Werkbezoek van delegatie uit algemene commissie voor Europ. Zaken en vaste commissie voor Buitenlandse Zaken aan Turkije; Verslag van het werkbezoek van 2 tot en met 5 april 2002
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 28340, nr. 1

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

08-05-2002

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2001-2002

28340 nr. 1

23-04-2002

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaam1. Staatsminister voor de Mensenrechten, Nejat Arseven2. De parlementaire commissie voor de Mensenrechten, o.a.
Hüseyin Akgül3. MHP-partijwoordvoerder, Sevket Bülent Yahnici4. Minister van Buitenlandse Zaken, Ismail Cem5. Secretaris-Generaal voor de EU, Volkan Vural6. De parlementaire commissie voor Buitenlandse Zaken,
o.a. Kamran Inan7. De parlementaire commissie EU-Turkije, o.a. Kürsat
Eser8. Vice-premier, Mesut Yilmaz9. Staatsminister voor de Turken in het buitenland, Sükrü
Sina Gürel10. IHD en TIHV (Human Rights Association en Human Rights
Foundation), Hüsnü Öndül, Yavuz Önen en Feray SalmanBIJLAGE 
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 28340Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 50 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
28 340Werkbezoek van een delegatie uit de algemene commissie voor Europese
Zaken en de vaste commissie voor Buitenlandse Zaken aan Turkijenr. 1VERSLAGVastgesteld op 23 april 2002Een delegatie uit de algemene commissie voor Europese Zaken en de vaste
commissie voor Buitenlandse Zaken bracht van 2 tot en met 5 april 2002
een werkbezoek aan Turkije.Het werkbezoek stond in het teken van de mogelijke toetreding van Turkije
tot de Europese Unie. In het bijzonder heeft de delegatie gesproken over de
voortgang die wordt geboekt op het terrein van de Kopenhagencriteria, het
regionaal buitenlands beleid, de situatie op Cyprus en de ondersteuning van
de positie van Turken in Nederland. Door de Turkse gesprekspartners is in
aanvulling hierop, ingegaan op de Nederlandse positie ten aanzien van de Koerdische
Arbeiderspartij, de PKK.Los van bovenstaand programma heeft de delegatie op vrijdag 5 april,
tevens een bezoek gebracht aan de visum-afdeling van de Nederlandse ambassade
in Ankara.De delegatie bestond uit de leden Van Oven (voorzitter van de delegatie),
Blaauw, Cörüz, Scheltema en Van Middelkoop. Van de zijde van de
Kamer werd de delegatie begeleid door de griffier van de algemene commissie
voor Europese Zaken, Mattijssen.Het programma van het werkbezoek is in overleg met medewerkers van het
Ministerie van Buitenlandse Zaken in Den Haag en met de Nederlandse ambassade
in Ankara opgesteld. De delegatie wenst op deze plaats nogmaals haar grote
waardering en erkentelijkheid uit te spreken aan het adres van de ambassadeur
en zijn staf en aan de medewerkers in Den Haag. De geleverde grote inspanningen
voor en tijdens het werkbezoek, de hartelijke ontvangst en de goede begeleiding
hebben er in belangrijke mate toe bijgedragen dat het werkbezoek zo succesvol
is verlopen.Ook wil de delegatie op deze plaats nogmaals alle gesprekspartners bedanken
voor de tijd die zij hebben willen vrijmaken en voor de openheid die zij hebben
betracht in de gesprekken. In onderstaand verslag is getracht van alle gevoerde gesprekken de hoofdlijnen
weer te geven. Het programma van het werkbezoek is als bijlage bijgevoegd
(zie bijlage 1).De voorzitter van de delegatieVan OvenDe griffier van de delegatieMattijssen 1. Staatsminister voor de Mensenrechten, Nejat ArsevenArseven benadrukte dat Turkije probeert alle onderdelen van het pre-accessieprogramma
uit te voeren. Echter, niet alleen omdat dit door de Europese Unie geëist
wordt voordat toetredingsonderhandelingen kunnen beginnen, maar vooral ook
omdat Turkije dat zelf belangrijk vindt voor de Turkse samenleving. Inmiddels
zijn twee pakketten van maatregelen strekkende tot wijziging van de grondwet,
door het parlement aangenomen (najaar 2001 en maart 2002). Speciaal wees de
Arseven de delegatie op de bepalingen inzake het verkorten van de periode
van voorarrest tot maximaal 4 dagen (met uitzondering van de gebieden waar
de noodtoestand geldt, daar is maximale periode 7 dagen), de plicht om familie
binnen 48 uur te informeren over het in hechtenis nemen van een verdachte,
en vooral de financiële aansprakelijkheid (schadevergoeding) van diegenen
die martelingen uitvoeren. Met deze laatstgenoemde maatregel probeert de Turkse
regering marteling van verdachten en gedetineerden, tegen te gaan.De positie van de mensenrechtenorganisaties in Turkije is, aldus de Arseven,
versterkt. Vanuit zijn ministerie is een infrastructuur opgezet, waardoor
mensenrechtenorganisaties direct met het ministerie kunnen samenwerken. Alle
NGO's kunnen zich daarbij aansluiten. Daarnaast heeft Amnesty International
recent toestemming gekregen om een kantoor te openen in Turkije. De Staat
zal alles doen, zo beklemtoonde Arseven, om Amnesty International te faciliteren
bij haar werkzaamheden.De recente maatregelen hebben het aantal gevallen waarin de doodstraf
kan worden opgelegd, aanzienlijk beperkt. Arseven wees er op dat de doodstraf
vanaf1983 in Turkije geen enkele keer meer is uitgevoerd. Een totale afschaffing
van de doodstraf kan op dit moment echter nog niet op een parlementaire meerderheid
rekenen. Dit vindt zijn oorzaak mede in het optreden van de PKK. De PKK pleegt,
aldus Arseven, met zijn terroristische aanslagen waar onschuldige burgers
het slachtoffer van worden, de grootst mogelijke inbreuk op de mensenrechten.
Met name de MHP is van mening dat voor Öcalan de doodstraf beschikbaar
moet blijven. In dit verband sprak Arseven zijn teleurstelling uit over de
houding van Nederland ten aanzien van de PKK. Hij vroeg de delegatie om duidelijk
aan te geven of de Nederlandse weigering om de PKK te plaatsen op de EU-lijst
van organisaties wier tegoeden moeten worden bevroren, voortvloeit uit de
mogelijke doodstraf die Öcalan boven het hoofd hangt. In dat geval, zo
stelde hij, zou een duidelijke uitspraak van Nederland een extra argument
geven aan degenen in Turkije die pleiten voor afschaffing van de doodstraf.Door de delegatie is aan minister Arseven gevraagd waarom de godsdienstvrijheid
in Turkije, in het bijzonder van Christenen, zo sterk beknot wordt. Daarop
reageerde Arseven dat Turkije een seculiere staat is, met vrijheid van godsdienst.
Wel is in de wet vastgelegd op welke plaatsen godsdienstige bijeenkomsten
mogen plaatsvinden. Deze bepaling richt zich in gelijke mate op Christenen
als op moslims. Naar aanleiding van concrete berichten in de media (Trouw
6 februari 2002), die door de Nederlandse ambassade zijn vertaald en
aangeboden aan Minister Arseven, zegde hij toe deze zaak te laten uitzoeken
en zich er persoonlijk van te laten vergewissen dat rechtvaardig is opgetreden. 2. De parlementaire commissie voor de Mensenrechten, o.a.
Hüseyin AkgülDe voorzitter van de parlementaire commissie voor de Mensenrechten, Akgül,
opende de bijeenkomst door te stellen dat terrorisme de grootste vijand van
de mensenrechten is. In dat verband vroeg hij aandacht van de delegatie voor
de positie die Nederland inneemt ten aanzien van de PKK. Hij benadrukte dat
Turkije steun van Nederland verwacht bij de strijd tegen terrorisme, en daarom
geen onderdak biedt aan terroristische organisaties. De delegatieleider heeft
hierop de positie van Nederland nader toegelicht, daarbij onder meer wijzend
op het 43 punten tellende actieprogramma terrorismebestrijding. Nederland
heeft een studievoorbehoud gemaakt bij de EU-lijst van organisaties wier financiële
tegoeden bevroren moeten worden. Dit wil niet zeggen, zo benadrukte de delegatieleider,
dat Nederland terrorisme steunt, of de gewelddaden van bijvoorbeeld de PKK
goedkeurt. Wel moeten juridische stappen zorgvuldig worden genomen, opdat
zij juist en juridisch houdbaar zijn. Het verbieden van organisaties is in
Nederland niet mogelijk, wel kan de rechter een organisatie ontbinden indien
gebleken is van criminele feiten door de aanhanger van de organisatie gepleegd
op Nederlands grondgebied.Akgül schetste vervolgens de positie van de parlementaire commissie
voor de mensenrechten. Het Turkse parlement kent 16 parlementaire commissies.
De commissie voor de mensenrechten neemt daarin een bijzondere positie in:
als enige commissie is zij samengesteld uit vertegenwoordigers van fracties
van de coalitie en de oppositie (de overige commissies bestaan alleen uit
vertegenwoordigers van de coalitiepartijen), heeft zij een eigen statuut en
kan zelfstandig onderzoek verrichten.Ten aanzien van de positie van de Koerden, antwoordde Akgül desgevraagd,
dat hij de Koerden niet als minderheidsgroep kan zien omdat zij niet voldoen
aan de 3 criteria die daarvoor wereldwijd gehanteerd worden, te weten: taal,
etniciteit en religie. Turkije heeft, conform het Verdrag van Lausanne de
Christenen en de joden in Turkije als minderheidsgroep erkend. De Koerden
voldoen echter niet aan de criteria. Bovendien wensen de Koerden zelf ook
niet als minderheidsgroep gezien te worden. Turken van Koerdische afkomst,
spelen in het openbare leven van Turkije een belangrijke rol, zo is ongeveer
50% van de parlementariërs van Koerdische origine, evenals de president
en veel andere hoogwaardigheidsbekleders. Koerden worden, aldus Akgül,
net als alle andere Turken behandeld en hebben dezelfde kansen en mogelijkheden.Tenslotte werd aan Akgül het probleem van de gevangenissen (de F-blocks)
voorgelegd. De delegatie vroeg Akgül naar zijn visie op het probleem
dat veel gevangenen terug willen naar het oude systeem van groepsdetentie,
omdat zij vrezen dat het nieuwe systeem leidt tot een situatie waarin de gevangene
vaker alleen is met een bewaarder, waardoor de kans op marteling of mishandeling
toeneemt. Akgül reageerde daarop dat het systeem van de F-blocks de uitvoering
betreft van een resolutie van de Raad van Europa. Echter, naar zijn mening
is het systeem te snel en te abrupt ingevoerd. Het oude systeem van grote
slaapzalen, bracht problemen ten aanzien van de hygiëne en de veiligheid
met zich mee. Bovendien verwerden de zalen, aldus Akgül, tot broeinesten
van de Turkse maffia; reden waarom de criminele organisaties zich tegen de
F-blocks verzetten. 3. MHP-partijwoordvoerder, Sevket Bülent YahniciDe Yahnici opende het gesprek met toe te lichten dat de toetreding tot
de Europese Unie in Turkije algemeen beleid is geworden. Afgezien van enkele
splintergroeperingen zijn er aldus Yahnici, dan ook geen politieke partijen
die van mening zijn dat Turkije niet zou moeten toetreden. Maar de redenen
waarom mensen willen dat Turkije toetreedt, kunnen uiteenlopen. Het Turkse
parlement werkt hard om te kunnen voldoen aan de criteria die de EU stelt.
Het zal voor Turkije, aldus Yahnici, geen probleem zijn om aan de eisen te
voldoen, echter het kost wel tijd. Er is in Turkije enige ergernis ontstaan
over reacties vanuit sommige lidstaten dat Turkije onvoldoende inspanningen
verricht. Volgens Yahnici ontmoet Turkije veel anti-propaganda, bijvoorbeeld
in de «Armenië-campagne», de kwestie Cyprus en rond de terrorismebestrijding.
Gevraagd naar de mogelijke oorzaak van deze eventuele anti-propagada, antwoordde
hij dat de Armeense kwestie een historische oorzaak heeft en de kwestie Cyprus
een langdurend internationaal probleem betreft. De geografische en geostrategische
positie van Turkije, speelt hierbij volgens Yahnici eveneens een rol. Het
feit dat Turkije als enig seculier land ingeklemd ligt tussen de Balkan en
het Midden-Oosten, maakt dat zij een brugfunctie heeft tussen die culturen
en religies. De grote interne problemen die spelen in de buurlanden hebben
een uitstraling op Turkije.De Armeense kwestie werd door Yahnici uitgebreid belicht. De positie van
Turkije in deze zaak is sterk vertekend, doordat de cijfers over de zogeheten
«genocide» uit 1915 niet kloppen, zo stelde hij. Het aantal Armeniërs
dat de dood vond is sterk overdreven, aldus Yahnici, aangezien degenen die
vanwege de diaspora het land verlaten hebben, niet zijn meegenomen. Turkije
wil dat de echte cijfers door historici boven water worden gehaald. Daarbij
moeten dan ook de verliezen aan Turkse kant in beeld gebracht worden. Documenten
die ingaan op de veiligheidsredenen die de verhuizing van de Armeniërs
vereisten, moeten bij zo'n onderzoek betrokken worden. De wil van Turkije
om de waarheid onder ogen te zien moge blijken – zo benadrukte Yahnici –
uit het feit dat Turkije diverse Armeense instituten heeft opgericht in Turkije
en alle archieven ten aanzien van de «genocide» heeft opengesteld.De delegatie reageerde hierop met te stellen dat de problemen uit het
verleden niet weggemoffeld moeten worden, maar wel achter ons gelaten. Wil
Turkije kunnen toetreden tot de EU dan zullen deze hoofdstukken gesloten moeten
worden, wellicht moet Turkije daarvoor stappen zetten zoals ook ten aanzien
van Cyprus al stappen lijken te zijn gezet.Daarop stelde Yahnici dat ook van de zijde van de EU stappen verwacht
worden.De regering en het parlement hebben naar het oordeel van Yahnici grote
vorderingen geboekt op weg naar toetreding. De nationalistische partij MHP
van Yahnici heeft deze stappen steeds gesteund. Op het terrein van de financiële
positie moet nog veel verbeteren. Turkije doet daarin wat ze kan, maar heeft
ook vanwege de economische recessie, een lange weg te gaan. Financiële
verbetering is overigens niet alleen nodig met het oog op toetreding, maar
is ook in het belang van de welvaart van Turkije als zodanig, aldus Yahnici.4. Minister van Buitenlandse Zaken, Ismail CemDe minister gaf aan dat de toetreding van Turkije tot de EU voor beide
partijen van groot belang zal zijn: voor Turkije is het de opening naar een
nieuwe wereld en voor de EU biedt het de mogelijkheid om een wereldrol van
betekenis te spelen omdat zij voet aan wal krijgt in de MiddenOostenregio.
Het Europees buitenlands beleid zal met de toetreding van Turkije een belangrijke
impuls krijgen.Ten aanzien van de kwestie Cyprus zei Cem dat dit wel belangrijk is maar
geen deel uitmaakt van de Kopenhagencriteria. Dat is wel overwogen, maar heeft
uiteindelijk geen plaats gekregen in de criteria als zodanig. Oplossing van
de kwestie Cyprus is geen voorwaarde voor toetreding, niet voor Turkije en
niet voor Cyprus. Cem maakt zich wel zorgen om de situatie op Cyprus; etniciteit
en religie drijven de twee bevolkingsgroepen uit elkaar. We moeten er alles
aan doen, aldus Cem, om de bevolkingsgroepen weer bij elkaar te brengen. Vooral
contacten tussen gewone burgers zullen daar aan kunnen bijdragen. Turkije
voert in dit verband de druk op het vinden van een oplossing op en zal Denktash
blijven stimuleren om een oplossing te zoeken. Maar ook Griekenland is volgens
Cem gelukkig niet afhoudend. Het is in het belang van beide landen om dit
op te lossen. Belemmerend kan zijn dat de Grieks-Cyprioten het gevoel lijken
te hebben dat ze beter kunnen wachten met het zoeken naar een oplossing tot
na de toetreding van Cyprus tot de Unie. De EU zou hen onder druk moeten blijven
houden om een oplossing te bereiken vóór toetreding. De kwestie
Cyprus onopgelost laten, zou een extra druk leggen op de relatie tussen Turkije
en Griekenland. Dat is voor Turkije extra gevaarlijk nu ook de situatie in
de andere buurlanden zo gespannen is. In reactie op de vraag van de delegatie
of hij van mening is dat Cyprus alleen zal kunnen toetreden met de instemming
van de 3 partijen (Turkije, Griekenland en het Verenigd Koninkrijk) en zo
ja of Turkije een veto zal uitspreken, antwoordde Cem dat Turkije geen veto
zal uitspreken omdat dat de situatie voor alle partijen alleen maar kan verslechteren.De VN-aanwezigheid op Cyprus biedt de Cyprioten volgens Cem veiligheid,
niet tegen de Grieken of de Turken, maar tegen elkaar. Vooralsnog ziet Cem
geen mogelijkheid tot samenleven op Cyprus zonder een interventiemacht.De kwestie Armenië is, aldus Cem, uiteraard eveneens belangrijk.
Maar het betreft een gebeurtenis die achter ons ligt en in dat verband is
Turkije niet het enige Europese land met een smet op haar verleden.Ten aanzien van een mogelijke aanval van de VS op Irak, reageerde Cem
dat Turkije daarin uiterst voorzichtig en genuanceerd zal opereren. Irak is
immers een buurland. Hij stelde vast dat met uitzondering van het VK geen
van de EU-lidstaten een inval in Irak steunt. De VS heeft Turkije op niet
gevraagd om steun te verlenen bij een eventuele aanval op Irak. Cem waarschuwde
ervoor dat als een aanval op Irak zou leiden tot een nieuwe oorlog tussen
Arabische landen en niet-Arabische landen, feitelijk een nieuwe Midden-Oosten
situatie zal ontstaan.Voor Turkije zal een mogelijke aanval op Irak in elk geval een groot economisch
effect hebben, door het wegvallen van economisch verkeer met dat land en door
de toestroom van vluchtelingen. Verder zei Cem te vrezen dat destabilisering
van de regio leidt tot terrorisme en een voedingsbodem zal zijn voor allerlei
splintergroepen.De delegatie vroeg Cem of de EU er wel bij gediend is om zo'n onrustige
Oostgrens te krijgen, als Turkije deel uit zou gaan maken van de Unie. Daarop
reageerde Cem met de opmerking dat als Turkije toetreedt, een groot deel van
de huidige onrustige grens (met de Balkan en de Egeïsche zee) komt te
vervallen.Tenslotte is kort ingegaan op de mogelijke overname van het ISAF-commando
door Turkije. 5. Secretaris-Generaal voor de EU, Volkan VuralVural lichtte toe dat zijn organisatie bestaat uit 100 medewerkers, geselecteerd
via een publiek examen, allen expert op verschillende terreinen van het acquis.
Zijn organisatie valt direct onder de Minister-President en wordt inhoudelijk
aangestuurd door de vice-premier die Europese Zaken in portefeuille heeft.
De organisatie heeft tot doel om Turkije voor te bereiden op de toekomstige
toetredingsonderhandelingen. Er is maandelijks overleg met alle ministeries
die betrokken zijn bij hervormingen. Voor diverse concrete onderwerpen van
het acquis zijn werkgroepen ingesteld die meerdere malen per week vergaderen.
Het departement van de Secretaris-Generaal voor de EU heeft een ondersteunende
en coördinerende rol.Het nationale actieprogramma is erg ambitieus en betreft zowel politieke,
economische als harmonisatiedoelstellingen. Het is belangrijk dat er zulke
goede vorderingen worden gemaakt, maar belangrijker nog is dat er een echte
mentaliteitsverandering is opgetreden, aldus Vural.Wat betreft de economische hervormingen zijn bijna alle vereisten vervuld,
en is nu de basis gelegd voor de structurele hervormingen. Wat betreft de
harmonisatie van wetgeving zijn op sommige terreinen goede resultaten geboekt
(m.n. sociaal beleid, landbouwbeleid, energie, telecom en interne markt),
maar terreinen als milieu, visserij en wegtransport liggen nog achterop. De
reden hiervan is volgens Vural, gelegen in technische problemen, waarvan de
oplossing veel geld kost. Vural verzocht de delegatie daarom te bewerkstelligen
dat de EU de financiële steun aan Turkije heroverweegt.Naast de wijzigingen van de grondwet (20% van de grondwetsartikelen is
gewijzigd), zijn ook andere belangrijke wetten aangepast. Er is een geheel
nieuw burgerlijk wetboek opgesteld, waarin onder andere gelijkheid van sekse
een plaats heeft gekregen. Het wetboek van strafrecht, de anti-terreurwet
en de gevangeniswet zijn gewijzigd, onder meer om raden van toezicht op de
gevangenissen in te voeren. Recent zijn wetsvoorstellen ingediend ten behoeve
van de persvrijheid, vrijheid van vergadering en vrijheid van meningsuiting.
Formeel zijn er vaak geen belemmeringen meer, maar in de praktijk ondervinden
mensen nog allerlei praktische onmogelijkheden, aldus Vural.De groeiende frustratie en de Euroscepsis in Turkije is volgens Vural
enerzijds te wijten aan het ontbreken van de PKK op de EU-lijst van organisaties
waarvan de financiële tegoeden worden bevroren (daardoor is men teleurgesteld
in het gebrek aan solidariteit) en anderzijds aan het feit dat Turkije nooit
genoemd wordt in de lijstjes van landen waarmee de Unie op termijn wordt uitgebreid
(«de Unie van de 25» of «de Unie van de 27»). Er groeit
een gevoel van «waarom al die moeite, we zullen toch nooit worden toegelaten».
Het hervormingsproces is dan ook gevoelig voor de sfeer die binnen de EU wordt
gecreëerd ten aanzien van Turkije. Algemeen blijft echter wel de koers
richting de EU, ook een volgende regering zal hier naar de inschatting van
Vural, geen verandering in willen brengen. Wel is men nu op een punt gekomen
dat het nodig is dat er een datum genoemd wordt waarop de onderhandelingen
zouden kunnen starten, aldus Vural. Dat zou de Turken een concreet doel geven
om naar te werken.Vural gaf aan dat de hervorming van de landbouw een moeilijk punt is.
Van de Turkse arbeidersbevolking is 30% werkzaam in de landbouw. Door de financiële
crisis is ook daar werkloosheid ontstaan. Hervorming van de landbouw die moet
leiden tot efficiencyverbetering, zal pas kunnen worden ingezet als de economie
weer aantrekt. Nederland zou, volgens Vural, erg behulpzaam kunnen zijn bij
de landbouwhervorming, door ondersteuning op het gebied van training,
opleiding, financiering en administratie.6. De parlementaire commissie voor Buitenlandse Zaken,
o.a. Kamran InanDe voorzitter van de parlementaire commissie voor Buitenlandse Zaken,
Inan, reageerde desgevraagd op de kwestie Cyprus. Zijns inziens is Zuid-Cyprus
niet geïnteresseerd in een oplossing van de kwestie, omdat toetreding
tot de EU voor hen sowieso gegarandeerd is. De EU houdt naar zijn mening geen
rekening met het Verdrag van 1960 zoals opgesteld in Zürich en Londen.
Daarin is, aldus Inan, vastgelegd dat Cyprus slechts lid kan worden van een
internationale organisatie met instemming van Turkije, Griekenland en het
VK. Een gesplitst Cyprus is voor Turkije onacceptabel. Naar de mening van
Inan wordt Turkije onder onacceptabele druk gezet door het rapport Pousse,
herhaald door Commissaris Verheugen, dat Turkije de kwestie Cyprus moet slikken
wil Turkije zelf ooit nog kunnen toetreden tot de EU. Inan zei te voorzien
dat als de EU Cyprus laat toetreden, Turkije het verdrag van Lausanne zal
openbreken en de eilanden in de Egeïsche zee weer zal claimen.De delegatie lichtte daarop toe dat de Tweede Kamer in 1999 de motie De
Hoop Scheffer/Weisglas (Tweede Kamer 1999–2000 21501-20 nr. 108) heeft
aangenomen dat het onwenselijk is om een lidstaat toe te laten tot de EU waar
een vredesmacht gestationeerd is. Het openbreken van het Verdrag van Lausanne
is, zo werd vanuit de delegatie benadrukt, geen oplossing maar een dreigement.
Volgens Inan zou het het beste zijn om eerst Turkije te laten toetreden tot
de EU en daarna pas Cyprus. Daarmee zou de druk op Zuid-Cyprus blijven bestaan
om het conflict op te lossen. Bovendien zal er een soort familiegevoel ontstaan
zodra ook Turkije lid is van de EU, waardoor de kwestie Cyprus gemakkelijk
zal kunnen worden opgelost, zo verwacht Inan.Voor Turkije is het nu belangrijk, zo benadrukte Inan, dat er een datum
wordt genoemd voor de onderhandelingen. Desnoods mag die datum ver weg liggen.
Turkije voelt zich beledigd en vernederd, aldus Inan, dat de kandidaat-lidstaten
allemaal een datum in het vooruitzicht gesteld hebben gekregen, maar Turkije
niet.De delegatieleider gaf daarop aan dat naar zijn oordeel het vastleggen
van een datum gratuit zou zijn, omdat het er uiteindelijk toch om gaat of
Turkije de Kopenhagencriteria vervult. Een datum brengt dat niet dichterbij,
noch verder weg.Ten aanzien van een mogelijke aanval van de VS op Irak, merkte Inan op
dat Turkije een hoge prijs heeft betaald voor de Golfoorlog (kosten voor Turkije
30 mld USD, grotendeels de oorzaak van de huidige economische crisis). Turkije
hecht echter sterk aan de goede relatie met de VS. De VS heeft het gevoel,
aldus Inan, dat Europa hen niet steunt. Verschillende Europese landen verlagen
immers de defensie-uitgaven. Turkije zal, volgens Inan, niet deelnemen aan
een oorlog met Irak, maar zal de VS daarbij evenmin hinderen.Over de Midden-Oostenproblematiek merkte Inan op dat Turkije een goede
relatie heeft met Israël. Turkije zou een rol kunnen vervullen als intermediair,
gezien de democratische ontwikkelingen in Turkije en het feit dat Turkije
het op een na grootste leger ter wereld heeft. In zijn visie, probeert Arafat
nu misbruik te maken van het slechte imago van Sharon, wat ook lijkt te lukken
gezien het verlies aan goodwill in andere landen. Echter, Inan zei te verwachten
dat Arafat zijn greep op de Palestijnen nog verder zal verliezen, waardoor
er uiteindelijk geen autoriteit meer is aan Palestijnse zijde.
Daarvoor zal Israël de prijs betalen, aldus Inan. Het plan van Mubarak
had destijds volgens hem de oplossing kunnen bieden.7. De parlementaire commissie EU-Turkije, o.a. Kürsat
EserDe voorzitter van de parlementaire commissie EU-Turkije opende het gesprek
met de vraag of de delegatie ook de kandidaat-lidstaten in centraal Europa
heeft bezocht. Daarbij vroeg hij de delegatie of de situatie ten aanzien van
de mensenrechten en het democratiseringsproces in die landen beter was dan
in Tukije. Naar zijn mening is Turkije veel verder met de overname van het
acquis dan een aantal centraal-Europese landen. In zijn ogen is het dan ook
onrechtvaardig dat de overige kandidaat-lidstaten wel een datum voor de toetreding
in het vooruitzicht hebben, maar Turkije niet.De delegatieleider gaf hierop aan dat de commissie Europese Zaken voornemens
is om in de periode tot 2004 een bezoek te brengen aan alle kandidaat-lidstaten.
Daarnaast hebben verschillende kamercommissies in verschillende samenstelling
in de afgelopen jaren aan enkele kandidaat-lidstaten bezoeken gebracht. Door
de delegatie werd nogmaals toegelicht dat het noemen van een datum ook contraproduktief
en frustrerend kan werken op het moment dat die datum niet gehaald wordt.Daarnaast vroegen de leden van de parlementaire commissie EU-Turkije aandacht
voor de kwestie Cyprus en wezen zij erop dat het bestaan van dit conflict
destijds geen reden is geweest om Griekenland niet toe te laten tot de Unie.
Evenmin mag dit conflict daarom te zijner tijd Turkije worden tegengeworpen,
zo onderstreepten de leden van de commissie. Wat betreft de mensenrechtensituatie
in Turkije vroeg een lid van de parlementaire commissie begrip voor het feit
dat Turkije sinds 1985 kampt met ernstige binnenlande conflicten als gevolg
van het optreden van de PKK. Deze situatie staat een normalisatie van de mensenrechten
in de weg, aldus het lid.De delegatie reageerde hierop door aan te geven blij te zijn dat op het
terrein van de mensenrechten vorderingen zijn gemaakt, mede door het vooruitzicht
van mogeijke toetreding tot de EU op termijn.8. Vice-premier, Mesut YilmazDe vice-premier opende het gesprek door te schetsen dat de geschiedenis
van de Turkse relatie met de Europese Unie er een is van gemiste kansen en
teleurstellingen. Er is veel vooruitgang geboekt maar het zal niet mogelijk
zijn om nog dit jaar aan de Kopenhagencriteria te voldoen. Hij zei geen overwegende
problemen te voorzien om de economische maatstaven te halen, aangezien Turkije
de enige kandidaat-lidstaat is die al 6 jaar een douane-unie met de EU heeft.
Op economisch terrein heeft Turkije, aldus Yilmaz, geen grotere achterstand
dan de andere kandidaat-lidstaten. Het probleem zit veeleer in de andere criteria.
Hij constateerde dat het moeilijk is om de publieke opinie en de overheidsinstellingen
ervan te overtuigen dat het voldoen aan democratische en mensenrechtencriteria,
niet in de weg staat aan de strijd tegen het terrorisme. De steun van de publieke
opinie voor de toetreding is met circa 75% stabiel, maar er heerst een algemeen
gevoel dat de Unie Turkije toch niet zal toelaten. De Turkse bevolking is
over het algemeen voorstander van de herstructurering van de maatschappij
en daarvoor lijkt het lidmaatschap van de EU de meest geëigende weg.Ten aanzien van de kwestie Cyprus benadrukte ook Yilmaz dat de suggestie
van onder meer Commissaris Verheugen dat eventueel alleen Grieks-Cyprus zal
kunnen toetreden, niet bijdraagt aan de oplossing van de kwestie. Immers daardoor
zal de druk op Griekenland en Grieks-Cyprus om mee te werken
aan een oplossing wegvallen, of sterker nog, zullen zij baat hebben bij afwachten
tot zij lid zijn van de EU om dan met hulp van de EU de druk op Turkije verder
op te voeren. In reactie hierop wees de delegatie nogmaals op de motie De
Hoop Scheffer/Weisglas. Naar de mening van Yilmaz wordt Turkije gedwongen
concessies te doen om de kwestie op te lossen volgens de Griekse ideeën.
Ook wees Yilmaz nog eens op de verdragen van Zürich en Londen, en zei
hij de indruk te hebben dat de EU aan die verdragen voorbij lijkt te willen
gaan.De politieke wil om tot de EU toe te treden is volgens Yilmaz in Turkije
tamelijk sterk. Dit blijkt onder meer uit het feit dat voor de benodigde grondwetswijzigingen
een 3/5e meerderheid nodig is, die ook gehaald is. Er is echter angst dat
het realiseren van de Kopenhagencriteria het land zal verdelen. Ook het leger
deelt deze zorgen sterk. Grote voorstanders van de toetreding zijn de partijen
met een sterk islamitische achtergrond omdat zij van de toetreding een versterking
van de vrijheid van godsdienst verwachten. Ook de Koerden zijn erg voor toetreding,
omdat zij grote verwachtingen hebben van de vrijheden voor de minderheden
die dit met zich mee zal brengen.De belangrijkste tegenstelling in de Turkse politiek, aldus Yilmaz, is
niet de tegenstelling tussen links en rechts, maar tussen pro-Europa en anti-Europa.
De laatste groep tamboereert daarbij op de gedachte dat de EU Turkije toch
nooit zal toelaten en dat alle inspanningen uiteindelijk alleen maar zullen
leiden tot het uiteenvallen van Turkije. Het is daarom belangrijk, zo benadrukte
Yilmaz, dat de inspanningen beloond worden met zichtbaar resultaat.Op de vraag van de delegatie naar de positie van de Turkse Veiligheidsraad,
antwoordde Yilmaz dat dit onderwerp pas sinds kort in de openbaarheid bediscussieerd
kan worden. Drie jaar geleden nog, was de militaire bemoeienis met de politiek
op zo'n niveau dat zij in staat waren samen met enkele maatschappelijke organisaties,
de regering tot aftreden te dwingen. Nu dit onderwerp openlijk besproken kan
worden, zal dit naar verwachting van Yilmaz leiden tot een beperking van de
macht van het leger. Eén van de recent doorgevoerde grondswetswijzigingen
heeft ertoe geleid dat de regering meer invloed heeft gekregen in de Veiligheidsraad,
doordat het leger er nog slechts een adviserende en geen beslissende stem
heeft. De positie van het leger is ook nu nog, erg sterk. Zo valt de Chef
generale staf direkt onder de premier, hoewel het voornemen bestaat om hem
hiërarchisch onder de minister van Defensie te brengen. Het leger is
nog een zeer gesloten bolwerk. De begroting wordt weliswaar formeel vastgesteld
door het parlement op voordracht van de regering, maar feitelijk bepaalt het
leger zelf de omvang van de begroting (20% van de staatsbegroting). Anderzijds
leeft er bij de Turkse bevolking een sterke overtuiging dat de seculiere eenheidsstaat
alleen gegarandeerd kan worden door het leger. In dat opzicht, aldus Yilmaz,
heeft de burger weinig vertrouwen in de eigen democratische kracht. Het proces
van toetreding tot de EU brengt hierin wel langzaam maar zeker verandering.
In Turkije groeit ook pas sinds kort een maatschappelijk middenveld, maar
nu is dat nog in grote mate gelieerd aan het leger en de staat.9. Staatsminister voor de Turken in het buitenland, Sükrü
Sina GürelOp verzoek van de delegatie lichtte Gürel eerst toe dat een Staatsminister
direkt onder de premier valt en geen leiding geeft aan een ministerie maar
verantwoordelijk is voor een horizontaal beleidsterrein dat raakt aan de beleidsterreinen
van meerdere ministeries. Het is dus een meer coördinerende verantwoordelijkheid.
De mate waarin een staatsminister slaagt in zijn opdracht hangt
sterk samen met de mate waarin hij slaagt in samenwerking met andere ministeries.Lang dachten Turken in het buitenland dat zij weer zouden terugkeren naar
Turkije, waardoor de landen waar zij zich gevestigd hadden, noch Turkije aandacht
besteedden aan integratie. Echter, inmiddels is gebleken dat nieuwe generaties
opgroeien in de ontvangende landen en terugkeer onwaarschijnlijk wordt. Onderwijs
is, zo onderstreepte Gürel, een cruciale factor voor integratie. Kinderen
moeten gebruik maken van de onderwijsmogelijkheden in het ontvangende land,
maar ook Turks blijven leren omdat hen dat zal helpen bij de taalverwerving
van het ontvangende land, aldus Gürel.De delegatie gaf aan het vreemd te vinden dat de Turkse regering de integratie
van Turken in een ontvangend laat tot haar verantwoordelijkheid rekent. Daarop
antwoordde Gürel dat Turkije zich slechts verantwoordelijk acht voor
het welzijn van haar burgers in het buitenland. In veel landen houden ook
volgende generaties het Turkse staatsburgerschap waardoor de verantwoordelijkheid
zich ook tot hen uitstrekt.De delegatie benadrukte dat transparantie nodig is om te voorkomen dat
de bevordering van het welzijn kan overgaan in inmenging.De delegatie legde Gürel de vraag voor of het niet beter zou zijn
als imams, die hun opleiding in Turkije krijgen, voordat zij naar Nederland
worden gezonden eerst Nederlands zouden leren, ofwel dat in Nederland zelf
een imam-opleiding wordt opgezet. Daarop reageerde Gürel dat het sinds
2 jaar beleid is van de Turkse regering dat imams en leraren Turks de taal
van het ontvangende land moeten beheersen voordat zij naar landen worden uitgezonden
om te werken voor de Turkse gemeenschap aldaar. Voor een eventuele imamopleiding
in Nederland zei Gürel initiatieven van de Turkse gemeenschap in Nederland
af te wachten en zulke initiatieven graag te zullen ondersteunen. Struikelpunt
daarbij is, aldus Gürel, de bureaucratie zowel in Turkije als in de ontvangende
landen.10. IHD en TIHV (Human Rights Association en Human Rights
Foundation), Hüsnü Öndül, Yavuz Önen en Feray SalmanDe vertegenwoordigers van de mensenrechtenorganisaties lichtten toe dat
Turkije geen goede democratische traditie heeft. De autoritaire structuur
is verankerd in de grondwet. Er zijn dan ook veel problemen met het vervullen
van de Kopenhagencriteria, aldus de vertegenwoordigers. De rechterlijke macht
heeft in Turkije geen onafhankelijke positie, maar wordt in zekere zin gecontroleerd
door inspecteurs van het ministerie van Justitie. Daarnaast bestaat het systeem
van militaire rechtspraak, waar in sommige gevallen ook burgers voor moeten
verschijnen.De Veiligheidsraad geeft het leger, aldus de vertegenwoordigers, een belangrijke
invloed op het rijksbeleid. De implementatie wordt op zijn beurt gecontroleerd
door de inspectie van de Veiligheidsraad. Dat geeft het leger naar de mening
van de vertegenwoordigers, onevenredig veel invloed.De universele rechten van de mensen zijn gebaseerd op het idee van een
pluriforme samenleving. Dat staat echter haaks op de basisprincipes van de
Turkse staat die uitgaat van één volk, één taal,
één religie (terwijl in werkelijkheid worden in Turkije 26 talen
gesproken) zo zeiden de vertegenwoordigers. Op 30% van het Turkse grondgebied
(gelegen in het Zuiden) is bovendien de noodtoestand van kracht, waardoor
vergaand kan worden ingegrepen in de rechten van de burgers.De dialoog tussen de burger en de regering ontbreekt, zo lichtten de vertegenwoordigers
toe. Mensenrechtenorganisaties worden wel uitgenodigd door de
regering voor besprekingen, maar met de uitkomsten van die besprekingen gebeurt
verder niets. Het gebrek aan dialoog bleek ook, aldus de vertegenwoordigers,
bij de voorbereiding van de twee pakketten van maatregelen tot grondwetswijziging.
Die maatregelen zijn in hoge mate bepaald door het leger, terwijl de samenleving
daar nauwelijks bij betrokken is. Ook de betrokkenheid van parlementariërs
bij de mensenrechtenproblematiek is volgens de vertegenwoordigers te gering.
Per fractie zijn er misschien 2 of 3 leden, in totaal dus 15 of 25
leden, die zich hiervoor interesseren (op een totaal van 550 leden). Wel waren
de vertegenwoordigers tevreden over het bestaan van de parlementaire commissie
voor de mensenrechten, zij het dat zij van die commissie graag een actievere
houding zouden zien.De interesse van de media voor de mensenrechtenproblematiek wordt bemoeilijkt
doordat 75% van de Turkse media in handen is van twee grote magnaten, die
sterk verweven zijn met het overheidssysteem. De media hebben daardoor geen
erg kritische houding, aldus de vertegenwoordigers.Beperking van rechten en onderdrukking door de staat, is niet alleen gericht
op de Koerden of linkse partijen, maar op alle geledingen van de samenleving,
aldus de vertegenwoordigers. De medewerkers van mensenrechtenorganisaties
worden – vaak ook door lokale autoriteiten – onder druk gezet.
Kantoren van de organisaties worden gesloten en medewerkers bedreigd. De mensenrechtenorganisaties
zijn een doelwit van de regering, omdat zij zich richten op de begeleiding
en behandeling van de slachtoffers van martelingen en omdat zij die gevallen
documenteert en dus bewijs vergaart van het optreden van de regering in dezen.
De organisaties beschikken thans, zo gaven de vertegenwoordigers aan, over
7 000 gedocumenteerde gevallen van marteling.Op de vraag van de delegatie of het proces van toetreding tot de EU kan
bijdragen aan de verbetering van de mensenrechtensituatie, antwoordden de
vertegenwoordigers dat toetreding geen doel op zich is van de mensenrechtenorganisaties
maar zij verwachten er wel een positief effect van. Het toetredingsproces
brengt het democratiseringsproces in een versnelling. Er zijn in dit verband,
zo zeiden de vertegenwoordigers, wel vorderingen gemaakt met de grondwetswijzigingen.
Maar vooralsnog gaan die vorderingen niet ver genoeg: de gelijkheid van mannen
en vrouwen is bijvoorbeeld slechts geregeld voor de huiselijke situatie, aldus
de vertegenwoordigers. De wijzigingen die nu zijn doorgevoerd raken volgens
de vertegenwoordigers, niet de basis van de juridische, autoritaire structuren.Voor hun financiering willen de mensenrechtenorganisaties op geen enkele
wijze afhankelijk zijn van een overheid, de Turkse noch een buitenlandse.
Op dit moment ontvangen ze fondsen van de VN, de EU en het Zweedse Rode Kruis.
Tevens hebben ze een groot aantal leden die bijdragen betalen. De vertegenwoordigers
gaven aan zich zorgen te maken over de financiering door de EU, nu € 300 000
per jaar, die van een structurele subsidie wordt omgezet in een incidentele.
Dat maakt hen ieder jaar weer afhankelijk. De vertegenwoordigers vroegen de
delegatie om aandacht voor dit punt.Voor wat betreft de vrijheid van godsdienst houden de mensenrechtenorganisaties
zich vooral bezig met zaken betreffende de Christelijke minderheid. De gevallen
van het schenden van hun rechten worden gedocumenteerd, eventuele rechtszaken
gevolgd en betrokkenen moreel ondersteund. De organisatie in Istanbul heeft,
aangezien 80% van de Turkse Christenen in Istanbul woont, daarvoor een speciale
afdeling. De vertegenwoordigers merkten op dat de Christenen inmiddels echter
een betere positie lijken te hebben dan de Alevieten (waarvan
er 20 mln leven in Turkije).Tenslotte vroegen de vertegenwoordigers aandacht voor hun poging om in
Nederland een solidariteitsgroep op te richten. In dat kader heeft een delegatie
namens de mensenrechtenorganisaties vorig jaar onder meer het Nederlandse
parlement bezocht, waarbij een aantal parlementariërs heeft aangegeven
geïnteresseerd te zijn in zo'n solidariteitsgroep. BIJLAGE Dinsdag
2 april 200223.10aankomst Ankara   Woensdag
3 april 20028.15Ontbijtbriefing ambassadeur10.00Staatsminister voor
de mensenrechten, Nejat Arseven11.00Parlementaire commissie
voor de mensenrechten, Hüseyin Akgül 12.00MHP-woordvoerder
Sevket Bülent Yahnici13.30Minister van Buitenlandse
Zaken, Ismail Cem15.00Secretariaat Generaal
voor de Europese Unie, Volkan Vural19.30Diner residentie   Donderdag
4 april 200210.00Parlementaire commissie
voor Buitenlandse Zaken, Kamran Inan 11.00Vice-voorzitter
Turkey-EU Joint Parliamentary Committee, Kürsat Eser 12.00Lunch aangeboden
door Kamran Inan14.00Vice-premier, Mesut
Yilmaz 15.00Staatsminister voor
Turken in het buitenland, Sükrü Sina Gürel18.30Receptie ambassade   Vrijdag
5 april 200209.00Rondleiding ambassade
en bezoek visum-afdeling10.00Gesprek mensenrechtenorganisaties
IHD en TIHV, Hüsnü Öndül, Yavuz Önen en Feray Salman 12.30Lunch15.55Vertrek vanuit Ankara 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-28340-1.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl