Wijziging Werkloosheidswet i.v.m. o.a. maximering ziekengeldlasten wachtgeldfonds uitzendsector; Nota n.a.v. het verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 20042005-29718, nr. C

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

08-12-2004

Eerste Kamer der Staten-Generaal

2004-2005

29718 nr. C

03-12-2004

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamInhoud en proces verhaalsregelingAntwoord op de gestelde vragenOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 29718Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 29 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
29 718Wijziging van de Werkloosheidswet in verband met maximering van de ziekengeldlasten
in het wachtgeldfonds voor de uitzendsector en wijziging van enige andere
wetten in verband met de Wet verlenging loondoorbetalingsverplichting bij
ziekte 2003CNOTA NAAR AANLEIDING VAN HET VERSLAGOntvangen 3 december 2004Met waardering heeft de regering kennisgenomen van de vragen van de leden
van de PvdA-fractie betreffende dit wetsvoorstel. De vragen van deze leden
zien alle op de met het wetsvoorstel verbeterde verhaalsregeling in de Ziektewet.Inhoud en proces verhaalsregelingAlvorens op de gestelde vragen in te gaan hecht de regering eraan om een
nadere uiteenzetting te geven over de inhoud van de verhaalsregeling en het
proces van totstandkoming daarvan.De verhaalsregeling houdt in dat het UWV ziekengeld kan verhalen op een
werkgever die tijdens het tijdelijk dienstverband onvoldoende reïntegratie-inspanningen
heeft verricht. Het verhaal is daarbij geen doel op zichzelf maar een middel
om te bevorderen dat ook ten aanzien van tijdelijke werknemers reïntegratie-inspanningen
worden ondernomen, uiteraard voor zover deze inspanningen in redelijkheid
gevergd kunnen worden.Uiteindelijk doel is dat bij ziekte van tijdelijke werknemers adequate
inspanningen worden verricht, gericht op herstel of reïntegratie, zodat
langdurige uitkeringsafhankelijkheid wordt voorkomen. Hoewel de in het BW
opgenomen reïntegratieverplichtingen ook gelden voor tijdelijke werkgevers
blijft niet-nakoming daarvan thans nog zonder gevolg. De verhaalsregeling
vormt daarom een logisch sluitstuk op een activerende aanpak die geheel aansluit
bij de uitgangspunten van de Wet verbetering poortwachter. Met nadruk zij
daarbij opgemerkt dat zowel bij de te vergen reïntegratie-inspanningen
als bij de verhaalsregeling de redelijkheid en billijkheid voorop staan. Dit
moge uit het volgende blijken.In de Wet verlenging loondoorbetalingsverplichting bij ziekte 2003 is
reeds geregeld dat bij einde van het dienstverband een reïntegratieverslag
dient te worden opgesteld, indien tussen aanvang van ziekte en einde dienstverband
meer dan zes weken zijn gelegen. Terzijde zij opgemerkt dat deze bepaling
reeds tot gevolg heeft dat voor tijdelijke arbeidsrelaties van zeer korte
duur geen reïntegratieverslag hoeft te worden opgesteld en eventueel
verhaal derhalve niet aan de orde is.Op basis van het reïntegratieverslag beoordeelt het UWV de reïntegratie-inspanningen van de werkgever en de werknemer. Deze beoordeling vindt
plaats aan de hand van de Regeling procesgang eerste en tweede ziektejaar
en de Beleidsregels beoordelingskader poortwachter die daartoe zullen worden
aangevuld. De reïntegratie-inspanningen die in het kader van een tijdelijke
arbeidsrelatie van een werkgever en een werknemer worden verwacht, zijn in
grote lijnen dezelfde als wanneer het zou gaan om een vast dienstverband.
Er zijn echter, gelet op de aard van tijdelijke arbeidsrelaties, verschillen
in de wijze waarop de reïntegratieverplichting in concreto moet worden
ingevuld. Uitgangspunt blijft de redelijkheid. Factoren die bepalend zijn
voor hetgeen in redelijkheid van een werkgever te verwachten is, zijn onder
meer de resterende duur van het dienstverband en de hoogte van de kosten van
de reïntegratie-inspanningen.Bij tijdelijke dienstverbanden kan het voorkomen dat een interventie langer
duurt dan de resterende duur van het dienstverband. Het kan ook voorkomen
dat de kosten van de interventie niet in verhouding staan tot de resterende
duur van het dienstverband. Het valt dan – zonder aanvullende voorziening –
in redelijkheid niet van de werkgever te vergen dat hij dit soort interventies
inzet. Aan de andere kant zijn die interventies wel geïndiceerd en komt
de reïntegratie in gevaar als ze achterwege worden gelaten.Om deze reden heeft het UWV recent de mogelijkheid ontwikkeld om in het
reïntegratietieproces een faciliterende rol te vervullen. De faciliterende
rol houdt het volgende in. De werkgever kan het UWV tijdens het dienstverband
verzoeken te participeren zodat eventuele belemmeringen voor de reïntegratie
worden weggenomen. Het UWV kan de werkgever dan vooraf garanderen dat het
ingezette reïntegratietraject na einde dienstverband door het UWV wordt
gecontinueerd en/of gedeeltelijk wordt gefinancierd. De werkgever blijft hierbij
verantwoordelijk voor de reïntegratie tijdens het dienstverband en het
UWV neemt die verantwoordelijkheid na einde dienstverband over. De geldende
verantwoordelijkheidsverdeling blijft hiermee dus in stand.Door deze faciliteit kan de werkgever op adequate wijze invulling geven
aan zijn reïntegratieverantwoordelijkheid zonder dat dit hem een te zware
last oplegt. Voorts kan hierdoor worden voorkomen dat er een gat in de reïntegratie
ontstaat. De duur en kosten kunnen derhalve geen deugdelijke grond zijn om
af te zien van geïndiceerde interventies.Net als bij vaste dienstverbanden beoordeelt het UWV bij tijdelijke dienstverbanden
de verrichte reïntegratie-inspanningen op resultaat. Is dat resultaat
bevredigend, omdat de werknemer al weer in een bepaalde mate aan het werk
is, dan is het in het algemeen niet meer relevant of de werkgever aan alle
verplichtingen heeft voldaan en alle voorgeschreven processtappen (zoals het
maken van een probleemanalyse, het opstellen van een plan van aanpak) heeft
gezet. Is geen sprake van een bevredigend resultaat maar wel van mogelijkheden
tot reïntegratie, dan gaat het UWV na wat er tijdens de resterende duur
van het dienstverband inhoudelijk aan de reïntegratie is gedaan. Dit
betreft vooral een inhoudelijke beoordeling van het verloop van de reïntegratie
en de stappen die zijn gezet. Wanneer het UWV op grond van deze beoordeling
tot het – voorlopige – oordeel komt dat de werkgever onvoldoende
reïntegratie-inspanningen heeft geleverd, dan wordt de werkgever in de
gelegenheid gesteld zijn visie hierop te geven. Aldus heeft hij de kans om
een zogenaamde deugdelijke grond aan te voeren.Blijft het UWV dan bij het oordeel dat de werkgever onvoldoende reïntegratie-inspanningen
heeft geleverd, dan stelt het UWV op grond van artikel 39a, eerste lid, van
de Ziektewet een tijdvak vast waarover het aan de werknemer uit te keren ziekengeld
op de werkgever wordt verhaald. Dit tijdvak wordt afgestemd op de periode
waarin de werkgever onvoldoende reïntegratie-inspanningen heeft verricht.Eventueel verhaal op de werkgever is begrensd. De verhaalsperiode kan,
in overeenstemming met het karakter van schadevergoeding, niet langer zijn
dan de opgetreden vertraging in de reïntegratie-inspanningen. Voorts
kan de verhaalsperiode niet langer zijn dan de periode tussen de aanvang van
de ziekte en einde dienstverband. Tot slot kan de periode nooit langer zijn
dan 52 weken. Hieruit vloeit voort dat de verhaalsregeling in het algemeen
met name van belang is voor arbeidsrelaties van langere duur. Dit is ook beoogd.Naar mijn oordeel wordt met het wettelijke kader en de voorstellen zoals
hiervoor op hoofdlijnen geschetst een uitwerking gegeven aan de verhaalsregeling
die overeenkomt met de beleidsdoelstellingen, het schadevergoedingskarakter
van de regeling en die tevens voldoet aan de eisen van redelijkheid en billijkheid.Wat betreft het proces merkt de regering het volgende op. Op basis van
het voorliggende wetsvoorstel zijn inmiddels voorstellen ontwikkeld tot uitwerking
van de verhaalsregeling. Bovendien is een voorstel uitgewerkt om de beleidsregels
beoordelingskader poortwachter aan te vullen. Voorts is het voorstel voor
een faciliterende rol van het UWV uitgewerkt. Deze voorstellen zijn onlangs,
zoals toegezegd, met het oog op de implementatie voorgelegd aan de stuurgroep
verbetering poortwachter, waarin alle betrokken partijen uit de praktijk zijn
vertegenwoordigd. Aan de stuurgroep is verzocht om vóór 11 december
a.s. zijn oordeel te geven over deze voorstellen, waarna zij in de tweede
helft van december formeel kunnen worden vastgesteld.Antwoord op de gestelde vragenMet inachtneming van het voorgaande worden hierna de vragen van de leden
van de PvdA-fractie beantwoord.Uit de nota naar aanleiding van het verslag aan de Tweede Kamer maken
deze leden op dat dit verhaalsmodel, mede vanwege de vanuit de Eerste Kamer
geopperde bezwaren, nog niet is ingevoerd en dat de minister voornemens is
dit, na aanvaarding van het onderhavige wetsvoorstel, ingaande 1 januari
2005 alsnog in de thans voorliggende vorm te doen. Deze leden vragen of zij
dit juist begrijpen.Oorspronkelijk was de verhaalsregeling opgenomen in het wetsvoorstel verlenging
loondoorbetalingsverplichting bij ziekte 2003. Terecht wijzen de leden van
de PvdA-fractie erop dat de oorspronkelijk voorgestelde verhaalsregeling mede
naar aanleiding van de toenmalige bezwaren vanuit de Eerste Kamer nog niet
is ingevoerd. De Kamer is hierover destijds geïnformeerd bij brief van
12 december 2003 en 12 maart 2004 (Kamerstukken I, 2003/04, 29 231,
A en C).Inderdaad is het streven er op gericht de verhaalsregeling op 30 december
2004 in werking te doen treden.De nadere invulling van de verhaalsregeling ligt, zo begrijpen de leden
van de PvdA-fractie verder, in handen van de uitvoerder UWV. Zij vragen of
de thans voorziene wettelijke regeling hiertoe wel voldoende is bepaald en
voorts of zij het juist zien dat de uitvoerder in dit geval niet enkel de
op de uitvoeringstechniek gerichte regels dient te stellen, maar ook het deze
regels omringende inhoudelijke kader. Verder vragen zij hoever deze pseudo-wetgevende
activiteit van het UWV is gevorderd. Vervolgens informeren deze leden of er
al een conceptregeling voorligt en zo ja op welke onderdelen. Kan de Commissie
hierin, ter gedachtebepaling over de gevolgen van het voorliggende wetsvoorstel
inzage krijgen, zo vragen zij tot slot van deze vragenreeks.Naar het oordeel van de regering is de voorliggende wettelijke regeling
voldoende bepaald en biedt het een duidelijk inhoudelijke kader voor verdere
uitwerking. Met name door de nota van wijziging is duidelijk gemarkeerd dat
een eventueel tijdvak van verhaal wordt afgestemd op de periode waarin de
werkgever onvoldoende reïntegratie-inspanningen heeft verricht. Op de
stand van zaken met betrekking tot de nadere regeling inzake verhaal is hiervoor
uitgebreid ingegaan. Ik meen de Kamer met de daarin gegeven schets voldoende
te hebben geïnformeerd over de strekking van de thans bij de stuurgroep
berustende voorstellen.Bij de leden van de PvdA-fractie riep ook de aard van de thans voorziene
verhaalsregeling vragen op. Zij vragen of dit nu bedoeld is als reparatoire
sanctie of meer als een op schadevergoeding voor de premiekas gerichte regeling.
Voor dit laatste pleit, zo menen deze leden, dat verhaal achterwege blijft
wanneer de werknemer door in de persoon gelegen omstandigheden zijn recht
op ziekengeld verspeelt. Zij vragen of dit verdedigbaar is in termen van rechtsgelijkheid
jegens de werkgever die zich aan dezelfde nalatigheid schuldig maakt, maar
wiens werknemer wél het volle pond aan ziekengeld ontvangt.De voorgestelde verhaalsregeling heeft het karakter van een schadevergoedingsregeling.
Schadevergoeding is naar haar aard gericht op reparatie. De verhaalssanctie
is erop gericht herstel van reïntegratie-inspanningen mogelijk te maken
en schade aan het UWV te vergoeden, indien en voorzover deze schade is ontstaan
door vertraging in de reïntegratie-inspanningen bij de werkgever. Hieruit
vloeit voort dat er geen aanleiding is voor verhaal wanneer de werkgever niet
is tekortgeschoten in zijn reïntegratie-inspanningen. Er is evenmin aanleiding
tot verhaal ingeval de werknemer zijn recht op ziekengeld zou verspelen. Er
is dan immers geen sprake van schade die moet worden vergoed. Het is dan volstrekt
logisch dat in deze situatie feitelijk geen verhaal plaatsvindt. Het relevante
verschil ten opzichte van de andere situatie die deze leden noemen is immers
dat er in die situatie wél ziekengeld, dus schade is, die voor vergoeding
in aanmerking komt. Van een schending van het rechtsgelijkheidsbeginsel is
naar mijn oordeel in een dergelijke situatie geen sprake.In de nota naar aanleiding van het verslag wordt het voorbeeld gegeven
van een werknemer met een jaarcontract, die na twee maanden uitvalt en aan
wiens reïntegratie al die tijd niets wordt gedaan. De leden van de PvdA-fractie
vragen of de minister met dit voorbeeld zeggen wil dat de werkgever uit dit
voorbeeld een verhaalssanctie riskeert van tien maanden, wanneer de werknemer
ook gedurende die tien maanden ziek blijft of wordt in zo'n geval de hoogte
van de verhaalssanctie mede afgestemd op de periode die het het UWV kost om
de werknemer reïntegreerbaar voor ander werk te maken.Door middel van de nota van wijziging is enerzijds bepaald dat het tijdvak
van verhaal wordt afgestemd op de periode waarin de werkgever is tekortgeschoten
in zijn reïntegratie-inspanningen. Dit betekent dat de werkgever inderdaad
een forse verhaalsperiode riskeert wanneer hij van meet af aan niets aan de
reïntegratie heeft gedaan, terwijl dit wel in redelijkheid van hem verwacht
had mogen worden. De voorliggende regeling voorziet er anderzijds echter ook
in dat het verhaal niet meer kan bedragen dan het ziekengeld dat wordt uitbetaald.
Dit laatste heeft tot gevolg dat het verhaal naderhand wordt beperkt, wanneer
de reïntegratie door het UWV al snel leidt tot beëindiging van het
ziekengeld. Anders gezegd: de werkgever kan er voordeel bij hebben wanneer,
achteraf bezien, betrokkene snel reïntegreert, maar geen nadeel wanneer
de reïntegratie langer duurt dan de verhaalsperiode.De leden van de PvdA-fractie vragen verder of in dit voorbeeld een sanctie
op zijn plaats is als de werkgever de werknemer gedurende de ziekteperiode
in aangepast werk te werk stelt en er hierdoor gedurende de resterende duur
van de arbeidsovereenkomst geen tijd of ruimte is voor om- of bijscholing
ter voorbereiding op andere, de werknemer passende arbeid, waarna deze werknemer
bij het einde van de arbeidsovereenkomst, alsnog in de Ziektewet belandt.Zoals hiervoor aangegeven wordt bij de beoordeling van het reïntegratieverslag
allereerst bezien of het resultaat van de reïntegratie-inspanningen bevredigend
is. Dit is in lijn met het uitgangspunt van de Wet verbetering poortwachter.
Wanneer dit, bijvoorbeeld door aangepast werk, het geval is, is er geen aanleiding
tot een verhaalssanctie.Voorts vragen de leden van de PvdA-fractie nog eens in te gaan op de vraag
wat er in het kader van deze sanctie-achtige bepaling wordt verwacht –
en wat men ingeval van nalatigheid als sanctie kan verwachten – van
een werkgever van een tijdelijke arbeidskracht, die door ziekte uitvalt en
vervolgens blijvend ongeschikt is voor eigen werk.Zoals hiervoor in het algemene gedeelte van deze nota naar aanleiding
van het verslag is aangegeven, is de resterende duur van het dienstverband
relevant voor de beoordeling van wat in redelijkheid van een werkgever mag
worden gevergd. Een tijdelijk dienstverband stelt immers grenzen aan interventies
van de werkgever die gericht zijn op (eigen of passende) arbeid binnen het
eigen bedrijf. Het kan echter wel zin hebben om zich bij de reïntegratie
te oriënteren op mogelijkheden op arbeid bij een nieuwe werkgever (de
zogenaamde reïntegratie in het tweede spoor). In sommige gevallen kan
dan worden volstaan met verwijzing naar het CWI of naar een uitzendbureau.
In andere gevallen kan aanvullende hulp bij sollicitaties nodig zijn. En soms
is een omscholing of traject aangewezen. Het geschetste voorstel inzake participatie
door het UWV kan hierbij behulpzaam zijn, wanneer het traject noodzakelijk
is, de resterende duur van het dienstverband zou overschrijden of de kosten
die van de werkgever worden gevergd onevenredig hoog zijn.Tot slot vragen de leden van de PvdA-fractie wat bedoeld is met de stelling
in de nota naar aanleiding van het verslag dat de vrees van het MKB voor een
overbelasting bij ziekte van tijdelijke arbeidskrachten «kan worden
weggenomen». Deze vrees, zo betogen zij, ziet immers op de dubbele belasting
van én een loondoorbetalingsplicht over de resterende periode én
de bekostiging van eventueel noodzakelijke reïntegratie-activiteiten
over deze periode. Zien deze leden het goed dan wordt aan deze door het MKB
bedoelde dubbele belasting, bovenop de eventuele PEMBA-boete, niets gedaan,
sterker deze lijkt expliciet bedoeld. Zij vragen of de minister dit kan toelichten.
Waarom is er voor werkgevers van overwegend tijdelijke arbeidskrachten niet
gekozen voor een wettelijk limitering van de maximumlast van de verhaalssanctie
lager dan die voor reguliere werkgevers, zo vragen zij. Of wordt zo'n limiet –
van bijvoorbeeld drie of zes maanden – overwogen voor de lagere uitvoeringsregeling?Zoals ook in het algemene gedeelte van deze nota naar aanleiding van het
verslag is aangegeven is het uiteindelijke doel dat bij ziekte van werknemers
adequate inspanningen worden verricht, gericht op herstel of reïntegratie,
zodat langdurige uitkeringsafhankelijkheid wordt voorkomen. In dit opzicht
is er geen principieel verschil in benadering tussen gewone werknemers en
tijdelijke werknemers en is de situatie ook vergelijkbaar. Evenzeer is aangegeven
dat bij hetgeen van een werkgever kan worden gevergd de redelijkheid in acht
wordt genomen. Toegespitst op de tijdelijke werkgever wordt met
name rekening gehouden met hetgeen gezien de resterende duur van het dienstverband
en eventuele kosten nog in redelijkheid van de werkgever kan worden gevergd.
De faciliteit die het UWV hiervoor biedt is hierbij van belang evenals de
notie dat het verhaal wordt afgestemd op de periode waarin de werkgever onvoldoende
reïntegratie-inspanningen heeft verricht. De verhaalsperiode kan voorts
niet langer zijn dan de periode tussen aanvang ziekte en einde dienstverband.
Dit betekent dat de maximumtermijn van 52 weken in veel gevallen de facto
aanzienlijk korter zal zijn. Ik hoop dat de zorgen van de PvdA-fractie hiermee
zijn weggenomen.De Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid,A. J. de Geus 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-20042005-29718-C.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl