Aanpak huiselijk geweld; Verslag van een Algemeen Overleg
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-09-03 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 28345, nr. 73

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

24-12-2008

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2008-2009

28345 nr. 73

22-12-2008

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamVoorzitter: De Pater-van der Meer Griffier: Van DoornVragen en opmerkingen uit de commissiesVoorzitter: AribVoorzitter: De Pater-van der MeerAntwoord van de bewindsliedenOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 28345Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 95 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
28 345Aanpak huiselijk geweldnr. 73VERSLAG VAN EEN ALGEMEEN OVERLEGVastgesteld 22 december 2008De vaste commissie voor Justitie1, de vaste
commissie voor Volksgezondheid, Welzijn en Sport2
en de algemene commissie voor Jeugd en Gezin3
hebben op 19 november 2008 overleg gevoerd met staatssecretaris Bussemaker
van Volksgezondheid, Welzijn en Sport, minister Hirsch Ballin van Justitie
en minister Rouvoet voor Jeugd en Gezin over:– de brief van de minister van Justitie d.d.
20 december 2007 inzake aanbieding van het onderzoeksrapport Huiselijk
geweld en herkomstland (28 345, nr. 59);– de brief van de minister van Justitie d.d.
3 april 2008 inzake meldcode huiselijk geweld en kindermishandeling (28 345,
nr. 64);– de brief van de minister van Justitie d.d.
3 september 2008 inzake plan van aanpak Huiselijk geweld 2008–2011
(28 345, nr. 70);– de brief van de staatssecretaris van Volksgezondheid,
Welzijn en Sport en de ministers voor Jeugd en Gezin en van Justitie d.d.
9 september 2008 inzake meldcode huiselijk geweld, kindermishandeling
en vrouwelijke genitale verminking en eergerelateerd geweld (28 345,
nr. 71).Van dit overleg brengen de commissies bijgaand geredigeerd woordelijk
verslag uit.Voorzitter: De Pater-van der Meer Griffier: Van DoornVragen en opmerkingen uit de commissiesMevrouw Arib (PvdA): Voorzitter. In eerdere
debatten hebben wij het kabinet gevraagd, actief beleid te voeren om huiselijk
geweld en kindermishandeling tegen te gaan. In het plan van aanpak van het
kabinet wordt erkend dat het hier om een groot maatschappelijk probleem gaat
en dat het een van de omvangrijkste geweldsvormen in onze samenleving betreft.
Op de lijst van dodelijke slachtoffers als gevolg van onnatuurlijke oorzaken
staat huiselijk geweld, na verkeersongevallen, op de tweede plaats. Dit betekent
dat alles op alles moet worden gezet om dit geweld te stoppen en het liefst
uit onze samenleving te verdrijven. Daar is veel voor nodig. Ik denk dat het
kabinet goede stappen heeft gezet om huiselijk geweld aan te pakken. Ik denk
hierbij aan de Wet tijdelijk huisverbod en de extra middelen die zijn vrijgemaakt
voor de vrouwenopvang. Wij zijn ook erg blij met het plan van aanpak omtrent
kindermishandeling van de minister voor Jeugd en Gezin. Maar wij zijn er nog
lang niet.Een onderzoek uit 2006 van de Rutgers Nisso Groep laat zien dat op het
gebied van preventie en voorlichting nog een wereld te winnen is. Uit dit
onderzoek blijkt dat 39% van de vrouwen en 7% van de mannen
ook slachtoffer is geweest van seksueel geweld. Preventie en signalering spelen
een belangrijke rol bij de aanpak van seksueel geweld. Voorlichting en hulpverlening
aan met name de jongeren over seksueel geweld, vinden plaats, maar nog steeds
te veel versnipperd. Ik zou graag van de minister voor Jeugd en Gezin, maar
ook van de staatssecretaris horen wat zij precies doen om hier regie op te
voeren. De programma’s die hier en daar worden gevolgd, moeten in samenhang
met elkaar worden gebracht. Verder moet het instrument van de voorlichting
gericht worden ingezet.De Kamer heeft de nodige moties ingediend om het probleem van seksueel
en huiselijk geweld en misbruik aan te kaarten. Ik heb zelf een motie ingediend
over meldplicht van seksueel misbruik binnen instellingen voor de jeugdzorg
en gehandicaptenzorg en andere justitiële jeugdinrichtingen. Ik heb nog
niets gehoord over de uitvoering van deze motie. Ik zou graag willen weten
hoe het daarmee staat. Daarnaast heb ik een motie ingediend over een verplichte
meldcode voor huiselijk geweld, kindermishandeling, genitale verminking en
eergerelateerd geweld. In de brief op dit punt wordt aangekondigd dat het
kabinet van plan is de meldcode huiselijk geweld wettelijk te gaan verplichten.
In diezelfde brief wordt echter ook aangekondigd dat eerst onderzoek moet
worden gedaan of aangesloten kan worden bij de bestaande praktijk. In dit
verband verwijs ik naar Rotterdam waar een soort convenant werd gesloten over
de meldcode. Dat voorbeeld maakt duidelijk dat een wettelijke basis ontbreekt
en hard nodig is. Het Rotterdamse college loopt namelijk tegen instellingen
zoals de ggz aan, die zich niet aan het convenant willen committeren en niet
bereid zijn een meldcode in te voeren. Ik zou graag van de bewindspersonen
willen weten wanneer zij die motie uit gaan voeren en met wettelijke kaders
komen. Het gaat om een zeer ernstig probleem en ik vind dat wij hier echt
te lang over hebben gedaan. Een aantal jaren geleden heb ik hier ook al een
motie over ingediend. Ik hoor dan ook graag op welke termijn het kabinet van
plan is om met een wetsvoorstel te komen voor een wettelijk verplichte meldcode.De vier grote gemeenten hebben op 10 november 2008 een plan aan de
minister van Justitie overhandigd. Hierin pleiten zij voor een aparte wet
inzake huiselijk geweld. De gemeentebesturen worden dagelijks geconfronteerd
met huiselijk geweld. Uit de politiecijfers blijkt dat bijna één
op de drie meldingen van huiselijk geweld in de vier grote steden wordt gedaan.
Dat aantal is de afgelopen jaren alleen maar toegenomen. De gemeenten hebben
een aantal regelingen en sommige voldoen ook heel goed, maar het
blijkt toch onvoldoende te zijn. Een wet inzake huiselijk geweld zou een aantal
knelpunten waar de gemeenten tegenaan lopen, kunnen oplossen. Ik wil graag
van de minister weten of hij van plan is om met zo’n wet te komen.Ik heb in een eerder debat al gevraagd naar de positie van de Advies-
en Steunpunten Huiselijk Geweld (ASHG’s). Die werken te versnipperd
en niet op een uniforme manier. Bovendien hebben ze geen wettelijke basis.
Wellicht kan in een wet huiselijk geweld ook de positie van de ASHG’s
kunnen worden verankerd.Een ander punt dat ik graag aan de orde wil stellen, is geweld tegen zwangere
vrouwen. Zwangere vrouwen behoren tot de risicogroep voor huiselijk geweld.
Huiselijk geweld komt het meest voor bij personen tussen 25 en 45 jaar. Het
krijgen van een kind is een ingrijpende gebeurtenis. Uit een onderzoek van
de heer Steegers naar achterstandswijken in Rotterdam en naar babysterfte
blijkt dat 10% van de zwangere vrouwen aangegeven hebben dat zij tijdens
de zwangerschap zijn mishandeld. Uit een onderzoek van TNO bleek ook dat 3%
tot 5% van de zwangere vrouwen slachtoffer wordt van huiselijk geweld.
Ik vind dat hier veel meer aandacht voor moet komen bij de beroepsgroepen
als verloskundigen, gynaecologen en huisartsen. Zij moeten alert zijn op signalen
die worden afgegeven. Zij moeten die oppikken en moeten vrouwen helpen om
hulp te zoeken of om aangifte te doen. Verder vraag ik mij af of mishandeling
van zwangere vrouwen niet strafverzwarend moet zijn. Ik hoor hierop graag
een reactie van de minister.Ten slotte heb ik nog een vraag aan de staatssecretaris. Er is eerder
al een debat gevoerd over de gevolgen van de AWBZ-maatregelen voor de vrouwenopvang.
De staatssecretaris heeft gezegd dat het geen consequenties heeft, maar ik
wil graag van haar horen of dat echt zo is.Er is veel huiselijk geweld in Chinese gezinnen. Er zijn signalen uit
de Chinese gemeenschap dat dit een verborgen problematiek is en dat men daar
niet mee naar buiten treedt. Graag zou ik zien dat daar aandacht aan wordt
besteed. Datzelfde geldt voor Afrikaanse gezinnen. Twee dagen geleden was
er in EenVandaag een item over zwarte Afrikaanse vrouwen in de Bijlmer, die
soms illegaal, maar soms ook niet illegaal daar verblijven. Zij worden dagelijks
mishandeld en in elkaar geslagen. Dat gebeurt vaak in het bijzijn van kinderen.
Zij zijn eigenlijk door bijna niemand te bereiken. Ik vind dat het een taak
is, ook van de vrouwenopvang, om ook die kwetsbare groepen op te zoeken en
hun hulp en opvang te bieden. Ik wil graag van de staatssecretaris horen of
zij dat ook wil doen.Mevrouw Van Velzen (SP): Mevrouw Arib sprak,
terecht, over de bezuinigingen in de AWBZ. De kans is groot dat deze extra
problemen veroorzaken bij de opvang van mishandelde vrouwen. Wij hebben hier
verschillende voorstellen voor gedaan. De VNG vraagt om uitstel om eerst te
kunnen inventariseren welke problemen daarmee veroorzaakt worden. Is mevrouw
Arib het met mij eens dat die bezuiniging moet worden uitgesteld, zodat wij
eerst kunnen bekijken welke problemen door deze bezuiniging veroorzaakt worden
en welke oplossingen daarvoor kunnen worden gevonden?Mevrouw Arib (PvdA): Ik had zo’n reactie
al verwacht van de SP. Ik ga nu echter niet het debat over bezuinigingen in
de AWBZ overdoen. Daar is uitgebreid over gesproken in de Kamer. De staatssecretaris
zegt dat de maatregelen die zij heeft aangekondigd geen consequenties zullen
hebben. Ik wil van haar horen of dat echt zo is. Ik ga nu niet het debat over
de AWBZ overdoen.Mevrouw Van Velzen (SP): Maar u begint er
zelf over! Uw vraag of die maatregelen echt geen consequenties hebben, geeft
toch aan dat u daar bezorgd over bent? Anders bent u gewoon uw
spreektijd aan het verspillen. Als u bezorgd bent, ben ik het met u eens en
dan is het VNG het ook met u eens. Maar welke consequenties heeft dat voor
de opstelling van de fractie van de PvdA in het debat over de bezuinigingen
op de AWBZ?Mevrouw Arib (PvdA): Ik ga zelf over mijn
vragen.Mevrouw Van Velzen (SP): En ik ga over mijn
vragen.Mevrouw Arib (PvdA): Precies. Ik vraag de
staatssecretaris wat het inhoudt als zij zegt dat er geen gevolgen zijn. Mij
heeft een brief bereikt – die heeft u ook bereikt – van de Federatie
Opvang, waarin staat dat zij zich grote zorgen maakt. Die zorgen deel ik en
leg ik aan de staatssecretaris voor. Het is aan haar, mij ervan te overtuigen
dat de maatregelen geen consequenties zullen hebben. Als dat wel zo is, ben
ik weer aan zet. Ik heb echter maar één vraag en dat is of de
zorgen die de vrouwenopvang heeft, namelijk dat straks vrouwen en kinderen
op straat komen te staan, terecht zijn. Als dat zo is, zult u meer van mij
horen.De heer Teeven (VVD): Het is altijd leuk,
zo’n interruptiedebatje tussen behoorlijk links en een beetje links.Voorzitter. De VVD-fractie is zeer blij dat wij vandaag ruim de tijd hebben
om dit ingrijpende en omvangrijke onderwerp met verschillende bewindspersonen
te bespreken. Het blijkt nog steeds moeilijk om goed inzicht te krijgen in
de problematiek rondom huiselijk geweld. Juist omdat het vaak onzichtbaar
is, is het moeilijk om repressief in te grijpen. Dat is een grote zorg van
de VVD-fractie. Ik zal vandaag dan ook opnieuw spreken over het belang van
een meldplicht – dat is al veelvuldig gewisseld met de minister voor
Jeugd en Gezin – tegenover de door het kabinet geïntroduceerde
meldcode. Wij zijn als fractie blij dat de bewindspersonen onze zorgen delen
en dat er vandaag een plan van aanpak op dit punt voorligt.Ik heb twee vragen naar aanleiding van de brief over het onderzoeksrapport
Huiselijk geweld en herkomstland. Deze brief is geschreven naar aanleiding
van een motie van Dittrich, Hirsi Ali en Kraneveldt. De pilot waarbij het
land van herkomst, ook dat van de ouders, van plegers van huiselijk geweld
werden geregistreerd, zal niet landelijk worden uitgerold. De redenen die
de minister daarvoor in de brief geeft, zijn de hoge kosten en het arbeidsintensieve
karakter van de registratie. Kan de minister deze kosten en de vereiste extra
personele bezetting inzichtelijk maken? Zijn die voor alle korpsen hetzelfde?De minister ziet ook af van een landelijke uitrol van registratie, maar
hij acht een periodiek onderzoek naar huiselijk geweld onder de tweede generatie
wel wenselijk, gelet op het feit dat mensen uit de tweede generatie nu nog
jong zijn, maar wel een aanzienlijk deel van de bevolking uitmaken. Is de
minister voornemens in navolging op het landelijk onderzoek dit aspect van
huiselijk geweld periodiek te onderzoeken? Zo ja, hoe vaak en hoe frequent?
Zo nee, waarom niet?Ik heb een aantal vragen en opmerkingen over het plan van aanpak Huiselijk
geweld 2008–2011. De thema’s preventie en signalering, interventie,
onderzoek, instrumenten en samenwerking getuigen van een brede aanpak en de
urgentie van de problematiek. Om goed inzicht in de omvang te krijgen, vraagt
de VVD of de resultaten van het grote landelijk onderzoek naar aard en omvang
van huiselijk geweld, dat eind 2007 is gestart – de brief van december
2007 geeft als einddatum 2008, begin 2009, maar het actieplan geeft najaar
2009 aan – al bekend zijn. Zo ja, graag een toelichting. Zo nee, wanneer
kan de Kamer de resultaten dan verwachten?De VVD-fractie vraagt verder op welke termijn de minister verwacht dat
de intensieve gedragsinterventie voor plegers van huiselijk geweld, waarnaar het plan verwijst, is ontwikkeld. Kan de minister een toelichting geven
op het grote aantal instrumenten dat inmiddels ter ondersteuning van de implementatie
van het huisverbod is ontwikkeld? Welke instrumenten zijn dit en voor wie
zijn ze concreet bedoeld? Met het oog op het plan van aanpak wil de VVD graag
de vragen die mevrouw Smidt, directeur van de Federatie Opvang, in haar brief
van 14 november jongstleden heeft gesteld, voorleggen aan de bewindspersonen.
Mevrouw Smidt stelt het gebrek aan financiële middelen bij de opvang
aan de orde. Dat zou het gevolg zijn van de aanpassing in de AWBZ-maatregelen.
Gemeenten hebben geen financiële middelen en voorbereidingstijd toegezegd
gekregen om deze hulp, een nieuwe taak vanaf 1 januari aanstaande,
te bieden. De staatssecretaris heeft tijdens de behandeling van de begroting
van VWS aangegeven dat de wijziging in de AWBZ-pakketmaatregelen geen negatieve
gevolgen zullen hebben voor de aanpak van huiselijk geweld, omdat dit juist
een van de speerpunten van het kabinetsbeleid is. Tot op heden is het mijn
fractie echter niet duidelijk geworden hoe zij dit waar wil maken. De VVD
vraagt de staatssecretaris vandaag een nadere en vooral meer concrete toelichting
te geven op het ondervangen van deze concrete problemen.Ten slotte heb ik nog een aantal vragen over de meldcode huiselijk geweld,
kindermishandeling en vrouwelijke genitale verminking en eergerelateerd geweld.
Minister Rouvoet heeft tijdens de behandeling van zijn begroting wederom de
meldplicht van de hand gewezen, onder verwijzing naar de verplichte meldcode.
Ook in de voorliggende brief wordt naar de mening van de VVD opnieuw te snel
voorbij gegaan aan de vraag naar de mogelijkheid van een meldplicht. Wij hebben
hier al vaker moties over ingediend en die zijn ook al vaker afgewezen. Wij
kennen natuurlijk het standpunt van de minister, maar wij vinden het toch
teleurstellend dat de meldplicht weer terzijde wordt geschoven, omdat dit
een overbelasting van het systeem tot gevolg kan hebben en het draagvlak onder
professionals klein is. De brief stelt dat er geen bewijs is dat een wettelijke
meldplicht leidt tot het terugdringen van huiselijk geweld en kindermishandeling.
Ik word niet snel ergens stil van, maar ik word er toch een beetje stil van
dat de minister voor Jeugd en Gezin dat zo zegt. Wij hebben het naar mijn
oordeel namelijk over een zeer kwetsbare groep van slachtoffers, die afhankelijk
is van het professioneel handelen van verschillende hulpverleners en van bijvoorbeeld
leerkrachten. Het zijn slachtoffers die met behulp van een meldplicht misschien –
dat weet de VVD-fractie niet zeker, maar de minister ook niet – eerder
de noodzakelijke bescherming en zorg zouden kunnen krijgen die zij behoeven.
De VVD is van mening dat juist onze professionals in de zorg met een duidelijke
meldcode een juiste inschatting kunnen maken van een situatie waarin zij dienen
te melden. Is dat ook niet de nadrukkelijke wens van de bewindspersonen? Is
dat dan niet een reden waarom wij toch over zouden moeten gaan tot een meldplicht?
Waarom geen meldplicht, zo vraag ik opnieuw aan minister Rouvoet. Hoe verhoudt
de stellige afwijzing van de minister zich tot de uitspraken van de minister
van Justitie die in een algemeen overleg heeft aangegeven dat ten aanzien
van het melden van kindermishandeling «ja, tenzij» dient te gelden?
Graag krijg ik een reactie van beide ministers. De wat laconieke reactie van
de minister voor Jeugd en Gezin staat tegenover die van de minister van Justitie
die heeft gezegd dat als het gaat om het melden van kindermishandeling moet
gelden «ja, tenzij». Hoe kan dit volgens de minister van Justitie
zonder een meldplicht worden gerealiseerd?Het valt de VVD verder op dat de brief met name ingaat op de problematiek
rondom de meldingen van kindermishandeling en huiselijk geweld. Het lijkt
de VVD dat de meldcode voor vrouwelijke genitale verminking en eergerelateerd
geweld een andere inhoud en aanpak vereist. Graag hoor ik hierop de visie
van de bewindspersonen. Kunnen zij een toelichting geven op het gebruik van
de verplichte meldcode, specifiek voor deze twee vormen van kindermishandeling?
Uit de resultaten die staan vermeld op pagina 2 volgt dat gemiddeld genomen
de professionals de meldcode in het afgelopen jaar drie keer hebben opgevolgd.
Drie keer! Kunnen de bewindspersonen aangeven hoeveel meldingen er op jaarbasis
zijn gedaan en wat de vervolgactie is geweest op het, ik zou bijna zeggen
niet gebruiken van de meldcode?De VVD heeft ook nog een vraag over de verschillende afdoeningsmogelijkheden
van de meldingen bij het AMK (Advies- en Meldpunt Kindermishandeling). Niet
alles wordt als melding geregistreerd en opgepakt, er kan ook alleen advies
worden gevraagd. Welke acties dienen naar de mening van de minister van Justitie
te volgen op een telefoontje naar het AMK? Wat te doen met een ernstig geval,
waarover voldoende informatie beschikbaar is om te handelen, terwijl de persoon
in kwestie alleen maar verzoekt om een advies? Wij hebben het al vaker in
het algemeen besproken. Niet alles is een aangifte. Sommige dingen worden
alleen gemeld, maar moeten justitie en politie daar dan niet ambtshalve toch
mee aan de gang gaan?Ik rond af met een iets algemenere vraag. Ik weet niet precies wie van
de drie bewindslieden daarvoor verantwoordelijk is en wie die vraag zou moeten
beantwoorden. Daarom stel ik hem maar aan alle drie. Er is een landelijke
campagne en momenteel hoor je vaak het radiospotje hoe om te gaan met huiselijk
geweld. De VVD houdt aan dit spotje het gevoel over dat je koste wat kost
moet proberen om er samen uit te komen. Je blijft thee drinken tot het bittere
eind en je blijft praten en uiteindelijk moet er dan wat van komen. Samen
eruit komen bij huiselijk geweld. Dan kan misschien bij het aanpakken van
roken in cafés. Daar moet je samen uit kunnen komen en daar moet je
niet politie en justitie met arrestatieteams naar binnen sturen en moet je
niet hele ondernemingen sluiten. Maar dat kan niet als het gaat om huiselijk
geweld, waar kinderen het slachtoffer van zijn. Graag hoor ik de visie van
de bewindspersonen op de vraag welke boodschap zij met dat spotje proberen
te geven. Blijven wij doorpraten tot het einde als het gaat om huiselijk geweld
of gaan wij er echt wat aan doen, zoals de minister van Justitie nu eigenlijk
een beetje doet als het gaat om roken in de cafés? Ik zou zeggen, minister,
zet politie en justitie in bij huiselijk geweld en niet voor roken in cafés.
Laat dat laatste aan uw ambtsgenoot van Volksgezondheid over.Mevrouw Van Velzen (SP): Ik weet dat de heer
Teeven een groot voorstander van een meldplicht is. Ik denk dat dat een averechts
effect heeft, maar ik denk niet dat een discussie daarover nog doel zal treffen.
Daarom zal ik dat ook niet doen. Hij kwam echter met een heel negatief beeld
over de meldcode. Wij hebben allerlei onderzoeken gehad van de bewindspersonen –
veel dank daarvoor – over de wijze waarop het in het buitenland gaat
en hoe het in Nederland wordt toegepast. Ik word er eigenlijk wel blij van
als ik zie dat meer dan de helft van de professionals die meldcode kent. Daar
waar die meldcode bekend is, wordt die door acht op de tien professionals
ook gewoon gebruikt. De heer Teeven komt nu echter met totaal afwijkende getallen
aan. Waar baseert hij zich op?De heer Teeven (VVD): Het is maar waar je
blij mee bent. Een kinderhand is snel gevuld. Mevrouw Van Velzen zegt dat
zij er al blij is mee dat de helft van de professionals bekend is met de meldcode
en dat acht van de tien die het weten, die opvolgt. Dat is een mager resultaat.
De VVD-fractie is daar niet zo blij mee. Wij denken inderdaad – maar
daarover verschillen wij van mening – dat een meldplicht beter zou zijn.
De minister van Justitie heeft, als het gaat om huiselijk geweld in relatie
tot kinderen en kindermishandeling, gezegd dat het altijd aangepakt moet worden,
tenzij er een goede reden is om het anders te doen. Wij horen graag van de
minister hoe zich dat verhoudt met dit gedoe met de meldcode.Mevrouw Van Velzen (SP): Ik constateer dat
een minderheid in de Kamer een meldplicht in wil voeren. Ik steun het kabinet
op dit punt.De heer Teeven (VVD): Dat er een minderheid
in de Kamer is die een meldplicht in wil voeren, is zeker zo, maar de SP-fractie
zou als geen andere fractie moeten weten dat minderheden in de Kamer op een
gegeven moment in de Kamer ook meerderheden kunnen worden. Het inzicht komt
met de jaren, mevrouw Van Velzen.Mevrouw Van Velzen (SP): Op dit punt waren
het meerderheden die minderheden werden. En de VVD is een oppositiepartij
geworden.De voorzitter: Mevrouw Van Velzen, ik geef
u nu het woord voor uw eigen inbreng.Mevrouw Van Velzen (SP): Voorzitter. Wij hebben
al een keer eerder een lang en uitgebreid debat gevoerd over huiselijk geweld.
Wij hebben veel nieuwe stukken gekregen, met intenties van het kabinet en
met nieuwe beleidsvoorstellen. Als ik de stukken doorlees, bekruipt mij toch
een gevoel van woede dat er mensen zijn die hun handen niet van andere mensen
af kunnen houden. Als ik de getallen juist interpreteer, is dat aantal mensen
het afgelopen jaar alleen maar groter geworden. Ik wil daarom de hamvraag
aan het kabinet voorleggen: hebben wij wel grip op het probleem? Is het aantal
gevallen van huiselijk geweld in 2007 gestegen door de campagne van het kabinet,
waarbij mensen worden opgeroepen om melding te maken en aangifte te doen en
aan te kloppen bij de hulpverlening of is het een daadwerkelijke stijging?
Zijn wij nu op de goede weg? Wat is de tussenstand na twee jaar in deze kabinetsperiode?Ik ben enorm geschrokken van de uitspraak van staatssecretaris Bussemaker.
Er is eerder een debat gevoerd over de pakketmaatregelen AWBZ. Toen zei zij
in de richting van een partijgenoot dat de slachtoffers van huiselijk geweld
maar op hun eigen kracht moeten vertrouwen. Het is jammer dat zij er nu nog
niet bij is, want ik had zo’n uitspraak niet verwacht van zo’n
feministisch bewindspersoon. Ik word daar een beetje koud van, want ik snap
dat niet. Als het de oplossing zou zijn dat wij deze vrouwen op hun eigen
kracht wijzen en zeggen dat zij daar maar op moeten vertrouwen, dan hadden
wij hier vandaag helemaal niet met elkaar hoeven debatteren en dan zou het
aantal meldingen van huiselijk geweld ook niet zo groot zijn.De bezuinigingen op de AWBZ leiden tot ellende voor de opvanginstellingen
en voor een hele groep slachtoffers van huiselijk geweld, als wij ten minste
de Federatie Opvang mogen geloven. Een kwart minder vrouwen kan dan worden
opgevangen en begeleid op de opvangadressen. Waar moeten die mensen dan heen?
Het zoeken naar opvang in eigen kring, binnen de familie- of vriendenkring
is juist in geval van huiselijk geweld in de meeste gevallen helemaal geen
optie. De Federatie Opvang geeft aan dat zij vreest voor slachtoffers die
op straat gaan zwerven. Dat is natuurlijk volstrekt onacceptabel. Ik neem
aan dat dat ook niet is wat dit kabinet wil. Daar moet een oplossing voor
komen. Bij de behandeling van de begroting van VWS is hier uitgebreid over
gesproken, evenals over de bezuiniging. De staatssecretaris heeft toen aangegeven
dat de aanpak van huiselijk geweld niet onder druk zal komen te staan, omdat
het een speerpunt is voor dit kabinet. Dat is prachtig, maar hoe gaan de bewindspersonen
de problemen aanpakken? Wat doen zij met de alarmerende noodsignalen van de
hulporganisaties? Van speerpunten maak je namelijk geen opvangplaatsen. Ik
wil daarom concrete oplossingen horen. Zolang er geen oplossingen zijn, moeten
wij helemaal niet overgaan tot bezuinigingen die een negatief effect kunnen
hebben voor deze zeer kwetsbare groep.De fractie van de PvdA komt in een motie met een oplossing, namelijk een
rapid response team. Ik weet niet wat ik mij daarbij moet voorstellen. Ik
vraag dat aan de bewindspersonen. Mevrouw Bussemaker is nu ook aanwezig, zie
ik. Moet ik mij daar een ploeg ambtenaren bij voorstellen die met een pipowagen
naar de plaats des onheils gaat als er geen opvang meer mogelijk is? Dat lijkt
mij een papieren oplossing. Daar hebben wij niets aan en de vrouwen in kwestie
al helemaal niet. Mijn fractie vindt dat voordat de problemen bekend en getackeld
zijn en er alternatieven zijn, de bezuinigingen moeten worden uitgesteld.Mevrouw Arib (PvdA): Ik heb de uitspraak van
de staatssecretaris niet gehoord en ik weet ook niet in welke context zij
die heeft gedaan, maar ik vind het juist heel feministisch als vrouwen op
hun eigen kracht kunnen vertrouwen en hun ook vanuit de opvang en de hulpverlening
dat vertrouwen wordt gegeven. Ik vind het juist niet feministisch dat u daar
zo dramatisch over doet. Maar misschien heb ik niet goed begrepen wat u onder «eigen
kracht» verstaat.Mevrouw Van Velzen (SP): Ik merk dat u niet
bij het debat aanwezig was, mevrouw Arib. Zeggen dat vrouwen maar op hun eigen
kracht moeten vertrouwen, is bij dit onderwerp juist geen oplossing. Wij hebben
te maken met een heel kwetsbare doelgroep, die goede maatregelen, goede opvang
en goede begeleiding behoeven. Daar zijn wij het allemaal over eens. De bezuinigingen
op de AWBZ leiden er alleen maar toe dat de problemen groter worden. Dat wilt
u niet horen, dat snap ik wel, maar het is wel degelijk een probleem. Ik ben
niet de enige die dat vind. Al die opvangorganisaties komen aankloppen en
de VNG pleit voor uitstel.Mevrouw Arib (PvdA): Ik vind dit erg demagogisch.Mevrouw Van Velzen (SP): Ik maak bezwaar tegen
dat soort termen. Demagogie, daar doen wij niet aan.Mevrouw Arib (PvdA): Voordat de pakketmaatregelen
werden aangekondigd, vond u het ook allemaal dramatisch en schandalig. Nu
hangt u uw verhaal helemaal op aan de AWBZ-bezuiniging en wilt u die vrouwen
afschilderen als zielig. Ik vind het echter sterke vrouwen, want zij durven
de stap te zetten om weg te lopen. Daar hebben ze alle steun en alle begeleiding
bij nodig. Gaat u nu niet een heel verhaal houden dat door de bezuiniging
op de AWBZ ineens vrouwen op straat komen te staan of wat dan ook.Mevrouw Van Velzen (SP): Mevrouw Arib heeft
helaas een slecht kortetermijngeheugen. In het vorige debat heb ik het kabinet
namelijk grote lof toegezwaaid omdat het het probleem serieus neemt. Dat is
ook hard nodig. Ik heb helemaal niet dramatisch gedaan en mensen ook niet
als zielig afgespiegeld. Volgens mij wilt u dat gewoon horen. Dat is uw goed
recht, dat mag. Ik zie dat het kabinet goed op weg was, maar dat er nu bezuinigingen
komen die een gedeelte van de vooruitgang weer teniet doen. Wij draaien de
tijd gewoon terug. U mag mij van alles verwijten, maar nu refereert u aan
dingen die ik niet gezegd heb. Als u dan woorden als «demagogie»
gebruikt, leg ik dat netjes terug op uw bordje.Voorzitter. Afgelopen maandag was er een uitzending van EenVandaag over
de problemen met huiselijk geweld binnen de Afrikaanse gemeenschap. Ik neem
aan dat de bewindspersonen die uitzending ook hebben gezien. Ik schrok daarvan.
Het gaat dan met name om vrouwen die in de illegaliteit zitten en die dus
een hoge drempel over moeten gaan om aangifte te doen. Zij voelen ook een
drempel om naar een hulpverlener te stappen. Nu is er een gelovig persoon,
ik meen een dominee, die van alles en nog wat regelt. Kunnen de bewindspersonen
niet eens contact opnemen met deze persoon en kijken welke mogelijkheden
er zijn om de drempels wat te verlagen en deze mensen via zo iemand, die een
belangrijke rol in de gemeenschap speelt, wel bij de hulpverlening terecht
te laten komen? Ik krijg graag een toezegging op dat punt.Ik zie dat overigens ook breder. In Rotterdam zijn ook grote knelpunten
als het gaat om vrouwen die in de illegaliteit zitten en vrouwen die een zogenaamd
partnerafhankelijk verblijf hebben. Op het moment dat er sprake is van huiselijk
geweld, hebben zij grote problemen om in de opvang terecht te komen. Als zij
al in de opvang terecht komen, is dat noodopvang, crisisopvang. Kortdurend
dus. Ik vind eigenlijk dat wij af moeten van die scheiding. Er zijn nu organisaties
die vrijwillig, vaak op eigen kosten, illegale vrouwen of vrouwen met een
kortdurende verblijfsstatus opvang bieden, maar wij zouden die mensen gewoon
met open armen moeten ontvangen, want zij hebben een groter probleem dan het
probleem dat wij met deze mensen zouden hebben. Ik zou aan de minister willen
vragen om zijn gedachte te laten gaan over het openstellen van iets dat lijkt
op de B9-regeling om vrouwen die slachtoffer zijn van ernstig huiselijk geweld,
parallel aan de regeling voor vrouwen die slachtoffer zijn van mensenhandel,
toch een verblijfsstatus te kunnen bieden.Ik ben blij dat het kabinet met de meldcode aan de slag is gegaan. Ik
zie in de nulmeting dat die code al redelijk bekend is en dat het kabinet
het streven heeft, zoals ik ook in mijn motie aangaf, om hem overal bekend
te maken en er hard mee aan de slag te gaan. Het is goed dat het gebruik van
die code verplicht wordt gesteld. Hoe staat het met de voortgang? Er is nog
steeds geen formeel meldpunt. Kunnen de Advies- en Steunpunten Huiselijk Geweld
in de toekomst die rol op zich nemen, net zoals bij het AMK het geval was?
Ik sluit mij op dit punt aan bij het pleidooi van de PvdA-fractie. Wat moet
er nog allemaal gebeuren om de meldcode verplicht te stellen? Op welke termijn
kan dat gerealiseerd worden?Wij hebben een heel pakket met voorstellen van de G4-gemeenten gekregen.
Die hebben inderdaad veel te maken met slachtoffers van huiselijk geweld.
Er zitten een aantal interessante elementen in. Zij pleiten voor een wet tegen
huiselijk geweld. Ik heb echter begrepen dat dat niet per se letterlijk opgevat
hoeft te worden en dat het wellicht niet nodig is om er een speciale wet voor
te maken. Zij zien echter wel een aantal belangrijke knelpunten en zij bieden
aan om mee te denken over een oplossing daarvan. Een van de suggesties die
zij hebben gedaan is om in het Wetboek van Strafrecht op te nemen dat als
er kinderen aanwezig zijn bij huiselijk geweld, dit als een verzwarende omstandigheid
wordt gezien in de rechtszaak. Maar dat gebeurt nu toch al? Als kinderen aanwezig
zijn bij zo’n geweldsexplosie is dit toch al een verzwarende omstandigheid?
Dat neemt de rechter toch al mee? Ik wil daar graag inzicht in hebben, want
als dat niet zo is, moeten wij volgens mij een aanwijzing geven of het anders
desnoods via de wet regelen. Ik hoor uit de praktijk – ik leg dat aan
de minister van Justitie voor – dat rechters nog steeds geldboetes opleggen
aan de plegers van huiselijk geweld. Dan is eigenlijk het hele gezin slachtoffer,
want daar leiden de kinderen ook onder. Ik pleit er, net als de PvdA-fractie,
voor om meer in te zetten op gedragstherapie en het vormen van een vangnet
voor recidivisten. Welke straf is de meest geschikte voor de recidiverende
pleger van huiselijk geweld?Het tijdelijk huisverbod zit eraan te komen. Die maatregel gaat in januari
in. Ik heb daar een aantal vragen over. Zijn de gemeenten daar nu klaar voor?
Is al het voorwerk gedaan? Ik krijg nu namelijk al signalen uit de praktijk
dat er gemeenten zijn die zeggen dat zij eigenlijk niet het geld hebben om
die mensen een deugdelijk vangnet te geven en hun de hulp te bieden die hoort
bij die tien dagen isolatie. Als er geen geld is, kan die wet ook niet goed
werken. Ik vraag aan de bewindspersonen om daarop in te gaan. Moeten wij wel
een huisverbod willen hanteren als gemeenten niet genoeg geld hebben om die
hulp te verlenen?Amsterdam pleit ervoor om de wet uit te breiden, met name als het gaat
om ex-partners die huiselijk geweld plegen. Ik denk dat de wet daar niet voor
bedoeld is. Ik vraag wel aan de minister van Justitie of wij nu voldoende
mogelijkheden hebben om ex-partners die huiselijk geweld plegen, aan te pakken
in de vorm van anti-stalkingwetgeving en het opleggen van een straatverbod.
Wordt dat instrument voldoende ingezet?Wij hebben kennis mogen maken met het nieuwe registratiesysteem ProKid
van de politie Arnhem. Dat lijkt een heel interessante manier om hulpverlening
en politiegegevens aan elkaar te koppelen. Wordt dat ondersteund door het
kabinet? Gaan de bewindslieden daar een landelijke navolging aan geven?Mijn laatste punt ligt eigenlijk op het terrein van een andere bewindspersoon,
dan de bewindspersonen die hier aanwezig zijn. Het gaat ons echter allemaal
aan. Ik heb de indruk dat op middelbare scholen niet altijd bekend is bij
leerlingen dat zij zich kunnen melden als zij het idee hebben dat een klasgenoot
of schoolgenoot slachtoffer is van huiselijk geweld of van kindermishandeling.
Wordt afdoende gemeld dat er vertrouwenspersonen zijn? Is er wel voldoende
voorlichting? Het kan namelijk niet dat kinderen weten dat er iets speelt,
maar niet weten waar zij het kwijt kunnen. Zij blijven daarmee rondlopen,
met als groot slachtoffer natuurlijk het kind in kwestie dat geconfronteerd
wordt met huiselijk geweld en kindermishandeling.Voorzitter: AribMevrouw De Pater-van der Meer (CDA): Voorzitter.
Er is al veel gezegd door mijn collega’s. Ik kan mij aansluiten bij
hun woorden over het belang van dit onderwerp. Ik heb nog een paar punten
die overgebleven zijn.Een tijdje terug heeft in de krant gestaan met hoeveel moorden wij op
jaarbasis te maken hebben in Nederland. Daar werd – dat was volgens
mij voor het eerst – ook bij gemeld dat moord op vrouwen voor een deel
het gevolg is van geweld van de partner. Ik heb het nog niet eerder gezien,
maar het heeft nu in een aantal kranten gestaan. Dat geeft ook het belang
aan dat wij inmiddels aan dit onderwerp hechten. Collega Arib zei het zojuist
al: na het verkeer is huiselijk geweld de belangrijkste oorzaak van dodelijke
slachtoffers. Als ik het stukje in de krant goed heb gelezen, kan alleen al
op grond van wat wij weten, geconstateerd worden dat per jaar minimaal twintig
vrouwen als dodelijk slachtoffer van huiselijk geweld aangemerkt kunnen worden.
Ik heb het dan nog niet over kinderen. Misschien dat daar ook nader inzicht
in gegeven kan worden. Maar hieruit blijkt wel dat in ieder geval een deel
van het taboe van dit onderwerp af is en dat erkend wordt dat het een groot
probleem is.Een ander onderdeel, waar het taboe nog niet helemaal af is, is of wij
ook aan kunnen geven bij hoeveel slachtoffers van huiselijk geweld er sprake
is van seksueel geweld. Ik heb het dan niet alleen over volwassenen, maar
met name ook over seksueel geweld binnen de huiselijke kring tegen kinderen.
Ik meen dat een van de brieven die wij gekregen hebben van de Rutgers Nisso
Groep hier ook over ging. Ik stel dit specifiek aan de orde, omdat wij met
enige regelmaat grote onrust in dit land zien wanneer kinderen in de publieke
ruimte of buitenshuis bij een club of bij een organisatie slachtoffer zijn
van seksueel geweld. Wij weten echter, hoewel dit nog niet helemaal goed met
cijfers is onderbouwd, dat seksueel geweld binnen het gezin vaak een groter
probleem is dan geweld daarbuiten. Ik hoor daar graag een reactie op van met
name de minister voor Jeugd en Gezin.Over het huisverbod zijn ook al een paar opmerkingen gemaakt. Wij hebben
deze week een brief gekregen van de minister dat het in ieder geval gepubliceerd
is. Tot nu toe was het niet eens een wettelijk instrument. Uit de pilots blijkt
dat in de afgelopen acht maanden in Amsterdam-Noord 35 personen, 32 mannen
en drie vrouwen, een tijdelijk huisverbod opgelegd is. Dan kun
je wel ongeveer nagaan wat die maatregel straks, wanneer de wet van kracht
is, voor resultaat zal hebben. Ik sluit mij aan bij de vraag die mevrouw Van
Velzen daarover heeft gesteld. Ik hoor van gemeenten dat zij denken onvoldoende
geld te hebben. Heeft het kabinet dit ook waargenomen of denkt het daar op
een andere manier mee om te kunnen gaan?Ik wil aan de staatssecretaris van VWS dezelfde vraag stellen als alle
collega’s volgens mij hebben gedaan. Ik heb niet alleen van de maatschappelijke
opvang begrepen dat er wellicht problemen ontstaan op het moment dat de nieuwe
opzet van de AWBZ functioneert, maar ook van een aantal gemeenten. Men ziet
kennelijk nog niet goed op welke manier slachtoffers van huiselijk geweld
al dan niet geraakt gaan worden. Ik heb overigens begrepen dat 2009 een overgangsjaar
is.De heer Teeven (VVD): U maakt zich daar volgens
mij terecht zorgen over. De staatssecretaris heeft bij de behandeling van
de begroting van VWS echter gezegd dat de wijziging in de AWBZ-pakketmaatregelen
geen negatieve gevolgen zou hebben voor de aanpak van huiselijk geweld. Zegt
u nu tegen de staatssecretaris: wij willen vanavond als CDA-fractie precies
weten wat dat inhoudt, wat de garanties zijn? Bent u dan ook voornemens dat
te gaan corrigeren als die vraag vandaag niet bevredigend wordt beantwoord?Mevrouw De Pater-van der Meer (CDA): Ik heb
de vraag naar de betekenis ervan vanuit de maatschappelijke opvang gekregen.
Verder heb ik de vraag vanuit de gemeenten gesteld gekregen. Zij zeiden dat
zij niet precies wisten of zij dit wel kunnen doen. Ik heb gerefereerd aan
het feit dat er een debat is geweest en dat 2009 een overgangsjaar is. Ik
vraag aan de staatssecretaris of zij dat perspectief vandaag nog een keer
wil schetsen.De heer Teeven (VVD): U hebt keurig herhaald
wat uw vraag was. Die had ik echter al goed verstaan. Ik vroeg iets anders
en daar zou ik graag antwoord op krijgen. Wat is het standpunt van de CDA-fractie
als blijkt dat de staatssecretaris dat niet voldoende heeft geborgd?Mevrouw De Pater-van der Meer (CDA): Ik wil
eerst het antwoord van de staatssecretaris afwachten, ook in dit gremium.
Vindt u dit geen goed antwoord? Ik vind hem zelf wel leuk. Anders hoeven wij
toch niet te overleggen met de staatssecretaris?Voorzitter. Ik heb nog een vraag aan de minister van Justitie. Ik heb
die vraag in het wetgevingsoverleg over de begroting van BZK ook gesteld.
Een van de top-5-irritaties bij de wijkagenten is de enorme administratieve
last die zij ervaren bij het opnemen van aangiftes van huiselijk geweld. De
staatssecretaris van BZK heeft ons daarop geattendeerd. Kan de minister van
Justitie een bijdrage leveren om die irritatie om te zetten in iets positiefs,
waardoor in de tijd die wijkagenten nu nodig hebben om huiselijk geweld op
te nemen, zij niet één maar twee aangiftes kunnen verwerken?
Dat zou al een behoorlijke slag zijn. Agenten kunnen dan trots zijn op de
positieve bijdrage die zij kunnen leveren.Ik heb een jaar of zeven geleden het eerste debat over de nota Privé
Geweld- Publieke Zaak gevoerd. Wij vroegen ons toen nog af of wij daar wel
over mochten spreken in deze Kamer, aangezien het toch eigenlijk een privézaak
was. Ik ben al begonnen, te zeggen dat dat gelukkig niet meer zo is. Hebben
wij ook inzicht in hoeveel mensen wij in de afgelopen jaren, terwijl die nota
beleid geworden is, hebben kunnen helpen die daarvóór wellicht
helemaal nooit zichtbaar werden?Voorzitter: De Pater-van der MeerAntwoord van de bewindsliedenMinister Hirsch Ballin: Mevrouw de voorzitter.
Mede namens collega Rouvoet en collega Bussemaker dank ik de leden van de
commissie hartelijk voor de belangstelling voor het onderwerp dat ons hier
bijeen heeft gebracht, het bestrijden van huiselijk geweld. Zoals door alle
sprekers is gezegd of minstens is gedacht, hebben wij hier te maken met een
ernstig probleem. Er is nog steeds sprake van een onbekende omvang, in die
zin dat er gevallen van huiselijk geweld, vermoedelijk vele gevallen van huiselijk
geweld zijn die niet worden gemeld. Daarom moeten wij dus zowel de meldingsbereidheid
als de preventie en de repressieve en curatieve reactie versterken. Daar gaan
de brieven die vandaag staan geagendeerd ook over. De realiteitszin gebiedt
te constateren dat het de omvangrijkste vorm van geweld is in Nederland. Er
komen per jaar zo’n 65 000 meldingen van huiselijk geweld binnen.
Wij moeten er daarbij vooralsnog van uitgaan dat dat maar ongeveer een achtste
is van het totaal.De strafrechtelijke aanpak is aangescherpt, met als doelstelling dat in
2011 45% van alle door de politie geregistreerde incidenten door een
aangifte wordt gevolgd en het aantal aanhoudingen tot 70% is opgelopen.
Nu is dat respectievelijk 38% en 64%. Dat vergroot ook de mogelijkheid
om strafrechtelijk op te treden, naast uiteraard de inspanningen op het gebied
van preventie. Ik noem in dit verband ook nog uit het plan van aanpak met
enige nadruk de invulling van de wet inzake een tijdelijk huisverbod. Er is
zo-even ook vanuit de commissie geconstateerd, met een tevredenheid die ik
deel, dat de wet per 1 januari in werking kan treden. De politieregio’s
zijn merendeels, maar niet allemaal, gereed om daarmee te gaan werken. Voor
zover ze nog niet helemaal gereed zijn, zal ervoor worden zorg gedragen dat
de hulpofficieren van justitie alsnog zover komen dat zij de burgemeesters
terzijde kunnen staan bij de toepassing van de wet.Een brief over de wettelijk geregelde meldcode zal de Kamer, als het meezit,
morgen bereiken, na laatste correcties en afronding van het interdepartementaal
overleg. Ik had gehoopt dat die brief er vanochtend al was geweest, of liever
nog eerder, maar het interdepartementaal overleg heeft inmiddels zijn voltooiing
bereikt. De brief kunt u dus morgen verwachten. Daarin zullen wij ook ingaan
op het verplicht stellen van de meldcodes.De heer Teeven (VVD): Voorzitter. Ik heb eerst
een punt van orde. Ik denk dat ik namens alle collega’s spreek als ik
zeg dat wij graag hadden gezien dat die brief er vandaag was geweest en dat
wij die tijdens dit debat hadden kunnen bespreken. Ik moet u ook verzoeken
om na de eerste termijn, dit algemeen overleg aan te houden en de tweede termijn
later te plannen.De voorzitter: Ik kan mij voorstellen dat
wij dit na de eerste termijn van het kabinet nog even met elkaar bespreken.De heer Teeven (VVD): Het is in ieder geval
een verzoek van de zijde van de VVD-fractie.Minister Hirsch Ballin: Wij hadden uiteraard
ook graag gezien dat die brief er vandaag was geweest. Ik zal u echter graag
van alle informatie voorzien die erin zal staan.Er is gevraagd of er al dan niet verschillend over wordt gedacht of er
een verplichting bestaat tot het melden. Een verplichte meldcode is iets anders
dan een verplichting tot melden. In de brief die nu vrijwel gereed is, zult
u kunnen lezen dat er een verplichting zal worden ingevoerd om er zo’n
code op na te houden. Wanneer huiselijk geweld onder de aandacht komt
van een professional, mogen er voor hem of haar geen beletselen bestaan om
daarvan melding te doen. Hij of zij mag ook geen barrières voelen die
tussen de oren zitten, maar niet echt in onze wetgeving staan. Er komt in
tegendeel een verplichting voor de desbetreffende beroepsgroepen, de desbetreffende
professionele diensten om tot invoering van zo’n code over te gaan.
Dat is de essentie van de brief waar ik zo-even op duidde.Betekent dit dat de professional ook verplicht is te melden? Dit betreft
de kwestie van het verplicht voorschrijven van het melden. Er moet een verschil
worden gemaakt met het opnemen van een wettelijke plicht naar analogie van
de aangifteplicht die op ambtenaren rust ten aanzien van hetgeen behoort tot
hun werkterrein. Iets dergelijks staat ons niet voor ogen. Wij zijn van oordeel
dat er in het kader van een goede beroepsbeoefening een professionele verplichting
bestaat om in de gevallen waarin men stuit op een geval van huiselijk geweld,
daar niet het zwijgen toe te doen, maar langs de weg van de meldcode –
en zolang er geen meldcode is, op een zorgvuldige manier die behoort tot de
verantwoordelijkheid van de professional – tot melding over te gaan.
Ik hoop dat ik hiermee de vereiste duidelijkheid heb gegeven op het punt van
meldcode en meldplicht.Mevrouw Arib (PvdA): Het verschil is ons geheel
duidelijk. Ik begrijp dat die meldcode verplicht wordt en dat het er nu om
gaat hoe de zorgverleners moeten handelen als zij signalen krijgen dat er
is mis is.Minister Hirsch Ballin: Ja.Mevrouw Arib (PvdA): Hoe wordt erop toegezien
dat de hulpverleners volgens die meldcode gaan werken? De KNMG heeft bijvoorbeeld
ook jarenlang volgehouden dat alle huisartsen volgens een meldcode werkten.
Toch bleek in de praktijk de overgrote meerderheid zich daar niets van aan
te trekken. Zij hebben het nu wel een beetje geactualiseerd. Hoe kan er echter
voor worden gezorgd dat als er straks een meldcode is, er in de praktijk ook
daadwerkelijk volgens die meldcode wordt gehandeld?De heer Teeven (VVD): Zoals de minister al
terecht constateerde, is er voor sommige ambtenaren al een aangifteplicht.
Die is wettelijk vastgelegd. Ik mag toch hopen dat die aangifteplicht altijd
voor die meldcode gaat.Minister Hirsch Ballin: Het antwoord op de
vraag van de heer Teeven is: ja. Dat is wettelijk vastgelegd en wettelijke
verplichtingen moeten worden nagekomen.Over het toezicht op de professionals die in de VWS-sfeer werken, zal
collega Bussemaker straks nog iets zeggen. In algemene zin en sectoren overstijgend,
merk ik nog op dat wanneer wij dat zo constateren en uitspreken, dat betekent
dat het in algemene zin, gelet op de aard van de verantwoordelijkheid en de
risico’s van de slachtoffers, behoort tot een goede beroepsbeoefening.
Uiteraard kan daar op een manier die eigen is aan de verschillende beroepsgroepen
op worden toegezien. Als achteraf blijkt dat men heeft verzuimd om dat te
doen, is er uiteraard een mogelijkheid om daarop te reageren, in corrigerende
zin of met verdergaande maatregelen.Mevrouw Van Velzen (SP): Ik heb er een beetje
moeite mee om met de minister te debatteren over wat volgens hem in een brief
staat. Ik neem aan dat hij die brief voor zijn neus heeft liggen.Minister Hirsch Ballin: Ja.Mevrouw Van Velzen (SP): Kunt u dan ook aangeven
per wanneer die meldplicht een feit zou kunnen zijn, wat er allemaal nog moet
gebeuren en wat de formele rol van het Advies- en Steunpunt Huiselijk Geweld
wordt? Gaat dat ook vastgelegd worden in een wettelijk kader? Ik zit met allemaal
van dat soort vragen. Ik neem aan dat het antwoord op die vragen in de brief
staat. Ik vind dit daarom een beetje ongemakkelijk. Misschien was het beter
geweest als de minister niet had gezegd dat er een brief ligt. Nu is dat echter
een feit. Misschien kan de minister die brief gewoon voorlezen.De voorzitter: Ik voel met u mee, mevrouw
Van Velzen, want ik had zelf ook de neiging om te zeggen dat het misschien
handiger was geweest als de minister niets had gezegd. Maar dan zouden wij
het morgen niet leuk hebben gevonden als die brief dan in de bus zou vallen.
Ik geef de minister daarom de gelegenheid om nader toe te lichten wat er in
de brief staat. Na de termijn van het kabinet moeten wij dan maar even overwegen
wat wij gaan doen.Minister Hirsch Ballin: Het interdepartementale
circuit is helaas net niet op tijd afgerond, want anders had u die brief nu
gehad. Noch voor mij, noch voor u was het echter een goed gevoel geweest als
ik dat had verzwegen en u morgen die brief had aangetroffen. Openheid daarover
lijkt mij het beste. Het is onze bedoeling om het wetsvoorstel in het najaar
van 2009 gereed te hebben voor advisering door de Raad van State.Mevrouw Van Velzen (SP): Ik maakte dan misschien
wel een grap, maar ik heb veel vragen gesteld. Ik neem aan dat de minister
daarop nader in zal gaan. Het antwoord op de vragen staat vast en zeker in
de brief.Minister Hirsch Ballin: Dat zal ik doen, maar
ik wil de vragen graag in volgorde van de sprekers beantwoorden.Mevrouw Arib heeft vragen gesteld over de slachtoffers van huiselijk geweld
zonder verblijfsvergunningen. Via de Regeling verstrekkingen bepaalde categorieën
vreemdelingen, de Rvb, kunnen onder anderen slachtoffers van eergerelateerd
geweld en mensenhandel aanspraak maken op ondersteuning. Deze regeling wordt
in overleg met VWS aangepast, zodat ook slachtoffers van huiselijk geweld
zonder verblijfsvergunning hier aanspraak op kunnen maken. Op deze manier
kan de nodige ondersteuning worden geboden aan deze slachtoffers in de periode
totdat een beslissing is genomen over de aanvraag van de verblijfsvergunning.
De Rvb geldt voor categorieën rechtmatig in Nederland verblijvende vreemdelingen
en wordt uitgevoerd door het Centraal Orgaan Asielzoekers (COA) in opdracht
van de staatssecretaris van Justitie.Ik wil hieraan meteen de kwestie die door mevrouw Van Velzen is opgeworpen,
verbinden, namelijk de B9-regeling. De bescherming van slachtoffers van huiselijk
geweld is nu al ruimer dan de B9-regeling, aangezien voorzien wordt in voortgezet
verblijf. Voor hen geldt niet de voorwaarde van meewerken aan het strafproces.
Gegeven het bestaande beleid ten aanzien van voortgezet verblijf, waarbij
de bescherming van slachtoffers van huiselijk geweld is verdisconteerd, zou
de B9-regeling die verbonden is aan medewerking aan het strafproces, geen
voordeel bieden voor de betrokkenen.Mevrouw Van Velzen (SP): Dit is heel interessant,
maar ik krijg signalen vanuit de sector dat mensen voor een gesloten deur
staan. Dat geldt met name voor vrouwen die een tijdelijke verblijfsstatus
hebben en voor vrouwen die in de illegaliteit zitten. Zij zijn wel slachtoffer,
maar krijgen geen plek. En als zij al wel een plek krijgen, is dat voor hoogstens
twee weken, dan wel bij vrijwilligers in de logeerkamer. Dat vinden wij toch
niet acceptabel? Kan de minister daar eens op ingaan?Minister Hirsch Ballin: U noemt nu een scala
aan mensen bij wie dit aan de orde kan zijn. Ik denk dat het goed is als wij
proberen het iets te preciseren en uit te splitsen. Ik heb zojuist gesproken
over een mogelijkheid van voortgezet verblijf. Het slachtofferschap van illegalen
is iets anders. Daarbij bestaat de mogelijkheid van een verzoek om toelating
op humanitaire gronden.Mevrouw Van Velzen (SP): Ik spreek met mensen
die in de opvang werken. Zij geven aan dat er geen plek is en dat zij mensen
doorsturen naar vrijwilligersorganisaties. Dat zijn organisaties die het uit
eigen portemonnee betalen. Dan ligt er toch een probleem? Ik wil graag van
u horen of u dat probleem erkent en met welke oplossingen u gaat komen.Minister Hirsch Ballin: Ik denk dat u het
over twee verschillende problemen hebt. Ik ben echter met alle genoegen bereid
om concrete problemen die u tegenkomt te bespreken. Collega Albayrak zal die
ook graag ter harte nemen. Op dit moment bestaat voor mensen zonder verblijfsstatus
de mogelijkheid voor een verzoek om toelating op humanitaire gronden. Voor
degenen die verblijfsvergunningen hebben, geldt de regeling voor voortgezet
verblijf. Uiteraard zou het een stap zijn – die kunnen wij niet op basis
van een zo algemene omschrijving zetten – om een soort nieuwe beleidscategorie
in het vreemdelingenbeleid in te voeren. Dat is echter iets dat u niet van
mij mag verwachten als resultaat van dit overleg. Ik denk dat wij daarvoor
goede kaders hebben. Mocht u echter ervaring hebben die op het tegendeel wijst,
dan zou ik graag geanalyseerd zien of dat de mogelijkheid om een vergunning
te vragen betreft of dat het de daadwerkelijke opvang betreft. Ik krijg de
indruk dat u het meer over het tweede hebt, terwijl mijn antwoord betrekking
heeft op de verblijfstitels. Wij moeten dus eerst nader bekijken wat voor
situaties u bent tegengekomen. Ik houd mij echter, zoals altijd, aanbevolen
voor signalering van concrete gevallen. Dat is een nuttig aanknopingspunt –
de heer Teeven weet dat ook – om nog eens naar het onderwerp te kijken
en te bezien of het beleid en de bedoeling van de staatssecretaris en mij
in de praktijk ook goed wordt gerealiseerd.Mevrouw Arib heeft verder gevraagd naar een wet tegen huiselijk geweld,
zoals voorgesteld door de G4. Ik heb daar bij de aanbieding op gereageerd.
Ik sluit niet uit dat wij tot nadere wetgeving moeten komen, maar het uitgangspunt
is niet dat er een wet moet komen en dat wij daarna gaan kijken wat daarin
moet staan. De beginvraag is wat er wettelijk geregeld moet worden en dan
komt de vraag aan de orde of wij dat doen in het kader van een bestaande wet
of in een ander kader. Ik heb al gezegd dat wij werken aan wetgeving ten aanzien
van de kwestie van de verplichte meldcode.Mishandeling van zwangere vrouwen kan inderdaad leiden tot een hevige
dramatiek en kan ernstige directe en indirecte gevolgen hebben. Voor mishandeling
gelden de artikelen 300 en volgende van het Wetboek van Strafrecht. De wettelijke
strafmaxima voor mishandeling geven zeker voldoende ruimte om rekening te
houden met de bijzondere kwetsbaarheid van een zwanger slachtoffer. Bij mishandeling
van echtgenoot of levensgezel geldt bovendien al de wettelijke strafverzwaring
op grond van artikel 304 en een verhoging van de maximum gevangenisstraf met
een derde. Een nieuwe categorie toevoegen is tot nu toe niet nodig gebleken.
In de strafeis kan en zal rekening worden gehouden met een zo ernstige vorm
van mishandeling. De rechter kan daarmee ook rekening houden.De heer Teeven (VVD): Uit een ander overleg
met de minister is mij bekend dat het wetsvoorstel inzake beperking van taakstraffen
eraan zit te komen. Is dit een voorbeeld dat volgens de minister terecht kan
komen in dat wetsvoorstel inzake beperking van «kale» taakstraffen?
Is dit niet een delict waarvoor je als wetgever helemaal geen taakstraffen
zou moeten opleggen, ook niet in combinatie met een andere gedragsbeïnvloedende
maatregel?Minister Hirsch Ballin: Dat ligt aan de gradaties
van de artikelen 300 en volgende van het Wetboek van Strafrecht. Ik zal uiteraard
op het moment dat het wetsvoorstel voorligt, ingaan op de vraag wat dat in
de praktijk betekent. Ik heb bij het overleg over de taakstraffen al aangegeven
dat het niet uitgesloten is dat bepaalde delicten die op grond van strafmaxima
buiten de boot zouden vallen, desalniettemin daaronder worden gebracht. Daarbij
zal ik zeker ook aandacht besteden aan dit soort gevallen.Mevrouw Arib (PvdA): Ik ben erg blij als huiselijk
geweld tegen zwangeren daarbij wordt betrokken.Minister Hirsch Ballin: Dan geldt dus ook
al die verhoging met een derde als het gaat om geweld binnen de relatie.Mevrouw Arib (PvdA): Ik kom toch even terug
op de wet tegen huiselijk geweld. De minister zegt dat op onderdelen er wel
wetgeving zal komen, zoals de meldcode. De vier grote gemeenten vragen echter
om een wet tegen huiselijk geweld. Zij willen een einde maken aan de huidige
onduidelijkheid over wat wel en wat niet moet gebeuren. Zij vinden ook dat
van een wet tegen huiselijk geweld een norm uitgaat. Zij hebben hun hoop gevestigd
op het kabinet. Zij hopen dat het kabinet wel degelijk met een wet komt. Ik
weet eigenlijk niet of ik genoegen moet nemen met de opmerking van de minister
dat een meldcode is geregeld. Er is zeker grote behoefte aan een wet. Volgens
mij is deze ook noodzakelijk.Minister Hirsch Ballin: Het was absoluut niet
mijn bedoeling om te zeggen dat het hiermee geregeld is. Ik heb bij de presentatie
van het rapport gezegd – ik probeerde dit net even kort samen te vatten –
dat als de wethouders van de vier grote steden, die gelukkig zeer gemotiveerd
zijn op dit ernstige maatschappelijke probleem, met hun voorstel komen om
een aantal dingen wettelijk te regelen wij dit natuurlijk zeer serieus nemen.Wat in hun voorzet voor een wettelijke regeling vervat is, gaan wij per
onderdeel bekijken om te beoordelen of dit ter hand moet worden genomen dan
wel dat er een andere manier is om hetzelfde doel te realiseren. Dit wordt
per onderdeel serieus genomen.Mevrouw Van Velzen (SP): Als de minister per
onderdeel terugkomt op dit boekwerk, stuurt hij hiervan ook een afschrift
aan de Kamer, neem ik aan.Minister Hirsch Ballin: Zeker. Het boekwerk
van de G4 heeft de Kamer al. De conclusies die ik trek op dit terrein ten
aanzien van wetgeving, krijgt de Kamer.De heer Teeven vroeg naar het onderzoek naar de aard en het omvang van
het huiselijk geweld. Eind november zijn de deelonderzoeken van start gegaan.
De resultaten van het gehele onderzoek worden niet eerder dan in het najaar
van 2009 verwacht. Om tussentijds resultaten te geven, is niet doenlijk. Je
kunt pas conclusies trekken als het hele onderzoek er is. De heer Teeven heeft
ook gevraagd naar de landelijke publiekscampagne en het accent daarin. Iedereen
die met huiselijk geweld in aanraking komt, weet dat hij of zij hulp kan zoeken
via het landelijk telefoonnummer en via de website die daarvoor is gemaakt.
Met de campagne wordt hun perspectief geboden op een uitweg uit een situatie
met huiselijk geweld. Slachtoffers willen ook vaak dat de relatie in stand
blijft, maar dat het geweld stopt. Uiteraard zijn er situaties waarin zo’n
antwoord niet kan worden gegeven en zelfs misplaatst zou kunnen
klinken. Daarop slaat het samen eruit komen zeker niet.Wij geven een aantal instrumenten voor de implementatie van de Wet tijdelijk
huisverbod. Deze zijn ook beschreven in de toelichtende stukken bij de totstandkoming
van de wet. Op de website www.huisverbod.nl is alle informatie te vinden over
de invoering van de wet, met veel gestelde vragen en antwoorden. Beschikbare
kennis en expertise wordt toegankelijk gemaakt voor ieder die met deze wet
te maken heeft.Mevrouw Van Velzen (SP): Ik ben nu niet in
de gelegenheid om www.huisverbod.nl te bekijken, maar kan de minister misschien
even voorlezen of daarop ook iets staat over de gemeentelijke financiering
en over de knelpunten? Wij krijgen meldingen binnen van gemeenten over het
wetsvoorstel. Zij vinden het prachtig, maar kunnen er niet mee uit de voeten.Minister Hirsch Ballin: Nee, zo is het niet.
Ik stel de reeds door de heer Teeven gesignaleerde MDA straks graag beschikbaar
aan mevrouw Van Velzen. Bij de beschikbaar gestelde expertise gaat het om
het uitvoeringsadvies, om de procesbeschrijving en het informatieknooppunt
in ICT-voorzieningen ten behoeve van de gegevensuitwisseling door de ketenpartners,
om de verschillende instrumenten, zoals het risicotaxatie-instrument en de
modelbeschikkingen, om trainingen voor betrokken ketenpartners, om de informatiebrochures,
om een modelconvenant voor het uitwisselen van gegevens en om de Q&A op
de website. De helpdesk huisverbod is gekoppeld aan de website. Deze biedt
toegang tot het telefoonnummer en andere bereikbaarheidsgegevens van de helpdesk.
Ook gaat het om voorlichtingsbijeenkomsten, opleidingen voor de politie, hulpverlening
en gemeenteambtenaren. Het handboek voor burgemeesters is nog in ontwikkeling.
Tot slot is er het landelijk implementatieteam dat ondersteuning biedt bij
de implementatie van de wet.Mevrouw Van Velzen (SP): Ik zou bijna zeggen:
bingo! Maar staat ergens in de aantekeningen van de minister ook een antwoord
op mijn vraag? Ik had het over de financiële knelpunten waarop de gemeenten
wezen. Nu begint de minister mij op te sommen wat op de website staat. Hij
meldt niets over de financiën. Dan wordt mijn zorg misschien wel bewaarheid.Minister Hirsch Ballin: Nee, daarover heb
ik al uitgebreid geschreven. De nodige middelen op basis van de taxatie die
gemaakt is voor de invoering van de wet zijn in 2009 aan de gemeenten beschikbaar
gesteld, respectievelijk in de politie aanwezig. Als de wet een doorslaggevend
succes blijkt te zijn, kunnen bij de beheersafspraken over de politie voor
2010 vragen aan de orde komen over de herschikking van middelen binnen de
bestaande kaders. Bij de invoering van de wet is dit punt uitdrukkelijk aan
de orde geweest.Mevrouw Van Velzen (SP): De minister gebruikt
altijd heel veel woorden. Ik moet altijd even tot mij laten doordringen wat
hij precies zegt. Hij zegt dat in 2009 middelen zijn uitgedeeld. Het is nog
geen 2009, dus de middelen zijn nog niet uitgedeeld. Bij mij is het in ieder
geval nog geen 2009, laat ik het zo stellen.De voorzitter: Maar de begroting is al wel
vastgesteld.Mevrouw Van Velzen (SP): Maar die middelen
zijn nog niet uitgedeeld. De gemeenten kloppen nu aan omdat zij per 1 januari
verplichtingen hebben.Minister Hirsch Ballin: De middelen staan
in hun begroting. De gemeenten moeten een begroting maken. Deze moeten zij
voor 1 januari klaar hebben.Mevrouw Van Velzen (SP): Daarmee zegt de minister
eigenlijk dat de gemeenten spoken zien. Zij kloppen namelijk bij mij aan en
melden dat ze toch niet genoeg middelen hebben om de wet uit te voeren. De
minister zegt nu dat dit niet waar is. Dan is het de een tegen de ander. Moet
ik de gemeenten dus niet serieus nemen? Roept de minister daartoe op?Minister Hirsch Ballin: Er zijn af en toe
discussies tussen mijn collega van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties
en gemeenten over de vraag of binnen de bestaande budgetten de wettelijke
taken kunnen worden vervuld, of dat daarvoor extra middelen nodig zijn. Aan
het begin van deze kabinetsperiode heeft het kabinet een convenant gesloten
met de VNG over de beschikbaarstelling van extra middelen voor de uitvoering
van het beleidsprogramma. Daarover is overeenstemming bereikt met de VNG.
Op dit moment wordt de begroting van Binnenlandse Zaken in de plenaire zaal
besproken. Eigenlijk hoort dit onderwerp daarbij, maar in het kader van de
eenheid van het kabinetsbeleid zeg ik hier ook graag wat mijn collega’s
daar zullen zeggen. De gemeenten zullen hun taken binnen de budgettaire kaders
moeten vervullen. Als er nieuwe wetgeving is en de vraag onder ogen moet worden
gezien of daar extra middelen voor nodig zijn, vormt deze overweging een deel
van het wetgevingsproces. De budgettaire kaders van het kabinetsbeleid brengen
weer met zich mee dat er niet vanzelf extra geld komt. Het is altijd een kwestie
van schikken en herschikken, hetzij binnen de rijksbegroting, hetzij binnen
de gemeentelijke begroting. Mooier kan ik het niet maken en mooier maken mijn
collega’s in de plenaire zaal het ook niet.Mevrouw Arib (PvdA): Ik heb dit onderwerp
bij de begrotingsbehandeling van Justitie ook uitgebreid aan de orde gesteld.
De cijfers heb ik nu niet paraat, maar het ging er eigenlijk om dat bij de
vaststelling van het budget uitgegaan werd van een aantal van 1000 huisverboden.
Op basis van de proefprojecten die nu draaien is de verwachting dat dit aantal
veel hoger zal zijn. Als dit straks zo blijkt te zijn, ontstaat er dan geen
gedoe over de vraag wie wat betaalt? Ik heb dit bij de begrotingsbehandeling
aan de orde gesteld en hoop dat dit signaal serieus meegenomen zal worden.Minister Hirsch Ballin: Ik dacht dat wij dit
bij de begrotingsbehandeling van Justitie ook al hadden gedaan. Natuurlijk
nemen we dit serieus. De verwachtingen lopen uiteen. Wij zullen uiteraard
de vinger aan de pols houden.De heer Teeven heeft gevraagd naar het onderzoek naar het rapport Huiselijk
geweld en herkomstland. In de brief van 20 december 2007 hebben wij iets
gezegd over de behoefte die mogelijk zal ontstaan aan vervolgonderzoek. Het
landelijk onderzoek is eind 2007 van start gegaan. De resultaten van het landelijk
onderzoek zijn in het najaar van 2009 bekend. De heer Teeven heeft ook gevraagd
naar de kosten van de pilots voor de registratie van de herkomst. Deze bedragen €212 200
voor twee regio’s. Dit is een overschrijding van 29%. Of dit
voor alle regio’s geldt, is op basis van het onderhavige onderzoek niet
te zeggen.De heer Teeven (VVD): Op welke regio’s
heeft dit betrekking?Minister Hirsch Ballin: Op de regio’s
Zuid-Holland-Zuid en Twente.Er is gevraagd of wij op de goede weg zijn en of wij grip hebben op de
situatie. Dit is het geval. Maar er bestaat geen twijfel over dat het een
kwestie van lange adem is. Daarom voeren wij vasthoudend het beschreven beleid
uit.Ik kom op de daderaanpak volgens het Integrated Domestic Abuse Programme.
De oorspronkelijk Engelse daderaanpak wordt vertaald en ontwikkeld ten behoeve
van uitvoering in Nederland. Het wachten is nog op een formele toestemming
van de ontwikkelaars.Mevrouw Van Velzen heeft gevraagd naar strafverzwarende omstandigheden
als er kinderen betrokken zijn. Dit behoort ook tot de omstandigheden waarmee
terdege rekening wordt gehouden. Hierbij kan ook gelden de verhoging van het
strafmaximum voor huiselijk geweld binnen een relatie.Mevrouw Van Velzen heeft ook gevraagd of er voldoende mogelijkheden zijn.
De Wet op belaging bestaat sinds 2000. Inmiddels is er een flink aantal rechtszaken
uit voortgekomen. Het programma Aware heeft het veiligheidsgevoel van de slachtoffers
van stalkers vergroot. Verder heeft zij gevraagd of het huisverbod ook geldt
voor ex-partners. Voor een ex-partner die meer dan incidenteel in de woning
verblijft geldt de wet. Dit is iets anders dan belaging, waar de wetgeving
van 2000 voor geldt.Mevrouw Van Velzen vroeg naar het gebrek aan kennis bij jongeren die naar
de middelbare school gaan. Wij proberen dit onder de aandacht te brengen via
het project Stay in love. Het doel van dit project is het voorkomen van geweld
tussen partners onder jongeren. Het richt zich zowel op potentiële daders
als op potentiële slachtoffers. De doelgroep zijn jongeren van 12 t/m
15 jaar, in het bijzonder op vmbo-niveau.Mevrouw Van Velzen heeft gevraagd welke straf het meest geschikt is ten
aanzien van recidivisten. Dit raakt het onderwerp dat de heer Teeven aansneed.
Wij zullen met de IDAP-methode werken.Er is geld beschikbaar voor 1000 huisverboden in het hele land. Mevrouw
De Pater vroeg hoe wij aan dit aantal zijn gekomen en of dit voldoende is.
Daarop ben ik al ingegaan. Mevrouw De Pater vroeg verder naar de zorgen die
gemeenten uiten. Met voorlichting willen wij de drempel verlagen, bijvoorbeeld
door de Afrikaanse dominee die voorlichting geeft. Deze organisatie heeft
daar ook behoefte aan. Ook agenten kunnen een bijdrage leveren aan het opnemen
van zaken van huiselijk geweld. Het gaat hierbij om een complex delict, van
een totaal andere orde dan simpele vernielingen et cetera. Het delict vergt
meer tijd bij het opnemen van een aangifte.Het is inderdaad mogelijk om de aantallen of de percentages slachtoffers
te onderscheiden naar de vorm van de mishandeling. Ik zal de percentages desgewenst
graag geven in een notitie die in een commissiebrief naar de Kamer zal worden
gestuurd. Ik ben ook bereid om de percentages nu te geven, maar dan moet iedereen
lange tijd meeschrijven. Verder is het zeker onze bedoeling om het melden
op individuele gevallen te verbeteren, ook via de meldcode, waarmee ik mijn
antwoord begon. Hiermee sluit ik mijn aandeel aan de vergadering af.Mevrouw Van Velzen (SP): Vindt de minister
het nog steeds wenselijk dat geldboetes worden uitgedeeld aan daders van huiselijk
geweld?Minister Hirsch Ballin: Een geldboete sec
zal hoogstens in uitzonderlijke gevallen worden opgelegd. Onze fantasie schiet
te kort om te bedenken wat er allemaal aan de orde kan komen en wat een passende
straf is. In een geldboete zit geen behandelingsmoment, terwijl elke goede
vorm van bestraffing ook een preventief effect heeft. De principes van een
goede straf heb ik in de brief van 29 augustus, samen met staatssecretaris
Albayrak geschetst.Mevrouw Van Velzen (SP): Ik stel deze vraag
natuurlijk niet in theoretische zin. Het opleggen van geldboetes gebeurt namelijk
gewoon in de praktijk. Is de minister ervan op de hoogte dat bij huiselijk
geweld, nog voordat dit voorkomt bij de rechter, schikkingen worden aangeboden
die bestaan uit het betalen van een geldboete? Is de minister
het met mij eens dat dit absoluut geen manier is om de dader te confronteren
met zijn daden?Minister Hirsch Ballin: Wij hebben allemaal
de neiging om door de formulering in abstracto van mevrouw Van Velzen haar
gelijk te geven. Er zijn echter situaties denkbaar dat een behandelingstraject
inmiddels in gang is gezet en dat onder dwang, op basis van een solide afspraak
of door een opneming een pleger van huiselijk geweld zich, wellicht zelfs
met gebleken succes, in therapie heeft geplaatst. In zo’n situatie kan
het een passende afdoening zijn om, bijvoorbeeld als het een tijdje heeft
gehangen en de officier van Justitie de situatie heeft gemonitord, de strafzaak
af te sluiten met de constatering: dit is gebeurd intussen; ik heb geen reden
om er verder op door te gaan, maar ik deel nog wel een tik uit. Dit kan gebeuren
in de vorm van zoiets als mevrouw Van Velzen omschreef. In zo’n situatie
is de feitelijke reactie veel meer geweest dan de geldboete, terwijl in formele
zin de strafvorderlijke afronding met een geldboete lijkt te zijn gedaan.
Voor een dergelijke verstandige, praktische benadering door het Openbaar Ministerie
in samenwerking met hulpverlenende instanties, moeten wij ruimte houden.Minister Rouvoet: Voorzitter. Ik denk dat
het goed is om te melden dat dit overleg plaatsvindt op de dag die voor het
eerst gelukkig ook in Nederland is erkend als de Wereld Kinderdag Tegen Geweld.
Ik had het voorrecht om vanmiddag in Amsterdam aanwezig te zijn bij de startmanifestatie
ervan. Met enkele honderden scholieren heb ik het startsein mogen geven voor
een estafettemars tegen kindermishandeling en geweld tegen kinderen. Het is
goed dat deze dag nu ook in Nederland is opgepakt. In heel veel landen is
dit al jaren het geval. Ik ben ook weggegaan met de boodschap dat ik opnieuw
met de Kamer over dit onderwerp zou spreken. Dit is ook nodig, niet omdat
wij door debatten te voeren het probleem oplossen, maar omdat wij scherp moeten
blijven om dit probleem, specifiek de kindermishandeling, aan te pakken en
te bestrijden.In 2007 heb ik het Actieplan aanpak kindermishandeling, Kinderen Veilig
Thuis, aangeboden aan de Kamer. Mevrouw Arib verwees hiernaar als een van
de positieve stappen van het kabinet. Maar zij heeft ook gelijk dat wij er
nog lang niet zijn, zoals ook de minister van Justitie al zei. Er is nog veel
werk te doen. In april 2008 heb ik samen met 35 centrumgemeenten, met provincies
en de grootstedelijke regio’s overeenstemming bereikt over de aanpak
van de kindermishandeling zoals die in het actieplan is opgenomen. Het actieplan
is toen ondertekend. Alle aanwezige bestuurders van centrumgemeenten, provincies
en regio’s hebben zich toen gecommitteerd aan de genoemde aanpak van
kindermishandeling en zich bereid verklaard om kindermishandeling in hun regio
een halt toe te roepen.Ik kan een paar dingen uit het actieplan noemen die wij sindsdien gedaan
hebben. Uiteraard zal ik de Kamer in het voorjaar van 2009 ook een meer formele
voortgangsrapportage sturen. Wij hebben de stuurgroep-Opstelten, onder leiding
van de heer Opstelten ingesteld. Hierin is een brede vertegenwoordiging van
relevante beroepsgroepen en disciplines werkzaam. De stuurgroep is actief
aan de slag gegaan om het proces voortdurend aan te jagen, het tempo erin
te houden en actie te blijven ondernemen. Ik ben er zeer tevreden over. Via
de 35 centrumgemeenten wordt momenteel gewerkt aan de invoering van de regionale
aanpak van kindermishandeling, de bekende RAAK-aanpak. Afgelopen maandag ben
ik samen met de staatssecretaris op een conferentie geweest waar kindermishandeling
en huiselijk geweld gezamenlijk werden behandeld. Tijdens deze conferentie
was de RAAK-aanpak een belangrijk aandachtspunt. De in het actieplan aangekondigde
publiekscampagne gaat nog dit jaar van start. Daarnaast wordt
het strafrecht ingezet. De minister van Justitie heeft hier al over gesproken.
De OM-richtlijn kindermishandeling, waarover wordt gesproken in het actieplan,
zal naar het zich laat aanzien in december van dit jaar gereed zijn.In het actieplan wordt ook de verplichte meldcode genoemd. De Kamer heeft
hier in begin september een brief over gekregen. Daarin werd gemeld dat is
besloten om deze code verplicht stellen. Hierover is al het een en ander gezegd.
De heer Teeven heeft gevraagd waarom er wel een meldcode komt en geen meldplicht.
De minister van Justitie heeft hierover al het nodige gezegd, wat ik onderstreep.
Omdat de heer Teeven verwees naar een aantal cijfers die uit het onderzoek
zouden voortvloeien, is het wel goed om aan te geven wat er precies staat.
Er staat niet dat hulpverleners inmiddels drie keer de meldcode hebben gevolgd.
Letterlijk staat in het onderzoek dat gemiddeld professionals drie meldingen
hebben gedaan. Zo staat het ook in de kabinetsbrief. Het gaat hierbij wel
om duizenden professionals. Ik zou daar niet zuinigjes over spreken. Ik ben
er namelijk erg blij mee dat gemiddeld professionals drie keer de meldcode
hebben gevolgd. Er bestaat hierbij overigens wel een verschil tussen de sectoren
jeugdzorg en welzijn en sport. Dit staat verderop in het onderzoek. In de
jeugdzorg is bijvoorbeeld gemiddeld vier keer de meldcode gevolgd. Bij sportinstellingen
is dit gemiddeld een keer gebeurd. Relevant bij het verschil tussen een meldcode
en een meldplicht is dat uit het onderzoek is gebleken dat professionals die
met kinderen werken en die een meldcode hebben, gemiddeld drie keer vaker
melden dan professionals die geen meldcode tot hun beschikking hebben. Dit
zegt volgens mij ook wat over de werkzaamheid van zo’n meldcode.De heer Teeven (VVD): Ik denk dat wij vanavond
niet de eeuwige discussie tussen onze fractie en deze minister op dit punt
moeten voortzetten, maar de minister moet heel veel investeringen doen om
de meldcode geaccepteerd te krijgen. Gelukkig zijn er veel professionals die
inmiddels de meldcode volgen. Mevrouw Van Velzen is heel tevreden met die
aantallen, wij minder. Alle investeringen die de minister moet plegen, kan
hij in een keer teniet te doen door de code verplicht te stellen. Hij wil
een beetje door de polder in. Dit is een beslissing van zijn kabinet, maar
het kan echt sneller. Bij andere onderwerpen is de minister heel snel met
aanwijzingen en verplichtingen.Minister Rouvoet: Het zou interessant zijn
om aan de heer Teeven een lijstje te vragen met aanwijzingen die ik inmiddels
heb gegeven. Volgens mij kan hij zo’n lijstje niet produceren, maar
daar gaat het niet om. Het gaat niet om de snelheid, maar om de effectiviteit.
Ik heb eerder gezegd dat als onze overtuiging wordt dat een meldplicht zou
werken, wij daartoe heel snel zouden overgaan. Daarom hebben wij juist op
verzoek van de Kamer – ik verwijs naar de motie van de heer Teeven en
mevrouw Arib – onderzoek gedaan in het buitenland. Daaruit bleek dat
een meldplicht een nogal groot aantal nadelen heeft. In de brief in september
heb ik dit uiteengezet. Er is geen enkel bewijs dat een meldplicht in die
landen leidt tot meer hulp en eerdere bescherming voor de mensen om wie het
gaat. Je moet je dus afvragen wat je wilt bereiken. Het gaat hierbij niet
om een dispuut tussen de fractie van de heer Teeven en de minister. Het gaat
het kabinet vooral om de vraag wat werkt en wat helpt om kindermishandeling
aan te pakken. Wij kiezen dus voor de meldcode, niet alleen omdat er voor
een meldplicht geen draagvlak onder professionals zou zijn. De heer Teeven
deed hierover nogal laconiek. Gebrek aan draagvlak zou voor ons ook een belangrijk
argument kunnen zijn. Wij kiezen niet voor de meldplicht omdat deze niet blijkt
te werken. Het heeft veel nadelen om professionals te verplichten dat elke
keer dat zij ook maar het begin van een vermoeden van kindermishandeling hebben,
zij moeten melden. Mensen gaan zich indekken. Dit blijkt uit onderzoek in
het buitenland. Mensen gaan prompt melden, met als gevolg dat
echte risicogevallen ondersneeuwen onder een groot aantal onterechte meldingen.
Dat is het ons niet waard. Wij kiezen voor de verplichte meldcode. Die blijkt
wel te werken. De groepen die er niet mee werken hebben gemeld dat zij er
de voordelen van inzien. Zij zien dat het werkt en vinden het niet acceptabel
dat de meldcode nog niet in alle beroepsgroepen wordt gebruikt.Mevrouw Van Velzen (SP): Ik wil kort reageren
op de heer Teeven, die mij erbij sleepte in zijn argumentatie. In zijn eerste
termijn meldde de heer Teeven dat de meldcode nog maar drie keer opgevolgd
was. Dat was dus verkeerde informatie. Erkent hij nu dat zijn getallen niet
kloppen of geldt het principe van de zuurpruim die nooit tevreden is?De heer Teeven (VVD): Deze kwalificatie laat
ik bij mevrouw Van Velzen, maar de minister heeft terecht gezegd dat het gaat
om drie keer per professional. Dat heeft mevrouw Van Velzen de minister toch
ook horen zeggen?De voorzitter: Wij stoppen deze discussie
en gaan verder met minister Rouvoet.Mevrouw Van Velzen (SP): Ik heb nog één
zin. De heer Teeven baseert zich op de verkeerde informatie. Hij heeft het
onderzoek blijkbaar niet gelezen; ik vraag hem of hij dit erkent.De voorzitter: Volgens mij heeft hij dit inmiddels
op zijn eigen wijze gedaan.Minister Rouvoet: Ik heb het in ieder geval
in de woorden van de heer Teeven beluisterd. Een van de dingen die ik aan
de stuurgroep onder leiding van de heer Opstelten heb gevraagd, is om met
de beroepsgroep in gesprek te blijven over de meldcode en met de brancheorganisaties
en beroepsgroepen te kijken naar het huidige gebruik en naar de aanstaande
verplichte meldcode. Uit de contacten van de stuurgroep-Opstelten blijkt dat
de betrokken partijen voorstander zijn van zo’n verplichte meldcode.
Zij vragen wel terecht mijn aandacht voor een aantal punten, namelijk voor
de randvoorwaarde van wat er gebeurt als je een melding doet. Het AMK moet
de melder wel informeren over wat men ermee gedaan heeft. Doet het AMK dit
niet, dan wordt de drive om de volgende keer weer te melden aanzienlijk minder.
Dit is dus een terecht aandachtspunt.Voor een goed gebruik van de meldcode is het goed om aandacht te besteden
aan bij- en nascholing. Wij zullen daaraan in het vervolgtraject aandacht
schenken. De uitkomsten van deze gespreksronden neem ik mee in het verdere
traject rondom de verplichte meldcode.Er is ook nog een aantal specifiekere vragen gesteld, die ik even bij
langs loop. Mevrouw Arib heeft gevraagd naar de stand van zaken rond de motie-Arib/Teeven
over het melden van seksueel misbruik in instellingen waar de kinderen verblijven.
Mevrouw Arib en Teeven zullen begrijpen dat de uitvoering van deze motie meeloopt
in de ontwikkeling van de verplichte meldcode. Ik kom de heer Teeven tegemoet.
Dit is nou een gebied waar wij wel een meldpunt kennen.De heer Teeven (VVD): Mij moet iets van het
hart. De minister spreekt over een brief die wij niet hebben.Minister Rouvoet: Ik antwoord op een vraag
die mevrouw Arib gesteld heeft.De heer Teeven (VVD): daarover staat dus niets
in de brief die wij morgen krijgen?Minister Rouvoet: Ik geef antwoord op de vraag
die mevrouw Arie ter plekke heeft gesteld, namelijk hoe de stand van zaken
is rond de uitvoering van de motie-Arib/Teeven.De heer Teeven (VVD): Maar wij hebben ook
gehoord dat er een brief aan komt waarvan wij de inhoud niet kennen.Minister Rouvoet: Dat is toch niet relevant
voor het antwoord dat ik nu geef op deze concrete vraag van mevrouw Arib?
Ik zei al dat dit nu een gebied is waarbij wel sprake is van een meldplicht.
Artikel 21 van de Wet op de jeugdzorg bevat de meldplicht voor een beroepskracht
die werkzaam is in een instelling en die over de aanwijzing beschikt dat een
bij die instelling werkzame persoon zich schuldig heeft gemaakt aan kindermishandeling.
Deze beroepskracht dient het bestuur van die instelling onverwijld daarvan
in kennis te stellen. Wij nemen de verdere uitvoering van deze motie mee bij
de implementatie van de meldcode. De verklaring omtrent het gedrag is al wettelijk
verplicht voor een aantal beroepen waarbij men bij de uitoefening regelmatig
in aanraking komt met kinderen, met name wanneer er sprake is van een afhankelijkheidsrelatie.
In ieder geval geldt dit voor het primair en voortgezet onderwijs en voor
de kinderopvang. Voor veel andere sectoren geldt weliswaar geen wettelijke
verplichting, maar zijn er wel afspraken dat de verklaring omtrent het gedrag
wordt aangevraagd. Vaak doen organisaties dit ook uit eigen beweging. Uiteraard
zullen wij de Kamer op de hoogte houden bij de verdere uitvoering.Mevrouw Arib (PvdA): Dat het wettelijk mogelijk
is, weet ik. Ik heb hiertoe zelf een amendement ingediend. Dat was volgens
mij in 2000. Ik vroeg toen om een meldplicht, waarvoor toen ook geen draagvlak
was. De strekking van mijn amendement was dat als seksueel misbruik plaatsvindt
in instellingen, dit gemeld wordt aan de AMK’s. Ik heb geïnformeerd
naar het aantal gevallen van hulpverleners of zorgverleners die zich vergrijpen
aan kinderen, zonder dat deze gemeld zijn bij de AMK’s. Daarom hebben
wij toen een motie ingediend waarin werd opgeroepen tot een aangifteplicht.
Als je de zorg over een kind aan een zorgverlener of kinderdagverblijf toevertrouwt,
moet het kind veilig zijn. Als misbruik wordt gemaakt van een kind moet daarvan
gelijk aangifte worden gedaan. Het gaat hierbij echt om een meldpunt, niet
om een meldcode. Er moet opgetreden worden.Minister Rouvoet: In dit geval is de meldplicht
opgenomen in artikel 21 van de Wet op de jeugdzorg. Mevrouw Arib zegt dat
uit eigen onderzoek is gebleken dat geen enkele melding is gedaan. Ik kan
dit niet bevestigen, maar wil graag nagaan hoe dit zit. Het is moeilijk om
te bekijken wat er de oorzaak van is dat mensen toch niet gebruikmaken van
de meldpunt. Ik wil dit niet gebruiken in de discussie over de effectiviteit
van de meldplicht, maar het is wel een punt van zorg. Het is echt een ander
verschijnsel dan die verschijnselen waarbij de algemene meldplicht geldt.
Ik wil dit graag nagaan en erop terugkomen in tweede termijn of bij de verdere
rapportage over de implementatie van de verplichte meldcode. Dan komen wij
natuurlijk weer in deze sectoren terecht. In samenspraak met de minister van
Justitie zou ik graag de mogelijkheid van een aangifteplicht daarbij betrekken.
Ik kom daar bij de Kamer op terug.Mevrouw Van Velzen heeft gevraagd of de stijging van het aantal meldingen
komt doordat er meer gevallen van mishandeling zijn of doordat mensen meer
en vaker melden. Ik heb mijzelf deze vraag ook wel eens gesteld. Hier zul
je nooit achter kunnen komen. Ik ben al blij dat er meer gemeld wordt. Uit
onderzoek dat ik anderhalf jaar geleden kreeg aangeboden, valt af te leiden
dat kindermishandeling minstens 100 000 keer per jaar voorkomt. Inmiddels
kan dit getal hoger zijn of lager, maar dit zijn de recentste
cijfers. Het aantal meldingen, onderzoeken en adviezen die AMK’s geven,
stijgt in de loop van de jaren. Dat zegt natuurlijk wel iets, namelijk dat
het AMK vaker wordt benaderd. Ik denk dat er een ontwikkeling gaande is in
de meldingen, maar of dit ook betekent dat het aantal gevallen vrij constant
is, terwijl de meldingen toenemen, is heel moeilijk te bepalen. Ik geef mevrouw
Van Velzen even de cijfers van de AMK’s. In 2006 hadden wij nog te maken
met een totaal van een kleine 42 000 adviezen, consulten en onderzoeken
naar aanleiding van meldingen. In 2007 was dit al een kleine 50 000 geworden.
De verwachting is dat de cijfers over 2008 opnieuw een stijging laten zien.
Ik duid dit positief. Dit betekent dat je ergens mee kunt gaan beginnen en
iets kunt doen in die gevallen waarin het vermoeden van kindermishandeling
zodanig is dat een melding is gedaan.Mevrouw Van Velzen vroeg ook aandacht voor de onbekendheid bij leerlingen
met de plek waar zij terecht kunnen met vragen over kindermishandeling en
waar zij een melding kunnen doen. Door de komst van de zorg- en adviesteams
is er in het onderwijs meer aandacht gekomen voor dit soort problemen. Hierdoor
zijn docenten veel meer betrokken bij dit soort problematiek. Verder zijn
onze voorlichtingscampagnes op een breder publiek gericht. Dit geldt ook voor
de nieuwe publiekscampagne die onderweg is. Maar er is ook een aparte benadering
gericht op jongeren. Ik ben het met mevrouw Van Velzen eens dat je jongeren
zelf moet aanspreken en adresseren met dit soort voorlichtingscampagnes. Daarnaast
gaat de meldcode waarover wij spreken ook gelden in het onderwijs. Primair
richt deze code zich op de leerkrachten, maar zij heeft ook een effect op
het klimaat op scholen. Mishandeling wordt bespreekbaar gemaakt, het besef
groeit dat dit onderwerp belangrijk is, net als de bekendheid met de plek
waar je terecht kunt met je vragen of meldingen.Ik was onder de indruk van de manifestatie van vanmiddag op het Museumplein.
Een paar honderd leerlingen was er naartoe gekomen om letterlijk in beweging
te komen tegen kindermishandeling. Dit wordt een jaarlijkse manifestatie.
Volgend jaar wordt zij in Rotterdam georganiseerd. Ik hoop dat er dan nog
meer leerlingen bij zijn, zodat het een uitdijende manifestatie wordt. Dit
stemt mij hoopvol. Het besef groeit dat dit een maatschappelijk probleem is
en niet alleen een probleem voor de 100 000 kinderen en hun gezinnen.
Het is ons probleem.Mevrouw De Pater vroeg mij of bekend is hoe vaak er sprake is van seksueel
geweld tegen kinderen. Wij kunnen dit niet afleiden uit de veroordelingen.
Deze vallen alle onder de noemer kindermishandeling. Wat er achter ligt wordt
niet apart geregistreerd. Bij de AMK’s wordt het wel bijgehouden. Deze
cijfers kan ik wel geven. AMK’s kennen adviezen, consulten en onderzoeken
naar aanleiding van meldingen. In 2007 zijn ongeveer 25 000 adviezen
gegeven. 9,5% daarvan had betrekking op seksueel geweld. Van de 7700
consulten had ruim 15% betrekking op seksueel geweld. Van de 17 000
onderzoeken naar aanleiding van meldingen had 6% betrekking op seksueel
geweld.De voorzitter: Ik heb begrepen dat de staatssecretaris
van VWS toch bij ons mag blijven. Er was enig rumoer ontstaan over dat zij
weer terug zou moeten naar de plenaire zaal.Staatssecretaris Bussemaker: Voorzitter. Ik
ben blij dat ik na mijn verlate aankomst niet eerder weg hoef. Ik twijfel
een beetje. Er is een aantal vragen over de meldcode gesteld. De Kamer heeft
net van de minister van Justitie gehoord dat zij morgen daarover een brief
krijgt. Ik kan de vragen beantwoorden, dit doe ik ook graag, maar ik kan mij
ook voorstellen dat de Kamerleden daaraan geen behoefte hebben en de antwoorden
liever lezen in de brief. Deze brieft bouwt overigens voort op de brief uit
september. Niet alles is in de brief is spiksplinternieuw, maar er staat wel
de voortgang in beschreven die wij maken. Ik kan de vragen ook nu beantwoorden. Ze zijn ook weer niet zo bijzonder dat ze alleen in de brief
beantwoord kunnen worden.De voorzitter: Ik krijg de indruk dat de collega’s
de brief graag zelf willen lezen.Staatssecretaris Bussemaker: Dan stel ik voor
dat ik voor de vragen over de handhaving, de betrokken beroepsgroepen, het
meldrecht en de meldplicht verwijs naar de brief. Dit geldt ook voor het meldpunt
huiselijk geweld.Mevrouw Arib heeft gevraagd hoe ik het advies- en steunpunt huiselijk
geweld ga versterken, hoe ik ze meer ga informeren en welke status ze krijgen.
Ik trek extra middelen uit voor de versterking van de advies- en steunpunten
huiselijk geweld. In totaal is dat 10 mln. structureel vanaf 2009. De
uniformering is een van de speerpunten in de actieverklaring Beschermd en
weerbaar, waarin ik samen met de VNG, de Federatie Opvang, de MOgroep en GGD
Nederland afspraken hebt gemaakt over onze gezamenlijke inzet voor een toekomstbestendig
stelsel van hulp en opvang bij geweld in afhankelijkheidsrelaties. Deze actieverklaring
wordt op dit moment uitgewerkt in een concreet actieplan. Het gaat hierbij
bijvoorbeeld om eenduidige basisfuncties van de advies- en steunpunten, versterking
van de kwaliteit en verdere professionalisering. Dit maakt juist de uniformering
mogelijk. De advies- en steunpunten krijgen in het kader van de wettelijke
verankering van de meldcode ook een wettelijke status als meldpunt.Mevrouw De Pater vroeg hoeveel slachtoffers wij in de periode tussen 2002
en 2008 daadwerkelijk hebben kunnen helpen. Uit contact met de Federatie Opvang
blijkt dat er geen landelijk integraal overzicht beschikbaar is over die periode.
De aanpak van huiselijk geweld is de verantwoordelijkheid van de gemeente.
Omdat de registratie ervan ook een taak van de gemeente is, is het moeilijk
om de gewenste cijfers te krijgen. Opvanginstellingen zijn de laatste jaren
wel druk bezig om de registratie van de opvangplekken beter in kaart te brengen.
De sector is nu zo ver dat verwacht wordt dat in 2009 betrouwbare cijfers
gegeven kunnen worden. Zodra de cijfers bekend zijn, zal ik de Kamer erover
informeren. Overigens zijn in 2008 majeure investeringen gedaan van 17,9 mln.
voor opvang en hulpverlening. Voor opvang is dit bedrag in 2008 2,5 mln. In
2009 zal hiervoor een bedrag van 4,7 mln. beschikbaar zijn. Dit bedrag loopt
op tot 32 mln. Daarvan komen er honderden extra opvangplekken bij.Alle leden hebben gevraagd naar de relatie met de pakketmaatregelen AWBZ.
Ik heb daarover met de Kamercommissie voor VWS intensief gedebatteerd, eerst
in een apart AO en later bij de begrotingsbehandeling. Ik begrijp de zorgen
van de Kamer, ook naar aanleiding van de brief waarin de Federatie Opvang
een aantal zorgen kenbaar heeft gemaakt. Dit getuigt van een grote betrokkenheid
van de federatie. Ik waardeer deze betrokkenheid zeer. Desalniettemin denk
ik dat de zorgen uit de brief voor een deel berusten op misverstanden door
gebrekkige informatie. Voor een deel zijn de zorgen van de Federatie Opvang
echter ook mijn zorgen. De Federatie Opvang betoogt dat 75% van de
vrouwen en kinderen in de vrouwenopvang begeleiding op psychiatrische grondslag
ontvangt en dat deze begeleiding in belangrijke mate geschrapt zal worden.
Wij moeten wel even kijken naar de feiten uit de pakketmaatregelen. Net als
bij andere groepen gaat het CIZ als gevolg van de pakketmaatregelen kijken
naar de ernst van de beperkingen. Het is dus niet zo dat voor een hele categorie,
zeker niet voor de categorie van de maatschappelijke opvang, er een aanspraak
geschrapt zal worden. Het nieuwe van deze maatregelen is dat wij naar de aard
van de beperkingen kijken bij iedereen, los van de groep, of het nu gaat om
ouderen, dementerenden, gehandicapten, psychiatrische patiënten of cliënten
in de maatschappelijke opvang. Het CIZ kijkt op vijf schalen naar de beperkingen
van een cliënt. Er moet straks sprake zijn van een matige
of zware beperking op minimaal een van de volgende vijf terreinen: sociale
redzaamheid, zich bewegen en verplaatsen, probleemgedrag, psychisch functioneren
en geheugen- en oriëntatiestoornissen. Ik kan nog niet precies zeggen
hoe deze maatregel uitwerkt voor deze doelgroep. Wel lijkt de inschatting
van de Federatie Opvang aan de hoge kant, gezien onze inschatting dat 27%
van de mensen begeleiding gaat verliezen als gevolg van de maatregel. Ik heb
de indruk dat de Federatie Opvang al deze getallen bij elkaar opgeteld heeft.
Wanneer er sprake is van een matige of ernstige beperking bij de functiebegeleiding –
meestal zal dit bij de maatschappelijke opvang gaan op basis van de grondslag
psychiatrie, dan heb je begeleiding nodig vanwege psychiatrische beperkingen –
krijgen deze vrouwen gewoon de begeleiding toegekend. Wij schrappen dus niet
voor iedereen de begeleiding. Dat misverstand lees ik wel in de brief. Wanneer
er een behandeling nodig is, zal in veel gevallen de Zorgverzekeringswet in
beeld komen, terwijl behandeling nu nog wel eens met de AWBZ wordt geassocieerd.
In de kern is behandeling echter een taak van de Zorgverzekeringswet. Overigens
kan begeleiding ook een onderdeel zijn van behandeling. Als iemand een lichte
beperking heeft, komt zij principieel niet in aanmerking voor begeleiding
vanuit de AWBZ. Het CIZ heeft wel de mogelijkheid om gemotiveerd af te wijken,
bijvoorbeeld als sprake is van dreigende verwaarlozing of opname in een instelling.
Ik heb meer dan eens gezegd dat ik met de pakketmaatregelen wil voorkomen
dat mensen onbedoeld in een instelling opgenomen moeten worden of dat verwaarlozing
dreigt. Met name de verwaarlozing zou bij deze groep kunnen voorkomen. Het
indicatiesysteem dat het CIZ en de Bureaus Jeugdzorg gaan gebruiken is zo
ontwikkeld en ingericht om de bedoelde effecten van de maatregel voor kwetsbare
groepen te voorkomen. Het is allerminst mijn bedoeling dat mensen tussen wal
en schip komen. Als vrouwen met een beperking het niet zelf of met hulp van
de omgeving kunnen opvangen, zou het kunnen zijn dat de vraag naar voorzieningen
in aanpalende domeinen, bijvoorbeeld de gemeenten, toeneemt. Dat geldt voor
meer groepen. In principe is het een eigen verantwoordelijkheid, maar wij
hebben ingebouwd dat wij niet willen dat mensen onbedoeld in een instelling
komen of verwaarlozen. Wij hebben daarnaast een bedrag van 50 mln. gereserveerd
voor 2009, dat sowieso een overgangsjaar is, en een structureel bedrag van
150 mln. als compensatie voor potentiële gevallen die tussen wal en schip
komen. Maar dan moet men zeer overtuigend kunnen aangeven dat het daartoe
zal leiden. Ik ga hier over binnenkort zelf in gesprek met de Federatie Opvang.
Ik wil precies weten waar volgens haar de schoen wringt. Ik heb net gezegd
dat ik ambitieuze brieven aan de Kamer heb geschreven. Ik heb daar flink wat
extra middelen voor gereserveerd. Het is niet mijn bedoeling en het is ook
niet in mijn belang om met de ene hand extra voorzieningen te treffen en deze
met de andere hand weg te nemen. Dit neemt niet weg dat waar een eigen verantwoordelijkheid
kan gelden, deze in zijn algemeenheid AWBZ-breed zal gelden.Bureau HHM heeft eerder verdiepend onderzoek gedaan naar de pakketmaatregelen.
De Federatie Opvang baseert zich voor een deel op dit onderzoek. HHM gaat
verder verdiepend onderzoek doen. Ik ga de resultaten monitoren. Daar betrek
ik de Federatie Opvang bij. Er komt ook weer een nieuw onderzoek van HHM in
december. Ik ben zelf dus niet zo bang voor negatieve effecten. Ik merk op
dat ik met de Kamer heb afgesproken dat er een gewenningsregeling komt. Dit
betekent dat het CIZ vanaf 1 januari anders gaat indiceren. Bij
bestaande gevallen, mensen die tussen 1 januari en 1 juli geherindiceerd
worden, krijgen een gewenningsperiode van zes maanden. Dit stelt ons in staat
om zicht te krijgen op wat veranderd is en hoe dit opgelost kan worden. Daar
zitten ook organisaties tussen als MEE. Ook gemeenten kunnen een rol spelen.
Mocht uit indicaties blijken dat er cruciale problemen ontstaan in de opvang
van de slachtoffers van huiselijk geweld, dan zijn de eerste gevallen daarvan
al medio januari en december bij mij bekend en kan ik maatregelen
nemen. Ik zou niet willen dat mensen onbedoeld tussen wal en schip vallen.Er bestaat heel verwarring over de doelgroep die op psychosociale grondslag
zorg uit de AWBZ krijgt. Er wordt heel vaak verondersteld dat de hulp aan
deze groep ook verdwijnt. Dit is niet zo. De doelgroep die op de grondslag «psychosociaal»
AWBZ-zorg krijgt, bestaat voor een deel uit cliënten in de maatschappelijke
opvang. Deze zorg wordt per 1 januari overgeheveld naar de gemeenten.
Zij krijgen daarbij ook de middelen. Er kan wel weer gediscussieerd worden
over het bedrag. Naar mijn idee is het bedrag redelijk, maar volgens sommige
gemeenten is niet alles meegerekend. Dat zoeken wij nu nog uit. Wij hebben
dit besluit al eerder, een jaar geleden, genomen. Al een jaar lang is de samenwerking
tussen gemeenten en VWS buitengewoon goed. Gemeenten hebben ook in het kader
van de Wmo al een heel belangrijke rol bij de maatschappelijke opvang. Het
is dus niet zo dat wij daarbij iets heel anders of iets heel nieuws doen.
Gemeenten zijn erover geïnformeerd. Ik ben ook direct in gesprek met
de gemeenten om dit te doen. Afgelopen maandag heb ik twee regionale bijeenkomsten
met wethouders gehad voor Midden- en Zuid-Nederland. Aanstaande maandag volgt
een bijeenkomst voor Noord-Nederland. Gemeenten worden hierdoor direct, zonder
tussenkomst, geïnformeerd over wat gebeurt. Hun vragen worden beantwoord.
Veel vragen over de vrouwenopvang komen daarbij ook terug. Ik probeer die
zorgen waar ik kan weg te nemen door duidelijke informatie te geven. Waar
zorgen blijven, zal ik monitoren. Mocht ik signalen krijgen dat zich echt
problemen voordoen, zal ik terstond bekijken hoe wij deze kunnen oplossen.Mevrouw Van Velzen (SP): Ik ben blij dat de
staatssecretaris gaat praten met de Federatie Opvang. Ik hoop dat zij daarvan
verslag gaat doen, zodat ik kan zien of er daadwerkelijk misverstanden zijn.
Van dit verslag kunnen wij gebruikmaken bij de tweede termijn, die vast wel
uitgesteld gaat worden. Ik krijg graag een nadere duiding van de staatssecretaris
over haar uitspraak dat zij nog niet kan zeggen hoe deze maatregel precies
uitwerkt. Tegelijkertijd is het besluit al genomen en gaat het met een overgangstermijn
in. Voor nieuwe gevallen gaat het al per 1 januari in. Hoe kan de staatssecretaris
dit uitvoeren als zij zelf nog niet weet wat de effecten dan zijn? De staatssecretaris
herhaalt dat een bepaalde groep eigen verantwoordelijkheid zou moeten nemen
en moeten rondkijken in de omgeving. Vrouwen die het slachtoffer zijn van
huiselijk geweld kunnen toch niet ook nog eens in de huiselijke omgeving of
in de kringen daaromheen zoeken naar opvang voor zichzelf? Ik hoop dat ik
de staatssecretaris verkeerd begrijp, maar zij is het toch met mij eens dat
dit juist voor de doelgroep waarover wij het vandaag hebben, helemaal geen
geschikte oplossing is?De heer Teeven (VVD): Als ik goed geïnformeerd
ben, maar dat kan de staatssecretaris bepalen, heeft de staatssecretaris bij
de behandeling van de begroting van VWS aangegeven dat het nieuwe systeem
geen nadelige gevolgen zou hebben voor de opvang. Wij zijn er blij mee dat
zij met de Federatie Opvang gaat spreken. In tweede termijn zullen wij horen
wat dit heeft opgeleverd.Staatssecretaris Bussemaker: Bij de behandeling
van de begroting van VWS heb ik precies gezegd wat ik nu ook zeg. Het is niet
mijn bedoeling om de kabinetsafspraken over huiselijk geweld in de waagschaal
te stellen. Bij dit soort maatregelen kun je nooit vooraf de uitwerking op
microniveau, voor elk individu, presenteren. Dit heeft alles te maken met
de keus die wij gemaakt hebben. Wij gaan geen categorieën uitsluiten,
maar gaan kijken naar de aard van de beperkingen. Iemand in de vrouwenopvang
met zware of matige beperkingen houdt recht op AWBZ-zorg. Maar
in ogenschouw moet worden genomen dat iemand dit misschien zelf kan regelen
door een sociaal netwerk. Dit hoeft niet per se het huiselijke netwerk te
zijn of de partner. Ook met familieondersteuning of mantelzorgondersteuning
houden wij rekening. Je dient er dus ook bij dit soort situaties rekening
mee te houden of mensen op anderen kunnen terugvallen. Dit maakt onderdeel
uit van de individuele benadering. Ik ben graag bereid om de Kamer te informeren
na mijn gesprek met de Federatie Opvang. Wellicht betrek ik daarbij nieuwe
gegevens van HHM, die ook in december komen. Ik heb er niet zo’n behoefte
aan om de Kamer elke week drie brieven te sturen, telkens over onderdelen
van de AWBZ-pakketmaatregelen.De heer Teeven (VVD): Het hoeven niet drie
brieven te zijn. Met één brief van deze drie bewindslieden die
op tijd komt zijn wij al heel tevreden.Staatssecretaris Bussemaker: De Kamer krijgt
een brief van mij over de vragen die gesteld zijn over de pakketmaatregelen
AWBZ. Van ons drieën krijgt de Kamer een brief over de meldcode. Dit
gebeurt terstond, kan ik wel zeggen. Als de Kamer eerst mijn gesprek met de
Federatie Opvang wil afwachten, moet zij weer heel lang wachten op de brief
over de meldcode. Ik denk niet dat de Kamer dit wil, maar dat zij de brief
over de meldcode zo snel mogelijk wil hebben. Het lijkt mij ook goed dat ik
de vragen die nog leven over de pakketmaatregelen betrek bij andere toezeggingen,
die ik de Kamer al bij eerdere debatten over de pakketmaatregelen heb gedaan.Mevrouw Van Velzen heeft gevraagd of het klopt dat ik vind dat slachtoffers
van huiselijk geweld op eigen kracht moeten vertrouwen. Nee, dat heb ik nooit
gezegd, althans, laat ik voorzichtig zijn, ik heb het nooit bedoeld te zeggen.
Mocht deze uitspraak ooit genoteerd zijn, dan is dit of verkeerd begrepen
of een slip of the tongue van mij geweest. Ik vind wel dat slachtoffers gestimuleerd
moeten worden om weer op eigen benen te gaan staan. Je moet de eigen kracht
dus bevorderen. Daarom heet mijn nota niet alleen «Beschermd»,
maar «Beschermd en weerbaar». Daarmee bedoel ik de weerbaarheid
te stimuleren die mensen misschien eerder niet hadden. Ik verzet mij ook tegen
onnodige, langdurige afhankelijkheidsrelaties. Dat heb ik ook bij de debatten
over de AWBZ gedaan. Deze afhankelijkheid kan niet alleen bestaan ten opzichte
van partners, maar ook van professionals, ook in de AWBZ. De AWBZ moet dus
hiertoe dienen dat waar het kan, mensen zo snel mogelijk weer de regie over
eigen leven te geven, binnen een sociale context en een sociaal netwerk. Ik
zie in de zorg veel te vaak dat de verantwoordelijkheden worden overgenomen
in plaats van dat mensen geleerd wordt de verantwoordelijkheden zelf te dragen,
waardoor de vrijheid in het leven weer mogelijk wordt.Mevrouw Arib heeft gevraagd naar de Chinese gemeenschap en naar Afrikaanse
gezinnen. Deze gemeenschappen zouden zo gesloten zijn dat huiselijk geweld
nauwelijks bespreekbaar is. De gemeenten zijn allereerst verantwoordelijk
om hulp bij huiselijk geweld toegankelijk te maken. In steden met een grote
Chinese gemeenschap of bepaalde Afrikaanse gemeenschappen is daarvoor specifiek
maatschappelijk werk. Deze aandacht voor diversiteit is ook een belangrijk
onderwerp voor de advies- en steunpunten, de Federatie Opvang, de MOgroep
en GGD Nederland. Zij zetten zich in voor een gezamenlijke ontwikkeling en
implementatie van de uniforme capaciteits- en kwaliteitsnormen. Daarbij is
diversiteit een belangrijk aandachtspunt. Ook in het verbeterplan voor de
vrouwenopvang wordt dit thema meegenomen. Overigens financiert VWS in het
kader van deskundigheidsbevordering van vrijwilligers een plan van het Inspraakorgaan
Chinezen om vrijwilligers te scholen om onderwerpen zoals huiselijk geweld
bespreekbaar te maken.Mevrouw Arib (PvdA): Ik heb in een eerder
debat aandacht gevraagd voor het rapport van het Verwey-Jonker Instituut over
de kwaliteit van de opvang en de hulpverlening, met name aan allochtone vrouwen.
Ik vind dit heel belangrijk. Wij hebben het nu over AWBZ. Voor allochtone
vrouwen is ggz ontoegankelijk. Zij zijn allang blij dat goede, kwalitatieve
zorg wordt geboden. Ik zou daar graag meer over willen weten. In een eerder
debat is het ook aan de orde geweest. Toen was ik ook benieuwd naar de wijze
waarop wordt toegezien dat binnen de opvang goede hulp wordt geboden. Voor
de zorg hebben wij de Inspectie voor de Gezondheidszorg, maar wie ziet toe
op de kwaliteit van de opvang en de zorg bij dit soort voorzieningen?Er komt extra geld beschikbaar. Het is heel goed dat dit gebeurt, maar
ik heb gemerkt dat bij een aantal praktijkgevallen van huiselijk geweld, onder
andere bij een achtergelaten vrouw, het bijna onmogelijk was om een plek te
vinden. Uiteindelijk is een crisisopvang gevonden. Door steunpunten in Marokko,
waar met achtergelaten vrouwen wordt gewerkt, kan die vrouw eindelijk weg.
Maar als die vrouw hier is, is het heel moeilijk om haar onder te brengen.
Hoe wordt het geld precies verdeeld? Komt dit terecht waar dit hoort te komen
en komt het ten goede aan met name extra plekken en extra crisisplaatsen?Staatssecretaris Bussemaker: Het rapport van
het Verwey-Jonker Instituut heeft ten grondslag gelegen aan het kwaliteitsprogramma
dat wij nu ontwikkelen. Dit rapport, Maat en baat van de vrouwenopvang, is
de aanleiding geweest om met de Federatie Opvang over het verbeterprogramma
te praten. Daarbij komt ook de kwaliteit aan de orde. De formele verantwoordelijkheid
voor de kwaliteit ligt natuurlijk bij de gemeente. Ik stel voor dat ik dit
thema meeneem bij de voortgangsrapportage over Beschermd en weerbaar, die
de Kamer begin volgend jaar krijgt. Dit geldt ook voor de tweede vraag van
mevrouw Arib. Ik moet dit echt even uitzoeken. Als mevrouw Arib het goed vindt,
neem ik dit mee bij de schriftelijke ronde.Mevrouw Arib heeft gevraagd of de hulpverlening wel genoeg aandacht besteedt
aan signalen van geweld bij zwangere vrouwen. Dit is een van de thema’s
die meegenomen worden bij de acties ter verbetering van de versterking van
de advies- en steunpunten. Deze zijn ook onderdeel van het verbeterplan voor
vrouwenopvang dat ik net noemde. Wij bekijken of wij dit kunnen meenemen in
het professionaliseringstraject, ook in het kader van de meldcode. Overigens
is in Engeland ook onderzocht hoe je vrouwen kunt stimuleren eerder melding
te doen van huiselijk geweld.Mevrouw Arib heeft verder vragen gesteld over het probleem van seksueel
geweld in relatie tot voorlichting. De aanpak van seksueel geweld is een belangrijk
thema. Seksueel geweld in huiselijke kring valt onder de definitie van huiselijk
geweld en wordt ook al meegenomen in Beschermd en weerbaar en bij de meldcodes.
Ik ben mij er zeer van bewust dat seksueel geweld niet alleen achter de voordeur
plaatsvindt. Het is belangrijk om daarover goede voorlichting te geven. Voorlichting
over seksueel geweld moet natuurlijk onderscheiden worden van voorlichting
over seksuele vorming. Ik vind het van belang dat de preventie van seksueel
geweld breed onderdeel is van mijn beleid op seksuele vorming. Daarover wordt
heel voorlichting gegeven. Recent heeft de Kamer kunnen horen dat daarvoor
extra middelen worden uitgetrokken. Bij seksuele voorlichting gaat het met
name om gezondheidsbevordering bij jongeren, met bijzondere aandacht voor
soa en ongewenste zwangerschappen. Een nieuw thema, dat daaraan is toegevoegd,
is seksuele dwang en weerbaarheid. Seksualiteit moet nog altijd plaatsvinden
met instemming van beide partners. Als iemand «nee» zegt, moet
dit ook zo begrepen worden. Wij kunnen dit niet voldoende benadrukken. Wij
stimuleren aan de ene kant met lespakketten op basis- en middelbare scholen
de seksuele vorming. GGD’s zijn daar ook bij betrokken, ook om lespakketten te maken. Het doel hiervan is feitelijke informatie te
geven. Wij doen dit samen met de Rutgers Nisso Groep en Soa Aids Nederland.
Wij doen dit door de campagne over veilig vrijen. Deze geeft basisinformatie
over seksuele voorlichting. Het thema seksuele weerbaarheid is daaraan als
nieuw thema toegevoegd. Daarnaast heb ik specifiek voor seksueel geweld subsidie
verleend aan MOVISIE voor een conferentie en een partnership. De conferentie
zal in januari plaatsvinden en gaat specifiek over seksueel geweld buiten
de voordeur. MOVISIE gaat ook een partnership opzetten op het gebied van seksueel
geweld. Op die manier komen alle partijen bij elkaar die op het terrein van
preventie en hulpverlening iets moeten doen. Ik zou eerst even willen afwachten
wat er uitkomt. Er lopen immers al diverse trajecten, die goed op elkaar moeten
worden afgestemd. Op basis daarvan kunnen wij bekijken of meer nodig is. Naar
mijn idee hebben wij samenhang gebracht in het pakket van enerzijds seksuele
voorlichting en anderzijds weerbaarheid. Waar het misgaat, worden zeer ongewenste
toestanden aangepakt.De voorzitter: Wij hadden al schriftelijk
en non-verbaal aan elkaar duidelijk gemaakt dat wij in ieder geval de brief
die de minister van Justitie heeft aangekondigd willen lezen voordat wij aan
de tweede termijn beginnen. De minister heeft ons ook nog toegezegd dat hij
een brief stuurt met conclusies over de wenselijkheid van een Wet huiselijk
geweld. De minister voor Jeugd en Gezin heeft voorts toegezegd om in het voorjaar
van 2009 de voortgangsrapportage Aanpak Kindermishandeling naar de Kamer te
sturen. De staatssecretaris zal zodra de cijfers over de omvang van de hulpverlening
bekend zijn, ze naar de Kamer sturen. Zij gaat ook nog met de gemeenten spreken.
De staatssecretaris informeert de Kamer verder in januari 2009 over de uitkomst
van het gesprek met de Federatie Opvang. Tot slot neemt de staatssecretaris
in de voortgangsrapportage Beschermd en weerbaar in het voorjaar van 2009
het onderwerp van achtergelaten allochtone vrouwen mee.Dit zijn behoorlijk wat toezeggingen. Ik denk dat wij ons als Kamer erover
moeten verstaan welke ingelost moeten zijn voordat wij de tweede termijn van
het debat voeren.Mevrouw Van Velzen (SP): Ik heb nog een vraag
aan de staatssecretaris. Bij het gesprek met de Federatie Opvang gaat het
met name over de geplande bezuinigingen per 1 januari 2009. Mijn vriendelijk
verzoek aan de staatssecretaris is dus om dit gesprek nog ruim voor het kerstreces
te voeren, zodat de brief onze kant kan opkomen. Wat mij betreft hoeft het
geen heel lange tweede termijn te worden. Het liefst houd ik deze ook gewoon
vóór het kerstreces.Staatssecretaris Bussemaker: Voor zover ik
weet, is dit gesprek begin december gepland. Ik hoop dat het kan doorgaan.
Het gebeurt wel eens dat het vervalt en uitgesteld wordt. Ik moet even bekijken
welke andere toezeggingen ik de Kamer nog heb gedaan in het kader van de AWBZ-maatregelen,
maar ik zeg de Kamer toe dat ik zo snel mogelijk na het gesprek, maar in ieder
geval voor het kerstreces een brief naar de Kamer zal sturen, waar in ieder
geval dit onderwerp in wordt meegenomen.De voorzitter: Het onderwerp AWBZ moet volgens
mij in het juiste kader behandeld worden. Wij zullen doen wat in ons vermogen
ligt om het gesprek met de Federatie Opvang te laten doorgaan en de staatssecretaris
niet naar de Kamer te roepen. Maar goed, wij zijn nu maar met vier Kamerleden.Vanmiddag hebben wij in de procedurevergadering geconstateerd dat het
nog wel lastig kan worden om de tweede termijn in december te laten plaatsvinden,
zeker als wij de drie bewindspersonen erbij willen hebben.Mevrouw Van Velzen (SP): Wij moeten hierop
zeker terugkomen. Wat mij betreft hoeft het algemeen overleg niet met alle
drie bewindspersonen te zijn, maar daar kunnen wij snel een procedure over
afspreken.De voorzitter: Dit doen wij inderdaad tijdens
een procedurevergadering. Ik sluit de vergadering.De voorzitter van de vaste commissie voor Justitie,De Pater-van der MeerDe voorzitter van de vaste commissie voor Volksgezondheid, Welzijn
en Sport,SmeetsDe voorzitter van de algemene commissie voor Jeugd en Gezin,HeijnenAdjunct-griffier van de vaste commissie voor Justitie,Van DoornXNoot1Samenstelling:Leden: Van de Camp (CDA), De Wit (SP), Van der Staaij (SGP), Kamp (VVD),
Arib (PvdA), ondervoorzitter, De Pater-van der Meer (CDA), voorzitter, Çörüz
(CDA), Joldersma (CDA), Gerkens (SP), Van Velzen (SP), Van Vroonhoven-Kok
(CDA), Azough (GroenLinks), Timmer (PvdA), Griffith (VVD), Teeven (VVD), Verdonk
(Verdonk), De Roon (PVV), Pechtold (D66), Heerts (PvdA), Thieme (PvdD), Kuiken
(PvdA), Leijten (SP), Bouwmeester (PvdA), Van Toorenburg (CDA) en Anker (ChristenUnie).Plv. leden: Sterk (CDA), Langkamp (SP), Van der Vlies (SGP), Weekers (VVD),
Smeets (PvdA), Aasted-Madsen-van Stiphout (CDA), Jager (CDA), Jonker (CDA),
Roemer (SP), Jan de Vries (CDA), Halsema (GroenLinks), Dijsselbloem (PvdA),
Dezentjé Hamming-Bluemink (VVD), Van Miltenburg (VVD), Zijlstra (VVD),
Fritsma (PVV), Koşer Kaya (D66), Gill’ard (PvdA), Ouwehand (PvdD),
Spekman (PvdA), Bouchibti (PvdA), Van Haersma Buma (CDA) en Slob (ChristenUnie).XNoot2Samenstelling:Leden: Van der Vlies (SGP), Kant (SP), Snijder-Hazelhoff (VVD), Ferrier
(CDA), ondervoorzitter, Joldersma (CDA), Jan de Vries (CDA), Smeets (PvdA),
voorzitter, Van Miltenburg (VVD), Schippers (VVD), Smilde (CDA), Koşer
Kaya (D66), Willemse-van der Ploeg (CDA), Van der Veen (PvdA), Schermers (CDA),
Van Gerven (SP), Wolbert (PvdA), Heerts (PvdA), Zijlstra (VVD), Ouwehand (PvdD),
Agema (PVV), Leijten (SP), Bouwmeester (PvdA), Wiegman-van Meppelen Scheppink
(ChristenUnie) en Sap (GroenLinks).Plv. leden: Van der Staaij (SGP), Van Velzen (SP), Neppérus (VVD),
Atsma (CDA), Aasted-Madsen-van Stiphout (CDA), Ormel (CDA), Van Dijken (PvdA),
Verdonk (Verdonk), Dezentjé Hamming-Bluemink (VVD), Vietsch (CDA),
Van der Ham (D66), Uitslag (CDA), Gill’ard (PvdA), Omtzigt (CDA), Langkamp
(SP), Vermeij (PvdA), Arib (PvdA), Kamp (VVD), Thieme (PvdD), Bosma (PVV),
Luijben (SP), Tichelaar (PvdA), Ortega-Martijn (ChristenUnie), Halsema (GroenLinks)
en De Wit (SP).XNoot3Samenstelling:Leden: Van der Vlies (SGP), Çörüz (CDA), Tichelaar (PvdA),
Gerkens (SP), ondervoorzitter, Sterk (CDA), Van Miltenburg (VVD), Van Dijken
(PvdA), Dezentjé Hamming-Bluemink (VVD), Aasted-Madsen-van Stiphout
(CDA), Koşer Kaya (D66), Jonker (CDA), Teeven (VVD), Wolbert (PvdA),
Voordewind (ChristenUnie), Zijlstra (VVD), Bouchibti (PvdA), Langkamp (SP),
Ouwehand (PvdD), Agema (BVV), Leijten (SP), Dibi (GroenLinks), Heijnen (PvdA),
voorzitter, Van Toorenburg (CDA) en Uitslag (CDA).Plv. leden: Omtzigt (CDA), Heerts (PvdA), Kant (SP), Blanksma-van den
Heuvel (CDA), Van der Burg (VVD), Eijsink (PvdA), Biskop (CDA), Van der Ham
(D66), De Pater-van der Meer (CDA), Verdonk (Verdonk), Bouwmeester (PvdA),
Wiegman-van Meppelen Scheppink (ChristenUnie), Schippers (VVD), Timmer (PvdA),
Gesthuizen (SP), Bosma (PVV), De Wit (SP), Azough (GroenLinks), Arib (PvdA),
Jan de Vries (CDA), Jan Jacob van Dijk (CDA) en Karabulut (SP). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-28345-73.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl