Onderzoek naar infrastructuurprojecten; Brief inzake nadere analyse informatie aan Kamer in het Zuiderzeelijn-dossier
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-06 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 29283, nr. 20

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

22-03-2005

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2004-2005

29283 nr. 20

16-03-2005

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. De wijze waarop bij het project Zuiderzeelijn is omgegaan
met beschikbare informatie1.1 Inhoud van de verstrekte informatieAdvisering over kabinetsnotitie 14 maart 2000ICES-advies d.d. 16 februari 2000RPC-advies d.d. 17 februari 2000Hoe is het kabinet met de adviezen van ICES en RPC omgegaan?Advisering over kabinetsbesluit 23 maart 2001Advisering over kabinetsbesluit 21 december 2001Gezamenlijk advies RPC/ICES d.d. 19 november 2001CPB-notitie 23 november 2001VROM-Raad/Raad voor Verkeer en Waterstaat1.2 Beoordeling van de wijze van omgang met informatie2. De informatievoorziening aan de Tijdelijke Commissie
InfrastructuurprojectenOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 29283Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 45 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
29 283Onderzoek naar infrastructuurprojectennr. 20BRIEF VAN DE TIJDELIJKE COMMISSIE INFRASTRUCTUURPROJECTENAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 16 maart 2005Tijdens het debat met de Kamer over het rapport van de Tijdelijke Commissie
Infrastructuurprojecten (TCI) op 2 en 3 maart jl. heeft de commissie
toegezegd een tweetal documenten, die zij net voor het debat van de regering
had ontvangen na te zenden. Na afloop van het debat ontving de commissie nog
een derde stuk, een ICES-advies. Met name dit laatste advies was zodanig van
aard dat het de commissie aanleiding gaf om nader te analyseren hoe de Kamer
in het Zuiderzeelijn-dossier is geïnformeerd. Hierna wordt ingegaan op
twee aspecten:– de wijze waarop de regering in het Zuiderzeelijn-dossier –
blijkens de recent van Verkeer en Waterstaat verkregen adviezen – is
omgegaan met beschikbare informatie;– de informatievoorziening aan de Tijdelijke Commissie Infrastructuurprojecten.1. De wijze waarop bij het project Zuiderzeelijn is omgegaan
met beschikbare informatie1.1 Inhoud van de verstrekte informatieHet kabinet heeft naar aanleiding van een informatieverzoek van de commissie –
zie over de gang van zaken rond dit informatieverzoek paragraaf 2 –
drie adviezen verstrekt (zie bijlagen)1, die aanhaken
op besluitvormingsmomenten bij de Zuiderzeelijn. Op een drietal momenten heeft
het kabinet in de afgelopen jaren een inhoudelijk, besluitvormend stuk over
de Zuiderzeelijn naar de Kamer gestuurd:1. de kabinetsnotitie van 14 maart 2000 (geen Kamerstuk), waarin
wordt geconcludeerd dat de Hanzelijn en de Zuiderzeelijn complementair zijn
en waarin wordt aangekondigd dat over een viertal varianten van de Zuiderzeelijn
informatie zal worden verzameld in de komende periode (verkenning Zuiderzeelijn).
Ten behoeve hiervan hebben de RPC en de ICES separaat advies uitgebracht op
16 respectievelijk 17 februari 2000. Beide adviezen zijn bijgevoegd als
bijlage. 2. het kabinetsbesluit van 23 maart 2001 (27 658, nr. 1), waarin
de resultaten van de verkenning Zuiderzeelijn worden beschreven op basis waarvan
het kabinet besluit «een proces in te zetten, gericht op het in beeld
brengen van aanvullende informatie en het nakomen van de gemaakte afspraken
met het Noorden in het kader van de commissie Langman. Dit proces moet ertoe
leiden dat het kabinet aan het eind van 2001 een keuze kan maken tussen alternatieven
van de Zuiderzeelijn.» Over dit kabinetsbesluit zijn geen stukken van
de ICES en de RPC verstrekt aan de TCI.3. het kabinetsbesluit van 21 december 2001 (27 658, nr. 3)
, waarin het kabinet besluit om de Zuiderzeelijn uit te werken via de procedure
van een geïntegreerde Tracé/Mer-aanbestedingsprocedure, waarin
met name de snelste alternatieven (HSL en magneetzweefbaan) worden uitgewerkt
en de intercity en de Hanzelijn-plus als terugvalopties fungeren. Ten behoeve
van dit besluit hebben de ICES en de RPC op 19 november 2001 gezamenlijk
een advies uitgebracht. Daarnaast hebben ook een aantal andere organen aan
het kabinet geadviseerd. Het CPB heeft de beschikbare studies over kosten
en baten beoordeeld en de VROM-Raad en de Raad voor Verkeer en Waterstaat
hebben een gezamenlijk advies uitgebracht over het concept-kabinetsbesluit.Ten aanzien van de adviezen van de RPC en de ICES (recent verkregen door
de TCI) en de adviezen van het CPB en de VROM-Raad/Raad voor Verkeer en Waterstaat
heeft de TCI geanalyseerd op welke wijze het kabinet is geadviseerd over belangrijke
punten en of en zo ja, hoe het kabinet over deze punten aan de Tweede Kamer
heeft gerapporteerd.Advisering over kabinetsnotitie 14 maart 2000ICES-advies d.d. 16 februari 2000Dit advies is niet openbaar gemaakt. In de kabinetsnotitie wordt dit advies
evenmin genoemd. Dit is het advies dat de TCI ontvangen heeft na het debat
met de Tweede Kamer. Informatie aan regering:
ICES-advies, 16 februari 2000Informatie aan Kamer: Kabinetsnotitie 14 maart 20001. «bij de huidige gegevens <is>
het antwoord op de vraag of een magneetzweefbaan significante voordelen biedt
voor de versterking van de economische structuur van het Noorden tegen aanvaardbare
kosten negatief»«Het kabinet
is van mening dat er op dit moment nog te veel leemten in de informatie bestaan
om de alternatieven voor een snelle verbinding met elkaar te kunnen vergelijken»
Uit de conclusies: – «van de onderzochte alternatieven biedt de
magneetzweeftrein de snelste verbindingsmogelijkheid» – «Met
een magneetzweefbaan is directe aansluiting op het bestaande net moeilijker
te realiseren .. Wel lijkt een magneetzweefbaan beter te bundelen met bestaande
infrastructuur.» – «De reistijd met een hogesnelheidslijn
is .. langer ten opzichte van de magneettrein en daarmee zijn naar verwachting
de vervoerkundige baten lager. Ook de ruimtelijk- en sociaal-economische effecten
zullen daardoor naar verwachting lager zijn» – De aanlegkosten
bedragen afhankelijk van de variant tussen de 6 miljard .. en de 8,5 miljard
gulden exclusief inpassingskosten» 2. «De ICES is van mening dat de
internationale en nationale inbedding van een magneetzweefbaan van Amsterdam
naar Groningen onvoldoende is aangetoond»Dit punt komt in de kabinetsnotitie niet aan de orde. 3. «De ICES adviseert een kosten/batenanalyse
uit te voeren van diverse mogelijkheden van Amsterdam naar Groningen .. en
daarbij ook de Hanzelijn als referentie te betrekkenDe ICES adviseer om voor
een dergelijke kosten/baten-analyse de OEEI-systematiek te gebruiken.»«Voor de verschillende alternatieven
wordt een (maatschappelijke) kosten-baten analyse op basis van kengetallen
(op basis van de OEEI-systematiek) uitgevoerd» 4. «Een andere mogelijkheid is samen met het
noorden te bezien welke alternatieve impuls voor het noorden noodzakelijk
en mogelijk is (NB: dit omdat de ICES vaststelt op basis van cijfers dat:»voor
het Noorden de effecten van de Zuiderzeelijn beperkt zijn.»Dit punt komt in de kabinetsnotitie niet aan de orde.
Ten aanzien van de sociaal-economische effecten wordt aangegeven dat deze
«vooral van distributieve aard» zijn en «nader zullen moeten
worden onderzocht».Constateringen:– bij punt 1 beoordeelt de ICES de magneettrein negatief op basis
van bestaande informatie, terwijl in het kabinetsstandpunt aan de Kamer wordt
benadrukt dat nader onderzoek nodig is. Tevens wordt in de conclusies de magneettrein
steeds relatief positief afgeschilderd. Van de ruimtelijke en sociaal-economische
effecten van de magneetzweefbaan wordt gezegd dat deze groter zijn dan van
de hogesnelheidslijn, terwijl van de cijfers en de voorgaande informatie kan
worden afgeleid dat deze effecten voor de alle varianten inclusief de magneettrein
vrij beperkt zijn. De duurdere magneettrein scoort inderdaad beter, maar dit
«beter» is zeer relatief.– Aan punt 2 en 4 wordt in de kabinetsnotitie geen aandacht besteed.– Punt 3 wordt in de kabinetsnotitie overgenomen.RPC-advies d.d. 17 februari 2000Dit advies is niet openbaar gemaakt. In de kabinetsnotitie wordt dit advies
evenmin genoemd. Informatie aan regering:
RPC-adviesInformatie aan Kamer: kabinetsnotitie«ten aanzien van de kosten/baten-verhouding,
de financiering, de ruimtelijke effecten en ten aanzien van de inpassing <gaat>
het concept van de magneetbaan gepaard met grote risico's. De commissie is
zich bewust van het feit dat er een bestuurlijke toezegging ligt voor een
snelle spoorverbinding Zuiderzeelijn. Het totaalbeeld overziend is de commissie
«de RPC» van mening dat het momenteel niet opportuun is om een
keuze te maken voor de magneetbaan-uitvoering van een eventuele Zuiderzeelijn.»Zie punt 1 bij ICES-advies. Aard en
omvang van de risico's die specifiek met de magneetbaan gepaard gaan komen
in de kabinetsnotitie niet aan de orde. De commissie is in meerderheid van mening dat de
verdere besluitvorming ten aanzien van de Zuiderzeelijn voorafgegaan dient
te worden door een nut- en noodzaakdiscussie, waarin tevens de verwachting
wordt onderbouwd dat de Zuiderzeelijn en de Hanzelijn als complementaire projecten
te beschouwen zijnOver het voeren van een nut-
en noodzaakdiscussie wordt geen uitspraak gedaan Over complementariteit: «De
Hanzelijn en de Zuiderzeelijn zijn grotendeels complementair» en «De
conclusie is dat de Hanzelijn .. en de Zuiderzeelijn eerder complementair
zijn dan concurrerend.Constateringen:– op belangrijke punten wordt geen uitspraak gedaan in de kabinetsnotitie– niet wordt gemeld dat de RPC – samen met de ICES het belangrijkste
adviesorgaan van het kabinet – op basis van dezelfde gegevens een andere
mening is toegedaan over de complementariteit.Hoe is het kabinet met de adviezen van ICES en RPC omgegaan?Aan belangrijke conclusies uit de adviezen van de ICES en RPC wordt in
het kabinetsstandpunt voorbijgegaan. Waarom het kabinet van deze adviezen
afwijkt, blijft daardoor voor de Kamer – die de adviezen überhaupt
niet kent – verborgen. Wel kan uit de adviezen worden opgemaakt dat
na verschijning ervan het kabinetsstandpunt ingrijpend moet zijn bijgesteld.
In de uitgebrachte kabinetsnotitie wordt geconcludeerd dat het noodzakelijk
is om de verschillende varianten nader te onderzoeken. Blijkens het RPC-advies
was in de oorspronkelijke concept-kabinetsnotitie, die aan de RPC en de ICES
voor advies is voorgelegd, het voorstel om «het vervolgonderzoek naar
de Zuiderzeelijn te concentreren op de magneetbaanuitvoering», omdat
deze «de potentie heeft de grootste bijdrage te leveren aan de (verdere)
ruimtelijk-economische ontwikkeling van Noord-Nederland». Achteraf kan
worden gesteld, dat de keuze die de minister van Verkeer en Waterstaat begin
2000 al wilde maken is aangehouden tot december 2001, toen alsnog tot een,
zij het beperktere, versmalling van de in beschouwing te nemen varianten is
besloten.Advisering over kabinetsbesluit 23 maart 2001Ten aanzien van dit besluit is geen ICES- dan wel RPC-advies bij de commissie
bekend.Advisering over kabinetsbesluit 21 december 2001Gezamenlijk advies RPC/ICES d.d. 19 november 2001Dit advies is niet openbaar gemaakt. In het kabinetsbesluit wordt dit
advies evenmin genoemd. Informatie aan regering:
Gezamenlijk ICES/RPC-advies, 19/11/2001Informatie aan Kamer: Kabinetsbesluit 21 december
2001een deel van de ICES/RPC neemt als uitgangspunt
dat bestuurlijk is afgesproken dat de Zuiderzeelijn er moet komen, tekent
daarbij aan dat «een snelle verbinding een beperkte bijdrage aan de
regionale economie heeft» en dat een «snelle verbinding slechts
in beperkte mate bijdraagt aan de doelstellingen van de brief van het kabinet
van 21 maart 2001». Als het kabinet de bestuurlijke afspraken doorslaggevend
vindt, zou zij moeten kiezen voor een «Zuiderzeelijn-corridor». Uit de conclusies: «Op basis
van de verkenningen Zuiderzeelijn concludeert het kabinet dat een snelle verbinding
tussen de Randstad en het Noorden een bijdrage levert aan de gestelde projectdoelstelling.
De bijdrage is het grootst bij realisatie van een nieuwe verbinding via het
tracé van de Zuiderzeelijn, met name in de vorm van een HSL of een
MZB/MZM .. De bereikbaarheid wordt bij alle alternatieven verbeterd .. De
regionale economie krijgt door de verbetering van de bereikbaarheid een positieve
impuls.. De Zuiderzeelijnalternatieven leveren een bijdrage aan het verbeteren
van het evenwicht in de ruimtelijke en sociaal-economische ontwikkelingen
binnen Nederland.. Met de Zuiderzeelijn onstaat .. een vervoersas tussen de
Deltametropool en Groningen via Flevoland en Friesland» De «corridorontwikkeling»
wordt impliciet benadrukt Een ander deel van de ICES/RPC <welk deel is door
het anonimiseren niet bekend> meent dat op basis van deze gegevens er «alle
aanleiding is voor een herbezinning door het kabinet in het licht van de oorspronkelijk
gestelde doelstellingen.»Dit punt –
de mogelijkheid tot herbezinning – komt in de kabinetsnotitie niet aan
de orde.Constatering: Het beeld uit zowel het minderheids-
als het meerderheidsstandpunt over de Zuiderzeelijn («als je het –
ondanks de geringe effecten doet – doe het dan goed», dan wel
«doe het niet») strookt niet met de overwegend optimistische conclusies
in het kabinetsbesluit. De mogelijkheid tot herbezinning wordt niet besproken
in het kabinetsbesluit.CPB-notitie 23 november 2001Deze notitie is niet openbaar gemaakt, maar wordt wel aangehaald in het
Kabinetsbesluit. Het stuk is medio 2004 alsnog openbaar gemaakt. Informatie aan regering:
CPB-notitie, 23 november 2001Informatie aan Kamer: Kabinetsbesluit 21 december 2001«Het beeld van de verdiepte KKBA is op hoofdlijnen
ongewijzigd ten opzichte van de eerdere KKBA. Ondanks de opwaartse bijstelling
van de baten door het NEI blijft het algemene beeld dat alle alternatieven
onrendabel zijn, en dat het negatieve maatschappelijk saldo toeneemt naarmate
de alternatieven ambitieuzer zijn»«Mede
op basis van de voorlopige conclusies van de toetsing door het CPB gaat het
kabinet voor de besluitvorming uit van de resultaten van het NEI. Zowel de
kosten als de baten zijn bij de Zuiderzeelijn-alternatieven hoger dan bij
de Hanzelijn-plus. In hoeverre de totale baten opwegen tegen de totale kosten
is mede afhankelijk van de waardering van de op kwalita- tieve wijze beoordeelde
effecten. Op basis van de gemonetariseerde effecten alléén,
zijn voor alle alternatieven de kosten hoger dan de baten.»Constatering: het kabinet kiest bij de beschrijving
van de CPB-notitie een neutralere en minder uitgesproken formulering dan het
CPB en laat de – voor een magneetzweefbaan negatieve – constatering
van het CPB weg dat het negatieve saldo toeneemt naarmate de alternatieven
ambitieuzer zijn. Deze constatering van het CPB staat haaks op de hiervoor
reeds geciteerde conclusie van het kabinet, dat luidt: «Op basis van de verkenningen Zuiderzeelijn concludeert het kabinet
dat een snelle verbinding tussen de Randstad en het Noorden een bijdrage levert
aan de gestelde projectdoelstelling. De bijdrage is het grootst bij realisatie
van een nieuwe verbinding via het tracé van de Zuiderzeelijn, met name
in de vorm van een HSL of een MZB/MZM.»VROM-Raad/Raad voor Verkeer en WaterstaatDit advies was openbaar en wordt in het kabinetsbesluit besproken. Bijgaand
een passage uit dit advies en de integrale tekst van de passage over het advies,
zoals opgenomen in het kabinetsbesluit. Informatie aan regering (en Kamer): Gezamenlijk advies VROM-Raad/Raad voor
V&W, juli 2001Informatie aan Kamer: Kabinetsbesluit 21 december 2001«De raden plaatsen overigens kanttekeningen
bij de gevoerde nut-en noodzaakdiscussie. Beide raden zijn van mening dat
een snelle OV-verbinding niet het enige beleidsalternatief is voor de geformuleerde
doelstellingen voor het Noorden. Op het niveau van nut-en-noodzaak kunnen
doelstellingen evenzeer worden vertaald in een strategie gericht op versterking
van het eigen ontwikkelingsvermogen van het Noorden, of gericht op realisatie
van snelle, hoogwaardige ICT(breedband) verbindingen. De nut-en-noodzaakdiscussie
beschouwen de beide raden dan ook niet als afgesloten»«Advies VROM Raad en Raad voor Verkeer
en Waterstaat In het kabinetsbesluit van 23 maart 2001 is een
gezamenlijk advies over de Zuiderzeelijn gevraagd aan de VROM-Raad en de Raad
voor Verkeer en Waterstaat. In hun advies geven de Raden een aantal overwegingen
voor de verkenningen. Deze zijn grotendeels geïmplementeerd in de opzet
van verkenning deel II. Eén van de aanbevelingen was de mogelijkheden
te bezien om op beperkte schaal ervaring op te doen met een magneetzweefbaan,
als eerste binnen de Randstad. In de optiek van de Raden is een nieuwe verbinding
tussen Schiphol en Almere/Lelystad daarvoor een interessante mogelijkheid.
De door de Raden voorgestelde fasering van het magneetzweefbaanalternatief,
waarbij de eerste fase betrekking heeft op het traject Schiphol – Almere,
is in de vorm van een quick scan onderzocht. De investeringskosten voor het
betreffende traject blijken hoog, waarbij onderscheid kan worden gemaakt naar
verschillende tracé-alternatieven. De investeringskosten variëren
van 5,8 tot 10,5 miljard (inclusief materieel). De reizigersaantallen zijn
ook hoog en variëren tussen de 29 000/37 000 en 55 000/74 000
reizigers per dag. Mede door de hoge exploitatiekosten en korte reisafstanden
is de exploitatie van dit traject echter niet rendabel.De werkgelegenheidseffecten
van de faseringsvariant doen zich met name voor in Flevoland. Het effect is
minder groot dan bij een gehele magneetzweefbaan tot Groningen. Noord-Nederland
profiteert hiervan niet, de werkgelegenheidsgroei in het Noorden neemt bij
realisatie van de faseringsvariant naar verwachting zelfs licht af. Voor de
bevolkingseffecten tekent zich ongeveer hetzelfde beeld af. Op basis van de
bovengenoemde resultaten wordt geconcludeerd dat de faseringsvariant Schiphol-Almere
in het licht van de projectdoelstellingen van de Zuiderzeelijn niet opportuun
is.»Constatering: het kabinet gaat niet in op
een belangrijk kritiekpunt van de beide raden aangaande het niet afgesloten
zijn van de nut- en noodzaakdiscussie.1.2 Beoordeling van de wijze van omgang met informatieDe Tweede Kamer kan alleen dan functioneren als zij over alle relevante
informatie beschikt. De adviezen van de belangrijkste adviesorganen van de
regering behoren zeker tot de «relevante informatie». Ook als
die adviezen het kabinetsstandpunt niet ondersteunen of zelfs negatief zijn
over het kabinetsstandpunt moet de Tweede Kamer erover geïnformeerd worden.
Het is het volste recht van het kabinet om van die adviezen af te wijken,
maar wel op een transparante manier, zodat het kabinet invulling kan geven
aan haar plicht om zich tegenover de Kamer te verantwoorden. Het gaat hierbij
niet alleen om de Kamer, want de betreffende informatie is ook de basis, waarop
decentrale overheden – provinciale staten en gemeenteraden – tot
besluitvorming moeten komen. Ook zij hebben recht op alle relevante informatie
om tot oordeelsvorming te komen. Meer in het algemeen gaat het hier dus om
de kwaliteit van het openbaar bestuur. Tot nog toe was het niet gebruikelijk om adviezen van de RPC en de ICES –
en soms ook die van het CPB – openbaar te maken. Thans blijkt in het
Zuiderzeelijn-dossier dat waar wel over of naar aanleiding van deze adviezen
informatie is verstuurd aan de Kamer deze niet of onvoldoende in overeenstemming
is met de strekking en de inhoud ervan. Belangrijke kritiekpunten van de RPC,
de ICES, het CPB en de VROM-Raad/Raad voor Verkeer en Waterstaat bleven in
de notities en besluiten van het kabinet onvermeld, werden op een gemodificeerde
manier gemeld of alleen passages werden vermeld, die ondersteunend dan wel
niet bedreigend waren voor het kabinetsstandpunt.Bij de HSL-Zuid en de Betuweroute heeft de Tijdelijke Commissie Infrastructuurprojecten
een patroon ontdekt, dat de Deense hoogleraar Flyvbjerg betitelt als «misinformation»
ofwel «incorrecte informatie». In zijn openbare gesprek met de
commissie gaf hij aan, dat uit zijn grootschalig internationaal onderzoek
blijkt:– «9 van de 10 besluiten over grote infrastructuurprojecten
is gebaseerd op «misinformation« (incorrecte informatie)– Misinformation« is rendabel»Met «rendabel» wordt bedoeld dat incorrecte informatie loont
voor degenen, die het project door de besluitvorming heen willen loodsen.
Tegelijkertijd stelt Flyvbjerg vast dat incorrecte informatie een probleem
kan vormen, omdat het mogelijk de volgende effecten heeft:– «Het leidt tot inefficiënte toewijzing
van gelden en dus tot verspilling.– Het leidt tot kostenoverschrijdingen, vertragingen
en tegenvallende baten.– Het destabiliseert beleid, planning, uitvoering
en exploitatie.– Het onjuist informeren van het parlement of
een minister is in strijd met de wet.– Projecten worden steeds omvangrijker en daarmee
groeit het probleem.»Op basis van de thans beschikbare informatie is evident dat dit patroon
van «misinformation» zich ook bij de Zuiderzeelijn voordoet. Het
inzicht dat thans op basis van de verkregen adviezen is verkregen, bevestigt
de commissie in haar eerdere aanbeveling, die luidt:«Het is thans niet het moment om een verantwoord
besluit te nemen over de uitwerking van de Zuiderzeelijn in een trajectnota,
omdat er nog te veel vragen liggen over nut en noodzaak van het project en
er te weinig zicht is op de ruimtelijke en economische meerwaarde van het
project. De Tweede Kamer beschikt daarmee niet over de relevante informatie
die noodzakelijk is om een positief besluit te nemen.»2. De informatievoorziening aan de Tijdelijke Commissie
InfrastructuurprojectenDe commissie heeft drie adviezen van de ICES en de RPC ontvangen. Met
deze brief worden ze aan de Kamer ter beschikking gesteld, zodat ze bij de
verdere procedure rondom de Zuiderzeelijn kunnen worden betrokken. De commissie
is er echter van overtuigd dat met deze informatie, hoewel belangrijk, niet
alle informatie is verkregen, waarover de Kamer zou moeten beschikken, alleen
al vanwege het feit dat de verkregen informatie niet alle informatie is die
de TCI heeft gevraagd.Bij de beantwoording van de schriftelijke vragen, zoals gesteld door de
vaste commissie voor Verkeer en Waterstaat en de commissie voor de rijksuitgaven,
had de TCI behoefte aan nadere aanvullende informatie over de Zuiderzeelijn.
De TCI heeft per brief van 26 januari 2005, aan de regering gevraagd
om: – alle data van vergaderingen van de ICES respectievelijk
de RPC/RMC, waarin het project Zuiderzeelijn aan de orde is geweest;– afschriften van alle agenda's en verslagen
van deze ICES- en RPC/RMC-vergaderingen– afschriften van alle stukken met betrekking
tot het project Zuiderzeelijn die voorafgaand aan, tijdens of na afloop van
deze vergaderingen door de leden zijn ingebracht in de ICES respectievelijk
de RPC/RMC. Het gaat daarbij met name om documenten die door de V&W-vertegenwoordiging
in de ICES c.q. RPC/RMC zijn ingebracht, maar het gaat ook om inbrengen van
Financiën, EZ, VROM, AZ, het CPB of eventuele andere leden van genoemde
circuits.Niet dan na uitoefening van druk heeft de commissie op de ochtend van
2 maart 2005, vlak voor het begin van het debat met de Kamer, twee adviezen
ontvangen– Advies van de rijksplanologische commissie (RPC) d.d. 17 februari
2000 (RPC 190) over de haalbaarheid van een magneetbaan-uitvoering van de
Zuiderzeelijn– Gezamenlijk advies van de ICES en de RPC d.d. 19 november
2001 over het concept-kabinetsstandpunt Zuiderzeelijn.Op 7 maart 2005 in de week na het debat met de Kamer bereikte de
commissie nog een aanvullend stuk: het advies van de ICES d.d. 16 februari
2000, opgesteld in de aanloop naar de kabinetsnotitie van 14 maart 2000.
Door Verkeer en Waterstaat is gemeld dat dit stuk door een logistieke fout
abusievelijk niet aan de commissie was gestuurd. Alle drie deze documenten
zijn als bijlage bij deze brief gevoegd.Ik stel vast dat met het verstrekken van deze stukken niet alle gevraagde
informatie is verstrekt. Immers, wel zijn de agenda's en uiteindelijke adviezen
verstrekt, maar niet de gevraagde verslagen en andere vergaderstukken (concept-adviezen,
bespreek/beslispuntennotities etc.) en/of departementale inbrengen. Tevens
zijn in de verstrekte adviezen passages weggelakt. De motivering hiervoor
van het kabinet is:«Het kabinet acht het niet wenselijk om op dit
moment informatie te verstrekken, die in belangrijke mate betrekking heeft
op nog lopende besluitvorming en/of in overwegende mate herleidbare of persoonlijke
beleidsopvattingen betreft. Dit zou het besluitvormingsproces ernstig kunnen
verstoren. Het kabinet is bereid om de TCI tegemoet te komen en de gevraagde
documenten waarvoor het voorgaande niet geldt geanonimiseerd ter beschikking
te stellen, aangezien het een informatieverzoek betreft in het kader van het
lopende parlementaire onderzoek.»Bij deze motivering heb ik de volgende opmerkingen. Anonimisering kan
in voorkomende gevallen billijk zijn, maar er wordt niet gemotiveerd en controleerbaar
gemaakt waarom anonimisering in dit geval nodig was. Niet nader wordt toegelicht
wat met «verstoring van het besluitvormingsproces» wordt bedoeld.
Ik meen bovendien dat het kabinet hier de grens opzoekt van haar plicht om
een parlementaire onderzoekscommissie – en daarmee de Kamer –
de door haar gewenste informatie te verstrekken. Reeds eerder was er een incident
op dit gebied, toen er een verschil van mening was tussen de minister-president
en de commissie over de vraag in welke gevallen het kabinet informatie als
vertrouwelijk kan bestempelen. Daarbij ging het om een afweging tussen de
basisregel om vertrouwelijk te houden hetgeen als vertrouwelijk is bestempeld
en het belang om de Tweede Kamer inzicht te verschaffen in deze informatie.
In dat geval heeft de commissie geadviseerd om deze casus door te geleiden
naar de commissie Vernieuwing Wet op de Parlementaire Enquête, zodat deze het kan betrekken bij haar werkzaamheden. Ik adviseer voor dit
geval dezelfde weg te bewandelen.Ik hoop u hiermee voldoende te hebben geïnformeerd en geef in overweging
deze brief en bijlagen te betrekken bij de procedure rondom het TCI-rapport
en de besluitvorming over de Zuiderzeelijn.De Voorzitter van de Tijdelijke Commissie Infrastructuurprojecten,DuivesteijnXNoot1Ter inzage gelegd bij het Centraal Informatiepunt Tweede Kamer. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-29283-20.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl