Wijziging Wet kinderopvang i.v.m. klachtenregeling voor oudercommissies en overgang beleidsterrein kinderopvang naar OCW; Memorie van toelichting
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-05 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 31134, nr. 3

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

10-09-2007

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2006-2007

31134 nr. 3

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamAlgemeenArtikelenArtikel I, onderdelen A en B (Artikel 1, eerste lid, onderdelen
a en i, en artikel 1a Wet kinderopvang)Artikel I, onderdeel C (Artikel 6 Wet kinderopvang)Artikel I, onderdeel D (Artikel 10 Wet kinderopvang)Artikel I, onderdelen E tot en met G (Artikelen 22, 24
en 35 Wet kinderopvang)Artikel I, onderdeel H (Artikel 60a Wet kinderopvang)Artikel I, onderdeel I (Artikel 68 Wet kinderopvang) en
artikelen VI en X (Wet op het onderwijstoezicht en Wet structuur uitvoeringsorganisatie
werk en inkomen)Artikelen II tot en met IV en VII tot en met IX (Kaderwet
SZW-subsidies, Wet educatie en beroepsonderwijs, Wet op de expertisecentra,
Wet op het primair onderwijs, Wet op het voortgezet onderwijs en Wet overige
OCenW-subsidies)Artikel V (Wet klachtrecht cliënten zorgsector)Artikel XIIOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 31134Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 28 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
31 134Wijziging van de Wet kinderopvang en enige andere wetten in verband
met het herstel van enkele onvolkomenheden in de Wet kinderopvang en het opnemen
van een klachtenregeling voor oudercommissies in die wet alsmede in verband
met de overgang van het beleidsterrein kinderopvang naar het Ministerie van
Onderwijs, Cultuur en Wetenschapnr. 3MEMORIE VAN TOELICHTINGAlgemeenDeze wet brengt een aantal wijzigingen van verschillende aard in de Wet
kinderopvang aan. Het gaat onder andere om technische wijzigingen zoals redactionele
verbeteringen en het corrigeren van onjuiste verwijzingen. Daarnaast is een
onvolkomenheid hersteld in de omschrijving van het begrip «ouder»
alsmede in de regeling over het behoud van de aanspraak op een kinderopvangtoeslag
voor ouders die werkloos worden als bedoeld in artikel 6, tweede lid, van
de Wet kinderopvang. Voorts is door middel van wijziging van de omschrijving
van het begrip «Onze Minister» en door aanwijzing van de Inspectie
van het onderwijs als tweedelijns toezichthouder op de kwaliteit van de kinderopvang,
de overgang van de verantwoordelijkheid voor het beleidsterrein kinderopvang
van de Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid naar de Minister van
Onderwijs, Cultuur en Wetenschap tot uitdrukking gebracht. In verband met
deze overgang hebben ook wijzigingen in enkele andere wetten plaatsgevonden
zoals de Kaderwet SZW-subsidies, de Wet overige OCenW-subsidies en de Wet
op het onderwijstoezicht.Ten slotte is, ter versterking van de positie van oudercommissies, de
Wet kinderopvang aangevuld met een verplichting voor de houder van een kindercentrum
of gastouderbureau om een regeling te treffen voor de behandeling van klachten
van de oudercommissie over de wijze waarop de houder bij zijn besluitvorming
over het te voeren beleid, rekening houdt met de adviezen van deze commissie.
De regeling geeft uitvoering aan een daartoe strekkende motie van het lid
Hamer c.s. (Kamerstukken II 2005/06, 28 447, nr. 124).In het artikelsgewijze deel van deze memorie van toelichting wordt, voor
zover nodig, nader ingegaan op de verschillende wijzigingsvoorstellen. ArtikelenArtikel I, onderdelen A en B (Artikel 1, eerste lid, onderdelen
a en i, en artikel 1a Wet kinderopvang)Artikel 1, eerste lid, onderdeel a. Bij koninklijk
besluit van 22 februari 2007 (Stcrt. 41) is de verantwoordelijkheid voor
de aangelegenheden op de terreinen van emancipatie en kinderopvang overgegaan
van de Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid naar de Minister van
Onderwijs, Cultuur en Wetenschap. Naar aanleiding daarvan is in artikel 1,
eerste lid, onderdeel a, van de Wet kinderopvang het begrip «Onze Minister»
dienovereenkomstig aangepast.Artikel 1, eerste lid, onderdeel i. In de
Wet kinderopvang zoals die luidde tot aan de inwerkingtreding van de Algemene
wet inkomensafhankelijke regelingen (Awir) met ingang van 1 januari 2006,
was geregeld dat pleegvergoedingen in het kader van de Wet op de jeugdzorg
niet in de weg staan aan het toekennen van kinderopvangtoeslag. Deze bepaling –
destijds opgenomen in artikel 1, eerste lid, onderdeel i, onder 2°, van
de Wet kinderopvang – was nodig omdat een ouder die zo’n pleegvergoeding
ontving niet voldeed aan de voorwaarde dat het kind werd onderhouden als een
eigen kind. Het kind kan dan niet als pleegkind worden aangemerkt, zodat geen
recht op kinderopvangtoeslag zou bestaan. Aangezien kosten van kinderopvang
niet in de pleegvergoeding zijn begrepen, is dit een ongewenst effect. Daarom
was in de Wet kinderopvang een uitzondering opgenomen op grond waarvan een
pleegouder toch als ouder in de zin van de Wet kinderopvang kon worden aangemerkt.Bij de invoering van de Awir was de gedachte dat er geen behoefte meer
bestond aan deze bepaling. Inmiddels is duidelijk dat dit nog wel het geval
is. Met de in dit onderdeel opgenomen wijziging wordt deze onvolledigheid
in de Wet kinderopvang hersteld. Daartoe wordt met terugwerkende kracht tot
aan de datum van inwerkingtreding van de Awir, aan artikel 1, eerste lid,
onderdeel i, van de Wet kinderopvang een zinsdeel toegevoegd. Daarin wordt
tot uitdrukking gebracht, dat een ontvangen subsidie op grond van de Wet op
de jeugdzorg voor de opvoeding en verzorging van een pleegkind buiten beschouwing
blijft bij de beoordeling van de vraag of sprake is van pleegouderschap. In
samenhang met artikel 1, aanhef, en onderdeel u, van Wet op de jeugdzorg.
waarin de pleegouder wordt gedefinieerd als degene die in het kader van jeugdzorg
een jeugdige die niet zijn kind of stiefkind is, als behorende tot zijn gezin
verzorgt en opvoedt, wordt voor deze kinderen dus voldaan aan het vereiste
dat zij worden onderhouden en opgevoed als een eigen kind.Artikel 1a. Daarnaast wordt via een wijziging
van artikel 1a van de Wet kinderopvang bepaald, dat in de hierboven bedoelde
situatie geacht wordt te zijn voldaan aan het vereiste van onderhoud in belangrijke
mate, zoals bepaald in artikel 4, derde lid, van de Awir.Het begrip «kind» is gedefinieerd in artikel 4, eerste lid,
van de Awir; in dit artikellid is met betrekking tot het begrip «kind»
onder meer bepaald, dat sprake moet zijn van onderhoud in belangrijke mate.
Aan die voorwaarde kan een ontvangen pleegvergoeding op grond van de Wet op
de jeugdzorg in de weg staan; in zoverre drukken de kosten immers niet op
de pleegouder. Om dit ongewenste effect te voorkomen wordt een kind voor wie
de pleegouder een subsidie ontvangt op grond van de Wet op de jeugdzorg, geacht
door die pleegouder in belangrijke mate te worden onderhouden.Bovengenoemde wijzigingen vormen een wettelijke verankering van het besluit
van de Minister van Financiën van 18 oktober 2006, nr. DGB2006/5246M,
Stcrt. 208, waarbij, vooruitlopend op wetswijziging, wordt goedgekeurd
dat pleegvergoedingen niet in de weg staan aan het recht op kinderopvangtoeslag.Artikel I, onderdeel C (Artikel 6 Wet kinderopvang)Eerste lid. De wijziging van het eerste lid
betreft een redactionele verbetering.Tweede lid. De wijzigingen in het tweede lid
betreffen enerzijds het herstel van een onjuiste verwijzing naar de Werkloosheidswet
en anderzijds een aanvulling van inhoudelijke aard. Artikel 6, tweede lid,
is ingevoegd bij de Verzamelwet arbeidsverhoudingen en arbeidsmarkt 2006 (Stb.
2006, 647); het artikellid treedt met ingang van 1 januari 2008 in werking
(Stb. 2006, 648). Het tweede lid regelt, dat een (werkende) ouder die werkloos
wordt en een bijstands- of WW-uitkering ontvangt of als niet-uitkeringsgerechtigde
is ingeschreven bij de Centrale organisatie werk en inkomen, gedurende zes
maanden zijn aanspraak op een kinderopvangtoeslag behoudt. Het doel van de
regeling is om deze ouders in de gelegenheid te stellen actief op zoek te
gaan naar werk teneinde de kans op een snelle en hernieuwde intrede op de
arbeidsmarkt te vergroten, zonder dat zij zich zorgen hoeven te maken over
de kosten van kinderopvang. De keuze voor de periode van zes maanden is mede
ingegeven door het ervaringsgegeven dat tweederde van de instroom in de WW
gemiddeld na zes maanden is uitgestroomd. Op basis van dat gegeven is verondersteld,
dat dan ook eerst ná die periode een re-integratietraject wordt aangeboden.
In de praktijk blijkt dat echter niet altijd het geval; in voorkomende situaties
worden ten aanzien van deze categorie werklozen ook re-integratievoorzieningen
ingezet na een kortere periode. Dit betekent, dat deze werklozen onder twee
verschillende doelgroepen zoals omschreven in artikel 6, tweede lid, van de
Wet kinderopvang, kunnen vallen. Om deze onduidelijkheid weg te nemen is door
middel van de voorgestelde wijziging een rangorde aangebracht door toevoeging
van een zinsnede aan het tweede lid, die inhoudt, dat op het moment dat de
werkloze ouder binnen zes maanden gaat deelnemen aan een re-integratietraject
en daarmee tot een andere doelgroep gaat behoren (namelijk de groep van uitkeringsgerechtigden
die gebruik maakt van een voorziening gericht op arbeidsinschakeling; in casu
artikel 6, eerste lid, onder c, voor zover het algemene bijstand of een WWB-uitkering
betreft, f of h), hij geen aanspraak meer heeft op behoud van de kinderopvangtoeslag
op grond van artikel 6, tweede lid, van de Wet kinderopvang, maar zijn aanspraak
ontleend aan artikel 6, eerste lid, onder c (voor zover het algemene bijstand
of een WWB-uitkering betreft), f of h, van die wet.Artikel I, onderdeel D (Artikel 10 Wet kinderopvang)In het voorstel van bovengenoemde Verzamelwet arbeidsverhoudingen en arbeidsmarkt
2006 (Kamerstukken II 2005/06, 30 614) was, behalve de regeling van het
behoud van de kinderopvangtoeslag, ook het behoud van de extra kinderopvangtoeslag geregeld (de extra kinderopvangtoeslag
vormde tot 1 januari 2007 een door de overheid verstrekte financiële
compensatie in geval een ouder geen bijdrage of een ontoereikende bijdrage
in de kosten van kinderopvang van zijn werkgever ontving). Daarbij is abusievelijk
geen rekening gehouden met het tegelijkertijd bij de Tweede Kamer aanhangige
voorstel voor een verplichte werkgeversbijdrage kinderopvang zoals vervat
in het Belastingplan 2007 (Kamerstukken II 2005/06, 30 804). In dat voorstel,
dat op 1 januari 2007 in werking is getreden, is de regeling van de extra
kinderopvangtoeslag geschrapt omdat deze als gevolg van de verplichte werkgeversbijdrage
niet meer nodig is. In dat voorstel ontbrak eveneens een regeling voor de
samenloop met de regeling voor het behoud van de kinderopvangtoeslag voor
werklozen. Dit betekent, dat op grond van de huidige regeling, een ouder die in 2008 werkloos wordt weliswaar zijn kinderopvangtoeslag van de
overheid als bijdrage aan de kosten van kinderopvang gedurende zes maanden
behoudt, doch dat hij in die periode geen bijdrage aan kinderopvangkosten
van werkgeverskant (meer) ontvangt, waardoor die regeling zijn doel voorbij
schiet. Om deze onvolledigheid in de«werklozenregeling» te herstellen,
is met de onderhavige wijziging in de vorm van het nieuwe artikel 10 van de
Wet kinderopvang, artikel 8 van die wet betreffende de vermeerdering van de
kinderopvangtoeslag (bestaande uit de – door werkgevers gefinancierde
en door de overheid uitbetaalde – werkgeversbijdrage) van toepassing
verklaard op de werkloze ouder als bedoeld in artikel 6, tweede lid, van de
Wet kinderopvang. De vermeerdering van de kinderopvangtoeslag voor deze doelgroep
zal, evenals de kinderopvangtoeslag, worden gefinancierd uit de algemene middelen.
Artikel 9 van de Wet kinderopvang, dat de financiering van de werkgeversbijdrage
door middel van een aan werkgevers opgelegde heffing regelt, is dan ook niet
van toepassing verklaard.Artikel I, onderdelen E tot en met G (Artikelen 22, 24
en 35 Wet kinderopvang)De wijzigingen in de onderdelen E en F bevatten correcties van onjuiste
verwijzingen in en naar (onderdelen van) de artikelen 22 en 24 van de Wet
kinderopvang zoals dat artikel is gewijzigd bij de eerder in deze memorie
van toelichting genoemde Verzamelwet arbeidsverhoudingen en arbeidsmarkt 2006.In onderdeel G wordt een onjuiste verwijzing naar de Wet werk en bijstand
in artikel 35 van de Wet kinderopvang hersteld.Artikel I, onderdeel H (Artikel 60a Wet kinderopvang)Artikel 60, eerste lid, van de Wet kinderopvang verplicht een houder van
een kindercentrum of gastouderbureau de oudercommissie in de gelegenheid te
stellen advies uit te brengen over door hem voorgenomen besluiten over met
name genoemde onderwerpen met betrekking tot de beleidsvoering. Indien een
kinderopvangondernemer bijvoorbeeld van plan is de prijs van de kinderopvang
of de openingstijden te wijzigen, dient hij dit eerst aan de oudercommissie
voor te leggen. Van een advies van de oudercommissie kan de houder alleen
afwijken, indien hij schriftelijk en gemotiveerd aangeeft dat het belang van
de kinderopvang zich tegen het advies verzet (artikel 60, tweede lid, van
de Wet kinderopvang). Daarmee houden de inspraakmogelijkheden voor een oudercommissie
echter op.Het ontbreken van (verdergaande) wettelijke bescherming voor oudercommissies
was aanleiding voor de Tweede Kamer om op 14 februari 2006 een motie
over dit onderwerp aan te nemen (Kamerstukken II 2005/06, 28 447, nr. 124).
In deze motie wordt de regering verzocht te onderzoeken op welke wijze dit
het beste geregeld kan worden zoals door instelling van een landelijke klachtenkamer
speciaal gericht op oudercommissies dan wel via vormen van zelfregulering.Het kabinet is voorstander van zelfregulering en heeft daarom in eerste
instantie het kinderopvangveld uitgenodigd om met een oplossing te komen.
Dat resulteerde eind oktober 2006 in een toezegging van de werkgeversorganisaties
(MOgroep, de Branchevereniging) en de ouderbelangenorganisatie (BOinK), dat
zij vóór 1 januari 2007 tot oprichting van een landelijke
klachtenkamer voor oudercommissies wilden komen. In december 2006 besloot
de toenmalige Minister van SZW – in afwachting van een financiële
borging van een dergelijke klachtenkamer door de veldpartijen – voor één
jaar een startsubsidie te verlenen aan de Stichting Klachtencommissies Kinderopvang
(SKK) om in 2007 een landelijke klachtenkamer voor oudercommissies
in het leven te roepen (Kamerstukken II 2005/06, 28 447, nr. 140).Ondanks herhaald verzoek aan partijen om hun toezegging tot oprichting
van een landelijke klachtenkamer gestand te doen, heeft het kabinet in april
2007 besloten om via wettelijke maatregelen zelf uitvoering aan de motie te
geven. Het voorgestelde artikel 60a strekt daartoe. Het artikel verplicht
de houder van een kindercentrum of gastouderbureau om een regeling te treffen
ter behandeling van klachten van de oudercommissie over een door hem voorgenomen
besluit als bedoeld in artikel 60, eerste lid, van de Wet kinderopvang. Het
gaat daarbij om klachten over de wijze waarop de houder bij zijn besluitvorming
over het te voeren beleid in het kindercentrum of gastouderbureau, rekening
houdt met de adviezen van de oudercommissie. Omdat de Wet klachtrecht cliënten
zorgsector (Wkcz) al van toepassing is op (de behandeling van klachten van
ouders die gebruik maken van opvang in) kindercentra en gastouderbureaus,
is voor de procedurele eisen waaraan de voorgestelde klachtbehandeling moet
voldoen alsook voor de regels betreffende het toezicht en de privacyaspecten,
aangesloten bij de bepalingen van die wet. Voor een goed begrip van de voorgestelde
regeling met betrekking tot klachten van oudercommissies, worden deze eisen
en regels hieronder kort toegelicht.De procedurele eisen voor de klachtbehandeling hebben betrekking op de
zorgvuldige behandeling van klachten. Voorgeschreven is dat klachten worden
behandeld door een commissie van ten minste drie personen, waarvan in ieder
geval de voorzitter niet werkzaam is bij of voor de houder (artikel 2, tweede
lid, onderdeel a, Wkcz). Hierdoor wordt een objectieve klachtbehandeling gewaarborgd.
Om die reden geldt voorts dat de houder (degene over wie is geklaagd) niet
mag deelnemen aan de behandeling van de klacht (artikel 2, tweede lid, onderdeel
b, Wkcz).Verder moet in de klachtenregeling een termijn worden vastgesteld waarbinnen
de klachtbehandeling dient te zijn afgerond. Als daarvan moet worden afgeweken,
moeten alle betrokkenen daarvan gemotiveerd in kennis worden gesteld (artikel
2, tweede lid, onderdelen c en d, Wkcz). Ook worden klager (oudercommissie)
en degene over wie geklaagd is (houder) in de gelegenheid gesteld te worden
gehoord en kunnen beiden zich laten bijstaan (artikel 2, tweede lid, onderdelen
e en f, Wkcz).Overeenkomstig artikel 2, derde lid, Wkcz wordt door de klachtencommissie
een reglement opgesteld, waarin de commissie haar werkwijze regelt, uiteraard
met inachtneming van hetgeen de houder al in de regeling over de klachtbehandeling
op grond van artikel 60a van de Wet kinderopvang heeft opgenomen. Zo kunnen
bijvoorbeeld in het reglement aspecten worden geregeld zoals de frequentie
van vergaderen, de wijze waarop een klacht bij de commissie aanhangig wordt
gemaakt, de wijze waarop en de termijn waarbinnen de klager/oudercommissie
een ontvangstbevestiging krijgt en de wijze van verslaglegging van de bevindingen
van de commissie.De houder is verplicht om binnen een maand na ontvangst van het oordeel
van de klachtencommissie te reageren en de oudercommissie en de klachtencommissie
mee te delen welke maatregelen hij neemt naar aanleiding van het oordeel van
de klachtencommissie; slaagt de houder daar binnen de gestelde termijn niet
in, dan moet hij de oudercommissie en de klachtencommissie hiervan onder opgaaf
van redenen op de hoogte stellen (artikel 2, vijfde lid, Wkcz).Ten slotte dient de houder jaarlijks een openbaar verslag op te stellen
over onder meer het aantal en de aard van de door de klachtencommissie behandelde
klachten. Het jaarlijkse verslag wordt door de houder naar de gemeentelijke
gezondheidsdienst (GGD) gestuurd (artikel 2, negende lid, Wkcz).Het toezicht op de voorgestelde klachtenregeling ten behoeve van oudercommissies
is, evenals het toezicht op de andere kwaliteitseisen van de Wet kinderopvang
en het toezicht op de al bestaande klachtenregeling voor individuele
klachten van ouders op grond van de Wkcz, opgedragen aan het college van burgemeester
en wethouders (GGD). Klachten en de manier waarop daarmee door de houder wordt
omgegaan vormen immers mede een onderdeel van de kwaliteit van de kinderopvang.De waarborging van de privacy ten slotte, is geregeld in artikel 4 Wkcz.
Dit artikel bevat een geheimhoudingsplicht voor een ieder die bij de klachtbehandeling
is betrokken. Voor een nadere toelichting op de Wkcz wordt verwezen naar de
memorie van toelichting en verdere parlementaire stukken (Kamerstukken II,
1994/95, 23 040).Met de voorgestelde regeling wordt een wettelijke basis gegeven aan een
door de houder in te stellen, met waarborgen omklede klachtenprocedure, die –
naar de mening van het kabinet – voor oudercommissies de mogelijkheid
biedt om klachten over het door de houder voorgenomen te voeren beleid op
een betrekkelijk eenvoudige wijze aan de orde te stellen en tot een oplossing
te brengen. Die mogelijkheid alsmede het toezicht daarop door de GGD, betekent
zonder meer een versterking van de positie van oudercommissies.Artikel I, onderdeel I (Artikel 68 Wet kinderopvang) en
artikelen VI en X (Wet op het onderwijstoezicht en Wet structuur uitvoeringsorganisatie
werk en inkomen)Artikel 68 van de Wet kinderopvang regelt het tweedelijns toezicht van
de minister op de uitvoering van de gemeentelijke toezicht- en handhavingstaken
met betrekking tot de kwaliteit van de kinderopvang. Dit toezicht wordt op
grond van de huidige wet uitgeoefend door de Inspectie Werk en Inkomen, die
ressorteert onder de verantwoordelijkheid van de Minister van SZW. In verband
met de overgang van het beleidsterrein kinderopvang naar het Ministerie van
OCW, ligt het in de rede de uitvoering van deze taak ook bij dit ministerie
onder te brengen en daarvoor de Inspectie van het onderwijs aan te wijzen.
De wijziging van artikel 68 in onderdeel I strekt daartoe. Om de inspectie
te kunnen laten beschikken over voor de uitvoering van het tweedelijns toezicht
noodzakelijke bevoegdheden, instrumenten en waarborgen, is een aantal artikelen
van de Wet op het onderwijstoezicht van overeenkomstige toepassing verklaard.
Deze artikelen hebben betrekking op de taken van de inspectie (artikel 3),
het uitgangspunt dat instellingen niet meer worden belast dan voor een zorgvuldige
uitoefening van het toezicht noodzakelijk is (artikel 4, tweede lid), het
jaarwerkplan (artikel 7) en de kwaliteit van de uitoefening van het toezicht
(hoofdstuk 6).In verband met de aanwijzing van de Inspectie van het onderwijs tot tweedelijns
toezichthouder wordt in artikel 37 van de Wet structuur uitvoeringsorganisatie
werk en inkomen de tweedelijns toezichttaak van de Inspectie werk en inkomen
geschrapt (artikel X) en wordt deze taak in artikel
3 van de Wet op het onderwijstoezicht toegevoegd aan de toezichttaken van
de Inspectie van het onderwijs (artikel VI).Artikelen II tot en met IV en VII tot en met IX (Kaderwet
SZW-subsidies, Wet educatie en beroepsonderwijs, Wet op de expertisecentra,
Wet op het primair onderwijs, Wet op het voortgezet onderwijs en Wet overige
OCenW-subsidies)Eveneens in verband met de overgang van de verantwoordelijkheid van de
beleidsterreinen kinderopvang en emancipatie naar de Minister van OCW, is
in de Kaderwet SZW-subsidies de bevoegdheid van de Minister van SZW tot subsidieverlening
voor activiteiten die in deze beleidsterreinen passen, geschrapt (artikel II).De toekenning van deze bevoegdheid aan de Minister van OCW heeft plaatsgevonden
door in artikel 2, eerste lid, van de Wet overige OCenW-subsidies
genoemde beleidsterreinen toe te voegen aan de terreinen waarvoor deze minister
al verantwoordelijkheid draagt, te weten het onderwijs, het onderzoek en de
cultuur (artikel IX, onderdeel B).De wijziging van de begripsomschrijving «Onze Minister» inartikel IX, onderdeel A, strekt ertoe de Wet overige OCenW-subsidies
ook een grondslag te laten bieden voor subsidies die passen in het beleid
van een minister (zonder portefeuille) die belast is met een of meer onderdelen
van de beleidsterreinen onderwijs, onderzoek, cultuur, kinderopvang of emancipatie
zoals de huidige Minister voor Jeugd en Gezin.In artikel IX, onderdeel C, is in de citeertitel
van de wet, de afkorting «OCenW» in overeenstemming gebracht met
de sinds 2002 geldende, officiële benaming van het ministerie. In verband
hiermee zijn in de artikelen III, IV, VII en VIII de verwijzingen naar de
Wet overige OCenW-subsidies in verschillende onderwijswetten aangepast.Artikel V (Wet klachtrecht cliënten zorgsector)Artikel 101 van de Wet kinderopvang bevat een aantal, destijds bij nota
van wijziging aangebrachte, wijzigingen van de Wkcz. Deze wijzigingen hielden
verband met de totstandkoming en invoering van de Wet kinderopvang met ingang
van 1 januari 2005. Bij de formulering van de wijzigingen in onderdeel
D van dat artikel is destijds rekening gehouden met het eveneens bij de Tweede
Kamer aanhangige wetsvoorstel tot wijziging van de (Kwaliteitswet zorginstellingen
en de) Wet klachtrecht cliënten zorgsector (Kamerstukken II 2001/02,
28 489). Volgens de toelichting op de betreffende nota van wijziging
bewerkstelligde onderdeel D, dat in geval het laatstgenoemde wetsvoorstel
tot wet zou worden geheven op het moment van inwerkingtreding van de Wet kinderopvang,
de wijziging in onderdeel D niet in de bestaande Wkcz zou worden aangebracht,
doch in de gewijzigde Wkcz zoals aanhangig bij de Tweede Kamer (Kamerstukken
2002/03, 28 447, nr. 8). Omdat de inwerkingtreding van de gewijzigde
Wkcz later plaatsvond dan de inwerkingtreding van de Wet kinderopvang (1 januari
2005), zijn de wijzigingen in artikel 101, onderdeel D, zonder effect gebleven.In het voorgestelde artikel III worden die wijzigingen alsnog aangebracht.Artikel XIIMet ingang van 1 januari 2008 treedt de in de toelichting op artikel
I, onderdeel C, al genoemde regeling voor het behoud van de kinderopvangtoeslag
voor ouders die werkloos worden op grond van artikel 6, tweede lid, van de
Wet kinderopvang zoals opgenomen de Verzamelwet arbeidsverhoudingen en arbeidsmarkt
(Stb. 2006, 647), in werking. In verband daarmee is aan de herstelwijzigingen
met betrekking tot die regeling zoals vervat in artikel I, onderdelen C, onder
2 en 3, en D, van dit wetsvoorstel, terugwerkende kracht verleend tot en met
die datum.Artikel I, onderdelen A, onder 2, en B, van het wetsvoorstel betreffende
de uitzondering ten aanzien van pleegouders, werkt terug tot en met 1 januari
2006. Dit is de datum waarop de onvolkomenheid in de Wet kinderopvang die
in deze artikelonderdelen wordt hersteld, is ontstaan.De staatssecretaris van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap,S. A. M. Dijksma 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-31134-3.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl