heeft gelegd. Deze leden vragen de regering waarop
zij baseert dat persoonsgegevens die in het kader van deze wettelijke regeling
worden verzameld, niet voor andere situaties gebruikt zullen kunnen worden
en waarom ze de aanbevelingen van het Cbp hieromtrent niet volgt.Het kabinet hecht, net als de Raad van State en het Cbp, sterk aan de
bescherming van de persoonlijke levenssfeer van burgers en aan de naleving
van de daarop betrekking hebbende wetgeving. Daaruit vloeit echter niet als
vanzelf voort dat de analyse steeds overeenkomt. Daarbij speelt een rol dat
de aard van de relevante criteria, zoals noodzakelijkheid en proportionaliteit,
een afweging vergt, die tot andere uitkomsten kan leiden. Over de afweging
die het kabinet heeft gemaakt, heeft het zich naar aanleiding van de uitgebrachte
adviezen uitgebreid verantwoord. Het kabinet herkent zich dan ook niet in
het beeld dat het zich niets aan zou trekken inhoud van de adviezen
van het Cbp en de Raad van State op het gebied van de persoonsgegevens.Het kabinet heeft inderdaad niet het advies van het Cbp overgenomen om
in de wet vast te leggen dat persoonsgegevens betreffende de gezondheid niet
voor andere doelen mogen worden gebruikt. Dat geldt ook voor het advies van
de Raad van State om een geheimhoudingsplicht op te leggen aan personen die
bij de uitvoering zijn betrokken. Het kabinet verschilt niet met het Cbp of
de Raad van State van mening over de toepasselijkheid van deze normen, maar
is tot de conclusie gekomen dat die reeds wettelijk zijn vastgelegd, en dat
het sterk de voorkeur verdient om daarbij aan te sluiten.Wat betreft de verwerkingsdoelen is in artikel 9 van de Wbp bepaald dat
gegevens niet verder mogen worden verwerkt op een wijze die onverenigbaar
is met de doeleinden waarvoor ze zijn verkregen. Aanvullend daarop bepaalt
de Wbp in artikel 16 dat gegevens betreffende de gezondheid niet mogen verwerkt,
behoudens uitzonderingen in artikel 21 van die wet. In dit geval verwerkt
het CAK als bestuursorgaan deze gegevens ter uitvoering van wettelijke voorschriften.
Dit is toegestaan op grond van artikel 21, eerste lid, onderdeel f, onder
1. Bovenstaande brengt met zich dat deze gevoelige gegevens weliswaar verwerkt
mogen worden voor het uitvoeren van dit wetsvoorstel, maar dat deze niet voor
een ander doel mogen worden verwerkt.Zo is ook het advies van de Raad van State een geheimhoudingsplicht op
te nemen niet overgenomen, omdat de artikelen 12, tweede lid, en 21, tweede
lid, van de Wbp al een geheimhoudingsplicht leggen op de verantwoordelijke,
de bewerker, alsmede op de onder hun gezag handelende personen.De leden van de fractie van de PvdA vragen zich af of het CAK nu via de
voorgestelde registraties echt te weten komt welke groepen chronisch zieken
en gehandicapten de compensatie nodig hebben, dan wel welke groepen erbuiten
vallen, waarbij zij erop wijzen dat de CG-Raad verwacht dat niet iedereen
met een PGB gevonden zal worden met de huidige systematiek.De leden van de PvdA-fractie vragen de regering tevens aan te geven hoe
zeker zij ervan is dat met deze regeling niet – onbedoeld – groepen
chronisch zieken en gehandicapten buiten compensatie van zorgkosten zullen
vallen. Deze leden vragen tevens of de regering een terugvaloptie heeft indien
blijkt dat het in de uitvoering anders uitpakt en welke mogelijkheden tot
ingrijpen de staatssecretaris heeft.Het kabinet wil met het onderhavige wetsvoorstel een financiële tegemoetkoming
bieden aan chronisch zieken en gehandicapten die door hun gezondheidsproblemen
met meerkosten te maken hebben. Er is op dit moment nog geen gestandaardiseerde
definitie voor chronisch zieken en gehandicapten beschikbaar. Daarom heeft
het kabinet er voor gekozen de mensen met meerkosten af te bakenen op basis
van bepaalde vormen van zorggebruik die thans al op landelijke basis en op
uniforme wijze geregistreerd worden. Volgens het Vektisrapport kan namelijk
op basis van de gekozen vormen van zorg een selectie worden gemaakt van personen
van wie het zeker of zeer aannemelijk is dat zij tot de groep chronisch zieken
en gehandicapten behoren.1 Het kabinet is er
zich zeer wel van bewust dat er mensen met (zeldzame) aandoeningen en aanzienlijke
meerkosten zijn, wier zorggebruik thans niet geregistreerd wordt en die daardoor
niet in aanmerking komen voor de forfaitaire tegemoetkoming. Het kabinet streeft
daarom naar een verbetering van de afbakening van de doelgroep voor de forfaitaire
regeling. Het kabinet heeft hier structureel € 50 miljoen voor gereserveerd.2 Het kabinet wil de beoogde verbetering van de afbakening
in 2009 voortvarend ter hand nemen en overweegt daarbij om een commissie
van onafhankelijke deskundigen in te stellen die zich over dit vraagstuk gaat
buigen. Een belangrijk aandachtspunt betreft het feit dat op dit moment nog
geen uniforme gegevens beschikbaar zijn van mensen die gekozen hebben voor
een PGB voor huishoudelijke verzorging op grond van de Wmo. Het kabinet betreurt
dit ten zeerste. Dit is daarom een van de onderwerpen die de Stuurgroep »Implementatie
Wtcg» met voorrang ter hand zal nemen. In de toegezegde voortgangsrapportages
zal het kabinet ruim aandacht schenken aan de nadere afbakening. Die afbakening
kan tot eind 2009 nog aangepast worden daar de eerste forfaits in november
2010 worden uitgekeerd. Als de registraties tijdig op orde zijn, kunnen de
forfaits die op grond van de nadere afbakening worden uitgekeerd nog in 2010
tot uitbetaling komen. Mocht dit onverhoopt niet het geval zijn dan zullen
de forfaits met terugwerkende kracht worden uitgekeerd. Bij de AWBZ-zorg gaat
bij de bepaling van het recht op de forfaitaire tegemoetkoming om een indicatie
en niet om het feitelijk gebruik van AWBZ-zorg. Dit betekent dat mensen die
voor AWBZ-zorg geïndiceerd zijn en aan de criteria zoals opgenomen in
het concept-besluit voldoen, in aanmerking komen voor een forfaitaire tegemoetkoming
ongeacht de vraag of ze deze zorg in natura genieten dan wel een PGB hebben.
Tijdens de plenaire behandeling van het onderhavige wetsvoorstel in de Tweede
Kamer, heeft het kabinet opgemerkt dat het bereid is, mocht de beoogde verbetering
van de afbakening onverhoopt niet op tijd gereed zijn, alternatieve mogelijkheden
te bezien. Een van de alternatieven die in elk geval zal worden bezien betreft
het uitkeren van forfaits met terugwerkende kracht. Overigens staat voor chronisch
zieken en gehandicapten die thans nog niet in aanmerking komen voor een forfait
in voorkomende gevallen wel de weg naar de nieuwe fiscale regeling inclusief
de vermenigvuldigingsfactor open.De leden van de PvdA-fractie vragen zich af hoe de communicatie naar de
doelgroepen toe zal plaatsvinden, in de korte tijd die nog rest tot de invoering
van deze wettelijke regeling.Indien de Eerste Kamer de Wtcg aanvaardt, zal de doelgroep als volgt worden
geïnformeerd:• paginagrote advertentie in de huis-aan-huisbladen;• fact sheets en kant-en-klare informatie ten behoeve van bijvoorbeeld
plaatsing op de website(s) voor de zorgverzekeraars, zorgkantoren, fiscale
intermediairs, vakbonden, ouderenbonden, gemeenten (uitvoerders Wmo), koepelorganisaties,
zoals cliëntenraden en patiëntenverenigingen en voor zorginstellingen
en zorgprofessionals;• verwijzing op de partner-sites naar www.veranderingenindezorg.nl;• verwijzing in de toelichtingen op de diverse aangiftebiljetten
naar de site van de Belastingdienst, waarop, na goedkeuring van het wetsvoorstel,
nadere informatie te vinden zal zijn;• bijlage bij de beschikking voorlopige teruggave 2009, waarin wordt
gewezen op de wijzigingen aftrek ziektekosten en de mogelijke gevolgen voor
de hoogte van de toeslagen.De leden van de PvdA-fractie vragen of de regering kan aangeven of het
CAK voldoende is toegerust om de stroom van vragen vanuit de doelgroep in
de komende weken en maanden te kunnen voorzien van een adequaat antwoord.Vanaf 1 januari 2009 geldt de korting op de eigen bijdrage Wmo
en AWBZ. Naar verwachting levert dit een eerste stroom vragen op bij het CAK
als uitvoerder van deze eigen bijdrageregeling. Medewerkers die in contact
staan met klanten worden momenteel geïnstrueerd (door middel van onder
andere belscripts) en getraind. Daarnaast vindt opschaling van de capaciteit
plaats op basis van ervaringen uit het verleden. Het call-center van
het CAK wordt voor de regeling Zorg met Verblijf met 60 extra call agents
opgeschaald. Hierdoor heeft het call-center van het CAK voor de regeling Zorg
met Verblijf een maximale bezetting van 155 call agents tijdens de periode
dat de beschikkingen worden verstuurd. Alle call agents zijn geïnstrueerd
om vragen te beantwoorden over de regeling Zorg met Verblijf, inclusief de
korting op de eigen bijdrage (onderdeel van de Wtcg). Mocht een cliënt
een vraag hebben over de forfaitaire regeling of korting op de eigen bijdrage
Zorg zonder Verblijf of Wmo, dan kunnen deze vragen ook worden beantwoord
door het callcenter van het CAK, uiteraard op basis van de thans beschikbare
informatie.In het najaar van 2010 vindt de uitbetaling van de forfaitaire regeling
plaats. Ook de uitvoering van de forfaitaire regeling gaat gepaard met capaciteitsuitbreiding
en instructies voor de medewerkers die in contact staan met de klant. Daarnaast
is algemene informatie over de regeling beschikbaar op www.veranderingenindezorg.nl
en is het doel van het communicatietraject om door voorlichting zo veel mogelijk
vragen te voorkomen (die mede aan het CAK gesteld worden).De leden van de fractie van de PvdA vragen of een berekening is gemaakt
van de administratieve lastenvermeerdering die met deze regeling is gemoeid
en welke maatregelen zijn getroffen om dit te voorkomen.Op 14 augustus 2008 heeft het Adviescollege administratieve lasten
(Actal) advies uitgebracht over dit wetsvoorstel (kenmerk RL/PL/2008/125).
Actal adviseert positief over het wetsvoorstel. Het college constateert in
dit advies dat de memorie van toelichting inzichtelijk maakt wat de gevolgen
van het wetvoorstel voor burgers en bedrijfsleven zijn en dat voldoende aandacht
is besteed aan de alternatieven ten einde de administratieve lasten te beperken.
Mede doordat zorgverzekeraars zullen worden gecompenseerd en doordat wordt
aangesloten bij reeds bestaande taken is het oordeel van Actal dat voor wat
betreft de administratieve lasten is gekozen voor een minder belastend alternatief.
Ter informatie is dit advies1 als bijlage bij
deze memorie van antwoord gevoegd.De leden van de VVD-fractie vragen hoe het mogelijk was, dat een op zichzelf
goede regeling (de buitengewone uitgavenregeling) zo uit de hand is gelopen.
Zij vragen of de Belastingdienst heeft zitten slapen en waarom er geen reparatiewetgeving
is geweest. Zij menen dat het niet zo moeilijk kan zijn om aftrekposten te
veranderen. De afgelopen jaren is dat ook herhaaldelijk gebeurd, maar steeds
zo halfslachtig, dat er nu een nieuwe, slechte regeling moet worden voorgesteld,
aldus deze leden. Zij vragen verder waarom de regering het probleem niet al
jaren geleden bij de wortel heeft aangepakt.In reactie hierop zij in de eerste plaats opgemerkt, dat in de afgelopen
jaren door kabinet en de Tweede Kamer gezamenlijk steeds weer pogingen zijn
gedaan om de buitengewone uitgavenregeling meer en beter te richten op chronisch
zieken en gehandicapten. In de brief van 18 november 2008 aan de Tweede
Kamer is een (niet uitputtend) overzicht gegeven van de aanpassingen in de
buitengewone uitgavenregeling van de afgelopen jaren.2 – 1998:• Invoering van het chronisch ziekenforfait.– 1999:• Invoering chronisch ziekenforfait voor kinderen, met terugwerkende
kracht tot 1 januari 1998.– 2000: • Verhoging van het arbeidsongeschiktheidsforfait, de chronisch ziekenforfaits
en het ouderdomsforfait met 50%.– 2001:• Verlaging van de drempels.– 2002:• Introductie van de vermenigvuldigingsfactor op de gehele aftrek.
Voorwaarde voor toepassing is dat in eerdere jaren al gebruik gemaakt is van
de buitengewone uitgavenregeling.• Uitbreiding kring van verwanten met tot het huishouden behorende
ernstig gehandicapte personen van 27 jaar en ouder.– 2004:• Introductie van specifieke uitgaven.• Koppeling van de vermenigvuldigingsfactoren en het chronisch ziekenforfait
aan de specifieke uitgaven.• Invoering van chronisch ziekenforfait per kind in plaats van één
forfait voor de kinderen binnen het gezin gezamenlijk.– 2006:• Verhoging van de vermenigvuldigingsfactor.Naast bovengenoemde wijzigingen die zijn doorgevoerd, zijn nog veel meer
pogingen gedaan de buitengewone uitgavenregeling verder of beter toe te spitsen
op chronisch zieken en gehandicapten. In de afgelopen tien jaren zijn minstens
100 amendementen en moties ingediend die betrekking hebben op de buitengewone
uitgavenregeling. Alleen al daaruit blijkt dat ook de Tweede Kamer in de afgelopen
jaren een meer dan gemiddelde belangstelling heeft gehad voor de verfijning
van de buitengewone uitgavenregeling. Met de suggestie die in de vragen van
de leden van de VVD-fractie ligt besloten, dat er de afgelopen jaren geen
of onvoldoende aandacht is geweest voor de (ontwikkeling van de) buitengewone
uitgavenregeling zijn wij het dan ook absoluut niet eens. We moeten achteraf
gezien echter constateren, hoe jammer dat ook is, dat de buitengewone uitgavenregeling
geen geschikt instrument is gebleken om een adequate tegemoetkoming te bieden
aan de specifieke doelgroep chronisch zieken en gehandicapten. Sterker nog:
de pogingen die in de afgelopen jaren zijn gedaan om via deze regeling de
doelgroep van chronisch zieken en gehandicapten (meer) adequaat te bereiken
is er mede debet aan geweest dat de regeling budgettair uit de hand is gelopen.
De invoering en verhogingen van forfaits en vermenigvuldigingsfactoren hebben
onmiskenbaar een aanzuigende werking gehad en geleid tot gebruik van de buitengewone
uitgavenregeling door anderen dan chronisch zieken en gehandicapten. Dat is
ook een belangrijke overweging geweest om de buitengewone uitgavenregeling
af te schaffen en te vervangen door een nieuwe regeling voor chronisch zieken
en gehandicapten. Zoals ook reeds in de inleiding bij deze memorie van antwoord
is opgemerkt, is het kabinet ervan overtuigd dat de nieuwe regeling een duidelijke
verbetering inhoudt ten opzichte van de buitengewone uitgavenregeling. Dit
laat onverlet dat het kabinet van mening is dat deze regeling nog verbeterd
kan worden.De leden van de VVD-fractie vragen zich af waarom voor huishoudens met
een verzamelinkomen groter dan € 40 000 per jaar een hogere
drempel geldt. Hierbij stellen deze leden ook de vraag waarom er weer inkomenspolitiek
gevoerd moet worden met ziekte en handicaps.Binnen het budget dat beschikbaar was voor de nieuwe fiscale regeling
is gezocht naar een vormgeving die aan de ene kant meer gericht is op chronisch
zieken en gehandicapten en waarbij aan de andere kant gezocht is naar een
evenwichtige verdeling met aandacht voor draagkracht. De drempelverhoging
en de consequenties dienen binnen het totaalpakket en het totale inkomensplaatje
te worden beoordeeld. Overigens is, ter dekking van een overgangsmaatregel
rond eigen bijdragen AWBZ, bij vierde nota van wijziging, de
inkomensgrens waarbij de hogere drempel ingaat verlegd van € 40 000
naar € 38 000.De leden van de VVD-fractie zijn van mening dat de forfaitaire regeling
veel te ingewikkeld is en per saldo voor de betrokkenen te weinig oplevert.
Tevens vragen deze leden waar deze regeling eigenlijk toe dient. De leden
van de VVD-fractie zijn van mening dat als het gaat om een kleine compensatie
voor groot leed of om herstel van de inkomenssituatie er meer nodig is.In reactie op de opvatting van de leden van de VVD-fractie dat de forfaitaire
regeling ingewikkeld is, wil het kabinet het volgende opmerken. Het kabinet
heeft een regeling ontworpen die misschien ingewikkeld oogt, maar die voor
de mensen waar het om gaat veel eenvoudiger uitwerkt dan de huidige. Voor
de chronisch zieken of gehandicapten geldt dat, zonder dat zij ook maar iets
hoeven te doen, zal worden beoordeeld of zij in aanmerking komen voor de nieuwe
tegemoetkoming. Als dat het geval is zal automatisch het bijbehorende forfait
worden uitgekeerd. Daarnaast wordt de korting op de eigen bijdrage voor mensen
die gebruik maken van AWBZ-zorg of huishoudelijke verzorging op grond van
de Wwmo automatisch toegepast. De aanzienlijke groep die door de buitengewone
uitgavenregeling niet werd bereikt, is onder de nieuwe regeling wel in beeld.
Alleen daarom al is de nieuwe regeling een enorme verbetering.Het oogmerk van het onderhavige wetvoorstel is het bieden van een tegemoetkoming
voor de meerkosten die chronisch zieken en gehandicapten als gevolg van hun
aandoening hebben. Het gaat dus niet om een herstel van een inkomenssituatie.
Het kabinet is daarom van mening dat de hoogte van de forfaitaire bedragen
redelijk is en wijst daarbij op het Vektisrapport. In het Vektisrapport is
beschreven dat op basis van twee onderzoeken is gekeken naar de meerkosten.
Het betreft «Het Nationaal Panel Chronisch Zieken en Gehandicapten»
(NPCG) van het NIVEL en het rapport «Meerkosten in kaart» waarin
enquêtegegevens zijn verzameld door het NIBUD en iRv in opdracht van
de CG-Raad. Deze gegevens zijn gebruikt om de hoogte van de tegemoetkoming
vast te stellen.De leden van de fractie van de VVD vragen hoe hoog de kosten zijn van
de uitvoering en hoeveel extra mankracht hiervoor nodig is.De uitvoeringskosten van de nieuwe wet zijn onder te verdelen in uitvoeringskosten
voor de tegemoetkoming voor arbeidsongeschikten, de forfaitaire regeling,
aanpassing van het systeem voor de korting op de eigen bijdrage AWBZ/Wmo en
uitvoeringskosten voor de nieuwe fiscale regeling. De uitvoeringskosten van
de nieuwe fiscale regeling zijn naar verwachting vergelijkbaar met de uitvoeringskosten
van de bestaande wet. Voor de tegemoetkoming aan arbeidsongeschikten door
het UWV worden de uitvoeringskosten door deze wet op structureel circa € 1,5
miljoen geraamd. Op basis van het wetsvoorstel dat op Prinsjesdag bij de Tweede
Kamer is ingediend, bedragen de geraamde uitvoeringskosten voor de forfaitaire
regeling en de aanpassing aan het systeem voor de korting op de eigen bijdrage
AWBZ/Wmo structureel ongeveer € 15 miljoen. Als gevolg van het amendement
Omtzigt, kunnen deze geraamde uitvoeringkosten nog wijzigen. Aangezien voor
zowel de forfaitaire tegemoetkoming en de tegemoetkoming voor arbeidsongeschikten
als de korting op de eigen bijdrage geldt, dat deze automatisch aan de rechthebbenden
worden uitgekeerd, staat tegenover deze extra uitvoeringskosten een besparing
op de administratieve lasten bij de gebruikers van de buitengewone uitgavenregeling.
Voorts zij nog opgemerkt, dat in de memorie van toelichting bij het wetsvoorstel
al is aangegeven, dat het streven blijft om te komen tot een verdere vereenvoudiging
van fiscale wetgeving. Dat zou ertoe kunnen leiden dat de omvang
van de nieuwe fiscale regeling onder de Wtcg in de toekomst verder wordt afgebouwd
hetgeen naar verwachting ook tot minder uitvoeringskosten voor de Belastingdienst
leidt. Bij de raming van de uitvoeringskosten voor het CAK is rekening gehouden
met een structurele uitbreiding van de capaciteit van circa 35 voltijds personen.De leden van de VVD-fractie vinden deze regeling naarmate zij er meer
van begrijpen onzinniger. Zij vragen de regering of het niet anders kan, bijvoorbeeld
via de belastingen, of de ziektekostenverzekeraars.Het kabinet gaat ervan uit dat de leden van de VVD met hun vraag bedoelen,
dat een (gewijzigde) voortzetting van de buitengewone uitgavenregeling beter
was geweest dan de thans voorgestelde regeling. Een (gewijzigde) voortzetting
van de buitengewone uitgavenregeling zou als nadeel hebben gehad dat twee
majeure problemen van de huidige buitengewone uitgavenregeling niet op afdoende
wijze zouden zijn opgelost. Het gaat daarbij om het niet-gebruik door chronisch
zieken en gehandicapten én om het feit dat steeds meer anderen dan
chronisch zieken en gehandicapten van de regeling gebruik zijn gaan maken.
In het verleden zijn diverse pogingen gedaan om de buitengewone uitgavenregeling
beter toe te spitsen op chronisch zieken en gehandicapten (zie ook de beantwoording
van een eerdere vraag van de leden van de VVD-fractie). Dat is echter niet
gelukt. Het feit dat deze pogingen er tevens toe hebben geleid dat de buitengewone
uitgavenregeling budgettair onbeheersbaar is geworden, is aanleiding geweest
om in het coalitieakkoord de afspraak neer te leggen dat de huidige buitengewone
uitgavenregeling wordt vervangen door een nieuwe regeling die meer gericht
is op chronisch zieken en gehandicapten.Het kabinet is ook van mening dat de Zvw (en daarmee de ziektekostenverzekeraars)
in de eerste plaats bedoeld is voor het bieden van geneeskundige zorg aan
mensen die dat nodig hebben. De huidige regeling voorziet in een tegemoetkoming
voor meerkosten die chronisch zieken en gehandicapten hebben. Deze vorm van
financiële tegemoetkoming is wezensvreemd voor de Zvw.In de brief van 29 april 2008 staat dat het kabinet overwogen heeft
om de regeling via de Wmo vorm te geven, maar uiteindelijk heeft besloten
deze weg niet op te gaan. De Wmo is gericht op participatie en niet op het
bieden van een financiële tegemoetkoming.. De uitvoering van een landelijk
uniforme inkomensregeling verdraagt zich niet met de systematiek van de Wmo.
De uitvoeringslasten van een dergelijke regeling zouden bovendien voor de
gemeenten fors zijn, daar waar reeds sprake is van een groot beroep op de
gemeenten bij de uitvoering van de huidige Wmo. Overigens zou de Wmo-route
ook niet kunnen rekenen op draagvlak bij de doelgroep van de regeling, dit
vanwege de vrees voor mogelijke rechtsongelijkheid bij uitvoering door de
gemeenten.Het kabinet is van mening dat het onderhavige wetsvoorstel dat naast generieke
compensatie voor ouderen en arbeidsongeschikten, bestaat uit een forfaitaire
tegemoetkoming voor meerkosten als gevolgen van gezondheidsproblemen, een
korting op de eigen bijdrage AWBZ/Wmo en een nieuwe fiscale regeling, beter
gericht is op het bieden van een tegemoetkoming voor meerkosten die chronisch
zieken en gehandicapten ten gevolge van hun aandoening hebben. Dat laat onverlet
dat het kabinet streeft naar een verbetering van de afbakening van de doelgroep
van de forfaitaire tegemoetkoming.De leden van de VVD-fractie vragen wie nu eigenlijk chronisch ziek of
gehandicapt zijn. Zij nemen aan dat hier de CIZ-beoordelingen gelden. Deze
leden wijzen erop dat daarover in het verleden toch veel klachten waren.
Wordt zo vragen deze leden, de diagnosestelling nog verbeterd? De leden van
de VVD-fractie merken op dat ervoor gepleit is om de huisarts hier een grotere
rol te geven, maar dat lijkt deze leden geen goed idee. Zij willen graag een
onafhankelijke beoordeling van iemands ziekte of handicap. Valt, zo vragen
zij, ook dementie hieronder. Deze leden wijzen erop dat dementie immers een
van de grote problemen van de toekomst wordt. Ook willen zij weten of het
CIZ met de voorliggende regeling uit de voeten kan.Het onderhavige wetvoorstel beoogt een tegemoetkoming te bieden voor de
meerkosten die chronisch zieken en gehandicapten als gevolg van hun aandoening
hebben en heeft geen betrekking op de wijze waarop het CIZ indicaties stelt.
Gezien de doelstelling van onderhavig wetsvoorstel is het wel van belang op
objectieve wijze de doelgroep af te bakenen. Uit het Vektisonderzoek blijkt
dat gegevens over zorggebruik een belangrijke voorspeller zijn van de meerkosten
die mensen in verband met hun aandoening of ziekte hebben. Het kabinet heeft
daarom besloten om voor de afbakening van de groep chronisch zieken en gehandicapten
uit te gaan van het indicatiebesluit voor AWBZ-zorg en het zorggebruik in
het kader van de Zvw en de Wmo (huishoudelijke verzorging). Op basis van deze
gegevens is voor de Wtcg relevant of iemand chronisch ziek of gehandicapt
is.De indicatiegegevens voor de AWBZ met betrekking tot de Wtcg worden door
het CIZ aangeleverd. Een van de conclusies uit het rapport Berenschot is dat
de ketenpartners (waaronder het CIZ) in staat zijn om de benodigde gegevens
aan te leveren. Het gaat hier om de feitelijke aanlevering van de afgegeven
indicatiebesluiten. De Stuurgroep «Implementatie Wtcg» zal dit
proces nauwgezet volgen.Daarnaast is er de discussie over de wijze en het proces van de indicatiestelling.
Het kabinet hecht aan een indicatiestelling die onafhankelijk, integraal en
objectief is. Daarom is het voorstel van de SER om de positie van het CIZ
als indicatieorgaan te voorzien van een stevige wettelijke en publiekrechtelijke
verankering door het kabinet overgenomen.1 Tegelijkertijd
wil het kabinet de indicatiestelling AWBZ eenvoudiger, simpeler en slimmer
vormgeven. In verband daarmee is een aantal pilots uitgevoerd.2 Een van die pilots betrof indicatiestelling door de huisarts en wijkverpleegkundigen.
Daaruit bleek dat huisartsen niet willen indiceren voor de meervoudige en
complexe cliëntsituaties. Dat zal dan ook worden overgelaten aan het
CIZ. Wel worden de praktische werkwijze van de standaard indicatieprotocollen
(SIP’s) en de spoedprocedure gewaardeerd. Dit wordt dan ook gestimuleerd
en er wordt meer bekendheid aangegeven. Overigens zijn wijkverpleegkundigen
al betrokken bij de indicatiestelling. Uit de pilot bleek dat mits zij beter
gefaciliteerd worden bij de flexibilisering van hun werkprocessen dat het
voor hen mogelijk is om indicatie-onderzoek uit te voeren en via de aanmeldfunctionaliteit
een indicatie-advies uit te voeren.Dementie (psychogeriatie) behoort tot de grondslagen op grond waarvan
iemand aangewezen kan zijn op AWBZ-zorg. Met andere woorden ook dementie kan
leiden tot een indicatiebesluit voor AWBZ-zorg en dus tot een forfaitaire
tegemoetkoming op grond van dit wetsvoorstel.De leden van de VVD-fractie vragen naar de consequenties van de nieuwe
regelingen voor het PGB. Tevens willen zij weten of het PGB nu wordt gemaximeerd.Het onderhavige wetsvoorstel heeft geen consequenties voor PGB’s
als zodanig. De criteria voor het vaststellen van het PGB veranderen niet
als gevolg van de Wtcg. Omgekeerd is het wel zo dat een indicatie voor AWBZ-zorg
(ongeacht of de betrokkene kiest voor zorg in natura of voor een PGB) één
van de afbakeningscriteria is voor de forfaitaire tegemoetkomingsregeling.
Ook binnen de Wmo is een PGB mogelijk. Indien sprake is van een PGB voor huishoudelijke
verzorging op grond van de Wmo, dan kan deze op dit moment helaas nog niet
in de afbakening worden meegenomen. Dit houdt verband met het feit dat een
PGB voor Wmo-zorg niet landelijk wordt geregistreerd. Op korte termijn zal
bezien worden wat de mogelijkheden zijn om tot een uniforme landelijke registratie
te komen. De Stuurgroep «Implementatie Wtcg» zal daarmee aan de
slag gaan. Daarnaast wijst het kabinet er op dat de korting op de eigen bijdrage
voor de intramurale en extramurale AWBZ/Wmo ook voor een PGB op basis van
AWBZ of Wmo-zorg geldt.De leden van de fractie van de VVD vragen in hoeverre «kosten van
gezinshulp» aftrekbaar blijven en wat onder die kostenpost wordt verstaan.De extra uitgaven voor gezinshulp die voortvloeien uit ziekte of invaliditeit
blijven onveranderd aftrekbaar binnen de nieuwe fiscale regeling voor uitgaven
voor specifieke zorgkosten. Uitgaven voor gezinshulp worden als extra aangemerkt
voor zover zij meer bedragen dan een bepaald percentage (variërend van
0% tot 3%) van het verzamelinkomen vóór toepassing
van de persoonsgebonden aftrek. Bij partners worden de uitgaven samengevoegd
en afgezet tegen het gezamenlijke verzamelinkomen vóór toepassing
van de persoonsgebonden aftrek. De extra uitgaven voor gezinshulp worden slechts
in aanmerking genomen voor zover zij blijken uit gedagtekende facturen waarin
op duidelijke en overzichtelijke wijze de naam en het adres van de gezinshulp
zijn vermeld.De leden van de VVD-fractie vragen om een inkomensplaatje voor mensen
die kosten van gezinshulp aftrekken, en dan niet voor de minima.Als hierboven aangeduid, blijven de extra uitgaven voor gezinshulp op
dezelfde wijze als binnen de huidige buitengewone uitgavenregeling fiscaal
aftrekbaar in de nieuwe fiscale regeling. Wel is het drempelpercentage voor
huishoudens met een verzamelinkomen groter dan € 38 000 verhoogd:
over het meerinkomen geldt immers een drempelpercentage van 5,75% in
plaats van 1,65%. Voor een huishouden met een verzamelinkomen van bijvoorbeeld € 50 000
betekent dit dat de drempel niet langer € 825 bedraagt, maar € 1 317.
Ofwel: de drempel voor dit voorbeeldhuishouden is € 492 hoger geworden.
Bij het geldende marginale tarief van 42% betekent dit een inkomensachteruitgang
van € 207.Daarnaast kan dit huishouden een inkomensnadeel hebben van het schrappen
van de aftrekbaarheid van algemene posten, zoals de aanvullende verzekering,
het ouderdomsforfait, het apothekersforfait, brillen etcetera. Hier staat
tegenover dat binnen de Wtcg dit huishouden wellicht in aanmerking komt voor
de nieuwe forfaitaire tegemoetkoming en/of generieke compensatie voor ouderen
en arbeidsongeschikten, wat weer een inkomensvoordeel oplevert. Het uiteindelijke
inkomensplaatje is hiermee sterk afhankelijk van individuele factoren. Overigens
profiteert dit huishouden ook van meer algemene maatregelen als verlaging
van de WW-premie tot 0% met positieve koopkrachteffecten.De leden van de VVD-fractie wensen een helder overzicht van inkomenseffecten
van mensen met ziektekosten die een gemiddeld inkomen hebben. In een brief
van 7 oktober jongstleden1 is het kabinet
uitvoerig ingegaan op te verwachten inkomenseffecten van de overgang van de
buitengewone uitgavenregeling naar de Wtcg. Hierbij is ook een tabel opgenomen
met inkomenseffecten voor de extramurale populatie, uitgesplitst naar inkomenshoogte.
Hieruit komt naar voren dat bij inkomens in de klasse modaal tot twee keer
modaal zich iets vaker negatieve inkomenseffecten voordoen dan in de totale
bevolking, terwijl bij inkomens boven twee maal modaal er zich
juist iets minder vaak negatieve inkomenseffecten voordoen. Het gaat hierbij
echter om relatief beperkte afwijkingen.Overzicht inkomenseffecten voor verschillende groepen
in structurele situatie (vermenigvuldigingsfactor 65-minners 1,4)  Aantal
huish. Omvang inkomenseffecten  Minder dan
-5%– 5
tot -2%– 2
tot 0%0positiefTotaal7 1892%10%31%35%22%Inkomenshoogte      Minimum4673%8%24%44%21%Minimum-modaal2 1794%9%28%26%32%Modaal-2*modaal2 7162%14%34%34%16%>2 * modaal1 8260%7%30%46%16%Ook wordt in de bijlage bij die brief ingegaan op inkomenseffecten voor
een aantal voorbeeldhuishoudens. Hierin zijn ook huishoudens opgenomen met
een gemiddeld dan wel wat hoger inkomen. Het algemene beeld dat uit dit overzicht
naar voren komt, is dat bij huishoudens met wat hogere inkomens de gevolgen
van het afschaffen van de buitengewone uitgavenregeling veelal kleiner zijn
dan bij huishoudens met een benedenmodaal inkomen en even hoge zorgkosten.
Hierbij speelt een rol dat benedenmodale inkomens vaker te maken hebben met
doorwerking van fiscale aftrek in inkomensafhankelijke regelingen dan modale
en bovenmodale inkomens.De leden van de SP-fractie vragen naar de splitsing tussen lichte FKG’s
en de overige. Zij merken daarbij op dat deze essentieel is voor de indeling
om wel of niet in aanmerking te kunnen komen voor de forfaitaire toeslag.In het Vektisrapport (pagina 16 en17) is opgemerkt dat dagelijks gebruik
van bepaalde geneesmiddelen een goede voorspeller is van een chronische ziekte.
Dit uitgangspunt ligt ook ten grondslag aan de zogenaamde farmaceutische kostengroepen
(FKG’s) in het risicovereveningsmodel van de Zvw. In het Vektisrapport
is daarom de FKG-systematiek vrijwel integraal overgenomen. De enige uitzondering
betreft de FKG hoog cholesterol, omdat dit een preventief geneesmiddel betreft
en de betrokkene geen meerkosten als gevolg van een ziekte heeft. Op pagina
36 van het Vektisrapport wordt vervolgens aangegeven dat niet elke FKG voor
dezelfde intensiteit van zorggebruik staat. In het rapport schrijft Vektis
dat het aannemelijk is dat zware FKG’s gepaard gaan met een hogere intensiteit
van zorggebruik dan de lichte FKG’s. Ook is het aannemelijk dat meer
dan één FKG eveneens wijst op een hoger zorggebruik, aldus het
rapport. Op grond van deze constatering wordt iemand met slechts één
lichte FKG wel tot de groep van chronisch zieken gerekend, doch komt hij,
gezien de op basis daarvan te verwachten relatief geringe meerkosten, niet
in aanmerking voor een tegemoetkoming. Dit in tegenstelling tot mensen met
een zware FKG, meer dan één lichte FKG of één
lichte FKG in combinatie met een hulpmiddel.De leden van de SP-fractie vragen tevens naar een onderbouwing van de
splitsing tussen bepaalde hulpmiddelen onder de categorie ’laag’
en andere onder «gemiddeld».Voor de hulpmiddelen verstrekt onder de Zvw geldt dat deze als zodanig
niet automatisch wijzen op het ondervinden van een beperking met meerkosten.
Daarom is besloten dat het gebruik van hulpmiddelen als zodanig niet automatisch
leidt tot de toekenning van een forfait. Een hulpmiddel in combinatie
met één lichte FKG leidt wel tot de toekenning van een forfait.1 Een voorbeeld daarvan is dat iemand gebruik maakt van
een gezichthulpmiddel op grond van de Zvw en tevens een medicijn gebruikt
voor de aandoening glaucoom dat onder een FKG valt. Een ander voorbeeld is
iemand die een medicijn gebruikt voor Cara dat onder een FKG valt en tevens,
bijvoorbeeld vanwege een ernstig beperkt uithoudingsvermogen, gebruik maakt
van een hulpmiddel voor de mobiliteit van personen. Gebruik van een dergelijk
hulpmiddel voor de mobiliteit van personen is eveneens denkbaar bij iemand
met hartinsufficiëntie die een medicijn gebruikt voor een hartaandoening
dat onder een FKG valt.De leden van de SP-fractie vragen of zij het correct begrijpen dat dezelfde
FKG’s voor de Wtcg-groepen gebruikt zullen worden als die voor de automatische
compensatie van € 47 bij de € 150 eigen bijdrage regeling.Deze leden hebben inderdaad goed begrepen dat in het kader van de Wtcg
dezelfde farmaceutische kostengroepen (FKG’s) als criterium voor de
tegemoetkoming worden gebruikt als bij de compensatie van het verplicht eigen
risico in de Zvw. Bij de compensatie voor het verplichte eigen risico is van
belang dat de betreffende verzekerde gedurende de twee jaar voorafgaande aan
het jaar waarop de compensatie betrekking heeft, in een FKG is ingedeeld.
Voor de vaststelling van het recht op de forfaitaire tegemoetkoming telt de
indeling in een FKG gedurende een jaar, te weten het jaar waarop de tegemoetkoming
betrekking heeft, mee.Een ander verschil tussen de wijzen waarop de FKG’s in beide regelingen
meetellen, is dat voor de forfaitaire tegemoetkoming in het kader van de Wtcg
de FKG’s op zwaarte worden ingedeeld, terwijl dat bij de compensatie
voor het verplichte eigen risico niet het geval is. Bij die laatste regeling
leidt meerjarige indeling in een van de FKG’s, met uitzondering van
de FKG hoog cholesterol, tot compensatie. Indeling in een FKG leidt niet in
alle gevallen tot een forfaitaire tegemoetkoming. Zo leidt indeling in één «lage»
FKG niet tot een forfaitaire tegemoetkoming. Indeling in één
lichte FKG in combinatie met een hulpmiddel of indeling in meer lichte FKG’s
of één zware FKG leidt tot een forfaitaire tegemoetkoming Zoals
deze leden terecht opmerken, zijn er groepen patiënten met een chronische
aandoening die vanwege die aandoening langdurig geneesmiddelen moeten gebruiken,
terwijl dat niet leidt tot een indeling in een FKG. Het feit dat die chronisch
gebruikte geneesmiddelen niet leiden tot indeling in een FKG, heeft als gevolg
dat deze groepen patiënten op basis van hun geneesmiddelengebruik niet
voor compensatie in aanmerking komen. Dit geldt zowel voor de compensatie
van het verplichte eigen risico als voor de Wtcg-tegemoetkoming. Zoals in
de inleiding van deze memorie van antwoord al is opgemerkt, zal worden nagegaan
hoe de afbakeningscriteria kunnen worden verbeterd en verfijnd. Overigens
is het zeer wel mogelijk dat deze mensen als gevolg van hun aandoening ook
gebruik maken van andere Zvw-zorg, huishoudelijke verzorging in het kader
van de Wmo, of een AWBZ-indicatie hebben, op grond waarvan ze wel in aanmerking
komen voor een forfait.De leden van de SP-fractie vragen of de regering kan toelichten waarom
niet eerder overleg op gang is gekomen met de gemeenten over de Wmo-registraties.
Zij vragen of het kabinet kan toezeggen dat dit overleg nu versneld op gang
wordt gebracht, waardoor deze registraties voor de forfaitaire toeslag 2010
geen belemmering meer zullen vormen.Het kabinet heeft in het proces van afwegingen over de vormgeving van
de nieuwe compensatieregeling allereerst de weg verkend zoals in het Coalitieakkoord
is beschreven. Zoals in de inleiding reeds is opgemerkt, was het kabinet aanvankelijk
voornemens de nieuwe regeling via de Wmo vorm te geven. Na ampele overwegingen
heeft het kabinet echter besloten om deze weg niet op te gaan.
In de brief van 29 april 2008 heeft het kabinet kenbaar gemaakt dat die
weg niet de voorkeur verdient en zijn de contouren van de huidige regeling
geschetst.1 Vervolgens heeft het kabinet de contouren
van deze regeling in een wetsvoorstel verwoord en langs de diverse adviescolleges
geleid. Op Prinsjesdag is het wetsvoorstel bij de Tweede Kamer ingediend.
Zoals de leden van de SP-fractie in hun vraag al verwoorden, moet het overleg
met de VNG zeer zorgvuldig worden vormgegeven. Een belangrijk uitgangspunt
van de Wmo is immers de vrijheid van de gemeenten om zelf invulling aan die
wet te geven. Met de VNG zal bezien worden of en zo ja op welke wijze een
landelijke registratie tot stand kan komen.De leden van de SP-fractie vragen hoeveel mensen geen forfait krijgen
omdat er geen landelijke Wmo-registratie bestaat. Deze leden vragen de regering
tevens of hier geen snelle reparatie gewenst is en op welke wijze de regering
dit denkt te doen. Zij wijzen daarbij op motie van het lid Tang c.s. (31 706
nr. 28) in de Tweede Kamer en vragen hoe de staatssecretaris van VWS deze
motie gaat uitvoeren.In de omvang van deze groep bestaat op dit moment helaas geen inzicht,
maar het kabinet heeft ook in antwoord op vragen vanuit de Tweede Kamer over
dit onderwerp gezegd dat verbetering van de registratie hoge prioriteit zal
krijgen. Het kabinet heeft in de Tweede Kamer gezegd de motie uit te leggen
als aansporing om gevolg te geven aan de gedane toezegging om in overleg met
de VNG te bezien of en onder welke voorwaarden een landelijke registratie
van de Wmo mogelijk is. Een landelijke registratie van de Wmo zou het meewegen
in de afbakeningscriteria mogelijk maken. Het kabinet is voornemens om dit
vraagstuk in 2009 voortvarend op te pakken. In de eerste voortgangsrapportage
voor de zomer 2009 zal het kabinet de stand van zaken weergeven. Het kabinet
wil er volledigheidshalve op wijzen dat het voorgaande niet betekent dat mensen
die Wmo-hulpmiddelen gebruiken, per definitie niet in aanmerking komen voor
een forfait. Het is immers denkbaar dat deze mensen op grond van de andere
afbakeningscriteria (zorggebruik op grond van de Zvw, AWBZ-indicatie of huishoudelijke
verzorging op grond van de Wmo) wel in aanmerking komen voor een forfait.De leden van de SP-fractie vragen of het onderzoek naar het meenemen van
mantelzorg voor de forfaitaire regeling in het eerste kwartaal van 2009 beschikbaar
is.Voor de bepaling van het recht op de forfaitaire tegemoetkoming zijn objectieve
gegevens nodig, die landelijk op uniforme wijze worden geregistreerd. Er bestaat
op dit moment geen dekkende landelijke registratie van de verleende mantelzorg.
Hierdoor is het thans helaas niet mogelijk om mantelzorg te gebruiken als
criterium voor de bepaling van het recht op een forfaitaire tegemoetkoming.
De Stuurgroep «Implementatie Wtcg» zal onderzoeken of het mogelijk
is om binnen afzienbare termijn mantelzorg mee te nemen als criterium voor
het bepalen van het recht op een forfaitaire tegemoetkoming. Dit onderwerp
zal in een van de eerstvolgende voortgangsrapportages aan de orde komen.De leden van de SP-fractie memoreren dat de nota naar aanleiding van het
verslag aan de Tweede Kamer ten aanzien van de revalidatieregistratie in algemene
ziekenhuizen vermeldt dat het overleg daarover in de loop van 2009 op gang
zal komen om in de toekomst te resulteren in een landelijk uniforme registratie
waarop eveneens de afbakening van de groep die voor de forfaitaire toeslag
in aanmerking komt, gemaakt kan worden. Dit is in het debat met de Tweede
Kamer herhaald. Deze leden vragen of de regering kan aangeven hoeveel personen
dit ongeveer betreft. Ook vragen deze leden of er niet sneller
en minder vrijblijvende afspraken kunnen worden gemaakt.Het is thans niet aan te geven aan hoeveel personen per jaar revalidatiezorg
in algemene ziekenhuizen wordt verleend. Bij navraag bleek dat de Nederlandse
Vereniging van Ziekenhuizen en Prismant hierover evenmin op korte termijn
precieze en actuele gegevens beschikbaar hebben.Het bovenstaande is een indicatie voor het feit dat de thans beschikbare
gegevens over revalidatiezorg in algemene ziekenhuizen niet goed toegankelijk
zijn en evenmin systematisch en uniform geregistreerd worden. Voorts geldt
dat revalidatiezorg in algemene ziekenhuizen niet wordt meegenomen in de DKG’s,
terwijl voor de overige ziekenhuiszorg de DKG-indeling wel als criterium voor
de tegemoetkomingen wordt gehanteerd. Dit alles leidt tot de conclusie dat
revalidatie in algemene ziekenhuizen nu niet als criterium kan worden gebruikt
voor de forfaitaire tegemoetkomingen.Zoals in de nota naar aanleiding van het verslag is vermeld, wordt met
ingang van 2009 de situatie anders, omdat de revalidatiezorg – ook die
verleend in algemene ziekenhuizen – dan op basis van de nieuw ontwikkelde
revalidatie-dbc’s zal worden gedeclareerd. Dat maakt het in principe
eenvoudiger de revalidatiezorg in algemene ziekenhuizen als zodanig te onderscheiden.
De ervaring met de dbc’s in ziekenhuizen voor de andere ziekenhuiszorg
dan revalidatiezorg leert evenwel dat de declaratie op basis van dbc’s
niet meteen vanaf het begin vlekkeloos verloopt. In de loop van volgend jaar
zullen wij daarom met de zorgverzekeraars in overleg treden om na te gaan
wat de mogelijkheden zijn om aan de hand van deze revalidatie-dbc’s
uniforme en betrouwbare gegevens betreffende het gebruik van revalidatie in
algemene ziekenhuizen ter beschikking te krijgen. Het streven is er op gericht
om vanaf 2010 revalidatiezorg verleend door algemene ziekenhuizen mee
te nemen als afbakeningscriterium voor de forfaitaire tegemoetkoming.De leden van SP-fractie vragen of zij het goed begrijpen dat mensen met
prothesen en andere meerjarige hulpmiddelen die voor 1 januari 2009 zijn
verstrekt, geen forfaitaire tegemoetkoming krijgen. Deze leden zouden dit
onacceptabel vinden en vragen de regering toe te zeggen dit probleem aan de
commissie van onafhankelijke deskundigen voor te leggen.De gegevens die meewegen in de afbakening moeten op een eenduidige wijze
worden vastgelegd. Een eenduidige registratie zorgt ervoor dat iedereen op
identieke wijze beoordeeld wordt. Zorgverzekeraars zullen vanaf 1 januari
2009 de registratie van hulpmiddelen op uniforme wijze ter hand nemen. Dit
betekent dat hulpmiddelen die vanaf dat moment worden verstrekt, kunnen worden
meegenomen. Op dit moment is echter helaas niet bekend aan wie een hulpmiddel
is verstrekt vóór 2009. Dit betekent dus dat geen inzicht bestaat
in het gebruik van hulpmiddelen. Het kabinet heeft toegezegd dat de Stuurgroep «Implementatie
Wtcg» registratie van meerjarig hulpmiddelengebruik zal oppakken en
dat het overweegt om dit vraagstuk tevens aan de beoogde commissie van onafhankelijke
deskundigen voor te leggen. Overigens geldt wel dat de reparatie van hulpmiddelen
eveneens is meegenomen in de afbakeningscriteria. Dit betekent dat hulpmiddelen
die voor 2009 zijn verstrekt worden meegenomen als zij ter reparatie worden
aangeboden.De leden van de fractie van de SP vragen waarop de keuze pruiken niet
mee te nemen in de afbakening voor chronisch zieken en gehandicapten is gebaseerd.
Zij vragen of er (onderzoeks-)gegevens zijn over het percentage mensen met
pruikvergoeding ten laste van de zorgverzekering die wel respectievelijk
geen chronische ziekte hebben, zoals de chronische ziekte alopecia areata
universalis.Indien iemand zodanige psychische bezwaren ondervindt van kaalheid dat
het gebruik van een haarwerk aangewezen is, komen de kosten van deze pruik
tot een bedrag van € 264,50 ten laste van de zorgverzekeraar. Dat
iemand op deze grond een pruik vergoed krijgt, wil echter niet per definitie
zeggen dat iemand chronisch ziek of gehandicapt is en daardoor meerkosten
ondervindt. Er zijn ongeveer 34 000 mensen die jaarlijks een pruik nodig
hebben. Er is in deze cijfers geen onderscheid te maken tussen mensen die
haaruitval hebben door een chronische ziekte en als gevolg daarvan meerkosten
ondervinden en overige gevallen. Dit komt, doordat er vele oorzaken zijn waardoor
iemand, al dan niet tijdelijk, het haar kan verliezen. Een zeer veel voorkomende
vorm van permanent haarverlies is Alopecia adrogenitica, dat bij mannen volstrekt
normaal is, maar ook bij vrouwen kan voorkomen. Ook geneesmiddelen kunnen
leiden tot haaruitval. Het bekendste voorbeeld hiervan is chemotherapie. In
veel gevallen herstelt de haargroei zich weer. De ziekte waar de leden van
de fractie van de SP naar vragen is een zeer zeldzame vorm van alopecia areata.
Bij alopecia areata is er sprake van pleksgewijze haaruitval, waarvan de exacte
oorzaak nog niet bekend is, maar die waarschijnlijk wordt veroorzaakt door
een auto-immuunreactie van het lichaam. In het geval van alopecia areata universalis is er sprake van is van pleksgewijze haaruitval
van niet alleen de hoofdhuid, maar van alle lichaamsbeharing. Naast deze kaalheid
hebben mensen met vormen van alopecia areata, zover bekend, verder geen lichamelijke
klachten.Bovenstaande maakt duidelijk dat de oorzaken van haaruitval, hoe vervelend
dat ook kan zijn voor de mensen die daar last van hebben, zo uiteenlopend
zijn dat dit niet per definitie een criterium is voor een chronische aandoening
waardoor er meerkosten te verwachten zijn. Indien iemand een pruik vergoed
krijgt, wil dit daarom niet per definitie zeggen dat hij chronisch ziek of
gehandicapt is en daardoor dusdanige meerkosten heeft dat hij voor een tegemoetkoming
in aanmerking komt. Het bedrag voor de pruik wordt tot € 264,50
vergoed door de zorgverzekeraar. De eventuele overige kosten worden op grond
van het voorgestelde artikel 6.17, eerste lid, onderdeel d, van de Wet inkomsten
belasting 2001 in aanmerking genomen als specifieke zorgkosten bij de nieuwe
fiscale regeling.Bovenstaande wil overigens niet zeggen dat mensen die ten gevolge van
een aandoening kaal geworden zijn, nooit in aanmerking komen voor een tegemoetkoming.
Indien iemand een pruik nodig heeft, omdat hij door chemotherapie tijdelijk
kaal is geworden, kan hij in aanmerking komen voor een tegemoetkoming op grond
van een of meer van de andere afbakeningscriteria. Mensen met kanker hebben
recht op een tegemoetkoming indien zij medicijnen gebruiken die vallen onder
de zware FKG kanker. Ook kan het zijn dat zij op grond van een DKG recht hebben
op een tegemoetkoming of, in combinatie met de zware FKG, recht hebben op
een verhoging van deze tegemoetkoming.De leden van de SP-fractie vragen of in de loop van 2009 voorstellen tot
aanpassing van de nieuwe regeling te verwachten zijn en hoe realistisch die
verwachting is gezien de opvatting van de CG-Raad over de invoering van deze
wet. Verder vragen deze leden hoe het werk aan de afbakening in overleg met
de CG-Raad zich tot het werk van de Commissie van onafhankelijke deskundigen
gaat verhouden. Ook zouden zij graag informatie krijgen over de samenstelling
en taakopdracht van deze commissie.Zoals ook in de inleiding van deze memorie van antwoord is opgemerkt,
streeft het kabinet naar een verbetering van de afbakening van de doelgroep voor de forfaitaire regeling. Het kabinet wil de beoogde verbetering
van de afbakening in 2009 voortvarend ter hand nemen en overweegt daarbij
om een commissie van onafhankelijke deskundigen in te stellen die zich over
dit vraagstuk gaat buigen. Op dit moment beraadt het kabinet zich op de vereiste
expertise van een dergelijke commissie en de exacte samenstelling daarvan.
Ook de taakopdracht is nog onderwerp van beraad. Het gaat immers niet alleen
om het op basis van objectieve criteria verbeteren van de afbakening van de
groep chronisch zieken en gehandicapten, maar ook om het op eenduidige wijze
registeren van die verbeterde afbakening. Zoals het kabinet tijdens de plenaire
behandeling van onderhavig wetsvoorstel in de Tweede Kamer heeft aangegeven,
zal de nadere afbakening onderdeel zijn van de voortgangsrapportages in 2009.
Het kabinet streeft ernaar de CG-Raad op een – in onderling overleg
te bepalen wijze – te betrekken bij de werkzaamheden van de onafhankelijke
deskundigen.De leden van de SP-fractie vragen of het kabinet voorbeelden in Europa
kent van forfaitaire of fiscale regelingen die gebaseerd zijn op de ICF-classificatie.
Ook vragen zij naar de ervaringen in andere landen. Verder vragen de leden
van de SP-fractie welk tijdpad het kabinet voorziet voor het onderzoek naar
gebruik van de ICF-classificatie.Het kabinet kent geen voorbeelden van landen waar forfaitaire of fiscale
systemen zijn gebaseerd op de ICF-classificatie. Dit betekent dat er geen
gegevens bekend zijn over de ervaring met een dergelijk systeem in andere
landen. Het komende jaar zal het kabinet een onderzoek naar de mogelijkheden
van gebruik van de ICF-classificatie starten. De CG-Raad zal uitdrukkelijk
worden uitgenodigd met het kabinet samen te werken. Het kabinet zal in een
van de volgende voortgangsrapportages verslag doen van de voortgang bij dit
onderzoek.De leden van de SP-fractie vragen of een toekenning van het forfait alsnog
mogelijk is indien naar aanleiding van de fiscale aftrek in de tweede helft
van 2010 blijkt dat iemand eigenlijk wel voor de forfaitaire CAK-uitkering
in aanmerking had kunnen of moeten komen. Deze leden vragen tevens of iemand
dan nog zelf een aanvraag kan doen, eventueel via bijvoorbeeld melding bij
een register van chronisch zieken en gehandicapten. Zo dit niet het geval
is, vragen deze leden om dit nog eens duidelijk uiteen te zetten.Het kabinet wil met het onderhavige wetsvoorstel een financiële tegemoetkoming
bieden aan chronisch zieken en gehandicapten die door hun gezondheidsproblemen
met meerkosten te maken hebben. Er is op dit moment nog geen gestandaardiseerde
definitie voor chronisch zieken en gehandicapten beschikbaar. Daarom heeft
het kabinet ervoor gekozen de groep mensen met meerkosten af te bakenen op
basis van bepaalde vormen van zorggebruik die thans al op landelijke basis
en op uniforme wijze geregistreerd worden. Volgens het Vektisrapport kan namelijk
op basis van de gekozen vormen van zorg een selectie worden gemaakt van personen
van wie het zeker, of zeer aannemelijk is, dat zij tot de groep chronisch
zieken en gehandicapten behoren. Het kabinet is zich ervan bewust dat er mensen
met (zeldzame) aandoeningen en aanzienlijke meerkosten zijn wier zorggebruik
thans niet geregistreerd wordt en die daardoor niet in aanmerking komen voor
de forfaitaire tegemoetkoming. Zoals ook in de inleiding van deze memorie
van antwoord is opgemerkt, streeft het kabinet naar een verbetering van de
afbakening van de doelgroep voor de forfaitaire regeling. Het kabinet heeft
daarbij tevens opgemerkt dat het, mocht de beoogde verbetering van de afbakening
onverhoopt niet op tijd gereed zijn, bereid is om alternatieve mogelijkheden
te bezien. Een van de alternatieven die in elk geval zal worden bezien betreft het uitkeren van forfaits met terugwerkende kracht. Stel de afbakening
is op een zodanig moment gereed dat in november 2011 de forfaitaire tegemoetkoming
over het jaar 2010 kan worden uitgekeerd, dan zal deze tegemoetkoming ook
met terugwerkende kracht over het jaar 2009 worden uitgekeerd. Het kabinet
acht het van groot belang dat de toekenning van het forfait op basis van objectieve
criteria geschiedt. Het kabinet is van mening dat het toekennen van een forfait
op basis van een melding in bijvoorbeeld een register van chronisch zieken
en gehandicapten zoals door de leden van de SP-fractie gesuggereerd, hier
niet aan voldoet.De leden van de fractie van de SP verwijzen naar het debat met de Tweede
Kamer waarin ten aanzien van de vangnetmogelijkheden werd gewezen op het met
terugwerkende toekennen van de forfaits en op het fiscale vangnet. Deze leden
hebben de indruk dat de Staatsecretarissen van VWS en Financiën van mening
verschillen over welke van deze oplossingen het laatste respectievelijk allerlaatste
middel zou moeten zijn. Zij vragen de regering de volgorde van deze oplossingen
nog eens toe te lichten en te motiveren.Zoals hiervoor al is opgemerkt, zal het kabinet de beoogde verbetering
van de afbakening van de forfaitaire regeling in 2009 voortvarend ter hand
nemen. Het kabinet heeft tijdens de plenaire behandeling van onderhavig wetsvoorstel
in de Tweede Kamer tevens opgemerkt dat het bereid is, mocht de beoogde verbetering
van de afbakening onverhoopt niet op tijd gereed zijn, om alternatieve mogelijkheden
te bezien. Een van de alternatieven die in elk geval bezien zal worden betreft
het uitkeren van forfaits met terugwerkende kracht. Ten aanzien van het door
de leden van de SP-fractie gememoreerde fiscale vangnet heeft het kabinet
reeds opgemerkt dat hiertegen beleidsmatige bezwaren bestaan en dat er ook
voor de uitvoering door de Belastingdienst grote risico’s aan verbonden
zijn. Zie hiervoor ook de brief van 18 november jongstleden aan de voorzitter
van de Tweede Kamer.1 Wanneer alle andere opties
niet haalbaar blijken te zijn is het kabinet bereid om te bezien of er andere –
niet specifiek op de doelgroep gerichte – fiscale mogelijkheden zijn
om de beschikbare € 50 miljoen terug te sluizen. Het kabinet benadrukt
dat een fiscale oplossing niet gericht kan zijn en derhalve in het licht van
de doelstelling van de Wtcg niet passend is.De leden van de fractie van de SP stellen een aantal vragen over het uitsluiten
van de fiscale aftrek van brillen, contactlenzen en andere visuele hulpmiddelen.
Zo vragen zij waarom een afbakening binnen deze categorie op basis van de
sterkte van de bril of contactlenzen of de benodigdheid van andere visuele
hulpmiddelen niet uitvoerbaar is. Zij wijzen voorts op de mensen die kampen
met matige of ernstige visuele beperkingen en bijvoorbeeld om die reden «echte»
hulpmiddelen, zoals loepen, telescoop- en Galileïbrillen en beeldschermloepen
nodig hebben. Zij vragen in dat verband om een nadere uitleg waarom de regering
de keuze heeft gemaakt om alleen hulpmiddelen voor (volledig) blinden voor
fiscale aftrek in aanmerking te laten komen. Deze leden verwijzen ook naar
onze brief van 18 november 2008 waarin ten aanzien van visuele hulpmiddelen
is aangegeven dat zij voorkomen in de Wtcg-lijst. Zij vragen, mede in relatie
tot de uitspraak van de minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid in het
overleg van 12 november 2008 met de Tweede Kamer over de toepassing van
de nieuwe fiscale regeling op visuele hulpmiddelen, een toelichting onder
welke regeling de hulpmiddelen voor slechtzienden nu wel of niet vallen.Het kabinet heeft er bewust voor gekozen om in de nieuwe fiscale regeling
uitsluitend nog aftrekbaar te laten zijn de «visuele» hulpmiddelen
die niet zozeer zien op ondersteuning van het gezichtsvermogen maar op vervanging van het gezichtsvermogen. De reden van deze beperking is dat
visuele hulpmiddelen ter verbetering van het gezichtsvermogen een zo veel
voorkomend verschijnsel in onze samenleving zijn dat de kosten die met de
aanschaf en het gebruik hiervan samenhangen niet als voldoende specifiek en
naar hun aard dus niet als meerkosten in vergelijking met doorgaans gezonde
personen beoordeeld zijn, om voor aftrek in aanmerking te komen. Een eventueel
onderscheid op basis van de afwijkingsgraad en daarmee in sterkte van de bril,
contactlenzen of andere hulpmiddelen ter ondersteuning van het gezichtsvermogen
is niet uitvoerbaar. Er zijn namelijk veel variabelen op basis waarvan een
afwijkingsgraad zou kunnen worden vastgesteld. In de wetgeving zou dan moeten
worden vastgelegd op basis van welke variabelen een aftrek mogelijk zou zijn.
Daarbij speelt al direct de vraag welke afwijkingsgraad wel en welke niet
voor aftrek in aanmerking zou moeten komen. Daarover dient duidelijkheid te
zijn verkregen, alvorens een en ander in wetgeving kan worden vastgelegd.
Dergelijke grenzen zullen altijd aanleiding geven tot discussie en de kans
dat daarmee weer een onvoldoende gerichte en ondoelmatige regeling wordt gecreëerd,
is zeer groot. Ook rijst onmiddellijk de vraag hoe om te gaan met de situaties
waarin een bril (of ander hulpmiddel) slechts deels voor aftrek kwalificeert,
omdat het ene oog wel de «vereiste» afwijkingsgraad heeft en het
andere oog niet. Daarnaast zou zowel de burger als de inspecteur de factuur
of de receptuur moeten interpreteren en zich daarbij de vraag moeten stellen
of het desbetreffende hulpmiddel (deels) voor aftrek in aanmerking komt. De
kans op fouten is dan zeer groot, omdat in het merendeel van de gevallen noch
de burger, noch de inspecteur bekend zullen zijn met de terminologie die in
de factuur of het recept wordt gehanteerd.Visuele hulpmiddelen spelen overigens wel een rol bij de vraag of iemand
in aanmerking komt voor een tegemoetkoming op basis van artikel 2 van de Wtcg.
Dit artikel regelt de vormen van zorg, waaronder het hulpmiddelengebruik op
grond van de Zvw, die relevant zijn bij het bepalen van het recht op de forfaitaire
tegemoetkoming. In de door de leden van de fractie van de SP genoemde brief
van 18 november 2008 is dat aangegeven door de vermelding «j»
(ja) in de kolom waar het betreft het al dan niet voorkomen op de Wtcg-lijst.
Het gebruik van in die lijst opgenomen visuele hulpmiddelen kan derhalve mede
aanleiding zijn voor het toekennen van vorenbedoelde tegemoetkoming.De leden van de SP-fractie menen dat in de Zvw-registratie eenvoudig enige
standaardgegevens van de brillenglazen, zoals sterkte en soort (enkelvoudig
of multifocaal; de laatste zijn tweemaal zo duur), kunnen worden opgenomen,
voor zover deze gegevens al niet aanwezig zijn. Deze leden willen hierover
graag uitsluitsel. In dit verband vragen deze leden of de regering voornemens
is om de medisch noodzakelijke brillenglazen, contactlenzen en andere visuele
hulpmiddelen in het basispakket van de Zvw op te nemen, waardoor de kwestie
van «meerkosten» niet meer aan de orde is.Ten aanzien van brillenglazen en contactlenzen geldt dat deze tot 1 januari
2009 uitsluitend in aanmerking komen voor Zvw-vergoeding, indien het gaat
om hoge sterktes van meer dan 10 dioptrieën en indien het gaat om een
aanschaf binnen 12 maanden na de eerste aanschaf.Met ingang van 1 januari 2009 vindt een verbetering plaats in het
Zvw-pakket wat betreft de vergoedingsmogelijkheden van gezichtshulpmiddelen.
Deze verbetering is aangebracht omdat de nu nog in de Zvw bestaande vergoedingsmogelijkheid
voor brillenglazen betrekking heeft op aandoeningen waarvoor brillenglazen
niet de meest geëigende oplossing bieden. Met contactlenzen kan bij deze
aandoeningen een betere correctie worden bereikt dan met brillenglazen. Dit,
gecombineerd met het feit dat vergoeding van brillenglazen slechts in een
heel beperkt aantal gevallen plaatsvindt, heeft geleid tot de
beslissing brillenglazen met ingang van 1 januari 2009 niet langer uit
de Zvw te vergoeden. Per 2009 behoren uitsluitend contactlenzen tot de verzekerde
prestaties ingevolge de Zvw, voor zover er sprake is van een medisch indicatie.Bij de contactlenzen die met ingang van 1 januari 2009 voor vergoeding
op grond van de Zvw («het basispakket») in aanmerking komen, kan
het gaan om verschillende typen die de gezichtsscherpte corrigeren, zoals
corneale lenzen, scleralenzen en bandagelenzen met een visuscorrectie. Voorwaarde
is dat met de lenzen meer verbetering kan worden bereikt dan met brillenglazen.Per 2009 is het indicatiegebied voor lenzen:– een hoge refractieafwijking (meer dan 10 dioptrieën);– grote verschillen (meer dan 4 dioptrieën) in sterkte tussen
linker- en rechteroog (anisometropie);– sterke cilindervorming (hoog astigmatisme van meer dan 4 dioptrieën)– keratoconus en hoornvliestransplantatie.Ook wordt met ingang van 2009 omwille van de uitvoeringspraktijk de thans
nog geldende vervangingsregeling (uitsluitend vergoeding bij aanschaf binnen
twaalf maanden na de eerdere aanschaf), gewijzigd in een eigen bijdrage voor
contactlenzen. Anders dan de vervangingsregeling die passend was bij brillenglazen,
is deze eigen bijdrage toegesneden op de verstrekking van contactlenzen. Kort
samengevat luidt het antwoord op de vraag van de leden van de SP-fractie dus:
de hiervoor beschreven visuele hulpmiddelen worden op grond van de Zvw vergoed
en er is uit dien hoofde dus geen sprake van meerkosten.Deze wijziging van artikel 2.13 van de Regeling zorgverzekering is doorgevoerd
met de regeling van de Minister van VWS van 17 juli 2008, Z/VU-2864917
(Stcrt. 142).Zorgverzekeraars nemen in hun registratie in het kader van de Zvw, uiteraard
slechts gegevens op van verleende zorg of overige diensten die behoren tot
de verzekerde Zvw-prestaties. Omdat vergoeding uit hoofde van de Zvw gezien
het daarvoor geldende indicatiegebied slechts in een zeer beperkt aantal gevallen
zal plaatsvinden, vallen bijna alle contactlenzen buiten de Zvw-registratie
van de zorgverzekeraars.Om die reden is de door deze leden voorgestelde aanpassing van de Zvw-registratie
bij de zorgverzekeraars niet zinvol.In antwoord op de vraag van deze leden of de regering voornemens is het
wettelijk verzekerde pakket in de Zvw uit te breiden op het punt van de contactlenzen
en de brillenglazen, verwijst het kabinet naar de hiervoor vermelde verbetering
die met ingang van 1 januari 2009 gaat gelden. Er bestaan geen voornemens
de Zvw-prestaties op dit punt verder uit te breiden. De vergoeding van contactlenzen
in het kader van de Zvw blijft beperkt tot de hiervoor genoemde strikt medische
indicaties.Zijn de regering gegevens bekend over de overeenkomsten en/of verschillen
tussen de brillen en andere visuele hulpmiddelen die circa de helft van de
chronisch zieken en gehandicapten, alsook circa de helft van de overige Nederlanders
gebruiken, zo vragen de leden van de SP-fractie. Ook wijzen deze leden erop
dat van de Nederlandse bevolking boven 16 jaar 12% contactlenzen draagt
(www.specsavers.nl). Voor dit deel van de bevolking kan toch niet hetzelfde
argument van de regering gelden als dat voor een bril, namelijk dat deze lenzen
niet jaarlijks zouden behoeven te worden vervangen (Kamerstukken II, 2007/08,
29 689, nr. 188, blz. 9), zo menen deze leden.Tevens stellen deze leden over de meerjarige visuele hulpmiddelen, waaronder
(speciale) brillen, dezelfde vraag die zij ook hebben over het meerjarig gebruik
van hulpmiddelen. De vraag van de leden van de SP-fractie daarbij is of mensen
aan wie voor 2009 dergelijke hulpmiddelen voor meerjarig gebruik zijn verstrekt,
geen forfaitaire tegemoetkoming zullen krijgen. Wij begrijpen de vragen van deze leden zo dat zij er op doelen dat burgers
in het algemeen langer met hun brillen doen dan met hun contactlenzen. Dat
contactlenzen vaker vervangen (moeten) worden dan brillenglazen, is ons uiteraard
bekend.Daar staat tegenover dat in verreweg de meeste gevallen er geen medische
noodzaak bestaat om te kiezen voor contactlenzen in plaats van voor een bril.
In die situaties waarin geen medische noodzaak bestaat voor contactlenzen,
is het de eigen beslissing van mensen om voor contactlenzen te kiezen als
alternatief voor een bril. Hierbij kunnen voor hen praktische, cosmetische
of esthetische overwegingen de doorslag geven. Het gaat echter niet aan dat
in die situaties de meerkosten die het gevolg zijn van de eigen niet-medisch
noodzakelijke keuze voor contactlenzen, door de collectiviteit te compenseren.De passage in de brief van 29 april 2008 waarnaar deze leden verwijzen,
dient dan ook in dit licht te worden bezien.1
In verreweg de meeste gevallen is er geen medische noodzaak om voor contactlenzen
te kiezen en kiezen de mensen zelf voor contactlenzen. Met een keuze voor
een bril kunnen zij voorkomen dat zij jaarlijks geconfronteerd worden met
kosten voor contactlenzen. Zoals wij hiervoor hebben aangegeven zijn wij van
mening dat dergelijke jaarlijks terugkerende kosten die ontstaan door de eigen
vrije keuze van de mensen zelf en waarvoor geen medische redenen aanwezig
zijn, niet door de gemeenschap behoeven te worden gecompenseerd.Ten aanzien van de vraag van deze leden over de visuele hulpmiddelen die
uit hoofde van de Zvw vergoed worden en die gedurende meer dan een jaar worden
gebruikt, geldt hetgeen wij op een eerdere vraag van deze leden over meerjarig
hulpmiddelengebruik hebben geantwoord. De registratie van meerjarig hulpmiddelengebruik
zal door de Stuurgroep «Implementatie Wtcg» ter hand worden genomen
en het kabinet overweegt dit vraagstuk aan de commissie van onafhankelijke
deskundigen voor te leggen.De leden van de SP-fractie vragen voorts naar het risico van gevaarlijke
effecten in het verkeer door het te lang uitstellen van de aanschaf van nieuwe
brillenglazen bij verandering van de sterkte van de ogen, nu de brillenglazen
en andere visuele hulpmiddelen per 2009 niet langer via de fiscus aftrekbaar
zijn.Er is geen uitspraak te doen of het door deze leden bedoelde gevaarlijke
effect in het verkeer zich voordoet. Hierbij hebben de verkeersdeelnemers
bovenal hun eigen verantwoordelijkheid om in de gaten te houden dat hun gezichtsvermogen
goed gecorrigeerd blijft worden, zodat zij veilig aan het verkeer kunnen deelnemen,
ook als de sterkte van hun ogen verandert. Zij hebben er ook zelf veel voordeel
bij als hun gezichtsvermogen adequaat is gecorrigeerd met passende brillenglazen
of contactlenzen. Zij voorkomen daarmee immers dat zij door onvoldoende gezichtsvermogen
onverhoopt bij een verkeersongeval betrokken raken. Deze vermindering van
het risico op een verkeersongeval is naar onze mening voor de burger een voldoende
argument om in geval van een veranderd gezichtsvermogen, dit tijdig adequaat
te laten corrigeren met nieuwe brillenglazen of contactlenzen.De leden van de SP-fractie vragen of de regering zich er van bewust is
dat slechts 8% van de Nederlanders meer dan één bril
heeft ten opzichte van 43% van de bevolking in het Verenigd Koninkrijk
(VK). Deze leden wijzen er in dit verband op dat het bedrag dat per persoon
aan brillen wordt uitgegeven in het VK ongeveer de helft bedraagt van het
gemiddelde bedrag in Nederland. Heeft de regering een verklaring voor dit
verschil, zo vragen deze leden. Tot slot vragen deze leden welke
conclusies het kabinet hieruit trekt in vergelijking met het geneesmiddelenbeleid.De TNS NIPO Brillenbarometer van juli 2004, uitgevoerd in opdracht van
Specsavers Opticiens, geeft inderdaad aan dat in 2002 en 2003 8% van
de Nederlanders regelmatig van bril wisselen. Blijkens een bericht uit mei
2006 geplaatst op de door deze leden bedoelde website, geeft recenter onderzoek
aan dat niet 8% maar circa 36% van de Nederlanders minimaal
twee brillen zou hebben. Volgens dit onderzoek uit 2006 gaat het in het VK
om 44% van de bevolking die verschillende brillen heeft en draagt.
Overigens is ook het onderzoek uit 2006 uitgevoerd in opdracht van Specsavers
Opticiens.Er is het kabinet geen objectief – dat wil zeggen een niet in opdracht
van een op expansie gerichte optiekketen uitgevoerd – onderzoek bekend
naar de uit het onderzoek af te leiden prijsverschillen van brillen in Nederland
en in het VK en naar de achtergronden van dergelijke prijsverschillen. Wel
is op de door deze leden genoemde website een verwijzing gevonden naar onderzoek
dat in 2001 is uitgevoerd, eveneens in opdracht van Specsavers Opticiens.
In dat onderzoek uit 2001 wordt vermeld dat de gemiddelde prijs van een bril
in Nederland toen f 735 bedroeg en de gemiddelde prijs in het VK iets
meer dan de helft daarvan.Vanwege het ontbreken van objectief onderzoek over in casu het VK kunnen
de door deze leden genoemde prijsverschillen, voor zover ze al in die mate
aanwezig zijn, niet worden verklaard.Het komt het kabinet voor dat hier een taak zou kunnen liggen voor de
Europese consumentenorganisaties om het initiatief te nemen tot een vergelijkend
onderzoek.De leden van de fractie van de SP vragen naar aanleiding van de artikelsgewijze
toelichting op artikel 2, eerste lid, onderdeel a, van het concept Besluit
tegemoetkoming chronisch zieken en gehandicapten of de regering tot een verruiming
van haar eerdere standpunt inzake de aftrekmogelijkheid van visuele hulpmiddelen
via de nieuwe fiscale regeling is gekomen.Het gaat bij de toelichting op artikel 2, eerste lid, onderdeel a, van
het ontwerpbesluit over de hulpmiddelen die bepalend zijn voor de afbakening
van de groep chronisch zieken en gehandicapten. Dit artikel heeft geen betrekking
op de aftrek van uitgaven voor specifieke zorgkosten op grond van de voorgestelde
wijziging van de Wet op de Inkomstenbelasting 2001. Het betreft hier dus ook
geen verruiming van het standpunt van het kabinet over het in aanmerking nemen
van deze hulpmiddelen voor de specifieke zorgkosten op grond van het voorgestelde
artikel 6.17 van de Wet op de inkomstenbelasting 2001. De hulpmiddelen die
bepalend zijn voor de afbakening van chronisch zieken en gehandicapten worden
aangewezen bij ministeriële regeling en zijn te vinden in de brief en
de concept-ministeriële regeling die aan de Tweede Kamer zijn verzonden.1 Het gaat hier onder meer om visuele hulpmiddelen als
bedoeld in artikel 2.6, eerste lid, onderdeel f, van de Regeling zorgverzekering.
Hieronder vallen, indien is voldaan aan de zorginhoudelijke criteria die deze
regeling stelt, uitwendige hulpmiddelen ter correctie van stoornissen van
de visuele functie van het oog en van functies van aan het oog verwante structuren,
met uitzondering van brillenglazen of filterglazen inclusief montuur. Bij
zorginhoudelijke criteria kan bijvoorbeeld gedacht worden aan hoornvliesonregelmatigheden
ten gevolge van littekens na hoornvliestransplantatie of sterke graden van
brekingsafwijkingen met als regel van meer dan 10 dioptrieën. Daarnaast
vergoedt de zorgverzekeraar ook bijzondere optische hulpmiddelen, zoals bijvoorbeeld
telescoopbrillen, verrekijkbrillen, loepen. Al deze middelen worden meegenomen
in de afbakening voor de tegemoetkoming voor chronisch zieken
en gehandicapten. Verzekerden die deze hulpmiddelen nodig hebben komen daardoor
mogelijk in aanmerking voor een tegemoetkoming.De leden van de SP-fractie refereren aan de argumenten die door de staatssecretaris
van Financiën in het debat met de Tweede Kamer naar voren zijn gebracht
waarom het kabinet ervoor gekozen heeft om de premie voor een aanvullende
verzekering tegen ziektekosten niet voor fiscale aftrek onder de Wtcg in aanmerking
te laten komen. Een van de argumenten die door de staatssecretaris van Financiën
toen zijn genoemd betreft het feit dat de reikwijdte van een aanvullende verzekering
niet is gereguleerd en in beginsel dus onbeperkt is. Volgens de leden van
de SP-fractie zou dit obstakel gemakkelijk te verhelpen zijn met het stellen
van een maximale aftrek voor een aanvullende verzekering en deze leden vragen
of de regering tot een dergelijke oplossing bereid is.Zoals door de staatssecretaris van Financiën in het debat met de
Tweede Kamer al naar voren is gebracht, is het een duidelijke politieke keuze
van dit kabinet, dat onder de nieuwe, beperkte fiscale regeling van de Wtcg
alleen nog een aantal specifieke zorgkosten die met name door chronisch zieken
en gehandicapten worden gemaakt voor aftrek in aanmerking komen. De kosten
van een aanvullende verzekering kunnen niet als zodanig worden aangemerkt.
In wezen zijn dat geen buitengewone uitgaven, maar algemene kosten. De reden
dat het kabinet heeft gekozen voor beperking van de fiscale aftrek onder de
Wtcg tot alleen specifieke zorgkosten is dat het beschikbare budget voor de
tegemoetkoming in de meerkosten waar chronisch zieken en gehandicapten mee
worden geconfronteerd beter en gerichter bij deze doelgroep terecht komt.
Dat is de belangrijkste overweging die aan deze politieke keuze ten grondslag
ligt. De suggestie van de leden van de SP-fractie om een maximum te stellen
aan de aftrek van premie(s) voor een aanvullende verzekering doet daar niet
aan af. Daar komt bij dat met het stellen van een maximum aan de aftrekbaarheid
van premies voor een aanvullende verzekering deze kosten nog meer worden veralgemeniseerd
in plaats van specifiek gemaakt, gericht op de doelgroep van chronisch zieken
en gehandicapten. Tenslotte zou het handhaven van de aftrekbaarheid van premies
voor een aanvullende verzekering tot een aanzienlijke stijging van het budgettaire
beslag van de regeling leiden. Ter indicatie: in 2008 zal naar verwachting
voor meer dan 2 miljard euro aan premies voor een aanvullende zorgverzekering
in aftrek worden gebracht. Het handhaven van de aftrekbaarheid van deze premies
kost derhalve honderden miljoenen en zou betekenen dat in dat geval ook weer
heel veel geld terecht zou komen bij mensen die niet tot de doelgroep behoren.
Het kabinet ziet om deze redenen dan ook geen aanleiding om terug te komen
op de gemaakte keuze om premies voor een aanvullende verzekering tegen ziektekosten,
al dan niet gemaximeerd, uit te sluiten voor fiscale aftrek onder de Wtcg.De leden van de SP-fractie refereren aan het begeleidend schrijven van
17 november 2008 bij de toezending van het «Samenvattend Rapport
Uitvoering ZVW 2007 van de NZA», waarin de Minister van VWS opmerkt
dat zorgverzekeraars gebruikmaken van de mogelijkheden om indirect te sturen
op specifieke groepen verzekerden, bijvoorbeeld door het stellen van strenge
eisen bij de aanvullende verzekering. Deze leden vragen een toelichting op
deze opmerking. Verder vragen deze leden naar de inhoud en de gevolgen van
deze strengere eisen.Voor de basisverzekering geldt een acceptatieplicht; die geldt echter
niet voor aanvullende verzekeringen. Pakketsamenstelling, acceptatiebeleid
en premiestelling van een aanvullende verzekering behoren tot de eigen bevoegdheden
van de verzekeraar die de aanvullende verzekering aanbiedt. Een
aantal verzekeraars stelt dan ook eisen bij het afsluiten van een aanvullende
verzekering (medische selectie). In vergelijking met 2007 hebben enkele zorgverzekeraars
meer medische selectie ingevoerd. Dit beperkt zich momenteel echter tot de
meest uitgebreide aanvullende verzekeringen en tot de duurste aanvullende
tandverzekeringen. Zo hanteren verzekeraars bij de dure aanvullende tandverzekeringen
vaak een wachttijd, waardoor de vergoeding van kosten pas plaatsvindt na bijvoorbeeld één
jaar nadat de desbetreffende aanvullende verzekering is afgesloten. Een ander
voorbeeld is dat de verzekeraar van de verzekerde eist een gezondheidsverklaring
over te overleggen. Op basis hiervan kan het voorkomen dat een verzekerde
voor een bepaalde aanvullende verzekering door een verzekeraar wordt geweigerd
of een hogere premie moet betalen. Zorgverzekeraars kunnen op deze manier
indirect sturen op specifieke groepen verzekerden.Doordat verzekeraars eisen stellen, zou het afsluiten van een andere aanvullende
verzekering moeilijker kunnen worden, waardoor deze betreffende verzekerden
ook niet zo snel zullen overstappen naar een andere basisverzekering. De NZa
concludeert echter in de monitor Zorgverzekeringsmarkt 2008 dat het uiteindelijke
effect van de toegenomen medische selectie marginaal is.1 Uit een door de NZa gehouden enquête blijkt dat geen van de
verzekerden die serieus een overstap overwoog, hiervan heeft afgezien omdat
hij door de zorgverzekeraar werd geweigerd. Ook geeft slechts 0% tot
1% van de respondenten aan dat zij niet zijn overgestapt vanwege het
vermoeden dat zij niet zouden worden geaccepteerd vanwege hun gezondheid of
leeftijd. Dit staat gelijk aan de aantallen van 2007. De NZa volgt de ontwikkelingen
op dit vlak ook in 2009 nauwgezet.Voorts vragen de leden van de SP-fractie of in dit verband aan (bepaalde
groepen van) chronisch zieken en/of gehandicapten strengere eisen worden gesteld
door zorgverzekeraars en, zo ja, om welke groepen dat dan zou gaan.Er worden aan chronisch zieken of gehandicapten geen strengere eisen gesteld
door zorgverzekeraars voor de aanvullende verzekering. De eisen, zoals het
overleggen van een gezondheidsverklaring, zijn voor alle (aspirant-) verzekerden
gelijk. Het kan wel voorkomen dat de verzekeraar op basis van de ingevulde
gezondheidsverklaring de aanvullende verzekering voor de desbetreffende verzekerde
weigert af te sluiten of een hogere premie in rekening brengt. De NZa heeft
geconstateerd dat dit zich in 2008 beperkt tot de meest uitgebreide aanvullende
verzekeringen en tot de duurste tandartsverzekeringen.De leden van de SP-fractie vragen verder of strengere eisen, die mogelijk
door zorgverzekeraars voor de aanvullende verzekering worden gesteld, ook
tot hogere premies leiden en of chronisch zieken en gehandicapten die daarmee
worden geconfronteerd, voor deze kosten zouden moeten worden gecompenseerd.Over de meerkosten van een eventuele hogere premie voor een aanvullende
verzekering per (categorie van) chronische ziekte en handicap hebben wij geen
gegevens. Wij kunnen dan ook evenmin een uitspraak doen over aantallen chronisch
zieken en gehandicapten die hiermee mogelijk worden geconfronteerd in 2007
en 2008.Zoals hiervoor reeds is opgemerkt, is de premie voor de aanvullende verzekering
een verantwoordelijkheid van de zorgverzekeraars. Het kabinet is van mening
dat de concurrentie tussen zorgverzekeraars de premies voor aanvullende verzekeringen
op een aanvaardbaar niveau houden. De toegang tot een aanvullende verzekering
is eveneens een zaakvan de zorgverzekeraars, waarbij het kabinet
van oordeel is dat de zorgverzekeraars ook hier op verantwoorde wijze opereren.
Chronisch zieken en gehandicapten kunnen, net als andere verzekerden gebruik
maken van de aanvullende verzekering zonder een extra premieopslag. Het kabinet
is daarom van mening dat hier geen aanvullende maatregelen noodzakelijk zijn.De leden van de fractie van de SP vragen of de regering kan toezeggen
de aan de Tweede Kamer toegezonden amvb eveneens aan de Eerste Kamer te zenden
in het eerste kwartaal van 2009.De concept-amvb is aan de Tweede Kamer gezonden op 30 oktober 2008,
waarbij tevens een afschrift naar de Eerste Kamer is verzonden. Op 5 december
2008 is de amvb ter advisering aangeboden aan de Raad van State. Op grond
van artikel 25a, tweede lid, van de Wet op de Raad van State is dit conceptbesluit
op dit moment niet openbaar, het kan daarom nu niet opnieuw worden toegezonden.
Het streven is dat indien de Eerste Kamer instemt met het wetsvoorstel, de
amvb tegelijk met de wet met ingang van 1 januari 2009 in werking treedt.
Dit is ondermeer van belang voor de kortingen op de eigen bijdragen AWBZ en
Wmo.De leden van de SP-fractie wijzen erop dat met ingang van 2009 enkele
onderdelen uit de AWBZ vervallen, zoals ondersteunende begeleiding, waardoor
een eigen bijdrage, respectievelijk een korting daarop voor deze mensen dan
niet aan de orde is. Zij vragen of dit besluit een cumulatief effect kan hebben,
namelijk dat mensen behalve geen ondersteunende AWBZ-begeleiding ook niet
meer in aanmerking komen voor de forfaitaire toeslag.De per 1 januari 2009 te treffen pakketmaatregel strekt ertoe het
karakter van de AWBZ weer terug te brengen naar de oorspronkelijke bedoeling,
namelijk dat de AWBZ zich richt op de groep mensen met ernstige beperkingen
in hun dagelijks leven. De AWBZ is bedoeld voor de meest kwetsbare mensen
in onze samenleving. De pakketmaatregel houdt verder niet in dat ondersteunende
begeleiding wordt geschrapt, maar dat deze zorg als onderdeel van de nieuwe
zorgfunctie begeleiding alleen nog voor mensen met matige of zware beperkingen
op bepaalde terreinen voor rekening van de AWBZ komt. De nieuwe zorgfunctie
begeleiding richt zich straks op het bevorderen van de zelfredzaamheid. Begeleiding
die uitsluitend is gericht op maatschappelijke integratie (bijvoorbeeld vrijetijdsbesteding,
uitstapjes, wandelen), valt per 1 januari 2009 niet meer onder de AWBZ.
Hiervoor geldt dat mensen zo veel mogelijk dingen zelf blijven doen, al dan
niet samen met hun eigen netwerk, zodat onnodige medicalisering wordt tegengegaan
en zelfstandigheid bevorderd wordt. Het blijkt dat een beroep doen op wat
mensen nog wél kunnen, bijdraagt aan het behoud van die capaciteit
of restcapaciteit, terwijl het overnemen van taken ertoe leidt dat mensen
passief worden.Over de toekomst van de AWBZ in zijn algemeenheid en de pakketmaatregelen
in het bijzonder, hebben de bewindslieden van VWS deze zomer uitvoerig met
uw Kamer van gedachten gewisseld. Het geen beroep meer kunnen doen op begeleiding
voor rekening van de AWBZ kan inderdaad betekenen dat deze mensen niet voor
een forfaitaire toeslag in aanmerking komen als zij niet aan de andere criteria
voldoen. Maar dat volgt dus ook logischerwijs uit de doelstellingen van de
AWBZ-pakketmaatregelen.De leden van SP-fractie vragen naar de neveneffecten van de afschaffing
van de buitengewone uitgavenregeling op de hoogte van de eigen bijdrage. Zij
wijzen erop dat in het bijzonder voor 65-minners zal gelden dat
vanaf 2011 hun eigen bijdrage zal stijgen. Zij vragen naar de effecten
en of de regering voornemens is deze te compenseren.De eigen bijdrage voor intramurale zorg wordt in de huidige situatie vastgesteld
op basis van het verzamelinkomen plus een correctie voor de buitengewone uitgaven.
Met andere woorden, de afschaffing van de buitengewone uitgavenregeling heeft
geen invloed op de hoogte van het bijdrageplichtig inkomen, noch op de hoogte
van de eigen bijdrage voor intramurale zorg.Dit is anders voor de extramurale zorg, omdat de hoogte van de eigen bijdrage
voor deze vorm van zorg gebaseerd is op het verzamelinkomen. De afschaffing
van de buitengewone uitgavenregeling in 2009 verhoogt het (verzamel)inkomen
waarover in 2011 de eigen bijdrage wordt berekend. Dit betekent dat de eigen
bijdrage voor mensen die van extramurale AWBZ/Wmo-zorg gebruikmaken, kan stijgen.
Hierbij zij evenwel bedacht dat dit effect voor veel mensen niet merkbaar
zal zijn. Allereerst geldt dit voor mensen die geen gebruik maakten van de
buitengewone uitgavenregeling of mensen die na 1 januari 2009 van de
extramurale AWBZ/Wmo zorg gebruik zijn gaan maken. Voor hen kan de eigen bijdrage
zelfs lager uitvallen. Maar zelfs voor mensen met aftrek voor buitengewone
uitgaven en gebruik van extramurale AWBZ/Wmo zorg voor 1 januari 2009,
is het de vraag of zij er iets van merken. Dat komt doordat de inkomensafhankelijke
bijdrage pas verschuldigd is boven een drempelinkomen (65-plus alleenstaand: € 14 812;
65-plus gehuwd: € 20 431; 65-min alleenstaand: € 21 703
en 65-min gehuwd € 26 531). Voor 65-plussers met een alleen
AOW-uitkering of met een beperkt aanvullend pensioen zal het vervallen van
de buitengewone uitgavenregeling daarom ook als zij gebruik maken van de aftrek
voor buitengewone uitgaven en zorg voor 1 januari 2009 geen effect hebben
op de hoogte van de eigen bijdrage. Voor hogere inkomens kan dit het geval
zijn, maar wordt het effect gemitigeerd door de korting van 33%. Voor
65-minners is relevant dat het drempelinkomen is verhoogd met € 5 000,
waardoor het effect van de inkomensafhankelijke bijdrage pas bij een hoger
inkomen merkbaar wordt. Ook hier geldt dat de korting van 33% een mitigerend
effect heeft.De leden van de SP-fractie vragen of het klopt, dat tot nu toe teruggave
ten gevolge van de buitengewone uitgavenregeling buiten de vaststelling van
de eigen bijdrage AWBZ wordt gelaten. Voorts vragen deze leden of de overheveling
van de aftrekbare eigen bijdrage naar een automatische korting hier iets in
zal veranderen.Deze teruggaaf heeft inderdaad geen invloed op de hoogte van de eigen
bijdrage voor intramurale of extramurale zorg. Ook de door de leden van de
SP-fractie genoemde verandering naar een automatische korting heeft hier geen
invloed op.De leden van de SP-fractie vragen of er als gevolg van deze stelselwijziging
negatieve of onbedoelde neveneffecten optreden op te ontvangen toeslagen dan
wel te betalen eigen bijdragen. Daarnaast constateren deze leden dat als gevolg
van een sterk beperkte buitengewone uitgavenregeling in 2009 ten opzichte
van 2008 het verzamelinkomen hoger kan uitvallen. Zij wijzen erop dat het
verzamelinkomen ook van toepassing is op de huur-, zorg- en kindertoeslagen
en dus kan leiden tot een lagere toeslag. Zij vragen het kabinet hoe voorkomen
gaat worden dat miljoenen mensen in 2010 een deel van de toeslagen moeten
terugbetalen.In de huidige buitengewone uitgavenregeling loopt de volledige compensatie
via de fiscaliteit. Door het opvoeren van kosten binnen de buitengewone uitgavenregeling,
wordt het verzamelinkomen verlaagd. Dit geeft betrokkenen in veel gevallen
ook recht op een hoger bedrag aan huurtoeslag, zorgtoeslag, kinderopvangtoeslag
en kindgebonden budget. Tegelijkertijd hoeven betrokkenen veelal minder eigen
bijdrage AWBZ/Wmo te betalen.In de nieuwe regeling loopt het grootste deel van de compensatie van uitgaven
niet langer via de fiscale route, al is nog wel sprake van een nieuwe fiscale
regeling als compensatie van bepaalde specifieke kosten. De doorwerking op
het verzamelinkomen wordt hiermee ingeperkt. Dit kan er toe leiden dat betrokkenen –
in vergelijking met de huidige situatie met aftrek van buitengewone uitgaven –
minder recht op huurtoeslag, zorgtoeslag, kinderopvangtoeslag en kindgebonden
budget hebben, en juist meer eigen bijdragen AWBZ gaan betalen. Voor betrokkenen
brengt dit in veel gevallen negatieve inkomenseffecten met zich mee. Vanwege
het relatief steile afbouwtraject bij de huurtoeslag doen deze zich met name
voor bij gebruikers van de buitengewone uitgavenregeling met een inkomen in
het afbouwtraject van de huurtoeslag. Deze effecten zijn meegenomen bij de
berekening van de inkomenseffecten zoals gepresenteerd in de brief van brief
van 7 oktober jongstleden1.Het gaat hierbij overigens niet om onbedoelde effecten. Door de huidige
doorwerking van de BU-aftrek op toeslagen en eigen bijdragen AWBZ/ Wmo is
er een groot verschil in de mate waarin kosten worden gecompenseerd. Het feit
dat er fiscale aftrek is leidt voor betrokken huishouden tot een groter recht
op huurtoeslag, zorgtoeslag, kinderopvangtoeslag en kindgebonden budget. Bovendien
loopt het effectieve voordeel van binnen de buitengewone uitgavenregeling
opgevoerde kosten op tot meer dan 100%, met name voor huishoudens in
het afbouwtraject van de huurtoeslag. Wij achten dit een ongewenste situatie,
die in de nieuwe regeling grotendeels wordt rechtgezet. Hierbij kan bovendien
nog worden aangetekend dat de hierdoor vrijgevallen middelen bij toeslagen
en eigen bijdragen AWBZ/Wmo (circa € 0,3 miljard) weer worden ingezet
in het kader van de Wtcg.Wat betreft de vraag hoe voorkomen gaat worden dat miljoenen mensen in
2010 een deel van toeslag moeten terugbetalen, merken wij het volgende op.
Het uitgangspunt van de wet, zoals die door de wetgever ten aanzien van toeslagen
is vormgegeven, is de eigen verantwoordelijkheid van de burger om een wijziging
in zijn inkomen – in dit geval het vervallen van een aftrek –
zelf door te geven.Uiteraard zal de Belastingdienst – daar waar kan – de burgers
die het aangaat ondersteunen. Zo ontvangen burgers bij de voorlopige aanslag/teruggaaf
inkomstenbelasting 2009 een mededeling over de wijzigingen per 1 januari
2009. Hierin staat aangegeven dat de afschaffing van de BU en de invoering
van de nieuwe fiscale regeling gevolgen kan hebben voor toeslagen.Daarnaast zal tegelijkertijd met de verzending van de uitnodiging tot
het doen van de aangifte inkomstenbelasting over 2008, die in januari 2009
plaatsvindt, een toelichting worden verzonden waarin burgers eveneens gewezen
worden op de gevolgen van de wijzigingen in de fiscaliteit voor toeslagen.
Via internet zal de burger worden ondersteund om het effect van de wijziging
uit te rekenen. Ten slotte zullen burgers voor wie de consequenties het grootst
zijn, door de Belastingdienst worden benaderd.Doordat de actie veel reacties kan oproepen en het feit dat deze actie
samenloopt met onder andere de campagne rond de aangifte inkomstenbelasting
2008, het verzenden van voorlopige aanslagen inkomstenbelasting 2009 en het
verzenden van de voorlopige toekenningen van toeslagen over 2009 kunnen er
gevolgen zijn voor de bereikbaarheid van de Belastingtelefoon, ondanks een
verruimde openstelling. De leden van de SP-fractie vragen hoe nu precies de bruto respectievelijk
netto compensatie is voor arbeidsongeschikten.In de nieuwe regeling is sprake van een tegemoetkoming voor alle arbeidsongeschikten
die een arbeidsuitkering ontvangen van het UWV (WIA, WAO, WAZ dan wel Wajong)
en ten minste 35% arbeidsongeschikt zijn. De hoogte hiervan is voor
alle rechthebbenden netto € 350. Over deze tegemoetkoming moet wel
inkomstenbelasting worden betaald, die onder de eindheffing valt. Het gaat
hier om 50,6%, zodat € 177 belasting moet worden betaald
en de totale bruto tegemoetkoming uitkomt op € 527. Doordat gekozen
is voor een tegemoetkoming onder de eindheffing, houdt iedere rechthebbende
netto evenveel over van dit bedrag. Ook telt de tegemoetkoming niet mee voor
het verzamelinkomen. Zo wordt voorkomen dat de tegemoetkoming weer deels wordt
afgeroomd door de doorwerking die een hoger verzamelinkomen heeft op inkomensafhankelijke
regelingen als huurtoeslag, zorgtoeslag, kinderopvangtoeslag en kindgebonden
budget. Ook heeft de tegemoetkoming geen gevolgen voor te betalen eigen bijdragen
AWBZ/Wmo en het eventuele recht op (aanvullende dan wel bijzondere) bijstand.De leden van de SP-fractie constateren dat in de brief van 7 oktober
jongstleden1 sprake is van een groter aantal
extramurale huishoudens met negatieve inkomenseffecten in vergelijking met
de gepresenteerde cijfers in de brief van 9 april jongstleden2. Zij vragen het kabinet uit te leggen hoe dit komt,
dan wel of zij een denkfout maken bij deze constatering.De leden van de SP-fractie constateren terecht dat de brief van 7 oktober
een groter aantal huishoudens met negatieve inkomenseffecten meldt dan eerder
in de brief van 29 april waren gemeld. De verklaring hiervoor is dat
de verwachtingen omtrent de inkomenseffecten in de brief van 29 april
2008 waren gebaseerd op voorlopige cijfers over gebruik van de buitengewone
uitgavenregeling in 2006, die vervolgens zijn geëxtrapoleerd naar 2008
en 2009. Volgens deze cijfers zou het totaal geraamde budgettair beslag van
de buitengewone uitgavenregeling in 2008 uitkomen op circa € 1,6
miljard. De inkomenseffecten in de brief van 7 oktober 2008 zijn gebaseerd
op extrapolatie van voorlopige cijfers over gebruik van de buitengewone uitgavenregeling
in 2007, waarbij het geraamde budgettair beslag van de buitengewone uitgavenregeling
uitkomt op ongeveer € 2,4 miljard. Deze toename van het geraamde
budgettair beslag van de huidige buitengewone uitgavenregeling brengt met
zich dat – ceteris paribus – afschaffen van de buitengewone uitgavenregeling
meer en grotere negatieve inkomenseffecten heeft.Overigens heeft het kabinet tegelijkertijd met het bekend worden van de
verdere oploop van de buitengewone uitgavenregeling besloten om meer geld
uit te trekken voor reparatie van koopkrachteffecten. Voor een deel is meer
geld beschikbaar gekomen voor reparatie binnen de Wtcg (bijvoorbeeld extra
geld voor de intramurale bevolking; verhoging van de forfaits voor chronisch
zieken en gehandicapten; verhoging van de forfaits voor arbeidsongeschikten;
handhaven van een beperkte vermenigvuldigingsfactor voor 65-minners met een
geleidelijk overgangstraject). De inkomenseffecten van deze maatregelen zijn
verwerkt in de cijfers over aantallen huishoudens die er op vooruit dan wel
achter uit gaan, gepresenteerd in de brief van 7 oktober jongstleden.
Voor een deel is meer geld uitgetrokken voor reparatie van koopkrachteffecten
van kwetsbare groepen als ouderen en lage inkomens buiten de Wtcg (waaronder
verhoging van de zorgtoeslag voor alleenstaanden en verhoging van de AOW-tegemoetkoming).
De maatregelen binnen het kader van de Wtcg zijn wel meegenomen bij de op
7 oktober gepresenteerde inkomenseffecten van de overgang
van buitengewone uitgavenregeling naar Wtcg, de meer generieke maatregelen
(ter waarde van € 360 miljoen) zijn niet meegenomen. De feitelijke
inkomenseffecten van het totale pakket zijn dus positiever dan de cijfers
gepresenteerd in de brief van 7 oktober jongstleden over de inkomenseffecten
van de overgang van buitengewone uitgavenregeling naar de Wtcg sec.De leden van de SP-fractie vragen waarom de regering geen langzamere afbouw
van de vermenigvuldigingsfactor voor 65-minners heeft overwogen.Het kabinet is van mening dat naar zijn aard een hoge vermenigvuldigingsfactor
voor 65-minners ongewenst is, omdat deze leidt tot een onevenredig hoge vergoeding
voor 65-minners. In de eerste en tweede schijf betalen zij immers een duidelijk
hoger belastingtarief dan 65-plussers, waarmee het marginale tarief in combinatie
met de vermenigvuldigingsfactor leidt tot een compensatie van 70%-90%
van de opgevoerde kosten boven de drempel. Met de doorwerking in toeslagen,
met name van de huurtoeslag die een relatief steil afbouwtraject kent, en
eigen bijdrage AWBZ komt de vergoeding zelfs in veel gevallen boven de 100%.
Het handhaven op een hoger niveau dan de nu voorgestelde factor 1,4 perkt
weliswaar negatieve inkomenseffecten in, maar tegen de prijs van het handhaven
van een sterk ongelijke vergoeding van kosten en in bepaalde gevallen overcompensatie
van kosten. Het kabinet acht dit ongewenst.Dit neemt niet weg dat het kabinet zich er terdege van bewust is dat inperken
van de vermenigvuldigingsfactor voor 65-minners tot aanzienlijke negatieve
inkomenseffecten leidt bij huishoudens met hoge specifieke zorgkosten. Om
deze inkomenseffecten te mitigeren, is gekozen voor een overgangstraject,
waarbij in 2009 nog sprake is van de huidige vermenigvuldigingsfactor van
2,13, in 2010 van 1,77, waarna pas in 2011 het niveau van 1,4 wordt bereikt.
Verlenging van dit overgangstraject zou er toe leiden dat langer sprake is
van de hierboven aangeduide overcompensatie van kosten. Ook dit acht het kabinet
ongewenst.De leden van de SP-fractie vragen zich af in hoeverre bij de gepresenteerde
159 000 mensen die er meer dan 5% op achteruit gaan, rekening
is gehouden met een cumulatie van effecten, en hoe het schrappen van de aftrekpost
brillen en visuele hulpmiddelen hierbij een rol speelt.Bij de berekende inkomenseffecten gaat het om een integraal beeld, waarbij
niet alleen rekening is gehouden met het directe effect van de aftrek van
buitengewone uitgaven op het te betalen belastingbedrag, maar ook met de doorwerking
in alle relevante inkomensafhankelijke regelingen als huurtoeslag, zorgtoeslag,
kinderopvangtoeslag en kindgebonden budget, alsmede de doorwerking in de te
betalen eigen bijdrage AWBZ/Wmo. Verder is ook rekening gehouden met het schrappen
van aftrekposten als brillen en aanverwante visuele hulpmiddelen en uitvaartkosten.Van de ongeveer 159 000 huishoudens die er meer dan 5% op
achteruit gaan, hebben circa 101 000 huishoudens te maken met het vervallen
van aftrekposten als brillen en uitvaartkosten. Het kabinet heeft expliciet
gekozen om deze aftrekposten te schrappen, omdat zij niet specifiek zijn voor
chronisch zieken en gehandicapten. Bij de overige 58 000 huishoudens
die er meer dan 5% op achteruit gaan, gaat het om 28 000 huishoudens
die te maken hebben met doorwerking van fiscale aftrek in de huurtoeslag,
waarbij veelal sprake is van meer dan 100% compensatie in de huidige
situatie. De leden van de SP-fractie vragen of nog onderzocht zal worden hoeveel
personen van de 23% chronisch zieken en gehandicapten die volgens de
VEKTIS-criteria niet en volgens andere criteria wel tot de groep van chronisch
zieken en gehandicapten behoren en in eerdere jaren wél gebruik maakten
van de (T)BU, nu buiten alle regelingen vallen. Daarnaast vragen deze leden
of is voorzien in een meting van de effecten van dit wetsvoorstel. Zal er
onderzoek in gang worden gezet aan de hand waarvan na bijvoorbeeld één
jaar te meten is hoe dan het niet-gebruik is van de nieuwe regeling ten opzichte
van het huidige, zoals onder ander gepubliceerd in A. van de Brink-Muinen,
P. Spreeuwenberg & P.M. Rijken, «Kerngegevens Maatschappelijke situatie
2006: hoofdstuk 7 Financiële situatie» (NPCG, juli 2007; pagina
81–102; www.nivel.nl).De door SP aangehaalde 23%, die volgens de VEKTIS-criteria niet
chronisch ziek zijn, en volgens andere criteria wel, is bepaald door koppeling
van het zogenoemde POLS-bestand van het CBS aan verzekerdengegevens die bekend
zijn bij Vektis. Van deze mensen is niet bekend in hoeverre zij nu gebruik
maken van de (Tegemoetkomingsregeling) buitengewone uitgaven. Het kabinet
wil wel nogmaals in herinnering roepen dat van de extramurale huishoudens
die in aanmerking komen voor de forfaitaire tegemoetkoming thans circa een
derde geen gebruik maakt van de huidige buitengewone uitgavenregeling. Daarnaast
wijst het kabinet er -wellicht ten overvloede- op dat het de beoogde verbetering
van de afbakening voortvarend ter hand zal nemen. Mocht die verbeterde afbakening
onverhoopt niet op tijd gereed zijn, het bereid is om alternatieven te bezien.
Een van de alternatieven die in elk geval zal worden bezien betreft het uitkeren
van forfaits met terugwerkende kracht.Het is wel de bedoeling te bezien of het mogelijk is om via het Panel
Chronisch zieken en Gehandicapten (NPCG) van het Nivel – dat ook voor
de periode 2009–2011 gesubsidieerd wordt door VWS en SZW – na
te gaan in hoeverre chronisch zieken en gehandicapten beter worden bereikt
met de Wtcg dan met de huidige buitengewone uitgavenregeling. Nagegaan kan
worden in welke mate chronisch zieken en gehandicapten baat hebben bij de
verschillende specifiek op hen gerichte onderdelen van de Wtcg (de forfaitaire
tegemoetkoming; de nieuwe fiscale regeling; de automatische korting op eigen
bijdragen AWBZ), dan wel voldoen aan de criteria voor generieke compensatie
(boven de 65 jaar; arbeidsongeschiktheidsuitkering bij arbeidsongeschiktheid
van tenminste 35%). Binnen dit panel is reeds informatie bekend over
huidig gebruik van de buitengewone uitgavenregeling.De leden van de SP-fractie vragen zich af – naar aanleiding van
een in de technische briefing aan de Eerste Kamer geschetst voorbeeld waarbij
een burger op bijstandniveau er vanaf 1 januari 2009 er ruim 20
euro op achteruit gaat – het beroep op bijzondere bijstand zal toenemen
als gevolg van de overgang van buitengewone uitgavenregeling naar de Wtcg.
Ook willen zij weten in hoeverre met de gemeenten of VNG is overlegd omtrent
eventuele gevolgen van de Wtcg ook voor het Gemeentefonds.Allereerst willen wij toelichten dat het aangehaalde voorbeeld betrekking
heeft op de specifieke situatie van een bijstandsgerechtigde die – naast
een aanvullende verzekering – € 720 aan specifieke kosten
heeft en die in aanmerking komt voor een gemiddeld forfait van € 300.
De meeste bijstandsgerechtigden zullen, voor zover zij al gebruik maken van
de buitengewone uitgavenregeling, veelal lagere (specifieke) uitgaven hebben,
en hiermee verbonden ook beperktere inkomenseffecten. In de tweede plaats
geeft het geschetste inkomenseffect de structurele situatie weer, waarin de
vermenigvuldigingsfactor voor 65-minners niet langer 2,13 is, maar 1,4. Met
andere woorden het inkomenseffect van € 20 zal zich
pas voordoen in 2011. In de jaren 2009 en 2010 zal het effect veel kleiner
zijn als gevolg van de afbouw van de vermenigvuldigingsfactor.In de derde plaats staat tegenover dit genoemde specifieke inkomenseffect
van de overgang van buitengewone uitgavenregeling naar Wtcg ook een pakket
van meer generieke maatregelen, waarvan het genoemde voorbeeldhuishouden profiteert.
Zo neemt voor deze persoon – door verlaging van het normpercentage van
3,5% naar 2,7% – de zorgtoeslag toe met circa € 150
op jaarbasis.In de vierde plaats is het zeer aannemelijk dat het geschetste voorbeeldhuishouden
in de huidige situatie geen gebruik maakt van de buitengewone uitgavenregeling,
maar nu reeds een beroep doet op bijzondere bijstand. De reden daarvan is
dat het voorschieten van € 720 aan specifieke kosten in afwachting
van fiscale compensatie in het hierop volgende jaar voor veel bijstandsgerechtigden
moeilijk is. Voor deze groep chronisch zieken zal zelfs minder snel de noodzaak
kunnen ontstaan om een beroep te doen op bijzondere bijstand, omdat zij nu
geen gebruik kunnen maken van de buitengewone uitgavenregeling maar wel kunnen
profiteren van de Wtcg.Al met al zijn in 2009 de totale koopkrachteffecten voor bijstandsgerechtigden
veel beperkter dan op grond van het ene aangehaalde voorbeeld lijkt en is
een toename van beroep op de bijzondere bijstand niet te verwachten. Een verhoging
van het gemeentefonds is dan ook niet aan de orde. De Wtcg is overigens ook
aan de orde geweest in regulier overleg tussen de verschillende betrokken
departementen en de VNG.De leden van de SP-fractie vragen waar het bedrag van € 50 miljoen,
dat is gereserveerd voor niet geïdentificeerde groepen chronisch zieken
en gehandicapten, op is gebaseerd.Het kabinet is van mening dat een budget van € 50 miljoen voldoende
is om de groep van chronisch zieken en gehandicapten adequaat af te bakenen.
De € 50 miljoen komt overeen met circa 10% van de nu beschikbare
ruimte voor de 1,8 miljoen chronisch zieken en gehandicapten die volgens de
huidige criteria een tegemoetkoming zullen ontvangen. Met het beschikbare
budget kan het aantal chronisch zieken en gehandicapten dat in aanmerking
komt voor een tegemoetkoming met 0,2 miljoen worden vergroot, indien dat nodig
mocht blijken te zijn. Het kabinet overweegt een commissie van onafhankelijke
deskundigen te laten kijken naar een verbetering van de afbakening. In de
eerste voortgangsrapportage zal het kabinet de Kamer hierover informeren.De leden van de SP-fractie vragen of is voorzien in een toets van het
resultaat van het overleg van de zorgverzekeraars waarmee tot de afgesproken
uniforme registratie van hulpmiddelen zal worden gekomen en of zij met ingang
van 2009 daarover beschikken.Zoals het kabinet in de brief van 18 november heeft gemeld, heeft
ZN recentelijk bij zijn leden navraag gedaan naar de stand van zaken bij de
hulpmiddelenregistratie.1 Doel van de navraag
was het verifiëren van de mogelijkheid op basis van de huidige hulpmiddelenregistratie
het gebruik van hulpmiddelen te hanteren als afbakeningscriterium voor chronisch
zieken en gehandicapten. In deze navraag is conform de Regeling tegemoetkoming
voor chronisch zieken en gehandicapten specifiek gevraagd of verzekeraars
hulpmiddelen op individueel verzekerden-niveau registreren.Bij brief van 6 november 2008 heeft ZN verslag gedaan van de uitkomsten
van de navraag. De uitkomst is dat alle verzekeraars aangeven dat het hulpmiddelengebruik
op individueel niveau wordt vastgelegd. Daarnaast is het mogelijk
om, conform de rubricering in de zogeheten 08-staten en met de nader gespecificeerde
uitzonderingen zoals hierboven aangegeven, tijdig gegevens aan te leveren
voor de uitvoering van de forfaitaire regeling. Met rubricering in de 08-staten
wordt bedoeld de indeling die het College voor zorgverzekeringen (CVZ) hanteert
bij zijn jaarlijkse uitvraag bij zorgverzekeraars hulpmiddelenzorg. Tegen
deze achtergrond hebben wij er vertrouwen in dat de hulpmiddelenregistratie
tijdig op orde is.Tijdens de plenaire behandeling van onderhavig wetsvoorstel in de Tweede
Kamer heeft het kabinet toegezegd dat de Stuurgroep «Implementatie Wtcg»
de registratie van meerjarig hulpmiddelengebruik op zal pakken.De leden van de SP-fractie vragen of de regering kan aangeven hoeveel
kosten gemoeid zijn met de afspraak dat de zorgverzekeraars kostendekkend
gecompenseerd zullen worden voor hun betrokkenheid bij invoering van deze
nieuwe regeling?Zorgverzekeraars krijgen een vergoeding voor de extra kosten die zij moeten
maken in het kader van de Wtcg. Wij hebben de Stuurgroep «Implementatie
Wtcg» gevraagd om ons te adviseren over de hoogte van deze vergoeding.
Aanvankelijk werd verondersteld dat het om een beperkt bedrag zou gaan, aangezien
de aanlevering van gegevens door zorgverzekeraars ook al plaatsvindt in het
kader van de risicoverevening. De hoogte van de tegemoetkoming is echter onderwerp
van nader beraad omdat ook het amendement Omtzigt daarop van invloed is.De leden van de SP-fractie vragen op welke wijze wordt voldaan aan het
maken van harde, meetbare en afdwingbare afspraken tussen ketenpartners in
de informatieketen en hoe deze gemonitord worden, aangezien dit een van de
adviezen is in de ketenuitvoerbaarheidstoets uitgevoerd door Berenschot. Daarnaast
vragen de leden van de SP-fractie hoe is voorzien in een goede frontoffice
bij het CAK, dat in het genoemde rapport ook van groot belang geacht wordt
voor het succes van de nieuwe regeling.Het ligt in de rede dat alle ketenpartners een projectplan voor de implementatie
van de Wtcg opstellen. Deze plannen worden op termijn samengevoegd tot een
geïntegreerd projectplan. Binnen deze plannen worden ook de afspraken
gemaakt over de aanlevering van data. Het is voorts de bedoeling dat de ketenpartners
ook zogeheten service level agreements met elkaar afsluiten. De monitoring
is een taak van de stuurgroep.Aan het CAK worden, mede voor de front-office, extra middelen ter beschikking
gesteld. Het CAK wordt daarmee in staat gesteld tijdig over voldoende, goed
opgeleide medewerkers te beschikken en investeringen in de benodigde infrastructuur
te doen. Daarnaast wordt naar mogelijkheden gezocht om het CAK zo veel mogelijk
te ontlasten, bijvoorbeeld door goede voorlichting via www.veranderingenindezorg.nl.De leden van de fractie van de SP vragen of de hoogte van de last onder
dwangsom op dezelfde wijze wordt bepaald als in het wetsvoorstel Aanvulling
van de Algemene wet bestuursrecht wordt voorgesteld voor de bestuurlijke boete1. Hier wordt de hoogte van deze boete afgestemd op de
ernst van de overtreding en de mate waarin deze de overtreders kan worden
verweten. Tevens vragen deze leden of de regering bij de hoogte van de dwangsom
net zoals voor de bestuurlijke boete in het wetsvoorstel Uitbreiding bestuurlijke
handhavingsinstrumenten volksgezondheid is voorgesteld, denkt aan een dwangsom
ter hoogte van € 900 000.2Het is belangrijk om onderscheid te maken tussen de handhavingsinstrumenten
bestuurlijke boete en de last onder dwangsom die bij dit wetsvoorstel wordt
voorgesteld. Bestuurlijke sancties worden doorgaans onderscheiden in herstelsancties,
respectievelijk bestraffende sancties. Deze sancties worden opgelegd naar
aanleiding van een overtreding. Herstelsancties zijn gericht op het beëindigen
of ongedaan maken van de overtreding of de gevolgen daarvan, dan wel het voorkomen
van herhaling. Bestraffende sancties, zoals de bestuurlijke boete, zijn gericht
op het bestraffen van de dader. Het kenmerk is dat zij worden opgelegd met
het oogmerk om de overtreder leed toe te voegen. Bij de hoogte wordt rekening
gehouden met de ernst van het delict en andere omstandigheden, zoals de mate
van verwijtbaarheid.In het wetsvoorstel Uitbreiding bestuurlijke handhavingsinstrumenten volksgezondheid
wordt voorgesteld voor de hoogte van de bestuurlijke boete in beginsel uit
te gaan van de jaarlijkse omzet van de desbetreffende instelling of beroepsbeoefenaar.
Per overtreding wordt bovendien gekeken naar de ernst ervan en naar andere
bijzondere omstandigheden. De maximale hoogte van de boete is vastgesteld
in de wet en is in sommige gevallen vastgesteld op € 300 000
terwijl de boete in andere gevallen € 33 500 bedraagt.In het wetsvoorstel Uitbreiding bestuurlijke handhavingsinstrumenten volksgezondheid
en het wetsvoorstel «Vierde tranche van de Awb» wordt de maximum
hoogte van een last onder dwangsom niet bij wet bepaald. De last onder dwangsom
is een herstellende sanctie en dient om de overtreder ertoe te dwingen een
concrete situatie te corrigeren binnen een redelijke termijn. De hoogte van
de last onder dwangsom wordt in het algemeen niet bij wet bepaald; de hoogte
is doorgaans afhankelijk van de vraag wat, gezien de specifieke kenmerken
van de betrokken overtreder, een voldoende hoog bedrag is om te kunnen verwachten
dat hij, liever dan dat te betalen, alsnog de wet naleeft.De leden van de fractie van de SP vragen van wie de gegevens over het
zorggebruik moeten komen die bepalend zijn voor de afbakening en, indien deze
gegevens afkomstig zijn van de zorgaanbieders, of het inmiddels gegroeide
harnas van aanwijzingsbevoegdheden ook ten opzichte van deze actoren geldt
en voldoende zal zijn.Bij de forfaitaire regeling worden gegevens gebruikt die zijn gebaseerd
op uniforme, geautomatiseerde bestanden op grond van de indicatie AWBZ en
zorggebruik van Zvw en huishoudelijke verzorging op grond van de Wmo.Voor de AWBZ-gegevens wordt uitgegaan van de indicatie door het CIZ. Hierdoor
is dus geen informatie nodig die door zorginstellingen wordt aangeleverd.
Wat betreft de Wmo, wordt gekeken naar huishoudelijke hulp. Deze informatie
is aanwezig bij het CAK, omdat het CAK de eigen bijdrage voor deze zorgvorm
int. Met betrekking tot de Zvw-gegevens komt de informatie van de zorgverzekeraars.
Dit betreft declaraties door zorgaanbieders inzake fysio- en oefentherapie,
revalidatiezorg, hulpmiddelengebruik, medicijngebruik en DBC’s.Het geven van een aanwijzing aan alle betrokken zorgaanbieders is niet
nodig. Zorgaanbieders hebben immers een sterke prikkel de gegevens aan zorgverzekeraars
aan te leveren, omdat zij anders geen geld ontvangen voor hun reeds geleverde
diensten. Het geven van een aanwijzing aan alle betrokken zorgaanbieders zou
bovendien onwerkbaar zijn aangezien de minister van VWS dan al deze zorgaanbieders
individueel zou moeten aanspreken op het aanleveren van hun gegevens aan de
zorgverzekeraar.De leden van de fractie van de SP hebben gevraagd of het klopt dat voor
burgers pas vanaf 1 november 2010, indien zij dan geen positieve
beschikking van het CAK hebben ontvangen, valt te verifiëren
op grond waarvan hen een beschikking voor forfait is geweigerd. Indien dit
het geval is, vragen deze leden zich af of, hoe, wanneer en door wie de burgers
hiervan op de hoogte worden gesteld. Wanneer dat niet het geval is, vragen
deze leden bij welke instantie burgers al eerder zekerheid kunnen verkrijgen
over het al dan niet te verwachten forfait en of de regering voornemens is
hierover de burger relevante voorlichting te geven.Het klopt dat door het amendement van het lid van de Tweede Kamer Omtzigt
burgers vanaf 1 november 2010 aan het CAK kunnen vragen op grond
waarvan zij al dan niet recht hebben op de tegemoetkoming voor chronisch zieken
en gehandicapten.1 Eerder is niet nodig omdat
het CAK vanaf 1 november 2010 de beschikkingen voor de forfaitaire
tegemoetkomingen gaat versturen. Eerder is het voor het CAK ook niet mogelijk
iemand op dit punt op een goede wijze van informatie te voorzien. Op uiterlijk
1 juli krijgt het CAK de benodigde gegevens van de zorgverzekeraars en
het CIZ. Het CAK heeft, gezien de naar schatting 1,8 miljoen rechthebbenden,
vier maanden nodig om deze gegevens te verwerken en op grond van deze gegevens
beschikkingen te zenden aan de rechthebbenden. In deze beschikking wordt vermeld
dat de verzekerde recht heeft op een tegemoetkoming en hoe hoog die is. Deze
beschikkingen zullen in ieder geval op 1 november 2010 klaar zijn om
verstuurd te worden en op dat moment kan het CAK aangeven of iemand recht
heeft op de tegemoetkoming. Mensen die geen recht hebben op een tegemoetkoming,
ontvangen geen beschikking. Het ministerie van VWS zal hier eind 2009/begin
2010 in de jaarlijkse voorlichtingscampagne ruim aandacht aan schenken.De leden van de fractie van de SP hebben gevraagd of de uitkomst bekend
is van het onderzoek naar de juridische implicaties van de CAK-Individuele
Beschikking op niveau B1. Deze leden vragen zich af wat zal worden gedaan
wanneer dit niet mogelijk blijkt en of er is voorzien in voldoende voorlichting
met betrekking tot de mogelijkheid in bezwaar te gaan bij het CAK tegen een
eventueel ten onrechte of onjuist genomen besluit.De beschikking wordt inderdaad op het zogeheten B1-niveau geschreven.
Daarnaast wordt de beschikking in het CAK-klantenpanel getest op leesbaarheid
en begrijpelijkheid. De beschikking zelf attendeert de cliënt op de mogelijkheid
in bezwaar te gaan. In de begeleidende folder wordt de cliënt uitgelegd
hoe hij dat moet doen. Verder wordt momenteel onderzocht of het mogelijk is
een voorbeeldbrief van een bezwaar of een bezwaarformulier op de CAK-website
te plaatsen.De leden van de fractie van de SP vragen of het advies op het concept
Besluit tegemoetkoming chronisch zieken en gehandicapten van het College bescherming
persoonsgegevens dat op 11 november 2008 is ontvangen aan de Eerste Kamer
kan worden gezonden.Het advies van het Cbp2 is als bijlage bij
deze memorie van antwoord gevoegd. Hierbij wil het kabinet er overigens op
wijzen dat de reactie op dit advies is verwerkt in de concept-amvb die op
dit moment bij de Raad van State aanhangig is en daarom op grond van artikel
25 van de Wet op de Raad van State niet openbaar is. Overigens is de concept
amvb op 30 oktober jongstleden aan de Tweede Kamer gezonden, waarbij
tevens een afschrift naar de Eerste Kamer is verzonden.De leden van de fractie van de SP vragen verder of kan worden aangegeven
aan welke bewaartermijn voor de gegevens in deze regeling wordt gedacht en
of de regeling al aan het Cbp is voorgelegd en wanneer de reactie is te verwachten. Aangezien het kabinet van mening is dat het van het grootste belang is
dat het verwerken van deze bijzondere persoonsgegevens veilig geschiedt, is
op verzoek van het Cbp, in afwijking van artikel 52, tweede lid, van de Wet
bescherming persoonsgegevens, toegezegd dat in dit geval ook de ministeriële
regeling, waarin technische standaarden en de bewaartermijnen worden vastgesteld,
ter advisering aan het Cbp zal worden voorgelegd. Dat is nog niet gebeurd,
omdat nog overlegd wordt met de ketenpartijen en het Cbp op welke wijze deze
technische standaarden en de bewaartermijnen het beste kunnen worden vastgelegd.
Als dit is vastgelegd zal het Cbp de tijd moeten worden gegund hierover een
oordeel te vormen en advies uit te brengen. Het doel is tenslotte dat beide
aspecten op de best mogelijke wijze worden geregeld. Uiteraard zal dit ruimschoots
voor 1 juli 2010, dat is de datum waarop zorgverzekeraars en het CIZ
hun gegevens aan het CAK dienen aan te leveren, geschieden. Het streven is
dit in het eerste kwartaal van 2009 af te ronden.De leden van de SP-fractie vragen de garantie dat de publiekscampagne
niet plaatsvindt voordat de wet door de Eerste Kamer is aangenomen.Conform de Richtlijn «communicatie bij niet aanvaard beleid»
is op de webportal www.veranderingenindezorg.nl momenteel feitelijke, globale
informatie over de Wtcg te vinden.1 Ook is duidelijk
aangegeven dat het hier om voorgenomen beleid gaat, waarbij de invoering afhankelijk
is van goedkeuring door de Tweede en Eerste Kamer. De huidige informatie is
bedoeld om vragen van pers, media en burgers naar aanleiding van publicaties
in de media te beantwoorden.Op dit moment komen wel al vragen over de Wtcg binnen. Onder auspiciën
van het ministerie van VWS vindt afstemming plaats tussen de telefonische
ingangen van het ministerie van VWS/publieksvoorlichting, Postbus 51, het
ministerie van Financiën/de Belastingtelefoon en het CAK, zodat iedereen
met dezelfde informatie naar buiten treedt.Uitgebreidere informatie over de Wtcg wordt na aanvaarding van de wet
door de Eerste Kamer op www.veranderingenindezorg.nl gepubliceerd. Ook wordt
dan in de huis-aan-huis bladen een advertentiepagina met informatie voor de
burger geplaatst.De leden van de SP-fractie vragen wanneer het beloofde webportal en de
rekenmodule voor gebruik gereed zijn.De webportal www.veranderingenindezorg.nl bevat sinds half juli 2008 (globale)
informatie over de Wtcg. Gelet ook op het antwoord op de voorgaande vraag
van de leden van de SP-fractie, zal eerst na aanvaarding van de Wtcg door
de Eerste Kamer de informatie worden uitgebreid. Het onderzoek naar de mogelijkheden
van de rekenmodule vordert gestaag. Een prototype van deze module is gereed
en wordt thans onder andere op gebruikersvriendelijkheid getest.De leden van de SP-fractie vragen om een zodanige aanpassing van de kernboodschap
van de communicatie dat mensen die conform de buitengewone uitgavenregeling
gemaakte ziektekosten van de belasting aftrokken, niet de indruk krijgen dat
zij onoorbaar gehandeld hebben. Daarnaast vragen de leden van de SP-fractie
duidelijk te maken dat de doelstelling van de Wtcg een andere is dan die van
de eerdere buitengewone uitgavenregeling.De kernboodschap waarop deze leden doelen is aangepast en luidt nu als
volgt:«Chronisch zieken en gehandicapten maken extra kosten in vergelijking
met andere groepen en daarom vindt het kabinet een financiële tegemoetkoming
voor deze groep van belang. Tot nu toe was het mogelijk buitengewone uitgaven
voor onder andere ziekten via de fiscus terug te krijgen. Velen
voor wie de huidige regeling is bedoeld, zoals chronisch zieken en gehandicapten
maken hiervan geen gebruik. Doordat ook anderen dan chronisch zieken en gehandicapten,
overigens conform de wetgeving, gebruik maakten van deze fiscale regeling,
werd deze te duur, terwijl het doel, compensatie voor chronisch zieken gehandicapten,
niet of onvoldoende werd gerealiseerd. De nieuwe regeling richt zich nu wel
op mensen die deze het hardst nodig hebben: de groep chronisch zieken en gehandicapten.
Zij worden doelgericht bereikt en hen wordt zo financiële ondersteuning
geboden.In verband met de nieuwe regeling vervalt met ingang van 1 januari
2009 de huidige buitengewone uitgavenregeling. Dit kan financiële consequenties
voor u hebben.»De kernboodschap wordt overigens niet letterlijk in de communicatiemiddelen
gebruikt, maar geeft de strekking van de nieuwe regeling weer.In de kernboodschap wordt niet inhoudelijk op de buitengewone uitgavenregeling
ingegaan, omdat in de communicatiemiddelen de Wtcg centraal staat. Van de
buitengewone uitgavenregeling wordt alleen vermeld dat deze vervalt.Naar aanleiding van een door de staatssecretaris van Financiën gemaakte
opmerking over advertenties om in 2008 nog even snel een begrafenispolis af
te sluiten om een fiscaal voordeel te kunnen behalen, vragen de leden van
de SP-fractie toe te lichten hoe het Ministerie van Financiën de burgers
heeft voorgelicht over de wijzigingen in de buitengewone uitgavenregeling
met ingang van 1 januari 2009. Deze leden vragen of het nu verzekeren
tegen deze onvermijdelijke kosten in de toekomst ook gezien zou kunnen worden
als een wijze investering door de burger ter voorkoming van eventuele te ontstane
schulden in de toekomst (mede door het vervallen van de aftrekbaarheid).Over de afschaffing van de buitengewone uitgavenregeling per 1 januari
2009 zijn de burgers eind 2007 reeds geïnformeerd bij de voorlichting
over de opgenomen maatregelen in het belastingplan 2008 (de afschaffing van
de buitengewone uitgavenregeling maakte daar onderdeel van uit). De vraag
of het nu, in 2008, verzekeren tegen de onvermijdelijke kosten van een begrafenis
als een wijze investering kan worden gezien ter voorkoming van eventuele schulden
in de toekomst, valt in zijn algemeenheid niet te beantwoorden. Het antwoord
daarop is immers afhankelijk van individuele omstandigheden en individuele
voorkeuren. De relevante vraag is of de overheid, via een fiscale aftrek,
een tegemoetkoming moet bieden in de begrafeniskosten van burgers. Hier geldt,
net als voor de premies van een aanvullende ziektekostenverzekering, dat begrafeniskosten
geen specifieke zorgkosten zijn, maar algemene kosten die iedereen (eens)
moet maken en derhalve niet voor aftrek onder de nieuwe beperkte fiscale regeling
van de Wtcg vallen.Waar de opmerking van de staatssecretaris van Financiën over het
afsluiten van een begrafenispolis in 2008 met name op doelde, was het advies
van uitvaartverzekeraars om nog dit jaar een koopsompolis voor een begrafenis
of crematie af te sluiten. Daarbij betaalt degene die een dergelijke polis
afsluit de kosten voor een uitvaartverzekering in zijn geheel en dat bedrag
kan vervolgens in 2008 nog volledig worden afgetrokken. Het gaat daarbij om
aanzienlijke bedragen (duizenden euro’s per belastingplichtige, mede
afhankelijk van de specifieke wensen voor de uitvaart) die in 2008 nog in
aftrek kunnen worden gebracht. De betrokkene moet natuurlijk wel over de benodigde
liquide middelen beschikken om dat in 2008 nog te kunnen betalen. Het moge
duidelijk zijn dat het met name mensen met de hogere inkomens zijn die daarvan
in 2008 nog zullen (kunnen) profiteren. Het zijn dit soort onbedoelde uitwassen
van de huidige buitengewone uitgavenregeling waar de staatssecretaris
van Financiën in het debat met de Tweede Kamer op doelde en waar het
kabinet met de Wtcg een einde aan wil maken.De leden van de SP-fractie vragen of het in de nota naar aanleiding van
het verslag aangehaalde SEO-onderzoek, waaruit zou blijken dat Nederland het
meest risicosolidair is, inmiddels beschikbaar is.Het onderzoek is op 21 oktober gepubliceerd op de website van SEO
(www.seo.nl/nl/publicaties/rapporten/2008/2008_48.html) onder de titel «Eigen
betalingen chronisch zieken en gehandicapten, een internationaal onderzoek».In het plenaire debat met de Tweede Kamer gaf de Staatssecretaris van
VWS in antwoord op een vraag van de CDA-woordvoerder aan dat voor de iets
verdere toekomst opties worden onderzocht voor integratie van de compensatieregeling
voor het verplichte eigen risico en de Wtcg. De leden van de SP-fractie vragen
of kan worden aangegeven in welk jaar naar verwachting de wetswijziging die
daarvoor nodig is, zal worden ingediend.Gezien de vraagstelling, gaan deze leden er vanuit dat beide compensatieregelingen
worden geïntegreerd. Die conclusie heeft het kabinet nog niet getrokken.
Wij willen eerst de opties voor integratie op hun consequenties onderzoeken.
Daarom kunnen wij thans nog geen uitspraak doen of en zo ja, in welk jaar
een wetswijziging noodzakelijk voor de integratie van de compensatie voor
het verplichte eigen risico en de Wtcg-tegemoetkomingen zal worden ingediend.
Onze huidige inschatting is dat, indien daartoe zou worden besloten, indiening
op zijn vroegst in 2010 kan plaatsvinden. Zoals in het debat met de Tweede
Kamer over het onderhavige wetsvoorstel ook is aangegeven, heeft een goede
uitvoering van de Wtcg, alsmede het realiseren van een verbeterde afbakening
van de doelgroepen van de forfaitaire tegemoetkoming nu prioriteit.In het plenaire debat met de Tweede Kamer op 12 november jongstleden,
gaf de Staatssecretaris van VWS in antwoord op een vraag van de SGP aan dat
zij ook kijkt of de PGB’s (van de Wmo) onder het budgettaire kader van
zorg in natura gebracht kunnen worden en niet meer als aparte subsidieregeling.
De leden van de SP-fractie vragen aan te geven hoe en wanneer dit zal gebeuren.In het kader van de AWBZ wordt door de bewindslieden van VWS overwogen
om een financieel kader te hanteren voor zowel zorg in natura als voor PGB.
In tegenstelling wat mogelijk uit de vraagstelling van de leden van de SP
zou kunnen worden afgeleid, gaat het daarbij niet om het PGB in het kader
van de de Wmo. Overigens is het onderbrengen van de zorg in natura en PGB
in een kader voor de uitvoering van de Wtcg irrelevant. Immers voor het forfait
is relevant de indicatie van het CIZ. Over de wijze waarop na indicatie zorg
wordt genoten (natura of pgb) maakt voor de uitvoering van de Wtcg niet uit.Zoals elders in de beantwoording is aangegeven kan vanwege een gebrek
aan landelijke uniforme registratie genoten PGB in het kader van de Wmo niet
meegenomen worden bij de afbakening. Dit is een van de onderwerpen die de
Stuurgroep Implementatie Wtcg ter hand zal nemen.De leden van de fractie van de ChristenUnie vragen inzicht in de omvang
van niet direct aan zorg gerelateerde kosten in het huidige stelsel, zoals
begrafeniskosten en adoptiekosten. Deze leden vragen tevens naar alternatieven
nu deze kosten niet meer aftrekbaar zijn in de nieuwe fiscale regeling. Deze kosten vallen onder de rubriek «Overige uitgaven» en
worden door de belastingplichtige vaak niet gespecificeerd. Om die reden is
hierover in de systemen van de Belastingdienst geen gedetailleerde informatie
beschikbaar. In 2007 is een dossieronderzoek gedaan onder een steekproef van
belastingplichtigen met «overige uitgaven». Op basis van deze
gegevens wordt het budgettair beslag van de opgevoerde begrafeniskosten en
adoptiekosten in 2008 geschat op respectievelijk € 100 miljoen en
bijna € 4 miljoen. Over de ontwikkeling van deze bedragen zijn geen
gegevens bekend.De minister van Justitie heeft bij brief van 24 november 2008 de
Tweede Kamer geïnformeerd over de vormgeving van een niet-fiscale adoptieregeling.1 Die regeling zal per 1 januari 2009 in werking
treden, indien nodig met terugwerkende kracht. Wat betreft de begrafeniskosten
merken we op dat deze niet passen in een regeling die tegemoet wil komen aan
de specifieke kosten voor de groep chronisch zieken en gehandicapten. Voor
deze kosten zijn uiteraard al langer alternatieven voorhanden, men kan zich,
indien gewenst, tegen deze kosten verzekeren.De leden van de fractie van de ChristenUnie vragen welke toezeggingen
er zijn gedaan voor mensen met adoptiekosten.Zoals hiervoor reeds is opgemerkt, heeft de minister van Justitie op 24 november
2008 een brief aan de Tweede Kamer gezonden waarin de voornemens van de nieuwe
regeling voor adoptie uiteengezet worden.De minister zet in deze brief uiteen dat conform het advies van de commissie
lesbisch ouderschap en interlandelijke adoptie, adoptieouders zullen worden
tegemoetgekomen in de gemaakte kosten met betrekking tot interlandelijke adoptie.
Deze tegemoetkoming zal, onder in die brief aangegeven voorwaarden, worden
uitbetaald na de aankomst van het geadopteerde kind in Nederland. Deze tegemoetkoming
zal bestaan uit een inkomensonafhankelijke bijdrage van € 3 700,–.
Deze regeling zal worden uitgevoerd door het Agentschap SZW. De uitvoering
van deze regeling zal relatief eenvoudig zijn. Adoptieouders krijgen van de
vergunninghouder een bewijs van afgeronde adoptie en een aanvraagformulier
voor de tegemoetkoming. Met de verklaring van afgeronde adoptie en een bewijs
van inschrijving bij de GBA kunnen de adoptieouders de tegemoetkoming aanvragen
bij het Agentschap SZW. Er zal een wettelijke grondslag voor deze regeling
worden gecreëerd en de regeling zal worden uitgewerkt in een algemene
maatregel van bestuur. De regeling zal (naar verwachting met terugwerkende
kracht) per 1 januari 2009 in werking treden. Bij het vormgeven van de
regeling zal ook bezien worden hoe wordt omgegaan met ouders die al voor 1 januari
2009 (deels) de kosten voor adoptie als buitengewone uitgaven hebben opgevoerd,
maar bij wie de adoptie pas na 1 januari 2009 is afgerond.De leden van de fractie van de ChristenUnie vragen naar de positie van
ontvangers van mantelzorg.Het kabinet veronderstelt dat de leden van de fractie in concreto vragen
of het ontvangen van mantelzorg op enigerlei wijze van invloed is bij de bepaling
van het recht op een forfaitaire tegemoetkoming. Ten aanzien hiervan wil het
kabinet het volgende opmerken. Voor de bepaling van het recht op de forfaitaire
tegemoetkoming zijn objectieve gegevens nodig die landelijk op uniforme wijze
worden geregistreerd. Er bestaat op dit moment geen dekkende landelijke registratie
van de verleende mantelzorg. Hierdoor is het thans helaas niet mogelijk om
mantelzorg te gebruiken als criterium voor de bepaling van het recht op een
forfaitaire tegemoetkoming. De Stuurgroep «Implementatie Wtcg»
zal onderzoeken of het mogelijk is om binnen afzienbare termijn mantelzorg
mee te nemen als criterium voor het bepalen van het recht op een forfaitaire
tegemoetkoming. Volledigheidshalve wil het kabinet opmerken dat
bij de bepaling van het recht op het zogeheten mantelzorgcompliment weliswaar
gebruikt wordt gemaakt van gegevens van het CIZ, maar dat er geen dekkende
landelijke registratie van de verleende mantelzorg bestaat. Het is immers
de zorgvrager zelf die bepaalt of hij aan de Sociale Verzekeringsbank doorgeeft
dat hij mantelzorg ontvangt en wie zijn mantelzorger is. Hierdoor is het niet
mogelijk om mantelzorg te gebruiken als criterium voor de bepaling van het
recht op een forfaitaire tegemoetkoming.De leden van de fractie van de ChristenUnie merken op dat de afbakening
van de kring van rechthebbenden op de tegemoetkoming in het wetsvoorstel nog
niet sluitend is. Zij zijn voorts van mening dat het uit het oogpunt van zorgvuldigheid
onwenselijk is wanneer bij het ingaan van de regeling honderdduizenden rechthebbenden
nog niet als zodanig geïdentificeerd zijn. Zij vragen de staatssecretaris
het traject te schetsen hoe in het komende jaar dit vraagstuk van de afbakening
wordt aangepakt. Kan er binnen een jaar een oplossing komen, zodat rechthebbenden
de tegemoetkoming in 2010 uitgekeerd krijgen, zo vragen zij.Zoals ook in reactie op vragen van de leden van de PvdA- en de SP-fractie
is opgemerkt, is het kabinet er zich zeer wel van bewust dat er mensen met
(zeldzame) aandoeningen en aanzienlijke meerkosten zijn wier zorggebruik thans
niet geregistreerd wordt en die daardoor niet in aanmerking komen voor de
forfaitaire tegemoetkoming. Het kabinet streeft daarom naar een verbetering
van de afbakening van de doelgroep voor de forfaitaire regeling. Het kabinet
heeft hier structureel € 50 miljoen voor gereserveerd.1 Het kabinet wil de beoogde verbetering van de afbakening in 2009 voortvarend
ter hand nemen en overweegt daarbij om een commissie van onafhankelijke deskundigen
in te stellen die zich over dit vraagstuk gaat buigen. Op dit moment beraadt
het kabinet zich op de vereiste expertise van een dergelijke commissie en
de exacte samenstelling daarvan. Ook de taakopdracht is nog onderwerp van
beraad. Het gaat immers niet alleen om het op basis van objectieve criteria
verbeteren van de afbakening van de groep chronisch zieken en gehandicapten,
maar ook om het op eenduidige wijze registeren van die verbeterde afbakening.
In de toegezegde voortgangsrapportages zal het kabinet ruim aandacht schenken
aan de nadere afbakening. Tijdens de plenaire behandeling van het onderhavige
wetsvoorstel in de Tweede Kamer, heeft het kabinet opgemerkt dat het bereid
is, mocht de beoogde verbetering van de afbakening onverhoopt niet op tijd
gereed zijn, alternatieve mogelijkheden te bezien. Een van de alternatieven
die in elk geval zal worden bezien betreft het uitkeren van forfaits met terugwerkende
kracht. Overigens staat voor chronisch zieken en gehandicapten die thans nog
niet in aanmerking komen voor een forfait, in voorkomende gevallen wel de
weg naar de nieuwe fiscale regeling inclusief de vermenigvuldigingsfactor
open.De leden van de fractie van de ChristenUnie vragen of de staatssecretaris
van VWS een uiteindelijke voorkeur heeft voor het ICF-systeem. Deze leden
vragen of de staatssecretaris hiervoor ook argumenten kan geven.Een belangrijke reden om te kiezen voor een afbakening op basis van zorggebruik
en indicatiegegevens die landelijk zijn geregistreerd, is de mogelijkheid
van de automatische toekenning van een tegemoetkoming. Het terugdringen van
het niet-gebruik heeft een belangrijk rol gespeeld bij het ontwerpen van de
nieuwe regeling. Het kabinet heeft bij de behandeling van onderhavig wetsvoorstel
in de Tweede Kamer toegezegd dat de mogelijkheden voor een regeling op basis
van de ICF-classificatie op korte termijn onderzocht zullen worden. Zoals
ook in reactie op een vraag van de leden van de PvdA-fractie is opgemerkt,
is op het op te starten onderzoek er mede op gericht om na te
gaan hoe het huidige indelingssysteem kan worden omgevormd naar een ICF-systeem.De leden van de fractie van de ChristenUnie vragen of het kabinet kan
aangeven hoe het nu voorgestelde indelingssysteem kan worden omgevormd naar
een ICF-systeem. Zij vragen de regering welke stappen daarvoor nodig zijn.
Deze leden vragen tevens of een overgang naar het ICF-systeem gepaard gaat
met nieuwe en aanzienlijke afbakenings- en toekenningsproblemen. Ook vragen
deze leden hoe deze voorkomen kunnen worden.Zoals ook in antwoord op vragen van de leden van de PvdA-fractie is aangegeven,
zal het kabinet zal het komende jaar samen met de CG-Raad een onderzoek naar
de mogelijkheden van een ICF-classificatie starten. Tijdens dit onderzoek
zal duidelijk worden hoeveel tijd dit onderzoek en een eventuele implementatie
van de ICF-classificatie zal vergen. Voor zover nu kan worden overzien, lijkt
invoering van een afbakening op basis van een ICF-classificatie nog in deze
kabinetsperiode te ambitieus. Naar aanleiding van de uitkomsten van het onderzoek
kan inzicht worden gegeven in de vraag op welke wijze het huidige indelingssysteem
kan worden omgevormd naar een ICF-systeem en welke aandachtspunten inzake
de sluitendheid van de afbakening daar eventueel bij rijzen.De leden van de fractie van de ChristenUnie vragen of een gefaseerde invoering
niet meer voor de hand ligt, zoals ook bepleit door de CG-Raad. Deze leden
wijzen erop dat bijvoorbeeld begonnen kan worden met groepen die zeker in
aanmerking komen (AWBZ-geïndiceerden), waarna vervolgens nieuwe groepen
onder de Wtcg worden gebracht.Zoals ook is geantwoord op vergelijkbare vragen van de leden van de PvdA-fractie,
zou een gefaseerde invoering van voorliggend wetsvoorstel zoals de CG-Raad
bepleit, betekenen dat een tegemoetkoming voor chronisch zieken en gehandicapten
nog onderdeel blijft van de fiscale regeling, terwijl de overige veranderingen
in de buitengewone uitgavenregeling wel zouden worden doorgevoerd. Dit zou
betekenen dat een nieuwe fiscale regeling wordt ingevoerd waarbij alleen nog
aftrek van kosten kan plaatsvinden op basis van echte kosten. Omdat de aftrek
van bijvoorbeeld het ouderdomsforfait, het arbeidsongeschiktheidsforfait en
de premie voor een aanvullende verzekering uit de fiscale aftrek zijn verdwenen,
is de toegang tot de nieuwe fiscale regeling dus alleen mogelijk als de werkelijke
kosten die iemand in een jaar maakt boven de drempel uitkomen. Het is waarschijnlijk
dat voor veel mensen die in 2009 recht krijgen op een tegemoetkoming via het
CAK zal gelden dat zij geen of onvoldoende aftrekbare kosten hebben. Deze
mensen krijgen een forfait op basis van hun zorggebruik (in het kader van
de AWBZ/Wmo en Zvw wordt vergoed) omdat zij naar de mening van het kabinet
meerkosten hebben. Deze meerkosten zijn echter niet aftrekbaar onder de fiscale
regeling. Zij zouden dus in beginsel niet voor aftrek in aanmerking komen,
terwijl zij wel hoge meerkosten hebben.De leden van de fractie van de ChristenUnie wijzen erop dat hulpmiddelen
een indicatie zijn voor de behoefte aan langdurige zorg. In dat licht is het
niet logisch alle hulpmiddelen de classificatie «laag» mee te
geven en geen indicator te laten zijn voor de tegemoetkoming. Zij vragen de
regering nog eens aan te geven waarom hulpmiddelen deze classificatie krijgen.Volgens het Vektisrapport geldt voor de hulpmiddelen verstrekt onder de
Zvw, met uitzondering van hulpmiddelen voor anticonceptie doeleinden, pruiken,
hulpmiddelen bij diabetes en verbandmiddelen dat deze als zodanig niet automatisch
samenvallen met het ondervinden van een beperking die meerkosten veroorzaakt.1 Daarom is besloten dat deze hulpmiddelen
wel een criterium zijn voor de afbakening, maar niet automatisch leiden tot
de toekenning van een forfait. Overigens leidt een hulpmiddel in combinatie
met één lichte FKG wel tot de toekenning van een forfait.De leden van de fractie van de ChristenUnie stellen dat met name de zwakke
inkomensgroepen zouden moeten profiteren van de tegemoetkoming. Hierbij wijzen
zij op de cijfers van het Nibud die over een brede linie een inkomensachteruitgang
laten zien bij huishoudens waarvan een van de gezinsleden chronisch ziek of
gehandicapt is. Hierbij stellen deze leden de vraag of de cijfers van het
Nibud kloppen.Het kabinet heeft een uitgebreide doorrekening gemaakt van de inkomenseffecten
van de overgang van de buitengewone uitgavenregeling naar de Wtcg (zie ook
brief van 7 oktober jongstleden).1 40]
Bij deze doorrekening van inkomenseffecten is ook een vergelijking gemaakt
met de door het Nibud berekende koopkrachteffecten. Conclusie hieruit is dat
de Nibud-cijfers in technische zin correct zijn: zij geven adequaat weer wat
de koopkracht in 2009 is in vergelijking met 2008 voor een aantal specifieke
voorbeeldhuishoudens. De cijfers van het Nibud geven, zoals het Nibud zelf
aangeeft, echter niet een representatief beeld van de inkomenseffecten voor
alle chronisch zieken en gehandicapten. Zo zijn bij de voorbeeldhuishoudens
bijvoorbeeld 65-min huishoudens met een inkomen in het afbouwtraject van de
huurtoeslag oververtegenwoordigd, terwijl dit juist een groep is waar relatief
vaak negatieve inkomenseffecten optreden. Het gaat hierbij overigens om bedoelde
inkomenseffecten in het licht van het streven te komen tot een meer gelijke
vergoeding van kosten.Overigens laten de Nibud-cijfers bij niet-gebruikers van de buitengewone
uitgavenregeling (naar schatting van het kabinet maakt circa een derde van
de extramurale huishoudens die in aanmerking komen voor de forfaitaire tegemoetkoming
thans geen gebruik van de buitengewone uitgavenregeling) veelal duidelijk
positieve inkomenseffecten zien. Het beeld voor de wel-gebruikers van de buitengewone
uitgavenregeling is sterk wisselend, afhankelijk ook van leeftijd, huishoudsamenstelling,
inkomen, hoogte van kosten en de mate waarin men in aanmerking komt voor de
nieuwe forfaitaire tegemoetkoming. Het beeld dat er sprake is van negatieve
inkomenseffecten over een brede linie herkent het kabinet dan ook niet. Op
grond van eigen becijferingen voor een representatieve steekproef van de Nederlandse
bevolking gaat overall een ruime meerderheid van de chronisch zieken en gehandicapten
er juist op vooruit als gevolg van de overgang van de buitengewone uitgavenregeling
naar de Wtcg.De leden van de fractie van de ChristenUnie vragen zich af waarom niet,
analoog aan het kindgebonden budget, is gekozen voor een inkomensafhankelijke
tegemoetkomingsregeling.Als uitgangspunt voor de nieuwe regeling is in het Coalitieakkoord gesteld
dat de nieuwe regeling beter moet zijn gericht op chronisch zieken en gehandicapten.
Ofwel: de insteek bij de nieuwe regeling is primair risicosolidariteit, niet
inkomenssolidariteit. Een inkomensafhankelijke tegemoetkomingsregeling ligt
hiermee niet voor de hand.De leden van de fractie van de ChristenUnie vragen zich af welke andere
regelingen openstaan voor mensen die als gevolg van de Wtcg hun netto inkomen
zien dalen.Hierover willen wij allereerst opmerken dat in de augustusbesluitvorming
en de besluitvorming rond het Najaarsoverleg besloten is een deel van de beschikbare middelen die vrijvallen met de overgang van buitengewone
uitgavenregeling naar Wtcg te gebruiken voor meer generieke koopkrachtmaatregelen,
zoals verhoging van de zorgtoeslag voor alleenstaanden en verdere verhoging
van de AOW-tegemoetkoming. Voor kwetsbare groepen als ouderen en lage inkomens
wordt hiermee een deel van de – in bepaalde gevallen optredende –
negatieve inkomenseffecten van de overgang van buitengewone uitgavenregeling
naar de Wtcg reeds opgevangen.Voor huishoudens met een inkomen rond het sociaal minimum is het in specifieke
gevallen het mogelijk een beroep te doen op bijzondere bijstand en/of categoriale
bijstand voor chronisch zieken en gehandicapten. Het gaat hierbij overigens
niet om compensatie voor inkomensdaling, maar om compensatie van eventuele
meerkosten die betrokkenen hebben. Overigens is het, als aangeduid bij de
beantwoording van een eerdere vraag van de SP-fractie, niet de verwachting
dat het beroep op bijzondere bijstand sterk zal toenemen als gevolg van de
overgang van de buitengewone uitgavenregeling naar de Wtcg.De leden van de fractie van de ChristenUnie wensen getalsmatige informatie
over de schommeling in inkomen bij 65-minners.In de brief van 7 oktober jongstleden is aangeduid dat van de 5,6
miljoen huishoudens bestaand uit 65-minners er circa 2,3 miljoen te maken
hebben met negatieve inkomenseffecten, waarbij het voor circa 131 000
huishoudens gaat om een negatief inkomenseffect van meer dan 5%.1 Bij 82 000 van de 65-min huishoudens met een negatief
inkomenseffect van meer dan 5% speelt het verlies van de aftrekbaarheid
van brillen en uitvaartkosten een rol. In ongeveer 20 000 van de overige
gevallen speelt inperking van de doorwerking van fiscale aftrek in de huurtoeslag
een rol. Overigens gaat het bij de genoemde totale aantallen en aantallen
65-minners met bepaalde inkomenseffecten om de effecten in de structurele
situatie waarbij de vermenigvuldigingsfactor voor 65-minners 1,4 bedraagt.
Voor de overgang in 2009, waarin de vermenigvuldigingsfactor voor 65-minners
nog op 2,13 wordt gehandhaafd, zijn de effecten beperkter.De leden van de fractie van de ChristenUnie vragen zich af of het mogelijk
is de vermenigvuldigingsfactor voor de 65-min-groep minder scherp te laten
dalen, zodat zij niet op een negatief netto-resultaat uitkomen.Het kabinet is van mening dat naar zijn aard een hoge vermenigvuldigingsfactor
voor 65-minners ongewenst is, omdat deze leidt tot een onevenredige hoge vergoeding
voor 65-minners. In de eerste en tweede schijf betalen zij immers een duidelijk
hoger belastingtarief dan 65-plussers, waarmee het marginaal tarief maal de
vermenigvuldigingsfactor leidt tot een compensatie van 70%-90%
van de opgevoerde kosten boven de drempel. Met de doorwerking in toeslagen,
met name van de huurtoeslag die een relatief steil afbouwtraject kent, en
eigen bijdrage AWBZ komt de vergoeding zelfs in veel gevallen boven de 100%.
Het handhaven op een hoger niveau dan de nu voorgestelde factor 1,4 perkt
weliswaar negatieve inkomenseffecten in, maar tegen de prijs van het handhaven
van een sterk ongelijke vergoeding van kosten en in bepaalde gevallen overcompensatie
van kosten. Het kabinet acht dit ongewenst.Dit neemt niet weg dat het kabinet zich er terdege van bewust is dat inperken
van de vermenigvuldigingsfactor voor 65-minners tot aanzienlijke negatieve
inkomenseffecten leidt bij huishoudens met hoge specifieke ziektekosten. Om
deze inkomenseffecten te mitigeren, is gekozen voor een overgangstraject,
waarbij in 2009 nog sprake is van de huidige vermenigvuldigingsfactor
van 2,13, in 2010 van 1,77, waarna pas in 2011 het niveau van 1,4 wordt bereikt.
Verlenging van dit overgangstraject zou er toe leiden dat langer sprake is
van de hierboven aangeduide overcompensatie van kosten. Ook dit acht het kabinet
ongewenst.De leden van de fractie van de ChristenUnie vragen zich ook af of extra
middelen beschikbaar komen om bijzondere bijstand te verlenen. Verder willen
deze leden weten of en, zo ja, door wie, informatie wordt verstrekt aan de
doelgroep.Zoals uitgebreid is aangeduid bij de beantwoording van een vraag van de
leden van de SP-fractie, is een toename van beroep op de bijzondere bijstand
niet te verwachten. Een verhoging van het gemeentefonds is dan ook niet aan
de orde. Dit neemt niet weg dat we wel van plan zijn gemeenten te informeren –
via de zogeheten «Verzamelbrief» – over de overgang van
buitengewone uitgavenregeling naar Wtcg. Naast de algemene voorlichting die
vanuit het Rijk over de Wtcg wordt gegeven, kunnen gemeenten – als zij
hiertoe aanleiding zien – dan er toe overgaan specifieke voorlichting
te organiseren voor hun bijstandscliënten.Het CAK zal de nieuwe regeling gaan uitvoeren. Berenschot wijst op het
belang van goede communicatie (de front-office functie) en een sterke regierol
van VWS, ook in operationele zin. De leden van de fractie van de ChristenUnie
vragen of de staatssecretaris van VWS het hiermee eens is en hoe deze operationele
regierol wordt ingevuld.Onder auspiciën van het ministerie van VWS vindt een tweewekelijks
Wtcg-communicatie-overleg plaats, waaraan het ministerie van Financiën,
de Belastingdienst, het ministerie van SZW, het CAK, de CG-Raad en het platform
VG deelnemen. Alle communicatiemiddelen worden vooraf in dit overleg besproken
en afgestemd. Daarnaast vindt ook afstemming plaats tussen de telefonische
ingangen van het ministerie van VWS/publieksvoorlichting, Postbus 51, het
ministerie van Financiën/de Belastingtelefoon en het CAK, zodat iedereen
met dezelfde informatie naar buiten treedt.Wat betreft de uitvoering van de regeling geeft het kabinet uitvoering
aan haar regierol door het instellen van de Stuurgroep «Implementatie
Wtcg».. In deze stuurgroep zijn, naast de betrokken departementen, alle
ketenpartners vertegenwoordigd.De leden van de fractie van de ChristenUnie vragen hoe en door wie de
implementatie van de Wtcg gemonitord wordt.De Stuurgroep «Implementatie Wtcg» heeft tot doel het bevorderen
van een adequaat functionerende lopende uitvoeringsketen. Onderdeel van de
werkzaamheden is het tijdig signaleren en oplossen van eventuele problemen
in de uitvoering. De monitoring van de implementatie van de Wtcg is dus een
van de kerntaken van deze stuurgroep. In zowel 2009 als in 2010 zal twee maal
een voortgangsrapportage naar de Kamer gestuurd worden, waarin de stand van
zaken omtrent de uitvoering staat beschreven.De leden van de fractie van de SGP vinden het niet zorgvuldig om bestaande
regelingen af te schaffen, zonder dat er een alternatief is. Zij vragen waarom
deze werkwijze is gevolgd.In het Coalitieakkoord is afgesproken om de buitengewone uitgavenregeling
met ingang van 1 januari 2008 over te hevelen naar de Wmo en om deze toe te
spitsen op chronisch zieken en gehandicapten. In 2007 is besloten om de introductie
van de nieuwe regeling uit te stellen tot 1 januari 2009;
daaraan gekoppeld is ook de afschaffing van de buitengewone uitgavenregeling
uitgesteld tot 1 januari 2009. In het Belastingplan 2008 is de afschaffing
van de buitengewone uitgavenregeling geregeld. Tijdens de parlementaire behandeling
van het belastingplan 2008 is ook verschillende malen stilgestaan bij het
feit dat er op dat moment nog geen concreet voorstel voor een nieuwe regeling
voor lag. Op 1 november 2007 (dus nog tijdens de parlementaire behandeling
van het Belastingplan 2008) heeft het kabinet in een brief aan de Tweede Kamer
de contouren geschetst van de nieuwe regeling voor chronisch zieken en gehandicapten
waarbij de aanvankelijke beoogde Wmo-route is verlaten.1 In die brief heeft het kabinet tevens de toezegging gedaan dat er
voor 1 april 2008 een nader uitgewerkt voorstel voor een nieuwe regeling
voor chronisch zieken en gehandicapten zou komen. Het debat over het Belastingplan
2008 en deze toezegging hebben bij een meerderheid in zowel de Eerste als
de Tweede Kamer voldoende vertrouwen gewekt om in te stemmen met het vervallen
van de buitengewone uitgavenregeling met ingang van 1 januari 2009.De leden van de fractie van de SGP vragen waarom niet is gekozen voor
aanpassing van de bestaande regeling.Vanuit de al langere tijd levende wens om de huidige buitengewone uitgavenregeling
toe te spitsen op chronisch zieken en gehandicapten, zijn diverse pogingen
gedaan om een dergelijke toespitsing te bewerkstelligen. In onze brief van
18 november 2008 hebben wij een (niet uitputtend) overzicht gegeven van
de verschillende maatregelen sinds 1998.2 Ondanks
alle inspanningen is echter gebleken dat de buitengewone uitgavenregeling
geen geschikt instrument is om een adequate tegemoetkoming te bieden aan de
specifieke doelgroep chronisch zieken en gehandicapten. Met het onderhavige
wetsvoorstel acht het kabinet zich daar veel beter toe in staat.De leden van de fractie van de SGP vragen zich af of het onderhavige wetsvoorstel
rijp is voor behandeling in de Eerste Kamer, met name als het gaat over de
rechtszekerheid.De kabinet is van mening dat de afbakening goed is, maar is zich ervan
bewust dat de afbakening van de groep chronisch zieken en gehandicapten nog
verbetering behoeft. Aanvullend daarop is het kabinet van mening dat het pakket
aan maatregelen dat wordt voorgesteld op grond van deze nieuwe regeling, een
grote vooruitgang is ten opzichte van de buitengewone uitgavenregeling. Zo
wordt niet alleen de tegemoetkoming voor chronisch zieken en gehandicapten
en de tegemoetkoming voor arbeidsongeschikten automatisch uitgekeerd, maar
wordt er ook een korting op de eigen bijdrage AWBZ en Wmo geïntroduceerd
die automatisch op de rekening wordt verwerkt. Naast die elementen is er ook
nog een fiscale regeling die beter dan voorheen, is toegesneden op de doelgroep.Met betrekking tot de nadere precisering van de groep die recht heeft
op de tegemoetkoming voor chronisch zieken en gehandicapten is rechtszekerheid
inderdaad heel erg belangrijk. Daarom is het kabinet ook gestart met de voorbereiding
van goede voorlichting, waarbij in begrijpelijke taal de doelgroep wordt uitgelegd
waar ze recht op hebben. Op het moment dat er wijzigingen plaatsvinden in
de groep die recht heeft op de tegemoetkoming zal hierover gedegen voorlichting
worden ingezet.De leden van de SGP-fractie willen nadere informatie over verslechtering
van de koopkracht die volgens berekeningen van het Nibud optreden bij chronisch
zieken en gehandicapten die nu gebruik maken van de buitengewone uitgavenregeling. In de brief van 7 oktober jongstleden1
zijn wij uitvoerig ingegaan op de inkomenseffecten die als gevolg van de overgang
van buitengewone uitgavenregeling naar de Wtcg optreden. Hierbij is zowel
inzicht gegeven in de inkomenseffecten die optreden voor specifieke voorbeeldhuishoudens
als inzicht gegeven in aantallen huishoudens die er naar verwachting op vooruit
dan wel achteruit gaan als gevolg van de overgang van de buitengewone uitgavenregeling
naar de Wtcg.Het algemene beeld dat hieruit naar voren komt, is dat gemiddeld genomen
chronisch zieken en gehandicapten positieve inkomenseffecten hebben vanwege
de overgang naar de Wtcg. Dit neemt niet weg dat er ook chronisch zieken en
gehandicapten zijn met negatieve inkomenseffecten. Het gaat hierbij in de
eerste plaats om huishoudens die ook te maken hebben met het vervallen van
aftrekposten als brillen en overlijdenskosten.Hiernaast is het zo dat binnen de huidige buitengewone uitgavenregeling
bepaalde groepen veel meer baat hebben van de aftrek van kosten dan anderen
met vergelijkbare kosten. Er doet zich bijvoorbeeld een groot verschil voor
tussen 65-minners en 65-plussers als gevolg van tariefverschillen in de eerste
en tweede schijf van de inkomstenbelasting. In sommige gevallen is zelfs sprake
is van een compensatie die uitgaat boven de feitelijke kosten, bijvoorbeeld
bij bepaalde huishoudens met een inkomen in het afbouwtraject van de huurtoeslag.
Deze ontvangen extra huurtoeslag omdat de fiscale aftrek hun verzamelinkomen
verlaagt. In de nieuwe regeling is sprake van een meer gelijke vergoeding
omdat de compensatie in veel mindere mate via de fiscaliteit plaatsvindt.
Deze meer gelijke vergoeding brengt onvermijdelijk negatieve inkomenseffecten
met zich mee, die het sterkst zijn voor huishoudens met een inkomen in het
afbouwtraject van de huurtoeslag. In de brief van 7 oktober (tabel B2.2
en B2.3) zien we dat de negatieve inkomenseffecten bij voorbeeldhuishoudens
sterk worden bepaald door een beperktere doorwerking in inkomensafhankelijke
regelingen.De leden van de fractie van de SGP zijn van mening dat het onjuist is
dat de risico’s worden neergelegd bij de chronisch zieken en gehandicapten.
Deze leden pleiten er dan ook voor om tijdelijk het chronisch ziekenforfait
in de huidige buitengewone uitgavenregeling te handhaven. Naar de mening van
deze leden kunnen mensen met een beperking, die nu buiten de afbakening vallen,
dan toch voor een forfait in aanmerking komen.Zoals naar aanleiding van een vergelijkbare vraag van de leden van de
SP-fractie is opgemerkt, zal het kabinet de beoogde verbetering van de afbakening
van de forfaitaire regeling in 2009 voortvarend ter hand nemen. Het kabinet
heeft tijdens de plenaire behandeling van onderhavig wetsvoorstel in de Tweede
Kamer tevens opgemerkt dat het bereid is, mocht de beoogde verbetering van
de afbakening onverhoopt niet op tijd gereed zijn, om alternatieve mogelijkheden
te bezien. Een van de alternatieven die in elk geval bezien zal worden betreft
het uitkeren van forfaits met terugwerkende kracht. Ten aanzien van het door
de leden van de SP-fractie gememoreerde fiscale vangnet heeft het kabinet
reeds opgemerkt dat hiertegen beleidsmatige bezwaren bestaan en dat er ook
voor de uitvoering door de Belastingdienst grote risico’s aan verbonden
zijn. Zie hiervoor ook de brief van 18 november jongstleden aan de voorzitter
van de Tweede Kamer.2 Wanneer alle andere opties
niet haalbaar blijken te zijn, is het kabinet bereid om te bezien of er andere –
niet specifiek op de doelgroep gerichte – fiscale mogelijkheden zijn
om de beschikbare € 50 miljoen terug te sluizen. De leden van de SGP-fractie vragen waarom niet wordt gewacht met het invoeren
van het toeslagendeel van de regeling, zodat er voldoende tijd is voor het
vinden van de groep mensen die nu de dupe dreigen te worden.Een dergelijke gefaseerde invoering van voorliggend wetsvoorstel, zou
betekenen dat een tegemoetkoming voor chronisch zieken en gehandicapten nog
onderdeel blijft van de fiscale regeling, terwijl de overige veranderingen
in de buitengewone uitgavenregeling wel zouden worden doorgevoerd. Dit zou
betekenen dat een nieuwe fiscale regeling wordt ingevoerd waarbij alleen nog
aftrek van kosten kan plaatsvinden op basis van echte kosten. Omdat de aftrek
van bijvoorbeeld het ouderdomsforfait, het arbeidsongeschiktheidsforfait en
de premie voor een aanvullende verzekering uit de fiscale aftrek zijn verdwenen,
is de toegang tot de nieuwe fiscale regeling dus alleen mogelijk als de werkelijke
kosten die iemand in een jaar maakt boven de drempel uitkomen. Het is waarschijnlijk
dat voor veel mensen die in 2009 recht krijgen op een tegemoetkoming via het
CAK zal gelden dat zij geen of onvoldoende aftrekbare kosten hebben. Deze
mensen krijgen een forfait op basis van hun zorggebruik (in het kader van
de AWBZ/Wmo en Zvw wordt vergoed) omdat zij naar de mening van het kabinet
meerkosten hebben. Deze meerkosten zijn echter niet aftrekbaar onder de fiscale
regeling. Zij zouden dus niet voor aftrek in aanmerking komen, terwijl zij
wel hoge meerkosten hebben.De leden van de SGP-fractie vragen om informatie over het aantal mensen
met een beperking en chronisch zieken die geen toeslag krijgen ten gevolge
van de afbakening.Het kabinet overweegt een commissie van onafhankelijke deskundigen te
laten kijken naar een verbetering van de afbakening. Die commissie zou dan
ook beter kunnen duiden welke groepen thans nog niet in de afbakening worden
meegenomen, zoals de leden van de CDA-fractie vragen. In de eerste voortgangsrapportage
zal het kabinet de Kamer hierover informeren.Het kabinet heeft voor de nadere afbakening een bedrag van € 50
miljoen gereserveerd. Dit komt overeen met circa 10% van de nu beschikbare
ruimte voor de 1,8 miljoen chronisch zieken en gehandicapten die volgens de
huidige criteria een tegemoetkoming zullen ontvangen. Met het beschikbare
budget kan het aantal chronisch zieken en gehandicapten dat in aanmerking
komt voor een tegemoetkoming met 0,2 miljoen worden vergroot, indien dat nodig
mocht blijken te zijn.De leden van de fractie van de SGP vragen of het juist is dat mensen met
zeldzame aandoeningen, maar ook mensen met reuma en dystrofie, naar hun mening
ten onrechte, buiten de afbakening, en indien dit het geval is, wat de regering
hieraan gaat doen.Zoals hierboven reeds is aangegeven is het kabinet zich ervan bewust dat
de afbakening van de groep chronisch zieken en gehandicapten nog verbetering
behoeft, bijvoorbeeld in sommige gevallen van zeer zeldzame aandoeningen.
De reden waarom mensen met chronische aandoeningen buiten de afbakening kunnen
vallen, is dat deze aandoeningen niet voorkomen in de FKG’s of de lijst
bij bijlage 2 van het Besluit zorgverzekering op grond waarvan mensen fysio-
of oefentherapie op grond van de Zvw krijgen. Het is overigens niet gezegd
dat deze mensen nooit een tegemoetkoming krijgen, als zij bijvoorbeeld een
AWBZ-indicatie hebben of huishoudelijke verzorging op grond van de Wmo hebben
gekregen, hebben ze wel recht op een tegemoetkoming.Op korte termijn wordt onderzocht op welke wijze de afbakening verbeterd
kan worden. Het kabinet overweegt hiertoe een commissie van onafhankelijk
deskundigen in te stellen. Wat betreft mensen met reuma, is het niet zo dat zij per definitie buiten
de afbakeningscriteria vallen. Indien zij geneesmiddelen gebruiken die vallen
onder de (zware) FKG reuma, komen zij in aanmerking voor een tegemoetkoming,
afhankelijk van de leeftijd, van € 150 of van € 300. Ook
op grond van een DKG kan iemand die reuma heeft voor een tegemoetkoming in
aanmerking komen. Iemand met reuma die valt onder een FKG en een DKG krijgt
een hogere tegemoetkoming. Als deze verzekerde bijvoorbeeld daarnaast ook
nog hulp in de huishouding op grond van de Wmo of bijvoorbeeld een indicatie
op grond van de AWBZ heeft, wordt de tegemoetkoming verhoogd, wederom afhankelijk
van de leeftijd, naar € 350 of € 500. Reumatoïde
aandoeningen zijn overigens, net als spierziekten, tevens opgenomen in de
lijst op grond waarvan fysio- en oefentherapie op grond van de Zvw wordt vergoed.
Ook dat is een criterium op grond waarvan de verzekerde een tegemoetkoming
kan krijgen.De vraag over dystrofie is niet eenvoudig te beantwoorden, omdat er vele
zeer uiteenlopende ziektebeelden gevat kunnen worden onder «dystrofie».
Zo is er posttraumatische dystrofie – ook wel «complex regionaal
pijnsyndroom» genoemd. Hiervoor zijn vele behandelingen, waardoor het
niet per definitie gezegd kan worden dat mensen met deze aandoening altijd
een tegemoetkoming krijgen. Daarnaast zijn er diverse (zeldzame) vormen van
spierdystrofie waarvan de meest voorkomende de ziekte van Duchenne, de ziekte
van Becker, myotone dystrofie, facioscapulohumerale dystrofie en pelvifemorale
dystrofie, zijn. Bij al deze aandoeningen is er sprake van spierzwakte, gevolgd
door afname van de spiermassa. De ernst van de klachten en de vooruitzichten
van de verschillende soorten spierdystrofie lopen erg uiteen. Zoals gezegd
zijn spierziekten opgenomen op de lijst van fysiotherapie. Mensen met spierziekten
die gebruik maken van fysiotherapie komen dus uit dien hoofde in aanmerking
voor een forfaitaire tegemoetkoming. Bovendien kan iemand, naar mate de ziekteverschijnselen
erger worden, tevens recht op een tegemoetkoming hebben, omdat hij AWBZ-zorg
nodig heeft of gebruikt maakt van huishoudelijke zorg op grond van de Wmo.De leden van de SGP-fractie vragen om een toezegging dat de nodige gegevens
over hulpmiddelen op tijd beschikbaar zijn. Verder willen deze leden weten
hoe de problemen worden opgelost die ontstaan als deze gegevens toch niet
tijdig beschikbaar zijn.Zoals het kabinet in de brief van 18 november heeft gemeld, heeft
ZN recentelijk bij zijn leden navraag gedaan naar de stand van zaken bij de
hulpmiddelenregistratie.1 Doel van de navraag
was het verifiëren van de mogelijkheid op basis van de huidige hulpmiddelenregistratie
het gebruik van hulpmiddelen te hanteren als afbakeningscriterium voor chronisch
zieken en gehandicapten. In deze navraag is conform de Regeling tegemoetkoming
voor chronisch zieken en gehandicapten specifiek gevraagd of verzekeraars
hulpmiddelen op individueel verzekerden-niveau registreren.Bij brief van 6 november 2008 heeft ZN verslag gedaan van de uitkomsten
van de navraag. De uitkomst is dat alle verzekeraars aangeven dat het hulpmiddelengebruik
op individueel niveau wordt vastgelegd. Daarnaast is het mogelijk om, conform
de rubricering in de zogeheten 08-staten en met de nader gespecificeerde uitzonderingen
zoals hierboven aangegeven, tijdig gegevens aan te leveren voor de uitvoering
van de forfaitaire regeling. Met rubricering in de 08-staten wordt bedoeld
de indeling die het College voor zorgverzekeringen (CVZ) hanteert bij zijn
jaarlijkse uitvraag bij zorgverzekeraars hulpmiddelenzorg. Tegen deze achtergrond
hebben wij er vertrouwen in dat de hulpmiddelenregistratie tijdig op orde
is. Tijdens de plenaire behandeling van onderhavig wetsvoorstel in de Tweede
Kamer heeft het kabinet toegezegd dat de Stuurgroep «Implementatie Wtcg»
de registratie van meerjarig hulpmiddelengebruik op zal pakken.De leden van de fractie van de SGP stellen dat mensen die rolstoelgebruiker
zijn, kennelijk «onzichtbaar» zijn, met alle gevolgen van dien
en vragen hoe de Staatssecretaris dit zal oplossen.In de hiervoor reeds genoemde brief van 18 november heeft het kabinet
ten aanzien van de Wmo-hulpmiddelen opgemerkt dat deze nog niet zijn meegenomen
in de afbakeningscriteria. Dit komt doordat er helaas geen uniforme landelijke
registratie van Wmo-hulpmiddelen zoals rolstoelen bestaat. Voor de Wtcg is
het belangrijk dat gegevens uniform beschikbaar zijn. Iedereen moet voor de
Wtcg immers op gelijke wijze beoordeeld worden. Daarom kunnen deze hulpmiddelen
nu nog niet als afbakeningscriterium in de nieuwe regeling worden gebruikt.
Op heel korte termijn zal het kabinet overleg voeren met de VNG om te bezien
welke hulpmiddelen op welke manier worden geregistreerd. Op basis van de resultaten
van die inventarisatie zal bezien worden hoe binnen afzienbare termijn, zo
mogelijk met ingang van 2010, een sluitend systeem van registratie opgezet
kan worden. De Kamer zal over de voortgang hiervan geïnformeerd worden.De staatssecretaris van Volksgezondheid, Welzijn en Sport,mede namens de minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid en de staatssecretaris
van Financiën,J. BussemakerXNoot1Kamerstukken II, 2007/08, 29 689, nr. 188.XNoot2Kamerstukken II, 2008/09, 31 706, nr 10.XNoot1Vektis, Compensatie regeling Chronisch Zieken en Gehandicapten, Zeist,
mei 2008.XNoot1Kamerstukken II, 2008/09, 31 706, nr. 21.XNoot2Kamerstukken II, 2008/09, 31 706, nr. 21.XNoot1Kamerstukken II 2008/09, 31 706, nr. 24.XNoot2Zie artikel 26 van het gewijzigd voorstel van wet, Kamerstukken I 2008/09,
31 706, nr. C.XNoot3Zie artikel 25 van het gewijzigd voorstel van wet, Kamerstukken I 2008/09,
31 706, nr. C.XNoot1Kamerstukken II, 2008/09, 31 706, nr. 12.XNoot1Kamerstukken II 2007/08, 29 689, nr. 194.XNoot2Kamerstukken I 2007/08, 31 094, G.XNoot1Kamerstukken II, 2008/09, 31 706, nr. 10.XNoot1Kamerstukken II, 2008/09, 31 706, nr. 10.XNoot1Vektis, Compensatie regeling Chronisch Zieken en Gehandicapten, Zeist,
mei 2008.XNoot2Kamerstukken II, 2008/09, 31 706, nr. 10.XNoot1Ter inzage gelegd op de afdeling Inhoudelijke Ondersteuning onder griffienummer
142401.14.XNoot2Kamerstukken II, 2008/09, 31 706, nr. 21.XNoot1Kamerstukken II 2007/08, 30 597, nr. 15.XNoot2Kamerstukken II 2007/08, 26 631, nr. 268.XNoot1Kamerstukken II, 2008/09, 31 706, nr. 10.XNoot1Het gaat daarbij om hulpmiddelen verstrekt onder de Zvw, met uitzondering
van hulpmiddelen voor anticonceptie doeleinden, pruiken, hulpmiddelen bij
diabetes en verbandmiddelen. Voor een nadere toelichting daarop zij verwezen
naar de concept-ministeriële regeling die op 19 november 2008 naar
de Tweede Kamer is gezonden en waarvan de Eerste Kamer een afschrift heeft
ontvangen.XNoot1Kamerstukken II, 2007/08, 29 689, nr. 188.XNoot1Kamerstukken II, 2008/09, 31 706, nr. 21.XNoot1Kamerstukken II, 2007/08, 29 689, nr. 188.XNoot1Kamerstukken II, 31 706, nrs. 19 en 22.XNoot1Kamerstukken II, 2007/08, 29 689, nr. 215.XNoot1Kamerstukken II, 2008/09, 31 706, nr. 10.XNoot1Kamerstukken II, 2008/09, 31 706, nr. 10.XNoot2Kamerstukken II, 2007/09, 29 689, nr. 188.XNoot1Kamerstukken II, 2008/09, 31 706, nr. 21.XNoot1Vierde tranche Algemene wet bestuursrecht (Kamerstukken I, 2007/2008,
29 702, nr. A).XNoot2Kamerstukken I, 2007/2008, 31 122, nr. A.XNoot1Kamerstukken II, 2008/09, 31 706, nr. 30.XNoot2Ter inzage gelegd op de afdeling Inhoudelijke Ondersteuning onder griffienummer
142401.14XNoot1Vergelijk Kamerstukken II, 2001/02, 26 387, nr. 12.XNoot1Kamerstukken II, 2008/09, 29 689, nr. 231.XNoot1Kamerstukken II, 2008/09, 31 706, nr. 10.XNoot1Vektis, Compensatie regeling Chronisch Zieken en Gehandicapten, Zeist,
mei 2008.XNoot1Kamerstukken II, 2008/09, 31 706, nr. 10.XNoot1Kamerstukken II, 2008/09, 31 706, nr. 10.XNoot1Kamerstukken II, 2007/08, 31 200, nr. 160.XNoot2Kamerstukken II, 2008/09, 31 706, nr. 21.XNoot1Kamerstukken II, 2008/09, 31 706, nr 10.XNoot2Kamerstukken II, 2008/09, 31 706, nr. 21.XNoot1Kamerstukken II, 2008/09, 31 706, nr. 21. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-20082009-31706-G.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl