Ministeriële Conferentie van de Wereld Handelsorganisatie (WTO); Brief staatssecretaris over de conferentie die zal worden gehouden te Singapore van 9 t/m 13 december 1996
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 25074, nr. 1

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

29-10-1996

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1996-1997

25074 nr. 1

21-10-1996

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. Inleiding2. Aard van de Ministeriële Conferentie van Singapore
(MCS)3. Stand van zaken bij de voorbereiding van de MCS4. Stand van voorbereiding binnen de EU5. Evaluatie en consolidatie van de WTO a) Implementatieb) Toetreding van nieuwe ledenc) De WTO-organisatiec) Betrokkenheid van de minst ontwikkelde landen (MOL's)d) Regionalisme in verhouding tot het multilaterale WTO-stelsel6. Verdergaande handelsliberalisering a) Algemeenb) Verdere afbraak van invoerrechten en non-tarifaire
belemmeringenc) Overheidsaanbestedingen7. De zgn. «ingebouwde agenda» a) Algemeenb) Onafgeronde onderhandelingen over dienstenc) Handel en Milieu8. Nieuwe onderwerpen a) Handel en arbeidsnormenb) Handel en mededingingc) Handel en investeringenOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 25074Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 47 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
25 074Ministeriële Conferentie van de Wereld Handelsorganisatie (WTO)nr. 1BRIEF VAN DE STAATSSECRETARIS VAN ECONOMISCHE ZAKENAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal's-Gravenhage, 21 oktober 1996 1. InleidingMet deze brief wil ik, mede namens de overige betrokken bewindslieden,
de Kamer inlichten over de Ministeriële Conferentie van de Wereld Handelsorganisatie
(WTO) die zal worden gehouden te Singapore van 9 t/m 13 december 1996. Dit
is de eerste ministeriële conferentie na de formele afronding van de
GATT Uruguay-ronde (UR) te Marrakech in april 1994 en de oprichting van de
WTO per 1 januari 1995. Tevens zal ik in deze brief ingaan op de voorbereidingen
tot dusver alsmede op de inzet van de regering met betrekking tot de conferentie.
Over deze inzet heeft de regering op 10 oktober jl. een eerste positie ingenomen.
Het ligt in de bedoeling dat de Rijksministerraad op 22 november a.s. de definitieve
instructie voor de Koninkrijksdelegatie zal vaststellen.Overigens zij opgemerkt dat de Europese Unie (EU) in WTO-zaken in beginsel
met één stem spreekt en dat een groot deel van de in Singapore
behandelde materie behoort tot de exclusieve bevoegdheid van de Europese Gemeenschap.
Dit betekent dat de mogelijkheden voor Nederland om in Singapore een eigen
geluid te laten horen – althans wat het Koninkrijk in Europa betreft –
beperkt zijn. De inzet van de Regering richt zich dan ook vooral op de beïnvloeding
van de besluitvorming van de EU.Ik zou het op prijs stellen om op korte termijn met Uw Kamer over een
en ander van gedachten te wisselen. Naar ik heb begrepen zou de Kamer, gezien
het belangrijke milieu-aspect, ook graag Minister De Boer bij dit overleg
willen betrekken. 2. Aard van de Ministeriële Conferentie van Singapore
(MCS)Volgens het verdrag waarbij de WTO is opgericht zal tenminste eens per
twee jaar de Ministeriële Conferentie bijeen komen. De voornaamste taken
van dit hoogste orgaan van de WTO zijn om toezicht te houden op de
wijze waarop uitvoering wordt gegeven aan bestaande afspraken en verplichtingen
alsmede het initiëren van nieuwe werkzaamheden.Daarnaast zal de MCS deze keer aandacht schenken aan de toetreding van
nieuwe leden tot de WTO en aan het functioneren van de organisatie als zodanig.De MCS is dus geen conferentie tijdens welke allerlei nieuwe rechten en
plichten zullen worden uitonderhandeld. Ook zal er geen nieuwe brede onderhandelingsronde
worden gelanceerd.De belangrijkste resultaten van de MCS zullen worden neergelegd in een
slotverklaring. Daarnaast zal vermoedelijk ook nog een aantal afzonderlijke
besluiten over specifieke onderwerpen worden genomen.Een en ander zal het kader moeten bieden voor een concreet werkprogramma
voor de periode 1996–1998. In 1998 zal de volgende Ministeriële
Conferentie worden gehouden.Tijdens de MCS zullen de ochtendzittingen zijn gereserveerd voor toespraken
door bewindslieden en zal tijdens de middagzittingen worden onderhandeld over
de resterende open punten.De regering is van mening dat een succesvolle MCS van groot belang is
voor de toekomst van de WTO. Succes houdt in, dat er niet alleen een goede
evaluatie van de toepassing van de bestaande UR-afspraken moet plaatsvinden,
maar dat de MCS daarnaast ook voldoende impulsen voor de verdere vrijmaking
van het wereldhandelsverkeer en versterking van het multilaterale handelssysteem
moet opleveren. Ook dient tenminste een aanzet te worden gegeven voor de oplossing
van nieuwe vraagstukken, onder andere op het snijvlak van handelspolitiek
en milieubeleid.Verder moeten polarisatie en confrontatie in Singapore zoveel mogelijk
worden voorkomen. Daarom is het enerzijds noodzakelijk niet te zwaar aan te
zetten op nieuwe onderwerpen als daarvoor binnen de WTO (nog) onvoldoende
draagvlak blijkt te bestaan. Anderzijds zal het «Singapore-pakket»
evenwichtig moeten zijn en voldoende aantrekkelijke elementen moeten bevatten
voor de overgrote meerderheid van de deelnemers.De regering meent dat de komende weken met name aan dat laatste aspect
aandacht zal moeten worden gegeven. Terwijl de rijke industrielanden (inclusief
de EU) op allerlei gebieden wensen naar voren brengen die vaak door de ontwikkelingslanden
als problematisch worden ervaren, is het nog onvoldoende duidelijk tot welke
tegenconcessies zij bereid zijn. 3. Stand van zaken bij de voorbereiding van de MCSDe afgelopen maanden hebben de verschillende WTO-leden voorstellen in
Genève (de zetel van de WTO) ingediend over allerlei (nieuwe) onderwerpen
die men in Singapore zou willen bespreken. Ook de EU is met een aantal voorstellen
gekomen. Momenteel is deze fase van het opbrengen van thema's voor de MCS
afgesloten en richten de werkzaamheden in Genève zich vooral op de
onderhandelingen over de inhoud van de slotverklaring en de aanbevelingen
van de verschillende WTO-Raden en -Commissies aan de MCS.Een belangrijk deel van die slotverklaring zal zijn gewijd aan de implementatie
van de verplichtingen aangegaan tijdens de UR, de problemen die zich daarbij
eventueel hebben voorgedaan en de aanbevelingen die uit deze ervaring voortvloeien.
De verschillende WTO-organen en daaronder ressorterende werkgroepen zijn daarom
momenteel volop bezig met het opstellen van de rapportage daarover ten behoeve
van de MCS. Het is de bedoeling dat de belangrijkste neerslag van deze rapportage
wordt opgenomen in de slotverklaring. Het is de bedoeling dat tijdens de vergadering van de Algemene Raad van
de WTO op 7 november a.s. de concepttekst voor de slotverklaring te Singapore
op hoofdlijnen kan worden vastgesteld. Ongetwijfeld zullen er dan met betrekking
tot de gevoeligste kwesties nog punten zijn waarover men het nog niet eens
kan worden. Die resterende punten zullen dan in de laatste maand vòòr
de MCS of tijdens de Conferentie zelf moeten worden opgelost. 4. Stand van voorbereiding binnen de EUZoals reeds onder punt 1 werd opgemerkt, zal de EU tijdens de MCS met
een gecoördineerde positie optreden. De EU is al enige maanden bezig
met het formuleren van uitgangspunten en concrete wensen. Over een aantal
onderwerpen heeft zij in Genève schriftelijke voorstellen gedaan. Nu
er sinds de zomer meer tekening komt in de agenda van de MCS, raakt de formulering
van de EU-positie in een stroomversnelling. Tijdens een informele bijeenkomst
van de handelsministers in Dublin op 18 en 19 september jl. zijn aanzetten
gegeven die moeten leiden tot het vaststellen van een EU-positie tijdens de
bijeenkomst van de Algemene (EU-)Raad te Luxemburg op 29 oktober a.s.. Naar
verwachting zal die positie hoofdzakelijk betrekking hebben op de eigen wensen
van de EU. Het debat over de prijs die men voor het realiseren van die wensen
zal moeten betalen, zal waarschijnlijk pas daarna in volle omvang plaatsvinden.Geconstateerd moet worden dat de posities van de Lidstaten op een aantal
punten nog behoorlijk uiteenlopen. Zo kan een onderscheid worden gemaakt tussen
de Lidstaten, waaronder Nederland, die de EU graag zouden laten ijveren voor
een zo ambitieus mogelijk werkprogramma op het gebied van verdere tariefafbraak
en andere vormen van handelsliberalisatie en de Lidstaten die een veel voorzichtiger
benadering voorstaan. Ook over de noodzaak van verdere concessies aan de ontwikkelingslanden
op gebieden als textiel en landbouw wordt verschillend gedacht.Dergelijke verschillen brengen met zich, dat de regering haar eigen wensen
niet in volle omvang weerspiegeld zal kunnen zien in de positie van de EU.
Waar zich een dergelijk probleem lijkt voor te doen, zal dat worden aangegeven
in de onderstaande paragrafen, die handelen over de verschillende onderwerpen
die tijdens de MCS aan de orde (zouden moeten) komen en over de positie van
de regering daaromtrent. 5. Evaluatie en consolidatie van de WTO a) ImplementatieDe MCS zal allereerst de implementatie van de UR-verplichtingen inventariseren
en het functioneren van de WTO evalueren. Duidelijk moet worden in welke mate
de leden van de WTO hun UR-verplichtingen nakomen. Mochten lacunes t.a.v.
implementatie worden geconstateerd, dan dient de MCS oplossingsgericht te
werk te gaan. Daarbij moeten de verplichtingen aangegaan tijdens de UR in
geen geval naar beneden worden bijgesteld. b) Toetreding van nieuwe ledenVerder is de regering van mening dat de WTO aandacht moet besteden aan
de toetreding van nieuwe leden en daartoe, waar mogelijk, nieuwe impulsen
moet geven. Momenteel zijn onderhandelingen gaande met een kleine 30 landen.
Daarbij zijn belangrijke landen als China en Rusland. De WTO moet
een werkelijk mondiale organisatie worden. Lidmaatschap van belangrijke handelsnaties
die nog geen onderdeel van het WTO-systeem uitmaken heeft daarom een hoge
prioriteit. Daartoe dienen deze landen evenwel adequate – in de WTO
gebonden – markttoegang voor goederen en diensten te bieden alsmede
hun handelspolitiek en economisch beleid in overeenstemming te brengen met
de WTO-disciplines. De integriteit van het multilaterale handelsstelsel mag
immers niet worden aangetast. Overgangsperiodes voor bepaalde UR-verdragen
kunnen dit toetredingsproces vergemakkelijken. Deze periodes moeten evenwel
van beperkte omvang zijn en in relatie te staan tot de capaciteit van de beoogde
toetreders. Ontwikkelingslanden kunnen in dit verband rekenen op langere overgangstermijnen
dan geïndustrialiseerde landen. c) De WTO-organisatieDe WTO is een verhoudingsgewijs kleine organisatie (momenteel ca. 200
beleids-ambtenaren) met een takenpakket dat veel uitgebreider is dan dat van
de vroegere GATT. Zo brengen de UR-verdragen tal van bewerkelijke notificatie-
en toezichtsprocedures met zich mee. Ook het nieuwe geschillenbeslechtingsmechanisme
vergt veel werk. Daarnaast impliceert de behandeling van de zgn. nieuwe handelspolitieke
onderwerpen tijdens en na de MCS onvermijdelijk een verdere uitbreiding van
het takenpakket. Tenslotte wordt het secretariaat op deze terreinen veelal
een initiërende en analyserende rol toebedeeld. De WTO dient in organisatorisch
opzicht in staat te zijn de administratieve last te dragen van een en ander.
Het ligt derhalve voor de hand dat de MCS ook aan deze aspecten aandacht besteedt. c) Betrokkenheid van de minst ontwikkelde landen (MOL's)Geconstateerd kan worden dat de MOL's soms problemen ondervinden bij de
tijdige implementatie van hun UR-verplichtingen. In het kader van de Marrakech-besluiten
ten aanzien van de «minst ontwikkelde en netto-voedselimporterende landen»
(UR) is door de WTO-leden een inspanningsverplichting aangegaan om rekening
te houden met de beperkte mogelijkheden van deze landen. Dit houdt o.a. in,
dat deze landen minder verplichtingen op zich hoefden te nemen, langere overgangstermijnen
hebben gekregen èn kunnen rekenen op technische ondersteuning bij de
implementatie van hun verplichtingen.Daarnaast hebben de MOL's soms problemen bij het ten volle profiteren
van hun lidmaatschap. Enerzijds wordt hun toegang tot de markten van de ontwikkelde
landen vaak nog belemmerd door invoerrechten en quota (hoewel de EU alleen
in de landbouwsector nog enkele beperkingen kent voor de MOL's) dan wel door
restrictieve oorsprongsregels. Anderzijds missen zij als gevolg van hun lage
ontwikkelingsniveau de personele en institutionele capaciteit om hun rechten
in de WTO af te dwingen. Zo hebben ze vaak onvoldoende geschoolde juristen
om met succes een geschillenbeslechtingsprocedure te kunnen beginnen tegen
een WTO-lid dat zijn verplichtingen tegenover hen schendt.Recentelijk heeft de voorzitter van de WTO-commissie voor Handel en Ontwikkeling
een integraal actieplan ten behoeve van de MOL's gepresenteerd. Daarin wordt
onder meer het aspect van verbeterde markttoegang verder uitgewerkt. Andere
elementen van dit actieplan zijn flexibiliteit t.a.v. de implementatie van
UR-verplichtingen van de MOL's, technische assistentie ten behoeve van de
MOL's en diverse initiatieven t.a.v. toetredingsregime en investeringsbevordering. De regering acht actieve participatie van de ontwikkelingslanden, en met
name ook de MOL's, in de WTO van belang voor de geloofwaardigheid van het
multilaterale handelsstelsel èn voor hun eigen economische ontwikkeling.
Deze participatie dient dan ook te worden bevorderd. Dit betekent dat tijdens
de MCS het evenwicht tussen de belangen en verplichtingen van de ontwikkelingslanden
zorgvuldig dient te worden bewaakt.De regering staat daarom positief ten opzichte van bovenvemeld initiatief
ten behoeve van de MOL's. Zij zal daarbij pleiten voor tariefvrije markttoegang
voor alle produkten van de MOL's. Overigens moet er rekening mee worden gehouden
dat dit pleidooi in de EU niet onomstreden zal zijn, met name waar het gaat
om het opruimen van de laatste restricties op landbouwgebied. Verder is er
weerstand te verwachten tegen een wezenlijke versoepeling van de oorsprongsregels.De regering onderzoekt verder de mogelijkheid om in financiële zin
bij te dragen aan de technische-assistentieprogramma's, waarbij met name de
relatie met de UNCTAD-activiteiten zal moeten worden bezien. d) Regionalisme in verhouding tot het multilaterale WTO-stelselHet multilaterale handelsstelsel ondervindt in toenemende mate concurrentie
van regionale groeperingen die economische integratie nastreven. Voornaamste
kenmerk van deze regionale – of soms zelfs transregionale – vrijhandelsakkoorden
is, dat zij een afwijking vormen van het zgn. Meestbegunstigingsprincipe (MFN),
de hoeksteen van de GATT. Per brief d.d. 31 mei jl., kenmerk BEB/HAPO/96034685,
heb ik U ter informatie over deze problematiek een nota gezonden waarin het
regeringsstandpunt was neergelegd. Voor een analyse van de risico's van de
toenemende proliferatie van (trans-)regionale vrijhandelsakkoorden verwijs
ik kortheidshalve naar die nota.Hoewel de zorgen van de regering niet door iedereen in dezelfde mate worden
gedeeld, wordt steeds breder erkend dat het in elk geval noodzakelijk is het
WTO-toezicht op preferentiële handelsakkoorden te verbeteren. Voor de
EU geldt dat waar zij vroeger de enige handelsmogendheid was die op grote
schaal vrijhandelsakkoorden sloot, nu zij zelf in toenemende mate wordt geconfronteerd
met akkoorden van anderen, die negatieve repercussies kunnen hebben voor de
belangen van het eigen bedrijfsleven.Ook in het kader van de WTO-Commissie voor Regionale Handelsakkoorden
(CRTA) is het debat over de «systeemeffecten» van het regionalisme
opgelaaid. Door veel WTO-leden wordt in dit kader gepleit zowel voor procedurele
verbeteringen bij de evaluatie van de desbetreffende akkoorden binnen de WTO/CRTA
als voor een aanscherping van de bestaande criteria.De regering wil bevorderen dat de WTO (nieuwe) vrijhandelsakkoorden scherper
dan tot dusver gaat beoordelen op naleving van de WTO-criteria voor dergelijke
overeenkomsten. Vanuit dit gezichtspunt is ook steun gegeven aan de instelling
van een permanente commissie bij de WTO (CRTA) voor de beoordeling van dergelijke
initiatieven. Deze commissie zal de achterstand bij de toetsing van handelsakkoorden
zo snel mogelijk moeten inlopen. De suggesties die door een aantal WTO-leden
zijn gedaan ter verbetering van de procedures van deze commissie dienen welwillend
in overweging te worden genomen. Dit geldt met name ook voor de suggestie
voor «ex ante»-notificaties of een zgn. «early warning system»
voor nieuwe preferentiële handelsakkoorden. In dit kader moeten tevens
de mogelijkheden worden bezien voor een verdere verduidelijking van de bestaande
WTO-criteria voor vrijhandelsovereenkomsten teneinde te komen
tot een eenduidige interpretatie en toepassing van deze criteria. Ook zou
kunnen worden bezien in hoeverre de eisen voor vrijhandelszones meer in lijn
kunnen worden gebracht met de (compensatie-)eisen die worden gesteld aan douane-unies.
Zoals het er nu naar uitziet, zal de EU zich in elk geval ervoor inzetten
dat de CRTA de bestaande toetsingscriteria aan een kritisch onderzoek zal
onderwerpen. 6. Verdergaande handelsliberalisering a) AlgemeenMet het bestaan van de WTO is voortdurende aandacht voor en overleg over
handelsaangelegenheden een gegeven. Dit betekent echter niet dat verdere liberalisering
zonder meer zal plaatsvinden. Uit de teleurstellende resultaten in het kader
van de onderhandelingen over dienstensectoren (zie onder 7.b) blijkt hoe belangrijk
het is het momentum voor handelsliberalisering niet verloren te laten gaan.
Dit is mede van belang, omdat in het kader van regionale akkoorden hier en
daar wèl ambitieuze doelstellingen, zoals onderlinge vrijhandel en
liberalisering van investeringen, worden geformuleerd. Het gevaar is niet
denkbeeldig dat afbreuk wordt gedaan aan de aantrekkingskracht van het multilaterale
handelssysteem door de uitstraling van dergelijke initiatieven, hoewel multilaterale
handelsliberalisering op MFN-basis op langere termijn een aanzienlijk grotere
bijdrage zou kunnen leveren aan de bevordering van internationale handelsrelaties
en de mondiale welvaart. b) Verdere afbraak van invoerrechten en non-tarifaire
belemmeringenVeel nieuwe onderwerpen en prioriteiten dienen zich aan. Maar in bepaalde
landen en sectoren spelen ook invoerrechten nog steeds een rol van betekenis.
Vanzelfsprekend zullen meer protectionistisch ingestelde landen zich verzetten
tegen het verminderen van de tariefbescherming voor hun «gevoelige produkten».
Ook binnen de EU bestaat er met name bij de zuidelijke Lidstaten weinig enthousiasme
voor verdere afbraak van invoerrechten voor industrieprodukten. Een MCS-besluit
om nieuwe onderhandelingen te beginnen over verdere tariefafbraak zal bij
hen dan ook in veel gevallen op bezwaren stuiten.De regering vindt dat het momentum van handelsliberalisering in de WTO
moet worden gehandhaafd, zowel op het gebied van de non-tarifaire belemmeringen
(technische handelsbelemmeringen, overmatig belastende douaneprocedures, oorsprongsregels
etc.) als op het gebied van invoerrechten. De MCS zou daarom de mogelijkheden
moeten nagaan om de komende twee jaar te gaan onderhandelen over nieuwe initiatieven.
Wat de invoerrechten betreft zou het daarbij kunnen gaan om versnelling van
de implementatie van de in de UR afgesproken afbraak van invoerrechten over
de hele linie of om de afschaffing van zgn. «nuisance value» tarieven
(invoerrechten van minder dan twee procent, die vaak meer hinder en kosten
dan bescherming opleveren). De regering is verder bereid om nieuwe onderhandelingen
te beginnen over tariefreducties voor specifieke producten of sectoren, op
basis van wederkerigheid.Een sectorieel initiatief tot tariefafbraak dat binnen de EU ruime steun
krijgt betreft het aangaan van onderhandelingen over een zgn. informatietechnologie-akkoord
(ITA). Onder dit akkoord zouden de invoerrechten op informatietechnologieproducten
uiterlijk in 2000 moeten zijn afgebroken. Een aantal landen binnen en buiten
de EU zou het liefst al in Singapore tot een akkoord komen, maar gezien de
korte nog beschikbare tijd en de noodzaak tot een evenwichtig akkoord te komen,
lijkt deze doelstelling nogal optimistisch. Voor Nederland is bij het ITA
van belang dat de opkomende Aziatische industrielanden ook bereid blijken hun eigen markt open te stellen en dat men het eens kan worden over
de productdekking van het akkoord (de grens tussen informatietechnologieproducten
en consumentenelectronika wordt steeds vager als gevolg van technologische
ontwikkelingen).Verder acht de regering het van belang dat de MCS een tot de verbeelding
sprekende langetermijndoelstelling formuleert voor het multilaterale handelssysteem.
De leden van de WTO zouden in multilateraal kader dezelfde ambities moeten
tonen als de leden van regionale groepen. Alleen op die manier kan uiteindelijk
ook een convergentie tussen deze regionale initiatieven en het multilaterale
systeem worden gerealiseerd. De regering ziet als einddoel van de WTO het
realiseren van volledige vrijhandel binnen de grenzen die daaraan om bepaalde
door de WTO erkende redenen (bijvoorbeeld milieubescherming) zullen kunnen
worden gesteld. Uiteraard is, gezien de vele hiermee gepaard gaande gevoeligheden,
bijvoorbeeld op landbouwgebied, de kans zeer klein dat daar al op korte termijn
een concrete streefdatum aan kan worden verbonden. Dat echter binnen APEC –
een groepering van belangrijke landen met een zeer uiteenlopend ontwikelingsniveau
en met vaak ook zeer uiteenlopende economische systemen – de formulering
van een vrijhandelsdoelstelling (mèt streefdata) wèl mogelijk
bleek, ziet de regering als bemoedigend. Overigens moet worden erkend dat er in de aanloop naar Singapore zowel
binnen de EU als daarbuiten moet worden gerekend op weerstand tegen het formuleren
van een langetermijndoelstelling als bovenbedoeld. In de EU is de angst voor
afbraak van het gemeenschappelijk landbouwbeleid groot, terwijl men de VS
de laatste tijd erg huiverig is voor welk groot handelsinitiatief dan ook. c) OverheidsaanbestedingenIn 1994 werd gelijktijdig met de afronding van de UR het «Government
Procurement Agreement» (GPA) afgesloten. Dit vrijwillige akkoord kent
een aantal tekortkomingen. In de eerste plaats is het beperkt tot een aantal
van de WTO-leden, waaronder de EU. In de tweede plaats zijn de bepalingen
van het GPA niet altijd even duidelijk en stringent. In de derde plaats zijn
ze alleen van toepassing op bepaalde overheidsopdrachten en bijvoorbeeld niet
volledig en op MFN-basis van toepassing op subnationaal niveau en bij openbare
nutsbedrijven.De regering hecht grote waarde aan het verbreden van het inhoudelijke
toepassingsgebied en van het lidmaatschap van het GPA. Van belang bij dit
laatste is in het bijzonder de verbreding van de toegang tot de aankopen door
subnationale of subfederale overheden en van publieke diensten en nutsbedrijven,
zodat deze te zijner tijd op MFN-basis kan worden opengesteld. Tijdens de
MCS dienen zowel de OESO-leden die nog geen partij zijn als de ontwikkelingslanden
(de opkomende markten in het bijzonder) nadrukkelijk te worden opgeroepen
om toe te treden tot het GPA.Als een eerste stap naar verbreding van het lidmaatschap van het GPA naar
ontwikkelingslanden zou een WTO-breed interim-akkoord kunnen worden gesloten
over transparantie, openheid en procedurele zorgvuldigheid bij overheidsaanbestedingen,
in het bijzonder van toepassing op grotere investeringsprojecten, parallel
aan GPA 1994. Teneinde de kosten van aanbesteding voor ontwikkelingslanden
niet te zeer te doen oplopen, is het van belang dat de administratieve lasten
van de daarmee samenhangende procedures binnen de perken worden gehouden. 7. De zgn. «ingebouwde agenda» a) AlgemeenVeel UR-overeenkomsten hebben een uitgebreide «ingebouwde agenda»
voor evaluatie, verdere uitwerking of onderhandelingen (onder meer op gebieden
als diensten, subsidies, anti-dumping, TRIP's, TRIM's, landbouw, geschillenbeslechting,
overheidsopdrachten).De regering is van mening dat deze bestaande verplichtingen binnen de
gestelde termijnen moeten worden nagekomen. De MCS dient een duidelijk werkprogramma
op te leveren, incl. tijdspaden voor de genoemde onderwerpen, voorzover deze
nog niet bestaan. b) Onafgeronde onderhandelingen over dienstenAan het einde van de UR werd afgesproken dat de onderhandelingen over
liberalisering in een aantal specifieke dienstensectoren, namelijk financiële
diensten, personenverkeer, zeevervoer en telecommunicatie, zouden worden voortgezet.
Met uitzondering van personenverkeer hebben deze onderhandelingen tot dusver
teleurstellende resultaten opgeleverd, onder meer als gevolg van onvoldoende
aanbiedingen door vooral de Aziatische landen. De VS wilde daarom telkenmale
niet met het resultaat van de onderhandelingen instemmen. Bij het zeevervoer
was het vooral de onwil van de VS zelf, die de onderhandelingen deed vastlopen.
Over financiële diensten werd in 1995 een interim-akkoord gesloten zonder
deelname van de VS. Vòòr eind 1997 zal dit akkoord in een definitief
akkoord (mèt VS-deelname) moeten worden omgezet. De onderhandelingen
over telecommunicatie, die eind april 1996 hadden moeten worden afgerond,
zijn verlengd tot 15 februari 1997, terwijl de onderhandelingen over zeevervoer
(oorspronkelijke einddatum: 30 juni 1996) zijn opgeschort tot 2000.De regering acht het van groot belang dat de onderhandelingen op het gebied
van de basistelecommunicatie tijdig uitmonden in een substantiële overeenkomst
op MFN-basis. Al tijdens de voorbereidingen voor de MCS zal de EU, samen met
de VS, serieuze pogingen moeten doen om in het bijzonder de Aziatische en
Latijns-Amerikaanse landen hun aanbiedingen te doen verbeteren onder meer
door het eigen aanbod te verbeteren. Aangezien in Nederland de telecommunicatiesector
reeds is geliberaliseerd, heeft de verdere verbetering van het EU-aanbod voor
ons land vrijwel geen consequenties. Tevens streeft de regering naar afronding van de onderhandelingen over
financiële diensten per eind 1997. Deelname van de VS is daarbij cruciaal.
Tussen de EU en de VS is afgesproken dat ook in dit geval gezamenlijk zal
worden geprobeerd de teleurstellende aanbiedingen van met name Latijns-Amerikaanse
en Aziatische landen te verbeteren. Nederland zou het aangaan van een inspanningsverplichting
in dit kader kunnen onderschrijven. c) Handel en MilieuTijdens de UR is een Commissie voor handel en milieu (WTO/CTE) opgericht,
die de relatie tussen handelsmaatregelen en milieumaatregelen gericht op duurzame
ontwikkeling onderzoekt. De MCS zal een eerste balans opmaken van de werkzaamheden
van de WTO/CTE en de tot dan toe geboekte resultaten.Het werkprogramma van de WTO/CTE telt een tiental onderdelen. De meeste
aandacht ging de laatste tijd uit naar de relatie tussen de WTO-regels
en handelsmaatregelen in multilaterale milieuovereenkomsten (naar de Engelstalige
afkorting hierna MEA's genaamd). Het gaat daarbij om de vraag in hoeverre
en onder welke voorwaarden de WTO-regels ruimte zouden moeten laten voor het
nemen van handelsmaatregelen in het kader van MEA's. Voor de regering en voor
de EU had en heeft dit onderwerp prioriteit. Terzake wordt gepleit voor het
onder strikte voorwaarden mogelijk maken van in MEA's voorziene specifieke
handels-(belemmerende) maatregelen. De meningen over het al dan niet accommoderen
van handels(belemmerende) maatregelen voortvloeiend uit MEA's zijn echter
zeer verdeeld en variëren tussen «geen enkele accommodatie
nodig» (o.a. India, Egypte, Nigeria, ASEAN, Korea, Brazilië
en Australië) en «een zekere mate van accommodatie nodig» (o.a. EU, Zwitserland, Japan).Achtergrond van het niet nodig achten van accommodatie is de vrees dat
deze zal leiden tot protectionistisch misbruik onder het mom van milieubescherming.
Het wegnemen van deze vrees is een van de redenen voor de voorstanders om
stricte voorwaarden te stellen aan de voorgestane accommodatie. Sommige tegenstanders
van accommodatie (o.a. Hong Kong, ASEAN, Korea) pleiten echter voor nòg
restrictievere regels voor handelsbelemmeringen omwille van het milieu dan
de tot nu toe gehanteerde. De regering acht dat laatste in elk geval onaanvaardbaar.
Zij wil tijdens de MCS zover mogelijk zien te komen, waarbij hetgeen tot nu
toe is bereikt het absolute minimum is. Het streven is er daarbij op gericht
om in het rapport van de WTO/CTE meer inzicht te verschaffen in de mogelijkheden
die de handelsregels nu reeds bieden om de ten behoeve van milieubeleid noodzakelijk
geachte handelsinstrumenten in te zetten. De regering zal zich tot het uiterste
inspannen om verdere voortgang mogelijk te maken. Zo nodig zullen de discussies
in de WTO/CTE op dit punt ook na de MCS moeten worden voortgezet. Immers,
een goede regeling is essentieel. Een multilateraal kader is nodig om protectionistisch
misbruik van milieumaatregelen te voorkomen.Behalve aan de relatie tussen de WTO-regels en MEA's heeft de WTO/CTE
ook aandacht besteed aan ecolabelling en aan transparantie van milieumaatregelen.
Daarbij is nog weinig vooruitgang geboekt. Wat betreft ecolabelling willen
de regering en de EU dat de zgn. «levenscyclus-benadering» overeind
blijft.Ook is vrij uitvoerig gesproken over het belang van een verbeterde markttoegang
voor een goed milieubeheer. Bij dat laatste ging het om vragen betreffende
de al dan niet negatieve milieu-effecten van een landbouwbeleid als het Gemeenschappelijk
Landbouwbeleid en betreffende de al dan niet negatieve milieu-effecten van
uitvoerrestricties in grondstoffenproducerende landen en van tariefescalatie
(hogere invoerrechten naarmate een product meer bewerkingen heeft ondergaan)
in importerende landen. Dit debat heeft tot dusver niet geleid tot eenduidige
conclusies. Wèl is inmiddels duidelijk dat meer markttoegang voor ontwikkelingslanden
ook binnen het kader van het thema «handel en milieu» belangrijk
zal zijn, wil men tot oplossingen komen.Een volgend punt betrof de relatie tussen milieubescherming en handelsgerelateerde
maatregelen op het gebied van de intellectuele eigendom (Engelstalige afkorting
: TRIP's). Een aantal ontwikkelingslanden – met name India – heeft
voorstellen ingediend om enkele bepalingen van het TRIP's-verdrag aan te passen.
Het idee daarachter is, dat de huidige regels de toegang tot milieutechnologie
voor ontwikkelingslanden te moeilijk (lees: duur) zouden maken. De regering
en de EU delen deze opvatting niet. Niet alleen is het TRIP's-verdrag van
groot belang voor de ontwikkeling van gezonde handelsrelaties, maar tevens
is voor bedrijven een adequate bescherming van hun intellectuele-eigendomsrechten
een belangrijke factor bij het op een markt introduceren van nieuwe milieutechnologie. Een laatste onderwerp waaraan de WTO/CTE nogal wat aandacht heeft besteed
betrof het al dan niet instellen van een verplichting tot melding aan de WTO
van nationale regels waarbij het gebruik van bepaalde goederen in het eigen
land verboden wordt. Dit zou het ontwikkelingslanden gemakkelijker maken om
gevaarlijke goederen op het spoor te komen. Hoewel de regering en de EU van
mening zijn dat een dergelijke verplichting weinig toevoegt aan bestaande
verdragen en regelingen over de uitvoer van gevaarlijke stoffen en dus het
gevaar dreigt van overtollige bureaucratische maatregelen, zou hier wellicht
een gebaar mogelijk zijn, als dat op andere punten onder dit thema het bereiken
van een akkoord zou vergemakkelijken.Gezien het hierboven al gesignaleerde belang dat de WTO haar werkzaamheden
op het terrein van milieu voortzet, zal de WTO/CTE tijdens de MCS tot een
permanente Commissie moeten worden gemaakt. 8. Nieuwe onderwerpen a) Handel en arbeidsnormenEen aantal Westerse landen (o.a. de VS, Noorwegen, Frankrijk) heeft voorgesteld
om de naleving van fundamentele arbeidsnormen op de conferentie-agenda te
plaatsen. Hierbij gaat het om de volgende vijf – onder meer in VN-verband
en in het kader van ILO-conventies – internationaal erkende arbeidsnormen:
de vrijheid van vakvereniging, het recht op collectieve onderhandelingen,
de eliminatie van uitbuitende vormen van kinderarbeid, het verbod op dwangarbeid
en de non-discriminatie bij arbeid. Een discussie in de WTO is volgens deze
landen, alsook naar opvatting van de Europese Commissie, wenselijk teneinde
rekening te houden met publieke gevoelens over (goedkope) invoerprodukten
uit ontwikkelingslanden. Het gaat hierbij om onzekerheid die deze invoer teweegbrengt
t.a.v. de eigen werkgelegenheid, alsook om humanitaire bezwaren tegen met
name kinderarbeid.De VS noch de Europese Commissie spreken over de opname van een sociale
clausule in de WTO, op basis waarvan in het uiterste geval handelssancties
zouden kunnen worden getroffen tegen notoire schenders van fundamentele arbeidsnormen.
Wel stellen beide de instelling voor van een werkgroep die zou gaan verkennen
hoe de WTO kan bijdragen aan een betere naleving van fundamentele arbeidsnormen
in samenwerking met andere internationale instellingen. De aandacht zou daarbij
beperkt moeten blijven tot genoemde vijf internationaal erkende arbeidsnormen.
De VS en de Europese Commissie willen de comparatieve voordelen van ontwikkelingslanden
op basis van verschillen in arbeidskosten niet ter discussie stellen.De SER Commissie Internationale Sociaal-Economische Aangelegenheden heeft
in mei 1996 een rapport uitgebracht over het vraagstuk van fundamentele arbeidsnormen
en internationale handel. De SER Commissie stelt een aanpak langs twee sporen
voor. Het eerste spoor wordt gevormd door de versterking van het ILO-toezicht
op de naleving van fundamentele arbeidsnormen, het tweede betreft het bevorderen
van een betere naleving in met name ontwikkelingslanden door middel van positieve
maatregelen. Van negatieve sancties in het internationale handelsverkeer zou
volgens de SER Commissie hooguit als sluitstuk van een meer omvattende aanpak
sprake mogen zijn. Over het moment waarop en de mate waarin handelsmaatregelen
als sancties zouden kunnen en mogen worden toegepast, lopen de meningen binnen
de SER Commissie uiteen. Vooral door (Westerse) vakbonden wordt voor een sociale clausule in de
WTO gepleit.Diverse geïndustrialiseerde landen (o.a. Australië, Japan en
Nieuw-Zeeland) en de ontwikkelingslanden zijn ervoor beducht dat voornoemde
landen (met name de VS en Frankrijk) onder het mom van ethische motieven voornamelijk
protectionistische belangen willen dienen. Met name die van hun textiel- en
kledingindustrie, nu het Multivezelakkoord over een aantal jaren zal zijn
afgeschaft. Naar hun oordeel is er ook geen aanleiding om de WTO te belasten
met een specifieke rol ter bevordering van fundamentele arbeidsnormen en is
agendering hoe dan ook overbodig. Zij beroepen zich op de conclusie van recent
OESO-onderzoek, dat een verdere intensivering van de handelsrelaties goed
samengaat met sociale vooruitgang. Ook wijzen zij erop dat recente onderzoeken
van OESO en Wereldbank aantonen dat handel tussen geïndustrialiseerde
landen en ontwikkelingslanden wederzijds tot economische voordelen leiden.
De beste bijdragen die de WTO naar hun oordeel kan leveren aan een betere
naleving van fundamentele arbeidsnormen, is het bevorderen van verdere handelsliberalisatie
in het algemeen en van marktopening voor produkten uit ontwikkelingslanden
in het bijzonder. Daarvoor achten tegenstanders van agendering van arbeidsnormen
op de WTO-conferentie de instelling van de door de VS en Europese Commissie
beoogde werkgroep niet noodzakelijk. Zij menen ook dat er voldoende andere
mogelijkheden (bilateraal, in regionaal verband, ILO, VN) beschikbaar zijn
om uiting te geven aan publieke verontwaardiging over zaken als dwangarbeid,
kinderexploitatie en beknotting van vakbondsrechten. Gelet op de veelal bredere
schending van mensenrechten in de betreffende landen, acht men deze kanalen
ook geschikter.Voor- en tegenstanders van WTO-agendering ondersteunen de lopende inspanningen
ter versterking van de leidende rol van de ILO op het gebied van de bevordering
van fundamentele arbeidsnormen. Dit o.a. via de ontwikkeling van een nieuwe
Conventie inzake de uitbanning van uitwassen van kinderarbeid, waarvoor een
in februari 1997 in Nederland te houden ronde-tafelconferentie een belangrijke
basis moet leggen.Voortgang van activiteiten in ILO-kader, met name van de werkgroep die
de sociale dimensie van handelsliberalisatie analyseert, is mogelijk, omdat
de discussie over de wenselijkheid van handelssancties is opgeschort in de
ILO. Dit onder zware druk van de ontwikkelingslanden.Ontwikkelingslanden en bedrijfsleven spelen met vrijwillige keurmerken
in op belangstelling onder (Westerse) consumenten voor een betere naleving
van fundamentele arbeidsnormen in de exportindustrie.Overigens komt voornoemd OESO-onderzoek tot de conclusie dat de naleving
van fundamentele arbeidsnormen niet alleen de sociale omstandigheden, maar
waarschijnlijk ook de economische prestaties van een land gunstig beïnvloedt.De regering is van mening dat alle landen, ongeacht hun niveau van economische
ontwikkeling alsook hun politieke verhoudingen en culturele instituties, een
humanitair en maatschappelijk belang dienen met een goede naleving van fundamentele
arbeidsnormen en zich daartoe tot het uiterste moeten inspannen. Dit zowel
door middel van nationale maatregelen als door middel van een beroep op internationale
samenwerkings-mogelijkheden. Bij dit laatste valt onder meer te denken aan
projectmatige steun voor de eliminatie van de meest uitbuitende vormen van
kinderarbeid via het «International Programme on the Elimination of
Child Labor» van de ILO en via de communautaire samenwerkings-programma's
met derde landen. Ook is de regering er voorstander van om ontwikkelingslanden
via extra handelspreferenties te stimuleren tot een betere naleving van fundamentele
arbeidsnormen. Verder is zij ervoor om via onder meer vrijwillige
keurmerken een bewuster consumentengedrag te bewerkstelligen.De regering zet zich in voor een internationaal debat over intensievere
samenwerking ter bevordering van een betere naleving van fundamentele arbeidsnormen,
en over de vraag naar de rol van de internationale handel daarbij. Zij meent
dat daartoe in aanvulling op werkzaamheden in ILO-kader goede mogelijkheden
aanwezig zijn, zoals bijv. de onlangs in Parijs gehouden «workshop»
van de OESO met de belangrijkste economische partners in Azië en Latijns-Amerika.Voorkomen moet worden dat discussie over de naleving van fundamentele
arbeidsnormen aanleiding geeft tot een Noord-Zuid confrontatie in de WTO.
Die kans is zeker niet denkbeeldig, omdat behandeling van het thema in de
WTO tot dusver wordt afgewezen door de ontwikkelingslanden. Een behoedzame
opstelling is temeer geboden, daar de economisch zwakkere landen de meeste
schade zullen ondervinden van een mislukking van de Singapore-conferentie
en een mogelijke langdurige verlamming van de WTO.Overigens is het thema ook binnen de EU nog omstreden. Een duidelijke
meerderheid is voorstander van het Commissie-voorstel tot instelling van een
werkgroep. Tot dusver verzet met name het Verenigd Koninkrijk zich ten principale
tegen behandeling van het onderwerp in de WTO. Daarnaast zijn enkele andere
Lidstaten niet overtuigd van het nut van de voorgestelde werkgroep. Voor één
Lidstaat speelt daarbij nadrukkelijk de vrees mee, dat voor de instelling
van zo'n werkgroep aan de ontwikkelingslanden zal moeten worden «betaald»
met handelsconcessies op «gevoelige» terreinen als landbouw en
textiel.In het licht van het voorgaande zal de regering de komende weken in EU-kader
en daarbuiten – in het bijzonder met de ontwikkelingslanden –
actief de dialoog voortzetten over de internationale mogelijkheden voor een
constructieve behandeling van de problematiek van de onvoldoende naleving
van fundamentele arbeidsnormen. Dit met inbegrip van de mogelijkheid van een
open discussie tijdens de a.s. WTO-conferentie. Om de principiële bezwaren
van met name de ontwikkelingslanden tegen een bespreking in Singapore te proberen
weg te nemen, zal worden bepleit dat een discussie over de wenselijkheid en
haalbaarheid van negatieve maatregelen (met name van handelssancties) wordt
opgeschort in de WTO. Dit naar analogie van hetgeen in de tripartite ILO-werkgroep
over de sociale dimensie van de liberalisering van internationale handel met
ieders, inclusief de Nederlandse, instemming is gebeurd teneinde de discussie
over de betekenis van liberalisering van internationale handel voor de naleving
van fundamentele arbeidsnormen niet in de kiem te smoren.Wat betreft de mogelijke uitkomst van een discussie tijdens de WTO-conferentie,
kan worden gedacht aan een gezamenlijke verklaring waarin de economische en
sociale betekenis van een universele naleving van fundamentele arbeidsnormen
wordt onderkend. Een dergelijke verklaring moet in het bijzonder het humanitaire
en ethische belang, dat mondiaal kan worden gediend met een betere naleving
van fundamentele arbeidsnormen, benadrukken en zich sterk keren tegen protectionistische
intenties. Om de aanvaarding van een dergelijke gezamenlijke verklaring onder
de ontwikkelingslanden te bevorderen, dient daarin ook aandacht te worden
besteed aan de wenselijkheid van positieve maatregelen op het gebied
van liberalisatie van goederen- en dienstenverkeer, waarmee de nationale inspanningen
van ontwikkelingslanden beter kunnen worden ondersteund. Indien daartoe tijdens
de conferentie de vereiste consensus onder de WTO-leden zou kunnen
worden bereikt, zal de regering ook instemmen met de instelling van een werkgroep
die toezicht zal houden op de follow-up van een gezamenlijke verklaring alsmede
daarover zal rapporteren aan de volgende ministeriële WTO-conferentie.
Eventueel zou de werkgroep ook de mogelijkheden van een complementaire bijdrage
van de WTO aan de activiteiten van andere internationale instellingen (met
name de ILO) ter bevordering van fundamentele arbeidsnormen nader kunnen analyseren. b) Handel en mededingingDe verdere liberalisatie van de internationale handels- en investeringsrelaties
zal gepaard moeten gaan met een versterking van het toezicht op beperkingen
in de internationale mededinging. Dit om te voorkomen dat de effecten van
handelsliberalisatie die de overheden tot stand hebben gebracht weer teniet
worden gedaan door bedrijven die de vrije toegang tot de markt belemmeren.
Intensievere samenwerking in bilateraal en regionaal verband (zoals in EU-kader)
draagt daaraan bij, evenals het streven naar convergentie van het mededingingsbeleid
door de OESO-landen. Naar het oordeel van de Europese Commissie tekent zich
evenwel ook de wenselijkheid van een hechtere multilaterale samenwerking op
mededingingsgebied af. De Commissie ziet de WTO als het meest voor de hand
liggend forum om de multilaterale discussie daarover op gang te brengen en
bepleit daartoe de instelling van een WTO-werkgroep.De regering is van mening dat mededingingsbeperkende praktijken die de
markttoegang voor buitenlandse bedrijven belemmeren zoveel mogelijk bij de
bron moeten worden aangepakt. Multilaterale disciplines op het gebied van
mededingingswetgeving, die ook gelden voor landen die nu nog geen mededingingswetgeving
hebben, en het afdwingen daarvan door individuele WTO-leden via de WTO-geschillenbeslechting
zouden daaraan een belangrijke bijdrage kunnen leveren. Op deze manier kan
op den duur ook symptoombestrijding door middel van defensieve handelspolitieke
instrumenten (met name anti-dumpingmaatregelen) geleidelijk worden teruggedrongen.De regering is daarom voorstander van een multilaterale discussie over
de integratie van mededingingsdisciplines in het internationale handelssysteem.
Ook de EU als geheel is voorstander van een dergelijke discussie binnen de
WTO. Die discussie kan overigens, gezien de ingewikkeldheid van het onderwerp
en de «gevoeligheid» van met name de ontwikkelingslanden (maar
ook de VS) voor de risico's van nieuwe multilaterale verplichtingen op dit
terrein, hoe dan ook voorlopig slechts een verkennend en inventariserend karakter
dragen.De EU bepleit de instelling van een werkgroep, die de mogelijkheden voor
een effectievere samenhang tussen handelspolitiek en mededingingsbeleid uitwerkt.
Daarbij zouden ook mogelijkheden voor versterkte samenwerking tussen mededingingsautoriteiten
moeten worden bezien. c) Handel en investeringenTerwijl in OESO-verband de onderhandelingen over een «Multilateral
Agreement on Investment» (MAI) nog gaande zijn, wordt door een aantal
landen (waaronder de meeste EU-lidstaten) aangedrongen op behandeling van
het onderwerp «handel en investeringen» in de WTO.De Commissie en enkele Lidstaten zouden het liefst zo snel mogelijk beginnen
met echte onderhandelingen. In dergelijke onderhandelingen zou een zo vrij
mogelijke toegang voor investeerders moeten worden geregeld en
zouden afspraken moeten worden gemaakt over de (non-discriminatoire) behandeling
van die investeerders als zij eenmaal zijn gevestigd.Een belangrijkste gedachte achter deze wens is, dat de grootste belemmeringen
voor potentiële EU-investeerders worden aangetroffen in de ontwikkelingslanden.
Ook acht men het onontbeerlijk dat er wereldwijde disciplines komen waarbij
zoveel mogelijk rekening wordt gehouden met de belangen van alle WTO-leden.
Daarbij wordt erop gewezen, dat een aantal WTO-verdragen reeds disciplines
of aanzetten daartoe op het gebied van investeringen bevat.Bij vele ontwikkelingslanden (in het bijzonder in Azië) bestaat echter
een grote weerstand tegen verdere bindende multilaterale disciplines op dit
terrein. Zij vrezen een inbreuk op hun soevereiniteit en meer in het bijzonder,
dat deze beoogde disciplines meer voordelen zullen opleveren voor de buitenlandse
(lees: Westerse) investeerders dan voor de ontvangers van die investeringen.
Onderhandelingen over nieuwe WTO-disciplines op dit terrein zijn dus hoe dan
ook een zaak van zeer lange adem.Ook de VS staat afwijzend tegenover het lanceren van onderhandelingen
over investeringen tijdens de MCS. Men vreest voor ondermijning van de MAI-onderhandelingen,
die – anders dan WTO-onderhandelingen – op afzienbare termijn
concreet resultaat beloven (zie ook hieronder).Met de voorstanders is de regering van mening dat het uiteindelijke doel
een multilaterale overeenkomst over investeringen in WTO-kader moet zijn.
Dit kan evenwel niet op korte termijn worden verwacht. Nederland is daarom
gecommitteerd aan afronding van de MAI-onderhandelingen voor mei 1997. Dit
zou een zelfstandige overeenkomst met de belangrijkste investeringspartners
moeten opleveren, waaraan geïnteresseerde derde landen tevens kunnen
deelnemen. Parallelle onderhandelingen in OESO- respectievelijk WTO-verband
zouden wel eens ten koste van het MAI kunnen gaan.Daarom bepleit de regering dat tijdens de MCS een werkgroep in het leven
wordt geroepen die de raakvlakken tussen handel en investeringen gaat analyseren
en bovendien een «educatieve taak» heeft t.a.v. de landen die
zich nog verzetten tegen bindende disciplines.In een later stadium, als deze analyse goed op streek is en bovendien
de MAI-onderhandelingen zijn afgerond, kan dan worden bezien of de tijd rijp
is voor echte onderhandelingen in WTO-verband.Binnen de EU onderschrijft iedereen het belang van het niet ondermijnen
van de MAI-onderhandelingen. Niettemin leeft bij sommigen de wens om het mandaat
van de in te stellen WTO-werkgroep toch wat meer toe te spitsen op het zo
snel mogelijk beginnen van onderhandelingen.De Staatssecretaris van Economische Zaken,A. van Dok-van Weele 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-25074-1.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl