Naar een veiliger samenleving; Brief minister over de maatregelen die het kabinet heeft genomen om de handhavingsketen te versterken
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-07 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 28684, nr. 26

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

25-03-2004

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2003-2004

28684 nr. 26

19-03-2004

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. Het beeld van de handhaving2. Het Veiligheidsprogramma3. De organisatieontwikkeling van het openbaar ministerieStand van zakenVormgeving programmaPresentatievoorstellen4. Tot slotOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 28684Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 39 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
28 684Naar een veiliger samenlevingnr. 26BRIEF VAN DE MINISTER VAN JUSTITIEAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 19 maart 2004De Nederlandse samenleving moet veiliger. Met deze woorden is eind 2002
het startsein gegeven voor een ambitieus programma om de criminaliteit en
de overlast te verminderen (kamerstuk 28 684, nrs. 1–2). Het
vorige kabinet heeft destijds geconstateerd dat de effectiviteit van de betrokken
instanties te kort schoot, er tekorten waren in de handhaving en dat de handhaving
onvoldoende zichtbaar was voor de burger.Het Veiligheidsprogramma is gericht op het vergroten van de prestaties
van de overheid bij het aanpakken van de veiligheid. U bent over de voortgang
van de uitvoering van het Veiligheidsprogramma regelmatig geïnformeerd.
Veel van de maatregelen leiden tot een forse investering in de strafrechtsketen,
een onmisbare schakel in het programma.Ter voorbereiding op het algemeen overleg over het openbaar ministerie
op 22 april a.s. zet ik in deze brief systematisch op een rij welke maatregelen
het kabinet heeft genomen om de handhavingsketen te versterken.In reactie op het verzoek van de vaste commissie voor Justitie schets
ik in deze brief tevens de actuele stand van zaken rond de organisatieveranderingen
bij het openbaar ministerie. Maar ik begin deze brief met een korte beschouwing
over de misdaadcijfers.1. Het beeld van de handhavingGeconstateerd is dat er een tekort is in de handhaving: vele delicten
komen niet ter kennis van de politie, veel delicten worden niet opgehelderd,
veel delicten leiden niet tot een veroordeling. In dit verband wordt gewezen
naar het grote aantal misdrijven dat wordt gepleegd: dat wordt geschat op
8 miljoen per jaar: 5 miljoen tegen burgers, 3 miljoen tegen bedrijven en
instellingen zo blijkt uit de slachtofferenquêtes. Vervolgens wordt
dit vergeleken met het aantal zaken dat jaarlijks voor de rechter wordt gebracht –
dat zijn er zo'n 150 000. Dat aantal steekt schril af bij de omvang van
de criminaliteit: als dat zou kloppen, is er inderdaad reden voor somberheid
en cynisme. Maar deze redenering klopt niet. Het enkel en alleen
tegen elkaar zetten van oppervlakkige getallen levert een vertekend en daarmee
onjuist beeld op van hoe het zit met de criminaliteit en de reactie daarop.Ten eerste: het is onduidelijk wat die miljoenen delicten precies inhouden.
Er zit een grijs gebied tussen «echte misdrijven» en «vervelende
voorvallen». Uitgerekend kan worden dat 40% van de delicten geen gevolg
had in termen van financiële benadeling, letsel of emotionele schade.
Kennelijk is er een terrein waarop, bijvoorbeeld door de grotere maatschappelijke
gevoeligheid voor geweld, incidenten tot misdrijf worden benoemd die wellicht
voorheen niet als zodanig werden gezien. In dergelijke gevallen wordt ook
vaak geen aangifte gedaan omdat de betrokken medeburger het feit zelf als
te gering van betekenis ziet.Ten tweede: deze beperkte aangiftegeneigdheid maakt dat vooral de delicten
bij de politie terecht komen die wél duidelijk schade teweeg hebben
gebracht. Die beperkte geneigdheid wordt mede beïnvloed door het verwachtingspatroon
dat bestaat over de opheldering.Het totaal aantal processen-verbaal dat door de politie wordt opgemaakt,
bedraagt 1,4 miljoen. De selectieve werking zet zich voort in de inspanningen
en resultaten van de politie: er wordt meer werk gedaan aan zwaardere delicten
en die kennen ook een hoger percentage ophelderingen. Ook nog verder, in het
vervolgingsbeleid en de straftoemeting, werkt die selectieve werking verder
door. Deze zeefwerking leidt er toe, dat het totaal aan delicten aan het einde
van de keten volstrekt onvergelijkbaar is met die aan het begin. Grofweg gezegd:
zwaardere delicten worden vrijwel steeds vervolgd als ze oplosbaar zijn, lichtere
kunnen ook op andere wijze worden afgedaan.Ten derde: vaak worden de 150 000 veroordelingen door de rechter
als maat genomen voor de justitiële reactie. Dat is onvolledig en onjuist.
Naast de veroordelingen door de rechter zijn er transacties en Haltafdoeningen,
waarin ook een reactie wordt gegeven op het delict – het aantal justitiële
reacties ligt dan op zo'n 250 000. Voorts hebben de door OM en rechter
behandelde zaken vaak betrekking op meer dan één delict. Uit
de OM-administratie komt naar voren dat gemiddeld in een zaak 1½ delict
zit; dat is een onderschatting omdat niet systematisch alle gepleegde feiten
in het proces-verbaal worden opgenomen, en omdat ook nog 15 000 zaken
met hun feiten worden gevoegd bij andere tegen dezelfde verdachte lopende
zaken (en dan verder niet meer meetellen). Dus het aantal misdrijven van de
delinquenten aan wie een justitiële reactie wordt gegeven, betreft eerder
400 000 dan 150 000.Dit leidt tot de conclusie dat wanneer men de juiste getallen tegenover
elkaar zet en oog heeft voor de aard van de misdrijven er minder reden tot
pessimisme is dan bij een oppervlakkige beschouwing. Maar toch resteert uiteraard
een fors tekort in de handhaving.2. Het VeiligheidsprogrammaHet Veiligheidsprogramma (Kamerstukken II 2002/03, 28 684, nr. 1)
is zoals gezegd het antwoord van het kabinet op het gesignaleerde handhavingstekort.In het kader van dit plan zijn voor langere tijd de prioriteiten in de
aanpak van criminaliteit en overlast vastgelegd. Het betreft de aanpak van
criminaliteit en overlast door veelplegers en door jeugd. Tevens werden circa
150 maatregelen aangekondigd die de problemen met de veiligheid en de rechtshandhaving
moeten aanpakken. Hierbij zijn ook onorthodoxe maatregelen niet geschuwd. In het kader hiervan zijn prestatiecontracten gesloten met de politie
die moeten bijdragen aan de verhoging van de handhavingsinspanning; en zijn
vervolgens met de partners in de justitieketen afspraken gemaakt die ertoe
strekken om de opbrengsten van de toegenomen handhavingsinspanning adequaat
te verwerken. Om dit mogelijk te maken zijn voor de partners ook extra financiële
middelen ter beschikking gesteld, en worden er verschillende maatregelen getroffen
die het bijvoorbeeld mogelijk maken dat het openbaar ministerie en de rechterlijke
macht zaken efficiënter kunnen afdoen.Dat deze aanpak werkt tonen de jaarcijfers over 2003 van het openbaar
ministerie aan. In 2003 zijn er bij het OM 14 000 misdrijfzaken afkomstig
van de politieregio's méér ingeschreven dan in het jaar 2002.
Vooral het aantal zaken terzake van geweld, openbare orde en drugs is toegenomen.
Daarnaast blijft ook het aantal ingeschreven verkeersmisdrijven stijgen. De
gemiddelde zaakzwaarte is tot nu toe wel iets, maar niet noemenswaardig afgenomen.Het OM heeft in 2003 aanzienlijk meer misdrijfzaken afgedaan1: 283 300 tegenover 251 900 in 2002. 31% van de zaken wordt
getransigeerd en 54% gedagvaard. Bovendien worden steeds minder zaken terzijde
gelegd: het sepotpercentage is gedaald naar 9,3% (2002: 11,3%). Dat betekent
dat het OM in 2003 een kleine 170 000 misdrijfzaken voor de rechter heeft
gebracht. Dat zijn er 20 000 meer dan in 2002. In 95% van de gevallen
leidde dat tot een veroordeling.Bij de kantonstrafzaken (overtredingen) is een in het oog springende stijging
van de instroom te zien1. In 2003 zijn in totaal
278 300 kantonstrafzaken ingeschreven ten opzichte van 217 700 in
2002. De stijging zit niet in Mulderzaken (lichte verkeersovertredingen) maar
in de «echte» kantonzaken: veel van deze zaken zijn het resultaat
van zichtbare handhaving door de politie. Ook bij overtredingen zijn meer
zaken bij de rechter aangedragen: ruim 180 000 ten opzichte van een kleine
140 000 in 2002.Uit de eerste voorlopige cijfers over 2003 blijkt dat bij de rechtsprekende
macht een vergelijkbare trend waarneembaar is ten aanzien van het aantal ingeschreven
en afgedane strafzaken.Er is en wordt derhalve reeds veel ondernomen om het tekort in de rechtshandhaving
aan te pakken. En dit gebeurt op alle fronten van de handhavingsketen. Meer
in het bijzonder wil ik daarbij wijzen op de volgende onderdelen.Op het terrein van de wetgeving is een groot
aantal projecten in gang gezet. Ik wijs op het wetsvoorstel tot invoering
van een uitgebreide identificatieplicht (29 218) dat inmiddels bij de
Eerste Kamer aanhangig is. Daarin is de verplichting opgenomen voor burgers
van 14 jaar en ouder om te voldoen aan een verzoek om inzage van een erkend
identiteitsbewijs. Daarnaast wijs ik op de wetsvoorstellen betreffende de
bestraffing van veelplegers (28 980) en het meerpersoonscelgebruik (28 979)
die beide inmiddels eveneens bij de Eerste Kamer aanhangig zijn.Bij de Tweede Kamer zijn daarnaast vier wetsvoorstellen aanhangig die
het strafproces moeten stroomlijnen. Het wetsvoorstel dat ziet op de inbeslagneming
en doorzoeking door de rechter-commissaris (29 252) voorziet erin dat
de rechter-commissaris ook buiten het kader van een gerechtelijk vooronderzoek
een doorzoeking kan houden. De formaliteiten verbonden aan het instellen van
een gerechtelijk vooronderzoek kunnen dan achterwege blijven. Het wetsvoorstel
houdende wijzigingen in de regeling van de voorlopige hechtenis (29 253)
verlengt de termijn van bewaring van tien tot veertien dagen. Dat bevordert
de toepassing van snelrecht. Voorts wordt onder meer mogelijk
gemaakt dat de rechtbank een bevel tot gevangenhouding of gevangenneming voor
negentig dagen geeft. Daarmee kan de belasting van de raadkamer worden verminderd.
Het wetsvoorstel in verband met het horen van getuigen (29 254) beperkt
de mogelijkheden om getuigen te doen oproepen na de aanvang van de terechtzitting
in eerste aanleg en in appel. Verder geeft het de voorzitter van de rechtbank
meer mogelijkheden om aanhouding van de zaak te voorkomen, door al voor de
terechtzitting de oproeping van getuigen te bevelen, of de medebrenging van
de verdachte of een getuige te gelasten. Het wetsvoorstel inzake de bekennende
verdachte (29 255) wil het mogelijk maken dat bij een bekennende verdachte
met een opgave van bewijsmiddelen wordt volstaan; de bewijsmiddelen behoeven
niet te worden uitgewerkt.Ten slotte wijs ik op het wetsvoorstel OM-afdoening dat beoogt een zelfstandige
OM-afdoening te scheppen en dat inmiddels bij de Raad van State aanhangig
is gemaakt. Genoemd wetsvoorstel behelst een omvorming van de transactie tot
een strafbeschikking, waarin onder meer geldboetes, taakstraffen en korte
rijontzeggingen door de officier van justitie kunnen worden opgelegd. Dit
voorstel heeft grote consequenties voor de handhaving door het OM en zal de
Kamer binnenkort bereiken.Wat betreft de sanctietoepassing en reïntegratie is eveneens veel in gang gezet. In de brief van 16 oktober
2002 (Kamerstukken II 2002/03, 28 600, nr. 8) behorende bij het
Veiligheidsprogramma heb ik aangegeven wat de voornemens zijn op het gebied
van de sanctietoepassing: een ingrijpende modernisering die uitgaat van consequent
en effectief ten uitvoer leggen van straffen en selectief investeren in reïntegratie.
Het uiteindelijke doel is om in 2008 te komen tot een vergroting van de detentiecapaciteit
met 6 000 plaatsen.Als gevolg hiervan zijn in 2003 ruim 1 500 detentieplaatsen meer
beschikbaar gekomen; is het meerpersoonscelgebruik van start gegaan; zijn
300 plaatsen beschikbaar gekomen bij uitzetcentra; is er gestart met elektronische
detentie bij de executie van korte vrijheidsstraffen en zijn er circa 7 500
meer taakstraffen verricht dan in 2002. In de voorwaardenscheppende sfeer
heb ik reeds eerder gewezen op de wetsvoorstellen met betrekking tot meerpersoonscelgebruik
en veelplegers die zijn aangenomen in de Tweede Kamer en in december 2003
zijn aangeboden aan de Eerste Kamer. Op 15 september 2003 is daarnaast
een wijziging van de Penitentiaire maatregel in werking getreden die de mogelijkheid
biedt voor versobering van de detentie.De Dienst Justitiële Inrichtingen (DJI) staat hierbij aan de vooravond
van een historische omslag in zijn ontwikkeling. Aan de orde is een transformatie
met ingrijpende gevolgen voor de tenuitvoerlegging van sancties met behoud
van de missie gericht op enerzijds insluiting en anderzijds reïntegratie.
Tevens wordt een koerswending beoogd om te komen van een aanbodgestuurde naar
een vraaggestuurde organisatie van DJI voor een betere aansluiting op de vraag
in de strafrechtsketen. De transformatie omvat ook de implementatie van een
meer functionele executie, dat wil zeggen dat functie van insluiting en detentieduur
meer bepalende factoren zijn voor de inrichting van het regime. Zo zal het
regime worden vereenvoudigd voor de huizen van bewaring en voor kortgestraften.
Programma's voor recidivevermindering zullen selectiever worden ingezet uit
oogpunt van effectiviteit.Een en ander vraagt ook om een vernieuwde reclasseringsaanpak die dan
ook inmiddels door mij is ingezet. De visie op de reclassering heb ik verwoord
in mijn brief over de reclassering van 21 oktober 2003 (Kamerstukken
II 2003/04, 29 270, nr. 1). Daarin kondig ik als nadere uitwerking van de visie een fundamenteel onderzoek aan naar taken en positie van
de reclassering. Dat zogeheten ontwikkeltraject reclassering is inmiddels
gestart en zal als resultaat onder andere een wetsvoorstel voor de reclassering
kennen. Voor 1 mei aanstaande zal ik u – zoals ook de vaste commissie
voor Justitie heeft verzocht – informeren over de uitwerking van de
visie. Hierbij wordt ook gezocht naar een vernieuwde besturingsvorm van de
reclassering. Op operationeel niveau wordt de vernieuwde aapak reeds geconcretiseerd
in de ontwikkeling van het diagnose-instrument Risc. Risc beoogt een meer
gedifferentieerde, op de persoon van de dader toegesneden aanpak te borgen
en zal derhalve de effectiviteit van de Justitiële inzet en de reclassering
verhogen, bijvoorbeeld in de aanpak van veelplegers. Aan de reclasseringsorganisaties
is inmiddels gevraagd hiervoor een implementatieplan voor Risc op te stellen.Op het terrein van de terbeschikkingstelling zijn de afgelopen jaren eveneens
vele maatregelen genomen om de effectiviteit en de efficiency van deze maatregel
te verbeteren. In mijn brief van 1 maart jl. (Kamerstukken II 2003/04,
29 452, nr. 1) wordt uiteengezet hetgeen op dit terrein is geschied
en welke concrete plannen de komende jaren zullen worden uitgevoerd. Belangrijke
onderdelen van het beleid betreffen de kwaliteitsverbetering van de behandeling,
het bevorderen van de door- en uitstroom, het verminderen van de passantenproblematiek,
de herziening van het huidige verlofkader en de – op basis van onderzoek –
verdere uitbouw van het long-stay beleid.3. De organisatieontwikkeling van het openbaar ministerieIn het algemeen overleg van 24 maart staat ook de organisatieontwikkeling
van het openbaar ministerie op de agenda. Deze ontwikkeling staat niet los
van de ontwikkelingen in de organisatie van andere instituties die een taak
hebben in de strafrechtelijke handhaving van de rechtsorde. Ieder van die
instituties bevindt zich in een proces van modernisering dat wordt gestimuleerd
door de veranderingen in de eisen omtrent de taakuitoefening. Bij iedere organisatie
heeft dit zijn eigen invulling en tempo, mede gedicteerd door historische
factoren. Maar onmiskenbaar is dat in hun geheel deze moderniseringen zullen
leiden tot een waarborgen van de prestatie en zelfs tot een verbetering daarvan.
Ik kan dat illustreren met een kort overzicht.In het begin van de jaren '90 zijn taken in de tenuitvoerlegging van boetes
gecentraliseerd in een nieuwe organisatie, het Centraal
Justitieel Incassobureau. Daarmee werd het mogelijk de handhaving
op het gebied van het verkeer sterk op te voeren (Wet Mulder, nu 10½
miljoen beschikkingen), en om de inning van geldboetes te professionaliseren
en daarmee sterk te verbeteren. Naderhand zijn, wegens gebleken succes, meer
taken aan het CJIB toevertrouwd die beter op één plaats konden
worden verricht dan op vele. Gedacht kan daarbij worden aan de landelijke
coördinatie van arrestatiebevelen en het beheer van de Verwijsindex Personen
(VIP).Recent zijn de nationale recherche en de bovenregionale recherche van start gegaan. In aanvulling
op de taken van de regiopolitie concentreert de nationale recherche zich op
de aanpak van georganiseerde criminaliteit binnen een beperkt aantal aandachtsgebieden
(zoals Schiphol, de Rotterdamse haven). De bovenregionale recherche verricht
onderzoeken naar vormen van middencriminaliteit die criminele groeperingen
betreffen die in verschillende regio's actief zijn of criminele verschijnselen
betreffen die zich in samenhang voordoen in het gehele land en de regionale
recherchedienst van een politiekorps gedurende te lange tijd te zwaar zou
belasten. Nu de nationale recherche als aparte dienst bij het Korps landelijke politiediensten
is ondergebracht, is daarmee ook voorzien in een rechtstreekse gezagsmatige
aansturing van de nationale recherche door het OM. Het College van procureurs-generaal
is verantwoordelijk voor het vaststellen van de aandachtsgebieden van de nationale
recherche en voor de prioritering van taken. Mede op basis van het in de zomer
van 2004 op te leveren nationaal dreigingsbeeld zal het College de huidige
aandachtsgebieden herijken en waar nodig nieuwe aandachtsgebieden vaststellen.Ook de toedeling van zaken voor zowel de nationale recherche als voor
de bovenregionale recherche ligt in handen van het OM (hoofdofficier Landelijk
parket respectievelijk de OM-voorzitter van het Boven Regionaal Overleg).
Vanzelfsprekend is ten behoeve van de uitvoering van deze toedelingsbesluiten
overleg met het beheer aangewezen.Vanaf medio 2004 tot medio 2005 zal, zoals aangekondigd in het Hoofdlijnenakkoord,
een evaluatie van het politiebestel plaatsvinden.
Daarin wordt onder meer bezien of de politie in het huidige bestel voldoende
slagvaardig, effectief en efficiënt opereert. Daarbij komen vragen aan
de orde als:– kan de politie op lokaal niveau maatwerk leveren;– is de politie in staat om in korte tijd nationale prioriteiten
op te pakken;– kan de politie in bovenregionaal, nationaal en internationaal
verband samenwerken;– is de huidige schaal van de politieregio's toereikend.Recent is de bijzondere opsporing gereorganiseerd:
een scherp onderscheid is gemaakt naar inspecties en bijzondere opsporingsdiensten.
Van de laatste zijn er vier gedefinieerd: FIOD/ECD, SIOD, AID en VROM-ID.Opsporing van «horizontale fraude» is primair een taak van
de politie. Om de bestrijding van middelzware en zware vormen van «horizontale
fraude» te professionaliseren en versterken, zijn in 1999 zeven interregionale
fraudeteams (IFT's) ingericht, waarin politie en OM samenwerken. De IFT's
zijn per 1 januari 2004 samen gegaan met de bovenregionale rechercheteams
in de zogeheten BRT-IFT combinaties.Op het terrein van de bestrijding van het witwassen is het Meldpunt ongebruikelijke
transacties (MOT) actief. Het OM behandelt de informatie van het MOT met behulp
van een apart bureau dat onderdeel uitmaakt van het KLPD. Voorts heb ik een
evaluatieonderzoek laten uitvoeren naar de keten van ongebruikelijke transacties.
Dit onderzoek heeft geresulteerd in het rapport «Uit verdachte bron»,
dat op korte termijn met een kabinetsstandpunt naar de Tweede Kamer zal worden
gezonden. De taak van het OM is daarbij om te sturen op het daadwerkelijk
tot stand komen van een kwalitatief volwaardige en effectieve keten en er
op toe te zien dat meldingen van ongebruikelijke transacties ook zoveel mogelijk
opgepakt worden in de opsporing.De rechtsprekende macht is het afgelopen decenium
reeds diepgaand gereorganiseerd. Een belangrijk onderdeel daarvan vormde de
inrichting van een Raad voor de rechtspraak, die een sturende rol heeft op
aspecten van beheer en bedrijfsvoering. In mijn brief van 27 februari
jl. (Kamerstukken II 2003/04, 29 279, nr. 3) heb ik aangegeven dat
een verder ingrijpen in de structuur van de rechterlijke organisatie niet
nodig en niet gewenst is. Dit betekent echter niet dat er sprake is van stilstand.
Op dit moment zijn ten aanzien van de rechterlijke organisatie vragen met
betrekking tot de gewenste schaalgrootte van de gerechten, specialisatie en
concentratie actueel. Ik beraad mij thans op dez ontwikkelingen. Ook binnen
de rechterlijke organisatie zelf wordt over deze vragen gesproken. Ik heb
de Kamer voor mei aanstaande een notitie toegezegd over een slagvaardiger
rechtspraak. In dat kader zal ik tevens ingaan op de zojuist genoemde thema's
rondom de verdeling van rechtsmacht. Het openbaar ministerie is in de jaren negentig
omgevormd tot één organisatie met een landelijke leiding. Sindsdien
heeft het OM zijn organisatie op een aantal punten aangepast. Zo werden vrijwillige
samenwerkingsverbanden geschapen (onder de noemer «horizontale samenwerking»)
mede om specialismen steviger vorm te kunnen geven. En er werden nieuwe voorzieningen
geschapen op landelijk niveau: het Landelijk parket voor de zware internationale
misdaad, het Bureau Ontnemingswetgeving Openbaar Ministerie (BOOM) voor de
ontneming van wederrechtelijk verkregen voordeel, het Bureau verkeershandhaving
OM, en recent het Functioneel parket i.o. mede om het gezag over de bijzondere
opsporingsdiensten uit te oefenen. Voor de vier bijzondere opsporingsdiensten
is er daarmee één centraal loket gekomen binnen het OM. Daarnaast
is bij het Functioneel parket de expertise gebundeld op de terreinen fraude,
economie en milieu, die voorheen op verschillende plaatsen in het land was
gelokaliseerd. De verwachting is dat met de oprichting van het Functioneel
parket en de bundeling van expertise op de bijzondere handhavingsterreinen
de kwaliteit van de handhaving vanuit het OM op een hoger peil wordt gebracht.
Onlangs is een evaluatie afgerond naar grote ontnemingszaken. Deze evaluatie
zal gebruikt worden om de werkwijze van het BOOM verder te professionaliseren.Het creëren van dergelijke voorzieningen, soms enigszins op ad hoc-basis,
deed binnen het OM steeds sterker de vraag oproepen welke visie ten grondslag
zou moeten liggen aan een de organisatieontwikkeling in de toekomst. Tegelijk
werd duidelijk dat in de toekomst de maatschappelijke eisen aan de algemene
en de specialistische taakuitoefening eerder sterker dan zwakker zou worden,
in een periode dat de groei van de middelen bepaald niet verzekerd was. Tevens
ontstond het besef dat de ontwikkelingen in de informatie- en communicatietechniek
het mogelijk zouden maken om bedrijfsprocessen in te richten op een wijze
die vijftien jaren geleden (toen het huidige systeem COMPAS werd ingevoerd)
nog niet voorhanden waren.Deze factoren hebben er toe geleid dat binnen het OM een discussie is
gevoerd over de richting waarin zich de organisatie heeft te ontwikkelen.
Resultaat van dat denken is de zogenaamde Houtskoolschets, waarin op hoofdlijnen de gewenste koers is neergezet. Daarover is
intensief gesproken binnen het OM, leidend tot een uitdrukkelijke consensus
van het gehele leidinggevende niveau van het OM. Vervolgens is over de gedachte
koers met mij overlegd, en is deze naderhand ook besproken op een conferentie
in september 2003 waar ook vertegenwoordigers van het openbaar bestuur, de
rechtsprekende macht en de politie aanwezig waren. Dit vormde de voorgeschiedenis.Stand van zakenIn mijn brief van 5 februari jl. (Kamerstukken II 2003/04, 28 684,
nr. 25) heb ik U op de hoogte gesteld van de bedoelingen die ten grondslag
liggen aan de heroriëntatie op de wijze waarop het OM zijn werkprocessen
organiseert. Allereerst is er de verwachting dat de prestaties van het OM,
zowel kwantitatief als kwantitatief, worden verhoogd door een nadrukkelijker
onderscheid te maken tussen de behandeling van zaken die maatwerk vereisen
en standaardzaken. Voorts kan het OM beter presteren door de kwetsbaarheid
van de kleinere parketten te verminderen.Ik heb laten blijken dat ik deze heroriëntatie steun, opdat het OM
ook in de toekomst in staat zal zijn de hem toevertrouwde taak met voldoende
kwaliteit en doelmatigheid te vervullen.Na kennisneming van de voornemens van het OM zoals verwoord in de zogenaamde Houtskoolschets, heb ik enige randvoorwaarden geformuleerd
voor de heroriëntatie. Deze betreffen, zoals ik in voornoemde brief vermeldde,
dat de hoofdstructuur van het OM intact blijft, dat de toedeling van
verantwoordelijkheid helder blijft, en dat de plannen niet in isolement mogen
worden ontwikkeld maar dat steeds ook de verhouding tot de tendensen bij de
directe ketenpartners in het oog wordt gehouden. Intussen heeft het OM nader
vorm gegeven aan het proces van de heroriëntatie. Gaarne licht ik U hierbij
in over de stand van zaken hieromtrent.Vormgeving programmaTen behoeve van de heroriëntatie is een programma van werkzaamheden
uitgewerkt. Het doel van dit programma is projectgewijs, in onderlinge samenhang,
maar ook in samenhang met ontwikkelingen als GPS, de Shared Services Centers
en het baten-lastenstelsel, de gedachtegang in de Houtskoolschets nader uit te werken tot concrete voorstellen. Het programma kent
zeven projecten, die ik kort langsloop.1. Besturingsrelaties en interfaces: in de discussie rondom de ontwikkeling
van het OM is grote aandacht gevraagd voor en zorg uitgesproken over de positie
van de hoofdofficier. Derhalve wordt met voorrang aandacht besteed aan de
bevoegdheids- en verantwoordelijkheidsafbakening binnen het OM en het OM in
relatie tot zijn ketenpartners, zoals onder meer met de politie en de rechtbank.
Door dit project met voorrang te behandelen wordt tijdig helderheid hieromtrent
gegeven. In mijn brief van 5 februari jl. heb ik reeds aangegeven de
Kamer hierover in juni in te lichten.2. Sociaal Beleidskader: de organisatieontwikkeling van het OM zal ongetwijfeld
ook gevolgen hebben voor het personeel. Ook al is op voorhand niet duidelijk
in welke mate dat zal zijn, is het toch verstandig tijdig uit te werken hoe
op zorgvuldige wijze eventuele personele aspecten tegemoet worden getreden.3. Centrale verwerking: bekeken wordt welke zaaksstromen of processtappen
daarbinnen, zich lenen voor een meer geconcentreerde en gestandaardiseerde
behandeling dan nu het geval is.4. Specialistische taken: op specifieke terreinen van handhaving is nog
niet zo lang geleden het Functioneel parket i.o. ingesteld. Uitgewerkt moet
worden welke reikwijdte de taken van dat parket zijn. In ieder geval wat de
handhaving van milieuvoorschriften betreft, zal dat parket een grote rol gaan
vervullen. In het recent verstuurde antwoord op kamervragen over de aanpak
door het OM van milieufraude heb ik kort uiteengezet hoe de specialistische
taak op het terrein van milieu vorm zal krijgen. Eén dezer dagen zal
ik u hierover een uitgebreid standpunt doen toekomen.5. Geografische georiënteerde eenheden: bekeken wordt hoe de gedachte
(tien) parketcombinaties er organisatorisch kunnen uitzien; hierbij wordt
nadrukkelijk ook gekeken naar de mogelijkheid van het organiseren van nevenvestiging
waar dat zinvol is vanwege de lokale inbedding – een dergelijke beweging
zal meer mogelijk worden indien geleund kan worden op een sterke centrale
verwerkingsinfrastructuur.6. PIOFAH-taken: afzonderlijk wordt gekeken naar de wijze waarop de beheersmatige
ondersteuning goed kan worden geregeld, waarbij sommige taken decentraal moeten
liggen en andere juist centraal. Hierbij worden de rijksbrede ontwikkelingen
van de «Shared Service Centers» nauw bij betrokken.7. Tweede lijn: ieder van de ressortparketten is klein en daarom ook kwetsbaar.
Bekeken wordt op welke wijze de behandeling van zaken in de tweede lijn het
beste kunnen worden georganiseerd.PresentatievoorstellenIk heb in mijn eerdergenoemde brief van 5 februari jl. de toezegging
gedaan in juni as. met de eerste deeluitwerkingen te komen. In die maand zal het ook mogelijk zijn de Kamer een nader beeld te geven van de
beoogde veranderingen. De verdere detaillering zal dan geschieden in het kader
van de inrichtingsvoorstellen die, zoals ik heb aangekondigd, in het najaar
aan de Tweede Kamer zullen worden voorgelegd.4. Tot slotIk constateer dat zowel door de maatregelen van het Veiligheidsprogramma,
als door modernisering van de politiële en justitiële organisatie,
van de zijde van de overheid het nodige wordt gedaan om criminaliteit en onveiligheid
aan te pakken.Hierbij is ook het openbaar ministerie in de afgelopen periode in staat
gebleken adequaat te reageren op de zware opdracht die het van het kabinet
gekregen heeft.Daarnaast is het OM zich aan het oriënteren op de toekomst en de
aanvullende eisen die de samenleving stelt. Dat lijken mij kenmerken van een
gezonde organisatie en steunen mij in de gedachte dat het OM voldoende slagkracht
heeft om zijn bijdrage te leveren aan het verbeteren van de veiligheid in
de Nederlandse samenleving.De Minister van Justitie,J. P. H. DonnerXNoot1Ter inzage gelegd bij het Centraal Informatiepunt Tweede Kamer. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-28684-26.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl