Herziening van het verdrag tussen Nederland en Turkije over sociale zekerheid; Ankarra, 6 januari 2000; Brief minister ter aanbieding van onderhavig verdrag, ter stilzwijgende goedkeuring (Trb. 2001, 121)
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 28429, nr. 1

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

14-06-2002

Eerste en Tweede Kamer der Staten-Generaal

2001-2002

28429 nr. 1;385

11-06-2002

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamTOELICHTENDE NOTAI. AlgemeenII. HoofdlijnenIII. Artikelsgewijze toelichtingHoofdstuk 2Hoofdstuk 3IV SlotprotocolV. Aanvullend verdragVI Administratief akkoordVII Koninkrijkspositie
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 28429Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 33 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
28 429Verdrag tussen het Koninkrijk der Nederlanden en de Republiek Turkije
overeenkomstig de artikelen 7 en 26 van het Europees Verdrag inzake sociale
zekerheid, gesloten op 14 december 1972, en houdende herziening van het
Verdrag inzake sociale zekerheid, gesloten tussen het Koninkrijk der Nederlanden
en de Republiek Turkije op 5 april 1966, met Slotprotocol, Aanvullend Verdrag
en Administratief Akkoord; Ankara, 6 januari 2000nr. 385nr. 1BRIEF VAN DE MINISTER VAN BUITENLANDSE ZAKENAan de Voorzitters van de Eerste en van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 11 juni 2002Ter griffie van de Eerste en van de Tweede Kamer der Staten-Generaal ontvangen
op 12 juni 2002.De wens dat het verdrag aan de uitdrukkelijke goedkeuring van de Staten-Generaal
wordt onderworpen kan door of namens één van de Kamers of door
ten minste vijftien leden van de Eerste Kamer dan wel dertig leden van de
Tweede Kamer te kennen worden gegeven uiterlijk op 12 juli 2002.Overeenkomstig het bepaalde in artikel 2, eerste lid, en artikel 5, eerste
lid, van de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen, de Raad van State
gehoord, heb ik de eer U hierbij ter stilzwijgende goedkeuring over te leggen
het op 6 januari 2000 te Ankara totstandgekomen verdrag tussen het Koninkrijk
der Nederlanden en de Republiek Turkije overeenkomstig de artikelen 7 en 26
van het Europees Verdrag inzake sociale zekerheid, gesloten op 14 december
1972, en houdende herziening van het Verdrag inzake sociale zekerheid, gesloten
tussen het Koninkrijk der Nederlanden en de Republiek Turkije op 5 april 1966,
met Slotprotocol, Aanvullend Verdrag en Administratief Akkoord (Trb. 2000,
25 en 2001, 121).1Een toelichtende nota bij dit verdrag treft U eveneens hierbij aan.De goedkeuring wordt alleen voor Nederland gevraagd.De Minister van Buitenlandse Zaken,J. J. van AartsenTOELICHTENDE NOTAI. AlgemeenHet op 5 april 1966 te Ankara totstandgekomen Verdrag tussen het Koninkrijk
der Nederlanden en de Republiek Turkije inzake sociale zekerheid (Trb. 1966,
155) is op 1 februari 1968 in werking getreden. Daarnaast is het op 14 juni
1967 te 's-Gravenhage totstandgekomen Administratief Akkoord met betrekking
tot de wijze van toepassing van het op 5 april 1966 te Ankara ondertekende
Verdrag tussen het Koninkrijk der Nederlanden en de Republiek Turkije inzake
sociale zekerheid (Trb. 1968, 23) van kracht om uitvoering te geven aan het
eerdergenoemde Verdrag van 1966.Het op 4 september 1980 te Ankara totstandgekomen Verdrag houdende wijziging
van het Verdrag van 5 april 1966 tussen het Koninkrijk der Nederlanden en
de Republiek Turkije inzake sociale zekerheid (Trb. 1980, 164) is op 1 mei
1983 in werking getreden. Deze wijziging was noodzakelijk in verband met het
op 14 december 1972 te Parijs totstandgekomen Europees Verdrag inzake sociale
zekerheid (Trb. 1976, 54 en 158), dat voor Nederland in werking is getreden
op 8 mei 1977 en voor Turkije op 2 december 1976. Op grond van artikel 5 van
het Europees Verdrag treedt dit Verdrag in beginsel in de plaats van de bilaterale
verdragen die tussen de landen die tot het Europees Verdrag zijn toegetreden,
zijn gesloten. Artikel 6, derde lid, van het Europees Verdrag biedt de mogelijkheid
om bepalingen van bilaterale verdragen van kracht te doen blijven door deze
te vermelden in Bijlage 3 van dit Verdrag.In Bijlage 3 bij het Europees Verdrag is Titel III van het bilaterale
verdrag inzake sociale zekerheid met Turkije opgenomen.Dit betekent dat in de betrekkingen tussen Nederland en Turkije alleen
Titel III van het bilaterale verdrag wordt gehandhaafd.Voor het overige zijn de bepalingen van het Europees Verdrag met de daarbij
behorende bijlagen van toepassing verklaard.Titel III bevat de bepalingen met betrekking tot de afzonderlijke prestaties.
In de loop der jaren hebben – gelet op de grote migratie vanuit Turkije
naar Nederland – vooral Turken die hier werkzaam waren of werkzaam zijn,
alsmede hun al dan niet in Turkije achtergebleven gezinsleden, van de voordelen
van het bilaterale verdrag kunnen genieten.De voordelen van het sociale zekerheidsverdrag komen belanghebbenden onder
andere toe door de gelijkstelling van de nationaliteit van de ene Staat met
de nationaliteit van de andere Staat, indien het sociale verzekeringsstelsel
daaromtrent eisen stelt, door samentelling van verzekeringstijdvakken in beide
Staten ten behoeve van de opening van het recht op uitkering in één
der Staten en door bepalingen die export van uitkeringen en prestaties mogelijk
maken of vergemakkelijken. Tevens vereenvoudigen administratieve voorschriften
de samenwerking tussen de voor de uitvoering van de betrokken wetten aangewezen
uitvoeringsinstanties. Deze voorschriften zijn met name neergelegd in het
op 14 december 1972 te Parijs totstandgekomen Aanvullend Akkoord ter toepassing
van het Europees Verdrag inzake sociale zekerheid (Trb. 1976, 54, blz. 172
e.v.), en het hierbovengenoemde Administratief Akkoord betreffende de toepassing
van het Verdrag inzake sociale zekerheid met Turkije.In Nederland woonden op 1 januari 1999 102.003 personen met de Turkse
nationaliteit (1 januari 1998: 114.696). Nadat het aantal Turkse onderdanen
in Nederland aanvankelijk sterk was gestegen, is het de laatste paar jaar
sterk gedaald (1985: 156.000; 1990: 191.000; 1994: 203.000; 1995: 182.000). Belangrijkste reden is het groeiend aantal personen met de Turkse nationaliteit
dat het Nederlanderschap verkrijgt (1993: 18.000; 1994: 23.000; 1995: 33.000).Door diverse wijzigingen in de Nederlandse sociale verzekeringswetgeving
alsmede in de jurisprudentie omtrent de toepasselijkheid van verdragen zoals
het Verdrag inzake sociale zekerheid tussen Nederland en Turkije is opnieuw
een herziening van dit Verdrag geboden. Bovendien is het noodzakelijk in verband
met de totstandkoming van de Wet Beperking Export Uitkeringen bepalingen op
te nemen ten behoeve van de vaststelling van de rechtmatige toekenning en
betaling van uitkeringen.II. HoofdlijnenDe belangrijkste elementen uit het thans aan de orde zijnde Verdrag zijn:– het van toepassing verklaren van de bepalingen van het Europees
Verdrag inzake Sociale Zekerheid met betrekking tot uitkeringen bij ziekte
en moederschap.– het aanpassen van de bepalingen omtrent de aangewezen wetgeving,
teneinde deze aanwijzing exclusief te laten gelden ten opzichte van de andere
mogelijk in het geding zijnde wetgeving.– aanpassingen in de materiële bepalingen met betrekkingen
tot de toekenning van uitkeringsrechten zoals opgenomen in het thans vigerende
verdrag, met de strekking deze bepalingen te laten aansluiten op de gewijzigde
nationale wetgeving van de verdragsluitende Staten.– een aanvulling op het Verdrag houdende de beperking van de toekenning
van rechten indien deze gebaseerd zouden zijn op een verzekeringsduur van
minder dan één jaar en zonder het Verdrag ook niet zouden worden
toegekend.– een aanvulling op het Verdrag houdende de beperking van de relevante
verzekeringsduur van de vijftiende tot de vijfenzestigste verjaardag van de
verzekerde indien deze duur medebepalend is voor de vaststelling van de proratabreuk
voor de toekenning van een gedeeltelijke uitkering op basis van een risicoverzekering.– wijzigingen in de bijlagen bij het Europese Verdrag in verband
met het van toepassing worden van het hoofdstuk Ziekte en moederschap uit
het Europees Verdrag in de verhouding tussen Nederland en Turkije.III. Artikelsgewijze toelichtingHoofdstuk 2In Titel III, hoofdstuk 1, van het Europees Verdrag inzake sociale zekerheid
zijn de bepalingen met betrekking tot ziekte en moederschap opgenomen. Op
grond van artikel 26 van dit Verdrag is de toepassing van de bepalingen van
de artikelen 20, 21, 23 en 24 tussen twee of meer landen die partij zijn bij
het Europees Verdrag, afhankelijk gesteld van het sluiten van aparte overeenkomsten
tussen deze landen.Deze overeenkomsten mogen bovendien bijzondere, aan de omstandigheden
aangepaste regelingen bevatten. In dit hoofdstuk worden deze bepalingen van
toepassing verklaard in de verhouding tussen Nederland en Turkije.De overige bepalingen van het hoofdstuk Ziekte en moederschap van het
Europees Verdrag, te weten de artikelen 19, 22 en 25, hebben directe werking.In artikel 2 worden de artikelen 20, 21, 23 en 24 van het Europees Verdrag
van toepassing verklaard.Artikel 20 heeft betrekking op het verlenen van medische zorg aan personen die verzekerd zijn ingevolge de sociale ziektekostenverzekeringswetgeving
van de ene Staat doch wonen op het grondgebied van de andere Staat.Artikel 21 voorziet in een recht op verstrekkingen ten behoeve van verzekerden
en hun gezinsleden in een drietal specifieke situaties, te weten: bij tijdelijk
verblijf in de Staat waar men niet is verzekerd; bij terugkeer tijdens het
genot van verstrekkingen naar het grondgebied van de Staat waar men niet is
verzekerd; of bij een verblijf van een verzekerde van de ene Staat op het
grondgebied van de andere Staat in het geval men toestemming van de verzekeringsinstelling
heeft verkregen voor het aldaar ondergaan van een medische behandeling. De
verstrekkingen worden ten laste van de verzekeringsinstelling van de Staat
onder wiens wetgeving men verzekerd is, verleend door de verzekeringsinstelling
van het woon- of verblijfland. Aard, omvang en voorwaarden voor het verlenen
van de verstrekkingen worden bepaald door de wetgeving van het woon- of verblijfland,
alsof de betrokkene verzekerd was volgens de wetgeving van dat land.Artikel 23 heeft betrekking op de verlening van medische zorg aan werklozen
en hun gezinsleden die wonen op het grondgebied van de Staat die niet de werkloosheidsuitkering
betaalbaar stelt.Artikel 24 voorziet in het recht op medische zorg ten behoeve van rechthebbenden,
op één of meer pensioenen, en hun gezinsleden. Dit artikel ziet
toe op meerdere situaties, namelijk het verlenen van medische zorg ingeval
van wonen of tijdelijk verblijven op het grondgebied van de Staat ingevolge
wiens wetgeving men niet verzekerd is; overbrengen van de woonplaats; en verblijf
in de andere Staat om met toestemming van de verzekeringsinstelling een medische
behandeling te ondergaan. Voorts wordt geregeld welke verzekeringsinstelling
de verstrekkingen verleent en voor wiens rekening.Artikel 3 van het onderhavige Verdrag regelt de personele werkingssfeer
voor de toepassing van het hoofdstuk Ziekte en moederschap, te weten alle
personen en hun gezinsleden die zijn onderworpen aan de sociale ziektekostenwetgeving
van één van de verdragsluitende partijen, mits zij woonachtig
zijn op het grondgebied van één van die partijen.Artikel 4 bepaalt dat, behalve in het geval de kostenverrekening geschiedt
op basis van forfaitaire bedragen, voor het verlenen van «dure»
verstrekkingen voorafgaand toestemming nodig is van de verzekeringsinstelling
waar men is verzekerd en die verantwoordelijk is voor het betalen van de daaraan
verbonden kosten. In absolute noodsituaties volstaat een onmiddellijke notificatie
door de verzekeringsinstelling van de woon- of verblijfplaats aan de instelling
waar de betrokkene als verzekerde is ingeschreven. In het geval van kostenverrekening
op basis van forfaitaire bedragen, is ook de notificatie niet noodzakelijk.De bevoegdheid om een lijst van dergelijke belangrijke (dure) verstrekkingen
als bedoeld in artikel 4 op te stellen is overgedragen aan de verbindingsorganen
in de zin van het Europees Verdrag. Voor Nederland is de Ziekenfondsraad als
verbindingsorgaan aangewezen. De lijst is onderworpen aan de instemming van
de wederzijdse bevoegde autoriteiten (de vakministeries).Artikel 5 van het Verdrag verbindt het recht op verstrekkingen ten laste
van de instelling waar de «hoofdverzekerde» is verzekerd, ten
behoeve van diens gezinsleden, aan de voorwaarde dat deze niet op grond van
de wetgeving van de verdragsluitende partij op het grondgebied waarvan zij
wonen een eigen recht op verstrekkingen hebben.Artikel 6 geeft de basis voor de verrekening van wederzijds gemaakte kosten
voor de verlening van medische hulp aan elkaars verzekerden. De wijze van
afrekening is geregeld in het Administratief Akkoord.Het tweede lid, tweede alinea, van artikel 21 van het Europees Verdrag, bepaalt dat het verlenen van toestemming om voor medische behandeling
naar de andere Staat te gaan door de verzekeringsinstelling waarbij men is
verzekerd niet kan worden geweigerd wanneer de behandeling op het grondgebied
van de verdragsluitende partij waarop hij woont, niet kan worden gegeven.Ingevolge artikel 7 wordt deze bepaling niet toegepast in de onderlinge
verhouding tussen beide Staten. Dit om medisch toerisme, voornamelijk vanuit
Turkije naar Nederland, waarvan de kosten ten laste van Turkije zouden komen,
te voorkomen.Hoofdstuk 3In dit hoofdstuk is een aantal verschillende bepalingen opgenomen.Artikel 9 bepaalt ten aanzien van de aanwijsregels inzake toepasselijke
wetgeving van het Europees Verdrag, dat de aangewezen wetgeving van toepassing
is, bij uitsluiting van de wetgeving van de andere verdragsluitende Staat.
Deze toevoeging is noodzakelijk sedert de arresten van de Hoge Raad van 25
juni 1986 (nrs. 186 en 202, RSV 1987, nr. 26), waarin werd bepaald dat de
uit een verdrag inzake sociale zekerheid voortvloeiende aanwijzing van de
toepasselijke wetgeving van een andere Staat, de eventuele verzekering onder
het Nederlands stelsel onverlet laat, indien die aanwijzing niet uitdrukkelijk
het exclusiviteitsbeginsel bevat.Artikel 11 bevat een aantal wijzigingen van het bilaterale verdrag tussen
Nederland en Turkije van 5 april 1966. Het betreft de volgende wijzigingen:a. (II) Titel III, hoofdstukken 1 en 4 worden geschrapt. Dit houdt verband
met de in hoofdstuk 2 opgenomen bepalingen.b. (III) De bepalingen met betrekking tot de vaststelling van het recht op
een invaliditeits-, ouderdoms- of overlijdensuitkering worden aangevuld met
een bepaling die er in voorziet dat, wanneer aanspraak bestaat op een uitkering
op basis van de wetgeving van beide Staten, die in de ene Staat gebaseerd
is op verplichte verzekering en in de andere Staat op vrijwillige verzekering,
er geen anticumulatie van beide uitkeringen op elkaar zal plaatsvinden.c. (IV) Door de toevoeging van een nieuw vierde lid aan artikel 22 wordt
bereikt dat het samentellingsvoorschrift van de eerdere leden van dit artikel
alleen geldt indien de vervulde verzekeringstijdvakken onder het stelsel dat
de samentelling toepast, tenminste één jaar bedraagt.d. (V) De nieuwe tekst van artikel 23, eerste lid, onder b. en c., bepaalt
dat de prorata-berekening van invaliditeits- en overlevingspensioenen alleen
rekening mogen houden met in het verleden vervulde tijdvakken van verzekering,
gelegen tussen de 15e en 65e verjaardag. Deze verandering hangt samen met
de sedert 1990 gewijzigde Nederlandse wetgeving inzake de leeftijden volgens
welke men onder de volksverzekeringen verzekerd kan zijn.In het nieuwe tweede lid van artikel 23 wordt bepaald dat bij de toepassing
van nationaal-rechtelijke bepalingen inzake vermindering, schorsing of intrekking
van uitkeringen in geval van samenloop met andere uitkeringen, geen rekening
mag worden gehouden met uitkeringen die zijn gebaseerd op tijdvakken van vrijwillige
verzekering.e. (VI) Artikel 24 wordt aangepast aan de veranderingen die in de Algemene
Ouderdomswet (AOW) hebben plaatsgevonden. Nu de AOW sedert 1985 uitgaat van
een verzelfstandigde positie van mannen en vrouwen kunnen de bepalingen die
voorzien in een «medeverzekering» van de in Turkije wonende echtgenote
van de in Nederland verplicht AOW-verzekerde niet langer worden
gehandhaafd.De bij deze wijziging overeengekomen bepalingen zijn analoog aan die van
Verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van Europese Gemeenschappen van
14 juni 1971 betreffende de toepassing van de sociale zekerheidsregelingen
op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden die zich binnen
de Gemeenschap verplaatsen (Pb. EG, L 149) (hierna: Verordening (EEG) nr.
1408/71), en van andere bilaterale sociale zekerheidsverdragen waarbij Nederland
partij is. De betreffende bepalingen van Verordening (EEG) nr. 1408/71 zijn
reeds in werking getreden; over herziening van de betreffende verdragen is
tussen de regeringen overeenstemming bereikt; sommige herziene verdragen (Tunesië,
Kaapverdië) zijn ook reeds in werking getreden.Het eerste en tweede lid van het gewijzigde artikel 24 zijn opgenomen
om te bewerkstelligen dat de rechten die onder de werking van het bestaande
Verdrag zijn opgebouwd, worden geëerbiedigd.Teneinde te voorkomen dat de pensioenrechten (in het bij zonder de toeslag)
van de buitenlandse werknemer, wiens echtgenote in Turkije is blijven wonen,
achteruitgaan en dat bij het bereiken van de leeftijd van 65 jaar door de
echtgenote haar pensioenrechten achteruitgaan ten opzichte van de situatie
van vóór de inwerkingtreding van dit Verdrag, wordt in het gewijzigde
artikel 24 de echtgenote in de gelegenheid gesteld zich vrijwillig te verzekeren
vanaf de datum van inwerkingtreding van dit verdrag. Dit is neergelegd in
het derde lid van artikel 24.Voor de vrijwillige verzekering ingevolge de AOW, die op grond van de
nationale wet slechts in combinatie met vrijwillige verzekering ingevolge
de Algemene Nabestaandenwet (Anw) kan worden afgesloten, gelden verschillende
voorwaarden. De voorwaarden zijn in het derde, vierde en vijfde lid opgenomen.
De voorwaarden betreffen onder andere de termijn binnen welke de gehuwde partner
van de Turkse werknemer zich moet hebben aangemeld voor de vrijwillige verzekering
(vierde lid), de periode gedurende welke de bevoegdheid van kracht is, alsmede
de premie die men ten behoeve van de verzekering moet betalen.Wat betreft het laatste punt – de uit de vrijwillige verzekering
voortvloeiende premieverplichting – wordt nog gewezen op het premieregime
voor oude gevallen, het zogenaamde overgangsregime (echtgenoten van Turkse
werknemers, die reeds vóór de inwerkingtreding van dit wijzigingsverdrag
verplicht verzekerd waren voor de AOW), én op het premieregime voor
nieuwe gevallen (echtgenoten van Turkse werknemers, die op of na de inwerkingtreding
van dit wijzigingsverdrag in Nederland zijn komen werken en aldus verplicht
verzekerd raken voor de AOW). Het overgangsregime is getroffen om tegemoet
te komen aan onder het Verdrag van 1966 gewekte verwachtingen van gehuwde
Turkse werknemers omtrent de opbouw van ouderdomspensioenaanspraken.Volledigheidshalve wordt er hier nog eens op gewezen dat volgens artikel
24, derde lid, de bevoegdheid tot vrijwillige verzekering geldt zolang de
buitenlandse werknemer in Nederland werkzaam is en derhalve verplicht verzekerd
is. Evenals dit ingevolge het huidige Verdrag ten aanzien van het in aanmerking
nemen als verzekeringstijdvakken geldt, zal slechts de in Turkije wonende
gehuwde partner die geen eigen pensioenrechten opbouwt of niet zelfstandig
pensioen ontvangt een vrijwillige verzekering kunnen afsluiten (artikel 24,
vijfde lid).f. (VII) Artikel 33 met betrekking tot het recht op kinderbijslag wordt vervangen.
Hierdoor wordt het mogelijk de kinderbijslag, indien overigens aan de voorwaarden
voor het recht daarop wordt voldaan, rechtstreeks uit te betalen aan de verzorgende
ouder.IV SlotprotocolArtikel 12, derde lid, verwijst naar het Slotprotocol, dat een integrerend
onderdeel uitmaakt van het wijzigingsverdrag.Zoals te doen gebruikelijk is ook aan dit Verdrag een slotprotocol toegevoegd,
waarin in de onderdelen 1 tot en met 3 unilaterale bepalingen zijn opgenomen
voor de toepassing van de Nederlandse sociale ziektekostenverzekeringswetgeving
in het kader van dit Verdrag. Onderdeel 4 is bilateraal geformuleerd.In onderdeel 1 van dat Protocol zijn bepalingen opgenomen, ingevolge welke
de toepassing van de bepalingen betreffende de verlening van medische zorg
aan personen die ingevolge de Nederlandse ziektekosten verzekeringswetgeving
zijn verzekerd, wordt beperkt tot ziekenfondsverzekerden. Een dergelijke bepaling
is te doen gebruikelijk in de bi- en multilaterale regelingen welke Nederland
met andere landen sluit. Zij wordt daarin opgenomen omdat particuliere ziektekostenverzekeringen
geen onderdeel kunnen worden van de internationale coördinatie.In onderdeel 2 zijn de pensioenen genoemd die voor de toepassing van de
op pensioengerechtigden betrekking hebbende bepalingen van het hoofdstuk Ziekte
en moederschap van dit Verdrag zijn gelijk gesteld met pensioenen die ingevolge
de Nederlandse sociale zekerheidswetten worden toegekend. Hoewel een aantal
van die pensioenregelingen gebaseerd is op wettelijke regelingen, worden deze
niet beschouwd als invaliditeits- en ouderdomspensioenen in de zin van artikel
2, eerste lid, letter a, onder a, van het Verdrag van 5 april 1966 tussen
het Koninkrijk der Nederlanden en de Republiek Turkije inzake sociale zekerheid,
zoals gewijzigd door het op 4 september 1980 te Ankara totstandgekomen verdrag.
De in onderdeel 2 genoemde uitkeringen hebben veeleer een rechtspositioneel
karakter. De desbetreffende pensioenen vormen titel voor verplichte verzekering
ingevolge de Ziekenfondswet.Teneinde te bewerkstelligen dat bedoelde categorieën van personen
en hun gezinsleden bij een al dan niet tijdelijk verblijf in Turkije aanspraak
op verstrekkingen ten laste van de Nederlandse sociale ziektekostenverzekeringen
kunnen doen gelden is de onderhavige regeling, die ook is, dan wel wordt opgenomen
in andere internationale coördinatieregelingen, in de verdragsregeling
opgenomen.De in onderdeel 3 genoemde categorieën van in Nederland wonende personen
zijn niet verzekerd of meeverzekerd ingevolge de Ziekenfondswet, doch zijn
alle tegen ziektekosten verzekerd ingevolge de Turkse wetgeving. In Turkije
wordt voor de verlening van medische zorg geen onderscheid gemaakt in een
«AWBZ-deel» en een «Ziekenfondswet-deel»; alle verstrekkingen
zijn begrepen in één pakket. De Turkse verzekerden betalen de
ingevolge die wetgeving verschuldigde premie in Turkije. Krachtens het Verdrag
hebben de betrokkenen ten laste van Turkije recht op in Nederland te verlenen
medische zorg in de vorm van in de Ziekenfondswet en de AWBZ geregelde verstrekkingen.
Zonder nadere regeling zouden deze personen in Nederland op basis van hun
ingezetenenschap evenwel ook verzekerd en mitsdien premieplichtig zijn ingevolge
de AWBZ, omdat op deze personen de bepalingen betreffende de aanwijzing van
de toepasselijke wetgeving van Titel II van vorenbedoeld Nederlands-Turkse
Verdrag inzake sociale zekerheid, niet van toepassing zijn.Deze personen zijn daardoor niet bij uitsluiting onderworpen aan de Turkse
wetgeving. Omdat betrokkenen ingezetenen zijn van Nederland, geldt voor hen
de nationale sociale zekerheidswetgeving voor zover deze betrekking heeft
op ingezetenen. Voor zover de AWBZ niet anders regelt, zouden deze personen
in beginsel verzekerd zijn voor de AWBZ en deswege premieplichtig. Zonder
nadere verdragsregeling zouden betrokkenen voor wat de AWBZ betreft dus dubbel
verzekerd zijn, waardoor Turkije zich op het standpunt zou kunnen
stellen dat Nederland dan ook maar de kosten van de door de AWBZ gedekte vormen
van medische zorg voor eigen rekening neemt, omdat de betrokkene ook in Nederland
premie betaalt. Het gevolg daarvan zou zijn dat enerzijds betrokkene voor
het «AWBZ-deel» van zijn verzekering dubbel premie betaalt, namelijk
in Turkije en Nederland, terwijl Turkije voor de medische verzorging van zijn
verzekerden alleen de kosten betaalt die betrekking hebben op het «Ziekenfonds-deel»
van de medische zorg.De onderhavige regeling strekt ertoe te voorkomen dat de Nederlandse AWBZ-verzekering
voorrang zou hebben boven de Turkse, door betrokkenen van de AWBZ-verzekering
uit te sluiten. Hierdoor wordt dubbele premiebetaling door Turkse verzekerden
voorkomen door voorrang te geven aan de verzekering en premiebetaling krachtens
het Turkse wettelijke stelsel van sociale ziektekostenverzekering, welk stelsel
krachtens het Verdrag ook aansprakelijk is voor betaling van de kosten van
in Nederland te verlenen zorg.In onderdeel 4 wordt bepaald dat de bepalingen die betrekking hebben op
het verlenen van medische zorg bij tijdelijk verblijf, worden toegepast ongeacht
de nationaliteit van de verzekerde die op het grondgebied van één
van de verdragsluitende partijen zorg inroept. Dat betekent dus dat ook personen
die geen onderdaan zijn van een staat die Partij is bij het Europees Verdrag
inzake sociale zekerheid, bij een tijdelijk verblijf in Nederland respectievelijk
Turkije, recht heeft op zorg ten laste van Turkije respectievelijk Nederland,
mits men verzekerd is ingevolge de sociale ziektekostenverzekeringswetgeving.V. Aanvullend verdragNaast de toepassingsbepalingen voor het Europees Verdrag inzake Sociale
Zekerheid, het wijzigingsverdrag en het slotprotocol zijn Nederland en Turkije
eveneens een Aanvullend Verdrag overeengekomen. Het Aanvullend Verdrag voorziet
in de mogelijkheid om het recht op uitkering en de rechtmatigheid van de betaling
te controleren conform de Nederlandse wet- en regelgeving.Het Aanvullend Verdrag omvat verificatiebepalingen van aanvragen en betalingen,
identificatiebepalingen, waarbij de uitvoeringsinstanties gemachtigd worden
ook zelf ter plekke controles op onder andere identiteit en arbeidsongeschiktheid
uit te voeren; de mogelijkheid uitkeringen te weigeren, te schorsen of in
te trekken, indien belanghebbende of de uitvoeringsinstanties in het andere
land onvoldoende informatie verschaffen welke noodzakelijk is voor de vaststelling
van het Nederlandse uitkeringsrecht.In verband met de inwerkingtreding van de Wet Beperking Export Uitkeringen
(Wet Beu), met ingang van 1 januari 2000, is het afsluiten van een Aanvullend
Verdrag voorwaarde geworden om export van uitkeringen in de toekomst mogelijk
te maken. Op grond van de Wet Beu hebben personen die buiten Nederland wonen
of daar langer dan drie maanden verblijven, geen recht meer op een sociale
verzekeringsuitkering. De exportbeperking van uitkeringen is geen doel op
zich. Als de handhaafbaarheid kan worden gewaarborgd, dan is er geen sprake
van exportbeperking. Met het opnemen van het Aanvullend Verdrag in het onderhavige
verdrag is hierin met betrekking tot personen die in Turkije (gaan) wonen
voorzien.Om te kunnen toetsen of de verdragsbepalingen daadwerkelijk een bijdrage
leveren aan betere waarborgen voor de rechtmatigheid, hebben de uitvoeringsorganen –
de Sociale Verzekeringsbank Bank, het Landelijke instituut sociale verzekeringen
en de Uitvoeringsinstanties – per sociale verzekeringswet de rechtmatigheidsfactoren
in kaart gebracht. Hierbij moet worden gedacht aan onder meer leefvorm, identiteit,
inkomen, leeftijd en gezondheidstoestand van de belanghebbende. De uitvoeringsorganen hebben kenbaar gemaakt dat de gemaakte handhavingsafspraken
naar hun oordeel in eerste aanleg voldoende houvast bieden om de dienaangaande
gestelde doelen te bereiken. Het spreekt evenwel voor zich dat de uitvoeringsorganen
tijd nodig hebben om vast te stellen of de handhavingsafspraken ook in de
praktijk overeenkomen met de verwachtingen. Over de bevindingen in de praktijk
wordt bij de evaluatie gerapporteerd.VI Administratief akkoordIn het (gewijzigde) Administratief Akkoord worden voorschriften gegeven
over de wijze van toepassing van het bilaterale Verdrag.Voor de toepassing van het hoofdstuk Ziekte en moederschap van het Verdrag
is aansluiting gezocht bij de daarop betrekking hebbende toepassingsbepalingen
van het Aanvullend Akkoord bij het Europees Verdrag inzake sociale zekerheid.
Daarin is onder meer bepaald hoe een verzekerde moet handelen wanneer hij
in de andere dan de bevoegde Staat medische zorg wil ontvangen, alsmede hoe
de verdragsinstanties onderling dienen te handelen in het kader van het verlenen
van medische zorg (artikel 2).Artikel 3 bepaalt dat een kennisgeving van ziekenhuisopname aan de instelling
waar betrokkene is verzekerd, niet nodig is wanneer de kostenafrekening op
basis van forfaitaire bedragen geschiedt, of wanneer wordt afgezien van wederzijdse
kostenverrekening.In artikel 4 wordt geregeld hoe de notificatie van het verlenen van dure
verstrekkingen plaats dient te vinden.Artikel 5 regelt de kostenvergoeding door de Turkse bevoegde verzekeringsinstelling.
In beginsel worden de kosten gemaakt bij tijdelijk verblijf afgerekend op
basis van werkelijke kosten, en de kosten gemaakt in woonsituaties op basis
van gemiddelde kosten.Tevens wordt de methode geregeld volgens welke het bedrag van de gemiddelde
kosten wordt berekend.In artikel 6 wordt de kostenvergoeding door de Nederlandse bevoegde verzekeringsinstelling
geregeld.Artikel 7 voorziet in een vaststelling van de administratiekosten van
10% van het verschuldigde forfaitaire bedrag.Krachtens artikel 8 vinden de kostenvergoedingen plaats door tussenkomst
van de verbindingsorganen. Voor Nederland is dat de Ziekenfondsraad. De verbindingsorganen
mogen overeenkomen dat voorschotten worden betaald.Artikel 9 bepaalt dat voor het verlenen van verstrekkingen geen afzonderlijk
detacheringsbewijs hoeft te worden overlegd, doch dat kan worden volstaan
met de reguliere formulieren.Ingevolge artikel 10 hebben de verbindingsorganen de bevoegdheid formulieren
en andere documenten vast te stellen ten behoeve van de toepassing van het
Aanvullend Verdrag en het onderhavige Administratieve Akkoord.Artikel 11 voorziet erin dat de bepalingen van het hoofdstuk Ziekte en
moederschap van het Administratief Akkoord betreffende de toepassing van het
Nederlands-Turkse Verdrag inzake sociale zekerheid, van 14 juni 1967, komen
te vervallen, met uitzondering van de artikelen 12 tot en met 16. In plaats
van de vervallen bepalingen treden de ingevolge het huidige Akkoord aangewezen
bepalingen van het Aanvullend Verdrag alsmede de artikelen 3 tot en met 10
van het onderhavige Akkoord.Artikel 12 bevat een aantal wijzigingen waardoor de medische en administratieve
controlevoorschriften in geval van invaliditeit worden aangescherpt.VII KoninkrijkspositieEvenals het Verdrag van 1966 zal het onderhavige Verdrag, voor wat het
Koninkrijk der Nederlanden betreft, alleen voor Nederland gelden.De Staatssecretaris van Sociale Zaken en Werkgelegenheid,J. F. HoogervorstDe Minister van Buitenlandse Zaken,J. J. van AartsenDe Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport,E. Borst-EilersXNoot1Ter inzage gelegd bij het Centraal Informatiepunt Tweede Kamer. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-28429-1.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl