Wet onafhankelijke risicobeoordeling Voedsel en Waren Autoriteit; Nota n.a.v. het verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-06 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 29863, nr. 7

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum indiening

18-07-2005

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2004-2005

29863 nr. 7

11-07-2005

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. Algemeen2. Afbakening en reikwijdte van het wetsvoorstel3. Waarborgen voor onafhankelijkheid4. Bedrijfseffecten, administratieve lasten, effecten
uitvoering en handhaving5. Nota voedselveiligheid6. Meerjarenvisie VWA 2004–20077. OverigOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 29863Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 53 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
29 863Regeling van een onafhankelijke uitoefening van risicobeoordeling door
de voedsel en waren autoriteit (Wet onafhankelijke risicobeoordeling voedsel
en waren autoriteit)nr. 7NOTA NAAR AANLEIDING VAN HET VERSLAGOntvangen 11 juli 2005Met belangstelling heb ik kennis genomen van de opmerkingen en vragen
van de leden van de fracties van het CDA, de VVD, de PvdA, de LPF en de SP
in het verslag van 9 maart 2005.Bij de beantwoording van de vragen, die mede namens de Minister van Volksgezondheid,
Welzijn en Sport plaatsvindt, wordt zoveel mogelijk de volgorde en indeling
van het verslag aangehouden. Wel worden verspreid in het verslag gestelde
vragen over dezelfde onderwerpen in samenhang beantwoord.Deze nota gaat vergezeld van een nota van wijziging, in verband met enkele
redactionele en wettechnische verbeteringen.1. AlgemeenDe leden van de fractie van de PvdA betreuren het dat er niet voor is
gekozen om de Voedsel en Waren Autoriteit (hierna: de VWA) een zelfstandig
bestuursorgaan te doen worden. Juist ook in de controle en handhaving achten
deze leden het zeer onwenselijk indien kabinet of parlement zich met individuele
gevallen zouden in kunnen mengen.De leden van de fracties van de LPF en de SP vragen zich daarentegen af
of het wetsvoorstel wel noodzakelijk is om een onafhankelijk functioneren
van de VWA te waarborgen.Het wetsvoorstel geeft invulling aan de brief van 1 oktober 2003
aan de Tweede Kamer der Staten-Generaal, waarin de Minister van Volksgezondheid,
Welzijn en Sport en ondergetekende hebben aangegeven meer waarborgen te willen
creëren voor een onafhankelijke uitoefening van op wetenschappelijk onderzoek
gebaseerde risicobeoordeling, onderzoek en de daarmee verbonden advisering
op het terrein van de voedsel- en productveiligheid (Kamerstukken II 2003/04,
26 991, nr. 92). Dit onder meer gelet op de zorg die verscheidene maatschappelijke
organisaties in de daaraan voorafgaande periode met betrekking tot de onafhankelijkheid
van de VWA hadden geuit, mede naar aanleiding van de overgang van het beheer
met betrekking tot de VWA naar het Ministerie van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit.
Er is dus geen sprake van knelpunten die zich thans zouden voordoen, zoals
de leden van de fractie van de SP suggereren. De kern van het wetsvoorstel is om meer waarborgen te creëren voor
een onafhankelijke uitoefening van wetenschappelijke gefundeerde risicobeoordeling
binnen de VWA, met behoud van het integrale werkproces van de VWA en zonder
afbreuk te doen aan de overige taken en bevoegdheden van de VWA, onder meer
in het kader van het Staatstoezicht op de volksgezondheid. Het wetsvoorstel
beoogt daartoe binnen de gegeven staatsrechtelijke en politieke kaders maximale
waarborgen te bieden. Derhalve is ervoor gekozen de functie wetenschappelijke
risicobeoordeling te positioneren bij een aparte eenheid binnen de VWA, met
de nodige wettelijke garanties voor een zo onafhankelijk mogelijke taakuitoefening
en zonder daarbij afbreuk te doen aan het concept van de ministeriële
verantwoordelijkheid.Deze keuze is in lijn met het rapport «Vertrouwen in onafhankelijkheid»
dat op 1 november 2000 door de Ambtelijke Commissie Toezicht (Commissie
Borghouts) is uitgebracht en het kabinetsstandpunt daarop van 20 juni
2001 (Kamerstukken II 2000/01, 27 831, nr. 1). In het rapport wordt uitgebreid
aandacht besteed aan de gewenste positionering van het toezicht. Uitgangspunt
is dat zowel de onder toezicht staande organisatie als de burgers en belanghebbenden,
de minister en het parlement erop moeten kunnen vertrouwen dat toezicht zoveel
mogelijk onafhankelijk, transparant en professioneel wordt uitgeoefend. Dit
betekent dat de toezichthouder zonder beïnvloeding van de onder toezicht
staande partij, de verantwoordelijke bestuurder of anderen objectief feitenonderzoek
moet kunnen uitvoeren en op basis daarvan tot een oordeel moet kunnen komen.Hieruit volgt echter niet automatisch een keuze van externe verzelfstandiging
voor toezichthoudende taken. Dit uitgangspunt zou in strijd komen met het
kabinetsbeleid inzake de ministeriële verantwoordelijkheid. Dit beleid
komt erop neer dat de minister die verantwoordelijkheid draagt voor de ontwikkeling
van beleid en regelgeving in beginsel ook de bevoegdheden moet hebben tot
aansturing van de beide andere functies uitvoering en toezicht. Uitgangspunt
blijft derhalve voor het kabinet volledige ministeriële verantwoordelijkheid.Wel is het zo, dat inspectiediensten zoals de VWA binnen die ministeriële
verantwoordelijkheid dienen te beschikken over inhoudelijke onafhankelijkheid,
wat betekent dat de verantwoordelijke minister niet treedt in het feitelijk
onderzoek dat door de toezichthouder wordt verricht. Om deze professionele
autonomie te waarborgen, is volgens de kaderstellende visie op toezicht daarom
een functiescheiding op een zo hoog mogelijk niveau binnen de organisatie
vereist.Bij de VWA is dit gewaarborgd via onder meer het Staatstoezicht op de
volksgezondheid en via organisatorische maatregelen zoals het Agentschapstatuut
en het organisatiebesluit van de VWA.Het wetsvoorstel bevat in aanvulling hierop voorzieningen die de onafhankelijkheid
van de functie wetenschappelijke risicobeoordeling moeten waarborgen.2. Afbakening en reikwijdte van het wetsvoorstelDe leden van de CDA-fractie vragen zich af wat het ambitieniveau is van
de regering ten aanzien van het takenpakket van de VWA. De leden van de VVD-fractie
vragen zich of als gevolg van de door te voeren organisatorische scheiding
van de advies- en onderzoekstaken en de inspectietaken van de VWA het risico
bestaat dat er langs elkaar heen gewerkt wordt en dat er miscommunicatie zal
plaatsvinden.Dit wetsvoorstel beoogt te verzekeren dat het wetenschappelijk onderzoek
en de daarop gebaseerde risicobeoordelingen door de VWA los van politieke
inmenging plaats vinden. Hiertoe zijn in het wetsvoorstel verschillende waarborgen
ingebouwd. Zeker gesteld is in de eerste plaats dat het oordeel
van de directeur van de beoordelingseenheid van de VWA, hierna aan te duiden
als Bureau Risicobeoordeling, te allen tijde in onafhankelijkheid tot stand
komt en onversneden herkenbaar is. Advies aan de ministers wordt uitgebracht
door de DG VWA. Door deze constructie wordt integraliteit verzekerd, en wordt
voorkomen dat de VWA in voorkomende gevallen met twee monden zou spreken.
Wat het ambitieniveau ten aanzien van het takenpakket van de VWA betreft is
de gezamenlijke nota «Veilig voedsel voor iedereen; een gezamenlijke
verantwoordelijkheid» die bij brief van 3 februari 2005 aan de
Tweede Kamer is gestuurd, leidend (Kamerstukken II 2004/05, 26 991, nr.
115).De leden van de SP-fractie hebben vragen over het inhoudelijke terrein
waarop de voorgestelde onafhankelijke risicobeoordeling zich beweegt, ook
in relatie tot de wettelijke taken van het RIVM. Gaat het alleen om voeding
of ook om productveiligheid en zou de onafhankelijkheid van de VWA op het
gebied van geneesmiddelen en infectieziekten ook niet wettelijk verankerd
moeten worden, zo vragen deze leden.De onafhankelijk positie van het RIVM is verankerd in de Wet op het RIVM.
Deze wet regelt de taken van het RIVM, in essentie onderzoek op het terrein
van volksgezondheid en milieuhygiëne. Op basis van onder andere door
het RIVM uitgevoerd onderzoek verricht het Bureau Risicobeoordeling beoordelingen
gericht op voedsel- en productveiligheid. Van doublures is mitsdien geen sprake,
wel van complementariteit. De toelating van geneesmiddelen geschiedt niet
door de VWA. Evenmin vallen humane infectieziekten onder haar bevoegdheid.De leden van de fracties van de VVD en de PvdA hebben nog enkele opmerkingen
over de relatie van het wetsvoorstel met het Staatstoezicht op de volksgezondheid.De leden van de PvdA-fractie zouden graag de in de Gezondheidswet verankerde
onafhankelijkheid van het Staatstoezicht op de volksgezondheid terugzien.
De leden van de VVD-fractie vragen naar het onderscheid tussen de onderzoeken
op basis van het Staatstoezicht op de volksgezondheid en wetenschappelijk
gefundeerde risicobeoordelingen en vragen of er geen gevaar voor overlap bestaat.Het wetsvoorstel vormt als het gaat om wetenschappelijk gefundeerde risicobeoordelingen
een aanvulling op het Staatstoezicht op de volksgezondheid, specifiek gericht
op het borgen van de onafhankelijkheid van deze functie. Daarnaast blijft
voor de VWA als geheel onverkort de in de Gezondheidswet getroffen regeling
voor de onafhankelijkheid van het Staatstoezicht op de volksgezondheid gelden.
In beide gevallen gaat het om het waarborgen van een onafhankelijke taakuitoefening
binnen de kaders van de ministeriële verantwoordelijkheid. Er is op dit
punt dus geen sprake van een verschil in benadering, zoals de leden van de
PvdA-fractie met hun opmerking lijken te suggereren.Het verschil tussen de onderzoeken die de grondslag vormen van risicobeoordelingen
die op grond van het wetsvoorstel plaatsvinden en de onderzoeken die in het
kader van het Staatstoezicht op de volksgezondheid worden verricht, hangt
samen met de aard van de risicobeoordeling en de desbetreffende onderzoeken
die daaraan ten grondslag liggen. Bij de wetenschappelijk gefundeerde risicobeoordeling
waarop het wetsvoorstel ziet, gaat het met name om de verkenning van potentiële
risico's waarvoor nog geen wet- en regelgeving bestaat. Het wetenschappelijk
onderzoek, waarop deze risicobeoordeling is gebaseerd, heeft in de regel een
fundamenteel en pro-actief karakter.Het onderzoek gebaseerd op de risicobeoordeling die in de context van
het Staatstoezicht op de volksgezondheid plaatsvindt valt daarentegen te kenschetsen
als overwegend toegepast onderzoek dat voortbouwt op reeds bestaande
wettelijke kaders en meer reactief van aard is. Dit onderzoek wordt gebaseerd
op de resultaten van de inspectiepraktijk. Uiteraard is hierbij sprake van
een glijdende schaal en kan in de praktijk niet altijd een strikte scheidslijn
worden getrokken tussen de ene of de andere vorm van onderzoek. Dit betekent
dat er binnen de VWA voortdurend sprake zal moeten zijn van een goede onderlinge
afstemming van werkzaamheden, met name als het gaat om inspectietaken en taken
verband houdende met wetenschappelijke risicobeoordeling.De leden van de fracties van het CDA en de VVD stellen diverse vragen
over de relatie met de Europese Voedselautoriteit.Zo vragen de leden van de CDA-fractie of het niet wenselijk is een uitvoerings-
en onafhankelijkheidstoets te verrichten tijdens het Europese wetgevingsproces.
Wie ziet erop toe dat de bedoelde toetsen worden uitgevoerd en wat is hierbij
de rol van de Europese Voedselautoriteit, vragen deze leden.Het uitvoeren van een onafhankelijke toets ten aanzien van de effecten
van voorgenomen regelgeving voor de uitvoering en handhaving is uiteraard
niet alleen van belang voor nationale, maar ook voor Europese regelgeving.Zowel de Europese Commissie, bij wie het initiatiefrecht ligt, als het
Europees Parlement, de Raad en de afzonderlijke lidstaten zullen hieraan aandacht
moeten schenken. Voor de diverse lidstaten is het uiteraard van belang om
tijdig vast te stellen wat de gevolgen van voorgenomen Europese regelgeving
voor de nationale uitvoeringspraktijk zullen zijn. Hier ligt ook een taak
voor de nationale parlementen, die hun regering op dit punt controleren. Niet
zo lang geleden zijn er wijzigingen doorgevoerd die ervoor zorgen dat de nationale
parlementen meer en eerder betrokken worden bij Europese wetgeving. Elk voorstel
tot EU-wetgeving wordt nu reeds gestuurd naar de nationale parlementen van
alle lidstaten.Op dit punt ligt overigens geen formele taak voor de Europese Autoriteit
voor voedselveiligheid (hierna: EFSA), zoals de leden van de CDA-fractie vragen.
Wel is vastgelegd dat de door de lidstaten en de Europese Unie vastgestelde
maatregelen over levensmiddelen en diervoeders over het algemeen op een risicobeoordeling
gebaseerd moeten zijn. Door het verrichten van een risicobeoordeling alvorens
dergelijke maatregelen vast te stellen, kan gemakkelijker vermeden worden
dat onterechte belemmeringen voor het vrije verkeer van levensmiddelen worden
opgeworpen. Hier vervult de EFSA de rol van onafhankelijk wetenschappelijk
referentiepunt bij de risicobeoordeling en draagt aldus bij tot de soepele
werking van de interne markt.Vervolgens vragen de leden van de CDA-fractie wat de overeenkomsten en
verschillen in positie, rol en taken van de VWA zijn ten opzichte van de Europese
Voedselautoriteit. Hierbij vragen zij of de regering hun mening deelt dat
bevoegdheden en reikwijdte van beide autoriteiten vergelijkbaar moeten zijn.De EFSA is op Europees niveau belast met de uitvoering van risicobeoordelingen
op de terreinen voedsel, dierenwelzijn en diergezondheid. Daarentegen heeft
de VWA naast risicobeoordeling ook taken ten aanzien van toezicht en handhaving
alsmede risicocommunicatie. Deze taken worden in onderlinge samenhang uitgeoefend.
Ook is het werkterrein van de VWA breder dan dat van voedsel, dierenwelzijn
en diergezondheid omdat het ook bijna alle consumentenproducten omvat.De EFSA heeft volgens Verordening (EG) nr. 178/2002 van het Europees Parlement
en de Raad van de Europese Unie van 28 januari 2002 tot vaststelling
van de algemene beginselen en voorschriften van de levensmiddelenwetgeving,
tot op richting van een Europese Voedselautoriteit voor voedselveiligheid
en tot vaststelling van procedures voor voedselveiligheidsaangelegenheden
(Pb EG L 31, hierna: verordening (EG) 178/2002) als taak de samenwerking
tussen de bevoegde nationale instanties te versterken. Bepaalde taken kan
zij toevertrouwen aan een van de bevoegde instanties, zoals de VWA. Hier zal
namens de VWA vooral het Bureau Risicobeoordeling een belangrijke partner
van de EFSA zijn en zal het worden ingeschakeld bij het opstellen van adviezen,
het uitvoeren van aanvullend onderzoek, het agenderen van onderwerpen of het
beoordelen van opinies. Omgekeerd kan de VWA een beroep doen op de EFSA als
lid van het Adviesforum van die instantie.Voor zowel de EFSA als de VWA geldt dat zij een eigen onderzoeksagenda
hebben die in onderlinge samenspraak wordt vastgesteld. Beide organisaties
formuleren onafhankelijk hun eigen conclusies en richtsnoeren, zorgen bij
incidenten dat er snel waarschuwingen worden doorgegeven en dat het publiek
en de belanghebbenden snelle, betrouwbare, objectieve en begrijpelijke informatie
krijgen omtrent aangelegenheden die tot hun opdracht behoren.Tot slot vragen de leden van de fractie van het CDA zich af in hoeverre
sprake is van harmonisatie van wet- en regelgeving als ook verordening (EG)
178/2002 wordt betrokken bij de discussie over de VWA en de EFSA.Verordening (EG) 178/2002, door de leden van de CDA-fractie aangeduid
als General Food Law, regelt onder andere de taken en bevoegdheden van de
EFSA en verplicht lidstaten ervoor te zorgen dat deze verordening wordt gehandhaafd.
In Nederland is de VWA de daarvoor aangewezen instantie. De VWA draagt dus
bij aan het handhaven van geharmoniseerde wet- en regelgeving in de context
van verordening (EG) 178/2002.Conform de inhoud van verordening (EG) 178/2002 dient de Europese Voedselautoriteit,
via het verlenen van steun voor wetenschappelijke kwesties, de rol van de
Unie en de lidstaten bij de ontwikkeling en vaststelling van internationale
voedselveiligheidsnormen en handelsovereenkomsten te bevorderen. Daartoe heeft
de EFSA de opdracht op het gebied van onderzoek en wetenschap een coördinerende
en gezaghebbende functie te ontwikkelen, zorg te dragen voor goed gewogen
interpretaties van wetenschappelijke kennis en voor een eenduidige onafhankelijke
risicobeoordeling. Hier is dus sprake van een gecentraliseerde, geharmoniseerde,
wetenschappelijke beoordeling van risico's voor de volksgezondheid. Deze wetenschappelijke
grondslag dient vervolgens voor de formulering en vaststelling van communautaire
maatregelen waaronder normstelling. Daartoe handelt de EFSA in nauwe samenwerking
met de bevoegde instanties in de lidstaten die soortgelijke werkzaamheden
verrichten, waaronder de VWA.De VWA kan gelet op haar taken en bevoegdheden gevraagd of ongevraagd
haar oordeel geven over de Europese normstelling en de gevolgen voor het nationale
beleid. Dit standpunt kan terug gekoppeld worden met de EFSA door de VWA als
zodanig of via het Adviesforum van de EFSA waar de VWA lid van is.De leden van de VVD-fractie informeren naar het opstellen en verstrekken
van wetenschappelijke adviezen door de EFSA. Deze leden vragen hoe dergelijke
adviezen totstandkomen en hoe de nationale autoriteiten met die adviezen omspringen.De EFSA kan gevraagd en ongevraagd wetenschappelijke adviezen aan de lidstaten
verstrekken. De vertegenwoordiging namens de VWA in het Adviesforum van de
EFSA wordt onderhouden door de directeur van het Bureau Risicobeoordeling.
Afhankelijk van het onderwerp en fasering van het advies treedt de VWA in
overleg met de EFSA, of zendt het advies door aan de verantwoordelijke ministers
of bespreekt dit met betrokken ministeries. Wanneer er substantiële verschillen
op wetenschappelijk vlak zijn geconstateerd zal de VWA met de EFSA samenwerken
teneinde de verschillen weg te nemen of een gezamenlijk document opstellen
waarin de (wetenschappelijke) geschilpunten worden toegelicht en de onzekerheden
in de gegevens worden aangegeven. In het algemeen zal terughoudend worden
omgegaan met de mogelijkheid om achteraf de wetenschappelijke risicobeoordeling
van de EFSA op nationaal niveau over te doen. Dit neemt niet weg dat er incidenteel
vanuit het beleid behoefte zou kunnen bestaan om een advies van de EFSA op
een bepaald aspect nog eens kritisch onder de loep te nemen en de resultaten
van dit onderzoek mee te nemen bij het Nederlandse standpunt voor discussie
en stemming in bijvoorbeeld het Permanent Comité voor de Voedselketen
en Diergezondheid. De VWA zal deze rol vervullen.De leden van de VVD-fractie vragen voorts of de onafhankelijkheid van
de adviezen in gevaar kan komen door teveel verstrengeling van de EFSA en
de VWA.Zowel de VWA als de EFSA streven ernaar alle werkzaamheden met een hoge
mate van onafhankelijkheid en transparantie te verrichten.Hiervoor legt de EFSA in haar huishoudelijk reglement de praktische regelingen
voor de uitvoering en transparantiebepalingen vast. Om ervoor te zorgen dat
de VWA zich zowel in nationale verhoudingen als in het internationale speelveld
tot een krachtige en geloofwaardige autoriteit kan ontwikkelen, strekt het
onderhavige wetsvoorstel ertoe de onafhankelijke uitvoering van de wetenschappelijk
gefundeerde risicobeoordeling wettelijk te verankeren met onder andere een
toezichtfunctie door de Raad van Advies. Hierdoor lijkt een goede afstemming
met de EFSA niet bezwaarlijk, ook niet wat betreft de onafhankelijkheid.Beide organisaties maken, na goedkeuring, hun (onderzoek)agenda's, het
werk van de wetenschappelijke panels, de resultaten van het onderzoek en de
adviezen openbaar. Het Adviesforum van de EFSA vormt een instantie voor uitwisseling
van informatie over nieuwe risico's en voor bundeling van kennis waarbij overlappingen
van het wetenschappelijk onderzoek van de EFSA met dat van de lidstaten wordt
vermeden. Hier is dus eerder sprake van synergie en meerwaarde.Ook kan en wil de VWA geen inhoudelijke invloed uitoefenen op het werk
van de werkgroepen en panels van de EFSA die zijn ingesteld om de wetenschappelijke
adviezen vast te stellen. Deze wetenschappelijke panels bestaan uit onafhankelijke
deskundigen die op persoonlijke titel zijn benoemd. Omgekeerd geldt dit ook
voor de EFSA ten opzichte van de ad hoc panels die door de VWA worden ingesteld.Wat betreft de risicobeoordelingen kunnen de VWA en de EFSA gebruik maken
van elkaars expertise en kunnen risicobeoordelingen onderling worden uitgewisseld,
zodat geen dubbel werk wordt gedaan. Dit laat overigens onverlet dat de VWA
in aanvulling op een risicobeoordeling of advies van de EFSA een vertaling
daarvan naar de Nederlandse situatie kan maken.3. Waarborgen voor onafhankelijkheidDe leden van de CDA-fractie zijn benieuwd op welke terreinen de individuele
aanwijzingen van de minister betrekking kunnen hebben alsmede hoe deze bevoegdheid
zich verhoudt tot vergelijkbare wetgeving voor andere toezichthouders en tot
de beoogde onafhankelijkheid van de toezichthouder.Daarnaast vragen deze leden zich af waarom deze aanwijzingen niet net als de beleidsregels worden gepubliceerd in de Staatscourant en wat
de juridische gevolgen zijn indien de publicatie in de Staatscourant achterwege
blijft.Het wetsvoorstel strekt ertoe de onafhankelijkheid van de wetenschappelijk
gefundeerde risicobeoordeling door de VWA maximaal te borgen binnen het kader
van de ministeriële verantwoordelijkheid. Het gegeven dat de VWA onder
volledige ministeriële verantwoordelijkheid functioneert, doet op geen
enkele wijze afbreuk aan de inhoudelijke onafhankelijkheid waarmee de VWA
haar taken vervult. Zowel de Gezondheidswet als het wetsvoorstel bevatten
de nodige waarborgen op dit punt. Om een terughoudend gebruik van de aanwijzingsbevoegdheid
te bevorderen en op dit punt maximale transparantie te betrachten, is in het
wetsvoorstel bepaald dat aanwijzingen alleen in schriftelijke vorm mogen geschieden.
Daarnaast zullen algemene aanwijzingen in de Staatscourant worden geplaatst
en zal van individuele aanwijzingen een mededeling in diezelfde Staatscourant
worden gedaan.Onder deze condities valt te verwachten dat slechts in uitzonderingssituaties
van de aanwijzingsbevoegdheid gebruik zal worden gemaakt en dat ieder besluit
daartoe van een gedegen motivering zal worden voorzien. De kans dat een aanwijzing
louter om opportunistische of politieke redenen zal plaatsvinden, al dan niet
op aandrang van de Kamer zoals de leden van de CDA-fractie suggereren, acht
ik onder deze omstandigheden dan ook zeer klein.De leden van de fractie van de PvdA vragen naar de betrokkenheid van de
Tweede Kamer bij de onderzoeksagenda en de mogelijkheid tot het indienen van
onderzoeksvragen bij de VWA door de Tweede Kamer. De leden van de SP-fractie
vragen zich af hoe de onderzoeksagenda voor de onafhankelijke risicobeoordeling
wordt bepaald, wie de opdrachtgevers zijn en of er ook aan ongevraagde risicobeoordeling
wordt gedaan.Het Bureau Risicobeoordeling van de VWA draagt zorg voor een wetenschappelijk
gefundeerde risicobeoordeling. Jaarlijks wordt de keuze van de onderzoeksthema's
vastgelegd in de eigen onderzoeksagenda, in de integrale onderzoeksagenda
die samen met de departementen van LNV en VWS wordt opgesteld en in de onderzoeksagenda
van de Europese Voedselautoriteit. Het Bureau heeft de verantwoordelijkheid
om te komen tot een zo efficiënt mogelijke verdeling van de onderzoeksthema's
over de drie genoemde onderzoeksprogramma's. Ten aanzien van de eigen onderzoeksagenda
heeft het Bureau de vrijheid om zelf op basis van wetenschappelijk inzicht
van risico's haar keuzes te maken. Ten aanzien van de integrale onderzoeksagenda
draagt het Bureau Risicobeoordeling zorg voor het in samenspraak met de departementen
van LNV en VWS opstellen en coördineren van een integraal onderzoeks-programma
op het gebied van voedselen productveiligheid, zoals dat wordt uitgevoerd
door een aantal onderzoeksinstituten in Nederland. Ten aanzien van de agenda
van de EFSA heeft het Bureau Risicobeoordeling adviserende bevoegdheden.De prioriteiten en activiteiten worden jaarlijks opgenomen in het Jaarplan
VWA. Het Jaarplan VWA behoeft de goedkeuring van de ministers van Landbouw,
Natuur en Voedselkwaliteit en Volksgezondheid, Welzijn en Sport. Dit jaarplan
is beschikbaar voor de Tweede Kamer.Eventuele onderzoeksvragen door de Tweede Kamer aan de VWA kunnen op de
gebruikelijke wijze via het parlementaire verkeer aan mij worden voorgelegd.De leden van de PvdA-fractie zijn blij met de openbaarmaking van onderzoeksresultaten
en de aanwijzingen van de minister aan de VWA, maar dringen erop aan de termijnen
van openbaarmaking te verkorten. De termijn van openbaarmaking, genoemd in artikel 4, derde lid, van het
wetsvoorstel is bedoeld om de verantwoordelijke ministers voldoende gelegenheid
te geven zich te beraden op naar aanleiding van de onderzoeksresultaten gegeven
adviezen van de VWA en de in dit verband te treffen maatregelen. Het betreft
uitdrukkelijk een maximumtermijn, die eerdere openbaarmaking geenszins uitsluit.Ten aanzien van de openbaarmaking van de aanwijzingen van de minister
bevat het wetsvoorstel geen termijn; uitgangspunt is hier vanzelfsprekend
dat de publicatie in de Staatscourant zo prompt mogelijk geschiedt.De leden van de SP-fractie hebben enkele vragen met betrekking tot de
taakverdeling binnen de VWA. Zo vragen deze leden zich om te beginnen af,
wie de risicobeoordeling op kortere termijn doet, wat de taken van de drie
hoofdinspecties van de VWA zijn en wat hierbij de plaats is van de signaleringslaboratoria
van de VWA.Risicobeoordeling vindt op zeer vele niveaus binnen de VWA plaats. In
de uitvoering tijdens een individuele inspectie tot en met de beoordeling
van toekomstige risico's op basis van wetenschappelijk gefundeerd onderzoek.
Met de kanttekening dat het primair niet gaat om scheiding van lange en korte
termijn, maar van pro-actief (strategisch) of reactief (tactisch en operationeel)
handelen. De taken op het gebied van risicobeoordeling zijn dan ook aan elk
niveau binnen de VWA toebedeeld.De drie hoofdinspecties, elk onder leiding van een hoofdinspecteur, beoordelen
risico's die worden geconstateerd in het toezicht inclusief bij incidenten.
Waarbij het niet zozeer om de termijn gaat als wel om het beoordelen van en
direct reageren op klachten en incidenten op basis van bestaande normen, referentie-
of denkkaders: reactief optreden. Op hun toezichtgebied zijn de drie hoofdinspecties
verantwoordelijk voor de reactieve risicoschatting en advisering ten aanzien
van signaleringen uit de toezichtpraktijk, evaluaties van de effectiviteit
en doelmatigheid van het toezicht en het incidentenmanagement. Daarnaast zijn
de drie hoofdinspecties verantwoordelijk voor het initiëren van het daaraan
gekoppelde ondersteunende onderzoek en signalering. Er kunnen echter gevallen
zijn waar een nadere wetenschappelijke onderbouwing noodzakelijk is. In dit
kader wordt het Bureau Risicobeoordeling door de hoofdinspecties betrokken
bij de risicobeoordeling, als er vanuit inhoudelijk en wetenschappelijk oogpunt
onzekerheid is over het te vormen oordeel. Verder hebben de drie hoofdinspecties
en het Bureau Risicobeoordeling tot taak de wetenschappelijke inhoud van de
(risico)communicatieboodschap te bepalen en aan te reiken.De signaleringslaboratoria vervullen in het kader van onder meer het Staatstoezicht
op de volksgezondheid onderzoekstaken naar aanleiding van bijvoorbeeld meldingen
en verdenkingen, surveillance resultaten of omgevingsverkenningen. Dit onderzoek
ondersteunt de risicoschatting op basis van een bestaande norm, dan wel een
bestaand referentie- of denkkader en komt tot stand door interactie tussen
de verschillende afdelingen van de VWA.De leden van de SP-fractie vragen zich ook af waarom de leiding van de
VWA is toebedeeld aan een Directeur-Generaal en niet, zoals bij alle andere
inspecties, aan een Inspecteur-Generaal.In de opbouwfase van de VWA was sprake van een project-DG. Voortschrijdend
inzicht heeft inmiddels geleid tot de keuze de algemene leiding van de VWA
toe te vertrouwen aan een Inspecteur-Generaal in plaats van een Directeur-Generaal.
Gegeven de taken van de VWA en die van de andere in Nederlandse inspecties
ligt deze keuze in de rede. Bij nota van wijziging is voorzien in aanpassing
van de aanduiding van deze functionaris in het wetsvoorstel. Tot slot vragen de leden van de SP-fractie op welke wijze de financiering
is gewaarborgd en hoe wordt voorkomen dat ter financiering van de risicobeoordeling
wordt gekort op het budget voor toezicht en het daaraan gekoppelde onderzoek.
Ook de leden van de fractie van de PvdA wensen meer duidelijkheid over de
financiering van het Bureau Risicobeoordeling. Deze leden menen dat een eigen
budget de beste garantie vormt voor onafhankelijk risico-onderzoek. De leden
van de PvdA-fractie vragen vervolgens of er een structureel meerjarig budget
is en zo ja, hoe hoog dat is, van welk ministerie het afkomstig is en welke
garanties er zijn dat dit budget beschikbaar is als «eigen middelen»
voor het Bureau Risicobeoordeling.De financiering van het onderzoek en de onafhankelijke risicobeoordeling
vindt deels plaats uit reguliere budgetten die LNV en VWS voor de kennisinstituten
hebben gereserveerd. Daarnaast is er een aanvullend onderzoeksbudget (de vrije
ruimte) dat gefinancierd wordt uit vrijgemaakte middelen die VWA, LNV en VWS
op structurele, meerjarige, basis beschikbaar stellen en dat binnen het onderzoeksprogramma
van de VWA op jaarbasis kan worden ingezet voor eigen onderzoek en risicobeoordeling.
Beide financieringsstromen zijn onderdeel van het integrale onderzoeksprogramma
op het gebied van voedselveiligheid en productveiligheid dat samen met de
departementen van LNV en VWS jaarlijks wordt opgesteld.Het ondersteunende onderzoek en de signalering ten behoeve van het toezicht
worden op jaarbasis gefinancierd door inzet van middelen ten laste van de
begroting van de dienst Uitvoering van de VWA.Voor het apparaat van het Bureau Risicobeoordeling is structureel ongeveer
1 miljoen euro beschikbaar op de begroting van VWA. Voor het programmatische
budget, dat (vooral) is bedoeld voor het laten uitvoeren van wetenschappelijk
onderzoek, is op dit moment 0,8 miljoen euro op jaarbasis beschikbaar als
vrije onderzoeksruimte voor het Bureau Risicobeoordeling. Om de onafhankelijke
rol te kunnen waarmaken is een groter budget vereist. Op dit moment wordt
bezien welke invulling hieraan kan worden gegeven.Behalve bijdragen van VWS en LNV zullen naar verwachting ook gelden vanuit
de Europese Unie worden verkregen. Daarnaast kunnen resultaten en producten
van onderzoeksthema's van het resterende, reguliere, deel van het integrale
onderzoeksprogramma, dat in samenspraak met de departementen van LNV en VWS
jaarlijks wordt opgesteld, ook voor het werk van het Bureau in de oordeelsvorming
worden gebruikt.De leden van de PvdA-fractie zouden graag ook leden vanuit het maatschappelijk
veld in de Raad van Advies zien opgenomen, bijvoorbeeld de Consumentenbond.De Raad van Advies heeft tot taak toe te zien op de onafhankelijkheid
van risicobeoordelingen, onderzoeken en daarmee verbonden adviezen en op het
bewaken van de wetenschappelijke kwaliteit van risicobeoordelingen. In deze
taakomschrijving past geen vertegenwoordiging uit maatschappelijke belangengroepen,
bijvoorbeeld de Consumentenbond, zoals voorgesteld door de leden van de fractie
van de PvdA. Bij de personele invulling zal de wetenschappelijke expertise
voorop staan.4. Bedrijfseffecten, administratieve lasten, effecten
uitvoering en handhavingDe leden van de fractie van het CDA vragen wat ten algemene de financiële
consequenties zijn van het optreden en de acties van de VWA. Ook informeren
deze leden of de ACTAL hier inmiddels een oordeel over heeft gegeven
en of kan worden gegarandeerd dat er geen sprake is van een toename van de
lastendruk voor bedrijven.Uit het wetsvoorstel als zodanig vloeien geen administratieve lasten of
andere kosten voort. Het Adviescollege toetsing administratieve lasten (ACTAL)
heeft dan ook geen advies over het wetsvoorstel uitgebracht.Lasten die samenhangen met het optreden van de VWA op grond van diverse
bijzondere wetten zoals de Warenwet en de Gezondheids- en welzijnswet voor
dieren, zijn op grond van zogenaamde nulmetingen per afzonderlijk wetgevingscomplex
gedetailleerd in beeld gebracht. Hieruit kunnen echter niet zonder meer algemene
conclusies worden getrokken over de financiële consequenties van het
optreden van de VWA.De leden van de PvdA-fractie vragen waarom de eerder aangekondigde beoordeling
van de handhaving niet in het wetsvoorstel is terug te vinden. Voorts geven
deze leden aan de wet na drie jaar te willen evalueren en daarbij ook de positie
van controle en handhaving en risicocommunicatie en voorlichting als niet-onafhankelijke
taken te willen betrekken.Bij het opstellen van het wetsvoorstel is uiteindelijk besloten de reikwijdte
van het voorstel te beperken tot wetenschappelijke risicobeoordeling. Reden
hiervoor vormt een heldere afbakening met de taken die de VWA in het kader
van het Staatstoezicht op de volksgezondheid vervult en waarvoor op grond
van de Gezondheidswet al een wettelijk kader bestaat. Dit laat uiteraard onverlet
dat de uitoefening van de wetenschappelijke risicobeoordeling tot bevindingen
of adviezen kan leiden die consequenties hebben voor de handhaving.Het wetsvoorstel voorziet in een jaarlijkse rapportage van de Raad van
advies; tegen die achtergrond heb ik minder behoefte aan een periodieke evaluatie
van de wet.De leden van de VVD-fractie vragen zich af of er nieuwe, extra wet- en
regelgeving verwacht mag worden naar aanleiding van het verrichten van pro-actief
onderzoek naar potentiële risico's. Wordt er op dit punt rekening gehouden
met de doelstelling uit het regeerakkoord om het aantal regels en wetten te
verminderen, zo vragen deze leden.Het valt natuurlijk nooit uit te sluiten dat de door de VWA verrichte
signaleringen aanleiding kunnen geven tot aanpassing van wet- en regelgeving
of zelfs tot het opstellen van nieuwe regels. Indachtig het regeerakkoord
en de Aanwijzingen voor de regelgeving zal echter eerst terdege een afweging
moeten plaatsvinden van nut en noodzaak van regelgeving, mede in relatie tot
het verwachte resultaat en de vraag of er bruikbare alternatieven voorhanden
zijn. Indien de noodzaak tot regelgeving afdoende is vastgesteld, zal gestreefd
worden naar een invulling die zo min mogelijk lasten voor burgers, bedrijven
en overheid met zich brengt.Overigens is ook denkbaar dat signaleringen van de VWA aanleiding vormen
tot het schrappen van regels, bijvoorbeeld omdat zij moeilijk handhaafbaar
zijn.5. Nota voedselveiligheidDe leden van de CDA-fractie informeren naar de argumenten die eraan ten
grondslag hebben gelegen dat de VWA is gesitueerd onder het ministerie van
LNV. Eveneens vragen deze leden of ervaringen in de achterliggende jaren tot
een heroverweging van deze keuze zouden hebben geleid. Ook de leden van de
PvdA-fractie vragen naar de reden voor het onderbrengen van de VWA bij het
ministerie van LNV. In de brief van 1 oktober 2003 (Kamerstukken II, 2003–2004,
26 991, nr. 92), die ik samen met de minister van VWS aan uw Kamer zond
en die de opmaat vormde voor het voorliggende wetsvoorstel, heb ik uiteengezet
om welke reden de beheersmatige verantwoordelijkheid voor de VWA bij het ministerie
van LNV is gelegd. Daarbij is aangegeven dat met het verschuiven van de beheersmatige
verantwoordelijkheid voor de VWA van VWS naar LNV de organisatorische positionering
van het controleapparaat, dat de gehele voedingsketen bestrijkt, maximaal
aansluiting vond bij de beleidsinhoudelijke verantwoordelijkheden van LNV.
Inmiddels hebben de Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport u bij separate
brief geïnformeerd over een nieuwe verantwoordelijkheidsverdeling tussen
VWS en LNV (brief van 20 mei 2005, Kamerstukken II 2004/2005, 26 991,
nr. 119). Deze nieuwe verantwoordelijkheidsverdeling heeft evenwel geen gevolgen
voor het beheer van de VWA. Zoals reeds vermeld in de brief van 1 oktober
2003 staat het beheer van de VWA (door LNV) los van de beleidsmatige aansturing
van de VWA (door zowel VWS als LNV). Er bestaat geen aanleiding daarin nu
verandering aan te brengen.Wat betreft de budgetverdeling tussen LNV en VWS ten aanzien van de VWA,
waarnaar de leden van de SP-fractie informeren: in 2004 was VWS verantwoordelijk
voor de financiering van circa 105 miljoen euro en LNV voor ongeveer 85 miljoen
euro (beide bedragen inclusief retributies). Hoe deze verdeling in 2006 precies
uitpakt, is op dit moment nog niet bekend. Wel is de verwachting dat VWS en
LNV alsdan beide voor circa 50% financieel verantwoordelijk zullen zijn voor
de VWA.De leden van de fracties van CDA, VVD, PvdA, LPF en SP informeren alle
naar de verantwoordelijkheidsverdeling tussen de ministeries van VWS en LNV
op het terrein van de voedselveiligheid en in relatie tot de VWA.Zoals hierboven aangegeven, hebben de Minister van Volksgezondheid, Welzijn
en Sport en ondergetekende u bij brief van 20 mei jl. geïnformeerd
over de nieuwe verantwoordelijkheidsverdeling. Op deze plaats wil ik ter beantwoording
van de gestelde vragen volstaan met een verwijzing naar deze brief.De leden van de CDA-fractie vragen of kan worden gegarandeerd dat voor
alle lidstaten van de Europese Unie dezelfde normstelling wordt aangehouden
als het gaat om de aanwezigheid van risicovolle of gevaarlijke stoffen. De
leden van de VVD-fractie vragen in dit verband of de regering kan aangeven
wat het voorstel is met betrekking tot de residuen dat in september 2004 door
de lidstaten is aanvaard en dat tot stand is gekomen naar aanleiding van problemen
met de zogenaamde nultolerantie.Mede naar aanleiding van de aandacht, die Nederland in 2004 bij de Europese
Commissie heeft gevraagd voor de problemen als gevolg van het ontbreken van
harmonisatie bij de controles van importen van dierlijke producten met stoffen
met zogenaamde nultoleranties, hebben de lidstaten op 21 september 2004
in het Permanent Comité voor de Voedselketen en Diergezondheid ingestemd
met het Commissievoorstel om zogenaamde Minimum Required Performance Limits
(MRPL) vast te stellen voor vier risicovolle of gevaarlijke stoffen (mpa,
chlooramphenicol, malachiet-groen en de groep der nitrofuranen). Dit voorstel
is op 19 februari 2005 van kracht geworden. Nationale dierlijke producten
en dierlijke importproducten met concentraties van één van de
vier stoffen boven de MRPL-waarde dienen voortaan te worden vernietigd (of
bij het voldoen aan bepaalde voorwaarden te worden teruggestuurd naar de producent
in het land van oorsprong). Producten met concentraties van één
van de vier betreffende stoffen onder de MRPL-waarde worden echter als ongevaarlijk
voor de volksgezondheid beschouwd en hoeven om die reden niet
langer uit het consumptiekanaal geweerd te worden. Dit neemt overigens niet
weg dat concentraties onder de MRPL-waarde als een overtreding worden beschouwd
en als zodanig voor een boete in aanmerking komen. Alle lidstaten zijn verplicht
hun eigen dieren, dierlijke producten en hun importen vanuit derde landen
te controleren op het MRPL-niveau voor deze stoffen. Lidstaten, die deze stoffen
niet, of niet voldoende nauwkeurig kunnen meten, zijn verplicht hun controlemonsters
te laten analyseren door lidstaten, die dat wel kunnen. Nederland voldoet
aan de vereiste meetnauwkeurigheid voor deze stoffen. Voor de overige risicovolle
of gevaarlijke stoffen met een zogenaamde nultolerantie zonder vastgestelde
MRPL-waarde kunnen er verschillen optreden in het vaststellen van de meetresultaten
tussen de lidstaten. Opgemerkt dient echter te worden dat dergelijke stoffen
zeer weinig worden aangetroffen en dat de Europese Commissie heeft aangegeven
de lijst stoffen met MRPL-waarden desgewenst te willen uitbreiden.De leden van de CDA-fractie vragen verder of het sluiten van de Europese
buitengrenzen een optie is bij de aanwezigheid van risicovolle of gevaarlijke
stoffen in dierlijke producten, ook binnen het kader van de WTO-afspraken.De EU-regelgeving met betrekking tot residuen is reeds WTO-conform. WTO-afspraken
sluiten echter niet uit dat er verschillen bestaan tussen de EU-norm en de
norm van derde landen ten aanzien van residuen in dierlijke producten. De
Europese Unie mag strengere normen hanteren, mits die wetenschappelijk zijn
onderbouwd. De mogelijkheid voor het niet importeren van producten met verboden
stoffen aan de buitengrenzen is reeds aanwezig (vernietigen, eventueel terugsturen).
Bij recidive van residuovertredingen met verboden stoffen kan de Commissie
het betreffende derde land uitsluiten van de lijst van erkende exporteurs
die naar de Europese Unie mogen exporteren.De leden van de VVD-fractie vragen hoe de regering zal omgaan met het
in de Nota Voedselveiligheid aangekondigde verbod op de aanwezigheid van Salmonella
en Campylobacter op vers pluimveevlees.Over het beleid ten aanzien van Campylobacter en de wijze waarop de regering
zal omgaan met een verbod op de aanwezigheid daarvan op vers vlees is uw Kamer
bij separate brief van 23 juni 2005 geïnformeerd. Voor de beantwoording
van deze vraag volsta ik op deze plaats derhalve met een verwijzing naar die
brief.De leden van de VVD-fractie informeren voorts naar de verantwoordelijkheid
van de overheid, consumenten en het bedrijfsleven ten aanzien van de voedselveiligheid.De grenzen van de onderscheiden verantwoordelijkheden zijn helder aan
te geven. Terecht geven deze leden aan dat voedselveiligheid een publieke
verantwoordelijkheid kent, die niet aan derden kan worden overgelaten. Het
stellen van normen en de handhaving daarvan (of het toezicht op de controle
daarop) vormen een typisch publieke verantwoordelijkheid die de overheid niet
kan vervreemden. Het door de overheid gestelde normenkader bepaalt de speelruimte
voor de voedselproducent en de consument. Zo is het bedrijfsleven verantwoordelijk
voor het leveren van veilige en goed geëtiketteerde producten, die ten
minste voldoen aan het door de overheid bepaalde normenkader. Ook de verantwoordelijkheid
om de consument op correcte wijze te informeren over producten en productiewijze,
evenals over productiefouten en eventuele risico's ligt bij de producent.
Verordening (EG) 178/2002 verplicht de producent om de consument over onveilige
producten die op de markt zijn gekomen te informeren. De overheid
wil het bedrijfsleven tevens stimuleren om informatie over bijvoorbeeld oorsprong
van producten en productiewijze (duurzaamheid), op objectieve en controleerbare
wijze te verstrekken. Hierdoor kan een consument een bewuste keuze maken voor
zijn voedselpakket.De verantwoordelijkheid van de consument strekt zich uit tot het gezond
en veilig gebruik van levensmiddelen. De consument moet er op kunnen vertrouwen
dat zijn gekochte voedsel veilig is. Overheid en bedrijfsleven mogen op hun
beurt van de consument verwachten dat hij op een verantwoorde wijze met zijn
voedsel omgaat. Voor voedselveiligheid betekent dit dat consumenten voedsel
op de juiste wijze moeten bewaren, bereiden en consumeren.De leden van de LPF-fractie geven een uiteenzetting over de Nederlandse
situatie met betrekking tot voedselveiligheid en gaan daarbij specifiek in
op diervoeders. Naar het oordeel van deze leden doen ontoelaatbare situaties
zich maar zelden voor en worden deze, wanneer zij zich voordoen, doeltreffend
aangepakt. De sanctionering is volgens deze leden echter niet toereikend;
wanneer iemand willens en wetens een overtreding begaat waarbij stoffen in
de voedselketen worden weggewerkt, moet de boete dermate hoog of definitief
zijn dat een herhaling is uitgesloten.De leden van de LPF-fractie hebben daarnaast enkele vragen met betrekking
tot het hanteren van een negatieve lijst van stoffen of gehaltes aan stoffen
die niet zijn toegestaan. Klopt het dat deze benadering in alle Europese lidstaten
wordt toegepast en gaat het daarbij om dezelfde lijst, zo vragen zij. Deze
leden zijn overigens voorstander van het hanteren van een positieve lijst.De Nederlandse regelgeving met betrekking tot voedselveiligheid, waaronder
ook de diervoederregelgeving, strekt hoofdzakelijk tot implementatie van Europese
richtlijnen en beschikkingen en ter uitvoering van Europese verordeningen.
Deze Europese regelgeving geldt op gelijke wijze voor alle lidstaten. Uiteraard
moeten overtredingen van de desbetreffende regels op adequate wijze worden
bestraft. Overtredingen van de diervoederregelgeving zijn in Nederland strafbaar
op basis van de Wet op de Economische Delicten. De AID onderzoekt strafbare
feiten en kan daartoe monsters nemen of de verdachte partijen in beslag nemen.Op overtredingen zijn straffen mogelijk van ten hoogste 5 jaar hechtenis
of 45 000 euro boete. Een onderneming kan als aanvullende straf
geheel of gedeeltelijk worden stilgelegd voor de periode van ten hoogste 1
jaar of een ondernemer kan onder bewind worden gesteld. Het openbaar ministerie
kan er voorts voor kiezen om een strafrechtelijk financieel onderzoek in stellen
om eventueel financieel voordeel terug te vorderen. Voor de toekomst zullen
de mogelijkheden van het instrument van de bestuurlijke boete in de diervoederregelgeving
onderzocht worden.Nederland heeft zich in het verleden tezamen met België en Duitsland
ingezet voor een positieve lijst. Wel is daarbij vanuit Nederland de voorwaarde
gesteld dat een positieve lijst in Europees verband dient te worden opgesteld.
Mocht derhalve blijken dat er bij de overige lidstaten breed draagvlak bestaat
voor het opstellen van een positieve lijst in Europees verband, dan ben ik
bereid een communautair voorstel voor een positieve lijst – onder bepaalde
voorwaarden – te steunen. Overigens zal een positieve lijst niet alle
problemen die zich de afgelopen jaren in diervoeders hebben voorgedaan oplossen.
Uit de haalbaarheidsstudie van de Europese Commissie is gebleken dat een positieve
lijst van voedermiddelen geen doorslaggevende bijdrage levert aan het waarborgen
van de diervoederveiligheid. De ervaring leert dat het voeder zelf meestal
niet het probleem is, maar dat tijdens productie, opslag en vervoer verontreinigingen
optreden. De leden van de fractie van de LPF vragen verder naar de rol van de VWA
ten aanzien van het consumentengedrag bij de bewaring en bereiding van voedsel.De VWA informeert de consumenten over risico's ten aanzien van de veiligheid
en kwaliteit van voedsel, waren en diergezondheid. Via het Voedingscentrum
Nederland wordt voortdurend aan het publiek informatie beschikbaar gesteld
over het veilig bereiden van voedsel en de noodzakelijke hygiënische
maatregelen die daarbij horen. Dit jaar bijvoorbeeld herhaalt het Voedingscentrum
Nederland wederom de campagne «Ban de Bacterie».6. Meerjarenvisie VWA 2004–2007De leden van de CDA-fractie vragen naar de prioriteitsstelling van de
VWA.Ook vragen deze leden naar aanleiding van door hen ontvangen klachten
over de handelwijze van de VWA of er een meldpunt voor klachtenregistratie
en -analyse wordt ingericht en of er in een adequate beroepsprocedure is voorzien.De VWA heeft haar prioritaire thema's voor de jaren 2004–2007 benoemd
in haar «Meerjarenvisie 2004–2007». De activiteiten die
uit de Meerjarenvisie voortvloeien staan vermeld in het Jaarplan VWA 2005.
Daarin zijn ook opgenomen de beleidsprioritaire thema's van de departementen
van LNV en VWS.Eventuele klachten over het optreden van de VWA kunnen worden ingediend
bij de VWA en worden volgens het klachtenreglement van de VWA behandeld. Jaarlijks
wordt per departement een overzicht in de Staatscourant gegeven van het aantal
klachten per departement.Tegen een maatregel van de VWA bestaat de mogelijkheid bezwaar en beroep
te maken. Hiervoor geldt de Algemene wet bestuursrecht.De leden van de fractie van het CDA stellen voorts nog enkele vragen over
het openbaar maken van inspectieresultaten. Ook de leden van de PvdA-fractie
staan hierbij stil.Momenteel vindt onderzoek plaats naar het openbaar maken van de resultaten
van inspecties, zowel op sectoraal als bedrijfsniveau. In lijn met de eerdere
toezegging aan de Tweede Kamer hebben de Minister van Volksgezondheid, Welzijn
en Sport en ik u onlangs bij afzonderlijke brief, gedateerd 23 juni 2005,
bericht over de stand van zaken met betrekking tot het actief publiceren van
informatie over toezichtresultaten van de VWA. De door de leden van de CDA-fractie
genoemde punten, zoals de voor- en nadelen van openbaarmaking en de eenduidige
Europese lijn, komen hierin ook aan de orde.7. OverigDe leden van de CDA-fractie vragen of kan worden verduidelijkt wat de
ambtelijke capaciteit is van de VWA en hoe de toekomstige minimale capaciteit
wordt beoordeeld. Ook zijn deze leden benieuwd op welke wijze de efficiency
van de VWA wordt gewaarborgd.De VWA bevindt zich op dit moment in een afrondende fase van een ingrijpende
reorganisatie, die per 1 september 2005 voltooid zal zijn. Het betreft
hier een volledige integratie van voormalige diensten, waaraan nieuwe taken
zijn toegevoegd. Verder worden bepaalde taken op het terrein van de roodvleeskeuring
uitbesteed aan private instanties. Dit, gevoegd bij de normale uit een fusieproces
voortvloeiende efficiëntie, leidt ertoe dat het personeelsbestand
van de VWA in 2006 1800 fte's– thans 2400 fte's – zal bedragen.Ook in de toekomst zal de efficiëntie van de VWA een voortdurend
onderwerp van aandacht zijn. De tenuitvoerlegging van de Europese verordeningen
aangaande controle op de hygiëne van levensmiddelen wordt momenteel binnen
de VWA geïmplementeerd. Dit leidt tot ingrijpende aanpassingen in het
werkproces van de VWA en van de andere autoriteiten in de Europese Unie. In
veel gevallen leidt ook dit tot efficiëntieverbetering van de VWA-organisatie.De leden van de VVD-fractie zijn benieuwd wanneer sprake is van een crisis
en of de VWA in dat geval voldoende uit de voeten kan met de verschillende
verantwoordelijkheden ten aanzien van de VWA.In het Beleidsplan Crisisbeheersing 2004–2007 van juni 2004 is de
volgende omschrijving gegeven van een crisis: een situatie die kan ontstaan
als de nationale veiligheid in het geding is doordat één of
meerdere vitale belangen (nationale rechtsorde, internationale rechtsorde,
openbare veiligheid en economische veiligheid) worden aangetast en waarin
de reguliere structuren of middelen niet toereikend zijn om de stabiliteit
te handhaven.Indien ernstige incidenten bijvoorbeeld onvoldoende beheersbaar en traceerbaar
zijn en er sprake is van ernstige economische-, gezondheid- en milieurisico's
kunnen deze uitgroeien tot een crisissituatie. Er kunnen op de beleidsterreinen
waarop de VWA opereert verschillende typen crises ontstaan als gevolg van
epidemieën en dierziekten (fytosanitaire en veterinaire veiligheid),
aantasting van de voedselketen (met ongewenste stoffen), natuurrampen zoals
overstromingen, aantasting van ecosystemen en industriële rampen zoals
kern- en milieuongevallen.De uiteindelijke beoordeling of er sprake is van een crisis, berust te
allen tijde bij de verantwoordelijke ministers. Uitgangspunt hierbij is de
nieuwe verantwoordelijkheidsverdeling tussen LNV en VWS, zoals geschetst in
de eerder aangehaalde brief van 20 mei jl. De ministeries van LNV en
VWS zijn zich ervan bewust dat voor een goede crisisbestrijding zorgvuldige
afstemming van de bij de crisisbestrijding betrokken partijen noodzakelijk
is. De VWA verleent in het kader van haar inspectietaak ondersteuning bij
de uitvoering van de crisisaanpak. Voorts stelt de VWA vanuit haar adviesrol
in crisissituaties een risicobeoordeling op. Op basis van de aard van een
crisis wordt in gezamenlijk overleg bepaald welk ministerie eerstverantwoordelijke
is voor het crisismanagement. Daarnaast worden de draaiboeken van beide ministeries
en van de VWA goed op elkaar afgestemd en vinden er geregeld gezamenlijke
crisisoefeningen plaats.De Minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit,C. P. Veerman 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-29863-7.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl