Uitvoeringswet EG-verordening register handel in broeikasgasemissierechten; Advies en nader rapport
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-05 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 30639, nr. 4

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

19-07-2006

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2005-2006

30639 nr. 4

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 30639Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 35 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
30 639Wijziging van de Wet milieubeheer ter uitvoering van verordening (EG)
nr. 2216/2004 van de Commissie van de Europese Gemeenschappen van 21 december
2004 inzake een gestandaardiseerd en beveiligd registersysteem overeenkomstig
Richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad en Beschikking
280/2004/EG van het Europees Parlement en de Raad (PbEU L 386) (Uitvoeringswet
EG-verordening register handel in broeikasgasemissierechten)nr. 4ADVIES RAAD VAN STATE EN NADER RAPPORT1Hieronder zijn opgenomen het advies van de Raad van State d.d. 24 mei
2006 en het nader rapport d.d. 30 juni 2006, aangeboden aan de Koningin
door de staatssecretaris van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer.
Het advies van de Raad van State is cursief afgedrukt.Bij Kabinetsmissive van 29 maart 2006, no.06.001147, heeft Uwe Majesteit,
op voordracht van de Staatssecretaris van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening
en Milieubeheer, bij de Raad van State ter overweging aanhangig gemaakt het
voorstel van wet houdende wijziging van de Wet milieubeheer ter uitvoering
van verordening (EG) nr. 2216/2004 van de Commissie van de Europese gemeenschappen
van 21 december 2004 inzake een gestandaardiseerd en beveiligd registersysteem
overeenkomstig Richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad
en Beschikking 280/2004/EG van het Europees Parlement en de Raad (PbEU L 386)
(Uitvoeringswet EG-verordening register handel in broeikasgasemissierechten),
met memorie van toelichting.Het onderhavige wetsvoorstel strekt tot aanpassing van de Wet milieubeheer
(hierna: de Wm) aan de Europese verordening inzake een gestandaardiseerd en
beveiligd registersysteem2 (hierna: de verordening)
overeenkomstig de Europese richtlijn inzake handel in emissierechten3(hierna: de richtlijn).De Raad van State onderschrijft de strekking van het wetsvoorstel, maar
maakt een aantal opmerkingen. Hij is van oordeel dat in verband daarmee aanpassing
van het wetsvoorstel wenselijk is.Blijkens de mededeling van de Directeur van Uw kabinet van 29 maart
2006, nr. 06.001147, machtigde Uwe Majesteit de Raad van State zijn advies
inzake het bovenvermelde voorstel van wet rechtstreeks aan mij te doen toekomen.Dit advies, gedateerd 24 mei 2006, nr. W08.06.0086/V, bied ik U hierbij
aan.De Raad van State geeft in overweging het voorstel van wet te zenden aan
de Tweede Kamer der Staten-Generaal, nadat met de opmerkingen van de Raad
van State rekening zal zijn gehouden.Hieronder ga ik in op het advies van de Raad van State. 1. Betrokken/desbetreffende instantieHet nationale stelsel van emissiehandel vindt zijn oorsprong in enerzijds
het Verdrag van Kyoto1 en het daarop gebaseerde
Kyoto-protocol 2 en anderzijds in de Europese
richtlijn inzake handel in emissierechten. De instrumenten die ingezet kunnen
worden om de emissiereductiedoelstellingen van het Verdrag van Kyoto te realiseren,
zijn nader omschreven in het Kyoto-Protocol. Het Kyoto-Protocol benoemt een
aantal «flexibele mechanismen», waaronder het opzetten van een
markt voor handel in emissierechten.3 Andere flexibele
mechanismen genoemd in het Kyoto-Protocol zijn de zogeheten«Joint Implementation»4 en het zogeheten «Clean Development Mechanism» 5,  6 Clean
Develpment Mechanisms mogen voor de eerste periode van het behalen van emissiereductie
al worden ingezet. De Joint Implementation pas vanaf de tweede periode (vanaf 2008).
In Nederland is het ministerie van Volkshuisvesting Ruimtelijke Ordening en
Milieubeheer (VROM)7 aangewezen voor de Clean
Development Mechanisms en het ministerie van Economische Zaken (EZ)8 voor de Joint Implementation.Op Europees niveau is gekozen voor het flexibele mechanisme van de emissiehandel.9 Bij een wijziging van de richtlijn inzake de handel
in emissierechten is het de lidstaten mogelijk gemaakt om de reducties gerealiseerd
middels één van de andere flexibele mechanismen, de Joint Implementation
of het Clean Development Mechanism, in te zetten voor de emissiehandel.10 Daardoor wordt het de lidstaten mogelijk gemaakt, naast
de reeds aangewezen spelers, vooralsnog voornamelijk inrichtingen, zelf deel
te nemen aan de eigen nationale handel in emissierechten. In de verordening
is daartoe de mogelijkheid opgenomen om in het register een zogeheten «partijtegoedrekening»
te openen. Op deze rekening kunnen emissierechten (meer specifiek Kyoto-eenheden)
worden geboekt door de desbetreffende instantie van de lidstaat.Gelet op artikel 19 van de richtlijn dienen de lidstaten een register
aan te leggen en bij te houden om te zorgen voor een nauwkeurige registratie
van de verlening, het bezit en de overdracht en annulering van emissierechten.
Met de verordening wordt uitvoering gegeven aan artikel 19, derde lid, van
de richtlijn.Het wetsvoorstel voegt in artikel I, onderdeel L, een vijfde lid aan artikel
16.43 van de Wet milieubeheer (Wm) toe, inhoudende de aanwijzing van de minister
van VROM als «betrokken instantie» respectievelijk als «desbetreffende
instantie» als bedoeld in de verordening.11
De desbetreffende bepalingen uit de verordening zien op lidstaten die deelnemen
aan de handel in emissierechten met gebruikmaking van Kyoto-eenheden. Welke
instantie daartoe bevoegd is, is afhankelijk van de aanwijzing daarvan op
basis van het Kyoto-Protocol. Zoals hiervoor reeds is opgemerkt, is dat voor
de Clean Development Mechanism het ministerie van VROM en voor de Joint Implementation
het ministerie van EZ. Waar de verordening spreekt over «betrokken»
en «desbetreffende» betreft het termen die verwijzen naar de instanties
als bedoeld onder het Kyoto-Protocol. Het betreft hier geen zelfstandige Europese
begrippen, maar begrippen die afhankelijk zijn van de uitvoering van het Kyoto-Protocol.
In de verordening zijn hiervoor overigens geen definities opgenomen.De Raad is van mening dat nadere uitvoering van de verordening op dit
punt in nationale regelgeving dan ook achterwege gelaten dient te worden,
omdat de aanwijzing van deze instanties reeds onder het Kyoto-Protocol is
geregeld.121. Het advies van de Raad dat nadere uitvoering van de EG-verordening
register handel in broeikasgasemissierechten (EG-registerverordening) in nationale
regelgeving op het punt van (aanwijzing van) de «betrokken instantie»
en de «desbetreffende instantie» achterwege gelaten dient te worden,
volg ik niet op. Anders dan de Raad veronderstelt, betreft het hier termen
die in Europees verband zelfstandige betekenis hebben. De door de Raad bedoelde
aanwijzing, op basis van het Kyoto-Protocol, van de Minister van Volkshuisvesting,
Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer (VROM) – voor het Clean Development
Mechanism (CDM) – en de Minister van Economische Zaken (EZ) –
voor Joint Implementation (JI) – strekt er uitsluitend toe die bestuursorganen
formeel een rol te kunnen laten spelen in het proces van het verlenen van
instemming met deelname aan een CDM- of JI-projectactiviteit. Die aanwijzing
vormt één van de vereisten (participation requirements) voor
een Partij om deel te kunnen nemen aan CDM, respectievelijk JI (zie, voor
wat betreft CDM, Decision 3/CMP.1, «Modalities and procedures for a
clean development mechanism as defined in Article 12 of the Kyoto
Protocol», punten 29 en 40, onder a, en voor JI, Decision 9/CMP.1, «Guidelines
for the implementation of Article 6 of the Kyoto Protocol», punten 20,
onder a, en 31, onder a, alsmede de memorie van toelichting bij de Implementatiewet
EG-richtlijn projectgebonden Kyoto-mechanismen, Kamerstukken II 2004/05, 30 247,
nr. 3, blz. 9). De genoemde aanwijzing is dus, anders dan de Raad veronderstelt,
niet relevant voor de vraag welke instantie (van een lidstaat) bevoegd is
deel te nemen aan de handel in emissierechten met gebruikmaking van Kyoto-eenheden.
De «Modalities, rules and guidelines for emissions trading under Article
17 of the Kyoto Protocol» (Decision 11/CMP.1) vereisen dan ook geen
aanwijzing. Overigens merk ik op dat de weergave door de Raad van de Europese
en internationale regelgeving inzake de Kyoto-mechanismen niet op alle onderdelen
correct is. In het bijzonder wijs ik er in dat verband op dat de door de Raad
aangehaalde «Linking Directive» er juist op is gericht inrichtingen
(en niet zozeer de lidstaten zelf) de mogelijkheid te geven gebruik te maken
van de flexibele mechanismen van het Kyoto-Protocol.De bepalingen van de EG-registerverordening waarin de begrippen «betrokken
instantie» en «desbetreffende instantie» voorkomen, betreffen
met name de juridische relatie tussen bedoelde instantie van de lidstaat en
de registeradministrateur. Het gaat in de artikelen 50, eerste lid, en 63,
eerste lid, van de EG-registerverordening om gevallen waarin die instantie
aan de registeradministrateur opdracht geeft tot het verrichten of achterwege
laten van bepaalde handelingen in het register, welke opdracht de registeradministrateur
vervolgens moet uitvoeren. In de artikelen 12, eerste lid, en 13 van de EG-registerverordening
gaat het om een verzoek tot het openen, respectievelijk sluiten van een zogeheten
partijtegoedrekening. Welke instantie die opdracht mag geven (respectievelijk
dat verzoek mag indienen), volgt – gelet op het voorgaande – niet
uit eerdergenoemde aanwijzing op basis van het Kyoto-Protocol, aangezien die
aanwijzing een andere achtergrond en strekking heeft. Dat is de reden waarom
een expliciete aanwijzing dient plaats te vinden ter uitvoering van onderhavige
Europese verordening. Bovendien kan in het kader van de artikelen 50, eerste
lid, en 63, eerste lid, van de EG-registerverordening in verband met de rechtszekerheid
slechts één instantie (één bestuursorgaan) worden
aangewezen als instantie die bevoegd is de registeradministrateur dergelijke
opdrachten te geven. Eenzelfde duidelijkheid dient te worden geboden in het
kader van de artikelen 12, eerste lid, en 13 van de EG-registerverordening.
Die instantie kan in de Nederlandse context alleen de Minister van VROM zijn,
omdat hij als enige minister in een juridische relatie staat tot en verantwoordelijkheid
draagt voor de Nederlandse emissieautoriteit (NEA), waarvan de registeradministrateur
een medewerker is. Ook daarom zou de aanwijzing van de Ministers van VROM
en van EZ op basis van het Kyoto-Protocol, gesteld al dat die aanwijzing hier
zou «doorwerken», niet zonder aanpassingen overgenomen kunnen
worden. Gelet hierop acht ik het noodzakelijk het voorgestelde artikel 16.43,
vijfde lid, van de Wet milieubeheer (Wm) te handhaven.2. RegisteradministrateurArtikel 8 van de verordening bepaalt dat elke lidstaat en de Commissie
een registeradministrateur aanwijzen. De registeradministrateur dient erop
toe te zien dat het nationale register inzake emissierechten ten behoeve van
de nationale handel in die rechten wordt bijgehouden en beheerd overeenkomstig
de bepalingen van de verordening. Bij de aanwijzing van de registeradministrateur
mag geen sprake zijn van een belangenconflict tussen de registeradministrateur
en de rekeninghouders of tussen de registeradministrateur en de centrale1administrateur.In het voorgestelde artikel 16.43, vierde lid, Wm zal het bestuur van
de emissieautoriteit (de Nederlandse Emissieautoriteit, hierna: de NEA) een
van haar medewerkers aanwijzen als de registeradministrateur voor Nederland.2In de Implementatiewet EG-richtlijn handel in broeikasgasemissierechten
(hierna: de Implementatiewet)3 is een regeling
voor de NEA opgenomen, op grond waarvan deze zal functioneren als een Zelfstandig
Bestuursorgaan (ZBO) onder het ministerie van VROM. De Implementatiewet treedt
gefaseerd in werking. Het deel dat ziet op het instellen van de NEA als ZBO
is nog niet in werking getreden.4 Gelet op artikel
VIII van de Implementatiewet is de NEA tot die inwerkingtreding
werkzaam onder verantwoordelijkheid van de minister van VROM.Ook na de inwerkingtreding van de bepalingen inzake het instellen van
de NEA als ZBO blijft de minister van VROM betrokken. De minister kan beleidsregels
vaststellen met betrekking tot de taakuitoefening door de NEA (artikel 2.13
Wm, nog niet inwerking getreden) en de minister kan een besluit van het bestuur
van de NEA vernietigen (artikel 2.14 Wm, nog niet in werking getreden).De Raad heeft in zijn advies inzake de Implementatiewet reeds gewezen
op de risico’s van het potentiële eigen belang van de overheid
als partij in de emissiehandel.1 Nu lidstaten
rekeninghouders kunnen zijn met betrekking tot Kyoto-eenheden, betwijfelt
de Raad of daarmee wel voldaan zal zijn aan de voorwaarde gesteld in artikel
8 van de verordening met betrekking tot een mogelijk belangenconflict bij
de aanwijzing van de registeradministrateur.De Raad beveelt aan een mogelijk belangenconflict tussen de registeradministrateur
en de minister als rekeninghouder bij de aanwijzingsregeling in het voorgestelde
artikel 16.43 Wm te vermijden.2. Ik deel het standpunt van de Raad, zoals ook neergelegd in artikel
8 van de EG-registerverordening, dat belangenconflicten tussen de registeradministrateur
en de Minister van VROM als rekeninghouder zoveel mogelijk moeten worden vermeden.
Ik ben echter van mening dat de Wm, in samenhang met het onderhavige wetsvoorstel,
voldoende waarborgen biedt om mogelijke belangenconflicten bij de aanwijzing
van de registeradministrateur te voorkomen. Ik wijs er om te beginnen op dat
die aanwijzing, als de NEA de status van zelfstandig bestuursorgaan (ZBO)
heeft verkregen, geschiedt door het bestuur van de NEA en niet door de Minister
van VROM. Het besluit tot aanwijzing van de registeradministrateur moet worden
geplaatst in de Staatscourant (zie het voorgestelde artikel 16.43, vierde
lid, tweede volzin, Wm), waardoor openbaarheid terzake is verzekerd. De Minister
van VROM heeft weliswaar bepaalde wettelijke bevoegdheden jegens het bestuur
van de NEA zoals de bevoegdheid besluiten van dat bestuur te vernietigen (artikel
2.14 Wm; nog niet in werking getreden), maar de minister kan van die bevoegdheden
slechts beperkt gebruik maken, zo volgt uit de parlementaire geschiedenis
van de Implementatiewet EG-richtlijn handel in broeikasgasemissierechten.
Ik verwijs in dat verband onder meer naar de passages die in de memorie van
toelichting en het nader rapport bij het desbetreffende wetsvoorstel zijn
gewijd aan het terughoudend hanteren van de vernietigingsbevoegdheid met betrekking
tot concrete besluiten van het bestuur van de NEA (Kamerstukken II 2003/04,
29 565, nr. 3, blz. 49–50, en nr. 4, blz. 17).
Het ligt voor de hand dat extra terughoudendheid wordt betracht bij het type
besluiten waarop de Raad doelt. Zoals in bedoelde passages ook is aangegeven,
is het juridische instrumentarium waarover de Minister van VROM jegens de
NEA beschikt, afgestemd op het instrumentarium zoals opgenomen in de Kaderwet
zelfstandige bestuursorganen. Verder kan de Minister van VROM uiteraard te
allen tijde door het parlement politiek ter verantwoording worden geroepen
voor de wijze waarop hij zijn bevoegdheden heeft gebruikt.Hoewel artikel 8 van de EG-registerverordening daarop geen betrekking
heeft, zouden mogelijke belangenconflicten zich in theorie ook – en
wellicht nog pregnanter – kunnen voordoen bij de functie-uitoefening
door de registeradministrateur. De registeradministrateur is belast met het
verrichten van feitelijke handelingen in het register zoals het bijschrijven
of annuleren van emissierechten en het openen van rekeningen. Hetgeen hiervoor
gesteld is omtrent de bevoegdheden van de Minister van VROM geldt hier echter
des te sterker. Daarbij komt dat het (los van het eerdergenoemde vernietigingsrecht)
de minister niet is toegestaan in individuele gevallen bemoeienis te hebben
met het handelen van het bestuur van de NEA (en a fortiori met het handelen
van de registeradministrateur); de minister heeft met betrekking tot de taakuitoefening
door de NEA alleen de bevoegdheid beleidsregels vast te stellen (artikel 2.13
Wm; nog niet in werking getreden; zie ook Kamerstukken II 2003/04, 29 565,
nr. 3, blz. 49). Het is de registeradministrateur, net als andere
medewerkers van de NEA, verboden direct of indirect betrokken te zijn bij
het overdragen van emissierechten, behoudens voorzover die betrokkenheid noodzakelijk
is ter uitvoering van het bepaalde bij of krachtens de wet (artikel 2.5 Wm;
nog niet in werking getreden). Deze hoofdregel geldt ook als de overdracht
van de emissierechten geschiedt door de Minister van VROM. Medewerkers van
de NEA worden voorts onderworpen aan een zogenaamde insiderregeling, die de
integriteit van die medewerkers moet waarborgen (Kamerstukken II 2003/04,
29 565, nr. 3, blz. 51). Ten slotte stelt het bestuur van de
NEA een openbaar jaarverslag op over onder meer de functie-uitoefening van
de registeradministrateur en verstrekt het bestuur van de NEA alleen inlichtingen
aan de minister voorzover die voor de uitoefening van de taak van de minister
nodig zijn (artikelen 2.9, eerste lid, en 2.11 Wm; nog niet in werking getreden).Het feit dat de overheid zelf als handelende partij optreedt bij de handel
in broeikasgasemissierechten, gecertificeerde emissiereducties (CER’s)
en emissiereductie-eenheden (ERU’s), is voor het kabinet het doorslaggevende
argument om voor de ZBO-vorm te kiezen (Kamerstukken II 2004/05, 29 766,
nr. 12, blz. 2). De ZBO-status beoogt juist belangenconflicten waar
de Raad op doelt, te voorkomen. Voor de periode tot aan het bereiken van die
status geldt het volgende. Overeenkomstig artikel VIII van de Implementatiewet
EG-richtlijn handel in broeikasgasemissierechten wijst de directeur van de
NEA in oprichting de registeradministrateur aan. Het gaat hier om een eigen
bevoegdheid van de directeur, die hij niet in mandaat van de Minister van
VROM uitoefent. Het voorgaande laat onverlet dat de minister de bevoegdheid
heeft instructies te geven terzake van de uitoefening van de bevoegdheden
door de directeur. Laatstgenoemde is immers werkzaam onder verantwoordelijkheid
van de minister. Ik verwijs in dit verband naar de memorie van toelichting
bij de Implementatiewet EG-richtlijn handel in broeikasgasemissierechten (Kamerstukken
II 2003/04, 29 565, nr. 3, blz. 134). Dat attributie van een
bevoegdheid aan een aan het bestuursorgaan ondergeschikte persoon de ondergeschiktheidsrelatie
niet doorbreekt, is ook neergelegd in artikel 10.1.3.1, eerste lid, van het
wetsvoorstel Vierde tranche Algemene wet bestuursrecht (Kamerstukken II 2003/04,
29 702, nr. 2, blz. 20). Het parlement kan de minister uiteindelijk
ter verantwoording roepen voor de gegeven instructies. Ten slotte geldt nu
reeds een integriteitsregeling voor medewerkers van de NEA.Concluderend merk ik op dat het belang van het voorkomen van belangenconflicten
tussen de Minister van VROM en de registeradministrateur zich naar mijn mening
eerder voordoet bij de functie-uitoefening door de registeradministrateur
dan bij de door de Raad bedoelde aanwijzing van die functionaris. Ten algemene
biedt de wettelijke regeling van de ZBO-status van de NEA naar mijn mening
in de gegeven context de beste waarborgen om eventuele belangenconflicten
te voorkomen. Gelet hierop zie ik geen aanleiding om de aanbeveling van de
Raad tot het treffen van specifieke voorzieningen in de voorgestelde regeling
voor de aanwijzing van de registeradministrateur over te nemen.3. TransponeringstabelIn de memorie van toelichting bij het wetsvoorstel is geen transponeringstabel
opgenomen. Nu de verordening op onderdelen geïmplementeerd moet worden,
dient een transponeringstabel te worden opgenomen.13. Het advies van de Raad is overgenomen. In een bijlage bij de memorie
van toelichting is alsnog een transponeringstabel opgenomen.Van de gelegenheid is gebruik gemaakt om het wetsvoorstel op een aantal
plaatsen wetstechnisch en redactioneel te verbeteren.De Raad van State geeft U in overweging het voorstel van wet te zenden
aan de Tweede Kamer der Staten-Generaal, nadat met het vorenstaande rekening
zal zijn gehouden.De waarnemend Vice-President van de Raad van State,P. van Dijk Ik moge U verzoeken het hierbij gevoegde gewijzigde voorstel van wet en
de gewijzigde memorie van toelichting aan de Tweede Kamer der Staten-Generaal
te zenden.De Staatssecretaris van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en
Milieubeheer,P. L. B. A. van Geel XNoot1De oorspronkelijke tekst van het voorstel van wet en van de memorie van
toelichting zoals voorgelegd aan de Raad van State is ter inzage gelegd bij
het Centraal Informatiepunt Tweede Kamer.XNoot2Verordening (EG) nr. 2216/2004 van de Commissie van de Europese Gemeenschappen
van 21 december 2004, PbEU L 386.XNoot3Richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 oktober
2003 tot vaststelling van een regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten
binnen de Gemeenschap en tot wijziging van richtlijn 96/61/EG van de Raad,
PbEU L 275.XNoot1Raamverdrag van de Verenigde Natie inzake Klimaatverandering (New York,
9 mei 1992), Trb. 1992, 189.XNoot2Protocol van Kyoto bij het Raamverdrag van de Verenigde Naties inzake
Klimaatverandering (11 december 1997), Trb. 1998, 170.XNoot3Artikel 17 van het Kyoto-Protocol.XNoot4 Een lidstaat (genoemd in Annex I) kan voor zijn eigen nationale reductiedoelstelling
een reductie realiseren door mee te doen aan een project in een andere lidstaat
(genoemd in Annex I).XNoot5Een lidstaat (genoemd in Annex I) kan voor zijn eigen nationale reductiedoelstelling
een reductie realiseren door te investeren in een project in een ontwikkelingsland
(niet genoemd in Annex I).XNoot6Respectievelijk artikel 6 en artikel 12 van het Kyoto-Protocol.XNoot7Deze aanwijzing is officieel gedaan onder Decision 17/CP.7, Modalities
and procedures for a clean development mechanism as defined in Article 12
of the Kyoto Protocol. http://cdm.unfccc.int/DNA.XNoot8Deze aanwijzing is nog niet officieel gedaan, aangezien dit flexibele
mechanisme pas officieel gaat lopen vanaf 2008. Niettemin functioneert
dit mechanisme nationaal al wel op basis van het zogeheten ERUPT-programma.XNoot9Richtlijn 2003/87/EG.XNoot10De zogeheten «Linking Directive», Richtlijn 2004/101/EG van
het Europees Parlement en de Raad van 27 oktober 2004 houdende wijziging
van Richtlijn 2003/87/EG tot vaststelling van een regeling voor de handel
in broeikasgasemissierechten binnen de Gemeenschap, met betrekking tot de
projectgebonden mechanismen van het Protocol van Kyoto, PbEU L 338.XNoot11Respectievelijk de artikelen 12 en 13 en de artikelen 50 en 63 van de
verordening.XNoot12Aanwijzing 340 van de Aanwijzingen voor de regelgeving (Ar).XNoot1Op grond van artikel 20 van de richtlijn, wijst de Commissie de centrale
administrateur aan die het onafhankelijke transactielogboek, met daarin de
verlening, het bezit, de overdracht en de annulering van emissierechten, bijhoudt.XNoot2Artikel I, onderdeel LXNoot3Wet van 30 september 2004 tot wijziging van de Wet milieubeheer en
enige ander wetten ten behoeve van de implementatie van richtlijn nr. 2003/87/EG
van het Europees Parlement en de Raad van de Europese Unie van 13 oktober
2003 tot vaststelling van een regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten
binnen de Gemeenschap en tot wijziging van Richtlijn 96/61 van de Raad (PbEU
L 275) en de instelling van een emissie-autoriteit, Stb. 2004, nr. 511XNoot4Besluit van 11 oktober 2004, houdende vaststelling van het tijdstip
van inwerkingtreding van de Implementatiewet EG-richtlijn handel in broeikasgasemissierechten,
Stb. 2004, nr. 516.XNoot1Implementatiewet EG-richtlijn handel in broeikasgasemissierechten, advies
Raad van State en nader rapport, onder punt 6, Kamerstukken II 2003/04, 29 565,
nr. 4.XNoot1Zie aanwijzingen 328, 340 en 344 Ar. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-30639-4.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl