Goedkeuring Verdrag tussen Nederland en Vlaams Gewest inzake gemeenschappelijk nautisch beheer Scheldegebied (Trb. 2005, 312); Memorie van toelichting
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-06 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 30863, nr. 3

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

10-11-2006

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2006-2007

30863 nr. 3

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamAlgemeenJuridisch-historische achtergrondArtikelsgewijze toelichtingKoninkrijkspositieOndertekeningLichaamGemeenschappelijke toelichting bij het Verdrag tussen
het Koninkrijk der Nederlanden en het Vlaamse Gewest inzake het gemeenschappelijk
nautisch beheer in het ScheldegebiedALGEMENE TOELICHTING  ARTIKELSGEWIJZE TOELICHTINGPreambuleArtikel 1 – DefinitiesLitterae i en j – (gemeenschappelijk) nautisch beheerLittera k – schipLittera l – verkeersbegeleidingLittera m – ketenbenaderingLittera q – verkeersaanwijzingLittera r – verkeerstekenArtikel 2 – Doel en voorwerp van het VerdragEerste lidTweede lidDerde lidVierde lidVijfde lidZesde lidZevende lidArtikel 3 – ToepassingsgebiedEerste lidLittera b – Nederlands deel van het Kanaal Gent–TerneuzenLittera c – Belgisch deel van het Kanaal Gent–TerneuzenLittera d – Beneden-ZeescheldeTweede lidDerde lidVierde lidArtikel 4 – Permanente CommissieEerste lidTweede lidDerde lidVierde lidVijfde lidZesde lidZevende lidAchtste lidNegende lidTiende lidArtikel 5 – RegelstellingEerste lidTweede lidDerde lidVierde lidVijfde lidZesde lidZevende lidArtikel 6 – Gemeenschappelijke Nautische AutoriteitEerste lidTweede lidDerde lidVierde lidVijfde lidZesde en zevende lidArtikel 7 – SecretariaatArtikel 8 – KetenbenaderingEerste lidTweede lidDerde, vierde en vijfde lidZesde lidArtikel 9 – Openbaarheid van documentenEerste en tweede lidDerde lidArtikel 10 – Rechtsbescherming en aansprakelijkheidEerste lidTweede lidDerde lidVierde lidVijfde lidZesde lidArtikel 11 – Strafrechtelijke sanctiesArtikel 12 – Verhouding tussen het nautisch beheer
en andere beleidsdomeinenEerste lidTweede lidDerde lidVierde lidArtikel 13 – Beslechting van geschillen tussen de
Verdragsluitende PartijenArtikel 14 – WijzigingsbepalingAlgemeenArtikelsgewijsArtikel 15 – OvergangsbepalingArtikel 16 – Slotbepaling
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 30863Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 69 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
30 863Goedkeuring van het op 21 december 2005 te Middelburg tot stand
gekomen Verdrag tussen het Koninkrijk der Nederlanden en het Vlaams Gewest
inzake het gemeenschappelijk nautisch beheer in het Scheldegebied (Trb. 2005,
312)nr. 3MEMORIE VAN TOELICHTINGAlgemeenHet onderhavige Verdrag beoogt het door Nederland en Vlaanderen gemeenschappelijk
te voeren nautisch beheer in het Scheldegebied te regelen. Het geeft gevolg
aan een serie politieke afspraken in Memoranda van Overeenstemming (MvO).
Het meest recente MvO werd op 11 maart 2005 in Den Haag ondertekend door
de bewindslieden van Verkeer en Waterstaat en de Minister van Landbouw, Natuur
en Voedselkwaliteit en hun Vlaamse collega, de Minister van Openbare Werken,
Energie, Leefmilieu en Natuur. Dit MvO is bij brief van 11 maart 2005
door de Minister van Verkeer en Waterstaat aan de voorzitter van de Tweede
Kamer gezonden. Bespreking heeft op 20 december 2005 plaatsgevonden in
een algemeen overleg met de vaste commissie voor Verkeer en Waterstaat op
20 december 2005.1Het onderhavige Verdrag werd gelijk met drie andere verdragen inzake het
Schelde-estuarium op 21 december 2005 in Middelburg ondertekend. Bij
elk van de vier verdragen behoort een door Nederland en Vlaanderen gezamenlijk
overeengekomen en vastgestelde Gemeenschappelijke Toelichting. De Gemeenschappelijke
Toelichting bij het onderhavige Verdrag wordt hierbij gevoegd. Deze memorie
van toelichting dient ter verduidelijking van enkele punten die in de Gemeenschappelijke
Toelichting onvoldoende of niet ter sprake komen.Juridisch-historische achtergrondWat betreft de voorgeschiedenis van het onderhavige Verdrag kan worden
volstaan met een verwijzing naar de Algemene Toelichting in de Gemeenschappelijke
Toelichting.Het Gemeenschappelijk Nautisch Beheer (GNB) betreft de gezamenlijke zorg
van Nederland en Vlaanderen voor de afwikkeling van een veilig en vlot scheepvaartverkeer
in het Scheldegebied (zie artikel 3, in relatie tot artikel 1, onder (i) en
(j)). Binnen het GNB vervult de Permanente Commissie van Toezicht op de Scheldevaart
(PC), die in 1839 bij het Scheidingsverdrag (Stb. 1839, 26) werd opgericht
en waarvan de taken in de loop van de geschiedenis op basis van verdragen
zijn toegenomen, een belangrijke functie. In de PC hebben sinds
jaar en dag zowel voor Nederland als voor het Vlaams Gewest (voorheen voor
België) hoge ambtenaren zitting. Voor Nederland zijn deze afkomstig van
het Ministerie van Verkeer en Waterstaat.Artikelsgewijze toelichtingDe PC heeft tot voornaamste taak het stellen van regels voor het nautisch
beheer in het Scheldegebied (artikel 4, derde lid), die in de plaats zullen
treden van wettelijke voorschriften in Nederland en het Vlaams Gewest (artikel
5, zesde lid). In artikel 5 van het Verdrag wordt de reikwijdte van deze regelstelling
beschreven en duidelijk begrensd. Omdat de PC niet valt aan te merken als
een volkenrechtelijke organisatie in de zin van artikel 92 van de Grondwet,
maar op grond van het verdrag niettemin bindende besluiten kan nemen, is in
artikel 2 van dit wetsvoorstel een voorziening opgenomen die er toe strekt
dat de besluiten van de PC geen afzonderlijke goedkeuring van de Staten-Generaal
behoeven.De strafbaarstelling van overtredingen van de door de PC vastgestelde
regels is geregeld in een afzonderlijk wetsvoorstel tot wijziging van de Scheepvaartverkeerwet,
de Wet vaartijden en bemanningssterkte binnenvaart en de Arbeidstijdenwet
dat gelijktijdig met dit voorstel van wet is ingediend.De gevolgen van de opdracht van regelgevende taken aan de PC zullen voor
de Nederlandse rechtsorde, hoewel uniek, toch beperkt blijven. Op termijn
zullen het Scheepvaartreglement Westerschelde 1990 en het Scheepvaartreglement
voor het Kanaal van Gent naar Terneuzen vervangen worden door regelingen van
de PC. Verder zal het Loodsplichtbesluit 1995 wijziging moeten ondergaan.
Dit alles betreft nautisch-technische regelgeving met een uitvoeringsgericht
karakter. Het grote voordeel van deze constructie is dat op dezelfde rivier
in het vervolg één nautisch regime van kracht wordt. De veiligheid
in de Schelderegio is daarmee in het bijzonder gediend.Voorts heeft de PC de taak om de veiligheid van de scheepvaart in meer
algemene zin te bewaken en te bevorderen (artikel 2, derde lid). De PC is
in dit kader onder meer verplicht om, met betrekking tot de veiligheid in
het Scheldegebied, binnen een jaar na de inwerkingtreding van het Verdrag,
een werkplan voor te leggen aan partijen inzake de beschikbaarheid van kwalitatief
en kwantitatief adequaat rampenbestrijdingsmaterieel.De uitvoering van de door de PC te stellen regels ligt bij de Gemeenschappelijke
Nautische Autoriteit (GNA), die wordt gevormd door elk één ambtenaar
van Nederland en het Vlaams Gewest (artikel 6). Voor Nederland is dit de Rijkshavenmeester
Westerschelde. De GNA heeft voorts een belangrijke taak bij de behandeling
van scheepvaartincidenten. Bij de bestrijding van calamiteiten te water die
effect kunnen hebben op het land zal zij een schakelfunctie vervullen in de
relatie tot de autoriteiten belast met de rampenbestrijding. De PC en de GNA
worden bijgestaan door een Secretariaat (artikel 7).De in artikel 8 van het Verdrag omschreven ketenbenadering omvat een regeling
tussen de PC en de GNA, enerzijds, en de havenautoriteiten en de in artikel
1, onder m, van het Verdrag omschreven nautische dienstverleners, anderzijds,
die een onderling afgestemde en geïntegreerde verkeersbegeleiding in
het Scheldegebied tussen de zee en de ligplaats van schepen verzekert.De verregaande samenwerking binnen het GNB vraagt om afstemming op juridisch
terrein. In de artikelen 9, 10 en 11 van het Verdrag zijn daarom bepalingen
opgenomen over de openbaarheid van documenten, de rechtsbescherming van gebruikers
van het Scheldegebied tegen de door de PC te stellen regels en de uitvoeringsbesluiten
van de GNA, die overigens een administratiefrechtelijk karakter hebben, alsmede
op het gebied van het strafrecht. Deze regelingen zijn inherent aan grensoverschrijdende
samenwerking tussen landen met eigen rechtssystemen. Artikel 12 van het Verdrag
omvat een stelsel van bepalingen dat de PC, dan wel Nederland of het Vlaams
Gewest, de mogelijkheid geeft bezwaar te maken tegen ontwikkelingen buiten
het nautisch beheer, die naar de mening van de PC, Nederland of het Vlaams
Gewest een negatieve invloed kunnen hebben op het nautisch beheer.Het onderhavige Verdrag noodzaakte tot wijziging van de bijlage bij het
op 11 januari 1995 te Middelburg totstandgekomen Verdrag tussen het Koninkrijk
der Nederlanden, het Koninkrijk België en het Vlaams Gewest tot herziening
van het Reglement ter uitvoering van artikel IX van het Tractaat van 19 april
1839 en van hoofdstuk II, afdeling 1 en 2, van het Tractaat van 5 november
1842, zoals gewijzigd, voor wat betreft het loodswezen en het gemeenschappelijk
toezicht daarop (Scheldereglement) (Trb. 1995, 48). Deze wijziging is neergelegd
in artikel 14 van het Verdrag. Deze wijziging maakt het mogelijk om tot een
uniform loodsplichtregime voor het gehele Scheldegebied te komen.De bijlage bij het onderhavige Verdrag betreft de arbitrageprocedure en
is van uitvoerende aard. Verdragen tot wijziging van de bijlage behoeven ingevolge
artikel 7, onderdeel f, van de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen
geen parlementaire goedkeuring, tenzij de Staten-Generaal zich thans het recht
tot goedkeuring terzake voorbehouden.KoninkrijkspositieDit Verdrag zal wat het Koninkrijk der Nederlanden betreft, naar zijn
aard alleen voor Nederland gelden.De Minister van Verkeer en Waterstaat,K. M. H. PeijsDe Minister van Buitenlandse Zaken,B. R. BotGemeenschappelijke toelichting bij het Verdrag tussen
het Koninkrijk der Nederlanden en het Vlaamse Gewest inzake het gemeenschappelijk
nautisch beheer in het ScheldegebiedALGEMENE TOELICHTINGMet het voorliggend Verdrag beogen Nederland en Vlaanderen de instelling
van een gemeenschappelijk nautisch beheer in het Scheldegebied.De nauwe samenwerking tussen Nederland en Vlaanderen inzake het nautisch
beheer in de Schelderegio is gegroeid vanuit de Permanente Commissie. Deze
commissie, ingesteld bij het Tractaat tussen Nederland en België van
19 april 1839, hield zich tot aan de Tweede Wereldoorlog nagenoeg uitsluitend
bezig met het houden van toezicht op het loodswezen en de betonning. Na de
Tweede Wereldoorlog zijn de invloedssfeer en de bevoegdheden van de Permanente
Commissie stelselmatig toegenomen. Onder impuls van de commissie zijn de volgende
verdragen tot stand gekomen:– het Verdrag regelende de verlichting en de bebakening van de Westerschelde
en haar mondingen van 23 oktober 1957;– de Overeenkomst inzake het aanleggen van een walradarketen langs
de Westerschelde en haar mondingen van 29 november 1978.Door de beide verdragen werden de toezichthoudende bevoegdheden van de
Permanente Commissie uitgebreid tot de gehele vaarwegmarkering en de Schelderadarketen.
Bovendien verwierf de commissie in beide verdragen uitvoerende bevoegdheden.De redactie van het (herziene) Scheldereglement, vastgesteld bij het Verdrag
van 11 januari 1995, gebeurde onder auspiciën van de Permanente
Commissie. Overigens verkreeg de Permanente Commissie in het (herziene) Scheldereglement
bevoegdheden tot het stellen van nadere regels over specifieke onderwerpen.Vanaf medio het vorig decennium is de rol van de Permanente Commissie
geleidelijk verbreed tot het zo veel als mogelijk gezamenlijk instaan voor
de afwikkeling van een veilig en vlot scheepvaartverkeer in het Scheldegebied.
Hierbij ging de aandacht van de commissie vooral uit naar de zich opdringende
afstemming tussen het Nederlands en Vlaams nautisch beleid wat de Schelderegio
betreft. Voorts werkte de Permanente Commissie, in overleg met de betrokken
loodsdiensten, de beleidskaders uit voor de verhoging van de kwaliteit en
de kostenefficiëntie van de dienstverlening van de Nederlandse en Vlaamse
loodsdiensten door middel van een samenwerkingsverband. Zo ontwikkelde de
Permanente Commissie zich steeds meer tot een gezamenlijk nautisch beleidsorgaan.Het constructieve overleg binnen de Permanente Commissie heeft uiteindelijk
geleid tot ministeriële afspraken om de nautische samenwerking verder
uit te bouwen en te vervolledigen door middel van het instellen van een gemeenschappelijk
nautisch beheer dat vertrekt vanuit het gezamenlijk belang van een veilige
en vlotte scheepvaart. De eerste afspraken daarover zijn vastgelegd in het
op 5 februari 2001 te Kallo tot stand gekomen Memorandum van Overeenstemming
tussen Vlaanderen en Nederland met betrekking tot de onderlinge samenwerking
ten aanzien van het Schelde-estuarium.In onderdeel B van het Tweede Memorandum van Overeenstemming ten aanzien
van het Schelde-estuarium, door de bevoegde Nederlandse en Vlaamse bewindslieden
ondertekend te Vlissingen op 4 maart 2002, is o.m. het volgende afgesproken: «Het nautisch beheer in het Scheldegebied zal vanaf 1 januari
2003 gemeenschappelijk door Nederland en Vlaanderen reeds de facto worden
uitgeoefend, vooruitlopend op een juridische en verdragsrechtelijke formalisering
daarvan. De Permanente Commissie zal fungeren als gemeenschappelijk
beleidsorgaan; het gemeenschappelijk nautisch beheer zal binnen de door de
Permanente Commissie te stellen kaders worden uitgeoefend door een in te stellen
Gemeenschappelijke Nautische Autoriteit.» Op grond van deze
afspraak is het gemeenschappelijk nautisch beheer sedert 1 januari 2003
inderdaad toegepast op vrijwillige en niet juridisch geformaliseerde basis.
Dit vormt de grondslag van een vruchtbaar groeiproces waarbij de Permanente
Commissie zich verder ontwikkelt in haar rol van gezamenlijk beleidsorgaan
en waarbij een Gemeenschappelijke Nautische Autoriteit als gezamenlijk beheersorgaan
instaat voor de dagelijkse zorg voor een veilig en vlot verloop van het scheepvaartverkeer.In onderdeel C van het op 11 maart 2005 te ’s-Gravenhage ondertekende
Derde Memorandum van Overeenstemming hechten de bewindslieden, ter behartiging
van een veilige en vlotte scheepvaart, bijzondere waarde aan een optimale
invulling van de ketenbenadering, namelijk een geïntegreerde verkeersafwikkeling
vanaf zee tot aan de aanlegplaats in een Scheldehaven, of omgekeerd. Verder
verbinden de bewindslieden zich ertoe om te streven naar een verdragsrechtelijke
formalisering van het gemeenschappelijk nautisch beheer per 1 januari
2006. Voorliggend Verdrag strekt tot de bedoelde verdragsrechtelijke formalisering.Conform de memorandumafspraken en vertrekkende van het gezamenlijk belang
van een veilige en vlotte scheepvaart, zijn de belangrijkste pijlers van het
Verdrag:– het uitbreiden van de bevoegdheden van de Permanente Commissie
zodat zij kan optreden als volwaardig beleidsorgaan; daartoe zal de commissie
over een aantal welomschreven nautische onderwerpen zelf regels kunnen vaststellen;– de instelling van een gezamenlijk beheersorgaan: de Gemeenschappelijke
Nautische Autoriteit; die gemeenschappelijke autoriteit zal de nautische beheersbevoegdheden
uitoefenen die thans op basis van de interne regelgeving aan de wederzijds
bevoegde beheersautoriteiten zijn toegekend;– het realiseren en concretiseren van de ketenbenadering.Aan Vlaamse zijde dient te worden opgemerkt dat voorliggend Verdrag terdege
rekening houdt met de in de Belgische federale staatsordening geldende bevoegdheidsverdeling.
Het Vlaams Gewest is bevoegd voor het volledige nautisch beheer, inbegrepen
loods- en verkeersbegeleidingsdiensten, en de desbetreffende regelstelling.
Het Verdrag komt niet op het terrein voorbehouden aan de federale overheid,
welke bevoegd is voor het uitvaardigen van algemene vaarregels aan schepen
en het opleggen van technische voorschriften aan schepen.Deze Gemeenschappelijke Toelichting vormt de overeenstemming tussen Partijen,
bedoeld in Artikel 31, tweede lid, onder a, van het Verdrag van Wenen inzake
het verdragenrecht (23 mei 1969) en wordt door Partijen beschouwd als
een primair middel van interpretatie. De documenten die de voorbereidende
werkzaamheden en de omstandigheden waaronder dit Verdrag werd gesloten weergeven,
zoals de LTV Schelde-estuarium en de Memoranda van Overeenstemming van 5 februari
2001, 4 maart 2002 en 11 maart 2005, kunnen als beleidsvoorbereidende
documenten van niet juridische aard in geval van noodzaak aanvullende middelen
van uitlegging vormen in de zin van Artikel 32 Verdragenverdrag. Tot de aanvullende
middelen van uitlegging behoren evenwel niet de stukken, zoals verslagen,
rapportages van werkgroepen en concept-verdragsteksten, die door de delegaties
die op 4 mei 2005 de onderhandelingen over dit Verdrag en drie andere
verdragen zijn begonnen, zijn opgesteld.Samen met het voorliggend Verdrag werden op 21 december 2005 de volgende
verdragen ondertekend:– Verdrag inzake de beëindiging van de onderlinge koppeling
van de loodsgeldtarieven;– Verdrag inzake de samenwerking op het gebied van het beleid en
beheer in het Schelde-estuarium;– Verdrag betreffende de uitvoering van de Ontwikkelingsschets 2010
Schelde-estuarium.De vier verdragen raken en beïnvloeden elkaar. De Nederlandse en
Vlaamse Regeringen hebben dan ook afgesproken dat deze, ook gezien de weerslag
van het proces van geven en nemen dat aan onderhandelingen inherent is, als één
pakket ter goedkeuring aan de parlementen worden aangeboden.  ARTIKELSGEWIJZE TOELICHTINGPreambuleVooreerst wordt herinnerd aan de hierboven geschetste voorgeschiedenis
van het gemeenschappelijk nautisch beheer.Verder wordt de overtuiging uitgesproken dat het gemeenschappelijk nautisch
beheer een optimaal, veilig en vlot gebruik van de vaarwegcapaciteit zal bevorderen.
Dit zal zowel de toegankelijkheid van de Scheldehavens als de veiligheid van
de scheepvaart ten goede komen. Daarmee wordt tevens een positieve bijdrage
geleverd aan de haven- en transporteconomie alsmede aan de veiligheid van
de burgers in de Schelderegio (externe veiligheid).Hiermee wordt ook tegemoet gekomen aan het volgende beleidsdoel 2030 van
de Langetermijnvisie Schelde-estuarium ten aanzien van de toegankelijkheid: «Het nautisch beheer van de vaarwegen in het estuarium wordt
gezamenlijk uitgevoerd. Dit draagt bij tot een maximalisatie van de capaciteit
van de beschikbare vaarwegen in samenhang met voldoende veiligheid.»Vervolgens wordt verwezen naar de reeds onder de algemene toelichting
aangehaalde pijlers van het Verdrag: de Permanente Commissie als gezamenlijk
beleidsorgaan, de Gemeenschappelijke Nautische Autoriteit als beheersorgaan,
en de ketenbenadering.Tot slot wordt de verwachting uitgesproken dat het gemeenschappelijk nautisch
beheer een positieve impuls zal geven aan de samenwerking op overige beleidsdomeinen
ten aanzien van het Schelde-estuarium.Artikel 1 – DefinitiesIn dit Artikel zijn een aantal noodzakelijke begripsbepalingen opgenomen,
waarvan de belangrijkste hieronder nader worden toegelicht.Litterae i en j – (gemeenschappelijk) nautisch beheerDe definitie van nautisch beheer is identiek aan de in het kader van de
Permanente Commissie gehanteerde omschrijving: de zorg voor de afwikkeling
van een veilig en vlot scheepvaartverkeer. Daarmee is het nautisch beheer
ondubbelzinnig omschreven, waarbij geen verwarring mogelijk is met het technisch
beheer. Het nautisch beheer staat in voor het veilig en vlot gebruik van de
vaarweg door de scheepvaart, terwijl het technisch beheer zorgt voor de infrastructuur
van de vaarweg. De belangrijkste instrumenten voor de uitoefening van het
nautisch beheer zijn: informatievoorziening, verkeersbegeleiding, vaarwegmarkering
en het loodsen.Het gemeenschappelijk nautisch beheer is gedefinieerd als het door Nederland en Vlaanderen gezamenlijk gevoerde nautisch beheer in het
Scheldegebied.Littera k – schipDe definitie is overgenomen uit Artikel 1, eerste lid, onderdeel b, van
de Nederlandse Scheepvaartverkeerswet. Nagenoeg gelijkluidende definities
zijn opgenomen in de scheepvaartreglementen van kracht in het Belgische gedeelte
van het Scheldegebied.Littera l – verkeersbegeleidingDe omschrijving sluit aan op:– de internationaal overeengekomen definitie in het kader van de
Internationale Maritieme Organisatie (IMO), in het bijzonder in de IMO-resolutie
A.857(20) van 27 november 1997;– de definitie in de Europese richtlijn 2002/59/EG van 27 juni
2002 betreffende de invoering van een communautair monitoring- en informatiesysteem
voor de zeescheepvaart en tot intrekking van richtlijn 93/75/EEG van de Raad.Littera m – ketenbenaderingVia het begrip ketenbenadering wordt het reeds bestaande en onderkende
belang van samenwerking tussen de nautische rivierbeheerders (Permanente Commissie
en Gemeenschappelijke Nautische Autoriteit) en de havens expliciet gemaakt.
De eisen die de schaalvergroting van de scheepvaart aan de verkeersbegeleiding
stelt, nopen tot de intensivering van de samenwerking in het kader van de
ketenbenadering.Het doel van de ketenbenadering kan worden omschreven als het zo efficiënt
mogelijk afwikkelen van de scheepvaart vanaf de aanlooproutes in zee tot aan
de havenkade en omgekeerd, waarbij de nautische dienstverlening op de rivier
en deze in de haven optimaal op elkaar moeten aansluiten. Dit houdt in dat
het dagelijks nautisch beheer in de haven en dat op de rivier, inclusief de
nautische dienstverlening, dermate op elkaar worden afgestemd dat een schip
dat de Schelde opvaart op een ononderbroken wijze kan blijven doorvaren tot
aan de aanlegplaats in de haven en dat een schip dat de aanlegplaats verlaat
op een ononderbroken wijze kan doorvaren tot aan de open zee. Hierbij moet
rekening worden gehouden met de diverse betrokken belangen, waarvan de belangrijkste
zijn:– de vlotheid van het scheepvaartverkeer en de daaruit afgeleide
belangen inzake transport- en haveneconomie;– de veiligheid van het scheepvaartverkeer en de daaruit afgeleide
belangen inzake externe veiligheid en milieu.De ketenbenadering wordt nader geregeld in Artikel 8.Littera q – verkeersaanwijzingDe definitie van verkeersaanwijzing is gebaseerd op de betreffende definitie
in de Nederlandse Scheepvaartverkeerswet en op gelijkaardige bepalingen in
het Scheepvaartreglement Westerschelde 1990 (Artikel 54), het Scheepvaartreglement
voor de Beneden-Zeeschelde (Artikel 47) en het Belgische resp. Nederlandse
Scheepvaartreglement voor het Kanaal van Gent naar Terneuzen (Artikel 52 resp.
53). Dergelijke verkeersaanwijzingen kunnen worden gegeven in het belang van
de veiligheid van de scheepvaart alsook voor de instandhouding der werken.
Verkeersaanwijzingen beogen het voorkomen van gevaarlijke situaties alsook
van verkeerscongesties.Littera r – verkeerstekenVerkeerstekens (verkeersborden, verkeerslichten) en bekendmakingen met
dezelfde strekking als een verkeersteken vallen onder vaarwegmarkering in
ruime zin. Hiermee kan de nautische vaarwegbeheerder:– het scheepvaartverkeer inlichten over de toestand in een bepaald
gedeelte van een scheepvaartweg;– aan het scheepvaartverkeer een inlichting, aanbeveling, gebod
of verbod onderscheidenlijk opheffing van een gebod of verbod geven voor het
verkeersgedrag in een bepaald gedeelte van een scheepvaartweg.De definities zijn gebaseerd op de betreffende omschrijvingen in de Nederlandse
Scheepvaartverkeerswet.Artikel 2 – Doel en voorwerp van het VerdragEerste lidBehoudens de bevoegdheden van de Permanente Commissie, valt het nautisch
beheer op de respectieve grondgebieden tot op heden de jure onder de verantwoordelijkheid
van de wederzijds daartoe bevoegde autoriteiten. Het Verdrag beoogt een nieuwe
situatie welke wordt gekenmerkt door een gezamenlijke Nederlands-Vlaamse behartiging
van belangen, uitoefening van bevoegdheden en aanvaarding van verantwoordelijkheden
met betrekking tot de afwikkeling van een veilig en vlot scheepvaartverkeer
in het Scheldegebied.Tweede lidHet tweede lid besteedt aandacht aan het gezamenlijk belang van het gemeenschappelijk
nautisch beheer: veiligheid en vlotheid van het scheepvaartverkeer.De veiligheid en vlotheid van het scheepvaartverkeer zijn evenwaardige
belangen die nauw met elkaar verweven zijn. Zonder veiligheid geen vlotheid
en omgekeerd. Onveilige verkeerssituaties verhinderen de vlotte doorstroming
van het scheepvaartverkeer, terwijl verkeerscongesties leiden tot onveiligheid.
Daarom streeft het gemeenschappelijk nautisch beheer naar een optimaal evenwicht
tussen het veiligheids- en vlotheidsniveau en beoogt het die niveaus, rekening
houdend met hun onderlinge relatie, minstens in stand te houden en zo mogelijk
te verbeteren. Een veilige en vlotte verkeersafwikkeling leidt tot positieve
maatschappelijke effecten. Een veilig scheepvaartverkeer bevordert de externe
veiligheid (nl. die van de omgeving, oeverbevolking, infrastructuur) en de
bescherming van het milieu. Een vlot scheepvaartverkeer komt ten goede van
de transport- en haveneconomie.Het gemeenschappelijk nautisch beheer is een dynamisch gegeven en zal
worden aangepast aan de internationale en Europeesrechtelijke normen alsmede
aan de ontwikkelingen op technologisch, nautisch en transporteconomisch gebied.
Onder normen worden de harde en in principe ook de zachte normen verstaan:
de relevante internationale verdragen, Europese verordeningen, Europese richtlijnen,
IMO-resoluties, aanbevelingen van IALA (International Association of Marine
Aids to Navigation and Lighthouse Authorities), etc. Technologische ontwikkelingen
slaan vooral op de toepassing van moderne navigatie-ondersteunende middelen
zoals elektronische zeekaarten, Automatic Identification Systems, precisienavigatiesystemen,
enz.Derde lidVerdragsluitende Partijen hechten grote waarde aan de borging van de veiligheid en vlotheid op en rondom de Westerschelde. Thans doet de
Permanente Commissie daartoe reeds het nodige. Binnen het kader van haar bevoegdheden
heeft zij het programma «Nautische Veiligheid Westerschelde» opgesteld,
waarin een reeks nautische bronmaatregelen wordt geïmplementeerd ter
voorkoming van scheepsongevallen en ter bevordering van het vlotheidsniveau.
Naast nautische bronmaatregelen worden door de bij interne wetgeving aangewezen
organen rampenplannen opgesteld. Om deze rampenplannen uit te kunnen voeren,
is materieel in de vorm van sleepboten, blusboten, etc. benodigd. Vanuit haar
specifieke nautische deskundigheid is de Permanente Commissie in het bijzonder
in staat de Verdragsluitende Partijen te adviseren over de te treffen materiële
voorzieningen ter voorkoming en bestrijding van de gevolgen van nautische
incidenten en ongevallen. Verdragsluitende Partijen engageren zich nadrukkelijk
waarnodig de uitvoering van het plan af te stemmen met de daartoe bevoegde
overheden en autoriteiten.Vierde lidDaar het Scheldegebied als één beheersgebied wordt beschouwd,
is het niet wenselijk dat schepen afhankelijk van hun bestemming of van het
territorium waarop ze zich bevinden, aan andere regels worden onderworpen.Daarom is een havenneutrale benadering één van de leidende
principes van het gemeenschappelijk nautisch beheer met als doel het bewerkstelligen
van een integraal nautisch regime voor het hele Scheldegebied. Hierbij aansluitend
bepaalt Artikel 3, vierde lid, trouwens dat het gemeenschappelijk nautisch
beheer van toepassing is op alle schepen die het Scheldegebied bevaren.Ook het realiseren en concretiseren van de ketenbenadering moet vanuit
een havenneutrale benadering gebeuren; zie desbetreffend ook Artikel 8, vijfde
lid.Vijfde lidDeze benchmark-bepaling moet verzekeren dat het geheel van nautische voorschriften
van toepassing in het Scheldegebied in lijn ligt met dat voor andere Nederlandse,
Vlaamse en Europese havens. Afwijkingen op basis van het karakter van de vaarwegen
in het Scheldegebied zijn mogelijk. Deze afwijkingen kunnen de perken van
de internationale normen evenwel niet te buiten treden en kunnen daarmee als
zodanig geen afbreuk doen aan het level playing field in de Hamburg–Le
Havre range en dus aan de concurrentiepositie van de Scheldehavens.Zesde lidDoor een gezamenlijke inzet van de periodiek beschikbaar te stellen middelen
bereiken de Partijen een verhoogd niveau van kwaliteit en kostenefficiëntie
van de dienstverlening aan de scheepvaart. Die middelen betreffen:– geldelijke middelen;– materiële en infrastructurele middelen zoals gebouwen, informatiesystemen,
vaarwegmarkering, navigatie-ondersteuning, Schelderadarketen;– het personeel ter ondersteuning van de Permanente Commissie, de
Gemeenschappelijke Nautische Autoriteit en het Secretariaat, alsmede het personeel
in het kader en ter uitvoering van de Overeenkomst tussen het Koninkrijk der
Nederlanden en het Koninkrijk België inzake het aanleggen van een walradarketen
langs de Westerschelde en haar mondingen van 29 november 1978.Dit lid houdt evenwel niet in dat de regeringen automatisch moeten ingaan op alle door de Permanente Commissie geformuleerde vragen om
bijkomende middelen.Zevende lidDeze bepaling bevestigt duidelijkheidshalve dat het gemeenschappelijk
nautisch beheer geen afbreuk kan doen aan de bestaande volkenrechtelijke regelen
inzake de scheepvaart die Nederland en Vlaanderen binden en die gelden op
de onder dit Verdrag vallende scheepvaartwegen. Zo gelden krachtens het VN
Zeerechtverdrag de vrijheid van scheepvaart in de exclusieve economische zone
van België en Nederland, en het recht van onschuldige doorvaart in de
territoriale zee van beide landen. De scheepvaart op de Schelde is ingevolge
de verdragen van 1815 en 1839 eveneens vrij. Voorts liggen relevante bepalingen
neer in bijzondere verdragen zoals het SOLAS-Verdrag, dat een afzonderlijke
regel bevat over de organisatie van verkeersbegeleidingsdiensten door staten.Voorliggend Verdrag vult dit bestaande volkenrechtelijke kader nader in
wat het Scheldegebied betreft. Hierbij dient te worden opgemerkt dat de bedoelde
volkenrechtelijke regelen geen absoluut recht op vrije scheepvaart vestigen,
maar uitdrukkelijk een reglementering van de scheepvaart mogelijk maken. Zie
in die zin bijvoorbeeld Artikel 21 van het Zeerechtverdrag wat betreft de
territoriale zee, en Artikel 109 van de Slotakte van Wenen specifiek wat betreft
de Schelde.Artikel 3 – ToepassingsgebiedEerste lidHierin wordt het geografisch toepassingsgebied omschreven.Onderdeel a legt vast dat de Westerschelde
en haar aanlooproutes, gelegen in het zeewaartse werkingsgebied van Vessel
Traffic Services Schelde en haar Mondingen (VTS-SM), onder het toepassingsgebied
vallen. Dat de Permanente Commissie het zeewaartse werkingsgebied van VTS-SM
vaststelt, is conform de bestaande praktijk.Wat de aanlooproutes betreft wordt er onderscheid gemaakt tussen:1° de scheepvaartwegen gelegen in de territoriale zee; en2° de scheepvaartwegen gelegen in andere maritieme zones, waarbij
een dynamische verwijzing naar de aanmelding van VTS-SM bij de Internationale
Maritieme Organisatie is opgenomen. Dergelijke aanmelding omvat immers een
internationale begrenzing van VTS-SM. De dynamische verwijzing houdt in dat
als gevolg van wijzigingen in de aanmelding de geografische werkingssfeer
van het Verdrag kan worden uitgebreid of ingekrompen. In de betreffende scheepvaartwegen
is het gemeenschappelijk nautisch beheer evenwel slechts van toepassing voor
zover het materies betreft waarvoor de Partijen overeenkomstig het internationaal
recht in de betreffende maritieme zones bevoegd zijn.Het geografisch toepassingsgebied vastgelegd in onderdeel a, impliceert
dat de van de aanlooproutes aftakkende scheepvaartwegen naar de Vlaamse kusthavens
Nieuwpoort, Oostende en Zeebrugge niet onder het toepassingsgebied ressorteren.
Het nautisch beheer op die aftakkende scheepvaartwegen blijft onder bevoegdheid
van de Vlaamse overheid die het aldaar uitgeoefend nautisch beheer evenwel
zal moeten afstemmen op het gemeenschappelijk nautisch beheer op de westelijke
aanlooproutes naar de Westerschelde. Het spreekt voor zich dat de Verdragsluitende
Partijen wederzijds overleg plegen inzake nautische maatregelen en regels
welke gelden buiten het toepassingsgebied van dit Verdrag, maar die wel van
invloed kunnen zijn op het gemeenschappelijk nautisch beheer.De havenbekkens van Vlissingen, Vlissingen Oost, Breskens en Terneuzen
vallen evenmin onder het toepassingsgebied. Hetzelfde geldt voor de havens
Perkpolder en Walsoorden.De litterae b, c en d omschrijven het toepassingsgebied op het Kanaal
van Gent naar Terneuzen en op de Beneden-Zeeschelde.Littera b – Nederlands deel van het Kanaal Gent–TerneuzenHet toepassingsgebied op het Nederlands gedeelte van het Kanaal van Gent
naar Terneuzen is overeenkomstig de omschrijving van het kanaal opgenomen
in Artikel 1, eerste lid, onderdeel a, van het (Nederlandse) Scheepvaartreglement
voor het Kanaal van Gent naar Terneuzen.De zijkanalen behoren daarmee niet tot het toepassingsgebied van het gemeenschappelijk
nautisch beheer.Littera c – Belgisch deel van het Kanaal Gent–TerneuzenHet toepassingsgebied op het Belgisch gedeelte van het Kanaal van Gent
naar Terneuzen betreft alleen het eigenlijke kanaal, conform de omschrijving
van het Nederlands gedeelte. Het gemeenschappelijk nautisch beheer is daarmee
niet van toepassing op de zijkanalen en de dokken van het Gentse havengebied.Als zuidwaartse grens is de Meulestedebrug vastgelegd. Het kanaalgedeelte
ten zuiden van die brug behoort immers niet tot het eigenlijke havengebied
en wordt bovendien niet door de zeescheepvaart gebruikt.Littera d – Beneden-ZeescheldeDe zuidelijke begrenzing van het toepassingsgebied op de Beneden-Zeeschelde
is in lijn met de begrenzing van de Beneden-Zeeschelde opgenomen in Artikel
1, paragraaf 2, van het Scheepvaartreglement voor de Beneden-Zeeschelde.
De havendokken van Antwerpen en zijkanalen ressorteren niet onder het toepassingsgebied.Tweede lidOm te voorkomen dat het Verdrag telkens gewijzigd zou moeten worden om
de omschrijving van het toepassingsgebied aan te passen aan infrastructurele
veranderingen, kan de Permanente Commissie de omschrijving en begrenzing van
de in het eerste lid genoemde scheepvaartwegen aanpassen (zie ook Artikel
5, tweede lid, littera i).Derde lidVoor de duidelijkheid wordt hier expliciet vastgelegd dat de havendokken
en aanlegplaatsen die in verbinding staan met de onder het eerste lid vermelde
scheepvaartwegen, niet tot het toepassingsgebied behoren. Dit neemt niet weg
dat krachtens Artikel 8 een ketenbenadering Scheldegebied-havengebieden zal
worden gerealiseerd.Vierde lidInzake het functioneel toepassingsdomein wordt vastgelegd dat het gemeenschappelijk
nautisch beheer van toepassing is op alle schepen in het geografisch toepassingsgebied
omschreven in de voorgaande leden, dus zowel op Scheldevaarders (bestemming
Vlaamse Scheldehaven) als wetschepen (bestemming Nederlandse Scheldehaven)
en zowel op beroepsvaart (zeevaart, binnenvaart, visserij, werkvaart, enz.)
als recreatievaart. Het voormelde vereist een aanpassing van het Scheldereglement dat nu enkel voor de Scheldevaarders het loodsen en beloodsen
regelt. Op grond van Artikel 2, derde lid, beoogt het gemeenschappelijk nautisch
beheer een uniform nautisch regime voor het hele Scheldegebied. Het Scheldereglement
moet dan ook zo worden gewijzigd dat de relevante bepalingen inzake het loodsplichtregime
ook van toepassing zijn op wetschepen.Zie hiervoor ook de toelichting bij Artikel 14 inzake de wijziging van
het Scheldereglement.Het vierde lid doet overigens geen afbreuk aan de posities van beide Partijen
omtrent het recht van scheepvaart op de Schelde voor oorlogsschepen, dat immers
het buitenlands beleid en het beleid op het gebied van defensie betreft en
dat overigens in België in principe onder de federale bevoegdheid valt.
Wel heeft de Permanente Commissie de bevoegdheid om wat betreft het nautisch
beheer desgevallend afzonderlijke regels voor oorlogsschepen vast te stellen
(zie ook Artikel 5, vierde lid), waarover zij moet beschikken om evidente
verkeerstechnische redenen.Artikel 4 – Permanente CommissieEerste lidDe regeling van de benoeming en het ontslag van de Permanente Commissarissen
is overeenkomstig het vroegere Artikel 31, tweede lid, van het Scheldereglement.
In Nederland gebeurt de benoeming in de praktijk door de Minister van Verkeer
en Waterstaat.Tweede lidHet tweede lid houdt een bevestiging in van de taken en bevoegdheden van
de Permanente Commissie haar toegekend in de opgesomde verdragen.In de hierop volgende leden krijgt de Permanente Commissie bijkomende
taken en bevoegdheden.Derde lidDe Permanente Commissie wordt gemachtigd tot het stellen van regels met
betrekking tot het nautisch beheer. Dit wordt nader uitgewerkt in Artikel
5. De regels vastgesteld door de Permanente Commissie, zullen niet strijdig
mogen zijn met de verdragen bedoeld in het tweede lid. Verder zal de Permanente
Commissie de rechten van de scheepvaart bedoeld in Artikel 2, zesde lid, in
acht moeten nemen.De verdragen bedoeld in het tweede lid kunnen, inzonderheid ingevolge
uitvoering van het vijfde lid, wijzigingen ondergaan. In dergelijk geval moet
de verwijzing «onverminderd de verdragen» worden geacht te slaan
op de gewijzigde verdragen.Vierde lidDe taken en bevoegdheden van de Gemeenschappelijke Nautische Autoriteit
worden geregeld in Artikel 5. Ook kan de Permanente Commissie krachtens Artikel
5, derde lid, taken en bevoegdheden opdragen aan de Gemeenschappelijke Nautische
Autoriteit.Het is nuttig dat de Permanente Commissie de Gemeenschappelijke Nautische
Autoriteit aanwijzingen kan geven ten aanzien van de uitoefening van haar
taken en bevoegdheden, hetgeen in het onderhavig lid wordt geregeld.Vijfde lidDe Permanente Commissie kan voorstellen doen tot wijziging van de verdragen
opgesomd onder litterae b, c en d van het tweede lid, als de commissie vaststelt
dat dergelijke wijzigingen gewenst zijn om een het gemeenschappelijk nautisch
beheer te verbeteren. Om dezelfde redenen kan de Permanente Commissie ook
voorstellen doen tot wijziging van het onderhavig Verdrag zelf. De bedoelde
wijzigingen kunnen zich bijvoorbeeld voordoen naar aanleiding van een toekomstige
herschikking van de bevoegdheidsregeling tussen de Vlaamse en Belgische federale
overheid.Zesde lidDeze bepaling voorziet in de verplichting voor de Permanente Commissie
het gemeenschappelijk nautisch beheer te evalueren om waar nodig te kunnen
bijsturen.Zevende lidDat de Permanente Commissie bij consensus beslist, is een bevestiging
van de van oudsher bestaande praktijk. Dat eenzijdige beslissingen zijn uitgesloten,
spoort met het voor het gemeenschappelijk nautisch beheer leidend principe
van gezamenlijke en evenwaardige bevoegdheden en verantwoordelijkheden zoals
bepaald in Artikel 2, eerste lid.Achtste lidDe Permanente Commissie regelt haar werkzaamheden in een huishoudelijk
reglement.Negende lidIn de Permanente Commissie is afgesproken dat in ieder geval de door haar
te regelen beslissingsprocedures van de Gemeenschappelijke Nautische Autoriteit
tegelijkertijd met het voorliggend Verdrag in werking zullen treden. Deze
regeling zal ook een afwegingskader inhouden waarop de Gemeenschappelijke
Nautische Autoriteit zich moet baseren bij het nemen van haar beslissingen.De beslissingsprocedures zullen rekening moeten houden met hetgeen daarover
in Artikel 6, eerste lid, is bepaald: «Het alzo samengestelde
orgaan beslist en treedt naar buiten toe op als één entiteit.
Eenzijdige beslissingen door de samenstellende delen van de Gemeenschappelijke
Nautische Autoriteit zijn uitgesloten.» De beslissingsprocedures
zullen ook betrekking hebben op Artikel 6, vijfde lid.De beslissingsprocedures zullen zodanig functioneel moeten zijn dat recht
wordt gedaan aan zowel het voornoemde karakter van de besluitvorming als aan
de noodzaak om in de operationele praktijk onmiddellijk te kunnen optreden.Tiende lidDe Permanente Commissie staat in voor de inrichting van het Secretariaat
waarvan de taken worden geregeld in Artikel 7. De Permanente Commissie kan
dus zelf regelingen treffen met betrekking tot de werkzaamheden, de organisatievorm,
de inzet van personeel, de financiën, enz.Artikel 5 – RegelstellingDit Artikel geeft nadere invulling aan de op grond van Artikel 4, derde
lid, aan de Permanente Commissie toegekende regelstellende bevoegdheid.De toekenning van regelgevende bevoegdheden aan de Permanente Commissie
heeft uiteraard invloed op de bestaande regelgeving in Nederland en Vlaanderen.
Het komt er op neer dat de materie die thans geregeld is in de scheepvaartreglementen
in de betrokken landen na inwerkingtreding van het verdrag op verdragsrechtelijk
niveau wordt geregeld (althans voor zover deze materie in Vlaanderen behoort
tot de gewestelijke bevoegdheid). De Verdragsluitende Partijen hebben zich
ingespannen om de totstandkoming van regelgeving met de nodige waarborgen
te omkleden. Er is voorzien in een adviseringstraject en een motiveringsplicht.
Vaststelling, bekendmaking en inwerkingtreding zijn adequaat geregeld. Verder
kan regelgeving alleen worden vastgesteld wanneer de in het verdrag limitatief
aangegeven belangen daarmee worden beschermd. Bovendien is het aantal onderwerpen
waarover regels kunnen worden gesteld limitatief opgesomd, en beperkt tot
zuiver nautisch-technische aangelegenheden. In veel gevallen gaat het daarbij
om (aanvulling van) regels die toch al internationaal geharmoniseerd zijn.
Een aantal voorbeelden kunnen dit verder verduidelijken. Het gaat bijv. om
regels die de bevoegde nautische autoriteit machtigen om voor schepen ankerplaatsen
aan te wijzen, of om regels die de beheerder van de vaarweg het recht geven
nautisch-technische voorwaarden te stellen aan een bijzonder transport.Eerste lidDe Permanente Commissie kan eerst tot regelgeving overgaan indien daarmee
een van de opgesomde belangen wordt gediend. Dit vormt een begrenzing van
de bevoegdheden van de Permanente Commissie. Die begrenzing is evenwel niet
zodanig eng dat de Permanente Commissie daardoor onvoldoende in staat zou
zijn om gepast op de nautische realiteit te kunnen inspelen.Het onder a vermelde belang is het voornaamste belang van het gemeenschappelijk
nautisch beheer: een veilige en vlotte scheepvaart. De onder b, c en d opgesomde
belangen ondersteunen het hoofdbelang. Het verzekeren van een doelmatige verkeersbegeleiding,
het optimaal gebruik van de vaarwegcapaciteit, het instandhouden van scheepvaartwegen
en het waarborgen van de veiligheid van hun infrastructuur bevorderen de veilige
en vlotte afwikkeling van het scheepvaartverkeer. Zoals onder e en f is aangegeven,
moet ook rekening worden gehouden met belangen ten aanzien van de waterhuishouding,
oevers en waterkeringen, het milieu enz.; het betreft meer bepaald het vermijden
van schade daaraan door het scheepvaartverkeer. Dit is tevens in het voordeel
van de externe veiligheid.Het concretiseren van de ketenbenadering is onder g eveneens als belang
opgenomen. Het in de praktijk brengen van de ketenbenadering gebeurt door
samenwerking en afspraken tussen de Permanente Commissie en de havenautoriteiten;
zie hiervoor Artikel 8. Ter uitvoering daarvan kan het nodig zijn dat de Permanente
Commissie regels oplegt aan de verkeersdeelnemers. Littera g strekt hiertoe.Tweede lidDe materies waarover de Permanente Commissie regels kan stellen ten behoeve
van de in het eerste lid bedoelde belangen, zijn zo duidelijk mogelijk omschreven
in de limitatieve opsomming. De opgesomde onderwerpen betreffen in hoofdzaak
noodzakelijke instrumenten voor een doelmatige uitoefening van het gemeenschappelijk
nautisch beheer. De opsomming houdt daarbij rekening met de bevoegdheidsverdeling
in het Belgische staatsbestel. Alle onderwerpen behoren tot de bevoegdheid
van het Vlaams Gewest.Er is niet voor gekozen om het loodsen en beloodsen op te nemen in de
opsomming van de door de Permanente Commissie te regelen onderwerpen om een
overlapping met het Scheldereglement te vermijden. Het loodsen en beloodsen
van de Scheldevaarders wordt immers afdoende geregeld in het Scheldereglement.
Zoals reeds aangegeven in de toelichting bij Artikel 3, vierde lid, is evenwel
een aanpassing van het Scheldereglement vereist om daarin ook de loodsplicht
van wetschepen te regelen.De onder c opgenomen bepaling met betrekking tot de vaststelling van de
kielspeling belet niet dat bijzondere voorschriften kunnen worden opgelegd
aan bijzondere transporten of incidentschepen ter verzekering van de veiligheid.
De Permanente Commissie zal ernaar streven om, binnen de door de techniek
en de veiligheidseisen geboden mogelijkheden, de kielspeling te verminderen.De adviezen vermeld in onderdeel e verwijzen naar de door het verkeersbegeleidingssysteem
te verlenen dienstverlening «navigational assistance service»
bedoeld onder punt 2.3.2. van annex 1 bij de IMO-resolutie A.857(20) van 27 november
1997. Voornoemde adviezen doen geen afbreuk aan de bevoegdheid van de loodsen
tot het adviseren van de gezagvoerders.De bevoegdheid i.v.m. plaatsbepaling bedoeld onder littera g heeft geen
betrekking op het stellen van technische eisen aan de uitrusting van schepen,
wat in België tot de federale bevoegdheid behoort, maar wel op het gebruik
van plaatsbepalingsinstrumenten ten dienste van het nautisch beheer.Derde lidDe eerste volzin bepaalt dat de Permanente Commissie in de door haar vastgestelde
regels taken en bevoegdheden opdraagt aan de Gemeenschappelijke Nautische
Autoriteit. Dit zal de grondslag vormen voor de uitoefening van de bestuurlijke
bevoegdheden of beheersbevoegden door de Gemeenschappelijke Nautische Autoriteit
en dus voor het door haar gevoerde gemeenschappelijk nautisch beheer.De tweede volzin creëert voor de Permanente Commissie de mogelijkheid
om preventief toezicht op de Gemeenschappelijke Nautische Autoriteit uit te
oefenen, met name door voorafgaande goedkeuring van de beslissingen van de
Autoriteit. De middelen tot toezicht en controle van de Permanente Commissie
op de Gemeenschappelijke Nautische Autoriteit worden verder uitgewerkt in
Artikel 6, zesde en zevende lid. Vierde lidDeze bepaling verleent de Permanente Commissie de bevoegdheid om desgewenst
voor oorlogsschepen specifieke voorschriften vast te stellen. Zie ook de laatste
alinea van de toelichting bij Artikel 3, vierde lid.Vijfde lidVooraleer de door haar krachtens Artikel 4, derde lid, vast te stellen
regels uit te vaardigen, dient de Permanente Commissie daarover advies te
vragen aan de meest betrokken partijen, in ieder geval de havenautoriteiten
van Antwerpen, Gent, Terneuzen en Vlissingen, de loodsdiensten, de betrokken
provincies en gemeenten en de lokale overkoepelende organisaties van het maritieme
en havengebonden bedrijfsleven. Dit lijdt evenwel uitzondering in de mate
dat één of meer van deze partijen bij de betrokken aangelegenheid
kennelijk geen belang heeft. Wat andere partijen betreft beslist
de Permanente Commissie zelf of een adviesvraag zinvol is; zij kan daarbij
rekening houden met de aard en het belang van het voorwerp van de beoogde
regels.Zoals hierboven uitgelegd, is deze adviesplicht een belangrijke waarborg
voor een goede uitoefening door de Permanente Commissie van haar regelstellende
bevoegdheid. Indien wordt beslist in afwijking van een verplicht advies, moet
dit – in lijn met vigerend intern bestuursrecht – worden gemotiveerd.
De omvang van deze motivering zal uiteraard kunnen variëren naargelang
de aard en het belang van de betrokken aangelegenheid.Zesde lidDe wederzijdse wettelijke voorschriften die strijdig zijn met de door
de Permanente Commissie vastgestelde regels, blijven buiten toepassing. Hierbij
dient aangetekend dat de toekenning aan de Permanente Commissie van de haar
door dit Verdrag toegekende regelstellende bevoegdheid noch in Nederland,
noch in het Vlaams Gewest als dusdanig implementatiewetgeving noodzaakt. De
bevoegdheid is m.a.w. gegrondvest op het Verdrag zelf. Anderzijds zal voor
een aantal aspecten nog wel implementatiewetgeving noodzakelijk zijn. Dit
geldt bijv. voor de strafbaarstelling van de overtreding van door de Permanente
Commissie te stellen regels (zie ook de toelichting bij Artikel 11). De Verdragsluitende
Partijen engageren zich om de vereiste implementatiewetgeving gelijktijdig
met het voorliggend Verdrag in werking te laten treden.Bestuurlijke besluiten die na de inwerkingtreding van het Verdrag tot
stand zouden worden gebracht in strijd met het Verdrag en de op grond ervan
vastgestelde regels (waaronder eventuele overgangsregels), blijven, gelet
op de hiërarchie der rechtsnormen, a fortiori eveneens buiten toepassing.
Dit geldt zowel voor interne besluiten als besluiten van de Gemeenschappelijke
Nautische Autoriteit. Anderzijds beoogt het Verdrag geen afbreuk te doen aan
de gelding van eerder geldig door nationale autoriteiten genomen beslissingen,
zolang deze niet op basis van het Verdrag worden gewijzigd of opgeheven.Zevende lidDeze bepaling strekt tot regeling van de bekendmaking en de inwerkingtreding
van de regels vastgesteld door de Permanente Commissie.Artikel 6 – Gemeenschappelijke Nautische AutoriteitEerste lidDe samenstelling van de Gemeenschappelijke Nautische Autoriteit wordt
hierin geregeld alsmede haar wijze van optreden en beslissen. De Gemeenschappelijke
Nautische Autoriteit wordt gevormd door één functionaris van
iedere Partij of één van hun plaatsvervangers. Hierbij dient
uitdrukkelijk te worden vermeld dat elke Partij meer dan één
plaatsvervanger kan aanstellen. Het ligt in de lijn van de verwachting dat
de Partijen de functionarissen zullen aanstellen die worden genoemd in Artikel
1 van het Besluit aanwijzing bevoegde autoriteiten Scheldereglement:– voor het Vlaams Gewest: de leidend ambtenaar van de administratie
Waterwegen en Zeewezen, of zijn plaatsvervanger(s);– voor Nederland: de Rijkshavenmeester Westerschelde of zijn plaatsvervanger(s).De twee samenstellende delen van de Gemeenschappelijke Nautische Autoriteit
zullen als een eenheid optreden en beslissen. Conform de leidende
principes van het gemeenschappelijk nautisch beheer zijn eenzijdige beslissingen
door elk van de samenstellende delen uitgesloten.Krachtens Artikel 4, negende lid, regelt de Permanente Commissie de inrichting,
de werkwijze en de beslissingsprocedures van de Gemeenschappelijke Nautische
Autoriteit.Tweede lidDit lid betreft de wijze van benoeming en ontslag van de samenstellende
delen van de Gemeenschappelijke Nautische Autoriteit.Derde lidAls gezamenlijk beheersorgaan is de Gemeenschappelijke Nautische Autoriteit
belast met uitvoerende taken. De Gemeenschappelijke Nautische Autoriteit zal
het gemeenschappelijk nautisch beheer uitoefenen en zal de door de Permanente
Commissie vastgestelde regels uitvoeren. De Autoriteit zal m.a.w. instaan
voor de dagelijkse operationele zorg voor de afwikkeling van een veilig en
vlot scheepvaartverkeer.De beslissingen van de Gemeenschappelijke Nautische Autoriteit zijn op
het vlak van de uitvoerbaarheid te vergelijken met de in het interne bestuursrecht
bestaande uitvoerbare bestuursbeslissingen, die inzonderheid worden gekenmerkt
door het «privilège du préalable» en het «privilège
d’exécution d’office» (in België) en door het
rechtmatigheidspostulaat (in Nederland).Vierde lidHet is aangewezen een regeling te treffen voor de bekendmaking van besluiten
van de Gemeenschappelijke Nautische Autoriteit. In een aanmerkelijk aantal
gevallen zijn deze besluiten niet tot één belanghebbende gericht,
maar hebben zij een, al dan niet naar tijd en plaats beperkte, algemene strekking.
Dergelijke besluiten dienen dan ook voor eenieder kenbaar te zijn. Daarom
wordt bekendmaking in de Nederlandse Staatscourant en het Belgisch Staatsblad
voorgeschreven. Voor andere besluiten kan de Gemeenschappelijke Nautische
Autoriteit desgewenst deze publicatiemedia benutten. Concreet bevestigt dit
lid de bestaande praktijk van de publicatie van bekendmakingen of berichten
aan de scheepvaart. Wat het Vlaams Gewest is de publicatie in het Belgisch
Staatsblad evenwel een innovatie.Vijfde lidDe bepaling handelt over de rol van de Gemeenschappelijke Nautische Autoriteit
bij de bestrijding van calamiteiten en over haar adviserende en bijstandsverlenende
functie ten opzichte van de rampbestrijdingsautoriteiten, waardoor de Gemeenschappelijke
Nautische Autoriteit ertoe bijdraagt dat de rampenbestrijding mede geschiedt
op basis van nautische expertise. Hiermee wordt geenszins afbreuk gedaan aan
de bevoegdheden van de reguliere rampenbestrijdingsautoriteiten, maar wordt
hen precies bijkomende ondersteuning geboden. Dergelijke bijdrage van de Gemeenschappelijke
Nautische Autoriteit is logisch in het licht van de eigen bevoegdheid van
verkeersbegeleidingsdiensten inzake scheepsincidenten conform IMO-resoluties,
en de internationale en Europese nadruk op de noodzaak van een op expertenadvies
gesteunde besluitvorming bij scheepvaartincidenten (cf. o.m. het ongeval met
de Prestige en de IMO-resolutie m.b.t. toevluchtsoorden).De autoriteiten belast met de rampenbestrijding zijn in Nederland aangewezen
bij of krachtens de Wet rampen en zware ongevallen en de Wet bestrijding
ongevallen Noordzee. In Vlaanderen zijn inz. bevoegdheden toegekend aan de
provinciegouverneurs.Zesde en zevende lidDe bepalingen geven nadere invulling aan de middelen tot toezicht van
de Permanente Commissie op de Gemeenschappelijke Nautische Autoriteit.Artikel 7 – SecretariaatDoor dit Artikel worden taken aan het Secretariaat toegewezen. De inrichting
van het Secretariaat wordt op grond van Artikel 4, tiende lid, geregeld door
de Permanente Commissie.Artikel 8 – KetenbenaderingEerste lidDe ketenbenadering laat de bestaande bevoegdheidsverdeling tussen de nautische
beheerders op de rivier en in de havens onverlet.De Permanente Commissie draagt de verantwoordelijkheid voor de veilige
en vlotte afwikkeling van het scheepvaartverkeer in het Scheldegebied. De
Gemeenschappelijke Nautische Autoriteit is onder het toezicht van de Permanente
Commissie belast met het gemeenschappelijk nautisch beheer.De havenautoriteiten blijven verantwoordelijk voor de organisatie en de
afwikkeling van het scheepvaartverkeer in hun havengebied.Tweede lidDe ketenbenadering beoogt een optimale afstemming van het nautisch beheer
in het Scheldegebied en dat in de havens, zodat bij de uitoefening van het
wederzijds beheer zo weinig mogelijk conflicten optreden en de onderlinge
verkeersplanning naadloos op elkaar aansluit ten voordele van een veilige
en vlotte afwikkeling van het scheepvaartverkeer. Om de ketenbenadering te
ontwikkelen en in de praktijk te brengen treedt de Permanente Commissie in
overleg met de havenautoriteiten. Over de tijdens dit overleg overeengekomen
principes van de ketenbenadering sluit de Permanente Commissie overeenkomsten
met de havenautoriteiten. Die overeenkomsten zullen bindende afspraken omvatten.
Op basis van de overeenkomsten maakt de Gemeenschappelijke Nautische Autoriteit
afspraken met de havenkapiteinsdiensten/havenmeesters en met de nautische
dienstverleners voor de operationele invulling van de ketenbenadering.Derde, vierde en vijfde lidVermits de scheepvaartactiviteit gegenereerd wordt door de havenactiviteiten
dient de havenplanning in aanmerking te worden genomen bij de verkeersafwikkeling
op de rivier. Uitgangspunt voor de organisatie van de scheepvaart van en naar
de Scheldehavens is de verkeersplanning opgesteld door deze havens die daarbij
rekening moeten houden met de beschikbaarheid van de nautische dienstverlening
in de haven. Op basis van deze planning en de te stellen veiligheidseisen
organiseert de Gemeenschappelijke Nautische Autoriteit het scheepvaartverkeer
in het Scheldegebied en houdt zij daarbij ook rekening met de onderlinge coördinatie
van de scheepvaart naar de diverse havens, de fysieke mogelijkheden van de
rivier en de beschikbaarheid van de vereiste nautische dienstverlening. Indien
er conflicten optreden tussen de onderlinge verkeersplanning van de havens
of tussen de havenplanning en de verkeerstechnische veiligheidssituatie,
beslist de GNA en past zij de verkeersplanning aan op basis van de met de
havenautoriteiten op grond van het tweede lid gemaakte overeenkomsten. Zo
zal een schip wegens veiligheidsproblemen op de rivier of verkeerscongesties
dienen te wachten met de op- of afvaart en zal de sluisplanning zich daarnaar
moeten schikken.Zesde lidVoor het realiseren van de ketenbenadering is een goede overleg- en samenwerkingsstructuur
vereist. Die structuur wordt vastgesteld in nauw overleg tussen de Permanente
Commissie en de Scheldehavens en opgenomen in de overeenkomsten bedoeld in
het tweede lid.Artikel 9 – Openbaarheid van documentenEerste en tweede lidHet reeds feitelijk door de Permanente Commissie gevoerde beleid inzake
openbaarheid van bestuur wordt verdragsrechtelijk vastgelegd. Dat houdt in
dat de Permanente Commissie zelf een actief openbaarheidsbeleid voert. Daarnaast
behoort door de Permanente Commissie een regeling te worden vastgesteld voor
de afdoening van verzoeken om openbaarmaking van documenten – welk laatste
begrip breed dient te worden geïnterpreteerd en alle dragers van informatie
omvat in welke vorm ook – die bij haar worden ingediend. Deze regeling
moet de Permanente Commissie modelleren naar de in de Verdragsluitende Partijen
geldende openbaarheidswetgeving. Die wetgeving in Nederland, België en
Vlaanderen is overigens vrijwel gelijkluidend, zodat van een sluitend openbaarheidsregime
sprake zal kunnen zijn. In aanvulling daarop behoort een regeling te worden
vastgesteld voor de gevallen waarin bij de Verdragsluitende Partijen verzoeken
worden ingediend om openbaarmaking van documenten met betrekking tot het nautisch
beheer op de Schelde. Het is in overeenstemming met de doelstellingen van
dit verdrag dat de Permanente Commissie daarbij een zwaarwegende adviserende
rol speelt. Deze verzoeken worden voor het overige conform de desbetreffende
geldende nationale openbaarheidsregeling afgedaan. Van tijd tot tijd dient
een evaluatie van dit beleid plaats te vinden, teneinde de onderlinge consistentie
van het beleid van Partijen te bewaren en mede tegen de achtergrond van mogelijk
voorkomende wijzigingen van de nationale openbaarheidsregelingen.Bij haar eigen regels zal de Permanente Commissie uiteraard geen afbreuk
kunnen doen aan toepasselijke internationale en Europese regels, en zal zij
ook rekening moeten houden met eventuele niet juridisch bindende internationale
en Europese normen. Hetzelfde geldt uiteraard voor de adviezen die de Permanente
Commissie zal uitbrengen.Derde lidArtikel 3 van de Overeenkomst tussen het Koninkrijk der Nederlanden en
het Koninkrijk België inzake het aanleggen van een walradarketen langs
de Westerschelde en haar mondingen bepaalt dat informatie van welke aard ook,
die uit de walradarketen beschikbaar komt, slechts met toestemming van en
onder de voorwaarden bepaald door de Permanente Commissie aan derden ter beschikking
kan worden gesteld. Dit Artikel blijft onverminderd van kracht. Op grond van
voormeld Artikel heeft de Permanente Commissie op 15 september 1994 de
Regeling informatieverstrekking walradarketen Westerschelde uitgevaardigd.
Volgens deze regeling kan informatie uit de walradarketen die verband houdt
met scheepvaartincidenten slechts ter beschikking gesteld worden,
indien het verzoek daartoe geschiedt door of namens een gerechtelijke autoriteit.Het hier besproken lid machtigt de Permanente Commissie om een dergelijke
regeling ook vast te stellen ten aanzien van het ter beschikking stellen van
niet uit de walradarketen afkomstige scheepvaartverkeergegevens aan gerechtelijke
autoriteiten en desgevallend gerechtsdeskundigen en procespartijen.Artikel 10 – Rechtsbescherming en aansprakelijkheidEerste lidTegen besluiten, handelingen en verzuimen van de Permanente Commissie
en de Gemeenschappelijke Nautische Autoriteit staat rechtsbescherming open.
De ervaringen van vele jaren hebben geleerd dat zowel in Nederland als in
Vlaanderen in nautische zaken slechts weinig tegen de overheid wordt geprocedeerd.
Er is daarom van afgezien om een noodzakelijkerwijs ingewikkelde afstemmingsregeling
van de administratieve rechtspraak in Nederland en België in het verdrag
op te nemen. Er kan worden volstaan met een regeling die er in voorziet dat
de burgerlijke resp. de gewone rechter in Nederland en België bevoegd
is om te oordelen over alle besluiten, handelingen en verzuimen van de Permanente
Commissie en de Gemeenschappelijke Nautische Autoriteit. Wat de verdeling
van de territoriale competentie van de rechters betreft, is alleen een dwingende
regeling voorgeschreven indien de vordering een bijzondere band met een bepaald
schip heeft, inzonderheid indien de eigenaar of exploitant ervan optreedt
als procespartij. In alle andere gevallen is er sprake van rechtskeuze.Wat betreft de aard van de vorderingen weze opgemerkt dat het Artikel
niet geldt voor aansprakelijkheidsvorderingen i.v.m. de uitvoering van de
eigenlijke scheepvaartbegeleiding. De operationele scheepvaartbegeleidingsdiensten
zelf worden door het Verdrag niet geïntegreerd. De besluiten van de Permanente
Commissie en de Gemeenschappelijke Nautische Autoriteit waaromtrent vorderingen
kunnen worden ingesteld kunnen zowel van regelstellende aard zijn als van
uitvoerende aard; te denken valt bijvoorbeeld aan het aanvechten van een door
de Permanente Commissie vastgesteld reglement en aan een beslissing omtrent
de voorwaarden waaronder een individueel schip kan opvaren.Wat Vlaanderen betreft is de rechtsbeschermingsregeling mede gebaseerd
op de impliciete bevoegdheden. Het Verdrag regelt een materie van procesrecht
die in principe tot de bevoegdheid van de federale overheid behoort. De opname
van de rechtsbeschermingsregeling is – mede in het licht van internationale
standaarden – een noodzakelijk onderdeel van het nieuwe regime van het
gemeenschappelijk nautisch beheer, is vatbaar voor een gedifferentieerde regeling
en raakt de federale bevoegdheden slechts marginaal. Dat blijkt niet alleen
uit het reeds vermelde uiterst geringe aantal procedures, maar ook uit het
feit dat de Raad van State geen bevoegdheid bezit om zich uit te spreken over
beslissingen van internationale instanties. Het teruggrijpen naar de bevoegdheid
van de gewone rechter bevestigt dus de toestand die terzake normaal zou gelden.Tweede lidDe rechters in Nederland en België oordelen volgens het Nederlandse,
respectievelijk Belgische recht, waaronder het gemeenrechtelijke procesrecht
en desgevallend geldende bijzondere wettelijke aansprakelijkheidsregelingen.Derde lidUit de regeling van de rechtsbescherming vloeit voort dat tenuitvoerlegging
van rechterlijke uitspraken die onherroepelijk zijn, of die, hoewel niet onherroepelijk,
niettemin vatbaar zijn voor tenuitvoerlegging, in zowel Nederland als België
mogelijk moet zijn. De executie, met inbegrip van eventuele executiegeschillen,
vindt plaats overeenkomstig het in Nederland en België geldende burgerlijk
procesrecht en internationaal privaatrecht. Terzake kan ook de Verordening
(EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke
bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke
en handelszaken relevant zijn. Om de rechtsbescherming efficiënt en consistent
te maken, zullen de Permanente Commissie en de Gemeenschappelijke Nautische
Autoriteit, ook los van enige gedwongen tenuitvoerlegging, zich uiteraard
dienen te schikken naar in België of Nederland gevelde en uitvoerbare
rechterlijke uitspraken. Terzake dient ook te worden verwezen naar het vierde
lid van dit Artikel.Vierde lidDit lid regelt de verantwoordelijkheid van de Verdragsluitende Partijen
voor de uitvoering van rechterlijke uitspraken.Vijfde lidMet het oog op de rechtsbescherming heeft de Permanente Commissie twee
zetels te Antwerpen en te Vlissingen. In principe zijn voor vorderingen tegen
de Permanente Commissie derhalve de rechtbanken te Antwerpen en Middelburg
bevoegd.Het Artikel over de rechtsbescherming dient evenmin eerst in interne regelgeving
te worden omgezet. Dit geldt zowel voor Nederland als voor het Vlaams Gewest.
De regeling inzake rechtsbescherming veronderstelt voorts dat de belanghebbende
procespartijen – zowel de Permanente Commissie als haar tegenpartijen –
ook de andere relevante bepalingen van het Verdrag kunnen inroepen telkens
zij dit nodig achten, teneinde bijvoorbeeld een genomen besluit aan te vechten
wegens overtreding van een bepaling van het Verdrag. Naar het oordeel van
Partijen heeft de regeling inzake rechtsbescherming neergelegd in het eerste
tot en met het vijfde lid, wat België betreft, directe werking, en is
zij, wat Nederland betreft, een ieder verbindend.Zesde lidDit lid draagt de Permanente Commissie op om de efficiëntie en de
consistentie van de rechtspraak te evalueren, zodat zij zo nodig een wijziging
van de rechtsbeschermingsregeling kan voorstellen.Artikel 11 – Strafrechtelijke sanctiesDe overtreding van de door de Permanente Commissie vastgestelde regels
moet strafrechtelijk kunnen worden gesanctioneerd. De strafvervolging en berechting
van overtredingen moeten worden overgelaten aan de nationale vervolgende instanties
en gerechten. Dit impliceert een verdeling van rechtsmacht tussen de desbetreffende
nationale rechterlijke overheden. Voor deze verdeling kan worden aangesloten
bij de jurisdictieregeling opgenomen in Artikel 28 van het Scheldereglement.
De strafbaarstelling van de overtreding, de kwalificatie van het strafbare
feit als misdrijf of overtreding en de vaststelling van het strafmaximum is
een zaak van de wederzijdse wetgever.Artikel 11 is identiek aan Artikel 28 van het Scheldereglement met dien
verstande dat in het eerste lid bepalingen zijn toegevoegd om te vermijden
dat de strafbaarstellingen, de strafmaten en het vervolgingsbeleid in Nederland
en Vlaanderen te veel uiteen zouden lopen. De Partijen streven daarom naar
een harmonisatie van de strafmaat, waarbij bovendien de strafbaarstellingen
en de strafmaten niet betekenisvol zullen afwijken van de strafbaarstellingen
en de strafmaten voor de scheepvaartwegen van de Partijen gelegen buiten het
Scheldegebied. Verder zal de Permanente Commissie zich inspannen om de bevoegde
overheden te brengen tot een onderlinge afstemming van het vervolgingsbeleid
op de scheepvaartwegen van beide Partijen. De rol van de Permanente Commissie
is hier beperkt tot het nemen van initiatieven om bij de bevoegde overheden
te interveniëren, wat in het kader van de Permanente Commissie nu reeds
gebeurt. Aldus draagt de Permanente Commissie bij tot het maximaal concretiseren
van de gemeenschappelijkheid ten aanzien van het nautisch beheer in het Scheldegebied.Artikel 12 – Verhouding tussen het nautisch beheer
en andere beleidsdomeinenEerste lidTeneinde geschillen over de toepassing en uitvoering van het verdrag zo
veel mogelijk te voorkomen, voorziet het verdrag in de over en weer bestaande
verplichting van partijen elkaar de informeren met betrekking tot beleidsvoornemens,
plannen en voorgenomen besluiten die op andere beleidsterreinen worden ontwikkeld
en die van invloed kunnen zijn op het nautisch beheer. Dit lijkt vooral relevant
in verband met de ruimtelijke ordening, de infrastructuur of het milieubeheer,
maar acties in andere beleidsdomeinen kunnen er ook onder vallen. Verder moet
het gaan om voornemens, besluiten e.d. van de overheid, en dus niet van particulieren,
bedrijven etc., ten ware de overheid bij de verwezenlijking ervan tussenkomt,
bijvoorbeeld door het verlenen van vergunningen.Tweede lidIn het tweede lid is een zo eenvoudig mogelijke bezwaarprocedure opgenomen.
Indien een verdragsluitende partij meent dat het belang van het nautisch beheer
op negatieve wijze wordt beïnvloed door een voorgenomen plan of besluit,
kan zij bij de andere Partij bezwaar maken. Zij kan dit rechtstreeks doen,
op politiek of hoog ambtelijk niveau.Zij kan er ook voor kiezen dit via de Permanente Commissie te doen op
basis van het volgende lid.Derde lidOp basis van het derde lid kan het bezwaar ter kennis worden gebracht
van de Permanente Commissie. In de Permanente Commissie kan worden beraadslaagd,
teneinde te bezien in hoeverre het nautisch beheer daadwerkelijk wordt beïnvloed
door de voorgenomen maatregel. Indien in het bezwaar wordt volhard door de
desbetreffende partij – en uiteraard ook wanneer de commissarissen van
de andere partij het bezwaar delen – wordt het ter kennis gebracht van
de desbetreffende overheid, waarbij de Permanente Commissie ook een advies
kan inbrengen. Deze procedure heeft vooral politiek-bestuurlijke betekenis.
Daarnaast kan met dit middel worden voorkomen dat te snel gebruik wordt gemaakt
van de geschillenbeslechtingsprocedure van Artikel 13.Vierde lidIn het vierde lid is vastgelegd dat de Permanente Commissie, ieder van
de Verdragsluitende Partijen en deze Partijen gezamenlijk het recht hebben
om overeenkomstig het interne recht zienswijzen of verzoekschriften in te
dienen of bezwaar en beroep aan te tekenen. Deze bepaling bevestigt m.a.w.
dat de Partijen en de Permanente Commissie op eigen initiatief gebruik kunnen
maken van inz. de internrechtelijke inspraak- en rechtsbeschermingsprocedures.
Uiteraard is de Permanente Commissie niet verplicht om zelf in rechte te treden.Artikel 13 – Beslechting van geschillen tussen de
Verdragsluitende PartijenDit Artikel regelt de beslechting van geschillen, waaronder ook worden
verstaan de patstellingen of andere moeilijkheden die zich voordoen bij de
toepassing van het Verdrag of in de werking van de organen van het gemeenschappelijk
nautisch beheer. Het gaat derhalve niet noodzakelijk om geschillen van juridische
aard of omtrent de juiste interpretatie van het Verdrag.De geschillenbeslechtingsregeling omvat drie stappen:1. beraadslaging in de Permanente Commissie (eerste lid);2. regeling door de Verdragsluitende Partijen via onderhandelingen (tweede
lid);3. het door een Verdragsluitende Partij voorleggen van het geschil aan
een ad hoc gerecht van drie arbiters (derde lid).Deze bepaling alsmede deze omtrent de samenstelling en de procedure van
het gerecht opgenomen in de bijlage bij het Verdrag, betreffen een standaardregeling
die veel wordt gebruikt in bilaterale verdragen. Wat betreft de procedureregels
zijn Partijen het erover eens dat deze hen, afzonderlijk of gezamenlijk, o.m.
de mogelijkheid moeten bieden om na de uitspraak een interpretatie of correctie
ervan aan te vragen.Artikel 14 – WijzigingsbepalingAlgemeenHet Scheldereglement vastgesteld bij het Verdrag van 11 januari 1995
bedoeld in Artikel 4, tweede lid, onder d, regelt in hoofdzaak het loodsen
en beloodsen van de Scheldevaart alsook de uitoefening van het gemeenschappelijk
toezicht door de Permanente Commissie. Het Verdrag inzake het gemeenschappelijk
nautisch beheer vereist een aantal aanpassingen van het Scheldereglement.
De wijziging van het Scheldereglement is in onderhavig Verdrag opgenomen om
te vermijden dat twee afzonderlijke verdragen worden opgesteld en om gelijktijdige
inwerkingtreding te garanderen.Het gemeenschappelijk nautisch beheer is van toepassing op alle schepen
in het Scheldegebied en – in beginsel – op alle instrumenten die
daarvoor beschikbaar zijn. Ook al noemt het voorliggend Verdrag het loodsen
niet uitdrukkelijk, het is wel de bedoeling ook het loodsen van zeeschepen
zo ver mogelijk onder gemeenschappelijke verantwoordelijkheid te brengen.
Dit heeft gevolgen voor het Scheldereglement. Aan het realiseren van dit uitgangspunt
zijn twee aspecten te onderscheiden:a. een inhoudelijk aspect: bij het opleggen van de loodsplicht behoort
in beginsel geen onderscheid tussen wetschepen en Scheldevaarders meer te
worden gemaakt;b. een bestuurlijk aspect: gezagsuitoefening c.q. het uitoefenen van bestuurlijke
bevoegdheden door de Gemeenschappelijke Nautische Autoriteit en de Permanente
Commissie behoren zo veel mogelijk te worden geharmoniseerd met
de bevoegdheidsuitoefening op grond van het onderhavig Verdrag; ook moet uitvoering
worden gegeven aan het voornemen een aantal bevoegdheden van de wederzijdse
ministers op het gebied van de verklaringhouders over te dragen aan de Permanente
Commissie; en de bepalingen over samenstelling en werkwijze van de Permanente
Commissie moeten worden vervangen door een verwijzing naar het Verdrag.Daarnaast kan van de gelegenheid gebruik worden gemaakt een aantal bestaande
tekortkomingen (veroudering, etc.) van de tekst op te heffen.Nadrukkelijk wordt vermeld dat een aantal in het Scheldereglement geregelde
onderwerpen volledig onaangetast blijven: de prestatieverdeling en de heffing
en verdeling van loodsgelden en loodsvergoedingen zijn niet in de herziening
betrokken. Dit leidt overigens tot het paradoxale, maar onvermijdelijke gevolg
dat het onderscheid tussen Scheldevaarders en wetschepen in een aantal bepalingen
moet blijven bestaan of soms zelfs verder moet worden doorgevoerd. Hieronder
wordt dit nader uitgewerkt.Het Scheldereglement is primair van toepassing
op Scheldevaarders, kort gezegd, schepen met een Vlaamse haven aan de Schelde
of het Kanaal van Gent naar Terneuzen als bestemming of vertrekpunt. Het onderhavig
Verdrag is van toepassing op alle schepen die het Scheldegebied bevaren, ongeacht
de ligging van de haven van bestemming of vertrek of het punt waar het schip
zich bevindt. In feite is het de bedoeling van het gemeenschappelijk nautisch
beheer dat het onderscheid tussen wetschepen en Scheldevaarders verdwijnt.Het Scheldereglement legt thans de volgende basisverplichtingen op aan
Scheldevaarders: loodsplicht, behoudens vrijstelling of ontheffing, meldingsplichten,
en betaling loodsgeld en loodsvergoedingen. Verder heeft de gezagvoerder van
een Scheldevaarder het recht een verklaring van vrijstelling aan te vragen.
Het zijn van Scheldevaarder is daarnaast niet slechts van belang voor de gezagvoerder,
maar ook van belang voor de loodsdiensten en hun organisaties. De prestatieverdeling
en de verdeling van de opbrengst van de loodsgelden zijn immers ook gebaseerd
op het zijn van Scheldevaarder.Het opleggen van de loodsplicht en de daaraan gebonden vrijstellings-
en ontheffingsregelingen, alsmede het verklaringhoudersregime zijn zaken die
vallen onder het toepassen van het nautisch beheer. De aspecten prestatieverdeling
en loodsgeldverdeling zijn echter noch direct, noch indirect object van regeling
in het voorliggend Verdrag. Die enkele omstandigheid brengt met zich dat het
onderscheid tussen wetschepen en Scheldevaarders in het Scheldereglement niet
geheel kan verdwijnen. Dat onderscheid zal moeten blijven bestaan met betrekking
tot de prestatieverdeling en de verdeling van de loodsgelden. Verder zal dit
onderscheid ook moeten blijven bestaan bij alle verplichtingen voor Scheldevaarders
die daaraan zijn gerelateerd. Te denken valt aan de verplichting tot betaling
van loodsgelden en loodsvergoedingen.Het Scheldereglement is secundair van toepassing
op één categorie niet-Scheldevaarders, te weten de schepen die
een Belgische haven aan de Schelde of het Kanaal van Gent naar Terneuzen als
bestemming of vertrekpunt hebben, en een Nederlandse haven aan de Schelde
als corresponderend vertrekpunt of bestemming (Artikel 4, vijfde lid, Scheldereglement).
Uit de formulering van de desbetreffende bepalingen in het Scheldereglement
vloeit voort dat de kapiteins van deze schepen niet op grond van het Scheldereglement
loodsplichtig zijn, en dat de verplichting tot betaling van het loodsgeld
evenmin op het Scheldereglement berust. Hetzelfde geldt voor de meldplichten.
Kennelijk zijn de Verdragsluitende Partijen er van uitgegaan dat de desbetreffende
categorie schepen als wetschepen moeten worden aangemerkt, maar achtten zij
het wel noodzakelijk uitdrukkelijk op verdragsniveau vast te leggen dat deze
categorie schepen buiten de hoofdregels van de prestatieverdeling
en de verdeling van de loodsgeldopbrengsten valt. De officiële toelichting
wijst ook in die richting.ArtikelsgewijsArtikel 1, onder 2. Begrip bevoegde autoriteit.
Het ligt voor de hand het begrip «bevoegde autoriteit» als zodanig
in het verdrag te laten staan. De inhoud van het begrip zou wel aan het onderhavig
Verdrag moeten worden aangepast. Het ligt voor de hand dat de Gemeenschappelijke
Nautische Autoriteit de plaats gaat innemen van de thans nog bestaande afzonderlijke
bevoegde autoriteiten. In bijgaand ontwerp is er voor gekozen om in Artikel
1, onderdeel 2, de bestaande begripsinhoud te vervangen door de aanduiding
van de Gemeenschappelijke Nautische Autoriteit, met een verwijzing naar Artikel
6 van het voorliggende Verdrag. Het nu nog bestaande uitvoeringsbesluit (het
Besluit aanwijzing bevoegde autoriteit Scheldereglement) zal te zijner tijd
kunnen worden ingetrokken, of kan door het verlies aan grondslag als zijnde
van rechtswege vervallen worden aangemerkt.Artikel 9. De oplegging van de loodsplicht
zal niet meer alleen voor de Scheldevaarders, maar voor alle zeeschepen moeten
gelden. Dat heeft consequenties voor Artikel 9, eerste en tweede lid, onder
a. Ook Artikel 2 van het Besluit verklaringen van vrijstelling Scheldereglement
zal te zijner tijd dienovereenkomstig aangepast moeten worden. Hetzelfde geldt
voor de Nederlandse wetgeving (Scheepvaartverkeerswet en Loodsplichtbesluit
1995).In verband met de bevoegdheidsregelingen van de wederzijdse loodsdiensten,
die in de wederzijdse nationale wetgeving geregeld blijft, zal een onderscheid
in Scheldevaarders en wetschepen overigens wel noodzakelijk zijn bij de formulering
van de loodsplicht. Ten aanzien van Nederlandse wetschepen kan vooralsnog
niet de mogelijkheid worden geopend van beloodsing door een Vlaamse loods.
Het gemeenschappelijk nautisch beheer gaat immers niet zo ver dat exclusief
aan het Nederlands Loodswezen toevallende verrichtingen thans gedeeld moeten
worden met de Vlaamse loodsdienst. Daarnaast dient uitvoering te worden gegeven
aan de gemaakte afspraak om de bevoegdheid tot het vaststellen van eisen die
aan verklaringhouders worden gesteld op te dragen aan de Permanente Commissarissen.
Artikel 9, tweede lid, onder b, moet daarvoor worden gewijzigd. Het bestaande
Besluit verklaringen van vrijstelling Scheldereglement behoeft niet inhoudelijk
te worden gewijzigd. Er zal sprake kunnen zijn van volledige integratie van
verklaringhoudersregimes. Aanpassing van de Nederlandse wetgeving (Scheepvaartverkeerswet
en Besluit verklaringhouders Scheepvaartverkeerswet) is ook noodzakelijk.Artikelen 13 en 14. De noodzaak om in een
aantal opzichten het onderscheid tussen Scheldevaarders en wetschepen verder
door te voeren, vereist om duidelijkheidshalve vast te leggen dat de meldingsplichten
voor zeeschepen die geen Scheldevaarder zijn volgens nationale wettelijke
voorschriften moeten plaatsvinden. Voor het overige zijn de verplichtingen
voor de scheepvaart om bepaalde vlagseinen te voeren geschrapt. Deze verbindingsmiddelen
zijn als obsoleet aan te merken.Artikel 16. Het geldende Scheldereglement
bevat een aantal bepalingen die betrekking hebben op de taakuitoefening in
strikte zin door de loodsen. Naar huidig inzicht zijn deze bepalingen erg
gedetailleerd van karakter, zodat de vraag gerezen is of deze bepalingen nog
langer op het niveau van een verdrag geregeld moeten worden. Gegeven het specifieke
karakter van deze bepalingen ligt het voor de hand dat deze materie in het
vervolg wordt overgelaten aan het professionele oordeel van de loodsdiensten.
De loodsdiensten krijgen om die reden de bevoegdheid zelf regels op te stellen
die voor de desbetreffende loodsen zullen gelden. De regels zijn intern van
aard: zij kunnen slechts bindend zijn voor de loodsen, niet voor de gezagvoerders
van Scheldevaarders of wetschepen. Wel is in verband met de veiligheidsaspecten
voorzien in goedkeuring van de regels door de Gemeenschappelijke Nautische
Autoriteit. De Artikelen 17 en 19 kunnen vervallen.Artikel 22a. In verband met het verder doorvoeren
van het verschil tussen Scheldevaarders en wetschepen verdient de voorkeur
te expliciteren dat de bevoegdheid tot vaststelling van de loodsgeldtarieven
niet van toepassing is op schepen die geen Scheldevaarder zijn. In Artikel
22a is dit vastgelegd.Artikel 25. De invoering van de Euro maakt
de regeling van de omrekening van de munteenheden obsoleet. Artikel 25 kan
daarom beperkt blijven tot de verplichting de loodsgeldtarieven in Euro vast
te stellen.Artikel 31. De Artikelen 31, tweede lid, 32,
eerste en derde lid, 33, tweede en derde lid en 37 kunnen vervallen, aangezien
samenstelling en werkwijze van de Permanente Commissie voorwerp van regeling
in het onderhavig verdrag worden. De resterende onderdelen van genoemde Artikelen
kunnen worden samengevoegd en redactioneel worden aangepast.Artikel 37. Alle krachtens het Scheldereglement
gestelde voorschriften worden in de praktijk steeds tijdig bekendgemaakt in
de Nederlandse Staatscourant en het Belgisch Staatsblad. Een uitdrukkelijke
regeling met betrekking tot de vaststelling, bekendmaking en inwerkingtreding
van deze voorschriften ontbrak echter in het Scheldereglement. Van de gelegenheid
wordt gebruik gemaakt om het Scheldereglement aan te vullen met een dergelijke
regeling. Zij is geheel gelijkluidend aan die van het verdrag inzake het gemeenschappelijk
nautisch beheer in het Scheldegebied. Voor de goede orde zij nog opgemerkt
dat de bekendmakingsopdracht aan de commissarissen niet beperkt is tot de
regels die zij krachtens het Scheldereglement zelf vaststellen, maar zich
ook uitstrekt tot de regels die door de Vlaamse en Nederlandse ministers gezamenlijk
worden vastgesteld, alsmede tot vaststelling van de loodsgeldtarieven door
de bevoegde Vlaamse minister, en tot de uitvoeringsvoorschriften die door
de Gemeenschappelijke Nautische Autoriteit of de loodsdiensten worden vastgesteld.Artikel 15 – OvergangsbepalingHet ligt voor de hand dat de Permanente Commissie bij de inwerkingtreding
van het Verdrag nog niet de regels, bedoeld in Artikel 4, derde lid, heeft
vastgesteld of dat de bedoelde regels nog niet in werking zijn getreden. Daarom
houdt het Artikel een overgangsbepaling in. In afwachting van de inwerkingtreding
van de voormelde regels blijven de betreffende wettelijke voorschriften van
kracht, maar oefent de Gemeenschappelijke Nautische Autoriteit de daarin aan
interne overheden van de Partijen toegekende uitvoerings- en toepassingsbevoegdheden
reeds uit conform de principes vastgelegd in Artikel 6.Artikel 16 – SlotbepalingDit Artikel strekt tot regeling van de inwerkingtreding van het Verdrag.XNoot1Zie respectievelijk Kamerstukken II 2004–2005, 26 980, nr.
21, Kamerstukken II 2005–2006, 26 980, nrs. 22, 25 en 27. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-30863-3.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl