Werkbezoek van een delegatie uit de vaste commissie voor Buitenlandse Zaken aan Vietnam, Cambodja en Thailand; Verslag van het bezoek van 5 tot en met 15 januari 2001
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 27802, nr. 1

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

18-06-2001

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2000-2001

27802 nr. 1

26-02-2001

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamVIETNAMI InleidingII Bilateraal ontwikkelingsprogrammaIII VeldbezoekenIV Overige gesprekkenCAMBODJAI InleidingII Bilaterale ontwikkelingsrelatieIII VeldbezoekIV GesprekkenTHAILANDI InleidingII GesprekkenBIJLAGE Programma in hoofdlijnenZaterdag 6 januari 2001Zondag 7 januari 2001Maandag 8 januari 2001Dinsdag 9 januari 2001Woensdag 10 januari 2001Donderdag 11 januari 2001Vrijdag 12 januari 2001Zaterdag 13 januari 2001Zondag 14 januari 2001Maandag 15 januari 2001
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 27802Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 80 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
27 802Werkbezoek van een delegatie uit de vaste commissie voor Buitenlandse
Zaken aan Vietnam, Cambodja en Thailand (5 tot en met 15 januari 2001)nr. 1VERSLAGVastgesteld 26 februari 2001Een delegatie uit de vaste commissie voor Buitenlandse Zaken heeft van
5 tot en met 15 januari 2001 een werkbezoek gebracht aan Vietnam, Cambodja
en Thailand. Het werkbezoek stond primair in het teken van ontwikkelingssamenwerking.
De delegatie bestond uit de leden De Boer (PvdA, voorzitter van de commissie),
Dijksma (PvdA), Wilders (VVD), Van Ardenne-van der Hoeven (CDA), Hoekema (D66)
en Karimi (GroenLinks). De heer Hommes trad op als griffier van de delegatie.De delegatie heeft het werkbezoek als nuttig, leerzaam en plezierig ervaren.
Er is veel inzicht opgedaan over de situatie in de landen en de inhoud van
de ontwikkelingsrelatie met Nederland. De delegatie is veel dank verschuldigd
aan de ambassades in Hanoi en Bangkok, die zich veel inspanning hebben getroost
om het bezoek succesvol te laten verlopen.De voorzitter van de delegatie,De BoerDe griffier van de delegatie,Hommes VIETNAMI InleidingIn de negentiende eeuw werd het gebied van het huidige Vietnam door Frankrijk
gekoloniseerd. In de jaren dertig van de vorige eeuw werd een gewapende verzetsorganisatie
opgericht, waarin de communisten de overhand hadden en waarvan Ho Chi Minh
de leider was. Na jarenlange strijd werden de Fransen in 1954 verslagen in
de slag van Dien Bien Phu. Hierna werd een wapenstilstand gesloten, waarbij
Vietnam langs de 17e breedtegraad in Noord en Zuid werd verdeeld in afwachting
van vrije verkiezingen. De Verenigde Staten steunden in toenemende mate de
regering van Zuid-Vietnam. Nadat de verkiezingen op de lange baan waren geschoven,
de situatie in Zuid-Vietnam verslechterde en het Noorden troepen naar het
Zuiden zond ter ondersteuning van het daar aanwezige verzet tegen de regering,
namen vanaf 1965 Amerikaanse troepen aan de gevechten deel. De oorlog
duurde tot 1975. In dat jaar viel de Zuidvietnamese hoofdstad Saigon in handen
van communistische troepen. Noord en Zuid werden herenigd met Hanoi als hoofdstad.
In de oorlog zijn naar schatting 1,5 miljoen Vietnamese soldaten gesneuveld.
Er kwamen ongeveer 500 000 burgers om en aan Amerikaanse zijde sneuvelden
ruim 58 000 soldaten.Van 1975 tot 1986 was Vietnam een orthodox communistisch land. In 1986
werd nieuw beleid vastgesteld («Doi Moi»). Dit beleid gaat uit
van een streven naar economische hervorming van een plan- naar een markteconomie,
onder handhaving van de communistische éénpartijstaat. In 1992
zijn in een nieuwe grondwet de éénpartijstaat en de transitie
van een plan- naar een markteconomie vastgelegd. In de binnenlandse politiek
wordt een evenwicht gezocht tussen noorden, midden en zuiden, tussen partij,
staat en het leger, tussen conservatieven en hervormingsgezinden. Cruciale
vraag voor het bewind is hoe controle en stabiliteit gewaarborgd kunnen worden
binnen de economische hervormingen. De economische liberalisering die de afgelopen
jaren is doorgevoerd is vrijwel niet gepaard gegaan met politieke hervormingen.
Na onlusten in 1997 en 1998, die waren ontstaan als gevolg van verzet tegen
corruptie en machtsmisbruik van partij- en overheidsfunctionarissen, zijn
door de regering maatregelen afgekondigd die een grotere efficiency en transparantie
van het overheidsbestuur op met name lokaal niveau moeten waarborgen. Er is
slechts een zeer beperkte groep dissidenten, die het fundament van het communistisch
systeem ter discussie stelt. Hun activiteiten worden belemmerd en zij hebben
geen toegang tot de media.De Socialistische Republiek Vietnam is een éénpartijstaat
onder het leiderschap van de Communistische Partij Vietnam (CPV). Het parlement,
de Nationale Assemblee is, volgens de grondwet van 1992, het hoogste orgaan
van staatsmacht. De regering is verantwoording schuldig aan het parlement,
dat de president van de republiek en de minister-president kiest. De Nationale
Assemblee bestaat uit 450 leden, die iedere vijf jaar direct worden gekozen.
De verkiezingen vinden plaats onder strikte controle van de partij. Bij de
laatste verkiezingen was 20% van de gekozenen geen lid van de partij, slechts
3 leden zijn daadwerkelijk onafhankelijk. De laatste jaren heeft de Assemblee
haar invloed uitgebreid Ministers worden harder aangepakt en wetgeving wordt
steeds vaker en ingrijpender gewijzigd.De president van de republiek is staatshoofd en heeft de bevoegdheid kandidaten
voor te dragen voor een aantal belangrijke functies, zoals de opperrechter
en de landelijke openbare aanklager. De benoemingen moeten worden goedgekeurd
door de Assemblee.De minister-president is belast met het dagelijks bestuur van de regering.
Hij is bevoegd om ministers bij de Assemblee voor te dragen voor benoeming en ontslag. In de praktijk wordt Vietnam geregeerd door een driemanschap,
bestaande uit president Tran Duc Luong, premier Phan Van Khai en de secretaris-generaal
van de partij, Le Kha Phieu.De Communistische Partij vormt een parallelle structuur binnen het staatsbestel.
Het Partij Secretariaat vaardigt richtlijnen uit richting partijleden en speelt
een beslissende rol in het totstandkomen van regeringsbeleid. De macht van
de partij is verder verankerd in staatsorganen en massaorganisaties, zoals
de Confederatie van Vakbonden, de Vrouwen Unie en het overkoepelende Vaderlandfront.
De partij telt thans ongeveer 2,3 miljoen leden. Het hoogste orgaan van de
partij is het Politbureau, dat 19 leden telt. Het wordt gekozen door het Centrale
Comité, dat uit 170 leden bestaat. Sinds 1996 bestaat ook een Permanent
Comité dat wordt gevormd door het driemanschap en twee andere leden.
Dit comité is in het leven geroepen om de invloed van de partij op
de dagelijkse beslissingen van de regering veilig te stellen. In het voorjaar
van dit jaar wordt een partijcongres gehouden, waarvan een nieuwe stimulans
wordt verwacht voor het hervormingsproces.Vietnam is onderverdeeld in 61 provincies en steden. Provincies zijn onderverdeeld
in districten, provinciale hoofdsteden en steden. De districten zijn verder
verdeeld in stadswijken en dorpen. De lokale volksraden (people's councils)
worden direct gekozen door de lokale bevolking binnen elk gebied. De raden
hebben tot taak de wet te handhaven, het uitvoeren van staatsbeleid en het
nemen van beslissingen over lokale economische en sociale ontwikkelingsplannen
en budgetten. De lokale volkscomités (people's committees) zijn de
uitvoerende organen van de volksraden. Zij zijn verantwoording schuldig aan
de volksraden op hetzelfde niveau. De voorzitter, vice-voorzitter en leden
van de people's committee worden gekozen door de volksraden. In de praktijk
zijn de people's committees de meest invloedrijke organen binnen het lokale
bestuur. Vietnam telt op dit ogenblik ongeveer 77 miljoen inwoners.II Bilateraal ontwikkelingsprogrammaSinds de jaren zeventig verleent Nederland steun aan Vietnam op het gebied
van gezondheidszorg en onderwijs via niet-overheidskanalen. In 1999 is op
basis van nauw overleg met de Vietnamese overheid besloten de OS-relatie te
richten op drie sectoren: gezondheid, bossen en biodiversiteit en waterbeheer
en watertransport. De uitgaven van het bilaterale programma bedroegen in 2000
circa 30 miljoen gulden. Daarnaast staat het ORET/MILIEV-programma open voor
Vietnam. De totale portefeuille hiervoor bedroeg eind 2000 52 miljoen gulden.
Tevens werd er noodhulp gegeven voor de gevolgen van de overstromingen. In
1999 had Nederland 15,6 miljoen gulden aan leningen uitstaan in Vietnam.De sectorale benadering betekende voor Vietnam een ingrijpende wijziging
van het beleid. Het land heeft relatief kort ervaring met donoren en donorgeld.
Er is een aanzienlijk capaciteitsgebrek op alle niveaus en ook op institutioneel
gebied zijn veel lacunes. Tegelijkertijd is het «ownership» groot
en is er een duidelijke visie op gewenste ontwikkelingen en het beheer van
activiteiten. Er bestaan geen grote inkomensongelijkheden en de bevolking
heeft een groot potentieel De overheid is in redelijke mate gecommitteerd
aan de sectorale benadering, maar de ervaring met een brede, geïntegreerde
benadering is nog beperkt. De besluitvorming is in de Vietnamese structuur
vooral verticaal georiënteerd. Horizontaal vindt relatief weinig overleg
plaats. Voorts is de parallelle structuur overheid-partij onoverzichtelijk
en bestaat er weinig transparantie in de (financiële) regelgeving. Er
bestaat bijvoorbeeld geen inzicht in de omvang van het budget van de landelijke
overheid (inclusief de uitgaven voor defensie en voor binnenlandse zaken).
De civil society en de private sector zijn zwak ontwikkeld en dat brengt het
gevaar met zich mee dat steun éénzijdig moet worden gericht
op de centrale overheid. In het kader van de sectorale benadering wordt getracht aan te sluiten
bij door de Vietnamese overheid gelanceerde sectorale programma's, bij voorkeur
die waarvoor bredere donorbelangstelling bestaat. Deze strategie wordt door
Nederland met name in de bosbouw en gezondheidssector gevolgd. Het maatschappelijk
middenveld speelt in het kader van de sectorale benadering zoals ook elders
in de Vietnamese samenleving, nog vrijwel geen rol.Voor wat betreft de sector bossen en biodiversiteit kan worden gesteld
dat de wet- en regelgeving in Vietnam redelijk is, maar de uitvoering matig.
De sterke nadruk op economische groei, het halen van doelstellingen daarbij
en de intensivering van de landbouw en de uitbreiding van het landbouwareaal
bemoeilijken de uitvoering van het milieubeleid. Sinds 1995 is een bilateraal
programma opgebouwd. Nederland is inmiddels een belangrijke donor in deze
sector. Het programma levert tegelijkertijd een belangrijke bijdrage aan armoedebestrijding
in arme, en vanuit het perspectief van milieubescherming gevoelige gebieden.
Het draagt tevens bij de Nederlandse milieudoelstelling en de invulling van
het regeringsstandpunt Tropisch Regenwoud. In Vietnam staan rurale ontwikkeling
en bosbouw momenteel relatief sterk in de (politieke) belangstelling. Als
uitvloeisel van de Consultatieve Groep in 1998 is op dit terrein een partnership
ontwikkeld, waarin de Nederlandse ambassade coördineert namens de donoren.
Vijftien donoren en relevante internationale organisaties hebben zich inmiddels
gecommitteerd aan de gecoördineerde ontwikkeling van het ondersteuningsprogramma
voor deze sector.In de sector gezondheid draagt Nederland bij aan een Health Sector Expenditure
Review. De capaciteit van het ministerie van Volksgezondheid en van toonaangevende
instituten behoeft op veel punten nog versterking. Er zijn ongeveer 40 donoren
actief in de gezondheidssector. Op het gebied van coördinatie is veel
verbeterd, maar verdere verbetering is gewenst. Zo schiet de zorg voor kinderen
nog tekort. Er is sprake van ondervoeding van veel kinderen. Daar staat tegenover
dat 95% van de kinderen is gevaccineerd. De particuliere sector groeit en
ontvangt thans naar schatting meer dan de helft van alle uitgaven in de gezondheidssector.In de komende jaren zal veel aandacht moeten worden besteed aan de toegenomen
ongelijkheid bij de toegang van de voorzieningen. Er moet worden voorkomen
dat mensen in armoede geraken door hoge medische kosten. Daarnaast zijn er
problemen met de immuniteit tegen antibiotica en de vergrijzing van de bevolking.
In de komende jaren wordt gestreefd naar het voorkomen van een epidemie van
Hiv/Aids.Binnen de sector concentreert het Nederlandse beleid zich op capaciteitsopbouw
en institutionele versterking. Daarnaast worden drie subsectorale programma's
ondersteund: tuberculosebestrijding en -preventie, voeding en reproductieve
gezondheid. Op programmaniveau is bij deze onderdelen veel vooruitgang geboekt,
die bij het tbc-programma het duidelijkst waarneembaar is.In de sector integraal waterbeheer en watertransport heeft Nederland na
de desastreuze overstroming in Centraal-Vietnam in de herfst van 1999 een
integrale en gecoördineerde multi-donor respons voorgesteld. Inmiddels
is in mei 2000 een gecombineerde missie van donoren en overheid uitgevoerd,
die een korte en lange termijn respons formuleert in samenwerking met de zeven
betrokken provincies. De watersector is institutioneel complex, hetgeen een
sectorale benadering bemoeilijkt. Tot nu toe concentreert de sector zich op
integraal waterbeheer en op transport over water. Hierbij worden vier terreinen
bestreken: stroomgebiedbenadering, veiligheid (bescherming tegen overstromingen
en stormen), capaciteitsopbouw en transport. III VeldbezoekenTijdens het bezoek heeft de delegatie zich geconcentreerd op de sectoren
gezondheid en bossen en biodiversiteit. In dit kader is een tweetal veldbezoeken
gebracht.Op zondag 7 januari heeft de delegatie een bezoek gebracht aan het National
Institute for Tuberculosis and Respiratory Diseases (NITRD) en aan enkele
gezondheidscentra in Socson, een plaats even buiten Hanoi. De directeur van
het NITRD, prof. Nguyen Viet Co, ging in zijn
inleiding in op de tbc-bestrijding in Vietnam, het National Tuberculosis Control
Programme 2000–2004. Tbc is één van de grootste gezondheidsproblemen
in Vietnam. Er zijn rond de 50 000 gevallen per jaar. Het probleem is
om patiënten te ontdekken en de ziekteverschijnselen te onderkennen.
Het doel is om tenminste 70% van de gevallen op te sporen en een behandelingsniveau
van meer dan 85% te bereiken. Het resultaat van behandeling is genezing van
ruim 80% van de patiënten. De ontwikkelingen zijn positief. Het aantal
patiënten dat wordt opgespoord stijgt. Er is groot politiek commitment
en een goed functionerend gezondheidsnetwerk. De controle op tbc is volledig
geïntegreerd in de reguliere gezondheidszorg en wordt landelijk geïmplementeerd.
Daarnaast is er veel internationale hulp. Een nieuw probleem is de toename
van Hiv en de tbc die daarmee samenhangt.Voor de nabije toekomst wordt er naar gestreefd het netwerk uit te breiden
naar de afgelegen gebieden. Daarnaast moet veel extra aandacht worden besteed
aan handhaving van de kwaliteit van de behandelingen door de private sector,
aan preventie van Hiv en aan het probleem van de zogenaamde «multidrug
resistance».Nederland draagt aan het National Tuberculosis Control Programme 18,5
miljoen gulden bij.In Socson heeft de delegatie zich op de hoogte
gesteld van de uitvoering van de tbc-bestrijding op lokaal niveau. Het aantal
tbc-patiënten is stabiel of neemt iets toe sinds 1996. Er wordt gewerkt
aan verbetering van het netwerk en hopelijk zal het aantal dan gaan afnemen.
In Socson wordt 70% van de patiënten als zodanig herkend en behandeld.
Ongeveer 80% geneest. Om de samenwerking tussen het lokaal en het centraal
niveau te verbeteren is een stuurgroep geformeerd die voor afstemming moet
zorgen. Iedere maand worden de activiteiten gecoördineerd. Er is apparatuur
aangeschaft voor verbetering van de zorg en er wordt veel aandacht besteed
aan verbetering van de infrastructuur. De samenwerking is daar de instelling
van de stuurgroep vooruit gegaan en dat heeft geleid tot een toename van de
primaire zorg en ook een toename van het aantal patiënten dat medicijnen
gebruikt. Het project in Socson is een pilotproject. Er zijn in het district
veel etnische minderheden, die veelal arm zijn. De gekozen werkwijze is afgestemd
op de bevolking en houdt dus rekening met deze minderheden. Er bestaat tevredenheid
over de situatie en de burgers hebben groot vertrouwen. Socson heeft een grote
mate van beleidsvrijheid. De technische voorwaarden die het Instituut heeft
gesteld met betrekking tot de behandeling van tbc moeten wel worden uitgevoerd.
In principe is het de Local Council die de prioriteiten bepaalt.In het kader van de biodiversiteit heeft de delegatie op woensdag 10 en
donderdag 11 januari een bezoek gebracht aan het Cat Tien National Park. In het park, dat ligt ten noordoosten van
Ho Chi Minh City, wordt een programma uitgevoerd ten behoeve van behoud en
duurzaam beheer van het tropisch regenwoud en haar biologische diversiteit,
waaronder de Javaanse neushoorn. Het programma beoogt «wildlife»
beheer en rurale ontwikkeling te integreren. In het gebied waarin het park
ligt wonen veel mensen die afkomstig uit andere (overbevolkte) delen van Vietnam,
die zich soms illegaal hebben gevestigd. Deze mensen maken veel gebruik van
de natuurlijke hulpbronnen uit het park, ook omdat de landbouw vaak onvoldoende
opbrengsten genereert. Er wordt geprobeerd illegale bewoning van het gebied
tegen te gaan en mensen te herhuisvesten buiten het park. Het project voorziet
in onderzoek naar de biodiversiteit, ontwikkeling van toerisme en de opleiding
van gekwalificeerd personeel. De Nederlandse bijdrage is 10,4 miljoen gulden.
Het project wordt uitgevoerd door het ministerie van bosbouw en het Wereldnatuurfonds.
Tijdens het bezoek heeft de delegatie onder meer van gedachte gewisseld met
de directeur van het park, de heer Tran Van Mui,
en met de heer Gert Polet van het Wereldnatuurfonds,
die werkzaam is als chief technical advisor Cat Tien National Park. Er is
ook een bezoek gebracht aan de Ethnic Women-Weavers group in Talai Village,
een dorp in het park. Op deze plaats zal een monument worden opgericht ter
herinnering aan de periode dat de Vietcong tijdens de oorlog zijn hoofdkwartier
in dat gedeelte van het park had.IV Overige gesprekkenDe delegatie is op maandag 8 januari ontvangen door een delegatie uit
de commissie voor Buitenlandse Zaken van de Nationale Assemblee onder leiding
van de voorzitter, de heer Do Van Tai. In het
gesprek is van gedachte gewisseld over hervormingen. Het partijcongres van
komend voorjaar zal het hervormingsbeleid ter discussie stellen en bezien
welke resultaten de afgelopen jaren zijn geboekt. De economische groei bedroeg
gemiddeld 8,4% over de laatste vijf jaren. In de laatste twee jaren is de
groei afgevlakt door de economische problemen in Azië. In het 2000 is
naar verwachting een ommekeer bereikt. Voor dit jaar wordt een groei verwacht
van 7,5%. Door de positieve economische resultaten is de levensstandaard van
de bevolking sterk verbeterd. In de landbouw gaat het goed, de voedselproductie
is voldoende en bijvoorbeeld in de rijstsector is Vietnam de tweede exporteur
ter wereld geworden. Tot enkele jaren geleden was het land nog importeur.
De gezondheids- en de sociale sector zijn verbeterd en er is veel aandacht
besteed aan het onderwijs. Op dit moment is 90% van de bevolking in staat
tot lezen en schrijven. De internationale betrekkingen van Vietnam zijn de
laatste jaren enorm uitgebreid.In de Nationale Assemblee is het percentage vrouwen 26. Dit is het hoogste
in heel Azië. De commissie Buitenlandse Zaken heeft 19 leden, waarvan
4 full time. De commissie vervult een actieve rol in de voorbereiding van
teksten over het buitenlands beleid die aan de orde zullen komen op het partijcongres.
Er bestaan veel contacten met de samenleving, bijvoorbeeld via het Vaderlandfront.
De Nationale Assemblee speelt een actieve rol bij de controle op de regering,
bijvoorbeeld door met ministers hoorzittingen te houden. Deze worden direct
op de televisie uitgezonden. Het niveau van de volksvertegenwoordigers is
hoog.Er bestaat nog steeds de wil tot hervorming. De economische situatie is
relatief goed en er zijn plannen tot verdere privatisering, uitgifte van land
en verdere opening van Vietnam voor het buitenland.Voor wat betreft de politieke hervormingen staat voorop dat door de bevolking
het belang wordt erkend dat de communistische partij voor de samenleving heeft.
Een meerpartijensysteem moet volgens de heer Do worden beoordeeld op grond
van de specifieke situatie in een land. De historische ontwikkeling in Vietnam
loopt achter bij die in het westen en Vietnam is op dit moment niet toe aan
een meerpartijensysteem. De stabiliteit van het land is gediend met een éénpartijstelsel.
Een meerpartijensysteem past niet bij Vietnam en zal leiden tot chaos en onrust.
Er zijn wel veel maatschappelijke organisaties, zoals het Vaderlandfront,
die intensief worden betrokken bij het bestuur.Er wordt gestreefd om het aandeel van vrouwen in het bestuur te vergroten.
Daarvoor wordt een voorkeursbeleid gevoerd. Op dit moment telt de regering
van Vietnam één vrouwelijke vice-president, zes vrouwelijke
ministers en 26 vice-ministers zijn vrouw. Actieve deelname van vrouwen aan
de politiek in brede zin is echter nog steeds te gering.De delegatie heeft op maandag 8 januari een lunchbespreking gehouden met
enkele vertegenwoordigers van SNV. SNV is reeds
lang werkzaam in Vietnam, voornamelijk in het noorden. De organisatie is primair
gericht op de inzet van technische bijstand, gericht op vermindering van armoede.Vanaf 1995 werkt SNV via de sectorale benadering. Er zijn twee sectoren
aangewezen. Ten eerste de sector werkgelegenheid en bedrijvigheid. Het gaat
daarbij voornamelijk om het micro- en kleinbedrijf. Er wordt gestreefd naar
verbetering van het bedrijfsklimaat en inkomensverbetering, met name in provincies
en districten. Voor kleine bedrijven wordt gepoogd om een stimulerende omgeving
te creëren, bijvoorbeeld door leningen bij banken te vergemakkelijken.
De tweede sector is het duurzame beheer van natuurlijke hulpbronnen. Deze
sector richt zich voornamelijk op de landbouw. Er wordt veel aan voorlichting
gedaan, vooral over de samenhang van landbouw en natuurbeheer. De partners
van SNV zijn de massaorganisaties (die overigens nauw aan de regering zijn
gelieerd) en enkele particuliere organisaties (non profit). SNV stimuleert
niet de ontwikkeling van de civil society. De regering heeft daartegen ernstige
bezwaren en een en ander zal leiden tot belemmeringen bij de uitvoering van
de doelstellingen. Er wordt wel assistentie verleend bij de vorming van werkgeversorganisaties.De delegatie heeft dezelfde dag gesproken met de minister van Buitenlandse
Zaken van Vietnam, de heer Nguyen Dy Nien. Volgens
de minister heeft Vietnam vier beginselen in de buitenlandse politiek: openheid,
een goede partner zijn, vreedzame coëxistentie en niet-inmenging. Het
land is lid van vele internationale organisaties en het lidmaatschap van de
WTO is aangevraagd. De betrekkingen met de Volksrepubliek China zijn goed
en ook met de Verenigde Staten zijn de verhoudingen genormaliseerd.Het huidige binnenlands politieke systeem past bij Vietnam, aldus de minister.
Een fundamenteel mensenrecht is werken en leven in een vrije maatschappij.
Het belangrijkste recht is echter het hebben van werk. De regering heeft als
prioriteit nummer één het verbeteren van de levensomstandigheden.
Er bestaat godsdienstvrijheid in Vietnam, zowel voor Boeddhisten als voor
Christenen. De doodstraf is nodig om het drugprobleem adequaat te kunnen bestrijden.
Deze zal dan ook niet snel worden afgeschaft. De behandeling van gevangenen
is goed, maar gevangenen zijn veroordeeld, omdat ze de wet hebben overtreden
en dat levert straf op die moet worden doorgebracht op een plaats buiten de
maatschappij. Bij goed gedrag volgt invrijheidstelling.Het budget voor defensie is de laatste tien jaar niet verhoogd en er zijn
ook geen plannen om in de toekomst meer geld daarvoor uit te trekken. Wel
zal het leger worden hervormd, hetgeen moet leiden tot vermindering van het
aantal soldaten.Vietnam onderhandelt intensief met IMF/Wereldbank over nieuwe steun. Eén
van de dingen die daarbij een rol spelen zijn de sociale kosten van de transitie.Volgens de minister neemt de transparantie toe, ook voor de begroting.
De privatisering gaat moeizaam, onder meer vanwege de sociale gevolgen. De
privatisering zal echter niet worden stopgezet. Van de 6000 staatsbedrijven
zijn er al 1000 verdwenen en dit jaar zullen nog eens 2000 worden geprivatiseerd.
Aan het einde van het jaar zullen dus nog 3000 staatsbedrijven resteren. Het
tempo van privatiseren is langzamer dan oorspronkelijk was gepland.De betrekkingen tussen Vietnam werden door de minister positief gewaardeerd.
Er is een dialoog gaande over toekomstige inhoud van de relatie. De mensenrechten
maken deel uit van die dialoog. Voorts is een gesprek gevoerd met de vice-minister van Landbouw, Rurale
Ontwikkeling en Waterbeheer, de heer Cao Duc Phat,
die werd vergezeld door enige medewerkers.De landbouw is sinds het begin van de hervorming in 1986 succesvol. Er
is daardoor voedselzekerheid en Vietnam is de tweede rijstexporteur ter wereld
geworden. De verbeteringen zijn ook op het platteland zichtbaar. Voor de komende
tijd moeten maatregelen worden genomen om de export te vergemakkelijken. Vietnam
moet zijn concurrentiekracht verhogen, onder meer door ruimer gebruik te maken
van moderne technieken. Ook een goede infrastructuur is van groot belang.Bosbouw is zowel nationaal als internationaal van betekenis. Duurzaamheid
is daarbij een leidend beginsel. De duurzaamheid moet wel een bijdrage leveren
aan verbetering van de levensstandaard van de bevolking. Er moeten veel nieuwe
banen worden geschapen. Het bosareaal moet in de komende jaren toenemen tot
43%, waarvan 8 miljoen hectare voor professionele bosbouw, 2 miljoen hectare
speciale gebieden en 6 miljoen hectare beschermde gebieden.Het gevolg van de uitbreiding van het bosareaal is vermindering van de
landbouwgronden. Dit zou gevolgen kunnen hebben voor de voedselproductie.
Om deze op peil te houden is intensivering noodzakelijk. Welke gevolgen dit
zal hebben voor het milieu is nog niet duidelijk, maar zou wel een probleem
kunnen opleveren. In ieder geval zullen de rijstgronden niet worden verkleind,
zodat de rijstproductie niet vermindert. De uitbreiding van de bossen is voornamelijk
gepland in de bergachtige gebieden.Op dinsdag 9 januari heeft de delegatie overleg gevoerd met mevrouw Vuong Thi Hanh, president Centre for Education, Promotion
and Empowerment of Women (CEPEW) over het vraagstuk vrouwen en ontwikkeling.
CEPEW is een ngo en is drie jaar geleden opgericht. De organisatie verzorgt
opleidingen voor vrouwen om hun positie in de samenleving te versterken, hetgeen
zal leiden tot verbetering van de inkomenspositie en levensstandaard. Ook
wordt onderzoek verricht. Mannen worden nadrukkelijk betrokken bij de trainingen
van CEPEW, met als doel hen te leren omtrent de positie van vrouwen. Het aantal
vrouwen in vertegenwoordigende functies is gestegen, maar niet genoeg. Naast
trainingen en cursussen worden documenten gepubliceerd over bijvoorbeeld geweld
tegen vrouwen in het gezin en vrouwenhandel.Op het ministerie van Investeringen en Planning heeft de delegatie gesproken
met de vice-minister, de heer Lai Quang Thuc.
De economische situatie van Vietnam is op dit moment bevredigend. Vanaf de
economische crisis in 1997 is de groei wel wat afgevlakt, maar gemiddeld over
vijf jaar bedraagt zij toch nog 7%. De rijstexport is erg belangrijk. Ook
ander landbouwproducten, zoals koffie, vis en hout worden steeds belangrijker
voor de export. De industrie groeit jaarlijks en de export neemt per jaar
met 20% toe. Het handelstekort is in de afgelopen periode gedaald naar 7%.
De armoede is verminderd tot een niveau van 11%.De concurrentiekracht van Vietnam is betrekkelijk zwak, onder meer door
onvoldoende management en gebrek aan geschoold personeel. Hierdoor is de ontwikkeling
niet duurzaam. Het nieuwe vijfjarenplan moet het land verder ontwikkelen tot
een geïndustrialiseerde staat. De economische groei moet verder stijgen.
De staatsbedrijven moeten verder worden hervormd tot efficiënte en effectieve
bedrijven. De administratieve procedures moeten worden verbeterd om de economische
groei te vergemakkelijken. Een andere prioriteit is de hervorming van het
banksysteem. Banken produceren nu onder de maat, onder meer door zwak management.Door het nieuwe vijfjarenplan moeten buitenlandse investeringen worden
aangetrokken. Hiervoor is een goede winstverwachting nodig, evenals een stabiele
ontwikkeling van het land. De buitenlandse investeerder kijkt naar ervaring
van anderen en naar mogelijkheden om te investeren. Een open atmosfeer is
noodzakelijk. Een probleem voor Vietnam is de geringe ervaring met buitenlandse
investeringen. Het lage tarief vennootschapsbelasting van 25% en de aandelenmarkt
in Ho Chi Minh City verhogen de aantrekkelijkheid. De vice-minister sprak
de hoop uit dat Vietnam snel lid zal worden van de WTO.De delegatie heeft een beleefdheidsbezoek gebracht aan de vice-voorzitter
van de National Assembly, de heer Mai Thuc Lan.
Deze verklaarde dat ngo's in Vietnam erg nuttig zijn bij de opbouw van het
land. Het parlement onderhoudt goede contacten met hen. De rol van de partij
is sterk en bij verdere democratisering, bijvoorbeeld op lokaal niveau, moet
de partij de leidende kracht blijven om het land te verbeteren. Deze rol van
de partij wordt ook door de bevolking erkend. Een meerpartijensysteem achtte
de heer Lan uitgesloten. Wel bestaan er massaorganisaties, waarmee nauw wordt
samengewerkt.De privatisering van de staatsbedrijven moet in 2003 zijn beslag krijgen.
De werknemers moeten de gelegenheid krijgen om aandelen te kopen, op basis
van leningen. Dit bevordert hun betrokkenheid bij het bedrijf. Het parlement
heeft er bij de regering wel op aangedrongen om de privatiseringen tot nu
toe goed te evalueren, om ongewenste sociale gevolgen zoveel mogelijk te voorkomen.Voor wat betreft de rol van het parlement ten opzichte van de partij stelde
de heer Lan dat het partijcongres de lijn uitzet voor de komende tien jaar.
Het parlement heeft dan meer de rol van implementatie/uitvoering van de strategie
van de partij.Met vertegenwoordigers van een aantal ngo's
(Quaker Service-American Friends Service Committee, Plan International, Research
& Training Center for Community Development, NGO Resource Center, Konrad
Adenauer Foundation en een vertegenwoordiger van de Wereldbank) is gesproken
over het werk en de positie van ngo's in Vietnam. Er zijn ongeveer 350 ngo's
actief in Vietnam, waarvan 157 met kantoren. Ze werken voornamelijk op het
terrein van gezondheid en onderwijs. Naast de ngo's bestaande massaorganisaties,
die nauw zijn gelieerd aan de regering. De verwachting is dat deze organisaties
nadat Vietnam een meer vrije markt heeft gekregen een meer onafhankelijke
positie zullen krijgen.Sinds de jaren '90 is het officieel toegestaan voor ngo's om te werken.
Lokale ngo's zijn veel meer te vinden in het noorden dan in het zuiden. Er
bestaat nog geen wetgeving voor ngo's. De onafhankelijkheid van ngo's is niet
gegarandeerd en wordt door de regering ook niet toegestaan. De meeste ngo's
hebben banden met de regering, bijvoorbeeld via partnerships.Bij UNDP heeft delegatie van gedachte gewisseld
met de Resident Coordinator, de heer Edouard Wattez
en enkele medewerkers. UNDP heeft in Vietnam een belangrijke rol gespeeld
bij de reconstructie en opbouw na de oorlog. Daarnaast is hulp verleend bij
de transitie naar een meer open economie en de hervormingen uit het Doi Moi
proces (waaronder de open deur politiek). Ook is aandacht geschonken aan armoedebestrijding
(de armoede is gedaald van 70% naar 37%).Voor wat betreft de hervormingen heeft UNDP assistentie verleend bij de
eerste donorconferentie en wordt hulp gegeven bij de ODA-coördinatie.
Partnerschappen worden gestimuleerd. Maandelijks wordt een donor groep forum
gehouden, waaraan donoren en de regering deelnemen. UNDP wordt gezien als
een neutrale partner en kan daardoor gemakkelijk opereren. Op dit moment is
UNDP betrokken bij de voorbereiding van een nieuwe wet op de ondernemingen,
van de nieuwe tienjarenstrategie (2001–2010) en van de Interim PRSP.
Er wordt nauw samengewerkt met multilaterale en bilaterale organisaties. Voor de nabije toekomst wordt de meeste aandacht besteed aan de globalisering,
de toetreding van Vietnam tot de WTO, de milieuproblematiek, goed bestuur,
gezondheid en onderwijs, inkomensverbetering en jongerenbeleid.Op 10 januari heeft de delegatie Ho Chi Minh City (het vroegere Saigon)
bezocht. Hier vond een gedachtewisseling plaats met een delegatie van Dutch Business Association (DBA) plaats. De DBA is opgericht
in augustus 1999 en telt 40 leden. De belangrijkste taak is promotie van het
bedrijfsleven. De DBA is niet gebonden aan de regering. De voorzitter van
de DBA, de heer Jan Willem Eleveld, ging in zijn
inleiding in op de situatie van het bedrijfsleven in Vietnam. Sleutel voor
succes in Vietnam is het creëren van een win-win situatie. Voor de langere
termijn moet er commitment zijn. Daarnaast is ontwikkeling en versterking
nodig van personeel, aanbieders, klanten en autoriteiten.De standaard in de bedrijven in Vietnam is heel anders dan in Nederland,
bijvoorbeeld op het gebied van kinderarbeid, arbeidsomstandigheden en arbeidstijd.
Overigens is de sociale wetgeving redelijk ontwikkeld. Het probleem is dat
de wetgeving niet altijd duidelijk is en de uitvoering vaak gebrekkig. Inkomen
voor de mensen belangrijk en men is dan ook snel bereid het niet zo nauw te
nemen met de standaard. De situatie in internationale bedrijven is daarbij
vaak veel beter dan in de lokale bedrijven. Kinderarbeid is een veel voorkomend
verschijnsel, maar naar omstandigheden onder redelijke verhoudingen. Kinderarbeid
is voor veel families noodzakelijk om voldoende inkomen te genereren. De salarissen
zijn laag, vooral in de sectoren waar de concurrentie groot is. De laatste
tien jaar zijn de inkomens echter sterk gestegen. Er is een groot verschil
tussen de ontwikkeling in de steden en op het platteland. De steden zijn meer
welvarend. Ook het verschil tussen Noord en Zuid is groot. De economische
ontwikkeling van het Zuiden is veel gunstiger. Er wordt meer geïnvesteerd
in het Zuiden. In het Noorden is de corruptie veel groter. De economische
situatie heeft ervoor gezorgd dat veel mensen van het Noorden naar het Zuiden
van Vietnam trekken.De bedrijvigheid in Vietnam is voornamelijk gericht op de binnenlandse
markt. Voor de Nederlandse export zijn er betrekkelijk weinig mogelijkheden,
omdat Vietnam weinig behoefte heeft aan Nederlandse producten. Een groot probleem
is de corruptie. Bedrijven zijn min of meer gedwongen daaraan tot op zekere
hoogte aan mee te doen. Veel ondernemingen hebben gedragscodes om de werknemers
bij de les te houden. Over het algemeen zijn jongeren minder corrupt en daarom
zal het probleem hopelijk op termijn verminderen of verdwijnen.Op weg naar het Cat Tien National Park heeft de delegatie een tussenstop
gemaakt in de stad Bien Hoa voor een gesprek met de voorzitter van het People's
Committee van de provincie Dong Nai, de heer Vo Van Mot. De provincie Dong Nai is onder meer betrokken bij het Cat Tien
Park. Er wordt gepoogd om zowel de economische ontwikkeling als het natuurbehoud
te stimuleren. In dat kader is het provinciebestuur voorstander van toerisme
in het park onder voorwaarde van behoud van de biodiversiteit. De kennis over
natuurbehoud moet worden bevorderd. De heer Vo gaf toe dat het niet altijd
eenvoudig is om milieubescherming te combineren met economische groei. CAMBODJAI InleidingCambodja werd in 1887 een deel van de Franse Indochinese Unie. In 1941
werd prins Norodom Sihanouk door de Fransen tot koning van Cambodja uitgeroepen.
Tegen de Franse verwachting in ontwikkelde hij zich tot een fervent voorstander
van onafhankelijkheid. Deze onafhankelijkheid werd in 1954 verkregen. Het
jaar daarop deed Sihanouk afstand van de troon ten gunste van zijn vader om
een eigen politieke partij te leiden. De verkiezingen van 1955 werden door
Sihanouk gewonnen en de prins bleef tot 1970 aan de macht. Tijdens de Vietnam-oorlog
in de jaren zestig verzwakte de positie van Sihanouk doordat hij aanvankelijk
passieve steun verleende aan de Vietcong, maar later ook de Verenigde Staten
toestemming verleende om vanaf Cambodjaans grondgebied strijd te leveren met
Vietcong-eenheden. De Vietcong begon vervolgens toenemende steun te geven
aan de communistische opstandelingenbeweging Rode Khmer.In 1970 werd Sihanouk, terwijl hij zich in het buitenland bevond, bij
een staatsgreep afgezet. De monarchie werd afgeschaft en generaal Lon Nol
werd president. Cambodja werd volledig betrokken in de Vietnam-oorlog en de
bevolking had te lijden onder bombardementen. Hierdoor steeg de sympathie
onder bevolking voor de Rode Khmer. Prins Sihanouk koos de zijde van de Rode
Khmer tegen het bewind van Lon Nol.In april 1975 won de Rode Khmer de burgeroorlog en werd het land omgedoopt
tot Democratische Republiek Kampuchea. Pol Pot nam de leiding op zich. Het
land werd afgesloten van de buitenwereld en tijdens de terreur kwamen naar
schatting tussen de één en twee miljoen Cambodjanen om het leven.
Sihanouk werd onder huisarrest geplaatst. Nadat de betrekkingen met Vietnam
aanvankelijk heel goed waren verslechterden deze in snel tempo. In 1979 vielen
Vietnamese legereenheden Cambodja binnen en werd het regime van Pol Pot verdreven
naar het grensgebied met Thailand. In de nieuwe Volksrepubliek Kampuchea werd
een marionettenregering gevormd door Hun Sen, een voormalige Rode Khmer commandant,
die was gevlucht naar Vietnam. Deze regering werd bestreden door een coalitie
van o.a. de Rode Khmer en het in 1981 opgerichte National United Front for
an Independent, Neutral, Peaceful and Co-operative Cambodia (FUNCINPEC), onder
leiding van prins Sihanouk, later opgevolgd door prins Norodom Ranariddh,
een zoon van Sihanouk. In oktober 1991 werd in Parijs een vredesakkoord gesloten
tussen de strijdende partijen. Na een vredesoperatie van de VN, waaraan ook
Nederland deelnam, werden in mei 1993 verkiezingen gehouden. Deze verkiezingen
werden door FUNCINPEC gewonnen, maar de partij werd gedwongen een coalitie
te vormen met de partij van Hun Sen, de Cambodjaanse Volkspartij (CPP), omdat
deze dreigde anders de uitslag niet te erkennen. Prins Ranariddh en Hun Sen
werden aangewezen tot eerste, respectievelijk tweede premier. De monarchie
werd hersteld en prins Sihanouk werd voor de tweede maal tot koning gekroond
van het Koninkrijk Cambodja. De Rode Khmer bleef aanvankelijk actief maar
viel geleidelijk uiteen.Met de verkiezingen in het vooruitzicht pleegde Hun Sen in juli 1997 een
gewelddadige staatsgreep, waarbij prins Ranariddh en enkele oppositieleiders
naar het buitenland uitweken. Vele politici werden vermoord. Onder internationale
druk werd in het begin van 1998 een akkoord bereikt, op basis waarvan de geplande
verkiezingen doorgang konden vinden met deelname van alle partijen.Bij de verkiezingen van juli 1998 werd de CPP de grootste partij, gevolgd
door FUNCINPEC en de Sam Rainsy Party, een andere oppositiepartij. Door die
twee laatste partijen was er veel kritiek op het verloop van de verkiezingen
en er dreigde een nieuwe crisis omtrent de regeringsvorming. Er werden grootscheepse
demonstraties gehouden die met geweld uiteen werden geslagen.
Veel activisten verdwenen of werden vermoord. Onder internationale druk en
door bemiddeling van koning Sihanouk werd in november 1998 toch een coalitieakkoord
gesloten tussen CPP en FUNCINPEC. Hun Sen werd premier en prins Ranariddh
voorzitter van het parlement. Sam Rainsy besloot verder oppositie te voeren
vanuit het parlement. De politieke situatie is nu redelijk stabiel.Sinds 1993 is Cambodja weer een koninkrijk. Het land heeft ongeveer 12
miljoen inwoners. Volgens de grondwet wijst de koning de minister-president
aan. De lijst van ministers moet door de koning worden goedgekeurd. Bij overlijden
van de koning dient zijn opvolger binnen zeven dagen te worden gekozen door
de zogenaamde Troonraad. Een belangrijke kandidaat voor de opvolging is prins
Ranariddh.De wetgevende macht berust bij het parlement, de Nationale Assemblee.
De Assemblee heeft 122 leden, die voor een periode van vijf jaar direct worden
gekozen. De Senaat, die bestaat uit 61 leden, functioneert in aanvulling op
de Assemblee. De leden worden voorgedragen door de politieke partijen die
in de Assemblee zijn vertegenwoordigd. De koning benoemt twee leden.II Bilaterale ontwikkelingsrelatieIn het huidige beleid voor ontwikkelingssamenwerking is Cambodja geplaatst
op de themalijst Goed Bestuur, Mensenrechten en Vredesopbouw (GMV). Plaatsing
op de lijst van structurele samenwerking kwam niet aan de orde omdat het land
betrekkelijk laag scoort op criteria als goed bestuur, transparantie en sociaal-economisch
beleid. Als gevolg daarvan worden de lopende activiteiten op de terreinen
plattelandsontwikkeling, gezondheidszorg en milieu afgebouwd. De omvang van
de ontwikkelingssamenwerking bedroeg in 2000 circa 10 miljoen gulden (exclusief
ontmijning, inclusief bovengenoemde sectoren die worden afgebouwd). Het GMV-programma
zal in 2001 e.v. een omvang hebben van circa 6,5 miljoen gulden. De keuze
voor plaatsing op de GMV-lijst is ingegeven door de wens om de beperkte middelen
voor Cambodja in te zetten op juist die terreinen die cruciaal zijn voor de
(weder)opbouw van het land.De mensenrechtensituatie is zorgelijk, maar tegelijkertijd kunnen ngo's
relatief ongestoord opereren. Mensenrechtenorganisaties, waaraan ook Nederland
steun geeft, vormen een goed tegenwicht. Het juridisch apparaat functioneert
slecht. Het aantal geschoolde juristen is zeer beperkt (onder meer het gevolg
van het bewind van de Rode Khmer) en het justitiële apparaat is niet
vrij van corruptie en politieke beïnvloeding. Nederland geeft steun aan
het «Judicial Mentor Programme» (UNDP/UNHCR), dat een versterking
beoogt van het justitieel apparaat. De delegatie heeft een veldbezoek gebracht
aan dit project.Grote delen van Cambodja kunnen niet worden gebruikt door de aanwezigheid
van (land)mijnen. Het leger en het veiligheidsapparaat zijn buitenproportioneel
groot en slokt een groot deel van het nationale budget op ten koste van de
sociale sectoren. Door de langdurige (burger)oorlog is er een overvloed aan
kleine wapens. Een belangrijk onderdeel van het hervormingsbeleid van de Cambodjaanse
regering is demobilisatie. Nederland ondersteunt een pilot-programma demobilisatie.
Voorts steunt ons land een samenwerkingsverband van ngo's op het terrein van
kleine wapens. Er wordt ook steun verleend op het terrein van de ontmijning.Een belangrijk onderdeel van het beleid van de Cambodjaanse regering is
gericht op de versterking van de bestuurscapaciteit op nationaal en decentraal
niveau. Corruptie moet worden tegengegaan en de transparantie, vooral waar
het betreft de inkomsten en uitgaven van de overheid, moet worden vergroot.
Nederland ondersteunt het «Carere/Seila-programma» dat het decentralisatieproces
ondersteunt en voorziet in capaciteitsopbouw op het ministerie
van Financiën. Een en ander moet bijdragen aan een verbeterd budgetmanagement
en interne «auditing».De maatschappelijke positie van vrouwen is zwak (o.a. wat betreft onderwijsdeelname,
participatie aan politiek en bestuur). Nederland ondersteunt via UNDP capaciteitsopbouw
op het ministerie van Vrouwenzaken, onder meer om de implementatie van het
voorgenomen «gender»-beleid op nationaal en lokaal niveau mogelijk
te maken. Daarnaast geeft Nederland steun aan een aantal lokale vrouwen-ngo's
die activiteiten uitvoeren gericht op vergroting van de participatie van vrouwen
aan politiek en bestuur. De delegatie heeft een bezoek gebracht aan het ministerie
van Vrouwenzaken en een gesprek gevoerd met de minister en enkele functionarissen
van haar ministerie.III VeldbezoekDe delegatie heeft een bezoek gebracht aan de provincie Kampong Cham.
In deze provincie wordt het Judicial Mentor Programme uitgevoerd. De delegatie
heeft van gedachte gewisseld met de heer Hugo van Noord, die werkzaam is als judicial mentor bij de rechtbank van Kampong
Cham. Daarnaast was er een ontmoeting met de voorzitter van de rechtbank,
de heer Tith Sothy en met de provinciale openbare
aanklager, de heer Ouk Touch. De delegatie heeft
voorts een bezoek gebracht aan de provinciale gevangenis. Tijdens de lunch
is gesproken met een aantal vertegenwoordigers van ngo's (de heer Neang Sovath van de Cambodian League
for the Promotion and Defense of Human Rights (LICADHO), de heer Sin Vibol van de Legal Aid of Cambodia
(LAC), de heer Seng Piseth van de Cambodian Democracy Project (CDP) en de heer Bun Rithy van de Khmer Institute of Democracy
(KID), die werkzaam zijn op het gebied van democratisering en mensenrechten.Het in 1996 gestarte Judicial Mentor Programme heeft tot doel het gerechtelijk
apparaat te versterken door middel van advies, training en assistentie om
zo bij te dragen aan een betere bescherming van de mensenrechten in Cambodja.
Tijdens het bewind van de Rode Khmer is de rechterlijke macht nagenoeg verdwenen.
Door het communistische regime in de jaren tachtig werden slechts rechters
benoemd met een partijachtergrond, over het algemeen zonder enige specialisatie.
Tijdens het VN-bestuur is geprobeerd kleine veranderingen door te voeren.
Na 1992 zijn de ontwikkelingen versneld. Er is constitutioneel hof opgericht,
evenals een hooggerechtshof. Ook is gepoogd de advocatuur nieuw leven in te
blazen. Toch heeft het gerechtelijke systeem in Cambodja grote problemen.
De rechters zijn over het algemeen zeer nauw verbonden aan de regeringspartij
CPP. Daarnaast worden veel geschillen afgedaan via gewoonterecht, waarbij
de lokale leider beslist. Deze lokale leiders zijn vaak van de CPP. Er is
nog steeds een groot gebrek aan geschoolde rechters en advocaten en de wetgeving
is van gebrekkige kwaliteit. Er is geen burgerlijk wetboek en geen wetboek
van strafrecht en er wordt gewerkt met regelgeving uit de Franse tijd, uit
de tijd na de onafhankelijkheid en uit de communistische tijd. Een en ander
leidt vaak tot verwarring en tegenstrijdigheden. De nieuwe wetgeving is veelal
van matige kwaliteit en jurisprudentievorming vindt niet plaats, doordat de
uitspraken niet worden gepubliceerd. Een ander probleem is dat veroordelingen
bijna uitsluitend zijn gebaseerd op bekentenissen. Het grootste probleem is
de corruptie die wijd verbreid is. De gevangenissen worden gekenmerkt door
overbevolking, slecht voedsel, gebrek aan medische hulp en gebrek aan geldelijke
middelen.Het Judicial Mentor Programme voorziet in dagelijkse advisering en assistentie
aan Cambodjaanse rechtbanken. Er wordt gestreefd naar een verhoging van de
effectiviteit van het Cambodjaanse rechtswezen door verbetering van de coördinatie
met de politie, het gevangeniswezen en het militaire en provinciale bestuur.
Tenslotte worden geprobeerd verbetering aan te brengen in het
rechtssysteem door bijvoorbeeld aanpassing van wetten aan internationale standaarden.
Er zijn mentoren aangewezen om het rechtbankpersoneel (inclusief rechters
en openbare aanklagers) van advies te dienen. Deze mentoren verzorgen verder
trainingen aan bijvoorbeeld politie en gevangenispersoneel. Ook zorgen zij
voor regelmatig contact en overleg tussen de rechtbanken, de politie, de gevangenissen
en het militaire en provinciale bestuur. De mentoren brengen regelmatig bezoeken
aan de gevangenissen. Bij de start van het programma in 1996 hadden zes rechtbanken
de beschikking over een mentor. Later zijn hier nog drie aan toegevoegd. Tot
dusverre zijn er 11 ervaren rechters en advocaten werkzaam geweest als mentor
in negen provinciale rechtbanken en de gemeentelijke rechtbank in Phnom Penh.
Inmiddels is de assistentie aan een drietal rechtbanken afgebouwd omdat de
trainingen en adviezen hun vruchten leken te hebben afgeworpen, terwijl de
nood aan rechtbanken elders nijpender was. De huidige zes mentoren zijn gevestigd
in de gemeentelijke rechtbank van Phnom Penh en in vijf provinciale rechtbanken
in Kompong Chhnang, Takeo, Battambang, Kompong Cham en Svay Rieng.Sinds de start van het project zijn verbeteringen geconstateerd in de
effectiviteit van de rechtbanken. Zo loopt de behandeling van strafzaken minder
vaak vertraging op, hebben aangeklaagden een betere toegang tot rechtsbijstand,
wordt de verdediging beter in staat gesteld zich op een rechtszaak voor te
bereiden en is de openstelling van rechtszaken voor publiek verbeterd. De
aanwezigheid van mentoren zet verder aan tot discussie over de waarde van
het bewijsmateriaal. Voorts zorgen de mentoren ervoor dat het prestige en
daarmee de onafhankelijkheid van de rechters, wordt verhoogd.IV GesprekkenOp vrijdag 12 januari heeft de delegatie een ontbijtbespreking gehad met
vertegenwoordigers van enkele mensenrechtenorganisaties, die door Nederland
worden gesteund (de heer Naly Pilorge, waarnemend
directeur van LICADHO, Cambodian League for the Promotion
and Defense of Human Rights, de heer Thun Saray, voorzitter van ADHOC, Cambodian Human Rights
and Development Association, de heer dr. Lao Mong
Hay, directeur van het Khmer Institute of Democracy en de heer Chhoeun Sokha, directeur van Legal
Aid Cambodia). Deze organisaties zetten zich in voor de bevordering
van de mensenrechten en voor versterking van de «civil society».
Deze organisaties ontvangen financiële steun van Nederland.Het jaar in Cambodja is begonnen met de discussie over de berechting van
leiders van de Rode Khmer. Het parlement heeft daarover wetgeving aangenomen.
Daarnaast is er discussie over de kieswet, in verband met de lokale verkiezingen
die over niet al te lange tijd gehouden moeten worden. Vorig jaar waren er
grote spanningen met de oppositie, maar het is niet uit de hand gelopen. Eind
november 2000 vond een gewapende aanslag plaats in Phnom Penh tegen regeringsgebouwen,
waarbij zeven personen om het leven kwamen. De aanslag werd opgeëist
door de zogenaamde Cambodian Freedom Fighters (CFF). De regering arresteerde
direct 40 personen. De aanslag van de in de Verenigde Staten gevestigde CFF,
die nog niet eerder op deze wijze actief was geweest, is met raadsels omgeven.
Door de aanslag is de druk van de regering op de ngo's opgevoerd. Premier
Hun Sen heeft gedreigd om ngo's voor de rechter te brengen.De ngo's zien de regering niet als de vijand. Ze hebben slechts de taak
om de mensenrechten in de gaten te houden. De regering beschouwt hen echter
als oppositie. Er vinden veelvuldig bedreigingen plaats en activisten worden
vermoord.De macht in Cambodja is in handen van enkele mensen. Er is geen scheiding van machten. Decentralisatie is niet van de grond gekomen. Op
korte termijn zullen lokale verkiezingen worden gehouden en de voorbereidingen
voor die verkiezingen moeten worden gestart. Probleem daarbij is de kiescommissie
die niet onafhankelijk is en daarom weinig vertrouwen geniet. De regering
heeft wel beloofd hieraan iets te willen doen, maar tot op heden zijn maatregelen
uitgebleven. Ook de hervormingen in het juridisch systeem en de bestrijding
van de corruptie komen niet echt van de grond. De corruptie is nog steeds
een zeer groot probleem.De mensenrechtensituatie is redelijk in de steden. Wel vindt bevoordeling
plaats van de regeringspartij en worden mensen (waaronder ook monniken) willekeurig
gearresteerd. Op het platteland is de bevolking veelal afhankelijk van lokale
leiders. Veel van die leiders zijn corrupt. Daarnaast wordt land zonder reden
in beslag genomen. Het politieke geweld wordt niet echt aangepakt.Op papier bestaat er persvrijheid en vrijheid van meningsuiting. De vrijheid
voor de geschreven pers is relatief groot. Radio en televisie staan onder
controle van de regering. In de steden is vrijheid van meningsuiting mogelijk,
op het platteland is de situatie slechter. Er is wel een positieve trend waar
te nemen. Er worden meer demonstraties gehouden en meer petities aangeboden.De positie van het parlement is volgens de ngo's zwak. Parlementariërs
zijn gehoorzaam aan de leiders en tonen weinig eigen initiatief.Internationale druk helpt om de situatie te verbeteren. Zonder die druk
zou het veel slechter zijn gesteld. Het is wel zaak om de druk niet te verminderen.
Herstel van de «rule of law» is het meest noodzakelijk. De juridische
organen, die nu zeer onder invloed staan van de regering, moeten worden versterkt
en onafhankelijker worden gemaakt.De delegatie is officieel ontvangen door de voorzitter van de Nationale
Assemblee Zijne Koninklijke Hoogheid Samdech Krom Preah
Norodom Ranariddh. De prins werd vergezeld door de voorzitter van
de commissie Buitenlandse Zaken, Hare Koninklijke Hoogheid
Prinses Norodom Bopha Devi. Er is van gedachte gewisseld over de
situatie in Cambodja en de positie van het parlement. De prins kenschetste
de situatie in Cambodja als vreedzaam en stabiel. Toch is er nog veel te verbeteren.
Vooral voor wat betreft het bestuur, de mensenrechtensituatie, de corruptie
en de justitie is nog veel nodig. Langzaam is er wel sprake van verbetering,
ook bijvoorbeeld op het gebied van de mensenrechten, maar de geschiedenis
kan niet zonder meer worden uitgewist. Alles is gerelateerd aan de geschiedenis,
inclusief het huidige leiderschap. Daarbij komt tevens de traditie in Cambodja
van éénpartijbestuur. Het politieke geweld moet tevens worden
gezien in dat brede kader. Het VN-bureau heeft een positieve invloed op de
situatie.In het parlement is een debat geweest over decentralisatie. De wet hieromtrent
is aangenomen. In de wet zijn voorschriften opgenomen omtrent de structuur
van het lokale bestuur en de verkiezingen ervoor. Deze verkiezingen moeten
binnen één jaar plaatsvinden en zullen waarschijnlijk in het
begin van 2002 worden gehouden. Voorts heeft de Assemblee unaniem de wet aangenomen
tot instelling van een tribunaal voor de berechting van de leiders van de
Rode Khmer. Het voorstel ligt nu bij de Senaat. De wet is een compromis tussen
de partijen in Cambodja en de Verenigde Naties. Het uiteindelijke succes van
het tribunaal is echter afhankelijk van de wil van de regering en van de internationale
gemeenschap om te komen tot snelle besluitvorming over de uitvoering van de
gemaakte afspraken.De oppositie in het parlement is zeer actief en neemt intensief deel aan
alle activiteiten. Het probleem voor het parlement is een tekort aan middelen.
Er wordt wel steun verleend door bijvoorbeeld de Wereldbank, de IPU en Japan,
maar dat is niet helemaal voldoende. Er zijn heel veel ngo's in Cambodja actief die volgens de prins een zeer
actieve rol kunnen spelen. Het werk van de ngo's wordt ook gewaardeerd. Er
is een wet in voorbereiding met regels voor de financiering van ngo's. Welke
invloed deze wet zal hebben is nu nog onbekend.De regering is begonnen met juridische hervormingen. Hiervoor is een speciale
eenheid opgericht, die moet komen met voorstellen voor hervorming van de structuren
en bestrijding van de corruptie. De onafhankelijkheid van de rechterlijke
macht moet worden hersteld. De prins zei dat de koning heeft geweigerd om
de Supreme Council of Justice voor te zitten, zolang er geen maatregelen zijn
genomen die deze instelling optimaal kunnen laten functioneren.Op het ministerie van Vrouwenzaken heeft de delegatie gesproken met de
minister, mevrouw Mu Sochua (FUNCINPEC). Het ministerie
van Vrouwenzaken houdt zich primair bezig met de promotie en statusverbetering
van vrouwen. Dit betekent dat wordt geprobeerd om «gender» te
integreren in alle beleidssectoren en in de besluitvorming. Hiertoe worden
programma's uitgevoerd. Vrouwen wordt bewust gemaakt van hun positie. Voorts
worden vrouwen opgeleid om te kunnen deelnemen aan het maatschappelijk leven
(«capacity building»). De belangrijkste programma's zijn op het
gebied van onderwijs, gezondheid, economie en wettelijke bescherming. Er zijn
diverse contacten met buitenlandse vrouwenorganisaties en met ngo's. Er wordt
gestreefd naar een integrale benadering.Er bestaat politieke steun voor het beleid. Er wordt een lobby gevoerd
bij de premier en ook de samenwerking met de lijnministeries en met het Nationale
Assemblee is goed. De lokale verkiezingen zijn belangrijk voor de verdere
ontwikkelingen aan de basis. Het ministerie geeft in dit verband steun aan
ngo's die zich bezighouden met de voorbereiding van de verkiezingen. Via de
politieke partijen wordt geprobeerd om zoveel mogelijk vrouwelijke kandidaten
naar voren te schuiven. FUNCINPEC hanteert een officieel streefcijfer van
30%, de CPP noemt geen aantallen.Het aantal analfabeten in Cambodja is nog steeds heel groot. Vrouwen worden
gestimuleerd om te leren lezen en schrijven. Pas dan wordt de mogelijkheid
om aan het maatschappelijk leven deel te nemen vergroot.Door de cultuur van gewelddadigheid en straffeloosheid is het geweld tegen
vrouwen hoog.Het probleem van HIV/AIDS wordt onderkend, maar het machtsprobleem tussen
mannen en vrouwen, waarbij er sprake is van sociale ongelijkheid en onvoldoende
waarborgen voor de rechten van vrouwen, staat een succesvolle aanpak in de
weg.De beschikbare middelen voor het ministerie zijn in verband met de absorptiecapaciteit
voldoende. Wel is meer geld nodig voor speciale programma's, bijvoorbeeld
op het gebied van onderwijs. Ook zou het ministerie graag haar producten uitbreiden,
zoals bijvoorbeeld versterken van de economische capaciteit van vrouwen op
de lokale markten.De delegatie heeft een bezoek gebracht aan het «Documentation
Center for Cambodia» en heeft daar gesproken met de directeur,
de heer Youk Chhang. Het centrum is opgericht
in 1995 en heeft tot doel om de geschiedenis van het Rode Khmer regime te
reconstrueren en vast te leggen voor de toekomst. Dit gebeurt door documentatie
op te sporen en te archiveren. Daarnaast worden dossiers opgebouwd met wettelijk
bewijsmateriaal dat de vervolging van de vroegere leiders van het regime mogelijk
moet maken of kan vergemakkelijken. Zo worden de commandolijnen gereconstrueerd
en wordt de historie geschetst van de genocide. Ook worden massagraven bezocht
op zoek naar bewijs. Het werk van het centrum moet een bijdrage leveren aan
de nationale verzoening in Cambodja. De vraag naar het waarom is belangrijk
voor de verwerking van het verleden en het documentatiecentrum probeert daaraan
mee te werken. Tussen 1995 en 2000 zijn ongeveer 155 000
pagina's in kaart gebracht, evenals 6000 foto's. Er liggen nog 30 000
foto's en 400 000 pagina's te wachten op archivering.Er wordt verwacht dat het nieuw op te richten tribunaal voor de Rode Khmer
gebruik zal gaan maken van het door het documentatiecentrum verzamelde materiaal.
In het centrum werken uitsluitend Cambodjanen, die meestal zijn begonnen als
vrijwilliger. Nog steeds werken er rond de honderd vrijwilligers in het centrum.
Er wordt ook gebruik gemaakt van expertise die op tijdelijke basis wordt geleverd
door buitenlandse universiteiten. Volgens de heer Youk is het van groot belang
dat veel publieke aandacht wordt besteed aan de genocide, omdat hierdoor de
verwerking beter plaatsvindt. Een betere verwerking bevordert de stabiliteit
van het land.Het tribunaal kent een aantal onzekerheden. Zo is niet duidelijk wat in
de wet wordt bedoeld met het leiderschap van de Rode Khmer en wie daaronder
precies vallen. Op zichzelf is de berechting ook niet voldoende. Het moet
duidelijk worden waarom de gebeurtenissen hebben plaatsgevonden. Vrouwen hebben
een grote rol gespeeld bij het overleven van het land gedurende de Amerikaanse
bombardementen, de Rode Khmer en de burgeroorlog. Zij zullen dan ook belangrijke
getuigen zijn bij het proces. Al het bewijs moet op tafel komen, ook tegen
Ieng Sary en Khieu Sampan. Het documentatiecentrum streeft ernaar om een compleet
dossier te leveren van alle verantwoordelijken.Bij het Transcultural Psychosocial Organisation Cambodia
(TPO), dat tot voor kort door Nederland financieel is gesteund, heeft
de delegatie gesproken met de directeur, de heer Kann Kall en enkele medewerkers. Het doel van TPO is het verlenen van assistentie
aan individuele burgers en families bij de verwerking van trauma's naar aanleiding
van de genocide en de burgeroorlog. Dit gebeurt op het lokale niveau. Daarnaast
wordt er naar gestreefd om geestelijke gezondheidszorg te integreren in de
reguliere gezondheidszorg. De activiteiten zijn gericht op het sneller onderkennen
en voorkomen van psychosociale en geestelijke problemen. Daarnaast worden
zelfhulpgroepen gevormd die mensen helpen bij de oplossing van problemen zoals
geweld in het gezin en alcoholisme. Ook wordt er voorlichting gegeven over
geestelijke gezondheid. In het algemeen verloopt de samenwerking met de autoriteiten
moeizaam. De regering heeft het probleem lange tijd niet serieus genomen.
Er wordt nu wel zoveel mogelijk samengewerkt met het ministerie van Volksgezondheid.Het meeste werk wordt verricht in het Noordwesten van het land. Daar waren
de problemen tijdens het regime van de Rode Khmer het grootst. Vrouwen hebben
over het algemeen meer problemen dan mannen. Dat wordt onder meer veroorzaakt
door het lagere opleidingsniveau van de meeste vrouwen. Het totale aantal
patiënten neemt ieder jaar toe. Het resultaat is moeilijk te meten. Er
is sprake van succes als de kwaliteit van het leven is verbeterd en de emoties
beter in banen kunnen worden geleid dor de betrokken individuen. De consequenties
van het tribunaal voor de traumaverwerking zijn onbekend. Het is mogelijk
dat oude wonden worden opengereten. Het ligt niet in de aard van de Cambodjanen
om problemen te bespreken. Er is weinig vertrouwen om je probleem op tafel
te leggen. Dit wordt ook veroorzaakt doordat velen op een of andere manier
bij het regime waren betrokken. Dit leidt ertoe dat er veel lichamelijke klachten
zijn, maar geestelijke problemen vaak worden «opgeborgen». Dit
heeft dan weer negatieve gevolgen voor de lichamelijke gesteldheid.Op 13 januari heeft de delegatie tijdens een ontbijtbespreking gediscussieerd
met vertegenwoordigers van de Sam Rainsy Party (SRP),
de belangrijkste oppositiepartij in het parlement. Door omstandigheden kon
de leider van de partij, de heer Sam Rainsy niet de bespreking aanwezig zijn, maar in zijn plaats waren enkele leden van de Nationale Assemblee
en van de Senaat gekomen. Zij klaagden over intimidatie van de zijde van de
regering die was toegenomen na de aanslag door de CFF in november vorig jaar.
Bedreigingen vinden herhaaldelijk plaats. SRP vindt dat de inbeslagname van
land moet eindigen en dat de corruptie moet worden bestreden. Hiertoe moeten
de salarissen van de overheid worden verhoogd, zodat ambtenaren minder gauw
corrupt zullen handelen. Deze salarisverhoging moet worden betaald uit een
verlaging van het defensiebudget. In het kader van corruptiebestrijding is
goed bestuur van groot belang. SRP is er voorstander van het geven van internationaal
geld onder de uitdrukkelijke voorwaarde van goed bestuur. Het geld zou daarbij
niet direct aan de regering moeten worden gegeven, maar aan afzonderlijke
projecten.Voor wat betreft het tribunaal vindt SRP dat alle topleiders van de Rode
Khmer voor de rechter moeten verschijnen, maar dat de lager geplaatsten vrijuit
kunnen gaan. De partij is tevreden dat er tenminste iets gebeurt met de leiders
van de Rode Khmer. Iets is beter dan niets.Toch is er wel enige hoop voor Cambodja. Internationale hulp blijft noodzakelijk
en de ontwikkelingen gaan uiterst langzaam, maar niet alles is negatief. De
hulp zou wel voorwaardelijk moeten worden verstrekt, bijvoorbeeld voorwaarde
herstel van de «rule of law». Training van mensen is daarbij belangrijker
dan geld. De absorptiecapaciteit is laag en het geld bereikt het platteland
helemaal niet. Als het geld aan de regering wordt gegeven, bijvoorbeeld voor
het bouwen van wegen, zijn er door de corruptie grote «weglek-effecten».
Positief is wel dat er wetgeving wordt voorbereid om tot verbetering te komen.
Het zal echter nog veel tijd beslag nemen alvorens er veel resultaten worden
geboekt.Tenslotte is de delegatie officieel ontvangen door de premier van Cambodja,
de heer Hun Sen. De premier zei dat het soms op
straat lijkt alsof er niet is gebeurd in de afgelopen jaren. Hij herinnerde
eraan dat er in 1979 nog 70 mensen woonden in Phnom Penh. Nu zijn volgens
hem de belangrijkste problemen overwonnen. Er is sprake van nationale verzoening
en voor het eerst sinds 30 jaar is er een vreedzame situatie. De democratie
is in ontwikkeling. Belangrijk is dat Cambodja snel moet integreren in de
internationale gemeenschap. Na de ASEAN en de normalisering van de relaties
met de Wereldbank en het IMF, zal het land op termijn ook moeten toetreden
tot de WTO. Armoedevermindering staat voorop. Hiertoe zijn sociaal-economische
hervormingen vereist. . Daarnaast moeten de militairen worden geneutraliseerd.
De premier zal in de nabije toekomst niet langer bevelhebber van het leger
zijn en in de komende zal het aantal soldaten met 70 000 worden verminderd.
Met steun van de Wereldbank zal verder worden gedemobiliseerd. Het geld dat
wordt bespaard voor militaire uitgaven kan worden besteed aan sociale doelen.De decentralisatie van Cambodja is ingezet. Er is daarover een wet aangenomen
en de lokale verkiezingen zullen waarschijnlijk worden gehouden in januari
2002. Ook de hervorming van het justitieel systeem vordert, zij het langzaam.
Voor wat betreft de berechting van de leiders van de Rode Khmer is een grote
stap gezet doordat de Nationale Assemblee unaniem heeft ingestemd met een
wet tot oprichting van een tribunaal. De verwachting is dat de Senaat ook
binnenkort haar fiat zal geven. Bij de berechting mag de verzoening overigens
niet uit het oog worden verloren. De premier sprak de hoop uit dat ook rechters
en aanklagers uit Nederland een bijdrage zullen leveren aan het werk van het
tribunaal.Volgens de premier moeten de mensenrechten worden gerespecteerd, omdat
alleen dan duurzame ontwikkeling mogelijk is. De realiteit is dat er zoveel
vrijheid bestaat in Cambodja dat het mogelijk is dat de oppositie de regering
beschuldigt van dictatoriaal gedrag. Er zijn meer dan 900 ngo's werkzaam
en er bestaan ruim 54 politieke partijen. Het aantal kranten bedraagt meer
dan 200. Deze situatie is binnen ASEAN zeer ongebruikelijk.De corruptie bestaat en moet worden bestreden. Inmiddels zijn vele niet
bestaande officials ontmaskerd en wordt de corruptie in de visserij hard aangepakt.
Er is wetgeving bij het parlement aanhangig om willekeurige landonteigening
te voorkomen. Voor de herstructurering van de rechterlijke macht is volgens
de premier een macro-hervorming gewenst. Sommige rechters zijn corrupt. Een
verhoging van de salarissen zou dit kunnen verminderen. De demobilisatie moet
daarvoor financiële ruimte creëren. Corruptie ontmoedigt buitenlandse
investeringen en moet alleen daarom al worden bestreden.De regering heeft een zestal prioriteiten voor de nabije toekomst. Landbouw
is de eerste prioriteit. De voedselzekerheid moet worden gegarandeerd door
middel van goed onderwijs, voldoende aanvoer van water en gebruikmaking van
nieuwe technieken. Als tweede is het belangrijk om de infrastructuur te verbeteren.
Dit geldt zowel voor transport als voor telecommunicatie. Ten derde moet er
voldoende electriciteit beschikbaar zijn. Daarnaast zal aandacht moeten worden
besteed aan de ontwikkeling van «human resources». De regering
wil graag buitenlandse investeringen aantrekken. Door de corruptie zal dit
niet eenvoudig zijn. Tenslotte zijn er volgens de premier grote mogelijkheden
voor de ontwikkeling van toerisme. Hij doelde hierbij op het tempelcomplex
van Angkor.THAILANDI InleidingAls afsluiting heeft de delegatie één dag doorgebracht in
Bangkok, de hoofdstad van Thailand. Thailand is sinds 1932 een constitutionele
monarchie. In het verleden was het leger de dominante factor in de Thaise
politiek, maar sinds 1992 is deze rol sterk verminderd. Thailand heeft zich
in de laatste jaren ontwikkeld tot een redelijk stabiele democratie en steekt
daarmee positief af tegen de meeste buurlanden.Op 6 januari 2001 zijn voor de 500 leden van het Huis van Afgevaardigden
verkiezingen gehouden. Deze zijn gewonnen door de nieuw opgerichte partij
van de zakentycoon Thaksin Shinawatra. Deze is enige tijd geleden veroordeeld
door de Anti-Corruptie Commissie wegens het verzwijgen van een deel van zijn
bezit toen hij deel uitmaakte van de regering. Volgens de nieuwe grondwet
dienen politici opgave te doen van hun kapitaal en bezittingen om grotere
doorzichtigheid te bereiken en belangenverstrengeling en corruptie tegen te
gaan. Indien zijn veroordeling door het Constitutionele Hof wordt bevestigd
zal Thaksin worden gedwongen het premierschap op te geven.Mede door de relatieve welvaart in Thailand bestaat er geen ontwikkelingsrelatie
met Nederland. In Bangkok is een aantal regionale internationale organisaties
gevestigd.II GesprekkenDe delegatie is ontvangen op het Asian Institute of
Technology (AIT) door de president, professor dr. Jean Louis Armand en door professor dr. Willem
Stevens, leider van het Bioprocess Technology programma, tevens contactpersoon
voor het Nederlandse programma met AIT.Het AIT is in 1959 opgericht om een kwalitatief hoogwaardig technische
opleiding en onderzoeksfaciliteit te bieden aan graduate en post-graduate
studenten uit de regio. Het hoogwaardige, op de lokale situatie gerichte onderwijs
draagt bij aan het opbouwen van capaciteit om de sociaal-economische ontwikkeling
te bevorderen. Als regionaal instituut kan het AIT kwalitatief
hoogstaand onderwijs aanbieden; bovendien biedt het internationale karakter
de studenten de kans om reeds tijdens hun studie een kennisnetwerk op te bouwen.
Nederland ondersteunt het AIT al sinds 1989 door middel van opeenvolgende
programma's. Na een beleidsdiscussie tussen het ministerie en de ambassade
is eind vorig jaar besloten dat de steun aan AIT kan worden voortgezet, mits
deze duidelijk geschoeid wordt op de leest van het nieuwe Nederlandse ontwikkelingsbeleid.De Nederlandse steun zal voortaan worden gegeven in de vorm van beurzen
aan studenten uit de landen in de regio waarmee Nederland een bilaterale ontwikkelingsrelatie
heeft (Bangladesh, India, Sri Lanka en Vietnam), of die op die op de themalijst
milieu staan (China, Mongolië, Filippijnen, Nepal en Bhutan). Door het
verstrekken van beurzen aan studenten uit de betrokken landen kan de capaciteit
in de gekozen sectoren duurzaam worden versterkt.Nevendoelstelling van het programma is het vergroten van het aandeel van
vrouwen in de opleidingen en het bevorderen van «gender-gevoeligheid»
in het technologie-onderwijs. De Nederlandse beurzen zullen voor tenminste
30 tot 40% aan vrouwelijke studenten uit de betrokken landen worden toegekend
en in iedere cursus waarvoor beurzen worden verstrekt dient het gender-aspect
onderdeel van de cursus uit te maken.Het instituut telt nu ongeveer 1500 studenten uit Zuidoost Azië.
Tweederde daarvan is afkomstig uit het Mekong-gebied, éénderde
uit Zuid Azië. Er is ook een beperkt aantal studenten uit Birma en uit
Tibet. Het instituut is politiek neutraal en is geen Thaise universiteit,
maar heeft een internationaal karakter. Het bestuur wordt hervormd en zal
binnenkort bestaan uit officiële vertegenwoordigers van de donoren.De selectie van studenten wordt verricht door het instituut zelf. Regeringen
kunnen wel kandidaten voorstellen, maar het instituut heeft de doorslaggevende
stem. Regeringen kunnen ook de toelating van studenten niet blokkeren. Zo
kunnen bijvoorbeeld de studenten uit Birma ongestoord hun opleiding volgen.Tijdens een lunch op de residentie heeft de delegatie van gedachte gewisseld
met enkele vertegenwoordigers van de Birmese oppositie in Thailand. De gesprekspartners
waren dr. Sann Aung (National Coalition Government of the
Union of Burma, NCGUB), Sonny Mahinder (All Burma Students' Democratic Front,
ABSDF), Khin Maung Win (Burma Lawyers' Council, BLC) en Saw David Taw (Karen National Union/National Democratic Front, KNU/NDF).De NCGUB vertegenwoordigt de regering in ballingschap. De organisatie
werd, in reactie op de weigering van de militaire junta de uitslag van de
parlementsverkiezingen van 1990 te erkennen, opgericht door personen die bij
die verkiezingen waren verkozen. Het ABSDF werd opgericht door studenten en
politieke activisten die na de gewelddadige onderdrukking van demonstraties
in 1988 in Birma naar Thailand waren gevlucht. De organisatie beoogt een bijdrage
te leveren aan de verbetering van de mensenrechtensituatie in Birma en herstel
van de democratie. De oprichting van een federatie van de verschillende volkeren
in Birma wordt door ABSDF gezien als de oplossing van het etnische vraagstuk
zonder dat het land hoeft te worden opgedeeld. Nederland financierde een project
waarin 12 leden van ABSDF Engelse les en onderwijs in internationale betrekkingen
ontvingen. Twee van de trainees liepen stage in Nederland.De BLC is een organisatie van juristen en advocaten. Ze richt zich voornamelijk
op het aan de kaak stellen van mensenrechtenschendingen en de wijze waarop
het rechtssysteem in Birma wordt misbruikt voor politieke doeleinden en het
behoud van de militaire macht. BLC houdt zich ook bezig met de formulering
van een nieuwe grondwet voor Birma, gebaseerd op democratische uitgangspunten
en met voldoende oog voor de belangen van de verschillende etnische groepen. KNU/NDF is een politieke organisatie van de Karen. De organisatie voert
(gewapende) strijd voor een onafhankelijke Karen-staat.De situatie in Birma is slecht. Pogingen om een nieuwe grondwet te ontwerpen
zijn mislukt. De oppositie zit in de gevangenis of is Birma ontvlucht. De
onderhandelingen met het regime hebben tot op heden niets opgeleverd, ondanks
de getoonde wil van het regime om tot een dialoog te komen.Het minderhedenvraagstuk is een groot probleem voor Birma. De minderheden
willen eigen rechten, maar worden door het regime hard onderdrukt. Er vinden
grootscheepse volksverhuizingen plaats in een poging de tegenstand te breken.
Velen steken de grens met Thailand over, maar worden daar in kampen opgevangen
door internationale organisaties en ngo's. De Thaise regering is buitengewoon
ongelukkig met de vluchtelingen en werkt niet of nauwelijks mee met de opvang.Bij het komen tot een oplossing voor Birma zijn de grootste problemen
het gebrek aan democratische traditie en de positie van de verschillende minderheden.
Voor wat betreft het minderhedenvraagstuk zouden basisprincipes moeten worden
geformuleerd tussen alle minderheden onderling. Deze basisprincipes zouden
verder moeten worden uitgewerkt in een nieuw staatsverband. Verkiezingen zijn
het sluitstuk van deze ontwikkeling.De universiteiten zijn in Birma gesloten of slecht zeer beperkt geopend.
Het regime is zeer beducht dat universiteiten zullen uitgroeien tot haarden
van verzet. In zijn algemeenheid is de kwaliteit van het onderwijs in Birma
zeer laag en gaat het kennisniveau steeds verder achteruit. Er worden geen
goede leraren opgeleid en dus zal het niveau waarschijnlijk steeds verder
dalen. Daarnaast bestaat er weinig interesse in het volgen van onderwijs.
Het is gemakkelijker om op andere wijze geld te verdienen (drugs!). In de
vluchtelingenkampen wordt wel gepoogd om iets aan onderwijs te doen.De dialoog die door het regime wordt voorgestaan is het resultaat van
de slechte economische situatie waarin Birma zich bevindt en van de buitenlandse
druk. Deze wordt uitgeoefend door de landen van ASEAN, die op hun beurt weer
onder druk staan van het westen, vooral achter de schermen. De openlijke rol
van de Europese Unie is beperkt.De oppositie treedt niet op als een eenheid. Door de verschillende etnische
achtergronden bestaat er verdeeldheid. Er wordt echter wel gepoogd zoveel
mogelijk samen te werken. Over de principes bestaat wel overeenstemming, maar
over de uitwerking niet (bijvoorbeeld de samenstelling van de voorlopige regering
en de grenzen tussen de gebieden van de verschillende minderheden). De leider
van de gezamenlijke oppositie is Aung San Su Khyiu. Zij is de grote samenbindende
kracht. Voordat de dialoog echt van start kan gaan moet haar huisarrest worden
opgeheven.Sancties tegen het regime, zoals een verzekeringsboycot, zijn nodig, ondanks
de schade die erdoor wordt aangericht. Sancties zullen het regime dwingen
de dialoog serieus te nemen.De delegatie is ontvangen op het regionaal kantoor van UNHCR en heeft daar een gesprek gevoerd met de heer Jahanshah Assadi, Regional Representative en zijn plaatsvervanger,
de heer Janvier de Riedmatten. Eind 2000 bevonden
zich ruim 127 000 Birmese vluchtelingen in kampen aan de Thais-Birmese
grens. Daarnaast verblijven er naar schatting rond de één miljoen
Birmese illegale immigranten in Thailand. Een deel daarvan zou kwalificeren
als vluchteling volgens internationale regels. Thailand, dat geen partij is
bij het vluchtelingenverdrag, hanteert echter een zeer strikte definitie,
waarbij formeel alleen personen die daadwerkelijk gevechtshandelingen ontvluchten
tot de kampen voor «displaced persons» worden toegelaten. Personen
die vluchten als gevolg van de burgeroorlog worden niet erkend. Daarnaast
is er een groot aantal mensen dat binnen Birma (oostelijk grensgebied) op
de vlucht is als gevolg van gedwongen verplaatsingen, dwangarbeid
en andere mensenrechtenschendingen. Het aantal «internally displaced
people» wordt door verschillende bronnen geschat op enkele honderdduizenden.In 1998 kreeg UNHCR formeel een rol toebedeeld bij de opvang van Birmese
vluchtelingen. In het afgelopen jaar heeft de Thaise houding ten opzichte
van Birmese vluchtelingen zich verhard, mede als gevolg van de bezetting van
de Birmese ambassade in Bangkok in oktober 1999 en de gijzeling van een Thais
ziekenhuis in het begin van 2000. In het algemeen wordt echter een pragmatisch
beleid gevoerd. Thailand is zich er zeer van bewust dat de situatie in Birma
grootschalige deportatie van vluchtelingen en migranten niet toestaat. Bovendien
komt de goedkope Birmese arbeid Thailand in een aantal sectoren goed van pas.De werkafspraken die tussen UNHCR en de Thaise overheid zijn gemaakt over
UNHCR's rol bij de opvang van de vluchtelingen zijn op een aantal punten voor
verbetering vatbaar. Het is echter moeilijk gebleken om daarvoor bij alle
bij de opvang betrokken Thaise overheidsinstanties een open en gewillig oor
te vinden. Zo is UNHCR niet aanwezig aan de grens, zodat onduidelijk is hoeveel
mensen het land binnen willen komen en hoeveel er daadwerkelijk worden toegelaten.
Er is ook geen permanente aanwezigheid van UNHCR in de kampen. UNHCR heeft
wel toegang, maar mag zich er niet vestigen. De strikte definitie die de Thaise
autoriteiten hanteren om te bepalen wie er voor opvang in de kampen in aanmerking
komen zorgt ook voor problemen. Een derde knelpunt is het niet regelmatig
genoeg bijeenkomen van de provinciale «admission boards», die
beslissen welke nieuwe vluchtelingen daadwerkelijk in de kampen kunnen blijven.
Ook het feit dat UNHCR aan deze vergaderingen slechts als waarnemer kan deelnemen,
wordt als problematisch gezien.Nederland draagt financieel bij aan de voedselvoorziening in de kampen,
uitgevoerd door het Burmese Border Consortium en aan een Karen Education project,
uitgevoerd door de Nederlandse organisatie ZOA (refugee care).Voorts heeft de delegatie een bezoek gebracht aan de Economic and Social Commission for Asia and the Pacific (ESCAP).
Er zijn daar gesprekken gevoerd met dr. Kim Hak-su,
de executive secretary en enkele medewerkers.ESCAP is de grootste van de regionale commissies van de Verenigde Naties.
De organisatie telt 51 lidstaten en omvat in totaal 60% van de wereldbevolking.
Nederland is één van de vier buitengewone leden, samen met de
Verenigde Staten, het Verenigd Koninkrijk en Frankrijk. Nederland is met 2
miljoen gulden na Japan en Duitsland de grootste bilaterale donor. De Nederlandse
bijdrage wordt als lump sum verstrekt, zodat ESCAP in hoge mate zelf bepaalt
welke projecten zij financiert.ESCAP heeft als doel om de sociaal-economische ontwikkeling van de landen
in de regio te bevorderen door versterking van de bestuurlijke capaciteit
op het gebied van bijvoorbeeld milieu, transport, communicatie en infrastructuur.
Ook wordt technische assistentie geboden bij de ontwikkeling van beleid. Op
bepaalde terreinen, zoals transport of statistiek, biedt ESCAP als enige organisatie
een raamwerk waarbinnen regionale samenwerking tot stand kan komen. Met Nederlands
geld wordt bijvoorbeeld gewerkt aan het opzetten van een gezamenlijk navigatiesysteem
voor de Mekongrivier, naar analogie van de Rijnstaten. Uit ESCAP zijn zowel
de Aziatische Ontwikkelingsbank (ADB) als de Mekong River Commission (MRC)
voortgekomen.Tenslotte heeft de delegatie een beleefdheidsbezoek gebracht aan de voorzitter
van de commissie voor Buitenlandse Zaken uit de Senaat, de heer Kraisak Choonhavan, die werd vergezeld door enkele senatoren. De
Senaat werd op 4 maart 2000 gekozen. Vanwege de diskwalificatie van verschillende
kandidaten wegens het kopen van stemmen en andere onregelmatigheden,
waren in verschillende districten maar liefst vier rondes nodig alvorens de
gekozen kandidaten uiteindelijk bevestigd konden worden en de Senaat kon worden
geïnstalleerd. Om dergelijke problemen bij de verkiezingen voor het Huis
van Afgevaardigden tegen te gaan is de Kieswet geamendeerd nog net voor de
ontbinding van het Huis in november 2000. De bevoegdheden van de Verkiezingscommissie
zijn daarbij versterkt en verduidelijkt.In tegenstelling tot het Huis van Afgevaardigden bestaat de Senaat uit
niet-partijgebonden leden. Een relatief groot aantal van de 200 gekozen senatoren
is dan ook afkomstig uit de academische wereld of vanuit ngo's.Tijdens het gesprek is onder meer van gedachte gewisseld over de vluchtelingenproblematiek
en over het probleem van HIV/AIDS in Thailand. BIJLAGE Programma in hoofdlijnenZaterdag 6 januari 2001Aankomst in HanoiNieuwjaarsreceptie Nederlandse gemeenschap in HanoiZondag 7 januari 2001Bezoek en rondleiding National Institute for Tuberculosis and Respiratory
DiseasesVeldbezoek Tuberculose Project buiten HanoiMaandag 8 januari 2001Gesprek met de voorzitter van de commissie Buitenlandse Zaken van de Nationale
Assemblee, de heer Do Van Tai en enkele leden van de commissieGesprek met SNVGesprek met de minister van Buitenlandse Zaken, de heer Nguyen Dy NienGesprek met de vice-minister van Landbouw, Rurale Ontwikkeling en Waterbeheer,
de heer Cao Duc PhatDinsdag 9 januari 2001Gesprek met de voorzitter van het Centre for Education, Promotion and
Empowerment of Women (CEPEW), mevrouw Vuong Thi HanhGesprek met de vice-minister van Investeringen en Planning, de heer Lai
Quang ThucBeleefdheidsbezoek aan de Vice-Voorzitter van de Nationale Assemblee,
de heer Mai Thuc LanBeleefdheidsbezoek aan de Voorzitter van de Nationale Assemblee, de heer
Nong Duc ManhRondetafelgesprek met een aantal NGO'sGesprek met de Resident Coordinator van UNDP, de heer Edouard Wattez,
en enkele medewerkersWoensdag 10 januari 2001Vertrek uit Hanoi naar Ho Chi Minh StadOntmoeting met vertegenwoordigers van de Dutch Business Association VietnamBezoek aan Bien Hoa. Gesprek met de voorzitter van het People's Committee
van de provincie Dong Nai, de heer Vo Van MotBezoek aan het Cat Tien National Park Donderdag 11 januari 2001Vervolg bezoek aan Cat Tien National ParkVertrek uit Ho Chin Minh Stad naar Phnom Penh (Cambodja)Vrijdag 12 januari 2001Ontbijtbespreking met een aantal NGO'sOntmoeting met de Voorzitter van de Nationale Assemblee, Zijne Koninklijke
Hoogheid Samdech Krom Preah Norodom RanariddhGesprek met de minister van Vrouwenzaken, mevrouw Mu SochuaBezoek aan het Documentation Center for CambodiaBezoek aan het Transcultural Psychosocial Organisation Cambodia (TPO)Zaterdag 13 januari 2001Ontbijtbespreking met vertegenwoordigers van de Sam Rainsy Party (oppositie)Veldbezoek aan Kampong Cham (Judicial Mentor Programme)Gesprek met de voorzitter van de provinciale rechtbank, de heer Tith Sothy
en de provinciale aanklager, de heer Ouk TouchBezoek aan de provinciale gevangenisGesprek met enkele lokale NGO'sGesprek met de premier van Cambodja, de heer Hun SenZondag 14 januari 2001Bezoek aan AngkorVertrek uit Phnom Penh naar Bangkok (Thailand)Maandag 15 januari 2001Bezoek aan het Asian Institute of Technology (AIT)Lunchbespreking met enkele vertegenwoordigers van ngo's die zich bezighouden
met de politieke situatie in BirmaGesprek met de Regional Representative van UNHCR, de heer Jahanshah AssadiGesprek met de Executive Secretary van ESCAP, de heer Kim Hak-suGesprek met enkele leden van de Senaat van Thailand onder leiding van
de voorzitter van de commissie voor Buitenlandse Zaken, de heer Kraisak Choonhavan
Terugkeer naar Nederland 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-27802-1.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl