Wijziging Politiewet 1993 i.v.m. onder meer versterken bevoegdheden op rijksniveau t.a.v. politie; Verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-06 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 29704, nr. 6

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

11-03-2005

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2004-2005

29704 nr. 6

09-03-2005

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. InleidingMoment van indiening van het wetsvoorstel2. ProbleemschetsA. Beperkte sturingsmogelijkheden op rijksniveauInformatiehuishouding Nederlandse politieNoodzaak tot versterking van de sturingsmogelijkheden
op centraal niveauStrafrechtelijke handhaving versus handhaving van de openbare
ordeB. Onduidelijke verantwoordelijkheidsverdeling tussen
organen op regionaal niveau3. De beoogde verbeteringen die via twee wegen tot stand
komen en op elkaar aansluiten4. Hoofdelementen van het wetsvoorstelA. Verantwoordelijkheidsverhouding Rijk – regio:
de versterking van de sturingB. Verduidelijking van verantwoordelijkheden op regionaal
niveau5. Hoofdlijnen en doelstellingen op regionaal niveau:
onderdelen van de beleids- en beheerscyclus6. Hoofdlijnen en landelijke doelstellingen op regionaal
niveau: aard en karakter7. De aanwijzingsbevoegdheid8. Verantwoordelijkheidsverdeling op regionaal niveau,
alsmede de relatie rijk–regioDe korpsbeheerder (in relatie tot de gekozen burgemeester)De commissaris van de Koningin en het College van procureurs-generaal9. Democratische controle en verantwoordingControle en verantwoording op rijksniveau10. Raad voor het KLPD11. Reacties12. Kosten en administratieve lastenOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 29704Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 62 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
29 704Wijziging van de Politiewet 1993 in verband met het versterken van de
bevoegdheden op rijksniveau ten aanzien van de politie en de aanpassing van
de bevoegdheden op regionaal niveau, alsmede de opheffing van de Raad voor
het Korps landelijke politiedienstennr. 6VERSLAGVastgesteld 9 maart 2005De vaste commissie voor Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties1, belast met het voorbereidend onderzoek van dit wetsvoorstel,
heeft de eer als volgt verslag uit te brengen van haar bevindingen.Onder het voorbehoud dat de regering de gestelde vragen tijdig zal hebben
beantwoord, acht de commissie de openbare beraadslaging over dit wetsvoorstel
voldoende voorbereid.1. InleidingDe leden van de CDA-fractie hebben met belangstelling kennisgenomen van
het wetsvoorstel. De voorgestelde wijzigingen beogen een optimalisering van
de beheersbevoegdheden en beleidsbevoegdheden ten aanzien van de politie.
Het moge duidelijk zijn dat de leden van de CDA-fractie voorstander zijn van
optimalisering. Met het voorgestelde wetsvoorstel zijn deze leden er echter
nog niet van overtuigd dat optimalisering ook op alle onderdelen wordt bereikt.
Opvallend vinden deze leden dat de commentaren van derden op het voorstel
nagenoeg unaniem negatief kritisch zijn. Deze brede kritiek roept de vraag
op of er in de ogen van de ministers van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties
(BZK) en van Justitie voldoende maatschappelijk draagvlak is voor het voorstel
en welke waarde zij hechten aan dit draagvlak.De leden van de PvdA-fractie hebben met belangstelling kennisgenomen van
het voorliggende wetsvoorstel. Deze leden missen in het voorliggende voorstel
de internationale dimensie, alsook de mate waarin dit wetsvoorstel de internationale
politiesamenwerking verbetert. Zij vragen de regering alsnog om deze toelichting
en verzoeken daarin een onderscheid te maken naar de samenwerking in de huidige
situatie en de situatie zoals die zal gelden op basis van het voorliggende
wetsvoorstel.De leden van de VVD-fractie hebben met gemengde gevoelens kennisgenomen
van het voorliggende wetsvoorstel. Zij waarderen het dat het kabinet uitvoering
geeft aan de aanbevelingen van de Algemene Rekenkamer, de Inspectie Openbare
Orde en Veiligheid, de Commissie Van den Haak en de heer In 't Veld die de
Politiewet 1993 eerder heeft geëvalueerd. Daar staat tegenover dat het
lange termijn perspectief waartegen de voorstellen beoordeeld
moeten worden thans ontbreekt omdat de Evaluatie Commissie Leemhuis-Stout
pas op 30 juni 2005 haar bevindingen bekend zal maken. Het ontbreken
van het lange termijn perspectief vormde voor het Kabinet Kok destijds geen
beletsel om het wetsvoorstel «Bestel in Balans» (Kamerstuk 27 560)
bij de Tweede Kamer in te dienen. De voorstellen die in dat wetsvoorstel waren
vervat komen voor een belangrijk deel terug in het voorliggende wetsvoorstel.
Het moet dus zeer wel mogelijk worden geacht om een eerste oordeel over deze
voorstellen te geven. Bovendien gaan de leden van de VVD-fractie er van uit
dat de leden van de Commissie Leemhuis-Stout over hun schouder meekijken naar
de reacties van de leden van de Tweede Kamer op het wetsvoorstel van de regering.
De evaluatie heeft een ex ante karakter. De Commissie heeft dus niet alleen
de opdracht om naar het verleden te kijken, maar zal ook kunnen reflecteren
op de voorstellen van de regering en het (voorlopige) oordeel van de Tweede
Kamer. Het is mede om die reden dat deze leden er bij de regering op aandringen
om in de nota naar aanleiding van het verslag aandacht te besteden aan het
bredere kader waarbinnen dit wetsvoorstel geplaatst moet worden.Tijdens het wetgevingsoverleg van 15 december 2004 hebben de leden
van de VVD-fractie aangegeven het voorliggende wetsvoorstel in behandeling
te willen nemen. Dat hebben zij ook uitvoerig gemotiveerd. Daarmee is nog
niet gezegd dat zij instemmen met het voorliggende wetsvoorstel, hoewel een
aantal punten deze leden zeker aanspreekt. Zij hopen dat in de nota naar aanleiding
van het verslag een breder kader geschetst zal worden waartegen de voorstellen
beoordeeld moeten worden. Hiertoe nodigen zij de regering nadrukkelijk uit.De aan het woord zijnde leden gaan er vanuit dat dit wetsvoorstel niet
beoogt het huis van Thorbecke ingrijpend te wijzigen. Met andere woorden blijven
deze leden vasthouden aan de bestuurlijke kolom van gemeente, provincie en
rijk, respectievelijk van de burgemeester, de Commissaris van de Koningin
en de minister van BZK. Veiligheidsbeleid behoort ingebed te blijven in het
openbaar bestuur. Zij beschouwen dit als een randvoorwaarde ten aanzien van
het aangekondigde onderzoek naar één Ministerie voor Veiligheid.
Het spreekt vanzelf dat de minister van Justitie ten aanzien van de opsporing
en vervolging zijn verantwoordelijkheid behoudt. Het openbaar ministerie dient
dan ook onder zijn verantwoordelijkheid te blijven vallen. Gelet op het rapport
van de Commissie Havermans zou nader overwogen kunnen worden op welke wijze
de bestuurlijke drukte op rijksniveau verminderd kan worden, zonder de essentie
van de deling van het gezag tussen de ministers van BZK en Justitie aan te
tasten.De leden van de SP-fractie hebben kennisgenomen van het wetsvoorstel en
vinden het onnodig en schadelijk. Allereerst willen de leden van de SP-fractie
erop wijzen dat het centraliseren van beleid weliswaar sterk oogt voor de
buitenwereld maar dat, en dit heeft de Garland (The Culture of Control, 2002,
NYU Press) al enige tijd geleden aangetoond met Amerikaans onderzoek, dit
geen wezenlijke verbetering brengt in de veiligheid. Het toont volgens de
heer Garland juist aan dat de minister bezig is te ontkennen dat hij criminaliteit
niet kan oplossen, maar door stevig ogende voorstellen net doet alsof («acting
out»). Kan de minister hierop commentaar geven waarin hij aantoont dat
er met centraal aangestuurde modellen een effectievere criminaliteitsbestrijding
plaatsvindt dan met een decentraal aangestuurd korps? Deze leden hechten eraan
te stellen dat de werkzaamheden van de politie beter gecoördineerd kunnen
worden, maar vinden dat de feitelijke werkzaamheden voornamelijk ingegeven
moeten worden door de lokale behoeften. Zij zijn het eens met de heer professor
Terpstra dat de prestatiecontracten (voor zover centraal opgelegd) een heilloze
weg zijn voor het verbeteren van veiligheid. Zo is wetenschappelijk aangetoond
dat mensen zich daardoor niet veiliger gaan voelen. Sterker nog,
de aandacht voor kerntaken maakt ook veel kapot. Als iedereen zich immers
beperkt tot kerntaken wordt samenwerking onmogelijk. Kan de minister hierop
ingaan, zo vragen deze leden.Tot slot wijzen deze leden op het commentaar van de heer Van de Bunt in
«Uit balans», waarin gesteld wordt dat de prestaties van de politie
veel meer worden beïnvloed door de kwaliteit van de beambten en de aansturing
van de recherche dan het decentrale stelsel. De heer Van de Bunt vindt dat
er eerst moet worden gekeken naar verbeteringen die in het huidige bestel
mogelijk zijn (zoals de genoemde kwaliteit in de opsporing) voordat een stelsel
weer op de schop gaat en wordt vervangen door een nieuw stelsel. Kan de minister
commentaar geven op dit artikel van de heer Van de Bunt? Is de minister het
met deze leden eens dat centralisering van het gezag een vlucht in voorstellen
betekent in plaats van het aanpakken van problemen?De leden van de D66-fractie hebben met belangstelling kennisgenomen van
het voorstel tot wijziging van de Politiewet 1993 in verband met het versterken
van de bevoegdheden op rijksniveau ten aanzien van de politie en de aanpassing
van de bevoegdheden op regionaal niveau, alsmede de opheffing van de Raad
voor het Korps landelijke politiediensten. Deze leden zijn van mening dat
verdere schaalvergroting en centralisatie van het beheer van de politie in
zekere zin onvermijdelijk is. Er zijn bovenregionale vraagstukken die om een
centrale aanpak vragen. In die zin kunnen zij zich vinden in de bedoeling
van het onderhavig voorstel. Deze leden plaatsen echter mede door de behoorlijk
negatieve opmerkingen op het wetsvoorstel van zowel de Raad van State als
de politie, als de zeven wetenschappers in de publicatie van het Programma
Politie en Wetenschap, vraagtekens bij de effecten in de praktijk van de voorgestelde
wijzigingen in de politieorganisatie. Vooral de bezwaren van de Raad van Hoofdcommissarissen
en het Korpsbeheerdersberaad waarvan deze leden kennis hebben genomen tijdens
een hoorzitting en door middel van schriftelijke commentaren geven aanleiding
tot enkele vragen en opmerkingen.De leden van de fractie van de ChristenUnie hebben kennisgenomen van het
voorstel tot wijziging van de Politiewet 1993 in verband met het versterken
van de bevoegdheden op rijksniveau ten aanzien van de politie en aanpassing
van de bevoegdheden op regionaal niveau, evenals de opheffing van de raad
voor het korps landelijke politiediensten.De leden van de SGP-fractie hebben met belangstelling kennisgenomen van
het voorliggende wetsvoorstel. Deze leden erkennen het grote belang van een
goed werkbare toedeling van bevoegdheden en verantwoordelijkheden binnen de
organisatie van de politie. Zij hebben niet de behoefte om zich bij voorbaat
te verzetten tegen een ontwikkeling in de door de regering gewenste richting.Moment van indiening van het wetsvoorstelEen deel van de kritiek op het wetsvoorstel, zo stellen de leden van de
CDA-fractie, richt zich op het moment van indiening, namelijk vóór
dat de evaluatiecommissie politiebestel, onder leiding van mevrouw Leemhuis-Stout,
haar onderzoek heeft kunnen afronden. Dit heeft bij deze leden gezorgd voor
enige aarzeling ten aanzien van het direct in behandeling nemen van het onderhavige
wetsvoorstel. Uiteindelijk hebben zij zich in het overleg met de ministers
op 15 december 2004 laten overtuigen. Wel vragen zij of een aantal zaken
niet eerder tot conclusies had kunnen leiden. Al langer was immers bekend
dat de toepasbaarheid van het sturingsinstrumentarium met betrekking het beheer
in de praktijk te beperkt was. Dit was al gebleken uit de evaluatie 1993 en
uit een diepteonderzoek in 1998. Waarom is niet eerder besloten
het sturingsinstrumentarium te verbeteren, zo vragen deze leden. En hoe zien
de ministers de toetsing van het thans voorgestelde instrumentarium door de
betreffende toetsingscommissie?Ook de leden van de PvdA-fractie verbazen zich over het tijdstip van indiening
van het wetsvoorstel bij de Tweede Kamer. Op 20 september 2003 is de
stuurgroep evaluatie politieorganisatie onder leiding van mevrouw Leemhuis-Stout
geïnstalleerd. Een van de vragen die de stuurgroep moet beantwoorden,
is of de ministers de politiekorpsen voldoende kunnen aansturen om landelijke
prioriteiten te realiseren. Voorliggend wetsvoorstel geeft al flinke aanzetten
hiertoe. Het is de vraag of het verstandig is lopende dit onderzoek al deze
wijzigingen te realiseren. Wat vindt de regering van de suggestie een staatscommissie
in te stellen of een regeringscommissaris te benoemen die, mede gelet op de
bevindingen van de stuurgroep onder leiding van mevrouw Leemhuis-Stout, de
conclusies verder uitwerkt, zo vragen deze leden.Van de zijde van verschillende instanties zijn vraagtekens geplaatst bij
de timing van het wetsvoorstel. De leden van de VVD-fractie hebben de behoefte
om na ommekomst van de nota naar aanleiding van het verslag een gesprek te
hebben met de commissie Leemhuis-Stout en de commissie J.A.M. Hendrikx, alvorens
te besluiten over de verdere procedure. Gelet op het feit dat de evaluatie
een ex-ante karakter draagt menen deze leden dat de commissie hiertoe de ruimte
heeft. Graag ontvangen zij hierop een bevestigende reactie van de regering
(idem commissie Hendrikx). Bovendien sluiten deze leden niet uit dat na ommekomst
van de nota naar aanleiding van het verslag en de genoemde gesprekken een
nader verslag uitgebracht moet worden. Zodat direct na het zomerreces, indien
de nota naar aanleiding van het nadere verslag tijdig bij de Tweede Kamer
zal zijn ingediend, tot een plenaire afronding van het voorliggende wetsvoorstel
gekomen zal kunnen worden.De leden van de fractie van de ChristenUnie vinden dat het onderhavige
wetsvoorstel vroeg komt, gezien het feit dat in juli van dit jaar de evaluatie
van het politiebestel verwacht wordt.De regering schrijft dat in 2005 een ex-ante evaluatie van de politieorganisatie
is voorzien, waarin ondermeer zal worden onderzocht of het thans voorgestelde
instrumentarium voldoende is om geconstateerde gebreken te verhelpen. De aan
het woord zijnde leden vragen de regering of het dan niet voor de hand ligt
om met bespreking van de Politiewet 1993 te wachten tot na de evaluatie, omdat
dan inhoudelijk gefundeerd gesproken kan worden over het wetsvoorstel. De
commissie Leemhuis-Stout heeft immers opdracht gekregen te kijken naar mogelijke
gebreken van het nieuwe stelsel. Tevens vragen deze leden de regering of uitstel
van deze wetswijziging, tot na de evaluatie van de Commissie Leemhuis-Stout,
tot onoverkomelijke problemen zal leiden.De leden van de SGP-fractie vinden het tevens opmerkelijk dat het voorliggende
wetsvoorstel reeds nu aan de Kamer wordt voorgelegd. Tijdens het hoofdlijnendebat
op 15 december 2004 hebben zij reeds hun oordeel over de inhoud en de
timing gegeven. Daarin is tot nu toe geen verandering in gekomen. Deze leden
achten de voorgestelde wijzigingen op dit moment prematuur en disproportioneel.
Zij wijzen erop dat binnen afzienbare tijd een evaluatie van de Politiewet
verschijnt. In dat kader kan het gehele politiebestel in samenhang worden
bezien. Deze leden vragen waarom de regering het voorziene evaluatierapport
niet bij de voorliggende voorstellen heeft willen betrekken. 2. ProbleemschetsA. Beperkte sturingsmogelijkheden op rijksniveauInformatiehuishouding Nederlandse politieWelke maatregelen zijn tot dusver genomen om de al eerder en meer malen
gesignaleerde versnipperde informatiehuishouding van de Nederlandse politie
te verbeteren, zo vragen de leden van de CDA-fractie. Welke resultaten hebben
die maatregelen tot nu toe opgeleverd? Welke knelpunten zijn blijven bestaan
als gevolg van de regionale beheersautonomie?De informatiehuishouding is een centraal punt bij de effectiviteit van
het optreden van de politie. Kan nader worden toegelicht wat de te verwachten
effecten zijn van het voorliggende wetsvoorstel op de informatiehuishouding,
zo vragen ook de leden van de VVD-fractie. Is het Wetsvoorstel Samenwerkingsvoorzieningen
(Kamerstuk 29 703) niet voldoende om de noodzakelijke verbeteringen tot
stand te brengen? Zo neen, waarom niet?Noodzaak tot versterking van de sturingsmogelijkheden
op centraal niveauDe leden van de PvdA-fractie menen dat alleen het tot stand brengen van
nieuwe regelingen moet worden besloten, indien de noodzaak daarvan is komen
vast te staan. De circulaire met de aanwijzingen voor de regelgeving hebben
betrekking op onder meer regelingen die onder ministeriële verantwoordelijkheid
totstandkomen. Aanwijzing 7 luidt «alvorens tot het treffen van een
regeling wordt besloten, worden de volgende stappen gezet indien overheidsinterventie
noodzakelijk is, wordt onderzocht of de gekozen doelstellingen kunnen worden
bereikt door aanpassing of beter gebruik van bestaande instrumenten dan wel,
indien dit niet mogelijk blijkt, welke andere mogelijkheden daartoe bestaan».
Deze leden twijfelen of met betrekking tot de centrale aansturing van de politie
onderzocht is of beter gebruik kan worden gemaakt van bestaande instrumenten
en mogelijkheden. Hierbij wordt met name verwezen naar de aanwijzingsbevoegdheid
van de minister in de huidige Politiewet. Zij vernemen graag van de regering
de argumenten pro en contra die een rol hebben gespeeld bij de overweging
of beter gebruik kan worden gemaakt van bestaande instrumenten en mogelijkheden.
Verder vragen zij of de voorgestelde wetswijziging in de ogen van de ministers
een opmaat is naar een landelijke politie.De leden van de VVD-fractie onderschrijven de noodzaak om de sturingsmogelijkheden
op rijksniveau te versterken, hiertoe is ook in het hoofdlijnenakkoord een
passage opgenomen. Hoewel deze leden erkennen dat sinds de invoering van de
Politiewet 1993 veel is verbeterd, waren zij toen al van mening dat de minister
van BZK over onvoldoende bevoegdheden beschikte om sturend op te treden. In
deze mening zijn deze leden gesterkt door het evaluatieonderzoek van Prof.
In 't Veld en door de rapporten van de Algemene Rekenkamer en de Inspectie
Openbare Orde en Veiligheid. Door het Korpsbeheerdersberaad (KBB) wordt terecht
opgemerkt dat na de evaluatie door de heer In 't Veld een aantal verbeteringen
is aangebracht (beleidsplan politie, landelijk kader, prestatiecontracten).
Deze leden willen op deze weg voortgaan, daarom hebben zij bij de behandeling
van de politiebegroting in december 2003 er voor gepleit de politieministers
doorzettingsmacht te geven ten aanzien van het vertalen van het goedgekeurde
landelijk kader naar regionale afspraken. Hiermee kan bereikt worden dat op
nationaal niveau gestelde doelen en prioriteiten snel hun doorwerking
krijgen in het regionale beleid met betrekking tot de taakuitvoering van de
politie.De aan het woord zijnde leden hebben daarnaast onder meer kennisgenomen
van het doorwrochte commentaar van het Nederlandse Politie Instituut (NPI),
dat op 7 februari jl. is ontvangen (BZK 05-60/ Justitie 05-89). Over
de opportuniteit van het wetsvoorstel hebben deze leden al eerder opmerkingen
gemaakt. Dat het wetsvoorstel ondeugdelijk is nemen zij niet voor hun rekening.
Wel wordt met deze reactie het inhoudelijke debat gevoed, dat de leden van
de VVD-fractie waarderen. Hierdoor blijft het debat niet langer hangen in
procedureel getouwtrek. Zij nodigen de regering uit om in algemene zin in
te gaan op de kritiek van het NPI op het voorliggende wetsvoorstel.In hun reactie maken het KBB en de Raad van Hoofdcommissarissen melding
van het feit dat de Nederlandse politie zelf een beweging in gang heeft gezet
waarin de gezamenlijke korpsen zich ontwikkelen tot één «Concern
Nederlandse Politie», waar in toenemende mate interregionaal en bovenregionaal
wordt samengewerkt waar dat uit oogpunt van effectiviteit en/of efficiency
zinvol is. Verder wordt gewezen op de vorming van de Nationale Recherche,
de bovenregionale rechercheteams (BRT's) en op de route van de «shared
services». De aan het woord zijnde leden vragen de regering in hoeverre
deze ontwikkelingen van invloed zijn geweest op de gemaakte keuze ten aanzien
van het versterken van de sturingsmogelijkheden op rijksniveau.Daarnaast willen de leden van de VVD-fractie een reactie krijgen op de
voorstellen van de Commissarissen van de Koningin (CdK) in de provincies Noord-Holland
en Utrecht, de heren H.C.J. Borghouts en B. Staal die zij hebben gedaan in
NRC-Handelsblad van 12 februari 2004. Hierin bepleiten zij dat een centralisatie
van het beheer van de Nederlandse Politie noodzaak is. Met nadruk wijzen deze
leden erop dat zij geen voorkeur uitspreken voor dit model, maar dat zij de
argumenten pro en contra mee willen laten wegen bij hun uiteindelijke oordeelsvorming.
Daarom vragen ze de regering om hierop nader in te gaan. Het lijkt erop dat
beide CdK's, die hun sporen hebben verdiend op het terrein van de veiligheid,
hier een eindmodel schetsen waar het voorliggende wetsvoorstel een eerste
stap naar toe is of zou kunnen zijn. Is het juist, zo vragen de aan het woord
zijnde leden, of de voorstellen van de heren Borghouts en Staal in het verlengde
liggen van het wetsvoorstel of staan ze er juist haaks op? Bovendien willen
deze leden vernemen hoe de regering aankijkt tegen de ontwikkeling van het
«Concern Nederlandse Politie» die, zoals de heren Borghouts en
Staal opmerken, werkt als een Raad van Bestuur voor de Politie.De leden van de SP-fractie menen dat het wetsvoorstel tot veelvuldige
botsing zal leiden tussen ministers en lokale bestuurders vanwege de mogelijkheid
van de ministers om het «beleid ten aanzien van de taakuitoefening»
(artikel 43a) te beïnvloeden. Wat betekent deze term, naast de bestaande
termen gezag en beheer, die nu gangbaar zijn in de aansturing van de politie?Voorts stellen deze leden vast dat het beheer van de politie overgenomen
zal worden door de minister. Kan de minister aangeven in welke mate de verschillende
partijen invloed zullen hebben op het beheer en welke consequenties dit (noodzakelijkerwijs)
zal hebben op het gezag en de taakuitoefening? Hoe zullen de verhoudingen
veranderen ten opzichte van nu, zo vragen deze leden. De voorgestelde wijziging
doet bij hen het vermoeden rijzen dat de minister ontevreden is met het beleid
(of de beleidsvorming) van de decentrale bestuurders. Kan de minister meedelen
waaruit deze ontevredenheid bestaat en hoe het voorliggende wetsvoorstel dat
beoogt op te lossen? De leden van de D66-fractie hebben kennisgenomen van de opmerkingen van
de Raad van Hoofdcommissarissen en het KBB dat onderhavig wetsvoorstel zou
leiden tot onduidelijkheid ten aanzien van de bevoegdheden en verantwoordelijkheden
aangaande de taakuitoefening van de politie. Deze vertegenwoordigers van de
politie komen tot deze uitspraak omdat het volgens hen onmogelijk is een onderscheid
te maken tussen de zeggenschap over de hoofdlijnen van de taakuitoefening
en de (beleidsmatige componenten van de) taakuitvoering zelf. Zij zeggen hiermee
in feite dat het volgens hen onmogelijk is dat ministeriële zeggenschap
over de hoofdlijnen van de taakuitvoering te combineren met ruimte op regionaal
niveau om nadere invulling te geven aan de gestelde hoofdlijnen en daarnaast
ten aanzien van alle overige aangelegenheden beleid te bepalen voor de taakuitoefening
van de politie. Interpreteren deze vertegenwoordigers van de politie het wetsvoorstel
goed als zij stellen dat de (hoofd-)officier van justitie en de burgemeesters
niets meer mogen zeggen over de zaken waar de politie meer aandacht aan zou
moeten geven (inbraak, mensensmokkel, eerwraak etc) maar slechts zeggenschap
hebben over concrete situaties? De aan het woord zijnde leden zouden van de
kant van de regering graag een reactie ontvangen op deze zorgen van de werkvloer
over de onduidelijkheid in de toedeling van bevoegdheden en verantwoordelijkheden.Een ongewenst effect van een grotere centrale invloed op de prioriteiten
van de politie zou kunnen zijn dat de basispolitiezorg en daarmee de basisveiligheid
in het gedrang komt. Immers, zo rederneren de leden van de D66-fractie, de
basispolitiezorg zal in de dagelijkse praktijk wel eens het sluitstuk kunnen
worden bij de verdeling van de beschikbare capaciteit. Op welke manier wordt
volgens de regering voorkomen dat de basispolitiezorg een sluitstuk vormt
en wordt de basisveiligheid (ook in kleinere gemeenten) gegarandeerd?Regionaal wordt gestreefd naar optimalisatie van het beheer in het belang
van de regionale behoeften. Dit botst soms met interregionale en landelijke
belangen van de politie. De minister maakt afspraken met de korpsbeheerders
over de bovenregionale afstemming, maar dit vormt volgens de regering geen
garantie dat deze afspraken ook worden uitgevoerd. Is de regering met de leden
van de fractie van de ChristenUnie van mening dat hiermee de indruk wordt
gewekt dat in het huidige stelsel gemaakte afspraken niet nagekomen worden?
Zo ja, in welke mate is hiervan sprake?De aan het woord zijnde leden vragen naar de belangrijkste reden en het
beoogde doel van het voorliggende wetsvoorstel. Gaat het om het verbeteren
van de effectiviteit en de efficiëntie, of om het feit dat gemaakte afspraken
niet worden nagekomen?Deze leden vragen de regering verder de stelling toe te lichten dat zij
over te weinig centrale sturingsmogelijkheden beschikt. Met de in 2003 gestarte
systematiek van een Landelijk Kader en regionale convenanten is binnen het
kader van de huidige wet een mogelijkheid gevonden voor de beide politieministers
om landelijke beleidsdoelstellingen te formuleren en deze te vertalen in afspraken
met de regionale korpsen over realisatie daarvan. Deze leden vragen of deze
systematiek naar de mening van de regering niet goed functioneert.Tot slot vragen de aan het woord zijnde leden een reactie van de regering
op de stelling dat een afspraak tussen korpsbeheerder en minister een positievere
invloed heeft op de intrinsieke motivatie om beleid uit te voeren dan een
«topdown» benadering door de regering.De leden van de SGP-fractie herkennen en erkennen dat er soms aanzienlijke
problemen zijn ten aanzien van de informatiehuishouding binnen de organisatie
van de politie. Zij vragen de regering echter nader te beargumenteren waarom
de voorgestelde ingrepen volgens haar noodzakelijk zijn om hieraan
tegemoet te komen. Welke bestaande sturingsmogelijkheden kunnen er worden
gebruikt en in hoeverre gebeurt dat ook? Deze leden kunnen de urgentie van
de voorliggende voorstellen niet inzien als de bestaande sturingsmogelijkheden
(waaronder de aanwijzingsbevoegdheid van de minister) nog niet uitputtend
worden gebruikt. Zij vragen in dit verband ook in te gaan op het relatief
recente fenomeen van de prestatiecontracten. Voldoen deze in hun functioneren
tot nu toe volgens de regering niet of in onvoldoende mate aan de beoogde
doelstelling?Strafrechtelijke handhaving versus handhaving van de openbare
ordeOnder de huidige wet en regelgeving zou sprake zijn van concurrentie tussen
strafrechtelijke rechtshandhaving en handhaving van de openbare orde. Wordt
die concurrentie met het onderhavige wetsvoorstel verlegd naar het landelijke
niveau, zo vragen de leden van de CDA-fractie. Wordt hiermee een keuze gemaakt
voor de prioriteit van de strafrechtelijke rechtshandhaving boven die van
het beleid op het terrein van de openbare orde? Zijn de ministers van mening
dat überhaupt van tevoren kan worden aangegeven welke handhaving prioriteit
krijgt? Wie bepaalt straks welke handhaving in praktijk prioriteit krijgt?
Zal er met voldoende ruimte voor lokale en regionale invulling van het politiewerk
niet altijd een spanning blijven tussen de verschillende taken en aspecten
van politiewerk?Is de voorgestelde wetswijziging een opmaat naar een meer justitieel georiënteerde
politie, zo vragen de leden van de PvdA-fractie. Zo ja, heeft het wetsvoorstel
dan het risico in zich dat op de andere politieterreinen, handhaving van de
openbare orde en hulpverlening, gemeenten die taken meer gaan uitoefenen en
er zo als het ware een nieuwe vorm van «gemeentepolitie» wordt
gecreëerd? Als deze mogelijke scheiding gaat ontstaan, hoe kijken de
ministers dan aan tegen bijvoorbeeld de ervaringen in België waar juist
het bestaan van een gerechtelijke politie naast gemeentelijke korpsen en de
Rijkswacht heeft geleid tot enorme gebreken bij de opsporing van ernstige
misdrijven?Is het juist, zo vragen de leden van de VVD-fractie, dat de dubbele dualiteit
(beheer en gezag, burgemeester en officier van justitie) wordt gehandhaafd
en kan toegelicht worden hoe zich dit verhoudt tot de verantwoordelijkheid
van de korpsbeheerder voor de realisatie van een deel van de landelijke doelen
die de strafrechtelijke handhaving betreffen?B. Onduidelijke verantwoordelijkheidsverdeling tussen
organen op regionaal niveauEen verandering die kennelijk met dit wetsvoorstel wordt beoogd betreft
het onderscheid tussen gezag en beheer evenals tussen beleid en beheer, zo
stellen de leden van de CDA-fractie. Is er in de ogen van de ministers een
duidelijke scheiding mogelijk tussen gezag en beheer? Beogen de ministers
met dit wetsvoorstel die scheidslijn ook nadrukkelijk te trekken? Is het correct
dat er op regionaal en lokaal niveau wordt getracht een scheidslijn te trekken
terwijl op landelijk niveau, waar vooral wordt gesproken over beleid en beheer,
deze twee begrippen juist meer worden samengevoegd? Waarom dit onderscheid?Uit de aard der zaak stellen de ministers hoofdlijnen en landelijke doelstellingen
vast. Hoe specifiek willen de ministers dit voor de beider verantwoordelijkheidsgebieden
toepassen, zo vragen deze leden. Welke percentages aan invloedsruimte staan
de ministers voor ogen? Hoe zien de ministers de mogelijkheden voor het afdwingen
van beleid op regionaal niveau zonder dat ook expliciete aanwijzingen kunnen
worden gegeven voor het beheer? Waarom wordt op landelijk niveau afgeweken van die systematiek? Kortom, waarom wordt niet één lijn
getrokken in het onderscheid gezag en beleid enerzijds en beheer anderzijds?
De aan het woord zijnde leden merken hierbij op dat zij van mening zijn dat
de burgemeester in zijn lokale rol voldoende in staat moet zijn om zijn gezag
uit te oefenen.Kern van het wetsvoorstel, zo merken de leden van de PvdA-fractie op,
is een meer centrale grip voor de ministers op de politie waarbij de hoofdlijnen
van het beleid en het beheer worden bepaald. Dit kan beschouwd worden als
een aanslag op bestaande machtsposities. Als het nu al moeilijk is om bestaande
wettelijke mogelijkheden te gebruiken, hoe moet het dan in de toekomst, zo
vragen deze leden. Dan hebben de ministers het recht aan hun zijde, maar zijn
de verhoudingen verziekt.Is de minister van BZK de eerstverantwoordelijke minister inzake het politiebestel,
zo vragen de aan het woord zijnde leden verder. Op de site van dit ministerie
staat «de minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties is
verantwoordelijk voor een goed functionerende Nederlandse politie».
Als dit inderdaad het geval is, waarom is de minister van Justitie de eerste
ondertekenaar bij dit wetsvoorstel?De leden van de VVD-fractie zijn voor een heldere verantwoordelijkheidsverdeling
tussen organen op regionaal niveau. In de Staatscourant van 8 februari
2005 (nr. 27) staat een interessant artikel over onder meer het huidige wetsvoorstel
(«Het Huis van Thorbecke in de steigers»). Zonder selectief te
willen winkelen, merkt de heer A. Docters van Leeuwen op een eenduidige politieorganisatie
te willen, waarvan het beheer ligt bij degene die in de praktijk verantwoordelijk
is voor de uitvoering, namelijk de korpschef. Volgens zijn redenering, die
overigens aansluit bij de opvattingen van de CdK's Borghouts en Staal, krijg
je op deze wijze een heldere verantwoordelijkheidsverdeling. De korpschef
is verantwoordelijk voor het beheer en rapporteert aan één minister.
De burgemeester en de officier van justitie behouden het gezag. Op deze wijze
blijft het onderscheid tussen gezag en beheer gehandhaafd. De ministers kunnen
op hoofdlijnen van beleid en beheer sturen, de regionale invulling van het
beheer vindt plaats door de korpschef, terwijl de burgemeesters en de officier
van justitie het gezag blijven vormen. De burgemeesters behouden zoals gezegd
het gezag over de lokale politie, maar kunnen in bijzondere gevallen aanwijzingen
ontvangen van de CdK of de minister van BZK indien de omstandigheden daartoe
aanleiding geven. Ook de officier van justitie blijft als gezagsdrager verantwoordelijk,
maar kan via de lijn van het openbaar ministerie nadere aanwijzingen ontvangen.
De ministers kunnen via de korpschefs/korpsbeheerders landelijke hoofdlijnen
van beleid en beheer zekerstellen. Voorkomen moet worden dat er teveel coördinatiepunten
worden gecreëerd. Waarbij zelfs gezagstaken van de officier van justitie
overgaan naar de burgemeester/korpsbeheerder. Graag ontvangen deze leden op
de visie van de heer A. Doctors van Leeuwen, voormalige super Procureur Generaal,
een inhoudelijke reactie. Meer specifiek zouden zij willen weten op welke
wijze er in kan worden voorzien dat de gezagsdragers voldoende invloed hebben
op de beheersuitoefening. Zo zou er ook gekeken kunnen worden naar de wijze
van benoeming van de korpschef/korpsbeheerder waarbij de gezagsdragers meer
invloed krijgen op de uiteindelijke keuze van een nieuwe korpschef.De ministers zullen de hoofdlijnen en doelstellingen vanuit hun onderscheiden
verantwoordelijkheden vaststellen. De leden van de fractie van de ChristenUnie
vragen de regering of steeds een goed onderscheid gemaakt kan worden tussen
de hoofdlijnen en landelijke doelstellingen die zien op het beheer van de
politie of op het landelijk beleid met betrekking tot de handhaving van de
openbare orde, en de hoofdlijnen en doelstellingen die betrekking hebben op
de strafrechtelijke handhaving van de openbare orde de taken ten dienste van
de justitie. Deze leden vragen de regering hoe bepaald wordt
welke minister voor een bepaalde hoofdlijn verantwoordelijk is, wanneer over
de verantwoordelijkheidsverdeling onduidelijkheid bestaat.3. De beoogde verbeteringen die via twee wegen tot stand
komen en op elkaar aansluitenDe leden van de VVD-fractie kunnen instemmen met de versterking van de
sturingsrelatie tussen het rijk en de politieregio's, wel vragen zij of de
gekozen route de meeste duidelijkheid biedt. Moet niet in de wet zelf aangegeven
worden wat verstaan wordt onder «hoofdlijnen met betrekking tot het
te voeren beleid» en wat precies bedoeld wordt met «taakuitvoering»?
In hoeverre wordt nu een nieuw begrip toegevoegd aan de begrippen «beheer
en gezag»? Ware het niet te overwegen om uitsluitend te spreken over
de hoofdlijnen ten aanzien van het beleid en beheer? Wordt met het begrip
«taakuitvoering» niet te zeer gestuurd op operationele inzet en
is dat niet veeleer een taak voor de korpschef of korpsbeheerder om daarover
beslissingen te nemen?Deze leden willen niet in een semantische discussie belanden terzake van
het «decentraal tenzij» principe. Zij gaan ervan uit dat zoveel
mogelijk taken decentraal belegd worden. Zij zijn er een voorstander van om
de gemeenten in positie te houden en waar mogelijk in positie te brengen om
lokaal veiligheidsbeleid te voeren. Zij juichen initiatieven als «Wij
Amsterdammers» toe waarin, kort gezegd staat hoe de gemeente Amsterdam
terrorisme wil bestrijden. (Staatscourant nr. 23, 2 februari 2005). Landelijke
prioriteiten moeten altijd hun vertaling krijgen op lokaal niveau. De logische
conclusie die je hieraan moet verbinden is dat ook in Rotterdam/Rijnmond en
overal in het land in alle regio's deze doelstelling (terrorisme bestrijden
op lokaal niveau) een plaats in het veiligheidsbeleid moet krijgen. Het is
juist om deze reden dat versterking van rijksbevoegdheden op steun van de
VVD-fractie kan rekenen. Daarnaast en daarenboven zijn er zoveel verschillen
tussen de regio's dat regionaal en lokaal maatwerk nodig is. Ruimte voor eigen
keuzes om dit maatwerk te leveren moet vanzelfsprekend aanwezig blijven. Deze
leden hangen daarom het adagium «Decentraal wat kan, centraal wat moet»
aan. Zij stellen vast dat de huidige praktijk al lang niet meer overeenkomt
met het in 1993 aangehangen «decentraal, tenzij»-principe. Het
is aan de regering en Tweede Kamer om te bepalen welk minimumtakenpakket als
hoofddoelstelling door iedere regio in acht genomen dient te worden. Het is
aan de regio's om samen, al dan niet in samenwerkingsverbanden, vorm te geven
aan gemeenschappelijke taken die samen beter uitgevoerd kunnen worden.De leden van de fractie van de ChristenUnie vragen een toelichting op
het feit dat de regering zich in haar motivering van de keuze om het uitgangspunt
«decentraal tenzij» niet meer in volle omvang staande te houden,
baseert op de evaluatie van de heer prof. In 't Veld, uit 2002 terwijl in
2003 begonnen is met de nieuwe systematiek van het Landelijk Kader politie
2003–2006 en de daarop gebaseerde convenanten.4. Hoofdelementen van het wetsvoorstelA. Verantwoordelijkheidsverhouding Rijk – regio:
de versterking van de sturingDe leden van de VVD-fractie stemmen in met een instrumentarium dat de
ministers van BZK en Justitie de bevoegdheid geven om vooraf op hoofdlijnen richting te geven aan het door de politieregio's
te voeren beleid en aan het door de korpsbeheerders te voeren beheer. Welbewust
laten deze leden de zinsnede «ten aanzien van de taakuitvoering van
de politie» weg. Zij vragen of hiermee niet te zeer op
de operationele inzet van de politie zal worden gestuurd en verzoeken de regering
te motiveren waarom deze zinsnede wel noodzakelijk is om op hoofdlijnen richting
te kunnen geven.In het wetsvoorstel is een rechtstreekse relatie tussen minister en korpsbeheerder
geïntroduceerd waarin de korpsbeheerder aan de minister verantwoording
aflegt over de verwezenlijking van de door de ministers vastgelegde doelstellingen.
De leden van de VVD-fractie achten het op zichzelf juist dat de minister door
middel van deze relatie zich een sturingsinstrument verschaft dat thans ontbreekt
om op hoofdlijnen richting te geven aan het regionale beleid. De korpsbeheerder/burgemeester,
die in de naaste toekomst gekozen zal worden, krijgt dan wel erg veel petten.
Allereerst als bevoegd gezag en verantwoordelijk voor het lokale veiligheidsbeleid.
Ten tweede als voorzitter van het regionale college dat tevens het bestuur
van de veiligheidsregio vormt. Ten derde, als korpsbeheerder waarbij hij verantwoordelijk
is voor het beheer van het regionale korps. Hij legt in deze functie verantwoording
af aan het regionale college én aan de minister. Ten vierde is hij
tevens belast met het regionale beheer dat voortvloeit uit de betrokkenheid
van de minister van Justitie bij het beheer wat raakt aan de strafrechtelijke
handhaving van de rechtsorde.Tijdens het openbare rondetafelgesprek dat de leden van de vaste kamercommissie
van BZK op 9 februari 2005 met een aantal gasten gevoerd heeft verklaarden
enkele gasten dat met deze laatste verantwoordelijkheid de grondslag van het
bestel wordt aangetast (BZK 05-60)/Justitie 05-89, paragraaf 3. Afscheid
van de dubbele dualiteit). Graag ontvangen deze leden hierop een reactie van
de regering. Terzijde merken deze leden op dat de oplossing van de CdK's Borghouts
en Staal, waarbij de korpschef verantwoordelijk is voor het beheer, de burgemeester
het gezag in zijn gemeente behoudt en dat er één burgemeester
in iedere regio is die voorzitter is van het regionale college respectievelijk
de veiligheidsregio het pettenprobleem verminderd wordt. De officier van justitie
blijft in dit voorstel volledig verantwoordelijk voor opsporing en vervolging.
De driehoek (voorzitter veiligheidsregio, officier van justitie en korpschef/korpsbeheerder)
zal dan ook als coördinatieorgaan kunnen blijven functioneren. Waarom,
zo vragen de aan het woord zijnde leden, zonder zelf een voorkeur uit te spreken
voor één van beide modellen, is gekozen voor het model burgemeester/korpsbeheerder
en niet voor het model korpschef/korpsbeheerder zoals voorgesteld door de
heren Borghouts, Staal, Docters van Leeuwen?In het wetsvoorstel wordt een zogenaamde «verticale» lijn
tussen minister en korpsbeheerder gecreëerd. Dit houdt in dat de korpsbeheerder
verantwoordelijk is voor de uitvoering van het beleid. De korpsbeheerder heeft
echter geen bevoegdheid om aanwijzingen te geven aan een burgemeester of officier
van justitie om, waar nodig, de uitvoering van het beleid af te dwingen. De
leden van de fractie van de ChristenUnie vragen de regering of deze constructie
niet méér vraagt van de korpsbeheerder dan waartoe hij bevoegd
is.Deze leden vragen de regering, naar aanleiding van haar opmerking dat
er vanzelfsprekend naast landelijke doelstellingen ook regio-eigen doelstellingen
kunnen worden opgenomen in het beleidsplan, hoeveel ruimte er overblijft voor
de eigen regionale doelstellingen.B. Verduidelijking van verantwoordelijkheden op regionaal
niveauDe leden van de VVD-fractie vragen of met de toedeling van verantwoordelijkheden
aan het regionale college en de korpsbeheerder ten aanzien van de vaststelling
van het beleidsplan, jaarverslag, begroting en jaarrekening, wél die
helderheid geboden wordt die de regering meent na te streven. Is het niet
veel logischer om de korpsbeheerder de ontwerpbegroting te laten
opstellen, rekening houdend met regionale en landelijke doelstellingen, het
regionale college de begroting te laten vaststellen en de minister de begroting
vervolgens te laten goedkeuren, zo vragen deze leden. Zo nodig kan deze laatste
(gedeeltelijk) goedkeuring onthouden, dan wel een aanwijzing geven om landelijke
doelstellingen te realiseren. De korpsbeheerder is gehouden de goedgekeurde
begroting uit te voeren. Een gelijke procedure zou dan gelden voor de jaarrekening
en het jaarverslag.Ten aanzien van het meerjarige beleidsplan merken de aan het woord zijnde
leden op dat dubbel werk voorkomen moet worden (meerjarige prestatiecontracten
en de meerjarige begrotingen). Ook hier zou de korpsbeheerder het ontwerpbeleidsplan
kunnen presenteren, het regionale college het kunnen vaststellen en de minister
het uiteindelijk goedkeuren. De leden van de VVD-fractie vragen een reactie
van de regering op dit wijzigingsvoorstel.Het regionale college is belast met de vaststelling van het beleidsplan
en het jaarverslag, de korpsbeheerder is na overleg met de hoofdofficier van
justitie belast met de vaststelling van de beheersstukken. Dit is een afwijking
van wat nu het geval is, namelijk dat de korpsbeheerder zowel de beleids-
als de beheerstukken opstelt. Ook wijkt het af van wat werd voorgesteld in
het ontwerpartikel 28, lid 1 en in het wetsvoorstel «Bestel in Balans».
De leden van de fractie van de ChristenUnie vragen waarom de regering ervoor
gekozen heeft de korpsbeheerder, in plaats van het regionale college, de beheersstukken
te laten vaststellen. In de praktijk is er een nauwe samenhang tussen beheer
en beleid. Deze leden vragen of in de praktijk niet gewoon samengewerkt zal
worden en willen weten of het daarom niet voor de hand ligt in het wetsvoorstel
aan te sluiten bij de praktijk en dus het ontwerpartikel 28 lid 1 van het
Wetsvoorstel «Bestel in Balans» over te nemen.5. Hoofdlijnen en doelstellingen op regionaal niveau:
onderdelen van de beleids- en beheerscyclusDe regering stelt dat «de landelijke hoofdlijnen in de praktijk
van bovenregionaal, nationaal of internationaal belang zullen zijn».
De leden van de fractie van de ChristenUnie vragen de regering op welke wijze
wordt bepaald of een bepaalde hoofdlijn van bovenregionaal, nationaal of internationaal
belang is, in plaats van een hoofdlijn van lokaal belang.De korpsbeheerder heeft de mogelijkheid om advies uit te brengen omtrent
het ontwerp. Deze leden vragen de regering of de korpsbeheerder dit advies
voor, tijdens of na de ontwerpfase kan geven. Ook willen zij graag meer duidelijkheid
over het inhoudelijke gewicht van dit advies aan de minister.6. Hoofdlijnen en landelijke doelstellingen op regionaal
niveau: aard en karakterMet betrekking tot de beleidsmatige urgentie van de voorstellen wijzen
de leden van de CDA-fractie op het aflopen van het Landelijk Kader Nederlandse
Politie. Moet daaruit de conclusie worden getrokken dat de ministers ontevreden
zijn over de methode en/of resultaten zoals die in en bij het Landelijk Kader
Nederlandse Politie zijn overeengekomen? Een evaluatie hiervan heeft nog niet
plaatsgevonden. Waar baseren de ministers der halve hun conclusies op?Waarop is de aanname van de minister van Justitie gebaseerd dat het Landelijk
Kader Nederlandse Politie 2003–2006 niet zou kunnen worden verlengd,
zo vragen ook de leden van de PvdA-fractie. Dit landelijk beleidskader was
toch een gevolg van eerder opgedane ervaringen en evaluaties.
Waaruit blijkt dat de huidige wettelijke kaders onvoldoende mogelijkheden
bieden tot continuering van deze werkwijze?De leden van de VVD-fractie vragen waarom er een scherp onderscheid gemaakt
is tussen hoofdlijnen met betrekking tot het te voeren beleid en met betrekking
tot het te voeren beheer. Het gaat toch om één beleids- en beheer
cyclus? Deze leden gaan er van uit dat politieke prioriteiten ten aanzien
van beleid en beheer worden vastgesteld door de ministers en dat deze na goedkeuring
door het parlement uitgevoerd worden door de regio's, waarbij het gezag van
de burgemeesters en de officieren van justitie onverminderd in stand blijft.
Één document lijkt dan ook voldoende. Onder de voorbeelden die
ter illustratie worden genoemd is het de vraag of dit de goede voorbeelden
zijn. Sturen op percentages allochtonen, vrouwen, homoseksuelen en andere
doelgroepen hoeft niet op voorhand het beste politiekorps op te leveren. Beter
ware het te sturen op het wegnemen van drempels die deelname van allochtonen,
vrouwen en homoseksuelen weerhouden om tot de politie toe te treden. Op dit
thema zullen deze leden later terugkomen wanneer de hoofdlijnen van beleid
en beheer aan hen ter goedkeuring wordt voorgelegd.De aan het woord zijnde leden vragen of het niet wenselijk is, ter vermindering
van de administratieve lastendruk van de regionale korpsen, de genoemde besluiten
(beheer, financiën, comptabele regelgeving van de regionale politiekorpsen)
samen te voegen tot één gedereguleerd besluit.7. De aanwijzingsbevoegdheidDe regering heeft laten weten dat de aanwijzingsbevoegdheid niet bedoeld
was voor een centrale aansturing van de politiekorpsen. Dit wordt echter niet
gestaafd door de memorie van toelichting of andere stukken in de totstandkomingprocedure
van het desbetreffend artikel. Graag vernemen de leden van de PvdA-fractie
waarop de regering haar zienswijze baseert. Immers, goede wetgeving is flexibel
en kan meerdere doelen dienen. In de constitutionele democratie is het uiteindelijk
aan de rechterlijke macht te beoordelen of er strijd is met de bedoelingen
van de wetgever.Kan nader toegelicht worden waarom in het wetsvoorstel een bepaling is
opgenomen om terzake van de handhaving van de openbare orde en veiligheid
op landelijk niveau te kunnen sturen, zo vragen de leden van de VVD-fractie.
Zou het niet veel beter zijn om in voorkomende gevallen van de al bestaande
aanwijzingsbevoegdheid gebruik te maken?De aanwijzingsbevoegdheid in de huidige wet wordt zelden gebruikt, onder
meer vanwege het uitgangspunt «decentraal, tenzij». De aanwijzingsbevoegdheid
past volgens de regering beter in het scala van maatregelen die de ministers
nu hebben voorgesteld en bij de ingezette lijn van meer centralisering. De
leden van de fractie van de ChristenUnie vragen of de regering een verklaring
geven voor het feit dat de aanwijzingsbevoegdheid in de huidige situatie nauwelijks
gebruikt wordt.8. Verantwoordelijkheidsverdeling op regionaal niveau,
alsmede de relatie rijk–regioDe korpsbeheerder (in relatie tot de gekozen burgemeester)Een steviger maar ook gecompliceerdere rol in het geheel lijkt weggelegd
voor de functie van korpsbeheerder. Meer beheersvrijheid ten opzichte van
het regionale college dan thans het geval lijkt maar een strakkere positie
in de landelijke lijn ten aanzien van de ministers, zo merken de leden van
de CDA-fractie op. Waarom wordt er door de ministers vooralsnog
voor gekozen de koppeling tussen het korpsbeheerderschap en burgemeesterschap
te handhaven? Er wordt nadrukkelijk niet vooruitgelopen op de plannen om de
burgemeester rechtstreeks te kiezen. Wel wordt opgemerkt dat dit onderscheid
kan leiden tot een relevante overweging. Ook de Raad van State merkt op dat
bij een gekozen burgemeester er een reden kan ontstaan om burgemeesterschap
en korpsbeheerderschap los te koppelen. Het is de doelstelling van de regering
om beide wetswijzigingen nagenoeg tegelijk te realiseren. Graag vernemen deze
leden dan ook van de ministers welke gevolgen het rechtstreeks gekozen burgemeesterschap
in hun ogen zal hebben op het korpsbeheerderschap.Openbare orde en veiligheid zullen zonder meer terreinen zijn waarop de
rechtstreeks door de bevolking gekozen burgemeesters zich zullen willen profileren.
Welke ruimte zien de ministers voor deze toekomstige burgemeesters na invoering
van de voorgestelde wijziging van de Politiewet, zo vragen de leden van de
PvdA-fractie. Welke waarborgen, zo vragen deze leden verder, zijn er dat de
burgemeesters in de toekomst specifiek op het terrein van openbare orde en
veiligheid geen «Jannen zonder Land» zullen worden? Willen de
ministers uitvoerig schetsen hoe zij de toekomstige positie en feitelijke
mogelijkheden tot sturing op het terrein van openbare orde en veiligheid van
de gekozen burgemeester zien?De leden van de VVD-fractie hebben zich eerder uitgesproken voor de vorming
van veiligheidsregio's waar de politie, de geneeskundige hulpverlening bij
ongevallen en rampen en de brandweer nauw samenwerken. Zij gaan uit van een
veiligheidsbestuur dat gevormd wordt door de burgemeesters, portefeuillehouders
openbare orde en veiligheid, die uit hun midden een voorzitter kiezen. Het
is te overwegen dit regionale college het recht te geven om iemand als korpsbeheerder
van het regionale politiekorps voor te dragen bij de Kroon. Voorts merken
deze leden op dat er in iedere veiligheidsregio een korpschef, een regionaal
geneeskundig functionaris en een regionaal brandweercommandant dient te zijn.
Gelet op het vorenstaande zou het logisch zijn dat ook de korpschef bij de
minister van BZK voor benoeming wordt voorgedragen.De aan het woord zijnde leden wensen voorts, mede in het licht van de
behandeling van de wetsvoorstellen over de gekozen burgemeester (Kamerstukken
29 864 en 29 865) een reactie van de regering hoe deze wetsontwerpen
zich tot het voorliggende wetsontwerp verhouden. Van verschillende zijden
wordt betoogd dat het voorliggende wetsvoorstel beoogt de verantwoordelijkheid
voor het lokale veiligheidsbeleid bij de door de bevolking gekozen burgemeester
weg te nemen. Deze leden zijn van mening dat ook de gekozen burgemeester het
bevoegd gezag moet blijven voor de lokale veiligheidszorg. Wel vragen zij
een toelichting op de laatste uitspraak, gedaan door de minister van Justitie
tijdens het hoofdlijnendebat (d.d. 15 december 2004) over het in behandeling
nemen van het voorliggende wetsvoorstel, waar deze stelde dat dit wetsvoorstel
juist nodig is om de spanning als gevolg van de direct gekozen burgemeester
op te lossen. (Kamerstuk 29 704, nr. 5, pagina 17).Deze leden merken op dat de regering nadrukkelijk de mogelijkheid openhoudt
of de burgemeester ook op de langere termijn belast kan blijven met het korpsbeheerderschap. In deze discussie lopen de
woorden gezag en beheer vaak door elkaar. Graag vernemen deze leden of de
regering met hen van mening is dat de (gekozen) burgemeester het lokale gezag
over de politie dient te behouden, evenals de officier van justitie belast
moet blijven met de opsporing en vervolging. Kan de regering de vrees wegnemen,
dat in het voorkomende geval het beheer niet meer bij een burgemeester/korpsbeheerder
ondergebracht wordt, dit niet ten koste zal gaan van het integrale veiligheidsbeleid
dat per definitie op gemeentelijk niveau vorm moet krijgen? Is het niet zo
dat de meeste burgemeesters op dit moment geen korpsbeheerder
zijn en wel verantwoordelijk zijn voor het lokale veiligheidsbeleid?Ten aanzien van de overlegplicht en hoorplicht wensen de leden van de
VVD-fractie geen kiekeboe te spelen. Naar het oordeel van deze leden dient
er in alle gevallen overleg gepleegd te worden. Iedere vorm van overleg is
gericht op het bereiken van overeenstemming. Dat niet alle overleg tot overeenstemming
leidt behoeft geen verbazing te wekken. In zulke gevallen moet er een adequate
geschillenprocedure zijn. Wellicht dat de CdK in deze in eerste aanleg de
meeste aangewezen figuur is om de geschillen op te lossen. Graag ontvangen
zij hierop een reactie van de regering.Welk verband heeft dit wetsvoorstel met de komst van de gekozen burgemeester,
willen ook de leden van de SP-fractie weten.Het valt de leden van de fractie van de ChristenUnie op dat de burgemeester
van de centrumgemeente in het wetsvoorstel niet meer automatisch korpsbeheerder
wordt, maar dat deze ondermeer op basis van bestuurlijke ervaring door de
minister van BZK zal worden voorgedragen. De regering stelt uitdrukkelijk
dat er niet vooruitgelopen wordt op het wetsvoorstel over de direct gekozen
burgemeester. Deze leden vragen de regering of de minister dit toch niet doet
door het korpsbeheerderschap niet meer automatisch te koppelen aan het burgemeester
zijn van een centrumgemeente. Ook vragen deze leden de regering of zij er
bang voor is dat, door de waarschijnlijke invoering van de wet gekozen burgemeester,
een persoon burgemeester wordt die niet geschikt is voor zijn taken, als bijvoorbeeld
korpsbeheerder. Daarnaast vragen deze leden de regering waarom zij ervoor
gekozen heeft het bestaande automatisme, dat de burgemeester van de centrumgemeente
korpsbeheerder wordt, te veranderen.De regering zal vooralsnog de koppeling tussen korpsbeheerderschap en
burgemeesterschap blijven handhaven, in afwachting van de evaluatie. De aan
het woord zijnde leden vragen de regering of dit een argument voor haar is
om te wachten op deze evaluatie, omdat anders immers na de evaluatie zeer
waarschijnlijk weer een nieuwe wijzigingswet zal moeten worden ingevoerd.Ook de leden van de SGP-fractie vragen in hoeverre de introductie van
de gekozen burgemeester van betekenis is voor de beoogde zwakkere positionering
van de burgemeester in het politiebestel.De commissaris van de Koningin en het College van procureurs-generaalDe commissaris van de Koningin en het College van procureurs-generaal
krijgen een toezichthoudende taak en een taak ter beslechting van geschillen
over (ontwerp-) beleids- en beheersstukken. Wat zijn de overwegingen om deze
taken hieronder te brengen, zo vragen de leden van de CDA-fractie. Wat betekent
dit voor de feitelijke positie van commissaris van de Koningin en het College
van procureurs-generaal ten opzichte van de burgemeesters, het regionale college,
de korpsbeheerder en de hoofdofficier van justitie? Kunnen zij bij geschillen
bijvoorbeeld beslissingen van de korpsbeheerder overrulen? Wat is de positie
van de commissaris van de Koningin als een geschil de provinciegrens overschrijdt?9. Democratische controle en verantwoordingControle en verantwoording op rijksniveauDe leden van de CDA-fractie zijn met de ministers van mening dat er met
de voorstellen een steviger en landelijk gezien meer gelijkwaardige positie komt voor de gemeenteraden, uiteraard los van de vragen en discussie
over het loskoppelen van beheer en gezag. Wel vragen de leden van de CDA-fractie
waarom het oordeel van de gemeenteraden in artikel 32 en artikel 34 zo nadrukkelijk
is gekoppeld aan de zienswijze van de burgemeester. Deze leden hechten aan
een onafhankelijke positie van gemeenteraden.De leden van de VVD-fractie zijn het met de regering eens dat de democratische
controle op de politie wordt versterkt. Allereerst doordat een democratisch
gekozen orgaan de ministers van BZK en Justitie op de hoofdlijnen van beleid
en beheer kan controleren. Ten tweede omdat de verticale (sturings-)relatie
nu aangescherpt wordt. Wel blijft democratische controle op regionaal niveau
beperkt. Naar het oordeel van deze leden blijven de gemeenteraden bevoegd
om hun burgemeester ter verantwoording te roepen voor de uitoefening van zijn
veiligheidsbeleid. De kaders hiervoor worden zowel in het regionale college
als landelijk vastgelegd. Wel wringt dit op het volgende punt. Hoe kan een
burgemeester door zijn gemeenteraad ter verantwoording worden geroepen voor
de wijze waarop hij in het regionale college opkomt voor de belangen van zijn
gemeente? Naar het oordeel van de leden van de VVD-fractie dient iedere burgemeester
als lid van het regionale college het algemeen (veiligheids-)belang te dienen.
Dan kan het zijn dat andere belangen prevaleren boven het enge belang van
zijn gemeente. Mede gelet op de ontwikkelingen met betrekking tot de gekozen
burgemeester ontvangen deze leden hierop een wat meer fundamentele beschouwing
van de regering. Het regionale college staat in hun ogen voor meer dan een
optelsom van deelbelangen van de onderscheiden deelnemers dan wel gemeenten.
Positief zijn de leden van de VVD-fractie over het wettelijke inbrengrecht
van gemeenteraden. Hierdoor wordt de lokale inbedding van het integrale veiligheidsbeleid
bevorderd.De leden van de SP-fractie vinden dat politie juist beter democratisch
gecontroleerd en aangestuurd moet kunnen worden op lokaal niveau. Het lijkt
er op dat het democratische gat in dit wetsvoorstel, dat spreekt over een
regionaal college, niet zal worden opgelost. Ook de heer professor Huberts
heeft hierop gewezen. Waarom wordt dit niet opgelost, zo vragen deze leden.
Kan de minister van BZK ingaan op zijn visie aangaande het meenemen van lokale
wensen en de modaliteit van democratische controle die hem voor ogen staat?De leden van de D66-fractie kunnen nog niet helemaal overzien wat de gevolgen
zijn van de voorgestelde veranderingen binnen het regionale college voor de
mogelijkheden die de gemeenteraad heeft het beleid aangaande politie te controleren
dan wel te beïnvloeden. Na inwerkingtreding van onderhavig wetsvoorstel
zou het regionale college zijn beheersbevoegdheden verliezen; beperkt dit
niet de mogelijkheden van de gemeenteraad om de burgemeester te controleren?
Immers de burgemeester is als lid van het regionale college niet langer medeverantwoordelijk
voor de vaststelling van de beheersstukken. Op welke wijze kan de gemeenteraad
straks reële invloed uitoefenen op de prioriteiten van de politie? Is
het in het wetsvoorstel opgenomen instrument van wettelijk inbrengrecht van
gemeenteraden niet alleen van symbolische betekenis, aangezien de invloed
op het beleid bij de burgemeester is weggehaald? Zou de regering kunnen reageren
op de stelling dat je zonder beheer gezag niet kunt waarmaken?Wat betreft de rol van de gemeenteraad vragen de leden van de fractie
van de ChristenUnie of de gemeenteraad door het voorliggende voorstel niet
feitelijk met lege handen staat als het gaat om haar invloed op het beheer
van het regionale politiekorps, nu de burgemeesters niet meer aangesproken
kunnen worden op hun beheersrol.De leden van de SGP-fractie vragen de regering in te gaan op de gewenste
lokale inbedding van politie en de wijze waarop de voorgenomen sturing van
de politie zich daartoe verhoudt. Wat betekent dit voor de rol van de lokale
democratie voor het veiligheidsbeleid?10. Raad voor het KLPDHet wetsvoorstel strekt er mede toe de Raad voor het Korps Landelijke
Politiekdiensten op te heffen. De leden van de VVD-fractie kunnen, gelet op
de gegroeide praktijk en gelet op de voorgestelde wijziging in verband met
het versterken van de bevoegdheden op rijksniveau en de aanpassingen van de
bevoegdheden op regionaal niveau, instemmen met de opheffing van deze Raad.
Een aparte Raad achten zij niet meer nodig nu de regionale colleges en het
landelijke korps steeds dichter bij elkaar zijn komen te staan. Gelet op het
feit dat vanuit de basis gestreefd wordt naar één Concern Nederlandse
Politie is deze Raad niet meer noodzakelijk. In het voorstel van de CdK's
Borghouts en Staal komen beide met een Raad van Bestuur voor de politie, die
qua opzet vergelijkbaar is met de Raad voor de Rechtspraak. Wellicht dat dit
model bruikbaar is als overlegorgaan voor de politie. De leden van de VVD-fractie
hechten eraan om een strikte scheiding aan te brengen tussen advies en overleg.
In «Raad op Maat» zijn hiervoor destijds de redenen gegeven. Zij
onderschrijven de wenselijkheid van verbreding van het takenpakket van de
Raad voor het Openbaar Bestuur (ROB), omdat daarmee tevens aangegeven wordt
dat de politie een onderdeel van het openbaar bestuur moet blijven.11. ReactiesDe minister van BZK en de minister van Justitie hebben een afschrift ontvangen
van het commentaar van de voorzitters van het KBB en de Raad van Hoofdcommissarissen
(d.d. 3 februari 2005, kenmerk 2 005 026 254/JO). De voorzitters
van het KBB en de Raad van Hoofdcommissarissen lijken de problematiek fundamenteel
anders te benaderen dan de regering. Hoe staat de regering tegenover deze
andere benaderingswijze, die overigens geënt is op de praktijk, zo vragen
de leden van de PvdA-fractie. Deze leden vragen de regering uitvoerig te reageren
op de zestien genoemde kritiekpunten. Wil de regering in de beantwoording
in het bijzonder ingaan op de aangevoerde bezwaren en voorziene onduidelijkheden
van het wetsvoorstel?Uit de commentaren van betrokkenen, van wetenschappers en van onafhankelijke
deskundigen komen een paar thema's en raakvlakken naar voren die naar het
oordeel van de leden van de VVD-fractie betrokken kunnen, respectievelijk
moeten worden bij de behandeling van het voorliggende wetsvoorstel. Het gaat
dan bijvoorbeeld om de veiligheidsregio, de studie naar één
ministerie voor Veiligheid, zoals door premier Balkenende naar voren is gebracht
en de gekozen burgemeester.Het is de leden van de D66-fractie niet ontgaan dat de commentaren en
reacties vanuit de politie nogal negatief zijn. Ook als de procedurele bezwaren
van behandeling van onderhavig wetsvoorstel voor de evaluatie door de commissie
Leemhuis-Stout buiten beschouwing worden gehouden, valt de heftigheid van
de reacties op. Heeft de regering een verklaring voor het negatieve karakter
van deze reacties? Is er wellicht onvoldoende gelegenheid geweest tot overleg
tussen ministerie en politie? Zijn er vanuit politie bestuurlijk veld ook
positievere geluiden bekend aangaande het wetsvoorstel? 12. Kosten en administratieve lastenDe leden van de fractie van de ChristenUnie vragen de regering om duidelijkheid
over de kosten van de implementatie. Erkent de minister dat genoemd wetsvoorstel
veel meer administratieve lasten met zich meebrengt, evenals veel extra werk
voor de beide ministeries, bijvoorbeeld het controleren van de beleidsplannen?
Deze leden vragen de regering wat de extra kosten zijn voor het uitvoeren
van het beleid.Ook vragen de aan het woord zijnde leden de regering of, hoewel er formats
gemaakt zullen worden voor het opnemen van de landelijke doelstellingen in
het beleidsplan/begroting, dit extra administratieve lasten met zich mee zal
brengen. Ook vragen deze leden of, bij het gebruik van formats, niet het gevaar
dreigt van standaardisatie van beleid en de onmogelijkheid het beleid aan
de lokale situatie aan te passen.De voorzitter van de commissie,Noorman-den UylAdjunct-griffier van de commissie,Franke XNoot1Samenstelling: Leden: Kalsbeek (PvdA), Van Heemst (PvdA), Noorman-den
Uyl (PvdA), voorzitter, Vos (GL), Cornielje (VVD), Adelmund (PvdA), De Wit
(SP), Van Beek (VVD), ondervoorzitter, Van der Staaij (SGP), Luchtenveld (VVD),
Wilders (Groep Wilders), De Pater-van der Meer (CDA), Duyvendak (GL), Wolfsen
(PvdA), Spies (CDA), Eerdmans (LPF), Sterk (CDA), Van der Ham (D66), Haverkamp
(CDA), Van Fessem (CDA), Smilde (CDA), Straub (PvdA), Nawijn (LPF), Boelhouwer
(PvdA), Szabó (VVD), Van Hijum (CDA) en Vacature (algemeen).Plv. Leden: De Vries (PvdA), Dijsselbloem (PvdA), Fierens (PvdA), Halsema
(GL), Schippers (VVD), Dubbelboer (PvdA), Kant (SP), Rijpstra (VVD), Slob
(CU), Hirsi Ali (VVD), Griffith (VVD), Rambocus (CDA), Van Gent (GL), Vacature
(algemeen), Çörüz (CDA), Hermans (LPF), Van Haersma Buma
(CDA), Koser Kaya (D66), Bruls (CDA), Van Bochove (CDA), Algra (CDA), Hamer
(PvdA), Varela (LPF), Leerdam, MFA (PvdA), Balemans (VVD), Eski (CDA) en Vergeer
(SP). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-29704-6.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl