Versterking fiscale rechtshandhaving; Memorie van antwoord
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-05 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 20062007-30322, nr. D

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum ontvangst

10-07-2007

Eerste Kamer der Staten-Generaal

2006-2007

30322 nr. D

06-07-2007

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamBeslistermijnen inspecteur (CDA, VVD, SP)Horizontaal toezichtZesmaandenfictieBeperking beslagvrije voetOpstapresolutieRechtsbescherming burgerVerzet belastingschuldige bij de bankvorderingAansprakelijkstelling bestuurdersOndertekeningLichaam
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 30322Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 33 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
30 322Wijziging van de Algemene wet inzake rijksbelastingen en van enige andere
wetten, in het kader van het versterken van de fiscale rechtshandhaving en
het verkorten van beslistermijnen (Versterking fiscale rechtshandhaving)DMEMORIE VAN ANTWOORDOntvangen 6 juli 2007De leden van de CDA-, PvdA- en VVD-fractie hebben kennisgenomen van het
wetsvoorstel Versterking fiscale rechtshandhaving. De leden van CDA-fractie
geven aan dat zij zich kunnen vinden in de voorstellen maar hebben nog wel
een aantal vragen. De leden van de PvdA-fractie hebben geen vragen meer. De
leden van de VVD-fractie hebben evenwel nog een aantal vragen onder andere
gericht op de achtergrond en samenstelling van dit wetsvoorstel. Zij wijzen
er daarbij op dat een aantal maatregelen is opgenomen die minder verband houden
met de versterking van de fiscale rechtshandhaving en maken zich om die reden
zorgen om de parlementaire behandeling van dit wetsvoorstel in de Eerste Kamer,
met name met betrekking tot de mogelijkheden van de Eerste Kamer tegen bepaalde
onderdelen van dit wetsvoorstel te stemmen.De leden van de VVD-fractie in de Tweede Kamer hebben opmerkingen van
gelijke strekking gemaakt tijdens de behandeling in de Tweede Kamer. In de
nota naar aanleiding van het tweede nader verslag heeft de regering uitgebreid
haar visie gegeven op dit punt. Ik verwijs daar kortheidshalve naar. Kort
samengevat komt die visie erop neer dat een aantal maatregelen dat in meerdere
mate maar ook een aantal maatregelen dat in mindere mate verband houdt met
de versterking van fiscale rechtshandhaving, tot een wetsvoorstel is gecombineerd
om tot een goede en praktische parlementaire behandeling te komen. In de memorie
van toelichting van het wetsvoorstel is dat ook duidelijk tot uitdrukking
gebracht. Het is geenszins de bedoeling geweest de parlementaire behandeling
van maatregelen onder druk te zetten door het opnemen of invoegen van (andere)
maatregelen. Dit wetsvoorstel is in lijn met het doel van mijn toezegging
in het kader van het Belastingplan waarnaar de leden van de VVD-fractie verwijzen,
om wetswijzigingen die niets met elkaar van doen hebben in een apart wetsvoorstel
op te nemen.De leden van de VVD-fractie wijzen erop, dat het wetsvoorstel tijdens
de parlementaire behandeling behoorlijk gewijzigd is. Genoemde leden wezen
er al op dat bij enkele nota’s van wijziging inhoudelijke veranderingen
en aanvullingen zijn geïntroduceerd. Deze leden geven de staatssecretaris
in overweging om wetsvoorstellen die zulke ingrijpende wijzigingen
hebben ondergaan aan deze Kamer aan te bieden met een«stand-van-zakenbrief».In dit wetsvoorstel is via nota’s van wijziging een aantal aanpassingen
doorgevoerd. In de nota naar aanleiding van het tweede nader verslag in Tweede
kamer en in de toelichtingen op de nota’s van wijziging is ingegaan
op de achtergronden van die wijzigingen. In zoverre kan er geen onduidelijkheid
bestaan over welke onderwerpen nu in het wetsvoorstel zijn opgenomen. Die
onduidelijkheid zou kunnen ontstaan door amendering van het wetsvoorstel maar
die is in het geval van dit wetsvoorstel beperkt, aangezien het slechts een
tweetal amendementen betreft. Een stand van zaken brief vind ik dan ook niet
noodzakelijk. Voor alle duidelijkheid heb ik bij deze memorie van antwoord
een overzicht gevoegd van de onderwerpen die in dit wetsvoorstel bij indiening
bij de Tweede Kamer waren opgenomen en van de onderwerpen die nu zijn opgenomen.Beslistermijnen inspecteur (CDA, VVD, SP)De leden van de CDA-fractie, de VVD-fractie en de SP-fractie hebben diverse
vragen gesteld over het verkorten van de beslistermijnen. Inmiddels heb ik
in mijn brief van 8 juni 2007 aan de Tweede Kamer (Kamerstukken II 2006–2007,
31 066, nr. 2) over de vereenvoudigingsoperatie bij de Belastingdienst
aangegeven dat de Belastingdienst per 1 januari 2008 Awb-conform gaat
werken. Ik neem aan dat, gelet hierop, er geen verdere behoefte bestaat aan
antwoorden op de vragen omdat die zijn gesteld uitgaande van de situatie dat
de beslistermijnen nog niet Awb-conform zullen zijn.Horizontaal toezichtDe leden van de VVD-fractie zijn geïnteresseerd in de pilot horizontaal
toezicht. Ze vragen of er nieuwe ontwikkelingen te melden zijn op dit terrein
en wanneer de eindrapportage verwacht mag worden.Deze leden lijken een verband te leggen tussen de contra-legemdiscussie
en de pilot horizontaal toezicht. Dat verband is niet aanwezig. De afspraken
opgenomen in convenanten die de Belastingdienst met ondernemingen heeft gesloten
blijven uiteraard binnen de door wetgeving en jurisprudentie gestelde kaders.Voor de evaluatie van de pilot handhavingsconvenanten verwijs ik naar
mijn brief van 12 april 2007, kenmerk DGB 2007–1685M aan de Voorzitter
van de Eerste Kamer.De leden van de VVD-fractie zijn ook benieuwd hoe in de praktijk invulling
zal worden gegeven aan de mogelijkheden voor fiscale grensverkenning en vragen
welke ruimte belastingplichtigen in dit verband wordt geboden om op legale
wijze belasting te besparen?Bij horizontaal toezicht beogen partijen te komen tot een efficiëntere
en effectievere werkwijze tussen de Belastingdienst en ondernemingen. Rechtsvragen
die door ondernemingen worden voorgelegd in een situatie van horizontaal toezicht
zullen op dezelfde wijze beantwoord worden als bij belastingplichtigen bij
wie geen sprake is van horizontaal toezicht. Een efficiëntere en effectievere
werkwijze betekent evenwel niet dat horizontaal toezicht en convenanten van
ondernemingen vragen dat zij in specifieke situaties de minst voordelige weg
kiezen. Aan de andere kant is het ook zo dat de Belastingdienst geen convenanten
sluit met ondernemingen die met aanwending van alle mogelijke middelen het
betalen van belasting proberen te ontgaan.Verder vragen deze leden welke mogelijkheden de staatssecretaris ziet
voor de beslechting van geschillen over de uitleg van de convenanten. Ze vragen
of dan uitsluitend een rol is weggelegd voor de rechter of dat ook mediation
hier een rol speelt?Uitgangspunt bij horizontaal toezicht is wederzijds vertrouwen. Bij geschillen
over de uitleg van de convenanten zal dan ook overleg uitkomst moeten bieden.
Hierbij is ook een rol weggelegd voor het management van het verantwoordelijke
belastingkantoor. Hierbij dient ook bedacht te worden dat een convenant een
document is waarin afspraken zijn vastgelegd over de wijze en de intensiteit
van het toezicht. Het bevat geen afspraken over rechtstoepassing. Het ligt
dan ook niet voor de hand om de rechter in te schakelen bij geschillen of
gebruik te maken van mediation. Bij geschillen over de uitleg van convenanten
bestaat de mogelijkheid dat er op een gegeven moment wellicht geen vertrouwensbasis
meer is. Het opzeggen van het convenant ligt dan voor de hand.ZesmaandenfictieDe leden van de CDA-fractie vragen naar het onderscheid tussen aannemelijk
maken en aantonen bij de zesmaandenfictie, met name in het licht van het voorbeeld
dat door de minister van Financiën is gegeven tijdens de behandeling
van het onderhavige wetsvoorstel in de Tweede Kamer. Het voorbeeld dat de
minister gaf, maakt duidelijk dat kwaadwillende inhoudingsplichtigen op eenvoudige
wijze de Belastingdienst een rad voor ogen kunnen draaien. Dat voorbeeld betreft
het geval dat een kwaadwillende inhoudingsplichtige elke dag een arbeidscontract
van een handtekening voorziet en in de loonadministratie opneemt, enkel en
alleen voor het geval de Belastingdienst op die dag langskomt, maar overigens
de betreffende werknemer niet in de loonadministratie opneemt en ook geen
loonheffing inhoudt. De leden van de CDA-fractie stellen dat een dergelijke
fraude ook bij «aannemelijk maken» niet zal worden gehonoreerd
en vragen of de regering het hiermee eens is. In theorie onderschrijf ik deze
stelling. De praktijk is echter dat de Belastingdienst dan eerst hard moet
zien te maken dat van een dergelijke fraude sprake is en dat dit binnen het
kader van een reguliere belastingcontrole niet mogelijk is. Immers, door dat
arbeidscontract te tonen kan hetaannemelijk zijn
dat die werknemer die dag is begonnen te werken bij deze inhoudingsplichtige.
De Belastingdienst kan daar niets tegenover stellen. De zesmaandenfictie zou
de Belastingdienst dan nog steeds niet helpen. Om die reden is er nu juist
voor gekozen de verzwaarde bewijslast bij de inhoudingsplichtige in te voeren
in het geval geen EDM is gedaan en de werknemer niet in de loonadministratie
is opgenomen. De inhoudingsplichtige moet dan aantonen dat de werknemer korter
in dienstbetrekking is bij die inhoudingsplichtige dan zes maanden. Daarbij
is het overtuigende bewijs vereist omdat in het door de minister beschreven
geval het aannemelijk kan zijn, dat inderdaad die werknemer gisteren is begonnen.
Het getoonde, dagelijks opgemaakte, arbeidscontract is dan onvoldoende.De Belastingdienst heeft dus de mogelijkheid met toepassing van de zesmaandenfictie,
alsnog na te heffen bij de inhoudingsplichtige. Op deze wijze kan een dergelijk
frauduleus handelen wél worden bestreden.De leden van de VVD-fractie vragen hoe opzet c.q. grove schuld te bewijzen
valt bij belastingheffing die gebaseerd is op een fictie en vragen of de staatssecretaris
daar inzicht in kan verschaffen.Ik merk op dat de beoogde zesmaandenfictie niet de reden van de naheffingsaanslag
fingeert maar de hoogte van de naheffingsaanslag. Immers, op het moment dat
de Belastingdienst constateert dat een werknemer niet in de loonadministratie
is opgenomen en geen EDM is gedaan, kan een naheffingsaanslag worden opgelegd
omdat er te weinig loonbelasting is afgedragen. De constatering dat in een
dergelijk geval (de inhoudingsplichtige kan niet pleitbaar stellen
dat de arbeidsverhouding geen dienstbetrekking vormt) te weinig loonbelasting
is afgedragen, is voldoende voor het opleggen van een boete. Afhankelijk van
de informatie die de inspecteur omtrent de feiten en omstandigheden vergaart,
neemt de inspecteur een standpunt in met betrekking tot de schuldgradatie.Beperking beslagvrije voetDe leden van de SP-fractie vragen naar de achtergrond van de beperking
van de beslagvrije voet (tot ten hoogste een tiende gedeelte van 90%
van het wettelijk minimumloon) en hoe zich dit verhoudt tot de regel dat invorderingsmaatregelen
er niet toe mogen leiden dat belastingplichtigen een inkomen overhouden van
minder dan 90% van het wettelijke minimumloon.De mogelijkheid voor de ontvanger om – ondanks een beslagverbod
of beslagbeperking – ten hoogste een tiende gedeelte van het bedrag
waarvoor dit verbod of deze beperking geldt aan te wenden voor de voldoening
van de belastingschuld wordt alleen gehanteerd in de situatie van een notoire
wanbetaler. De definitie van notoire wanbetaler is om die reden dan ook vastgelegd
in het wetsvoorstel. Ik wil benadrukken dat het gaat om belastingschuldigen
die wel kunnen maar niet willen betalen en die er kennelijk in slagen hun
voor (voldoende) verhaal vatbare goederen buiten het bereik van de Belastingdienst
te houden. Bedoelde belastingschuldigen accepteren sinds jaar en dag dat een
deel – tot de beslagvrije voet – van hun loon of uitkering (via
beslag) ter beschikking staat van hun schuldeisers.Het wettelijk bestaansminimum (gewaarborgd door de beslagvrije voet en
de wettelijke beslagverboden) van deze belastingschuldigen komt echter niet
in gevaar. Belastingschuldig heeft immers goederen, waaronder, inkomsten waar
de fiscus echter niet aan kan komen.Op belastingschuldigen, ik wil dat hier na de behandeling in de Tweede
Kamer waar dit punt ook uitgebreid aan de orde is geweest nog eens vermelden,
die echt niet kunnen betalen, wordt de beperking van de beslagvrije voet niet
toegepast. In het wetsvoorstel is namelijk onder meer opgenomen dat het beslagverbod
alleen wordt aangetast in de situatie dat belastingschuldige geen verzoek
om kwijtschelding van belasting heeft gedaan of niet in aanmerking komt voor
kwijtschelding van belasting. Dit betekent dat ook als een belastingschuldige
geen kwijtschelding heeft gevraagd maar wel voldoet aan de voorwaarden voor
kwijtschelding en dus daarvoor in aanmerking komt, de Belastingdienst de beperking
van de beslagvrije voet niet kan toepassen.Gezien het feit dat de beperking van de beslagvrije voet met zoveel woorden
gericht is op belastingschuldigen die wel kunnen betalen maar niet willen
betalen, zie ik geen probleem in het feit dat deze belastingschuldigen minder
overhouden dan 90% van het wettelijk minimumloon. Materieel komen zij
niet onder de 90%-grens vanwege andere inkomens die niet bij de fiscus
bekend zijn.De leden van de SP-fractie verwijzen naar de opmerkingen die door de Nederlandse
Vereniging voor Volkskrediet (NVVK) en door het Sociaal Raadsliedennetwerk
zijn gemaakt over de mogelijke gevolgen van dit wetsvoorstel. Zij vragen de
mening van de staatssecretaris hierover en vragen verder of er overleg is
geweest met de betrokken organisaties. Voorts maken zij zich zorgen om de
positie van mensen die niet kunnen betalen maar in de praktijk toch getroffen
zouden kunnen worden door dit wetsvoorstel. Zij vragen garanties voor deze
groep.Het onderhavige wetsvoorstel beoogt, zoals reeds gezegd en zoals ook terecht
in de samenvatting van de leden van de SP-fractie wordt opgemerkt, beter te
kunnen optreden tegen mensen die hun belastingschuld wel kunnen, maar niet willen betalen.In het Telegraafbericht van 5 februari 2007 vraagt de voorzitter
van de NVVK aandacht voor groepen mensen die zodanig in de narigheid zitten,
dat zij de post niet meer openmaken (bijvoorbeeld bij psychiatrische patiënten)
en dus ook een aanbod voor een betalingsregeling niet lezen. In de brief van
het Sociaal Raadsliedenwerk van 7 februari 2007 wordt aandacht gevraagd
voor personen die achteraf gezien ten onrechte een belastingteruggaaf hebben
gevraagd en het ten onrechte ontvangen bedrag vervolgens niet kunnen terugbetalen.In de gevallen waarnaar de NVVK verwijst, is geen sprake van notoire wanbetalers.
Deze personen komen in aanmerking komen voor uitstel of kwijtschelding van
belasting (als men onvoldoende betalingscapaciteit heeft). Deze personen zullen
dus niet worden geconfronteerd met deze maatregel. Als de fiscus bekend is –
op basis van de gegevens uit het dossier – met het feit dat een dergelijk
persoon in aanmerking komt voor uitstel of kwijtschelding, zal de beslagvrije
voet niet kunnen worden aangetast. Het is dus niet noodzakelijk dat betrokkene
een aanvraag (voor uitstel of kwijtschelding) heeft ingediend. Wat betreft
de gevallen waarvoor het Sociaal Raadsliedenwerk de aandacht heeft gevraagd,
is van belang dat de in de genoemde brief bedoelde personen wel voor kwijtschelding
in aanmerking kunnen komen, en daarmee dus ook buiten het bereik van de maatregel
vallen, mits het feit dat zij ten onrechte een belastingteruggaaf hebben gekregen
of van hen te weinig belasting is geheven, hen niet valt te verwijten. Deze
in de Leidraad Invordering 1990 vorm gegeven disculpatiemogelijkheid geldt
pas vanaf 2005 en is juist bedoeld om problemen als waar het Sociaal
Raadsliedenwerk de aandacht voor vraagt, te voorkomen.De maatregel waarbij de beslagvrije voet wordt beperkt of een beslagverbod
wordt doorbroken zal niet worden gehanteerd in het massale invorderingsproces,
maar alleen bij de individuele klantbehandeling. Voor de individuele klantbehandeling
geldt dat de fiscus veelal ook bekend is met het feit dat een bepaalde belastingschuldige
wel kan maar niet wil betalen.De leden van de CDA-fractie vragen nog een expliciete bevestiging van
de regering dat zij de praktijk op het gebied van de beperking beslagvrije
voet zal monitoren en hierover periodiek voortgangsrapportages aan de Eerste
en Tweede Kamer zal doen toekomen. De vorige minister heeft dit in het debat
toegezegd en ik zal deze toezegging uiteraard gestand doen.OpstapresolutieArtikel 3a, eerste lid, van de Wet op de dividendbelasting 1965, vestigt
bij aandelenruil een dividendbelastingclaim op de nieuw geëmitteerde
aandelen ter grootte van het verschil tussen de waarde in het economische
verkeer van de ingebrachte aandelen en het op die aandelen gestorte kapitaal.
De vestiging van die dividendbelastingclaim blijft op grond van de voorgestelde
tweede volzin van dat artikel achterwege, indien bij de aandelenruil aandelen
van een buitenlandse vennootschap worden ingebracht als storting op de nieuw
geëmitteerde aandelen van een Nederlandse vennootschap, tenzij sprake
is van het ontgaan of uitstellen van belastingheffing. De Raad van State adviseert
om het verschil in behandeling dat optreedt als Nederlandse aandelen (vestiging
dividendbelastingclaim) of buitenlandse aandelen (geen vestiging dividendbelastingclaim)
worden ingebracht, weg te nemen. In dat geval zou in beide gevallen geen dividendbelastingclaim
worden gevestigd, tenzij sprake is van misbruik. De leden van de PvdA-fractie
willen graag een nadere uitleg krijgen over de bezwaren die kleven aan het
voorstel van de Raad van State.Artikel 3a, eerste lid, van de Wet op de dividendbelasting 1965, zoals
dat in het voorstel komt te luiden, beoogt zeker te stellen dat bij een aandelenfusie
de bestaande Nederlandse dividendbelastingclaim op winstreserves van een in
Nederland gevestigde vennootschap behouden blijft. Het is daarbij niet van
belang waar en wanneer die winstreserves zijn ontstaan. In het geval bij een
aandelenruil aandelen van een in Nederland gevestigde vennootschap worden
ingebracht als storting op nieuw geëmitteerde aandelen van een andere
in Nederland gevestigde vennootschap, zou zonder artikel 3a een dividendbelastingclaim
verloren gaan. Als daarentegen aandelen van een in het buitenland gevestigde
vennootschap worden ingebracht, wordt bij de toepassing van artikel 3a, eerste
lid, eerste volzin, niet een claim behouden, maar juist een extra (dubbele)
claim gevestigd. Immers, ook na de aandelenruil behoudt het land van vestiging
van de buitenlandse vennootschap in beginsel het recht om bronbelasting te
heffen als die vennootschap dividenden uitkeert. De voorgestelde tweede volzin
van artikel 3a, eerste lid, voorkomt die dubbele claim. Na de aandelenruil
zijn zowel de winstreserves van de in Nederland gevestigde moedermaatschappij
(dividendbelasting) als de winstreserves van de in het buitenland gevestigde
dochtervennootschap (bronbelasting) beclaimd. Dat eindresultaat – op
de winstreserves drukt één claim bron- of dividendbelasting –
komt materieel overeen met de situatie dat een aandelenfusie plaatsvindt tussen
twee in Nederland gevestigde vennootschappen. Het valt dus niet in te zien
waarom in dat geval moet worden afgezien van een dividendbelastingclaim.Rechtsbescherming burgerDe regering neemt met genoegen kennis van het oordeel van de leden van
de VVD-fractie dat versterking van de fiscale rechtshandhaving een goede zaak
is. De regering heeft, zo melden deze leden terecht, tijdens de parlementaire
behandeling aangegeven dat de Belastingdienst hiermee «met beleid»
zal omgaan en de gevolgen van het wetsvoorstel te zullen monitoren om te voorkomen
dat welwillende belastingplichtigen door het wetsvoorstel in een nadeliger
positie zouden komen te verkeren.Deze leden wijzen in dit verband op de in hun ogen de laatste jaren ingeperkte
beleidsvrijheid van de inspecteur (bijvoorbeeld door het instellen van kennisgroepen
en het verschijnen van steeds meer beleidsbesluiten) in relatie tot het steeds
meer gebonden zijn van belastingplichtigen door handhavingsconvenanten, het
horizontale toezicht en de ATV richtlijnen. De leden van de VVD-fractie staan
met name huiverig tegenover deze ontwikkelingen omdat in hun ogen de rechtsbescherming
daarmee geen gelijke tred houdt en de regering geen initiatieven toont om
in deze lacunes te voorzien. Zij prijzen daarom het initiatief van de Tweede
Kamerleden Dezentjé Hamming en Crone om te voorzien in een bezwaarprocedure
tegen bij controles overvragende belastingambtenaren.De genoemde voorbeelden hebben geen directe relatie met de beperking van
de beleidsvrijheid van de inspecteur en het meer gebonden zijn van belastingplichtigen.
Het instellen van kennisgroepen en de hausse aan beleidsbesluiten vonden met
name hun oorzaak in de wens gelijke gevallen gelijk te behandelen, waarbij
de kennisgroepen een adviesfunctie hebben en de inspecteur nog steeds beslist.
Zoals de regering in het overleg met de Tweede Kamer over het Beheersverslag
van de Belastingdienst heeft aangegeven is het reduceren van het aantal beleidsbesluiten
inmiddels in een vergevorderd stadium.De handhavingsconvenanten zien met name op samenwerking tussen de Belastingdienst
en andere overheidsorganisaties bij de aanpak van bijvoorbeeld vrijplaatsen
en zijn gericht op een effectiever, gemeenschappelijk toezicht op de naleving
van wettelijke verplichtingen. De gebondenheid van belastingplichtigen is
hierbij slechts die tot naleving van zijn wettelijke verplichtingen. Met het
zogenoemde horizontaal toezicht poogt de Belastingdienst op een
nieuwe, op onderling vertrouwen gebaseerde, wijze invulling te geven aan een
vorm van toezicht die tot uiting komt in een stelsel van afspraken tussen
de Belastingdienst en bedrijven/branches en die tot doel heeft elkaar niet
vaker lastig te vallen dan strikt noodzakelijk. Deelname hieraan gebeurt op
basis van vrijwilligheid.Niettemin is het de regering niet ontgaan dat, vooral naar aanleiding
van het initiatiefwetsvoorstel van de leden Dezentjé Hamming en Crone,
het evenwicht tussen de bevoegdheden van de Belastingdienst en de wettelijke
verplichtingen enerzijds, en de rechtsbescherming van belastingplichtigen
anderzijds, onderwerp is van een levendig maatschappelijk debat.Ook het artikel van Sjobbema in het WFR van februari 2007 levert een bijdrage
aan dit debat. Het artikel van De Bont in MBB van februari is met name gericht
op de nieuwe ATV richtlijnen. Hij concludeert dat de richtlijnen te vaag zijn
om nog als recht in de zin van de wet op de rechterlijke organisatie te kunnen
kwalificeren en, als dat wel zo zou zijn, de rechtsbescherming om die reden
te wensen overlaat. Dit artikel staat naar het oordeel van de regering in
een meer verwijderd verband tot het initiatiefwetsvoorstel.De regering is zich bewust van het voortdurende spanningsveld tussen enerzijds
de prioriteit die wordt gelegd bij de bestrijding van in dit geval fiscale
fraude en anderzijds de proportionaliteit van de daarbij behorende rechtsbescherming.
Dat vraagt een gedegen afweging. De regering acht het passend de resultaten
van die afweging in het overleg met de kamer over het initiatiefwetsvoorstel
kenbaar te maken.Verzet belastingschuldige bij de bankvorderingDe leden van de VVD-fractie constateren terecht dat een belastingschuldige
in verzet kan komen tegen de in artikel 19 Invorderingswet 1990 (verder: IW
1990) geregelde bankvordering. Voor verdamping van de verhaalsrechten van
de ontvanger in verband met het verzet ben ik vooralsnog niet beducht.De bankvordering is in feite een vereenvoudigde vorm van een onder een
bankinstelling gelegd executoriaal derdenbeslag. Laatstgenoemde beslagen worden
ook thans regelmatig gelegd, zij het door de deurwaarder bij wege van tenuitvoerlegging
van het dwangbevel. Van enige vorm van obstructief gebruik van het verzet
is daarbij tot nog toe niet gebleken. De verwachting bestaat dat dit laatste
ook bij de bankvordering niet het geval zal zijnAansprakelijkstelling bestuurdersDe leden van de VVD-fractie en ook de leden van de CDA-fractie hebben
een reactie gevraagd op het artikel van Sijbers «Aansprakelijkheid voor
aansprakelijkheidsschulden, een dode letter in wording?». In zijn artikel
geeft Sijbers aan dat hij de doelstellingen die ten grondslag liggen aan artikel
36b IW 1990 – enerzijds de mogelijkheid om bestuurders van lichamen
die deel uitmaken van een fiscale eenheid voor de omzetbelasting aansprakelijk
te stellen en anderzijds het tegengaan van de mogelijkheid van een inlener
om zijn aansprakelijkheid bij het gebruikmaken van malafide uitzendbureaus
te ontlopen door het tussenschuiven van een vennootschap – onderschrijft.
De auteur twijfelt echter of het huidige wetsvoorstel de meest gerede weg
is om die doelstelling te realiseren. Ten aanzien van de aansprakelijkheid
die ontstaat voor bestuurders van lichamen die deel uitmaken van een fiscale
eenheid voor de omzetbelasting spreekt Sijbers de vrees uit dat bestuurders
van onderdelen van de fiscale eenheid omzetbelasting die met het feitelijk
doen van aangifte niets van doen hebben, bijvoorbeeld omdat het doen van aangifte
is geconcentreerd bij één vennootschap uit de fiscale eenheid,
het risico lopen voor de niet betaalde omzetbelasting aansprakelijk te worden
gesteld. Het zou de voorkeur verdienen de aansprakelijkheid neer
te leggen bij de bestuurders van het onderdeel van de fiscale eenheid dat
zorg draagt voor het doen van aangifte of bij de bestuurders van vennootschappen
waar de belastingschuld materieel is opgekomen.De tekst van het thans voorgestelde artikel 36b IW’90 heeft tot
gevolg dat bestuurders van een tot de fiscale eenheid voor de omzetbelasting
behorende vennootschap aansprakelijk kunnen worden gesteld voor de omzetbelasting
van willekeurig welke andere tot die eenheid behorende vennootschap. Daarmee
wordt voorkomen dat bestuurders van de verschillende onderdelen die tot een
fiscale eenheid voor de omzetbelasting behoren hun aansprakelijkheid kunnen
ontlopen door zich achter die onderdelen te verschuilen. Zou de aansprakelijkheid
worden beperkt tot de bestuurders van de vennootschap die de aangifte voor
de omzetbelasting doet of waar de materiële schuld is opgekomen dan biedt
dat bestuurders alsnog de gelegenheid om zich achter andere onderdelen van
de fiscale eenheid te verschuilen en zogenoemde stromannen te gebruiken als
bestuurder van het onderdeel van de fiscale eenheid waar de aansprakelijkheid
dan ligt. Het vorenstaande neemt niet weg dat overigens bonafide handelend
bestuurders van onderdelen van de fiscale eenheid met een aansprakelijkstelling
kunnen worden geconfronteerd. Een dergelijke situatie zal worden voorkomen
door in de Leidraad Invordering 1990 een volgorde van aansprakelijkstelling
voor te schrijven waarbij als eerste de bestuurders aansprakelijk worden gesteld
van het onderdeel van de fiscale eenheid waar de materiële schuld is
opgekomen en eerst daarna de overige onderdelen van de fiscale eenheid en
hun bestuurders aansprakelijk worden gesteld. Het voorschrijven in de Leidraad
Invordering 1990 van een volgorde in de aansprakelijkstelling is ook toegepast
bij aansprakelijk-stellingen op grond van de ketenaansprakelijkheid en de
opdrachtgeversaansprakelijkheid. Overigens hebben de bestuurders van het desbetreffende
aansprakelijk gestelde onderdeel van de fiscale eenheid de gelegenheid om
de zogenoemde betalingsonmacht met betrekking tot de aansprakelijkheidsschuld
te melden. Indien de ontvanger deze bestuurders alsnog aansprakelijk wil stellen
zal hij het kennelijk onbehoorlijk bestuur van die bestuurders dienen te bewijzen.Ten aanzien van de melding van betalingsonmacht merkt Sijbers op dat er
in beginsel geen grond is om aansprakelijkheidsschulden waarvan het belopen
aan opzet of grove schuld van het aansprakelijke lichaam is te wijten, uit
te sluiten van een meldingsregeling. Van een uitsluiting van de meldingsregeling
waar het naheffingsaanslagen betreft die zijn te wijten aan opzet of grove
schuld is geen sprake aangezien ook voor die aanslagen de meldingsregeling
van toepassing is. Ook zal bij een aansprakelijkstelling van een onderdeel
van de fiscale eenheid gewezen worden op de meldingsplicht en op de consequenties
van het niet melden, zoals thans al plaatsvindt bij aansprakelijkstellingen
op grond van artikel 36 IW 1990. De auteur wijst nog op de zware bewijslast
die op de ontvanger rust bij een tijdige melding van de betalingsonmacht.
Hij verwacht dat bij de «tussengeschoven» vennootschap de malafide
ondernemer tijdig zal melden en de ontvanger aldus met die zware bewijslast
wordt geconfronteerd. Naast het feit dat als gevolg van een melding van betalingsonmacht
de (malafide) ondernemer achter de tussengeschoven vennootschap bekend wordt,
acht ik de bewijslast van het kennelijk onbehoorlijk bestuur bij een tussengeschoven
vennootschap minder zwaar aangezien juist het tussenschuiven van een vennootschap –
zonder dat daartoe de noodzaak bestaat – als een daad van kennelijk
onbehoorlijk bestuur kan worden gezien. Daarnaast mag verwacht worden dat
(bestuurders van) tussengeschoven vennootschappen ook andere verplichtingen
zoals de administratieplicht niet nakomt wat de bewijsvoering van het kennelijk
onbehoorlijk bestuur lichter maakt. De auteur adviseert tenslotte een nauwere
samenwerking met curatoren aangezien die in een betere bewijspositie zouden
verkeren dan de ontvanger bij toepassing van artikel 3b IW 1990.
Gezien hetgeen hiervoor is opgemerkt ten aanzien van de bewijspositie acht
ik een oplossing via de weg van een faillissement van de aansprakelijk vennootschap
niet een beter alternatief.De Staatssecretaris van Financiën,J. C. de JagerMaatregelArtikel in wetsvoor-stel (EK-versie)Aanpassing nota van wijzigingAanpassing
tweede nota van wijzigingAanpassing
derde nota van wijzigingAanpassing
vierde nota van wijzigingAanpassing
nota van verbeteringAanpassing bij
amendement Verkorten beslistermijnenI, VIA, VII, IX, XI, onderdeel
B. XIII, onderdeel A;JaNeeNeeNeeNeeJa, op 30 322, nr.
20        SuccessiewetIA, XIIIB, XIIIC;JaNeeNeeNeeNeeNee         Algemene doelmatigheidsbepalingI, onderdeel
C (oorspronkelijk wetsvoorstel);NeeNeeNeeNeeNeeJa, vervallen,
op 30 322, nr. 18         GeheimhoudingsplichtI, onderdeel D, V, VI, onderdeel
G;NeeNeeNeeNeeNeeNee         Aanpassing anoniementariefII, onderdelen A tot en met
C, XI, onderdeel A, XII, XIIID;JaNeeNeeNeeNeeNee        ZesmaandenfictieII, onderdeel D, XIII, onderdeel
B;JaNeeNeeNeeNeeNee        OpstapresolutieIII, onderdeel A;JaNeeNeeNeeNee Nee          Lumpsumheffing beleggingsfondsenIII, onderdeel
B, IV, X;JaNeeNeeNeeNeeNee         Beslagvrije voet en bankvorderingVI, onderdeel
A, XIIA, tweede lid, XIIIF;JaNeeNeeJaNeeNee        BestuurdersaansprakelijkheidVI, onderdelen Aa tot en met
F, XIIIE;JaNeeNeeNeeNeeNee        Motorrijtuigenbelasting politievoertuigenVIII;NeeNeeNeeNeeNeeNee        WerktopmaatregelenIXA (oorspronkelijk wetsvoorstel
na (eerste) nota van wijziging);Ja, toegevoegdJa, verwijderd  Nee         Alleenstaande minderjarige vreemdelingenXIIA, eerste
lid;  Ja, toegevoegdNeeNeeNee         Technische wijzigingenI, onderdeel F, II, onderdelen
E, F en G, X, onderdelen G en H, X, XIIIG;Ja,
toegevoegdNeeNeeNeeJaNee 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-20062007-30322-D.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl