Wijziging Vreemdelingenwet 2000 i.v.m. richtlijn 2003/109/EG status langdurig ingezeten onderdanen van derde landen; Memorie van antwoord
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-05 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 20062007-30567, nr. C

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum ontvangst

14-11-2006

Eerste Kamer der Staten-Generaal

2006-2007

30567 nr. C

13-11-2006

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. Leges2. Informatieverstrekking3. Gelijke behandeling4. Inburgering5. ImplementatieOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 30567Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 21 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
30 567Wijziging van de Vreemdelingenwet 2000 ter implementatie van de richtlijn
nr. 2003/109/EG van de Raad van de Europese Unie van 25 november 2003
betreffende de status van langdurig ingezeten onderdanen van derde landen
(PbEU 2004, L16)CMEMORIE VAN ANTWOORDOntvangen 13 november 2006Met belangstelling heb ik kennis genomen van de vragen en opmerkingen
van de leden van de PvdA-fractie van de Vaste Commissie voor Justitie in het
voorlopig verslag. Graag voldoe ik aan hun verzoek het wetsvoorstel op een
aantal onderdelen nader te verhelderen. Het zou mij verheugen als de plenaire
behandeling van dit wetsvoorstel, onder voorbehoud van de afronding van de
schriftelijke voorbereiding, tezamen met het wetsvoorstel inburgering (30 308)
op 21 november 2006 zou kunnen plaatsvinden.1. LegesHet heffen van leges ter afdoening van een aanvraag om toekenning van
de Europese status van langdurig ingezetene acht ik niet in strijd met de
richtlijn en evenmin anderszins onrechtmatig, zo antwoord ik de leden van
de PvdA-fractie. De richtlijn bevat immers geen verbod op legesheffing en
evenmin is in de richtlijn een kader gesteld waarbinnen de legesheffing beperkt
zou moeten blijven.De richtlijn bevat met name ook geen bepaling die vergelijkbaar is met
artikel 25, tweede lid, van de richtlijn 2004/38/EG (PbEU 2004, L 158 en L
229) betreffende het recht van vrij verkeer en verblijf op het grondgebied
van de lidstaten van burgers van de Unie en hun familieleden, inhoudende dat
documenten, zoals de verblijfskaart, kosteloos worden verstrekt of tegen een
bedrag dat het voor de afgifte van soortgelijke documenten van eigen onderdanen
verlangde bedrag niet te boven gaat.Anders dan de leden van de PvdA-fractie menen, is voor het heffen van
leges ter afdoening van een aanvraag tot het verlenen, verlengen of wijzigen
van een verblijfsvergunning regulier geen grondslag in de richtlijn vereist.
Bij gebreke daarvan berust immers de bevoegdheid tot legesheffing bij de lidstaten.
Wel is een grondslag vereist in de nationale wetgeving. Artikel 3.34g Voorschrift
Vreemdelingen 2000, op basis waarvan legesheffing plaatsvindt ter zake van
de afdoening van de aanvraag tot het verlenen van de verblijfsvergunning,
bedoeld in artikel 20 Vreemdelingenwet 2000 – en daarmee de toekenning
van de Europese status van langdurig ingezetene – vindt zijn grondslag
in artikel 24, tweede lid, van de Vreemdelingenwet 2000. Ook de legesheffing
ter zake van de afdoening van de aanvraag tot het verlenen van
een verblijfsvergunning regulier voor bepaalde tijd voor arbeid, al dan niet
in loondienst, studie of als economisch niet-actieve is daarop gebaseerd (artikel
3.34, tweede lid, Voorschrift Vreemdelingen 2000).Bij het vorenstaande verdient de aandacht dat ook richtlijn 2003/86/EG
(PbEU 2003, L 251/12) betreffende het recht op gezinshereniging geen verbod
bevat op het heffen van leges ter afdoening van een aanvraag, noch ook een
kader voor de legesheffing. De bevoegdheid tot legesheffing voor verblijfsvergunningen
voor onderdanen van derde landen, die niet vallen onder de werkingssfeer van
richtlijn 2004/38/EG, is derhalve in Europees verband niet of nauwelijks geharmoniseerd
en blijft daarom voorbehouden aan de lidstaten.Wel is een – zeer ruim – kader ter zake van de legesheffing
opgenomen in artikel 20 juncto artikel 6, eerste lid, onder e, van de latere
richtlijn 2004/114/EG (PbEU 2004, L 375/12) betreffende de voorwaarden voor
toelating van onderdanen van derde landen met het oog op studie, scholierenuitwisseling,
stage en vrijwilligerswerk, te weten: de lidstaten kunnen van de aanvragers
verlangen leges te betalen voor de behandeling van aanvragen in overeenstemming
met deze richtlijn, respectievelijk: de aanvrager levert, indien de lidstaat
dat verlangt, bewijs dat hij of zij de leges voor behandeling van de aanvraag
heeft betaald.De nog weer latere richtlijn 2005/71/EG (PbEU 2005, L 289/15) betreffende
een specifieke procedure voor de toelating van onderdanen van derde landen
met het oog op wetenschappelijk onderzoek bevat evenmin een kader voor de
legesheffing, terwijl in de considerans van de richtlijn in overweging 21
is opgenomen dat de lidstaten het recht hebben de aanvragers kosten aan te
rekenen voor de behandeling van aanvragen voor verblijfstitels.Ook daaruit valt af te leiden dat de bevoegdheid tot het heffen van leges
ter afdoening van een aanvraag een bevoegdheid is die berust bij de lidstaten,
met uitzondering van de reglementering ervan in artikel 25 van de richtlijn
2004/38/EG, die hier niet aan de orde is.Ik ga er daarom vanuit dat het Hof van Justitie van de Europese Unie de
door Nederland toegepaste en toe te passen legesheffingen zal accepteren.De legesheffing vindt in het kader van de richtlijn in ieder geval zijn
begrenzing waar de leges zodanig hoog zouden worden vastgesteld dat daardoor
ieder nuttig effect aan de richtlijn en met name ook de rechten van de justitiabelen
zou worden ontnomen of de uitoefening daarvan onnodig moeilijk zou worden
gemaakt.Daarvan is in de Nederlandse situatie geen sprake. De toepasselijke Nederlandse
legestarieven zijn immers gerelateerd aan de behandelkosten van de aanvraag
en zijn voorts recentelijk nog tot stand gekomen in het kader van het «legeshuis»,
dat onder meer op 30 maart 2005 in een algemeen overleg is besproken
met de Tweede Kamer der Staten-Generaal (Brief van 28 mei 2004, Kamerstukken
II 2003–2004, 29 200 VI, nr. 165).Het wetsvoorstel verenigt de Europese status met de Nederlandse verblijfsvergunning
regulier voor onbepaalde tijd. Als gevolg daarvan is er in de Nederlandse
situatie geen sprake van invoering van een nieuwe, separate verblijfsvergunning
en geldt de legesbepaling van artikel 3.34g, eerste lid, Voorschrift Vreemdelingen
2000, ongeacht of de aanvrager toekenning van de Europese status wenst dan
wel uitsluitend de op Nederlandse criteria te verlenen verblijfsvergunning
regulier voor onbepaalde tijd. De vreemdeling dient immers een
aanvraag in tot het verlenen van de verblijfsvergunning, bedoeld in artikel
20 van de Vreemdelingenwet 2000. De Europese verblijfsvergunning voor langdurig
ingezetenen is derhalve geen geheel andere verblijfsvergunning dan de huidige
Nederlandse verblijfsvergunning regulier voor onbepaalde tijd.Indien de vreemdeling reeds houder is van een verblijfsvergunning regulier
voor onbepaalde tijd en hij toekenning van de Europese status wenst, dient
hij in het voorgestelde stelsel van de Vreemdelingenwet 2000 een aanvraag
in tot het wijzigen van de verblijfsvergunning, bedoeld in artikel 20. Deze
omstandigheid maakt voor de toepassing van artikel 3.34g Voorschrift Vreemdelingen
2000 geen verschil. De aanvraag strekt immers tot het verlenen van dezelfde
verblijfsvergunning, met slechts één verschil, te weten: de
aantekening EG-langdurig ingezetene, die hem – onder voorwaarden –
het recht geeft op vestiging in andere lidstaten. In dat geval ligt het in
de rede dat de vreemdeling ter afdoening van zijn aanvraag opnieuw leges betaalt.
Aan de behandeling van de nieuwe aanvraag zijn immers kosten van onderzoek
naar de inwilligbaarheid van de aanvraag verbonden, ook in geval de aanvrager
reeds houder is van een op nationale gronden verleende verblijfsvergunning
regulier voor onbepaalde tijd.2. InformatieverstrekkingIn antwoord op de vraag van de leden van de PvdA-fractie of de regering
bereid is om alle houders van Nederlandse verblijfsvergunningen voor onbepaalde
tijd regulier te wijzen op de mogelijkheid om de EG-verblijfsvergunning voor
langdurig ingezetenen aan te vragen kan ik u meedelen dat die houders vier
maanden voor van het vernieuwingsmoment van hun verblijfsdocument schriftelijk
wordt meegedeeld dat zij wijziging van de verblijfsvergunning regulier voor
onbepaalde tijd kunnen aanvragen. Voorts zullen de aanvragers van de verblijfsvergunning
regulier voor onbepaalde tijd conform artikel 7, tweede lid, derde alinea,
van de richtlijn bij de beslissing op de aanvraag worden geïnformeerd
over de rechten en plichten die uit de richtlijn voortvloeien. Ook zal op
de IND-site aandacht worden gegeven aan de implementatie van de richtlijn,
wanneer die feitelijk wordt gerealiseerd.3. Gelijke behandelingIk onderschat de bepalingen van de richtlijn inzake gelijke behandeling
geenszins, zo antwoord ik de leden van de PvdA-fractie, maar vind wel dat
ze in een juist perspectief moeten worden gezien.De gelijke behandeling geschiedt ingevolge artikel 11, eerste lid, onder
d, van de richtlijn onder andere op het gebied van de sociale zekerheid, sociale
bijstand en sociale bescherming zoals gedefinieerd in de nationale wetgeving,
zo antwoord ik de leden van de PvdA-fractie. Artikel 11 van de richtlijn en
ook artikel 21 ervan, beperkt de gelijke behandeling immers tot de in artikel
11, eerste lid, vermelde gebieden en laat uitdrukkelijk aan de lidstaten de
bevoegdheid om ook op een aantal van de daar aangegeven gebieden beperkingen
aan te brengen op het recht op gelijke behandeling dan wel die behandeling
te reguleren (artikel 11, tweede, derde en vierde lid, van de richtlijn).Artikel 11, eerste lid, van de richtlijn verplicht er met name ook niet
toe over te gaan tot gelijke behandeling op alle denkbare andere gebieden.
Dat vindt zijn bevestiging in artikel 11, vijfde lid, tweede alinea, van de
richtlijn, waarin is bepaald dat de lidstaten ook mogen besluiten tot gelijke
behandeling op niet door het eerste lid bestreken gebieden.Voorts wordt de gelijke behandeling van de langdurig ingezetene met betrekking tot voorzieningen, verstrekkingen en uitkeringen al gewaarborgd
doordat de status van langdurig ingezetene wordt verenigd met de verblijfsvergunning
regulier voor onbepaalde tijd.Zoals reeds uiteengezet in het nader rapport (Kamerstukken II 2005/06,
30 567, nr. 4, p. 10) en de nota naar aanleiding van het verslag
(Kamerstukken II 2005/06, 30 567, nr. 8, paragraaf 3.2.2.8,
pp. 27 en 28) heeft een door de Raad van State bedoelde doorlichting van de
Nederlandse wetgeving plaatsgevonden in het kader van de Koppelingswet van
1998 en vervolgens bij de invoeringswet van de Vreemdelingenwet 2000, alsmede
bij het opstellen van de implementatiewetgeving en is daarbij niet gebleken
dat nog (meer) wetsbepalingen moe(s)ten worden aangepast. Ook in het kader
van de onderhandelingen over de richtlijn is daarvan niet gebleken. Met name
is in het kader van die onderhandelingen en de implementatie van de richtlijn
aandacht besteed aan meer bedoeld artikel 11 van de richtlijn. Daarom vind
ik geen aanleiding over te gaan tot doorlichting van de gehele Nederlandse wetgeving.4. InburgeringHet voornemen om het slagen voor een Nederlandse inburgeringtest als voorwaarde
te stellen voor de afgifte van een EG-verblijfsvergunning aan een derdelander
die meer dan tien jaar verblijft in de EU is niet strijdig met het systeem
van de richtlijn en past daarin perfect, zo antwoord ik de leden van de PvdA-fractie.
Ingevolge artikel 23 van de richtlijn kent de lidstaat de langdurig ingezetene
immers op verzoek de in artikel 7 bedoelde status toe met inachtneming van
de artikelen 3, 4, 5 en 6. Artikel 5, tweede lid, van de richtlijn bepaalt
dat de lidstaten mogen eisen dat onderdanen van derde landen voldoen aan integratievoorwaarden
overeenkomstig het nationaal recht en daarvan is hier sprake.5. ImplementatieAnders dan de leden van de PvdA-fractie menen, heb ik niet op p.p. 8–11
van de nota naar aanleiding van het verslag melding gemaakt van een voorlopige
implementatie van de richtlijn door ambtelijk overleg. Wel heb ik vermeld
dat er ambtelijk overleggen hebben plaatsgevonden over de implementatie waarbij
de Immigratie- en Naturalisatiedienst terzake is geïnstrueerd. Ware wel
sprake geweest van implementatie van de richtlijn door middel van ambtelijke
overleggen, zou de richtlijn, anders dan aangegeven in het advies van de Raad
van State, het nader rapport, de memorie van toelichting en de nota naar aanleiding
van het verslag, op dit punt tijdig zijn geïmplementeerd, hetgeen helaas
niet het geval is.Ik heb in januari 2006 onvoldoende aanleiding gezien voor het uitvaardigen
van een beleidsregel, omdat nog van de veronderstelling werd uitgegaan dat
het aantal aanvragen laag zou zijn. Het aantal aanvragen bleek echter aanmerkelijk
te zijn.Daarom heb ik op 25 september 2006 een Tijdelijke regeling vastgesteld
waarin alle aspecten van de Richtlijn zijn meegenomen, waaronder ook de verlenings-
en intrekkingsgronden.Ik verwacht niet dat er onderdanen van derde landen zullen zijn die schade
hebben geleden als gevolg van de niet-tijdige implementatie, maar mochten
die er toch blijken te zijn, dan zullen eventuele verzoeken om schadevergoeding
die verband houden met de niet-tijdige implementatie uiteraard worden behandeld.De Minister voor Vreemdelingenzaken en Integratie,M. C. F. Verdonk 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-20062007-30567-C.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl