Wandelbeleid; Brief ter voorbereiding van het AO in tweede termijn
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-06 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 29892, nr. 6

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

13-10-2005

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2005-2006

29892 nr. 6

07-10-2005

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamDoel van deze briefWandelen over boerenlandWandelen langs oevers«Rijkswaterstaat heeft laten weten geen prioriteit
te geven aan het onderhoud van deze inspectiepaden. Voor het functioneren
van het Julianakanaal zelf is de staat van onderhoud van de inspectiepaden
geen probleem. (...) De zeer slechte gedeelten van de inspectiepaden zijn
afgesloten voor recreatief medegebruik. En verder betekent «meewerken
aan recreatief medegebruik »voor mij niet dat ik de kosten betaal voor
maatregelen die nodig zijn voor het recreatief medegebruik van de inspectiepaden
(bijvoorbeeld in de vorm van wandel-en fietspaden over de oevers). Als de
betreffende decentrale overheden van mening zijn dat de schouwpaden vanuit
recreatief oogpunt van groot belang zijn, verwacht ik van hen ook dat zij
bereid zijn tot financiering van de maatregelen die nodig zijn voor deze recreatieve
functie van de inspectiepaden.»Spoorwegovergangen«ProRail wacht met de invulling [van de uitkomsten
van kamerdebatten] altijd op de interpretatie die door de medewerkers
van de Minister aan de uitkomsten van een debat en de genomen besluiten worden
gegeven. Zo heeft de motie Duyvendak, op verzoek van de Minister van V&W,
pas invulling gekregen toen e.e.a. was verhelderd in de tweede nota Railveiligheid.»Versnippering door (rijks)infrastructuurPubliekrechtelijke openbaarheid van padenNoodzaak van meer rijksverantwoordelijkheid
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 29892Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 29 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
29 892Wandelbeleidnr. 6BRIEF VAN HET LID DUYVENDAKAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 7 oktober 2005Op 23 juni jl. vond de eerste termijn plaats van een Algemeen Overleg
over wandelen, naar aanleiding van mijn initiatiefnota «Wandeloffensief»
(29 892, nrs. 1 en 3). De aanwezige fracties deelden mijn standpunt dat
de wandelaar in de knel zit en meer beweegruimte nodig heeft. De toenemende
populariteit van het wandelen wringt met de toenemende druk die andere ruimtelijke
ontwikkelingen – groei van het snelverkeer, aanleg van bedrijventerreinen –
uitoefenen op de open ruimte en op wandelpaden. Ter illustratie hiervan werd
door meerdere fracties het Pieterpad genoemd: ondanks de planologische bescherming
die het Pieterpad, net als andere lange-afstandswandelpaden, op papier1 geniet, blijkt in de praktijk toch steeds het Pieterpad
te moeten wijken voor snelwegen en bedrijventerreinen, in plaats van andersom.
Voor de kleinere wandelpaden en «ommetjes», die het moeten doen
met de bescherming van de slecht gehandhaafde wegenwet, geldt dit natuurlijk
nog in sterkere mate.Tot mijn vreugde werd mijn voorstel om meer wandelmogelijkheden te creëren
over boerenland en langs waterwegen, enthousiast ontvangen. Er was brede steun
voor het idee dat waterschappen veel meer werk zouden moeten maken van recreatief
medegebruik van oeverpaden, waarbij het natuurlijk gaat om de recreatief interessante
oeverpaden (en de meeste oeverpaden zijn dat) en niet om een generieke openstelling.Op 16 september jl. stuurden de minister van Verkeer en Waterstaat
en de minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit een schriftelijke
reactie op de eerste termijn van de Kamer. Opvallend in de brief is dat het
op 23 juni getoonde enthousiasme van de bewindslieden helaas weer lijkt
te zijn weggeëbt. Ik kom hier verderop in deze brief nog op terug.Doel van deze briefMiddels deze brief wil ik u graag een aantal overwegingen meegeven voor
de tweede termijn. Ik ga achtereenvolgens in op de thema's:– wandelen over boerenland– wandelen langs oevers – spoorwegovergangen– versnippering door (rijks)infrastructuur– publiekrechtelijke openbaarheid van paden– noodzaak van meer rijksverantwoordelijkheidWandelen over boerenlandIk ben blij met de toezegging van minister Veerman op 23 juni jl.
om de rijksvergoeding voor wandelpaden over boerenland te vertienvoudigen.
Mijns inziens gaat dit echter nog niet ver genoeg. De bedoelde subsidieregeling
beperkt zich namelijk tot de «officiële» lange-afstandswandelpaden
(LAW's). De subsidieregeling zou mijns inziens ook open moeten staan
voor kleinere wandelroutes over één of meer percelen. Hiermee
worden lokale initiatieven voor wandelrecreatie beloond. Zoals ik ook al aangaf
in mijn brief van 15 april 2005 (29 892 nr. 3) bestaat er juist
een groot tekort aan wandelmogelijkheden over kleinere afstanden. De beperking
tot LAW-paden betekent ook dat de zwakste schakel de doorslag geeft: één
boer die niet meedoet, blokkeert voor een hele rij buren de toegang tot de
subsidieregeling.De suggestie van een aantal fracties om wandelen op te nemen in de pakketten
van Agrarisch Natuurbeheer, juich ik toe.Wandelen langs oeversIn hun brief van 16 september geven de bewindslieden er bij de waterschappen «op
aan te zullen dringen waar mogelijk oeverpaden open te stellen». Dit
is mijns inziens veel te vrijblijvend. De praktijk leert dat waterschappen,
een enkel waterschap uitgezonderd, recreatief medegebruik niet als taak zien
en daar geen middelen (hoe beperkt ook) voor willen vrijmaken. Erop aandringen
dat ze het toch doen, zal hier weinig in veranderen, omdat het de huidige
belemmeringen niet wegneemt.Het is voor mij overigens geen discussiepunt dat niet alle oeverpaden
zich lenen voor recreatief medegebruik. Ik ben dan ook geen voorstander van
een generieke openstelling. Maar het is wél nodig dat de minister van
V&W concrete afspraken maakt met de Waterschappen over de openstelling
van die paden die zich wel lenen voor recreatief medegebruik. En bij een taakstelling
horen ook middelen. Waar de huidige middelen van de waterschappen niet toereikend
zijn, zouden de provincies en kaderwetgebieden bij moeten springen door een
deel van de BDU-gelden die ze van het rijk krijgen, door te mogen sluizen
naar de waterschappen voor aanleg en onderhoud van wandelpaden.In de brief van 16 september staat ook dat het V&W in principe
altijd meewerkt aan recreatief medegebruik van oevers langs rijksvaarwegen,
tenzij er redenen zijn waarom dat niet mogelijk of wenselijk is. Deze medewerking
blijkt in de praktijk helaas niet veel voor te stellen. Het bestaat er slechts
uit dat Rijkswaterstaat toestaat dat ánderen het recreatief medegebruik
mogelijk maken, zoalshet antwoord van de minister van V&W op mijn vragen
over het afsluiten van het schouwpad langs het Julianakanaal in Limburg1... dat tot dat moment deel uitmaakte van de landelijke
fietsroute LF3 (Maasroute) – treffend illustreert:«Rijkswaterstaat heeft laten weten geen prioriteit
te geven aan het onderhoud van deze inspectiepaden. Voor het functioneren
van het Julianakanaal zelf is de staat van onderhoud van de inspectiepaden
geen probleem. (...) De zeer slechte gedeelten van de inspectiepaden zijn
afgesloten voor recreatief medegebruik. En verder betekent «meewerken
aan recreatief medegebruik »voor mij niet dat ik de kosten betaal voor
maatregelen die nodig zijn voor het recreatief medegebruik van de inspectiepaden
(bijvoorbeeld in de vorm van wandel-en fietspaden over de oevers). Als de
betreffende decentrale overheden van mening zijn dat de schouwpaden vanuit
recreatief oogpunt van groot belang zijn, verwacht ik van hen ook dat zij
bereid zijn tot financiering van de maatregelen die nodig zijn voor deze recreatieve
functie van de inspectiepaden.»Naar mijn mening zou een meer proactieve houding van het rijk waar het
gaat om recreatief medegebruik van oevers langs rijkswaterwegen, niet misstaan.
Als het Rijk er zelf geen geld voor uit wil trekken – wat ik betreur –
zouden de decentrale overheden tenminste de BDU-gelden moeten kunnen aanwenden
voor aanleg en onderhoud van deze wandel (en fiets-)paden. Dit mogen de decentrale
overheden nu alleen als het gaat om utilitair gebruik.SpoorwegovergangenHet beleid met de spoorwegovergangen blijft helaas een geval apart. Tijdens
een Algemeen overleg op 20 april 2005 overhandigde de Minister de Kamer
een lijst met 32 overgangen die een selectieve openstelling voor wandelaars/fietsers
hebben of krijgen. Elke gespaarde overgang is er één, maar op
een totaal van honderden gesloten en te sluiten overwegen is 32 onbetwistbaar
een erg laag aantal. In de periode 2001–2003 – waarin volgens
de minister 121 spoorwegovergangen zijn gesloten en volgens het Wandelplatform
204 – zijn maar drie overgangen selectief gesloten. Selectieve sluiting
is dus maar bij enkele procenten van de overgangen aan de orde. Dit zouden
er veel meer moeten zijn. Het aantal nog te sluiten overwegen is overigens
een veelvoud van het aantal sluitingen in de periode 2001–2003: het
Wandelplatform komt tot meer dan 400 voorgenomen sluitingen. Het is zeer wenselijk
dat er duidelijkheid komt over deze plannen. Het is mij bekend dat de GroenLinks-fractie
tot nu toe vergeefs heeft verzocht om een lijst met alle voorgenomen sluitingen.
Het is zeer wenselijk dat deze lijst alsnog beschikbaar komt, opdat over het
vraagstuk van de selectieve sluiting een zinnig openbaar debat gevoerd kan
worden.In de brief van 16 september zwaaien de ministers ProRail lof toe
met de woorden: «ProRail maakt telkens een goede afweging». Dit
is mijns inziens zeer onterecht, want in de uitvoering van het overwegenbeleid
treden nog steeds grote problemen op. ProRail heeft de nieuwe beleidsuitgangspunten
van «proportionaliteit» en «maatwerk» nog steeds niet
echt geïncorporeerd. Als voorbeeld noem ik de voorgenomen sluiting van
de overgang Cromvoirtsepad in Vught en de Isabellalaan in Den Bosch. Beide
overgangen zijn beveiligd met spoorbomen (AHOB) en hebben een grote recreatieve
betekenis: de Isabellalaan in Den Bosch maakt onderdeel uit van de LAW-route
Pelgrimspad en het Cromvoirtsepad in Vught is volgens het Wandelplatform een
essentiële schakel in het westelijk uitloopgebied van Vught. Desalniettemin
stuurt ProRail aan op sluiting.Ook bij de overgang Neerveldsweg in Echt/Susteren blijft ProRail een ramkoers
volgen: ondanks dat deze overweg geen ongevalsgeschiedenis heeft, is afgesloten
voor gemotoriseerd verkeer en een grote recreatieve betekenis heeft, blijft
ProRail op het standpunt dat deze overweg zeer gevaarlijk is en dus dicht
moet 1. Een risicoanalyse heeft niet plaatsgevonden.
In antwoord op mijn kamervragen over de spoorwegovergang Neerveldsweg in Echt-Susteren2 wekt de minister de suggestie dat de gemeente sluiting
aan zichzelf te danken heeft, omdat de gemeenteraad in 2000 (dus nog vóór
het nieuwe railveiligheidsbeleid van kracht was) zou hebben ingestemd met
sluiting. Dat is echter maar de helft van het verhaal: de gemeenteraad
heeft destijds ingestemd met sluiting onder de voorwaarde dat er ter plekke
een ongelijkvloerse kruising zou terugkomen.De eigengereide opstelling van ProRail begint een opvallende constante
te worden. De minister van Verkeer en Waterstaat lijkt een veel te gunstig
beeld te hebben van het aanpassingsvermogen van ProRail. In een recente brief
van ProRail aan de afdeling Vught van de Fietsersbond1 staat bijvoorbeeld letterlijk:«ProRail wacht met de invulling [van de uitkomsten
van kamerdebatten] altijd op de interpretatie die door de medewerkers
van de Minister aan de uitkomsten van een debat en de genomen besluiten worden
gegeven. Zo heeft de motie Duyvendak, op verzoek van de Minister van V&W,
pas invulling gekregen toen e.e.a. was verhelderd in de tweede nota Railveiligheid.»ProRail heeft dus niet – zoals de minister de Kamer heeft bezworen
tijdens een Algemeen Overleg op 18 mei 2004 – haar beleid aangepast
zodra de motie Duyvendak/Hofstra was aangenomen.Ook geeft ProRail in deze brief aan dat instandhoudingskosten van spoorwegovergangen
wel degelijk een rol spelen bij de besluitvorming over sluiting, ondanks dat
de minister dit heeft ontkend. Mij lijkt het raadzaam dat de minister bij
ProRail meer de vinger aan de pols houdt.Versnippering door (rijks)infrastructuurMinister Peijs zei in de NOVA-uitzending van 25 juli over wandelen
dat ik «een punt» heb als het gaat om versnippering. In de Nota
Mobiliteit staat hierover echter slechts de volgende «bezweringsformule»:«alle beheerders van wegen hebben medeverantwoordelijkheid
voor het zoveel mogelijk in standhouden van kruisende routes voor fiets- en
wandelverkeer».Dit zal naar mijn verwachting onherroepelijk leiden tot meningsverschillen
over de vraag wat «zo mogelijk» inhoudt. De formulering biedt
geen houvast. Ik zou willen voorstellen om in plaats hiervan een duidelijk «nee,
tenzij-principe» te laten gelden, waarbij wegbeheerders de keuze om
een kruisende wandelof fietsroute te laten verdwijnen uitgebreid moeten motiveren.
In principe dienen kosten van kruisende wandel- en fietsroutes deel uit te
maken van het projectbudget.Ik hoop dat de Kamer zich bij de behandeling van de Nota Mobiliteit in
deze richting wil uitspreken.Publiekrechtelijke openbaarheid van padenIn de brief van 16 september geven de ministers aan niet in te willen
gaan op mijn voorstellen over de Wegenwet, om advisering van de commissie
van advies CAW (naar verwachting medio 2006) niet te doorkruisen. Ik wil de
Kamer als overweging meegeven om wel nu al de kameruitspraak te doen dat blijvende
publiekrechtelijke openbaarheid van paden randvoorwaarde is voor aanpassing
of intrekking van de Wegenwet, dan wel bij een nieuwe juridische regeling.
Het is niet ongebruikelijk dat de Kamer een uitspraak doet, lopende de werkzaamheden
van een commissie. Denk aan de motie Hofstra/Dijksma over de kilomterheffing
ten tijde van de werkzaamheden van de commissie-Nouwen. Noodzaak van meer rijksverantwoordelijkheidIk ben erg teleurgesteld over de afhoudende reactie van de regering waar
het gaat om een rijksverantwoordelijkheid voor het wandelen. Uit de brief
van 16 september blijkt eens te meer dat de ministers géén
rijkstaak zien, behoudens voor de LAW-paden («Het initiatief voor en
de financiering van de aanleg van recreatieve voorzieningen liggen bij de
decentrale overheden.») Overigens is ook de taakopvatting met betrekking
tot de LAW-paden beperkter dan het zich tijdens het algemeen overleg van 23 juni
liet aanzien: in de brief van 16 september staat dat maar voor 30 van
de 80 geïnventariseerde knelpunten in het Pieterpad een rijksverantwoordelijkheid
bestaat. Daarmee lijkt de «omhelzing» van het Pieterpad door de
bewindslieden op 23 juni vooral een symbolische daad te zijn geweest.Rijksverantwoordelijkheid voor LAW-paden betekent in mijn visie verantwoordelijkheid
voor het oplossen van álle knelpunten. Uit het feit dat zich zoveel
knelpunten voordoen, zou bovendien de les moeten worden getrokken dat de planologische
bescherming van de LAW-paden (nog) niet goed is geregeld.In de brief van 16 september zeggen de ministers het toe te juichen
wanneer de gezamenlijke provincies het initiatief zouden nemen voor de verbetering
van de recreatieve toegankelijkheid van het platteland. Dat is veel te vrijblijvend.
Iemand moet de regie voeren, en wat ligt meer voor de hand dan dat de rijksoverheid
dit doet? Dat betekent uiteraard niet dat de uitvoering ook door de rijksoverheid
gebeurt. De taakverdeling tussen de verschillende overheden moet haar beslag
krijgen in een bestuursakkoord.Dat de lagere overheden wandelpaden moeten bekostigen uit het Investeringsbudget
Landelijk Gebied (ILG) is volstrekt onvoldoende en miskent dat wandelen meer
is dan alleen recreatie. Mijns inziens zouden de BDU-gelden aangewend moeten
mogen worden voor alle paden, recreatief of utilitair. De Zeeweg van Haarlem
naar Zandvoort, om maar een voorbeeld te noemen, zou niet bestaan als bij
autowegen een even strikte definitie werd gehanteerd voor utilitair en recreatief
gebruik. Overigens vallen de kosten van wandelpaden volledig in het niet bij
de kosten die voor andere infrastructuur gemaakt moeten worden, dus de aanslag
op het BDU-budget zal beperkt zijn. Ik hoop van harte op een Kameruitspraak
hierover.DuyvendakXNoot1Structuurschema Groene Ruimte.XNoot1Vergaderjaar 2004–2005, Aanhangsel van de Handelingen 2157.XNoot1In het overleg dat op 5 oktober plaatsvond tussen de gemeente Echt-Susteren,
ProRail en Stichting De Groene Sporenwolf. Dit gesprek vond plaats op instigatie
van de minister van Verkeer en Waterstaat, nadat ik kamervragen had gesteld
over deze zaak.XNoot2In antwoord op mijn kamervragen over de overgang Neerveldsweg (vergaderjaar
2004–2005, Aanhangsel van de Handelingen 2224).XNoot1Brief d.d. 12 augustus 2005, kenmerk Prorail/IPRP/AS/0048, van de
Programma Manager Verkeersbeheersing & Veiligheid aan de Fietsersbond
onderafdeling Vught. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-29892-6.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl