Wijziging AOW, Wet studiefinanciering 2000 en Wet tegemoetkoming onderwijsbijdrage en schoolkosten (aanspraak bij vrijheidsontneming); Advies Raad van State en nader rapport
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-09-24 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 31525, nr. 4

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

10-07-2008

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2007-2008

31525 nr. 4

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamOndertekeningBijlage bij het advies van de Raad van State betreffende no. W12.08.0065/III
met redactionele kanttekeningen die de Raad in overweging geeft.
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 31525Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 38 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
31 525Wijziging van de Algemene Ouderdomswet, de Wet studiefinanciering 2000
en de Wet tegemoetkoming onderwijsbijdrage en schoolkosten in verband met
het uitsluiten van het recht op ouderdomspensioen op grond van de Algemene
Ouderdomswet, aanspraak op studiefinanciering voor uitwonenden op grond van
de Wet studiefinanciering 2000 en aanspraak op tegemoetkoming voor uitwonenden
op grond van de Wet tegemoetkoming onderwijsbijdrage en schoolkosten bij vrijheidsontnemingnr. 4ADVIES RAAD VAN STATE EN NADER RAPPORT1Hieronder zijn opgenomen het advies van de Raad van State d.d. 8 april
2008 en het nader rapport d.d. 30 juni 2008, aangeboden aan de Koningin
door de staatssecretaris van Sociale Zaken en Werkgelegenheid, mede namens
de minister van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap. Het advies van de Raad van
State is cursief afgedrukt.Bij Kabinetsmissive van 22 februari 2008, no. 08.000558, heeft Uwe
Majesteit, op voordracht van de Staatssecretaris van Sociale Zaken en Werkgelegenheid,
mede namens de Minister van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap, bij de Raad
van State ter overweging aanhangig gemaakt het voorstel van wet tot wijziging
van de Algemene Ouderdomswet, de Wet studiefinanciering 2000 en de Wet tegemoetkoming
onderwijsbijdrage en schoolkosten in verband met het uitsluiten van het recht
op ouderdomspensioen op grond van de Algemene Ouderdomswet, aanspraak op studiefinanciering
voor uitwonenden op grond van de Wet studiefinanciering 2000 en aanspraak
op tegemoetkoming voor uitwonenden op grond van de Wet tegemoetkoming onderwijsbijdrage
en schoolkosten bij vrijheidsontneming, met memorie van toelichting.Het voorstel regelt dat de pensioengerechtigde aan wie rechtens zijn vrijheid
is ontnomen geen recht op ouderdomspensioen heeft. Tevens regelt het voorstel
dat een studerende aan wie rechtens zijn vrijheid is ontnomen slechts aanspraak
heeft op studiefinanciering voor een thuiswonende studerende. De Raad van
State maakt naar aanleiding van het wetsvoorstel opmerkingen met betrekking
tot onder meer de aard van het ouderdomspensioen en de effecten van het voorstel
voor AOW-gerechtigden. Hij is van oordeel dat het voorstel in verband daarmee
deels nader dient te worden overwogen.Blijkens de mededeling van de Directeur van Uw Kabinet van 22 februari
2008, nr. 08 000558, machtigde Uwe Majesteit de Raad van State zijn advies
inzake het bovenvermelde voorstel van wet rechtstreeks aan mij en in afschrift
aan de Minister van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap te doen toekomen.Dit advies, gedateerd 8 april 2008, nr. W12.08 0065/III, bied
ik U hierbij aan. Het wetsvoorstel geeft de Raad van State aanleiding tot opmerkingen met
betrekking tot onder meer de aard van het ouderdomspensioen en de effecten
van het voorstel voor AOW-gerechtigden. De Raad is van oordeel, dat het voorstel
in verband hiermee dient te worden heroverwogen.1. De aard van het ouderdomspensioenHet voorgestelde artikel 8b, eerste lid, Algemene Ouderdomswet
(AOW) bepaalt dat geen recht op ouderdomspensioen ontstaat voor de pensioengerechtigde
aan wie rechtens zijn vrijheid is ontnomen indien de dag waarop het ouderdomspensioen
zou ingaan is gelegen in de periode dat hem rechtens zijn vrijheid is ontnomen.
Artikel 8b, tweede lid, bepaalt dat het recht op ouderdomspensioen eindigt,
indien de pensioengerechtigde rechtens zijn vrijheid is ontnomen gedurende
ten minste een maand. De toelichting motiveert deze maatregelen met de opvatting
dat het onwenselijk is dat gedetineerden een socialezekerheidsuitkering blijven
ontvangen, terwijl in hun levensonderhoud al wordt voorzien door de staat
en dat in dit kader AOW-gerechtigde gedetineerden niet anders behoren te worden
behandeld dan andere uitkeringsgerechtigden aan wie rechtens hun vrijheid
is ontnomen.De Raad heeft zich – zoals de toelichting aangeeft –
in zijn advies uit 1997 inzake uitkering tijdens detentie1 op het standpunt gesteld dat de AOW op zijn eigen merites moet worden
beoordeeld. Het recht op AOW ontstaat voor een ieder op het moment dat de
65-jarige leeftijd wordt bereikt en geldt ongeacht de omstandigheden waarin
de betrokkene verkeert. De Raad zag daarin aanleiding het uitsluiten van perioden
van detentie als verzekerbaar risico buiten beschouwing te laten. De Raad
ziet ten principale in het onderhavige voorstel geen reden om terug te komen
op zijn standpunt in het advies van 1997.In de toelichting wordt gesteld dat er feitelijk geen draagvlak meer is
voor het maken van onderscheid tussen AOW-gerechtigden en zij die een willekeurige
andere sociale zekerheidsuitkering ontvangen. De Raad mist in de toelichting
echter een motivering waarom de aan het stelsel van sociale zekerheid gerelateerde
argumenten van destijds nu hun gelding hebben verloren. De Wet socialezekerheidsrechten
gedetineerden (Stb. 1999, 595) is namelijk gebaseerd op een vergelijking tussen
werkende gedetineerden en niet-werkende gedetineerden. Pensioengerechtigden
werden uitgezonderd omdat zij niet voor de arbeidsmarkt beschikbaar hoeven
te zijn. Dat thans dit onderscheid niet meer van belang zou zijn, hangt niet
af van het al of niet wegvallen van draagvlak, maar vereist een analyse van
het stelsel van de AOW in vergelijking met dat van de andere socialezekerheidsuitkeringen.
De Raad wijst daarbij op het volgende.De AOW is een volksverzekering sui generis; zij heeft immers zowel kenmerken
van een verzekering alsook van een voorziening. Verplicht verzekerd is een
ieder die nog geen 65 jaar is, en ingezetene is of ter zake van in Nederland
in dienstbetrekking verrichte arbeid aan de loonbelasting is onderworpen.
Voorts is de AOW een opbouwverzekering en geen risicoverzekering. Recht op
ouderdomspensioen heeft degene die de leeftijd van 65 jaar heeft bereikt en
verzekerd is geweest in een tijdvak, aanvangende met de dag waarop de leeftijd
van 15 jaar is bereikt en eindigende met de dag voorafgaand aan de dag waarop
de leeftijd van 65 jaar is bereikt. Voor elk jaar dat de pensioengerechtigde
in dat tijdvak onverzekerd is geweest, wordt een korting toegepast van 2 procent.
Naast de verplichte verzekering kent de AOW ook de mogelijkheid om een vrijwillige
verzekering af te sluiten om op die wijze de opbouw van de AOW voort te zetten.2 Vervolgens wordt de AOW-uitkering toegekend ongeacht
de vraag of de uitkeringsgerechtigde de uitkering gelet op het inkomen of
het eventuele vermogen nodig heeft. Daarnaast kan de AOW worden beschouwd
als de eerste pensioenschijf.Op grond van deze kenmerken verschilt de AOW-uitkering van andere sociale
zekerheidsuitkeringen, respectievelijk voorzieningen, in ieder geval op de
volgende wijze:– de AOW is een zelfstandig recht, dat ontstaat bij het bereiken
van de leeftijd van 65 jaar en geldt tot de datum van overlijden;– de AOW is een opbouwverzekering en geen risicoverzekering; het
bereiken van de 65-jarige leeftijd samen met het zijn van ingezetene
in de relevante periode volstaan;– de AOW-uitkering wordt toegekend, ongeacht het inkomen of vermogen
van de AOW-gerechtigde.Gelet op kenmerkende verschillen tussen de grondslag van de AOW-uitkering
en andere sociale uitkeringen, is de positie van een AOW-uitkeringsgerechtigde
niet gelijk aan die van een andere uitkeringsgerechtigden. Dat is niet anders
in de periode waarin een uitkeringsgerechtigde rechtens zijn vrijheid is ontnomen.
Door in detentie deze verschillende gevallen gelijk te behandelen wordt een
inbreuk gemaakt op het stelsel van de AOW, zonder dat daarvoor een passende
en voldoende rechtvaardiging wordt gegeven.De Raad merkt in dit verband tevens op dat voor degenen die op grond van
artikel 35 AOW zich gedurende een groot aantal jaren op vrijwillige basis
hebben verzekerd, deze periode vergelijkbaar is met de opbouw van een pensioen-
of levensverzekering. In zoverre wijkt deze AOW-uitkering af van de reguliere
AOW-uitkering. In die gevallen is er met betrekking tot die [opbouw]
periode geen sprake van een sociale voorziening. In het voorstel wordt geen
aandacht besteed aan de consequentie als tijdens de detentie, aan betrokkene
het recht op AOW zonder meer wordt ontnomen. Ook dit vormt een inbreuk op
het systeem van de AOW. Bovendien wordt er in dat geval tijdens detentie niet
zonder meer dubbel betaald door de staat.De Raad adviseert het voorstel te heroverwegen.Onverminderd het bovenstaande merkt de Raad het volgende op.1. De aard van het ouderdomspensioenHet kabinet merkt in de toelichting op het wetsvoorstel op, dat er feitelijk
geen draagvlak meer is voor het maken van onderscheid tussen AOW-gerechtigden
en degenen, die een willekeurig andere sociale zekerheidsuitkering ontvangen.
De Raad van State mist echter de motivering, waarom zijn argumenten die in
1997 bij de totstandkoming van de WSG (Wet Socialezekerheidsrechten Gedetineerden)
nog door het kabinet valabel werden bevonden om de AOW buiten die wettelijke
regeling te houden, nu hun gelding zouden hebben verloren.Voorafgaand aan de totstandkoming van het wetsvoorstel Sociale zekerheidsrechten
gedetineerden, legde het toenmalige kabinet in december 1996 aan de Raad van
State enkele voorvragen voor, onder anderen over de reikwijdte van een regeling,
die aan personen die rechtens hun vrijheid is ontnomen het recht op uitkering
zou moeten ontzeggen. Deze zou zich naar de mening van het kabinet moeten
beperken tot inkomensdervingsregelingen in engere zin. Met het wetsvoorstel,
zoals het kabinet dat destijds voor ogen stond, werd beoogd een gelijke behandeling
te bewerkstelligen tussen werkenden en niet-werkenden. De werkende verliest
zijn inkomen uit werk tijdens detentie en de uitkeringsgerechtigde zijn uikering.
De consequentie van de beperkte reikwijdte van zo’n regeling zou betekenen,
dat (ouderdoms-)pensioenen, in casu de AOW, hiervan werden uitgesloten. Bij
de AOW speelt het inkomensdervingsprincipe immers slechts een beperkte rol.
Het inkomen heeft geen invloed op de hoogte van de AOW-uitkering. Bovendien
is de AOW een opbouwverzekering. De AOW paste kortom, niet in de regeling
die het kabinet destijds voor ogen stond.Aan de Raad van State werd daarom als voorkeur een regeling voorgelegd,
die alleen betrekking zou hebben op inkomensdervingsregelingen in engere zin.In feite is dus aan de Raad van State gevraagd, of een dergelijke redenering
stand houdt, ook als dat zou betekenen dat de AOW daardoor zou worden buitengesloten.De Raad oordeelde toen, dat de AOW ook in zijn benadering op z’n
eigen merites moet worden beoordeeld. Het is een algemene voorziening bij
het bereiken van de leeftijd van 65 jaar, die volgens de Raad geldt ongeacht
de omstandigheden waarin de betrokkene verkeert.De Raad stemde in zijn advies van 17 februari 1997 (no. W12.97.0001)
in met het voorstel van het toenmalige kabinet om de WSG geen betrekking te
laten hebben op de AOW. De doelstelling van het nu voorliggende wetsvoorstel komt overeen met
die, welke destijds aan de WSG ten grondslag lag en ligt. Ook het onderhavige
wetsvoorstel beoogt immers personen, die rechtens hun vrijheid is ontnomen
uit te sluiten van het recht op een sociale zekerheidsuitkering, in dit geval
een AOW-pensioen, omdat zij al door de staat worden voorzien in de kosten
van levensonderhoud.Voor het kabinet was het destijds van belang, dat met de invoering van
de WSG het onderscheid in behandeling tussen werkenden en uitkeringsgerechtigden
(niet-werkenden) zou verdwijnen, wanneer men rechtens van zijn vrijheid is
beroofd. Om dat uitgangspunt duidelijk neer te zetten, lag het voor de hand
de WSG te beperken tot loondervingsuitkeringen in engere zin. Derhalve is
de AOW destijds niet onder het toepassingsbereik van de WSG gebracht: de AOW
is geen loondervingsregeling in engere zin, aangezien deze wet geen onderscheid
maakt tussen werkenden en niet-werkenden.Een en ander sluit echter geenszins uit, dat het evenzeer voor gedetineerde
AOW-gerechtigden onwenselijk wordt geoordeeld, de uitbetaling van de uitkering
voort te zetten terwijl zij gedurende die periode al door de Staat in hun
levensonderhoud worden voorzien.Hoofdstuk I, paragraaf 1.3, van de memorie van toelichting, is aangepast,
naar aanleiding van de opmerking van de Raad, dat in de toelichting een motivering
ontbreekt «waarom de aan het stelsel van sociale zekerheid gerelateerde
argumenten van destijds nu hun gelding hebben verloren.»Volgens de Raad zou, door tijdens de periode van detentie verschillende
gevallen (bedoeld wordt AOW-gerechtigden versus andere uitkeringsgerechtigden),
gelijk te behandelen, een inbreuk worden gemaakt op het stelsel van de AOW,
zonder dat daarvoor een passende en voldoende rechtvaardiging wordt gegeven.
Die verschillen uiten zich volgens de Raad met name op punten als opbouwverzekering
versus risicoverzekering, een zelfstandig recht op uitkering tot aan de datum
van overlijden en het ontbreken van een inkomens- of vermogenstoets bij het
bepalen van een eventueel recht op uitkering.Het kabinet merkt daarover op, dat in zijn visie de AOW geen kenmerken
in zich draagt, die een beletsel zouden kunnen vormen om de uitkering tijdens
de detentieperiode stop te zetten.In tegenstelling tot een eerdere constatering van de Raad, dat de AOW
een algemene voorziening is, die vanaf de 65-jarige leeftijd zou gelden ongeacht
de omstandigheden waarin de betrokkene verkeert, moet worden opgemerkt dat
er ook nu al situaties zijn aan te wijzen waarbij de AOW-uitkering slechts
gedeeltelijk tot uitbetaling komt. Zo worden een eventuele partnertoeslag
en de uitkering voor een alleenstaande en voor een alleenstaande ouder met
kinderen jonger dan 18 jaar, alleen dan uitbetaald wanneer men in Nederland
woont of in een EU- dan wel een verdragsland. Gaat men in een niet-verdragsland
wonen, dan bedraagt de AOW-uitkering in alle gevallen maximaal 50%
van het minimumloon. De partnertoeslag wordt dan helemaal niet uitbetaald.
Deze regeling is gebaseerd op het zogenaamde territorialiteitsbeginsel, dat
sinds 1 januari 2000 in de Nederlandse sociale zekerheidswetgeving wordt
toegepast en dat is neergelegd in de Wet beperking export uitkeringen. Het
opbouwkarakter van de AOW houdt dus niet zonder meer de garantie in, dat onder
alle omstandigheden de uitkering tot (volledige) uitbetaling komt indien er
sprake is van een volledige verzekeringsopbouw. Daarnaast zij opgemerkt, dat
er ook bij uitkeringen op grond van de werknemersverzekeringen sprake is van
een zelfstandig / individueel recht (bijvoorbeeld een arbeidsongeschiktheidsuitkering),
en dat ook in de werknemersverzekeringen een opbouwelement kan zitten (bijvoorbeeld
de arbeidsverledeneis in de WW en de WIA).Het kabinet is van mening dat er zich omstandigheden kunnen voordoen,
die een ingrijpen in het recht op uitbetaling van de AOW-uitkering mogelijk
moeten maken. Het kabinet vindt het niet wenselijk dat van iedere uitkeringsgerechtigde
tijdens de periode van detentie het recht op uitkering wordt stopgezet met
uitzondering van de uitkeringsgerechtigde die een AOW-uitkering ontvangt.
Evenzeer acht het kabinet het niet wenselijk, dat, indien een persoon die
als gevolg van detentie geen recht heeft op een (loondervings)uitkering, de
leeftijd van 65 jaar bereikt, wel aanspraak krijgt op een AOW-pensioen. De Raad schetst de situatie van degene, die gedurende een langere periode
AOW-jaren heeft opgebouwd door middel van vrijwillige verzekering. Deze periode
zou vergelijkbaar zijn met de opbouw van een pensioen-of levensverzekering.Het kabinet is het met dit standpunt niet eens. Er is sprake van wezenlijke
verschillen tussen een AOW-verzekering (zowel vrijwillig als verplicht) en
een particuliere pensioen- of levensverzekering. De AOW-verzekering is een
publiekrechtelijke regeling. De vrijwillige AOW-verzekering is onlosmakelijk
verbonden met de verplichte AOW-verzekering. Iemand, die nimmer verzekerd
is (geweest), kan geen gebruik maken van de vrijwillige verzekering: de inkoopregeling
staat uitsluitend open voor degene die verplicht verzekerd is. De voortzettingsregeling
is uitsluitend bedoeld voor iemand die onmiddellijk aan de ingangsdatum van
die regeling voorafgaand, verplicht verzekerd is geweest.Bovendien kenmerkt de AOW zich door het zogenaamde omslagsysteem. Daarmee
wordt bedoeld, dat de verzekerden van nu, door middel van de door hun opgebrachte
premiegelden, de ouderdomspensioenen betalen van de gepensioneerden van nu.
Er is met andere woorden geen directe band tussen de betaalde premie enerzijds
en de prestatie anderzijds. Dat geldt zowel voor de verplichte verzekering
als voor de vrijwillige verzekering.In geval van een particuliere pensioenverzekering bouwt de verzekerde
zijn eigen spaarpotje op.Er zijn dus wezenlijke verschillen tussen een AOW-verzekering (zowel vrijwillig
als verplicht) en een particuliere pensioen- of levensverzekering.Het kabinet kan zich derhalve niet vinden in de conclusies van de Raad
van State, dat de vrijwillige AOW-verzekering afwijkt van de verplichte verzekering
en dat het opgebouwde AOW-deel door middel van de vrijwillige verzekering
niet als een sociale voorziening is aan te merken. Een vergelijking met een
particuliere verzekering gaat hier met andere woorden niet op.2. Dubbele betaling van het levensonderhoud tijdens detentieDe toelichting stelt, zoals hierboven is aangegeven,
dat AOW-gerechtigden aan wie rechtens hun vrijheid is ontnomen, niet anders
behoren te worden behandeld dan andere uitkeringsgerechtigden. Het wordt onwenselijk
geacht dat gedetineerden een AOW-uitkering blijven ontvangen terwijl in hun
levensonderhoud al wordt voorzien door de staat.De Raad merkt op dat een groot deel van de vrijheidsstraffen
in Nederland wordt opgelegd voor een duur van korter dan drie maanden.1Juist in zo’n korte periode betekent detentie niet
noodzakelijkerwijs dat de gedetineerde geen kosten maakt buiten de detentiefaciliteit.
Niet alle vaste lasten zijn immers op korte termijn te beëindigen. Bovendien
zullen kortgestraften veelal de vaste lasten door moeten laten lopen, omdat
kortstondige onderbreking van deze betalingen uiteindelijk aanzienlijk meer
kosten meebrengt en de gevolgen van het niet betalen van deze lasten tot onbedoelde
gevolgen kan leiden zoals het recht voor de wederpartij om de contactuele
relatie te beëindigen en niet te hernieuwen. Voor kortgestraften moet
derhalve het uitgangspunt, dat deze personen gedurende hun detentie geen inkomen
nodig hebben om in hun levensbehoefte te voorzien, worden genuanceerd.In dit verband wijst de Raad erop dat de partner van
de gedetineerde AOW-gerechtigde die niet in staat is om op basis van eigen
inkomsten en vermogen de vaste lasten te dragen, als gevolg van deze maatregel
in financiële problemen kan komen. Daarbij is van belang dat de gepensioneerde
partner van de gedetineerde AOW-gerechtigde recht houdt op de lagere AOW-uitkering
voor gehuwde pensioengerechtigden, terwijl deze partner in een situatie verkeert
die in zoverre vergelijkbaar is met die van alleenstaande pensioengerechtigden,
die recht hebben op een hogere AOW-uitkering. De toelichting gaat er aan voorbij
dat bij een aanvraag op grond van de WWB de daarvoor relevante toetsingscriteria
gelden.De Raad adviseert de toelichting aan te vullen, en
zo nodig het voorstel aan te passen.2. Dubbele betaling van levensonderhoud tijdens detentieHet wetsvoorstel gaat uit van een periode van detentie van een maand waarna
de AOW, die reeds was aangevangen, wordt stopgezet. Niet valt uit te sluiten,
zoals ook de Raad opmerkt, dat bepaalde kosten langer doorlopen. Echter het
kabinet heeft voor de bepaling van de termijn van een maand, in aansluiting op de sociale verzekeringswetten die door de WSG zijn aangepast, een
afweging gemaakt tussen het algemeen belang van het voorkomen van dubbele
voorziening in kosten van levensonderhoud en het individuele belang van kosten
die mogelijk doorlopen.In de genoemde periode van een maand heeft het kabinet gemeend een balans
tussen deze belangen gevonden te hebben. Naar de mening van het kabinet wordt
dit standpunt ondersteund door de uitspraak van de Centrale Raad van Beroep
van 18 juni 2004 (LJN: AP4680). Daarin oordeelde de Centrale Raad met
betrekking tot de WSG, dat de periode van een maand binnen de aan de wetgever
toekomende beoordelingsmarge valt en de invoering van deze voorwaarde een
geschikt en evenredig middel vormt om de gestelde doelstellingen te bereiken.De partner van de gedetineerde AOW-gerechtigde kan, wanneer de AOW-uitkering
tijdens de periode van detentie wordt stopgezet, door het ontbreken van eigen
inkomsten of vermogen in financiële problemen geraken. Beroep op de algemene
en/of bijzondere bijstand op grond van de WWB is in dat geval mogelijk.Het wetsvoorstel volgt op dit punt de systematiek die ook ten behoeve
van de WSG is gevolgd. Ook andere sociale zekerheidsuitkeringen kennen geen
financiële compensatie ten behoeve van de partner, anders dan dat beroep
op een bijstanduitkering mogelijk is.Is de partner van de gedetineerde zelf ook AOW-gerechtigd, dan zal het
pensioenbedrag ter hoogte van 50% van het netto minimumloon via de
bijstand worden aangevuld tot het sociaal minimum voor een alleenstaande (70%
van het netto minimumloon). Daarvoor moet echter aan diverse (extra) voorwaarden
worden voldaan (een inkomens- respectievelijk vermogenstoets). Daarnaast kunnen
mensen een beroep doen op de bijzondere bijstand. Het is aan gemeenten om
te beoordelen of de niet-gedetineerde partner recht heeft op extra ondersteuning.De toelichting op het wetsvoorstel is ter zake aangevuld.3. Uitsluiting recht op AOW-uitkering van gedetineerden in het buitenlandHet voorstel ziet ook op de AOW-gerechtigden die in
het buitenland zijn gedetineerd. De toelichting motiveert dit door aan te
geven dat er ook tijdens detentie in het buitenland sprake is van dubbele
betaling. Bovendien biedt de Nederlandse staat consulaire bijstand aan Nederlanders
die in het buitenland in de gevangenis verblijven.De Raad is van oordeel dat AOW-uitkeringsgerechtigden
die in het buitenland zijn gedetineerd niet van een AOW-uitkering kunnen worden
uitgesloten op grond van het motief dat er sprake is van dubbele betaling.
De Nederlandse staat betaalt immers niet de detentie van de in het buitenland
gedetineerde en is krachtens het volkenrecht verplicht consulaire bijstand
te verlenen.De Raad adviseert het voorstel aan te passen.3. Uitsluiting recht op AOW-uitkering van gedetineerden in het buitenlandVan AOW-gerechtigden die in het buitenland zijn gedetineerd, zal eveneens
de uitkering worden stopgezet. Ook dan is er immers sprake van dubbele betaling.
De gedetineerde wordt in dat geval niet door de Nederlandse, maar door de
buitenlandse staat onderhouden. Het wetsvoorstel sluit ook op dit punt aan
bij het standpunt dat het kabinet hierover ten aanzien van de WSG innam. Het
is van ondergeschikt belang, dat het de buitenlandse staat is, die in een
dergelijk geval opdraait voor de kosten die verbonden zijn aan kost en inwoning.
Waar het om gaat is dat ook hier de gedetineerde deze kosten niet voor zijn
rekening behoeft te nemen. Daardoor valt niet uit te sluiten, dat ook tijdens
detentie in het buitenland, met behulp van een uit collectieve middelen gefinancierde
uitkering, vermogen wordt opgebouwd waar dit buiten detentie gewoonlijk niet
tot de mogelijkheden behoort. Dit effect wordt maatschappelijk ongewenst geacht.Het kabinet ziet dus ook op het punt van detentie geen rechtvaardiging
om AOW-gerechtigden anders te behandelen dan andere uitkeringsgerechtigden.Naar aanleiding van het advies van de Raad is de laatste alinea van Hoofdstuk
I, paragraaf 3, van de memorie van toelichting, aangescherpt. 4. Voor redactionele kanttekeningen verwijst de Raad naar de bij
het advies behorende bijlage.4. Redactionele kanttekeningenDe redactionele kanttekeningen van de Raad met betrekking tot het voorstel
van wet zijn overgenomen.De Raad van State geeft U in overweging het voorstel van wet niet te zenden
aan de Tweede Kamer der Staten-Generaal dan nadat met het vorenstaande rekening
zal zijn gehouden.De Vice-President van de Raad van State,H. D. Tjeenk WillinkIk moge U, mede namens de Minister van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap,
verzoeken het hierbij gevoegde gewijzigde voorstel van wet en de gewijzigde
memorie van toelichting aan de Tweede Kamer der Staten-Generaal te zenden.De staatssecretaris van Sociale Zaken en Werkgelegenheid,A. Aboutaleb Bijlage bij het advies van de Raad van State betreffende no. W12.08.0065/III
met redactionele kanttekeningen die de Raad in overweging geeft.– In artikelen 8b, eerste lid, AOW, «de pensioengerechtigde,
die» vervangen door: de pensioengerechtigde aan wie. Zie overeenkomstig
de artikelen 2.17 Wet studiefinanciering 2000 en 2.22a Wet tegemoetkoming
onderwijsbijdrage en schoolkosten.– Mede gelet de wijzigingen van de Wet op de jeugdzorg (Stb. 2007,
578) het begrip «vrijheidsontneming» in artikel 2.17 van de Wet
studiefinanciering 2000 verduidelijken. XNoot1De oorspronkelijke tekst van het voorstel van wet en van de memorie van
toelichting zoals voorgelegd aan de Raad van State is ter inzage gelegd bij
het Centraal Informatiepunt Tweede Kamer.XNoot1Kamerstukken II 1997/98, 26 063, nr. 3.XNoot2Art. 35 AOW.XNoot1Openbaar ministerie, Jaarbericht 2006, p. 54. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-31525-4.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl