Kostenbeheersing in de zorgsector; Brief minister over beperkende maatregel fysiotherapie en oefentherapie Cesar en Mensendieck en advies RVZ hierover
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 24124, nr. 59

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

10-06-1997

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1996-1997

24124 nr. 59

03-06-1997

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. Inleiding2. Stand van zaken beperkende maatregel fysiotherapie
en oefentherapie Beperkende maatregelEvaluatieAanpassing maatregelTarieven3. Advies van de RVZ over fysiotherapie en oefentherapie4. Rapportage Werkgroep Fysiotherapie en Oefentherapie5. Kwaliteits- en doelmatigheidsbeleid paramedische zorgOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 24124Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 39 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
24 124Kostenbeheersing in de zorgsectornr. 59BRIEF VAN DE MINISTER VAN VOLKSGEZONDHEID, WELZIJN EN SPORTAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalRijswijk, 3 juni 1997 1. InleidingBij diverse gelegenheden heb ik de Tweede Kamer een brief toegezegd waarin
ik verslag doe van de stand van zaken rond de beperkende maatregel op het
gebied van de fysiotherapie en de oefentherapie Cesar en Mensendieck in de ziekenfondsverzekering en de WTZ. Onder meer heb ik dat gedaan
in antwoord op schriftelijke vragen van de heer Marijnissen (Tweede Kamer,
1995–1996, Aanhangsel, nr. 1108) en recent nog bij de behandeling van
het JOZ 1997 (Tweede Kamer, 1996–1997, 25 004, nr. 26).Ik heb de Tweede Kamer toegezegd in die brief ook in te gaan op de resultaten
van het overleg in de Werkgroep Fysiotherapie en Oefentherapie (WFO) en u
mijn standpunt op het advies van de voorlopige Raad voor de Volksgezondheid
en Zorggerelateerde dienstverlening (RVZ) over fysiotherapie en oefentherapie
te geven.In deze brief rapporteer ik u daarom in paragraaf 2 allereerst over de
stand van zaken rond de beperkende maatregel fysiotherapie en oefentherapie
Cesar en Mensendieck. Vervolgens ga ik in paragraaf 3 in op het advies van
de RVZ.In paragraaf 4 zal ik u informeren over de rapportage van de WFO en de
bestuurlijke afspraken die ik naar aanleiding daarvan met de betrokken partijen
gemaakt heb.Naast de hiervoor genoemde onderwerpen, doen zich op het gebied van het
kwaliteits- en doelmatigheidsbeleid in de paramedische zorg een aantal ontwikkelingen
voor waarover het mij goed lijkt u te informeren. Dat doe ik in paragraaf
5. 2. Stand van zaken beperkende maatregel fysiotherapie
en oefentherapie Beperkende maatregelOmdat ik voorstander ben van een inhoudelijke benadering van de invulling
van de beperking van de aanspraken op fysiotherapie en oefentherapie Cesar
en Mensendieck in de sfeer van de ziekenfondsverzekering en de WTZ heb ik
gekozen voor een beperking waarbij de essentiële zorg bekostigd wordt
vanuit het tweede compartiment. Daarbij heb ik bijzondere aandacht gegeven
aan het in stand houden van de vergoeding van de zorg voor verzekerden die
aangewezen zijn op langdurige fysiotherapie en oefentherapie Cesar of Mensendieck.
Deze gedachte heeft zijn weerslag gekregen in de Regeling paramedische hulp
ziekenfondsverzekering.In mijn brieven van 14 juni 1995 (Tweede Kamer, 1994–1995, 24 124,
nr. 9) en van 13 september 1995 (Tweede Kamer, 1994–1995, 24 124,
nr. 21) heb ik u hierover geïnformeerd.Op 1 januari 1996 is deze regeling van kracht geworden. Met deze regeling
worden de beperkingen in de aanspraak op fysiotherapie en oefentherapie in
het ziekenfondspakket en het WTZ-standaardpakket ingevoerd.Kort samengevat houdt deze maatregel het volgende in:a. Elke verzekerde heeft, indien daartoe geïndiceerd op verwijzing
van de huisarts of de specialist, recht op maximaal 9 zittingen fysiotherapie
of oefentherapie Cesar of Mensendieck per indicatie per jaar.b. Indien daartoe geïndiceerd op verwijzing van de huisarts of specialist
heeft de verzekerde recht op nog eens maximaal 9 zittingen oefentherapie Cesar
of Mensendieck of kinderfysiotherapie per indicatie per jaar indien daartoe
voorafgaand schriftelijk toestemming is verkregen van de verzekeraar.c. Heeft de verzekerde een aandoening die is vermeld op een in het besluit
opgenomen lijst (de «lijst chronische aandoeningen»), blijkend
uit de verwijsdiagnose, dan heeft de verzekerde recht op het noodzakelijk
aantal zittingen per jaar, indien de verzekerde daartoe voorafgaand schriftelijk
toestemming heeft gekregen van zijn ziekenfonds.Met deze maatregel wordt dus in zijn algemeenheid de aanspraak op oefentherapie
Cesar en Mensendieck en kinderfysiotherapie beperkt tot 18 behandelingen en
die op fysiotherapie tot maximaal 9 behandelingen. Voor een beperkte groep
verzekerden die een omschreven aandoening heeft geldt deze beperking niet.Aan de zorgverzekeraars is – met het oog op convergentie van deze
verstrekkingen – verzocht om in de sfeer van de particuliere verzekering
een zoveel mogelijk identieke regeling te treffen. EvaluatieOp 19 april 1996 (CSZ/EZ-962461) heb ik de Ziekenfondsraad verzocht zorg
te dragen voor de evaluatie van de beperkende maatregel. In die zelfde brief
heb ik de Ziekenfondsraad gevraagd zo spoedig mogelijk een commissie in te
stellen die mij adviseert over eventuele noodzakelijke tussentijdse bijstellingen
van de lijst chronische aandoeningen.De commissie dient bij zijn advisering uit te gaan van de criteria voor
opname dan wel niet opnemen op de lijst chronische aandoeningen die ik zelf
destijds heb gehanteerd bij de samenstelling van de lijst en die ook in de
toelichting bij de regeling zijn opgenomen.Naar aanleiding van mijn verzoek heeft de Ziekenfondsraad inmiddels de
evaluatie van de regeling ter hand genomen. Deze evaluatie zal medio 1998
zijn afgerond. In deze evaluatie wordt aandacht besteed aan de aspecten
van financiële, inhoudelijke, uitvoeringstechnische en verzekeringstechnische
aard, wordt de bekendheid bij en werkbaarheid van de regeling voor patiënten,
hulpverleners, verwijzers en verzekeraars onderzocht en de werkgelegenheidsaspecten.Onderdeel van deze evaluatie vormt ook een evaluatie van het experiment
met het dienstenmodel van Zorgverzekeraar Amsterdam en Omstreken.De Ziekenfondsraad heeft voor uitvoering van een deel van de evaluatie
een opdracht verstrekt aan het NIVEL en het Nederlands Paramedisch Instituut
(NPI).Wat betreft de gegevens van verstrekkingtechnische aard (aanvullende verzekering,
convergentie en Standaardpakket Polis) heb ik Zorgverze- keraars Nederland
om een onderzoek verzocht.Deze evaluatie bevindt zich in de fase van de dataverzameling. Over mogelijke
uitkomsten van deze evaluatie valt daarom op dit moment nog niets te melden.Wel is duidelijk dat de ziekenfondsen op grote schaal over zijn gegaan
tot het aanbieden van aanvullende verzekeringen. Er zijn echter nog geen gegevens
beschikbaar die inzicht geven in het percentage ziekenfondsverzekerden dat
daadwerkelijk gebruik heeft gemaakt van deze mogelijkheid tot aanvullende
verzekering.Wel zijn gegevens bekend van een door de NP/CF gehouden klachtregistratie.In de periode van 1 januari 1996 t/m 1 september 1996 zijn er 2228 klachten
binnengekomen afkomstig van 1738 personen. Voor de klachtenregistratie is
een werkgroep ingesteld waarin de volgende partijen hebben deelgenomen: de
Consumentenbond, het Coördinatie-orgaan Samenwerkende Ouderenorganisaties,
de Gehandicaptenraad, de Nederlandse Patiënten Vereniging, de Nederlandse
Vereniging Belangenbehartiging Verpleeghuisbewoners, de Regionale Patiënten/Consumentenplatforms,
de Stichting Landelijke Organisaties Bewonerscommissies Bejaardentehuizen
en het Werkverband Organisaties van Chronisch Zieken. De Nationale Commissie
Chronisch Zieken heeft in de werkgroep een adviserende rol.Uit de klachtenregistratie zijn ondermeer de volgende punten met betrekking
tot de beperkende maatregel naar voren gekomen:– de meeste klachten hebben betrekking op de beperking van de vergoeding
van fysiotherapie en met name de beperking daarvan tot standaard 9 behandelingen;– veel mensen hebben geklaagd over het feit dat het aantal behandelingen
waar men krachtens de regeling recht op heeft ontoereikend blijkt te zijn.– opvallend is dat veel patiënten hebben geklaagd dat het aantal
behandelingen ontoereikend is terwijl men in aanmerking komt voor volledige
vergoeding van fysiotherapie krachtens de aan de regeling gekoppelde lijst
met chronische aandoeningen.– veel patiënten/consumenten hebben problemen geuit met betrekking
tot de voorlichting over de maatregel en de onduidelijke bezwaar- of beroepsmogelijkheden.
Ook hebben veel patiënten gesteld dat aanvullende verzekeringen ontoereikend
zijn of niet toegankelijk zijn;– het zwaartepunt van de problemen ligt bij patiënten/consumenten
in de leeftijdscategorie tussen de 50 en 80 jaar.Deze conclusies komen overeen met de bij het departement binnengekomen
klachten.De NP/CF heeft haar rapportage voorgelegd aan de Commissie Lijst van de
Ziekenfondsraad. Aanpassing maatregelNaar aanleiding van mijn eerder vermelde verzoek heeft de Ziekenfondsraad
de Commissie Lijst ingesteld. Deze commissie heeft inmiddels 4 adviezen afgerond.
In het eerste advies van 2 oktober 1996 gaat de commissie met name in op de
aandoeningen waarvan ik gevraagd had deze met voorrang te behandelen: M. Kahler,
CVA, post-operatief en na traumata, incontinentieklachten, artrose, whiplash,
fybromyalgie, spondylolysis, claudicatieklachten en lateraal sklerose. In
de overige adviezen gaat de commissie in op andere knelpunten.Ik ben de Commissie Lijst zeer erkentelijk voor de gedegen wijze waarop
zij deze complexe problematiek heeft opgepakt.De commissie stelt de volgende wijzigingen van de lijst chronische aandoeningen
voor:– Osteoporose, botmetastasen en M. Kahler: verruiming van de voorwaarde
«na wervelfractuur» tot «bij fracturen».– CVA: laten vervallen van de voorwaarde «maximaal 6 maanden».– Post-operatief en na traumata: vervangen van de beperkende voorwaarde
«maximaal 3 maanden in aansluiting op ziekenhuisopname of revalidatie(dag)behandeling»
door «na ziekenhuis-, verpleeghuisopname of revalidatie(dag)behandeling».
Verruiming van de aanvullende voorwaarde tot «maximaal 12 maanden op
basis van een behandelplan met een toelichting op de aard van de interventie,
de behandelduur en de behandelfrequentie na diagnosestelling door medisch
specialist of verpleeghuisarts». Aan de lijst van voorbeelden toevoegen:
status na thoractomie.– Whiplash: opnemen van deze aandoening op de lijst met als aanvullende
voorwaarde «maximaal 3 maanden»; als hierna nog sprake is van
vermindering van de bewegingsverlies-, conditieverlies- en cognitieve stoornissen
kan deze periode met maximaal 6 maanden worden verlengd tot 9 maanden in totaal.– Claudicatieklachten: opname op de lijst.– Lateraal sklerose: de commissie is van mening dat deze aandoening
valt onder de spinale aandoeningen die reeds in artikel 3 van de regeling
zijn genoemd. Om twijfel hierover weg te nemen stelt de commissie voor deze
aandoening op te nemen bij de voorbeelden die in de regeling genoemd worden.– M. Paget: opname op de lijst met als beperkende voorwaarde: alleen
na fracturen.– Status na amputatie: opname op de lijst zonder beperkende voorwaarden.– Littekenweefsel huid, al of niet na trauma: als aparte aandoening
opnemen op de lijst onder overige aandoeningen. Geen aanvullende voorwaarden.– Postpartum bekken-instabiliteit: opnemen op de lijst als aparte
aandoening met als aanvullende voorwaarde: maximaal 3 maanden.De commissie adviseert mij in het algemeen de beperkende voorwaarde «na
verwijzing door medisch specialist» te vervangen door «na diagnose
gesteld door specialist».Wel blijft steeds bij recidive een verwijzing door de huisarts noodzakelijk.De commissie is van mening dat deze beperkende voorwaarde niet noodzakelijk
is bij lymfoedeem, claudicatieklachten, CVA en Whiplash.Daarnaast adviseert de commissie mij voor de aandoening «frozen
shoulder» de aanvullende voorwaarde «behandelduur» te verruimen
van 3 maanden tot maximaal 12 maanden.De commissie adviseert bij motorische retardatie als gevolg van een ontwikkelingsstoornis
de aanvullende voorwaarde «jonger dan 13 jaar» te vervangen door
«jonger dan 17 jaar» en bij juveniele osteochondrose de leeftijdslimiet
te verlengen van 18 jaar tot en met 21 jaar. Daarnaast heeft de commissie voorstellen gedaan over het verduidelijken
van de lijst daar waar zich interpretatieproblemen voordoen.Ik stem in met de adviezen van de Commissie Lijst en zal de Regeling paramedische
hulp ziekenfondsverzekering daarom overeenkomstig deze adviezen bijstellen.
Deze bijstelling van de regeling zal van kracht worden op 1 januari 1998.Naast haar advisering over bijstelling van de lijst chronische aandoeningen
heeft de Commissie Lijst mij op 18 maart 1997 gewezen op een aantal knelpunten
van algemene aard bij de toepassing van de huidige regeling die samenhangen
met de criteria voor beoordeling van de aandoeningen van de lijst. Het betreft
hier patiënten met ernstige beperkingen in de mobiliteit zonder dat sprake
is van een duidelijke medische diagnose zoals ondermeer het geval is met bepaalde
categorieën ouderen.Daarnaast doen zich problemen voor bij toepassing van het criterium «moeilijk
afgrensbaar» zoals bijvoorbeeld bij artrose.De Regeling paramedische hulp ziekenfondsverzekering kent deze categorieën
patiënten geen recht toe op langdurige fysiotherapie of oefentherapie.De commissie is van mening dat rekening houden met bovengenoemde knelpunten
feitelijk betekent dat soepel moet worden omgegaan met het criterium «onvoldoende
afgrensbaar». De commissie vraagt mijn oordeel over dit voorstel.De criteria voor het niet opnemen van een aandoening op de lijst chronische
aandoeningen vormen een samenhangend geheel. Dit betekent dat wijziging van
een belangrijk criterium als «onvoldoende afgrensbaar» feitelijk
betekent dat een structurele wijziging van de regeling moet worden overwogen.
Voordat ik een dergelijke structurele wijziging van de regeling in overweging
neem wil ik eerst kennis hebben genomen van de resultaten van de evaluatie
van de regeling die door de Ziekenfondsraad wordt uitgevoerd.Ik ben dan ook van mening dat de Commissie Lijst conform de oorspronkelijke
criteria dient te blijven adviseren.Dit neemt niet weg dat de commissie terecht wijst op de problemen die
in de praktijk het gevolg zijn van het onvoldoende afgrensbaar zijn van sommige
aandoeningen.Ook ben ik met de commissie eens dat het nemen van de medische diagnose
als uitgangspunt ook zijn beperkingen heeft. Ik zal de Commissie Lijst dan
ook vragen om de door haar naar voren gebrachte problematiek te onderzoeken
en mij te adviseren in hoeverre het mogelijk is op basis van medisch-inhoudelijke
criteria en het stellen van helder omschreven voorwaarden de lijst chronische
aandoeningen aan te vullen met een of enkele nieuwe categorieën aandoeningen.Een definitieve oplossing voor deze problemen moet mijns inziens echter
langs een andere weg worden gevonden:In de eerste plaats wijs ik op het experiment bij het Ziekenfonds Amsterdam
en Omstreken met het zogeheten dienstenmodel. In dit experiment wordt een
alternatieve uitvoering van de beperkende maatregel onderzocht. Daarbij worden
11 diensten onderscheiden. Een dienst is daarbij een omschreven aanbod aan
fysiotherapie, variërend van een consult tot een langdurige behandeling.
Welke dienst de patiënt wordt geboden wordt in dit experiment bepaald
op basis van zowel de medische diagnose als de bevindingen van de fysiotherapeut
over de gevolgen van de aandoening voor het functioneren van de patiënt
(de fysiotherapeutische diagnose). In dit experiment wordt dus al onderzocht
in hoeverre aan de beperkingen van de medische diagnose tegemoet kan worden
gekomen door een alternatieve uitvoering van de maatregel. De evaluatie van dit experiment maakt onderdeel uit van de evaluatie van
de beperkende maatregel. Deze evaluatie wil ik afwachten.Daarnaast heb ik met partijen afgesproken enkele experimenten met een
regionaal budget te gaan uitvoeren. Ik kom daarop hieronder nog terug.Voor de lange termijn moet de oplossing gezocht worden in het totstandbrengen
van richtlijnen en standaardbehandelplannen door de beroepsgroepen en doelmatigheids-
en kosteneffectiviteitsonderzoek voor deze categorieën patiënten.De Commissie Lijst adviseert mij in haar brief van 18 maart 1997 om groepsbehandeling
als zodanig in de regeling op te nemen. Daarmee wordt tevens aangesloten bij
de richtlijn van het COTG inzake het tarief voor groepsbehandeling voor fysiotherapie.Een aanpassing van de regeling op dit punt is echter niet nodig: de omschrijving
van de verstrekking paramedische hulp zoals die thans luidt vormt geen belemmering
voor groepsbehandeling. Met de inwerkingtreding per 1 januari 1996 van de
nieuwe Regeling paramedische hulp ziekenfondsverzekering is hierin geen verandering
opgetreden. TarievenPer 1 januari 1997 zijn voor de fysiotherapie volledig geconvergeerde
maximumtarieven van kracht geworden ten behoeve van ziekenfonds- en niet-ziekenfondsverzekerden.Voorts is onder voorwaarden een tarief voor groepsbehandeling ingevoerd.
Deze voorwaarden zijn:– De fysiotherapeut heeft een aparte overeenkomst met de ziektekostenverzekeraar
getroffen.– De nadere indicatiestelling «groepsbehandeling» na
een verwijzing geschiedt door de fysiotherapeut in overleg met de patiënt
en verwijzer na een individueel onderzoek van de patiënt.– De groep bestaat uit minimaal zes en maximaal tien patiënten.– De minimale duur per groepsbehandeling is gesteld op een half
uur.Over het indienen van andere richtlijnvoorstellen heb ik met partijen
afspraken gemaakt. Ik kom daar hieronder nog op terug. 3. Advies van de RVZ over fysiotherapie en oefentherapieHet besluit met ingang van 1 januari 1996 de verstrekkingen fysiotherapie,
oefentherapie Cesar en oefentherapie Mensendieck te beperken is voor mij aanleiding
geweest de voorlopige Raad voor de Volksgezondheid en Zorggerelateerde dienstverlening
(RVZ) te vragen mij te adviseren over de plaats die deze voorzieningen in
de toekomst dienen in te nemen in het zorgstelsel en hoe daarbij zodanig vorm
kan worden gegeven aan de inhoud en de omvang van de aanspraken op deze zorg,
dat een differentiatie van deze aanspraken mogelijk is. In augustus 1996 heeft
de RVZ mij zijn advies doen toekomen.Hieronder ga ik puntsgewijs in op dit advies.De RVZ acht het aannemelijk dat een deel van de fysiotherapie en oefentherapie
als noodzakelijke zorg aangemerkt moet worden en daarom een goede plaats in
de gezondheidszorg en de wettelijke ziektekostenverzekering moet innemen.
Ik ben dit met de RVZ eens. De instrumenten om noodzakelijke zorg van niet-noodzakelijke
te onderscheiden ontbreken echter nog, zoals de RVZ terecht opmerkt.De oorzaak hiervan is gelegen in het feit dat onze kennis over het effect
van fysiotherapeutische en oefentherapeutische interventies nog beperkt van
omvang is. Er wordt echter aan gewerkt om onze kennis op dit gebied te vergroten:
op de lijst van 126 die door de Commissie Ontwikkelingsgeneeskunde
versneld wordt aangepakt komen diverse paramedische interventies voor. Daarnaast
is door de Ziekenfondsraad een Deelprogrammacommissie Paramedische Zorg ingesteld
die een programma van onderzoek naar de doelmatigheid van paramedische interventies
uitvoert. Op deze wijze zal geleidelijk aan meer zicht ontstaan op de doelmatigheid
van deze vormen van zorg.Daarnaast vormt ook de ontwikkeling van centrale richtlijnen zoals door
de fysiotherapeuten gestart een ontwikkeling die de transparantie van het
wat, hoe en waarom van typen fysiotherapeutische behandelingen kan verduidelijken.
Ik hecht daarbij sterk aan betrokkenheid van de verwijzers bij deze ontwikkeling.
Het inzicht bij verwijzers over de mogelijkheden en onmogelijkheden van fysiotherapie
en oefentherapie Cesar en Mensendieck wordt daardoor immers vergroot. Dat
kan een doelmatiger verwijsbeleid bevorderen.De RVZ wijst er in zijn advies op, dat het imago van de intramurale fysiotherapie
veel beter is dan dat van de extramurale fysiotherapie. De RVZ meent dat dit
komt omdat in de intramurale situatie door intensieve samenwerking met specialisten,
een gerichter indicatiestelling en een betere en snellere terugkoppeling van
behandelresultaten tot stand komt. Dat leidt er onder andere toe, dat over
de noodzaak en effectiviteit van intramurale fysiotherapie veel minder twijfels
bestaan.Ik zal de betrokken beroepsgroepen er dan ook op aanspreken om ook in
de extramurale zorg de samenwerking tussen paramedicus en verwijzer te intensiveren.In mijn Voortgangsnotitie MTA en doelmatigheid van zorg die ik u recent
heb doen toekomen geef ik aan hoe ik de beroepsgroepen bij de ontwikkeling
van richtlijnen wil ondersteunen.De RVZ geeft aan dat nog onvoldoende kennis voorhanden is om op basis
daarvan tot een differentiatie van het verzekerde pakket te kunnen komen.
Hoewel de RVZ het werken met een lijst omslachtig lijkt, stelt hij voor de
evaluatie af te wachten alvorens hierover te oordelen. De RVZ beveelt daarnaast
aan om te gaan experimenteren met het clustermodel van ziektekostenverzekeraar
AZIVO.Met de RVZ ben ik van mening dat eerst de resultaten van de evaluatie
van de beperkende maatregel moeten worden afgewacht voordat bekeken kan worden
of zich bijzondere problemen voordoen rond de uitvoerbaarheid van de regeling.
Ik wijs erop, dat ik ten tijde van het ontwerpen van de beperkende maatregel
het NIVEL en het SWSF (thans NPI) onderzoek heb laten verrichten naar de mogelijkheden
van het clustermodel van AZIVO.De uitkomsten van dat onderzoek wezen in de richting van een 2-cluster-model
met een indeling naar mensen met een aandoening die langdurige fysiotherapie
of oefentherapie Cesar of Mensendieck vereist en mensen zonder een dergelijke
aandoening. De huidige regeling is daarop gebaseerd. Het ligt dan ook niet
voor de hand alsnog met dat model te gaan experimenteren.Wel loopt er zoals ik hiervoor al aangaf een experiment bij Zorgverzekeraar
Amsterdam en Omstreken met het zogeheten ZAO-dienstenmodel dat onderdeel uitmaakt
van de evaluatie van de beperkende maatregel.De RVZ is van mening dat de komende jaren de nadruk moet worden gelegd
op het stimuleren van de professionele ontwikkeling. Het totstandkomen van
richtlijnen, protocollen en standaarden en van eigenstandige diagnostiek,
classificatie en registratie moet door de overheid gefaciliteerd worden.Deze visie komt overeen met het kwaliteitsbeleid dat ik ten aanzien van
de paramedische zorg al enige jaren voer. Uit mijn begroting heb ik het op
1 januari 1997 afgesloten programma Ondersteuning Kwaliteitsbeleid Paramedische
zorg financieel ondersteund. In het JOZ is f 3 mln per jaar beschikbaar
voor de continuering van deze activiteiten. Op mijn verzoek heeft de Ziekenfondsraad
met gebruikmaking van deze middelen een programma Bevordering Kwaliteitsontwikkeling
Paramedische Zorg in uitvoering genomen. Daarnaast ondersteun ik het NPI met
een basissubsidie.De RVZ stelt voor het macrobudget voor fysiotherapie en oefentherapie,
mede afhankelijk van de evaluatie van de huidige maatregel, voor 5 jaar op
het niveau van 1997 te bevriezen. Op die manier krijgen de beroepsgroepen
in de visie van de RVZ voldoende tijd om tot uitvoering van hun kwaliteitsbeleid
te komen. De RVZ gaat bij de berekening van het eigen voorstel uit van een
jaarlijkse groei van 3,75%. Van deze groei is 1,1% geraamd als volumegroei
en de rest bestaat uit een raming van de prijsontwikkeling.In de JOZ-systematiek wordt jaarlijks bekeken hoe de ontwikkeling van
lonen en prijzen is geweest. Voor volumegroei is in het JOZ de afgelopen jaren
steeds uitgegaan van een onontkoombare autonome groei van circa 1%. Dat is
dus slechts een fractie minder dan de RVZ voorstelt.Ik zie dan ook geen reden om af te stappen van de systematiek die thans
wordt gevolgd waarbij steeds jaarlijks wordt bekeken welk macrobudget voor
fysiotherapie en oefentherapie beschikbaar is.Met de RVZ ben ik van mening dat handhaven van de macrobudgettering noodzakelijk
is.De RVZ beveelt mij aan het criterium «verwijzing door de huisarts»
te handhaven. Wel meent de RVZ dat deze verwijsrelatie kan verbeteren door
protocollering en door te experimenteren met een fysiotherapeutisch consult.Ik kom hier in de volgende paragraaf op terug. 4. Rapportage Werkgroep Fysiotherapie en OefentherapieEind 1995 is de Werkgroep Fysiotherapie en Oefentherapie (WFO) ingesteld
naar aanleiding van het bestuurlijk overleg (november 1995) waarin het ministerie
van VWS en de VVF kenbaar hebben gemaakt behoefte te hebben aan een analyse
van de knelpunten op het gebied van de fysiotherapie. De werkgroep had als
taak het voorbereiden van afspraken tussen partijen over het oplossen van
inhoudelijke en financiële knelpunten op het gebied van fysiotherapeutische
en oefentherapeutische zorg. Daarnaast had de WFO de taak een lange termijn
visie te ontwikkelen aan de hand waarvan voorstellen voor oplossingen voor
knelpunten kunnen worden getoetst.In de WFO hebben de volgende partijen deelgenomen: beroepsorganisaties
fysiotherapeuten (VVF), oefentherapeuten-Cesar (VBC), oefentherapeuten Mensendieck
(NVOM), Zorgverzekeraars Nederland (ZN), Kontaktorgaan Publiekrechtelijke
Ziektekostenverzekeraars (KPZ) en het ministerie van VWS. De WFO heeft de
volgende onderwerpen belicht: de positie van de fysiotherapeutische en oefentherapeutische
zorg, de opleiding en beroepskrachtenvoorziening, kwaliteit, wetenschappelijk
onderzoek, relatie met verwijzers, preventie, registratie, verstrekkingenpakket
en de honoreringsstructuur.Eind december 1996 hebben de partijen mij het rapport aangeboden. Een
exemplaar van deze rapportage is als bijlage bij deze brief gevoegd.1In het bestuurlijk overleg naar aanleiding van de eindrapportage van de
WFO d.d. 10 februari 1997 heb ik met de partijen de volgende afspraken gemaakt: – Afgesproken is dat een verbetering van de relatie met de verwijzer
noodzakelijk is. Om dit te realiseren is afgesproken op een nader uit te werken
wijze te gaan experimenteren met het introduceren van een regionaal budget.– De WFO heeft aanbevolen om in overleg met de verwijzer stapsgewijs
standaardbehandelplannen te ontwikkelen. Een standaardbehandelplan is een
behandelplan per medisch diagnose, gedifferentieerd voor relevante variabelen
waarover consensus bestaat binnen de beroepsgroep. Binnen een van de te starten
experimenten kunnen enkele van dergelijke standaardbehandelplannen op experimentele
basis worden ontwikkeld.– Partijen komen met een onderbouwd voorstel voor een numerus fixus
voor fysiotherapeuten.– Afgesproken is dat partijen voorstellen uitwerken voor de introductie
van een Consultatief Fysiotherapeutisch en Oefentherapeutisch Onderzoek (CFO).
Dit kan in beginsel op macro-neutrale wijze worden ingevoerd, omdat tegenover
een wat hoger tarief voor een CFO een besparing staat bij negatief advies
aan de behandelend arts. Introductie van het CFO dient gepaard te gaan met
waarborgen die er op gericht zijn dat het CFO alleen in bijzondere gevallen
wordt aangevraagd resp. wordt verricht.– Afgesproken is dat partijen een plan van aanpak voor de verbetering
van kwaliteit en doelmatigheid van hun hulpverlening opstellen met inbegrip
van voorstellen voor de benodigde infrastructuur.– Vastgesteld is, dat het pas zin heeft richtlijnvoorstellen in
te dienen als het financiële kader bekend is en hiervoor ruimte biedt.
Ik heb het COTG meegedeeld er op te vertrouwen dat partijen pas richtlijnvoorstellen
zullen doen als ik dat kader bekend heb gemaakt. Dit neemt niet weg dat partijen
reeds WTG-overleg kunnen starten.– Bekeken wordt door partijen welke aanbevelingen van de WFO paramedisch
breed kunnen worden aangepakt; afgesproken is dat andere paramedische beroepsgroepen
zullen worden betrokken bij de uitwerking van de gemaakte afspraken.Ik ben erg verheugd dat partijen een gezamenlijke verantwoordelijkheid
willen dragen voor de uitwerking van de gemaakte afspraken. Mijns inziens
biedt dat goede kansen voor de verbetering van de kwaliteit en doelmatigheid
van de fysiotherapie en oefentherapie.Partijen zijn inmiddels uitgenodigd voor een overleg over de uitwerking
van de gemaakte afspraken.In het FOZ 1996 is een bedrag van f 3 mln per jaar beschikbaar gesteld
voor de uitwerking van bovengenoemde afspraken en binnen de middelen van het
kwaliteitsbeleid is een bedrag van f 1,5 miljoen per jaar beschikbaar
gesteld voor de fysiotherapie en oefentherapie.Inmiddels hebben LHV, KNGF, NVOM en VBC een overeenkomst gesloten gericht
op verbetering van de samenwerking tussen huisarts en fysiotherapeut, respectievelijk
oefentherapeut Cesar en oefentherapeut Mensendieck en de verbetering van de
kwaliteit en doelmatigheid van de door hen geleverde zorg.Ik heb met instemming kennis genomen van deze overeenkomst, waarmee partijen
concreet invulling geven aan de in het bestuurlijk overleg van 10 februari
jl. over fysiotherapie en oefentherapie Cesar en Mensendieck gemaakte afspraak
de relatie met de huisarts te verbeteren en de afspraak in de Paritaire Werkgroep
Huisartsenzorg (PWH) over dit onderwerp. 5. Kwaliteits- en doelmatigheidsbeleid paramedische zorgMijn beleid is gericht op een transparanter en doelmatiger paramedische
zorgverlening. Ik ondersteun daarom een aantal ontwikkelingen die daaraan
een bijdrage leveren. Daarover wil ik u informeren. Op 1 januari jl. is het programma Ondersteuning Kwaliteitsbeleid Paramedische
Zorg afgerond. Dit programma heeft een looptijd gehad van 3 jaar en is door
mij gefinancierd. Aan dit programma is door alle 10 paramedische beroepsgroepen
deelgenomen. Het CBO heeft in samenwerking met het NPI de beroepsgroepen in
dit programma ondersteund bij de vormgeving van hun kwaliteitsbeleid en bij
het ontwikkelen van kwaliteitsinstrumenten als richtlijnen, standaarden, onderlinge
toetsing en visitatie. Het NIVEL heeft het programma geëvalueerd.Dit programma heeft ook bijgedragen aan het verbeteren van de onderlinge
samenwerking tussen de paramedische beroepsgroepen.In het programma is gebleken dat het de paramedische beroepsgroepen aan
middelen ontbreekt voor de verdere ontwikkeling en implementatie van instrumenten
voor kwaliteitsbeleid. De verdere ontwikkeling hiervan acht ik echter van
groot belang omdat hiermee wordt bijgedragen aan de doelmatigheid van de paramedische
zorg.Daarom heb ik in het FOZ 1996 hiervoor f 1,5 mln voor 1996 en f 3
mln per jaar structureel vanaf 1997 aan premie-middelen beschikbaar gesteld.Ik heb de Ziekenfondsraad verzocht om met gebruikmaking van de in het
JOZ beschikbaar gestelde middelen zorg te dragen voor uitvoering van een programma
Bevordering Kwaliteitsontwikkeling Paramedische Zorg met een looptijd van
3 jaar.Omdat ik – gelet op de voor die voorzieningen genomen beperkende
maatregel – de ondersteuning van de fysiotherapie en de oefentherapie
Cesar en Mensendieck bij de ontwikkeling van hun kwaliteitsbeleid het meest
urgent acht, heb ik de helft van het beschikbare budget voor deze beroepsgroepen
beschikbaar gesteld.Ik heb de Ziekenfondsraad verzocht bij de ontwikkeling en uitvoering van
dit programma samenhang aan te brengen met het onderzoeksprogramma paramedische
zorg dat door de Ziekenfondsraad wordt uitgevoerd.Ik heb de Ziekenfondsraad erop gewezen dat ik bij de verdere ontwikkeling
en implementatie van richtlijnen, protocollen en standaarden de betrokkenheid
van verzekeraars, patiënten/consumenten en verwijzers van belang acht
en dat expliciet rekening moet worden gehouden met de noodzaak van doelmatigheidsbevordering
en gepast gebruik.Tenslotte heb ik de Ziekenfondsraad verzocht op een evenwichtige manier
gebruik te maken van de beschikbare infrastructuur (NPI en CBO als ondersteunende
organisaties, NIVEL als evaluator van het programma) omdat gebleken is dat
dit de samenhang en samenwerking en de bundeling van expertise zeer ten goede
komt.Ook hier blijkt de toegenomen samenwerking tussen de paramedische beroepsgroepen
omdat zij gezamenlijk en in onderlinge afstemming voorstellen bij de Ziekenfondsraad
hebben ingediend voor de in het programma van de Ziekenfondsraad uit te voeren
activiteiten.Recent hebben de paramedische beroepsgroepen besloten om ook in formele
zin hun krachten te bundelen. Op 10 maart 1997 hebben de beroepsgroepen daartoe
het Paramedisch Verband opgericht. Daarmee hebben de paramedische beroepsgroepen
één aanspreekpunt gecreëerd voor alle onderwerpen die de
individuele beroepsgroepen overstijgen.Ik juich deze toenemende samenwerking tussen de paramedische beroepsgroepen
toe en ondersteun deze waar mogelijk, omdat zij zichtbaar maakt dat de paramedische
beroepsgroepen elkaar vinden op het belang hun zorgverlening transparant te
maken voor patiënt, verzekeraar, verwijzer en overheid en elkaar waar
mogelijk ondersteunen bij het verbeteren van de doelmatigheid van hun zorgverleningDe vroegere Stichting Wetenschap en Scholing Fysiotherapie heeft zich
op mijn verzoek vorig jaar verbreed naar alle paramedische beroepsgroepen.
Dit nieuwe Nederlands Paramedisch Instituut (NPI) zal gaan .functioneren
als kenniscentrum op het gebied van de paramedische zorg en als facilitair
instituut voor de paramedische beroepsgroepen.Deze ontwikkeling wordt gesteund door alle 10 paramedische beroepsgroepen.Ik vind de totstandkoming en de opbouw van het NPI als kenniscentrum voor
de paramedische sector van groot belang voor de verdere ontwikkeling van een
tranparanter en doelmatiger paramedische zorg. Ik heb dan ook het voornemen
de uitbouw van het NPI te faciliteren door een stapsgewijze verhoging van
de basissubsidiëring van dit instituut tot een zodanig niveau dat naar
mijn oordeel een goed functioneren als kenniscentrum mogelijk is. Over de
concretisering van dit voornemen ben ik momenteel in overleg met het NPI.Inmiddels heeft het NPI een Beleidsplan 1997–2000 aan mij voorgelegd
waarin het instituut schetst op welke wijze het instituut de komende jaren
de paramedische beroepsgroepen wil ondersteunen bij hun verdere professionalisering
en kwaliteitsverbetering. Dit beleidsplan is door mij goedgekeurd.In mijn Voortgangsnotitie MTA en doelmatigheid van zorg heb ik al aangekondigd
dat ik het iMTA zal vragen om – naast anderen – ook het NPI en
het CBO, dat een belangrijke adviserende en ondersteunende functie vervult
bij de kwaliteitsontwikkeling in de paramedische zorg, te ondersteunen bij
het totstandbrengen van tripartite richtlijnen waarin ook rekening is gehouden
met kosten-effectiviteitsgegevens. In die voortgangsnotitie heb ik tevens
aangegeven dat ik bovendien in nauw overleg met de Ziekenfondsraad en deskundigen
uit het veld een implementatieprogramma tot ontwikkeling wil brengen waarin
beroepsgroepen worden ondersteund bij de implementatie van richtlijnen en
protocollen. Ook de paramedische beroepsgroepen zullen hierin worden betrokken.Veel noodzakelijke informatie over de zorg die paramedici verlenen ontbreekt.
Niet alleen op het gebied van de kosten is de informatie op landelijk niveau
niet compleet genoeg, over het hulpverleningsproces zelfs zijn slechts weinig
gegevens voorhanden. Dat bemoeilijkt een adequate beleidsvoering. Daarom is
in mijn opdracht door BCD Advies en het NIVEL een pilot uitgevoerd rond de
wenselijke informatievoorziening in de paramedische zorg. Aan deze pilot hebben
verzekeraars, beroepsgroepen en patiënten/consumenten deelgenomen. In
deze pilot zijn de beschikbare informatiebronnen vergeleken met hetgeen aan
informatie op landelijk niveau beschikbaar dient te zijn voor de beleidsvoorbereiding
en -uitvoering. Naar verwachting zal de stuurgroep die deze pilot begeleid
mij in mei 1997 zijn advies doen toekomen. Zodra ik dit advies heb ontvangen
zal ik mij beraden over de wijze waarop ik wil bijdragen aan een systematischer,
completer en adequater informatievoorziening op landelijk niveau met betrekking
tot de paramedische zorg.De eerste berichten die ik van de stuurgroep heb ontvangen gaan in de
richting van voorstellen om te komen tot de opzet van een systeem van landelijke
peilstations.In een dergelijk systeem worden op continue basis representatieve gegevens
verzameld over de paramedische zorg. Een dergelijk systeem zou uitgewerkt
dienen te worden door een nieuw te benoemen stuurgroep die een «spoorboekje»
maakt van de activiteiten en beslissingen die noodzakelijk zijn om tot een
peilstationssysteem te komen.Een dergelijk systeem komt mij zeer aantrekkelijk voor omdat daarmee op
termijn de informatievoorziening met betrekking tot de paramedische zorg aanzienlijk
kan worden verbeterd. Ik zal dan ook overgaan tot instellen van de voorgestelde
stuurgroep die de adviezen die uit de pilot voortvloeien nader dient uit te
werken tot een plan van aanpak. Wel stel ik enkele randvoorwaarden bij de verdere uitwerking door deze
nieuwe stuurgroep van een dergelijk peilstations-systeem:– Niet alles kan tegelijk. Daarom is fasering nodig. Ik geef prioriteit
aan gegevensverzameling over die paramedische beroepen die een zelfstandige
verstrekking leveren: de fysiotherapie, oefentherapie Cesar en Mensendieck,
de logopedie en de ergotherapie.Dit betekent niet dat ik geen belang hecht aan het opzetten van een adequate
infrastructuur voor informatieverzameling voor de andere paramedische beroepsgroepen.
Wel dat vind ik het van belang om zo spoedig mogelijk de informatievoorziening
te verbeteren over die paramedische beroepsgroepen waarover in het JOZ separate
beslissingen worden genomen ten aanzien van het beschikbare macro-budget.– Werken van klein naar groot. Hiermee bedoel ik dat eerst op kleine
schaal proef-peilstations ingericht dienen te worden, die snel duidelijk kunnen
maken wat wel en niet mogelijk is op het gebied van de informatievoorziening
paramedische zorg met peilstations.– Beginnen met de meest noodzakelijke basale gegevens.– Commitment – ook in financiële zin – van de betrokken
partijen. – Inzicht in de kosten gemoeid met een dergelijke aanpak van de
informatievoorziening.De Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport,E. Borst-Eilers XNoot1Ter inzage gelegd bij de afdeling Parlementaire Documentatie. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-24124-59.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl