Rijksbegroting van het ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport voor het jaar 1997; Verslag houdende een lijst van vragen en antwoorden
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 25000-XVI, nr. 10

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

08-11-1996

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1996-1997

25000-XVI nr. 10

01-11-1996

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamI ALGEMEEN 123Tabel Financiering van de zorgsector per hoofd en de zorguitgaven
als percentage van het BNP (1990–1996) 456, 7 en 89101112131415161718192021222324252627282930313233343536373839404142434445464748495051525354555657, 58, 59, 60 en 616263646566676869 en 70717273 en 7475767778798081828384858687888990919293949596979899100101102103104105106107, 108 en 109110111112113114115116117118119120121122123124125126127128129130131132133134135136137138139140141142143144145146147148149150151152153154155 en 156157158159160161162163164165166167II ARTIKELEN 168169170171172173Tabel I: Capaciteiten residentieel, pleegzorg en dagbehandeling,
alsmede bedragen inclusief ambulant en exclusief intensiveringsmiddelen 1996
voor de jaren 1995 en 1996 (stand ontwerp-begroting, bedragen x f miljoen) 174Tabel : Capaciteiten residentieel, pleegzorg en dagbehandeling,
inclusief intensiveringsmiddelen 1996 voor de jaren 1995 en 1996 175Tabel: Capaciteiten residentieel, pleegzorg en dagbehandeling,
inclusief intensiveringsmiddelen 1996 voor de jaren 1995 en 1996 176177Tabel: Effect decentralisatie op residentiële capaciteit
op provinciaal/regionaal niveau 178179180181182183184185186187188189190191192193194195196197III BIJLAGE 1A 198199
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 25000-XVIToon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 189 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
25 000 XVIVaststelling van de begroting van de uitgaven en de ontvangsten van
het Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport (XVI) voor het jaar 1997nr. 10VERSLAG HOUDENDE EEN LIJST VAN VRAGEN EN ANTWOORDENVastgesteld 1 november 1996De vaste commissie voor Volksgezondheid, Welzijn en Sport1, belast met het voorbereidend onderzoek van dit wetsvoorstel, heeft
de eer verslag uit te brengen in de vorm van een lijst van vragen. De vragen
en de daarop gegeven antwoorden zijn hieronder afgedrukt. Met de vaststelling
van het verslag acht de commissie de openbare behandeling van het wetsvoorstel
genoegzaam voorbereid.De voorzitter van de commissie,Van NieuwenhovenDe griffier voor dit verslag,Van Hezik I ALGEMEEN 1Is de regering ervan overtuigd dat het ten aanzien van het uitgangspunt
«wat de burger zelf kan, moet de burger zelf ook doen» zo is dat
de burger inderdaad de mogelijkheden heeft zelf te doen wat hij volgens de
regering kan?Geldt dit bijvoorbeeld voor de mogelijkheid een aanvullende tandartsverzekering
af te sluiten? (blz. 2).In die situaties waarin de regering meent dat de burger zelf de verantwoordelijkheid
kan dragen, is de regering er ook van overtuigd dat de burger daartoe in staat
is. Dit geldt, gelet op de uitkomsten van de door de Ziekenfondsraad uitgevoerde
evaluatie, in het algemeen ook voor de mogelijkheden een aanvullende tandartsverzekering
af te sluiten. Dat neemt niet weg dat, daar waar de burger bepaalde uitgaven
zelf moet dragen, in individuele gevallen een financieel knelpunt kan optreden. 2Welke concrete en directe activiteiten zullen worden ondernomen ten
behoeve van mensen bij wie de zelfredzaamheid tijdelijk of zelfs permanent
ontbreekt? Welke mogelijkheden staan daartoe ten dienste, rekening houdend
met het gegeven dat vrijwel het gehele terrein van welzijn is gedecentraliseerd
naar andere overheden? (blz. 2).Het feit dat op het terrein van welzijn de beleidsverantwoordelijkheid
voor uitvoerende en ondersteunende voorzieningen is gedecentraliseerd naar
andere overheden, betekent geenszins dat hiermee de mogelijkheden ingeperkt
zijn van beleidsinterventies ten behoeve van mensen bij wie de zelfredzaamheid
tijdelijk of permanent ontbreekt. Integendeel, met het in de Welzijnswet 1994
vastgelegde (en in de Welzijnsnota verder uitgewerkte) uitgangspunt van samenwerking
en taakverdeling tussen de overheden en andere betrokken actoren, zijn mijns
inziens juist de noodzakelijke voorwaarden geschapen voor samenhangende beleidsinspanningen
van de verschillende actoren, gericht op de toerusting, ondersteuning en activering
van burgers met het oog op het zelfstandig kunnen functioneren en actief kunnen
participeren in de samenleving. De ervaring met de uitvoering van verschillende
welzijnsnota-programma's laat zien dat de nieuwe bestuurs- en samenwerkingsfilosofie
in de praktijk werkt, en dat de specifieke functie en rol van de rijksoverheid,
waaronder met name de verantwoordelijkheid voor innovatieve projecten met
landelijke betekenis, goed bijdraagt aan de beoogde gezamenlijke aanpak van
problemen van achterstand en sociale uitsluiting. Ik noem slechts enkele voorbeelden
in dit verband, zoals het programma nieuwkomers, de inschakeling van buurtmoeders
en het capabel-project in het kader van het programma 0–18-jarigen,
het programma maatschappelijke participatiebevordering, het programma innovatiebeleid
gehandicapten en arbeidsongeschikten en het programma wonen en zorg voor ouderen. 3Kan voor de periode 1990–1996 cijfermatig worden aangegeven
welk bedrag per jaar en per hoofd van de bevolking aan gezondheidszorg wordt
besteed en dat tevens afgezet tegen een percentage van het bruto nationaal
product? (blz. 3).In onderstaande tabel zijn de financiering van de zorg per hoofd van de
bevolking (guldens per jaar) en de zorguitgaven als percentage van het bruto
nationaal product aangegeven. Tabel Financiering van de zorgsector per hoofd en de zorguitgaven
als percentage van het BNP (1990–1996)  1990199119921993199419951996Per hoofd3 2103 4853 7053 8273 8833 8833 962% BNP9,5%9,7%9,8%10,0%9,7%9,4%9,3%4Waar is de vergelijking van «de sociale quaestie» uit
de 19e eeuw met de hedendaagse «sociale uitsluiting» op gebaseerd?
(blz. 3).Met deze vergelijking wil niet meer gezegd zijn dan dat het bij sociale
uitsluiting, evenals dat bij de 19e eeuwse «sociale quaestie»
het geval was, gaat om fundamentele vraagstukken van achterstand en ongelijkheid,
en dat de aanduiding sociale uitsluiting inmiddels (ook internationaal) een
staand begrip is geworden zoals dat in de vorige eeuw gold voor de aanduiding
«sociale quaestie».Met deze constatering wordt zeker niet geïmpliceerd dat sociale uitsluiting
een soort van 20ste eeuwse variant zou zijn van «de sociale quaestie»,
met andere woorden dat er sprake zou zijn van een verdergaande historische
vergelijkbaarheid tussen deze beide verschijningsvormen van achterstand en
ongelijkheid. 5Kunnen de bepaalde kenmerken en omstandigheden, die het volwaardige
deelnemen aan het maatschappelijk verkeer in de weg staan, nader worden aangeduid?
(blz. 3).Over het algemeen vormen allerlei achterstanden, bijvoorbeeld op het terrein
van inkomen, scholing, wonen, werken en gezondheid een belangrijk beletsel
voor volwaardige deelname aan het maatschappelijke verkeer. Zeker wanneer
sprake is van achterstand op meerdere van deze terreinen is de uitgangspositie
voor zelfstandigheid, zelfredzaamheid en sociale participatie zeer ongunstig
en dreigt het gevaar van een verdere neerwaartse spiraal van probleem-cumulatie
en marginalisering (sociale uitsluiting). 6, 7 en 8Welke maatregelen, buiten het thans aanhangige initiatiefwetsvoorstel,
worden genomen om een toenemende «selectie op gezondheid aan de poort»
tegen te gaan? (blz. 3).Worden met de initiatiefwet, die beoogt de medische keuringen bij
aanstellingen te beperken, de nadelige gevolgen van de recente privatisering
van de Ziektewet «gerepareerd»? (blz. 3–4).Heeft de regering kennisgenomen van de uitkomsten van onderzoek naar
de gevolgen van de recente privatisering van de Ziektewet? Deelt zij die bevindingen?
Welke conclusies zal zij daaraan verbinden en welke beleidsvoornemens heeft
zij terzake voor ogen? (blz. 4).Deze vragen regarderen primair het beleid van de minister en de staatssecretaris
van Sociale Zaken en Werkgelegenheid. Toch wil ik in dit verband het volgende
opmerken.Het kabinet kiest ervoor om bedrijven en burgers meer verantwoordelijkheid
te geven en kostenbewust te maken wat betreft de sociale zekerheid. Het kabinet
verwacht dat privatisering en marktwerking in arbeidsongeschiktheidsregelingen
werkgevers zal stimuleren tot een preventief en gezondheidsbevorderend beleid.
Waar fundamentele rechten in het geding zijn, dient de overheid initiatief
te nemen. In dit verband gaat het dan vooral om een gelijke kans
op toegang tot de arbeidsmarkt, waarbij discriminerende (i.c. ongerechtvaardigde)
selectiefactoren geen rol dienen te spelen.Het kabinet is zich ervan bewust dat de reeds geïntroduceerde en
de voorgenomen privatisering en marktwerking op het terrein van de sociale
zekerheid, geïsoleerd bezien, waarschijnlijk negatieve gevolgen hebben
voor de arbeidsparticipatie van mensen met een verhoogd ziekterisico. Dit
komt doordat werkgevers de neiging hebben mensen met al dan niet terecht gepercipieerde
gezondheidsrisico's te weren. Om dit tegen te gaan heeft het kabinet bijna
gelijktijdig met de vermelde regelingen een serie maatregelen genomen, dan
wel in voorbereiding:1. er is een pakket (re)integratiemaatregelen geïntroduceerd met
de Wet Amber (Wet afschaffing malussysteem en bevordering reïntegratie,
in werking getreden op 1 januari 1996);2. in het wetsvoorstel Pemba (Wet premiedifferentiatie en marktwerking
arbeidsongeschiktheidsregelingen) is een reïntegratiemaatregel opgenomen
die aan werkgevers van wie het personeelsbestand voor meer dan 5% uit arbeidsgehandicapte
werknemers bestaat, een kwijtschelding geeft van de WAO-basispremie over het
loon van al hun arbeidsgehandicapte werknemers. Het wetsvoorstel Pemba zal
binnenkort behandeld worden in de Tweede Kamer;3. het initiatiefwetsvoorstel Van Boxtel (Wet op de medische keuringen)
is door het kabinet op alle onderdelen die de arbeidsintegratie betreffen
onderschreven. Dit voorstel van wet is momenteel in behandeling in de Tweede
Kamer. Het kabinet is van mening dat met de Wet op de medische keuringen het
Protocol Aanstellingskeuringen grotere afdwingbaarheid en handhaafbaarheid
zal verkrijgen;4. het kabinet is van plan het (re)integratie-instrumentarium onder te
brengen in een Wet op de reïntegratie. Het doel van deze wet is in eerste
aanleg de samenhang tussen het beschikbare instrumentarium te verbeteren.
Hiertoe is momenteel een analyse van knelpunten in uitvoering. In deze analyse
worden de aanbevelingen van de regiegroep Samenwerking werk en inkomen en
van het Tica verwerkt. Deze analyse zal naar verwachting rond de jaarwisseling
uitmonden in een ontwerp van hoofdlijnen voor een wetsvoorstel;5. een deel van de «selectie op gezondheid aan de poort» is
terug te voeren op beeldvorming en kennis bij werkgevers rond risico's op
ziekte en arbeidsongeschiktheid van kandidaat-werknemers. Dit geldt evenzeer
bij intermediairen als bij andere deskundigen, zoals artsen. Om deze beeldvorming
realistischer te maken (en zo in positieve zin te beïnvloeden) ontwikkelt
de Nationale Commissie Chronisch Zieken in opdracht van Sociale Zaken en Werkgelegenheid
het activiteitenprogramma «Aan motivatie geen gebrek».Tot slot: in het standpunt op het advies «Sociale zekerheid en zorg»
van de Raad voor de Volksgezondheid en Zorggerelateerde dienstverlening zal
het kabinet uitgebreider op deze maatregelen ingaan. Dit standpunt zal de
Tweede Kamer rond de jaarwisseling bereiken. 9Er zijn diverse initiatieven in ontwikkeling, gericht op het terugdringen
van wachttijden in de zorg. Welke initiatieven zijn dat? Wanneer wordt de
Tweede Kamer hierover geïnformeerd? (blz. 4).Er zijn inderdaad diverse initiatieven in ontwikkeling, gericht op het
terugdringen van wachttijden in de zorg. De aard van die initiatieven loopt
sterk uiteen van het verbeteren van registratie tot wachtlijstbemiddeling
en zelfs wachtlijstomzeiling. Ik heb de Inspectie voor de Gezondheidszorg
gevraagd een inventarisatie van deze initiatieven te maken. Deze inventarisatie
is waarschijnlijk in november gereed. Na ontvangst van de rapportage zal ik
de Tweede Kamer rond de jaarwisseling een notitie toesturen over wachttijden
in de zorg. In deze notitie komen de genoemde initiatieven aan de orde. 10Welke maatregelen overwegen de bewindspersonen om in de komende twee
jaar het vrijwilligerswerk in het kader van de «civil society»
te versterken en support te geven? (blz. 4).Ook in de komende jaren zullen organisaties worden ondersteund die projecten
op het terrein van de civil society ontwikkelen. Daartoe kunnen infrastructurele
subsidies en projectsubsidies worden ingezet. Bij infrastructurele subsidies
gaat het bijvoorbeeld om de Nederlandse Organisaties voor Vrijwilligerswerk
(NOV) en de stichting Vrijwilligersmanagement (sVM) die via het Fonds Vrijwilligerswerk
Nederland (FVN) worden gesubsidieerd. Het FVN krijgt in 1996 in totaal f 4 341 215
NOV en sVM ontvangen daaruit voor ongeveer f 3 miljoen per jaar subsidie.
Zij doen o.a. projecten die ten doel hebben migranten en uitkeringsgerechtigden
te betrekken bij het werk van vrijwilligersorganisaties. FVN ontvangt ook
projectsubsidies, o.a ten behoeve van de Stichting het Gilde.Daarnaast ontvangt het Landelijk Centrum Opbouwwerk infrastructurele subsidie
voor activiteiten (f 1 339 120 in 1996). Het centrum ontwikkelt
vele projecten die tot doel hebben burgers te betrekken bij hun leefomgeving.
Projecten als wijken voor milieu, politie en opbouwwerk, etc. Verder zullen
projecten op het terrein van de leefbaarheid van het platteland worden ondersteund.
De plattelandsvrouwenorganisaties spelen hierbij een grote rol. Deze organisaties
reken ik eveneens tot de infrastructuur en zij worden door mij ondersteund.Vrijwilligersorganisaties kunnen gebruik maken van het aanbod van vormings-,
trainings- en adviescentra om hun kader te trainen. Deze cursussen worden
deels gesubsidieerd. Daarnaast kunnen vrijwilligersorganisaties een beroep
doen op het Fonds Deskundigheidsbevordering van het FVN. Ook dit wordt uit
de infrastructurele subsidie gefinancierd.In 1996 is voor het Fonds Deskundigheidsbevordering ongeveer f 1
miljoen gereserveerd.Voor de training van vrijwillig kader in de sport zijn specifieke subsidiemiddelen
beschikbaar. De kwaliteit van de opleiding wordt bewaakt door controle op
de examinering en door de mogelijkheid van erkenning van nieuw ontwikkelde
opleidingen.Actuele ontwikkelingen worden in opleidingen verwerkt. Onderwerpen als
seksuele intimidatie en het tegengaan van discriminatie zijn voorbeelden van
thema's die in bestaande opleidingen worden ingepast.Het betrekken van allochtonen bij vrijwilligersactiviteiten en -organisaties
zie ik als een van de mogelijkheden om integratie te bevorderen. Ik ondersteun
deze projecten van harte.Ook zijn er ideeën om het bedrijfsleven meer te betrekken bij vrijwilligersactiviteiten. 11Indien het vrijwilligerswerk de hoeksteen in het bouwwerk van «verantwoord
burgerschap» is, welke ondersteuning geniet dit vrijwilligerswerk dan
van de regering?Wat heeft de regering gedaan met het idee van «vouchers»
voor vrijwilligerswerk, zoals bijvoorbeeld voorgesteld door de PvdA-fractie
tijdens de vorige begrotingsbehandeling? (blz. 4).Naast de ondersteuning door middel van subsidies aan vrijwilligersorganisaties
die ik reken tot de infrastructuur (onder andere via het Fonds Vrijwilligerswerk
Nederland), ken ik projectsubsidies toe voor (vernieuwende) activiteiten op
dit terrein.Vrijwilligersorganisaties hebben te maken met een groot verloop van vrijwilligers.
Wervingsactiviteiten zijn daarom essentieel. De Sire-campagne «Vrijwilligerswerk
doe je niet voor niets» heb ik daarom van harte ondersteund.De vrijwilligers zelf worden zoveel mogelijk ondersteund en beschermd
bij het uitvoeren van hun activiteiten, onder andere door financiële
maatregelen. Tica en CBA zullen op verzoek van SZW advies uitbrengen betreffende
de onkostenvergoeding voor vrijwilligerswerk.Niet alle vrijwilligersorganisaties kunnen hun vrijwilligers een vergoeding
bieden. De mogelijkheid hiertoe artikel 47 van de Wet op de inkomstenbelasting
te gebruiken, hangt af van het feit of de organisatie aangemerkt wordt als
een «algemeen nut beogende instelling». Dit is niet voor alle
vrijwilligersorganisaties het geval (zoals bij Scouting Nederland bijvoorbeeld
het geval is).Ik ben recent in contact getreden met de minister van Financiën met
het verzoek om de assurantiebelasting op de (aansprakelijkheids)verzekeringen
voor vrijwilligers af te schaffen.Tijdens de vorige begrotingsbehandeling is ingegaan op de inzet van vouchers
om in het kader van een activerend welzijnsbeleid de bevordering van maatschappelijke
participatie nog eens extra aan te zetten.De inzet van vouchers is een van de mogelijkheden om ervoor te zorgen
dat er in het beeld van «alles of niets» een brede waaier van
mogelijkheden ontstaat voor actieve participatie van langdurig werklozen.Vouchers worden in het algemeen genoemd als instrument om vormen van persoonlijke
dienstverlening uit het informele circuit te halen. Het kabinet kiest in dit
kader de lijn om de formele markt voor persoonlijke dienstverlening te verruimen
door de inzet van subsidies voor langdurig werklozen. Dit betreft onder meer
een experiment in de schoonmaakbranche. Ook kunnen activiteiten in het kader
van Melkert-banen, JWG en banenpool op het terrein van de persoonlijke dienstverlening
liggen. Gerelateerd aan het vrijwilligerswerk gaat het om het verrichten van
maatschappelijk nuttig werk met behoud van uitkering.In het kader van het project «maatschappelijk ondernemerschap»
zal het Nederlands Instituut voor Zorg en Welzijn (NIZW) verschillende lokale
initiatieven op het terrein van persoonlijke dienstverlening in kaart brengen.
Hierbij zal worden betrokken de vraag hoe deze vormen van dienstverlening
in andere Europese landen worden gefaciliteerd. Hierdoor ontstaat een beeld
van de samenhang tussen de verschillende initiatieven en de voor- en nadelen
van de wijze van organisatie en financiering.Tot slot zal de Raad voor Maatschappelijke Ontwikkeling in de loop van
1997 in het kader van het thema sociale activering advies uitbrengen over
de relatie met «vrijwilligerswerk en burgerschap».Kortom, het benutten van nieuwe vormen van dienstverlening in het kader
van een activerend arbeidsmarkt- en welzijnsbeleid is een terrein dat volop
in beweging is, zowel op rijks- als op lokaal niveau. Het kabinet ondersteunt
daarbij diverse lokale initiatieven. Mede op basis van de resultaten van die
initiatieven en internationale ervaringen kan de waarde van het instrument
vouchers op termijn nader worden bezien. Tot nu toe wordt de inzet van vouchers
overgelaten aan lokale initiatieven. 12Er worden positieve kenmerken toegeschreven aan de zelfgekozen samenwerkingsverbanden.
Kan worden aangegeven wat in dit verband bedoeld wordt met de
kwalificering van «oprukkende individualisering» en wat is de
visie van de regering op individualisering? Op welke wijze wil de regering
de ook beoogde solidariteit, cohesie en stabiliteit harerzijds echt gaan versterken?
(blz. 4).Het beeld van de «oprukkende individualisering» geeft aan,
dat individualisering wordt beschouwd als een onstuitbare maatschappelijke
trend, die zijn doorwerking heeft in alle sectoren van het maatschappelijk
leven. Maatschappelijke waarden als solidariteit, cohesie en stabiliteit zijn
daaraan niet per definitie tegengesteld.De bereidheid tot vrijwilligerswerk, het uiting geven aan burgerzin en
de hoge maatschappelijke organisatiegraad maken dat zichtbaar.«Individualisering» is zelfs een voorwaarde voor processen
als de groeiende eigen verantwoordelijkheid van mensen voor zichzelf en hun
omgeving, emancipatie van vrouwen, het versterken van de rechten van kinderen,
het vergroten van keuzemogelijkheden en het benadrukken van gelijkwaardigheid
in het maatschappelijk verkeer en in de persoonlijke relaties tussen mensen
onderling. De overheid kan aan de individualiseringstrend positief richting
geven door het aanpassen van de wet- en regelgeving over de volle breedte
van het overheidsbeleid, door het faciliteren van maatschappelijke organisaties
die een rol spelen bij de meningsvorming, en door gerichte interventies in
situaties waar solidariteit, cohesie en stabiliteit in het geding zijn. Voorbeelden
van gerichte interventies zijn onderdeel van bijvoorbeeld het grote stedenbeleid,
het minderhedenbeleid en het jeugdbeleid. 13Welke processen van zorgvernieuwing zijn binnen de geestelijke gezondheidszorg
gestart? (blz. 4).De zorgvernieuwingsprocessen binnen de geestelijke gezondheidszorg hebben
enerzijds betrekking op het in gang gezette beleid van deconcentratie van
psychiatrische ziekenhuizen en de vorming van multifunctionele eenheden, anderzijds
op de projecten die via de Zorg-op-Maatregeling voor de geestelijke gezondheidszorg
worden gefinancierd. Deze projecten worden veelal uitgevoerd door APZ, RIAGG
en RIBW gezamenlijk. Ook zijn er projecten die geïnitieerd zijn door
cliëntenorganisaties. Uit informatie van de Ziekenfondsraad en onderzoek
van het Trimbosinstituut blijkt dat de meeste projecten betrekking hebben
op chronisch psychiatrische patiënten. De zorgvernieuwing in de GGZ kenmerkt
zich vooral door het gezamenlijk aanbieden van een continuüm van zorg
op maat voor chronische patiënten. 14Waarom worden de voorstellen tot verbetering van doelmatigheid en
effectiviteit van de zorgverlening te weinig overgenomen en ingevoerd? Wat
zijn de prikkels om dit wel te doen? (blz. 4).Het gaat om gedragsverandering bij hulpverleners, een proces dat altijd
tijd vraagt.Ik beraad mij momenteel nog op een aantal door mij te ondernemen initiatieven
om de doelmatigheid van de hulpverlening verder te stimuleren.Eind 1996 zal ik de Tweede Kamer daarover informeren. 15In hoeverre kan en is het persoonsgebonden budget effectief voor
bijvoorbeeld mensen met een zware handicap, nu de instellingen kampen met forse en nog steeds oplopende wachtlijsten? (blz. 5).Deze vraag heeft met name betrekking op de regeling persoonsgebonden budget
voor verstandelijk gehandicapten. Uitgangspunt is dat een ieder met een indicatie
als behorend tot de doelgroep verstandelijk gehandicapten een beroep op deze
regeling kan doen. Er is vooralsnog bewust voor gekozen geen enkele zorgzwaartecategorie
binnen deze doelgroep op voorhand uit te sluiten van deze mogelijkheid, dus
zeker ook niet degenen met een zware handicap. Bij wijze van hardheidsclausule
is bepaald dat een hoger budget kan worden toegekend dan in de regeling is
voorzien.Het ITS is thans bezig met het uitvoeren van een onderzoek dat tot doel
heeft de regelingen persoonsgebonden budget te evalueren. Medio november 1996
zal naar verwachting de eerste tussenrapportage van dit onderzoek beschikbaar
komen. Dan zullen ook cijfermatige gegevens bekend worden over het beroep
van mensen met een zware handicap op een persoonsgebonden budget. 16Is de constatering juist dat het budget in 1997 ten behoeve van het
persoonsgebonden budget geen extra uitbreiding heeft ondergaan en welke reden(en)
liggen daaraan ten grondslag? Indien de constatering niet juist is, kan dit
alsdan beargumenteerd weerlegd worden? (blz. 5).De constatering dat in het JOZ 1997 vooralsnog geen substantiële
verhoging van het totaalbudget voor persoonsgebonden budgetfinanciering is
opgenomen, is correct.De reden hiervoor is dat de invoering van het persoonsgebonden budget
in de zorg voor Nederland een nieuwe ontwikkeling is, waarmee eerst ervaringen
moeten worden opgedaan. Daarom heeft het kabinet er bewust voor gekozen met
ingang van 1 januari 1996 voor de sectoren thuiszorg en de zorg voor verstandelijk
gehandicapten met een vooralsnog bescheiden macro-budget een regeling persoonsgebonden
budget in te voeren, en tezamen met alle betrokken partijen de eventuele problemen
die zich voordoen werkendeweg op te lossen. In de sector verpleging en verzorging,
waar al sedert medio 1995 ervaring met een landelijke regeling bestaat, is
het landelijk beschikbare budget voor 1997 verhoogd van f 88,8 miljoen
naar f 120,6 miljoen (zie ook het antwoord op vraag 20). Beide regelingen
worden begeleid door een evaluatie-onderzoek, dat in opdracht van de Ziekenfondsraad
door het ITS wordt uitgevoerd. Op basis van de resultaten van dit onderzoek
zal besluitvorming plaatsvinden over stappen met betrekking tot de verdere
invoering van het persoonsgebonden budget.Het kabinet acht het mede in belang van de budgethouders en aanstaande
budgethouders dat eerst de voorziene en gebleken aanloopproblemen tot een
oplossing komen.Overigens zal het budget ten behoeve van PGB voor verstandelijk gehandicapten,
mede op verzoek van de Federatie van Ouderverenigingen en de Vereniging Gehandicaptenzorg
Nederland, worden verhoogd.Er is de komende 4 jaar sprake van nog niet bestemde ruimte in het Bouwprogramma
1997–2000 die hiervoor deels kan worden aangewend. 17Staat de mogelijke uitbreiding van het persoonsgebonden budget vast
of wordt dit afhankelijk gesteld van de evaluatie? Wanneer wordt deze evaluatie
overigens verwacht? (blz. 5). Op basis van het evaluatie-onderzoek van het ITS zal besluitvorming plaatsvinden
over stappen met betrekking tot de verdere invoering van het persoonsgebonden
budget. De eerste tussenrapportage van dit onderzoek komt naar verwachting
medio november 1996 beschikbaar. Overigens heb ik namens het kabinet bij diverse
gelegenheden benadrukt dat de invoering van het persoonsgebonden budget een
onomkeerbaar proces is. 18Wanneer zijn de resultaten te verwachten van het interim-management
inzake de knelpunten bij het persoonsgebonden budget? (blz. 5).Per 1 oktober 1996 is de heer P. Cremers aangetreden als projectleider
persoonsgebonden budget. Hij heeft als eerste taakstelling meegekregen de
gebleken aanloopproblemen op korte termijn op te lossen. Zijn aandacht gaat
daarbij uit naar alle uitvoeringsaspecten van de regeling. 19Welke verhouding tussen de financieringsstromen persoonsgebonden
budget en reguliere financiering wordt nagestreefd? (blz. 5).In de Beleidsbrief Persoonsgebonden budget van 13 juli 1995 zijn de beleidsvoornemens
neergelegd met betrekking tot de invoering van persoonsgebonden budget in
de diverse sectoren van chronische zorg. Daarbij is gesteld dat de invoering
van het persoonsgebonden budget langs geleidelijke, maar wel voortschrijdende
weg zal plaatsvinden, mede aan de hand van de resultaten van het evaluatie-onderzoek.
Indien blijkt dat er dusdanige belangstelling bestaat voor een persoonsgebonden
budget, dat de thans beschikbare middelen daarvoor onvoldoende blijken te
zijn, zal binnen het totale financiële kader – het aandeel persoonsgebonden
budget-gefinancierde zorg moeten worden uitgebreid.In hoeverre er uiteindelijk sprake kan of moet zijn van een gefixeerde
verhouding, kan nu nog niet worden overzien. 20In het JOZ staat op bladzijde 8 dat voor 1997 een totaal bedrag van
f 163 mln. voor het persoonsgebonden budget beschikbaar is. In de begroting
wordt gesproken over een bedrag van f 127 mln. Kan de regering dit verschil
uitleggen? (blz. 5).Het bedrag van f 127 miljoen betreft het voor het PGB beschikbaar
gestelde bedrag voor 1996. Abusievelijk wordt in de begroting hierbij het
jaar 1997 vermeld.Het bedrag van f 163 miljoen is het voor het PGB in het JOZ 1997
beschikbaar gestelde bedrag. Dit bestaat uit een bedrag van f 43 miljoen
voor het PGB zorg voor verstandelijk gehandicapten en voor f 120 miljoen
voor het PGB gemoeid met de thuiszorg.Dit laatste bedrag voor het PGB thuiszorg zal overigens voor 1997 met
f 60 miljoen hoger komen te liggen (f 180 miljoen) in verband met
het afschaffen van de AAW-regeling voor de thuiszorg (was subsidieregeling
ZFR). Voor de gebruikers van de voormalige AAW-regeling geldt een overgangstermijn. 21Zijn de berichten juist als zou de uitvoering van de regeling persoonsgebonden
budget als bureaucratisch worden ervaren en bestaan er onduidelijkheden ten
aanzien van de budgetcategorieën? Welke beleidsconclusies trekt de regering
hieruit? (blz. 5). In de uitvoering van de regelingen doet zich een aantal aanloopproblemen
voor dat ook te maken heeft met een te bureaucratische of te afstandelijke
benadering. Aan verbetering daarvan op korte termijn wordt thans hard gewerkt.
Bij de nieuwe vaststelling van de huidige regelingen persoonsgebonden budget
per 1 januari 1997 zullen zoveel mogelijk verbeteringen worden verwerkt. Daarbij
is ook een nauwkeuriger omschrijving van de budgetcategorieën aan de
orde. 22Welke opvatting hebben de bewindslieden over de mogelijkheden van
een persoonsvolgend budget? (blz. 5).In beginsel staat het kabinet positief tegenover de mogelijkheden van
het persoonsvolgend budget, als instrument om de zorgvrager meer zeggenschap
te geven over de middelen die instellingen ontvangen voor te verlenen zorg.
Het persoonsvolgend budget kan ook werken als een extra prikkel voor instellingen
om vooral vraaggericht te gaan werken. Het persoonsvolgend budget is een positieve
ontwikkeling naast het persoonsgebonden budget, en kan dienen als aanvullende
maatregel in relatie tot het persoonsgebonden budget.Met inachtneming van het vorenstaande dient wel geconstateerd te worden
dat het concept van het persoonsvolgend budget nog tal van uitwerkingsvragen
kent.Zoals ook in de Actualisatie 1996 (blz. 45) van de nota «De Perken
te Buiten» is aangegeven, is door de Vereniging Gehandicaptenzorg Nederland
een commissie ingesteld, met als opdracht een vervolg-verkenning uit te voeren
naar de randvoorwaarden voor en de consequenties van het werken met persoonsvolgend
budget binnen een instelling. 23Wat is het verschil tussen een persoonsgebonden budget en een persoonsvolgend
budget? Waarom versterkt een persoonsvolgend budget de positie van de zorgvrager?
(blz. 5).Het kabinet ziet het persoonsvolgend budget als een positieve ontwikkeling
naast het persoonsgebonden budget, maar niet als volwaardig alternatief daarvoor.
Belangrijke verschillen zijn:– dat de uitvoering van het persoonsvolgend budget afhankelijk is
van de vrijwillige medewerking van instellingen en verbindingskantoren;– dat de gelden niet rechtstreeks ter beschikking worden gesteld
aan de zorgvrager, maar lopen via de budgetten van instellingen;– dat de besteding van de gelden beperkt blijft tot het reguliere
circuit van erkende zorgaanbieders;– en dat de vaststelling van de hoogte van het budget niet volgens
vaste normen verloopt, hetgeen het risico van enige willekeur oproept.Het persoonsvolgend budget versterkt de positie van de zorgvrager, omdat
deze meer zeggenschap krijgt over de middelen die instellingen ontvangen voor
te verlenen zorg. 24Zal de indicatie ten behoeve van de groep van verstandelijk gehandicapten
worden ingebed in de voorziene onafhankelijke, objectieve en integrale indicatiestelling?
Hoe verloopt thans het proces op weg naar de integrale indicatiestelling?
(blz. 5).In alle care-sectoren, waaronder de gehandicaptenzorg, zal een indicatiesystematiek
moeten ontstaan die voldoet aan de uitgangspunten van objectiviteit, integraliteit
en onafhankelijkheid (zie de Beleidsbrief indicatiestelling in
de care-sectoren van 12 februari 1996, kamerstukken II, 1995/1996, 24 608,
nr. 1).Hiermee ontstaat een meer uniforme benadering van de indicatiestelling.
Voor mensen met een functiebeperking die zorg nodig hebben wordt een geïntegreerde
indicatiestelling voorgestaan. Met een dergelijke aanpak kan beter zorg op
maat worden gegeven. Bij Algemene Maatregel van Bestuur en AWBZ worden regels
opgenomen over zaken als samenstelling en deskundigheid van indicatieorgaan
en indicatiecommissies, wijze van uitbrengen van het indicatieadvies, registratie
en beroepsprocedure.Voor elk van de onderscheiden sectoren zal de indicatiestelling een sectorale
uitwerking krijgen.De concrete uitwerking van de protocollen, criteria en standaards, die
de integrale zorgvraag als vertrekpunt nemen, gebeurt in eerste instantie
door het veld zelf. Uiteindelijk worden de ontwikkelde protocollen door de
minister van VWS vastgesteld.Op het terrein van de gehandicaptenzorg is de Werkgroep Regeling Indicatiestelling
Gehandicaptenzorg (WRIG) hiermee bezig. In de WRIG participeren alle betrokken
partijen. In de categorale gehandicaptenzorg is overigens in de praktijk reeds
sprake van een aantal regionale initiatieven die zijn gericht op het realiseren
van een onafhankelijke, integrale indicatiestelling. Hiervan zal naar verwachting
zoveel mogelijk gebruik worden gemaakt bij het opstellen van protocollen.De regelgeving zal gefaseerd tot stand worden gebracht. Vanaf 1 januari
1997 moeten gemeenten een indicatieorgaan in het leven hebben geroepen voor
de indicatiebeoordeling bij de verpleging en verzorging, inclusief de thuiszorg.
Later zal de taak van de indicatieorganen worden uitgebreid, want het streven
is immers te komen tot integrale indicatiestelling voor de caresectoren gezamenlijk.
In overleg met de betrokken partijen in de zorg zal een AMvB «indicatie-beoordeling
nieuwe stijl» worden opgesteld, die uiterlijk najaar 1997 wordt gepubliceerd.
Het tot stand te brengen integrale Indicatiebesluit zal uiterlijk per 1 januari
1998 in werking treden voor de sector gehandicaptenzorg. 25Is de regering bekend met het gegeven dat instellingen op een oneigenlijke
wijze gebruik maken van persoonsgebonden budgetgelden in die zin dat zij niet
alleen (subsidie)gelden ontvangen via de gebruikelijke weg, maar tevens mensen
met een persoonsgebonden budget vragen dit over te dragen aan de instelling?
Wat is haar oordeel hierover en is zij bereid hiernaar op korte termijn onderzoek
te doen instellen en vervolgens maatregelen te nemen? (blz. 5).Ofschoon er nog onvoldoende onderzoeksgegevens over de aanwending van
het persoonsgebonden budget verstandelijk gehandicapten beschikbaar zijn,
wordt het soms ten onrechte als niets anders dan indirecte financiering voor
voorzieningen opgevat.Voor zover evenwel budgethouders – op basis van vrijwilligheid –
na afweging ervoor kiezen hun budget te besteden aan de zorg verleend door
een reguliere voorziening, is daar niets op tegen.Het instellen van eventueel nader onderzoek wordt pas overwogen nadat
de resultaten van het evaluatie-onderzoek bekend zijn. In dat nader onderzoek
zou de vraag naar het vóórkomen van het gebruik van twee financieringsstromen
meegenomen kunnen worden. 26Kan worden aangegeven welke studies naar doelmatigheid en effectiviteit
van de hulpverlening zijn gedaan, welke conclusies daaruit getrokken worden
en welke concrete voornemens daaraan verbonden worden? (blz.
5–6).Naast het rapport Zuinig met zorg van de ambtelijke Taskforce volumebeheersing
en kostenbeperking, zijn o.a. het rapport «Kan het beter» en het
eindrapport «Project doelmatigheid zorginstellingen» uitgebracht.Deze rapporten hebben zowel betrekking op de doelmatigheid op het niveau
van de zorgverlening als op het niveau van het instellingsmanagement.Naar aanleiding van de bevindingen uit deze rapporten zijn het afgelopen
jaar al diverse overleggen gevoerd met de Vaste Commissie voor VWS. Er is
onder andere gesproken over de wachtlijstproblematiek, de indicatiestelling,
de kwaliteit en de zorgvernieuwing. Deze onderwerpen zijn in verschillende
fasen van ontwikkeling. Over de verdere ontwikkelingen wordt de Tweede Kamer
uiteraard nader geïnformeerd. 27Welke rol ziet de regering voor zichzelf weggelegd wanneer hulpverleners
geen of onvoldoende invulling geven aan hun verantwoordelijkheid m.b.t. verbeteringen
in de organisatie van het zorgproces en is er in dat licht gezien niet ten
minste sprake een gedeelde verantwoordelijkheid? (blz. 6).Met de inwerkingtreding van de Kwaliteitswet zorginstellingen per 1 april
1996 heeft de minister niet meer de bevoegdheid om kwaliteitsvoorschriften
(krachtens de AWBZ of Ziekenfondswet) op te leggen aan de zorgaanbieders.
De verantwoordelijkheid voor de kwaliteit van de zorg is ingevolge de Kwaliteitswet
zorginstellingen neergelegd bij de zorgaanbieders. Deze laatsten dienen «verantwoorde
zorg» aan te bieden. De Kwaliteitswet zorginstellingen verstaat onder
verantwoorde zorg, zorg van goed niveau, die in ieder geval doeltreffend,
doelmatig en patiëntgericht wordt verleend en die afgestemd is op de
reële behoefte van de patiënt.Bij het toezicht op de naleving hiervan is een belangrijke taak weggelegd
voor de Inspectie Gezondheidszorg.De Kwaliteitswet zorginstellingen voorziet tevens in de mogelijkheid om
bij algemene maatregel van bestuur regels te stellen indien zou blijken dat
het niveau van de zorg bij een categorie instellingen daartoe aanleiding geeft
of de uitvoering van de wet niet blijkt te leiden tot verantwoorde zorg. 28Is er al meer bekend over het stappenplan ter scheiding van «wonen»
en «zorg»? Kan de regering toezeggen dat dit stappenplan zo snel
mogelijk, en uiterlijk eind 1996 bij de Tweede Kamer wordt ingediend? (blz.
6).Het stappenplan ten aanzien van het scheiden van wonen en zorg zal binnen
twee maanden aan de Tweede Kamer worden aangeboden. 29Nu de Melkertbanen betrekking hebben op additioneel werk en derhalve
deze werkers geen taken op zich kunnen nemen die een substantiële bijdrage
leveren aan het overbruggen van de zorgkloof, klemt de vraag waarom het bedrag
dat structureel voor de Melkertbanen beschikbaar is, niet wordt ingezet ten
behoeve van het reguliere werk in de gezondheidszorg? (blz. 6).De banen zijn bedoeld voor reguliere en structurele functies met eenvoudige,
voornamelijk ondersteunende werkzaamheden. Het gaat om extra banen waarbij
geen zittend personeel verdrongen mag worden. Dit is iets anders
dan «additioneel werk» zoals bijvoorbeeld in de banenpool. Zie
voor het overige de beantwoording van vraag 33. 30Kan worden aangegeven wat precies de stand van zaken met betrekking
tot de Melkert I-banen is? (blz. 6).Toewijzing, vacaturestelling en bezetting van een extra zorgbaan is een
langdurig proces. Na de aanvraag van de instelling wordt de baan toegewezen
door het uitvoeringsorgaan (afhankelijk van de sector door COTG, AWO of AWOB).
Na de toewijzing verzoekt de instelling de gemeente om een voordracht van
één of meer kandidaten.Het bemiddelingsproces is zeer intensief. Vraag en aanbod sluiten niet
naadloos op elkaar aan. Door middel van intensieve trajectbegeleiding (motivering,
oriëntatie, scholing) worden de kandidaten voorbereid op een extra zorgbaan.
Hierna kan de vacature worden vervuld. Voor dit proces is vier tot vijf maanden
nodig. In de praktijk is het geen uitzondering dat dit langer duurt. Door
deze intensieve, maar vrij lange periode, is de kans op uitval kleiner, nadat
de voormalig werkloze aan de slag is gegaan.In totaliteit zijn inmiddels naar schatting, op basis van globale opgaven
van werkgeversorganisaties, bijna 6000 banen gerealiseerd. Naast de 7050 al
in 1995 toegewezen banen zijn in april 1996 (grote steden) en juli 1996 (rest
van het land) opnieuw circa 5800 banen toegewezen. Omdat deze laatste banen
in april en juni zijn toegewezen en gelet op de benodigde tijd voor matching
en vervulling, kan in nog slechts geringe mate sprake zijn van realisatie.De uitvoeringsorganen rapporteren voor 1 november a.s. over de definitieve
realisatie van de extra zorgbanen in 1995 en de eerste drie kwartalen van
1996. U zult hierover vóór het JOZ nota-overleg van 18 november
a.s. geïnformeerd worden. 31Kan een indicatie worden gegeven van het aantal Melkert I-banen die
een reële kans bieden op doorstroming naar reguliere, niet-gesubsidieerde
arbeid in de zorgsector? Blijken verwachtingen dat zulks slechts voor tien
procent van de werknemers met een Melkert I-baan zal gelden juist? (blz. 6).Extra zorgbanen (Melkert-1) zijn reguliere, structureel gefinancierde
banen in de collectieve sector. Doorstroming is geen doelstelling van de regeling.Of de doorstroming plaatsvindt en in welke mate kan pas op langere termijn
worden beantwoord. 32Op welke wijze wordt in 1997 verder invulling gegeven aan het creëren
van Melkertbanen in de zorgsector? (blz. 6).De sectoren die in 1995 en 1996 banen hebben gecreëerd zullen ook
in 1997 weer een beroep op de regeling kunnen doen. Uitbreiding met nieuwe
sectoren ligt – over het algemeen – niet in het voornemen.In 1995 en 1996 is tevens een voorkeursbeleid gevoerd voor de grote steden.
Over de wijze waarop hieraan in 1997 invulling zal worden gegeven wordt de
Tweede Kamer nog nader geïnformeerd. 33Kloppen de mediaberichten dat de zorg- en welzijnssector geen verdere
invulling van de Melkert I-banen wenselijk acht? (blz. 6).Gelet op de gebleken vraag van instellingen is het bepaald onjuist te
stellen dat er geen behoefte meer zou zijn aan deze extra banen. De uitspraken
in de media van een voorzitter van een van de werkgeversorganisaties (Nederlandse
Zorgfederatie) behoeft dan ook nuancering en precisering, zoals de NZf inmiddels
ook zelf heeft aangegeven. Immers, in hun optiek is het reguliere budget te
laag voor de stijgende zorgvraag. De nieuwe functies dragen volgens hen niet
bij aan de verkleining van de «zorgkloof», omdat deze functies
werkzaamheden betreffen die grotendeels buiten de directe zorgverlening aan
de patiënt liggen, namelijk in de sfeer van ondersteunende dienstverlening.
De NZf zou dan liever de resterende voor extra zorgbanen beschikbare middelen
zonder voorwaarden inzetten voor meer gekwalificeerd personeel in het primaire
zorgproces. Dit betekent dus niet dat de nieuwe banen door de zorgsector als
zinloos worden beschouwd. Daarmee wordt voor bewoners en patiënten wel
degelijk zinvolle dienstverlening geboden. Bij een doordacht personeels- en
organisatiebeleid en draagvlak binnen de instellingen kunnen er ook gunstige
effecten optreden voor de werklast van de zittende medewerkers.Het kabinet verbindt noodzakelijke voorwaarden aan de banen en de financiering
vanwege de bredere (werkgelegenheids)doelstellingen.Het kabinet wenst de middelen in te zetten voor nieuwe banen voor langdurig
werklozen.Een budgetverruiming zonder meer voor de zorgsector geeft niet de garantie
dat dan juist aan die doelgroep werk wordt geboden. 34In hoeverre is er, naast het beschikbaar komen van 12 000 nieuwe
banen voor mensen met een lager opleidingsniveau die al langer werkloos waren,
tegelijkertijd ook sprake geweest van vermindering van «reguliere»
arbeid in deze sector? (blz. 6 en 39).Op het totaal aan beschikbare werkgelegenheid in de zorgsector (macroniveau)
is geen sprake van een afname van het aantal arbeidsplaatsen. Door herschikking
van budgetten (thuiszorg) kan op regionaal en instellingsniveau (micro-niveau)
wel sprake zijn van inkrimpingen van het aantal personeelsleden. Dit heeft
dan echter een andere oorzaak. Essentieel in de voorwaarden van de regeling
is dat het zittend personeel niet wordt verdrongen. Met name de ondernemingsraden
zien hier op toe. De regeling vereist dat de OR een verklaring met een positief
advies heeft afgegeven. 35Kan worden aangegeven hoeveel «lage-loonfuncties» en
in welke sectoren daadwerkelijk bezet werden als gevolg van CAO-afspraken?
(blz. 6).Zie beantwoording vraag 30 36In hoeverre is het juist dat vanwege de stijgende vraag naar thuiszorg
jaarlijks een extra bedrag van f 140 mln. nodig is? (blz. 6).De berichtgeving over de f 140 miljoen is ontstaan naar aanleiding
van Gezondheidszorg in Tel 4 (GiT4). GiT4 zelf komt niet tot deze conclusie.
In de scenario-analyse is impliciet verondersteld dat het beleid niet verandert (blz. 169 GiT4). In de doorrekening van de twee scenario's
is geen rekening gehouden met de beleidsvoornemens voor 1997. Met deze beleidsvoornemens,
waaronder ruimere mogelijkheden voor substitutie van zorg, wordt ernaar gestreefd
om het toenemend aantal zorgvragers kwalitatief goede zorg te blijven verlenen.
In onze visie, welke wij in het voorjaar van 1997 met de Tweede Kamer willen
bespreken, komen we hier verder op terug. 37Hoe denkt de regering de f 15 mln. extra voor dak- en thuislozen
in te zetten? (blz. 7).In antwoord op beide vragen verwijs ik u naar mijn brief d.d. 25 oktober
1996 (GVM/MO/964101). Hierin is medegedeeld dat mijn medewerkers thans volop
bezig zijn met het ontwerpen van een verdelingsplan voor de f 15 miljoen
extra voor dak- en thuislozen. Zij doen dit in werkgroepverband in nauwe samenwerking
met vertegenwoordigers van de VNG en de Federatie Opvang.Gebleken is echter dat het ontwerpen van een dergelijk verdelingsplan
meer tijd vraagt dan voorzien. Het plan dient te voldoen aan de volgende criteria:
de middelen dienen besteed te worden in gebieden waar de problemen het grootst
zijn op basis van objectieve en juridisch verdedigbare criteria; versnippering
van middelen dient voorkomen te worden. Verschillende varianten zijn aan de
orde geweest. Het moment nadert waarop een definitief besluit genomen kan
worden.Er wordt naar gestreefd het verdelingsplan nog in november aan de Tweede
Kamer te doen toekomen. 38Wanneer kan de Kamer de toegezegde nota over opvang van dak- en thuislozen
verwachten? (blz. 7).Het streven is erop gericht om de nota over opvang van dak- en thuislozen
in het voorjaar van 1997 aan de Tweede Kamer aan te bieden. De vertraging
is veroorzaakt doordat prioriteit is gegeven aan een goed verdelingsvoorstel
voor de f 15 miljoen voor de dak- en thuislozenzorg. Dit voorstel (zie
tevens vragen 37 en 101) kostte meer tijd dan was voorzien.Ter voorbereiding van deze nota wordt zowel met het ministerie van Sociale
Zaken en Werkgelegenheid, als met de VNG en de Federatie Opvang overlegd. 39Kan een toelichting worden gegeven op de verwachte besparingen op
uitvoeringskosten bij de Pensioen- en Uitkeringsraad? (blz. 7).In anticipatie op de verwachte werklastdaling bij de Pensioen- en Uitkeringsraad
(PUR) als gevolg van de demografische ontwikkeling wordt een pro-actief herstructureringsbeleid
gevoerd. Dit bestaat enerzijds uit het zo goed mogelijk in kaart brengen van
de toekomstige aanvraagontwikkeling door het Instituut voor Onderzoek van
Overheidsuitgaven (IOO). De resultaten zijn in november 1996 te verwachten.
Anderzijds wordt door het bureau Boer & Croon een financieel-organisatorische
risico-analyse opgesteld met betrekking tot de overheveling van de uitvoering
van de Wet uitkeringen burger-oorlogsslachtoffers 1940–1945 (Wubo) van
het Abp in Heerlen naar de PUR in Leiden, in relatie tot het lange termijnperspectief
van de PUR. De analyse van het Bureau Boer & Croon zal naar verwachting
in november 1996 worden afgerond. Zoals toegezegd in het algemeen overleg
van 19 juni 1996 met de vaste commissie voor Volksgezondheid, Welzijn en Sport
zal de Tweede Kamer op de hoogte worden gebracht van de resultaten van de
analyse. De te verwachten besparingen op de uitvoeringskosten hebben zowel betrekking
op de afname van de werklast als gevolg van de afname van het aantal aanvragen
en de afname van het bestand te beheren pensioenen en uitkeringen, als op
de verwachte efficiency-besparingen als gevolg van de overheveling van taken
van het Abp en de bundeling van de wetsuitvoering in Leiden. Ook het bovenbedoelde
herstructureringsbeleid draagt bij aan een besparing op de uitvoeringskosten
bij de PUR. 40Betekent de zinsnede dat de emancipatoire aspecten geïncorporeerd
zijn in de beleidsontwikkeling en dat de faciliteringsbijdrage kan komen te
vervallen dat door VWS geen specifiek emancipatiebeleid meer wordt gevoerd?
(blz. 7).Vanzelfsprekend wordt door VWS nog steeds een emancipatiebeleid gevoerd
in die zin dat emancipatie een onomstreden facet is van het algemene beleid.
Dit betekent dat binnen de budgetten van de verschillende beleidsterreinen
middelen beschikbaar worden gesteld voor emancipatoir beleid. De inhoudelijke
integratie van het emancipatiebeleid in het reguliere beleid blijft overigens –
ook vanuit een oogpunt van kwaliteit van beleid – een voortdurend aandachtspunt. 41Kan de regering aangeven op welke wijze de emancipatoire aspecten
zijn geïncorporeerd in de beleidsontwikkeling en wat dat betekent voor
bestaande gesubsidieerde voorzieningen? (blz. 7).Binnen de diverse beleidsterreinen wordt specifiek aandacht besteed aan
de positie van vrouwen. Zonder uitputtend te willen zijn, denk ik hierbij
bijvoorbeeld aan het thans lopende onderzoek naar «stereotype beeldvorming
over oudere mannen en vrouwen» en aan de samenwerkingsprojecten tussen
de drie ouderenbonden en instellingen voor vrouwenhulpverlening die tot doel
hebben de zorg aan oudere vrouwen en de zelfredzaamheid van deze groep vrouwen
te verbeteren.Op het terrein van gehandicaptenbeleid wordt onder meer ondersteuning
gegeven aan een project van de Gehandicaptenraad dat tot doel heeft de begeleiding
van meisjes met een handicap binnen het voortgezet speciaal onderwijs te verbeteren.Op het terrein van sport wordt al sinds een aantal jaren ondersteuning
gegeven aan projecten op het gebied van vrouw en sport. In dat kader is recent
ook ondersteuning gegeven aan het project van NOC*NSF ter bestrijding van
seksuele intimidatie in de sport.Als het gaat om emancipatoire aspecten in het algemene beleid kan ik u
bijvoorbeeld wijzen op het beleid vrouwenhulpverlening, dat zich met name
richt op het verbeteren van de hulpverlening aan vrouwen in de (reguliere)
gezondheidszorg, de specifieke aandacht binnen vrouwenhulpverlening voor de
positie van allochtone vrouwen en bijvoorbeeld het project seksespecifieke
hulpverlening in het algemeen maatschappelijk werk. Tenslotte kan in dit verband
worden gewezen op de extra middelen die beschikbaar worden gesteld om projecten
te ondersteunen gericht op het verbeteren van de positie en het imago van
de verplegende en verzorgende beroepen. 42Om welke reden worden het SCP, het NIZW en het Verwey-Jonker Instituut
taakstellingen opgelegd? Wat is de reactie van deze instellingen hierop? (blz.
7–8). Bij de beantwoording van deze vraag dient een onderscheid te worden gemaakt
tussen het SCP als onderdeel van de ambtelijke organisatie en de beide gesubsidieerde
landelijke organisaties.Gelet op de beperkte keuzemogelijkheden is het onontkoombaar, dat ook
de instellingen die behoren tot de landelijke infrastructuur op het terrein
van zorg en welzijn worden betrokken bij de invulling van de bezuinigingstaakstelling.
Ik heb daarbij overwogen, dat niet alle taken en activiteiten van deze organisaties
per definitie door de rijksoverheid gesubsidieerd hoeven te worden in de vorm
van een algemene instellingssubsidie. Een deel van de activiteiten wordt in
opdracht en in het belang van derden verricht en kan op andere wijze worden
gefinancierd. Een betere samenwerking en onderlinge taakverdeling tussen deze
landelijke organisaties biedt goede kansen op doelmatigheidswinst.Met een aantal van deze landelijke organisaties wordt overleg gevoerd
over de mogelijke vorm en inhoud van samenwerking en taakverdeling.Aan het Verwey-Jonker Instituut en het NIZW wordt het voornemen tot subsidieverlaging
binnenkort, vóór 15 november a.s., schriftelijk meegedeeld.
Beide organisaties zijn reeds mondeling geïnformeerd. Geen van beide
instituten heeft formeel gereageerd op het voorgenomen besluit.Het SCP draagt als onderdeel van de ambtelijke organisatie een evenredig
deel van de bezuiniging op de kosten daarvan.Het SCP heeft mij schriftelijk in kennis gesteld van de voorgenomen wijzigingen
in de programmering. 43Hoe groot is de totale taakstelling voor het NIZW en hoeveel bedraagt
de resterende subsidie? (blz. 8).De nieuwe taakstelling voor het NIZW bedraagt structureel f 1 miljoen
met ingang van het jaar 1998. Met ingang van 1996 werd reeds een structurele
taakstelling van f 3 miljoen opgelegd.De resterende instellingssubsidie bedraagt dan (na verrekening van eventuele
loon- en prijscompensaties) circa f 15 miljoen. Naast het instellingssubsidie
ontvangt het NIZW jaarlijks projectsubsidies voor specifieke projecten.Door de toekenning van projectsubsidies voor specifieke projecten en andere
geldstromen blijft het totaal volume van het NIZW in 1996 gehandhaafd. Ook
voor de jaren 1997 en 1998 zijn projectsubsidies in het vooruitzicht gesteld.
Het NIZW is voornemens in die jaren de overige inkomsten te verhogen. Op dit
moment kan niet worden vastgesteld tot welk totaalbedrag in 1998 projectsubsidies
zullen worden verleend. 44Kan een totaaloverzicht worden geboden van de werkelijk gemaakte
kosten ten aanzien van de totstandkoming van de Stichting Forum? (blz. 8).Een totaaloverzicht is nog niet met exactheid te geven, omdat er nog geen
volledig inzicht is in de onvermijdbare kosten die verband houden met de afwikkeling
van de subsidierelatie met de organisaties die in Forum zijn opgegaan. Het
merendeel van de claims voor onvermijdbare kosten is nog niet ingediend. Naar
verwachting zullen die kosten met name betrekking hebben op eventuele verhuiskosten
en afwikkelkosten in verband met de achtergelaten kantoorpanden. Alle personeelsleden
van de constituerende organisaties zijn van rechtswege overgegaan naar Forum,
zodat geen extra kosten op dit terrein te verwachten zijn. Onder voorbehoud van het bovenstaande ziet een duiding van de werkelijk
gemaakte kosten van de totstandkoming van Forum er als volgt uit (f x miljoen).1. Investeringskosten i.v.m. nieuw kantoorpand Forum f 3,402. Begeleidings/organisatiekosten f 0,423. Onvermijdbare kosten P.M.TOTAAL f 3,82 + P.M. 45Is de aangehouden reservering ten behoeve van de Stichting Forum
structureel geld? Hoeveel bedraagt deze? (blz. 8).De reservering voor de Stichting Forum is structureel geld en bedraagt
f 1,5 miljoen. De bedoeling ervan was een rugdekking te hebben voor het
geval Forum onvoldoende eigen middelen zou weten te genereren in de eerste
periode van zijn bestaan. Alleen in het jaar 1996 is hiervan gebruik gemaakt. 46Waarom is een resterend deel van de taakstelling voor VWS voorlopig
geparkeerd en hoe verhoudt zulks zich tot de regels van het stringent begrotings-
en budgetbeheer? Op welke wijze is een oplossing gevonden voor de (voorziene)
tekorten over de jaren 1995 en 1996? (blz. 8).In overleg met de minister van Financiën is besloten een gedeelte
van de VWS-taakstelling vanaf 1997 te parkeren. In de loop van 1997 zal worden
bezien hoe het resterende deel zo zorgvuldig mogelijk kan worden ingevuld.
Deze invulling wordt met de ontwerpbegroting 1998 aan de Tweede Kamer voorgelegd.
Dit is besloten omdat in de voorbereiding van de begroting 1997 nog geen acceptabele
invulling voor het nu geparkeerde deel van de taakstelling is gevonden. Het
parkeren van een deel van de taakstelling is in dit geval, financieel-technisch
gezien, toelaatbaar geacht en valt, binnen de regels van het stringent begrotingsbeheer,
onder de voorwaarde dat het resterende deel van de taakstelling in 1997 met
concrete maatregelen wordt belegd.Over de jaren 1995 en 1996 zijn geen tekorten voorzien. Wel zijn er in
het verleden ook delen van taakstellingen geparkeerd. Deze zijn vervolgens
altijd met concrete maatregelen belegd. 47Welke maatregelen zullen worden genomen om de bestuurlijke betrokkenheid
van gemeentebestuurders bij collectieve preventie te vergroten? (blz. 9 en
blz. 50).In oktober 1995 bracht de Inspectie Gezondheidszorg haar onderzoek uit
naar de betrokkenheid van gemeenten bij het lokaal gezondheidsbeleid. In haar
rapportage constateert de inspectie een grote diversiteit in de mate van bestuurlijke
betrokkenheid op lokaal niveau.In reactie hierop heb ik een commissie ingesteld die een visie ontwikkelt
op de manier waarop de aandacht voor collectieve preventie op lokaal niveau
kan worden versterkt.Op de conclusies en aanbevelingen van het rapport, dat mij op 21 november
wordt aangeboden, kan ik nog niet vooruitlopen. Een standpunt op het advies
kunt u in april tegemoet zien. 48Zal er met betrekking tot de wettelijke regeling omtrent de veiligheid van attractie- en speeltoestellen ook aandacht zijn voor «zichtkeuringen»
naast «typekeuringen»? (blz. 10).Het Besluit veiligheid attractie- en speeltoestellen schrijft voor nieuw
in gebruik te nemen speeltoestellen een typekeuring voor. Zichtkeuringen worden
niet genoemd. Er is bewust gekozen voor een typekeuring in plaats van een
zichtkeuring. Een typekeuring omvat namelijk zowel de zichtbare als onzichtbare
veiligheidsaspecten van het toestel. Een zichtkeuring zal resulteren in een
lager veiligheidsniveau.Naar aanleiding van enkele brieven, waarin ontwerpers en leveranciers
van speeltoestellen wezen op de bezwaren van een typekeuring voor gehandicaptenspeeltoestellen
en zelfgebouwde speeltoestellen in sociale achterstandssituaties, heb ik mij
nogmaals bezonnen op de mogelijkheden van een zichtkeuring. De introductie
van een lager veiligheidsniveau voor doelgroepen, die zich reeds in een achterstandsituatie
bevinden, acht ik echter niet aanvaardbaar. Ook de afstemming met het gehandicaptenbeleid,
de consequenties voor het landelijke veiligheidsniveau, de handhaafbaarheid,
de ernst van de aangedragen bezwaren en de mogelijke oplossingen hiervoor
verzetten zich tegen de introductie van een zichtkeuring. Een uitgebreidere
toelichting op de gehanteerde beleidslijn inzake typekeuringen is gegeven
in mijn brief inzake het Besluit veiligheid attractie- en speeltoestellen
aan de vaste commissie voor Volksgezondheid, Welzijn en Sport. 49Op welke manier zal de nieuwe letselregistratie ondersteuning bieden
bij het beleid met betrekking tot letselpreventie? (blz. 10).De nieuwe letselregistratie, die vanaf 1 januari 1997 in minimaal 15 ziekenhuizen
operationeel zal zijn, vervangt de huidige registratie op Eerste-hulpafdelingen
van ziekenhuizen van patiënten met letsels als gevolg van privé-
en sportongevallen. Een wezenlijk verschil tussen de nieuwe letselregistratie,
het Letsel Informatie Systeem (LIS) en de huidige registratie is, dat het
LIS zich niet beperkt tot patiënten die letsel hebben opgelopen als gevolg
van een privé- of sportongeval. Het LIS legt namelijk ook gegevens
vast over patiënten die letsel hebben opgelopen als gevolg van verkeersongevallen,
bedrijfsongevallen en als gevolg van geweld. Een tweede verschil met de huidige
registratie is, dat het LIS meer gegevens vastlegt over de diagnose en de
behandeling van de letselpatiënten. Zowel de verbreding van de scope
van de registratie naar alle ongevalsletsels en geweldletsels als de nadere
specificering van de medische implicaties van letsels, vergroten het inzicht
in de aard en de ernst van de problematiek van ongevals- en geweldletsels.
Bovendien verschaft het LIS op deze wijze de informatie die nodig is om de
directe medische kosten van ongevals- en geweldletsels te kunnen bepalen.
Inzicht in de aard, ernst en kosten van letsels is noodzakelijk om prioriteiten
in het preventiebeleid te kunnen stellen en de effecten van het beleid te
kunnen evalueren. De hiervoor beschreven vernieuwingen in de registratie van
letselpatiënten, maakt het mogelijk de beschikbare informatie niet alleen
in te zetten voor het eigen beleidsterrein van de VWS, maar hiervan ook gebruik
te maken bij het ontwikkelen van het facetbeleid letselpreventie. Het moge
duidelijk zijn dat de preventie van letsels niet uitsluitend de verantwoordelijkheid
van VWS is. De nieuwe registratie verschaft VWS de informatie die nodig is
om in samenwerking met andere departementen maatregelen te kunnen ontwikkelen
en beoordelen, die gericht zijn op het bevorderen van de veiligheid in Nederland. 50Wanneer gaat het patiëntenfonds van start? Welke criteria worden
aangehouden bij de verdeling en toekenning van gelden uit dit fonds? Kunnen
de regionale patiënten- c.q. consumentenplatforms ook een beroep doen
op het patiëntenfonds? (blz. 11).Het is de bedoeling dat het op 25 juli van dit jaar opgerichte Patiëntenfonds
in 1997 van start zal gaan. Op dit moment worden daartoe de nodige voorbereidingen
getroffen.Voor het fonds is het komend jaar – dat ik beschouw als een overgangsjaar –
een bedrag van f 12 miljoen beschikbaar. Vanwege de aanloopfase is het
niet mogelijk de huidige subsidiesystematiek bij de financiële ondersteuning
van patiëntenorganisaties (voornamelijk op projectbasis) ingrijpend te
wijzigen dan wel de toe te kennen bedragen drastisch te veranderen. Dit betekent
dat het fonds het volgend jaar overwegend de huidige VWS-uitgangspunten zal
hanteren bij de verdeling en toekenning van middelen.De komende tijd zal gebruikt worden om met het fonds goede afspraken te
maken over de voorwaarden waaronder het budget beschikbaar kan worden gesteld.Het bestuur van het fonds zal zich in overleg met het veld en mijn ministerie
het komend jaar onder meer richten op het ontwikkelen van een nieuwe verdelingsgrondslag
en criteria op basis waarvan bekostiging kan plaatsvinden.Het fonds heeft tot doel zorggerelateerde functies van landelijke consumenten/patiëntenorganisaties
te financieren voor zover deze bijdragen aan de versterking van de positie
en/of invloed van patiënten in de zorgsector. Dit houdt in dat de financiële
ondersteuning van Regionale Patiënten-/Consumenten-Platforms niet tot
de taakstelling van het fonds behoort. De hiervoor beschikbare middelen zijn
in het kader van de Decentralisatie Impuls in 1993 overgeheveld van het toenmalige
ministerie van WVC naar het Provinciefonds. Daarmee ligt de verantwoordelijkheid
voor de instandhouding van de RP/CP's bij de provinciale overheden. 51Is een structurele basisfinanciering van patiënten- c.q. consumentenorganisaties
uit premiegelden definitief van de baan? (blz. 11).Nee.Mijn gedachte is dat de hiervoor benodigde middelen via vermindering van
bureaucratie en herschikking van middelen van de koepels van zorgaanbieders
en verzekeraars moeten worden verkregen. 52Wat houdt het vooronderzoek in en wat zal een scenariostudie naar
de toekomstige positie van de patiënt-consument inhouden? Wie zijn hierbij
betrokken? (blz. 11).Het project als geheel heeft tot doel het opstellen van alternatieven
voor een toekomstige positie van de patiënten/consumentenbeweging in
het geheel van actoren in de gezondheidszorg en het aangeven van de consequenties
van deze alternatieven voor betrokken partijen.Door de onderzoekers – de Stichting Toekomstscenario's Gezondheidszorg
(STG) – wordt in de fase van het vooronderzoek een eerste terreinverkenning
gemaakt door middel van een uitgebreide literatuurstudie en een gespreksronde
met vertegenwoordigers van een aantal relevante actoren, zoals vertegenwoordigers
van landelijke en regionale patiëntenconsumentenorganisaties (NPCF, RP/CP's,
Werkverband Organisaties van Chronisch Zieken, Gehandicaptenraad,
ouderenbonden etc.) alsmede de Nationale Commissie Chronisch Zieken, zorgverzekeraars,
provinciale overheden, aanbieders van zorg. Tevens organiseert de STG een
invitational conference.Op basis van de uitkomsten van het vooronderzoek zal door mij besloten
worden over de uitvoering van een scenariostudie. Daarbij teken ik aan dat
het uitdrukkelijk de bedoeling van de voorstudie is om te onderzoeken in hoeverre
ook bij de geïnterviewde partijen belangstelling bestaat om (financieel)
deel te nemen aan een dergelijke scenariostudie. 53Is het, gezien de doelstelling van het kabinet om sociale uitsluiting
te bestrijden, niet wat mager om onder de noemer «sociaal beleid»
niet verder te komen dan de opsomming van enkele projecten? (blz. 11).Het is een misvatting te denken dat het hier gaat om enkele projecten.
Er is sprake van zwaarwichtige thema's onder de vlag waarvan tal van activiteiten
plaatsvinden. Zie bijvoorbeeld de Notitie Gezin, «De andere kant van
Nederland» («de Armoedenota») en het inburgeringsbeleid.Op het gebied van het gezinsbeleid gaat het daarbij bijvoorbeeld om het
versterken van de driehoek wijk-school-gezin. In dat kader zal binnen VWS
de inzet van jeugdbeleid, ouderenbeleid, emancipatiebeleid en gezondheidsbeleid
worden gericht op de beleidsvorming rond de functies van het gezin. In de
functionele benadering van het gezin gaat het dan om preventie, overdracht
van waarden en normen, ondersteuning etc. Dit vergt onder meer:– gedegen onderzoek naar (de functies van) het gezin (het SCP-onderzoek
terzake zal in februari 1997 gereed zijn);– een toegespitste programmering van de Nederlandse Gezinsraad;– verbreding van de inzet van de middelen voor de Op-Stapprojecten
naar nieuwe vormen van ondersteuning en preventie, en het daarbij inschakelen
van NIZW, Verwey-Jonker Instituut en Averroës.In het kader van de notitie «De andere kant van Nederland»
gaat het voor VWS onder meer om zaken als:– het inventariseren van armoede-initiatieven, met als doel het
opsporen en breder verspreiden van succesvolle initiatieven;– het verbeteren van het functioneren van de cliëntenorganisaties
via Sjakuus;– het geven van een vervolg aan het regeringsstandpunt over het
rapport van de commissie-Boorsma over de schuldenproblematiek.Bij het inburgeringsbeleid wordt beoogd nieuwkomers zo snel mogelijk toe
te rusten om zelfstandig in Nederland te kunnen functioneren. Sinds 1996 is
een op output gerichte financieringssystematiek van toepassing waarbij vanuit
VWS en OCenW aan gemeenten middelen worden verstrekt. 1997 is te beschouwen
als een overgangsjaar: per 1 januari 1998 zal naar verwachting de Wet Inburgering
nieuwkomers in werking treden. Projecten in 1997 zullen gericht zijn op onder
meer de versterking van de gemeentelijke regiefunctie, de verbetering van
de kwaliteit van trajectbegeleiding en het stimuleren van de participatie
van nieuwkomers in vrijwilligersorganisaties. 54Waarom wordt in het Hoofdstuk Sociaal Beleid niet ingegaan op de
stand van zaken met betrekking tot de uitvoering van de nota «Naar Eigen
Vermogen»? (blz. 11). «Naar eigen vermogen» heeft een bredere strekking dan alleen
de passage «Sociaal beleid».De stand van zaken met betrekking tot de uitvoering van deze nota is dan
ook terug te vinden in de sectorpassages die een relatie hebben met het in
«Naar eigen vermogen» beschreven beleidsterrein. 55Jaarlijks wordt een «sociale conferentie» georganiseerd
als forum voor publieke gedachtenwisseling over nieuwe vormen van armoedebestrijding.
Wie worden voor deze conferentie uitgenodigd? Worden bij deze conferentie
allochtone groepen betrokken? Zo ja, op welke wijze? (blz 12),Het zwaartepunt van de sociale conferentie 1996 ligt bij de georganiseerde
workshops. In de workshops worden de volgend thema's behandeld: oorzaken van
armoede, definities van armoede, afhankelijkheid versus zelfbeschikking, inkomen,
onderwijs, werk, gezondheid, wonen en geïntegreerd lokaal beleid. Zowel
voor wat betreft de voorbereiding van de workshops als voor wat betreft de
deelnemers is gerecruteerd uit de volgende groepen: cliëntenorganisaties
en anti-armoedegroepen (lokaal en landelijk), kerkelijke groepen, organisaties
voor dak- en thuislozen, ouderenorganisaties, gehandicaptenorganisaties, gemeentelijke
uitvoeringsorganisaties, burgemeesters en wethouders, koepels van woningbouworganisaties,
woningbouwcorporaties, thuiszorginstellingen, representanten van de GGD, huisartsen,
maatschappelijk werk, opbouwwerk en welzijnswerk, werkgevers- en werknemersorganisaties,
allochtonenorganisaties, professionele organisaties voor zorg en opvang van
allochtonen, parlementariërs, ministeries, adviesorganen, wetenschappelijke
instellingen en adviesbureaus, medefinancieringsorganisaties, onderwijsinstellingen,
sociale advocatuur en vrouwenorganisaties (algemeen).Allochtone groepen zijn als voorbereiders van de workshops en als deelnemers
betrokken bij de sociale conferentie 1996. 56Wanneer kan de Kamer de inventarisatie en de voorstellen tot harmonisatie
en tot voorkomen ongewenste cumulatie van de interdepartementale werkgroep
in het kader van de armoedebestrijding verwachten? (blz. 12).Het is de bedoeling dat de rapportage over de actiepunten zoals geformuleerd
in de armoedenota in februari/maart 1997 aan de Tweede Kamer wordt aangeboden.Het project «harmonisatie inkomensafhankelijke regelingen»
(waar in vraag 56 op wordt gedoeld), wordt gecoördineerd door het ministerie
van Sociale Zaken en Werkgelegenheid en niet door het ministerie van VWS. 57, 58, 59, 60 en 61Welke zijn de succes-projecten in de publiek-private samenwerking,
waar de banen, die gecreëerd worden voor langdurig werklozen, ook uiteindelijk
leiden tot reguliere banen en welke zijn de factoren, die deze positieve uitkomsten
hebben beïnvloed? (blz. 12).Op welke wijze en met welke middelen zal worden bevorderd dat nieuwe
experimenten van maatschappelijk ondernemersschap een kans krijgen? Welke
organisaties zullen bij de ontwikkeling van deze experimenten worden betrokken?
(blz. 12).Door welke maatregelen wordt gestimuleerd dat voor langdurig werklozen
gecreëerde banen uiteindelijk reguliere banen worden? (blz. 12). Komen de experimenten m.b.t. maatschappelijk ondernemerschap bovenop
de reeds door Sociale Zaken en Werkgelegenheid ingediende wetsvoorstellen
of maken zij hiervan deel uit? Zo ja, voor hoeveel? (blz. 12).Kan worden uitgelegd om welke experimenten het zal gaan met betrekking
tot het werken met behoud van uitkering? (blz. 12).Meerdere vragen zijn gesteld over de projecten maatschappelijk ondernemerschap.
Het vernieuwende van deze projecten is de wijze waarop lokale potenties van
burgers, bedrijven en organisaties worden benut om letterlijk werk te maken
van alledaagse problemen. Hierbij worden de verschillende regelingen voor
gesubsidieerde arbeid die door het ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid
worden ingezet, benut.De projecten zijn gebaseerd op een door het NIZW ontwikkelde methodiek,
gebaseerd op ervaringen uit lokale projecten rond achterstandsbeleid en sociale
vernieuwing. Knelpunten zijn dat werklozen na afloop van een individueel traject
geen passende functie kan worden geboden dat hen perspectief biedt om zich
verder te ontwikkelen.Tegelijkertijd blijven veel mogelijkheden om maatschappelijk zinvol geachte
functies op een professionele (bedrijfsmatige) wijze vorm te geven onbenut.
Teveel werklozen blijven daardoor werkloos aan de kant staan, ideeën
van burgers en organisaties onbenut.Kern van de methode vormt de functie «maatschappelijk ondernemer». De eerste stap is het vaststellen van de lokale wensen en mogelijkheden.
Deze blijken uit leefbaarheidsonderzoeken, uitgevoerd door bewoners zelf,
uit bestaande ideeën bij lokale organisaties, en uit «nieuw werk-enquêtes»
bij bedrijven. Dit leidt op zichzelf al tot een vergroting van hun betrokkenheid.
De «maatschappelijk ondernemer» ondersteunt hen vervolgens bij
het omzetten van deze wensen en mogelijkheden in werk voor langdurig werklozen.Het kan gaan om het vormgeven van reguliere banen, maar ook zinvolle functies
in het kader van sociale activering.De eerste experimenten «maatschappelijk ondernemerschap» zijn
gestart in het kader van de experimenten activering uitkeringsgelden (Melkert-2).
De «maatschappelijk ondernemer» stelt ondernemingsplannen op voor
lokale thema's met een hoge (bestuurlijke) prioriteit. Voorbeelden zijn zwerfvuil,
inbraakpreventie, persoonlijke dienstverlening, toerisme, etc. De grootste
slaagkans dat zo'n functie ook regulier wordt, lijkt het onderbrengen daarvan
bij een bedrijf. Voordeel van het onderbrengen van een nieuwe functie bij
een bedrijf is dat als de functie niet regulier wordt, de persoon wel mogelijkheden
heeft om door te stromen naar een andere functie in dat bedrijf. Dit doet
zich in de praktijk voor.Om bedrijven te interesseren voor het vormgeven van nieuwe functies moet
ingespeeld worden op motieven van ondernemers. Deze zijn het betreden van
nieuwe markten (bijvoorbeeld de markt voor publieke aanbesteding) en het voorzien
in toekomstige personeelbehoefte. Het kan bij de financiering van de functie
gaan om een combinatie van publieke en private middelen. Naast de economische
aspecten wordt in het ondernemingsplan daarom ook aandacht besteed aan de
maatschappelijke waarde van de functie.Als functies niet bij bedrijven kunnen worden ondergebracht, wordt gekeken
naar mogelijkheden om de functie bij maatschappelijke organisaties, zoals
woningbouwverenigingen en ouderenwerk, aan te haken. In een aantal gevallen
wordt de functie gerealiseerd als startersinitiatief, waarbij de starter een
langdurig werkloze in dienst neemt. De ervaring in de lopende projecten leert dat het tijd kost om de verschillende
institutionele belangen te verenigen, zowel ten aanzien van lokale organisaties
als tussen gemeentelijke diensten. Veelal bestaat op basis van de «theorie»
scepsis. Nadat de eerste succesvolle ondernemingsplannen in praktijk zijn
gebracht, blijkt het overtuigen van de meerwaarde van de aanpak eenvoudiger.
Functies die eerst niet haalbaar leken worden dan alsnog gerealiseerd.In de lopende experimenten wordt tijdelijk een «landelijk maatschappelijk
ondernemer» ingezet, die door het ministerie van VWS wordt gefinancierd.
Hij is verantwoordelijk voor de realisatie van de eerste ondernemingsplannen.
Gelijktijdig moet hij zorgen voor een overdracht van kennis aan een «lokaal
maatschappelijk ondernemer».Hierbij wordt een leer-werk-traject ingezet. Per 1 januari 1997 trekt
de landelijk maatschappelijk ondernemer zich terug. De gemeenten zullen de
functie zelf voortzetten. De waarde van de functie «maatschappelijk
ondernemer» wordt door KPMG/BEA geëvalueerd. De resultaten van
die evaluatie zullen aan het eind van dit jaar beschikbaar zijn.Vele gemeenten hebben interesse getoond voor het benutten van de methode
«maatschappelijk ondernemerschap» voor nieuwe experimenten. Het
betreft daarbij een aantal clusters, die veelal gecombineerd worden ingezet
in lokale projecten die veelal dit jaar nog starten.Ten eerste is er het cluster werken aan gebiedspotenties. Dit betreft
het vormgeven van nieuw werk in het kader van het grote stedenbeleid op het
thema integraal wijk- en buurtbeheer en stadseconomie. Daarnaast zijn er experimenten
plattelandsvernieuwing waarbij wordt samengewerkt met het Informatie- en Kenniscentrum
voor de landbouw (IKC).Ten tweede het samenwerken aan zorg en welzijn. Het betreft hier het verkennen
van de mogelijkheden om regelingen voor gesubsidieerde arbeid te benutten
ter versteviging van bestaande initiatieven, zoals op het terrein van de persoonlijke
dienstverlening, buitenschoolse activiteiten en landbouwzorg combinaties.Ten derde experimenten die zijn gericht op werken naar eigen vermogen.Het betreft sociale activering en benutten van de mogelijkheden van werken
met behoud van uitkering (Melkert-3) als eerste stap richting de arbeidsmarkt.
Aandacht zal worden besteed aan specifieke groepen (gehandicapten, allochtonen).Tot slot zal aandacht worden besteed aan de samenwerking met landelijke
organisaties. Dit betreft naast IKC bijvoorbeeld ook de Stichting Experimenten
Volkshuisvesting en het Landelijk Centrum Opbouwwerk.Begin 1997 kan een compleet beeld van het programma «maatschappelijke
participatiebevordering» uit de Welzijnsnota «Naar eigen vermogen»
worden geschetst op basis van bovenstaande lopende en nieuwe experimenten
«maatschappelijk ondernemerschap». De middelen die in het kader
van deze experimenten worden ingezet beslaan f 1,5 miljoen voor de periode
1995–1998. 62Kan informatie worden verstrekt over de effecten van de welzijnsregeling
inburgering nieuwkomers? (blz. 13).Over het eerste half jaar zijn vanuit de monitoring enkele kerngegevens
beschikbaar. Van 87% van de (samenwerkende) gemeenten zijn gegevens ontvangen.
Deze laten zien dat zich in het eerste half jaar van 1996 in deze gemeenten
15 179 nieuwkomers hebben gevestigd die in principe in aanmerking
kunnen komen voor het volgen van een inburgeringsprogramma. De gemeenten hebben
met 7 792 nieuwkomers een afspraak gemaakt over het volgen van een programma.
Het aantal personen dat met een programma is gestart bedraagt 6 205.Op basis van deze gegevens wordt verwacht dat over het gehele jaar het
landelijk beschikbare aantal inburgeringsprogramma's van 19 215 niet
zal worden overschreden. In de tweede helft van 1997 zal een evaluatie van
de nieuwe aanpak van het inburgeringsbeleid beschikbaar komen. 63Kan worden aangegeven wat het bereik is van het huidige aanbod van
voorschoolse programma's?Hoeveel middelen worden hiervoor door VWS ter beschikking gesteld?
(blz. 13).In de afgelopen jaren is in het kader van het deelprogramma 0–18-jarigen,
«Stappen op maat» ontwikkeld. «Stappen op maat» omvat
een aantal programma's die alle gericht zijn op het verbeteren van de kansen
van kinderen uit achterstandsgroepen. Er zijn verschillende programma's ontwikkeld,
dan wel bestaande programma's geschikt gemaakt voor toepassing. De programma's
zijn toegesneden op de leeftijd en ontwikkelingsfase van de kinderen. Essentieel
in de programma's is de aandacht voor ouders. Doel is de ouders te ondersteunen
in de opvoeding. Programma's worden zowel thuis als bij instellingen uitgevoerd.
Deze laatsten om de aansluiting op de basisschool te verbeteren.Voorzover het bereik van deze programma's strekt, wordt hieronder aangegeven,
hoeveel kinderen, gemeenten, en scholen bij deze programma's betrokken zijn: Voorschools:kinderengemeentenscholenInstapje (0–2 jaar)1004 ( 1%)  Klimrek (0–2
jaar)16011 ( 3%)  Spel aan huis (0–2 jaar)1608
( 2%)  Opstapje (2–4 jaar)1 88030 ( 5%)  Opstap
(4–6 jaar)5 68065 (10%)  Basisschool:    Overstap
(6–7 jaar)12 70049 ( 8%)383 (4,7%) Stap
Door (7–8 jaar)experimenteel op 20 scholen gestart in 1996.     Centrumgericht op zowel voorschoolse periode als basisschool:    Kaleidoscoop/Piramide (3–6 jaar)1 60011
( 3%) 39 (0,5%)Gemeld kan worden dat bij 45 van deze programma's wachtlijsten bestaan.In 1997 is ten behoeve van het aanbod aan gemeenten voor bovengenoemde
programma's bij VWS in totaal f 7 miljoen beschikbaar. 64Hoeveel geld is beschikbaar voor de voorschoolse programma's: Caleidoscoop
en Piramide? (blz. 13).Voor de door VWS en OCenW gezamenlijk uit te voeren experimentele programma's
Kaleidoscoop en Piramide, gericht op de voorschoolse periode en de eerste
fase van de basisschool, wordt door VWS jaarlijks 2 miljoen en door OCenW
f 3 miljoen ter beschikking gesteld. Deze middelen worden besteed aan
programmaontwikkeling, experimenten op locaties (11) en onderzoek. Waarschijnlijk mede als gevolg van de recent gestarte discussie over de
effecten van meer aandacht voor kinderen, tot uiting komend in deze programma's,
blijkt er bij veel gemeenten belangstelling te zijn voor snelle toepassing
van deze nu nog experimentele programma's. 65Op welke wijze wordt uitvoering gegeven aan het Europees Jaar tegen
Racisme? Welke bijdrage levert Nederland aan de invulling van het Europees
jaar tegen racisme?Heeft Nederland een speciale rol in het Europees jaar vanwege het
voorzitterschap van de EU in 1997? Onderneemt Nederland – als voorzitter
van de EU – op dit terrein specifieke activiteiten?Welk budget is gereserveerd voor deze activiteiten? (blz. 13).Als gevolg van de late besluitvorming door de Europese Commissie over
het Jaar tegen Racisme zijn de voorbereidingen nog in volle gang. Daarom is
de precieze uitvoering nog niet aan te geven. Wat wel vaststaat is dat er
evenals in de andere lidstaten van de Unie een nationaal coördinatiecomité
zal worden ingesteld, dat een budget beschikbaar zal krijgen om interessante
initiatieven te ondersteunen. Over de hoogte van dat budget is nog interdepartementaal
beraad gaande.Internationaal vindt afstemming plaats in een ad hoc-groep over de invulling
van het jaar.Het feit dat Nederland in de eerste helft van 1997 het voorzitterschap
van de EU vervult betekent dat de opening van het Jaar gezamenlijk door Nederland
en de Europese Commissie georganiseerd zal worden op 30 en 31 januari 1997.
Of overigens ook als voorzitter van de EU specifieke activiteiten zullen worden
ondernomen, is thans nog niet te zeggen. 66Kan nadere informatie worden gegeven over de activiteiten die in
het kader van het programma multi-culturele samenleving worden ondersteund?
Wat waren de resultaten van de activiteiten in 1996? (blz. 13).In 1996 is gewerkt aan de structurele implementatie van de in gang gezette
acties. Daarbij is het accent vooral gelegd op de ontwikkelingen met betrekking
tot de multiculturele wijk.Verder zijn activiteiten met een signaalfunctie ondersteund die gericht
waren op de jeugd, zoals «Nederland bekent kleur», «Pop
against racism» en «School zonder racisme», maar bijvoorbeeld
ook «Sport, Tolerantie en Fair Play». De projecten blijken de
jeugd, organisaties en scholen aan te zetten tot tal van activiteiten rondom
het thema multiculturele samenleving/anti-discriminatie.Verder is aandacht besteed aan het bevorderen van participatie van allochtonen
in het vrijwilligerswerk. De gehanteerde werkmethode van stichting Stimulans,
die in korte tijd 50 allochtone kandidaten naar een bestuursfunctie bemiddelde,
wordt onderzocht en vastgelegd voor de landelijke implementatie.In Utrecht en Amersfoort worden middels het project «Kleurrijk scouting»
allochtone kinderen gestimuleerd lid te worden van plaatselijke scoutinggroepen.
Voor kaderfuncties binnen de structuren van de betreffende scoutinggroepen
hebben 3 allochtonen zich opgegeven. 67Kan nadere informatie worden gegeven over het project elektronische
publieksinformatie over maatschappelijke aangelegenheden? (blz. 13).Hier is in de tekst van de MvT een foutje geslopen. Waar staat: «Wij sluiten bij dit programma aan op een project electronische
publieksinformatie over maatschappelijke aangelegenheden», moet gelezen
worden: «Wij sluiten bij dit programma aan met een project electronische
publieksinformatie over maatschappelijke aangelegenheden».Gedoeld wordt hier op het project SEIN 2001, dat door mij onlangs is ingediend
als voorbeeldproject in het kader van het Nationaal Actieprogramma Elektronische
Snelwegen (NAP). Dit project richt zich op de bevordering van een zinvol gebruik
van de elektronische snelweg als middel om sociale informatie te raadplegen
en van de daarmee samenhangende diensten gebruik te maken. Daartoe zal op
landelijk niveau een normerend aanbod worden ontwikkeld van inhoudelijke ordening,
standaarden, informatiedragers en innovatieve toepassingen.(Onder sociale informatie en diensten wordt verstaan: wet- en regelgeving,
voorzieningen en hulpmiddelen, subsidies en vergoedingen op gebieden van gezondheid,
verzorging, wonen, sociale zekerheid, veiligheid, onderwijs, werken en vrije
tijd.)De beoogde synergie van dit project met het programma Overheidsloket 2000
van Binnenlandse Zaken is met name gelegen in het gemeenschappelijke uitgangspunt
(te weten het één-loket-concept aansluitend bij de vraagpatronen
van de burger) en de onderlinge taakverdeling: «Overheidsloket 2000
richt zich op het stimuleren van lokale pilot-projecten, SEIN 2001 op het
ontwikkelen van een kwalitatief hoogstaand informatie-aanbod op maatschappelijk
terrein. 68Wordt de doelgroep Allochtonen opgenomen bij de specifieke doelgroepen
voor het programma «Overheidsloket 2000»? Op welke wijze wordt
deze doelgroep bediend bij dit project? (blz. 13).De doelgroep allochtonen is momenteel nog geen onderdeel van Overheidsloket
2000; de keuze voor het «deelloket ouderen en gehandicapten» werd
mede ingegeven door het feit, dat in veel gemeenten «zorgloket-ontwikkelingen»
gaande zijn op het gebied van de WVG en de Indicatiestelling Zorg. In principe
is uitbreiding naar andere doelgroepen zeker wenselijk, aangezien het einddoel
van dit project is een geïntegreerde publieke dienstverlening voor alle
burgers (niet alleen in de zorgsfeer).VWS participeert in de stuurgroep van dit project en zal in overleg met
het ministerie van Binnenlandse Zaken bezien hoe en op welke termijn vraagpatronen
van allochtonen uitdrukkelijk aan de orde kunnen komen.In het reeds gestarte pilot project «Ken uw rechten» in de
gemeente Delft wordt overigens al ervaring opgedaan met vraagpatronen van
de doelgroep «nieuwkomers». 69 en 70Wat wordt precies bedoeld met de sociale dimensie van de leefomgeving?Kan concreet worden aangegeven wat voor soort regionale projecten
ondersteuning zullen krijgen? (blz. 14).Kan nadere informatie (met betrekking tot opzet en omvang) worden
gegeven over de diverse regionale projecten om burgers te betrekken bij de
sociale infrastructuur in hun wijk of buurt? (blz. 14).Met de sociale dimensie van de leefomgeving wordt bedoeld het geheel aan
sociale voorzieningen en de mate van sociale cohesie in de wijk of buurt
als pendant van de ruimtelijke c.q. materiële dimensie die tezamen het
leefklimaat beïnvloeden.De sociale infrastructuur houdt in dit verband in het geheel aan sociale
voorzieningen die aan het leefklimaat een bijdrage leveren.De regionale projecten op dit vlak die in het kader van de ontwikkeling
van het platteland spelen, zijn onder andere:– het project «Regionale zelfontwikkeling Achtkarspelen».
Hierin werken bewoners zelf aan de verbetering van het toekomstperspectief
van hun gebied. Het project overstijgt daarmee de aandacht voor de leefsituatie
in het eigen dorp;– daarnaast wil ik de kennis en ervaring m.b.t. methodes om plattelandsbewoners
te activeren en te ondersteunen om zelf de leefbaarheid van hun regio te verbeteren,
beter toegankelijk maken voor andere overheden en bewoners.Op beide projecten wordt daartoe samengewerkt met het ministerie van LNV
in het kader van het kabinetsthema «plattelandsvernieuwing»;– een ander voorbeeld is het project «Leefbaarheid de Peel».
Daarbij zoeken provincies en gemeenten samen naar mogelijkheden om de zelfstandigheid
van ouderen ook in de kleinste kernen te kunnen waarborgen. Kenmerk van het
project is ook hier het belang voor de hele plattelandsregio en de bewoners
zelf die worden gemobiliseerd. Ik ondersteun dat proces.De hiervoor genoemde regionale projecten zijn te onderscheiden van de
lokale projecten op het gebied van leefbaarheid die in het kader van de rijksconvenanten
met de G4 en de G15/G21 worden uitgevoerd.Deze laatste projecten maken deel uit van de concrete actieplannen die
de gemeenten als uitwerking van deze convenanten hebben opgesteld. Daarbij
is veelal eveneens sprake van zowel bevordering van de kwaliteit van de woonomgeving,
als van die van het sociale leefklimaat. 71Wat zijn de voorlopige ervaringen in het convenant over «Voorschoolse
achterstandsbestrijding nul- tot zesjarigen» en hoe kunnen deze ervaringen
worden gebruikt in het op bladzijde 13 vermelde onderwijsachterstandenbeleid?
(blz. 14).De ervaringen in het kader van het convenant «Voorschoolse achterstandsbestrijding
nul tot zes-jarigen» zijn overwegend positief. Deze zullen benut worden
voor een verdere invulling van het onderwijsachterstandsbeleid. 72Wat doet het ministerie van VWS om de participatie van en communicatie
tussen allochtone en autochtone wijkbewoners in concentratiewijken te bevorderen?
(blz. 14).Met het oog op de versterking van de sociale cohesie is met name aandacht
besteed aan het stimuleren van participatie van allochtonen in het verbeteren
van de leefomgeving in samenwerking met autochtone Nederlandse wijk- en buurtbewoners.
In dat kader is het project «De wijk is van ons allemaal» van
FORUM dat in 40 locaties is uitgezet, ondersteund. In vier wijken in de grote steden worden multimediale pilotprojecten ondersteund
waar door middel van voorlichtings-, activerings- en communicatieactiviteiten
getracht wordt de leefbaarheid en de relatie tussen allochtone en autochtone
bewoners te versterken.In het voorjaar van 1997 zal door de projectgroep Intercultureel Onderwijs
en VWS een expert-conferentie worden georganiseerd over de relatie tussen
school en buurt. Aan de conferentie zal een inventarisatie vooraf gaan van
succesvolle projecten op dit terrein. Aandachtspunt hierbij is de onderlinge
betrokkenheid van de wijkbewoners.Verder worden in Haarlem en Eindhoven op buurtniveau projecten ondersteund
waar gewerkt wordt aan de vergroting van de sociale cohesie en aan het bevorderen
van contacten tussen autochtonen en allochtonen. De gehanteerde werkmethodieken
worden landelijk verspreid. 73 en 74Is in de convenanten met de grote steden expliciet aandacht besteed
aan de communicatie op wijkniveau tussen bewonersgroepen van verschillende
etnische afkomst? Zo nee, waarom niet? (blz. 14).Is in de convenanten met de grote steden opgenomen hoe de participatie
en communicatie tussen allochtone en autochtone wijkbewoners in concentratiewijken
bevorderd wordt? Zo ja, op welke wijze? (blz. 14).In de convenanten die het kabinet met de G4 en de G15/G21 heeft gesloten,
wordt – zij het niet prominent – aandacht besteed aan de communicatie
op wijkniveau tussen bewonersgroepen van verschillende etnische achtergrond.Bevordering van de algemene leefbaarheid en bestrijding van de achterstand
van alle kansarmen in de stad en in het bijzonder in de bedreigde wijken zijn
namelijk de in de convenanten ter zake vastgelegde brede doelen.In de concrete actieplannen die de gemeenten als uitwerking van de convenanten
hebben opgesteld, wordt overigens slechts hier en daar expliciet de verbetering
van de positie van de allochtonen en van de verhouding tussen hen en de autochtonen
als doel gesteld en meegenomen in sociaal-culturele projecten.Ten slotte is ten aanzien van de bevordering van participatie van allochtonen
in de convenanten onder meer opgenomen dat voor nieuwkomers een sluitende
aanpak zal worden gerealiseerd m.b.t. hun inburgering (inclusief NT2).Uitgangspunt bij de VWS-convenanten met de G4 was de behoefte van het
ministerie en van de betrokken gemeenten om elk vanuit de eigen verantwoordelijkheid
en rol een bijdrage te leveren aan de innovatie van het welzijnsbeleid.Daartoe is per grote stad een (verschillend) thema gekozen, gebaseerd
op de actuele problemen in de lokale situatie van dat moment (1994).Met de gemeente Amsterdam is aldus het convenant «Bij de les blijven»
(bestrijding schoolverzuim) gesloten.In Rotterdam heeft het thema «Achterstandsbestrijding in de voorschoolse
periode» geleid tot het convenant «0 – 6 jarigen»,
terwijl in Den Haag het thema «Maatschappelijk Herstel» (maatschappelijke
activering van mensen die gemarginaliseerd zijn of dreigen te worden) als
convenantsonderwerp is gekozen.Met name in Rotterdam en Amsterdam zijn in belangrijke mate ook allochtonen
in de werking van de convenanten betrokken.Dat geldt nog sterker voor Utrecht waar door middel van het convenant
«Wijkjongerenperspectieven» meer expliciet aandacht wordt gegeven
aan de participatie van allochtonen en aan de verhouding tussen
hen en hun medewijkbewoners.Doel van dit laatste convenant is het voorkomen en bestrijden van marginalisering
en achterstand bij (allochtone) jongeren tot 18 jaar. Bij het verbeteren van
randvoorwaarden voor die jongeren zelf wordt uiteraard ook de relatie met
hun ouders en andere wijkbewoners meegenomen.De resultaten van de uitwerkingen van voornoemde convenanten worden betrokken
in het grote stedenbeleid. 75Wat is de inzet van de regering in de conferentie over «sociale
integratie» die in Europees verband wordt georganiseerd? (blz. 14).Met de conferentie over sociale integratie wil de regering in Europees
verband de aandacht vestigen op actuele ontwikkelingen op het terrein van
maatschappelijke integratie van achterstandsgroeperingen dan wel uitgesloten
groepen (o.a. allochtonen) in de diverse sectoren.Het biedt daartoe een platform voor uitwisseling tussen de verschillende
lidstaten, zowel wat betreft de politieke, beleidsmatige als de praktijkaspecten.
Voorts zal aan de orde komen de vraag naar een generiek dan wel specifiek
integratiebeleid en het scheppen van nieuwe kansen en mogelijkheden voor alle
bevolkingsgroepen. In dit kader zal tevens aandacht worden besteed aan de
doelstellingen van het Europees Anti-racismejaar. Tenslotte biedt de conferentie
de mogelijkheid om een selectie van (boven)lokale, praktijkgerichte intersectorale
projecten te presenteren, waar onder andere in Nederland ervaring mee is opgedaan. 76Hoe verhoudt de passage dat «in het voorlaatste jaar van deze
kabinetsperiode, (.....) geen grote ingrepen in het verzekeringsstelsel op
stapel staan» zich tot de desbetreffende passage in het regeerakkoord?
Is de regering in haar visie, waar het betreft de herstructurering van het
ziektekostenverzekeringsstelsel, voor het resterende deel van deze kabinetsperiode
«uitgeregeerd»? (blz. 14).Met de passage dat «in het voorlaatste jaar van deze kabinetsperiode,
(.....) geen grote ingrepen in het verzekeringsstelsel op stapel staan»
wordt bedoeld aan te geven dat het kabinet niet voornemens is binnen de lopende
regeerperiode aanzienlijke wijziging te brengen in de globale verdeling van
de aantallen verzekerden over de onderscheiden verzekeringssectoren. Een en
ander laat overigens onverlet dat onder handhaving van de globale verdeling
van de aantallen verzekerden onderlinge verschuivingen van de categorieën
kunnen worden doorgevoerd, blijkens ook de doelstellingen van het op 21 oktober
1996 aan de Tweede Kamer ter overweging aangeboden voorstel van wet houdende
wijziging van de inkomensgrens ziekenfondsverzekering voor AOW-gerechtigden. 77Wat is de stand van zaken ten aanzien van de toetsing op doelmatigheid
van de lijst van 126 verstrekkingen, door de Commissie Ontwikkelingsgeneeskunde
van de Ziekenfondsraad? Op welke termijn toetst de Commissie Ontwikkelingsgeneeskunde
deze lijst in samenwerking met de Gezondheidsraad?Wanneer kan de Tweede Kamer concrete maatregelen verwachten? Zal
de commissie zich op langere termijn daadwerkelijk hoofdzakelijk richten op
het bestrijden van ondoelmatigheid in de sociale ziektekostenverzekeringen?
Zo ja, hoe? Zo nee, waarom niet? (blz. 15). In de oktobervergadering van de Ziekenfondsraad is onder meer het rapport
Doelmatigheid in de zorg van de raad behandeld. Daarin is opgenomen dat, in
reactie op mijn verzoek aan de raad van 7 juni 1996 en in lijn met de motie
van 20 mei jl. van het kamerlid Oudkerk, binnen de Ontwikkelingsgeneeskunde
sterk het accent zal worden gelegd op analyse van de voorzieningen die genoemd
staan in de lijst van 126. De bedoeling van de raad is om als eerste die voorzieningen
van de lijst aan te pakken die op korte termijn tot concrete doelmatigheidswinst
kunnen leiden.Overigens heeft de Gezondheidsraad in goed overleg met de Ziekenfondsraad
de lijst van 126 ter hand genomen en mij op 10 juli jl. over de eerste resultaten
gerapporteerd. Aanvullende financiering om de lijst van 126 versneld af te
werken zal ik beschikbaar stellen.De Ziekenfondsraad zal zijn activiteiten op het terrein van doelmatigheid
overigens niet beperken tot de lijst van 126. Verwacht wordt dat ook spoedig
winst te behalen is op de farmacie. De desbetreffende activiteiten sluiten
goed aan op de algemene benadering van het doelmatigheidsvraagstuk, met implementatie
van resultaten van eerder afgerond OG-onderzoek en met een gerichtere top-down
benadering in de OG.De raad meent dat de lijst van 126 zich uitstekend leent om op korte termijn
doelmatigheidswinst te kunnen realiseren. Voor het bepalen van de meest passende
aanpak, met het doel spoedig concreet resultaat in doelmatigheidstermen te
bereiken, acht de raad het recente advies van de Gezondheidsraad over de lijst
van 126 van 10 juli 1996 een waardevol document dat goed als leidraad kan
fungeren. De Commissie Ontwikkelingsgeneeskunde (COG) is overigens, vooruitlopend
op het advies van de Gezondheidsraad, in het kader van haar top-downbenadering
al begonnen zich te oriënteren op de eerste zeven onderwerpen van de
lijst van 126. Daarnaast heeft de raad ook eerder al een aanzienlijk aantal
onderwerpen van de lijst van 126 aangepakt, via OG maar ook in het kader van
andere onderzoeksprogramma's.De Ziekenfondsraad zal naar verwachting in mei 1997 een voortgangsrapportage
uitbrengen. 78Op welke gronden kan worden geconcludeerd dat het zogenoemde splitsingsmodel
in de budgettering van de ziekenfondsen heeft geleid tot een aanzienlijke
verbetering in de werking van het budgetteringssysteem? (blz. 15).De werking van het budgetteringssysteem voor verstrekkingen in het kader
van de Ziekenfondswet kan worden beoordeeld aan de hand van twee criteria:
beheersbaarheid door ziekenfondsen van de kosten van verstrekkingen en de
verdelende werking van het budgetteringsmodel.Bij de beheersbaarheid van de kosten is de problematiek van de zogenaamde
dubbele budgettering als een van de knelpunten naar voren gekomen. Aan de
ene kant houdt de overheid vast aan een systeem van aanbodregulering via de
vaststelling van de budgetten van intramurale voorzieningen, terwijl ze tegelijkertijd
en op hetzelfde zorgsegment stuurt via de verzekeraarsbudgettering.De invoering van het splitsingsmodel heeft ertoe geleid dat de problematiek
van de dubbele budgettering voor de verzekeraarsbudgettering is weggenomen.
Om dit te bewerkstelligen wordt in het huidige budgetteringsmodel een splitsing
aangebracht binnen de budgetten die aan individuele ziekenfondsen worden toegekend.
Het budget wordt in delen uiteengerafeld: een vast en een variabel budget. Het vaste budget bestaat uit kosten waarop individuele ziekenfondsen geen
of slechts in zeer beperkte mate invloed kunnen uitoefenen. Het financieel
risico dat ziekenfondsen lopen op deze kosten is marginaal. Het variabele
budget van een ziekenfonds bestaat uit kosten van overige verstrekkingen (huisartsen,
vrijgevestigde medische specialisten, farmacie e.d.) en de variabele ziekenhuiskosten.
Ziekenfondsen zijn in hoge mate financieel verantwoordelijk voor deze kosten.De beoordeling van de verdelende werking van het splitsingsmodel kan worden
gebaseerd op twee punten. In de eerste plaats kan de allocatiesystematiek
van het nieuwe model worden getoetst. Deze wordt dan vergeleken met de verdelende
werking van het budgetsysteem dat is toegepast in 1995. Hierbij wordt er gekeken
in hoeverre de budgetten van ziekenfondsen aansluiten bij de gemaakte of geraamde
kosten. De mate van samenhang tussen de beide grootheden wordt uitgedrukt
in een statistische maatstaf: de correlatiecoëfficiënt. Naarmate
de correlatiecoëfficiënt dichter de 1 nadert, is er sprake van een
verbetering van de verdelende werking. Daarnaast is per ziekenfonds gekeken
naar de verschillen tussen de kosten en budgetten per volwassen-equivalent.
De ruimte tussen het hoogste en het laagste verschil geeft de bandbreedte
weer.Een onder de Ziekenfondsraad ressorterende werkgroep (Werkgroep Ontwikkeling
Splitsingsmodel) heeft september jl. verslag gedaan van de resultaten van
een evaluerend onderzoek naar het thans werkzame splitsingsmodel. Deze evaluatie
is gebaseerd op beschikbare gegevens van het eerste halfjaar van 1996. Uit
de evaluatie komt naar voren dat het splitsingsmodel een aanzienlijk betere
verdeling laat zien dan het oude budgetteringsmodel.De correlatiecoëfficiënt bedraagt bij het oude budgetteringsmodel
0,67.Voor het splitsingsmodel neemt deze maatstaf toe tot 0,87. Dit betekent
dat de verdelende werking met bijna 30% toeneemt. Bovendien verbetert de bandbreedte
in het splitsingsmodel in die zin dat deze wordt gereduceerd tot ca. 70% van
de marge in het oorspronkelijke model. 79Zijn de verwachte problemen rond de uitvoering van eigen bijdragenregeling,
nu de uitvoeringsvoorwaarden nader zijn ingevuld, ondervangen en bestaat daarover
overeenstemming met de zorgverzekeraars? Zo nee, wat betekent zulks voor de
voorgenomen invoeringsdatum van 1 januari 1997? (blz. 15).Over de uitvoeringsaspecten van de per 1 januari 1997 in te voeren eigenbijdragenregeling
ZFW is uitvoerig overleg gevoerd met Zorgverzekeraars Nederland (ZN) en de
Ziekenfondsraad (ZFR).Op 7 oktober jl. heeft een gezamenlijk afrondend ambtelijk overleg VWS-ZFR-ZN
plaatsgevonden. In dat overleg zijn de door ZN als «laatste knelpunten»
aangeduide problemen besproken. In een afrondend bestuurlijk overleg op 22
oktober jl. heb ik ZN voorts meegedeeld dat ik – gelet op de door ZN
aangevoerde bezwaren – besloten heb tot een zekere flexibilisering op
het punt van het berichtenverkeer. Verzekeraars zullen verplicht zijn om ten
minste 1 x per kwartaal een bericht aan verzekerden te zenden indien verstrekkingen
zijn genoten.Met de mogelijkheid om het berichtenverkeer desgewenst niet maandelijks
maar per kwartaal te regelen is thans over alle door ZN naar voren gebrachte
knelpunten overeenstemming bereikt. 80Wat betekent dat zal worden «ingezet» op invoering van
een eigen risico aan de voet van tenminste f 200,- voor alle particulier
verzekerden per 1 januari 1997? Wat is de stand van zaken ten
aanzien van de voorbereiding van invoering van een eigen risico in de particuliere
verzekering? (blz. 15).Met de passage dat zal worden ingezet op de invoering van een eigen risico
aan de voet van ten minste f 200 wordt gedoeld op de door de regering
beoogde vrijwillige convergentie op het terrein van de eigen betalingen. Met
Zorgverzekeraars Nederland is afgesproken dat vanuit die organisatie bevorderd
zal worden dat in de particuliere markt, in navolging van de invoering van
een stelsel van eigen bijdragen in de Ziekenfondswet en een algemeen eigen
risico van f 200 aan de voet in het kader van de Wet op de toegang tot
ziektekostenverzekeringen, een eigen risico van minimaal f 200 zal worden
ingevoerd. In lijn met die afspraak heeft Zorgverzekeraars Nederland het departement
op 8 oktober 1996 een afschrift toegezonden van haar advies aan de markt inzake
de invoering van het beoogde algemeen eigen risico aan de voet. Daarmee heeft
Zorgverzekeraars Nederland invulling gegeven aan de afspraken die zijn gemaakt
over dit onderdeel van de vrijwillige convergentie. 81In hoeverre is de geraamde opbrengst van de per 1 januari a.s. in
te voeren eigen bijdragen reëel en kan de regering garanderen dat de
in- en uitvoeringskosten van bedoelde regeling de opbrengsten niet zullen
overtreffen? (blz. 15).De financiële berekeningen voor het systeem van eigen bijdragen in
de ZFW zijn gemaakt met behulp van een aantal gerenommeerde onderzoeksinstituten.
Voor de financieringsverschuiving is het Instituut Beleid en Management Gezondheidszorg
(Erasmus Universiteit) ingeschakeld. Het SCP heeft gegevens geleverd op basis
waarvan de volume-effecten zijn geschat. De administratiekosten zijn onderzocht
door het EIM. Het EIM-rapport «Uitvoeringskosten van een eigen bijdrage
voor ziekenfondsverzekerden: een onderzoek onder ziekenfondsen» is aan
de Tweede Kamer toegezonden. Er zijn geen nieuwe inzichten die leiden tot
een andere conclusie dan vermeld in de brief «Invoering van een systeem
van eigen bijdragen in de ZFW» d.d. 4 april 1996. 82Wat is de achtergrond van het besluit dat als gevolg van de overheveling
van ongeveer 200 000 ouderen tot de ziekenfondsverzekering een groep
van gelijke grootte wordt uitgesloten van een ziekenfondsverzekering nu de
financiering rond loopt? Hoe verhoudt deze operatie zich tot de desbetreffende
passage in het regeerakkoord? (blz. 15–16).Gelet op het gestelde in het antwoord in vraag 76 acht het kabinet de
overheveling van ongeveer 200 000 ouderen naar de ziekenfondsverzekering
in samenhang met een vermindering van het aantal ziekenfondsverzekerden met
een vrijwel gelijk aantal studerenden in overeenstemming met het ter zake
gestelde in het regeerakkoord. 83Heeft de regering overwogen alle ouderen van boven de 65 jaar onder
te brengen in de ziekenfondsverzekering en zo nee, waarom niet? Zo ja, welke
overwegingen hebben alsdan aanleiding gegeven zulks uiteindelijk niet te doen?
(blz. 15–16).Het kabinet is niet overgegaan tot het onderbrengen in de ziekenfondsverzekering
van alle ouderen van boven de 65 jaar omdat zij niet in een zodanige inkomenspositie
verkeren dat de verplichte ziekenfondsverzekering voor hen de aangewezen verzekeringsvorm
zou zijn. 84Wat betekent concreet het toelaten van ouderen met een klein aanvullend
pensioen tot de ziekenfondsverzekering en de onmogelijkheid voor studenten
om straks gratis meeverzekerd te zijn in de ziekenfondsverzekering van hun
ouders voor de bestanden van de zorgverzekeraars nu de verwachting gerechtvaardigd
is dat laatstgenoemde groep verzekerden een minder groot risico vormt? Welke
gevolgen zal een en ander hebben voor de WTZ en de ziekenfondsbudgettering?
(blz. 15–16).Voor een uitvoerig antwoord op de vraag naar de personele en financiële
consequenties van het opnemen van 200 000 ouderen in de ziekenfondsverzekering
in samenhang met de uitstroom van een aantal van circa 185 000 studerenden
die medeverzekerd zijn in de ziekenfondsverzekering, kan worden verwezen naar
paragraaf 4 (personele en financiële consequenties) van de brief van
17 september 1996 betreffende de herstructurering Ziekenfondswet (Tweede Kamer
1996/1997, 25 027, nr. 1).In de verzekerdenbestanden van de ziekenfondsen zal een toename van het
aantal verzekerden van 65 jaar en ouder te zien zijn, al valt niet tevoren
aan te geven hoe de genoemde groep van 200 000 ouderen zich over de ziekenfondsen
zal verspreiden. Over een periode van 5 jaar zullen de ziekenfondsen voorts
de eveneens genoemde groep van circa 185 000 gratis medeverzekerde studenten
met WSF-studiefinanciering zien vertrekken, zonder dat daar nieuwe aanwas
van gratis medeverzekerde studenten tegenover staat. Beide ontwikkelingen
tesamen leiden tot een toename van het ZFW-macro-budget.In 1997 bedraagt deze toename per saldo f 550 miljoen. De budgetuitkomsten
voor een individueel ziekenfonds zullen afhangen van de precieze verhouding
tussen uitstroom van meeverzekerde studenten en instroom van voormalig particulier
verzekerde ouderen. Wel kan hierbij worden opgemerkt dat de bijdrage tot het
budget van een individueel ziekenfonds van een medeverzekerde student door
de werking van de verdeelcriteria aanzienlijk kleiner is dan van een verzekerde
van 65 jaar of ouder. Bovendien ontvangt een ziekenfonds van een medeverzekerde
student geen nominale premie en van een oudere verzekerde wel.Het WTZ-omslagtekort zal per saldo dalen als gevolg van de uitstroom van
ouderen en de instroom van studenten. De omvang van de daling is afhankelijk
van de precieze omvang van in- en uitstroom. In het bijzonder de omvang van
de instroom van studenten is onzeker, aangezien niet op voorhand vast staat
welk deel van de nieuwe particulier verzekerde studenten zal kiezen voor een
WTZ-studentenstandaardpakketpolis (SSPP). Bovendien moet worden bedacht dat
het financiële resultaat voor de WTZ-omslagregeling op de groep studenten
met een SSPP sterk afhankelijk is van de leeftijd van die studenten. Studenten
van 18 en 19 jaar zorgen voor een overschot in de WTZ-omslagregeling, studenten
van 20 jaar en ouder voor een tekort. In de jaren 1997 en 1998 zullen naar
verwachting vooral studenten van 18 en 19 jaar extra instromen in de WTZ.
Een tekortverhogend effect van de instroom van studenten zal daardoor naar
verwachting pas na 1998 zichtbaar worden. 85Welk onderzoek ter voorbereiding van de wijziging van de ziekenfondswet
zal precies worden uitgevoerd, hoe wordt het onderzoek opgezet, door wie wordt
het uitgevoerd, wanneer wordt het onderzoek gestart en wanneer zullen resultaten
bekend gemaakt worden? (blz. 16).De gedachtenvorming omtrent de organisatorische aspecten van het onderzoek
ter voorbereiding van de wijziging van de Ziekenfondswet is nog niet afgerond. 86Is het juist dat van homeopatische farmaceutische producten vermeld
mag worden dat ze gunstig kunnen werken ter preventie, behandeling of genezing
van een ziekte, terwijl dit voor veilige fytotherapeutica is verboden? Is
dit niet in strijd met artikel 92 van het EEG-verdrag, waarin het principe
van gelijke behandeling van marktpartijen is geregeld? (blz. 16).Zowel homeopathische farmaceutische producten als fytotherapeutica zijn
geneesmiddelen in de zin van richtlijn 65/65/EEG en de Wet op de Geneesmiddelenvoorziening,
maar voor homeopathische geneesmiddelen is een specifieke regeling voor toelating
tot de markt van toepassing (richtlijn 92/73/EEG resp. Besluit homeopatische
farmaceutische producten). Voor fytotherapeutica geldt een dergelijke regeling
niet.Het gevolg hiervan is dat homeopathische farmaceutische producten op eenvoudige
wijze tot de markt toegelaten kunnen worden, waarna volgens de regels van
de Reclamerichtlijn (92/28/EEG) publieksreclame voor deze producten gemaakt
kan worden. Fytotherapeutica zijn in Nederland vrijwel niet geregistreerd.
Als gevolg hiervan mogen voor fytotherapeutica geen claims gehanteerd worden
die verwijzen naar toepassing als geneesmiddel. Ten aanzien van strijd met
artikel 92 van het EEG-verdrag merk ik op dat hier geen sprake van is. Er
bestaat immers een belangrijk verschil tussen homeopathische farmaceutische
producten en fytotherapeutica, omdat de homeopathica per definitie sterk verdund
zijn. Hierdoor leveren deze geneesmiddelen in beginsel geen risico's voor
de volksgezondheid op. Fytotherapeutica zijn allopathica, die in normale doseringen
gebruikt worden en deze producten zijn daarmee meer vergelijkbaar met moderne
geneesmiddelen dan met homeopathica. 87Wat houdt het drie-jarenplan in dat huisartsen ertoe moet bewegen
geneesmiddelen voortaan op stofnaam voor te laten schrijven? (blz. 17).In het implementatieplan «Voorschrijven op stofnaam» wordt
een handzame lijst ontwikkeld waarin de generieke namen (stofnamen) van aanbevolen
geneesmiddelen en specialités kunnen worden opgezocht. Er wordt een
computerprogramma ontwikkeld waarmee merknamen door de huisarts zelf in de
Huisartsen Informatie Systemen worden vervangen door stofnamen.Daarnaast worden instrumenten (een advies en een voorbereidingsboekje)
ontwikkeld waarmee in Farmacotherapeutische Overleggroepen het voorschrijven
op stofnaam kan worden gestimuleerd.Tenslotte vindt voorlichting plaats aan huisartsen en assistenten door
verspreiding van documentatie, cursussen en artikelen in vakbladen en vindt
een publiekscampagne plaats.Om het effect van dit implementatieplan te kunnen meten is door het Nederlands
instituut voor onderzoek van de gezondheidszorg (NIVEL) een zogenaamde «nulmeting»
verricht. Hieruit blijkt dat per huisarts gemiddeld zo'n 30% van de geneesmiddelen
op stofnaam wordt voorgeschreven. Tevens blijkt er ook sprake te zijn van
een grote variatie in generiek voorschrijven per geneesmiddel. 88Wanneer kan de Tweede Kamer de nota van wijziging inzake het aanhangige
voorstel tot wijziging van de Wet op de Geneesmiddelenvoorziening ten aanzien
van het toezicht op de reclame voor geneesmiddelen verwachten? (blz. 17). Ik zal de Tweede Kamer de nota naar aanleiding van het verslag inzake
de wijziging van de Wet op de Geneesmiddelenvoorziening (reclame, registratie,
bewaking, toezicht/handhaving inzake geneesmiddelen) toezenden, nadat ik een
nader overleg met het veld gevoerd heb. Naar verwachting zal dit in december
van dit jaar zijn. Tezelfdertijd zal ik een nota van wijziging inzake dit
wetsvoorstel voor advisering aan de Raad van State voorleggen. 89Wat zijn de oorzaken dat de vraag naar geestelijke gezondheidszorg
toeneemt? (blz. 18).De Stuurgroep Toekomstscenario's Gezondheidszorg noemt de volgende vermoedelijke
oorzaken van de groeiende vraag naar geestelijke gezondheidszorg:– psychische problemen worden eerder en beter onderkend;– mensen zoeken actiever hulp;– de hulpverlening is voor een groter deel van de bevolking bereikbaar
en betaalbaar geworden;– de mogelijkheden tot professionele behandeling zijn toegenomen;– een afnemend vermogen van de samenleving om mensen met psychische
ziekten te integreren (in familieverband, in werk, bijvoorbeeld uitstoot naar
WAO);– afname van mogelijkheden tot sociale steun voor mensen waar «iets
mee aan de hand is».Deze oorzaken kunnen aan de hand van talloze voorbeelden worden geïllustreerd,
bijvoorbeeld de psychische gevolgen van ernstige jeugdtrauma's, zoals seksueel
misbruik. 90Hoe wordt kapitaalvernietiging vermeden bij deconcentratie van instellingen,
zoals bijvoorbeeld de psychiatrische ziekenhuizen, het opzetten van nieuwe
woonvormen elders en extramuralisering? (blz. 18).Vooropgesteld wordt dat kapitaalvernietiging nooit helemaal uit te sluiten
is. Er zullen altijd momenten zijn waarop een afweging moet worden gemaakt
tussen het belang van de patiënt en financiële belangen. Kapitaalvernietiging
kan het best worden voorkomen door het voeren van een consistent en eenduidig
beleid, waarvan naar mijn mening sprake is in de GGZ. Verder is het van belang
bij de beleidsontwikkeling tijdig en adequaat te kunnen inspelen op ontwikkelingen
in het veld. Daarnaast is het soms noodzakelijk om bouw-initiatieven te heroverwegen,
zoals recent ook in de GGZ is gebeurd. Tenslotte is het vermijden van kapitaalvernietiging
een belangrijk criterium bij de beoordeling van initiatieven voor deconcentratie
van instellingen. 91Wanneer kan de Kamer de notitie verwachten over de positie van de
Kinder- en Jeugdpsychiatrie in het kader van Regie in de Jeugdzorg? (blz.
18).De positie van de kinder- en jeugdpsychiatrie zal meegenomen worden bij
het opstellen van de sectorale beleidsvisie zoals deze in 1997 voor de gehele
GGZ-sector zal worden opgesteld. Daarbij zal ook worden ingegaan op de relatie
met Regie in de Jeugdzorg. 92Wanneer loopt de experimenteerfase van het persoonsgebonden budget
in de geestelijke gezondheidszorg af? (blz. 18). Bij brief van 21 oktober 1996 heb ik de Ziekenfondsraad een uitvoeringstoets
gevraagd over een experiment op het gebied van persoonsgebonden budget in
de geestelijke gezondheidszorg, met een looptijd van twee jaar. 93Ligt het niet voor de hand, mede gezien de door de regering aangeduide
ontwikkelingen binnen de GGZ de evaluatie van de BOPZ te plaatsen binnen een
bredere discussie over de toekomst van de GGZ? (blz. 18–19).Het ligt zeker voor de hand de mogelijke uitkomsten van de evaluatie van
de Wet Bopz te bezien in het kader van de ontwikkelingen in de GGZ en de toekomst
van deze sector. Daar waar dit in de rede ligt zal op deze wijze met de aanbevelingen
uit de evaluatierapportage worden omgegaan. 94Waaruit blijkt de bijzondere aandacht voor de verdere ontwikkeling
van een samenhangend zorgcircuit op de terreinen van de ouderenpsychiatrie
en de forensische psychiatrie? Welke initiatieven worden in dat kader ontplooid?
(blz. 19).Een samenhangend zorgcircuit voor ouderen wordt via specifieke projecten
bevorderd. Zo worden onderzoek en een studiedag gefinancierd naar de organisatie
van de ouderenpsychiatrie in de multifunctionele eenheden psychiatrie. In
de beoogde zorgvernieuwingsregio's staat integratie van het hulpaanbod van
diverse GGZ-partners centraal. De ouderenpsychiatrie vormt hierin een afzonderlijk
circuit.Voorts worden experimentele geriatrische netwerken financieel ondersteund
waarin de samenwerking tussen de kerndisciplines klinische geriatrie, ouderenpsychiatrie,
sociale geriatrie en verpleeghuisarts wordt ontwikkeld. Tenslotte staat onderzoek
op stapel naar de afstemming van indicatiestelling tussen de ouderenzorg en
de GGZ en naar wederzijdse consultatie tussen APZ en verpleeghuis.In de door de interdepartementale werkgroep Heroverweging forensische
psychiatrie uitgebrachte rapport «Doelmatig behandelen» is uitvoerig
stilgestaan bij de problemen bij het doorplaatsen van TBS-verpleegden vanuit
een TBS-inrichting naar een vervolg- c.q. GGZ-voorziening. De werkgroep komt
onder meer tot de conclusie dat er sprake moet zijn van een sterkere differentiatie
van voorzieningen, met een op de doelgroep afgestemd regime en een gedifferentieerde
kostprijs. Over te ontplooien initiatieven in dit verband kan ik op dit moment
niet nader ingaan. Ik verwijs u in deze naar het binnenkort uit te brengen
kabinetsstandpunt op het genoemde rapport. 95Wat is de stand van zaken met betrekking tot de toegezegde informatievoorziening
over de Wet BOPZ? (blz. 19).De evaluatie van de wet Bopz wordt uitgevoerd door een evaluatiecommissie
die is ingesteld door de minister van VWS en de minister van Justitie. Het
eindrapport van de commissie zal naar verwachting begin 1997 aan beide ministers
worden aangeboden en aan de Tweede Kamer worden toegezonden. 96Wie c.q. welke instantie onderzoekt de effectiviteit van de verslavingszorg?
(blz. 19). Het Trimbos-instituut in samenwerking met andere betrokken organisaties,
ondere andere de NeVIV. 97Kan de conclusie dat de 06-informatielijn van het NIAD succesvol
is gebleken, nader worden onderbouwd? (blz. 19).Deze conclusie is gebaseerd op de stand van zaken begin mei 1996.De Drugs Informatielijn (06 – 35 012 023) van het Trimbos-instituut
(voorheen NIAD) is in de eerste drie maanden (sinds de opening begin februari
1996 door mevrouw Borst) ruim twaalfduizend keer gebeld, hetgeen neerkomt
op zo'n 140 telefoontjes per dag. Ook in de fase na 1 april 1996 toen de publiciteit
rondom de informatielijn duidelijk minder was, belden nog altijd ongeveer
100 mensen per dag op. De lijn is 7 dagen per week dag en nacht bereikbaar
voor standaardinformatie, en voor een persoonlijk gesprek 7 dagen per week
van 9 uur 's ochtends tot 9 uur 's avonds. Via deze telefoonlijn kan
ook gratis informatiemateriaal besteld worden.Circa 40% van de bellers koos er in de aangegeven periode voor doorverbonden
te worden met een van de medewerkers. Schriftelijk materiaal werd ongeveer
door hetzelfde percentage bellers besteld via het Voice Response Systeem.
Uit een voorlopige registratie viel verder nog het volgende op.De lijn werd evenveel gebeld door mannen als vrouwen, 20% was jonger dan
25 jaar. De helft van de bellers wilde informatie in verband met eigen gebruik,
de andere helft vanwege gebruik in de omgeving, waarbij bijvoorbeeld door
veel ouders vragen werden gesteld die verband houden met de opvoeding. Ook
viel het aantal partners van druggebruikers op.De behoefte aan algemene informatie over drugs was in de eerste maanden
het grootst. Bij verzoeken om specifieke informatie «scoorden»
cannabis en XTC het hoogst. Naast informatieverzoeken over de andere middelen
viel bovendien een toenemende behoefte aan voorlichting waar te nemen over
zogeheten smartdrugs, smartproducts en ecodrugs.De Drugs Informatielijn lijkt te voorzien in een duidelijke behoefte bij
het publiek. Bovendien ontstaat door deze voorziening een beter beeld van
de vragen op het terrein van drugs die in de samenleving leven. 98Wat is de laatste stand van zaken met betrekking tot het experiment
van het verstrekken van heroïne aan zwaar verslaafden? (blz. 20).De Centrale Commissie Behandeling Heroïneverslaafden is in juli aan
de slag gegaan en is inmiddels op sterkte gekomen. Het bureau is geformeerd
bij de faculteit geneeskunde van de Universiteit van Utrecht. De internationale
adviseurs hebben allen toegezegd mee te zullen werken. In ieder geval aan
het einde van het jaar ontvang ik de rapportage van de commissie. Ik hoop
dat deze zoveel mogelijk concrete voorstellen zal bevatten, maar ik geef wel
de voorkeur aan zorgvuldigheid boven snelheid. Zoals toegezegd zal ik deze
tezamen met mijn standpuntbepaling aan u toezenden. Met betrekking tot het
punt van de te selecteren gemeenten zal ik ook de opvatting van de gemeenten
betrekken.De contacten van de commissie en mijn ministerie met het Zwitserse onderzoekprogramma
zijn vruchtbaar gebleken.Van de ervaringen daar kunnen we zeker leren.Dat geldt voor het gebied van de beveiliging, de communicatie en voorlichting,
geschikte toepassingsvormen en de te volgen procedures in de uitvoeringspraktijk.
Tenslotte is de International Narcotics Control Board uitgebreid geïnformeerd
over de achtergronden en uitgangspunten van ons experiment. Het zal duidelijk
zijn dat de melding vanuit de Inspectie van de Gezondheidszorg
aan de INCB van de exacte behoefte aan heroïne die nodig is voor het
onderzoek afhankelijk is van het onderzoeksprotocol. 99Voldoet de gemeente Zwolle inmiddels aan de zorgplicht met betrekking
tot maatschappelijke opvang? (blz. 20).In een brief van de gemeente Zwolle (d.d. 10 juli 1996) wordt aangegeven
dat de gemeente sinds 1 januari 1994 de verantwoordelijkheid heeft voor de
volgende opvangvoorzieningen: algemene crisisopvang (35 plaatsen), een FIOM-huis
(25 plaatsen), 2 begeleid wonenprojecten (17 en 15 plaatsen), Blijf van m'n
Lijfhuis (33 plaatsen), Sociaal Pension (27 plaatsen) en Passantenopvang (6
plaatsen). Ook is een plan gemaakt voor een noodscenario voor opvang gedurende
extreme weersomstandigheden.De gemeente Zwolle geeft in deze brief aan dat er in de gemeente en omgeving
een tekort is aan opvang voor dak- en thuislozen en doet derhalve een beroep
op de extra f 15 miljoen die is uitgetrokken voor de dak- en thuislozenzorg.
De gemeente wil hiermee een laagdrempelige dag- en nachtopvang voor dak- en
thuislozen realiseren gedurende het gehele jaar.Zoals aangegeven in de antwoorden op de vragen 37 en 101 zal op korte
termijn een bestedingsplan voor de f 15 miljoen dak- en thuislozenzorg
aan de Tweede Kamer worden aangeboden. Dit bestedingsplan en de criteria die
hiervoor gehanteerd zullen worden zijn essentieel voor het beantwoorden van
de vraag in hoeverre Zwolle aan haar zorgplicht voldoet. Aangezien ik niet
op het verdelingsvoorstel vooruit kan lopen zal ik u het antwoord op deze
vraag nog even schuldig moeten blijven. 100Op welke wijze en wanneer zullen na de toedeling van rijksmiddelen
voor maatschappelijke opvang naar centrumgemeenten de «witte vlekken»
(gebieden waar geen voorzieningen zijn) zijn opgelost? (blz. 20 en blz. 50).De wijziging van de financiering van de maatschappelijke opvang zal ingaan
na beëindiging van de Tijdelijke wet stimulering sociale vernieuwing,
dat wil zeggen op 1 januari 1998. Dit geeft ons ruimte om een zorgvuldige
regeling en wetswijziging voor te bereiden. Ik zal de Tweede Kamer hierover
in het vroege voorjaar van 1997 nader informeren en zo spoedig mogelijk daarna
een voorstel tot wijziging van de Welzijnswet 1994 opstellen.Zoals bekend is er f 15 miljoen extra bestemd voor uitbreiding van
de opvangcapaciteit voor dak- en thuislozen. Door deze extra inzet van middelen
zal een deel van de witte vlekken kunnen worden weggewerkt (zie ook de antwoorden
op de vragen 37 en 101).In het voorjaar van 1997 zal ik derhalve op basis van actuele gegevens
de stand van zaken opmaken in hoeverre alle «witte vlekken» zijn
opgelost. 101Welke activiteiten zijn er door het departement van VWS ondernomen
sinds de kabinetsbesluiten over de extra f 15 mln. voor maatschappelijke
opvang met betrekking tot de invulling van de witte vlekken? Is er een bestedingsplan
ontwikkeld? (blz. 20).Zie antwoord van vraag 37. 102Is de gerichte toedeling van rijksmiddelen naar gemeenten ter financiering
van de maatschappelijke opvang geoormerkt? (blz. 20).Na beëindiging van de Tijdelijke wet stimulering sociale vernieuwing,
dat wil zeggen na 1997, zal de financiering van de maatschappelijke opvang
gewijzigd worden in een gerichte toedeling van rijksmiddelen aan gemeenten
waar de voorzieningen geconcentreerd zijn. Het is inderdaad de bedoeling deze
rijksmiddelen te oormerken. 103Wanneer kan het wetsvoorstel met betrekking tot de wijziging in de
financiering van de maatschappelijke opvang tegemoet worden gezien? (blz.
20).De wijziging van financiering van de maatschappelijke opvang zal ingaan
na beëindiging van de Tijdelijke wet stimulering sociale vernieuwing,
dat wil zeggen op 1 januari 1998. Dit geeft ons ruimte om een zorgvuldige
regeling en wetswijziging voor te bereiden. Het streven is erop gericht de
Tweede Kamer hierover in het voorjaar van 1997 nader te informeren en zo spoedig
mogelijk daarna een voorstel tot wijziging van de Welzijnswet 1994 op te stellen. 104Hoeveel vrouwenopvangtehuizen zijn nu, enige jaren na decentralisatie,
nog over? Kunnen deze tehuizen voorzien in opvang, of, anders gezegd, zijn
er wachtlijsten? Kunt u een overzicht geven van de spreiding over Nederland?
Voelen gemeenten zich verantwoordelijk deze instellingen blijvend te financieren?
(blz. 20).Er zijn thans 21 Blijf van m'n Lijfhuizen in Nederland en 23 Vrouwenopvangvoorzieningen
(15 FIOM-huizen en 8 begeleid wonenprojecten), met een totale capaciteit van
1806 plaatsen. Sinds de decentralisatie (per 1 januari 1994) is de capaciteit
toegenomen met 137 bedden. Volledigheidshalve dient hierbij opgemerkt te worden
dat van deze plaatsen al sprake was vóór de decentralisatie.De Blijf van m'n Lijfhuizen en Vrouwenopvang/Fiomhuizen zijn zodanig verspreid
dat in elke provincie één of meerdere opvangtehuizen aanwezig
zijn.Met betrekking tot de vraag in hoeverre de tehuizen voorzien in de opvang
het volgende. Het is bekend dat zich bij de vrouwenopvangvoorzieningen meer
mensen aanmelden dan opgenomen kunnen worden.Uit een publicatie van de Federatie Opvang, gebaseerd op de KLIMOP-registratie,
blijkt dat zich in 1995 47 000 personen (vrouwen en kinderen) hebben
aangemeld waarvan 8 200 personen zijn opgenomen. Bij de aanmeldingen
moet echter rekening gehouden worden met eventuele dubbeltellingen: bij plaatsgebrek
kunnen dezelfde personen bij meerdere instellingen zijn aangemeld. Bovendien
is plaatsgebrek niet altijd de reden waarom iemand niet wordt opgenomen, het
kan ook zijn dat de hulp niet passend wordt geacht. In de Blijf van m'n Lijfhuizen
is dit in 39% van de aanmeldingen het geval en in de Fiomhuizen/vrouwenopvangcentra
is dit bij 61% van de aanmeldingen het geval.Sinds de decentralisatie van de maatschappelijke opvang heb ik geen verontrustende
signalen gekregen dat de centrumgemeenten zich niet verantwoordelijk zouden
voelen om deze opvangvoorzieningen voor vrouwen te blijven financieren. Uit een onderzoek van het SGBO Onderzoek & Advies, «Opvang onderzocht»
(januari 1996) blijkt dat de relatie tussen instellingen voor maatschappelijke
opvang (algemeen) en gemeenten door beiden als positief wordt ervaren. Het
gemeentelijk beleid bevindt zich vooral in een ontwikkelingsstadium, waarbij
de beleidsontwikkeling op het terrein van thuislozenzorg het verst gevorderd
is. De gemeenten besteden gezamenlijk naast het Twssv-budget circa f 14
miljoen uit «eigen middelen» aan de maatschappelijke opvang. Het
SGBO concludeert dat het terecht lijkt om te constateren dat de gemeenten
oog hebben voor de sector maatschappelijke opvang. Ik sluit mij bij deze voorzichtige
conclusie aan. 105Kan worden toegelicht welke procedure wordt gehanteerd bij het uitvoering
geven aan de plannings- en bouwbeslissingen in 1996 en volgende jaren? Welke
plaats is hierbij ingeruimd voor een samenhangende beleidsontwikkeling op
regionaal niveau? (blz. 21).De plannings- en bouwbeslissingen vinden plaats binnen het kader van de
Wet Ziekenhuisvoorzieningen (WZV). Daartoe worden vierjaarlijks de zogenaamde
Bouwprioriteiten vastgesteld. Thans vindt besluitvorming plaats over de bouwprioritering
1997–2000, op basis van het landelijke beleidstoetsingskader gehandicaptenzorg
en adviezen van de provincies. Vooruitlopend op de wijziging van de WZV is
hierbij niet gewerkt met provinciale financiële kaders, maar met landelijke
sectorale kaders. De besluitvorming wordt periodiek, tweejaarlijks, geactualiseerd.In het kader van de WBZ, kan de regiovisie als basis dienen voor de advisering
door de provincie over de bouwprioriteiten. De regiovisie zal de neerslag
vormen van het resultaat van overleg over de gewenste ontwikkelingen in de
zorg in de betreffende regio. Daarbij wordt een relatie gelegd tussen (ontwikkelingen
in) vraag en aanbod van zorg en tussen de verschillende sectoren van zorg.Het provinciaal bestuur stimuleert en coördineert de totstandkoming
van de regiovisie.De regiovisie heeft ook een relatie met de landelijke sectorale zorgvisies.
Bij de wijziging van de WZV wordt een cyclisch proces beoogd.Aan de door mij vastgestelde landelijke sectorale zorgvisies wordt op
regionaal niveau via de regiovisie een uitwerking gegeven. De regiovisies
vormen vervolgens weer de input voor de elke twee jaar te actualiseren landelijke
sectorale zorgvisies.Zie ook het antwoord op vraag 240 JOZ. 106Op welke termijn zullen de onaanvaardbaar lange wachtlijsten kunnen
worden teruggedrongen?Hoe kan het Zorg Registratie Systeem het zicht op de wachtlijsten
verhelderen terwijl blijkt dat dit systeem verre van volmaakt is (zie ook
blz. 55/56, Voortgangsrapportage De Perken te buiten)? (blz. 21).Het ZRS, het Zorg Registratiesysteem, is een nieuw systeem, dat sinds
1 januari 1995 voor de verstandelijk gehandicaptenzorg operationeel is. Het
ZRS vervangt het systeem van de Centrale Wachtlijst Zwakzinnigen (CWZ), dat
niet aan de behoeften voldeed.Hoewel het systeem nog verbetering behoeft, levert het ZRS-cijfermateriaal
in elk geval een beeld van de bestaande wachtlijsten.In de afgelopen maanden heeft een nadere analyse van de cijfers plaatsgevonden.
Zoals ik ook in mijn antwoord op vraag 107/108/109 aangeef, komt
deze analyse binnenkort beschikbaar. Voor het op 14 november a.s. geplande
Algemeen Overleg stuur ik u nog een brief over de wachtlijstproblematiek in
de gehandicaptenzorg, waarin de nieuwe ZRS-cijfers worden weergegeven, de
capaciteitsuitbreiding in de gehandicaptenzorg wordt uiteengezet en een stappenplan
voor de korte respectievelijk langere termijn ter vermindering van de wachtlijsten
wordt gepresenteerd. Daaruit zal blijken, dat het verminderen van de wachtlijsten
een meerjarige aanpak vereist. 107, 108 en 109Welke maatregelen worden genomen, nu het zicht – via rapportage
van ZorgRegistratie Systeem – op de wachtlijsten is verhelderd, om de
problematiek van groeiende wachtlijsten op te lossen? (blz. 21).Worden maatregelen overwogen om de wachtlijsten voor de verschillende
inrichtingen en gezinsvervangende tehuizen te verminderen? Zo ja, welke? (blz.
21).Op welke wijze en met welke (extra) middelen zullen de via het zogenoemde
Zorg Registratie Systeem weer aan het licht gebrachte stijging van de wachtlijsten
in de sector van de gehandicapten worden aangepakt? (blz. 21).Met de publicatie van de voorlopige cijfers van het Zorg Registratie Systeem
(ZRS) is een eerste beeld van de wachtlijstproblematiek in de verstandelijk
gehandicaptenzorg ontstaan. Er kan echter niet geconstateerd worden, of van
een stijging van de wachtlijsten sprake is, aangezien geen cijfers over voorgaande
jaren beschikbaar zijn.Binnenkort komt de nadere analyse van het cijfermateriaal beschikbaar,
zodat duidelijker wordt hoe de wachtlijsten zijn samengesteld en hoe ze regionaal
zijn gespreid.Langs twee wegen wil ik de wachtlijstproblemen in 1997 aanpakken. In de
afgelopen maanden heeft een selectieve heroverweging van bouwinitiatieven,
conform de lijn van het beleidstoetsingskader gehandicaptenzorg, plaatsgevonden.
Daarbij is, naast de accentuering van initiatieven met een kleinschalig karakter,
prioriteit gegeven aan bouwinitiatieven uit regio's die met wachtlijsten te
maken hebben. Bij de invulling van het bouwprogramma 1997 – 2000 zal
langs deze weg een gerichte capaciteitsuitbreiding voor de intra- en semimurale
gehandicaptenzorg plaatsvinden.De tweede lijn is het gericht stimuleren van het doorstromingsproces van
cliënten tussen voorzieningen. Zoals ik in de Actualisatie 1996 van «De
perken te buiten» heb uiteengezet, streef ik naar een zodanige aanpak,
dat op vrijwillige basis doorstroming van cliënten wordt gestimuleerd
van inrichtingen naar gezinsvervangende tehuizen en van die tehuizen naar
vormen van begeleid wonen. Voor de bekostiging van een zorgarrangement vanuit
GVT-en voor die cliënten die naar begeleid wonen zijn doorgestroomd,
heb ik f 10 miljoen uitgetrokken.In mijn, vóór het op 14 november a.s. geplande Algemeen
Overleg, uit te brengen brief over de wachtlijstproblematiek ga ik uitvoeriger
in op de wachtlijsten en de aanpak ervan op korte respectievelijk langere
termijn. 110Wat zijn de overige uitkomsten van de evaluatie ISG over de periode
1 juli 1991 – 1 juli 1995? (blz. 21).De derde zelfevaluatie van de ISG «Afstemming onder handen»;
1 juli 1991 – 30 juni 1995, heeft de onderstaande hoofdconclusies opgeleverd. – De ISG adviseert de staatssecretaris van Volksgezondheid, Welzijn
en Sport, in haar hoedanigheid van bewindspersoon belast met de coördinatie
van het gehandicaptenbeleid, na ommekomst van het advies van de CSCB en in
overleg met de ministers van SZW en VenW en de staatssecretarissen van OCenW
en VROM te besluiten tot instelling (voor de periode 1996 – 2000) van
de Interdepartementale commissie voor Samenhangend en Gecoördineerd beleid
voor mensen met een handicap en/of chronische ziekte (ISG).De herziene instellingsbeschikking is inmiddels gepubliceerd in de Staatscourant
van 18 oktober jl. (nr. 202).– Er wordt van uitgegaan dat de huidige samenstelling van de ISG,
in de zin van deelnemende ministeries, ongewijzigd blijft. Het zogenaamde
«ad hoc-lidmaatschap» van de ISG blijft gehandhaafd voor de ministeries
van Binnenlandse Zaken en Justitie. Het «ad hoc-lidmaatschap»
van het ministerie van Defensie wordt beëindigd. De minister van Buitenlandse
Zaken zal worden verzocht over te gaan tot benoeming van een «ad hoc»
lid van de commissie.– De ISG richt zich op de volgende prioritaire onderwerpen:– optiek: centraal staat de individuele persoon, die ten gevolge
van een functiebeperking c.q. gezondheidsproblemen nadelige gevolgen ondervindt
in zijn of haar maatschappelijke situatie;– functioneel: afstemming en coördinatie van maatregelen en
voorzieningen welke worden of zijn getroffen dan wel worden overwogen op het
terrein van gehandicapten- en chronisch ziekenbeleid, in het bijzonder de
aspecten wonen, onderwijs, arbeid, mobiliteit en zorg van dat beleid;– inhoudelijk: het accent ligt op de onderwerpen vraaggestuurde
hulp- en dienstverlening, onderwijs- en arbeidsintegratie en toegankelijkheid
in de brede betekenis van het woord.– De ISG streeft op grond van inhoudelijke motieven, in navolging
van de situatie in Noorwegen, naar een meer geprononceerde politieke dimensie
bij de ontwikkeling van het intersectorale gehandicaptenbeleid.In dat kader staat het voorbereiden van de jaarlijkse actualisatie van
het Meerjarenprogramma intersectoraal gehandicaptenbeleid 1995–1998
«De perken te buiten» (in 1996, 1997 en 1998), c.q. de participatie
van de betrokken bewindslieden bij de parlementaire behandeling van deze actualisaties,
voor de ISG centraal.– De ISG bevordert de afstemming van het gehandicapten- en/of chronisch
ziekenbeleid van de rijksoverheid met het beleid van instanties als het IPO,
de VNG, het Tica, het Centraal Bestuur voor de Arbeidsvoorziening en Ziektekostenverzekeraars
Nederland en zoekt hiervoor een vorm van (ad hoc)-overleg. 111In hoeverre bestaat duidelijkheid over de toekomstige financiering
van de opleiding voor blindengeleidenhonden? (blz. 21).Met mijn ambtgenoot van Sociale Zaken en Werkgelegenheid heb ik afgesproken
dat de blindengeleidehonden met ingang van 1 januari 1998 in een subsidieregeling
van de Ziekenfondsraad zullen worden ondergebracht, indien de intrekking van
de AAW per die datum wordt gerealiseerd.Binnenkort zal de Ziekenfondsraad worden verzocht een subsidieregeling
terzake voor te bereiden. 112Welke projecten op het gebied van het bevorderen van sociale en economische
participatie van allochtonen met een handicap, en het stimuleren van het gebruik
van algemene voorzieningen zijn inmiddels van start gegaan of is men van plan
te starten? (blz. 22).Op dit moment is er sprake van een aantal voorgenomen dan wel lopende
projecten en activiteiten op het gebied van de participatie van en hulpverlening
aan allochtonen met een handicap.Onderstaand wordt daarvan een overzicht gegeven.– De SPD Rotterdam heeft een project opgezet gericht op de ontwikkeling
van een methodiek en een handleiding voor groepswerk/oudercursus voor in eerste
instantie Turkse ouders van een kind met een handicap of een ontwikkelingsachterstand.
De handleiding komt eind 1996 beschikbaar.Door het ministerie van VWS is subsidie toegekend voor dit project.– De Averroès Stichting Amsterdam werkt samen met de SPD
Amsterdam aan het project Groepswerkprogramma voor allochtone moeders van
een kind (0 – 5 jaar) met een handicap of ontwikkelingsachterstand;
«Stap Rond». Er bestaan ook contacten met de SPD Rotterdam (zie
boven) in verband met de afstemming van de in elkaars verlengde liggende projecten.– Het POG-Noord-Brabant en het Centrum Buitenlanders Oost-Brabant
hebben het pilot-project Ouderparticipatie bij allochtone kinderen met een
handicap in het speciaal onderwijs in uitvoering. De eerste fase van het project
omvat het in kaart brengen van de regionale situatie en het inventariseren
van knelpunten bij instellingen en (ouders van ) allochtone kinderen met een
handicap. Door VWS is subsidie toegekend voor de eerste fase van dit project.– Door de Stichting Thuiszorg Amsterdam wordt het project Op zoek
naar criteria voor «kleurrijke kwaliteit» uitgevoerd. Het project
is gericht op het ontwikkelen van kwaliteitsciteria voor praktische thuishulp
aan allochtone gebruikers met een lichamelijke of verstandelijke handicap.
De financiering van het project vindt plaats vanuit het VIG-programma (Vernieuwing
en Implementatie Gehandicaptenbeleid) dat in het kader van de welzijnsnota
«Naar eigen vermogen» door VWS wordt gesubsidieerd.– In augustus 1996 startte een VIG-project voor de verbetering van
de zorg en dienstverlening aan Turken en Marokkanen met een auditieve/communicatieve
functiebeperking.Het Haags Audiologisch Centrum Effatha ontwikkelt verbeteringsvoorstellen
voor de hulpverlening aan allochtonen met een spraak-, taal- of gehoorprobleem.De Koninklijke Ammanstichting te Rotterdam werkt thans de aanbevelingen
uit van het onderzoek naar ouderparticipatie van allochtone ouders op scholen
voor kinderen met een gehoor-, spraak- of taalprobleem.– Combi '95 heeft het project Aandacht voor migranten met een verstandelijk
gehandicapt kind in de provincie Utrecht geëntameerd. Doel van het project
is onder meer het bevorderen van participatie van migranten in de categoriale
organisaties in de gehandicaptensector en verstrekken van informatie over
(zorg)voorzieningen. Combi '95 werkt samen met de Federatie van Ouderverenigingen.– Het ROZ Amsterdam (ROZA) heeft projectactiviteiten voorgenomen
op het gebied van participatie van allochtonen met een verstandelijke handicap
in de regio Amsterdam.Het Ontwikkelingsteam Zuid-Holland voor Verstandelijk Gehandicaptenbeleid
(OZH) heeft activiteiten voorgenomen op het gebied van het ontwikkelen van
praktische handreikingen inzake hulpvraagverduidelijking, zorgverlening, methodieken
en organisatie-aanpassingen ten behoeve van zorgverlening aan
allochtone kinderen van Turkse, Marokkaanse en Surinaamse ouders in de regio
Rotterdam.De Stichting Jeugdinformatie Nederland is voornemens een plan te ontwikkelen
met betrekking tot het vervaardigen van opvoedingsbrochures voor Turkse en
Marokkaanse ouders van kinderen met een verstandelijke handicap. 113Is met de voorgenomen beëindiging van Helios II de bevordering
van gelijke kansen en integratie van gehandicapten als voltooid te beschouwen?Zal Nederland zich inzetten om een vervolg-programma op Helios II
te realiseren? (blz. 22).De afsluiting van het actieprogramma Helios II op 1 januari 1997 betekent
geenszins het stopzetten van de bevordering van gelijke kansen en de integratie
van gehandicapten. Daartoe heeft de Commissie van de Europese Gemeenschappen
inmiddels een nieuwe strategie ontworpen, i.c. een ontwerp-resolutie voor
de Europese Raad betreffende gelijke kansen voor gehandicapten. Deze notitie
van de commissie schetst de hoofdlijnen van de aanpak die de commissie voornemens
is te volgen na afloop van het Helios II-programma.De plannen van de commissie hebben als kern dat de aandacht voor gehandicapten
in het Europese beleid als onderdeel van het reguliere beleid moet worden
geïncorporeerd (zgn. «mainstreaming»).De eventuele steun van Nederland voor vervolgactiviteiten op Helios II
zal worden geplaatst in het kader van bovenvermelde ontwerp-resolutie alsmede
de uitkomsten van de communautaire en nationale evaluatie van het programma
Helios II, voorzien in de eerste helft van 1997. 114Op grond van welk onderzoek of welke waarnemingen wordt geconstateerd
dat «het overgrote deel van de ouderen volop maatschappelijk actief
is»? (blz. 22).In het Sociaal en Cultureel Rapport 1996, in het hoofdstuk over participatie,
is te vinden dat de maatschappelijke participatie van ouderen groot is. In
de afgelopen periode is deze ook (sterk) toegenomen.Zo is thans de meerderheid van de ouderen (63%) lid van één
of meerdere organisaties; in 1979 was dit nog maar 42%.De deelname aan het vrijwilligerswerk is onder ouderen spectaculair toegenomen
en ligt tegen de 50%; in uren besteden zij (per deelnemer) méér
tijd aan vrijwilligerswerk dan andere leeftijdscategorieën. 115Op welke wijze zal de regering in de komende jaren inspelen op de
zogenaamde «vraaggestuurde zorg voor ouderen» respectievelijk
de zorgvraag van ouderen, zoals onder meer voorgestaan door de gezamenlijke
ouderenbonden in Noord-Brabant, Drente en Limburg? (blz. 22–23).Het uitgangspunt dat niet het bestaande aanbod maar de vraag van de ouderen
uitgangspunt voor het verlenen van zorg moet zijn is op zichzelf niet nieuw.
Het begrip «vraaggestuurde zorg» is dan ook eerder een stap in
een reeds lopend proces dan dat er sprake is van een fundamentele breuk met
het verleden.Met het beleid in het kader van de modernisering van de ouderenzorg zet
het kabinet een belangrijke verdere stap in dit proces. Met het onderbrengen van de gehele intramurale ouderenzorg in één
systeem van planning en financiering wordt immers een belangrijk knelpunt
voor het geven van zorg op maat weggenomen.Het ook voor ouderen beschikbare persoonsgebonden budget in de thuiszorg
is daarnaast uiteraard een uitstekend voorbeeld van vraaggestuurde zorg. Ook
het introduceren van zekere concurrentie-elementen in de thuiszorg draagt
eraan bij dat het perspectief zich beweegt van aanbod naar vraag.Naast deze vooral op het individu gerichte vormen van vraaggestuurde zorg
wordt ook gepoogd vraag en aanbod beter af te stemmen door ontwikkelingen
in gang te zetten op lokaal en regionaal niveau.Met name de voornemens met betrekking tot de onafhankelijke, objectieve,
geïntegreerde indicatiestelling komen tegemoet aan het streven de werkelijke
zorgvraag als uitgangspunt voor het zorgaanbod te nemen.Op het niveau van planning van het zorgaanbod, in het kader van de regiovisie,
is het belangrijk dat de «derde partij», naast onder andere zorgaanbieders
en financiers, een sterke inbreng heeft. Het ministerie subsidieert daartoe
enkele projecten waartoe de ouderenbonden het initiatief hebben genomen, gericht
op deskundigheidsbevordering en toerusting voor het spelen van een gelijkwaardige
rol, als «derde partij» bij het tot stand komen van regiovisies. 116Wat houdt de overgangsregeling eigen bijdrage voor patiënten
die reeds verblijven in AWBZ-instellingen precies in en over welke periode
geldt deze regeling? (blz. 23).Voor zittende verpleeghuispatiënten is voor wat de eigen bijdrage-regeling
betreft, een overgangsregeling getroffen. Deze is omschreven in het Bijdragebesluit
zorg (Stb. 1996, nr. 486), art. 25.De regeling houdt in dat gedurende 4 jaar geleidelijke opbouw tot de reguliere
inkomensafhankelijke maximale eigen bijdrage van f 3 150,–
plaatvindt.De overgangsregeling geldt, gelet ook op de uitstroom van patiënten,
voor steeds minder mensen en gelet op de toegroei naar de reguliere bijdrage,
in steeds mindere mate voor patiënten die langdurig in een verpleeghuis
verblijven. Bij ministeriële regeling zal de exacte uitwerking van het
toegroeimodel worden vastgesteld. 117In hoeverre past de terminale zorg voor ouderen in het op bladzijde
24 beschreven «Integraal actieprogramma»? Kan daarbij ook nog
nader worden ingegaan op de ontwikkeling en de groei van het aantal hospitiums
voor ouderen? (blz. 24).Terminale zorg voor ouderen is sinds jaar en dag een reguliere verantwoordelijkheid
van zorginstellingen zoals verpleeg- en verzorgingshuizen en de thuiszorg.
De totstandkoming van specifieke, categoriale voorzieningen voor terminale
patiënten is dan ook geen doelstelling van beleid. Wel wordt in overleg
met de koepelorganisaties bevorderd, dat de reguliere voorzieningen zich de
bijzondere zorgbehoeften van deze patiënten en hun directe sociale omgeving
bewust maken en daartoe de gewenste faciliteiten bieden. Dit standpunt is reeds verwoord in de beleidsbrief inzake palliatieve
zorg in de terminale fase, kenmerk CSZ/EZ/962010, welke brief op 18 april
1996 aan de voorzitter van de Tweede Kamer is toegestuurd. 118Welke extra instroom van geriaters wordt tussen 1997 en 2000 van
regeringswege beoogd en welke personeelsformaties zullen vereist zijn voor
de beoogde toekomstige geriatrische netwerken? Welke financiële middelen
zal de regering terzake gaan uittrekken? (blz. 24).Bij de bepaling van de behoefte aan klinisch geriaters ga ik vooralsnog
uit van een formatie van gemiddeld 1,6 geriater per GAAZ en 1 à 2 functie-eenheden
per gezondheidsregio ten behoeve van de netwerkfunctie. In de eindsituatie,
welke redelijkerwijs pas in 2005 te voorzien is, betekent dat een behoefte
aan circa 90 geriaters in de algemene en academische ziekenhuizen. Per 1 januari
1996 waren er voor 50 functie-eenheden klinische geriatrie erkenningsbeschikkingen
afgegeven. Dit betekent dat er tot 2005 nog circa 40 functie-eenheden gerealiseerd
dienen te worden, wat neerkomt op een uitbreiding van 4 à 5 op jaarbasis.
Voor de periode 1997–2000 houdt dit een toename van 16 tot 20 geriaters
in.De kosten van de functie-eenheden en de daarmee gepaard gaande productie
dienen gefinancierd te worden uit het budget dat voor de ziekenhuissector
beschikbaar is.Overigens heeft het ministerie eind 1995 in één keer een
flinke uitbreiding van het aantal functie-eenheden klinische geriatrie gerealiseerd.
In 1996 en 1997 ligt de nadruk met name op het concreet invullen van deze
plekken binnen de ziekenhuizen. 119Welke maatregelen, op basis van welk plan en budget, worden genomen
om een extra instroom van geriaters te bereiken? (blz. 24).Het realiseren van extra instroom van geriaters is primair een verantwoordelijkheid
van het veld zelf. Waar mogelijk probeer ik dit proces te stimuleren. In het
kader van de uitvoering van de beleidsbrief Geriatrie zijn als eerste stap
de mogelijkheden voor uitbreiding van het aantal geriaters en de concrete
behoefte op korte termijn nader verkend.Begin dit jaar waren 32 klinisch geriaters werkzaam in algemene en academische
ziekenhuizen. Een aantal functie-eenheden wordt bezet door internisten en
het aantal vacatures bedraagt momenteel ongeveer 15. Het aantal vacatures
is begin 1996 in korte tijd gestegen, doordat veel ziekenhuizen eind 1995
in verband met de afschaffing van het erkenningensysteem voor medische specialisten
functie-eenheden klinische geriatrie hebben aangevraagd en gekregen.Het tekort aan geriaters speelt alleen op de korte termijn. Op langere
termijn komt de behoefte aan extra geriaters op jaarbasis goed overeen met
de jaarlijkse uitstroom van de opleiding.Het ligt derhalve niet in de rede het aantal opleidingsplaatsen extra
uit te breiden.Het wegnemen van het tekort aan geriaters kan in principe op verschillende
manieren.Het is mogelijk internisten in een periode van twee jaar om te scholen
tot klinisch geriater. Dit kan via een reguliere opleidingsplaats (het Academisch
Ziekenhuis Utrecht voorziet aldus in een opleidingsplaats) en via uitbreiding
van opleidingsplaatsen. Overleg heeft opgeleverd dat de belangstelling van
zittende internisten hiervoor gering is. Bovendien geeft dit pas over twee
jaar soelaas. Daarnaast kunnen medische specialisten zich op basis van werkervaring
laten herregistreren tot klinisch geriater. Er zijn ongeveer 14 internisten
die hiervoor thans in aanmerking komen. Dit is enigszins een «cosmetische»
operatie, omdat deze artsen in de praktijk al als geriater ingezet worden.Ook het aantrekken van buitenlandse geriaters is een optie, welke in de
praktijk echter helaas niet blijkt te werken. Er zijn geen overschotten in
het buitenland en de taal vormt een probleem.Een laatste optie is om internisten en andere geïnteresseerde en
verwante specialisten te werven en op locatie een intensief bij/nascholingspakket
te bieden, zodat zij de huidige vacatures kunnen vervullen.Kortom: het oplossen van het tekort aan geriaters is niet gemakkelijk.
In november vindt er vervolg-overleg met de beroepsgroep plaats teneinde tot
een concrete oplossing te komen. Ook de financiering van opleidingen en bijen
nascholing is primair een verantwoordelijkheid van het veld. 120Is al enige informatie te verstrekken met betrekking tot het onderzoek
naar juridische mogelijkheden tot subsidievermindering of -intrekking bij
volharding in het hanteren van leeftijdsgrenzen in statuten en reglementen
van door VWS gesubsidieerde organisaties? (blz. 24).De door VWS gesubsidieerde organisaties worden geïnventariseerd op
de aanwezigheid van leeftijdsgrenzen in statuten en reglementen. Aan deze
organisaties is verzocht de (aangepaste) statuten en reglementen voor 1 januari
1997 aan het Landelijk Bureau Leeftijdsdiscriminatie toe te zenden.Deze aanpak heeft enerzijds tot doel organisaties op vrijwillige basis
te bewegen tot het schrappen van niet noodzakelijke leeftijdsbepalingen. Anderzijds
is het doel inzicht te verkrijgen in organisaties die leeftijdscriteria blijven
hanteren.De uitkomsten van deze inventarisatie worden betrokken bij de vraag of
in subsidievoorwaarden een verbod op leeftijdsdiscriminatie opgenomen moet
worden. Deze vraag zal mede worden beantwoord in het standpunt van het kabinet
op het rapport «Leeftijdsgrenzen in wet- en regelgeving». Uit het tot dusver uitgevoerde onderzoek naar juridische mogelijkheden
tot subsidievermindering of -intrekking blijkt dat onder meer gedacht wordt
aan het opleggen bij AmvB van sancties aan gesubsidieerde organisaties die
grenzen stellen aan de leeftijd van bestuursleden. 121Wanneer treden delen van de Wet op de orgaandonatie, in casu regelingen
aangaande de hersendood en het hersendoodprotocol en de verplichting tot het
opstellen van een ziekenhuisprotocol, precies in werking? (blz. 25).Het streven is deze delen van de wet per 1 juli 1997 in werking te laten
treden. 122Wat is de stand van zaken van de deelprojecten van de Stuurgroep
Uitvoering Wet op de orgaandonatie? (blz. 25).De werkzaamheden van de Stuurgroep uitvoering Wet op de orgaandonatie
hebben betrekking op:– het opzetten van een landelijk donorregister;– het voorbereiden van een voorlichtingscampagne;– faciliterende maatregelen voor ziekenhuizen en beroepsgroepen. Landelijk donorregisterDe uitvoeringsorganisatie voor het donorregister is thans in opbouw. Met
het ministerie van Defensie wordt gesproken over de mogelijke overheveling
van personeel van de Directie Dienstplichtzaken naar het donorregister.Een beslissing over de precieze juridische vorm van het donorregister
moet nog worden genomen.Ook de ontwikkeling van het registratiesysteem is in volle gang.Eind november zal het basisontwerp van het registratiesysteem worden opgeleverd.
Tevens heeft een verkenning van leveranciers plaatsgevonden voor een aantal
specifieke functies van het registratiesysteem. Eind van dit jaar zal een
besluit worden genomen over de wijze waarop de aanbesteding van de verdere
werkzaamheden zal plaatsvinden. Het streven is om in het eerste kwartaal van
1998 een operationeel registratiesysteem te hebben.De gemeenten vervullen een cruciale rol in de verzending van donorformulieren
naar de ingezetenen. Centralisatie van de verzending van de formulieren biedt
meer garanties op een doelmatige uitvoering van de wet en zal tot aanzienlijke
kostenbesparingen leiden, vergeleken met een gedecentraliseerde aanpak. Centralisatie
kan echter op gespannen voet staan met artikel 10 van de Wet op de orgaandonatie
(WOD), dat de verantwoordelijkheid voor de verzending van de donorformulieren
bij de individuele gemeentebesturen legt. Thans wordt onderzoek gedaan naar
de mogelijkheid om tot vrijwillige centralisatie van de verzending van donorformulieren
te komen. Afhankelijk van de uitkomsten van het onderzoek zal een wetswijziging
worden overwogen.De persoonsgegevens in het donorregister zullen op juistheid worden gecontroleerd
en worden geactualiseerd door een koppeling met het GBA-netwerk. De voorbereidingen
van deze koppeling zijn inmiddels in gang gezet.Voorlichting en communicatieDe invoering van het donorregister zal gepaard gaan met een uitgebreide
voorlichtingscampagne, die gericht is op het publiek en op degenen die ingevolge
de WOD andere verantwoordelijkheden krijgen (gemeenten, instellingen, artsen).
De communicatiestrategie is inmiddels op voorstel van een extern communicatie-adviesbureau
door de stuurgroep vastgesteld. Gelet op het gevoelige karakter van de materie
zal over de strategie onder een aantal deskundigen een «delphi-studie»
worden gehouden door de Rijksuniversiteit van Leiden. Deze studie dient als
«second opinion».De overheidsvoorlichting zal gericht zijn op de bekendmaking van het donorregister
en het bevorderen dat de ingezetenen hun wilsbeschikking laten registreren.
Uit onderzoek blijkt overigens dat een grote meerderheid (88%) van de bevolking
toestemming zou verlenen voor orgaandonatie.De voorlichting zal in nauwe samenspraak plaatsvinden met de organisaties
die in de stuurgroep samenwerken. Deze organisaties krijgen in het kader van
het project ook de beschikking over financiële middelen om aspecten van
de communicatiestrategie (bijvoorbeeld gericht op specifieke doelgroepen)
uit te voeren. De Stichting Donorvoorlichting zal worden ingeschakeld om de
publieksvoorlichting over het donorregister, ook op langere termijn, ter hand
te nemen.Maatregelen ziekenhuizen en beroepsgroepenDe stuurgroep heeft onlangs een actieprogramma vastgesteld dat gericht
is op het bevorderen van donorwerving in ziekenhuizen, andere zorginstellingen
en bij de medische beroepsgroepen. Dit actieprogramma bevat voor een deel
onderzoeken die concrete knelpunten aan het licht moeten brengen,
zodat op basis daarvan goed onderbouwde en gerichte maatregelen kunnen worden
genomen. Het belangrijkste deel van het actieprogramma richt zich op individuele
ziekenhuizen.De individuele ziekenhuizen zullen de komende jaren worden benaderd met
een concreet aanbod om met tijdelijke, externe steun belemmeringen voor orgaandonatie
in de eigen organisatie weg te nemen. Hiertoe zullen de bestaande veelal regionale
en betrekkelijk kleinschalige initiatieven op dit gebied worden gebundeld.
Ook het actieprogramma wordt in nauwe samenspraak met de direct betrokkenen
ontwikkeld en uitgevoerd.De stuurgroep heeft het initiatief genomen de voorbereidingen te treffen
voor de evaluatie van de WOD en bovenstaande flankerende maatregelen. Naar
verwachting zal daartoe begin 1998 een onderzoeksprogramma worden vastgesteld.Uit het bovenstaande blijkt dat invoering van de WOD een complexe operatie
is. De stuurgroep laat zich hierbij adviseren door een onafhankelijk adviesbureau
(het Expertisecentrum). Naast de werkzaamheden die in het kader van de stuurgroep
plaatsvinden, vergt de invoering van de WOD nog een aantal andere belangrijke
uitvoeringsmaatregelen, zoals de vaststelling van het hersendoodprotocol en
de regeling van vergunningsvoorwaarden voor orgaancentra en orgaanbanken.
De voorbereidingen hiervan zijn inmiddels ook gestart. 123Op welke termijn zullen bij de Kamer de wetsvoorstellen inzake fertilisatietechnieken
en experimenten met embryo's en geslachtscellen worden ingediend en wat is
thans de laatste stand van zaken in de voorbereiding van deze wetsvoorstellen?
(blz. 26).Naar huidige verwachting zal concept-wetgeving op de genoemde terreinen
voor de zomer van 1997 aan de Raad van State kunnen worden aangeboden. 124Heeft de regering kennisgenomen van de inhoud van het proefschrift
«Met technologie gezegend?» over de in vitrofertilisatie? Wat
is het oordeel van de regering hierover en is zij bereid tot het doen uitvoeren
van een evaluatie-onderzoek? (blz. 26).In mijn antwoord van 14 oktober 1996 op overeenkomstige schriftelijke
vragen van het lid Van der Vlies van 20 september 1996 (2969700120) is aangegeven
dat het proefschrift bekend is en dat het geen aanleiding vormt voor beleidswijzigingen.
Met betrekking tot het verrichten van evaluatieonderzoek kan ik u mededelen
dat reeds sinds enkele jaren een follow-up onderzoek wordt verricht naar de
gevolgen van IVF op lange termijn. 125Wordt in het evaluatie-onderzoek van de meldingsprocedure euthanasie
een onderscheid aangebracht in de periode voor de versoepeling van het vervolgingsbeleid
en daarna? Zo nee, waarom niet? (blz. 26).Eén van de doelstellingen van de evaluatie is het verkrijgen van
een zo goed mogelijk inzicht in alle aspecten van het vervolgingsbeleid gedurende
de tijd dat de meldingsprocedure van kracht is. Een bespreking van de uitkomsten
van het evaluatie-onderzoek in de Tweede Kamer zal enige tijd na de publicatie
van het evaluatierapport plaats kunnen vinden. 126In het verleden is reeds een evaluatie-onderzoek uitgevoerd naar
de meldingsprocedure euthanasie door de Landelijke Overleggroep Openbaar ministerie –
Staatstoezicht op de Volksgezondheid. Worden de uitkomsten van dat onderzoek
in het thans lopende evaluatie-onderzoek meegenomen? (blz. 26).Het betreft thans een eigenstandig evaluatie-onderzoek. Vertegenwoordigers
van de instanties die indertijd het in de vraagstelling bedoelde onderzoek
hebben uitgevoerd, zijn in het thans uitgevoerde onderzoek betrokken. 127In hoeverre en op welke wijze worden de effecten van palliatieve
zorg in het evaluatie-onderzoek betrokken? (blz. 26).In het evaluatie-onderzoek wordt zowel aan de curatieve als aan de palliatieve
behandelalternatieven aandacht besteed. 128Nu het beleid er al jaren op gericht is alleen artsen tot lijkschouwer
te benoemen die verbonden zijn aan een (regionale) GGD/basisgezondheidsdienst,
klemt de vraag waarom thans zulks haar beslag nog niet heeft gekregen en nog
steeds de functie van gemeentelijke lijkschouwer wordt uitgeoefend door de
collega-arts uit dezelfde waarnemingsgroep? (blz. 26).De verschuiving van huisarts-gemeentelijk lijkschouwers naar alleen GGD-lijkschouwers
vindt zeer geleidelijk plaats. Beide categorieën zijn in het evaluatie-onderzoek
betrokken. Over de uitkomsten van het gedeelte van het onderzoek dat betrekking
heeft op de positie en de rol van de gemeentelijk lijkschouwer bij de meldingsprocedure
kan gesproken worden wanneer het evaluatierapport in de Tweede Kamer aan de
orde komt. 129Hoe wordt gezorgd dat participatie van jongeren op alle niveaus van
beleid plaatsvindt? Is hierover op ambtelijk niveau overleg tussen Rijk, provincies
en gemeenten? (blz. 27).Op verschillende manieren wordt getracht de jeugd te betrekken bij het
beleid van rijk, provincies en gemeenten. Op rijksniveau wordt onder meer
het Nationaal Jeugddebat georganiseerd. Vorig jaar gebeurde dat voor het eerst,
dit jaar vindt een tweede Nationaal Jeugddebat plaats – wederom in experimentele
opzet. Bij de organisatie en voorbereiding is onder meer de VNG betrokken.
Bij het debat zelf zullen ook lokale bestuurders worden uitgenodigd. In het
Nationaal Jeugddebat 1996 zal «participatie» een van de belangrijke
thema's zijn. Landelijke jeugdorganisaties worden uitgenodigd om mee te denken
over de uitwerking en follow up.In 1996 hebben alle provincies en gemeenten een informatiepakket over
het Nationaal Jeugddebat ontvangen, met daarin onder andere een handleiding
voor het organiseren van een dergelijk evenement op lokaal of provinciaal
niveau.In het Gestructureerd Overleg Jeugdbeleid, waarin rijk, provincies, gemeenten
en het veld met elkaar overleggen, is het onderwerp jeugdparticipatie een
regelmatig terugkerend agendapunt.Eén van de prioriteiten van de projectgroep Ontwikkeling lokaal
preventief jeugdbeleid is het ontwikkelen van handreikingen aan de gemeenten
gericht op structurele participatie van jeugd. De projectgroep is
breed van samenstelling om zo een goede afstemming met onder andere de VNG
en OCenW te bevorderen.Overigens is «jeugd betrekken» ook in toenemende mate het
adagium voor uitvoerend beleid in diverse sectoren.Zo krijgen landelijke jeugdorganisaties volgens de subsidieregeling Welzijnsbeleid
(Staatscourant 1995, 250) uitsluitend subsidie voor projecten indien deze
de maatschappelijke participatie van jeugdigen bevorderen, dan wel maatschappelijke
uitval tegengaan, en bevorderen dat jeugdigen zelf initiatieven ontplooien.Aan participatie van jeugdigen wordt ook in internationaal verband aandacht
besteed. De Europese Unie subsidieert in het kader van het programma Jeugd
voor Europa-3 lokale initiatieven van jeugdigen. De Raad voor Europa zet dit
najaar een enquête uit onder gemeenten met meer dan 30 000 inwoners
over jeugdparticipatie in het kader van het Charter van Llangollen. 130In hoeverre wordt ook aandacht besteed aan het stimuleren van kritisch
mediagedrag van jongeren zelf? Is VWS betrokken bij audiovisuele projecten
in het welzijnswerk? (blz. 27).Stimuleren van kritisch mediagedrag van jongeren zelf kan het beste geschieden
in de leefsituatie van die jeugdigen, door ouders of verzorgers – die
daarvoor primair verantwoordelijk zijn –, op school en in het welzijnswerk.De rijksoverheid is slechts in beperkte mate en dan uitsluitend indirect
betrokken bij audiovisuele projecten in het welzijnswerk.Zo heeft VWS subsidie verstrekt ten behoeve van de brochure «Televisie,
kinderen en ouders» van de Stichting Jeugdinformatie Nederland. Voorts
is VWS betrokken bij plannen van Cinekids om een kwaliteitsstempel voor kinderfilms
te ontwikkelen. Ook kunnen landelijke jeugdorganisaties voor dergelijke projecten
subsidie verkrijgen conform de regels gesteld in de Welzijnswet. 131Wat is de stand van zaken met betrekking tot de ontwikkeling van
het kwaliteitsstelsel voor de kinderopvang? (blz. 28).In 1995 is de VOG gestart met het project «Kwaliteitsstelsel Kinderopvang»
waarin een stelsel van normen en kwaliteitsinstrumenten voor de sector kinderopvang
wordt ontwikkeld en getoetst. Deze ontwikkelingsfase duurt tot medio 1997,
waarna brede implementatie volgt. 132Welke projecten zijn het afgelopen jaar tot stand gekomen in het
kader van de toezegging van de staatssecretaris om de pedagogische kwaliteit
van de kinderopvang te stimuleren? (blz. 28).In 1996 zijn, naast het project «Kwaliteitsstelsel kinderopvang»,
met financiële ondersteuning van VWS de volgende activiteiten voor de
verdere ontwikkeling van de (pedagogische) kwaliteit van de kinderopvang voortgezet
dan wel gestart:– project «Ontwikkeling gastouderopvang» van VOG en
NIZW;– project «Vernieuwing in de buitenschoolse opvang»
door het NIZW;– voorbereiding en uitvoering van lezingen en workshops bij de tentoonstelling
«De honderd talen van kinderen» in 1997 in Amsterdam, door de
Stichting Pedagogiekontwikkeling voor het jonge kind; – project «Pedagogische vernieuwing in de kinderopvang»
door het NIZW;– project «Vergroten van de ouderparticipatie in de kinderopvang»
door de Belangenvereniging Ouders in de kinderopvang (BOink) en het NIZW. 133Kan worden aangegeven of, en zo ja voor hoeveel er gebruik is gemaakt
van het waarborgfonds voor de kinderopvang? (blz. 28).Medio 1996 hebben de VNG en de VOG de Stichting Waarborgfonds Kinderopvang
opgericht. De opzet, zoals neergelegd in statuten en uitvoeringsreglement,
voldoet aan de door VWS gestelde eisen. Het fondsbestuur dient nog te besluiten
over de vorm die de uitvoering gaat krijgen (zelfstandig fonds of aansluiting
bij een bestaande organisatie). Daarna zal het fonds operationeel worden.
Op dit moment zijn er dus nog geen garantstellingen verstrekt. Wel is uit
informatieverzoeken, met name uit VINEX-gebieden, duidelijk dat er behoefte
aan dit instrument bestaat. 134Welke financiële mogelijkheden zijn er om implementatie van
het Programma Opvoedingsondersteuning door te voeren? Op welke schaal zal
zo'n verdere implementatie plaatsvinden? (blz. 28).In de zeven experimenten die lopen in het kader van het programma Opvoedingsondersteuning,
wordt vooral ervaring opgedaan met de wijze waarop op lokaal/regionaal niveau
het aanbod vanuit reguliere voorzieningen adequater kan worden georganiseerd.
Voor de verdere verspreiding van kennis en ervaring uit de experimentele fase
is voor 1997 een bedrag van f 0,5 miljoen gereserveerd. De schaal waarop
implementatie plaatsvindt is mede afhankelijk van lokale/regionale initiatieven. 135Naar blijkt hebben de provincies te maken met – forse –
aanloopkosten ten behoeve van de totstandkoming van bureau's voor Jeugdzorg?
Op welke wijze is hiermee rekening gehouden zonder de beschikbare capaciteit
aan te tasten? (blz. 29).Een deel van de extra financiële middelen die vanaf 1996 beschikbaar
zijn gesteld om capaciteitsproblemen in de jeugdzorg terug te dringen, wordt
ingezet voor verbetering van de kwaliteit en doelmatigheid van de jeugdzorg.
Daaronder valt ook de verbetering van de toegang tot de jeugdzorg (bureaus
jeugdzorg).Hiervoor is in totaal voor het jaar 1997 een bedrag van f 4 250 000
beschikbaar. Voor de jaren 1998 en 1999 gaat het om f 5 950 000
respektievelijk f 6 887 000. Deze bedragen worden aan provincies/grootstedelijke
regio's ter beschikking gesteld voor het operationaliseren van de eenduidige
toegang tot de geïndiceerde jeugdzorg in de regio's binnen de daarvoor
vast te stellen centrale richtlijnen c.q. systeemeisen. 136Verloopt het proces in het kader van Regie in de jeugdzorg volgens
planning? Wat is op dit moment de rol van de (jeugd)RIAGGS bij de totstandkoming
van de bureau's voor jeugdzorg? (blz. 29).De voortgang van Regie in de jeugdzorg verloopt volgens planning. Een
stand van zaken op de verschillende deelterreinen is opgenomen in het Beleidskader
preventieve en curatieve jeugdzorg. Belangrijk markeringspunt daarbij is het
invoeren van een centrale toegang per 1 januari 1998. De participatie van
de jeugd-RIAGG's daarin is niet vrijblijvend. Uit onderzoek van
de NVAGG blijkt dat vrijwel alle RIAGGs reeds nu in het voorbereidend traject
participeren en een kwaliteitsverbetering verwachten van deze bundeling van
krachten. Bij 85% zal de feitelijke deelname aan de centrale toegang volgens
planning voor 1 januari 1998 een feit zijn. De aard van de inbreng van de
RIAGGs is nog onderwerp van discussie. 137Past intensievere zorg voor jeugdige schizofrene mensen en jongeren
met manische depressies straks ook in de beoogde «vraaggerichte zorgprogramma's»
en zo ja, welke zorg terzake beoogt de regering dan te bevorderen? (blz. 29).Ja. De positie van de geestelijke gezondheidszorg voor kinderen en jeugdigen
zal aan de orde komen in de in 1997 op te stellen sectorale beleidsvisie voor
de GGZ-sector.Aandacht zal besteed worden aan de samenhang en noodzaak tot afstemming
van de GGZ en andere vormen van hulpverlening. In de jeugdhulpverlening, de
jeugdbescherming en de geestelijke gezondheidszorg voor kinderen en jeugdigen
is een ontwikkeling in de richting van schaalvergroting en differentiatie
waarneembaar. Ook zullen voorstellen uitgewerkt worden voor een beter zorgaanbod
voor chronische patiënten in de kinder- en jeugdpsychiatrie. 138Wanneer kan de Kamer een voorstel tegemoet zien inzake de oplossing
van geconstateerde knelpunten bij de ouderbijdragen jeugdhulpverlening? (blz.
29).Voor de behandeling van de begroting van het ministerie van Justitie zal
de Tweede Kamer het WODC-onderzoek naar het functioneren van de ouderbijdragenregeling
ontvangen, voorzien van een standpunt. 139Hoe valt de «intensivering van het internationale jeugdbeleid»
te rijmen met de in de laatste jaren aan NIZW/Exis opgelegde kortingen? (blz.
29).De term «intensivering» ten aanzien van het internationale
jeugdbeleid heeft met name betrekking op de verdieping van de relaties met
de Bondsrepubliek Duitsland en Noorwegen op het terrein van opvoedingsondersteuning
en de uitwisseling van expertise, ervaring en informatie op die terreinen.
Bij de realisatie daarvan kunnen en zullen verschillende organisaties van
het particulier initiatief betrokken zijn. Het nieuwe International Centre
EXIS/NIZW blijft een taak uitoefenen in het kader van de uitvoering van jongerenparagrafen
van culturele accoorden en als nationaal agentschap van het Jeugd voor Europa
III-programma van de Europese Commissie. Als consequentie van de laatste bezuiniging
op het budget van EXIS is met die organisatie een nadere taakverdeling overeengekomen,
waarbij EXIS vooral zal gaan functioneren als expertisecentrum op het terrein
van het internationale jeugdbeleid. 140Welke impuls wil de regering in 1997 geven aan «bestaande en
nieuwe initiatieven qua bevordering van tolerantie en fair play in de sport»?
Welke daadwerkelijke financiële ondersteuning wil de regering aan die
impuls gaan verbinden? (blz. 29–30).Ter bevordering van tolerantie en fair play in de sport worden voor de
periode tussen nu en het jaar 2000 bestaande en nieuwe initiatieven ondergebracht
in het Actieplan Sport, Tolerantie en Fair Play in Nederland. Dit
actieplan zal worden uitgevoerd onder auspiciën van een nieuw op te richten
Stichting Sport, Tolerantie en Fair Play Nederland. De stuurgroep Sport, Tolerantie
en Fair Play is bij de opstelling van het actieplan betrokken. Het actieplan
zal door verschillende participanten en overige begunstigers samen worden
bekostigd.Omdat de oprichting van de stichting nog in overleg met met name NOC*NSF
plaatsheeft en het actieplan nog in wording is, is de bijdrage van het kabinet
nog niet vastgesteld. Het kabinet wil de uitvoering van het actieplan echter
zowel met de inzet van menskracht (deelname aan de stichting en haar stuurgroep)
als met het leveren van een substantiële bijdrage ondersteunen. Voor
1997–2000 wordt rekening gehouden met een bijdrage van in totaal circa
f 2 miljoen. 141Hoe ver is het met de toezegging omtrent het overleg met NOC/NSF
c.q. de sportbonden inzake nadere vormgeving van een gedragscode ter voorkoming
van sexueel misbruik dan wel intimidatie? (blz. 30).Door NOC*NSF is inmiddels een begin gemaakt met de beleidsontwikkeling
op het gebied van preventie en bestrijding van seksuele intimidatie in de
sport. Er is een projectplan voor een vierjarig project «Seksuele intimidatie
in de sport» opgesteld en er zijn werkgroepen en een klankbordgroep
ingesteld. Voor de uitvoering van het projectplan heb ik inmiddels een bedrag
van f 500 000 toegezegd.Ook aan de ontwikkeling van een gedragscode is gewerkt: een concept-versie
zal binnenkort worden besproken met de landelijke sportorganisaties. 142Wat wordt er op dit moment voor welke bevolkingsgroepen, waarvan
bekend is dat de deelneming aan sport achterblijft, waargemaakt op het gebied
van sportstimulering? (blz. 30).De specifieke bevolkingsgroepen waarop het sportstimuleringsbeleid is
gericht zijn vooral jeugdigen, mensen met een handicap, ouderen, allochtonen
en – voor wat betreft kaderfuncties – vrouwen. De afgelopen jaren
is gebleken dat de sportachterstand van deze doelgroepen veelal is verkleind.
De doelgroep jeugdigen, met name de 12–18 jarigen, is recent toegevoegd
nadat onderzoek had aangetoond dat onder jeugdigen in toenemende mate bewegingsarmoede
wordt geconstateerd.In het algemeen is het moeilijk om exact te bepalen in hoeverre uitsluitend
het sportstimuleringsbeleid effect heeft:1. geconstateerd moet worden dat «de» doelgroep niet bestaat.
De onderscheiden bevolkingsgroepen zijn zeer heterogeen. Een deel van de doelgroep
hoeft niet gestimuleerd te worden en vindt de weg naar de sport op eigen kracht
en uit eigen initiatief. Voor andere delen van de doelgroepen – zoals
allochtone vrouwen of ouderen met een handicap – is sportstimulering
juist zinvol gebleken. Dit geldt ook voor groepen als asielzoekers en vluchtelingen
of chronisch zieken;2. sportstimulering wordt ruim opgevat. Het gaat niet alleen om sportbeoefening,
maar ook om vervulling van kaderfuncties in sportverenigingen of ondersteuning
van bewonersinitiatieven in wijken. Sportstimulering wordt op lokaal niveau
meer en meer betrokken bij beleid met sportoverstijgende doelstellingen, zoals
het integratiebeleid etnische minderheden en de achterstandsbestrijding in
het onderwijs. De achterliggende gedachte is dat door dit beleid in de sportsector
maatschappelijke participatie, integratie en emancipatie bevorderd worden. Om effecten van doelgroepenbeleid te meten zal toekomstig onderzoek ook
gericht zijn op effecten van de inzet van sport als middel tot maatschappelijke
participatie. 143Waarom en waartoe dient de sportmedische zorg onderzocht te worden?
Wat weten we in dezen niet? Spelen de betrokken organisaties op dit moment
onvoldoende in op de behoefte aan sportmedische zorg? En wat schort er op
dit moment aan de planning? (blz. 30).Sportmedische zorg wordt aangeboden door diverse disciplines. Binnen de
reguliere gezondheidszorg zijn vooral de huisarts en de fysiotherapeut betrokken,
met name bij de behandeling van sportblessures. In een aantal ziekenhuizen
wordt ook curatieve en preventieve sportmedische zorg aangeboden, veelal met
inschakeling van een sportarts.Buiten de reguliere gezondheidszorg wordt zorg aangeboden door artsen,
fysiotherapeuten, andere paramedici en sportmasseurs. Dit aanbod komt onder
meer tot stand via sportbonden in de vorm van begeleiding van landelijke en
regionale teams, via sportverenigingen (clubarts, clubfysiotherapeut, clubmasseur),
via de particuliere Sportmedische Adviescentra (SMA's) of via sportcentra
en fysiotherapie-praktijken.Ofschoon een redelijk inzicht bestaat in het aanbod van zorg, bestaat
vrijwel geen inzicht in de behoefte aan zorg. Er zijn aanwijzingen dat de
reguliere gezondheidszorg onvoldoende inspeelt op de behoefte van sporters
en dat aan deze behoefte niet steeds – en niet steeds op een kwalitatief
voldoende niveau – voldaan wordt buiten de reguliere zorg. De aard van
de zorgbehoefte betreft vermoedelijk met name de chronische blessures en de
opvang van acute blessures 's avonds en tijdens weekends (rapport «Bewegen
gewogen» van professor Mosterd, Universiteit Utrecht, 1996).Een gedetailleerde planning van aanbod van zorg in relatie tot de zorgvraag
is er niet en past ook niet in het beleid van de regering.Een beter inzicht in de (omvang) van de behoefte aan zorg is met name
van belang voor het plannen van opleidingen en bijscholing voor functionarissen
die betrokken zijn bij de sportgezondheidszorg. Bovendien kunnen NOC*NSF,
de landelijke sportorganisaties en andere organisaties hun planning en informatievoorziening
beter verzorgen als zij meer inzicht hebben in de behoefte aan zorg. Het bedoelde
behoefte-onderzoek wordt dan ook in belangrijke mate gefinancierd vanuit de
SNS-middelen. 144Hoe vaak is het het afgelopen jaar voorgekomen dat een voorbehoud
is gemaakt in de afgegeven verklaringen door accountants bij de controle van
gegevens van sportbonden? (blz. 30).Bij de controle van de gegevens van de sportbonden over 1995 zijn geen
voorbehouden van de kant van de controlerende accountants aangetroffen. 145Wanneer kan de Kamer de resultaten van het onderzoek tegemoet zien
omtrent het voorkomen van korting op studiefinanciering bij aanvaarding van
een premie/geldprijs (zoals diverse studenten deze tijdens de Olympische Spelen
hebben ontvangen)? (blz. 30–31).De minister van Onderwijs, Cultuur en Wetenschappen heeft besloten dat
Olympische medaillewinnaars niet gekort worden op hun studiefinanciering
voor de premie/geldprijs die zij ontvangen voor het winnen van de medaille.
Over de vraag hoe dit het best kan gebeuren, vindt thans overleg plaats met
de Informatie Beheer Groep die belast is met de uitvoering van de regelingen
inzake studiefinanciering. Zodra vaststaat op welke wijze dit zal geschieden
zal de Tweede Kamer nader worden ingelicht.De minister van OCenW heeft hierbij het voortouw. 146Geldt de stelling dat door demografische ontwikkelingen de hulpvraag
van oorlogsgetroffenen de komende jaren zal afnemen zowel voor de materiële
hulpvraag als voor de immateriële hulpvraag? (blz. 32).Door de gemiddeld hoge leeftijd van de oorlogsgetroffenen uit de Tweede
Wereldoorlog zal op de langere termijn de vraag naar materiële en immateriële
voorzieningen afnemen. Voor de korte termijn zal de vraag naar immateriële
hulp intensiever worden onder invloed van de toenemende vergrijzing; het betreft
in toenemende mate generieke ouderdomsproblemen. 147Wanneer zal naar verwachting de actualisering door het Instituut
voor Onderzoek van Overheidsuitgaven van de ramingen voor de toekomstige aanvraagontwikkeling
gereed zijn? (blz. 32).De actualisering van de ramingen van de toekomstige aanvraagontwikkeling
door het Instituut voor Onderzoek van Overheidsuitgaven zal in november 1996
gereed zijn. 148Welke verfijningen van het beoogde informatiebeleid wil de regering
in 1997 voor de zorg- en welzijnssector verder gaan aanbrengen? Zullen die
verfijningen een betere aansluiting verkrijgen met «vraaggestuurde zorg/welzijn»?
In hoeverre wordt ook aandacht besteed aan het stimuleren van kritisch mediagedrag
van jongeren zelf? Is VWS bekend en/of betrokken bij audiovisuele projecten
in het welzijnswerk? (blz. 33).a. Onlangs heb ik u bericht in de eerste helft van volgend jaar een standpunt
in te nemen over de verfijningen die ik wil aanbrengen naar aanleiding van
het recente advies «Informatietechnologie in de zorg» van de voorlopige
raad voor de Volksgezondheid en Zorggerelateerde dienstverlening. De voorbereidingen
daartoe zijn gaande.Tot dan wordt uitvoering gegeven aan het in april met de vaste commissie
voor VWS besproken informatiebeleid.Het informatiebeleid op het terrein van welzijn zal het komende jaar met
name gericht zijn op een verbetering van de informatievoorziening met het
oog op de bevordering van «vraagsturing» door de burger.Daartoe zullen in het kader van het programma consumentenbeleid welzijn
een aantal instrumenten worden beproefd c.q. geëvalueerd, zoals «stads-
en kwaliteitspanels» en het instrument van visitatie.In dit kader zal ook, tezamen met de verschillende betrokkenen, geprobeerd
worden om met behulp van informatietechnologie te komen tot een substantiële
verbetering van de informatievoorziening op sociaal en cultureel terrein op
gemeentelijk c.q. wijkniveau. Hierbij zal aansluiting gezocht worden bij al
bestaande initiatieven, zoals de welzijnsmonitor van het SCP.b. Binnen het welzijnswerk wordt veelvuldig gebruik gemaakt van audiovisuele
hulpmiddelen als voorlichtings-, instructie-, wervings- of actiemethode.
De innovatieprogramma's in het kader van de PEO-middelen, bijvoorbeeld het
programma multiculturele samenleving, kennen soms ook een audiovisuele component.
Ook door de landelijke infrastructuur (bijvoorbeeld NIZW) worden audiovisuele
producten ontwikkeld en ingezet.Voor wat betreft kritisch mediagedrag van jongeren, zie het antwoord op
vraag 130. 149Welke nieuwe programma's op de terreinen van volksgezondheid, welzijn
en sport wil de regering in 1997 «qua multilaterale samenwerking binnen
Europa» mede gaan voorbereiden? (blz. 35–36).In het kader van de Europese Unie zal de regering in 1997 op het terrein
van de volksgezondheid nieuwe actieprogramma's inzake de volgende onderwerpen
mede voorbereiden: zeldzame ziekten; ongevallen en verwondingen; aan vervuiling
gerelateerde ziekten.Op het terrein van welzijn zal in 1997 het Sociaal Actieprogramma, waarin
het Europees sociaal beleid wordt vorm gegeven, worden herzien; hierbij zullen
ook onderwerpen als ouderen, gehandicapten, en sociale uitsluiting aan de
orde komen. Verder zal de regering medewerking verlenen aan het Europees Jaar
tegen Racisme en Xenophobie. Naar verwachting zal de Europese Commissie op
het terrein van jeugd met voorstellen over een Europese vrijwilligersdienst
komen, maar over de afloop van de besluitvorming over dit onderwerp valt nog
niets met zekerheid te zeggen.In het kader van de Raad van Europa zal de regering de tot standkoming
van de volgende programma's/projecten mede voorbereiden: sociaal beleid in
de stad; opvoedingsondersteuning; Europese strategie voor kinderen; sociale
uitsluiting van gemarginaliseerde jongeren; projecten als uitvloeisel van
de Zesde Conferentie van Europese Ministers verantwoordelijk voor Migratiezaken,
gehouden in 1996 (onder andere projecten inzake intolerantie met name het
opbouwen van maatschappijen waarin minderheidsgroeperingen beter zijn geïntegreerd,
beheersen van migratie in de wijdere Europese context), de situatie van zigeuners
in Europa; aanvullende protocollen bij de Conventie inzake Mensenrechten en
Geneeskunde; chronisch zieken en patiëntenrechten; tolerantie via sport. 150Wat is de laatste stand van zaken inzake het Europees onderzoek naar
het menselijk genoom? (blz. 36).Deze onderzoekslijn vormt één van de «areas»
binnen het zogeheten Biomed-2 programma, dat thans als onderdeel van het vierde
Kaderprogramma voor onderzoek en technologische ontwikkeling in uitvoering
is. De looptijd van het vierde kaderprogramma is 1994 tot 1998 en het Biomed-2-programma
wordt in twee rondes («calls for proposals») aanbesteed. De oogst
van de eerste ronde is inmiddels bekend; de Europese Commissie heeft 25 research
contracten binnen het domein van «Human Genome Analysis» afgesloten.De sluitingsdatum voor de tweede indieningsronde was 17 juni 1996. De
Europese Commissie is thans doende met het proces van beoordeling van de binnengekomen
project-voorstellen door onafhankelijke beoordelaars («anonymous peer
review»). Nadere gegevens over de oogst van de tweede ronde zijn thans
dus nog niet beschikbaar. 151Om welke reden wordt de «Health for All by the year 2000»-Strategie
van de WHO herzien? (blz. 37).De Strategie «Health for All by the year 2000» is door de
Wereldgezondheidsorganisatie (WGO) in het midden van de jaren tachtig ontworpen,
en bestrijkt de periode tot aan het jaar 2000. De genoemde herziening van
deze strategie betreft de periode na het jaar 2000. Voor de voorbereiding
van de nieuwe mondiale strategie van de WGO is ongeveer twee jaar uitgetrokken. 152Op welke wijze zal versterking van de – internationale –
samenwerking tussen beleidspartners op het gebied van sport vorm krijgen?
(blz. 37).Het internationale sportbeleid bestaat uit meerdere componenten. Ten aanzien
van het benutten van de promotionele waarde van topsportevenementen wordt
het volgende opgemerkt.In 1998 zal een aantal topevenementen op sportgebied in Nederland georganiseerd
worden. Te noemen valt in dit verband onder meer de WK hockey voor mannen
en vrouwen, de EK volleybal voor vrouwen, de WK wielrennen en de Gay Games.Ik ben voornemens om met alle betrokkenen, NOC*NSF, EVD, ministerie van
Buitenlandse zaken te bezien of er een werkgroep gevormd kan worden waarin
afspraken gemaakt kunnen worden over hoe elkaar te ondersteunen bij de organisatie
van deze evenementen mede vanuit het oogpunt van Holland Promotie. Uiteraard
zal daarbij afgestemd worden met de werkgroep Holland Promotie waarin participeren
het NBT, het Nederlands Centrum Handelsbevordering, Buitenlandse Zaken en
de EVD. 153Kan een overzicht worden gegeven van de kosten van de arbeidsduurverkorting
voor het departement en de onder de financiële verantwoording van het
departement vallende organisaties? Kan een apart totaal overzicht worden gegeven
van de dekking van deze kosten? (blz. 38).De invulling van de arbeidsduurverkorting is nog onderwerp van gesprek
met de verschillende ondernemingsraden. De herbezetting is een onderwerp dat
vervolgens in de Bijzondere Commissie aan de orde is. De hoogte van de kosten
voor herbezetting en de verdeling hiervan over de verschillende organisatieonderdelen
is op dit moment dus nog niet bekend. Vooralsnog is in de begroting vanaf
1998 circa f 2 miljoen gereserveerd voor de herbezetting, zijnde de middelen
die het ministerie van Binnenlandse Zaken met dit oogmerk aan de ministeries
heeft toegedeeld. 154Kan een overzicht worden gegeven van het aantal vrouwen dat werkzaam
is in het VWS-veld, onderverdeeld naar de diverse functieschalen? (blz. 38).Een overzicht met een dergelijke onderverdeling is niet te geven. In algemene
zin is echter het volgende op te merken. In de zorgsector in ruime zin (inclusief
zorggerelateerde functies in de sector welzijn) werkten in 1995 809 000
personen tenminste 12 uur per week. Circa 80% daarvan is vrouw (RAZ, pagina
13). Vrouwen zijn echter ondervertegenwoordigd in de hogere en leidinggevende
posities. Daarbij moet worden aangetekend dat de meeste van deze vrouwen in
lagere leidinggevende posities werken (Integrerend OSA-rapport,
pagina 29; JOZ, pagina 10). De verplegende en verzorgende beroepen bestaan
voornamelijk uit vrouwen, terwijl de medische beroepen nog steeds gedomineerd
worden door mannen (RAZ, pagina 54). 155 en 156Is in de CAO voor het ziekenhuiswezen bepaald dat als uitvloeisel
van de overeengekomen 36-urige werkweek de vrijgekomen tijd volledig zal worden
herbezet en zal als gevolg daarvan de werkdruk daadwerkelijk dalen? Hoeveel
formatie-eenheden hangen samen met de volledige herbezetting? (blz. 38).In hoeverre heeft de verdergaande arbeidsduurverkorting al geleid
tot een groei van het aantal werknemers in de zorg- en welzijnssector door
herbezetting van plaatsen? Welke effecten terzake verwacht de regering voor
het jaar 1997 in de zorg- en welzijnssector, uitgesplitst naar sectoren? (blz.
38).Het is niet VWS die de werkgelegenheid in deze sectoren bepaalt maar het
zijn de werkgevers. Zij bepalen hoe de exploitatie precies wordt ingericht
en hoeveel personeel daarvoor wordt ingezet. Dat is meestal pas achteraf te
kwantificeren.In het CAO-overleg hebben werkgevers en bonden aangegeven te willen streven
naar nagenoeg volledige herbezetting van vrijkomende uren, als gevolg van
de invoering van een gemiddelde werkweek van 36 uur (in een enkele sector
37 uur). De diverse personeelsvertegenwoordigingen (de ondernemingsraden)
zullen ongetwijfeld attent zijn op de herbezetting.Hoe een en ander zal uitwerken in werkgelegenheidseffecten is thans niet
precies te zeggen. De effecten zullen – ook vanwege de spreiding van
arbeidsduurverkorting en de herbezetting in 1997/1998 – pas over enkele
jaren ingeschat kunnen worden. 157Wat zijn de redenen dat buiten de jeugdhulpverlening geen andere
sectoren worden gecompenseerd voor de gevolgen van de invoering van de Arbeidstijdenwet?
Hoe moet in deze overige sectoren op de invoering van de Arbeidstijdenwet
worden ingespeeld? (blz. 38).In het overgrote deel van het VWS-beleidsterrein is het Werktijdenbesluit
Verplegende en Verzorgende Beroepen (WBVV) en het Werktijdenbesluit Geneeskundigen
en Verloskundigen (WBGV) van kracht. Over de inpassing van de werktijdenregeling
voor deze sectoren in het regime van de ATW wordt op dit moment nog overlegd
door SZW als beleidsverantwoordelijk ministerie, VWS en de werkgevers op het
betrokken VWS-beleidsterrein.Voor de overige beleidsterreinen was alleen voor de sector Jeugdhulpverlening
tijdig voldoende cijfermatig inzicht in de mogelijke gevolgen van de invoering
van de ATW dat daarover reeds de besluitvorming kon worden afgerond. Verdere
besluitvorming is pas mogelijk nadat er meer gegevens van en over de betrokken
sectoren beschikbaar zijn.De minister van SZW zal de Tweede Kamer een dezer dagen informeren over
de feitelijke stand van zaken met betrekking tot de invoering van de ATW in
de diverse sectoren. 158Hoe zal de verdeling plaatsvinden van de f 38 mln. die bedoeld
is om in de sector jeugdhulpverlening de invoering van de Arbeidstijdenwet
mogelijk te maken? Mag worden verwacht dat de zevenhonderd nieuwe arbeidsplaatsen
in deze sector moeiteloos kunnen worden vervuld? (blz. 38).Bij de verdeling van de f 38,5 miljoen die door het kabinet structureel
uit de algemene middelen ter beschikking is gesteld is gebruik gemaakt van
de gegevens uit het ATOS-rapport. Dit betekent dat voor VWS structureel f 37,2
miljoen vanaf 1998 beschikbaar komt. Voor Justitie komt f 1,3 miljoen
structureel beschikbaar vanaf 1998. Voor 1997 is rekening gehouden met een
halfjaareffect (VWS: f 18,6 miljoen, respectievelijk Justitie f 0,65
miljoen). In een bestuurlijk overleg waarbij zowel de landelijke als regionale
instellingen zijn betrokken wordt binnenkort de verdeling vastgesteld.Het vervullen van de 700 nieuwe arbeidsplaatsen zal zeker een hele inspanning
betekenen voor de werkgevers in de jeugdhulpverlening. Om die reden is gekozen
voor het hierboven gememoreerde halfjaareffect. 159Hoe wordt ingespeeld op de conclusie uit de Rapportage Arbeidsmarkt
Zorgsector (RAZ) dat zich binnen de gezinszorg een dramatische terugval zal
voordoen in de opleidingscapaciteit (RAZ, blz 62), en dat met betrekking tot
de toekomstige arbeidsmarktsituatie vooral problemen worden verwacht door
een gebrek aan ziekenverzorgenden (RAZ, blz 65)? (blz. 39).De bedoelde terugval is onderdeel van een algemener patroon van terugloop
van de instroom in het verpleegkundig en verzorgend in-service-onderwijs.
Deze ontwikkeling staat mijns inziens onder meer in verband met de invoering
van het nieuwe opleidingsstelsel voor de verpleegkundige en verzorgende beroepen
per 1 augustus 1997. Zorginstellingen en onderwijsinstellingen zijn druk bezig
met de invoering van het nieuwe stelsel, terwijl aankomende leerlingen zich
wellicht al oriënteren op de nieuwe opleidingen. Hoewel op zich dus verklaarbaar,
baart genoemde ontwikkeling mij zorgen. Ik heb dan ook onlangs contact gezocht
met mijn collega van OCenW, teneinde gezamenlijk de mogelijkheden te onderzoeken
en activiteiten te ontwikkelen om de betreffende instroom te bevorderen.Dat neemt niet weg dat een en ander primair de verantwoordelijkheid is
van sociale partners op landelijk en regionaal niveau (zie ook de nota Zorg
voor Werk). Het ministerie vervult een stimulerende rol via sectorfondsen,
de arbeidsvoorziening, zorginstellingen en onderwijsinstellingen teneinde
met name op regionaal niveau te komen tot een zo goed mogelijke afstemming
van vraag en aanbod.De sector heeft daarvoor ook instrumenten ontwikkeld in de vorm van gestructureerd
regionaal overleg, waarin het prognose- en simulatiemodel Regiomarge wordt
toegepast.De uit 1994 daterende prognoses met betrekking tot de ziekenverzorgenden
lijken inmiddels te zijn achterhaald. De meest recente informatie over de
instroom in de opleiding ziekenverzorgende laat een zich stabiliserende trend
zien. Op dit moment worden zeker tot het jaar 2000 geen wezenlijke arbeidsmarktknelpunten
in de zorgsector als geheel verwacht. Dat heeft onder meer te maken met een
groter arbeidsaanbod van vrouwen dan voorheen voorzien. 160Wordt met de beëindiging van het subsidie aan OSA (niet genoemd
in de financiële paragraaf op blz. 7 en 8) beoogd het resterend deel
(of een deel daarvan) van de taakstelling van VWS te halen? (blz. 39). Het betreft hier het subsidie aan de OSA met betrekking tot het algemene
meerjarige onderzoekprogramma. Formeel is nog niet besloten deze subsidie
te beëindigen. Wel heb ik een vooraankondiging aan de OSA doen uitgaan,
waarin ik mijn voornemen uitspreek het betreffende subsidie met ingang van
1 januari 1997 te beëindigen.De (waarschijnlijke) beëindiging van het subsidie aan de OSA heeft
te maken met het streven naar een zo doelmatig mogelijke inzet van beschikbare
onderzoekgelden en heeft geen relatie met enigerlei taakstelling. Ik ben bereid
de mogelijkheid open te laten van het eventueel verstrekken van projectsubsidies
ten behoeve van onderzoeken die naar mijn oordeel van belang kunnen zijn voor
het beleidsterrein van mijn ministerie. 161Wanneer zal de nieuwe Leidraad Klachtonderzoek de oude van 1988 vervangen?
Zal daarmee tegemoet gekomen worden aan de zorgen, zoals uitgesproken door
onder andere de Nationale ombudsman, de Stichting Ondersteuning Klachtopvang
Gezondheidszorg en de Stichting Patiëntenvertrouwenspersoon Geestelijke
Gezondheidszorg, omtrent de wijze waarop de Inspectie klachten van individuele
burgers afhandelt? (blz. 44).De Tweede Kamer zal een dezer dagen de nieuwe «Leidraad Onderzoek
door de Inspectie voor de Gezondheidszorg naar aanleiding van meldingen»
in concept worden voorgelegd. Het voornemen is om de Leidraad hierna per 1
december vast te stellen, zodat volstrekte duidelijkheid gaat bestaan omtrent
de wijze waarop de inspectie meldingen van individuele burgers behandelt. 162Wanneer mag de Kamer een notitie of nota tegemoet zien over de «toezichtsfilosofie»
in relatie tot de op afstand geplaatste uitvoering van taken? (blz. 51).In relatie met de discussie over de zelfstandige bestuursorganen in het
kader van de doorlichting, waarin wordt gesproken over de positionering en
vormgeving van de uitvoeringstaken, wordt aandacht besteed aan positie en
vorm van het toezicht. De hieruit voortvloeiende «toezichtsfilosofie»
zal naar verwachting in de eerste helft 1997 aan de Tweede Kamer kunnen worden
gezonden, wanneer ook de resultaten van de ZBO-doorlichting aan de Tweede
Kamer worden aangeboden. 163Hoe zijn de ervaringen met het bestuursraadmodel? (blz. 53).De ervaringen met de invoering van het bestuursraadsmodel bij het ministerie
van VWS zijn positief. De ervaring tot op heden is dat door het bestuursraadmodel
een positieve bijdrage wordt geleverd aan de interne coherentie van het ministerie.Overigens zij erop gewezen dat de organisatie van een ministerie geen
statisch gegeven is, maar vrijwel continu dient te worden afgestemd op de
interne en externe situatie. Het bestuursraadmodel biedt voor deze noodzakelijke
dynamiek voldoende ruimte. 164Wordt de stijging van het ziekteverzuim veroorzaakt door de reorganisatie?
Zo nee, is er een andere verklaring? (blz. 54). Het ziekteverzuimpercentage van VWS-totaal in het jaar 1995 bedraagt 5,6%.
Dit is een resultante van de cijfers over de vier kwartalen in 1995. Die zien
er als volgt uit:1e kwartaal 6,1%2e kwartaal 5,5%3e kwartaal 4,5%4e kwartaal 6,4%Het hoge ziekteverzuim in de eerste twee kwartalen van 1995 is grotendeels
een gevolg van 2 griep-periodes in begin 1995. De stijging in het laatste
kwartaal heeft waarschijnlijk een relatie met de lopende reorganisatie van
het kerndepartement. Een andere verklaring is hier vooralsnog niet voor te
geven. De reorganisatie betrof met name het kerndepartement. In vergelijking
met het ziekteverzuimpercentage van de gehele overheid over 1995 van 6,0%
blijft het percentage van VWS daar nog onder. 165Wat zijn de geraamde kosten voor de verhuizing en waaruit worden
die gefinancierd? (blz. 55).De kosten van de verhuizing naar «de Resident» worden vooralsnog
begroot op f 34,9 miljoen.Deze uitgaven worden gefinancierd ten laste van het uitgavenartikel 22.01
onderdeel 05 (materieel) van de begroting.De uitgaven kunnen als volgt worden gerubriceerd: werkplekvoorzieningen,
algemene kantoorvoorzieningen, informatietechnologie, verhuis- en advieskosten. 166Hoeveel is de administratieve lastendruk van zorgaanbieders, met
name huisartsen, toegenomen door het landelijk werken van ziekenfondsen ?
(blz. 58).De administratieve lasten voor de huisarts zijn aan de orde geweest in
de afspraken naar aanleiding van het rapport van de paritaire werkgroep huisartsenzorg.
Vanaf 1996 kunnen tussen de districtshuisartsenverenigingen (DHV'en) en alle
zorgverzekeraars zorgovereenkomsten worden afgesloten. Voor de extra taken
voor de DHV'en die hieruit voortvloeien, ontvangen de DHV'en met ingang van
1 juli 1996 structureel en rechtstreeks f 1 miljoen. Zorgverzekeraars
dragen dit bedrag rechtstreeks af. Aan de eerdere praktijk waarbij huisartsen,
in strijd met de WTG, een toeslag voor verre verzekerden in rekening brachten,
is sinds de afspraken over het PWH-rapport een einde gemaakt. 167Wordt met «smartcards» de zorgpas bedoeld? Kan dit worden
toegelicht? (blz. 58).In de bijlage bij de begroting met betrekking tot het verlichten van administratieve
lasten heb ik geschreven dat zal worden bezien op welke wijze het gebruik
van «smartcards» bij kan dragen tot een doelmatiger zorgproces
en een doelmatiger uitvoering van de sociale ziektekostenverzekering. Met
de aanduiding «smartcards» heb ik aan willen geven dat het hierbij
gaat om een kaart die meer kan dan alleen het opslaan van gegevens, zoals
bij een zogenaamde «domme» kaart als de magneetstripkaart. Zo'n
«smartcard» met processor, kan ingezet worden als zorgpas, waarop
gegevens die in het zorgverleningsproces relevant zijn zijn opgeslagen, maar
kan ook gebruikt worden als middel bij de uitvoering van eigen-bijdrageregelingen
en als middel ter verbetering van het betalingsverkeer in de zorgsector. Grofweg
kan bij kaarten in de zorgsector een onderverdeling worden gemaakt
naar verzekerdenpas, waarop identificatiegegevens staan van de verzekerde,
en medische pas, waarop naast persoonsidentificatiegegevens ook medische gegevens
kunnen staan of gegevens die in geval van acute noodsituatie terstond voorhanden
moeten zijn (SOS-gegevens).In de nota Informatietechnologie in de zorgsector (Kamerstukken II 1995/1996,
24 029, nr. 1) en in het Algemeen overleg over die nota op 18 april 1996
(Kamerstukken II 1995/1996, 24 629, nr. 2) is benadrukt dat in de eerste
plaats het veld aan zet is. Naar aanleiding van de ontwikkelingen in het veld
zal bezien worden waar deze moeten worden ondersteund. II ARTIKELEN 168Kan nadere uitleg worden gegeven over de passage inzake de «te
vinden dekking voor een besparingsverlies, vanwege het vooralsnog niet realiseren
van een ombuiging uit de begrotingsvoorbereiding 1995»? (blz. 71).Een deel van de ombuigingstaakstelling uit de begrotingsvoorbereiding
1995 was ten laste gebracht van uitgavenartikel 25.02, onderdeel 04. Het ombuigingsbedrag,
vanaf 1997 structureel f 2,1 miljoen, was hier geparkeerd, zonder dat
reeds tot concrete maatregelen op dit uitgavenartikel was besloten.Bij de begrotingsvoorbereiding 1997 werd echter duidelijk dat de ombuiging
vooralsnog niet op het uitgavenartikel 25.02 gerealiseerd zou kunnen worden.
Teneinde de begrotingsuitvoering 1997 niet te frustreren met een niet-ingevulde
taakstelling, is besloten dit ombuigingsbedrag voorlopig ten laste te brengen
van het uitgavenartikel 22.02.In de loop van 1997 zal definitieve besluitvorming inzake de concrete
invulling plaatsvinden. Dan wordt duidelijk welk uitgavenartikel voor dit
bedrag zal worden gekort. 169Artikel 22.06 SCP.Zijn de gevolgen van uitvoering van meer ad hoc opdrachten ten behoeve
van derden de oorzaak van hogere materiële kosten? Hoe kan dit indien
kostendekkende vergoedingen worden berekend? Of is dit niet het geval? (blz.
73–75).Het uitvoeren van opdrachten voor derden is de oorzaak van hogere materiële
uitgaven. Deze derden betalen hiervoor kostendekkende tarieven, zodat tegenover
deze hogere materiële uitgaven evenveel inkomsten staan. Deze inkomsten
worden geraamd en verantwoord op ontvangstenartikel 22.01. 170Artikel 22.06 SCP.Op welke wijze denkt de regering dat de opgelegde bezuiniging verwerkt
moet worden; door minder «derdenwerk» of door hogere vergoedingen
hiervoor? (blz. 73–75).De opgelegde bezuinigingen van f 0,065 miljoen in 1997, f 0,137
miljoen in 1998 en f 0,141 miljoen vanaf 1998 wordt ingevuld door nadere
prioritering in de aanschaf van databanken en het werk dat het SCP aan derden
uitbesteedt. «Derdenwerk» heeft in dit kader een andere betekenis
dan het werk dat het SCP vóór derden uitvoert en waarvoor kostendekkende tarieven in rekening worden gebracht. Hogere tarieven (meer
dan kostendekkend) zijn in dit geval niet aan de orde. 171Kan enige nadere onderbouwing worden gegeven voor de noodzaak van
een gefaseerde personeelsuitbreiding van 49 plaatsen in verband met nieuwe
wetgeving? (blz. 77).De personeelsuitbreiding, die is gekwantificeerd op totaal 49 formatieplaatsen,
bij de Inspectie voor de Gezondheidszorg is een saldering van taakuitbreidingen
aan de ene kant en taakafstotingen en efficiencymaatregelen aan de andere
kant (referentieperiode 1985 – 2000).De meest majeure taakuitbreidingen doen zich vooral voor bij de inspectie-activiteiten
uit hoofde van de Wet BOPZ, de Wet BIG, de Wet op de medische hulpmiddelen.Taakafstotingen zijn met name geëffectueerd door middel van het afstoten
van taken die de wetgever niet langer aan de inspectie had opgedragen, c.q.
door het beëindigen van activiteiten die met het inspectiewerk in engere
zin te weinig relatie hebben/hadden. Voorbeelden: taken uit hoofde van de
Wet Infectieziekten, taken uit hoofde van het register medische beroepsbeoefenaren,
deelname aan beleidswerkgroepen, het toezien op opleidingen en opleidingsregelingen.
De integratie van de drie zorginspecties tot IGZ heeft tot een efficiencyverbetering
geleid.De personeelsformatie van de BOPZ en de BIG zijn/worden op korte termijn
ingevuld.Het organisatie/formatie-traject inzake de Wet op de medische hulpmiddelen
vergt nog enige tijd. Voorts is om reden van financiering fasering in de tijd
aangebracht. 172Artikel 24.02 onderdeel 3Zijn de uitgaven die op dit artikelonderdeel geraamd worden structureel
van aard of tijdelijk? Indien het om strucurele verplichtingen gaat, waarom
worden deze dan niet overgeheveld naar de AWBZ? Als het om tijdelijke uitgaven
gaat, wanneer ontstaat er dan beleidsruimte en in welke omvang? (blz. 82).De uitgaven geraamd op artikel 24.02 onderdeel 3 betreffen structurele
verplichtingen aan de provincies Zeeland, Noord-Brabant en Limburg. Gezien
het specifieke karakter van deze verplichtingen zijn deze niet meegenomen
in de overheveling van WBO-middelen naar de AWBZ. Met de betrokken provincies
en de ZFR zal worden nagegaan op welke wijze de lopende verplichtingen kunnen
worden overgenomen door de ZFR, onder gelijktijdige overheveling van de betrokken
middelen naar de AWBZ. 173Artikel 24.04 jeugdbeleid.Kan een toelichting worden gegeven op de betekenis van de kolommen
in tabel I? (blz. 90).In de afwerking van de kopjes van de kolommen is een drukfout geslopen.
Een correcte weergave van tabel I treft u hieronder aan. Tabel I: Capaciteiten residentieel, pleegzorg en dagbehandeling,
alsmede bedragen inclusief ambulant en exclusief intensiveringsmiddelen 1996
voor de jaren 1995 en 1996 (stand ontwerp-begroting, bedragen x f miljoen) Provincies/regioResidentieelPleegzorgDagbehandelingBedrag  CapaciteitCapaciteitCapaciteit   19951996199519961995199619951996Groningen25625037537512114430,330,9Friesland28126833033013713735,035,6Drenthe18718718718713813823,223,2Overijssel29129134234229529542,943,6Gelderland79178489089050050495,594,9Flevoland8080110110525211,512,1Utrecht55255249349331331361,260,5Noord-Holland65062350750732737765,867,0Zuid-Holland56237368044659339571,975,2Zeeland909026926911111113,614,5Noord-Brabant8128011062105753254198,6102,1Limburg81979560256453753794,793,7Amsterdam73063085889656556293,795,3Rotterdam63859377180826438855,056,1Den Haag37042452757322331137,247,9Totaal raming7 1096 7418 0037 8474 7084 805830,1852,6Ter toelichting merk ik op dat de capaciteit betrekking heeft op het aantal
plaatsen of bedden. De laatste twee kolommen betreffen bedragen, gesteld in
miljoenen guldens. 174Kan een tabel verstrekt worden, waarbij de capaciteit op provinciaal/regionaal
niveau in 1995 (residentieel, pleegzorg, dagbehandeling, intensief ambulant,
overig) gezet wordt naast dezelfde capaciteit in 1996 (in dezelfde hulpverleningsvarianten),
inclusief de extra capaciteit vanwege de inzet van de intensiveringsmiddelen?
(blz. 90).Tabel : Capaciteiten residentieel, pleegzorg en dagbehandeling,
inclusief intensiveringsmiddelen 1996 voor de jaren 1995 en 1996 Provincies/regioResidentieelPleegzorgDagbehandeling  CapaciteitCapaciteitCapaciteit 199519961995199619951996Groningen256250375375121144 Friesland281268330330137137Drenthe187187187194138138 Overijssel291414342394295353Gelderland791853890904500520 Flevoland801121101105282Utrecht552552493493313313 Noord-Holland650623507507327377Zuid-Holland562373680546593395 Zeeland90118269303111111Noord-Brabant81292210621157532604Limburg819795602564537537 Amsterdam730630858896565562Rotterdam638593771808264388 Den
Haag370424527573223311 Totaal raming7 1097 1148 0038 1544 7084 972Ter toelichting merk ik het volgende op:– Bij de hulpverleningsvariant «overig» kan niet van
capaciteiten gesproken worden, maar is sprake van aantallen jeugdigen. Dit
geldt tevens voor wat betreft 1995 en 1996 voor de hulpverleningsvariant «intensief
ambulant». – Voor wat betreft de extra capaciteit vanwege de inzet van de intensiveringsmiddelen
is sprake van toegestane capaciteit. 175Kan een tabel verstrekt worden waarbij de capaciteit van verschillende
hulpvarianten in de jaren 1995 en 1996 op regionaal en landelijk niveau bij
elkaar opgeteld worden? (blz. 90).Tabel: Capaciteiten residentieel, pleegzorg en dagbehandeling,
inclusief intensiveringsmiddelen 1996 voor de jaren 1995 en 1996 InstellingenResidentieelPleegzorgDagbehandeling CapaciteitCapaciteitCapaciteit 199519961995199619951996Regionaal7 1097 1148 0038 1544 7084 972Landelijk902902327327n.v.t.n.v.t.Totaal8 0118 0168 3308 4814 7084 972176De optellingen (Totaal/aantal) in Tabel II kloppen niet. Kloppen
de cijfers in de kolommen niet of is de optelling niet juist? Hoe moeten de
cijfers luiden? (blz. 90).Enkele cijfers waren in een verkeerde kolom geplaatst, waardoor de totalen
niet correspondeerden met de erboven gepresenteerde cijfers. De juiste cijfers
zijn hieronder vermeld.Daarbij is tevens een nagekomen aanpassing in het bestedingenplan in de
provincie Drenthe verwerkt.  intensief
ambulantsemi- residentieelpleegzorgresidentieeloverigtotaal
jeugdigen/ plaatsen Drenthe63 7  63/7Overijssel2755852123 275/233 Gelderland660161469 660/99Flevoland12630 32 126/62 Zuid-Holland172 100 213385/100Haaglanden60    60/90/62 Zeeland90 3428 90/62Noord-Brabant47063100121 470/284Totaal1 9161673073732132 129/847Toelichting:Voor wat betreft de extra capaciteit vanwege de inzet van de intensiveringsmiddelen
is er sprake van toegestane capaciteit. Binnen de hulpvariant residentieel
kunnen intensiveringsmiddelen ingezet om bestaande residentiële plaatsen
op te waarderen tot intensief residentiële plaatsen. 177Welk effect heeft de decentralisatie van een zestal landelijke voorzieningen
op de residentiële capaciteit op provinciaal/regionaal niveau? (blz.
92).In bijlage 3 van het Beleidskader Preventieve en Curatieve Jeugdzorg 1997–2000
(blz. 111–113) wordt uitvoerig ingegaan op het effect van de decentralisatie
van een zestal landelijk werkende residentiële voorzieningen.Bijgaand treft u een gecomprimeerd overzicht aan. Tabel: Effect decentralisatie op residentiële capaciteit
op provinciaal/regionaal niveau Provincie/instellingResidentieel
1997Capaciteit Overijssel:   - De Ambelt, Zwolle60  -
Bredervoort, Barneveld (50%)78  Totaal Overijssel 138   Gelderland:   - Bredervoort, Barneveld (50%)78  Totaal
Gelderland 78    Zuid-Holland:   - Hollands Glorie,
Dordrecht24  - Kinabu, Zeist14  Totaal Zuid-Holland 38   Noord-Brabant:   - De Widdonck, Heythuysen101  -
De Brink, Stevensbeek22  Totaal Noord-Brabant 123178Kan nader worden aangegeven op welke wijze de neerwaartse bijstelling
in artikel 24.05/03 (1997: f 22 643 000 tegenover 1996: f 25 217 000)
zal worden gerealiseerd? Kan een nadere toelichting worden gegeven bij de
post «overige uitgaven»? (blz. 94).Het bedrag beschikbaar voor «Overige uitgaven» is in 1997
f 2 574 000 lager dan het bedrag beschikbaar voor 1996. Het
verschil tussen de twee jaren wordt voornamelijk veroorzaakt door twee eenmalige
posten in 1996. Het gaat hier om de bijdrage van f 2 miljoen in de restauratie
van «Auschwitz» en een eenmalige post ad f 0,4 miljoen betreffende
het in 1996 tot besteding komen van het door het kabinet beschikbaar gestelde
budget ad f 10 miljoen in het kader van het herdenkingsjaar 1995. Deze
bedragen worden in het kader van de eindejaarsmarge overgeheveld van 1995
naar 1996.De hoge realisatie 1995 van de post «Overige uitgaven» wordt
veroorzaakt door het in 1995 beschikbaar gestelde bedrag ad f 10 miljoen. 179Kan nader worden aangegeven welke concrete maatregelen worden bedoeld
met het «pro-actief herstructureringsbeleid» zoals vermeld in
de toelichting bij artikel 24.05 onderdeel 02 Vergoeding van apparaatskosten?
(blz. 97).Zie antwoord op vraag 39. 180Welke concrete en nieuwe toezeggingen heeft de regering al daadwerkelijk
vastgelegd voor de uitgaven, die ten laste kunnen komen van artikel 24.07
Sportbeleid? (blz. 100).Er zijn in het kader van het sportbeleid nog geen nieuwe verplichtingen
aangegaan voor 1997.Vanzelfsprekend zijn de nieuwe voornemens wel van een financiële
onderbouwing voorzien. 181Kan informatie worden gegeven over de gang van zaken van PHLS?Werkt de taakverdeling tussen ministerie en NOC-NSF, zoals bedoeld
bij het project? (blz. 100–101).De ontwikkeling van het landelijke sportbeleid is (en blijft) een gezamenlijke
verantwoordelijkheid van de rijksoverheid èn het particulier initiatief.
Daarbij legt de rijksoverheid de accenten op het monitoren, signaleren en
stimuleren van de sportbeoefening. Het accent voor het particuliere initiatief
ligt naast het stimuleren ook op het uitvoeren van het beleid.Op planniveau vindt gestructureerd overleg met het NOC*NSF plaats over
de prioriteiten en inrichting van het beleid en de daarbij behorende rijksbegroting
voor het lopende en het daaropvolgende jaar.Op programmaniveau bestaat er overleg met de landelijke sportorganisaties
die activiteiten ontwikkelen en uitvoeren binnen de afspraken op planniveau.NOC*NSF heeft daarbij de mogelijkheid de rijksoverheid te adviseren over
de inhoud van die activiteiten.Daarnaast kan NOC*NSF op het programmaniveau ook eigen werkprogramma's
indienen. Vanwege de bijzondere positie van de SNS (die zorgdraagt voor een
afzonderlijke geldstroom in de sport) vindt er jaarlijks overleg plaats tussen
het ministerie en de SNS. Ook heeft er over de prioriteiten in het sportbeleid
jaarlijks overleg plaats met de andere overheden.De afspraken tussen het ministerie en het NOC*NSF werken in de praktijk
aanvullend op elkaar en worden mede daardoor als positief ervaren. 182Artikel 24.07 onderdeel 2Waarom is er niet voor gekozen om de subsidietaakstelling ten laste
te laten komen van onderdeel 1 (Landelijke sportvoorzieningen) in plaats van
onderdeel 2 (ten laste van technische begeleiding, opleidingen en individuele
begeleiding)? (blz. 102).De subsidietaakstelling is ten laste gebracht van beide onderdelen. Zo
is bij onderdeel 1 ook bezuinigd op de landelijke sportorganisaties. Dat relatief
het grootste deel ten laste is gekomen van onderdeel 2 heeft te maken met
het belang, dat gehecht wordt aan een goede organisatorische infrastructuur. 183Is binnen de genoemde bedragen onder artikel 24.09 voorzien in subsidie
ten behoeve van STOA en NVJ in het kader van een overgangsregeling? (blz.
106).Ja. 184In 1996 is de nieuwe landelijke minderhedenorganisatie Forum officieel
van start gegaan. Kan de regering aangeven hoe de stand van zaken m.b.t. Forum
er voor 1997 uitziet? (blz. 109).Het jaar 1996 staat voor Forum in het teken van interne organisatie-ontwikkeling.
Naar het zich laat aanzien zal dat traject ook in 1997 nog gedeeltelijk zijn
beslag dienen te krijgen. In 1996 is daartoe een stappenplan ontwikkeld. In dat kader worden de
volgende stappen onderscheiden:1. formulering van een meerjarenbeleidsplan, waarin werkterrein, positie
en bijdrage van Forum wordt beschreven. Het plan dient voorts richtinggevend
te zijn voor de werkplannen en de strategische analyse (afgerond, juni 1996);2. op basis van het meerjarenbeleidsplan en omgevingsonderzoek, ontwikkelen
van een strategisch beleidsplan. Het omgevingsonderzoek heeft inmiddels zijn
weerslag gekregen in een rapportage met betrekking tot de positionering en
profilering van de organisatie (oktober 1996). De interne besluitvorming dienaangaande
die moet uitmonden in het strategisch beleidsplan, is momenteel gaande;3. opstellen van een implementatieplan strategisch beleid (afronding wordt
nog voorzien in 1996);4. start van transformatietraject ten einde uit te komen op het inhoudelijk
en organisatorisch wenselijke profiel (1997). 185In 1995 heeft de Kamer de regering middels een amendement verzocht
de STOA en de NVJ na 1995 in het kader van een overgangsregeling te blijven
subsidiëren. Op welke wijze is hieraan uitvoering gegeven en hoe is de
stand van zaken hieromtrent voor 1997? (blz. 109).De NVJ heeft in 1996 subsidie ontvangen tot een zelfde bedrag als in 1995.
De STOA heeft naast de reguliere subsidie vanuit OCenW in 1996 vanuit VWS
projectsubsidies ontvangen voor diverse projecten.Beide organisaties kunnen ook in 1997 in aanmerking komen voor subsidie,
mits de aanvragen voldoen aan de criteria terzake.De STOA heeft voor het jaar 1997 reeds twee aanvragen voor projectsubsidies
ingediend, waarvan er een is gehonoreerd en een nog in behandeling is. 186Mede vanwege de reorganisatie van het ministerie van VWS ontvangt
een aantal instellingen en minderhedenorganisaties in een vrij laat stadium
een antwoord van VWS op hun projectaanvragen. In een aantal gevallen betekende
dit, dat projecten pas in november 1996 kunnen worden gestart, terwijl financiële
middelen worden toegewezen op basis van het oorspronkelijk ingediende plan,
waarin het project in juni start. Op basis van de geldende subsidievoorwaarden
komen de organisaties vervolgens in problemen bij de uitvoering van het project,
omdat de subsidie in 1996 moet worden besteed. Kent de regering dit probleem
en hoe denkt zij hiermee om te gaan in 1996/1997? (blz. 109).Mede vanwege de reorganisatie kan het zijn dat organisaties in een vrij
laat stadium een antwoord hebben ontvangen op hun projectaanvragen. In die
situaties wordt evenwel altijd in overleg bekeken of de looptijd van het project
aansluit bij het subsidiejaar.Indien de start van een project verlaat is en eindigt in 1997, wordt bij
de subsidietoezegging hiermede rekening gehouden. Er zijn geen gevallen bekend
waar organisaties in de problemen zijn gekomen vanwege een verlate beantwoording. 187Welke nieuwe VWS-activiteiten zal de regering in 1997 ten laste laten
komen van de onder artikel 25.02 Volksgezondheidsbeleid in aanmerking komende
uitgaven? (blz. 120). De belangrijkste nieuwe activiteiten ten laste van dit artikel betreffen
de volgende activiteiten.Ten behoeve van de invoering van de Wet op de Orgaandonatie wordt in 1997
op de begroting ruim f 15 miljoen uitgetrokken.Het onderdeel «Alcohol-, drug- en tabaksbeleid» wordt structureel
verhoogd met f 18 miljoen in verband met de uitvoering van de drugnota.Het gaat om f 5 miljoen ten behoeve van preventie en monitoring van
alcohol- en drugsmisbruik, f 10,5 miljoen voor het zogeheten drang- en
overlastbeleid en f 2,5 miljoen voor de experimenten met heroïneverstrekking.
Daarnaast is voor 1997 aan de middelen voor het Patiënten/Consumentenfonds
f 1 miljoen gulden toegevoegd.Een belangrijke nieuwe activiteit betreft de oprichting van het Illegalenfonds
waarvoor een nieuw artikelonderdeel 12 is gecrëeerd. Dit uitgavenartikel
omvat in 1997 f 11 miljoen. 188Welke besparingen acht de regering in het kader van het terugdringen
van de kosten van medicijnen en geneesmiddelen mogelijk terzake de kosten
van de influenzavaccinatie voor dit jaar en voor volgende jaren? (blz. 124).Dit jaar is voor de griepvaccinatie een bedrag van f 61 miljoen beschikbaar.
Voor volgend jaar is voorzien in een budgettair kader van f 46 miljoen
voor de griepvaccinatie.Voor 1996 heeft de KNMP vrijwillig de prijzen van de griepvaccins in de
taxe verlaagd van f 23,- naar f 7,-. Deze verlaging levert dit jaar
reeds een macrobesparing op van f 12 miljoen.De LHV heeft aangegeven om voor 1997 met een plan te komen om de griepvaccinatie
in overleg met andere partijen te regelen binnen het budgettaire kader van
f 46 miljoen. 189Wat is de aard en inhoud van het conflict van de regering met de
Landelijke Huisartsen Vereniging omtrent de vaccinatie tegen influenza? Komt
als gevolg hiervan het vaccinatieprogramma tegen influenza voor dit jaar in
gevaar? (blz. 124).Over de griepvaccinatie heb ik de voorzitter van de Tweede Kamer geïnformeerd
bij brief van 10 oktober 1996, kenmerk CSZ/EZ-9611 705. In aanvulling
hierop kan ik nog melden, dat het COTG in zijn vergadering van 21 oktober
jl. een uniform tarief voor 1996 van f 16,50 heeft vastgesteld, opgebouwd
uit een bedrag van f 9,50 voor onbepaalde tijd plus f 7,00 voor
de winter 1996/1997. Daarmee zijn er dus geen belemmeringen meer voor het
lopende vaccinatieprogramma. 190Artikel 25.02, onderdeel 11.Hoe verhoudt de f 1,5 miljoen ter ondersteuning van de doelmatige
geneesmiddelenvoorziening zich tot de f 3,52 miljoen voor het drie-jarenplan
om huisartsen ertoe te bewegen geneesmiddelen voortaan op stofnaam te laten
voorschrijven, blz. 17? Waarom is dit bedrag van f 1,5 miljoen structureel?
Kan dit nader worden toegelicht? (blz. 129).De kosten van de uitvoering van het implementatieprogramma voor het op
stofnaam voorschrijven bedragen f 3,52 miljoen. Enkele activiteiten voortvloeiend
uit het programma worden uitgevoerd door de Stichting doelmatige geneesmiddelenvoorziening
(SDGV). De hiermee gemoeide kosten bedragen additioneel f 1,5 miljoen.
Deze f 1,5 miljoen wordt structureel vrijgemaakt uit de
TVK-faciliteringsmiddelen (zie FOZ 1996, pagina 10).Het bedrag is structureel van aard omdat het implementatieprogramma dat
het op stofnaam voorschrijven in gang zet vervolgens structureel moet worden
«onderhouden». 191Kan de regering in relatie tot het illegalenfonds exact definiëren
wanneer feitelijk sprake is van een «acute noodsituatie», wie
dat in voorkomend geval bepaalt en of en zo ja, hoe de controle daarop is
geregeld? (blz. 130).Voor het antwoord op deze vraag verwijs ik u in de eerste plaats naar
de Kamerbehandeling van de Koppelingswet zoals die de afgelopen maand heeft
plaatsgevonden en naar verwachting op 31 oktober wordt afgerond. Tijdens deze
behandeling is zowel schriftelijk als mondeling meer informatie verstrekt
over de precieze werking van het op te richten fonds.Kort samengevat komt dit op het volgende neer. Het fonds (f 11 miljoen
gulden in 1997) wordt beheerd door een stichting, opgericht vanuit bestaande
lokale en regionale samenwerkingsverbanden op het gebied van zorgverlening
aan illegalen.De stichting verricht betalingen aan regionale platforms illegalenzorg
voor die hulpverleners die, door het verlenen van medisch noodzakelijke zorg
aan illegalen, financiële problemen ondervinden. Het gaat dus om een
tegemoetkoming bij financiële knelpunten, niet om een kostendekkende
regeling. Voor ziekenhuizen geldt een andere regeling: zij kunnen een beroep
doen op de COTG-richtlijn dubieuze debiteuren.In de contacten met hulpverleners is gebleken dat de term «acute
noodsituatie» niet goed hanteerbaar is en dat de term «medisch
noodzakelijke zorg» een betere omschrijving is van die zorg, die een
arts niet aan een patiënt mag weigeren. De overheid treedt zelf niet
in de vraag wanneer medische hulp noodzakelijk is, maar laat het oordeel hierover
aan de arts. 192Wanneer komt het besluit op de aanvraag voor een woontrainingsproject
op Werkenrode voor jongeren van De Monnikskap uit Nijmegen, een opleidingsinstelling
voor jongeren met een handicap of ziekte (zie ook beleidskader blz. 14)? (blz.
159).De Ziekenfondsraad, die belast is met de uitvoering van de regeling Kindergezinsvervangende
tehuizen (KGVT'en), heeft in de afgelopen periode concrete plannen ontvangen
van Werkenrode (en soortgelijke voorzieningen) ten behoeve van de realisering
van permanente woon-/verblijfsvoorzieningen (KGVT'en) voor jongeren met een
lichamelijke handicap.Binnenkort zal de raad ter zake schriftelijk worden meegedeeld dat de
huidige financiële situatie en de daaruit noodzakelijkerwijs voortvloeiende
prioriteitenstelling geen ruimte bieden om in het kader van het JOZ 1997 gelden
te bestemmen voor de bewuste initiatieven.Wel is het bedrag van maximaal f 1,2 miljoen, dat bij onder andere
Werkenrode voor het jaar 1996 beschikbaar is gesteld voor de financiering
van in gang gezette noodprojecten, structureel, en kan dus in 1997 worden
gecontinueerd.In het kader van de nog beschikbare volumeruimte voor exploitatie van
planning- en bouwbeslissingen van het bouwprogramma 1997 – 2000 zal
worden bezien of een oplossing voor de onderhavige problematiek geboden kan
worden in 1998 en verder. 193Er zijn extra middelen vrijgemaakt om bestaande capaciteits- en plaatsingsproblemen
in de geïndiceerde jeugdzorg terug te dringen tot wat mag worden beschouwd
als «aanvaardbare proporties». Wat wordt verstaan onder aanvaardbaar?
(blz. 159).De capaciteitsproblemen in de jeugdzorg worden langs twee wegen benaderd:1. extra middelen voor capaciteitsuitbreiding intramuraal semi- en (intensief)
extramuraal en pleegzorg (1 500 à 2 000 plaatsen);2. verbetering van de kwaliteit en doelmatigheid.Voor beide trajecten gezamenlijk is een bedrag beschikbaar dat oploopt
van f 51,3 miljoen in 1996 naar f 72 miljoen in 1999 en volgende
jaren.Hoewel het begrip «aanvaardbare proporties» niet is geoperationaliseerd
in termen van maximale wachttijd of wachtlijstomvang, mag van deze combinatie
van maatregelen een duidelijke verbetering van de plaatsingsproblematiek worden
verwacht, doordat meer plaatsen beschikbaar komen en jeugdigen sneller op
de juiste plaats terecht komen.Daarnaast komt een structureel bedrag van f 38,5 miljoen beschikbaar
voor invoering van de Arbeidstijdenwet in de sector jeugdhulpverlening. 194Zijn er momenteel nog problemen over de verdeling van de extra middelen
over provincies en grootstedelijke regio's? (blz. 159).De middelen voor capaciteitsuitbreiding worden verdeeld op basis van een
verdeelsleutel die relatieve tekorten tussen provincies aangeeft. Op grond
daarvan komen de provincies Drenthe, Overijssel, Gelderland, Flevoland, Zuid-Holland,
Zeeland, Noord-Brabant en de regio Haaglanden in aanmerking voor intensiveringsmiddelen.
Deze verdeling geldt voor de periode tot en met 1999 en is uiteindelijk door
partijen geaccepteerd. Daarbij is afgesproken dat – met het oog op in
2000 vrijvallende middelen – uiterlijk in 1999 een nieuwe, zo breed
mogelijk gedragen, verdeelsleutel beschikbaar komt. Om provincies en grote
steden die niet meedelen in de intensiveringsmiddelen ook in staat te stellen
intensief ambulante hulp in de eigen regio te creëren, is eenmalig vanuit
de intensiveringsmiddelen 1996 in totaal een bedrag van f 2 miljoen beschikbaar.
Bovendien is met de provincies die intensiveringsmiddelen ontvangen, de afspraak
gemaakt dat zij bereid blijven tot buitenregionale plaatsingen. 195Wanneer komt er duidelijkheid over de vormgeving van de opvang voor
de «moeilijk plaatsbaren»? (blz. 159).Het gaat in grote lijnen om een voortzetting van het «noodverband
moeilijk plaatsbaren» dat in de periode juni – september 1995
heeft gefunctioneerd. De nadere uitwerking zal voor het overleg over het Beleidskader
preventieve en curatieve jeugdzorg bekend zijn. 196Op basis van welk onderzoek wordt de uitspraak gedaan dat de kloof
zich lijkt te vergroten tussen het deel «harde-kern»-jongeren
van de «15%» en het deel jeugdigen die zich tamelijk probleemloos
ontwikkelen (zie ook beleidskader blz. 13)? (blz. 159).De constatering in het Beleidskader dat de kloof tussen de «harde
kern jongeren» en andere jeugd groeit, is gebaseerd op rapporten van
onder meer het Sociaal Cultureel Planbureau. («Rapportage
jeugd 1994», Rijswijk, juni 1994, Sociaal en Cultureel Rapport 1996,
Rijswijk, september 1996), het rapport van de Commissie-Montfrans («Met
de neus op de feiten», ministerie van Justitie, maart 1994), het beleidsadvies
van prof.dr. C.J.M. Schuyt («Kwetsbare jongeren en hun toekomst»,
Amsterdam, mei 1995) alsook op tal van signalen in de media en het veld. 197Wanneer ontvangt de Kamer de resultaten van het door het Nederlands
centrum voor geestelijke gezondheidszorg uitgevoerde evaluatie-onderzoek over
de pilotprojecten jeugdhulpverlening? (blz. 159).Het rapport zal half november beschikbaar komen en zo spoedig mogelijk
daarna naar de Tweede Kamer worden gezonden. III BIJLAGE 1A 198Kan een overzicht worden gegeven van het aantal adviesorganisaties
dat voor het departement werkzaam is (geweest) en de daarmee gemoeide kosten?
(blz. 3).Op het terrein van de maatschappelijke ontwikkeling en volksgezondheid
zullen drie adviesorganen werkzaam zijn, te weten de Raad voor de Maatschappelijke
Ontwikkeling, de Raad voor de Volksgezondheid en de Zorggerelateerde dienstverlening
en de Gezondheidsraad. In totaal zal daarmee in 1997 naar verwachting circa
f 13 miljoen gemoeid zijn.Naast deze adviescolleges zijn er op het terrein van VWS organen werkzaam
geweest, die weliswaar adviezen gaven aan de minister van VWS, maar waarvan
dat niet als hun exclusieve taak kon worden beschouwd. Deze organen zijn mede
op grond van «raad op maat» opnieuw bezien. De adviestaken van
deze organen zijn komen te vervallen en de uitvoeringstaken zullen opnieuw
worden gepositioneerd en vormgegeven zoals aangegeven in mijn brief van 11
juli 1996 (Tweede Kamer 1995/1996, 21 427, nr. 155) aan de Tweede Kamer. 199Heeft de reorganisatie van het departement geleid tot een toename
van het bij het departement werkzame personeel op uitzendbasis? Kan hier een
apart overzicht van worden gegeven? (blz. 3).In 1995 is ten behoeve van het inhuren van personeel op uitzendbasis een
bedrag van f 2,4 miljoen uitgegeven. Tot en met 23 oktober 1996 is hiervoor
een bedrag uitgegeven van f 2,7 miljoen. De reorganisatie heeft er inderdaad
toe geleid dat er sprake is van een (lichte) toename. Dit is enerzijds veroorzaakt
door een terughoudend aangaan van structurele verplichtingen (vast personeel)
en anderzijds een langdurige vacaturestop (ook al in het najaar van 1995).
Deze vacaturestop is beëindigd nu het kerndepartement vorm heeft gekregen
en de organisatie (en daarmee ook de vacatures) kan worden ingevuld.Op basis van binnen VWS gehanteerde middelsommen van f 84 000
en f 85 000 voor respectievelijk 1995 en 1996 is er voor 28,57 FTE
en 31,76 FTE personeel ingehuurd op uitzendbasis.XNoot1Samenstelling: Leden: Lansink (CDA), Schutte (GPV), Van Nieuwenhoven (PvdA),
voorzitter, Van der Heijden (CDA), ondervoorzitter, Van Heemskerck Pillis-Duvekot
(VVD), M. M. H. Kamp (VVD), Doelman-Pel (CDA), Swildens-Rozendaal (PvdA),
Vliegenthart (PvdA), Mulder-van Dam (CDA), Versnel-Schmitz (D66), Middel (PvdA),
Leerkes (U55+), Nijpels-Hezemans (Groep Nijpels), Fermina (D66), Oedayraj
Singh Varma (GroenLinks), Dankers (CDA), Marijnissen (SP), Essers (VVD), Oudkerk
(PvdA), Cherribi (VVD), Sterk (PvdA), Van Boxtel (D66), Van Vliet (D66), Van
Blerck-Woerdman (VVD).Plv. leden: Soutendijk-van Appeldoorn (CDA), Van der Vlies
(SGP), Lilipaly (PvdA), Th. A. M. Meijer (CDA), Rijpstra (VVD), Voûte-Droste
(VVD), Smits (CDA), Dijksman (PvdA), Houda (PvdA), Beinema (CDA), Van den
Bos (D66), Vreeman (PvdA), Rouvoet (RPF), R. A. Meijer (Groep Nijpels), Van
Waning (D66), Sipkes (GroenLinks), De Jong (CDA), vacature CD, Passtoors (VVD),
Kalsbeek-Jasperse (PvdA), J. M. de Vries (VVD), Noorman-den Uyl (PvdA), Bremmer
(CDA), Bakker (D66), Hoogervorst (VVD). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-25000-XVI-10.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl