Wet algemene bepalingen burgerservicenummer; Memorie van toelichting
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-06 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 30312, nr. 3

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

28-09-2005

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2005-2006

30312 nr. 3

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamInhoudsopgave1. Inleiding1.1 Verwerking advies College bescherming persoonsgegevens
(Cbp)1.2 Verwerking zienswijze Vereniging Nederlandse Gemeenten
(VNG)1.3. Het advies van het Adviescollege toetsing administratieve
lasten2. Achtergrond3. Relatie met het programma andere overheid4. Uitgangspunten voor persoonsnummers4.1 Waarom persoonsnummers?4.2 Informatieloosheid4.3 Rechtenvrij4.4 Uniciteit4.5 Persoonsgebonden4.6 Noodzakelijk gebruik5. Het BSN-stelsel6. De voorzieningen van het BSN-stelsel6.1 Aanmaken, distribueren, toekennen en beheren van het
burgerser-vicenummer6.2 Ondersteuning van het gebruik6.3 Sectorale persoonsnummers en het burgerservicenummer6.4 Sectorale berichtenvoorzieningen6.5 Verantwoordelijkheidsverdeling in het BSN-stelsel7. Gevolgen voor de administratieve lasten7.1 Potentiële nieuwe administratieve lasten veroorzaakt
door de invoering van het burgerservicenummer7.2 Potentiële reductie van administratieve lasten
door het gebruik van het burgerservicenummer8. De bescherming van persoonsgegevens8.1 Inleiding8.2 Koppelen met en zonder persoonsnummer8.3 Toets op doelbinding, zorgvuldigheid en minimaal verzamelen8.4 Burgerservicenummer en transparantie: de Landkaart8.5 Voorwaarden voor het gebruik van het burgerservicenummer9. Relatie met fraudebestrijding10. Toezicht en rechtsbescherming11. Implementatie11.1 Schonen en omzetten van het sociaal-fiscaalnummer
in het burgerservicenummer11.2 Invoering in sectoren12. Financiële aspecten13. Niet-ingezetenen14. Artikelsgewijze toelichtingArtikel 1Artikel 2Artikel 3Artikel 4Artikel 5Artikel 6Artikel 7Artikel 8Artikel 9Artikel 10Artikel 11Artikel 12Artikel 13Artikel 14Artikel 15Artikel 16Artikel 17Artikel 18Artikel 19Artikel 20Artikel 21Artikel 22Artikel 23Ondertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 30312Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 120 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
30 312Algemene bepalingen betreffende de toekenning, het beheer en het gebruik
van het burgerservicenummer (Wet algemene bepalingen burgerservicenummer)nr. 3MEMORIE VAN TOELICHTINGInhoudsopgave1Inleiding21.1Verwerking advies College bescherming
persoonsgegevens (Cbp)4 1.2Verwerking zienswijze Vereniging
Nederlandse Gemeenten (VNG)5 1.3Het advies van het Adviescollege
toetsing administratieve lasten6   2Achtergrond7   3Relatie met het Programma Andere Overheid8   4Uitgangspunten voor persoonsnummers84.1Waarom persoonsnummers?84.2Informatieloosheid9 4.3Rechtenvrij94.4Uniciteit10 4.5Persoonsgebonden104.6Noodzakelijk gebruik10    5Het BSN-stelsel10   6De voorzieningen van het BSN-stelsel136.1Aanmaken, distribueren, toekennen
en beheren van het burgerservicenummer13 6.2Ondersteuning van het gebruik13 6.3Sectorale persoonsnummers en het
burgerservicenummer14 6.4Sectorale berichtenvoorzieningen16 6.5Verantwoordelijkheidsverdeling
in het BSN-stelsel16 7Gevolgen voor de administratieve lasten167.1Potentiële nieuwe administratieve
lasten veroorzaakt door de invoering van het burgerservicenummer16 7.2Potentiële reductie van administratieve
lasten door het gebruik van het burgerservicenummer18    8De bescherming van persoonsgegevens208.1Inleiding208.2Koppelen met en zonder persoonsnummer21 8.3Toets op doelbinding, zorgvuldigheid
en minimaal verzamelen218.4Burgerservicenummer en transparantie:
de Landkaart238.5Voorwaarden voor het gebruik van
het burgerservicenummer23    9Relatie met fraudebestrijding26   10Toezicht en rechtsbescherming27   11Implementatie2811.1Schonen en omzetten van het sociaal-fiscaalnummer
in het burgerservicenummer28 11.2Invoering in sectoren29   12Financiële aspecten29   13Niet-ingezetenen30   14Artikelsgewijze toelichting311. InleidingHet optreden van de overheid moet daadkrachtiger, doelmatiger en tegelijkertijd
klantgerichter en beter controleerbaar worden, zonder onnodige bureaucratie
en administratieve lasten. De mate waarin deze uitgangspunten kunnen worden
nageleefd, wordt mede bepaald door de mate waarin de overheid haar gegevenshuishouding
op orde heeft. Binnen de gegevenshuishouding van de overheid spelen persoonsnummers
een spilfunctie: persoonsnummers dienen om persoonsgebonden gegevens eenduidig
te identificeren. De bestaande beleidskaders voor het gebruik van persoonsnummers
dateren van 19881 en zijn sinds 19942 niet meer aanmerkelijk gewijzigd. De maatschappelijke en technologische
ontwikkelingen hebben sindsdien niet stilgestaan: het gebruik van ICT heeft
een grote vlucht genomen en daarmee ook het gebruik van persoonsgegevens.
De handelingen met betrekking tot persoonsgegevens zijn door ICT eenvoudiger,
gemakkelijker en effectiever geworden. De vernieuwingen die daardoor mogelijk
zijn geworden, zoals de invoering van klantgerichte dienstverlening, eenmalige
gegevensverstrekking, reductie van de administratieve lasten, koppeling van
gegevens voor opsporing en handhaving en bestrijding van identiteitsfraude
vormen de belangrijkste redenen voor actualisering van het persoonsnummerbeleid.
De kern van deze actualisering bestaat uit de introductie van het burgerservicenummer
(BSN) voor de klantcontacten tussen burger en overheid waarbij het gebruik
van een persoonsnummer nodig is ten behoeve van eenduidige identificatie en
registratie van personen en voor de gegevensuitwisseling tussen overheidsorganisaties
onderling.Dit wetsvoorstel introduceert een algemeen persoonsnummer voor gebruik
door overheidsorganen3 en daartoe aangewezen andere
organisaties. Dit algemene persoonsnummer treedt in de plaats van het bestaande
sociaal-fiscaalnummer. Met het wetsvoorstel wordt bewerkstelligd:1. Een passende juridische vormgeving van het burgerservicenummer als
algemeen persoonsnummer binnen het publieke domein. Momenteel is het sociaal-fiscaalnummer
de facto4 een algemeen persoonsnummer maar is
het niet als zodanig juridisch vorm gegeven. Die situatie wordt gecorrigeerd.2. Expliciete regulering van aanmaken, distribueren, toekennen en beheren
van het nieuwe nummer hetgeen voor het sociaal-fiscaalnummer ontbreekt.3. Passende ondersteuning bij het gebruik van het nummer waaronder voorzieningen
om onder meer het nummer te verifiëren, hetgeen eveneens voor het bestaande
sociaal-fiscaalnummer ontbreekt.4. Bewerkstelligen van vertrouwen in rechtmatig gebruik van het nummer
door onder meer vormgeven van de transparantie van het gebruik van het nummer
door middel van een «Landkaart» en een aanspreekpunt in de vorm
van een functionaris voor de gegevensbescherming. Ook hiervoor geldt dat deze
voorzieningen voor het bestaande sociaal-fiscaalnummer ontbreken.Het voorstel van wet beoogt algemene regels
te stellen omtrent het burgerservicenummer. Dit houdt in de eerste plaats
in, dat het wetsvoorstel geen gedetailleerde regeling bevat van alle aspecten
van het gebruik van het burgerservicenummer, maar uitsluitend de kaders aangeeft
waarbinnen het burgerservicenummer gebruikt mag of moet worden. Daarnaast
bevat het wetsvoorstel bepalingen die betrekking hebben op het burgerservicenummer
en de voorzieningen die nodig zijn voor het stelsel van burgerservicenummers.
Op de gegevensverwerkingen waarbij het burgerservicenummer als hulpmiddel
wordt gebruikt, zijn de bepalingen van de Wet bescherming persoonsgegevens
of, in voorkomende gevallen, van de Wet gemeentelijke basisadministratie persoonsgegevens
of een andere bijzondere wet van toepassing. De voorzieningen
die nodig zijn voor het aanmaken, toekennen en beheren van burgerservicenummers
zijn zodanig technisch van aard, dat op het niveau van een wet in formele
zin ten aanzien van deze voorzieningen slechts enkele algemene bepalingen
kunnen worden opgenomen. Aanvullend daarop bevat het wetsvoorstel grondslagen
om (nadere) regels te stellen over de technische en administratieve inrichting
en werking en de beveiliging van deze voorzieningen.Het wetsvoorstel regelt dat alle overheidsorganen het nummer mogen gebruiken
bij het verwerken van persoonsgegevens in het kader van hun publieke taak,
zonder dat daarvoor nadere regelgeving vereist is. Voor het gebruik buiten
de kring van overheidsorganen blijft een specifieke wettelijke grondslag nodig.Het wetsvoorstel reguleert niet de gegevensverwerkingen in het kader waarvan
het burgerservicenummer als hulpmiddel wordt gebruikt. Die gegevensverwerkingen
dienen aan de daarop betrekking hebbende eisen, zoals onder meer vastgelegd
in de Wbp, te voldoen. Het wetsvoorstel geeft voor wat betreft het gebruik
van het burgerservicenummer slechts de grondslag voor overheidsorganen om
het burgerservicenummer bij zo'n elders gereguleerde gegevensverwerking
te gebruiken. Het burgerservicenummer introduceert geen nieuwe bedreigingen
voor de persoonlijke levenssfeer anders dan dat het nummer door alle overheidsorganisaties
kan worden gebruikt. Het is veeleer een in alle opzichten verbeterde uitvoering
van het wijdverspreide sociaal-fiscaalnummer.Het wetsvoorstel biedt enerzijds de mogelijkheid om het burgerservicenummer
bij gegevensverwerkingen te benutten, maar laat daarnaast ruimte over voor
het gebruik van andere persoonsnummers, zoals in het advies Van Thijn werd
aanbevolen.In verband met de invoering van het burgerservicenummer is aanpassing
van een relatief groot aantal wetten noodzakelijk. In het algemeen gaat het
hierbij om vervanging van het begrip «sociaal-fiscaalnummer» door «burgerservicenummer».
Vanwege de hoeveelheid aanpassingen worden deze ondergebracht in een afzonderlijke
aanpassingswet.Het wetsvoorstel gaat niet in op het mogelijke gebruik van het burgerservicenummer
door niet-overheidsorganisaties. Het burgerservicenummer is geen algemeen
persoonsnummer buiten het publieke domein. Deze keuze is ingegeven door de
overweging dat het ordentelijke gebruik van persoonsnummers door met name
de overheid nu goed moet worden geregeld. De problematiek met betrekking tot
het gebruik van persoonsnummers door bijvoorbeeld het bedrijfsleven, is van
andere aard dan de introductie van een algemeen persoonsnummer voor de overheid.
In het wetsvoorstel wordt aan deze problematiek daarom bewust geen aandacht
geschonken. Het wetsvoorstel werpt overigens geen nieuwe belemmeringen op
voor het gebruik van persoonsnummers door bijvoorbeeld het bedrijfsleven.
Het wetsvoorstel maakt het mogelijk dat bij of krachtens (sector)wet het gebruik
van het BSN door organisaties buiten de overheid wordt geregeld.In hoofdstuk 1 van het voorstel van wet zijn enige begripsomschrijvingen
opgenomen, alsmede enkele bepalingen die het nummer zelf betreffen, zoals
de informatieloosheid van het nummer (artikel 2).In hoofdstuk 2 worden regels gesteld betreffende de centrale componenten
die noodzakelijk zijn om burgerservicenummers aan te maken, toe te kennen
en te beheren (de beheervoorziening).Het derde hoofdstuk regelt het aanmaken en het toekennen van burgerservicenummers.
Wie kent het nummer toe, en aan welke categorieën van personen wordt
een burgerservicenummer toegekend?Algemene regels omtrent het gebruik van het burgerservicenummer en de
beheervoorziening zijn opgenomen in hoofdstuk 4.Hoofdstuk 5 van het wetsvoorstel bevat enige specifiek op het BSN-stelsel
gerichte bepalingen betreffende de bescherming van de persoonlijke levenssfeer,
toezicht en controle, aanvullend op hetgeen hierover reeds in en krachtens
de Wet bescherming persoonsgegevens en de Wet gemeentelijke basisadministratie
persoonsgegevens is geregeld.Hoofdstuk 6 bevat onder meer een overgangsbepaling, op grond waarvan reeds
toegekende sociaal-fiscale nummers op het moment van inwerkingtreding van
deze wet van rechtswege worden «omgezet» in burgerservicenummers.Het algemeen deel van deze memorie van toelichting zelf is als volgt opgebouwd.
Eerst wordt ingegaan op de achtergronden van het persoonsnummerbeleid in Nederland
en wordt de relatie gelegd met het Programma Andere Overheid. De inhoudelijke
uitgangspunten voor persoonsnummers komen vervolgens aan de orde: waarom persoonsnummers
noodzakelijk zijn, de informatieloosheid van persoonsnummers, het feit dat
aan persoonsnummers geen recht op voorzieningen kan worden ontleend, de uniciteit
van het persoonsnummer, persoonsgebondenheid en het noodzakelijke gebruik.
Daarna wordt het BSN-stelsel geschetst. In die schets wordt aandacht besteed
aan de personen die een burgerservicenummer krijgen, het gebruik van het burgerservicenummer
door organisaties, de (technische) voorzieningen die nodig zijn voor het burgerservicenummer
en de relatie tussen het burgerservicenummer en identiteitsdocumenten. Ten
slotte worden administratieve lasten, bescherming van de persoonlijke levenssfeer,
fraudebestrijding, toezicht en rechtsbescherming, implementatie en financiering
behandeld.Over dit wetsvoorstel is advies1 gevraagd
aan het College Bescherming Persoonsgegevens (Cbp) en aan de Adviescommissie
toetsing administratieve lasten (Actal). Aan de VNG is haar zienswijze1 op het wetsvoorstel gevraagd.1.1 Verwerking advies College bescherming persoonsgegevens
(Cbp)In zijn conclusies stelt het Cbp dat het belang van het wetsvoorstel wordt
onderschreven. Het in te voeren stelsel kan bijdragen aan vergroting van de
doelmatigheid van de administraties van de overheid en enige aanpalende sectoren
en aan de dienstverlening aan de burger. Het Cbp vraagt aandacht voor inachtneming
van het belang dat de Europese privacyrichtlijn 95/46/EG beoogt te beschermen,
namelijk een zorgvuldige omgang met persoonsgegevens. Voorzover het de uitgifte
van het burgerservicenummer en het beheer van het burgerservicenummer betreft,
concludeert het Cbp dat het wetsvoorstel duidelijke bepalingen bevat.Over het gebruik van het burgerservicenummer merkt het Cbp op dat het
ontwerp wetsvoorstel, zoals dat voor advies aan het College werd voorgelegd,
een nog onvoldoende uitgewerkt normenkader bevat. Die conclusie wordt ingegeven
door het feit dat de invoering van het BSN-stelsel als gevolg van de in het
wetsvoorstel gemaakte keuzes neerkomt op de invoering van een algemeen persoonsnummer.
Op basis van artikel 8, zevende lid, van de hiervoor genoemde richtlijn, moeten
lidstaten voorwaarden vaststellen waaronder een nationaal identificatienummer
of enig ander identificatiemiddel mag worden gebruikt. Op deze voorwaarden,
waaronder het normenkader dat naar de mening van het Cbp in het ontwerp
voorstel nog niet in voldoende mate is uitgewerkt, wordt ingegaan in hoofdstuk
8. Daarbij is gebruik gemaakt van de voorbeelden die het Cbp aanvoert in de
Algemene wet inzake rijksbelastingen en de (inmiddels ingetrokken) Organisatiewet
sociale verzekeringen.Het Cbp acht het voorts noodzakelijk om in de memorie van toelichting
meer aandacht te schenken aan de criteria die zullen worden gehanteerd om
de gebruikers die geen overheidsorganen zijn, toe te laten tot het stelsel.
Om daarin te voorzien, is onder meer de definitie aangescherpt van gebruikers
die geen overheidsorgaan zijn. De wijziging impliceert dat voor de regelgeving
op basis waarvan niet-overheidsorganen de status van gebruikers kunnen krijgen,
altijd een advies van het Cbp noodzakelijk is. Voorts zijn de bepalingen betreffende
het gebruik van de voorzieningen van het BSN-stelsel aangescherpt. Verderstrekkende
criteria betreffende de toelating van gebruikers tot het BSN-stelsel worden
echter niet gegeven. In dit opzicht brengt het onderhavige wetsvoorstel geen
verandering in de huidige situatie, waarin immers ook geen algemene criteria
gelden, behoudens die in de Wbp, voor het gebruik van persoonsnummers door
niet-overheidsorganisaties.1.2 Verwerking zienswijze Vereniging Nederlandse Gemeenten
(VNG)De reactie van de Vereniging van Nederlandse Gemeenten (VNG), die is afgestemd
met de Nederlandse Vereniging voor Burgerzaken (NVvB), betreft in de eerste
plaats het ontbreken van een dekkingsvoorstel voor de kosten voor implementatie
en beheer van uitgifte van het burgerservicenummer. De VNG merkt daarbij op
dat de uitoefening van taken rond het burgerservicenummer onder medebewind
vallen en daarom onder artikel 108 van de Gemeentewet. Hieraan is in hoofdstuk
12 van de memorie van toelichting afzonderlijk aandacht besteed, waarmee invulling
wordt gegeven aan het bedoelde artikel van de Gemeentewet en aan artikel 2
van de Financiële-verhoudingswet.Het tweede deel van de reactie van de VNG betreft de onzekerheid die de
VNG heeft over de uitvoerbaarheid vanaf de beoogde ingangsdatum van (1) het
deel van het wetsvoorstel dat in bepaalde gevallen een verplichting inhoudt
tot het gebruik van het burgerservicenummer bij publieke dienstverlening en
(2) het deel van het wetsvoorstel dat de (geclausuleerde) verplichting inhoudt
om het burgerservicenummer te gebruiken in de gegevensuitwisseling tussen
gebruikers. De VNG merkt op dat zij het principe nadrukkelijk ondersteunt,
maar een nadere inventarisatie noodzakelijk acht naar de uitvoerbaarheid vanaf
de beoogde ingangsdatum. De genoemde inventarisatie is zeker wenselijk en
zal in samenspraak met de VNG en NVvB ter hand worden genomen. Het resultaat
ervan zal mede bepalend zijn voor het tijdstip waarop de betrokken artikelen
in werking treden. Voorshands wordt echter niet afgeweken van het streven
om het burgerservicenummer op 1 januari 2006 in te voeren, zoals in de
brief van 14 mei 20041 aan de Tweede Kamer
is medegedeeld. Paragraaf 11.2 van deze toelichting bevat nadere informatie
over de wijze waarop de invoering plaats kan gaan vinden. Overigens werpt
het wetsvoorstel geen belemmeringen op voor het gebruik van het A-nummer,
zoals dat thans in en krachtens de wet GBA is geregeld.De VNG spreekt ten slotte haar zorgen uit over een aantal onderwerpen
dat gerelateerd is aan de voorziene registratie van niet-ingezetenen. Aan
de memorie van toelichting is een afzonderlijk hoofdstuk toegevoegd over deze
registratie, waarbij aandacht wordt geschonken aan de onderwerpen die de VNG
noemt.1.3. Het advies van het Adviescollege toetsing administratieve
lastenHet Adviescollege toetsing administratieve lasten (Actal) is op 20 december
2004 om advies gevraagd omtrent het wetsvoorstel. Het college heeft op 26 mei
2005 geadviseerd.Actal concludeert dat als gevolg van de invoering van het burgerservicenummer
de administratieve lasten voor het bedrijfsleven dalen met ongeveer € 1,3
miljoen per jaar en voor de burgers met ongeveer 680 0001 uren per jaar. Het college constateert dat de eenmalige lasten voor
burgers en bedrijven niet substantieel zijn. Door gebruik te maken van het
bestaande sociaal-fiscaalnummer zijn hoge eenmalige administratieve lasten
voorkomen.Actal adviseert de departementen om bestaande identificerende nummers
te vervangen door het burgerservicenummer en op zo kort mogelijke termijn
hun regelgeving aan te passen.Het vervangen van bestaande identificerende nummers door het burgerservicenummer
geschiedt in een afzonderlijk regelgevingstraject. Het streven is er op gericht
om nog dit jaar een aanpassingswetsvoorstel BSN bij de Tweede Kamer in te
dienen.Het college adviseert voorts om het gebruik van het burgerservicenummer
in alle communicatie-uitingen van en naar overheidsorganisaties te verplichten.De strekking van het wetsvoorstel is het regelen van het verplichte gebruik
van het burgerservicenummer in contacten tussen overheid en burger, tussen
overheidsorganen onderling en – in daartoe aangewezen gevallen –
tussen overheidsorganen en andere organisaties. Het wetsvoorstel legt in dat
verband verplichtingen op om van het burgerservicenummer gebruik te maken
(artikel 11) en kent de burger het recht toe om geen ander persoonsnummer
te verstrekken dan het burgerservicenummer (artikel 13). Het verplichte gebruik
van burgerservicenummers in alle communicatie-uitingen van en naar overheidsorganisaties
dient geen duidelijk doel en reikt ver buiten de strekking van het wetsvoorstel.Actal meent dat het burgerservicenummer gekoppeld is aan de zogenaamde
LRD-gegevensset. Het college adviseert om de gegevensset, gekoppeld aan het
burgerservicenummer, zo snel mogelijk uit te breiden. Daarnaast adviseert
het college om te onderzoeken met welke gegevens het burgerservicenummer verder
aangevuld kan worden.Het burgerservicenummer is niet «gekoppeld» aan een bepaalde
gegevensset. Het burgerservicenummer is een technisch hulpmiddel, om de uitwisseling
van gegevens over een persoon correct en doelmatig te laten verlopen. Welke
gegevens met behulp van het burgerservicenummer overgebracht mogen of moeten
worden, hangt af van de context waarin die gegevensoverdracht plaatsvindt.
Zo wordt bijvoorbeeld de systematische verstrekking van gegevens uit de gemeentelijke
basisadministratie persoonsgegevens (GBA) neergelegd in autorisatiebesluiten.
De daarin geregelde gegevensverstrekking zal in de toekomst geschieden met
behulp van het burgerservicenummer. Indien de in het autorisatiebesluit neergelegde
gegevensset ruimer is dan de set die nu aanwezig is in de GBA-LRD, zal ook
die ruimere set met behulp van het burgerservicenummer worden uitgewisseld2.Tot slot adviseert Actal om duidelijk te stellen welke organisaties in
staat worden gesteld om het burgerservicenummer te gebruiken, het college
adviseert voorts duidelijk te stellen onder welke voorwaarden (niet-) overheden
het burgerservicenummer mogen toepassen.Overheidsorganen kunnen bij het verwerken van persoonsgegevens in het
kader van hun publieke taak gebruik maken van het burgerservicenummer (artikel
10). Niet-overheidsorganen kunnen het burgerservicenummer gebruiken voor zover
hierin wettelijk is voorzien (zie bijvoorbeeld de omschrijving van het begrip
gebruiker in artikel 1). Hiervoor is reeds de aanpassingswet burgerservicenummer
genoemd. In die wet zal het gebruik van het burgerservicenummer door verschillende
niet-overheidsorganen worden geregeld. Daarbij wordt de huidige situatie gecontinueerd
waarin daartoe aangewezen instanties buiten de overheid van het sociaal-fiscaalnummer
gebruik kunnen maken. Indien op enig moment de noodzaak ontstaat dat nog andere
organisaties buiten de overheid het burgerservicenummer voor bepaalde taken
moeten gaan gebruiken, zal dit bij of krachtens wet worden voorgeschreven.De gevraagde duidelijkheid is op deze wijze (in formele regelgeving) verzekerd.2. AchtergrondIn een aantal regelingen wordt het gebruik van persoonsnummers geregeld.
Voorbeelden daarvan zijn de Wet GBA, die het gebruik van het A-nummer regelt,
de Wet betreffende het gebruik van een persoonsgebonden nummer in het onderwijs
en het Besluit gebruik sofi-nummer Wbp, waarmee het gebruik van het sociaal-fiscaalnummer
nader wordt geregeld. De bestaande situatie verhindert het gebruik van een
bepaald nummer in een bepaalde situatie niet, maar bevordert het efficiënt
werken met persoonsgegevens evenmin. Dit wetsvoorstel bevordert het gebruik
van één identificerend persoonsnummer en vereenvoudigt daarbij
het beheer van persoonsgegevens in registraties.In november 2002 heeft de regering het advies «Persoonsnummerbeleid
in het kader van identiteitsmanagement» van de interdepartementale commissie
onder leiding van de heer Van Thijn1 aan de Tweede
Kamer toegezonden. Bij die gelegenheid heeft de regering gemeld het advies
Van Thijn te onderschrijven en uit te gaan werken in een implementatievoorstel.
Deze voorstellen betroffen de invoering van een burgerservicenummer voor de
ingezetenen van Nederland die staan ingeschreven in de GBA, en het mogelijk
laten blijven van sectorspecifieke nummers in speciale situaties (bijvoorbeeld
in de justitiële sector). Voor de vertaling tussen burgerservicenummer
en sectornummer zou de sector een voorziening moeten treffen. Om de uitgifte,
de toekenning en het beheer van het burgerservicenummer gestalte te geven
zou een beheervoorziening moeten worden ingericht. Ten behoeve van de bescherming
van de persoonlijke levenssfeer werd in de voorstellen een Nationale Vertrouwensfunctie
voorzien waarmee invulling gegeven werd gegeven aan de privacy-aspecten. Kernbegrippen
daarbij zijn transparantie, beveiliging, informatieloosheid en ontkoppeld
koppelen2.Voordat de regering overging tot het daadwerkelijk uitvoeren van de voorstellen,
achtte ze het wenselijk na te gaan wat daarvan de financiële en organisatorische
consequenties zouden zijn. Daarmee is begin 2003 gestart. Op een aantal onderdelen
is het advies Van Thijn nader ingevuld. Dat betrof vooral de wijze waarop
in het kader van het BSN-stelsel omgegaan moest worden met niet-ingezetenen.
De regering kiest ervoor om ook categorieën van niet-ingezetenen die
meervoudige contacten hebben met de overheid en goed geïdentificeerd
worden, een burgerservicenummer te kunnen geven. Daarmee vallen deze niet-ingezetenen
op termijn binnen het nieuwe stelsel. Een consequentie is wel dat voor een
afdoende registratie van de groepen niet-ingezetenen een nieuw te creëren
registratie nodig is. Zie hierover ook hoofdstuk 13.De regering heeft op 14 mei 20041 de
Tweede Kamer geïnformeerd over de invoering van het burgerservicenummer.
Gelijktijdig heeft de regering het voornemen bekend gemaakt om het burgerservicenummer
ook in de zorg toe te gaan passen.3. Relatie met het programma andere overheidDe regering heeft haar voornemens om te komen tot een andere werkwijze
van de overheid uiteengezet in het Programma Andere Overheid2. De voornemens die specifiek betrekking hebben op het gebruik van
informatietechnologie, zijn nader uitgewerkt in de notitie «Op weg naar
de elektronische overheid», die in het voorjaar van 2004 aan de Tweede
Kamer is gezonden3.De realisatie van het burgerservicenummer is een van de bouwstenen waarmee
de regering de elektronische overheid vorm gaat geven. Het burgerservicenummer
stroomlijnt niet alleen de gegevenshuishouding van de overheid zelf maar het
schept ook de randvoorwaarden voor een efficiënte gegevensuitwisseling
tussen de burger en de overheid en tussen het bedrijfsleven en de overheid.
In het bijzonder is het burgerservicenummer van belang voor:a. De realisatie van het stelsel van basisregistraties. Het burgerservicenummer
vormt immers voor een bredere groep van organisaties dan in de huidige situatie
het geval is, de sleutel tot de persoonsgegevens in de GBA. Daarnaast leidt
de realisatie van het burgerservicenummer er toe dat ook de opbouw van een
basisregistratie van niet-ingezetenen ter hand moet worden genomen, waarmee
een sluitend stelsel van basisregistraties van natuurlijke personen ontstaat.b. Het stapsgewijs bewerkstelligen van de eenmalige gegevensverstrekking.
Het burgerservicenummer gaat immers de sleutel vormen tot persoonsgegevens
in praktisch alle registraties met persoonsgegevens van de overheid. Daardoor
ontstaat de mogelijkheid om gegevens die bij de overheid bekend zijn opnieuw
te gebruiken voor een andere overheidstaak, voorzover dat is toegestaan.c. Het gebruik van de authenticatievoorziening DigiD die de burger in
staat stelt om elektronische diensten af te nemen van de overheid. Door het
burgerservicenummer zal het in de toekomst niet meer nodig zijn om bij het
gebruik van DigiD met twee verschillende persoonsnummers (het sociaal-fiscaalnummer
en het A-nummer) te werken.4. Uitgangspunten voor persoonsnummersMet het onderhavige wetsvoorstel wordt beoogd om een sluitend stelsel
van persoonsnummers te realiseren. Met het woord sluitend wordt bedoeld dat
het stelsel zodanig is ontworpen dat de persoonsnummers de hulpmiddelen vormen
waarvoor ze bedoeld zijn, namelijk om het beheer van persoonsgegevens in diverse
administraties en registraties te vereenvoudigen. Daarnaast mogen in een sluitend
stelsel geen oneigenlijke rollen aan persoonsnummers worden gehecht.4.1 Waarom persoonsnummers?Voor de Nederlandse context is van belang dat het nummeren van persoonsgegevens
zijn begin kent bij de invoering van de bevolkingsadministratie. Het persoonsnummer
was daarbij een administratief hulpmiddel dat een rol had bij het relatief
eenvoudig opzoeken van de gegevens van een persoon. De bevolkingsadministratie
zelf had bredere doelstellingen. Zij stelde de overheid in staat om op systematische
wijze belasting te heffen en diensten van haar onderdanen (zoals de dienstplicht)
te effectueren. Het administratieve hulpmiddel droeg aan deze doelstellingen
uiteraard bij, zij het op een indirecte wijze. In de (toenmalige) relatie
tussen overheid en burger, was het persoonsnummer vooral een hulpmiddel voor
de administratieve processen van de overheid.Met de opkomst van geautomatiseerde systemen neemt het belang van nummers
toe. Dat heeft primair een aantal technologische redenen en het heeft een
aantal belangrijke gevolgen. In de eerste plaats worden nummers van belang
omdat ze het mogelijk maken een individuele groep van bij elkaar horende gegevens
te kunnen onderscheiden van alle andere groepen van bij elkaar horende gegevens.
In de tweede plaats vormden nummers in de beginperiode van de inzet van computers
bij uitstek het middel om groepen van bij elkaar horende gegevens terug te
kunnen vinden. En in de derde plaats maakten nummers het eenvoudiger om een
groep van gegevens te koppelen aan een bepaalde persoon. Het gebruik van persoonsnummers
is inmiddels breed ingevoerd.4.2 InformatieloosheidPersoonsnummers dienen om meerdere redenen geen informatie te bevatten.
De eerste reden is dat nummers die informatie bevatten over de persoon in
kwestie, zoals het geslacht of geboortedatum, uitnodigen tot het gebruik van
deze informatie. Ook worden alleen al door het gebruikmaken van het nummer
persoonsgegevens kenbaar gemaakt zonder dat daarvoor een duidelijke reden
bestaat. De tweede reden is dat nummers die informatie bevatten niet efficiënt
zijn in het gebruik, omdat ze ertoe toe leiden dat de nummers langer worden
dan strikt noodzakelijk. Een nummer waarin bijvoorbeeld de geboortedatum van
een persoon is opgenomen, beperkt het aantal beschikbare mogelijkheden. Deze
inefficiëntie leidt tot langere nummers en vergroot daardoor de kans
op fouten bij het invoeren van de nummers.4.3 RechtenvrijEen persoonsnummer heeft betrekking op wie iemand is, niet op wat de betreffende
persoon mag. Aan het burgerservicenummer kunnen geen rechten worden ontleend.
Wanneer een nummer alleen aan bepaalde personen of in bepaalde omstandigheden
wordt toegekend, dan ontstaat impliciet de situatie dat aan het nummer rechten
ontleend lijken te kunnen worden. Dat kan tot gevolg hebben dat er oneigenlijk
gebruik («handel») in de nummers optreedt. Het burgerservicenummer
geeft als nummer nergens recht op, waardoor het geen nut heeft om erin te
handelen. Dat wordt gerealiseerd door geen voorwaarden te verbinden aan het
toekennen van een burgerservicenummer aan een persoon behalve de strikt noodzakelijke
voorwaarde van een goede identiteitsvaststelling. In het BSN-stelsel kan dan
ook alleen ná vaststelling van iemands identiteit vastgesteld worden
of iemand ergens recht op heeft of een dienst mag afnemen. Het burgerservicenummer
zorgt er voor dat de gegevens die betrekking hebben op een bepaalde persoon
eenvoudiger en met grote mate van betrouwbaarheid kunnen worden opgezocht
in geautomatiseerde systemen. De Nederlandse overheid is er dus bij gebaat
dat zoveel mogelijk personen die een relatie met die overheid hebben een uniek
burgerservicenummer krijgen toegekend.De enige echte voorwaarde voor het toekennen van een burgerservicenummer
is dat de persoon respectievelijk het overheidsorgaan het nummer moet kunnen
gebruiken om het terugvinden van eerder vastgelegde informatie over hem of
haar door een overheidsorgaan te ondersteunen. Aangezien het bij deze informatie
veelal gaat om informatie waaraan rechtsgevolgen zijn verbonden, is zowel
het terugzoeken ervan als ook het initieel vastleggen ervan een situatie waarbij
een goede identificatie van de persoon van groot belang is. Het
burgerservicenummer moet daarom alleen worden toegekend aan personen die een
meervoudige relatie met de Nederlandse overheid hebben en waarvan de identiteit
deugdelijk kan worden vastgesteld.4.4 UniciteitWanneer een nummer wordt toegekend aan meerdere personen dan zijn de gegevens
van deze personen onder hetzelfde nummer terug te vinden en is het onduidelijk
welke gegevens feitelijk betrekking hebben op de persoon die zich met het
nummer meldt. Elk nummer moet dus maar één keer worden toegekend.
Andersom is het niet raadzaam wanneer een situatie ontstaat waarin een persoon
over meerdere nummers zou beschikken. Dat impliceert immers dat de gegevens
van de persoon onder verschillende nummers opgeslagen zullen worden en daardoor
niet meer met elkaar in verband te brengen zijn.4.5 PersoonsgebondenWanneer een persoon gebruik maakt van een nummer dat niet bij hem of haar
behoort, ontstaan onwenselijke situaties. De persoon in kwestie kan trachten
rechten te verwerven die op naam van een andere persoon staan, zo kan hij
gebruik maken van het verzekerd zijn van een andere persoon of hij kan proberen
een overtreding op de andere persoon af te wentelen. Om dit te voorkomen is
het gebruik van het burgerservicenummer alleen toegestaan wanneer er sprake
is van een goede controle van de identiteit van de persoon in kwestie. De
vaststelling van iemands identiteit kan niet gebeuren uitsluitend door het
overleggen van het nummer. Wel is het denkbaar dat het nummer het hulpmiddel
is waarmee gegevens worden ontsloten die bij de controle van de identiteit
een rol kunnen spelen.4.6 Noodzakelijk gebruikPersoonsnummers moeten alleen gebruikt worden wanneer dat nodig is. Als
een overheidsorgaan een dienst kan leveren zonder dat het nodig is om gegevens
van de persoon vast te leggen of te raadplegen, dan is het niet nodig om een
persoonsnummer bij deze transactie te betrekken. Een voorbeeld van het leveren
van een dienst waarbij het gebruik van het burgerservicenummer niet nodig
is, vormt het verstrekken van informatie via Postbus 51 of het leveren van
brochures. Ook wanneer bij zo'n dienst betaling vereist zou zijn, dan
impliceert dat niet dat de persoon zijn burgerservicenummer kenbaar maakt.
Door deze situaties duidelijk te onderscheiden van de situaties waarbij de
rechten en/of plichten van een persoon ten opzichte van de overheid in het
geding zijn, wordt vermeden dat er situaties ontstaan waarbij de persoon om
zijn nummer wordt gevraagd maar waarbij er geen (directe) aanleiding is om
de relatie tussen nummer en persoon te verifiëren. Dat zou immers kunnen
impliceren dat het overleggen van een identiteitsdocument bij het aanvragen
van brochures nodig is. Het is echter wel mogelijk dat een organisatie het
burgerservicenummer vermeldt in haar correspondentie met de burger.5. Het BSN-stelselHet BSN-stelsel omvat voorzieningen die nodig zijn om nummers aan te maken
die als burgerservicenummer kunnen worden toegekend, om deze nummers te beheren
en het gebruik ervan te ondersteunen. Daarnaast omvat het BSN-stelsel regels
die de relatie met andere persoonsnummers betreffen.Als nummer is het burgerservicenummer gelijk
aan het sociaal-fiscaalnummer, dat wil zeggen dat het ook uit negen cijfers
bestaat en dat het voldoet aan de elfproef1.
Daarmee wordt bewerkstelligd dat organisaties die momenteel het sociaal-fiscaalnummer
gebruiken weinig of geen aanpassingen in hun systemen en werkwijze hoeven
door te voeren. Het burgerservicenummer onderscheidt zich van het sociaal-fiscaalnummer
alleen voor wat het bereik ervan betreft en de wijze waarop wettelijk is vastgelegd
wat met behulp van het burgerservicenummer mag gebeuren. Het toekomstige bereik
van het burgerservicenummer, oftewel de populatie,
bestaat uit alle ingezetenen en uit niet-ingezetenen die goed identificeerbaar
zijn en een meervoudige relatie met de overheid hebben. Daartoe kunnen onder
meer gaan behoren Nederlanders die langdurig in het buitenland verblijven,
asielzoekers die in een vervolgprocedure zitten en ingezetenen van landen
van de Europese Unie die tijdelijk wegens werkzaamheden in Nederland verblijven.De voorzieningen van het BSN-stelsel bestaan
uit een nummergenerator die de nummers produceert en een nummerregister waarin
de nummers worden opgeslagen samen met enige administratieve gegevens (zoals «datum
aanmaak», «uitgegeven aan toekennende instantie ...») betreffende
het nummer. Voor het toekennen van een burgerservicenummer aan een burger
zijn er procedures en voorzieningen om nummers te distribueren naar de toekennende
instanties. Voor de verificatie van een burgerservicenummer, dat wil zeggen
om na te gaan of een bepaald nummer daadwerkelijk een burgerservicenummer
is, kunnen gebruikers van het burgerservicenummer het nummerregister raadplegen.
Het BSN-stelsel faciliteert het ophalen van een aantal persoonsgegevens uit
de GBA en in de toekomst uit de registratie van niet-ingezetenen die een burgerservicenummer
hebben. De voorzieningen die dit mogelijk maken, maken deel uit van de beheervoorziening.
Deze voorzieningen van het BSN-stelsel staan niet op zich. Ze werken in samenhang
met bestaande voorzieningen, in het bijzonder met de voorzieningen die de
GBA biedt voor het kunnen raadplegen van persoonsgegevens van ingezetenen.
De voorzieningen worden nader beschreven in hoofdstuk 6 van deze toelichting.Deze wet regelt dat alle overheidsorganen van het burgerservicenummer
gebruik kunnen maken voor het uitvoeren van hun publiekrechtelijke taak. Daarnaast
kunnen bij of krachtens de wet gevallen worden geregeld waarin ook anderen
dan overheidsorganen van het burgerservicenummer gebruik dienen te maken.
Beide categorieën worden in dit wetsvoorstel aangeduid als gebruiker. Bij de tweede categorie van gebruikers kan gedacht worden
aan zorgaanbieders, onderwijsinstellingen, pensioenfondsen maar ook aan werkgevers
bij het verstrekken van salarisinformatie aan de Belastingdienst. Een gebruiker
in de zin van het onderhavige wetsvoorstel mag bij het uitwisselen van persoonsgegevens
met een andere gebruiker geen ander persoonsnummer dan het burgerservicenummer
hanteren als identificerend nummer, tenzij bij of krachtens de wet het gebruik
van een ander persoonsnummer is voorgeschreven. Een gebruiker mag voor de
communicatie met een persoon aan wie een burgerservicenummer is toegekend,
geen ander persoonsnummer vragen dan het burgerservicenummer. Het gebruik
door andere organisaties dan die welke onder het begrip «gebruiker»
vallen, valt buiten de reikwijdte van dit wetsvoorstel.Het is mogelijk dat een gebruiker intern een ander persoonsnummer hanteert
dan het burgerservicenummer. In die situatie moet de betrokken gebruiker ervoor
zorgen dat het eigen nummer gerelateerd kan worden aan het burgerservicenummer.
Dat kan bijvoorbeeld in de vorm van een koppeltabel. Daarmee wordt bewerkstelligd
dat persoonsgegevens bij de ene organisatie steeds eenvoudig
raadpleegbaar zijn door een andere organisatie, ook al wordt intern een van
het burgerservicenummer afwijkend nummer gehanteerd. Uiteraard moet de raadpleging
wel zijn toegestaan. In hoofdstuk 8 wordt nader ingegaan op de rol die het
BSN-stelsel kan spelen bij gegevensuitwisseling en op de waarborgen met het
oog op de bescherming van de persoonlijke levenssfeer. Over dit laatste wordt
hier reeds het volgende opgemerkt.Met het oog op de bescherming van de persoonlijke levenssfeer omvat het
BSN-stelsel voorzieningen en spelregels die er voor zorgen dat er vertrouwen
bestaat in de wijze waarop de overheid met persoonsgegevens omgaat. Het vertrouwen
wordt bevorderd door consequente toepassing van transparantie van wat de overheid
heeft aan persoonsgegevens en wat zij daar mee doet. Deze transparantie wordt
vormgegeven door een «Landkaart», waarop wordt vermeld welke categorieën
van persoonsgegevens gebruikers hebben en welke zij onderling uitwisselen.
Naast transparantie worden er maatregelen getroffen voor de beveiliging van
persoonsgegevens op technisch en organisatorisch gebied en de informatieloosheid
van persoonsnummers.Momenteel wordt het sociaal-fiscaalnummer op het paspoort, de Nederlandse
identiteitskaart en het rijbewijs vermeld. Het is de bedoeling van de regering
dat het burgerservicenummer op alle door Nederlandse autoriteiten uitgegeven
identiteitsdocumenten zal worden vermeld met inbegrip van de documenten waarover
een vreemdeling ingevolge de Vreemdelingenwet 2000 moet beschikken ter vaststelling
van zijn identiteit, nationaliteit en verblijfsrechtelijke positie. Daarmee
wordt het gebruik van het burgerservicenummer en de controle op de relatie
tussen burgerservicenummer en de burger vereenvoudigd.In de huidige situatie bestaan er mechanismen en regels die ervoor zorgdragen
dat de persoonlijke levenssfeer wordt beschermd. Het is van belang ervoor
zorg te dragen dat de bestaande balans tussen enerzijds verbeteringen in de
efficiëntie en andere voordelen van het BSN en anderzijds de bescherming
van de persoonlijke levenssfeer in ieder geval niet verslechtert en waar mogelijk
verbetert zodat er minder risico's worden gelopen. Voor wat de sectoren
belastingen en sociale zekerheid betreft, is de huidige situatie dat in deze
sectoren vrijwel steeds het sociaal-fiscaalnummer wordt gebruikt wanneer persoonsgegevens
worden vastgelegd of uitgewisseld. Er wordt in deze sectoren dus nu met één
persoonsnummer gewerkt en dat zal ook in de toekomst het geval zijn. In deze
twee sectoren verandert er derhalve niets op het gebied van het kunnen koppelen
van gegevens en gegevensbestanden. Wat wel verandert is de kwaliteit van het
persoonsnummer. De invoering van het BSN gaat gepaard met schoningsactiviteiten
die ertoe dienen dat aan een persoon slechts één nummer is toegekend
en dat een nummer slechts aan één enkele persoon is toegekend.
Daarmee vermindert het risico aanzienlijk dat de gegevens die bij een bepaalde
persoon horen, verbonden worden aan het nummer van een ander persoon. Voor
wat betreft de sector politie is de situatie dat de politie net als andere
sectoren op dit moment de gevolgen van het BSN-stelsel onderzoekt en zich
voorbereidt op invoering van het BSN. In de sector politie wordt momenteel
in bepaalde situaties gebruik gemaakt van het sociaal-fiscaalnummer bij gegevensuitwisselingen.
Daarvoor komt het BSN straks in de plaats. Voor wat het opvragen door de politie
van gegevens bij andere organisaties betreft, verandert er door het BSN niets,
met dien verstande dat het in bepaalde gevallen eenvoudiger zal kunnen zijn
om die gegevens op te vragen omdat meer overheidsorganisaties van het BSN
gebruik zullen maken. Het wetsvoorstel brengt dus ook in deze sector geen
verandering in de balans met zich mee.6. De voorzieningen van het BSN-stelselDe werking van het BSN-stelsel kan alleen worden beschreven in samenhang
met andere voorzieningen. Dat betreft in het bijzonder de basisregistraties
voor persoonsgegevens, de registraties van identiteitsdocumenten, andere registraties
waarin het burgerservicenummer is opgenomen en voorzieningen die binnen sectoren
en organisaties aanwezig zijn om met het burgerservicenummer te werken. Het
BSN-stelsel bestaat uit twee groepen van voorzieningen. De eerste groep wordt
gevormd door voorzieningen die het nummer zelf betreffen. De tweede groep
van voorzieningen ondersteunt het gebruik van het burgerservicenummer. De
volgende twee paragrafen beschrijven deze voorzieningen. Daarna wordt ingegaan
op de plaats van sectorale persoonsnummers en de koppeling met het burgerservicenummer,
op de sectorale berichtenvoorzieningen (SBV's) en op de verantwoordelijkheden
voor het BSN-stelsel.6.1 Aanmaken, distribueren, toekennen en beheren van het
burgerser-vicenummerDe eerste stap in de levenscyclus van een burgerservicenummer bestaat
uit het aanmaken van een nummer van de juiste lengte (negen cijfers) dat voldoet
aan de zogeheten elfproef. De nummers worden vastgelegd in een nummerregister
onder meer om te voorkomen dat er dubbele nummers ontstaan. Vanuit het nummerregister
worden de nummers gedistribueerd aan de instanties die bevoegd zijn om het
nummer als burgerservicenummer toe te kennen. In het nummerregister wordt
bijgehouden aan welke instantie het nummer is gedistribueerd. De voorziening
die het nummer aanmaakt, distribueert en beheert is de beheervoorziening.
De verantwoordelijkheid voor de beheervoorziening ligt bij de Minister voor
Bestuurlijke Vernieuwing en Koninkrijksrelaties.Wanneer een nummer als burgerservicenummer aan een persoon wordt toegekend,
wordt dit vastgelegd. Er zijn twee registraties waarin deze vastlegging kan
plaatsvinden. De eerste is de GBA en de tweede is de nog te realiseren registratie
van niet-ingezetenen. Bij het toekennen van nummers aan personen, wordt gebruik
gemaakt van de procedures die gelden voor de opname van personen in de GBA
en van de procedures die gaan gelden voor de registratie van niet-ingezetenen.
Deze laatste procedures zullen zo worden opgezet dat ze recht doen aan de
vereisten van identiteitsvaststelling op een gelijkwaardig niveau zoals dat
voor de GBA van toepassing is. Om ervoor te zorgen dat er geen overlappingen
bestaan tussen de GBA en de registratie van niet-ingezetenen, worden procedures
ontworpen die ervoor zorgen dat een persoon slechts staat geregistreerd in één
van beide registraties.Na het aanmaken van een nummer, dient het nummer beheerd te worden. Het
beheer bestaat in ieder geval uit het permanent vasthouden van het nummer
en een aantal administratieve gegevens over het nummer in het nummerregister.
Het beheer omvat ook het wijzigen van de status van een nummer1. Via de beheervoorziening kunnen gebruikers geconstateerde fouten
met betrekking tot het burgerservicenummer terugmelden.6.2 Ondersteuning van het gebruikHet gebruik van het burgerservicenummer kent een aantal verschijningsvormen.
In de eerste plaats dient het burgerservicenummer voor opname in een registratie
van een organisatie, zodat de gegevens van een persoon doeltreffend zijn terug
te vinden. In de tweede plaats is het burgerservicenummer een hulpmiddel bij
het ophalen of raadplegen van algemene persoonsgegevens zoals
die in de GBA en de toekomstige registratie van niet-ingezetenen zijn vastgelegd.
In de derde plaats is het burgerservicenummer een hulpmiddel bij het raadplegen
van gegevens die in andere registraties zijn opgeslagen, bijvoorbeeld op het
gebied van inkomens of opgebouwde verzekeringsrechten.Om dit gebruik mogelijk te maken, zal de relatie tussen een burgerservicenummer
en degene die aangeeft dat het bewuste nummer op hem of haar betrekking heeft,
eenduidig moeten worden vastgesteld. Dit wetsvoorstel voorziet in het vastleggen
van het vereiste dat de relatie tussen persoon en nummer eenduidig vastgesteld
moet worden. De precieze wijze waarop in concrete situaties deze vaststelling
dient plaats te vinden, kan voor de verschillende sectoren op onderdelen verschillen
en wordt in sectorale wetgeving vastgelegd. Voor het vaststellen van de relatie
tussen een burgerservicenummer en een persoon, biedt het BSN-stelsel de aanvullende
mogelijkheid om de status van een identiteitsdocument vast te stellen.In die gevallen waarbij het burgerservicenummer van een persoon niet bekend
is, maar de identiteit van de persoon wel eenduidig kan worden vastgesteld,
maakt de beheervoorziening van het burgerservicenummer het technisch mogelijk
dat het burgerservicenummer van de persoon wordt opgezocht in de persoonsregistraties.
Daarvoor moeten een aantal persoonsgegevens van de persoon beschikbaar zijn
waarmee vervolgens in de registraties wordt gezocht. Dit onderdeel van het
BSN-stelsel is nodig ook al wordt het burgerservicenummer op alle Nederlandse
identiteitsdocumenten vermeld. Het kan immers voorkomen dat een persoon geen
Nederlands identiteitsdocument bij zich heeft maar zijn identiteit wel op
een andere manier kan aantonen1. Ook kan het
burgerservicenummer een rol spelen bij diensten die schriftelijk kunnen worden
aangevraagd.Het onderhavige wetsvoorstel en het BSN-stelsel verzorgen slechts een
deel van de hiervoor genoemde ondersteuning, zie de artikelen 3, 14, 15 en
17. Gebruikers kunnen met behulp van de beheervoorziening inlichtingen inwinnen
uit het nummerregister, de GBA, de toekomstige registratie voor niet-ingezetenen
of een van de registraties van identiteitsdocumenten. Het onderhavige wetsvoorstel
maakt dit mogelijk.Verder maakt het BSN-stelsel het technisch mogelijk dat aan de hand van
het burgerservicenummer gegevens anders dan voor verificatiedoeleinden worden
opgezocht of geraadpleegd in (persoons)registraties waarin het burgerservicenummer
is opgenomen. In het bijzonder geldt dit voor de (toekomstige) authentieke
registraties van persoonsgegevens. Daarvoor moeten gebruikers wel geautoriseerd
zijn voor de betreffende (persoons)registratie. Het onderhavige wetsvoorstel
voorziet hier niet in omdat zo'n raadpleging een gegevensuitwisseling
betreft die in beginsel los staat van het burgerservicenummer (het burgerservicenummer
is slechts een hulpmiddel).6.3 Sectorale persoonsnummers en het burgerservicenummerHet BSN-stelsel sluit het gebruik van andere persoonsnummers niet uit.
Het stelsel is wel zo geconstrueerd dat het gebruik van andere persoonsnummers
het BSN-stelsel niet verstoort. Er zijn in aanvulling op het burgerservicenummer,
twee categorieën van andere persoonsnummers te onderscheiden, te weten
aanvullende nummers en sectornummers. Aanvullende nummers zijn bedoeld voor
personen die geen burgerservicenummer hebben. Sectorale nummers zijn bedoeld
voor iedereen in een bepaalde sector ongeacht of iemand een burgerservicenummer
heeft.De aanvullende nummers worden toegekend aan personen die om een bepaalde
reden geen burgerservicenummer kunnen krijgen. Deze aanvullende nummers zijn
onder meer nodig voor het heffen van belastingen in de situatie waarin de
Belastingdienst wel in staat is om te benoemen van welke persoon betaling
van belasting wordt vereist maar niet in de gelegenheid is om de identiteit
vast te stellen op het niveau van betrouwbaarheid zoals dat bij de GBA plaatsvindt.
Dat is bijvoorbeeld het geval met bepaalde categorieën personen die in
het buitenland verblijven en over onroerende zaken belasting dienen af te
dragen. Om ervoor te zorgen dat het mogelijk blijft dat deze nummers bestaan,
zijn de volgende voorzieningen getroffen. Door de nummergenerator worden op
verzoek van de Belastingdienst nummers geproduceerd die niet te onderscheiden
zijn van het burgerservicenummer omdat ze ook uit negen cijfers bestaan en
voldoen aan de «elfproef». Deze nummers worden aan de Belastingdienst
geleverd om door deze dienst te worden toegekend aan personen die geen burgerservicenummer
hebben maar wel contact hebben met de Belastingdienst. In het nummerregister
wordt bij deze nummers aangetekend dat ze ter beschikking zijn gesteld aan
de Belastingdienst om als sociaal-fiscaalnummer te worden toegekend. Hiermee
wordt gerealiseerd dat (a) de systemen van de Belastingdienst slechts met één
soort nummer hoeven te werken, (b) deze specifieke nummers door raadpleging
van het nummerregister onderscheiden kunnen worden van burgerservicenummers
en (c) een bestaand sociaal-fiscaalnummer dat door de Belastingdienst al is
uitgegeven aan een persoon die niet in de GBA is opgenomen of die niet in
de registratie van niet-ingezetenen zal worden opgenomen, gehandhaafd kan
worden.Het bestaan van deze aanvullende nummers voor de Belastingdienst leidt
ertoe dat het BSN-stelsel nog enige extra voorzieningen kent. In de eerste
plaats gaat het daarbij om de reikwijdte van de mechanismen waarmee nagegaan
wordt of een persoon een burgerservicenummer heeft of een sociaal-fiscaalnummer.
Vanwege het aanvullende nummer van de Belastingdienst zal het naspeuren door
de toekennende instanties van de desbetreffende nummers niet alleen in de
GBA en in de toekomstige registratie van niet-ingezetenen maar ook in het
relatiebeheer bestand van de Belastingdienst moeten gebeuren. In de tweede
plaats moet het aanvullende nummer kunnen worden omgezet in een burgerservicenummer
wanneer de betrokken persoon wordt ingeschreven in de GBA of wanneer de betrokken
persoon geregistreerd wordt in de registratie van niet-ingezetenen. Dat gebeurt
uiteraard pas nadat de identiteitsvaststelling volgens de procedures van de
GBA respectievelijk de toekomstige registratie van niet-ingezetenen heeft
plaatsgevonden.De tweede categorie van andere persoonsnummers dan het burgerservicenummer,
betreft de zogeheten sectornummers. In het advies Van Thijn wordt aanbevolen
de mogelijkheid open te houden om persoonsnummers in een sector te introduceren
die niet gelijk zijn aan het burgerservicenummer. Dit advies wordt gevolgd.
In het geval van een sectornummer bestaat echter nog steeds de noodzaak om
te voorzien in een koppeling tussen het sectornummer en het burgerservicenummer
van een persoon om sectoroverstijgende gegevensuitwisseling mogelijk te maken
en omdat de burger niet kan worden verplicht om een ander persoonsnummer dan
het burgerservicenummer te verstrekken. De sector die een eigen sectornummer
invoert of handhaaft, dient daarom een vertaling mogelijk te maken tussen
het sectornummer en het burgerservicenummer. Deze vertaling kan de vorm aannemen
van een koppeltabel.6.4 Sectorale berichtenvoorzieningenHet aantal organisaties dat het burgerservicenummer gaat hanteren is bijzonder
groot. In een aantal sectoren zijn daarom sectorale berichtenvoorzieningen
in ontwikkeling die ertoe bijdragen dat niet elke individuele organisatie
een aansluiting op de beheervoorziening hoeft te verzorgen. De lasten verbonden
met aansluiting op de beheervoorziening zijn niet verwaarloosbaar. Het gaat
daarbij om het realiseren van netwerkverbindingen, de beveiliging daarvan,
de autorisatiemechanismen en tal van organisatorische zaken. Het kan daarom
voor een sector efficiënt zijn om gebruik te maken van een eigen informatie
infrastructuur waarin bijvoorbeeld de autorisatie van gebruikende organisaties
is geregeld zoals dat in die sector ook al om andere redenen moet gebeuren.Het BSN-stelsel onderkent daarom sectorale berichtenvoorzieningen die
als knooppunt in de berichtenuitwisseling gaan functioneren. Deze voorzieningen
moeten aan bepaalde voorwaarden voldoen. Het initiatief voor het instellen
van een sectorale berichtenvoorzieningen ligt bij de voor die sector verantwoordelijke
Minister. Tot de taak van een sectorale berichtenvoorziening behoort het vaststellen
van het feit of een organisatie die zich meldt, daadwerkelijk een gebruiker
is waarvoor deze berichtenvoorziening bestemd is. Een sectorale berichtenvoorziening
is een gebruiker in de zin van dit wetsvoorstel.6.5 Verantwoordelijkheidsverdeling in het BSN-stelselHet burgerservicenummer kan in alle sectoren van de Nederlandse overheid
worden gebruikt. De verantwoordelijkheid voor het gebruik van het burgerservicenummer
ligt bij degene die voor de desbetreffende gegevensverwerking verantwoordelijk
is. De centrale voorzieningen van het BSN-stelsel vallen echter onder de verantwoordelijkheid
van de Minister voor Bestuurlijke Vernieuwing en Koninkrijksrelaties. Dat
betekent dat de Minister voor Bestuurlijke Vernieuwing en Koninkrijksrelaties
verantwoordelijk is voor het aanmaken en registreren van burgerservicenummers
en voor de beheervoorziening. Voor het op een correcte wijze toekennen van
burgerservicenummers aan ingezetenen is het college van burgemeester en wethouders
verantwoordelijk. De Minister voor Bestuurlijke Vernieuwing en Koninkrijksrelaties
is verder verantwoordelijk voor het functioneren van het BSN-stelsel als geheel.7. Gevolgen voor de administratieve lastenHet effect van het burgerservicenummer op administratieve lasten valt
uiteen in twee onderdelen. Het eerste onderdeel betreft de vraag of de invoering
van het burgerservicenummer zelf leidt tot nieuwe administratieve lasten.
Het tweede onderdeel betreft de vraag of het gebruik van het burgerservicenummer
leidt tot een beperking van administratieve lasten.7.1 Potentiële nieuwe administratieve lasten veroorzaakt
door de invoering van het burgerservicenummerDe realisatie van de centrale voorzieningen voor het burgerservicenummer
veroorzaakt extra inspanningen van de overheid, in het bijzonder van de meest
betrokken departementen, die hun informatiesystemen en hun procedures moeten
aanpassen. Hierdoor worden geen nieuwe administratieve lasten voor burgers
en bedrijven veroorzaakt. Pas op het moment dat het burgerservicenummer daadwerkelijk
wordt ingevoerd in een bepaald domein van overheidsactiviteiten, kan er sprake
zijn van een (tijdelijke) last die veroorzaakt wordt door de omzetting van
bestaande nummers naar het burgerservicenummer. Er zijn vier situaties te
onderscheiden waarin voor organisaties die het burgerservicenummer
gebruiken mogelijk tijdelijke omzettingslasten kunnen optreden:1. Organisaties die nu al het sociaal-fiscaalnummer hanteren, ondervinden minimale tijdelijke lasten. Omdat het burgerservicenummer
immers als nummer gelijk is aan het bestaande sociaal-fiscaalnummer, kan worden
volstaan met het veranderen van de omschrijving «sociaal-fiscaalnummer»
in «burgerservicenummer» op formulieren en op andere media.2. In de gevallen waarin organisaties een aanvullend
nummer gebruiken voor personen die geen sociaal-fiscaalnummer bezitten,
is een eenmalige omzetting van het bij die personen behorend nummer naar het
burgerservicenummer noodzakelijk. Het gaat hierbij naar schatting hoogstens
om tien procent van het klantenbestand van organisaties.3. In de gevallen dat organisaties een eigen nummer hanteerden voor personen dat ongelijk is aan het sociaal-fiscaalnummer,
is er eveneens sprake van een eenmalige omzetting naar het burgerservicenummer.
Hierbij gaat het dan wel om het gehele relatiebestand van zo'n organisatie.4. Verder kunnen er organisaties zijn die nu en in de toekomst intern
een eigen nummer hanteren. In dat geval zal er
een koppeltabel moeten worden opgebouwd om de transformatie van het eigen
nummer naar het burgerservicenummer en omgekeerd te kunnen uitvoeren. Voorts
zullen deze organisaties deze koppeltabel (permanent) moeten beheren, dat
wil zeggen dat nieuw toegekende nummers gekoppeld moeten worden aan het burgerservicenummer
en dat het koppelbestand beschikbaar moet zijn om de gegevensuitwisseling
met andere organisaties die het burgerservicenummer wel hanteren, mogelijk
te maken.De lasten genoemd onder het eerste punt zijn minimaal van omvang, zeker
wanneer de omzetting in de gebruikelijke onderhoudscyclus van de betrokken
informatiesystemen wordt meegenomen. Voor de lasten genoemd onder het tweede
tot en met het vierde punt geldt dat ze merendeels het karakter van een eenmalige
omzetting hebben, die vergeleken zou moeten worden met de lasten die in de
huidige situatie optreden wanneer gegevensuitwisseling nodig is. Ook daarbij
is het immers nodig om een (tijdelijke) omzetting te verzorgen. Alleen in
het theoretische geval dat een overheidsorganisatie haar gegevens over burgers
nooit zou (hoeven te) delen met die van andere overheidsorganisaties, is er
sprake van additionele lasten.Daarmee resteert een beschouwing van de lasten die gepaard gaan aan het
onderhouden van een koppeltabel (het opbouwen van een koppeltabel is immers
vergelijkbaar met het eenmalig omzetten van nummers). Bij het delen van informatie
zonder dezelfde nummers, zijn a priori twee werkwijzen mogelijk. De eerste
werkwijze bestaat uit het vooraf aan elkaar relateren van de informatie door
een koppeltabel. De andere werkwijze bestaat eruit dat het relateren pas plaatsvindt
op het moment dat informatie gedeeld moet worden. Naarmate de frequentie en
de volledigheid van het delen van informatie toeneemt, wordt het (permanent)
onderhouden van een koppeltabel efficiënter dan het steeds weer relateren
van informatie. In het algemeen is een koppeltabel vrijwel steeds efficiënter
dan eenmalig relateren.In het voorgaande zijn alle administratieve
lasten in ogenschouw genomen, ongeacht de actor waarop ze betrekking hebben.
Over het algemeen zijn het overheidsorganisaties waarop de beschreven mogelijke
lasten zullen drukken. De implementatie van het burgerservicenummer door de
verschillende delen van de overheid, kan potentieel administratieve
lasten genereren voor het bedrijfsleven en voor de burger. De administratieve
lasten die mogelijk voor bedrijven zouden kunnen optreden, hebben dan betrekking
op de gegevensopslag en de uitwisseling van gegevens met de overheid. In de
meeste gevallen, zoals bij informatiestromen naar de fiscus en bij de sociale
verzekeringen, is daarbij al sprake van verplicht gebruik van het sociaal-fiscaalnummer.
De lasten vallen dus in de hiervoor benoemde eerste categorie. Voorzover er
verder bij het bedrijfsleven aanvullende of sectorale nummers gebruikt worden,
ligt het in de rede dat deze beheerd zullen worden door het overheidsorgaan
waarmee de gegevensuitwisseling plaatsvindt. Additionele lasten voor het bedrijfsleven,
anders dan een volledig automatisch uit te voeren conversieslag, zijn er dus
niet.Ten slotte zou de implementatie van het burgerservicenummer administratieve
lasten kunnen veroorzaken voor de burger. In sommige situaties gebruiken overheidsorganen
immers andere nummers voor haar correspondentie met de burger. De feitelijke
eenmalige administratieve last bij omzetting van bijvoorbeeld een correspondentienummer
naar het burgerservicenummer, is voor de burger minimaal te noemen. Op termijn
vereenvoudigt de invoering van het burgerservicenummer de situatie voor de
burger omdat deze in de toekomst slechts met één nummer te maken
gaat krijgen.7.2 Potentiële reductie van administratieve lasten
door het gebruik van het burgerservicenummerHet burgerservicenummer zelf reduceert de administratieve lasten niet.
Reductie treedt pas op wanneer het burgerservicenummer wordt ingevoerd en
actief wordt gebruikt door organisaties. De reductie is het sterkst wanneer
het burgerservicenummer wordt ingevoerd en er gebruik van wordt gemaakt in
combinatie met de andere bouwstenen die in de beleidsnotitie «Op weg
naar de elektronische overheid» worden genoemd. Om dit effect te illustreren,
worden in het volgende een aantal casus geschetst waarin de reductie inzichtelijk
wordt gemaakt.1. Het burgerservicenummer kan dienen als koppelgegeven wanneer organisaties
met elkaar gegevens uitwisselen. Dit is het meest voor de hand liggende effect
van het burgerservicenummer. Het stelt organisaties in staat om gegevens over
personen te raadplegen die een andere organisatie heeft verzameld, uiteraard
alleen als die raadpleging is toegestaan, en wel zonder moeizaam vergelijken
van namen en andere identificerende gegevens.2. Het burgerservicenummer kan gebruikt worden om de persoonsgegevens
zoals deze in de basisregistraties voor personen worden bijgehouden, actueel
te houden of met relatief weinig inspanning actueel te maken door gebruik
te maken van de basisregistraties van personen. In het Programma Stroomlijning
Basisregistraties wordt gewerkt aan de situatie waarin organisaties zelf geen
persoonsgegevens meer hoeven te verzamelen en bij te houden. Voor de burger
en het bedrijfsleven betekent dit dat ze minder vaak hun gegevens zoals naam,
adres, woonplaats etc. aan overheidsorganen hoeven aan te leveren.3. Het burgerservicenummer is een hulpmiddel om het beginsel van eenmalige
gegevensverstrekking in te vullen. Toepassing van dit beginsel houdt in dat
gegevens die een keer door de burger of door bedrijven zijn aangeleverd, niet
nog een keer door de burger hoeven te worden verstrekt. Met andere woorden,
gegevens worden uit een stelsel van basisregistraties gehaald en de burger
of het bedrijf hoeft deze zelf niet opnieuw aan te leveren.4. Het burgerservicenummer kan gebruikt worden om elektronisch transacties met de overheid uit te voeren. Door het burgerservicenummer
te koppelen aan DigiD1, kan de burger zich op
een betrouwbare manier elektronisch kenbaar maken aan de overheid. Daardoor
worden gewone transacties vervangen door elektronische, ontstaat de mogelijkheid
van dienstverlening ook buiten de gebruikelijke openingstijden en zonder wachtrijen.
Voorwaarde voor deze toepassing van het burgerservicenummer is realisatie
van DigiD.Deze vier voorbeelden van reductie van administratieve lasten, hebben
in verschillende mate betrekking op de burger, het bedrijfsleven en de overheid
zelf. In de eerste casus zijn het overheidsorganen die van het gebruik van
het burgerservicenummer het meeste profijt hebben. Zij kunnen hun informatie
immers efficiënter uitwisselen. In het verlengde daarvan kan het voorkomen
dat burgers minder vaak informatie hoeven te verstrekken. In de tweede casus
zijn het naast overheidsorganen ook de burgers die baat hebben bij het burgerservicenummer
omdat het opbouwen van diverse persoonsregistraties tot het verleden gaat
behoren. Bij de derde casus komt ook het bedrijfsleven aan bod. Doordat meer
bestaande registraties worden uitgebouwd tot basisregistraties, en doordat
deze basisregistraties ook informatie bevatten die afkomstig is van het bedrijfsleven
(zoals bouwtekeningen), zal de behoefte om bepaalde gegevens bij het bedrijfsleven
vaker dan eenmaal op te vragen, verminderen. In de vierde casus zijn het weer
de overheid en de burger die het meest baat zullen hebben.Voor alle voorbeelden geldt dat er ook nu al veel mogelijk is met behulp
van het sociaal-fiscaalnummer. De meerwaarde van het burgerservicenummer ligt
enerzijds in de uitbreiding van de personen die een burgerservicenummer krijgen
ten opzichte van de personen die nu een sociaal-fiscaalnummer bezitten. Anderzijds
ligt de meerwaarde van het burger-servicenummer in de opname ervan in veel
meer registraties van de overheid en voorzover er registraties over blijven
met een «eigen» nummer, het bestaan van koppeltabellen waarmee
automatisch de vertaling van een sectornummer naar het burgerservicenummer
en omgekeerd plaats kan vinden.De voordelen van het burgerservicenummer strekken zich uit over de burgers
en grote delen van het bedrijfsleven. Het burgerservicenummer raakt alle burgers
in de contacten met overheidsorganen die nu niet het sociaal-fiscaalnummer
gebruiken of die het sociaal-fiscaalnummer wel gebruiken maar het niet voor
de communicatie met de overheid kunnen benutten. Dat is onder meer het geval
bij registraties op het gebied van verkeer en vervoer, bij communicatie tussen
de burger en onderwijsinstellingen en in de zorg. Het aantal contacten tussen
de overheid en de burger waarbij het burgerservicenummer een rol kan gaan
spelen, bedraagt voor alle bezitters van een rijbewijs samen in de orde van
grootte van 600 000 op jaarbasis. De ruim 3,5 miljoen studerenden hebben
minimaal eenmaal per jaar een administratief contact met de overheid.Het burgerservicenummer raakt verder aan alle bedrijven die op de een
of andere manier betrokken zijn bij de uitvoering van regelingen van de overheid
die betrekking hebben op individuele burgers. Dat betreft bijvoorbeeld de
meer dan achtduizend2 organisaties in de onderwijssector
en de meer dan vijfendertigduizend organisaties in de zorgsector. Deze organisaties
kunnen in staat worden gesteld om het burgerservicenummer te gaan gebruiken
ter facilitering van hun diensten aan burgers en voor het afhandelen van allerlei
formaliteiten op het gebied van declaraties en vergoedingen.Om een beeld te verkrijgen van de omvang van de reductie van de administratieve
lasten voor het bedrijfsleven en de burger is een tweetal onderzoeken uitgevoerd.
Het eerste van deze onderzoeken richtte zich op de reductie van administratieve
lasten voor het bedrijfsleven. Conclusie van dit onderzoek was, dat de invoering
van het burgerservicenummer leidt tot een (bescheiden) jaarlijkse reductie
van deze administratieve lasten, die vanaf 2008 oploopt tot € 1,3
miljoen voor het bedrijfsleven. Het tweede onderzoek had betrekking op het
effect van het burgerservicenummer op de administratieve lasten voor de burger.
Deze reductie loopt op tot circa 1 135 000 uur op jaarbasis voor
de burger. De invoering van het burgerservicenummer is niet van invloed op
de kosten die de burger maakt voor het voldoen aan informatieverplichtingen.
De burger hoeft voor de invoering van het burgerservicenummer geen eenmalige
lasten op te brengen. Zo hoeft de burger, na invoering van het burgerservicenummer,
niet naar het loket van een dienstverlener om zijn identiteit te laten verifiëren.Zowel voor de reductie van administratieve lasten voor bedrijven als voor
die voor burgers, geldt dat het hierbij gaat om potentieel te behalen reducties.
Deze reducties worden pas gerealiseerd wanneer organisaties het burgerservicenummer
daadwerkelijk gaan gebruiken.8. De bescherming van persoonsgegevens8.1 InleidingDe invoering van het burgerservicenummer laat de verhoudingen in de verantwoordelijkheden
bij het uitwisselen van persoonsgegevens intact. De sectorale wet- en regelgeving,
waarmee het gebruik van het burgerservicenummer in bijvoorbeeld het fiscale
domein, de zorg, het onderwijs en de sociale zekerheid zal worden geregeld,
speelt hierbij dus een essentiële rol. Op de gegevensverwerkingen waarbij
het burgerservicenummer wordt gebruikt zijn de formele en materiële bepalingen
van de Wbp en van bijzondere wetten zoals de Wet GBA onverkort van toepassing.
Het burgerservicenummer en het BSN-stelsel brengen daarin geen verandering.
Het onderhavige wetsvoorstel is een wet als bedoeld in artikel 24, eerste
lid, Wbp. In het wetsvoorstel wordt voor het gebruik van het burgerservicenummer
als persoonsnummer een wettelijk kader gecreëerd.Wel is het zo dat de introductie van het burgerservicenummer de technische
barrières vermindert voor het uitwisselen en het meervoudig gebruik
van persoonsgegevens. Het effect van het wegvallen van deze technische barrières
brengt de realisatie van eenmalige gegevensverstrekking door de burger dichterbij.
Het burgerservicenummer is, zoals in het hoofdstuk over administratieve lasten
wordt uiteengezet, niet de enige bouwsteen. Met name de totstandkoming van
het stelsel van basisregistraties maakt, in combinatie met de invoering van
het burgerservicenummer, het meervoudig gebruik van persoonsgegevens door
overheidsorganisaties beter mogelijk.In de volgende paragraaf wordt nagegaan wat het effect van een algemeen
persoonsnummer is op het koppelen van gegevens. Daarna worden het burgerservicenummer,
het nummerregister en het gebruik van de voorzieningen van het BSN-stelsel
bekeken vanuit de beginselen van doelbinding, zorgvuldigheid en minimaal verzamelen.
Vervolgens wordt de transparantie van het burgerservicenummer toegelicht.
Het hoofdstuk wordt afgesloten met een overzicht van de voorwaarden die verbonden
zijn aan het gebruik van het burgerservicenummer.8.2 Koppelen met en zonder persoonsnummerGebruik van persoonsgegevens die al eerder of door een andere organisatie
zijn vastgelegd, noodzaakt tot de een of andere vorm van koppeling van gegevens
die bij eenzelfde persoon behoren. De meest ideale vorm van koppeling is die
waarbij de te koppelen gegevens eenzelfde identificerend nummer bevatten.
Het burgerservicenummer is zo'n nummer. Er zijn echter andere manieren
om gegevens te koppelen. Een daarvan wordt in het volgende voorbeeld besproken.Een gebruiker (bijvoorbeeld een pensioenfonds) verzoekt de GBA om NAW-gegevens
van een cliënt, omdat de GBA daarvoor de aangewezen registratie persoonsgegevens
is. De huidige praktijk is dat beide organisaties een eigen nummer hanteren.
Indien beide organisaties het burgerservicenummer hanteren zal de uitwisseling
van gegevens efficiënter en met minder fouten plaats kunnen vinden. Let
wel, het is dus niet noodzakelijk hiervoor het burgerservicenummer te gebruiken.
Het burgerservicenummer is in deze situatie een handig hulpmiddel. Het koppelen
van gegevens met behulp van het burgerservicenummer levert betrouwbaarder
informatie op dan koppelen zonder eenzelfde nummer. Bovendien zorgt het koppelen
van gegevens met behulp van één nummer ervoor dat de organisaties
die gegevens uitwisselen minder andere persoonsgegevens hoeven uit te wisselen
om zekerheid te verkrijgen dat ze met dezelfde persoon van doen hebben. Met
behulp van één persoonsnummer is het in theorie ook mogelijk
om gericht persoonsinformatie bij de diverse organisaties op te vragen. Dat
maakt het toepassen van technieken als «ontkoppeld koppelen1 » mogelijk.8.3 Toets op doelbinding, zorgvuldigheid en minimaal verzamelenHet burgerservicenummer zelf is het eerste voorwerp van toetsing. Een
persoonsnummer wordt immers als persoonsgegeven beschouwd, zoals verwoord
in de memorie van toelichting betreffende de Wbp (kamerstukken II 1997/98,
25 892, nr. 3, blz. 127). Het burgerservicenummer bevat geen informatie
die betrekking heeft op een persoon, aan het nummer kunnen geen rechten worden
ontleend, het moet uniek aan een persoon zijn toegekend en het moet voldoen
aan het criterium van noodzakelijk gebruik.1. DoelbindingNoodzakelijk gebruik van het burgerservicenummer impliceert dat het burgerservicenummer
alleen gebruikt wordt in die situaties waarin het gebruik van een persoonsnummer
noodzakelijk is voor de betrokken handeling of dienst van de gebruikende organisaties.
In de situatie waarin een gebruiker geen persoonsgegevens van de burger hoeft
vast te leggen voor de uit te voeren handeling of dienst, is er geen sprake
van een toegestane gegevensverwerking en is dus ook het gebruik van het burgerservicenummer
niet toegestaan.2. ZorgvuldigheidDe aard van een persoonsnummer is dat het uniek aan een persoon wordt
toegekend. Het nummerregister houdt bij welke nummers zijn toegekend. Om te
verzekeren dat het proces van toekenning goed doorlopen wordt, dient er controle
te zijn. Hiertoe zijn technische controles voorzien onder meer voor de juiste
werking van het nummerregister. De goede werking van de controle wordt continu
bewaakt door de functionaris gegevensbescherming. Het geheel van procedures
wordt daarnaast getoetst in een driejaarlijks onderzoek van de beheervoorziening.
In de situatie waarin een zwaarwegend vermoeden bestaat dat een nummer meervoudig
is toegekend, kan het mechanisme van het «markeren» van een burgerservicenummer
in het nummerregister worden gebruikt. Door «markering»
zien gebruikers dat het nummer in kwestie niet geschikt is voor het raadplegen
en vastleggen van persoonsgegevens. Uniciteit van het burgerservicenummer
impliceert dat het BSN-stelsel zo is opgebouwd dat het niet mogelijk is dat
een persoon meerdere nummers krijgt of heeft. Alle personen die een burgerservicenummer
krijgen, zijn slechts eenmaal opgenomen in de GBA (of in de te vormen registratie
voor niet-ingezetenen). De procedures voor de opname van personen in deze
registraties moeten goed op elkaar zijn afgestemd. Indien meerdere nummers
aan één persoon zijn toegekend kan het mechanisme van het markeren
van nummers in het nummerregister worden gebruikt.3. Minimaal verzamelenHet burgerservicenummer bevat geen informatie over de persoon op wie het
nummer betrekking heeft (zie paragraaf 4.2). Verwerking van het burgerservicenummer
en de opname van het burgerservicenummer leidt op zichzelf dan ook niet tot
een feitelijke vergroting van het aantal persoonsgegevens dat organisaties
opslaan en verwerken.Het tweede object van toetsing vormt het nummerregister:1. DoelbindingAlle gegevens die worden opgenomen in het nummerregister zijn noodzakelijk
voor het aanmaken, distribueren en beheren van de nummers en worden ook alleen
daarvoor gebruikt.2. ZorgvuldigheidDe plicht van de overheidsorganen om de Minister voor Bestuurlijke Vernieuwing
en Koninkrijksrelaties alle relevante informatie te verstrekken die nodig
is voor het bijhouden van het nummerregister, de functionaris voor de gegevensbescherming
en het periodieke onderzoek naar de naleving van de procedures, bewaken de
zorgvuldigheid.3. Minimaal verzamelenHet nummerregister bevat naast het burgerservicenummer geen persoonsgegevens.Ook de verschillende mogelijkheden tot gebruik van het BSN-stelsel dragen
bij aan de bescherming van de persoonlijke levenssfeer en in het bijzonder
aan de zorgvuldigheid waarmee met het burgerservicenummer wordt omgegaan:1. Het BSN-stelsel maakt het mogelijk dat nummers geverifieerd worden.
Verifiëren levert informatie over het feit of het burgerservicenummer
is toegekend en of het burgerservicenummer is gemarkeerd. Verifiëren
draagt bij aan de vereiste zorgvuldigheid.2. Het BSN-stelsel faciliteert het verifiëren van het burgerservicenummer
zelf en de bijbehorende persoonsgegevens uit de GBA en uit de registratie
van niet-ingezetenen. Hiervoor wordt de wettelijk verankerde autorisatiestructuur
van de GBA gebruikt. Voor de registratie van niet-ingezetenen wordt een gelijkwaardige
autorisatiestructuur ontworpen. Hierdoor verandert er niets met betrekking
tot de raadpleging van de GBA.3. Het BSN-stelsel faciliteert het verifiëren van de geldigheid van
identiteitsdocumenten, in het bijzonder van het paspoort, de Nederlandse identiteitskaart
en het rijbewijs. Bij deze verificatie worden geen persoonsgegevens gebruikt
maar wordt het documentnummer gebruikt. Ook deze verificatie draagt bij aan
de zorgvuldigheid waarmee gebruikers omgaan met persoonsgegevens.De voorzieningen van het BSN-stelsel moeten uiteraard alleen gebruikt
worden door organisaties die daartoe bevoegd zijn, dat wil zeggen door gebruikers
in de zin van dit wetsvoorstel.Er dient daarom voor te worden gezorgd dat alleen organisaties die daartoe
bevoegd zijn, de voorzieningen van het BSN-stelsel kunnen gebruiken. Het BSN-stelsel
is alleen toegankelijk voor overheidsorganen en voor andere organisaties in
het kader van de uitvoering van een wettelijke verplichting. In de praktijk
betekent dit dat elke keer dat de voorzieningen van het BSN-stelsel worden
gebruikt, authenticatie van de organisatie plaats dient te vinden. Mede om
de naleving van de procedures en processen met betrekking tot het authenticeren
te bewaken, kent de beheervoorziening een functionaris voor de gegevensbescherming.Bij sommige sectoren treedt de situatie op dat het aantal gebruikende
organisaties dusdanig groot is dat authenticatie een omvangrijke aangelegenheid
is wanneer deze door de beheervoorziening zou worden uitgevoerd. In die gevallen
kan bij algemene maatregel van bestuur op voordracht van de Minister die het
aangaat, een sectorale berichtenvoor-ziening worden ingesteld die de authenticatie
verzorgt. Ook in deze situatie is verzekerd dat alleen gebruikers de voorzieningen
van het BSN-stelsel kunnen gebruiken.8.4 Burgerservicenummer en transparantie: de LandkaartOnderdeel van de invoering van het burgerservicenummer vormt het realiseren
van de zogeheten Landkaart. De Landkaart is een voorziening in de vorm van
een website waarop informatie staat door welke overheidsgebruiker, welke (categorieën
van) persoonsgegevens worden vastgelegd en welke (categorieën van) persoonsgegevens
worden uitgewisseld met andere gebruikers waaronder begrepen gebruikers die
geen overheidsorgaan zijn. De Landkaart biedt geen inzicht in de persoonsgegevens
van individuele burgers, maar maakt inzichtelijk welke categorieën van
gegevens organisaties volgens de wet mogen vastleggen en uitwisselen en welke
wettelijke grondslag daarvoor bestaat. Hiermee wordt bereikt dat burgers systematisch
inzicht krijgen in hoe de overheid haar burgers registreert.8.5 Voorwaarden voor het gebruik van het burgerservicenummerEen persoonsnummer vormt een hulpmiddel bij gegevensverwerking. Gegevensverwerkingen
zijn toegestaan onder de voorwaarden die algemene regelgeving, zoals de Wbp
en specifieke regelgeving, zoals de wet GBA, daaraan stelt. Door het Cbp is
geadviseerd om meer aandacht te schenken aan de voorwaarden die voor het gebruik
van het burgerservicenummer gelden. Hieraan wordt in het navolgende invulling
gegeven.Het gebruik van het burgerservicenummer is alleen toegestaan bij een gegevensverwerking,
indien de gegevensverwerking zelf is toegestaan. Daarbij dient een gebruiker
van het burgerservicenummer zich ervan te vergewissen dat het burgerservicenummer
hoort bij degene waarop het geacht wordt betrekking te hebben. Daarnaast is
er een aantal voorwaarden dat betrekking heeft op het nummer zelf. Dat betreft
onder meer het aanmaken, distribueren, toekennen en beheren van de burgerservicenummers.
Dit wetsvoorstel stelt daarvoor de voorwaarden in de hoofdstukken 2 en 3.
Het stelt ook de voorwaarden die gelden voor het gebruik van de voorzieningen
van het BSN-stelsel, zoals het kunnen verifiëren van een burgerservicenummer
en het verifiëren van de geldigheid van een identiteitsdocument (zie
hoofdstuk 4). Voor de goede orde wordt op de voorwaarden voor het gebruik
van het burgerservicenummer in gegevensverwerkingen in de volgende twee alinea's
uitgebreider ingegaan.Eén voorbeeld van gegevensverwerking vormt het aanleggen van registraties.
Het is de registratie zelf die persoonsgegevens bevat die kunnen raken
aan de persoonlijke levenssfeer. Het gebruik van het burgerservicenummer is –
uiteraard – slechts toegestaan wanneer het om een registratie gaat die
zelf is toegestaan. In de context van een registratie waarin persoonsgegevens
worden opgeslagen, is het burgerservicenummer een hulpmiddel om gegevens goed
te kunnen opslaan, te bewerken en terug te zoeken. Aangezien het burgerservicenummer
geen informatie bevat, is het niet mogelijk om er informatie aan te ontlenen
die de persoonlijke levenssfeer kan raken. Het burgerservicenummer is daarmee
te beschouwen als een administratief hulpmiddel waarvan het toegestane gebruik
in een registratie samenvalt met het toegestaan zijn van de registratie zelf.Een ander voorbeeld van gegevensverwerking, vormt het uitwisselen van
gegevens tussen registraties. Centraal hierbij staat de vraag of de gegevensuitwisseling
zelf is toegestaan. Wanneer dat het geval is, dan is het burgerservicenummer
een hulpmiddel om deze uitwisseling efficiënt te laten verlopen. Het
gebruik van het – informatieloze – burgerservicenummer bij gegevensuitwisseling
is dus alleen toegestaan wanneer de gegevensuitwisseling zelf is toegestaan.
Het spreekt voor zich dat het toegestaan zijn van zo'n gegevensuitwisseling
wordt bepaald door de bestaande regelgeving op het gebied van de bescherming
van de persoonlijke levenssfeer. Overigens wordt door middel van de (expliciete)
voorwaarde die aan gebruikers wordt gesteld om in bepaalde gevallen bij deze
gegevensuitwisseling het burgerservicenummer te gebruiken, het risico dat
gegevens foutief aan elkaar worden gekoppeld minder groot dan wanneer het
algemene persoonsnummer niet zou worden gebruikt. Dat kan in voorkomende gevallen
ervoor zorgen dat minder vaak navraag bij de burger moet worden gedaan naar
de juistheid van bepaalde gegevens en betekent derhalve een positieve impuls
voor de bescherming van de persoonlijke levenssfeer.Andere voorwaarden die op verschillende plaatsen in het wetsvoorstel aan
de orde komen, zijn:1. Het gebruik is niet vrijblijvend. Gebruikers in de zin van het wetsvoorstel
moeten het burgerservicenummer gebruiken in hun communicatie met de burger
voorzover zij daarbij een persoonsnummer verlangen. Voorts moeten gebruikers
het burgerservicenummer gebruiken wanneer zij met elkaar gegevens uitwisselen
over burgers en daarbij een persoonsnummer hanteren, tenzij voor die gegevensuitwisseling
bij of krachtens de wet een ander persoonsnummer is voorgeschreven. Uiteraard
gelden vorenstaande verplichtingen niet als het een burger betreft aan wie
geen BSN is toegekend.2. Overheidsorganen moeten opgeven voor welke gegevensverwerkingen het
burgerservicenummer wordt gebruikt om het gebruik van het burgerservicenummer
transparant te maken met behulp van de zogeheten Landkaart.3. Overheidsorganen moeten de Minister voor Bestuurlijke Vernieuwing en
Koninkrijksrelaties alle informatie verschaffen die voor het bijhouden van
het nummerregister van belang is.Het advies van het Cbp geeft aan dat door het invoeren van een «ombudsfunctie»
voor het burgerservicenummer, meer vertrouwen in het gebruik van het burgerservicenummer
kan worden bewerkstelligd. In een afzonderlijk onderzoek is nagegaan op welke
wijze hieraan invulling kan worden gegeven. Dat kan het best door de functionaris
voor de gegevensbescherming van de beheervoorziening die op grond van artikel
19 is benoemd, te laten functioneren als aanspraakpunt voorzover dit nodig
is in verband met bestaand intern en extern klachtrecht en de voorzieningen
die reeds op grond van de Wbp bestaan. Voor wat betreft meldingen betreffende
identiteitsfraude en identiteitsdiefstal heeft de functionaris gegevensbescherming
een faciliterende rol, gezien de bestaande verantwoordelijkheid
van het Openbaar Ministerie. Voor wat betreft dat het behoorlijk en in overeenstemming
met de wettelijke voorschriften handelen staat voorop dat de burger zich wendt
tot de verantwoordelijke voor de gegevensverwerking in kwestie. De functionaris
voor de gegevensbescherming zou hierbij een faciliterende rol kunnen vervullen
bijvoorbeeld ten aanzien van het bewaken van de doorlooptijd en het vermijden
van doorverwijsproblemen.Op de inhoudelijke gronden die in de vorige alinea staan beschreven, is
er afgezien van het introduceren van een afzonderlijk centraal aanspreekpunt
voor het BSN-stelsel. De te beleggen taken passen goed bij de rol van de functionaris
voor de gegevensbescherming van de beheervoorziening en zullen daarbij worden
ondergebracht. Daarnaast kan de burger uiteraard een beroep doen op de bestaande
voorzieningen voor intern en extern klachtrecht op het gebied van de desbetreffende
gegevensverwerking.Het Cbp noemt in het advies voorts dat het wenselijk is om een toetsingskader
in het leven te roepen en om het instrumentarium van beleid en richtlijnen
expliciet in te zetten. Ook dat zou de normering ten goede komen. Een toetsingskader
is een handvat voor betrokkenen bij het BSN-stelsel voor de goede uitvoering
van de wet- en regelgeving en tevens een hulpmiddel voor degenen die daarop
toezicht uitoefenen zoals de functionaris gegevensbescherming en het Cbp.
Daarmee wordt (dus) een nadere uitwerking en operationalisering gegeven van
de voorwaarden die hiervoor aan de orde kwamen. Daarnaast is het mogelijk
dat het toetsingskader een toelichting bevat op de algemene regels die in
de Wbp zijn vastgelegd ter bescherming van de persoonlijke levenssfeer en
dat het een richtsnoer biedt voor de beveiliging van informatie. Het toetsingskader
zal mede van belang zijn voor het formuleren van de eisen waaraan gebruikers
moeten voldoen om van de voorzieningen van het BSN-stelsel gebruik te kunnen
maken (vergelijk artikel 16, dat de grondslag bevat voor de «aansluitvoorwaarden»
waaraan gebruikers moeten voldoen). Aan het opstellen van het toetsingskader
wordt bij de ontwikkeling van het BSN-stelsel in samenwerking met het Cbp
ruim aandacht besteed. Naar de mening van het kabinet is het echter niet nodig
om het toetsingskader als hier bedoeld een wettelijke verankering te geven.
Dezelfde opvatting heeft het kabinet met betrekking tot het verankeren van «beleid
en richtlijnen». Daarvoor geldt overigens dat met name de uitkomsten
van de onderzoeken bedoeld in artikel 21 bepalend zullen zijn voor de mate
waarin dit instrument nodig zal blijken te zijn.Ten slotte merkt het Cbp op dat aandacht wenselijk is voor het creëren
van de equivalenten op sectoraal en lokaal niveau van de zogeheten vier vertrouwensfuncties,
te weten Landkaart, ombudsfunctie, toetsingskader en beleid en richtlijnen.
Voor wat de Landkaart betreft, voorziet het wetsvoorstel in een alles omvattende
Landkaart. Een mogelijke sectorale verdieping van de Landkaart is op basis
van het wetsvoorstel mogelijk. Sectorale ombudsfuncties, bijvoorbeeld in de
vorm van functionarissen gegevensbescherming voor sectorale berichtenvoorzieningen,
kunnen een belangrijke aanvulling betekenen op de functionaris gegevensbescherming
zoals deze in het wetsvoorstel is opgenomen. Ook aanvullende sectorale toetsingskaders
kunnen voor bepaalde sectoren een toegevoegde waarde hebben. Bij het opstellen
van invoeringsplannen per sector onder de verantwoordelijkheid van de betrokken
bewindspersoon, zal hier aandacht aan worden geschonken. Voor wat het instrument «beleid
en richtlijnen» betreft, wordt verwezen naar hetgeen hiervoor over dit
onderwerp werd vermeld.9. Relatie met fraudebestrijdingDe invoering van het burgerservicenummer vergroot de mogelijkheden tot
effectieve fraudebestrijding, doordat (1) gebruikers eenvoudiger persoonsgegevens
kunnen uitwisselen, (2) hulpmiddelen voor controle van identiteitsdocumenten
verder worden ontsloten, (3) gebruikers kunnen nagaan of een bepaald BSN bij
een bepaalde persoon hoort en welk BSN bij een bepaalde persoon hoort en (4)
permanente procedures voor controle en schoning van nummers worden gecreëerd.Ad 1. Doordat persoonsgegevens eenvoudiger uit te wisselen zijn, kan het
misbruik van voorzieningen en het foutief opgeven van informatie sneller en
effectiever worden vastgesteld.Ad 2. Het BSN-stelsel maakt het mogelijk dat de gebruikers individueel
maar vooral ook via een sectorale berichtenvoorziening de mogelijkheid hebben
om de geldigheid van identiteitsdocumenten te verifiëren. Deze mogelijkheid
bestond al eerder, maar de toegang ertoe wordt in het BSN-stelsel aanzienlijk
vereenvoudigd.Ad 3. Het BSN-stelsel maakt het mogelijk dat op basis van enige algemene
persoonsgegevens wordt opgezocht welk BSN aan die persoon is toegekend en
omgekeerd welke algemene persoonsgegevens betrekking hebben op de persoon
waaraan een bepaald BSN is toegekend.Ad 4. De voorzieningen van het BSN-stelsel omvatten de mogelijkheid om
effectief te signaleren of een persoon meermaals in de persoonsregistraties
voorkomt, of een persoon meerdere nummers heeft en of een nummer aan meerdere
personen is toegekend.Fraude bij de toekenning van diensten of uitkeringen kan door introductie
van het burgerservicenummer eenvoudiger worden tegengegaan. In veel gevallen
is het ook op dit moment al mogelijk dat met behulp van het sociaal-fiscaalnummer
en met behulp van de GBA administratieve controles kunnen worden uitgevoerd
op de aanvragen of opgaven die bij toekennende instanties binnenkomen. Lang
niet alle gewenste koppelingen van registraties en controles komen echter
eenvoudig tot stand. Doordat het burgerservicenummer over een breder domein
van instellingen zal worden gebruikt en doordat het nummer als sleutel zal
fungeren om in stappen te komen tot eenmalige gegevensverstrekking, zal dit
eenvoudiger worden.Doordat bij de toekenning van een burgerservicenummer, op het moment van
inschrijving in de GBA, zorgvuldige procedures voor de identificatie worden
gevolgd, sluit de overheid «aan de voorkant» van het stelsel veel
risico's van fraude uit.Op het moment van invoering van het BSN-stelsel zullen de bestaande sociaal-fiscale
nummers in de GBA worden omgezet in burgerservicenummers. Om de kwaliteit
van de burgerservicenummers te waarborgen vanaf het moment van invoering,
wordt reeds in 2005 een schoningsoperatie uitgevoerd. Zie hierover hoofdstuk
11, paragraaf 11.1.Om de kwaliteit van de gegevens in de GBA te bewaken kent de Wet GBA al
verplichte, periodieke onderzoeken. Deze onderzoeken zijn uiteraard ook voor
het BSN-stelsel waardevol. In aanvulling op de periodieke GBA-onderzoeken
zijn in het wetsvoorstel algemene bepalingen BSN eveneens verplichtingen tot
het houden van een periodiek onderzoek opgenomen, en wel met betrekking tot
de beheervoorziening (waarvan o.a. het nummerregister deel uitmaakt)
en de sectorale berichtenvoorzieningen.Aan gebruikers van het burgerservicenummer worden via de beheervoorziening
verificatiemogelijkheden aangeboden. Hierdoor kan bijvoorbeeld automatisch on line worden gecontroleerd of een burgerservicenummer
bij een persoon hoort dan wel of de persoon al een burger-servicenummer heeft.
Ook kan on line een getoond identiteitsdocument
worden geverifieerd.Door de bovengenoemde maatregelen zullen de fraudemogelijkheden met de
introductie van het BSN-stelsel verder afnemen.10. Toezicht en rechtsbeschermingAls alle procedures bij het toekennen en het gebruik van het burgerservicenummer
zijn doorlopen en de burger of een gebruiker constateert dat er toch iets
mis is, dan kan de burger of gebruiker daarvoor bij verscheidene organisaties
terecht. Als de burger of een gebruiker constateert dat meerdere burgerservicenummers
aan één persoon zijn toegekend of dat één burgerservicenummer
is toegekend aan meerdere personen, dan kan hij zich wenden tot de verantwoordelijke
voor de registratie waar de persoon die het betreft is ingeschreven. Wanneer
een probleem betrekking heeft op het nummer zelf en niet op een gegevensverwerking
met het nummer, dan zal de hiervoor bedoelde verantwoordelijke contact opnemen
met de beheervoorziening.Het is mogelijk dat de melding ertoe leidt dat een burgerservicenummer
gemarkeerd wordt. Dit burgerservicenummer wordt dan als het ware buiten werking
gesteld. Aan de betreffende persoon zal mogelijk een nieuw burgerservicenummer
worden toegekend, volgens de bestaande procedures bij het toekennen van een
burgerservicenummer. De beheervoorziening draagt er tevens zorg voor dat wordt
uitgezocht waar de fout bij het meervoudig toekennen van een burgerservicenummer
is ontstaan en meldt dat bij de betrokken organisatie(s). In het geval dat
een overheidsorgaan de fout heeft gemaakt waardoor een persoon een nieuw burgerservicenummer
moet worden toegekend, dan ligt het voor de hand dat wanneer het burgerservicenummer
op een identiteitsdocument wordt vermeld en dit document zou moeten worden
vervangen, het betrokken overheidsorgaan de kosten van een nieuw identiteitsdocument
aan de persoon in kwestie dient te vergoeden.In de situatie dat een persoon van mening is dat hij ten onrechte geen
burgerservicenummer toegekend krijgt, dan gaat het feitelijk om de vraag of
hij al dan niet dient te worden ingeschreven in een gemeentelijke basisadministratie
persoonsgegevens (of in de toekomstige registratie van niet-ingezetenen).
De persoon in kwestie zal dan naar de verantwoordelijke voor de betrokken
registratie worden doorverwezen.Het is mogelijk dat een persoon constateert dat er bij één
of meerdere administraties die gebruik maken van zijn burgerservicenummer,
iets mis is of lijkt te zijn met de wijze waarop hij bij die administratie
staat geregistreerd. De burger zal dan bij deze administraties terecht kunnen.Het toekennen van een burgerservicenummer aan een burger is een feitelijke
handeling. Dit impliceert echter niet dat tegen (de gevolgen van) het al dan
niet correct toekennen van een burgerservicenummer geen rechtsbescherming
bestaat. De toekenning van het burgerservicenummer aan een burger op grond
van het onderhavige wetsvoorstel behoort gepaard te gaan met het opnemen van
dat burgerservicenummer in de gemeentelijke basisadministratie
persoonsgegevens (GBA). Met betrekking tot het niet (of niet correct) opnemen
van gegevens in de GBA geldt dat deze handeling gelijkgesteld is met een besluit
in de zin van de Algemene wet bestuursrecht (artikel 83 Wet gemeentelijke
basisadministratie persoonsgegevens). Het niet (of niet correct) toekennen
van het burgerservicenummer aan een persoon resulteert in het niet (of niet
correct) opnemen van het burgerservicenummer in de GBA. Indien het burgerservicenummer
is opgenomen in een andere registratie dan de GBA, biedt artikel 45 van de
Wet bescherming persoonsgegevens overigens eenzelfde gelijkstelling. Ten slotte
wordt opgemerkt dat ten aanzien van de (toekomstige) toekenning van een burgerservicenummer
aan personen die niet in een GBA zijn ingeschreven, afzonderlijke wetgeving
is voorzien (zie hoofdstuk 13 van de memorie van toelichting, betreffende
de registratie van niet-ingezetenen). Die wetgeving zal een grondslag bevatten
voor de bedoelde gelijkstelling, voor zover het die categorie van personen
betreft.11. ImplementatieDe invoering van het burgerservicenummer houdt in dat, naast het vaststellen
van de wet- en regelgeving, de voorzieningen van het BSN-stelsel in technische
en organisatorische zin gerealiseerd moeten zijn, de controle en omzetting
van de bestaande sociaal-fiscale nummers moeten zijn uitgevoerd en dat het
burgerservicenummer in de verschillende sectoren moet zijn ingevoerd. De realisatie
van de BSN-voorzieningen en de daarmee gepaard gaande wijzigingen in de diverse
betrokken organisaties en informatiesystemen zijn in 2004 gestart en zullen,
inclusief uitgebreide testen en schaduwdraaien, eind 2005 gereed zijn.11.1 Schonen en omzetten van het sociaal-fiscaalnummer
in het burgerservicenummerDe eerste burgerservicenummers worden op het omslagmoment «toegekend»
door een deel van de bestaande sociaal-fiscale nummers om te zetten in burgerservicenummers
(artikel 22). Deze omzetting betreft alle personen die zijn ingeschreven in
de GBA en een sociaal-fiscaalnummer hebben. Bij deze omzetting blijft het
nummer als zodanig intact maar verandert de naam en de juridische status ervan.
Voordat deze actie wordt doorgevoerd dient echter eerst het bestand van sociaal-fiscale
nummers van de ingeschrevenen in de GBA te worden gecontroleerd en geschoond.
Hernieuwde identiteitsvaststelling hoeft niet plaats te vinden, omdat deze
al bij de opname in de GBA is gebeurd. Wel moet zeker zijn dat er geen dubbele
sociaal-fiscale nummers zijn toegekend. De hiertoe strekkende schoningsoperatie
is in het kader van de invoering van de Landelijk Raadpleegbare Deelverzameling
van de GBA in 2004 afgerond. Een tweede schoningsoperatie is nodig om na te
gaan of er personen zijn die meer dan één sociaal-fiscaalnummer
hebben. Deze operatie wordt gestart zodra de voorzieningen van het BSN-stelsel
die het «matchen» van persoonsgegevens mede mogelijk maken, gerealiseerd
zijn.De tweede stap betreft de niet-ingeschrevenen die een burgerservicenummer
gaan krijgen. Deze personen komen terecht in de registratie voor niet-ingezetenen.
Deze registratie moet zijn gevuld, alvorens het BSN-stelsel ook voor personen
die niet in de GBA zijn ingeschreven kan functioneren. Voorzover de niet-ingeschrevenen
die een burgerservicenummer krijgen reeds een sociaal-fiscaalnummer hebben,
zijn dezelfde schoningsoperaties als hiervoor beschreven nodig. Aan de resterende
personen in de doelgroep van het burgerservicenummer zal het burgerservicenummer
worden toegekend op het moment dat deze personen in de registratie voor niet-ingezetenen
worden opgenomen.De derde stap betreft de personen die geen burgerservicenummer krijgen,
maar die nu wel een sociaal-fiscaalnummer hebben. De nummers van deze personen
hebben een relatie met het BSN-stelsel, omdat ze ook uit negen cijfers bestaan
en voldoen aan de zogenaamde elfproef. Door opname van deze nummers in het
nummerregister wordt voorkomen dat deze nummers worden aangezien voor een
burgerservicenummer. Ook worden op deze nummers de schoningsoperaties toegepast
zoals hiervoor beschreven.Voor het schonen en omzetten van het sociaal-fiscaalnummer in het burgerservicenummer
en voor het vullen van het nummerregister wordt gebruik gemaakt van de bestaande
gegevensverzamelingen, te weten de landelijk raadpleegbare deelverzameling
van de GBA en het bestand Beheer van Relaties van de Belastingdienst. Daarmee
wordt vermeden dat alle gemeenten bij de schoningsoperatie worden betrokken.11.2 Invoering in sectorenDe invoering van het burgerservicenummer in de verschillende sectoren
kan op verschillende manieren plaatsvinden, afhankelijk van het gebruik van
persoonsnummers op dit moment. Voor organisaties buiten de overheid, die nu
al het sociaal-fiscaalnummer gebruiken, bestaat de eerste stap eruit dat door
wetgeving het gebruik van het burgerservicenummer mogelijk wordt gemaakt,
met andere woorden dat de organisatie een gebruiker in de zin van het onderhavige
wetsvoorstel wordt. De tweede stap bestaat eruit dat gebruikers zich aanmelden
om van de voorzieningen van het BSN-stelsel gebruik te maken. Het tempo waarin
organisaties dit doen, wordt bepaald door de betrokken organisatie zelf met
het oog op de kosten die organisaties moeten maken voor de technische realisatie
van de aansluiting. Met behulp van het BSN-stelsel kunnen de organisaties
hun bestanden schonen wanneer dat nodig is.Naast individuele aansluiting op het BSN-stelsel, is het mogelijk dat
organisaties in een sector zich (collectief) aansluiten door middel van een
sectorale berichtenvoorziening. Dat is vooral van belang wanneer in die sector
veel organisaties gebruikers van het burgerservicenummer zullen gaan worden.
Voor de zorgsector wordt gewerkt aan het opzetten van zo'n sectorale
berichtenvoorziening.Sectoren die nog geen gebruik maken van het sociaal-fiscaalnummer, zullen
bovendien hun informatiesystemen en de bijbehorende procedures moeten aanpassen
zodat het burgerservicenummer daarin een plaats krijgt. Daarbij zal het nodig
zijn dat de bestaande persoonsgegevens voorzien worden van het burgerservicenummer
van de persoon waarop de gegevens betrekking hebben. Deze operatie wordt onder
meer ondersteund door de voorzieningen van het BSN-stelsel die het mogelijk
maken dat het burgerservicenummer van een persoon wordt opgezocht aan de hand
van een aantal persoonsidentificerende gegevens.12. Financiële aspectenDe eenmalige kosten van invoering van het burgerservicenummer worden voor
het overgrote deel gedragen uit de rijksbegroting. Dit betreft in het bijzonder
het tot stand brengen van de centrale voorzieningen ter ondersteuning van
enerzijds uitgifte, raadpleging en beheer van de nummers en van anderzijds
het vertrouwen in het stelsel. De meest betrokken departementen hebben over
de periode 2004–2006 toezeggingen gedaan tot een maximum van de geraamde
invoeringskosten van 15 miljoen euro. Een aantal van de nieuwe voorzieningen
vervangen reeds bestaande procedures en hulpmiddelen, zoals het berichtenverkeer
dat thans tussen de Belastingdienst en de GBA bestaat om een
sociaal-fiscaalnummer in de persoonslijst van nieuwe ingezetenen op te kunnen
nemen. De kosten die overheidsorganisaties moeten maken voor het tot stand
brengen van de hiervoor genoemde centrale voorzieningen, zullen bekostigd
worden uit de door de departementen toegezegde financiële middelen, uiteraard
voorzover in de bekostiging daarvan niet reeds uit anderen hoofde is voorzien.Omzettingen in administraties van andere organisaties die het burgerservicenummer
moeten gaan gebruiken zijn in bovengenoemd totaalbedrag niet meegenomen. Deze
kosten zijn per organisatie beperkt van omvang en kunnen vrij snel worden
terugverdiend door slimmer gebruik te maken van elders reeds geregistreerde
persoonsgegevens met behulp van het burgerservicenummer (uitzondering hierop
vormen naar verwachting enkele uitvoeringsorganisaties in de sociale zekerheid).
Deze eenmalige kosten komen derhalve ten laste van de uitvoeringsorganisaties
en de gemeenten zelf.De exploitatiekosten voor de beheervoorziening en de andere centrale voorzieningen
vloeien voort uit de beschikbaarstelling en registratie van toekenning van
burgerservicenummers en uit de verificatievragen van de gebruikers en het
daarmee samenhangende berichtenverkeer. Naar schatting zal dit, afhankelijk
van de intensiteit van het gebruik, een bedrag van 1,5 tot 2 miljoen euro
op jaarbasis met zich meebrengen. Een beperkt deel van deze exploitatiekosten
vervangt overigens de kosten van op dit moment al bestaande activiteiten.
Financiering van de exploitatiekosten voor het BSN als basisvoorziening zal
vanaf 2007 gedekt worden door een eenmalig generieke verrekenmethode
voor de kosten van de ELO-basisvoorzieningen over de overheidsorganen. Deze
generieke verrekenmethode ten behoeve van de structurele overheveling zal
nog worden ontwikkeld. In het voorjaar van 2006 zal de definitieve besluitvorming,
inclusief de budgettaire verwerking over de overheidsorganen volgen. Ook zal
daarbij worden bezien op welke wijze mogelijkheden bestaan de financiering
van de GBA en de LRD in deze generieke verrekenmethode in te passen, zodat
exploitatiegevolgen voor het agentschap BPR tot een minimum kunnen worden
beperkt.In het bijzonder voor de gemeenten geldt dat de huidige werkwijze met
betrekking tot het huidige sociaal-fiscaalnummer vervangen zal worden door
een nieuwe werkwijze voor het toekennen en vastleggen van het burgerservicenummer.
Naar verwachting zijn de meerkosten hiervan minimaal.13. Niet-ingezetenenIn de brief van 14 mei 2004 aan de Tweede Kamer1 werd aangekondigd dat er een (authentieke) registratie voor niet-ingezetenen
zou worden gerealiseerd, onder verantwoordelijkheid van de Minister voor Vreemdelingenzaken
en Integratie. De consequentie daarvan voor het onderhavige wetsvoorstel was
dat de toekenning van het burgerservicenummer aan een niet-ingezetene onder
verantwoordelijkheid van de Minister voor Vreemdelingenzaken en Integratie
zou vallen.Om te komen tot de realisatie van de registratie niet-ingezetenen, is
in 2004 een haalbaarheidsonderzoek uitgevoerd door het Ministerie van Justitie.
Onderdeel van het haalbaarheidsonderzoek vormde een analyse van de verschillende
groepen van niet-ingezetenen en van de procedures die momenteel bestaan om
deze groepen te registreren. Op basis van het onderzoek is de oorspronkelijke
vormgeving van de registratie niet-ingezetenen heroverwogen. De conclusies
van het haalbaarheidsonderzoek vormen het startpunt voor de definitieve
bestuurlijk-organisatorische en juridische vormgeving om de relevante groepen
niet-ingezetenen te registreren en om ze een burgerservicenummer toe te kennen.
De benodigde technische en organisatorische voorzieningen zullen begin 2006
gereed komen. Ook zal de benodigde wetgeving worden voorbereid. Daarbij wordt
tevens de opname van de betrokken niet-ingezetenen in het BSN-stelsel geregeld.14. Artikelsgewijze toelichtingArtikel 1In artikel 1 zijn definities opgenomen van een aantal begrippen die in
dit wetsvoorstel en de daarop berustende bepalingen worden gehanteerd. Behalve
dat hiermee het formuleren van wettelijke bepalingen eenvoudiger wordt gemaakt,
vergroot dit tevens de leesbaarheid van het wetsvoorstel. Verreweg het belangrijkste
begrip dat in het onderhavige artikel wordt gedefinieerd, is het begrip «gebruiker».
Aan gebruikers wordt een aantal bevoegdheden toegekend en verplichtingen opgelegd.
Als zodanig vervult dit begrip in het wetsvoorstel dan ook een centrale rol.Onder «gebruiker» worden in de eerste plaats begrepen de organen,
personen en colleges, bedoeld in artikel 1:1, eerste lid, van de Algemene
wet bestuursrecht (Awb). Deze categorie gebruikers wordt in het voorstel van
wet aangeduid als «overheidsorganen». Het begrip «overheidsorgaan»,
in de betekenis van het ruime begrip bestuursorgaan uit artikel 1:1 eerste
lid, van de Awb, wordt gehanteerd om te kunnen aangeven dat het burgerservicenummer
bestemd is voor gebruik door de gehele overheid, met inbegrip van de personen
en instellingen, die op grond van het tweede lid van artikel 1:1 van de Awb
niet als bestuursorganen worden aangemerkt. Het begrip «overheidsorgaan»
wordt in dezelfde betekenis gebruikt in de Archiefwet 1995 (artikel 1, onder
b, van de Archiefwet 1995).Behalve overheidsorganen als hiervoor omschreven, worden onder gebruiker
mede begrepen niet-overheidsorganen (natuurlijke personen en rechtspersonen),
voor zover zij werkzaamheden verrichten waarbij het gebruik van het burgerservicenummer
bij of krachtens de wet is voorgeschreven. Gebruiker in deze zin is uitsluitend
degene op wie de bedoelde wettelijke verplichting rust. Voorts zijn deze niet-overheidsorganen
geen gebruiker in de zin van dit wetsvoorstel, voor zover zij andere werkzaamheden
verrichten dan die, waarop de verplichting tot gebruik van het burgerservicenummer
betrekking heeft. De keuze om de omschrijving van deze categorie gebruikers
te beperken tot degenen, aan wie bij of krachtens de wet een verplichting
is opgelegd tot gebruik van het burgerservicenummer, hangt samen met de context
waarin het begrip gebruiker voorkomt in het wetsvoorstel. Het gaat daarbij
met name om de toegang tot de faciliteiten van het BSN-stelsel, en hetgeen
met die toegang samenhangt. Die toegang is beperkt tot (enerzijds) overheidsorganen
en (anderzijds) anderen dan overheidsorganen, die verplicht zijn het burgerservicenummer
te gebruiken. Hierbij speelt onder meer de beheersbaarheid van het stelsel
een rol. In het onderhavige voorstel van wet wordt het begrip «gebruiker»
derhalve voornamelijk gebruikt in de context van de faciliteiten die aan de
hier bedoelde gebruikers ter beschikking staan ten behoeve van de verificatie
van burgerservicenummers. Voor de toepassing van deze bepalingen kan in het
midden blijven of daarnaast personen of organisaties voorkomen, die niet verplicht
(maar wel bevoegd) zijn een persoonsnummer, zoals het burgerservicenummer,
te gebruiken.Dat op de eerste plaats overheidsorganen als gebruiker worden aangemerkt
vloeit voort uit de achtergrond van het wetsvoorstel: een instrumentarium
ontwikkelen om de informatie-uitwisseling tussen burger en overheid en tussen
overheden onderling efficiënter te laten verlopen. Dit betekent dat overheidsorganen
bij het verwerken van persoonsgegevens in het kader van de uitvoering van
hun publiekrechtelijke taak gebruik mogen maken van het burgerservicenummer
dat is toegekend aan degene op wie de persoonsgegevens betrekking hebben.
Voor niet-overheidsorganen (art. 1, aanhef en onder d, onderdeel 2°) geldt
deze bevoegdheid alleen voor zover dat bij of krachtens (een andere) wet is
geregeld. Door deze formulering wordt mede verzekerd dat het College bescherming
persoonsgegevens in staat wordt gesteld te adviseren omtrent de grondslag
voor een uitbreiding van de kring van gebruikers als bedoeld in onderdeel
2°.«Gebruik» van het burgerservicenummer dient overigens ruim
te worden opgevat. Ook de bestuursorganen die belast zijn met de toekenning
van burgerservicenummers zijn daarom uit dien hoofde gebruikers als bedoeld
in dit wetsvoorstel.Artikel 2In paragraaf 4.2 van het algemeen deel van deze memorie van toelichting
is het belang van het feit dat het burgerservicenummer geen informatie bevat
over de persoon aan wie het is toegekend, belicht.Artikel 3Van de beheervoorziening (zie hoofdstuk 6 van deze memorie van toelichting)
maakt onder meer deel uit een nummergenerator met behulp waarvan nummers worden
aangemaakt en ter beschikking gesteld, die als burgerservicenummer kunnen
worden toegekend. Daarnaast maken van de beheervoorziening deel uit een zogenoemd
nummerregister alsmede een voorziening die de gebruikers in staat stelt dit
nummerregister te raadplegen. Voorts kunnen via de beheervoorziening aan een
aantal (andere) registraties verificatievragen worden gesteld, die verband
houden met het burgerservicenummer. Op deze wijze kan worden nagegaan of aan
een bepaalde persoon reeds een burgerservicenummer is toegekend, dan wel aan
welke persoon een bepaald burgerservicenummer is toegekend, en of het document
waarmee een persoon zich identificeert, kan worden aangemerkt als een identiteitsdocument
als bedoeld in artikel 1, eerste lid, onder 1°, 2° of 4°,
van de Wet op de identificatieplicht. Met de zinsnede «de daartoe bestemde
registraties» wordt derhalve gedoeld op de GBA, de (toekomstige) registratie
van niet-ingezetenen en de verschillende registraties betreffende identiteitsdocumenten,
zoals het basisregister reisdocumenten en het rijbewijzenregister. Over de
inrichting, de instandhouding, de beveiliging en de werking van de beheervoorziening
zullen bij lagere regelgeving nadere regels worden gesteld.Artikel 4Een belangrijke component van het BSN-stelsel is het nummerregister. Naast
het registreren van de door het nummerregister aangemaakte en ter beschikking
gestelde nummers heeft het nummerregister tot doel verificatie van nummers
mogelijk te maken (bestaat het nummer, is het nummer toegekend en zo ja, door
wie?). Daartoe bevat het nummerregister, naast een opsomming van de nummers,
ook enige administratieve gegevens (statusinformatie) betreffende alle aangemaakte
nummers, zoals:a. wanneer het nummer is aangemaakt;b. of, en zo ja aan wie en wanneer, het nummer beschikbaar is gesteld;c. of, en zo ja, door wie en wanneer, het nummer is toegekend;d. of, en zo ja door wie en wanneer, het nummer is gemarkeerd;Het nummerregister bevat geen gegevens over de persoon aan wie het nummer
is toegekend. Welke administratieve gegevens uiteindelijk in het nummerregister
worden opgenomen zal bij algemene maatregel van bestuur worden bepaald. Bij
of krachtens deze maatregel zal tevens het opnemen, wijzigen en verwijderen
van deze administratieve gegevens worden geregeld.Artikel 5Voor de bijhouding van het nummerregister is de Minister voor Bestuurlijke
Vernieuwing en Koninkrijksrelaties in belangrijke mate afhankelijk van anderen.
Zo kan uitsluitend het bestuursorgaan dat belast is met het toekennen van
burgerservicenummers hem voorzien van relevante informatie betreffende de
toekenning, die voor het bijhouden van het nummerregister van belang is. Over
de wijze waarop deze informatie wordt verstrekt, bijvoorbeeld in de vorm van
gestandaardiseerde berichten, kunnen nadere regels worden gesteld.Artikel 6Behalve informatie met betrekking tot het toekennen van burgerservicenummers
kan ook andere informatie van belang zijn voor het bijhouden van het nummerregister.
Hierbij kan bijvoorbeeld worden gedacht aan de constatering door een gebruiker
dat een nummer tweemaal is toegekend. In het nummerregister kunnen nummers
dan worden gemarkeerd. Daarom is in dit artikel de mogelijkheid opgenomen
om bij of krachtens algemene maatregel van bestuur overheidsorganen te verplichten
de Minister voor Bestuurlijke Vernieuwing en Koninkrijksrelaties de inlichtingen
te verschaffen die voor de bijhouding van het nummerregister van belang zijn.Artikel 7De Minister voor Bestuurlijke Vernieuwing en Koninkrijksrelaties is belast
met het aanmaken en beschikbaar stellen van nummers, die als burgerservicenummer
kunnen worden toegekend door de daartoe aangewezen bestuursorganen. In paragraaf 6.3
van deze memorie van toelichting is aangegeven, dat de door de nummergenerator
van de beheervoorziening aangemaakte nummers ook aan de Belastingdienst beschikbaar
kunnen worden gesteld en vervolgens als aanvullend nummer door de Belastingdienst
kunnen worden toegekend aan personen die wel voor een sociaal-fiscaalnummer
maar niet voor een burgerservicenummer in aanmerking komen. Artikel 7 heeft,
teneinde «nummervervuiling» te voorkomen, mede betrekking op deze
nummers.Artikel 8Het burgerservicenummer is bedoeld voor personen
die meer dan eens contact hebben met de Nederlandse overheid en waarvan de
identiteit op deugdelijke wijze kan worden vastgesteld (zie paragraaf 4.3
van deze memorie van toelichting). Zo geschiedt het toekennen van een burgerservicenummer
aan ingezetenen door het college van burgemeester en wethouders van de gemeente
bij hun inschrijving in de GBA (eerste lid). Het behoeft immers geen betoog
dat een ieder die in een Nederlandse gemeente woonachtig is uiteenlopende
contacten met de Nederlandse overheid onderhoudt. Bovendien geldt als voorwaarde
voor inschrijving in de GBA, dat de identiteit van betrokkene aan de hand
van identiteitsdocumenten kan worden vastgesteld. Inschrijving in de GBA vindt
plaats naar aanleiding van het opmaken van een akte van geboorte door de ambtenaar van de burgerlijke stand of naar aanleiding van de vestiging
van een persoon in Nederland. Artikel 19e, zevende en achtste lid, van Boek
1 van het Burgerlijk Wetboek bepaalt dat de ambtenaar van de burgerlijke stand
bij wie de aangifte van geboorte wordt gedaan, de identiteit van de aangever
vaststelt aan de hand van een document als bedoeld in artikel 1 van de Wet
op de identificatieplicht. De ambtenaar van de burgerlijke stand kan daarnaast
een verklaring verlangen van de arts, de verloskundige of de hulpverlener
die bij de geboorte aanwezig was. Ook indien de inschrijving in de GBA geschiedt
naar aanleiding van de vestiging van een persoon in Nederland, vindt deugdelijke
vaststelling van de identiteit van de betrokkene plaats. Zie hieromtrent onder
meer de artikelen 29, derde lid, 65, 70 en 77 van de Wet gemeentelijke basisadministratie
persoonsgegevens.De toekenning van een burgerservicenummer bij inschrijving in de GBA geschiedt
onmiddellijk na de aanleg of actualisering van de persoonslijst van de betrokkene,
dus voordat over die aanleg of actualisering gegevensverstrekking uit de GBA
plaatsvindt.Is aan de betrokkene reeds een burgerservicenummer toegekend, dan wordt
niet opnieuw een burgerservicenummer toegekend. Deze toekenning kan immers
al hebben plaatsgevonden door het college van burgemeester en wethouders van
een vorige gemeente van inschrijving (bijvoorbeeld bij een intergemeentelijke
verhuizing). Als aan de betrokkene geen burgerservicenummer was toegekend,
maar wel een sociaal-fiscaalnummer (door de Belastingdienst), dan behoudt
de ingeschrevene dat nummer (tweede lid). Het nummer krijgt in dit geval alleen
een andere naam (burgerservicenummer); het «getal» blijft hetzelfde.
Dat is zowel voor de ingeschrevene als voor gebruikers van het burgerservicenummer
gemakkelijker dan toekenning van een geheel nieuw nummer.Het toekennen van een burgerservicenummer dient zorgvuldig te geschieden;
fouten kunnen immers grote gevolgen hebben. Daarom bepaalt het derde lid,
naar analogie van artikel 50, derde lid, van de Wet gemeentelijke basisadministratie
persoonsgegevens, dat het college van burgemeester en wethouders er zorg voor
draagt dat een burgerservicenummer foutloos en slechts éénmaal
wordt toegekend. De beheervoorziening biedt diverse faciliteiten ter ondersteuning
van het college van burgemeester en wethouders bij de toekenning. Het vierde
lid bepaalt dat het college van burgemeester en wethouders bij de toekenning
gebruik dient te maken van deze faciliteiten.Artikel 9Toekenning van een burgerservicenummer dient de betrokkene te worden medegedeeld
onder vermelding van het nummer dat hem is toegekend. Het ligt voor de hand
om – als het de toekenning bij inschrijving in de GBA betreft –
de mededeling van toekenning van een burgerservicenummer te combineren met
de toezending van het afschrift van diens persoonslijst aan de ingezetene
(artikel 78, eerste lid, van de Wet gemeentelijke basisadministratie persoonsgegevens).
Om die combinatie mogelijk te maken is de maximumtermijn voor de mededeling
van de toekenning gelijkgesteld aan de maximumtermijn voor toezending van
het afschrift van de persoonslijst. Door middel van het inzagerecht in de
GBA en het recht op afschrift van gegevens uit de GBA, alsmede door de voorzieningen
die het GBA-stelsel en het BSN-stelsel kennen voor de informatievoorziening
aan gebruikers van het BSN, is gewaarborgd dat het BSN zo nodig direct na
toekenning kan worden gebruikt.Artikel 10Teneinde overheidsorganen de mogelijkheid te bieden in het kader van de
uitvoering van hun publiekrechtelijke taken bij het verwerken van persoonsgegevens
waar mogelijk gebruik te maken van het burgerservicenummer, is in het onderhavige
artikel een algemene bevoegdheid daartoe opgenomen. Bij het gebruikmaken van
deze bevoegdheid neemt het overheidsorgaan vanzelfsprekend het bepaalde bij
of krachtens hoofdstuk 4 in acht. Voor wat betreft de overige als «gebruiker»
gekwalificeerde instellingen en personen is de grondslag voor het gebruik
van het burgerservicenummer te herleiden uit de wettelijke bepaling die hen
tot «gebruiker» maakt (zie de begripsomschrijving van «gebruiker»,
artikel 1, onderdeel d, onder 2°).Artikel 11Het onderhavige artikel legt (alle) gebruikers de verplichting op om bij
het onderling uitwisselen van persoonsgegevens geen ander persoonsnummer als
middel om de desbetreffende persoonsgegevens in verband te brengen met een
persoon aan wie een burgerservicenummer is toegekend te gebruiken dan het
burgerservicenummer. Dit betekent dat in het gegevensverkeer tussen gebruikers
onderling in beginsel uitsluitend het burgerservicenummer als persoonsnummer
wordt gebruikt. Deze verplichting geldt uiteraard niet als aan de betrokken
persoon geen BSN is toegekend. Om evenwel de mogelijkheid open te houden in
bijzondere gevallen het gebruik van een ander persoonsnummer voor te schrijven,
is in het tweede lid bepaald dat deze verplichting niet geldt voor zover ten
behoeve van de desbetreffende gegevensverwerking bij of krachtens de wet het
gebruik van een ander persoonsnummer is voorgeschreven. Ook in dit geval geldt
echter dat de burger aan wie een burgerservicenummer is toegekend, niet kan
worden verplicht een ander persoonsnummer te gebruiken in zijn contacten met
een gebruiker als bedoeld in deze wet (artikel 13). Artikel 11 betreft uitsluitend
het uitwisselen van persoonsgegevens tussen gebruikers. Gebruikers die geen
overheidsorganen zijn, kunnen in verschillende hoedanigheden gegevens met
elkaar uitwisselen. Het kan gaan om een gegevensuitwisseling in het kader
van de werkzaamheden waarbij het gebruik van het burgerservicenummer bij of
krachtens de wet is voorgeschreven. Het eerste lid van artikel 11 doelt op
die situatie. Het heeft dus niet betrekking op de situatie waarin gebruikers,
niet zijnde overheidsorganen, gegevens uitwisselen zonder dat er verband bestaat
met de hiervoor bedoelde werkzaamheden.Artikel 12Bij het verwerken van persoonsgegevens mag de gebruiker er niet klakkeloos
van uit gaan dat het burgerservicenummer dat hij daarbij als hulpmiddel gebruikt,
betrekking heeft op de juiste persoon. Daarom is in dit artikel bepaald dat
de gebruiker, bij het verwerken van persoonsgegevens waarbij een burgerservicenummer
wordt gebruikt, zich ervan moet vergewissen dat het desbetreffende burgerservicenummer
betrekking heeft op de persoon wiens persoonsgegevens hij verwerkt. Het is
van groot belang dat van het burgerservicenummer geen misbruik wordt gemaakt.
Een vorm van controle op het bij elkaar horen van burgerservicenummer en persoon
is daartoe dan ook nodig. Deze controle kan op uiteenlopende manieren worden
vormgegeven. Een manier bestaat eruit dat een dienstverlener die een burger
uit voorafgaande contacten kent, bij een nieuw contact de burger herkent.
De term «vergewissen» kan in zo'n situatie worden opgevat
als het eenduidig herkennen van een persoon met inbegrip van het herinneren
van de naam van de persoon en mogelijk andere gegevens zodat de andere gegevens
die op de situatie van de betreffende burger betrekking hebben,
raadpleegbaar zijn. Afhankelijk van de aard van de dienstverlening, kan zo'n
herkenning afdoende zijn (bijvoorbeeld in het onderwijs) of onvoldoende zijn
(bijvoorbeeld bij het toekennen van een uitkering). In een aantal gevallen
zal de vergewisplicht samenvallen met een, elders geregelde, plicht tot identificatie
met een document als bedoeld in artikel 1 van de WID. Niet alle in artikel
12 bedoelde gegevensverwerkingen vinden plaats in situaties waarin rechtstreeks
contact bestaat met de desbetreffende burger. Bij zulke «back office»
gegevensverwerkingen kan het in bepaalde gevallen toereikend zijn om te verifiëren
dat de bron of bronnen van de verwerkte gegevens voldoende betrouwbaar zijn,
bijvoorbeeld omdat aan de bron een grondige verificatie heeft plaatsgevonden.
Met andere woorden, het zullen steeds de omstandigheden van het geval zijn
die bepalen of een meer strikte en formele dan wel een meer informele invulling
van de «vergewisplicht» aan de orde is.De vergewisplicht wordt ondersteund door het burgerservicenummer-stelsel,
doordat aan de beheervoorziening langs elektronische weg de vraag kan worden
gesteld of aan een bepaalde persoon een burgerservicenummer is toegekend en
zo ja welk burgerservicenummer aan die persoon is toegekend. Op deze wijze
kan het burgerservicenummer van een bepaalde persoon worden nagetrokken. Aan
de beheervoorziening kan voorts de vraag worden gesteld op welke persoon een
bepaald burgerservicenummer betrekking heeft. Daarmee kan gecontroleerd worden
of het burgerservicenummer dat een persoon opgeeft, inderdaad betrekking heeft
op de persoon in kwestie, onder meer door vergelijking van de gegevens op
een (Nederlands of buitenlands) identiteitsdocument. De manieren van vergewissen
berusten dus niet op de vermelding van het burgerservicenummer op een identiteitsdocument,
maar zijn toepasbaar op alle personen die een burgerservicenummer krijgen
toegekend. Wel is het voornemen op alle door Nederlandse autoriteiten afgegeven
identiteitsdocumenten het burgerservicenummer van de houder te vermelden (mits
aan hem een burgerservicenummer is toegekend). Ten aanzien van het sociaal-fiscaalnummer
is dit thans reeds het geval bij paspoorten, Nederlandse identiteitskaarten
en rijbewijzen.Artikel 13Een van de uitgangspunten van het BSN-stelsel is, dat de burger zo min
mogelijk geconfronteerd moet worden met verschillende persoonsnummers van
uiteenlopende instanties die een publieke taak uitvoeren. Om die doelstelling
te realiseren is in dit artikel vastgelegd dat een burger aan wie een burgerservicenummer
is toegekend niet kan worden verplicht om bij het verstrekken van persoonsgegevens
aan een gebruiker een ander persoonsnummer te verstrekken dan diens burgerservicenummer.
Dit geldt eveneens voor diens wettelijke vertegenwoordiger, die in dat geval
kan volstaan met het verstrekken van het burgerservicenummer dat is toegekend
aan degene die hij vertegenwoordigt.Artikel 14Overeenkomstig het advies van het Cbp wordt, in de artikelen 14 en 15,
een aantal aspecten van de toegang van gebruikers tot (de voorzieningen van)
het BSN-stelsel gereguleerd. Artikel 14 heeft betrekking op het verstrekken
van gegevens uit het nummerregister. Het nummerregister bevat uitsluitend
(administratieve) gegevens betreffende het nummer zelf (zie de toelichting
bij artikel 4), en bevat derhalve op zichzelf geen gegevens die privacy-gevoelig
zouden kunnen zijn. Daarom kan ten aanzien van de verstrekking van gegevens
uit het nummerregister worden volstaan met de bepaling dat aan (alle) gebruikers
de inlichtingen uit het nummerregister worden verstrekt die zij nodig hebben
in verband met het gebruik van het burgerservicenummer. Opgemerkt
wordt dat een niet-overheidsorgaan slechts gebruiker is, en dus slechts verificatievragen
kan stellen, voor zover hij werkzaamheden verricht waarbij het gebruik van
het burgerservicenummer bij of krachtens de wet aan hem is voorgeschreven
(artikel 1, onderdeel c, onder 2°). Zie voorts de toelichting bij de artikelen
3, 4 en 17.Artikel 15De beheervoorziening ondersteunt gebruikers voorts bij het verifiëren
van gegevens die betrekking hebben op het burgerservicenummer, de persoon
aan wie het nummer is toegekend en de vraag of het document, met behulp waarvan
een persoon zich identificeert, een document is als bedoeld in artikel 1,
eerste lid, onder 1°, 2° of 4°, van de Wet op de identificatieplicht
(zie ook artikel 3 en de toelichting op dat artikel). Artikel 15 bevat de
grondslag voor het verstrekken van gegevens aan gebruikers in verband met
de beantwoording van de bedoelde verificatievragen. Aan iedere gebruiker staat
de verificatievraag open die gericht is op de verificatie van de geldigheid
van een in verband met artikel 12 overgelegd identiteitsdocument. Opgemerkt
wordt dat een niet-overheidsorgaan slechts gebruiker is, en dus slechts verificatievragen
kan stellen, voor zover hij werkzaamheden verricht waarbij het gebruik van
het burgerservicenummer bij of krachtens de wet aan hem is voorgeschreven
(artikel 1, onderdeel c, onder 2°).Voor wat betreft de overige verificatievragen staat de toegang uit privacy-overwegingen
voor niet-overheidsorganen slechts open voor zover aan hen bij of krachtens
(sectorale) wet een verplichting is opgelegd of een bevoegdheid is verleend
zulke verificatievragen te stellen.Het vierde lid bevat het complement van de verplichting tot het stellen
van verificatievragen, zijnde de verplichting tot het verstrekken van de inlichtingen
die nodig zijn ter beantwoording van die verificatievragen. Zie voorts de
toelichting bij de artikelen 3, 14 en 17.Artikel 16Het eerste lid bevat de grondslag om nadere regels te stellen met betrekking
tot de voorwaarden waaronder en de wijze waarop de gebruikers, bedoeld in
de artikelen 14 en 15, door de beheervoorziening worden gefaciliteerd bij
het stellen van verificatievragen aan het nummerregister en de in artikel
3, eerste lid, onder d, bedoelde registraties (GBA, toekomstig register van
niet-ingezetenen en registraties betreffende identiteitsdocumenten). Op grond
van het eerste lid kunnen onder meer eisen worden gesteld aan de technische
voorzieningen waarmee de bedoelde gebruikers kunnen aansluiten op de beheervoorziening.
In de algemene maatregel van bestuur wordt ook vastgelegd welke persoonsgegevens
in verband met deze verificatie aan gebruikers worden verstrekt (tweede lid).Artikel 17Dit artikel biedt de grondslag om sectorale berichtenvoorzieningen in
te stellen, die als intermediair fungeren voor een bepaalde categorie (of
bepaalde categorieën) van gebruikers bij het verifiëren van gegevens
betreffende burgerservicenummers. Door de toegang tot de faciliteiten die
de beheervoorziening biedt sectoraal te reguleren (zoals bijvoorbeeld het
voornemen is met betrekking tot de zorgsector), wordt voorkomen dat vele duizenden
gebruikers rechtstreeks verbonden moeten worden met de beheervoorziening en
dat de Minister voor Bestuurlijke Vernieuwing en Koninkrijksrelaties (casu
quo de verantwoordelijke voor de registratie waarin het antwoord op de verificatievraag
is te vinden) in staat moet zijn om de bevoegdheid van al die gebruikers te
controleren. Een sectorale berichtenvoorziening kan die controle
overnemen en de gegevensuitwisseling bundelen. Instelling van een sectorale
berichtenvoorziening geschiedt bij algemene maatregel van bestuur, op voordracht
van de minister die voor de desbetreffende sector verantwoordelijk is. Degene
die bij de algemene maatregel van bestuur is aangewezen als de verantwoordelijke
voor de sectorale berichtenvoorziening is gebruiker in de zin van dit wetsvoorstel
en heeft in verband met zijn taak recht op gegevensverstrekking uit het nummerregister
en de registraties, bedoeld in artikel 3, eerste lid, onder d (vierde lid).
De krachtens artikel 16 gestelde regels gelden derhalve mede voor sectorale
berichtenvoorzieningen.Artikel 18Een van de uitgangspunten bij de invoering van het BSN-stelsel is transparantie.
Teneinde de transparantie voor de burger te bevorderen, zal door middel van
internet een algemeen overzicht beschikbaar worden gesteld van de werking
van het BSN-stelsel en van de gegevensuitwisselingen, waarbij het burgerservicenummer
wordt gebruikt (de zogenoemde «landkaart»). Desgevraagd wordt
deze landkaart, of een samenvatting daarvan, ook aan de burger toegezonden.
Om de samenstelling van de landkaart mogelijk te maken, is de medewerking
van gebruikers noodzakelijk. Het is in dit verband echter niet noodzakelijk
of doelmatig om aan alle individuele gebruikers een informatieverplichting
op te leggen. Voor gebruik van het burgerservicenummer buiten de kring van
de overheid is steeds een wettelijke grondslag vereist en zulk gebruik zal
doorgaans ten dienste staan van gegevensuitwisseling met de overheid. Daarom
kan worden volstaan met het opleggen van een verplichting tot het verstrekken
van informatie die van belang is voor de landkaart aan overheidsorganen. Het
derde lid biedt de mogelijkheid om voor te schrijven dat de benodigde informatie
op een bepaalde (elektronische) wijze wordt aangeleverd.Artikel 19Artikel 62 van de Wet bescherming persoonsgegevens geeft de (facultatieve)
grondslag voor het benoemen van een functionaris voor de gegevensbescherming
(FG). Omdat een FG die toeziet op de verwerking van persoonsgegevens in het
kader van de beheervoorziening een belangrijke rol kan spelen bij de bewaking
van de kwaliteit en de transparantie van het BSN-stelsel, legt artikel 19
de Minister voor Bestuurlijke Vernieuwing en Koninkrijksrelaties de verplichting
op om een FG te benoemen. Deze FG kan uiteraard slechts toezien op de gegevensverwerkingen,
voor zover deze onder de verantwoordelijkheid van de Minister voor Bestuurlijke
Vernieuwing en Koninkrijksrelaties vallen. Omdat de Minister voor Bestuurlijke
Vernieuwing en Koninkrijksrelaties verantwoordelijk is voor de centrale componenten
van het BSN-stelsel (ondergebracht in de beheervoorziening), zal het toezicht
dat de FG uitoefent in de praktijk de goede werking van het BSN-stelsel als
geheel bevorderen. In verband met die centrale positie van de FG ligt het
voor de hand dat deze daarnaast als centraal aanspreekpunt kan fungeren met
betrekking tot vragen en klachten die de werking van het BSN-stelsel raken.
De nadere regeling van taken en bevoegdheden van de FG vindt plaats op grond
van de artikelen 62 tot en met 64 van de Wet bescherming persoonsgegevens.Artikel 20Vanuit zijn verantwoordelijkheid voor het BSN-stelsel ziet de Minister
voor Bestuurlijke Vernieuwing en Koninkrijksrelaties er op toe dat burgerservicenummers
niet tweemaal worden uitgegeven en dat uitsluitend burgerservicenummers worden
toegekend, die door hem aan de toekennende bestuursorganen ter
beschikking zijn gesteld. Het nummerregister, met inbegrip van de terugmeldingen
die door de toekennende organen en (andere) gebruikers in verband met de bijhouding
van het nummerregister aan de minister worden gedaan, verschaffen hem daartoe
de nodige informatie. Aanvullend hierop is de minister bevoegd inlichtingen
te verlangen van de organen die burgerservicenummers toekennen. Indien bij
de toekenning van een burgerservicenummer een fout is gemaakt, is het van
belang dat er één orgaan is dat bepaalt op welke wijze de ontstane
situatie wordt rechtgezet. Aan de Minister voor Bestuurlijke Vernieuwing en
Koninkrijksrelaties is daarom de bevoegdheid toegekend om in verband hiermee
aanwijzingen gegeven. Indien bijvoorbeeld aan twee personen in verschillende
gemeenten hetzelfde burgerservicenummer blijkt te zijn toegekend, kan de minister,
gebruik makend van deze bevoegdheid, burgemeester en wethouders van beide
gemeenten opdragen aan beide personen een nieuw burgerservicenummer toe te
kennen. De aanwijzing kan overigens gericht zijn tot het college van een andere
gemeente dan die, welke het burgerservicenummer heeft toegekend. Dit is bijvoorbeeld
het geval, indien de burger sinds de toekenning naar een andere gemeente is
verhuisd.Artikel 21In artikel 21, eerste lid, is de verplichting opgenomen om periodiek (eens
per drie jaar) een onderzoek te laten uitvoeren naar de inrichting, de werking
en de beveiliging van de beheervoorziening. Het derde lid bevat een vergelijkbare
verplichting ten aanzien van de sectorale berichtenvoorzieningen. Vanuit de
verantwoordelijkheid van de Minister voor Bestuurlijke Vernieuwing en Koninkrijksrelaties
voor het BSN-stelsel als geheel en de werking van de centrale componenten
van het BSN-stelsel in het bijzonder is een dergelijk periodiek onderzoek
een onmisbaar instrument.Artikel 22Het sociaal-fiscaalnummer, dat is vermeld op de in de GBA opgenomen persoonslijst,
wordt vanaf het overgangsmoment beschouwd als burgerservicenummer. Aangezien
dit nummer reeds bij de burger bekend is, behoeft het niet (nogmaals) aan
hem te worden medegedeeld. Artikel 9 is daarom niet van toepassing. Wel zal
de invoering van het burgerservicenummer gepaard gaan met een voorlichtingscampagne,
zodat iedereen op de hoogte wordt gesteld van de overgang van sociaal-fiscaalnummer
naar burgerservicenummer.Het tweede lid van artikel 22 voorziet in het opnemen van gegevens over
sociaal-fiscale nummers in het nummerregister. In paragraaf 11.1 van
deze memorie van toelichting is de reden van deze opneming toegelicht.Artikel 23Het is niet uitgesloten dat op het moment van invoering van het burgerservicenummer
een of meer onderdelen van het BSN-stelsel, die op zichzelf niet noodzakelijk
zijn voor de invoering van het burgerservicenummer, nog niet functioneren.
Met name is het mogelijk dat nog niet alle gebruikers in staat zijn om hun
gegevensuitwisselingen uitsluitend met behulp van het burgerservicenummer
te laten plaatsvinden (artikel 11, eerste lid). Sommige (overheids)organisaties
zullen meer tijd nodig hebben voor het overschakelen op het burgerservicenummer
dan andere. Gewaarborgd moet zijn, dat verplichtingen tot gebruik van het
burgerservicenummer slechts worden opgelegd, indien deze voor de betrokken
gebruikers uitvoerbaar zijn. In verband hiermee is in artikel 23 van het wetsvoorstel
vastgelegd dat de artikelen of onderdelen daarvan op verschillende
tijdstippen in werking kunnen treden, waarbij onderscheid gemaakt kan worden
tussen categorieën van gebruikers. Dit impliceert dat ten aanzien van
de aanvang van de bedoelde verplichtingen zonodig onderscheid gemaakt kan
worden naar sector.De Minister voor Bestuurlijke Vernieuwing en Koninkrijksrelaties,A. PechtoldXNoot1Nota Persoonsinformatiebeleid in de openbare sector, Kamerstukken II 1988/1989,
21 182, nr. 1.XNoot2Invoering van de wet GBA.XNoot3Met «overheidsorgaan» wordt het (ruime) begrip «bestuursorgaan»
van artikel 1:1, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht aangeduid.
Zie ook de toelichting bij artikel 1.XNoot4Het sociaal-fiscaalnummer is gegroeid vanuit zijn oorspronkelijke functie
als fiscaal nummer naar een nummer dat ook in de sociale sector wordt gebruikt
en bij tal van andere overheidstaken in uiteenlopende sectoren. Zie onder
meer het Besluit gebruik sofi-nummer Wbp en de regelgeving in verband met
de invoering van een persoonsgebonden nummer in het onderwijs. Het wordt gebruikt
door de grote meerderheid van bestuursorganen, door onder meer alle werkgevers,
het bankwezen en alle scholen voor de verplichtingen die deze organisaties
hebben voor het leveren van informatie aan bestuursorganen.XNoot1Ter inzage gelegd bij het Centraal Informatiepunt Tweede Kamer.XNoot1Kamerstukken II 2003/04, 29 362, nr. 15.XNoot1Het definitieve getal is 1 135 000 uur.XNoot2Met de GBA-LRD wordt gedoeld op de in het Besluit GBA geregelde landelijk
raadpleegbare deelverzameling. Deze LRD is een technisch hulpmiddel om de
verstrekkingen uit de GBA doelmatig te laten verlopen. Op dit moment bevat
de LRD niet alle gegevens over een persoon die in de GBA zijn vastgelegd.
Het is de bedoeling om de LRD te vervangen door een verstrekkingsvoorziening
die wel alle GBA-gegevens bevat.XNoot1Kamerstukken II 2002/03, 28 600 VII, nr. 21.XNoot2Onder ontkoppeld koppelen wordt verstaan het raadplegen van gegevens,
zoals het geboortejaar, en daaruit alleen dat gegevenselement vast te leggen
dat echt noodzakelijk is, bijvoorbeeld of iemand ouder dan 65 jaar is, in
plaats van het «volledige» gegeven, in het voorbeeld de leeftijd,
vast te leggen.XNoot1Kamerstukken II 2003/2004, 29 362, nr. 15.XNoot2Kamerstukken II 2003/2004, 34 765, nr. 1.XNoot3Kamerstukken II 2003/2004, 26 387, nr. 23.XNoot1Elfproef:* BSN bestaat uit 8 of 9 cijfers (bij 8 cijfers voorloopnul toevoegen).
Het meest rechtse cijfer is het controlegetal; vermenigvuldig het meest linkse
cijfer van het nummer met 9;* vermenigvuldig het cijfer daarnaast met 8, het cijfer daarnaast met
7, enzovoorts, tot het achtste cijfer met 2 is vermenigvuldigd;* tel de uitkomsten van de vermenigvuldigingen bij elkaar op;* deel deze som door 11;* het restgetal, indien niet 10, is gelijk aan het controlecijfer.XNoot1Voorbeelden van de status zijn: «aangemaakt», «beschikbaar
gesteld», «toegekend» e.d.XNoot1Voorbeelden zijn kinderen jonger dan 14 jaar en grensarbeiders.XNoot1Zie hoofdstuk 3.XNoot2Cijfers ontleend aan het CBS.XNoot1Zie voetnoot 1, blz. 7.XNoot1Kamerstukken II 2003/04, 29 362, nr. 15. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-30312-3.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl