Wijziging Invoeringswet WWB in verband met voortzetting categoriale regeling voor kosten van zieken en gehandicapten; Nota n.a.v. het verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-07 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 29420, nr. 6

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum ontvangst

29-04-2004

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2003-2004

29420 nr. 6

23-04-2004

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamAlgemeenBrief van 27 februari 2004BudgettairSamenhang bijzondere bijstand, buitengewone uitgavenaftrek
en Tijdelijk besluit tegemoetkoming buitengewone uitgavenCijfervoorbeeld ter illustratieAantal belastingplichtigen* en netto voordeel BU en TBUOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 29420Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 71 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
29 420Wijziging van de Invoeringswet Wet werk en bijstand in verband met het
verlenen van de bevoegdheid aan gemeentebesturen om in het kader van de Wet
werk en bijstand categoriale regelingen voor de kosten van chronische ziekte
of handicap voort te zetten of nieuwe categoriale regelingen terzake tot stand
te brengennr. 6NOTA NAAR AANLEIDING VAN HET VERSLAGOntvangen 23 april 2004De regering heeft met belangstelling kennis genomen van het verslag van
de vaste commissie voor Sociale Zaken en Werkgelegenheid, waarin zowel het
voorliggende wetsvoorstel aan de orde komt als de brief van 27 februari
2004 van de Staatssecretaris van Sociale Zaken en Werkgelegenheid waarin deze
de Tweede Kamer, ter voldoening aan het verzoek van de vaste commissie voor
Sociale Zaken en Werkgelegenheid, geïnformeerd heeft betreffende de regeling
voor chronisch zieken en gehandicapten die is overeengekomen in het Najaarsakkoord.1 Bij deze brief heeft de Tweede Kamer de Handreiking voor
de verlening van bijzondere bijstand aan chronisch zieken, gehandicapten en
ouderen ontvangen. Het doet de regering genoegen dat de fracties instemmen
met de in het wetsvoorstel neergelegde beleidsvoornemens.AlgemeenHet verschil tussen het voorliggende wetsvoorstel en de vigerende Wet
werk en bijstand (WWB) cq de Invoeringswet WWB waarnaar de leden van de CDA-fractie
vragen, is dat het voorliggende wetsvoorstel de aan de gemeenten geboden mogelijkheden
voor de verlening van categoriale bijzondere bijstand (in de vigerende WWB
voor personen van 65 jaar en ouder, en in de Invoeringswet WWB bij wijze van
overgangsrecht en voor collectieve aanvullende ziektekostenverzekeringen)
uitbreidt met de mogelijkheid om categoriale bijzondere bijstand te verlenen
voor de kosten van chronische ziekte of handicap.In antwoord op de vraag van de leden van de VVD-fractie waarom deze regeling
in de invoeringswet WWB wordt vastgelegd, wijst de regering op het tijdelijke
karakter van de regeling. Zoals in de memorie van toelichting bij het wetsvoorstel
is aangeven, zullen bij de geldigheidsduur van de bepaling de ontwikkelingen
rond de voorliggende voorzieningen, zoals de invoering van een nieuw zorgstelsel,
betrokken worden. De regering ziet de categoriale bijzondere bijstand voor
chronische ziekte en handicap nadrukkelijk in samenhang met vorenbedoelde
ontwikkelingen.Het onderscheid tussen algemene en bijzondere ziektekosten, waarnaar de
leden van de CDA-fractie vragen, wordt in het wetsvoorstel niet gemaakt. Zoals
bij alle vormen van bijzondere bijstand gaat het ook bij de categoriale bijzondere
bijstand voor de kosten van chronische ziekte of handicap om uit bijzondere
omstandigheden voortvloeiende noodzakelijke kosten van het bestaan. Het is
aan de gemeenten om daar invulling aan te geven. Het voorliggende wetsvoorstel
geeft de gemeenten de mogelijkheid om, naast de individuele invulling, te
komen tot een invulling voor een categorie van personen die geacht wordt bepaalde
bijzondere noodzakelijke kosten van het bestaan te hebben als gevolg van ziekte
of handicap.De gemeente kan aan een tot die categorie behorende persoon bijzondere
bijstand verlenen zonder dat behoeft te worden nagegaan of ten aanzien van
die persoon de betreffende kosten ook daadwerkelijk noodzakelijk zijn of gemaakt
zijn.Met de leden van de PvdA-fractie, die vragen of de regering bereid is
de regeling zodanig aan te passen dat chronisch zieken en gehandicapten een
recht kunnen doen gelden op een inkomenscompensatie, onderschrijft de regering
het belang dat chronisch zieken en gehandicapten recht moeten kunnen doen
gelden op een inkomenscompensatie, in die zin dat zij een tegemoetkoming ontvangen
voor de kosten die verband houden met de chronisch ziekte of handicap. De
regering is van oordeel dat de WWB dat recht daadwerkelijk biedt. In artikel
35, eerste lid, van die wet is bepaald dat de alleenstaande of het gezin recht
heeft op bijzondere bijstand voorzover niet kan worden beschikt over de middelen
om te kunnen voorzien in de uit bijzondere omstandigheden voortvloeiende noodzakelijke
kosten van het bestaan en deze kosten naar het oordeel van het college niet
kunnen worden voldaan uit de bijstandsnorm, de langdurigheidstoeslag, het
vermogen en het inkomen voor zover dit meer bedraagt dan de bijstandsnorm.
Bij chronisch zieken en gehandicapten zal er in de regel sprake zijn van uit
bijzondere omstandigheden voortvloeiende noodzakelijke kosten van het bestaan.
In dat geval kunnen zij op grond van de aangehaalde bepaling recht doen gelden
op individuele bijzondere bijstand. Gemeenten die geen gebruik maken van de
mogelijkheid om voor de kosten van chronische ziekte en handicap een categoriale
regeling te treffen, zijn altijd gehouden aan het hiervoor genoemde individuele
recht. Gezien het vorenstaande ziet de regering geen aanleiding om de regeling
aan te passen.Naar aanleiding van de vraag van de leden van de PvdA-fractie wat de verwachting
is van de regering over het aantal gemeenten dat aan het verzoek van de staatssecretaris
tot invoering van een categoriale regeling gevolg zal geven, merkt de regering
op dat de invulling van de regeling in de gedecentraliseerde WWB voor de verantwoordelijkheid
van de gemeenten is. De gemeenten hoeven geen categoriale regeling te maken,
maar kunnen dit. De regering kan geen concreet aantal noemen van gemeenten
die aan de oproep van de staatssecretaris gevolg zal geven. Met de leden van
de PvdA-fractie die, zoals zij ook in het verslag aangeven, deze vorm van
categoriale bijzondere bijstand hadden opgenomen in een initiatiefwetsvoorstel
voor een lang-laagregeling, verwacht de regering echter wel dat een groot
aantal gemeenten van de geboden mogelijkheid van een categoriale regeling
gebruik zal maken.De leden van de PvdA-fractie vragen of de regering bereid is om per 15 juni
2004 en vervolgens per 15 oktober 2004 de kamer te informeren over het
aantal gemeenten dat een inkomenscompensatie voor chronische zieken en gehandicapten
heeft en de hoogte van de gemiddelde vergoeding, en of de regering tevens
bereid is aan te geven hoeveel gemeenten een regeling hebben voor een collectieve
aanvullende ziektekostenverzekering en welke tarieven daarvoor
worden gehanteerd. De regering wijst er in dit verband in het algemeen op
dat «minder regels» tot uitgangspunten van het kabinet behoort
en dat derapportage in het bijzonder een van de pijlers van de WWB is. Zoals
is aangegeven in de memorie van toelichting bij die wet zorgen vermindering
en vereenvoudiging van regels en terugdringing van rapportageverplichtingen
van gemeenten voor een aanzienlijke vermindering van de bureaucratie en daarmee
voor een geringere belasting van gemeenten1.De categoriale regeling waarin dit wetsvoorstel voorziet, is een nieuw
element binnen de bijzondere bijstand. In het in voorbereiding zijnde Beleidsplan
informatieuitvraag SZW (BIS), waarover u nader zult worden geïnformeerd,
is voorzien dat in algemene zin wordt gerapporteerd over het gebruik van categoriale
regelingen. Informatie hierover komt in de loop van 2005 beschikbaar.In antwoord op vragen van de leden van de VVD- en ChristenUnie-fractie
over de definitie van het begrip «chronisch zieken en gehandicapten»
acht de regering het niet passend binnen de ruime beleidsvrijheid die de WWB
aan de gemeenten biedt, om dit begrip nader te definiëren door dit in
een wettelijke regel vast te leggen. Overigens biedt de Handreiking voor de
verlening van bijzondere bijstand aan chronisch zieken, gehandicapten en ouderen,
die tot stand is gekomen in overleg met de Vereniging van Nederlandse Gemeenten
(VNG), Divosa en gemeenten en die aan alle gemeenten is gezonden, een adequaat
handvat voor de wijze waarop de gemeenten invulling zouden kunnen geven aan
dit begrip.In reactie op de vragen van de leden van de VVD-fractie over de langdurigheidstoeslag
wijst de regering erop dat deze toeslag een uitzondering is op het uitgangspunt
van de toereikendheid van het sociaal minimum. Die uitzondering is door de
wetgever alleen dan gerechtvaardigd geacht als de betrokkene ten minste vijf
jaar een inkomen op het niveau van het sociaal minimum heeft gehad én
er, buiten toedoen van betrokkene, geen arbeidsmarktperspectief is. Als er
inkomsten zijn (geweest) uit arbeid, is er geen sprake van een situatie waarin
arbeidsmarktperspectief ontbreekt en bestaat er volgens de wet geen recht
op de langdurigheidstoeslag. Bij de WWB staat de eigen verantwoordelijkheid
voor de voorziening in het bestaan voorop. De regering ziet dan ook niet in
waarom er een langdurigheidstoeslag zou moeten worden verleend aan degene
die invulling geeft aan de door de WWB vooronderstelde eigen verantwoordelijkheid
door actief te zijn in (deeltijd)werk. Om uitstroom te stimuleren hebben de
gemeenten de mogelijkheid om een premie te geven. Voorts heeft de regering
tijdens de parlementaire behandeling van de WWB aangegeven dat de langdurigheidstoeslag
het risico met zich meebrengt van een bonus op langdurig verblijf in de bijstand.
De door de leden van de VVD-fractie voorgestelde wijziging staat haaks op
het principe van de eigen verantwoordelijkheid en zou een bonus betekenen
op een langdurig verblijf in de bijstand.De regering acht die redactie ongewenst gezien de inbreuk op de uitgangspunten
van de WWB, nog daar gelaten of de voorgestelde redactie tot een aanzienlijke
lastenverlichting leidt bij gemeenten die de aanvraagprocedure voor de langdurigheidstoeslag
nu al efficiënt hebben ingericht. In dit verband wijst de regering erop
dat een werkgroep langdurigheidstoeslag, bestaande uit vertegenwoordigers
van de VNG, Divosa, gemeenten, Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen
en Sociale Verzekeringsbank hebben onderzocht hoe de aanvraagprocedure voor
de langdurigheidstoeslag zo adequaat mogelijk vorm kan worden gegeven. De
aanbevelingen die de werkgroep op dit punt heeft gedaan, zijn door de Staatssecretaris
van Sociale Zaken en Werkgelegenheid overgenomen.Brief van 27 februari 20041BudgettairIn antwoord op vragen van de leden van de CDA-, PvdA-, VVD- en ChristenUnie-fractie
over het bedrag van € 20 miljoen dat de werkgevers in het kader
van het najaarsakkoord voor 2004 beschikbaar hebben gesteld en de € 80
miljoen waarmee de regering het budget bijzondere bijstand heeft verhoogd,
licht de regering het volgende toe.De extra inkomensondersteuning van de werkgevers wordt in 2004 toegevoegd
aan het fictieve budget bijzondere bijstand en is daarin voor de gemeenten
herkenbaar door de informatie die zij daarover ontvangen van de gemeentefondsbeheerders.
Ook in de Handreiking voor de verlening van bijzondere bijstand aan chronisch
zieken, gehandicapten en ouderen zijn de gemeenten geïnformeerd over
de werkgeversbijdrage. Gemeenten kunnen deze informatie betrekken bij de beleidsontwikkeling.
De werkgeversbijdrage van € 20 miljoen en de € 80 miljoen
waarmee de regering het budget bijzondere bijstand heeft verhoogd zijn niet
geoormerkt voor inkomensondersteuning aan chronisch zieken, gehandicapten
en ouderen met een minimuminkomen. Dit past niet bij de bestedingsvrijheid
die gemeenten hebben bij de bijzondere bijstand. De regering gaat ervan uit
dat de gemeenten met haar het belang van de besteding van de beschikbaar gestelde
middelen aan de doelgroep onderschrijft. Dit is ook tot uitdrukking gebracht
in de Verzamelbrief van 18 december 20032
en de Handreiking voor de verlening van bijzondere bijstand aan chronisch
zieken, gehandicapten en ouderen. In het Najaarsoverleg op 14 oktober
2003 is door de werkgevers toegezegd een eenmalige extra inkomensondersteuning
ten behoeve van langdurige minima te zullen bekostigen. De afgelopen maanden
heeft hierover zowel binnen de Stichting van de Arbeid als naderhand tussen
de Stichting, het Ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid en de VNG
nader overleg plaatsgevonden over de wijze waarop aan een en ander uitvoering
kan worden gegeven. In overleg met het ministerie en de VNG is door de werkgevers
voorgesteld deze inkomensondersteuning te richten op de categorie chronisch
zieken en gehandicapten, zijnde een groep die het dichtst aansluit bij de
groep langdurige minima.De regering is van oordeel dat een bijdrage van de werkgevers aan chronisch
zieken en gehandicapten past binnen de het totale pakket zoals dat aan de
orde was bij het najaarsoverleg en de verantwoordelijkheidsverdeling tussen
de daarbij betrokken partijen. De bijdrage is niet vergelijkbaar met bijdragen
die plaatsvinden op persoonlijke titel en buiten bestaande kaders.In de aangenomen motie van het lid Weekers c.s.3
is de regering verzocht vanaf het jaar 2005 incidentele extra middelen, die
nu worden ingezet voor onder meer de bijzondere bijstand, structureel te maken,
teneinde de inkomenspositie van de bedoelde groep chronisch zieken, gehandicapten
en ouderen die hiervan afhankelijk is, structureel te waarborgen. Zoals is
aangegeven in de brief d.d. 20 januari 2004 van de bewindspersonen van
Sociale Zaken en Werkgelegenheid zal de regering deze motie betrekken bij
de Begrotingsvoorbereiding 20054.Samenhang bijzondere bijstand, buitengewone uitgavenaftrek
en Tijdelijk besluit tegemoetkoming buitengewone uitgavenNaar aanleiding van de brief van 27 februari 2004 en de daarbij gevoegde
Handreiking voor de verlening van bijzondere bijstand aan chronisch zieken
en gehandicapten zijn door de leden van meerdere fracties vragen gesteld over
de samenhang tussen de bijzondere bijstand, de buitengewone uitgavenaftrek
(BU) en het Tijdelijk besluit tegemoetkoming buitengewone uitgaven (TBU).
Alvorens die vragen te beantwoorden wordt een korte beschrijving en een voorbeeld
gegeven van de werking van de regelingen en hun onderlinge samenhang.Bij de BU gaat het om alle (niet-vergoede) ziektekosten van de belastingplichtige,
zijn partner, zijn kinderen jonger dan 27 jaar en tot zijn huishouden behorende
ernstig gehandicapte personen van 27 jaar of ouder. Een drietal elementen
kunnen binnen de regeling worden onderscheiden, te weten a) ziektekostenpremies,
b) feitelijke, aantoonbare kosten in verband met ziekte, invaliditeit en bevalling,
en c) ouderdoms-, arbeidsongeschiktheids- en chronisch ziekenforfait1.De TBU regelt een tegemoetkoming voor burgers die langs fiscale weg door
de combinatie van de hoogte van hun inkomen en de totale hoogte van hun aftrekposten
en heffingskortingen niet de volledige waarde van hun aftrek van buitengewone
uitgaven kunnen effectueren.In het kader van de bijzondere bijstand kunnen feitelijke, aantoonbare
kosten in verband met ziekte, invaliditeit en bevalling op individuele basis
worden vergoed. Daarnaast biedt de WWB de gemeenten de mogelijkheid om categoriale
bijzondere bijstand te verlenen aan ouderen. Het onderhavige wetsvoorstel
beoogt die laatste vorm van bijstand ook voor de kosten van chronische ziekte
en handicap mogelijk te maken.Cijfervoorbeeld ter illustratieEen echtpaar (beide ouder dan 65 jaar) ontvangt in 2004 aan inkomsten
alleen AOW. Op de AOW-uitkering van het echtpaar wordt aan ziekenfondspremie € 1273
ingehouden (werkgevers- en werknemersdeel). Aan nominale premie wordt in 2004
betaald € 960 en voor een aanvullende ziektekostenverzekering betalen
zij per jaar een premie van € 240.Een van de echtelieden heeft een nieuwe bril nodig. De aanschafkosten
van de bril bedragen € 200. Voor die kosten is bijzondere bijstand
verleend. De gemeente heeft bij de uitkering van de bijzondere bijstand rekening
gehouden met een drempelbedrag van € 75. Per saldo is € 125
bijzondere bijstand ontvangen.Met inachtneming van de ontvangen bijzondere bijstand kunnen de volgende
posten nog worden opgevoerd binnen de BU-regeling:ziekenfondspremie€ 1273 nominale premie€ 960 aanvullende premie€ 240 huisapotheek (2 x vaste bedrag van € 23)€ 46 ouderdomsforfait(cijfers 2004)€
1552 niet door de bijstand vergoede kosten bril€ 75  € 4146Rekening houdend met de BU-drempel (€ 1778) en het relevante
marginale belastingtarief (15,5%) bedraagt de daadwerkelijke belastingteruggaaf
op grond van de BU € 367.Mocht het zo zijn dat door de combinatie van de hoogte van hun inkomen
en de totale hoogte van hun aftrekposten en heffingskortingen van de € 367
slechts € 167 langs fiscale weg kan worden vergolden (maximaal de
ingehouden loonheffing over de AOW-uitkering), dan wordt op basis van de TBU-regeling
nog € 200 uitgekeerd. Ter verduidelijking van bovenstaande alinea
onderstaand cijfervoorbeeld:Belastbaar inkomen na aftrek buitengewone uitgaven:8000Te betalen IB (tarief 15,5 %) 1240Heffingskorting 1440Te betalen IB nihilIn de situatie van het voorbeeld kan € 200 (verschil 1440–1240)
van de totale belastingteruggaaf op grond van de BU van € 367 niet
worden vergolden. Dit gedeelte wordt via de TBU regeling uitgekeerd.Voor de samenloop tussen de BU-regeling en de bijzondere bijstand, waarover
vragen zijn gesteld door de leden van de PvdA- en de ChristenUnie-fractie,
kunnen verschillende situaties worden onderscheiden:1. volledige vergoeding van specifieke ziektekosten door de bijzondere
bijstand;2. gedeeltelijke vergoeding van specifieke ziektekosten door de bijzondere
bijstand.In de eerste situatie (volledige vergoeding) kunnen de vergoede ziektekosten
niet nogmaals worden afgetrokken van het belastbare inkomen via de BU-regeling.
In het tweede geval (gedeeltelijke vergoeding) kan het residu aan ziektekosten
in aftrek worden gebracht op het belastbare inkomen via de BU-regeling.De opmerking op bladzijde 2 van de Handreiking voor de verlening van bijzondere
bijstand aan chronisch zieken, gehandicapten en ouderen, heeft betrekking
op feitelijke, aantoonbare kosten. Met de opmerking op bladzijde 20 van genoemde
Handreiking wordt aangegeven dat als er bijzondere bijstand is verstrekt voor
feitelijke, aantoonbare kosten, dat niet raakt aan de vergoeding in het kader
van de BU/TBU van de ziektekostenpremies, het ouderdomsforfait en het arbeidsongeschiktheidsforfait1; deze posten kunnen onverkort in aftrek worden gebracht
op het belastbare inkomen via de BU-regeling náást de bijzondere
bijstand.De vragen van de leden van de PvdA-, VVD- en ChristenUniefractie over
bijzondere bijstand, BU en TBU, mede bezien in hun onderlinge samenhang, beantwoordt
de regering als volgt.De Handreiking voor de verlening van bijzondere bijstand aan chronisch
zieken, gehandicapten en ouderen vermeldt voor wat betreft de kosten waarvoor
een beroep kan worden gedaan op de BU/TBU de limitatieve opsomming uit de
Wet inkomstenbelasting 2001. Voor die kosten kan dus een beroep worden gedaan
op de BU/TBU. Samenloop van bijzondere bijstand en BU/TBU is alleen dan niet
toegestaan als de bijzondere bijstand betrekking heeft op feitelijke, aantoonbare
kosten. Terecht wijzen de leden van de PvdA-fractie erop dat er bij categoriale
bijzondere bijstand geen sprake is van declaratie en dat de vergoeding betrekking
kan hebben op kosten die niet aftrekbaar zijn als buitengewone uitgaven; deze
vorm van bijzondere bijstand kan dus wél samenlopen met BU/TBU. Aangezien
de TBU betrekking heeft op het niet-verzilverde deel van de BU, geldt het
verbod op samenloop voor BU en TBU. De ratio voor het tegengaan van samenloop
van bijzondere bijstand en BU/TBU bij feitelijke, aantoonbare kosten is dat
de regering het ongewenst acht dat er voor die kosten een dubbele vergoedingsmogelijkheid
bestaat. Samenloop is dus alleen niet toegestaan voor kosten die én
onder de bijzondere bijstand én onder de BU/TBU vallen. Extra verwarmingskosten,
de langdurigheidstoeslag, een koelkast en een laag bed vallen niet én
onder de bijzondere bijstand én onder de BU/TBU en blijven dus buiten
het verbod op de samenloop. Bij de aanschaf van een hoogbed op medische gronden
kan samenloop wel aan de orde zijn. Zoals in alle situaties van samenloop
is het aan de belanghebbende om te bepalen of voor de aanschafkosten van een hoogbed op medische gronden óf een beroep wordt gedaan op
de bijzondere bijstand dan wel op de BU/TBU. In beginsel dienen alle belastingteruggaven,
voor zover die betrekking hebben op een periode waarover dan wel kosten waarvoor
bijstand is verleend, verrekend te worden met de (bijzondere) bijstand. Hierop
geldt echter een aantal uitzonderingen. Niet tot de middelen worden gerekend
belastingteruggaven in verband met:– kinderkorting, aanvullende kinderkorting;– jonggehandicaptenkorting;– aanvullende alleenstaande ouderkorting;– combinatiekorting en aanvullende combinatiekorting voor alleenstaande
ouders van wie het jongste kind jonger is dan vijf jaar;– kosten die niet tot de algemeen noodzakelijke bestaanskosten behoren,
tenzij voor die kosten bijstand is verleend.Op grond van dit laatste wordt de belastingteruggaaf voor BU niet tot
de middelen gerekend voor zover deze betrekking heeft op andere kosten dan
feitelijke, aantoonbare kosten waarvoor bijzondere bijstand is verleend.Voorts is in de WWB bepaald dat de tegemoetkoming ontvangen op grond van
de TBU niet tot de middelen behoren, tenzij voor de betreffende kosten bijstand
is verleend. BU/TBU zijn niet de eerste vorm van belastingverrekening met
bijzondere bijstand.De BU verlaagt het belastbaar inkomen en leidt bijgevolg tot een lager
toetsinkomen voor de huursubsidie. Bij de kwijtschelding van belastingen,
die gebaseerd wordt op een netto inkomen, wordt de BU/TBU niet als inkomensbestanddeel
in aanmerking genomen. De TBU is inkomensneutraal. BU en TBU hebben derhalve
geen negatief effect bij inkomensafhankelijke regelingen op basis van zowel
belastbaar als netto inkomen. De beslagvrije voet heeft betrekking op periodieke
uitkeringen. Een belastingteruggaaf in verband met buitengewone uitgaven en
de TBU zijn eenmalige teruggaven en worden bij beslag en de vaststelling van
de beslagvrije voet niet in aanmerking genomen. Categoriale bijzondere bijstand
behoort, ongeacht de frequentie van de uitbetaling, niet tot het belastbaar
inkomen, tenzij er sprake is van ongerichte inkomenssuppletie, die immers
in het kader van de WWB niet is toegestaan. Naar aanleiding van de motie van
Vroonhoven-Kok1 en de vragen van het lid Verhagen
bij het debat over de regeringsverklaring is onderzoek gedaan naar de buitengewone
uitgaven2. Bijgevoegd treft u een overzicht van
de raming van het gebruik en het gemiddelde nettovoordeel van de BU en de
TBU3. Het gaat hierbij om de totale groep belastingplichtigen
die hier gebruik van maken.Aantal belastingplichtigen* en netto voordeel BU en TBU <65 jaar> 65 jaarTotaal Aantal met BU (raming 2002)475 000625 0001 100 000 Gemiddeld netto voordeel€ 452€ 320€ 375     Aantal met TBU (raming 2004)40 000265 000305 000 Gemiddeld netto voordeel€ 715€ 210€ 275* Het gaat hierbij om het aantal personen dat BU opvoert bij de aangifte
IB.Op de vraag van de leden van de PvdA-fractie wat de hoogte is van het
bedrag per belanghebbende in relatie tot de werkelijke kosten die gemaakt
zijn, is door de werking van de drempel (11,2% van het verzamelinkomen), de
vermenigvuldigingsfactoren en de kostenforfaits geen eenduidig antwoord op
te geven. Wel kan aangegeven worden dat voor degenen die over de drempel heen
komen het netto voordeel van de BU (en TBU) als gevolg van een extra euro
aan werkelijke kosten in beginsel het geldende marginale tarief bedraagt.
Dit varieert van 15,55% voor 65-plussers in de eerste schijf tot
52% voor iedereen in de vierde schijf. Voor personen met een inkomen in de
eerste en tweede schijf die tevens zogenaamde specifieke kosten maken (zoals
hulpmiddelen, eigen bijdrage AWBZ etc) kan door de werking van de vermenigvuldigingsfactor
(65%) het voordeel oplopen tot 66,5% (165%*40,35%). Door de werking van het
forfait is het zelfs mogelijk dat de BU/TBU meer vergoedt dan daadwerkelijk
aan extra (specifieke) kosten gemaakt is (zie ook de grafiek hierna).Er zijn geen gegevens bekend over de omvang van de doelgroep van chronisch
zieken en gehandicapten voor de bijzondere bijstand en het bedrag aan bijzondere
bijstand dat aan deze groep verstrekt zal worden.Er wordt op dit moment gewerkt aan een voorstel tot aanpassing van de
Wet inkomstenbelasting 2001, waarin cumulatie van bijzondere bijstand en een
beroep via de regeling BU/TBU wordt geregeld. De hoogte van BU/TBU en die
van de bijzondere bijstand zijn in de eerste plaats afhankelijk van de hoogte
van het inkomen en de kosten. Daarnaast spelen voor de BU/TBU mee de forfaits
(voor chronisch zieken, gehandicapten en ouderen) en de vermenigvuldigingsfactor
voor bepaalde kosten. Deze verhogen het bedrag aan aftrek BU zonder dat er
daadwerkelijke (feitelijke) kosten tegenover staan.Bij de bijzondere bijstand is, naast de hoogte van het inkomen en de kosten,
het onderscheid van belang tussen individueel en categoriaal, alsmede het
al dan niet toepassen van een drempelbedrag door de gemeente. Tot slot speelt
een eventuele normering van de maximale vergoeding een rol.Gezien het aantal factoren dat de hoogte van de onderscheiden regeling
bepaalt, is de hoogte van de vergoeding sterk afhankelijk van de feitelijke
omstandigheden van de belanghebbende. Op hoofdlijnen geldt het volgende, waarbij
de regering wijst op het indicatieve karakter van de berekeningen en het feit
dat de werkelijke uitkomsten van individu tot individu verschillend kunnen
zijn.Bij inkomens op of rond het sociaal minimum zal de bijzondere bijstand
in de regel hoger zijn dan de BU/TBU. De bijzondere bijstand maakt een volledige
vergoeding mogelijk, terwijl bij de BU/TBU een drempel geldt en de tegemoetkoming
een, met het marginale belastingtarief overeenstemmend, percentage van de
kosten bedraagt. Hierop geldt echter een uitzondering als er feitelijke, aantoonbare
kosten zijn die naar hun aard en hoogte onder de vermenigvuldigingsfactor
van de BU vallen en recht geven op het chronisch ziekenforfait en er niet
reeds uit andere hoofde (handicap, leeftijd) recht bestaat op een forfait.
In die situatie kan bij inkomens op of rond het sociaal minimum de BU/TBU
hoger zijn dan de bijzondere bijstand. Komen de kosten echter boven een bepaalde
grens dan wordt de bijzondere bijstand weer hoger dan de BU/TBU. In onderstaande
grafiek is ter illustratie een en ander weergegeven voor een alleenstaande
bijstandsgerechtigde die jonger is dan 65 jaar. Hierbij is er van uitgegaan
dat bij de bijzondere bijstand een volledige vergoeding heeft plaatsgevonden
van de feitelijke, aantoonbare kosten.Bij hogere inkomens zal de BU/TBU in de regel hoger zijn dan de bijzondere
bijstand. Hier is van belang welk gedeelte van het inkomen de gemeente als
draagkracht in aanmerking neemt. Bijzondere bijstand voor feitelijke, aantoonbare
kosten staat eraan in de weg dat die kosten in aanmerking worden genomen voor
BU/TBU. Gemeenten kunnen de belanghebbende niet eerst verplichten om een beroep
te doen op de BU/TBU en daarna aanvullend bijzondere bijstand verlenen voor
de in aftrek gebrachte kosten.De burger kan voor verschillende kosten ook een beroep doen op verschillende
regelingen zolang het per kostenpost c.q. kostensoort maar niet tot doublures
van declaraties leidt. De burger kan de voor hem meest gunstige route kiezen.Het bedrag van € 11 miljoen, dat aan het bedrag voor de bijzondere
bijstand in het gemeentefonds wordt toegevoegd als compensatie voor gemeenten
voor het vervallen van de mogelijkheid van verrekening van bijzondere bijstand
met een fiscale tegemoetkoming, is gerelateerd aan de € 30 miljoen
die de regering heeft toegevoegd aan het fictief budget bijzondere bijstand
voor chronisch zieken en gehandicapten en aan de gemiddelde teruggaaf die
zou worden ontvangen als verrekening mogelijk zou zijn gebleven.Naar aanleiding van de vraag van de leden van de fractie van de ChristenUnie
waarop de verwachting is gebaseerd dat circa 305 000 personen in aanmerking
komen voor de buitengewone aftrek in 2004 (zie bladzijde 10 van de handreiking)
dient hier uitdrukkelijk vermeld te worden dat het aantal van 305 000
betrekking heeft op de raming voor de TBU in 2004 (belastingjaar 2003). Voor
de BU bedraagt het geraamde gebruik in 2002 circa 1,1 mln belastingplichtigen.
Voor de ramingen van beide posten is rekening gehouden met de door de leden
van de CU genoemde stijgende ziektekosten.De Staatssecretaris van Sociale Zaken en Werkgelegenheid,M. RutteXNoot1Kamerstukken II 2003–2004, 29 200 XV, nr. 73.XNoot1Kamerstukken II 2002–2003, 28 870, nr. 3, blz. 2.XNoot1Kamerstukken II 2003–2004, 29 200 XV, nr. 73.XNoot2SOZA030906XNoot3Kamerstukken II 2003–2004, 29 200 XV, nr. 53.XNoot4Kamerstukken II 2003–2004, 29 200 XV, nr. 69.XNoot1Onder de buitengewone uitgaven vallen tevens uitgaven wegens overlijden
en uitgaven wegens adoptie. Echter binnen het bestek van dit wetsvoorstel
kunnen ze verder onvermeld blijven.XNoot1De bijzondere bijstand raakt wel aan het chronisch ziekenforfait. Dit
forfait is namelijk gekoppeld aan de hoogte van feitelijke, aantoonbare kosten
en die kosten mogen niet worden opgevoerd als daarvoor bijstand is verstrekt.XNoot1Kamerstukken II 2003–2004, 28 607, nr. 39.XNoot2Zie ook de brief van 16 september 2003 van de staatssecretaris van
Financiën (28 607, nr. 65).XNoot3Het gaat hierbij om de geraamde cijfers, voor de BU 2002 en voor de TBU
2004 (belastingjaar 2003). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-29420-6.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl