Wijziging van titel 7.10 (arbeidsovereenkomst) van het Burgerlijk Wetboek met betrekking tot het concurrentiebeding; Verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 28167, nr. 4

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

08-02-2002

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2001-2002

28167 nr. 4

05-02-2002

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. ALGEMEEN2. Inhoud van de wetsvoorstellenEen verplichte vergoedingGeldigheidsduurProeftijdFaillissementInperking geografisch en functioneel bereikProcedurele verbeteringen3. Overige aanbevelingen MDW-werkgroepGeen concurrentiebeding bij tijdelijk contractDe boeteregeling.Functiewijziging.Alleen beroep mogelijk bij zwaarwichtig belang werkgever.4. Gevolgen voor bedrijfsleven en rechterlijke machtGevolgen rechterlijke machtOvergangsrechtArtikelsgewijs commentaarArtikel IAArtikel 653Artikel 653 leden 1 en 2: verplichte vergoedingArtikel 653 lid 3Artikel 653 lid 4 sub aWerkzaamheden en geografisch gebiedArtikel 653 lid 4 sub bArtikel 653 lid 5Sub c, geen concurrentiebeding bij faillissementArtikel 653 lid 6Artikel 653 lid 7BArtikel 685ARTIKEL IIArtikel 213Ondertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 28167Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 48 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
28 167Wijziging van titel 7.10 (arbeidsovereenkomst) van het Burgerlijk Wetboek
met betrekking tot het concurrentiebedingnr. 4VERSLAGVastgesteld 5 februari 2002De vaste commissie voor Justitie1, belast
met het voorbereidend onderzoek van dit wetsvoorstel, brengt als volgt verslag
uit van haar bevindingen. Onder het voorbehoud dat de regering de gestelde
vragen tijdig zal hebben beantwoord, acht de commissie de openbare behandeling
van dit wetsvoorstel voldoende voorbereid.1. ALGEMEENDe leden van de fractie van de PvdA kunnen in hoofdlijnen instemmen met
het wetsvoorstel. Wel hebben zij de navolgende vragen en bemerkingen.Is de regering met deze leden van mening dat het niet in overeenstemming
is met de aard van het concurrentiebeding dat deze wordt gebruikt om bijvoorbeeld
door de werkgever gemaakte kosten van scholing van de werknemer veilig te
stellen? Concurrentiebedingen zijn bedoeld om tegen te gaan dat know how en
netwerken worden gebruikt bij een nieuwe arbeidsovereenkomst (bij een andere
werkgever). Daarvoor bestaan andere middelen. Om de gemaakte kosten van scholing
en dergelijke veilig te stellen kan de werkgever bijvoorbeeld overeenkomen
dat gemaakte studiekosten worden vergoed bij een voortijdige of een te vroege
beëindiging van de arbeidsovereenkomst. De leden van de PvdA-fractie
wensen een nadere reactie van de regering hierop.Waarom is de regering niet ingegaan op het oordeel van de Stichting van
de Arbeid, i.c. de vertegenwoordigers van de centrale organisaties van werknemers,
die primair een wettelijk verbod van concurrentiebedingen bepleiten? Zijn
de acties uit onrechtmatige daad of wanprestatie niet de geëigende instrumenten
om ongeoorloofde concurrentie tegen te gaan? Ook kan naar de mening van deze
leden gedacht worden aan de wettelijke bepalingen met betrekking tot «goed
werknemerschap».De leden van de VVD-fractie hebben met gemengde gevoelens kennisgenomen
van het voorliggende wetsvoorstel. Enerzijds onderschrijven zij met de regering
het recht op vrijheid van arbeidskeuze, het belang dat de verhouding tussen
werkgever en werknemer zoveel mogelijk evenwichtig dient te zijn en dat onnodige
beroepen op concurrentiebedingen onwenselijk zijn.Daar staat tegenover dat de leden van de VVD-fractie vooralsnog niet overtuigd
zijn dat de omvang van het door de regering geschetste probleem (belemmering
van de arbeidsmobiliteit) dermate omvangrijk is dat het de vergaande en algemene
voorstellen kan rechtvaardigen. De regering stelt (memorie van toelichting,
bladzijde 7) dat naar schatting 100 000 werknemers zich door het concurrentiebeding
belemmerd voelen in hun zoekgedrag naar een andere dienstbetrekking. Kan de
regering aangeven welk percentage van de totale beroepsbevolking dat betreft?
Kan de regering aangeven op grond van welke overwegingen de hoogte van dat
percentage rechtvaardigt dat uiteindelijk alle concurrentiebedingen de hieronder
nog te bespreken vergoedingsplicht, ten laste van werkgevers, moeten inhouden?
Kan de regering bij het antwoord op deze vraag betrekken een schatting van
de te verwachten totale kosten die deze vergoedingsplicht voor het bedrijfsleven
met zich zal brengen? De leden van deze fractie zijn vooralsnog evenmin overtuigd
dat de in de memorie van toelichting omschreven doelstellingen zullen worden
behaald met de invoering van het voorliggende wetsvoorstel. Kan de regering
nader onderbouwen waarom geen invulling is gegeven aan de eerste aanbeveling
van de MDW-werkgroep?De leden van de CDA-fractie hebben met belangstelling èn met instemming
kennisgenomen van onderhavig wetsvoorstel. De hieronder volgende vragen en
kanttekeningen dienen dan ook in dit licht te worden beoordeeld. Bij wege
van algemene opmerkingen stellen deze leden vast, dat de rechtszekerheid voor
beide partijen – werkgevers en werknemers – met de nieuwe regeling
van het concurrentiebeding wordt gediend. In beginsel weten beide partijen
van begin af aan waar zij aan toe zijn. Het voorstel zal waarschijnlijk ook
tot gevolg hebben dat in minder gevallen dan thans een beroep op de rechter
nodig zal zijn. Als dit dan wel noodzakelijk is, zal het veelal plaatsvinden
in het kader van een verzoek tot ontbinding van de arbeidsovereenkomst. Het
belangrijkste echter achten de leden van de CDA-fractie de verbetering van
de situatie voor de werknemer in vergelijking met de bestaande toestand. Niet
alleen worden de belangen van beide partijen in de arbeidsrelatie reeds bij
het aangaan ervan beter tegen elkaar afgewogen en wel door partijen zelf en
gezamenlijk, maar ook wordt de arbeidsmobiliteit vergroot en het nadeel van
de werknemer als gevolg van de beperkingen die hij heeft bij de keuze van
nieuwe arbeid verkleind, en wel door de vaste, verplichte vergoeding. «Vast»
want deze dient te worden overeengekomen bij het sluiten van de arbeidsovereenkomst.
Naast de eisen van schriftelijkheid en meerderjarigheid van de werknemer (die
niets nieuws zijn) levert die vergoeding een grote verbetering op van de rechtsfiguur
van het concurrentiebeding en dus ook van de maatschappelijke aanvaardbaarheid
ervan. Op andere verbeteringen, zoals de omschrijving voor welke werkzaamheden
het geldt en voor opname van de geografische begrenzing komen de leden van
de CDA-fractie nog terug. De maximale duur van één jaar, ingaand
bij het eindigen van de arbeidsverhouding spreekt hen intussen alleszins aan.
Met het feit dat een concurrentiebeding alleen kan worden neergelegd in een
arbeidsovereenkomst voor onbepaalde tijd hebben zij vrede al kunnen zij zich
omstandigheden indenken, dat het ook zinvol zou zijn bij arbeidsovereenkomsten
voor bepaalde (wat langere) tijd. Dat het beding pas gaat werken na de proeftijd
heeft de volledige instemming van de leden van de CDA-fractie: het zou in
strijd zijn met het wezen van de proeftijd, indien er ondanks beëindiging
van de arbeidsverhouding gedurende deze periode, toch gevolgen voor partijen
zouden intreden – men denke hierbij niet alleen aan het beding zelf,
maar ook aan de verplichting voor de werkgever om de ex-werknemer (die minder
dan twee maanden bij hem in loondienst was) maximaal nog 12 maanden een vergoeding
te betalen. Deze leden kunnen zich zelfs voorstellen dat een gewiekste werknemer
hiervan behoorlijk misbruik zou kunnen maken! De leden van de fractie van D66 hebben met interesse kennisgenomen van
het voorliggende wetsvoorstel.Nadat de eerste reactie van de regering op de voorstellen van de MDW-werkgroep
positief was, hebben de leden enige tijd op het wetsvoorstel moeten wachten.
Waarom heeft het zo lang geduurd voordat de voornemens in wetteksten zijn
omgezet, zo vragen deze leden.In grote lijnen kunnen de leden van de D66-fractie zich vinden in de tekst
van het wetsvoorstel. Zij onderschrijven de opvatting van de regering dat
de reikwijdte van het concurrentiebeding in verhouding moet staan tot de eventuele
aantasting van het bedrijfsbelang van de werkgever en dat minder verstrekkende
maatregelen niet beschikbaar zijn.Alvorens de leden van de D66-fractie akkoord kunnen gaan met het wetsvoorstel
hebben zij nog enkele vragen die verderop in dit verslag aan de orde komen.De leden van de GroenLinks-fractie zijn verheugd over onderhavig wetsvoorstel
en is het met de MDW-werkgroep en de regering eens dat het concurrentiebeding
in de huidige vorm haar langste tijd gehad heeft. Er dient gestreefd te worden
naar een beter evenwicht tussen de belangen van de werkgever en de werknemer
en naar bevordering van de rechtszekerheid. Deze leden steunen de werkgroep
en de regering in de redenering dat een wettelijk verbod van het concurrentiebeding
echter onvoldoende recht doet aan de belangen van de werkgever. Bovendien
geldt er in geen enkel van de ons omringende landen een verbod ten aanzien
van het gebruik van concurrentiebedingen. Een concurrentiebeding is onder
condities legitiem maar de wijze waarop het nu in de wet is vormgegeven belemmert
het de mobiliteit en kan het de concurrentie nadelig beïnvloeden De bepleitte
aanscherping van de regeling van het concurrentiebeding heeft dan ook onze
steun.Het merendeel van de voorstellen van de werkgroep wordt door de regering
overgenomen: de verplichte vergoeding; de limitering van de geldigheidsduur
van het beding; het vervallen van het beding als de arbeidsovereenkomst in
de proeftijd wordt beëindigd, het vervallen van het beding bij faillissement;
de inperking van geografische en functioneel bereik en een aantal procedurele
verbeteringen. Deze voorstellen hebben de steun van de leden van de GroenLinks-fractie.
Een aantal van de aanbevelingen is niet overgenomen in het onderhavige voorstel
zoals: het verbieden van een concurrentiebeding in een arbeidsovereenkomst
voor bepaalde tijd; het voorstel om nadere wettelijke eisen te stellen aan
de boeteregeling; automatische heroverweging van het beding bij een functiewijziging
en als laatste om alleen een beroep op het beding toe te staan bij een zwaarwichtig
belang werkgever. Deze leden zijn niet overtuigd van de redenering van de
regering om met name die laatste drie aanbevelingen niet over te nemen. Hierna
willen zij nog gebruik maken van mogelijkheid om hier nader en preciezer op
door te vragen.De leden van de SP-fractie hebben met belangstelling kennisgenomen van
het wetsvoorstel en kunnen in grote lijnen ermee instemmen. Zij hebben nog
wel een aantal vragen.De leden van de SP-fractie verzoeken de regering toe te lichten op welke
wijze boetes zullen gaan worden berekend en welke criteria daarvoor zullen
worden gehanteerd. Aan welke bedragen moet gedacht worden? Is het niet verstandig
om de rechter houvast te geven bij het oordeel over wat billijk is zodat hierover
ook zekerheid kan ontstaan bij werknemer en werkgever, zo vragen de leden
van deze fractie.De leden van de fractie van de ChristenUnie hebben met belangstelling
kennisgenomen van het voorliggende wetsvoorstel. Zij stellen vast dat de voorbereiding
vrij veel tijd heeft gevergd. Kan worden toegelicht waarom het zo lang heeft
geduurd voordat het voorbereidend traject is afgerond? Waarom
is er nog anderhalf jaar overheen gegaan nadat de Nederlandse Orde van Advocaten
en de Nederlandse Vereniging voor Rechtspraak hun commentaar hadden uitgebracht?Het doel van het wetsvoorstel, bevordering van de rechtszekerheid en verbetering
van het evenwicht tussen de belangen van werkgever en werknemer, wordt door
de leden van de ChristenUnie uiteraard onderschreven. Zij constateren dat
de regering niet heeft gekozen voor volledige afschaffing van het concurrentiebeding,
mede op grond van het rapport van de MDW-werkgroep. Eén van de argumenten
die de werkgroep in dit kader noemt is dat een wettelijk verbod ertoe kan
leiden dat andere belemmerende constructies worden gebruikt. Is de regering
met deze leden van oordeel dat dit ook kan worden gebruikt als argument om
juist te pleiten voor een verbod op het concurrentiebeding? In het verlengde
hiervan vragen zij om een oordeel van de regering over de opvatting van de
werknemersvertegenwoordiging in de Stichting van de Arbeid dat aanscherping
van de huidige regelgeving een eerste stap is in de richting van een wettelijk
verbod van concurrentiebedingen. Ziet de regering dit ook zo? En is het de
indieners van het wetsvoorstel bekend of in ons omringende landen, die momenteel
een wettelijke regeling betreffende concurrentiebedingen kennen, sprake is
van het voornemen over te gaan tot een verbod?De leden van de fractie van de ChristenUnie informeren of het in de praktijk
vaak voorkomt dat geen concurrentiebeding wordt aangegaan, maar dat werkgever
en werknemer zijn overeengekomen dat de werknemer en/of diens toekomstige
werkgever een afkoopsom betaalt bij de overgang naar een concurrent of een
ander arrangement overeenkomen dat de belangen van beiden veilig stelt.Daarnaast vragen deze leden om meer duidelijkheid over het moment waarop
een concurrentiebeding wordt aangegaan. Zij veronderstellen dat dit lang niet
altijd aan het begin van de arbeidsovereenkomst zal zijn, maar ook na promotie
of nadat een concurrerend bedrijf zich in de nabije omgeving heeft gevestigd.
Als dat laatste zich voordoet, dringt zich de vraag op welke mogelijkheden
de werkgever heeft om de werknemer te laten instemmen met het concurrentiebeding,
ervan uitgaand dat in een dergelijke situatie een concurrentiebeding recht
doet aan de belangen van de werkgever. Is het denkbaar en wenselijk dat een
bestaande overeenkomst in dit geval wordt opengebroken?2. Inhoud van de wetsvoorstellenEen verplichte vergoedingNaar het oordeel van de leden van de VVD-fractie is het meest vergaande
voorstel dat een concurrentiebeding slechts geldig is indien deze tevens de
bepaling inhoudt dat de werkgever aan de werknemer een vergoeding zal betalen
voor iedere maand dat de beperking duurt. De leden van de VVD-fractie verzoeken
de regering nader aan te geven op grond waarvan zij meent dat deze vergoedingsplicht
zal kunnen bijdragen tot het behalen van de met dit wetsvoorstel beoogde doelstellingen.
Kan de regering hierbij met name ingaan op de vraag op welke wijze het recht
op vrije arbeidskeuze en de arbeidsmobiliteit worden bevorderd door de invoering
van deze vergoedingsplicht terwijl de beperkingen zoals neergelegd in het
betreffende concurrentiebeding in beginsel onverkort blijven gelden? De leden
van deze fractie verzoeken de regering de antwoorden op deze vragen ook te
onderbouwen met de resultaten van ter zake gedane onderzoeken.De leden van de VVD-fractie verzoeken de regering een overzicht te geven
van de verschillende modaliteiten, naast de voorgestelde vergoedingsplicht,
die ter zake zijn onderzocht. Kan de regering daarbij ook de belangrijkste
argumenten noemen die hebben geleid tot de keuze voor genoemde
vergoedingsplicht? Volgt uit de zesde aanbeveling van de MDW-werkgroep dat
deze vergoedingsplicht bij de aanvang van het dienstverband moet worden overeengekomen?
Als alternatieve modaliteit geven de leden van de VVD-fractie de regering
in overweging om aan te sluiten bij de systematiek van de zogenaamde zwarte
en grijze lijst zoals bedoeld in het leerstuk van de algemene voorwaarden
en het daarbij gehanteerde criterium «onredelijk bezwarend». Is
de regering bereid dit nader te onderzoeken?Is de regering met de leden van de VVD-fractie van oordeel dat er een
onderscheid gemaakt kan worden tussen het overeenkomen van een beperking en
het vervolgens ook feitelijk beperkt zijn? Kan de regering aangeven waarom
zij klaarblijkelijk van oordeel is dat in beide situaties na beëindiging
van het dienstverband een vergoeding aan de voormalige werknemer ten laste
van diens voormalige werkgever gerechtvaardigd is? Kan zij voorts aangeven
waarom dit onderscheid niet tot uiting komt in het voorliggende wetsvoorstel?
Meent de regering dat de voorgestelde vergoedingsplicht ook gerechtvaardigd
is in het geval dat de werknemer na beëindiging van het dienstverband
doelbewust kiest voor geheel andersoortig werk en zich nimmer beperkt heeft
gevoeld door het concurrentiebeding? Kan de regering in haar antwoorden betrekken
het volgende voorbeeld: een nimmer door diens concurrentiebeding beperkt gevoelde
werknemer in de petrochemische industrie die zijn dienstverband beëindigt
en vervolgens zijn jongensdroom vervult door een muziekschool te beginnen?De leden van de VVD-fractie verzoeken de regering de aard van de voorgestelde
vergoedingsplicht nader te onderbouwen. De regering stelt enerzijds dat geen
sprake is van een schadevergoeding maar anderzijds dat het moet worden opgevat
als een compensatie voor een mogelijke inkomensachteruitgang. Volgt hieruit,
dat indien geen sprake is van een inkomensachteruitgang, de vergoeding niet
gerechtvaardigd kan zijn?Het is niet uitgesloten dat een werknemer ondanks de voorgestelde vergoeding
werkzaamheden na beëindiging van het dienstverband gaat verrichten die
in strijd zijn met een door hem overeengekomen concurrentiebeding. In hoeverre
is die persoon dan verplicht om reeds ontvangen vergoedingen terug te betalen
aan diens oud-werkgever? In welke mate is die persoon bevoegd om deze boetes
te verrekenen met reeds ontvangen vergoedingen?De wederzijdse belangen van partijen bij een goede opzet van het concurrentiebeding
worden in het begin van paragraaf 6 van de memorie van toelichting goed
uiteengezet. Centraal staat voor de leden van de CDA-fractie in alle geval
de notie dat het de werknemer is, die «voor zijn levensonderhoud op
arbeid (is) aangewezen en (...) dus afhankelijk (is) van het tot stand komen
van de arbeidsrelatie». Dáárom dient de mogelijkheid een
concurrentiebeding af te sluiten gebreideld te worden en daarom ook mag de
verplichte vergoeding bij het einde van de overeenkomst niet in mindering
komen op een eventuele schadevergoeding. Die «concurrentiebeding-vergoeding»
staat immers in wezen voor de verminderende verdiencapaciteit van de werknemers
als gevolg van zijn (tijdelijke) belemmering in zijn vrije arbeidskeuze. De
omstandigheid dat wellicht 100 000 werknemers zich in hun zoekgedrag
belemmerd achten, spreekt in dit verband duidelijke taal. De leden van de
CDA-fractie hebben in dit verband nog wel een vraag over de omvang van deze
vergoeding. Volgens de regering (memorie van toelichting, bladzijde 8) moet
er sprake zijn van een door partijen zelf vast te stellen «billijke
vergoeding». Dit nu komt deze leden al te vaag voor. In Duitsland en
België (net onze twee buurlanden) bestaat de regeling dat de vergoeding
maximaal 50% van het laatst genoten salaris bedraagt. Waarom wordt ook bij
ons niet minstens een indicatie gegeven, bijvoorbeeld in de memorie van toelichting
(dit kan nu alleen nog maar gebeuren in de nota naar aanleiding van het verslag). Dit klemt te meer, omdat in een buitengewoon ruime arbeidsmarkt (weinig
banen beschikbaar, veel aanbod) een werknemer lichtelijk bereid zal zijn met
een voor hem minder gunstige regeling, juist bijvoorbeeld op het stuk van
de hoogte van de vergoeding, genoegen te nemen om de zo gewenste arbeidsplaats
maar te krijgen! Kan de regering aangeven of zij bereid is de gewenste indicatie
te stellen, al is het (nog) niet in de wet zelf? Zo nee, waarom dan niet?
Op bladzijde 8 van de memorie van toelichting deelt de regering mede dat de
werkgever de vergoeding niet is verschuldigd als hij met de werknemer vóór
het einde van de arbeidsovereenkomst overeenkomt dat het concurrentiebeding
niet langer van kracht is. Maar hoe zit het, zo willen de leden van de CDA-fractie
graag expliciet vernemen, indien deze situatie (in feite intrekking van het
beding) zich voordoet bij, ten tijde van het eindigen van de arbeidsovereenkomst.
Het stemt de leden van de CDA-fractie tot tevredenheid, dat volstrekt irrelevant
is wat de ex-werknemer «tijdens de looptijd van het beding aan activiteiten
ontplooit» (bijvoorbeeld«tijdelijk andere arbeid aanvaardt of
bijvoorbeeld een scholing gaat volgen», (memorie van toelichting, bladzijde
8)) wat betreft de verplichting tot het betalen van de vergoeding. Dit zal
dan toch aan de andere kant niet betekenen, dat het de werknemer vrij zou
staan activiteiten te ondernemen waarop het concurrentiebeding juist betrekking
heeft?De leden van de D66-fractie vinden het een interessant voorstel dat concurrentiebedingen
alleen voor kunnen komen indien de werkgever zich verbonden heeft een billijke
vergoeding te betalen aan de werknemer bij het einde van de arbeidsovereenkomst
als compensatie voor de beperking van zijn vrijheid van arbeidskeuze. De regering
laat de hoogte van de vergoeding aan werkgever en werknemer over. Het is logisch
dat de hoogte per situatie kan verschillen. maar de leden van de fractie van
D66 zouden toch graag een voorbeeld van de regering ontvangen om een idee
te krijgen wat in een gegeven situatie een redelijk bedrag zou zijn. Graag
een reactie hierop.De leden van de fractie van D66 hebben enige vragen over het recht op
een WW-uitkering. Op bladzijde 9 van de memorie van toelichting stelt de regering
dat een concurrentiebeding er toe kan leiden dat bij aanvang van werkloosheid
reeds duidelijk is dat het werkloosheidsrisico hoog is en dat voor de betrokken
werknemer daarom een flexibele houding wordt verwacht bij het invullen van
passende arbeid. Hoe oordeelt de regering over de wenselijkheid van een concurrentiebeding
dat zo verstrekkend is dat van meet af aan duidelijk is dat bij ontslag een
jaar lang niet het eigen beroep kan worden uitgeoefend?De regering is van mening dat de beoogde aanpassingen, waaronder de verplichting
tot een vergoeding, de arbeidsmobiliteit ten goede komen. Het is, naar het
oordeel van de leden van de fractie van de ChristenUnie, echter de vraag of
een werknemer onder de werking van het nu voorgestelde wettelijk regime gemakkelijk
het risico zal willen nemen om via een minder goed betaalde baan zijn loopbaan
weer in de gewenste functie en sector voort te zetten. Het maakt nogal verschil
of hij vanuit zijn functie bij zijn oude werkgever kan solliciteren naar een
(minimaal) gelijkwaardige baan of dat hij maar moet afwachten of hij die baan
via een omweg kan krijgen. Op grond waarvan verwachten de bewindslieden dat
de voorgestelde vormgeving van het concurrentiebeding zal leiden tot een verbetering
van de arbeidsmobiliteit?Het standpunt dat concurrentiebedingen alleen kunnen worden overeengekomen
als sprake is van een billijke vergoeding maakt op de leden van de ChristenUnie
een bevoogdende indruk. Waarom moet dit zo worden voorgeschreven? Het is toch
denkbaar dat werkgever en werknemer andere rechtspositionele afspraken maken,
die een concurrentiebeding zonder vergoeding voor de werknemer acceptabel
maken? De leden van de fractie van de ChristenUnie onderschrijven de opvatting
van de regering dat de hoogte van de verplichte vergoeding niet bij wet moet
worden vastgelegd. Wel stellen zij in dit verband de vraag of werknemers wel
voldoende op de hoogte zijn van de gevolgen die een concurrentiebeding kan
hebben op bijvoorbeeld de WW-rechten, in het bijzonder voor wat betreft de
toepassing van het begrip passende arbeid, en op welke wijze dat zou moeten
worden verdisconteerd in de hoogte van de vergoeding.Het is de leden van de fractie van de ChristenUnie nog niet duidelijk
waarom de vergoeding niet ook moet worden gezien als een schadevergoeding.
In de toelichting wordt expliciet gesproken over het opvangen van een mogelijke
inkomensachteruitgang.GeldigheidsduurDe leden van de fractie van de ChristenUnie zijn nog niet overtuigd van
de noodzaak de geldigheidsduur van het concurrentiebeding te beperken tot
één jaar. Kan worden toegelicht waarom wordt gekozen voor een
zo rigide aanpak, ook in vergelijking met sommige andere landen? Wat zou zich
verzetten tegen toepassing van het in Denemarken gehanteerde systeem? Daarin
is uitgangspunt een duur van één jaar, maar bij het overeenkomen
van een redelijke vergoeding mag die worden verlengd.ProeftijdDe leden van de fractie van D66 kunnen zich vinden in de voorstellen ten
aanzien van het beperken van het concurrentiebeding tot maximaal 1 jaar. Ook
het laten vervallen van een concurrentiebeding indien de arbeidsovereenkomst
in de proeftijd wordt beëindigd heeft de steun van de D66-fractie. Het
bezwaar van de werkgevers dat dit in praktijk nauwelijks voor zal komen overtuigt
deze leden niet.De regering stelt voor het concurrentiebeding te laten vervallen, indien
de arbeidsovereenkomst in de proeftijd wordt beëindigd. De leden van
de fractie van de ChristenUnie hebben uiteraard begrip voor dit voorstel,
mede gezien het feit dat het beding bij ontslag in de proeftijd weinig voorkomt.
Zij verzoeken de bewindslieden echter in te gaan op het standpunt van de Raad
van de Centrale Ondernemingsorganisaties (RCO) dat ook tijdens de proeftijd
een beroep op het concurrentiebeding mogelijk moet zijn, gelet op het feit
dat de werknemer juist in de eerste maanden de meeste en het snelst informatie
krijgt over het bedrijf. In dit licht is de opmerking van de NVvR betreffende
het beding bij een tijdelijk contract opmerkelijk. De vereniging wijst erop
dat de werkgever juist in de eerste maanden van de arbeidsovereenkomst informatie
kan hebben overgedragen, die gevoelig is voor de concurrentiepositie van de
onderneming. Waarom zou dit argument hier wel relevant zijn en ter zake van
de proeftijd niet?FaillissementDe leden van de fractie van de ChristenUnie verzoeken de regering de situatie
rond een doorstart nader te belichten. Geldt dan het oude concurrentiebeding
onverkort of is dan formeel altijd sprake van een nieuwe werkgever, op grond
waarvan een nieuw concurrentiebeding moet worden aangegaan?Inperking geografisch en functioneel bereikIn paragraaf 7.5 van de memorie van toelichting gaat de regering
nader in op de gewenste duidelijkheid over de reikwijdte van het concurrentiebeding. Behalve een duidelijke gebiedsomschrijving moet ook het«functioneel
bereik» worden omschreven en het gaat dan «om een nauwkeurige
beschrijving van de werkzaamheden die elders niet mogen worden verricht».
Wat gebeurt er nu, zo vragen de leden van de CDA-fractie de regering, als
er na het einde van de arbeidsovereenkomst twijfels rijzen over de vraag of
bepaalde werkzaamheden al dan niet onder deze beschrijving vallen. Die twijfel
kan opkomen bij de werknemer, maar ook bij de werkgever (die wellicht best
graag van die verplichte vergoeding af wil!). Veroorzaakt een en ander juist
geen verhoogd risico op adiëring van de rechter? Valt dit euvel niet
beter te bestrijden door juist te volstaan met een korte functieomschrijving
(«De werknemer zal niet mogen optreden als inkoper of als verkoper in
de regio Zuid-Nederland, dat wil zeggen de provincies Zeeland, Noord-Brabant
en Limburg» of dergelijke)? Ook bij functiewijziging kunnen (interpretatie)problemen
ontstaan. Wat als partijen het niet eens worden over de aanpassing van het
concurrentiebeding dat immers«opnieuw met de werknemer dient te worden
overeengekomen» (memorie van toelichting bladzijde 11). Blijft het oude
beding dan (verder) gelden? Is niet-akkoord-willen-gaan van werknemerszijde –
zij/hij kan het als een onaanvaardbare verzwaring opvatten – reden voor
ontslag? De leden van de CDA-fractie hopen van niet en vernemen hierover graag
het regeringsstandpunt. Dit geldt trouwens ook de suggestie, dat het soms
ook geboden voorkomt niet zozeer het functioneel bereik als wel de gebiedsomschrijving
aan te passen.De leden van de D66-fractie zijn tevreden met het voorstel om het concurrentiebeding
te laten vervallen bij faillissement en met de voorstellen tot geografische
inperking en functioneel bereik.Overigens dringt zich bij de leden van de fractie van D66 wel de vraag
op of het of het niet eenvoudiger is het concurrentiebeding gewoonweg te verbieden,
gezien de complexiteit, de (terechte) beperkingen en het altijd gehouden zijn
van de werkgever een vergoeding te betalen, ook al ziet hij bij ontslag van
het belang af. Graag een reactie hierop van de regering.Procedurele verbeteringenDe leden van de fractie van de PvdA menen dat kan worden gekozen voor
de (eenvoudigere) verzoekschriftprocedure, de aangebrachte argumenten om zulks
niet te doen, overtuigen de leden niet. Zijn er principiële argumenten
om niet te kiezen voor de verzoekschriftenprocedure?Op het stuk van de procedurele gang van zaken leeft voor de leden van
de CDA-fractie de vraag waarom de regering zo sterk vasthoudt aan de dagvaardingsprocedure
als het gaat om geschillen over een concurrentiebeding. Op deze dogmatisch
gezien wellicht juiste regeling wordt al meteen een inbreuk gemaakt als er
een ontbindingsprocedure loopt (die wèl met een verzoekschrift kan
worden aangevangen). Het al dan niet aanwezig zijn van een geschil achten
deze leden te theoretisch en te onzuiver om als criterium te kunnen dienen.
Alsof aan een ontbinding(sprocedure) van een arbeidsovereenkomst soms geen
geschil ten grondslag zou kunnen liggen. De regering zegt zelf (memorie van
toelichting bladzijde 11) dat de verschillen tussen de dagvaardings- en verzoekschriftprocedure
zoveel mogelijk worden teruggebracht. Naar de mening van de leden van de CDA-fractie
zou (op den duur) met één procedure volstaan kunnen worden,
zeker binnen het gebied van het burgerlijk proces(recht). Op weg daarheen,
zou, waar mogelijk, één procedure moeten worden voorgeschreven,
zeker in gevallen dat er reeds feitelijk van «samenloop» sprake
is, zoals in het al genoemde voorbeeld van het ontbindingsverzoek: zie het
nieuw voorgestelde lid 5 van artikel 685; in het nieuwe lid 6 wordt zelfs
een «zelfstandig verzoek» door de verweerder geïntroduceerd. 3. Overige aanbevelingen MDW-werkgroepGeen concurrentiebeding bij tijdelijk contractDe leden van de fractie van de PvdA vragen waarom het voorstel van de
MDW-werkgroep om het opnemen van een concurrentiebeding in een arbeidsovereenkomst
voor bepaalde tijd te verbieden, niet is overgenomen. Wat is, naar de mening
van de regering, de zin van een concurrentiebeding bij een tijdelijk contract,
in bijzonder een tijdelijk contract dat van korte duur is? Kunnen in dat geval
de belangen van de werkgever op een andere wijze dan een concurrentiebeding
worden beschermd?De boeteregeling.Aan de hoogte en de wijze van berekening van de in concurrentiebedingen
overeen te komen boetes zouden volgens de MDW-werkgroep in de wet nadere eisen
moeten worden gesteld, zo merken de leden van de GroenLinks-fractie op. Een
dergelijke beperking acht de werkgroep gewenst aangezien zij van mening is
dat de boetes thans te hoog oplopen en de werknemer langdurig in het ongewisse
blijft of een concurrentiebeding wel toelaatbaar is. Deze aanbeveling wordt
door de werknemersgeleding van de Stichting van de Arbeid ondersteund mede
gezien het feit dat een dergelijke bepaling tot een mogelijke afname van het
aantal procedures waarin om een matiging van de boete wordt verzocht zal leiden.
De regering neemt deze aanbeveling niet over vanwege verschillende redenen;
een uniforme regeling komt niet tegemoet aan de diversiteit in situaties;
een maximum wordt ook gehanteerd in gevallen waarin dit niet redelijk is en
de inhoud van het beding biedt aan de werknemer al voldoende houvast. De leden
van de GroenLinks-fractie vinden deze argumenten onvoldoende steekhoudend.
Waarom wordt er in landen als Duitsland en België dan wel gekozen voor
wettelijke regels omtrent de vergoeding? Aldaar betaalt de werkgever voor
de duur van het beding een vergoeding van minimaal 50% van het laatst genoten
salaris. In Duitsland kan de vergoeding vervolgens worden gematigd met inkomsten
uit de nieuwe dienstbetrekking. Dit mag dan vervolgens alleen als de nieuwe
inkomsten hoger zijn dan 110% of 125% (ingeval er sprake is van een gedwongen
verhuizing in verband met het beding). Wat vindt de regering van de regelingen
zoals die in Duitsland en België gelden en op welke wijze zou dat in
deze wetswijziging vormgegeven kunnen worden? Graag een uitgebreide nadere
toelichting.Functiewijziging.Volgens de werkgroep moet het concurrentiebeding door partijen heroverwogen
worden als de functie van de werknemer wezenlijk is gewijzigd, danwel indien
het concurrentiebeding zwaarder is gaan drukken. De Stichting van de Arbeid
steunt deze aanbeveling unaniem, de regering steunt de aanbeveling wel maar
vindt het niet nodig om dit expliciet in de wet op te menen. Aangezien de
werkgever de verboden werkzaamheden al nauwkeurig dient te beschrijven en
bij een wijziging van functie dit logischerwijze opnieuw dient na te gaan
vindt de regering dit niet noodzakelijk. De leden van de fractie van GroenLinks
zijn niet overtuigd van deze redenering en begrijpt niet waarom de regering
het unanieme advies van de Stichting van de Arbeid hier niet overneemt. Graag
een nadere en uitgebreidere toelichting.Alleen beroep mogelijk bij zwaarwichtig belang werkgever.De werkgever kan volgens de MDW-aanbeveling alleen een beroep doen op
het beding indien hij kan aantonen een zwaarwichtig belang bij het concurrentiebeding
te hebben. De rechter dient te beoordelen of dit belang van een zodanig gewicht
is dat het recht van de vrije werknemer op vrije arbeidskeuze daarvoor naar
maatstaven van redelijkheid en billijkheid moet wijken. Volgens de regering
hoeft dit vereiste niet opgenomen te worden in de wet aangezien onderhavige
voorstellen al een aanscherping van de wettelijke vereisten voor een concurrentiebeding
inhouden. In andere landen zoals Duitsland, Frankrijk zijn daar wel wettelijke
regels voor gesteld. Zo spreekt de wettelijke regeling in Duitsland van een
gerechtvaardigd (zakelijk) belang van de werkgever en dat de ontplooiing van
de werkgever niet onevenredig mag worden bezwaard. In Frankrijk gaat men uit
van een noodzakelijk redelijk belang van de werkgever bij het inroepen van
het beding. En in Engeland is het beding alleen toegestaan tenzij het een
redelijk belang van de werkgever betreft en niet tegen de publieke belangen
ingaat. Bovendien mag het niet onredelijk bezwarend zijn voor de werknemer.
Wat vond de Stichting van de Arbeid van deze aanbeveling? Wat vindt de regering
van de regelingen zoals die getroffen zijn in Duitsland en in Frankrijk, zo
vragen de leden van de GroenLinks-fractie. Welke regels kunnen daarvan worden
overgenomen in deze wet?Verder worden in de meeste landen situaties geduid waarin het beding vervalt
ofwel het beding niet kan worden ingeroepen. Zo vervalt in Duitsland het beding
indien de werknemer ontslag op staande voet neemt wegens de niet nakoming
door de werkgever van de verplichtingen uit de arbeidsovereenkomst. Zie daarvoor
bladzijde 14 en 15 van de memorie van toelichting. Waarom is er voor gekozen
om geen eisen aan het vervallen van het beding te stellen zoals in andere
door ons omringende landen? Welke overwegingen liggen daaraan ten grondslag?
Kan er uitgebreider op deze voorbeelden worden ingegaan en op de wijze waarop
dergelijke voorstellen in dit wetsvoorstel opgenomen kunnen worden?4. Gevolgen voor bedrijfsleven en rechterlijke machtGevolgen rechterlijke machtDe leden van de fractie van de PvdA vragen of het wel zo is dat de voorgestelde
stringente regeling van het concurrentiebeding zal leiden tot meer duidelijkheid
en dus tot minder conflicten over de rechtmatigheid respectievelijk de toepasselijkheid
van het concurrentiebeding. Immers, wanneer concurrentiebedingen niet meer
slechts loze woorden zijn, zullen bedrijven de afgesproken vergoedingen moeten
betalen aan de vertrekkende werknemer. Kans bestaat dat deze bedrijven zich
vaker tot de rechter zullen wenden om onder betaling van de vergoeding uit
te komen. Wie bepaalt anders immers of de nieuwe werkgever concurrerend is
of niet? Hoe dan ook moet een van de twee betalen, de werknemer of de werkgever.
Deze leden wensen een nadere standpunt van de regering.OvergangsrechtDe leden van de fractie van D66 zouden graag een reactie van de regering
willen horen op de bezwaren van het RCO over de overgangstermijn. Klopt het
dat de Overgangswet nieuw BW op het onderhavige wetsvoorstel niet van toepassing
is? Zo ja hoe zal het overgangsrecht er dan uitzien?De leden van de fractie van de ChristenUnie verzoeken de regering in te
gaan op de vraag hoe kan worden bereikt dat zowel werkgever als werknemer
instemmen met aanpassingen van bestaande bedingen, die moeten plaatsvinden
op grond van het beoogde wettelijk regime. De leden van de SP-fractie vinden dat een bestaand concurrentiebeding
door toedoen van de nieuwe onderhandelingen die geboden zijn als gevolg van
deze wet niet minder gunstig uit mag vallen voor de werknemer. Hoe ziet de
regering dat? Zou dit niet in de Overgangswet moeten worden vastgelegd, zo
vragen de leden van deze fractie.Artikelsgewijs commentaarArtikel IAArtikel 653Artikel 653 leden 1 en 2: verplichte vergoedingDe leden van de fractie van de PvdA staan positief tegenover een verplichte
vergoeding, maar vragen waarom de hoogte van de vergoeding niet wettelijk
wordt bepaald. Uitgangspunt zou kunnen zijn de zogenaamde kantonrechtersformule
bij ontbinding van arbeidsovereenkomsten.De NVvR wijst in haar advies op praktische problemen die zich kunnen voordoen,
zoals wanneer de werkgever niet tot tijdige betaling overgaat. De leden van
deze fractie vragen of het antwoord in de memorie van toelichting op deze
vraag, te weten dat de werknemer nakoming kan vorderen, in de praktijk niet
belemmerend kan werken voor de werknemer die in de tussentijd geen loon ontvangt.Bovendien vragen de leden van de fractie van de PvdA of onder het begrip
«vergoeding» ook bijvoorbeeld een auto van de zaak en pensioen
worden gerekend.Het blijft onduidelijk wat de hoogte van een billijke vergoeding is, ook
omdat dit niet in verhouding staat tot overige uitkeringen, zo merken de leden
van de SP-fractie op. Bestaat hier niet het gevaar dat in een onderhandeling
over de hoogte van deze vergoeding de werknemer in een afhankelijke positie
verkeert? Bestaat hier tevens niet het gevaar dat werkgevers een te laag bedrag
voorstellen met het argument dat bijvoorbeeld de WW-uitkering zal compenseren?
De leden van de SP-fractie verzoeken de regering, deels in overeenstemming
met het advies van de Raad van State, tot maatregelen te komen waarmee normen
met betrekking tot de hoogtes van vergoedingen kunnen worden ontwikkeld, ook
om conflicten hieromtrent te voorkomen. Dit heeft voor de leden van de SP-fractie
de voorkeur boven het laten vaststellen door de rechter.Artikel 653 lid 3De leden van de SP-fractie wensen opheldering over lid 3 waarin een schadeplichtige
werknemer wordt uitgesloten van een vergoeding. Klopt het dat de vergoeding
in zal gaan als de opzegtermijn is gepasseerd, of is de uitsluiting van een
vergoeding bij het niet in acht nemen van de opzegtermijn voor een langere
periode?Artikel 653 lid 4 sub aDe leden van de fractie van de PvdA zijn voor heroverweging van het concurrentiebeding
bij functiewijziging, maar vragen of door een wijziging (in de zwaarte) van
de functie de werkgever zal moeten nagaan of met de werknemer, die daardoor
niet langer aan het beding is gebonden, opnieuw een beding moet worden overeengekomen
voor de gewijzigde functie. Is dat niet het geval, dan is er voor de werknemer
bij beëindiging van de arbeidsovereenkomst ten aanzien van
de gewijzigde functie sprake van een vrije arbeidskeuze.Doordat functies in de praktijk vaak enigszins vloeiend wijzigen, kan
de situatie zich voordoen dat de in het concurrentiebeding beschreven werkzaamheden
van een werknemer nog niet zijn aangepast en de werknemer een nieuwe baan
accepteert waarin hij dezelfde werkzaamheden verrichte als op het moment dat
hij ontslag nam. In feite handelt de werknemer dan niet in strijd met het
(verouderde) concurrentiebeding, hij verricht immers niet de daarin omschreven
werkzaamheden, maar zijn «vernieuwde» werkzaamheden. De leden
van de fractie van de PvdA vragen of het oude concurrentiebeding dan nietig
of niet van toepassing is. Dient in dat geval de werkgever de vergoeding te
betalen aan de werknemer?Werkzaamheden en geografisch gebiedDe leden van de fractie van de PvdA stemmen in met het op straffe van
nietigheid zo precies mogelijk aanduiden van de werkzaamheden en het geografische
gebied waarvoor het concurrentiebeding geldt, maar vragen of een bepaald werkterrein
op het internet geografisch kan worden aangeduid of dat het anders voor dergelijke
werkzaamheden mogelijk is een uitzondering te maken, bijvoorbeeld vermelding
van werkzaamheden en / of geografisch gebied?Artikel 653 lid 4 sub bKan de regering aangeven of het denkbaar is dat een belangenafweging kan
leiden tot de uitkomst dat een concurrentiebeding langer dan een jaar zou
mogen gelden? De leden van de VVD-fractie geven de regering in overweging
om deze bepaling zodanig aan te passen dat onder zwaarwegende en uitzonderlijke
omstandigheden een beperkingsduur van ten hoogste drie jaren mag gelden.Artikel 653 lid 5Het is mogelijk dat een werkgever op schrift verklaart nimmer het concurrentiebeding
tegen diens werknemer te zullen laten gelden en dat deze geheel vrij is in
zijn arbeidskeuze na beëindiging van het dienstverband. De leden van
de VVD-fractie menen dat in een dergelijke omstandigheid de voor de werknemer
beperkende werking van het concurrentiebeding feitelijk is komen te vervallen.
Deelt de regering deze opvatting? In overweging wordt gegeven deze omstandigheid
op te nemen als wettelijke vervalgrond van het concurrentiebeding.Sub c, geen concurrentiebeding bij faillissementDe leden van de fractie van de PvdA stemmen in met het uitsluiten van
een concurrentiebeding bij faillissement, maar vragen waarom dit niet evenzo
van toepassing is bij ontslag tijdens surseance of bij ontslag wegens bedrijfsomstandigheden.Artikel 653 lid 6Kan de regering aangeven of de werknemer deze bepaling kan inroepen uitsluitend
na beëindiging van het dienstverband? Het is denkbaar dat er zich in
een concreet geval omstandigheden voordoen die moeten leiden tot het oordeel
dat de werkgever door ongewijzigde instandhouding van het concurrentiebeding
onbillijk wordt benadeeld. Is de regering bereid om alsnog in het voorgestelde
artikel 653 de mogelijkheid op te nemen dat de rechter in dat geval, na een
daartoe strekkende vordering van de werkgever, het concurrentiebeding geheel
of gedeeltelijk kan vernietigen? Zo neen, hoe verhoudt zich dat
dan met de negende aanbeveling van de MDW-werkgroep?De leden van de VVD-fractie begrijpen de regering aldus, dat uitsluitend
de werknemer op grond van het voorgestelde artikel 653 lid 6 een of meerdere
bepalingen in een concurrentiebeding kan aanvechten en dat de werkgever zulks
op grond van artikel 6:248 BW (danwel het daaraan afgeleide artikel 6:258
BW) dient te doen. Is dat juist? De leden van de VVD-fractie verzoeken de
regering aan te geven hoe het in artikel 6:248 BW neergelegde criterium «naar
maatstaven van redelijkheid en billijkheid onaanvaardbaar» zich verhoudt
tot het criterium «onbillijk wordt benadeeld» zoals neergelegd
in het voorgestelde artikel 653 lid 6. Is de bewijslast ter zake het eerstgenoemde
criterium zwaarder? Zo ja, hoe verhoudt zich dat met het door de regering
voorgestane uitgangspunt van gelijkwaardigheid tussen werkgever en werknemer?Artikel 653 lid 7Het is niet uitgesloten dat onder omstandigheden verlaging van de vergoeding,
gelet op de belangen van de werkgever, billijk kan zijn. De leden van de VVD-fractie
geven daarom de regering in overweging om het woord «verhogen»
te vervangen door «wijzigen».Het is de leden van de fractie van de ChristenUnie nog niet duidelijk
waarom – conform het advies van de Raad van State – in het zevende
lid niet ook de mogelijkheid wordt gecreëerd dat de rechter de in het
vierde lid genoemde concurrentiebeperkende onderdelen van het beding wijzigt.BArtikel 685De leden van de SP-fractie verzoeken de regering om opheldering over het
voorgestelde nieuwe lid 13 betreffende hoger beroep bij neven- of tegenverzoeken.
Is het niet duidelijker om de mogelijkheid tot appèl open te stellen
voor alle beschikkingen, niet alleen die waarbij een neven- of tegenverzoek
is ingediend?ARTIKEL IIArtikel 213De strekking van deze voorgestelde bepaling is dat binnen een jaar na
inwerkingtreding van het voorliggende wetsvoorstel alle bepalingen in alle
concurrentiebedingen in overeenstemming met dat wetsvoorstel dienen te worden
gebracht. De leden van de VVD-fractie verzoeken de regering inzicht te geven
in het aantal concurrentiebedingen dat door deze voorgestelde bepaling worden
getroffen. Kan daarbij ook een overzicht worden gegeven van de daarmee te
verwachten toename van de (administratieve) lastendruk voor het bedrijfsleven
alsmede de daarmee gepaard gaande kosten?De voorzitter van de commissie,Swildens-RozendaalDe griffier voor dit verslag,BregmanXNoot1Samenstelling: Leden: Swildens-Rozendaal (PvdA), voorzitter, Van de Camp
(CDA), Biesheuvel (CDA), Scheltema-de Nie (D66), Zijlstra (PvdA), Apostolou
(PvdA), Middel (PvdA), Van Heemst (PvdA), Dittrich (D66), ondervoorzitter,
Rabbae (GroenLinks), Van Oven (PvdA), Kamp (VVD), Rouvoet (ChristenUnie),
O.P.G. Vos (VVD), Passtoors (VVD), Van Wijmen (CDA), De Wit (SP), Ross-van
Dorp (CDA), Niederer (VVD), Nicolaï (VVD), Halsema (GroenLinks), Weekers
(VVD), Van der Staaij (SGP), Wijn (CDA) en vacature PvdA.Plv. leden: Wagenaar (PvdA), Balkenende (CDA), Cörüz (CDA),
Van Vliet (D66), Duijkers (PvdA), Kuijper (PvdA), Albayrak (PvdA), Barth (PvdA),
Hoekema (D66), Karimi (GroenLinks), Santi (PvdA), Luchtenveld (VVD), Slob
(ChristenUnie), Van den Doel (VVD), Rijpstra (VVD), Rietkerk (CDA), Marijnissen
(SP), Buijs (CDA), Van Baalen (VVD), Van Blerck-Woerdman (VVD), vacature GroenLinks,
De Vries (VVD), Van Walsem (D66), De Pater-van der Meer (CDA) en Arib (PvdA). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-28167-4.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl