Europese Raad; Brief minister en staatssecretaris ter aanbieding van het rapport 'Primus inter pares Een evaluatie van het Nederlands EU-voorzitterschap 2004'
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-04 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 21501-20, nr. 399

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

24-09-2008

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2008-2009

21501-20 nr. 399

16-09-2008

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamBeleidsreactie op de IOB-evaluatie «Primus inter
pares» Een evaluatie van het Nederlands EU-voorzitterschap 2004Opzet en representativiteitReactie op eerste deel (hoofdstukken 2 tot en met 8)Reactie op tweede deelSamenvatting
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Gerelateerde publicaties

Kamerstuk 21501-20, nr. 399 b1Gerelateerde publicatie

 
 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 21501-20Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 23 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
21 501-20Europese Raadnr. 399BRIEF VAN DE MINISTER EN STAATSSECRETARIS VAN BUITENLANDSE ZAKENAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 16 september 2008Hierbij treft u het rapport «Primus inter pares Een evaluatie van
het Nederlands EU-voorzitterschap 2004» aan1
en de beleidsreactie daarop. Het rapport is opgesteld door de Inspectie Ontwikkelingssamenwerking
en Beleidsevaluatie (IOB) van het ministerie van Buitenlandse Zaken.De evaluatie is uitgevoerd omdat het onderwerp beantwoordt aan de criteria
die IOB voor het uitvoeren van evaluaties hanteert, te weten: beleidsmatig
belang, politiek en/of maatschappelijk belang, alsmede de mate waarin het
onderwerp al of niet is geëvalueerd.Wij achten de conclusies en aanbevelingen wat betreft het beleidsdeel
niet bruikbaar voor een volgend Nederlands EU-voorzitterschap dat naar het
zich laat aanzien in de eerste helft van 2016 zal plaatsvinden. Ten aanzien
van het organisatorische en logistieke deel zijn de conclusies en aanbevelingen
wel bruikbaar.De minister van Buitenlandse Zaken,M. J. M. VerhagenDe staatssecretaris van Buitenlandse Zaken,F. C. G. M. TimmermansBeleidsreactie op de IOB-evaluatie «Primus inter
pares» Een evaluatie van het Nederlands EU-voorzitterschap 2004Kritisch en gedegen onderzoek naar het buitenlands beleid helpt de kwaliteit
van dit beleid te verbeteren. Ook helpt het planning en management beter te
structureren en kan het bijdragen aan verbetering van de controle van en verantwoording
over activiteiten. In dit kader is het Raadsvoorzitterschap van de Europese
Unie (EU) dat Nederland van 1 juli tot en met 31 december 2004 vervulde
geëvalueerd. Het voorzitterschap beantwoordde aan alle criteria die hiervoor
zijn opgesteld. Zo werd aan het voorzitterschap een groot beleidsmatig, politiek
en maatschappelijk belang toegekend en was met het voorzitterschap een substantiële
hoeveelheid geld gemoeid, ongeveer 60 miljoen euro (HGIS1 -middelen).Globaal bezien valt het rapport «Primus inter
pares» uiteen in twee delen. In het eerste deel (de hoofdstukken
2 tot en met 8) wordt gekeken naar de effectiviteit van de nationale beleidscoördinatie
en het Nederlandse optreden in het Europese onderhandelingsproces in het kader
van het voorzitterschap. In het tweede deel (hoofdstuk 9) worden de organisatorische
en logistieke taken van het EU-voorzitterschap geëvalueerd. Deze twee
delen worden voorafgegaan door een aantal hoofdbevindingen en een inleiding
waarin de centrale onderzoeksvragen worden geformuleerd, de gehanteerde methodologie
uiteengezet en de opbouw van het rapport gepresenteerd.In deze beleidsreactie zal om te beginnen worden stilstaan bij de opzet
en de representativiteit van de IOB-studie. Vervolgens zal worden ingaan op
het eerste deel van de studie en worden aangeven waarom wij dit deel kwalitatief
onder de maat vinden. Tot slot wordt ingegaan op de hoofdbevindingen en aandachtpunten
die betrekking hebben op de organisatorische en logistieke taken die in het
kader van het voorzitterschap werden vervuld.Opzet en representativiteitVoor zover bekend is een EU-voorzitterschap in Nederland niet eerder onderwerp
geweest van evaluatie. Dit is niet verbazingwekkend, gezien het feit dat het
methodologische traject dat doorgaans aan de basis van evaluaties ligt moeilijk
toepasbaar is op het EU-voorzitterschap. Dit traject, dat loopt van op voorhand
geëxpliciteerde doelstellingen via de inzet van benoemde en/of kwantificeerbare
middelen naar effecten, staat of valt met het blootleggen van de doelstellingen
van een individueel voorzitterschap. Een opgave die in het complexe EU-bestuur,
met haar strategische meerjarenprogramma’s (zes voorzitterschappen)
en operationele jaarprogramma’s (twee voorzitterschappen), minder makkelijk
is dan zij op het eerste gezicht lijkt. Essentieel is ook dat de effecten
van het voorzitterschap ondubbelzinnig worden aangetoond, wederom een lastige
opgave in het huidige systeem.Dat de onderzoekers methodologisch niet konden terugvallen op andere onderzoeken
hoefde geen onoverkomelijk probleem te zijn, mits zij de doelstellingen en
effecten van het Nederlands EU-voorzitterschap helder in kaart zouden weten
te brengen. Hiertoe werd een beleidsreconstructie gemaakt waaruit deze doelstellingen
te destilleren zouden moeten zijn. Geconstateerd moet worden dat de geformuleerde
doelstellingen erg algemeen van aard en derhalve moeilijk meetbaar zijn. Zo
laat de vraag zich stellen wat nu precies «vooruitgang» is op
belangrijke Europese dossiers en wat precies «versterking» is
van het Nederlandse imago in Europa en de wereld.Wat betreft de representativiteit van het onderzoek is een algemene opmerking
op zijn plaats. Omwille van de uitvoerbaarheid is besloten de evaluatie op
twee manieren te beperken. Allereerst werd de onderzoeksperiode beperkt tot
de duur van het voorzitterschap. Ten tweede werden drie onderhandelingsdossiers
geselecteerd, te weten de financiële perspectieven 2007–2013, het
JBZ-meerjarenprogramma en het besluit over de start van de toetredingsonderhandelingen
met Turkije. Het is duidelijk dat het hier uitdrukkelijk niet gaat om een
representatieve steekproef.Voorts is een kritische kanttekening op zijn plaats bij de methode die
is gebruikt om de effectiviteit van het Nederlandse optreden te kunnen vaststellen.
Dit werd gedaan door (subjectieve) informatie verkregen uit interviews te
combineren met desk study. In totaal werden hiervoor
37 Nederlandse ambtenaren, zeven medewerkers van Europese instellingen en
acht onderhandelaars van andere lidstaten geïnterviewd. Dit is een relatief
klein aantal interviews voor een evaluatie over drie individuele cases. In
dit licht bezien, kan de claim als zou een selectie zijn gemaakt van «grote
en kleine lidstaten, oude en nieuwe lidstaten en lidstaten met uiteenlopende
belangen/standpunten» naar ons oordeel niet worden waargemaakt.Reactie op eerste deel (hoofdstukken 2 tot en met 8)Zoals vermeld heeft het eerste deel van het onderzoeksrapport een aantal
tekortkomingen, waardoor het weinig zinvol is in te gaan op de verschillende
bevindingen en aandachtspunten die uit dat onderzoek voortvloeien. De drie
belangrijkste tekortkomingen zijn: conceptuele onduidelijkheid omtrent het
begrip «coördineren», onduidelijkheid over verklaarde doelen
en werkelijke doelen van beleidsmakers en het brongebruik.De meeste aandacht wordt in de evaluatie besteed aan de nationale beleidscoördinatie.
Dat is begrijpelijk omdat coördinatie van het buitenlands en het Europees
beleid één van de kerntaken van het ministerie van Buitenlandse
Zaken is. Maar het is naar ons oordeel geen neutrale keuze: een voorzitterschap
kan inhoudelijk succesvol zijn terwijl de nationale beleidscoördinatie
tekort schiet en andersom. Coördinatie is immers nooit een doel op zich,
maar moet ten dienste staan van beleidsdoelstellingen die men wenst te behalen.
Des te spijtiger is het dat in de evaluatie geen eenduidige definitie wordt
bepaald en gehandhaafd van de term «coördineren». In de evaluatie
wordt deze term in vele betekenissen gebruikt: eenzijdig informeren, wederzijds
informeren, besluiten, opvolging bewaken, enzovoorts.Een tweede bezwaar betreft het feit dat het rapport er op veel plaatsen
niet in slaagt duidelijk te maken in welk opzicht de verklaarde doelen van
beleidsmakers verschilden van hun onderliggende motieven en doelen. Dit is
tot op zekere hoogte te verklaren uit de wijze waarop dergelijke politieke
processen verlopen: in veel landen is slechts een kleine groep ambtenaren
op de hoogte van hoe het werkelijk is gegaan. Deze zullen zelfs ex post niet snel geneigd zijn «een boekje open te doen».
Dit uit respect voor de bij het voorzitterschap betrokken politici, of om
andere redenen. Gevolg hiervan is wel dat het rapport in veel opzichten blijft
steken in een beschrijving van de oppervlakte en niet toekomt aan werkelijke
inhoud. Gevolg is ook dat het rapport geen deugdelijk beeld geeft van wat
er in de bedoelde processen werkelijk is gebeurd. Dit leidt ertoe dat de getrokken
conclusies deugdelijk noch bruikbaar zijn.Een derde bezwaar betreft het gebruik van bronnen. In het voorwoord van
het rapport wordt gerefereerd aan het spanningsveld tussen het respect voor de vertrouwelijkheid en de wens tot waarheidsgetrouwe reconstructie
waarin het evaluatieteam opereerde. Hierdoor kon- conform de regels van de Wet Openbaarheid van Bestuur – geen gebruik worden
gemaakt van informatie die de belangen van personen of landen kan schaden.
Dit is vanuit historiografisch oogpunt te betreuren, maar mag wat ons betreft
geen reden zijn om delen van het rapport (zoals de beschrijving van de onderhandelingen
over de financiële perspectieven) niet of slechts gedeeltelijk te annoteren.
Hierdoor valt niet meer te achterhalen waar bepaalde informatie vandaan komt
en hoeveel waarde er aan moet worden gehecht. Ook mogen de beperkingen die
de vertrouwelijkheid opleggen aan het brongebruik wat ons betreft geen reden
zijn om andere delen van het rapport (zoals de beschrijving van het krachtenveld
en het verloop van de onderhandelingen in de Turkije-casus) in overwegende
mate te baseren op bronnen die het predicaat gezaghebbend nauwelijks verdienen.Reactie op tweede deelIn het tweede deel van het rapport wordt de wijze waarop Nederland de
organisatorische en logistieke taken in het kader van het voorzitterschap
heeft vervuld geëvalueerd. De kwaliteit van de analyse in dit deel van
het rapport is aanmerkelijk beter dan dat van het eerste deel. Dit is niet
verbazend: over het organisatorische en logistieke deel van het voorzitterschap
zijn meer en objectiever gegevens beschikbaar dan over de inhoudelijke deel.
Daarbij komt dat de door IOB gekozen evaluatiemethode zich beter leent voor
het evalueren van de organisatorische aspecten van het voorzitterschap.In het tweede deel hebben de onderzoekers aan de hand van vooraf geformuleerde
criteria een aantal taken van de Centrale Projectorganisatie EU-voorzitterschap
(CPEU) beoordeeld. Dit betrof de wijze waarop werd aanbesteed, de aankledingsmaterialen,
het proces van accreditatie, de beveiliging, de briefings, de drukker, de
geschenken en promotieartikelen, ICT, locaties, liaisons, het logo, de sponsoring,
het talenregime, de vertolking, het vervoer, de voorzitterschapscursus en
de website. Op basis van deze beoordelingen werd een drietal bevindingen geformuleerd.Ten eerste concluderen de onderzoekers dat Nederland met succes een nieuw
model voor de organisatie van evenementen in Nederland heeft geïntroduceerd.
Wij onderschrijven deze bevinding. Wel is het van belang op te merken dat
het zogenaamde «subsidiaire organisatiemodel» geheel was toegeschreven
op de Nederlandse politiek-bestuurlijke context. Het is maar de vraag of zij
ook geschikt is voor toepassing door andere lidstaten.Ten tweede komen de onderzoekers tot het oordeel dat de dienstverlening
van de CPEU heeft geleden onder de vertraging in de opbouw van de organisatie.
Ook in deze conclusie kunnen wij ons vinden, al hechten wij eraan op te merken
dat de IOB geen onderbouwing geeft voor haar observatie als zouden medewerkers
onvoldoende zijn ingewerkt en evenmin voor haar suggestie als zouden medewerkers
niet helemaal gekwalificeerd zijn geweest. Voor beide bestaat geen grond,
zoals de organisatorische en logistieke praktijk van het voorzitterschap uiteindelijk
heeft uitgewezen.De derde en laatste bevinding als zou de doelmatigheid van de CPEU beperkt
geweest zijn behoeft naar onze mening nuancering. Wij zijn met de onderzoekers
van mening dat de schaalvoordelen van de Centrale Projectorganisatie groter
hadden kunnen zijn, indien ook zaken als vergaderlocaties of hotels centraal
zouden zijn geregeld. Om op basis hiervan te concluderen dat de
doelmatigheid van de CPEU beperkt was, gaat ons te ver: de conclusie dat zij
nog groter hadden kunnen zijn, is wel op zijn plaats.SamenvattingWij vinden de gekozen onderwerpen in het eerste (beleids)deel van het
rapport te weinig representatief en de analyse inclusief analysemethode te
zwak om uit de conclusies en aanbevelingen zinvolle lering te kunnen trekken
voor een toekomstig Nederlands EU-voorzitterschap. De aanbevelingen en conclusies
ten aanzien van de organisatie en logistiek zijn bruikbaar en zullen tijdens
een volgend voorzitterschap worden meegenomen.XNoot1Ter inzage gelegd bij het Centraal Informatiepunt Tweede Kamer.XNoot1Homogene Groep Internationale Samenwerking. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-21501-20-399.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl