Wijziging van enkele belastingwetten c.a. (belastingplan 1997); Advies en nader rapport
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 25052, nr. B

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

17-10-1996

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1996-1997

25052 nr. B

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamOndertekeningBijlage bij het advies van de Raad van State van 2 oktober 1996, no.
W06.96 0428, met redactionele kanttekeningen die de Raad in overweging
geeft.
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 25052Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 43 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
25 052Wijziging van enkele belastingwetten c.a. (belastingplan 1997) BADVIES RAAD VAN STATE EN NADER RAPPORTHieronder zijn opgenomen het advies van de Raad van State d.d. 2 oktober
1996 en het nader rapport d.d. 8 oktober 1996, aangeboden aan de Koningin
door de minister en de staatssecretaris van Financiën. Het advies van
de Raad van State is cursief afgedrukt. Bij Kabinetsmissive van 11 september 1996, no.96.004445, heeft Uwe Majesteit,
op voordracht van de Minister en de Staatssecretaris van Financiën, bij
de Raad van State ter overweging aanhangig gemaakt het voorstel van wet met
memorie van toelichting, houdende wijziging van enkele belastingwetten c.a.
(belastingplan 1997).Blijkens de mededeling van de Directeur van Uw kabinet van 11 september
1996, no. 96.004445, machtigde Uwe Majesteit de Raad van State zijn advies
inzake het bovenvermelde voorstel van wet rechtstreeks aan ons te doen toekomen.
Dit advies, gedateerd 2 oktober 1996, no. W06.96.0428, bieden wij U hierbij
aan.1. Bij de behandeling van het belastingplan 1993 in de Eerste Kamer der
Staten-Generaal is onder meer de bij dat wetsvoorstel gevolgde systematiek
om voorstellen van verschillende aard in één wet samen te voegen
aan de orde geweest. In dat kader is gesteld dat voor opneming in een belastingplan
in aanmerking komen onderwerpen die betrekking hebben op het budgettaire en
koopkrachtbeeld van het komende begrotingsjaar en die overigens fiscaal van
technische aard zijn (kamerstukken I 1992/93, 22 873, nrs.110a en 110b). De Raad van State heeft reeds eerder bij voorstellen van wet waarin maatregelen
van uiteenlopende aard zijn bijeengebracht die geen of nagenoeg geen samenhang
vertonen, opgemerkt dat het op deze wijze aanbieden van de maatregelen druk
op de besluitvorming legt. Ook bij de toetsing van het belastingplan 1997
aan het in 1992 aangegeven kader stelt de Raad vast dat maatregelen in het
belastingplan zijn opgenomen die niet direct betrekking hebben op het budgettaire
en koopkrachtbeeld van 1997 en niet louter fiscaal technisch van aard zijn.Naar het oordeel van de Raad passen de navolgende voorstellen niet in
het kader dat voor opneming in een belastingplan is getrokken:– de wijziging van de Successiewet 1956 (artikel V), gelet op het
nevendoel dat met deze maatregel wordt beoogd en de faciliteit die in de maatregel
besloten ligt;– de wijzigingen van de Wet vermindering afdracht loonbelasting
en premie voor de volksverzekeringen (artikel XI), gelet onder meer op de
invoering van een geheel nieuwe faciliteit;– de novelle met betrekking tot het voorstel van wet houdende regels
op het gebied van de distributie van electriciteit, gas en warmte (artikel
XV);– de louter technische wijzigingen van de Invoeringswet Wet op de
motorrijtuigenbelasting 1994 (artikel X) en de Douanewet (artikel XIV), die
geen enkele samenhang met een van de andere maatregelen tonen.De Raad adviseert dan ook tot verdeling over een aantal afzonderlijke
voorstellen, waardoor over de voorgestelde maatregelen zelfstandig en ieder
op eigen merites kan worden besloten, niet de voorkeur verdient. Op enige
van deze voorstellen zal de Raad met betrekking tot dit aspect in het navolgende
terugkomen.2. In het advies over de concept-Miljoenennota 1997 (kamerstukken II 1996/97,
25 000 A) heeft de Raad geadviseerd, nu de verhogingen van de accijnzen
op de verschillende motorbrandstoffen niet dienen om meer inkomsten voor het
Rijk te verkrijgen, de voorgenomen maatregelen uit te stellen tot het moment
waarop, na internationaal overleg, een verhoging kan worden voorgesteld waarmede
een gebruiksbeïnvloedend effect van betekenis zal worden bereikt. In
het nader rapport is erop gewezen dat deze maatregelen niet op zichzelf staan,
maar onderdeel uitmaken van een breder pakket van maatregelen dat de regering
wil treffen ter verbetering van de bereikbaarheid en vermindering van de congestie.
Mede in dit licht adviseert de Raad ook de in samenhang beoordeelde budgettair
neutrale wijzigingen van de Wet op de accijns en de Wet op de motorrijtuigenbelasting
1994 (artikelen VI, VII en XI van het wetsvoorstel), alsmede de wijziging
van de Wet op de belasting van personenauto's en motorrijwielen 1992 (artikel
VIII van het wetsvoorstel) niet in het kader van het belastingplan 1997 te
behandelen, maar in een afzonderlijk voorstel van wet op te nemen. Dat voorstel
kan eventueel in samenhang met maatregelen waarnaar in het nader rapport wordt
verwezen aan de orde worden gesteld.1 en 2. Het belastingplan is een fiscaal-technische neerslag van de voorstellen
die het kabinet in het kader van de miljoenennota 1997 heeft gedaan. Deze
voorstellen staan niet op zichzelf, maar hebben qua samenstelling en maatvoering
een beleidsmatige en budgettaire samenhang. De door het kabinet aangebrachte
directe en indirecte samenhang in de gemaakte keuzes komt in de gekozen vormgeving
van het belastingplan tot zijn recht. Anders dan de Raad menen wij dat daardoor
geen druk op het besluitvormingsproces wordt gelegd, mede omdat formeel noch
materieel afbreuk aan de bevoegdheden van de Staten-Generaal wordt gedaan.
Gehoor geven aan het advies van de Raad op dit punt, zou ertoe leiden dat
het belastingplan uiteen zou vallen in zeven à acht wetsvoorstellen.
Dit zou niet bijdragen aan een efficiënt wetgevingsproces. Wij merken
in dit kader verder op dat de aanwijzingen voor de regelgeving geen voorschriften
bevatten op grond waarvan het samenvoegen van verschillende onderwerpen in
één wetsvoorstel achterwege zou moeten worden gelaten.Overigens wijzen wij erop dat in het geschetste kader van 1992 ook is
aangegeven dat destijds een procedure is gevolgd waarbij principiële
wijzigingen van het belastingrecht met verstrekkende gevolgen voor de structuur
van het belastingstelsel niet in het belastingplan aan de orde waren. Een
dergelijke procedure is thans ook gevolgd. In verband hiermee zijn de voorstellen
op het terrein van het aanmerkelijk belang en dergelijke, de voorstellen ter
vereenvoudiging van de loon- en inkomstenbelasting en de voorstellen met betrekking
tot de fiscale infrastructuur in afzonderlijke wetsvoorstellen neergelegd.3. In het belastingplan zijn enige belastinguitgaven opgenomen, waaronder
de Raad steeds heeft verstaan de overheidsuitgaven in de vorm van een derving
of een uitstel van belastingontvangsten die voortvloeit uit een voorziening
in de wet, voorzover die voorziening niet in overeenstemming is met de primaire
heffingsstructuur van de wet. De Raad heeft met betrekking tot de energie-investeringsaftrek in de Derde
Energienota (kamerstukken II 1995/96, 24 525, nr.2) en in de toelichting
de afweging tussen het inzetten van het fiscale instrument en de directe subsidiëring
gemist. Deze afweging is op het terrein van het stimuleren van investeringen
in energiezuinige bedrijfsmiddelen in het bijzonder van betekenis, omdat ook
niet-belastingplichtige investeerders moeten worden bereikt. Uit de toelichting
blijkt dat maatregelen zijn genomen om het bereik van de maatregel te vergroten.
Zo is de uitsluiting van leaseconstructies teruggenomen opdat, zoals de toelichting
stelt, ook doelgroepen van het energiebesparingsbeleid die niet direct kunnen
profiteren van de energie-investeringsaftrek – naar de Raad begrijpt,
omdat zij niet belastingplichtig zijn – van de faciliteit op indirecte
wijze kunnen profiteren. Toch bestaat in de toelichting twijfel in hoeverre
het beoogde doel ook wordt bereikt. De doeltreffendheid van de maatregel is
hiermede in het geding. De Raad adviseert in de toelichting de keuze om het
fiscale instrument in te zetten nader te motiveren. Daarbij kan tevens worden
aangegeven om welke redenen de voorkeur is gegeven aan het instrument van
de investeringsaftrek boven dat van de vervroegde afschrijving. Door de invoering
van een energieinvesteringsaftrek ontstaat een meer verbrokkeld patroon van
«gericht» werkende investeringsfaciliteiten.3. Bij de vormgeving van de energie-investeringsaftrek is in belangrijke
mate aansluiting gezocht bij reeds bestaande regelgeving. De structuur van
de energie-investeringsaftrek komt op hoofdlijnen overeen met de structuur
van de investeringsaftrek voor kleinschalige investeringen. Bovendien is de
procedure die dient te worden gevolgd tot verkrijging van de energie-investeringsaftrek
afgeleid van de procedure die dient te worden gevolgd bij het aanvragen van
de VAMIL-regeling. De keuze voor het fiscale instrumentarium leidt door het
benutten van de bestaande fiscale structuur dan ook tot een efficiënte
en effectieve stimulering van investeringen in energiebesparende bedrijfsmiddelen.Zoals de Raad aangeeft, zal de energie-investeringsaftrek eveneens van
toepassing zijn indien bedrijfsmiddelen worden verhuurd. Op die wijze kunnen
non-profitinstellingen op indirecte wijze gebruik maken van de energie-investeringsaftrek.
Bij de voorbereiding van het wetsvoorstel bleek echter dat het bepaalde sectoren
niet is toegestaan bedrijfsmiddelen te huren. De passage in de toelichting
heeft uitsluitend betrekking op deze specifieke categorie instellingen en
ziet niet op de positie van non-profitinstellingen in het algemeen. Op dit
moment wordt overigens bezien in hoeverre het mogelijk is de genoemde huurverboden
specifiek buiten werking te stellen voor de investeringen die in aanmerking
komen voor de energie-investeringsaftrek.Gezien de in de Derde Energienota beschreven doelstellingen op het terrein
van energiebesparing en duurzame-energieopwekking zou van een vrije-afschrijvingsfaciliteit
een te geringe impuls uitgaan. Om die reden is gekozen voor het instrument
van de investeringsaftrek.Overeenkomstig het advies van de Raad is in de toelichting de keuze om
het fiscale instrument in te zetten nader gemotiveerd.4. Uit de toelichting op artikel 11, eerste lid, onderdeel b, van de Wet
op de inkomstenbelasting 1964 (Wet IB'64) blijkt dat niet alle investeringen
die in het belang zijn van een doelmatig gebruik van energie zullen worden
aangewezen, maar dat een keuze zal worden gemaakt bij de aanwijzing van de
voor faciliëring in aanmerking komende investeringen op zodanige wijze
dat een extra impuls wordt gegeven aan investeringen door het midden- en kleinbedrijf
en door bedrijven die met de overheid een afspraak hebben gemaakt inzake verhoging
van de energie-efficiency. Teneinde meer zicht op de reikwijdte (en de aan
te brengen beperkingen) van de faciliteit te verkrijgen, adviseert de Raad
het begrip «doelmatig gebruik van energie» in de toelichting verder
uit te werken en met voorbeelden enig inzicht te geven in de aard van de te
faciliëren investeringen en de voorgenomen selectie daarvan. In dit kader ware tevens antwoord te geven op de vraag in hoeverre de
voorgestelde regeling is aan te merken als een steunmaatregel in de zin van
artikel 92 van het EG-Verdrag.Naar het oordeel van de Raad gaat de ministeriële regeling, waarin
de aanwijzing van de investeringen zal plaatsvinden, door de hiervoor aangegeven
(beleidsmatige) keuze de beperking tot voorschriften van administratieve aard,
uitwerking van details van de regeling, voorschriften die dikwijls wijziging
behoeven of voorschriften waarvan te voorzien is dat zij mogelijk met grote
spoed moeten worden vastgesteld (aanwijzing 26 van de Aanwijzingen voor de
regelgeving), te buiten. De Raad adviseert de aanwijzing van de te faciliëren
investeringen bij algemene maatregel van bestuur te doen plaatsvinden.4. Aan de aanbeveling van de Raad om in de toelichting bij de energie-investeringsaftrek
het begrip «doelmatig gebruik van energie» nader uit te werken,
hebben wij gevolg gegeven. Daarmee is naar ons oordeel het kader waarbinnen
gebruik kan worden gemaakt van de bevoegdheid om investeringen aan te wijzen
die dit doel dienen, duidelijk aangegeven. Voorts willen wij erop wijzen dat
de opgenomen bevoegdheid overeenkomt met de bestaande aanwijzingsbevoegdheid
voor willekeurige afschrijving welke is opgenomen in artikel 10, derde lid,
van de Wet op de inkomstenbelasting 1964. Wij hebben daarom de aanbeveling
van de Raad om de aanwijzing van de te faciliëren investeringen bij algemene
maatregel van bestuur te doen plaatsvinden niet overgenomen.Aangezien het bij de energie-investeringsaftrek gaat om een generieke
maatregel die niet slechts door een beperkt aantal ondernemingen kan worden
gebruikt, maar in beginsel door alle ondernemingen, ongeacht aard en omvang,
kan niet worden gesproken van een steunmaatregel in de zin van artikel 92
van het EG-Verdrag.5. De in artikel 11 Wet IB'64 beschreven procedure voor het geldend maken
van de energie-investeringsaftrek is voor wat betreft de in acht te nemen
termijnen niet geheel helder. Het verzoek als bedoeld in artikel 11, eerste
lid, onderdeel b, Wet IB'64 moet bij de aangifte worden gedaan, maar het is
niet zeker of op dat tijdstip kan worden beschikt over de door de Minister
van Economische Zaken af te geven verklaring. Zo zal, indien beroep is ingesteld
bij het College van Beroep voor het bedrijfsleven, het tijdstip waarop de
verklaring onherroepelijk vaststaat eerst later komen vast te staan. De gevolgen
hiervan zijn in de toelichting niet uiteengezet. De aanmelding van de energie-investering bij het bureau VAMIL zal in verband
met de bewaking van het budget aan een termijn worden gebonden. Gelet op dit
doel zal de aanmelding dicht bij het investeringstijdstip moeten liggen. Ook
in deze gevallen is het niet zeker of de verklaring al is of zal worden afgegeven.
Onduidelijk is welke gevolgen daaraan worden verbonden.De Raad adviseert in de toelichting helderheid te verschaffen over de
procedure, in het bijzonder in het geval de verklaring eerst na het jaar waarin
de verplichting wordt aangegaan of de voortbrengingskosten worden gemaakt
vast komt te staan.5. Wij hebben gevolg gegeven aan de aanbeveling van de Raad om in de toelichting
helderheid te verschaffen over de procedure voor het verkrijgen van recht
op de energie-investeringsaftrek, in het bijzonder als de vereiste verklaring
pas in een laat stadium is verkregen.6. De procedures voor het geldend maken van de faciliteiten die in het
fiscale stelsel zijn ingebed, verschillen onderling aanmerkelijk, onder meer
op het vlak van overlegging van al dan niet gecertificeerde stukken en van
beroep. De Raad adviseert met name ten aanzien van de administratieve verplichtingen
tot een grotere eenheid in de voorschriften te komen.6. Naar aanleiding van de aanbeveling van de Raad om te komen tot een
grotere eenheid in de procedures voor het geldend maken van fiscale faciliteiten,
merken wij op dat wij op dat gebied zoveel mogelijk eenheid nastreven. Dat
is in het belang van de overzichtelijkheid van de regelgeving en het beperkt
houden van de administratieve lasten. De mate waarin dit streven kan worden
verwezenlijkt, is echter mede afhankelijk van factoren als de aard van de
faciliteit, de doelgroep, het al of niet gebudgetteerde karakter van de faciliteit
en het al dan niet aanwezig zijn van de noodzaak om gebruik te maken van de
specifieke expertise bij andere departementen.7. Het is de Raad onder meer ook bij zijn advisering over de hoofdstukken
van de rijksbegroting voor het jaar 1997 opgevallen dat de effecten van de
maatregelen die door een belastinguitgave worden ondersteund in de toelichtingen
op de begrotingen van de ministeries op welker terrein de desbetreffende beleidsdoelstellingen
primair liggen weinig of geen aandacht krijgen. De Raad adviseert de resultaatsmeting
en evaluatie van de belastinguitgaven door of in overleg met de betrokken
ministers meer systematisch ter hand te (doen) nemen.7. Uit Bijlage 10 bij hoofdstuk IX B van de Rijksbegroting 1997 blijkt
dat het kabinet een forse inspanning levert om – onder meer –
fiscaal beleid te evalueren. Gewezen kan worden op reeds afgeronde evaluaties
van bijvoorbeeld de VAMIL-regeling en de Wet Bevordering Speur- en Ontwikkelingswerk.
Eveneens is recent onderzoek gedaan naar de bekendheid van de regeling omtrent
de afdrachtskorting voor lage lonen en het aantal toepassingen van de spaarloonregeling.
In de categorie voorgenomen onderzoeken kan bijvoorbeeld worden gewezen op
de evaluatie van de wet afdrachtsvermindering loonbelasting, de evaluatie
van spaarregelingen en de evaluatie van de effecten van het nihiltarief van
de motorrijtuigenbelasting voor elektrische auto's. Deze onderzoeksinspanningen
worden vanwege de fiscale invalshoek steeds gecoördineerd door het ministerie
van Financiën. Tevens vindt overleg plaats met de beleidsmatig betrokken
ministeries. Over de resultaten wordt aan de Kamer gerapporteerd.8. De Raad merkt op dat artikel 37 Wet IB'64 in het voorstel van Wet aanpassing
loon- en inkomstenbelasting c.a. 1997, waarover de Raad op 10 september 1996
(no.W06.96.0319) heeft geadviseerd, eveneens wordt gewijzigd. In het voorliggende
voorstel is geen regeling voor deze samenloop opgenomen. In het genoemde advies
is met betrekking tot de voorgestelde wijziging het volgende opgenomen. «In de toelichting op het voorstel van wet tot wijziging van een
aantal belastingwetten en van de Wet Infrastructuurfonds in het kader van
het belastingplan 1994 is gesteld, dat de grenzen om langs de weg van het
arbeidskostenforfait arbeidskosten te ontzien onderhand zijn bereikt. Verdere
inzet van het arbeidskostenforfait voor dit doel zou vanuit de fiscale systematiek
oneigenlijk zijn. De in dat wetsvoorstel voorgestelde verhoging moet worden
gezien in het concrete perspectief dat zo snel mogelijk zal worden overgegaan
tot omvorming van het arbeidskostenforfait (kamerstukken 1993/94, 23 472,
nr. 3, blz. 3). De Raad stelt vast dat zonder in de toelichting daarop in
te gaan de grenzen van het arbeidskostenforfait opnieuw naar boven worden
verlegd, alsmede dat geen inzicht wordt gegeven in de ontwikkelingen rond
de omvorming van het forfait tot arbeidsaftrek. De Raad adviseert zowel de
in artikel 37, eerste lid, Wet IB'64 voorgestelde verhoging van 8% tot 10%
als de verhoging van het maximum van f 2 507,– tot f 2 612,–
in het licht van de vorengenoemde fiscale systematiek dragend te motiveren.»
Voor de voorgestelde wijziging van artikel 37 Wet IB'64 geldt dit punt uit
het eerder uitgebrachte advies onverkort.8. De in het voorstel van Wet aanpassing loon- en inkomstenbelasting c.a.
1997, zoals dat aan de Raad van State is voorgelegd, opgenomen wijziging van
artikel 37 van de Wet op de inkomstenbelasting 1964 (arbeidskostenforfait)
zal uit dat wetsvoorstel worden verwijderd. Een samenloopregeling tussen die
wijziging en de in het onderhavige voorstel opgenomen wijziging van genoemd
artikel is derhalve niet nodig.Naar aanleiding van de verwijzing van de Raad naar hetgeen in de toelichting
op het voorstel van wet tot wijziging van een aantal belastingwetten en van
de Wet Infrastructuurfonds (kamerstukken II 1993/94, 23 472, nr. 3,
blz. 3) is gesteld over het arbeidskostenforfait, merken wij op dat in een
bijlage bij de memorie van toelichting inzake genoemd voorstel van Wet aanpassing
loon- en inkomstenbelasting c.a. 1997 meer algemeen wordt ingegaan op de aftrekbaarheid
van de kosten in het kader van de inkomsten uit arbeid. De bij brief van 17
september 1996 aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal gezonden
nota Werken aan zekerheid (kamerstukken II, 1996/97, 25 010, nrs. 1–2,
blz. 14–14) bevat een beschouwing over het arbeidskostenforfait vanuit
het perspectief van de arbeidsmarkt en de armoedeval. Aldaar is aangegeven
dat het kabinet een nader standpunt zal bepalen over een mogelijke omvorming
van het arbeidskostenforfait. De gedachtevorming hierover is derhalve nog
gaande, zodat het niet mogelijk is in dit stadium met concrete voorstellen
te komen. Gelet op een en ander achten wij een bescheiden verhoging van het
arbeidskostenforfait voor komend jaar verantwoord. De memorie van toelichting
is in deze zin aangevuld.9. In het advies van 9 september 1996 (no.W06.96.0317) inzake het voorstel
van de Aanpassingswet Wet waardering onroerende zaken heeft de Raad onder
meer het volgende opgemerkt. «Hoewel de Raad instemt met het gestelde in hoofdstuk 4 van de toelichting,
dat het technische kader van het wetsvoorstel op deze wijze kan worden beoordeeld,
acht de Raad – zijn eigen positie nog daargelaten – het geven
van een oordeel over de onderhavige belastingwet waarin het voorwerp van de
belasting ten dele slechts met letters is aangeduid en waarbij de concrete
belastingbedragen derhalve nog onbekend zijn, voor de Staten-Generaal bezwaarlijk.
Het indienen van het wetsvoorstel, nadat de letters door concrete percentages
zullen zijn vervangen, verdient naar het oordeel van de Raad dan ook verre
de voorkeur.»Uit het voorgestelde artikel I, onderdeel E, blijkt dat de voorkeur van
de Raad niet is gevolgd. Inmiddels zijn de cijfers, op basis waarvan de hoogte
van het huurwaardeforfait kan worden vastgesteld, beschikbaar. De Raad wijst
erop dat hierdoor thans nagenoeg gelijktijdig twee voorstellen van wet in
behandeling zijn die tezamen de wijziging van het huurwaardeforfait vormgeven,
hetgeen de Raad uit een oogpunt van een zorgvuldig wetgevingsproces niet wenselijk
voorkomt.De Raad adviseert de beide voorstellen gezamenlijk te behandelen en samen
te voegen.9. De wijzigingen rond het huurwaardeforfait die in de twee door de Raad
bedoelde afzonderlijke wetsvoorstellen zijn opgenomen, zijn verschillend van
karakter. De wijzigingen die zijn opgenomen in het voorstel van de Aanpassingswet
Wet waardering onroerende zaken (kamerstukken II 1996/97, nr. 25 037),
zijn vrijwel uitsluitend technisch van aard, zoals te doen gebruikelijk in
een aanpassingswet. Gelet op de wens van de bij de Wet WOZ betrokken partijen,
is dit technische kader zo snel mogelijk afgerond en nog voor het zomerreces
aan de Raad van State aangeboden. De wijzigingen met betrekking tot het huurwaardeforfait
die zijn opgenomen in het Belastingplan 1997 geven invulling aan de hoogte
van het basispercentage van het huurwaardeforfait voor 1997 en volgende jaren,
en hebben onderdeel gevormd van de besluitvorming van het kabinet over het
budgettaire beeld in het kader van de begroting 1997. Zoals te doen gebruikelijk
is deze besluitvorming eerst eind augustus 1996 afgerond. In overeenstemming
met het door de Raad in onderdeel 1 van dit advies opgenomen kader voor opneming
van onderwerpen in een belastingplan, menen wij deze splitsing te kunnen handhaven.10. In artikel I, onderdeel H, is de tarieftabel voor buitenlandse belastingplichtigen
opgenomen. De Raad wijst erop dat het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
op 27 juni 1996, nr.C-107/94, heeft geoordeeld – kort weergegeven –
dat het handhaven van een hoger tarief (voor de eerste schijf) voor buitenlandse
belastingplichtigen die wonen in een andere lid-staat dan geldt voor binnenlandse
belastingplichtigen in strijd is met artikel 52 van het EG-Verdrag. In de
toelichting op de nieuwe tabel voor buitenlandse belastingplichtigen wordt
aan deze uitspraak geen enkele aandacht gegeven. Naar het oordeel van de Raad
is een nadere uiteenzetting nodig over de gevolgen van deze uitspraak voor
de belastingheffing van buitenlandse belastingplichtigen, zowel ten aanzien
van degenen die in een andere lid-staat wonen als van degenen die buiten de
Europese Gemeenschap wonen, de directe werking van deze uitspraak door de
verklaring van recht door het Hof van Justitie en de budgettaire gevolgen.
De Raad adviseert in de toelichting hierop in te gaan.10. Naar aanleiding van de opmerkingen van de Raad om bij de tarieftabel
voor buitenlandse belastingplichtigen in te gaan op de gevolgen van het oordeel
van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen van 27 juni 1996,
nr. C-107/94 (Asscher), merken wij op dat dit oordeel op dit moment nog onderwerp
van studie is. In dit arrest heeft het Hof een uitspraak gedaan inzake door
de Hoge Raad gestelde prejudiciële vragen. Deze studie zal dan ook niet
kunnen worden afgerond voordat de Hoge Raad in deze zaak arrest heeft gewezen.11. In het voorgestelde artikel V, onderdeel C, wordt zowel de mogelijkheid
gegeven kunstvoorwerpen in betaling te geven voor het successierecht dat verschuldigd
is over de nalatenschap waartoe ook de waarde van die kunstvoorwerpen behoort,
als een premie van 20% toegekend, indien kunstvoorwerpen in betaling worden
gegeven. Deze voorstellen roepen onder meer de vraag op om welke redenen alleen
kunstvoorwerpen in betaling kunnen worden gegeven en niet bijvoorbeeld ook
onroerende zaken van culturele of historische betekenis, landgoederen of gronden
waarop woningbouw is voorzien. In al deze gevallen kan zich het geval voordoen
dat de erfgenamen slechts door verkoop van (een deel van) de onroerende zaken
de successierechten kunnen voldoen en een algemeen belang is gediend met de
verwerving van die zaken. Daarnaast is de éénregelige motivering
om een premie van 20% toe te kennen naar het oordeel van de Raad ontoereikend,
mede in het licht van een mogelijk niet op objectieve en redelijke gronden
te verdedigen bevoordeling van bezitters van kunstvoorwerpen, nu de spreiding
van het kunstbezit niet gelijkmatig is. Gelet op deze vragen en de omstandigheid, dat naar het oordeel van de
Raad dit voorstel niet zozeer verbonden is met de overige onderdelen van het
voorstel dat de behandeling daarvan in het kader van het belastingplan 1997
dient plaats te vinden, adviseert de Raad het voorstel met een meer uitgebreide
toelichting in een afzonderlijk voorstel van wet op te nemen. Daarbij kan
onder meer ook aandacht worden gegeven aan de vraag of de overdracht aan de
staat als bedoeld in het voorgestelde artikel 67, derde lid, van de Successiewet
1956 niet verruimd kan worden met provincies, gemeenten en aangewezen musea,
waardoor aan de erflater de mogelijkheid wordt geboden omtrent de plaatsing
van het kunstvoorwerp aanwijzingen te geven in zijn testament of een codicil.11. Het voorstel beperkt zich tot betaling van successierecht «in
natura» van roerende kunstvoorwerpen en opent deze faciliteit niet ook
voor onroerende zaken van culturele en historische betekenis. Het voornaamste
doel van de voorgestelde maatregel is het behoud van waardevolle kunstvoorwerpen
van cultureel belang voor Nederland. Door de mogelijkheid te openen om successierecht
geheel of gedeeltelijk te voldoen door dergelijke kunstwerken over te dragen
aan de Staat, kan worden voorkomen dat deze kunstvoorwerpen naar het buitenland
verdwijnen. Dit zou het gevolg kunnen zijn van het feit dat de erfgenamen
een dergelijk kunstvoorwerp moeten verkopen om het successierecht te kunnen
voldoen. Bij onroerende zaken van culturele of historische betekenis bestaat
uit de aard der zaak niet de kans dat zij, na verkoop, buiten Nederland terecht
komen.Het staat de erfgenamen vrij om het successierecht in geld te voldoen
dan wel een dergelijk kunstvoorwerp voor te dragen voor een betaling van het
successierecht in natura overeenkomstig de voorgestelde regeling. Niet zelden
zal verkoop (aan het buitenland) voor erfgenamen financieel de meest lucratieve
oplossing zijn. Indien het gaat om een kunstwerk met culturele waarde voor
Nederland, is het van belang de erfgenamen een stimulans te geven om het kunstvoorwerp
niet ter verkoop aan te bieden maar voor te dragen voor betaling in natura.
Om die reden is er voor gekozen erfgenamen een «korting» op het
successierecht te geven van 20% van de waarde van het kunstvoorwerp. Bij de
beoordeling of het kunstvoorwerp van zodanig belang is voor Nederland dat
het voor deze regeling in aanmerking dient te komen, zal de Minister van Financiën
gebruik maken van het advies van een commissie van deskundigen. De memorie
van toelichting is met bovenstaande punten aangevuld.De Raad geeft in overweging de voorgestelde regeling van kwijtschelding
van successierecht en de bijbehorende «korting» van 20% bij overdracht
van een kunstvoorwerp met een cultureel belang voor Nederland te verruimen
met een overdracht aan een provincie, gemeente of aangewezen museum. Een dergelijke
expliciete uitbreiding is echter niet nodig. Successierecht wordt betaald
aan de Nederlandse Staat. De beslissing of kwijtschelding van successierecht
en de daarbij behorende «korting» van 20% wordt verleend indien
een kunstvoorwerp met cultureel belang voor Nederland wordt overgedragen,
is aan de Minister van Financiën. Gegeven de doelstelling van de regeling
zal daarbij tevens de mogelijkheid van toevoeging van het desbetreffende kunstvoorwerp
aan een bestaande publiekelijk toegankelijke collectie worden betrokken. Dit
houdt in dat het doorgaans aan een museum (en dat kan bijvoorbeeld ook een
provinciale of gemeentelijke instelling zijn) zal worden overgedragen.12. In de toelichting op de verhoging vermindering lage lonen (artikel
XII, onderdeel B) is geen aandacht gegeven aan de resultaatsmeting van het
instrument, waaruit blijkt in hoeverre de oorspronkelijke beleidsdoelstellingen
ook cijfermatig zijn gehaald. De Raad adviseert de toelichting met deze resultaatsmeting
uit te breiden. Tevens adviseert de Raad de effecten van de voorgestelde verhoging in
aantallen (opnieuw) in het arbeidsproces opgenomen laagopgeleide werklozen
cijfermatig te verhelderen. De opmerking in de toelichting dat de arbeidsmarktpositie
van jongeren reeds op dit moment verhoudingsgewijs gunstig is, roept de vraag
op in hoeverre voortzetting van de faciliteit geboden is.De Raad voorziet een versterking van het «grenseffect» door
de verhoging tot f 2 000,– van de vermindering bij het overschrijden
van het toetsloon. De Raad adviseert in de toelichting in te gaan op de ervaringen
die zijn opgedaan met dit «grenseffect», waarbij in het bijzonder
aandacht dient te worden gegeven aan de uitstoot bij loonsverhogingen tot
boven het toetsloon.12. Het kabinet heeft diverse maatregelen genomen ter bestrijding van
de werkloosheid en de langdurige werkloosheid in het bijzonder. De vermindering
lage lonen maakt daarvan onderdeel uit. Het is te vroeg om op dit moment een
afgerond oordeel over de effectiviteit van de getroffen maatregelen te vellen.
De ontwikkeling van de werkloosheid lijkt echter aan te geven dat het huidige
kabinetsbeleid succesvol is. De geregistreerde werkloosheid is gedaald van
485 000 medio 1995 tot 414 000 medio dit jaar. Verheugend is vooral
dat ook de langdurige werkloosheid daalt: van 254 000 medio 1995 tot
216 000 in juli 1996. Dit wijst erop dat het pakket maatregelen ter bestrijding
van de werkloosheid zijn vruchten begint af te werpen.In de wet vermindering afdracht loonbelasting en premie voor de volksverzekeringen
is aangegeven dat het kabinet uiterlijk december 1997 een verslag aan de Eerste
en Tweede Kamer zal sturen over de effectiviteit van deze wet. De voorbereidingen
ten behoeve van dit verslag zijn inmiddels ter hand genomen.Gezien de arbeidsmarktpositie van jongeren is, mede gezien de beperkte
budgettaire middelen, besloten de vermindering lage lonen voor werknemers
jonger dan 23 jaar op het huidige niveau te handhaven, en de verhoging van
de vermindering lage lonen uitsluitend te richten op werknemers van 23 jaar
en ouder. De arbeidsmarktpositie van jongeren geeft echter geen aanleiding
om de vermindering lage lonen voor deze categorie werknemers af te schaffen.De afdrachtskorting lage lonen verhoogt slechts de marginale wig bij een
loonstijging waarbij de grens van 115% van het wettelijk minimumloon (WML)
wordt gepasseerd. Dit betreft een zeer klein deel van het inkomenstraject.
De marginale wig (inclusief pensioenpremie) voor een minimumloner bedraagt
in 1997 60,3%. Bij een overgang van 115% WML naar 116% WML is de marginale
wig 92,9%. Bij een verdere loonstijging, bijvoorbeeld van 116% WML naar 117%
WML is de marginale wig weer 60,3%. De stijging van de marginale wig heeft
volledig betrekking op de werkgeverslasten, door het wegvallen van de afdrachtskorting.
Uit het bovenstaande valt geen eenduidige gedragslijn van werkgevers af te
leiden. Er is geen duidelijke aanleiding te veronderstellen dat overschrijding
van het toetsloon leidt tot uitstoot van betrokken werknemers.13. De invoering van de fiscale stimulering van duale leerwegen in het
hoger beroepsonderwijs is naar het oordeel van de Raad niet zozeer verbonden
met de overige onderdelen van het voorstel, dat de behandeling in het kader
van het belastingplan 1997 dient plaats te vinden. Daarbij neemt de Raad tevens
in aanmerking dat de enkele stelling dat met het inzetten van een fiscaal
instrument wordt bereikt dat een individuele werkgever extra wordt gestimuleerd
om leer-/werkplekken ter beschikking te stellen, onvoldoende is om de invoering
van deze faciliteit te rechtvaardigen. De Raad adviseert het voorstel met
een meer uitgebreide toelichting in een afzonderlijk voorstel van wet op te
nemen.13. Het onderhavige voorstel staat niet op zichzelf maar maakt onderdeel
uit van een veelomvattender pakket maatregelen ter bevordering van de relatie
onderwijs en arbeidsmarkt. Zo hebben inspanningen van de betrokken partijen
ertoe geleid dat er inmiddels een overeenkomst is gesloten tussen MKB-Nederland
en de HBO-Raad om dualisering op grotere schaal dan thans het geval is te
realiseren. De voorgestelde fiscale faciliteit, die nauw aansluit bij de bestaande
vermindering leerlingwezen, zal de werkgevers stimuleren om extra arbeidsplaatsen
te creëren. Deze extra arbeidsplaatsen zijn noodzakelijk om de doelstellingen
van de dualisering, onder andere bijdrage aan de verbetering van de gerichtheid
van hbo-opleidingen op ontwikkelingen en behoeften op de arbeidsmarkt, te
realiseren. In dit verband zij er nog op gewezen dat in dit voorstel tevens
een bepaling is opgenomen om de werking van dit instrument binnen drie jaar
na de inwerkingtreding te evalueren. De memorie van toelichting is aan het
voorgaande aangepast.14. Voorgesteld wordt het plafond van de vermindering speur- en ontwikkelingswerk
te verhogen van 10 miljoen gulden tot 15 miljoen gulden (artikel XII, onderdeel
J). Dit voorstel wordt in de toelichting niet nader gemotiveerd. In de notitie
gevoegd bij de brief van 11 juni 1996, nr.AFP96/292 M, van de Staatssecretaris
van Financiën en de Minister van Economische Zaken aan de Voorzitter
van de Tweede Kamer der Staten-Generaal (kamerstukken II 1995/96, 24 400,
IX B, nr.30) is als kabinetsreactie op het rapport Evaluatie van de Wet Bevordering
Speur- en Ontwikkelingswerk met betrekking tot aanbeveling 5 gegeven dat het
kabinet geen aanleiding ziet het plafond niet langer te handhaven, alsmede
dat het plafond binnen het uitgetrokken budgettaire bedrag een substantiële
prikkel bewerkstelligt voor alle bedrijven die speur- en ontwikkelingswerk
verrichten. Uit dien hoofde is in de notitie de aanbeveling om onder meer
het plafond periodiek te verhogen niet overgenomen. De Raad adviseert in dit
licht nader te motiveren om welke redenen thans in een verhoging van het plafond
is voorzien, waarmee 35 miljoen gulden of ongeveer 10% van het budget is gemoeid,
welke verhoging slechts aan een zeer beperkt aantal ondernemingen ten goede
zal komen en niet in een algemene verhoging van de percentages. Tevens adviseert de Raad voor de voorgestelde verhoging van het plafond,
alsmede voor de uitbreidingen van de faciliteit die worden voorgesteld in
het voorstel van Wet inzake uitbreiding definitie speur- en ontwikkelingswerk,
alsmede verlaging van de urennorm in de zelfstandigenaftrek in verband met
speur- en ontwikkelingswerk, waarover heden advies wordt uitgebracht (no.W06.96.0320),
aan te geven of deze maatregelen zijn aangemeld op de voet van artikel 93
van het EG-Verdrag, mede omdat ook de oorspronkelijke regeling is aangemeld
(kamerstukken II 1993/94, 23 477, nr.5, blz.2, en nr.14, blz.14).14. Met betrekking tot de door de Raad genoemde discrepantie tussen de
in de brief van 11 juni 1996, nr. AFP. 96/292 M opgenomen kabinetsreactie
op het rapport Evaluatie van de Wet bevordering speur- en ontwikkelingswerk
enerzijds en het onderhavige voorstel anderzijds kan worden opgemerkt dat
in de genoemde brief nog werd uitgegaan van een gelijkblijvend budget. Een
verhoging van de tegemoetkoming voor de plafond-bedrijven zou in dat geval
ten koste gaan van de overige bedrijven. Dit werd en wordt nog steeds niet
wenselijk geacht. Bij de besluitvorming over de begroting 1997 is echter ruimte
gevonden voor een verhoging van het budget. Het bezwaar dat de verhoging van
het plafond ten koste zou gaan van de overige bedrijven is daarmee komen te
vervallen. De suggestie van de Raad om nader te motiveren om welke redenen
in een verhoging van het plafond is voorzien is overgenomen.Het voornemen bestaat om de onderhavige maatregelen, net als de oorspronkelijke
regeling, op grond van artikel 93 EG-Verdrag bij de Europese Commissie aan
te melden. De Minister van Economische Zaken heeft reeds werkzaamheden aangevangen
om aan dat voornemen uitvoering te geven.15. Met betrekking tot de novelle op het voorstel van Wet energiedistributie
(artikel XV van het wetsvoorstel) merkt de Raad op dat in artikel 2, zevende
lid, onderdeel i, van de Wet op de vennootschapsbelasting 1969 (Wet Vpb '69)
door de verwijzing naar artikel 24b, Boek 2, van het Burgerlijk Wetboek (BW)
het begrip groepsmaatschappijen in de vennootschapsbelastingheffing wordt
geïntroduceerd naast het reeds in de wet ingevoerde begrip verbonden
lichaam (artikel 13b, zesde lid, Wet Vpb'69). Bij het begrip groepsmaatschappij
wordt een economisch criterium aangelegd, waarbij sprake moet zijn van economische
eenheid en organisatorische verbondenheid. Bij het begrip verbonden lichaam
wordt, evenals bij het begrip dochtermaatschappij (artikel 24a, Boek 2, BW),
een formeel criterium aangelegd. In de toelichting wordt niet gemotiveerd
om welke redenen de invoering van dit nieuwe begrip naast het begrip «verbonden
lichaam» noodzakelijk is. De Raad adviseert zoveel mogelijk eenheid
op dit punt te handhaven en, zo dit niet mogelijk is, dragend te motiveren
om welke redenen de invoering van het begrip groepsmaatschappij in het kader
van de vennootschapsbelastingheffing van met distributiebedrijven verbonden
lichamen noodzakelijk is.15. De suggestie van de Raad om in de toelichting aan te geven waarom
in de vennootschapsbelasting het begrip groepsmaatschappij wordt ingevoerd,
hebben wij overgenomen.16. De steeds verdergaande privatisering roept de vraag op of de regelingen,
zoals ook in Artikel XV van het wetsvoorstel in artikel 20 van de Wet energiedistributie
zijn opgenomen, niet in de Wet Vpb'69 en de Wet belastingen rechtsverkeer
zelf een plaats kunnen krijgen. Daardoor wordt vermeden dat in elke privatiseringswet
dezelfde overgangsregeling met betrekking tot de vennootschapsbelasting- en
de overdrachtsbelastingheffing moet worden opgenomen en worden onzorgvuldigheden,
zoals bij de Vierde nota van wijziging op het voorstel van de Wet energiedistributie
(kamerstukken II 1995/96, 22 160, nr.17) zijn ingeslopen, voorkomen.
De Raad adviseert in de toelichting het antwoord op deze vraag te geven.16. De suggestie van de Raad om regelingen voor de vennootschapsbelasting
en de overdrachtsbelasting, welke tot nu toe in een deel van de privatiseringswetten
zijn opgenomen, een structureel karakter te geven in de Wet op de vennootschapsbelasting
1969 en de Wet op belastingen van rechtsverkeer spreekt ons in beginsel aan.
Aan de andere kant moet echter worden bedacht dat zich nogal wat onderlinge
verschillen voordoen bij de verschillende privatiseringen. Bij sommige privatiseringen
gaan in het geheel geen vermogensbestanddelen over, bij andere gaan vermogensbestanddelen
onder algemene titel over en bij weer andere worden vermogensbestanddelen
overgedragen. Fiscaal brengt dit verschillende gevolgen mee. Algemene regelingen
ter zake in de Wet op de vennootschapsbelasting 1969 en de Wet op belastingen
van rechtsverkeer zouden dus zeer globaal van aard moeten zijn. In de verschillende
privatiseringswetten zou dan toch telkens weer moeten worden aangegeven voor
welke specifieke rechtshandelingen de bepalingen van toepassing zijn. De regelingen
van de bij artikel XV van het wetsvoorstel voorgestelde artikelen 20 en 20a
van de Wet energiedistributie kunnen hiervoor als illustratie dienen. Daarin
is aangegeven in welke specifiek omschreven situaties geen goodwill mag worden
opgevoerd en fiscale investeringsfaciliteiten alsmede heffing van overdrachtsbelasting
achterwege blijven. Voorts kan het zijn dat het lichaam dat wordt geprivatiseerd
al belastingplichtig is terwijl in andere gevallen het lichaam in de privatiseringswet
expliciet belastingplichtig moet worden gemaakt. Op grond van deze praktische
overwegingen geven wij er de voorkeur aan de fiscale bepalingen welke op een
bepaalde privatisering van toepassing zijn gezamenlijk op te nemen in de wet
waarbij deze privatisering wordt geregeld. De suggestie van de Raad om hier
in de memorie van toelichting op het onderhavige wetsvoorstel aandacht aan
te besteden, hebben wij niet overgenomen. Wij zijn van mening dat een dergelijke
beschouwing het kader van dit wetsvoorstel te buiten gaat.17. Voor enkele redactionele kanttekeningen verwijst het college naar
de bij het advies behorende bijlage.17. Aan de twee redactionele opmerkingen van de Raad is gevolg gegeven.Tevens is van de gelegenheid gebruik gemaakt om in de wettekst de voorwaarden
waaraan dient te zijn voldaan voor recht op de energie-investeringsaftrek
op een tweetal punten aan te vullen. Het eerste punt is dat het een energie-investering
moet betreffen in een onderneming die de belastingplichtige voor eigen rekening
feitelijk drijft. Het tweede punt is dat het dient te gaan om een energie-investering
in een bedrijfsmiddel dat niet eerder is gebruikt. Voorts is de opgenomen
mogelijkheid van beroep tegen de verklaring van de Minister van Economische
Zaken aangevuld met een beperkte mogelijkheid tot cassatie.In verband met de in de memorie van toelichting reeds aangekondigde willekeurige
afschrijving voor S&O-laboratoria is alsnog een wijziging van artikel
10 van de Wet op de inkomstenbelasting 1964 opgenomen. Deze heeft betrekking
op de te overleggen stukken.Ook hebben wij van de gelegenheid gebruik gemaakt om enige technische
aanpassingen aan te brengen in de voorgestelde wijzigingen van het voorstel
van Wet energiedistributie.De Raad van State heeft mitsdien bezwaar tegen de vorm van het voorstel
van wet en geeft U in overweging dit niet aldus te zenden aan de Tweede Kamer
der Staten-Generaal.De waarnemend Vice-President van de Raad van State,P. J. Boukema Wij mogen U verzoeken het hierbij gevoegde gewijzigde voorstel van wet
en de gewijzigde memorie van toelichting aan de Tweede Kamer der Staten-Generaal
te zenden.De Minister van Financiën,G. Zalm De Staatssecretaris van Financiën,W. A. F. G. VermeendBijlage bij het advies van de Raad van State van 2 oktober 1996, no.
W06.96 0428, met redactionele kanttekeningen die de Raad in overweging
geeft.– In de memorie van toelichting kamerstukken steeds vermelden met
inachtneming van aanwijzing 219 van de Aanwijzingen voor de regelgeving (Ar).– In de memorie van toelichting bij de eerste aanduiding van nota's
en rapporten, mede gelet op aanwijzing 219 Ar, steeds de vindplaats vermelden. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-25052-B.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl