Beleidsplan Crisisbeheersing 2004-2007; Verslag algemeen overleg van 14 september 2005, onder meer over evaluatie oefening Bonfire
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-06 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 29668, nr. 7

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

23-11-2005

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2005-2006

29668 nr. 7

17-11-2005

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamVragen en opmerkingen uit de commissieHet antwoord van de ministerNadere gedachtewisselingOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 29668Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 45 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
29 668Beleidsplan Crisisbeheersing 2004–200726 956Beleidsnota Rampenbestrijding 2000–2004nr. 7VERSLAG VAN EEN ALGEMEEN OVERLEGVastgesteld 17 november 2005De vaste commissie voor Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties1 heeft op 14 september 2005 overleg gevoerd met minister
Remkes van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties over:– de brief d.d. 24 juni 2005 inzake evaluatie
oefening Bonfire «Op de grens van werkelijkheid». (29 668);– de brief d.d. 28 juni 2005 met de eindrapportage
Actieprogramma Bewust Veiliger (26 956, nr. 36).Van dit overleg brengt de commissie bijgaand beknopt verslag uit. Vragen en opmerkingen uit de commissieMevrouw Van Heteren (PvdA) zegt dat zij in
haar inbreng zal ingaan op de bevindingen van het COT (Instituut voor Veiligheids-
en Crisismanagement) en de commentaren daarop, maar vooral ook op de context
waarin deze discussie wordt gevoerd. Het COT heeft de grootschalige nationale
crisisbeheersingsoefening geëvalueerd en heeft een aantal leermomenten
benoemd die deze oefening heeft opgeleverd. In het verleden is vaak aangedrongen
op grootschalige oefeningen, omdat keer op keer wordt geconstateerd dat Nederland
eigenlijk niet klaar is voor grootschalige rampen. Deze oefening heeft een
aantal spanningsvelden blootgelegd.Een voorbeeld daarvan is de spanning tussen de veiligheidsbeleving van
de hulpverleners en de mensen die in de oefening als slachtoffer werden aangemerkt.
Een ander voorbeeld is de spanning tussen de coördinatiemechanismen en
besluitvormingsstructuur voor terroristische dreiging en de mechanismen en
structuren voor reguliere crisisbesluitvorming. Het COT constateert verder
dat de crisiscommunicatie niet zo goed verliep, ondanks het feit dat er nu
een Expertisecentrum Risico- en Crisiscommunicatie (ERC) in oprichting is,
en ook dat het Nationaal Coördinatie Centrum (NCC) onvoldoende functioneerde.
De minister gaat hier in zijn brief ook op in en vermeldt daarin welke aanbevelingen
hij heeft overgenomen.Deze oefening vond plaats in de context van een discussie over de vraag
op welk niveau de bescherming van de veiligheid, het voorkomen van en het
reageren op grootschalige rampen bestuurlijk het beste kan worden gewaarborgd.
Vorige week zijn er berichten uitgelekt dat in de discussie over de politieregio’s
een beweging in de richting van nationalisering gaande is. De politieregio
vormt de kernstructuur van de veiligheidsregio’s. In dit overleg wordt
gesproken over de wetgeving die beoogt het stelsel van veiligheidsregio’s
verder in te vullen en over oefeningen waarin die veiligheidsregio’s
een centraal thema zijn. Daarom vraagt mevrouw Van Heteren of de minister
hier zijn licht over wil laten schijnen. Zij herinnert aan de schriftelijke
vragen die zij samen met de heer Straub heeft gesteld en vraagt de minister
daar nu op te antwoorden.Uit de oefening doemt het beeld op dat Nederland niet helemaal klaar is
voor een grootschalige ramp. De vraag is nu of er meer nadruk moet worden
gelegd op een centralistische commandostructuur of dat er juist moet worden
gekozen voor afstemming op decentraal niveau. De evaluatie wijst op dit punt
een aantal flinke pijnpunten aan.De balans tussen de structuur voor terroristische dreigingen en voor reguliere
crisisbesluitvorming is een thema dat de afgelopen maanden vaker in de Kamer
aan de orde gesteld. Een goede lokale training met een snelle mogelijkheid
voor opschaling zou zoden aan de dijk zetten. Tijdens de oefening Bonfire
is opnieuw gebleken dat het schortte aan goede afstemming tussen centraal
en decentraal niveau. De minister lijkt nu te pleiten voor verdere centralisering.
Kan hij zijn keuze toelichten?De minister gaat in zijn brief kort in op de crisiscommunicatie. Welke
afspraken zijn er gemaakt om hierin verbetering te brengen?Tijdens een eerder overleg is gesproken over de invulling van de veiligheidsregio’s
en is de motie-Cornielje aangenomen. De minister heeft gezegd dat hij andere
ideeën heeft, gebaseerd op de evaluaties van de oefening Bonfire en de
oefening in Borsele. Uit de stukken kan niet worden opgemaakt welke punten
hem tot die overweging brengen. Wil hij die nu naar voren brengen?De heer Van Schijndel (VVD) vindt het belangrijk
dat de crisisbeheersing in Nederland op orde is bij de huidige dreiging van
een terreuraanslag. Uit de evaluatie komt echter het beeld naar voren dat
dit nu nog niet het geval is. Uit deze eerste grootschalige oefening kunnen
veel lessen worden getrokken. Met welke frequentie zullen dergelijke oefeningen
in de toekomst worden herhaald? Daarnaast zouden er ook kleinschaliger oefeningen
per dienst kunnen worden gehouden. Gebeurt dit al of is er al een voornemen
om dit te doen? Hoe kan een eventuele oefenmoeheid worden voorkomen?Wat is er bekend van de crisisbeheersing in andere landen, met name landen
die op dit terrein ervaring hebben zoals Engeland en Spanje? Kan Nederland
zijn voordeel doen met de ervaringen die daar zijn opgedaan met crisisbeheersing
en terreurbestrijding?Uit het rapport blijkt dat er tijdens een crisissituatie op onderdelen
goed wordt samengewerkt tussen de betrokken hulpdiensten, maar de formele
besluitvormingsstructuur met het NCC als knooppunt functioneert gebrekkig.
Dit is een ernstige constatering. Hoe kan het functioneren van het NCC worden
verbeterd? Het is onacceptabel dat het NCC niet tijdig over de juiste informatie
kon beschikken en daardoor ook de andere betrokken bestuurlijk verantwoordelijken
niet adequaat kon informeren.De hulpverleners werden opgehouden tot de tweede bom onklaar was gemaakt.
Hoe denkt de minister hierover? De heer Van Schijndel gaat ervan uit dat een
deel van de hulpverleners al kort na een ontploffing opdracht zou kunnen krijgen
om hulp te verlenen. Het is immers vrijwel onmogelijk om alle risico’s
uit te sluiten.Uit de evaluatie blijkt ook dat sommige betrokkenen niet goed hebben gefunctioneerd.
Wat gebeurt er met deze constatering? Is de minister bereid om stappen te
nemen tegen mensen die niet op hun taak berekend blijken te zijn of niet goed
functioneren? De communicatie naar de bevolking verloopt mede via de media. Van die
kant zijn er terecht klachten geuit over de informatievoorziening. Het voorkomen
van onnodige paniek is natuurlijk belangrijk, maar op dit punt is verbetering
dringend gewenst. Hoe kan die worden bereikt? Sommige media hadden het gevoel
dat zij van het kastje naar de muur werden gestuurd; zij werden van de rampenstaf
Amsterdam verwezen naar het coördinatiecentrum in Den Haag en er was
geen duidelijke communicatiestrategie ter plaatse.In krantenberichten wordt geconstateerd dat Nederland niet berekend is
op rampen met meer dan 200 slachtoffers. Wil de minister hierop ingaan?De heer Van Schijndel komt tot de conclusie dat er vaker moet worden geoefend,
zowel grootschalig als meer frequent kleinschalig, en dat de crisisbeheersing
nog op behoorlijk wat punten moet worden verbeterd.De heer Van der Staaij (SGP) meent dat de
oefening Bonfire het nut van regelmatige oefening op grote schaal heeft aangetoond.
Het is voor alle betrokkenen nuttig om hun vaardigheden op peil te houden.
Daarnaast komen uit zo’n oefening nog al wat leerpunten naar voren.
De minister schrijft dat er een goede prestatie is geleverd, maar ook dat
de oefening niet als een test mag worden gezien. De bedoeling van zo’n
oefening is vooral om vast te stellen wat er kan worden geleerd en wat er
beter kan. Dit neemt niet weg dat de vraag opkomt wat de conclusie zou zijn
als dit geen oefening zou zijn geweest. Wat zou zijn kwalificatie zijn geweest
als dit een werkelijke ramp zou zijn geweest? Zou hij het dan nog steeds een
goede prestatie vinden?Het beleid is terecht gericht op een zo spoedig mogelijke verspreiding
en implementatie van de aandachtspunten die voortvloeien uit de oefening.
Zo wordt opgemerkt dat aan de afstemming tussen de verschillende overheden
in de praktijk minder mensen te pas komen dan volgens de boekjes het geval
zou moeten zijn. Er bleek vooral contact te zijn tussen sleutelfiguren onderling.
Moet hieruit niet worden afgeleid dat het betere soms de vijand van het goede
is? Misschien zijn er wel te veel mensen en instanties betrokken bij de aanpak?De aansluiting van de besluitvormingsstructuur van crisisbeheersing en
terrorismebestrijding heeft tot verwarring geleid. Op een gegeven ogenblik
bleek er toch een soort natuurlijke neiging te ontstaan om het Nationaal Handboek
Crisisbesluitvorming te volgen. Welke consequenties worden er verbonden aan
die gesignaleerde verwarring en het gevaar dat besluitvormingsstructuren niet
helemaal op elkaar aansluiten?Het dilemma tussen de veiligheid van de hulpverleners en het redden van
de slachtoffers wordt nauwelijks oplosbaar genoemd. Misschien moet hierbij
ook worden vastgesteld dat een oefening de werkelijkheid moeilijk kan nabootsen.
Als er echte gewonden en slachtoffers zijn, zullen de hulpverleners zich misschien
niet laten afschrikken door de vrees voor hun eigen veiligheid. Dit neemt
niet weg dat het onverantwoord lang lijkt om slachtoffers drie uur te laten
wachten voordat de hulpverlening in gang wordt gezet. Wat wordt er op dit
punt ondernomen?De minister is van mening dat een oefening in de twee jaar wel voldoende
is. De heer Van der Staaij denkt dat er toch met een hogere frequentie moet
worden geoefend, wellicht ook wat kleinschaliger. De bestaande dreigingen
en de leerpunten die nu zijn vastgesteld, rechtvaardigen toch een hogere frequentie.
In die oefeningen zou de internationale component een grotere rol moeten spelen
en zou de rol van de provincie beter moeten worden uitgewerkt.In het overleg over de veiligheidsregio’s motiveerde de minister
zijn standpunt over de doorzettingsmacht onder meer met een verwijzing naar
de gehouden oefeningen. De evaluaties daarvan waren toen nog niet beschikbaar.
Wil hij daar nu nog op terugkomen?Op pagina 18 van de Observatierapportage wordt gesteld dat er voor de
provinciale overheid door verschillende omstandigheden in deze oefeningfeitelijk geen rol in de coördinatie van de besluitvorming was
weggelegd. Vanuit de onderkenning hiervan tijdens de oefening is er bewust
geen gebruik gemaakt van haar centraliserende bevoegdheid bij de coördinatie
van de rampenbestrijding. Wil de minister hierop ingaan?Tot slot merkt de heer Van der Staaij op dat hij kan instemmen met het
voorstel om geen voortgangsrapportages meer uit te brengen over het Actieprogramma
Bewust Veiliger. Dit is nu ingebed in allerlei initiatieven en daar wordt
de Kamer voldoende over geïnformeerd.Ook de heer Van Bochove (CDA) gaat akkoord
met het stopzetten van de rapportage over het Actieprogramma Bewust Veiliger.Hij herinnert aan de motie over de veiligheidsregio’s die de Kamer
eerder heeft aangenomen. Hoe koppelt de minister die motie aan zijn argumentatie?
In de discussie over de voortzettingsmacht verwees hij naar stukken, maar
die worden in zijn brief niet genoemd.De minister schrijft dat er met de oefening Bonfire een goede prestatie
is neergezet; anderen zeggen dat het een grote chaos was. De beeldvorming
was in ieder geval niet positief wat niet zo vreemd is als mensen drie uur
moeten wachten voordat zij geholpen worden. De hulpverlening na de aanslagen
in Londen liet wel een positief beeld achter ook al zal er ook daar heus nog
wel het een en ander verbeterd kunnen worden. De heer Van Bochove heeft de
indruk dat Nederland nog niet klaar is voor zo’n ramp. Hij dringt er
daarom op aan dat het kabinet actie onderneemt. Bovendien zal de communicatie
veel duidelijker moeten worden. Als voorbeeld hoe het niet moet, verwijst
hij naar een reactie van een van de commissarissen van de Koningin op een
televisie-uitzending over de ramp in New Orleans. Die reactie roept opnieuw
de vraag op of de burger wel goed wordt geïnformeerd.Eens in de twee jaar oefenen is te weinig. De schaal van die oefeningen
kan wisselen, maar die oefeningen moeten ook als test kunnen dienen. Alleen
op die manier kan worden vastgesteld waar Nederland staat. De minister heeft
negen observatiepunten opgesomd en kondigt in verband daarmee een groot aantal
maatregelen aan. Kan hij aangeven welke maatregelen in de afgelopen drie maanden
inmiddels in gang zijn gezet? Deze aankondiging is toch niet vrijblijvend?
De aanpak die wordt aangekondigd in het kader van het vierde observatiepunt
over het functioneren van het NCC is in ieder niet actief genoeg. Wat doen
derden in dit verband? Wat doet het Expertisecentrum met de leerpunten die
het worden meegegeven? De minister zou zich duidelijker moeten opstellen.Een ander vraagpunt is de verdeling van taken over centraal en decentraal
niveau. Ook bij de informatievoorziening leidde dit tot problemen. Het was
niet duidelijk waar de journalisten terecht konden met hun vragen en ook niet
hoe de burgers moeten worden geïnformeerd.Er wordt terecht gewezen op de belangrijke rol die vrijwilligers kunnen
spelen. Daaraan moet meer aandacht worden besteed bij oefeningen en testen
in de toekomst.De heer Van Bochove benadrukt het belang van goede communicatie. Er moet
meer aandacht worden besteed aan een goede afstemming, onder meer door een
goed functioneren van C2000. Verder moet er een goede informatievoorziening
zijn voor de hulpdiensten.Naast publieke partijen spelen ook private partijen een rol in een dergelijke
situatie. De afstemming tussen beide is van belang, maar die is nu nog onvoldoende
uitgewerkt. Aan beide zijden is er onduidelijkheid over die rol. Wil de minister
hier aandacht aan besteden?De heer Eerdmans (LPF) wijst op de peilingen
waaruit blijkt dat een meerderheid van de burgers een aanslag op Nederland
verwachten. Zij zijn bang, maar de overheid mag dat niet zijn. Daarom is het
goed dat er zo’n grootschalige oefening is gehouden, want die wekt ook
vertrouwen. Uit die oefening bleek dat C2000 nog steeds niet goed functioneert doordat
verschillende regio’s met verschillende systemen werken. Wanneer zal
het systeem nu echt naar behoren kunnen werken?In de brief staat letterlijk dat het expertisecentrum in oprichting tijdens
deze oefening niet in staat was om de pers- en publiekswoordvoering adequaat
uit te voeren. Dit is een beroerde constatering. Hoe denkt de minister hierover?Prof. Fijnhout heeft een artikel geschreven over de organisatie van de
politie in Nederland en komt tot de pijnlijke conclusie dat er sprake is van
een wantoestand. De Nederlandse politie zou tot de zelfde souplesse en flexibiliteit
moeten komen als de politie in Londen ten toon heeft gespreid. De politieorganisatie
is ook van belang voor het opsporen van terroristen. Wordt er voor die taak
geoefend? Is het duidelijk wat de politie moet doen als terroristen na een
aanslag de benen nemen? Worden de grenzen dan onmiddellijk streng bewaakt?In dit kader vraagt de heer Eerdmans naar de evaluatie van het incident
in het Laakkwartier. Er is wel een kort bericht verschenen over de gebrekkige
communicatie tussen de AIVD en het arrestatieteam, maar niets over de hulpverlening.
Hoe is in die situatie het risico geschat? Hoe is de evacuatie van de bewoners
van de wijk verlopen?De coördinator terreurbestrijding heeft erop aangedrongen dat er
meer wordt geoefend door overheden en door bedrijven. Is het niet in de eerste
plaats zijn taak om daarvoor te zorgen? Overigens is zijn website nog steeds
leeg.De gemeenten Amsterdam en Rotterdam hebben aangekondigd dat zij binnenkort
oefeningen zullen houden. De gemeente Rotterdam zal daar ook het publiek bij
betrekken. Zullen Den Haag en Utrecht zich hierbij aansluiten?De heer Eerdmans is van mening dat Nederland nog niet klaar is voor een
grote ramp. Hij vindt bovendien dat er meer en regelmatiger moet worden geoefend.
Verder moeten de burgers veel beter worden geïnformeerd. De overheid
presteert onvoldoende op deze punten.De heer Slob (ChristenUnie) beziet de evaluatie
van de oefening Bonfire in het bredere perspectief van de discussies over
de veiligheidsregio’s en de crisisbeheersing. Misschien komt daar nu
ook nog de nationalisering van de politie bij. De argumenten die de minister
voor het reces in het debat over de doorzettingsmacht ontleende aan de evaluatie
van Bonfire, komen in zijn brief niet naar voren. Kan hij dit toelichten.
Hoe zal hij uitvoering geven aan de motie die de Kamer op dit punt heeft aangenomen?
In een voortgangsbrief aan de veiligheidsregio’s wordt wel gerefereerd
aan het overleg, maar niet aan die motie. Hoe was de regionale afstemming
van de oefening Bonfire georganiseerd?Bonfire was een oefening om te leren en geen test, maar dit betekent niet
dat de operatie vrijblijvend was. Het is goed dat er wordt geoefend, want
Nederland kan ook door een aanslag of ramp worden getroffen, en het is goed
dat de fouten die tijdens zo’n oefening worden gemaakt duidelijk worden
gemarkeerd. Die leerpunten moeten dan zo snel mogelijk worden aangepakt opdat
dergelijke fouten in een volgende situatie kunnen worden voorkomen. De opsomming
van de leerpunten van deze oefening maakt wel duidelijk dat een aantal daarvan
niet als kinderziekten kan worden afgedaan. De heer Slob dringt erop aan dat
er hard wordt gewerkt om hierin verbetering te brengen.De brief is erg summier over het functioneren van de rode en de witte
kolom van de hulpverlening. Dat 150 gewonden meer dan drie uur moeten wachten
op hulp, vraagt om meer dan de constatering dat het dilemma tussen de veiligheid
van de hulpverleners en de noodzaak tot het redden van de slachtoffers nauwelijks
oplosbaar lijkt. Had dit echt niet sneller gekund? Is het waar dat er mensen
onderkoeld zijn geraakt? Is het waar dat de ME niet altijd onderscheid wist
te maken tussen medewerkers van het Rode Kruis en demonstranten?
Het COT stelt vast dat direct na de oefening werd gezegd dat hulpverleners
zich in de werkelijkheid niet zouden laten ophouden. Deze oefening heeft duidelijk
gemaakt dat er nog veel aandacht moet worden besteed aan de taakverdeling
tussen centraal en decentraal niveau. Het kan toch niet zo zijn dat de redding
van slachtoffers afhankelijk is van de moed van hulpverleners die individueel
vaststellen of zij het risico durven nemen.Ook uit deze oefening blijkt dat de communicatie een probleem is. Op een
aantal momenten werkte C2000 niet en op een gegeven moment moest er zelfs
worden teruggegrepen op privé gms-toestellen. Communicatie is zo cruciaal
dat dit toch niet fout mag gaan.Wat was het belangrijkste knelpunt dat ervoor
zorgde dat het NCC niet de coördinerende rol kon vervullen die het was
toebedacht? De minister schrijft dat hij kritisch zal kijken naar de visie
en de werkwijze van het NCC. De heer Slob vindt dit te vrijblijvend. Welke
verbeteringen zullen er worden aangebracht en op welke termijn?Hij onderschrijft de wens dat er meer wordt geoefend, maar dit betekent
ook dat er voldoende geld moet worden uitgetrokken voor grote, maar ook voor
kleinere oefeningen.Tot slot stemt hij in met de stopzetting van de rapportages in het kader
van het Actieprogramma Bewust Veiliger.Het antwoord van de ministerDe minister stelt vast dat uit deze oefening
wel is gebleken dat de neiging moet worden onderdrukt om alles centraal te
organiseren. Er moet juist veel ruimte zijn voor decentrale besluitvorming.
Verder moeten bestuurders niet op de stoel van de operationele diensten gaan
zitten. De vraag is gesteld hoe dit alles moet worden gezien in het kader
van de recente berichtgeving in de media over de organisatie van de politie
en de discussie over de veiligheidsregio’s. Hij gaat ervan uit dat het
kabinet aanstaande vrijdag een standpunt zal innemen over de rapportage van
de commissie-Leemhuis over de organisatie van de politie. Dit standpunt zal
aan de Kamer worden voorgelegd waarna een debat kan volgen. Hij voegt hieraan
toe dat hij natuurlijk niet vooruit kan lopen op de besluitvorming van het
kabinet, maar hij wil al wel zeggen dat de bevindingen van de commissie-Leemhuis
een steun in de rug zijn voor het concept veiligheidsregio. Het rapport levert
extra argumenten om op de ingeslagen weg voort te gaan, misschien nog wel
in versterkte zin. Hij zegt toe dat hij ervoor zal zorgen dat die lijn herkenbaar
terugkomt in het kabinetsstandpunt. De evaluatie van de oefening Bonfire is
een aanmoediging om met gezwinde spoed verder te gaan op dit traject.Verder zijn de opmerkingen van de heer Fijnhout een aanmoediging om serieus
aan het werk te gaan met de bevindingen van de commissie-Leemhuis. Een van
de kernpunten is immers de vraag of er in de huidige gedecentraliseerde structuur
wel voldoende capaciteit kan worden gegenereerd op het moment dat dit nodig
is. Juist doordat de oefening een aantal leerpunten heeft opgeleverd, kan
hij als geslaagd worden beschouwd. Dit was ook een van de doelstellingen van
de oefening.De gebeurtenissen in Londen en New Orleans zijn aanleiding voor een internationale
oriëntatie op de vraag wat Nederland kan leren van het verloop van de
gebeurtenissen daar. Een Nederlandse delegatie zal binnenkort een bezoek brengen
aan het Verenigd Koninkrijk om zich te verdiepen in de organisatie ter plaatse.
De ramp in New Orleans laat zien hoe kwetsbaar de vitale infrastructuur is
ook als de openbare orde en veiligheid in theorie zijn gewaarborgd. De VS
zullen daar ongetwijfeld de nodige lessen uit trekken en Nederland kan daar
zijn voordeel mee doen. Die ramp heeft ook geleerd dat de aandacht voor het
risico van een terroristische aanslag niet de aandacht voor andere vormen
van crisisbeheersing mag verdringen. Nederland is in een aantal opzichten klaar voor een grote calamiteit,
want de professionaliteit van de hulpverleners en de organisaties die daarmee
belast zijn, is redelijk op orde, maar de onderliggende structuur die is bedoeld
voor de facilitering van die organisaties, kan nog worden verbeterd. Daarom
wordt met spoed gewerkt aan de voornemens voor veiligheidsregio’s, heeft
het kabinet het initiatief genomen voor het Beleidsplan Crisisbeheersing en
wordt er gewerkt aan een betere informatievoorziening.Het kabinet gaat natuurlijk niet achteloos voorbij aan de motie over de
veiligheidsregio, maar die discussie komt aan de orde in het kader van de
wetgevingsprocedure. De Kamer kan het voorstel voor wetgeving over de crisisbeheersing
en veiligheidsregio’s volgend jaar tegemoet zien. Dan zal ook nader
worden ingegaan op de onderbouwing van de keuzen die in dit verband zijn gemaakt.
In dit verband zal ook worden gesproken over de rol van de provincie.Voorop moet staan dat de rampenbestrijding lokaal, soms opgeschaald naar
regionaal, moet plaatsvinden. Op centraal niveau zal er gebruik worden gemaakt
van ministeriële bevoegdheden bijvoorbeeld voor het sluiten van het luchtruim.
Ook de verantwoordelijkheid voor de communicatie en de verdeling van de schaarste
ligt op centraal niveau. Een informatielijn tussen lokaal en decentraal niveau
moet ertoe bijdrage dat beslissingen op elkaar worden afgestemd. Daarbij moet
echter worden gewaakt voor nationalisatie van de besluitvormingsstructuur.
Dit is een belangrijk punt waarvoor steeds opnieuw aandacht zal worden gevraagd.Het is een misverstand dat het kabinet van mening zou zijn dat kan worden
volstaan met één oefening per twee jaar. Het adagium de komende
tijd is: oefenen, oefenen en nog eens oefenen. Er zal monodisciplinair worden
geoefend, maar in een aantal opzichten ook multidisciplinair, er zal lokaal
en op grotere schaal worden geoefend en er zal interdepartementaal worden
geoefend. Vanzelfsprekend zal de internationale dimensie ook aan de orde komen.
Inmiddels is er een oefenschema ontwikkeld waarbij veel ministeries zijn betrokken.
Volgend jaar zullen er weer twee oefeningen plaatsvinden. Dit jaar is er een
oefening bij Borsele geweest waarbij ook aandacht was voor de internationale
dimensie. In een gesprek met de G4 zijn de voornemens van de gemeenten Amsterdam
en Rotterdam besproken. Die oefeningen zullen op elkaar worden afgestemd en
Utrecht en Den Haag zullen ook een oefenprogramma opstellen.Het kabinet stelt zich ten doel om alle activiteiten waar mogelijk aan
te jagen en van oefenmoeheid kan geen sprake zijn, aldus de minister. Het
motto blijft: oefenen, oefenen en oefenen. Het ministerie zorgt voor geld
en hulpmiddelen; in dit verband is geld geen primair knelpunt. Grootschalige
multidisciplinaire oefeningen als Bonfire zullen eenmaal in de twee jaar worden
georganiseerd. In november 2005 doet Nederland mee aan een internationale
oefening voor de bestrijding van een grootschalige griepepidemie.De verantwoordelijkheid voor de monodisciplinaire oefeningen ligt vooral
op lokaal en regionaal niveau, maar dit geldt soms ook voor multidisciplinaire
oefeningen. Het ministerie van BZK zal wel als aanjager functioneren en zal
steeds het belang van oefeningen benadrukken. Eventuele knelpunten –
ook financiële – kunnen worden gemeld waarna er naar een oplossing
zal worden gezocht.Met de minister van Welzijn, Volksgezondheid en Sport vindt overleg plaats
over de betrokkenheid van dit ministerie en de positie van de meldkamer in
relatie tot de Wet ambulancevoorzieningen.Naast de leerpunten die uit oefeningen naar voren komen, wordt gebruik
gemaakt van de bevindingen van de inspectie die regelmatig testen uitvoert
in de vorm van een algemene doorlichting van de organisaties. Die bevindingen
worden aan de Kamer voorgelegd.Naar aanleiding van de vraag of hij ook tevreden zou zijn over het resultaat als Bonfire geen oefening was geweest maar een echte crisisbeheersingsoperatie,
zegt de minister dat hij bereid is om in de toekomst een nadere beschouwing
te geven op dit punt. Het is niet reëel om op basis van één
oefening een oordeel te vellen. Hij wil niet de indruk wekken dat in Nederland
nu alles voor elkaar is en het is volstrekt duidelijk dat er nog een aantal
verbeterslagen moet worden gemaakt. Dit is ook niet nieuw. Er kan geen enkel
misverstand bestaan over het feit dat die verbeterslagen zo snel mogelijk
moeten worden gemaakt. Het beeld dat de besluitvormingsstructuren niet goed
functioneerden, is echter te negatief. In de evaluatie wordt ook een aantal
positieve punten gesignaleerd.Bij het NCC is inmiddels een veranderingstraject ingezet. Dit heeft betrekking
op de kwaliteit van het personeel, op de positionering en op de middelen waarover
het centrum kan beschikken en dan in het bijzonder op het terrein van de ICT.
Alle lessen die uit Bonfire zijn getrokken, zijn binnen een half jaar verwerkt.
Begin 2006 zal het NCC in optima forma functioneren.Een ramp als gevolg van terroristische aanslag is een ramp met daders
die zo snel mogelijk moeten worden opgepakt en natuurlijk moet de ramp worden
bestreden. Dit stelt verschillende eisen aan de verschillende mensen die actief
zijn. Aan de afstemming van een en ander wordt hard gewerkt. Het resultaat
wordt opgenomen in het Nationaal Handboek Crisisbesluitvorming. De minister
stelt met klem dat dit niet op de lange baan wordt geschoven. De lessen die
Bonfire heeft opgeleverd zullen ook in dit opzicht ter harte worden genomen.De provincie was betrokken bij de oefening Bonfire. De commissaris van
de Koningin vervult een zekere schakelpositie tussen de activiteiten op lokaal
en, in opgeschaalde vorm, regionaal niveau en de landelijke afstemming. Hij
speelt echter geen rol in direct operationele betekenis, want dit zou de situatie
alleen maar complexer maken.Het ERC is op 1 mei jongstleden van start gegaan en was dus nog niet
op sterkte, laat staan ingewerkt tijdens de operatie Bonfire. Het moet de
lessen die uit dergelijke oefeningen worden getrokken, verwerken en het kennis-
en vaardigheidsniveau van voorlichters en bestuurders verhogen. De middelen
die daartoe onder andere zullen worden ingezet, zijn opleiding en oefeningen.
Het ERC is in de regio al op dit vlak actief.Op nationaal niveau wordt gewerkt aan herijking met als doel de professionalisering
van het Nationaal Voorlichtingscentrum. Naast de bestaande pool van voorlichters
is een pool van webredacteuren ingericht en wordt gewerkt aan een pool van
media-analisten en informatieanalisten. Het herijkingdocument bevat een uitgebreid
opleidings- en oefentraject. Nog dit jaar worden verschillende oefeningen
georganiseerd.Grote incidenten worden structureel geëvalueerd opdat daaruit lering
kan worden getrokken. Op regionaal niveau vinden nu gesprekken plaats en wordt
een sterkte-/zwakteanalyse van de communicatie opgesteld. Op basis hiervan
zal een opleidings- en oefentraject worden ontwikkeld. Plannen worden nu nog
vrijblijvend getoetst, maar dit zal een meer verplichtend karakter krijgen.
Op regionaal niveau worden initiatieven ontwikkeld voor de vorming van pools.
Het ERC is daarbij partner. Het voorlichtingsplan met betrekking tot terrorisme
dat door de Nationale Coördinator wordt opgesteld, zal op relatief korte
termijn verschijnen.De oefening heeft uitgewezen dat er een aantal vaste persmomenten moet
worden ingesteld. Dit betekent onder meer dat er binnen een uur al direct
een mededeling naar buiten moet komen. De pers moet weten wat hij waar op
welk moment kan verwachten. De pers heeft natuurlijk twee aandachtspunten,
de plaats van de ramp en Den Haag waar sommige aspecten van de besluitvorming
aan de orde zijn.De vraag of er voldoende capaciteit is als er 200 gewonden zijn, kan niet
in het algemeen worden beantwoord. Dit is mede afhankelijk van de soort ramp
of crisis. De minister wil echter niet verhelen dat het aantal ziekenhuisbedden
nog een knelpunt is. De vraag is natuurlijk op welke omvang de
capaciteit moet zijn ingericht. Die discussie moet in volle openheid worden
gevoerd, want de burger heeft het recht te weten waar de samenleving wel en
niet op is ingericht. Hij is bereid om hierover op een ander moment met de
leden van gedachten te wisselen. Die gedachtewisseling moet dan verder gaan
dan de bevindingen van de operatie Bonfire.De commissie voor de Inlichtingen- en Veiligheidsdiensten van de Tweede
Kamer is geïnformeerd over de gang van zaken in het Laakkwartier en over
de discussie die destijds is gevoerd tussen de burgemeester van Den Haag en
de ministers van Justitie en van BZK. Hierover kunnen in het openbaar geen
mededelingen worden gedaan. De hulpverlening en de afwikkeling van een en
ander is redelijk goed verlopen. De beelden die de hele dag door op de televisie
werden vertoond, waren enigszins disproportioneel en riepen een oorlogsachtige
sfeer op, aldus de minister. Daardoor ontstond een beeld dat misschien niet
helemaal in overeenstemming was met de werkelijkheid in het Laakkwartier.In het kader van de medische hulpverlening is al een aantal noodzakelijke
verbeteringen ingezet, omdat de problemen al eerder zijn geconstateerd. De
minister verwijst naar de bekende discussiethema’s C2000 en GMS. Ook
hier geldt dat er meer moet worden geoefend. Verder moet de planvorming worden
geactualiseerd. De Kamer zal binnenkort een nieuwe voortgangsrapportage over
C2000 ontvangen.Het dilemma tussen redden en vrijgeven is in wezen een duivels dilemma;
het is een van de onderwerpen van het borgingstraject Bonfire. Tijdens de
oefening speelde niet alleen de «derde bom» een rol, dat wil zeggen
het vrijgeven van het rampterrein, maar ook het instortingsgevaar van de Arena
en de dreiging van anthrax. Die elementen zijn bewust in de oefening opgenomen
om een discussie op gang te brengen met en tussen de hulpverleners. Het uitgangspunt
in Amsterdam was dat de veiligheid van de hulpverleners altijd voorgaat en
dit is tijdens de oefening zichtbaar geworden. De minister gaat ervan uit
dat in de werkelijkheid andere afwegingen zullen worden gemaakt en dat de
druk op de hulpverleners groot zal zijn. Dit vraagstuk zal ook in een internationaal
kader worden geplaatst. Een van de mogelijkheden die worden overwogen, is
de instelling van aparte interventieteams die weten welke risico’s zij
lopen. Deze oefening heeft ertoe geleid dat dit vraagstuk in kaart wordt gebracht.
Ook de EHBO en de vrijwilligers hebben in een recente brief aandacht gevraagd
voor dit dilemma. Het moet doorbroken worden om te voorkomen dat hulpverleners
worden gedwongen om met de handen op de rug te wachten tot zij kunnen doen
wat zij willen doen. Dit zal echter altijd een lastige afweging blijven, want
als de plaats van de ramp eerder wordt vrijgegeven, kunnen de hulpverleners
natuurlijk ook slachtoffer worden. In New York is het zo gegaan.De minister is het ermee eens dat private partijen een grotere rol kunnen
spelen. De betrokkenheid van de Amsterdam Arena bijvoorbeeld was te gering.
In de operatie Vitaal is sprake van een soort pps-samenwerkingsverband met
VNO/NCW en in die zin is het bedrijfsleven wel bij dit beleid betrokken. Ook
bij het alerteringssysteem is dit in feite het geval, want dit kan niet zonder
de medewerking van private partijen als bijvoorbeeld de drinkwater-, de energie-
en de vervoersector worden gerealiseerd.De website van de NCTB komt vrijdag 16 september aanstaande in de
lucht.Tijdens de oefening moesten 150 mensen spelen dat zij onderkoeld waren.
Dit heeft even voor wat verwarring gezorgd, maar het Beleidsteam Amsterdam
heeft dit snel opgelost.Bij de oefening in Zeeland waren de ervaringen met het ERC al veel beter.
De Kamer krijgt hier binnenkort een rapportage over.De publiciteitscampagne terrorisme en terrorismebestrijding wordt in de
steigers gezet. Nadere gedachtewisselingMevrouw Van Heteren (PvdA) dringt erop aan
dat de aandacht voor terroristische aanslagen en andere rampen goed wordt
verdeeld. Daarnaast moet er een optimale afstemming zijn tussen de activiteiten
op centraal en op decentraal niveau. De opmerkingen van de minister geven
haar echter niet het vertrouwen dat de lokale en regionale hulpdiensten de
zaken goed op elkaar hebben afgestemd en klaar zijn voor een terroristische
aanslag of een andere ramp. Kan de minister iets zeggen over de capaciteitsverdeling?
Zij maakt zich bezorgd over een mogelijke uitholling van de veiligheidsregio.De heer Van Schijndel (VVD) zegt dat hij geschrokken
is van het spelersoverzicht dat in de evaluatie is opgenomen. Kan de minister
op basis van de ervaringen van de oefening Bonfire aangeven hoe het eenvoudiger
zou kunnen? Kan er bijvoorbeeld worden gekozen om het provinciaal niveau links
te laten liggen en alleen regionaal met een veiligheidsbestuur te werken en
eventueel met een nationale component als er sprake is van een terreurdreiging?De heer Van der Staaij (SGP) is tevreden over
de toezegging van de minister dat na een volgende oefening een zekere beoordeling
zal worden gegeven, omdat het wat onbevredigend is om te horen dat het altijd
beter kan en dat er verbetertrajecten worden ingezet.De heer Van Bochove (CDA) wijst op het belang
van de publieke borging van de witte kolom en de situatie van de meldkamer.De minister heeft gezegd dat hij de aangekondigde verbeteringen voortvarend
zal aanpakken. Wil hij de Kamer informeren over de voortgang? De heer Van
Bochove onderstreept dat er op enig moment toch een zekere beoordeling moet
worden gegeven.Het aantal beschikbare ziekenhuisbedden is een van de knelpunten die in
een nadere discussie aan de orde moeten komen. Het publiek moet weten waar
de overheid toe in staat is.Tot slot merkt hij op dat de positie van de hulpverleners om een bredere
afweging vraagt.De heer Eerdmans (LPF) is van mening dat de
minister niet de indruk wekt dat hij als een bok op de haverkist zit. Het
is toch geen schande om te zeggen waar het, naast alle goede ervaringen, mis
is gegaan in de oefening? Spant hij zich wel voldoende in om verbeteringen
aan te brengen waar dat nodig is?De ervaringen in New Orleans leren dat bij zo’n enorme catastrofe
het recht van de sterkste een rol gaat spelen. Ook dit is een punt van aandacht.Het is heel verstandig dat de minister kiest voor oefenen, oefenen en
nog eens oefenen. In New York kregen de hulpverleners verschillende opdrachten.
Daarom moet nog eens worden benadrukt dat eenheid van commando heel belangrijk
is. Ook voor de crisiscommunicatie geldt dat er slechts een man aan het roer
moet staan die regelmatig van zich laat horen. Dat geeft burgers vertrouwen.De heer Slob (ChristenUnie) zegt dat de oefening
van gisteren de werkelijkheid van vandaag of morgen kan zijn. De minister
zegt dat Nederland daar gedeeltelijk klaar voor is. Er ligt dus nog een behoorlijke
opdracht om te werken aan een verdere vervolmaking van de rampenbestrijding.
Er is een aantal cruciale knelpunten gesignaleerd met betrekking tot de hulpverlening,
het nationaal coördinatiecentrum en de communicatie. De heer Slob zou
het op prijs stellen als de Kamer op de hoogte wordt gehouden van de verbeteringen
die op die punten worden aangebracht. Misschien kan dit in het
kader van de uitkomsten van de evaluatie van de oefening bij Borsele aan de
orde worden gesteld. Bovendien moet dan een slag worden gemaakt naar het bredere
kader van de veiligheidsregio zodat de Kamer de vinger aan de pols kan houden.De minister begrijpt dat de Kamer er behoefte
aan heeft om van de voortgang op de hoogte te worden gehouden. Hij stelt voor
om met een zekere regelmaat over deze thematiek en de voortgang met de Kamer
van gedachten te wisselen. De voortgangsrapportage over implementatie van
het beleidsplan crisisbeheersing kan zo worden ingericht dat de Kamer in den
brede over deze thematiek kan spreken. Die voortgangsrapportage wordt voor
het einde van dit jaar voorzien. De Kamer beschikt dan over een integraal
voortgangsbericht.De opmerking over de beperking van het aantal organisaties dat is betrokken
bij de hulpverlening raakt aan de discussie met de Kamer over de organisatie
van de doorzettingsmacht in relatie tot het bestuurlijke traject veiligheidsregio.
Bij de behandeling van de wetgeving ter zake zal die vereenvoudiging zichtbaar
moeten worden. De minister herinnert eraan dat hij de Kamer heeft toegezegd
dat hij ernaar streeft om een en ander overzichtelijker te maken en te toetsen
op het element bestuurlijke drukte.De publieke borging van de witte kolom is onderwerp van gesprek tussen
de minister van VWS, de Vereniging van Nederlandse Gemeenten en de veiligheidskoepel.Hij herhaalt dat hij terug zal komen op de positie van de hulpverleners
en wijst er nogmaals op dat er internationale afstemming wordt gezocht.Hij zegt toe dat de Kamer in het kader van de voortgangsrapportage beleidsplan
crisisbeheersing een exemplaar van de oefenkalender zal ontvangen.De voorzitter van de vaste commissie voor Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties,Noorman-den UylDe griffier van de vaste commissie voor Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties,De GierXNoot1Samenstelling:Leden: Kalsbeek (PvdA), Van Heemst (PvdA), Noorman-den Uyl (PvdA), voorzitter,
Vos (GroenLinks), De Wit (SP), Van Beek (VVD), ondervoorzitter, Van der Staaij
(SGP), Luchtenveld (VVD), Wilders (Groep Wilders), De Pater-van der Meer (CDA),
Duyvendak (GroenLinks), Spies (CDA), Eerdmans (LPF), Sterk (CDA), Van der
Ham (D66), Haverkamp (CDA), Van Fessem (CDA), Smilde (CDA), Straub (PvdA),
Nawijn (LPF), Boelhouwer (PvdA), Dubbelboer (PvdA), Van Hijum (CDA), Nijs
(VVD) en Van Schijndel (VVD).Plv. leden: Klaas de Vries (PvdA), Dijsselbloem (PvdA), Fierens (PvdA),
Halsema (GroenLinks), Kant (SP), Weekers (VVD), Slob (ChristenUnie), Hirsi
Ali (VVD), Szabó (VVD), Rambocus (CDA), Van Gent (GroenLinks), Çörüz
(CDA), Van As (LPF), Van Haersma Buma (CDA), Koşer Kaya (D66), Van
Bochove (CDA), Algra (CDA), Hamer (PvdA), Hermans (LPF), Leerdam (PvdA), Wolfsen
(PvdA), Eski (CDA), Balemans (VVD), Van der Sande (VVD) en Vergeer (SP). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-29668-7.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl