Wet markttoezicht registerloodsen; Advies en nader rapport
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-06 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 30913, nr. 4

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

21-12-2006

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2006-2007

30913 nr. 4

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamOndertekeningBijlage bij het advies van de Raad van State betreffende no. W09.06.0387/V
met redactionele kanttekeningen die de Raad in overweging geeft.
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 30913Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 45 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
30 913Wijziging van de Loodsenwet en enige andere wetten in verband met de
invoering van markttoezicht op het aanbod van dienstverlening door registerloodsen
en een herziening van de loodsgeldtariefstructuur (Wet markttoezicht registerloodsen)nr. 4ADVIES RAAD VAN STATE EN NADER RAPPORT1Hieronder zijn opgenomen het advies van de Raad van State d.d. 3 november
2006 en het nader rapport d.d. 11 december 2006, aangeboden aan de Koningin
door de minister van Verkeer en Waterstaat. Het advies van de Raad van State
is cursief afgedrukt.Bij Kabinetsmissive van 20 september 2006, no. 06.003382, heeft
Uwe Majesteit, op voordracht van de Minister van Verkeer en Waterstaat, bij
de Raad van State ter overweging aanhangig gemaakt het voorstel van wet tot
wijziging van de Loodsenwet en enige andere wetten in verband met de invoering
van markttoezicht op het aanbod van dienstverlening door registerloodsen en
een herziening van de loodsgeldtariefstructuur (Wet markttoezicht registerloodsen),
met memorie van toelichting.Het wetsvoorstel strekt tot invoering van sectorspecifiek markttoezicht
op het Loodswezen door de Vervoerkamer van de Nederlandse Mededingingsautoriteit
(hierna: NMa). Het doel van het voorstel is om te komen tot kostengeoriënteerde
tarieven en afbouw van de kruissubsidiëring tussen verschillende regio’s
en scheepsklassen. De Raad van State onderschrijft de strekking van het wetsvoorstel,
maar maakt opmerkingen over de verhouding tussen markttoezicht en marktwerking,
over de relatie tussen de Minister van Verkeer en Waterstaat en de NMa, over
de bundeling van taken binnen de NMa, over de afbouw van de kruisfinanciering
in het loodswezen, over de in het wetsvoorstel opgenomen verwijzingen naar
de Mededingingswet en over het verbeuren van boetes en dwangsommen bij de
corporaties. Hij is van oordeel dat in verband daarmee aanpassing van het
voorstel wenselijk is.Blijkens de mededeling van de Directeur van Uw kabinet van 20 september
2006, nr. 06.003382, machtigde Uwe Majesteit de Raad van State zijn advies
inzake het bovenvermelde voorstel van wet rechtstreeks aan mij te doen toekomen.
Dit advies, gedateerd 3 november 2006, nr. W09.06.0387/V, bied ik
U hierbij aan.De Raad van State onderschrijft de strekking van het wetsvoorstel, maar
maakt daarbij wel opmerkingen over verschillende onderdelen daarvan.1. Markttoezicht en marktwerkingHet wetsvoorstel bevat een regeling voor markttoezicht op het loodswezen
door (de Vervoerkamer van) de NMa. De bedoeling van deze regeling is tweeledig.
De regeling moet het loodswezen voorbereiden op marktwerking per 2019 en het
loodswezen ertoe bewegen het prijsniveau van de aangeboden diensten
zodanig aan te passen dat sprake is van een voor de markt aanvaardbare verhouding
tussen prijs en prestatie.Al sinds de verzelfstandiging van het Loodswezen in 1988 wijzen havenbeheerders,
reders en andere bedrijven uit de maritieme sector erop dat naar hun oordeel
de loodsgeldtarieven te hoog zijn en dat een behoorlijke verhouding tussen
prijs en prestatie ontbreekt. De regering meent dat het marktmechanisme benut
moet worden om een optimale verhouding tussen prijs en prestatie te bewerkstelligen.
De geldende wetgeving, de daarop toegesneden juridische structuur van het
loodswezen en de prepensioenproblematiek maken het echter niet goed mogelijk
dat registerloodsen zonder meer in concurrentie met elkaar treden.1 Vandaar de keuze van de regering om gedurende een overgangsperiode
een regeling voor markttoezicht via tariefregulering in te lassen alvorens
in 2019 over te gaan tot introductie van marktwerking.2De Raad onderschrijft de noodzaak van een regeling voor markttoezicht
in de vorm van tariefregulering om tot een betere verhouding tussen prijs
en prestatie te komen. Voorkomen moet worden dat het loodswezen als wettelijk
gereguleerd collectief monopolie misbruik maakt van dit monopolie door onredelijke
tarieven te hanteren. Het infrastructuurgebonden karakter van de markt voor
loodsdiensten, de aan een haven gekoppelde specifieke deskundigheid van loodsen,
het ontbreken van alternatieven voor loodsdiensten en de structuur van het
Loodswezen staan in de weg aan concurrentie tussen registerloodsen.3Vanuit dit perspectief bekeken is het de Raad op voorhand
niet duidelijk hoe de regering zich de marktwerking in 2019 voorstelt en hoe
deze regeling ertoe kan leiden dat het loodswezen adequaat wordt voorbereid
op de introductie daarvan. De Raad adviseert in de toelichting aandacht te
besteden aan deze vraag.1. Het wetsvoorstel is in belangrijke mate een uitwerking van het
bij brief van de Minister van Verkeer en Waterstaat aan de voorzitter van
de Tweede Kamer der Staten-Generaal van 21 juni 2004 bekend gemaakte
kabinetsbesluit (Kamerstukken II 2003/04, 24 036, nr. 302).In dat kabinetsbesluit is niet verwoord dat er in 2019 marktwerking wordt
geïntroduceerd bij het loodsen van zeeschepen, maar dat de beslissing
om daartoe over te gaan tot dat jaar wordt opgeschort. In het kabinetsbesluit
wordt niet voor niets het woord «eventueel» gebruikt: thans valt
nog onvoldoende te voorzien hoe de markt van de loodsdienstverlening er uit
zal komen te zien en hoe deze dan zou moeten worden georganiseerd. Exogene
ontwikkelingen kunnen bepalend zijn voor (verdere) groei of krimp van het
wereldwijde scheepvaartaanbod. Endogene – vooral technologische –
ontwikkelingen aan boord van schepen en aan de wal kunnen aanleiding zijn
het loodsen aan boord niet langer als regel voor te schrijven, maar loodsdienstverlening
vanaf de wal op vergelijkbare voet mogelijk te maken. Bij die laatste vorm
van loodsdienstverlening is het in beginsel mogelijk meer dan één
schip tegelijk te loodsen, zodat in ieder geval in theorie met een geringer
aantal loodsen kan worden volstaan.Het wetsvoorstel is er niet op gericht om marktwerking te introduceren.
Wel wordt getracht om een aantal belemmeringen weg te nemen die een goed functioneren
van de markt thans in de weg staan, zoals de prepensioenregeling. Langs die
weg kunnen wel de omstandigheden worden gewijzigd, zodanig dat het kabinet
in de toekomst in staat is een verantwoord besluit te nemen over de invoering
van marktwerking.In de periode tot 2019 wordt het beleid voortgezet dat in paragraaf III
van evenbedoeld kabinetsbesluit is uiteengezet: een verdere beheerste flexibilisering
van de loodsplicht, die er op is gericht om waar dit mogelijk is loodsplicht
op maat te kunnen bieden voor de scheepvaart die dat nodig heeft, en een verdere
regionalisering van de loodsplicht, waarbij de nodige bevoegdheden voor het
opleggen of ontheffen van loodsplicht op het regionaal verantwoordelijke,
en deskundige niveau wordt gelegd. Ook dit beleid zal van invloed zijn op
de omvang van de loodsdienstverlening. Ook langs die weg wordt de beslissing
om over te gaan op marktwerking dus beïnvloed.In dit stadium beoogt ondergetekende niet meer dan enkele jaren voorafgaand
aan 2019 overleg te starten met alle betrokken partijen over de invulling
van de dan nog resterende periode. Mogelijk kan dit samenvallen met een periodieke
evaluatie.De Raad van State adviseert in de memorie van toelichting in te gaan op
de periode na 2019. Aan dit advies is gevolg gegeven. Bovenstaande beschouwing
is in paragraaf 2.12 van de memorie van toelichting verwerkt.2. De relatie tussen de minister van Verkeer en Waterstaat en de
NMaVolgens de huidige Scheepvaartverkeerswet vindt de tariefstelling voor
het loodsen van schepen plaats door de minister van Verkeer en Waterstaat
op basis van een voorstel van het Loodswezen. Het wetsvoorstel verandert dit
door de bevoegdheid tot het vaststellen van de tarieven over te hevelen naar
de raad van bestuur van de NMa (de Vervoerkamer; zie artikel 27f). Het doel
van deze regeling is primair het bereiken van een betere verhouding tussen
prijs en prestatie bij de loodsdienstverlening. Het toezicht op en de handhaving
van de naleving van de vastgestelde tarieven is in dat kader eveneens aan
de raad van bestuur van de NMa opgedragen (zie de artikelen 45b en 45f van
de Loodsenwet). Artikel 45e van het wetsvoorstel verleent de minister van
Verkeer en Waterstaat de bevoegdheid om beleidsregels vast te stellen met
betrekking tot de uitoefening van de bevoegdheden door de raad van bestuur
van de NMa. Op die manier behoudt de minister van Verkeer en Waterstaat de
mogelijkheid om aan zijn eindverantwoordelijkheid voor het loodswezen als
geheel vorm te geven.De Raad is van oordeel dat de bevoegdheid van de minister van Verkeer
en Waterstaat tot het vaststellen van beleidsregels met betrekking tot de
uitoefening van de bevoegdheden door de raad van bestuur van de NMa niet volledig
waarborgt, dat de minister de eindverantwoordelijkheid heeft voor het loodswezen
als geheel. De minister kan immers geen invloed uitoefenen op de tariefstelling
van de loodsdiensten in een concrete periode. Gezien het feit dat de verantwoordelijkheid
voor deze tariefstelling niet los gezien kan worden van de eindverantwoordelijkheid
voor het loodswezen als geheel en het feit dat in deze sector, anders dan
in andere sectoren (bijvoorbeeld energie), nog geen marktwerking aanwezig
is, adviseert de Raad in de toelichting nader in te gaan op de verantwoordelijkheid
van de minister van Verkeer en Waterstaat voor het handelen van de NMa. Tevens
adviseert hij in het wetsvoorstel een bevoegdheid op te nemen voor de minister
van Verkeer en Waterstaat om de door de NMa vastgestelde tarieven goed te
keuren.2. De Raad van State is van oordeel dat de in het wetsvoorstel opgenomen
bevoegdheid van de Minister van Verkeer en Waterstaat tot het vaststellen
van beleidsregels met betrekking tot de uitoefening van bevoegdheden door
de raad van bestuur van de NMa niet volledig waarborgt dat de Minister een
eindverantwoordelijkheid heeft voor het Loodswezen als geheel. De Raad mist
in het wetsvoorstel met name een meer rechtstreekse invloed van de Minister
op de tariefsvorming in een concrete periode en beveelt dan ook aan nader
in te gaan op de verhouding tussen de Minister en de raad van bestuur. Meer
concreet adviseert het college te voorzien in een goedkeuringsbevoegdheid
van de Minister op tariefbesluiten van de raad van bestuur.Ondergetekende acht het gezien strekking van ’s Raads advies op
dit punt zinvol nader in gaan op de onderlinge verhouding tussen de Minister
van Verkeer en Waterstaat, het Loodswezen en de raad van bestuur van de Nederlandse
Mededingingsautoriteit (NMa) en de daarbij in te zetten beïnvloedingsmogelijkheden.De Minister van Verkeer en Waterstaat is primair eindverantwoordelijk
voor de veiligheid en het vlotte verloop van het scheepvaartverkeer op de
scheepvaartwegen die in beheer zijn bij het Rijk. Die eindverantwoordelijkheid
behoeft niet noodzakelijkerwijs steeds tot uitdrukking te komen in bevoegdheden
die de Minister van Verkeer en Waterstaat zelf, dan wel onder onverminderde
verantwoordelijkheid, in mandaat uitoefent of in feitelijke handelingen die
telkens onder ministeriële verantwoordelijkheid worden uitgeoefend.Wat betreft het loodsen van zeeschepen is reeds in 1988 door de wetgever
besloten dat die taak niet langer onder rechtstreekse verantwoordelijkheid
van de Minister van Verkeer en Waterstaat wordt uitgeoefend, maar dat deze
wordt opgedragen aan zelfstandige ondernemers, onder de benaming registerloodsen.
De taken die sinds 1988 bij de Minister van Verkeer en Waterstaat zijn gebleven,
beperken zich tot een geclausuleerd preventief toezicht en een repressief
toezicht op de door de Nederlandse loodsencorporatie vastgestelde verordeningen
en besluiten en het vaststellen van de loodsgeldtarieven. Uiteraard behoudt
de Minister van Verkeer en Waterstaat daarnaast wel de eindverantwoordelijkheid
voor de wetgeving die betrekking heeft op het Loodswezen.De verhouding tussen de Minister van Verkeer en Waterstaat en het Loodswezen
is zowel thans, als na inwerkingtreding van het wetsvoorstel als volgt. In
de eerste plaats moet de wetgeving enerzijds garanderen dat het Loodswezen
voor de zeescheepvaart een zodanige toegevoegde waarde heeft dat de veiligheid
optimaal gewaarborgd is, maar moet diezelfde wetgeving anderzijds voorkomen
dat door een onvoldoende benutting van moderne communicatieen navigatietechnieken
en een al te centralistische benadering van de verantwoordelijkheid voor de
veiligheid van ieder afzonderlijk zeeschip een onevenwichtige opstapeling
van veiligheidsinstrumenten plaatsvindt.In de tweede plaats moet de wetgeving een behoorlijke regeling treffen
van de voorwaarden waaronder de uitoefening van de wettelijke taken door registerloodsen
plaatsvindt: een minimumniveau van opleiding en examinering van registerloodsen,
een behoorlijk systeem van besluitvorming binnen de loodsencorporaties, een
regeling van inschrijving van de leden van de corporaties, van de bevoegdheidsopbouw
en van het loodsentuchtrecht.In de derde plaats moet de wetgeving zorg dragen voor een zodanige financiering
van de wettelijke taken van registerloodsen dat enerzijds gewaarborgd blijft
dat er sprake is van continuïteit van die taakuitoefening, maar dat anderzijds
degenen die hiervoor uiteindelijk de rekening betalen niet méér
betalen dan nodig is voor die continuïteit, en waarbij tevens rekening
wordt gehouden met het vrije ondernemerschap van de registerloods.In de afgelopen decennia is voldoende gebleken dat dit stelsel bevredigend
functioneert. De Minister van Verkeer en Waterstaat kan met zijn eindverantwoordelijkheid
voor de wetgeving en met de in de Loodsenwet opgenomen toezichtsinstrumenten
in voldoende mate verantwoordelijkheid nemen voor het Loodswezen. Dat is iets
anders dan de verantwoordelijkheid voor het Loodswezen als geheel, zoals de
Raad van State die blijkens zijn advies ziet.Op één punt functioneert het stelsel minder bevredigend,
en dat is bij de vaststelling van de loodsgeldtarieven. Aanvankelijk was de
overheid rechthebbende op de totale loodsgeldopbrengst. Het tarief werd bij
algemene maatregel van bestuur vastgesteld. Van de totale opbrengst werd een
deel ingehouden dat was bestemd voor de financiering van de door de overheid
in stand gehouden verkeersbegeleidingssystemen. Het resterende bedrag werd
overgemaakt aan het Loodswezen. Met de wijziging van de Scheepvaartverkeerswet
en de Loodsenwet die op 1 oktober 1995 in werking is getreden, is een
bewuste keuze gemaakt de invloed van de Minister van Verkeer en Waterstaat
op de loodsgeldtarieven te beperken tot een toetsing aan het recht en het
algemeen belang van de tariefvoorstellen van het Loodswezen. Het blijkt dat
het streven van de registerloodsen naar een winstgevend tarief en het streven
van de scheepvaart- en havensector naar een zo laag mogelijk tarief in de
regel niet leidt tot overeenstemming. Die overeenstemming zal naar de mening
van ondergetekende niet tot stand komen wanneer – zoals in het bestaande
stelsel – géén duidelijkheid door het Loodswezen wordt
verschaft over de kostenstructuur, en zolang een kostbare prepensioenregeling
niet gecontroleerd wordt afgebouwd.Die overeenstemming kan beter worden bereikt indien een onafhankelijk
toezichthouder de tarieven kan bepalen op grond van een goed inzicht in de
kosten en een duidelijk plan voor de afbouw van het prepensioen. Wanneer de
Minister van Verkeer en Waterstaat vervolgens een goedkeuringsrecht verkrijgt,
zoals de Raad van State bepleit, ontstaat wederom een situatie waarin een
politiek verantwoordelijk bewindspersoon bloot kan worden gesteld aan druk
om de tarieven ook om andere redenen dan kostenoriëntatie te beïnvloeden.
Voor zover het gaat om havenpolitieke belangen is dat nu transparant geregeld
in het voorgestelde artikel 27d, derde lid, van de Loodsenwet. Een verdergaand
systeem van beïnvloeding door de Minister doet afbreuk aan de onafhankelijkheid
van de NMa.Wat de rol van de raad van bestuur van de NMa voor het overige betreft:
de raad van bestuur heeft uitsluitend op grond van dit wetsvoorstel taken
en bevoegdheden. De raad oefent die in onafhankelijkheid uit. Dat neemt niet
weg dat met dit wetsvoorstel beoogd wordt een bepaald beleid te verwezenlijken.
De doelstellingen van het beleid zijn geformuleerd in paragraaf 3.5 van
de memorie van toelichting. De verwezenlijking van dit beleid strekt zich
over een lange periode uit. Het toezicht door de raad van bestuur van de NMa
is een instrument van dit beleid. Het kan om beleidsmatige redenen
gewenst zijn dit beleidsinstrument in te zetten op een wijze die nu nog niet
precies kan worden voorzien. Om die reden voorziet het wetsvoorstel in een
bevoegdheid van de Minister van Verkeer en Waterstaat om beleidsregels vast
te stellen met betrekking tot de uitoefening van bevoegdheden door de raad
van bestuur van de NMa. In zoverre is er een zekere verantwoordelijkheid van
de Minister van Verkeer en Waterstaat voor het handelen van de NMa. Aan verdergaande
beïnvloedingsinstrumenten bestaat geen behoefte.Het advies van de Raad om een goedkeuringsbevoegdheid voor tariefbesluiten
in het wetsvoorstel op te nemen wordt dan ook niet gevolgd. Wel is het advies
aanleiding geweest de memorie van toelichting uit te breiden met een paragraaf 3.7
waarin de onderlinge verhouding tussen Loodswezen, raad van bestuur van de
NMa en Minister van Verkeer en Waterstaat wordt geschetst.3. Bundeling van taken binnen de NMaDe NMa vervult in de sector van het loodswezen een baaierd van taken.
Zij stelt de tarieven vast, houdt toezicht op de naleving daarvan en handhaaft
de tarieven. Voorts oefent de NMa voor die diensten die de registerloodsen
in concurrentie met anderen verrichten, zoals maritieme dienstverlening, het
algemene mededingingstoezicht uit.De Raad is van oordeel dat de bundeling van regulerende, toezichthoudende
en handhavende taken door de NMa vragen oproept vanuit een oogpunt van «checks
and balances». In de memorie van toelichting wordt bijna geen aandacht
besteed aan deze vragen. Er wordt slechts zeer kort op de keuze van de markttoezichthouder
ingegaan.1 Daarbij beperkt de toelichting zich
op het punt van de functiescheiding tot een verwijzing naar de taken van de
Vervoerkamer van de NMa bij vervoer over de weg, over het spoor en in de lucht.
De Raad acht dit een te magere motivering voor de bundeling van taken binnen
de NMa. Hij adviseert daarom in de toelichting nader in te gaan op de noodzaak
van een onpartijdig en deskundig orgaan voor de vaststelling van de loodsgeldtarieven.
Zo nodig, dient het wetsvoorstel op dit punt te worden aangepast.3. De Raad constateert dat het wetsvoorstel leidt tot een bundeling
van taken binnen de NMa. Het college meent dat een bundeling van regulerende,
toezichthoudende en handhavende taken vragen oproept uit een oogpunt van «checks
and balances» binnen de NMa en meent dat daarover in ieder geval de
motivering van het wetsvoorstel uitbreiding behoeft, en dan met name waar
het gaat om de functiescheiding binnen de NMa.De bundeling van taken bij de NMa moet niet worden misverstaan. Er dient
er op te worden gewezen dat een dergelijke bundeling niet uniek is. De Elektriciteitswet
1998 draagt eveneens regulerende, toezichthoudende en handhavende taken op
aan de raad van bestuur van de NMa.Wat de regulerende taken betreft, deze zijn in hoofdzaak beperkt tot de
goedkeuring van het kostentoerekeningsmodel, de vaststelling van de loodsgeldtarieven
en de beoordeling van de verslaggeving. De raad van bestuur van de NMa neemt
de desbetreffende besluiten op grond van een aanvraag en informatie die door
de algemene raad van de Nederlandse loodsencorporatie is voorbereid. De raad
van bestuur van de NMa is een zelfstandig bestuursorgaan. Alleen al daarom
ligt het niet voor de hand dat de Minister van Verkeer en Waterstaat zich
met de interne organisatie van de NMa bezighoudt. Aangenomen moet worden dat
de raad van bestuur van de NMa voldoende oog heeft voor het belang om besluiten
voor te bereiden op een wijze waarmee voorkomen wordt dat de verschillende
taken van de raad door elkaar lopen en daar zonodig interne waarborgen voor
verschaft.Wat de toezichthoudende en handhavende taken betreft, is het wat ondergetekende
betreft vanzelfsprekend dat deze eveneens aan de raad van bestuur van de NMa
zijn toebedeeld, dan wel door aan die raad aangewezen ambtenaren worden uitgeoefend.
Bij de vaststelling van besluiten tot oplegging van een bestuurlijke boete
zijn overigens de regels van de Mededingingswet betreffende functiescheiding
bij het voorafgaand onderzoek en de beslissing van toepassing.Overeenkomstig het advies van de Raad is paragraaf 3.6 van de memorie
van toelichting op enige punten uitgebreid met korte beschouwingen over aspecten
van functiescheiding.4. Afbouw kruisfinancieringHet wetsvoorstel beoogt stapsgewijs de op basis van de bestaande tariefstructuur
voorkomende kruisfinanciering in het loodswezen te beëindigen. De bedoeling
is om gedurende de eerste vijf jaar na de inwerkingtreding van het wetsvoorstel
de kruisfinanciering tussen de regio Rotterdam/Rijnmond enerzijds en de regio’s
Noord (Delfzijl/Eemshaven, Harlingen/Terschelling, Den Helder en Amsterdam/IJmuiden)
en Scheldemonden anderzijds zo veel mogelijk te beëindigen. Mocht na
een evaluatieronde blijken dat dit positief uitpakt, dan wordt vervolgens
de kruisfinanciering tussen schepen,1 in combinatie
met het resterende deel van de kruissubsidie tussen de haven, weggewerkt.
Het tempo waarin de afbouw van de kruisfinanciering plaatsvindt, wordt bepaald
aan de hand van een bij ministeriële regeling te bepalen percentage,
dat, uiteraard, per zeehavenregio verschillend zal zijn. Er is gekozen voor
vaststelling van dit percentage bij ministeriële regeling uit havenpolitieke
overwegingen. Hoewel op dit moment een redelijk vaststaand beeld bestaat over
de hoogte en de aard van de kruisfinanciering, kan immers niet geheel worden
uitgesloten dat sociaal-economische ontwikkelingen in de havensector vergen
dat van het voorziene tempo van afbouw van de kruisfinanciering moet worden
afgeweken.2De Raad is van oordeel dat in de toelichting bij het wetsvoorstel onvoldoende
aandacht wordt besteed aan de gevolgen van de afbouw van de kruisfinanciering
voor de havens en de reders. De toelichting gaat bijvoorbeeld niet in op de
vraag in hoeverre de tariefsverlaging die wordt gerealiseerd in de regio Rotterdam/Rijnmond
(8%) opweegt tegen de tariefsverhoging in de regio Noord (100%
tot 200%).2 Tevens geeft de toelichting
niet aan wat de consequenties zijn van de tariefstijgingen in de regio Noord
voor de reders die daar hun goederen laden en lossen en derhalve voor de intensiteit
van het gebruik van die havenfaciliteiten. De Raad acht het noodzakelijk dat
in de toelichting nader wordt ingegaan op deze belangenafweging tussen de
regio Rotterdam/Rijnmond en de andere regio’s. Hij adviseert daarom
de toelichting in die zin aan te vullen.4. In paragraaf 3.5 van de memorie van toelichting is aangegeven
dat het bereiken van een optimale verhouding tussen prijs en prestatie van
de loodsdienstverlening een van de belangrijkste doelen van het in dit wetsvoorstel
geïntroduceerde markttoezicht is. Door de huidige tariefstructuur, die
de afgelopen 150 jaar niet wezenlijk is veranderd, is het tarief voor grote
schepen op korte afstanden (Rotterdam) onevenredig hoger dan in gebieden waar
kleinere schepen grotere afstanden afleggen (Dordrecht, Moerdijk, Harlingen,
Delfzijl, Eemshaven). Dit verschil kan het best worden geïllustreerd
aan de hand van het gemiddelde loodsgeldtarief. Dit bedraagt in de regio Rotterdam-Rijnmond
ongeveer € 1600,= en in de regio Noord ongeveer € 400,=.
Na afbouw van de kruisfinanciering zal het gemiddeld tarief in alle regio’s
op gelijke voet zijn vastgesteld. Zonder ingrijpen zal de bestaande onevenwichtigheid
nog verder worden vergroot: containerschepen worden steeds groter, na voltooiing
van de tweede Maasvlakte zullen de afstanden nog korter worden. Het in stand
laten of verder laten groeien van die onevenwichtigheid is nadelig voor de
positie van onze grootste haven en daarmee ook nadelig voor de economie van
Nederland.De oplossing van de kruisfinanciering heeft tot gevolg dat de prijs voor
de loodsdienstverrichting in de Noord-Nederlandse havens – en een groot
aantal andere kleinere havens – in relatieve zin zal stijgen. In absolute
zin zal die stijging beperkt zijn. Daardoor verslechtert de positie van de
kleinere scheepvaart in Noord-Nederland niet wezenlijk, zoals de Raad van
State mogelijk veronderstelt.Wat Noord-Nederland in het bijzonder betreft, wordt er op gewezen dat
de Noord-Nederlandse havens voornamelijk industriehavens zijn. De daar aan-
en afgevoerde goederen zijn in het algemeen niet bestemd voor doorvoer naar
een achterland, maar vooral bestemd of afkomstig van havengerelateerde bedrijven.
Voorbeelden zijn de brandstoffen voor de elektrische centrales bij de Eemshaven,
zout in Harlingen, grondstoffen en producten van de chemische industrie in
Delfzijl en de aan- en afvoer van agrarische producten uit Friesland en Groningen.
De intensiteit van het gebruik van de havenfaciliteiten zal naar verwachting
op peil blijven. Ook het noorden zal naar verwachting profiteren van de algehele
toename van het zeevervoer.Overigens is het tempo en de wijze waarop de kruisfinanciering zal worden
afgebouwd in de Nationale Havenraad besproken. Daarbij hebben alle havens –
ook de kleinere havens – zich uitgesproken voor de thans voorgestelde
regeling. (Bron: jaarverslag Nationale Havenraad 2005, p.29 e.v.) Het advies
van de Raad is overigens aanleiding geweest paragraaf 4.2.3 van de memorie
van toelichting op enkele kleine onderdelen aan te scherpen.5. De verwijzingen naar de MededingingswetIn het voorgestelde nieuwe hoofdstuk VIIB, inzake handhaving, wordt een
groot aantal bepalingen uit de Mededingingswet van overeenkomstige toepassing
verklaard. De bepalingen uit de Mededingingswet bevatten deels procedureregels
met betrekking tot het opleggen van een bestuurlijke boete en een last onder
dwangsom en deels voorwaarden waaronder bepaalde bevoegdheden mogen worden
uitgeoefend. De bepalingen in de Mededingingswet verwijzen vervolgens een
aantal keren door naar de Algemene wet bestuursrecht (hierna: Awb). Deze verwijzingstechniek
komt de toegankelijkheid van het wetsvoorstel niet ten goede. Een toegankelijke
regeling is te meer van belang waar het bepalingen betreft die rechtsbescherming
bieden. De Raad adviseert daarom in navolging van andere sectorspecifieke
marktregelgeving de relevante verwijzingen naar de Awb in het wetsvoorstel
zelf op te nemen.5. De Raad adviseert in navolging van andere sectorspecifieke marktregelgeving
in het wetsvoorstel zoveel mogelijk rechtstreekse verwijzingen naar de Algemene
wet bestuursrecht op te nemen.Het is al bij de voorbereiding van het wetsvoorstel onvermijdelijk gebleken
dat het wetsvoorstel in enig stadium van zijn behandeling nog in overeenstemming
moet worden gebracht met het wetsvoorstel tot wijziging van de Mededingingswet
als gevolg van de evaluatie van die wet (Kamerstukken 30 071), alsmede
met het wetsvoorstel Vierde tranche Algemene wet bestuursrecht (Kamerstukken
29 702). Dat zal onvermijdelijk leiden tot wetgevingstechnische wijzigingen
in de in het wetsvoorstel voorgestelde hoofdstukken VIIA en VIIB van de Loodsenwet.Mede gezien het feit dat deze wetsvoorstellen reeds bij de Tweede Kamer
in behandeling zijn, ligt het voor de hand de wijzigingen in een zo laat mogelijk
stadium van behandeling aan te brengen. Eén of wellicht meer nota’s
van wijziging zullen daarvoor nodig zijn. Bij het opstellen van de desbetreffende
nota’s zal het advies van de Raad zo veel mogelijk worden gevolgd.6. Verbeuren van boetes en dwangsommenUit de artikelen 45f, vierde lid en 45g, vijfde lid, volgt dat, indien
een bestuurlijke boete of last onder dwangsom wordt opgelegd aan een loodsencorporatie,
deze bevoegd is de verbeurde boete of dwangsom te voldoen ten laste van het
geïnde loodsgeld. Deze regeling is in het wetsvoorstel opgenomen, aldus
de memorie van toelichting, om te voorkomen dat een boete of dwangsom moeizaam
verhaald kan worden. De (publiekrechtelijke) loodsencorporatie beschikt niet
over enig eigen vermogen. Het Nederlandse Loodswezen BV, dat belast is met
de inning van de loodsgelden, beschikt wel over een vermogen. Deze BV dient
deze gelden uit te keren aan de maatschappen. Deze maatschappen missen rechtspersoonlijkheid
en nemen als zodanig ook geen deel aan het rechtsverkeer. Zij zijn daarom
ook niet eenvoudig in rechte aan te spreken, aldus de memorie van toelichting.1De Raad acht de motivering voor vorengenoemde regeling van het verbeuren
van boetes en dwangsommen ten laste van de loodsgelden weinig overtuigend.
Hij acht de redenering die ertoe strekt dat het rechtens en feitelijk niet
goed mogelijk zou zijn om boetes en dwangsommen op de maten van de bij een
loodsencorporatie aangesloten maatschap te verhalen, niet overtuigend. In
het kader van de gewenste marktwerking op termijn verdient het aanbeveling
aan te sluiten bij gebruikelijke vermogensregelingen en geen ongebruikelijke
regelingen te handhaven. Hij adviseert daarom het invoeren van een speciaal
op het loodswezen gerichte regeling voor het verhalen van boetes nader te
bezien.6. De Raad adviseert de in het wetsvoorstel opgenomen regeling voor
het verbeuren van opgelegde boetes en dwangsommen te herzien. Het college
is van oordeel dat het aanbeveling verdient aan te sluiten bij
de gebruikelijke vermogensregelingen en geen ongebruikelijke regelingen te
handhaven.Aan de Raad kan worden toegegeven dat de voorgestelde regeling onorthodox
is. Deze regeling is getroffen om enerzijds te verzekeren dat een opgelegde
bestuurlijke boete of dwangsom daadwerkelijk kan worden geïnd, en anderzijds
te verzekeren dat de financiële gevolgen van de desbetreffende sanctie
worden gevoeld door degene die de overtreding heeft begaan. De nogal complexe
organisatiestructuur van het Loodswezen, die er mede op gericht is de individuele
registerloods zo veel mogelijk te vrijwaren van allerlei aansprakelijkheden,
maakt de voorgestelde regeling nagenoeg onvermijdelijk.De Raad adviseert een zodanige regeling te ontwerpen dat boetes en dwangsommen
wel bij een maatschap kunnen worden verhaald. Ondergetekende acht dit niet
mogelijk. Het geldende recht met betrekking tot de maatschapsovereenkomst
is hierop onvoldoende toegesneden.Een ander alternatief zou zijn in de wet te regelen dat elke registerloods
hoofdelijk en voor het geheel aansprakelijk is voor elke boete of dwangsom
die wordt opgelegd aan een corporatie of samenwerkingsverband waarbij hij
is aangesloten. Bij feitelijk verhaal zal dit er dan toch op neer komen dat
alle betrokken registerloodsen zullen moeten worden aangesproken, hetgeen
de raad van bestuur van de NMa, dan wel de door hem ingeschakelde gerechtsdeurwaarder,
voor een complexe situatie plaatst.Ook bij nadere afweging oordeelt ondergetekende de voorgestelde regeling
het beste alternatief. Het advies van de Raad wordt dan ook niet gevolgd.
Wel is de memorie van toelichting op een enkel onderdeel bijgesteld om de
motivering van de voorgestelde regeling verder te verduidelijken.7. Redactionele kanttekeningenVoor redactionele kanttekeningen verwijst de Raad naar de bij het advies
behorende bijlage.7. De eerste redactionele kanttekening van de Raad wordt overgenomen.
De Raad adviseert voorts de zinsnede «in het belang van een op de kosten
gebaseerde tariefstelling» in artikel 27b, eerste lid, en de zinsnede «in
het belang van de vaststelling van kostengeoriënteerde loodsgeldtarieven»
in 27d, eerste lid, van de Loodsenwet te laten vervallen. Hiertoe wordt niet
overgegaan, omdat met de desbetreffende zinsneden uitdrukkelijk is beoogd
dat bij de vaststelling van het kostentoerekeningsmodel, respectievelijk de
aanwijzing van zeehavengebieden, geen andere belangen dan de genoemde betrokken
mogen worden. Wel is het advies van het college aanleiding geweest de memorie
van toelichting op dit punt nog iets te verduidelijken.8. Naast de hierboven verantwoorde wijzigingen van het wetsvoorstel
en de memorie van toelichting zijn de navolgende veranderingen in deze stukken
aangebracht:– In artikel I, onderdeel F, van het wetsvoorstel is het voorgestelde
artikel 27d, derde lid, van de Loodsenwet geschrapt. Aan de desbetreffende
indexering bestaat geen behoefte meer.– In artikel I, onderdeel F, van het wetsvoorstel is het voorgestelde
artikel 27h van de Loodsenwet gepreciseerd.– In artikel I, onderdeel F, van het wetsvoorstel is in het voorgestelde
artikel 27l van de Loodsenwet de verplichting om bij algemene maatregel van
bestuur regels te stellen ten aanzien van het vergelijkend onderzoek vervangen
door een bevoegdheid daartoe. Dit scheelt administratieve lasten.– In artikel II, onderdeel D, is in het voorgestelde artikel 15ba
van de Scheepvaartverkeerswet de verplichting per dienst een afzonderlijke
boekhouding te voeren vervangen door een verplichting binnen de boekhouding
als geheel een administratief onderscheid te maken tussen de diverse diensten.
Dit scheelt het Loodswezen nalevingskosten.– In diverse bepalingen zijn kleine redactionele misstellingen hersteld.– In de memorie van toelichting zijn enkele verwijzingen en cijfers
geactualiseerd en zijn de passages die betrekking hebben op de hierboven gemotiveerde
wijzigingen dienovereenkomstig bijgesteld.De Raad van State geeft U in overweging het voorstel van wet te zenden
aan de Tweede Kamer der Staten-Generaal, nadat met het vorenstaande rekening
zal zijn gehouden.De Vice-President van de Raad van State,H. D. Tjeenk WillinkIk moge U verzoeken het hierbij gevoegde gewijzigde voorstel van wet en
de gewijzigde memorie van toelichting aan de Tweede Kamer der Staten-Generaal
te zenden.De Minister van Verkeer en Waterstaat,K. M. H. Peijs Bijlage bij het advies van de Raad van State betreffende no. W09.06.0387/V
met redactionele kanttekeningen die de Raad in overweging geeft.– In het te wijzigen artikel 1, eerste lid, van de Loodsenwet, een
begripsbepaling voor «algemene raad» opnemen.– In het voorgestelde artikel 27b, eerste lid, de zinsnede «in
het belang van een op de kosten gebaseerde tariefstelling» laten vervallen.– In het voorgestelde artikel 27d, eerste lid, de zinsnede «in
het belang van de vaststelling van kostengeoriënteerde loodsgeldtarieven»
laten vervallen.XNoot1De oorspronkelijke tekst van het voorstel van wet en van de memorie van
toelichting zoals voorgelegd aan de Raad van State is ter inzage gelegd bij
het Centraal Informatiepunt Tweede Kamer.XNoot1Zie de paragrafen 1 en 2 van het algemene deel van de memorie van toelichting.XNoot2De duur van deze overgangsperiode is ingegeven door de benodigde tijd
om te komen tot een verantwoorde oplossing voor de prepensioenproblematiek
in de loodssector.XNoot3Zie ook de Brief van de Minister van Verkeer en Waterstaat aan de voorzitter
van de Tweede Kamer der Staten-Generaal van 21 juni 2004, Kamerstukken
II 2003/04, 24 036, nr. 302, blz. 2–3. In deze brief gaat de minister
onder meer op het eindadvies van Koopmans over introductie van marktwerking
in het loodswezen.XNoot1Zie paragraaf 3.6 van het algemene deel van de memorie van toelichting.XNoot1De tariefstructuur van de loodsgelden is van oudsher gebaseerd op draagkracht
van het schip. Fysieke draagkracht gold in de negentiende eeuw als een bewijs
voor financiële draagkracht. De financiële draagkracht heeft echter
geen relatie tot de onderliggende kosten van de loondienstverlening. Het gevolg
is dan ook kruisfinanciering tussen schepen. Zie ook paragraaf 4.2.2
van het algemene deel van de toelichting.XNoot2Zie paragraaf 4.2.3 van het algemene deel van de memorie van toelichting.XNoot1Zie paragraaf 6.2 van het algemene deel van de memorie van toelichting. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-30913-4.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl