Goedkeuring Verdrag verbod op en actie tegen ergste vormen van kinderarbeid (Verdrag nr. 182 Int. Arbeidsconferentie); Advies en nader rapport
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-09 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 27100, nr. A

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

17-05-2000

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1999-2000

27100-(R1654) nr. A

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 27100Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 37 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
27 100 (R 1654)Goedkeuring van het op 17 juni 1999 te Genève tot stand gekomen
Verdrag betreffende het verbod en de onmiddellijke actie voor de uitbanning
van de ergste vormen van kinderarbeid (Verdrag nr. 182 aangenomen door
de Internationale Arbeidsconferentie in haar zevenentachtigste zitting)AADVIES RAAD VAN STATE VAN HET KONINKRIJK EN NADER RAPPORTHieronder zijn opgenomen het advies van de Raad van State van het Koninkrijk
d.d. 8 maart 2000 en het nader rapport d.d. 28 april 2000, aangeboden aan
de Koningin door de minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid. Het advies
van de Raad van State van het Koninkrijk is cursief afgedrukt.Bij Kabinetsmissive van 9 februari 2000, no. 00.000596,
heeft Uwe Majesteit, op voordracht van de Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid,
mede namens de Staatssecretaris van Buitenlandse Zaken en de Minister van
Justitie, bij de Raad van State van het Koninkrijk ter overweging aanhangig
gemaakt het voorstel van rijkswet met memorie van toelichting tot goedkeuring
van het op 17 juni 1999 te Genève tot stand gekomen Verdrag betreffende
het verbod en de onmiddellijke actie voor de uitbanning van de ergste vormen
van kinderarbeid (Verdrag nr. 182 aangenomen door de Internationale Arbeidsconferentie
in haar zevenentachtigste zitting).Het verdrag dat nu ter goedkeuring voorligt vormt een aanvulling op een
in 1973 binnen de Internationale Arbeidsorganisatie totstandgekomen verdrag
tegen kinderarbeid (hierna: ILO-verdrag no. 138).1 Het richt zich in het bijzonder tegen de ergste vormen van kinderarbeid.Blijkens de mededeling van de Directeur van Uw kabinet van 9 februari
2000, nr. 00.000596, machtigde Uwe Majesteit de Raad van State van het Koninkrijk
zijn advies inzake het bovenvermelde voorstel van rijkswet rechtstreeks aan
mij te doen toekomen. Dit advies, gedateerd 8 maart 2000, nr. W12.00.0038/IV/K
bied ik U hierbij aan.1. Uit de memorie van toelichting blijkt dat het Wetboek van Strafrecht
zal worden gewijzigd om het in overeenstemming te brengen met het verdrag.
Het verdrag zal niet worden bekrachtigd voor de wetswijziging tot stand is
gebracht. De voorbereiding van deze wijzigingen wordt inmiddels ter hand genomen,
zo stelt de toelichting.2Als de naleving van een goed te keuren verdrag wetswijziging vereist,
wordt het wetsvoorstel dat de uitvoeringswetgeving bevat in beginsel gelijktijdig
met het wetsvoorstel tot goedkeuring van het verdrag bij de Tweede Kamer der
Staten-Generaal ingediend (aanwijzing 311, tweede lid, van de Aanwijzingen
voor de regelgeving). Het voordeel van gelijktijdige behandeling is, dat de
gevolgen van het goed te keuren verdrag beter kunnen worden beoordeeld.Deze gelijktijdige aanbieding is, althans voor de fase van advisering
door de Raad van State (van het Koninkrijk), niet gevolgd. De Raad beveelt aan, het voorstel tot goedkeuring van het verdrag pas
in te dienen bij de Tweede Kamer op het moment dat het voorstel voor de uitvoeringswetgeving
voor Nederland voor indiening gereed is. Voor een zorgvuldige behandeling
van het verdrag door de Staten van de Nederlandse Antillen zou het ook aanbeveling
verdienen te wachten totdat de voor de Antillen vereiste uitvoeringsverordeningen
bij de Staten worden ingediend.1. De Raad adviseert het wetsvoorstel tot goedkeuring van het verdrag
pas in te dienen bij de Tweede Kamer op het moment dat het voorstel voor de
uitvoeringswetgeving voor indiening gereed is. Het voordeel van gelijktijdige
behandeling zou zijn dat de gevolgen van het goed te keuren verdrag beter
kunnen worden beoordeeld. De regering merkt hieromtrent op dat reeds in de
Memorie van Toelichting is aangeduid wat de gevolgen van het verdrag zijn.
Ook is aangegeven waaruit de uitvoeringswetgeving (wijziging van het Wetboek
van Strafrecht) zal bestaan. De regering is dan ook van mening dat met de
indiening van het voorstel tot goedkeuring van het verdrag niet behoeft te
worden gewacht tot het voorstel tot wijziging van het Wetboek van Strafrecht
gereed is voor indiening. Dit geldt te meer nu de op stapel staande wijziging
van het Wetboek van Strafrecht veel meer omvat dan de voor bekrachtiging van
het onderhavige verdrag benodigde wetswijziging. Met name hecht de regering
eraan het voorstel tot goedkeuring van het verdrag nu reeds in te dienen om
daarmee uitdrukking te geven aan haar uitdrukkelijk wens dit verdrag zo spoedig
mogelijk te bekrachtigen en aan de prioriteit die haars inziens aan dit verdrag
toekomt. Dit is in overeenstemming met de voortrekkersrol die Nederland bij
de onderhandeling over dit verdrag tijdens de Internationale Arbeidsconferentie
heeft vervuld en het belang dat dit verdrag ook internationaal vertegenwoordigt.
De gevolgde handels-wijze laat onverlet dat – na een verkregen goedkeuring
door de Staten-Generaal – met bekrachtiging moet worden gewacht tot
het moment waarop vast komt te staan dat de uitvoeringswetgeving van kracht
is op het moment dat het verdrag voor Nederland in werking zal treden.2. De verdragstaten dienen een actieprogramma op te stellen voor het met
voorrang uitbannen van de ergste vormen van kinderarbeid (artikel 6 van het
verdrag). Volgens de toelichting op dit artikel hoeft het actieprogramma nog
niet te zijn voltooid op het moment waarop het verdrag wordt bekrachtigd.De verdragstaten dienen, zo bepaalt artikel 1 van het verdrag, onverwijld
doeltreffende maatregelen te nemen om het verbod en de uitbanning van de ergste
vormen van kinderarbeid te verzekeren. De verplichting om een actieprogramma
vast te stellen is, zo meent de Raad, de belangrijkste consequentie van het
verdrag voor Nederland. Hij beveelt dan ook aan, het actieprogramma zo spoedig
mogelijk vast te stellen en het verdrag pas in te dienen bij de Tweede Kamer
wanneer dat gebeurd is.2. De regering merkt op dat van de zijde van het Internationaal Arbeidsbureau
nogmaals is bevestigd dat het actieprogramma op het moment van bekrachtiging
nog niet gereed behoeft te zijn. Om die reden wordt met indiening van het
voorstel tot goedkeuring bij de Tweede Kamer niet gewacht tot het definitieve
actieprogramma gereed is. Omdat de regering het echter met de Raad eens is
dat de verplichting tot opstelling van het actieprogramma de voor Nederland
belangrijkste consequentie van het verdrag is, legt de regering tegelijk met
het voorstel tot goedkeuring wel een overzicht van de hoofd-punten van het
op te stellen actieprogramma aan de Tweede Kamer voor.1 Op die manier krijgt de Tweede Kamer een beeld van de elementen die
in het actieprogramma zullen worden opgenomen.3. De Raad maakt een voorbehoud ten aanzien van de passages in de toelichting
die op de aanpassingswetgeving betrekking hebben. Een definitief oordeel over
de aanpassingswetgeving zal de Raad geven in zijn advies over het wetsvoorstel
dat de aanpassingswetgeving bevat.De Raad merkt evenwel nu reeds het volgende op. De verdragstaten dienen
maatregelen te treffen om onder meer het gebruik van kinderen voor illegale
activiteiten tegen te gaan.2 Blijkens de toelichting
op artikel 3, onder c, is de regering van oordeel dat deze verplichting niet
behoeft te leiden tot nadere strafwetgeving. Het gebruikmaken of het inzetten
van kinderen voor het plegen van strafbare feiten is reeds strafbaar, aangezien
de strafrechter bij de straftoemeting rekening kan houden met
de omstandigheid dat kinderen zijn misbruikt voor het plegen van die feiten,
zo wordt gesteld.De Raad meent dat het uitgaan van het rechterlijk oordeel bij de straftoemeting
onvoldoende tegemoetkomt aan de verplichting om doeltreffende maatregelen
te nemen voor het uitbannen van de ergste vormen van kinderarbeid. Hij merkt
daarom nu reeds op dat in de aanpassingswetgeving zal moeten worden voorzien
in uitdrukkelijke strafbaarstelling of in het opnemen van strafverzwarende
omstandigheden in bestaande strafbepalingen.3. In artikel 3 van het verdrag wordt een aantal ergste vormen van kinderarbeid
omschreven. Onderdeel c noemt het gebruik, aanwerven of aanbieden van een
kind voor illegale activiteiten, in het bijzonder voor de productie van en
handel in drugs zoals omschreven in de relevante internationale verdragen.
Artikel 7 verplicht de lidstaten tot het nemen van de noodzakelijke maatregelen
ter verzekering van de implementatie en de handhaving van de bepalingen van
het Verdrag, waaronder strafbaarstelling van de in het Verdrag omschreven
ergste vormen van kinderarbeid. In de memorie van toelichting is naar voren
gebracht dat de verplichting tot strafbaarstelling van de hiervoor genoemde
vormen van kinderarbeid niet behoeft te leiden tot nadere strafwetgeving omdat
de pleger van deze vormen van kindermisbruik kan worden aangemerkt als pleger
of deelnemer aan die strafbare feiten. De strafrechter kan bij de berechting
rekening houden met de omstandigheid dat kinderen zijn ingezet voor het plegen
van die feiten. De Raad brengt reeds nu naar voren dat deze oplossing in onvoldoende
mate tegemoet komt aan de verplichting doeltreffende maatregelen te nemen
voor het uitbannen van de ergste vormen van kinderarbeid. Naar het oordeel
van de Raad moet worden voorzien in uitdrukkelijke strafbaarstelling van deze
feiten of in het opnemen van strafverzwarende omstandigheden in bestaande
strafbepalingen, wanneer kinderen worden gebruikt voor of bij het plegen van
strafbare feiten. Een definitief oordeel over de aanpassingswetgeving zal
de Raad geven in zijn advies over het wetsvoorstel dat de aanpassingswetgeving
bevat.In de aanpassingswetgeving zal nader worden ingegaan op de opmerking van
de Raad. Thans wordt volstaan met het volgende.Vooropgesteld zij dat het Verdrag de lidstaten de nodige discretie laat
bij de implementatie ervan. Naar het voorlopige oordeel van de regering is
het nodig noch zinvol onze strafwetgeving – in de hier door de Raad
gesuggereerde zin – te wijzigen. Het gebruik, aanwerven of aanbieden
van kinderen voor illegale activiteiten zal onderdeel uitmaken van reeds strafbaar
gesteld gedrag, dat in het Verdrag wordt omschreven als illegale activiteiten.
Reeds om die reden is afzonderlijke strafbaarstelling niet nodig. Daarbij
komt dat het in de regel geen aanbeveling verdient om een zo generieke strafbepaling
als de strafbaarstelling van het inzetten van kinderen voor illegale activiteiten
in onze strafwetgeving op te nemen.Strafverzwarende omstandigheden worden in de regel opgenomen in specifieke
strafbepalingen, indien daarvoor een specifieke rechtvaardigingsgrond is.
Het opnemen van een strafverzwarende omstandigheid in een algemene bepaling
is uitzondering (vgl. artikel 44 Sr: het schenden van een bijzondere ambtsplicht).De regering blijft vooralsnog de voorkeur geven aan een oplossing waarbij
de rechter in het concrete geval rekening kan houden met alle relevante feiten
en omstandigheden, waaronder de omstandigheid dat de verdachte gebruik heeft
gemaakt van kinderen, en die omstandigheid kan betrekken bij beantwoording
van de vraag welke straf passend moet worden geacht.De Raad van State van het Koninkrijk geeft U in overweging het voorstel
van rijkswet te zenden aan de Tweede Kamer der Staten-Generaal, aan de Staten
van de Nederlandse Antillen en aan die van Aruba, nadat aan het vorenstaande
aandacht zal zijn geschonken.De Vice-President van de Raad van State van het Koninkrijk,H. D. Tjeenk WillinkIk moge U, mede namens de Staatssecretaris van Buitenlandse Zaken en mijn
ambtgenoot van Justitie, verzoeken het hierbij gevoegde voorstel van rijksweten de memorie van toelichting aan de Tweede Kamer der Staten-Generaal,
de Staten van de Nederlandse Antillen en de Staten van Aruba te zenden.De Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid,W. A. F. G. VermeendXNoot1Verdrag betreffende de minimumleeftijd voor toelating tot het arbeidsproces
(Verdrag nr. 138 aangenomen door de Internationale Arbeidsconferentie
in haar achtenvijftigste zitting), Genève, 26 juni 1973, Trb. 1974, 71.XNoot2Toelichting op artikel 3 van het verdrag.XNoot1Ter inzage gelegd bij de afdeling Parlementaire Documentatie.XNoot2Artikel 3, onder c, juncto artikel 1 van het verdrag. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-27100-A.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl