Vergaderingen Interim Committee en Development Committee; Brief van de Minister van Financiën
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-09-03 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 26234, nr. 80

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

07-04-2008

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2007-2008

26234 nr. 80

02-04-2008

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamGeannoteerde agenda voor het algemeen overleg in de Tweede
Kamer over de opstelling van het Koninkrijk der Nederlanden tijdens de vergaderingen
van het «International Monetary and Financial Committee» (IMFC)
en het «Development Committee» (DC) op 12 en 13 april 2008.1. INTERNATIONALE ECONOMISCHE SITUATIE EN ONRUST
OP FINANCIËLE MARKTENOnrust op financiële markten2. SURVEILLANCE VAN DE FINANCIËLE SECTOR3. DE BEGROTING VAN HET INTERNATIONAAL MONETAIR FONDS4. STAATSFONDSEN5. QUOTA EN VOICE BIJ HET INTERNATIONAAL MONETAIR
FONDS EN DE WERELDBANK6. WERELDBANK STRATEGIE7. GLOBAL MONITORING REPORT 20088. KLIMAAT
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 26234Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 52 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
26 234Vergaderingen Interim Committee en Development Committeenr. 80BRIEF VAN DE MINISTER VAN FINANCIËNAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 2 april 2008Ten behoeve van ons algemeen overleg op woensdag 9 april a.s. zend
ik u, mede namens de minister voor Ontwikkelingssamenwerking, de geannoteerde
agenda voor de vergaderingen van het International Monetary
and Financial Committee (IMFC) en het Development
Committee (DC) van 12 en 13 april 2008.De minister van FinanciënW. J. Bos Geannoteerde agenda voor het algemeen overleg in de Tweede
Kamer over de opstelling van het Koninkrijk der Nederlanden tijdens de vergaderingen
van het «International Monetary and Financial Committee» (IMFC)
en het «Development Committee» (DC) op 12 en 13 april 2008.Tijdens de vergaderingen komen naar verwachting de volgende onderwerpen
aan de orde: 1.Internationale economische situatie
en onrust op financiële markten22.Surveillance van de financiële
sector4 3.De begroting van het internationaal
monetair fonds54.Staatsfondsen6 5.Quota en voice bij het internationaal
monetair fonds en de wereldbank66.Wereldbank strategie7 7.Global monitoring report 20088 8.Klimaat101. INTERNATIONALE ECONOMISCHE SITUATIE EN ONRUST
OP FINANCIËLE MARKTENDe wereldeconomie verliest stoom. Tegen de
achtergrond van een aanhoudende onrust op kredietmarkten, afkoelende huizenprijzen
en opgelopen inflatie heeft het IMF haar jongste groeiraming voor 2008 neerwaarts
bijgesteld van 4,8 naar 4,1 procent. Deze factoren komen ook tot uitdrukking
in de beurskoersen, die sinds het laatste kwartaal van 2007 wereldwijd substantieel
zijn gedaald.Achter de lagere mondiale groeiprojecties schuilt vooral een sterker dan verwachte afkoeling van de Amerikaanse economie. Het
IMF verwacht voor dit jaar een groei van 1,5 procent, 0,4 procentpunt lager
dan in het najaar was voorspeld. Dit impliceert een aanzienlijke groeivertraging
in de loop van het jaar. Bovendien zijn er neerwaartse risico’s verbonden
aan deze voorspelling. De correctie op de Amerikaanse huizenmarkt zet onverminderd
door, met een negatieve doorwerking naar de kredietmarkten, vooral voor de
schuldtitels met hypotheken als onderpand. Tot nog toe manifesteert de huizenmarktcorrectie
zich vooral in een forse krimp in de woningbouw. Maar naar verwachting zullen
dalende woningprijzen dit jaar eveneens een rem zetten op de consumptie via
onder meer negatieve vermogenseffecten. Dit komt op een moment dat ook vanuit
andere hoeken de steun voor de consument afbrokkelt. Zo neemt de koopkracht
van gezinnen af door stijgende voedselen energieprijzen, stijgt de werkloosheid
en hapert de banengroei, tot voor kort één van de belangrijkste
pijlers onder de bestedingsdrang van de afgelopen jaren. Om de groeivertraging
tegenwicht te bieden, verlaagde de Federal Reserve de
beleidsrente in het afgelopen halfjaar agressief met 2,25 procent. Daarnaast
ging de Senaat akkoord met een belastingverlichting ter waarde van 150 miljard
USD. Beide maatregelen zullen de besteedbare inkomens van huishoudens een
impuls geven, al is het de vraag in hoeverre deze daadwerkelijk tot extra
bestedingen leidt. Hoewel nieuwe monetaire en begrotingsimpulsen niet zijn
uit te sluiten, oogt de ruimte hiervoor beperkter dan tijdens de vorige groeivertraging
vanwege de hoge inflatie (4,4% in januari) en het relatief grote begrotingstekort
(2,5% van het bbp). De hoge inflatie en de potentiële verankering
hiervan in inflatieverwachtingen maakt de afruil tussen prijsstabiliteit en
groei, zoals deze in het mandaat van de Fed tot uitdrukking komt, bijzonder
lastig. Een positieve noot is dat het torenhoge lopende rekeningtekort
snel daalt, nu de dollar daalt en de binnenlandse bestedingen afnemen.De economie van het eurogebied is in essentie gezond, al ligt de piek in de conjunctuur waarschijnlijk achter ons. Het
IMF verwacht dat dit jaar de groei zal afvlakken tot 1,6 procent, terwijl
deze in 2007 nog 2,6 procent bedroeg. Deze voorspelling op jaar basis impliceert
een behoorlijke groeivertraging in de loop van 2008. Debet hieraan zijn een
tragere groei in de VS, een afkoelende woningmarkt in tal van Europese landen
en de verwachte doorwerking van de turbulentie op de kredietmarkten. Zoals
gebruikelijk in een neergaande conjunctuur zal de investeringsgroei komend
jaar afnemen. De consumptieve uitgaven ondervinden dit jaar waarschijnlijk
nog steun vanuit de arbeidsmarkt. Zo groeit de werkgelegenheid robuust en
is het werkloosheidspercentage voor Europa historisch gezien laag (eind 2007
kwam deze uit op 7,2 procent). De exportgroei van het eurogebied zal worden
geraakt door de afnemende vraag vanuit de VS, die slechts deels wordt gecompenseerd
door een toename van de vraag uit de opkomende economieën van Azië
en Oost-Europa. De inflatie in het eurogebied blijft naar verwachting in 2008
boven de 2 procent liggen, waarbij het van belang is dat tweede orde effecten
van hoge voedsel- en energieprijzen op de loonontwikkeling vermeden worden
en inflatieverwachtingen goed verankerd blijven.Ook in 2008 zullen de opkomende markten en lage inkomenslanden
aanzienlijk groeien. Het IMF verwacht dat de groei van de niet-industrielanden
in 2008 zal uitkomen op 6,9 procent, een afname van ongeveer één
procentpunt ten opzichte van 2007. Veel opkomende markten profiteren van toenemende
binnenlandse vraag en meer gedisciplineerd macro-economisch beleid, terwijl
grondstofexporterende landen baat hebben bij de huidige hoge grondstofprijzen.
Dit neemt niet weg dat deze landen gevoelig zijn voor de verwachte afname
van de groei van wereldhandel, waarbij tevens een aantal van hen te maken
heeft met hoge inflatiedruk. Voor niet grondstofexporterende ontwikkelingslanden
brengen stijgende voedsel- en olieprijzen daarnaast juist economische risico’s
met zich mee. Ook kunnen de hoge prijzen binnenlands de onderlinge inkomensverschillen
vergroten, omdat mensen met lage inkomens het hardst worden geraakt door stijgende
voedselprijzen.Verder geldt dat opkomende markten die sterk afhankelijk zijn van inkomende
kapitaalstromen uit industrielanden, hard kunnen worden geraakt door de verslechterende
economische situatie in industrielanden. Al met al zijn de vooruitzichten
voor de wereldeconomie verslechterd ten opzichte van de vorige projectie van
het IMF waarbij de neerwaartse risico’s rondom de projecties zijn toegenomen
en de inflatiedruk in zowel de industriële als de opkomende regio’s
een extra complicerende factor vormt.Onrust op financiële marktenDe problemen op de Amerikaanse «subprime»-hypotheekmarkt
leidden in de zomer van 2007 tot een abrupte omslag van een fase van grote
risicotolerantie naar sterke risicoaversie op de financiële markten. Deze omslag is gepaard gegaan met een forse herprijzing van risico’s,
meer risicodiscriminatie en een collectieve afbouw van (geconcentreerde) posities
in complexe producten. Hoewel deze correcties een heilzame werking hebben
na een lange periode van hoge risicobereidheid bij marktpartijen en lage risicopremies,
baren de duur en onordelijkheid van de huidige crisis zorgen. De gevolgen
ervan, waaronder een verminderde liquiditeit, een ogenschijnlijk doorschietende
risicoaversie bij marktpartijen en verminderde liquiditeiten solvabiliteitsposities
van sommige financiële instellingen, verslechteren immers de wereldwijde
condities voor financiële stabiliteit. Inmiddels hebben banken wereldwijd
circa 150 mld. USD afgeschreven op subprime gerelateerde activa. De G7 schat
dat deze verliezen kunnen oplopen tot 400 mld. USD. Hoewel ontwikkelingslanden
niet direct zijn getroffen door de kredietcrisis, worden ze indirect geraakt
via de verslechterde economische situatie in industrielanden.De mondiale economische vooruitzichten blijven onzeker.Behalve verdieping van de oorspronkelijke bron van de onrust (een
verergerde huizenprijsdaling in de VS, toenemende defaultsop hypotheken en verder oplopende verliezen op gesecuritiseerde producten
met hypotheken als onderpand), treedt ook een verbreding op. Zo is sinds medio
januari sprake van oplopende kredietrisico’s in de markt voor consumentenkrediet,
voor zakelijk onroerend goed en voor leveraged buy-outs. Dit duidt erop dat kredietproblemen zich niet meer beperken tot
Amerikaanse hypotheken, maar nu ook zichtbaar worden in andere delen van de
economie. De negatieve wisselwerking tussen een afkoelende economie en de
kredietcrisis kan de druk op financiële instellingen verder versterken.De dynamiek van de kredietcrisis vormt een uitdagende
omgeving voor banken en beleidsmakers om maatregelen door te voeren die gericht
zijn op het beperken van de impact ervan en het voorkomen van vergelijkbare
problemen in de toekomst, ook in landen waar de financiële sector en
de economie als geheel goed blijven presteren. Immers, gelet op de toegenomen
verwevenheden van financiële markten en economieën bestaat het risico
dat ook deze landen geraakt zullen worden. Naast het zorgdragen dat de kern
van het financiële stelsel (de geldmarkten en de betalingssystemen) goed
blijft functioneren, is een andere taak van centrale bankiers en toezichthouders
het bevorderen van vertrouwensherstel bij marktpartijen, door accurate en
tijdige openbaring van verliezen door banken, gebaseerd op correcte waardering
en vergezeld van adequate maatregelen om kapitaalbuffers waar nodig te versterken.
Daarnaast dient er de komende tijd nagedacht te worden over hoe er adequaat
vervolg gegeven kan worden aan de aandachtsgebieden uit de onlangs verschenen
tussentijdse rapportage van de werkgroep van het Financial
Stability Forum. Deze zijn onder meer gericht op (i) het versterken
van het liquiditeitmanagement bij banken, (ii) het adresseren van belangrijke
weeffouten in het «originate-to-distrubute» model van banken, (iii) het vergroten van het besef bij beleggers
dat zij niet blind moeten varen op het oordeel van kredietbeoordelaars, (IV)
het aanpakken van beloningsprikkels die disproportionele risiconeming uitlokken.Het succes van hierop gerichte beleidsaanbevelingen
hangt nauw samen met de intensiteit van de internationale samenwerking op
het gebied van toezicht en financiële stabiliteit. De marktonrust
kenmerkt zich door haar grensoverschrijdende oorzaken en gevolgen en vraagt
daarom om een gecoördineerde aanpak.2. SURVEILLANCE VAN DE FINANCIËLE SECTORHet Koninkrijk benadrukt dat de noodzakelijke bezuinigingen
bij het IMF kunnen worden aangegrepen om de focus van het Fonds nog sterker
te richten op het bewaken van de mondiale financiële stabiliteit.
De turbulentie op de financiële markten heeft laten zien dat er behoefte
bestaat aan een mondiale instelling die snel en accuraat kan reageren op de
soms stormachtige financiële ontwikkelingen. Om mogelijke kwetsbaarheden
voor het financiële systeem in een vroegtijdig stadium te kunnen signaleren
is het van belang dat de macro-economische en financiële
sector analyse door het Fonds verder geïntegreerd worden. Dit zou moeten
gebeuren op de drie niveaus van surveillance.Op bilateraal niveau helpt de aanscherping
van het surveillance beleid in 2007 en de daarbij behorende nadruk op externe
stabiliteit. De resultaten van de Financial Sector Assessment
Programma (FSAP) kunnen echter nog directer worden gebruikt voor
de jaarlijkse Artikel IV analyse en hierin verder worden geïntegreerd.
Regelmatige updates van stresstesten, die een steeds belangrijkere rol spelen
bij de vroegtijdige onderkenning van kwetsbaarheden, zouden hier deel van
uit moeten maken. Op regionaal niveau kan het
IMF zijn surveillance versterken, bijvoorbeeld door vaker regionale FSAP’s
uit te voeren. Hierbij dient aandacht te zijn voor regionale spill-over effecten en onderlinge relaties tussen financiële
centra. Op mondiaal niveau zou het IMF zijn pijlen
in sterkere mate kunnen richten op actuele onderwerpen die voor de mondiale
financiële stabiliteit van belang zijn, zoals de opkomst van staatsfondsen
(zie paragraaf 4) als belangrijke spelers op de mondiale financiële
markten. Ook onderwerpen zoals de rol van kredietbeoordelaars en de betrouwbaarheid
van hun ratings en de waardering van complexe financiële producten behoren
hiertoe. Ook is het belangrijk dat het IMF voldoende oog houdt voor de financiële
sector in lage-inkomenslanden.Tot slot benadrukt het Koninkrijk dat het IMF een grotere
rol kan vervullen bij het bevorderen en de implementatie van goede standaarden
voor de (internationale) financiële wereld. Dit kan het IMF
mede vorm geven door zijn actieve participatie in fora als het FSF en de BIS.
De rol van het IMF is hierbij niet gelegen bij het uitvoeren van toezichtstaken
op de financiële sector, maar juist in het identificeren van best practices en het doen van richtinggevende aanbevelingen.
Op basis van de door de surveillance verkregen expertise kan het IMF beoordelen
of de toezichtstandaarden goed worden nageleefd.3. DE BEGROTING VAN HET INTERNATIONAAL MONETAIR FONDSDe teruggelopen inkomsten uit IMF-financiering vragen om maatregelen,
zowel ter verbreding van de inkomensbasis als ter vermindering van de uitgaven.
Ten aanzien van de inkomenskant heeft de commissie Crockett vorig jaar een
aantal maatregelen voorgesteld. Het Koninkrijk kan zich
in grote lijnen vinden in deze voorstellen en hanteert hierbij het uitgangspunt
dat voldoende inkomsten dienen te worden gegenereerd. Dit impliceert
dat niet per definitie alle voorgestelde maatregelen uitgevoerd hoeven worden,
maar dat volstaan kan worden met een aantal maatregelen mits deze een voldoende
robuuste inkomensbasis verschaffen.De Managing Director heeft voorgesteld de
jaarlijkse uitgaven met circa 10 procent te verminderen. Onderdeel hiervan
is het inkrimpen van het budget van de Raad van Bewindvoerders met eenzelfde
percentage. Om de besparingen te realiseren dient het Fonds zich vooral te
richten op zaken waar het duidelijk een comparatief voordeel heeft ten opzichte
van andere internationale financiële instellingen. Zo kan het Fonds de
noodgedwongen besparingen gebruiken om zich beter te richten op de dingen
waar het goed in is en waarin het een belangrijke rol vervult. Het Koninkrijk der Nederlanden steunt deze uitgangspunten. De komende
periode zal het budgetcomité met meer concrete bezuinigingsplannen
komen. 4. STAATSFONDSENOp de Jaarvergadering van 2007 heeft het IMFC aan het Fonds gevraagd de
dialoog te starten met Staatsfondsen, om zodoende best
practiceste identificeren. Tijdens de voorjaarsvergadering zullen
de IMFC-leden een voortgangsrapportage bespreken. Het einddoel hiervan is
het opstellen van een gedragscode voor deze fondsen, bijvoorbeeld ten aanzien
van de openheid over de beleggingsstrategie en de governance (het op afstand plaatsen van de overheid). Het Koninkrijk steunt
een dergelijke code en is van mening dat een adequate multilaterale dialoog
gewenst is, om te voorkomen dat landen eenzijdig, schadelijke (protectionistische)
maatregelen nemen. Daarnaast is het belangrijk dat ook via het verminderen
van de mondiale betalingsbalansovenwichtigheden excessieve reserveopbouw voorkomen
wordt.5. QUOTA EN VOICE BIJ HET INTERNATIONAAL MONETAIR
FONDS EN DE WERELDBANKOp de Jaarvergadering 2006 in Singapore is, met instemming van het Koninkrijk
der Nederlanden, een Resolutie aangenomen waarin wordt bepaald dat de relatieve
positie van landen in de wereldeconomie beter tot uitdrukking dient te komen
in het stemgewicht in het IMF. Daarom is er besloten tot het opstellen van
een nieuwe en eenvoudigere quotaformule, het gericht verhogen van quota en
het verhogen van de basisstemmen. Tijdens de Jaarvergadering
2007 hebben de leden een stap gezet in de richting van een akkoord over
de vorm van de nieuwe quotaformule en de omvang van de quotaverhoging. Zo
is vastgesteld dat zowel de waardering van BBP tegen koopkrachtpariteit als «compressie»
een rol krijgen in de nieuwe formule. Compressie verkleint de verschillen
tussen kleine en grote economieën. Ook is tijdens de Jaarvergadering
2007 overeenstemming bereikt over welke variabelen deel moeten uitmaken van
de formule.Het Koninkrijk heeft steeds aangegeven bereid te zijn om, in het kader
van de veranderende verhoudingen in de wereldeconomie en het bestendigen van
de legitimiteit van het Fonds, stemgewicht in te leveren bij de huidige quotaherziening.
Daar moest dan wel tegenover staan dat de nieuwe formule consistent zou zijn
met de IMF-principes. Het Koninkrijk pleitte daarom voor
een voldoende groot gewicht voor de variabele «openheid».
Tevens pleitte het Koninkrijk voor een aanzienlijke compressiefactor, een
beperkte omvang van de komende ad hoc quotaverhoging en een verhoging van
basisstemmen, waarvan vooral lage-inkomenslanden profiteren. Uitgangspunten
hiervoor waren dat het stemaandeel van de Nederlandse kiesgroep niet te sterk
zou verwateren, en dat het stemaandeel van opkomende markten en lage-inkomenslanden
zou verbeteren. Verder was het Koninkrijk van mening dat de nieuwe quotaformule
zoveel mogelijk leidend zou moeten zijn voor welke landen een quotaverhoging
krijgen.Op 28 maart jl. bereikte de Raad van Bewindvoerders overeenstemming
over een nieuwe quotaformule, de wijze waarop deze wordt ingevoerd en over
een verhoging van de basisstemmen1. Over de Resolutie
waarmee dit pakket wordt voorgelegd aan de 185 IMF-Gouverneurs kan tot 28 april
worden gestemd. Het pakket lijkt vrij brede steun te genieten onder zowel
industrielanden, als opkomende economieën en lage-inkomenslanden. Hoewel
Nederland zeker concessies heeft moeten doen, kunnen we ons vinden in het
resultaat dat in hoge mate in lijn is met de bovengenoemde uitgangspunten.
De regering is dan ook voornemens om in het belang van de IMF hervormingen
voor de Resolutie te stemmen. Het stemgewicht van opkomende economieën
en ontwikkelingslanden als groep gaat er inclusief de eerste ronde van verhogingen1 2,7 procentpunt op vooruit. Het quotumaandeel van Nederland
daalt in totaal van 2,42 naar 2,17 procent en het Nederlands stemgewicht daalt
in totaal van 2,34 naar 2,08 procent. Voor de Nederlandse kiesgroep als geheel,
die ook uit lage- en middeninkomenslanden bestaat, daalt het stemgewicht in
totaal van 4,82 naar 4,52 procent.De discussie over de kapitaal- en stemverdeling bij de Wereldbank zal
hoogstwaarschijnlijk pas gevoerd worden op het moment dat er bij het IMF overeenstemming
over de quotadiscussie is bereikt, met andere woorden in ieder geval na de
voorjaarsvergadering. Op dit moment zijn er voor de Wereldbank nog geen concrete,
inhoudelijke voorstellen waar het Koninkrijk een oordeel over kan vellen.6. WERELDBANK STRATEGIETijdens de meest recente jaarvergadering van de Wereldbank kreeg President
Zoellick steun van de leden van het Development Committee voor zijn voorstel om de strategie van de Wereldbank te concentreren
op zes thema’s, te weten:1. steun voor de allerarmsten, vooral in Sub-Sahara Afrika waar de Wereldbank
Groep (WBG) streeft naar verbetering van de impact van haar programma’s;2. een geïntegreerde en meer flexibele benadering t.a.v. fragiele
en post-conflict staten;3. een actieve rol voor de Wereldbank in het bevorderen van globale en
regionale publieke goederen, te weten: milieu, internationale handel, internationale
financiële architectuur en de bestrijding van overdraagbare ziekten;4. een meer gedifferentieerd en innovatief productaanbod voor middeninkomenslanden;5. bevordering van de ontwikkeling in de Arabische wereld: de WBG wil
haar betrokkenheid bij deze landen vergroten; en6. versterking van de Wereldbank als kennisinstituut.Het Koninkrijk ondersteunt de keuze van deze zes thema’s op hoofdlijnen.
De aanpak van WB President Zoellick is er daarbij opgericht om de thema’s
te concretiseren via een doorlopend proces, met veel ruimte voor discussie.
Zoals opgenomen in de verklaring van de laatste bijeenkomst van het Development Committee van oktober 2007, zal de voortgang
met betrekking tot de uitwerking van de strategie aan bod komen tijdens de
voorjaarsvergadering. Het Koninkrijk ondersteunt de benadering van Zoellick
om veel ruimte in het proces in te bouwen voor consultatie, en moedigt de
Wereldbank aan om tijdens de jaarvergadering van 2008 een uitgewerkt strategievoorstel
te presenteren.Het Koninkrijk is voornemens om de uitwerking van de
strategie te ondersteunen door het organiseren van een conferentie dit jaar
over de toekomst van de Wereldbank. Doel van de conferentie is om
bij te dragen aan het voortgaande denkproces in Washington en in Europa, over
zowel de strategie van de Wereldbank als over de organisatorische consequenties
die een nieuwe strategie met zich mee zal brengen. De conferentie zal zich
onder meer richten op een aantal van bovenstaande thema’s, waarbij er
aandacht zal zijn voor de rol van de private sector in ontwikkelingslanden. Het Koninkrijk is van mening dat de invulling van de
thema’s gebaseerd dient te zijn op een goed begrip van de veranderende,
globaliserende wereld met vele nieuwe spelers, en de eisen die dit
aan de Wereldbank stelt in termen van het adequaat inspelen op deze ontwikkelingen.
Zo dient onder meer de governance van de Wereldbank
dient mede aangepast te worden aan haar nieuwe rol. Ook dient de samenstelling
en aanwending van het menselijke en financiële kapitaal van de Wereldbank
toegesneden te worden op de nieuwe prioriteiten. Verder hecht het Koninkrijk
er aan dat de Wereldbank doorgaat met het verbeteren van de resultaatgerichtheid
en veel aandacht besteedt aan monitoring en evaluatie,
zowel in de eigen organisatie als in de landen waar de Wereldbank actief is.
De Wereldbank moet verder gaan op de ingeslagen weg naar decentralisatie en
meer aandacht besteden aan lokale accountability en
aan de versterking van de lokale politieke dialoog over de WB programma’s.
De strategie moet bijdragen aan het formuleren van duidelijke en meetbare
doelstellingen op ieder niveau van de organisatie. De Wereldbank dient voldoende
aandacht te besteden aan de situatie van de niet-onafhankelijke landen en/of
gebieden.De strategie zal ook de plaats van de Wereldbank in de globale, multilaterale
architectuur moeten verduidelijken. De strategie moet bijdragen aan een betere
taakverdeling tussen de verschillende multilaterale instituties en moet helpen
bij het duidelijk bepalen van toekomstige prioriteiten en posterioriteiten
van de Wereldbank.7. GLOBAL MONITORING REPORT 2008Het Global Monitoring Report (GMR) 2008 besteedt
uitvoerig aandacht aan het behalen van de millenniumontwikkelingsdoelstellingen
(MDG’s) in 2015. Binnen het GMR is gekozen voor milieu en duurzaamheid
als doorkruisend thema, met als doel een agenda voor een inclusieve en duurzame
ontwikkeling.Ook uit het GMR 2008 zal blijken dat het behalen van alle MDG’s
in 2015 grote extra inspanningen blijft vragen van de internationale gemeenschap.
Dit wordt onderstreept door de MDG Call to Action,
aangekondigd tijdens de ontmoeting van wereldleiders in Davos. Het Koninkrijk
spoort andere landen aan om concrete inspanningen te verrichten om te voldoen
aan de 0,7% norm voor ODA en zal hiervoor aandacht vragen tijdens de Financing for Developmentconferentie in Doha in november.
Extra inspanningen zijn vooral nodig waar het gaat om het behalen van de MDG’s
in Afrika, in het bijzonder in fragiele staten. Het Koninkrijk
is het eens met deze vaststelling, maar vindt dat positieve ontwikkelingen
eveneens aandacht verdienen, waaronder het feit dat de economische groei in
veel landen in Afrika gestegen is en naar verwachting in 2008 nog verder zal
stijgen. Het neerwaartse risico voor de economische groei van ontwikkelingslanden
als gevolg van de financiële crisis, via lagere exporten van deze landen
naar de ontwikkelde landen en de hogere financieringskosten, wordt in de GMR
als beperkt ingeschat. Wel is er tegelijkertijd sprake van een ongelijke groei
in uiteenlopende Afrikaanse landen. Het GMR 2008 zou beschouwd moeten worden
als een rapport dat niet uitgaat van gemiste kansen, maar juist van het grijpen
van kansen om de MDG’s alsnog te behalen. Door de aanhoudende economische
groei in met name Afrika is nu het momentum aanwezig om méér
te doen aan de schrijnende armoede in de wereld en om bestaande knelpunten
met versterkte inspanning aan te pakken.Het GMR wijst op de gestegen inkomensongelijkheid in ontwikkelingslanden.
Het is van belang om deze trend te keren. Daarbij dient bijzondere aandacht
uit te gaan naar de gevolgen van de stijgende olie- en voedselprijzen, niet
alleen voor de stedelijke armen, maar ook voor de arme plattelandsbevolking,
die vaak netto kopers zijn van voedsel. De positieve effecten van handelsliberalisatie
en gerelateerde maatregelen op de economische groei kunnen zeer substantieel
zijn. Vooral landen die beschikken over rijke voorraden aan grondstoffen laten
een sterke groei zien, maar het is wel van belang dat deze economische groei
doordruppelt naar de bevolking en dat er ook voldoende aandacht is voor het
verdelingsvraagstuk. Een voorzichtig begrotingsbeleid, goed bestuur en transparante
processen, die inzichtelijk maken waar middelen aan besteed worden, kunnen
daaraan bijdragen.Een toenemende ongelijkheid kan mogelijk ook optreden waar het gaat om
de toegang tot gezondheidszorg, waarbij de rijkeren toegang hebben tot (vaak
kostbare, maar goede) gezondheidszorg en de armere bevolking afhankelijk is
van kwalitatief vaak minder goede, publieke systemen. De verschillende bestaande
interventies om dit probleem aan te pakken, blijken tot nu toe niet erg succesvol.
Het Koninkrijk is van mening dat deze ongelijkheid niet alleen met technische
instrumenten aangepakt moet worden, maar ook bezien moet worden als een onderdeel
van een bredere sociaal-politieke agenda. Daarnaast is extra aandacht en een
brede aanpak nodig voor het probleem van ondervoeding, dat een belangrijke
belemmering vormt om de MDG’s te bereiken op de terreinen van o.a. kindersterfte.
De sterk gestegen voedselprijzen vormen in dat verband een extra risicofactor.
De ongelijkheid in ontwikkelingslanden wijst erop dat er extra inspanningen
nodig zijn – en focus – om de interne welvaartsverdeling in ontwikkelingslanden
gestructureerd te stimuleren.De beleidsplannen voor Afrikaanse landen lopen weliswaar sterk uiteen,
maar gemeenschappelijk is wel het belang van de institutionele verbeteringen
in al deze landen (governance en anticorruptie),
de milieu- en klimaatagenda, met bijzondere aandacht voor natuurlijke hulpbronnen,
energie en infrastructuur.Het belang van het leveren van een extra inspanning waar het gaat om de
ophoging van ODA is evident. Tegelijkertijd vindt het Koninkrijk het wenselijk
om de scaling-up agenda te plaatsen in de context
van het vergroten van de potentiële begrotingsruimte (fiscal space) ten behoeve van uitgaven die duurzame groei bevorderen
en armoede bestrijden. Het Koninkrijk vindt dat daarbij
rekening dient te worden gehouden wordt met de effecten van schuldverlichting
en met de inkomsten-genererende mogelijkheden van regeringen, waaronder een
betere belastinginning, en een efficiënter en effectiever uitgavenbeleid. Het GMR zou niet alleen verbonden moeten worden met ontwikkelingshulp,
maar ook oog moeten hebben voor de mogelijkheden die Afrika heeft om groei
te versterken via andere bronnen dan ODA. Daarnaast moet er, gelet op de veranderde
hulparchitectuur met vele nieuwe spelers, bijzondere aandacht uitgaan naar
nieuwe uitdagingen op het terrein van effectiviteit en coherentie. Het welslagen
van het Accra High Level Forum in september dit jaar is daarom essentieel.De internationale financiële instellingen zullen, ondanks een verminderde
financiële rol, ook in de toekomst een belangrijke rol blijven spelen,
maar zij kunnen hun rol niet als bij voorbaat verzekerd zien. De effectiviteit
en efficiëntie van de verschillende instellingen speelt daarbij een cruciale
rol. Het Koninkrijk acht het daarbij van belang voldoende
aandacht te hebben voor de onderscheiden rollen die de internationale financiële
instellingen (IFI’s) spelen en de multilaterale architectuur opnieuw
te bezien in het licht van de Global Public Goods discussie. Regionale
en wereldwijde publieke goederen worden terecht gezien als nieuwe
prioriteiten, maar het is nog niet volledig helder welke rol de multilaterale
instellingen en in het bijzonder de Wereldbank op zich zouden moeten nemen.
Dit zou verduidelijkt moeten worden en tot uiting moeten komen in daartoe
te ontwikkelen strategieën.8. KLIMAATTijdens de jaarvergadering in september 2007 kreeg de Wereldbank Groep
(WBG) het mandaat om een overkoepelend strategisch raamwerk te ontwikkelen
op het gebied van klimaat, het Strategic Framework on Climate
Change (SFCC). Het raamwerk rust op 6 pijlers:• het klimaat – adaptatie en mitigatie – als kerntaak
voor ontwikkelingssamenwerking;• het aanpakken van het tekort aan financiering middels bestaande
en nieuwe instrumenten;• het faciliteren van nieuwe marktmechanismen;• het stimuleren van private financiering (hefboom functie);• het versnellen van de ontwikkeling en toepassing van lage emissie
technologieën en• het intensiveren van onderzoek op het snijvlak van klimaat en ontwikkeling.De WBG stelt voor om hieraan een nieuwe portfolio van klimaat investeringsfondsen
(Climate Investment Funds, CIF) te koppelen, dat
eerdere initiatieven van het VK, de VS en Japan bundelt. De voorgestelde portfolio
zou bestaan uit drie multi-donor trust funds:• een clean technology fund ten behoeve
van de financiering van schone technologieën in middeninkomenslanden;• een forest investment fund ten behoeve
van bosbeheer;• een climate resilience pilot program
ten behoeve van het klimaatbestendig maken van ontwikkelingslanden die kwetsbaar
zijn voor klimaatverandering;Het SFCC zal voor de Jaarvergadering in 2008 ter goedkeuring aan de gouverneurs
worden voorgelegd.Het Koninkrijk onderschrijft het belang van een samenhangende
strategie van de WBG teneinde zo effectief en efficiënt mogelijk bij
te dragen aan het afremmen van de uitstoot van broeikasgassen en aan de nodige
aanpassingen aan de onvermijdelijke gevolgen van klimaatverandering. Het
Koninkrijk kan zich inhoudelijk vinden in de zes pijlers van het nieuwe raamwerk,
waarbij voldoende aandacht moet zijn voor zowel mitigatie als adaptatie.Het Koninkrijk verwelkomt de ontwikkeling van nieuwe
en innovatieve financiële instrumenten, mits deze voldoen aan een duidelijke
vraag, niet door de markt worden geleverd en toegevoegde waarde hebben ten
opzichte van al bestaande instrumenten. Echter, het Koninkrijk signaleert
ook risico’s die vooralsnog onvoldoende worden geadresseerd. Zo dreigt
er ten eerste een proliferatie te ontstaan van fondsen die qua profiel met
elkaar concurreren. Dit leidt zowel in de ontwikkelde als in de ontwikkelingslanden
tot verwarring en administratieve drukte. Nog geen twee jaar geleden ontwikkelde
de Wereldbank op verzoek van de G8 het Clean Energy Investment
Framework, waarin alle pijlers uit dit strategische raamwerk aan
bod komen en waaraan ook een financieringsstructuur werd gekoppeld. Onduidelijk
is in hoeverre de voorgestelde financiële structuur de oude vervangt
en hoe de Global Environmental Facility (GEF),zonodig bijgesteld aan de eisen van deze tijd, een rol zou kunnen
vervullen in het verkleinen van het financieringsgat.Ten tweede heeft het Koninkrijk, in het licht van de
dreigende proliferatie, behoefte aan meer inzicht in de samenhang met de VN-instellingen
en de andere IFI’s (met name de AfDB, de AsDB en de EBRD).
Hoewel wordt verwezen naar samenwerking in de ontwikkeling van een «UN system coordinated approach to climate change», is de praktische invulling van deze samenwerking niet duidelijk.
Tevens komen klimaatinitiatieven van de andere IFI’s en eventuele samenwerking
daarmee niet aan bod. Het Koninkrijk vindt dat de IFI’s
en de VN onderling beter moeten samenwerken en hun klimaatbeleid op elkaar
dienen af te stemmen om duplicatie te voorkomen. Op deze manier wordt een
efficiënt en effectief internationaal beleid ten aanzien van klimaat
en schone energie bevorderd.Wat betreft de financiering van adaptatie stelt het
Koninkrijk zich op het standpunt dat het – volgens het principe «de
vervuiler betaalt» – in de rede ligt dat industrielanden bijdragen
aan de adaptatiekosten van de arme landen. Naast het principe «de
vervuiler betaalt», zijn verantwoordelijkheid en solidariteit daarbij
het uitgangspunt.Meer inzicht is nodig in de verdeling van de hoge bijdragendie een aantal landen heeft toegezegd: hoe wordt het over de verschillende
pijlers verdeeld en aan welke landen komt het ten goede.Het Koninkrijk heeft samen met Denemarken en het VK het initiatief genomen
om actief met andere gelijkgezinde donoren te praten over de architectuur
van klimaatfinanciering inclusief adaptatie en de hiervoor genoemde zorgen
verder te bespreken. XNoot1De nieuwe formule bevat vier variabelen: BBP, openheid, variabiliteit
van de exportopbrengsten en reserves met gewichten van respectievelijk 50%,
30%, 15% en 5%. De BBP variabele is voor 60% opgebouwd
uit BBP vergelijking tussen landen tegen marktwisselkoersen en voor 40%
uit vergelijking volgens koopkrachtpariteit (ook wel Purchasing Power Parity
of PPP genoemd). De berekende quotumaandelen worden genivelleerd met een compressiefactor
door de uitkomsten uit de boven beschreven formule te verheffen tot de macht
0,95. Landen die volgens deze formule zijn ondervertegenwoordigd krijgen een
quotaverhoging, afgezien van vrijwillige onthoudingen. Daarnaast krijgen naar
PPP gemeten zwaar ondervertegenwoordigde opkomende economieën een minimale
verhoging van 40%. De basisstemmen worden verdrievoudigd.XNoot1Tijdens de Jaarvergadering 2006 ontvingen China, Korea, Mexico en Turkije
al een quotaverhoging. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-26234-80.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl