Wet kenbaarheid publiekrechtelijke beperkingen onroerende zaken; Memorie van toelichting
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 28218, nr. 3

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

18-02-2002

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2001-2002

28218 nr. 3

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamALGEMEENHOOFDSTUK 1 AANLEIDING EN DOEL VAN HET WETSVOORSTEL§ 1.1 Publiekrechtelijke beperkingen ten aanzien
van onroerende zaken§ 1.2 Het belang van een goede kenbaarheid van
publiekrechtelijke beperkingen§ 1.3 De huidige situatie§ 1.4 Bevorderen van stroomlijning en toegankelijkheid
van overheidsinformatie§ 1.5 Noodzaak wettelijke regeling rond registratie
van beperkingen§ 1.6 Doel van het wetsvoorstel§ 1.7 Aard van het wetsvoorstel§ 1.8 OntstaansgeschiedenisRijksoverheidGemeentenNotariaatRaad voor de Vastgoedinformatie (RAVI)Gemeenschappelijk pilotprojectVerzoek tot wettelijke regelingTijdelijke regeling registratie publiekrechtelijke beperkingenHOOFDSTUK 2 HOOFDELEMENTEN VAN HET WETSVOORSTEL§ 2.1 Register en registratie§ 2.2 Uitgangspunten van het registratiestelsel§ 2.3 Complementair registratiestelsel§ 2.4 Registratiemethodiek op basis van beperkingenbesluiten§ 2.5 De beoogde eindsituatie samengevat§ 2.6 Te registreren publiekrechtelijke beperkingen§ 2.7 Rechtsbescherming en aansprakelijkheidHOOFDSTUK 3 UITVOERBAARHEID EN HANDHAAFBAARHEIDHOOFDSTUK 4 EFFECTEN VOOR BURGERS, BEDRIJFSLEVEN EN OVERHEIDMaatschappelijke winstGeen gevolgen voor beperkingenbesluiten zelfBeperken van rechtsonzekerheidNormale vergoedingHOOFDSTUK 5 FINANCIËLE ASPECTEN§ 5.1 InvoeringskostenVERDELING INVOERINGSKOSTEN in Euro's (guldens) § 5.2 Exploitatiekosten§ 5.3 Kosten voor burgers en bedrijvenHOOFDSTUK 6 DRAAGVLAK VOOR HET WETSVOORSTELHOOFDSTUK 7 VERHOUDING TOT ANDERE REGELGEVING§ 7.1 Verhouding tot algemene wetten§ 7.2 Verhouding tot specifieke wettenWet bescherming persoonsgegevensHOOFDSTUK 8 INVOERINGSTRAJECTInvoeringswetOvergangsrechtHerzieningswet Kadasterwet IAlgemene maatregel van bestuurTijdelijke regelingARTIKELSGEWIJSArtikel 1Onder aOnder bOnder cOnder dOnder e, f en gArtikel 2Artikel 3Artikel 4Eerste lidTweede lidDerde lidArtikel 5Eerste lidTweede tot en met vierde lidArtikel 6Artikel 7Eerste lidTweede lidDerde lidVierde lidArtikel 8Eerste lidTweede tot en met zesde lidArtikel 9Eerste lidTweede lidDerde lidVierde lidArtikel 10Eerste lidTweede lidDerde lidArtikel 11Eerste en tweede lidDerde tot en met vijfde lidArtikel 12Artikel 13Artikel 14Artikel 15Eerste lidTweede lidDerde lidVierde lidArtikel 16Eerste lidTweede lidDerde lidArtikel 17Artikel 18OndertekeningBIJLAGE I Voorlopige en indicatieve lijst van publiekrechtelijke
beperkingenBIJLAGE IIComplementair registratiestelsel
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 28218Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 135 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
28 218Regels ter vergroting van de kenbaarheid van publiekrechtelijke beperkingen
ten aanzien van onroerende zaken (Wet kenbaarheid publiekrechtelijke beperkingen
onroerende zaken)nr. 3MEMORIE VAN TOELICHTINGALGEMEENHOOFDSTUK 1 AANLEIDING EN DOEL VAN HET WETSVOORSTEL§ 1.1 Publiekrechtelijke beperkingen ten aanzien
van onroerende zakenDe in dit wetsvoorstel opgenomen regeling heeft betrekking op publiekrechtelijke
beperkingen waaraan onroerende zaken zijn onderworpen en die van overheidswege
zijn opgelegd. Deze publiekrechtelijke beperkingen vloeien voort uit publiekrechtelijke
rechtshandelingen van bestuursorganen van – met name – gemeenten,
waterschappen, provincies en het Rijk op grond van een bij of krachtens een
wet, algemene maatregel van bestuur, ministeriële regeling of verordening
gegeven bevoegdheid. Deze publiekrechtelijke rechtshandelingen worden in dit
wetsvoorstel aangeduid met de verzamelnaam: beperkingenbesluit. Ook schriftelijke
voorbereidingshandelingen of ontwerpbesluiten, waaraan bij of krachtens een
wet een publiekrechtelijke beperking wordt verbonden, vallen vanwege dit rechtsgevolg
onder het begrip: beperkingenbesluit. Door het vaststellen van een beperkingenbesluit
wordt een publiekrechtelijke beperking in het leven geroepen, gewijzigd of
ingetrokken. Voorbeelden van publiekrechtelijke beperkingen ten aanzien van
onroerende zaken zijn: een aanwijzing tot rijks- of gemeentemonument, een
aanschrijving tot het treffen van voorzieningen, het aanbrengen van verbeteringen
of het verrichten van bouwkundige ingrepen aan een woning, voorschriften in
een bestemmingsplan of een onbewoonbaarverklaring. Maar ook voorschriften
in het kader van milieubeheer of veiligheidsbeleid die de burger beperken
in zijn handelen met betrekking tot onroerende zaken zijn publiekrechtelijke
beperkingen. Deze kunnen dus ook een gebiedsgericht karakter hebben met beperkingen
voor de daarbinnen gelegen onroerende zaken. En ook schuldplichtigheden (waarmee
worden bedoeld de met een onroerende zaak verbonden lasten, zoals bijvoorbeeld
landinrichtingsrente) worden in dit wetsvoorstel als publiekrechtelijke beperking
aangemerkt.Een op een beperkingenbesluit betrekking hebbende beslissing in administratief
beroep of rechterlijke uitspraak kan leiden tot vernietiging, intrekking of
wijziging van het beperkingenbesluit en dus tot het ontstaan, wijzigen
of vervallen van een publiekrechtelijke beperking, maar valt niet onder het
begrip beperkingenbesluit. Wel vallen een dergelijke beslissing in administratief
beroep of rechterlijke uitspraak onder de inschrijvings- en registratieplicht
van de in dit wetsvoorstel opgenomen regeling, indien het beperkingenbesluit
waarop deze betrekking heeft op grond van artikel 2 is aangewezen.De kenbaarheid van privaatrechtelijke beperkingen is geregeld in het Burgerlijk
Wetboek en de Kadasterwet en maakt geen deel uit van dit wetsvoorstel. Dit
geldt ook voor privaatrechtelijke beperkingen die voortvloeien uit een beperkingenbesluit
(denk bijvoorbeeld aan een besluit van de gemeenteraad om een erfdienstbaarheid
te vestigen).§ 1.2 Het belang van een goede kenbaarheid van
publiekrechtelijke beperkingenEr is sterke behoefte gebleken aan een verbeterde informatievoorziening
rond publiekrechtelijke beperkingen als bedoeld in dit wetsvoorstel. Het gaat
er daarbij om dat burgers, bedrijfsleven, overheden en andere instanties een
goed inzicht moeten kunnen hebben in de beperkingen die gelden voor percelen,
gebouwen en verzamelingen daarvan, zoals wijken, stadsdelen en andere gebieden.
Op dit moment is het bijvoorbeeld erg lastig om bij de aankoop van een woning
zicht te krijgen op de beperkingen en lasten die van overheidswege gelden
voor dat pand en het perceel waar het op staat of waar het aan grenst. Het
is tevens van groot belang om te weten welk gebruik van belendende percelen
is toegestaan (bijvoorbeeld wat de buurman mag bouwen of opslaan op zijn perceel).
Beperkingen opgelegd door een waterschap, bouwbeperkingen en andere gebruiksbeperkingen
bijvoorbeeld zijn vaak maar ten dele te achterhalen via de notaris of de makelaar,
de Dienst voor het kadaster en de openbare registers (hierna te noemen: het
Kadaster) en de gemeente. Zo is vrijwel niemand op dit moment in staat om
een complete actuele lijst van beperkingen en lasten te (re)produceren.Ook bij en tussen de overheden speelt dat het (van elkaar) weten welke
beperkingen gelden, welk bestuursorgaan die beperkingen heeft opgelegd en
voor welke percelen die gelden en voor welke niet, nodig is om effectief op
te kunnen treden, te kunnen handhaven en goed afgestemd en goed geïnformeerd
besluiten te kunnen nemen. De linkerhand dient immers te weten wat de rechterhand
doet.Verbeterd inzicht in geldende publiekrechtelijke beperkingen, bij voorkeur
te verkrijgen via één instantie, loket of wellicht website in
de toekomst, zou enerzijds de rechtszekerheid van de burger bevorderen en
het hem of haar bijvoorbeeld mogelijk maken om beter gefundeerd beslissingen
te nemen over transacties. Anderzijds zou een goed gestroomlijnde en goed
toegankelijke informatie over publiekrechtelijke beperkingen ook sterk bijdragen
aan een efficiënt en transparant overheidshandelen en een betere participatie
van burgers in overheidsbesluitvorming. Dit wetsvoorstel is er daarom op gericht
verbetering in de informatievoorziening rond publiekrechtelijke beperkingen
te brengen.§ 1.3 De huidige situatieDe huidige wetgeving terzake van het registreren van publiekrechtelijke
beperkingen is niet consistent en onvolledig. Voor een aantal beperkingenbesluiten
in de zin van dit wetsvoorstel is al bij of krachtens een wet vastgelegd dat
deze dienen te worden ingeschreven in de openbare registers, waarna vermelding
in de kadastrale registratie plaatsvindt. Van deze publiekrechtelijke beperkingen
kan men zich derhalve via het Kadaster op de hoogte stellen. Dit gebeurt vaak
via instanties die een aansluiting hebben op de kadastrale registratie. Het
brondocument (bijvoorbeeld het besluit waarbij de beperking is opgelegd) is
in te zien bij de openbare registers die het Kadaster beheert.
Een voorbeeld hiervan is een gemeentelijk besluit tot vestiging van een voorkeursrecht
op grond van de Wet voorkeursrecht gemeenten. Daarnaast is er een aantal beperkingenbesluiten
dat wordt aangetekend in de kadastrale registratie (en dus niet in de openbare
registers wordt ingeschreven) terwijl het desbetreffende brondocument bij
de opleggende instantie wordt bewaard. Een voorbeeld hiervan is een besluit
inzake baat- en bouwgrondbelasting. Na raadpleging van de kadastrale registratie
is men op de hoogte van het bestaan van die publiekrechtelijke beperkingen,
maar zal men bij de opleggende instantie het brondocument moeten gaan inzien
om van de exacte inhoud ervan kennis te nemen en om zich zo nodig door de
opleggende instantie te laten informeren. Een voorbeeld hiervan is een aanwijzing
tot rijksmonument.Momenteel zijn overheden, zoals veel gemeenten, veelal niet ingericht
op een snelle en brede informatieverstrekking met betrekking tot publiekrechtelijke
beperkingen. Vaak ontbreekt een openbaar, goed toegankelijk register van brondocumenten
en bevindt de informatie zich in verschillende administraties. Een raadpleeg-
of zoeksysteem waarmee snel en eenvoudig een volledig overzicht van het bestaan
van publiekrechtelijke beperkingen kan worden verkregen, ontbreekt. Als de
informatie al voorhanden is, dan zal men bij elk van de betrokken bestuursorganen
afzonderlijk informatie moeten inwinnen. Daarbij zal het voor degene die wil
weten of er een publiekrechtelijke beperking op een onroerende zaak rust veelal
niet direct duidelijk zijn welke bestuursorganen publiekrechtelijke beperkingen
kunnen opleggen. Bovendien zijn de administratieve procedures en de wijze
van archivering niet toegesneden op het ontsluiten van informatie over publiekrechtelijke
beperkingen op onroerende zaken. Hierdoor kost het achterhalen van de relevante
beperkingen veel tijd en wordt de kans op onvolledige informatieverstrekking
vergroot. De informatie wordt daarnaast veelal verstrekt onder uitsluiting
van elke vorm van aansprakelijkheid. Het risico van schade als gevolg van
onjuiste of onvolledige informatie komt daardoor geheel bij de ontvanger van
die informatie te liggen.Om te kunnen bepalen of een publiekrechtelijke beperking op een onroerende
zaak rust kan men ingeval van een aankoop van een pand of perceel niet altijd
terugvallen op deskundige tussenpersonen als een makelaar of een notaris.
Makelaars hebben geen alomvattende onderzoeksplicht. De notaris behoort wel
onderzoek te doen naar de in de openbare registers ingeschreven besluiten.
Deze plicht strekt zich echter niet uit tot alle besluiten in de registraties
en administraties die elders bij de verschillende bestuursorganen bestaan.
Ook notarissen en makelaars zijn daarom vaak niet in staat om binnen een redelijke
termijn alle opgelegde publiekrechtelijke beperkingen ten aanzien van een
bepaalde onroerende zaak te achterhalen en op hun betekenis te beoordelen.
Van de burger kan dan moeilijk worden verwacht dat deze dat zelf wel kan.
Vertrouwen op de regel dat de verkoper verplicht is de verkochte zaak vrij
van alle bijzondere lasten en beperkingen in eigendom over te dragen (artikel
7:15 van het Burgerlijk Wetboek) kan een potentiële koper in dit opzicht
ook niet, omdat thans verschil van mening bestaat over het antwoord op de
vraag of ook publiekrechtelijke beperkingen onder de werking van dit artikel
vallen.Voor privaatrechtelijke beperkingen bestaat al een verplichting tot inschrijving
in de openbare registers van het Kadaster. Notariële akten en rechterlijke
uitspraken die op deze beperkingen betrekking hebben, worden derhalve in de
openbare registers ingeschreven en vervolgens in de kadastrale registratie
vermeld. Hier speelt derhalve overheidshandelen geen specifieke rol.Samengevat blijkt dat de informatie over publiekrechtelijke beperkingen
over een groot aantal registraties en administraties is verspreid, dat de
wijze waarop deze informatie wordt ontsloten verschillend is en de voorwaarden
waaronder informatie wordt verstrekt uiteenlopen. Het opvragen van
informatie over het bestaan van publiekrechtelijke beperkingen is hierdoor
zeer arbeidsintensief. Bovendien wordt in veel gevallen niet de gewenste zekerheid
verkregen over het bestaan van publiekrechtelijke beperkingen.§ 1.4 Bevorderen van stroomlijning en toegankelijkheid
van overheidsinformatieIn dit informatietijdperk wordt in toenemende mate belang gehecht aan
het ontsluiten van overheidsinformatie. Een voorbeeld hiervan vormt de nota
«Naar toegankelijkheid van overheidsinformatie»1. Die nota beoogt het gebruik van gegevensbestanden bij de overheid
te optimaliseren en de betrokkenheid van de burger bij het democratisch proces
te bevorderen. Een ander voorbeeld vormt de«één loket
gedachte» die wordt gestimuleerd via de activiteiten in het kader van
het project OL2000 (Overheidsloket 2000).Een adequate informatievoorziening vormt een basis voor het leveren van
hoogwaardige diensten en producten van de overheid. Het overheidshandelen
in de komende tijd is er op gericht iedereen, zowel de organisaties zelf,
als de andere overheden en de klanten van de overheid, beter zicht op de inhoud
en kwaliteit ervan te bieden. Een goede ontsluiting van registers en gegevensbestanden
vergroot de mogelijkheden voor informatie- en kennisuitwisseling binnen en
tussen de organisaties. Een goede informatie infrastructuur ondersteunt partijen
om tot onderlinge afstemming te komen en efficiencyvoordelen te behalen. Bovendien
zijn er mogelijkheden om controle en toezicht ten aanzien van publieke taken
te versterken.Als gevolg hiervan wordt op dit moment binnen de overheid nagegaan of
het haalbaar is te komen tot een aantal basisregistraties die aan vastgestelde
(wettelijke) kwaliteitseisen voldoen. De beschikbaarheid van een set basisgegevens
welke voldoet aan minimale kwaliteitseisen bevordert het gemeenschappelijk
gebruik van gegevens door burgers, bedrijven en overheden en een transparant
overheidsbeleid. Dit belang wordt door de rijksoverheid onderschreven. Zo
wordt via het programma «Stroomlijning Basisgegevens» een belangrijke
impuls gegeven aan de totstandkoming van authentieke registraties als onderdeel
van een nationale informatie infrastructuur. Authentieke registraties zullen
naar alle waarschijnlijkheid overheidsbreed als enige bron voor bepaalde basisgegevens
gaan dienen en voldoen daartoe aan gezamenlijk vastgestelde eisen, waaronder
de éénmalige gegevensverzameling bij bedrijven en burgers. Als
basisgegevens worden in dat kader onder meer aangemerkt personen (zie bijvoorbeeld
de gemeentelijke basisadministratie persoonsgegevens (GBA), bedrijven, voertuigen,
vee, percelen, gebouwen en dienstverbanden).Het voorliggend wetsvoorstel past in deze ontwikkeling. Er wordt mede
invulling gegeven aan de ontwikkeling van de nationale informatie infrastructuur.
Het in dit wetsvoorstel voorgestelde registratiestelsel biedt namelijk mogelijkheden
voor uitbreiding en koppeling met andere registraties via de opgenomen kadastrale
aanduidingen. Er komen daardoor mogelijkheden voor het verrichten van ruimtelijke
analyses. Hierdoor kan men de gebruiksmogelijkheden van een onroerende zaak
beter verkennen en kan men uit de gegevens afleiden of bepaalde ruimtelijke
ontwikkelingen in strijd zijn met elkaar.Dit wetsvoorstel beoogt derhalve zowel de toegankelijkheid van overheidsinformatie
als de stroomlijning van registraties te bevorderen door aan te sluiten bij
de bestaande registratiepraktijk, met name die van het Kadaster, en mogelijkheden
te bieden voor het in de toekomst koppelen aan andere registraties.§ 1.5 Noodzaak wettelijke regeling rond registratie
van beperkingenUit het voorgaande volgt dat er behoefte is aan een systeem dat er toe
leidt dat de publiekrechtelijke beperkingen die afkomstig zijn van de diverse
bestuursorganen uiteindelijk integraal te achterhalen zijn. Daarbij dient
zoveel mogelijk aangesloten te worden bij de bestaande praktijk. Het dient
tevens een kosteneffectief systeem te zijn, dat zo weinig mogelijk ambtelijke
lastendruk oplevert. Belangrijke aspecten zijn derhalve kostenbeperking, haalbaarheid
en uitvoerbaarheid.Er is onderzoek gedaan (zie paragraaf 1.8) naar de beste manier om
tot stroomlijning en toegankelijkheid van publiekrechtelijke beperkingen te
komen. Dit onderzoek heeft geleid tot het voorstel om te komen tot een stelsel
van registraties en registers, zoals het stelsel dat in hoofdstuk 2 is beschreven.
Op basis van de onderzoeken, de bestaande praktijk voor het ontsluiten van
informatie overprivaatrechtelijke beperkingen
en de ervaringen met reeds bestaande registratieplichten voor publiekrechtelijke beperkingen, is ervoor gekozen om de informatievoorziening
over publiekrechtelijke beperkingen bij wet te regelen.Met betrekking tot de keuze om het registratiestelsel bij wet te regelen
wordt het volgende opgemerkt. Publiekrechtelijke beperkingen kunnen voortvloeien
uit beperkingenbesluiten van bestuursorganen van gemeenten, waterschappen,
provincies, het Rijk of andere publiekrechtelijke rechtspersonen. Om te kunnen
bepalen of er op een onroerende zaak een publiekrechtelijke beperking rust,
is het noodzakelijk om kennis te nemen van de beperkingenbesluiten van al
deze bestuursorganen. Gelet op het grote aantal betrokken overheidslichamen
(ruim 500 gemeenten, zo'n 60 waterschappen, twaalf provincies, verschillende
ministeries en zelfstandige bestuursorganen) is het gewenst dat er in een
registratiestelsel wordt voorzien, waarbij de informatie op een gelijke wijze
beschikbaar wordt gehouden en centraal kan worden geraadpleegd. Om de rechtszekerheid
te kunnen bevorderen is bovendien van belang, dat het registratiestelsel een
zo juist, volledig en actueel mogelijk beeld geeft van het bestaan van publiekrechtelijke
beperkingen. Het is daarvoor van essentieel belang dat alle bestuursorganen
die publiekrechtelijke beperkingen opleggen aan dit stelsel deelnemen. Een
registratiestelsel waarbij sprake zou zijn van facultatieve deelname van de
verschillende bestuursorganen, kan de raadpleger niet de beoogde zekerheid
bieden omtrent het bestaan van publiekrechtelijke beperkingen. Teneinde een
uniform registratiestelsel te bewerkstelligen en gelet op het feit dat het
registratiestelsel slechts aan de beoogde doeleinden kan voldoen, indien alle
betrokken bestuursorganen daaraan deelnemen, is het gewenst dat de kaders
en de voorwaarden daarvoor in een wettelijke regeling worden opgenomen. Een
ander motief om in een wettelijke regeling te voorzien, vormt het garanderen
van algemene waarborgen voor diverse belanghebbenden. Daarbij kan onder meer
worden gedacht aan het recht om van de geregistreerde gegevens kennis te nemen
of om de correctie van onjuiste of onvolledige gegevens te bewerkstelligen.
Voorts kan worden gedacht aan de bescherming van de positie van degene die
de registers of registraties raadpleegt. Degene die informatie verkrijgt omtrent
het bestaan van publiekrechtelijke beperkingen moet daarop kunnen afgaan.
Zoals in paragraaf 1.3 is beschreven, verstrekken veel bestuursorganen
momenteel informatie onder uitsluiting van elke vorm van aansprakelijkheid.
Het is gewenst, dat er algemene regels worden gegeven met betrekking tot de
verantwoordelijkheid van bestuursorganen voor het registreren en verstrekken
van informatie over publiekrechtelijke beperkingen.Het voorgestelde registratiestelsel brengt met zich mee dat beperkingenbesluiten
van andere dan gemeentelijke bestuursorganen en daarop betrekking hebbende
beslissingen in administratief beroep of rechterlijke uitspraken worden ingeschreven
in de openbare registers. Ingevolge artikel 3:17 van het Burgerlijk Wetboek
is inschrijving in de openbare registers slechts mogelijk indien
dit bij wet is bepaald. Er ligt een duidelijke relatie met de wetgeving rond
het Kadaster. Daarnaast is het voor het bewerkstelligen van een uniform registratiestelsel
noodzakelijk om enkele bijzondere wetten te wijzigen die verschillende verplichtingen
en waarborgen bevatten aangaande de inschrijving van publiekrechtelijke beperkingen
in openbare registers en de registratie van gegevens daaromtrent. Met het
opnemen van een algemene regeling in het onderhavige wetsvoorstel worden de
daarvoor in de plaats tredende verplichtingen en waarborgen in een regeling
van gelijk niveau ondergebracht.Het beschikbaar houden en toegankelijk maken van deze informatie dient
een publiek belang en kan zelfstandig, dan wel, vanwege de nauwe samenhang
met andere publiekrechtelijke taken, als een overheidstaak worden beschouwd.
Ten aanzien van deze taak is onder andere de Wet bescherming persoonsgegevens
van belang. Die wet vereist dat doel en gebruik van persoonsgegevens wettelijk
worden geregeld. Dit wetsvoorstel voorziet daarin.Voor het rechtsverkeer is het tenslotte gewenst, dat de informatie over
het bestaan van publiekrechtelijke beperkingen stelselmatig, gestructureerd
en toegankelijk beschikbaar wordt gehouden. Via een wettelijke regeling wordt
hierin het best voorzien.§ 1.6 Doel van het wetsvoorstelSamengevat luidt het doel van het wetsvoorstel: ten eerste, om bij te
dragen aan een grotere rechtszekerheid omtrent de rechtstoestand van onroerende
zaken. Als gevolg van de in dit wetsvoorstel opgenomen regeling zal een completer
en actueler beeld verkregen kunnen worden van de geldende publiekrechtelijke
beperkingen. Daardoor wordt voorkomen dat iemand door een verkeerde voorstelling
van zaken omtrent het bestaan van publiekrechtelijke beperkingen verkeerd
handelt ten aanzien van een onroerende zaak of zaken. Ten tweede draagt de
in het wetsvoorstel opgenomen regeling bij aan de toegankelijkheid van overheidsinformatie,
doordat informatie over publiekrechtelijke beperkingen ten aanzien van onroerende
zaken snel en eenvoudig te achterhalen is via het Kadaster en de gemeenten.
Hiervan profiteren de burger of het bedrijf en in het verlengde daarvan de
zakelijke dienstverlener, zoals de notaris of de makelaar. Ten derde wordt
een goede vervulling van de publiekrechtelijke taken bevorderd, doordat overheidsbesluiten
beter geregistreerd worden en er tevens stroomlijning van registraties plaatsvindt.
Overheden weten daardoor beter van zichzelf en van elkaar welke publiekrechtelijke
beperkingen gelden, waardoor beter optreden, handhaving, uitwisseling van
informatie, afstemming van beleid en efficiency bevorderd worden.§ 1.7 Aard van het wetsvoorstelDe in dit wetsvoorstel opgenomen regeling vormt een raamwet met de hoofdlijnen
van een registratiestelsel en een registratiemethodiek, die gevolgd wordt
door een invoeringswet. De invoeringswet zal overgangsrecht bevatten en andere
wetten kunnen wijzigen indien ervoor gekozen zou worden om ingevolge die wetten
te registreren rechtshandelingen onder de werking van deze wet te brengen
(zie voorts hoofdstuk 8). De aanwijzing van in de registers in te schrijven
beperkingenbesluiten geschiedt in beginsel bij algemene maatregel van bestuur.
De nadere uitwerking van het registratiestelsel zal voorts plaatsvinden aan
de hand van de uitkomsten van parallel aan het wetgevingstraject lopende proefnemingen
bij een aantal gemeenten. Nadere uitvoeringstechnische en procedurele regels
kunnen ook bij ministeriële regeling worden gegeven. De met dit wetsvoorstel
beoogde raamwet biedt ruimte voor ontwikkeling en «groei». Het
is uitdrukkelijk de bedoeling dat er «groei» kan plaatsvinden
ten aanzien van de aan te wijzen beperkingenbesluiten (zie paragraaf 2.6).
De invoering zal voorts gefaseerd plaatsvinden (zie hoofdstuk 8).§ 1.8 OntstaansgeschiedenisIn de afgelopen decennia zijn er, al dan niet vanuit het openbaar bestuur,
op verschillende momenten voorstellen gedaan om te komen tot een systematische
registratie van de rechtstoestand van onroerende zaken, inclusief de daarop
rustende publiekrechtelijke beperkingen.RijksoverheidEen van de eerste pogingen is in 1976 gedaan door de Werkgroep Coördinatie
Wetgeving Onroerend Goed1. Deze werkgroep beval
aan overheidsbesluiten met betrekking tot vastgoed te uniformeren en beter
te registreren. Deze aanbeveling hield verband met de coördinatie en
harmonisatie van administratieve wetgeving inzake vastgoed.GemeentenDe Stichting voor de Overkoepeling van de Automatisering bij Gemeenten
(SOAG) heeft zich in die tijd, mede op basis van de aanbeveling van genoemde
werkgroep, beziggehouden met de registratie van gemeentelijke besluiten met
betrekking tot de publiekrechtelijke beperkingen. Na de opheffing van de SOAG
heeft een aantal gemeenten het onderzoek naar de registratie van publiekrechtelijke
beperkingen voortgezet. Zo heeft onder andere de gemeente Amsterdam in 1982
besloten tot ontwikkeling en invoering van een informatiesysteem waarin zowel
de privaatrechtelijke als de publiekrechtelijke beperkingen ten aanzien van
onroerend goed werden opgenomen.NotariaatIn dezelfde periode heeft ook het notariaat aandacht besteed aan de publiekrechtelijke
beperkingen. In het rapport van de zogeheten commissie Erftemeijer2 is ingegaan op de vraag of de notariële informatieverstrekking
mede het administratieve recht met betrekking tot de notarieel tot stand komende
rechtshandelingen dient te omvatten Er bestond nogal wat bezwaar tegen uitbreiding
van de notariële informatieverstrekking. De belangrijkste argumenten
betroffen het feit dat de inbreng van de notaris veelal te laat komt (de publiekrechtelijke
beperkingen spelen primair rond de totstandkoming van de koop), het adagium
«schoenmaker blijf bij je leest» en het gebrek aan een goed toegankelijke
register van publiekrechtelijke beperkingen3.
Tenslotte kan het preadvies van Kleijn en Van Velten4 inzake de bescherming van kopers van woningen genoemd worden.Raad voor de Vastgoedinformatie (RAVI)Eind jaren tachtig heeft de RAVI enkele onderzoeken verricht naar een
uniforme wijze van registratie van publiekrechtelijke beperkingen. Dat heeft
geleid tot een drietal rapporten, die destijds ter kennis zijn gebracht van
de Tweede Kamer der Staten-Generaal5. De onderzoeken
van de RAVI bevatten concrete voorstellen inzake een interbestuurlijk samenwerkingsmodel
voor de registratie van publiekrechtelijke beperkingen. Verschillende mogelijkheden
voor de inschrijving en registratie van publiekrechtelijke beperkingen zijn
onderzocht. Bovendien is door de RAVI een eerste lijst van 65 publiekrechtelijke
beperkingen opgesteld, die als uitgangspunt heeft gediend bij de voorbereidingen
van dit wetsvoorstel en de in bijlage 1 opgenomen, voorlopige en indicatieve
lijst.Gemeenschappelijk pilotprojectOp basis van de aanbevelingen van de RAVI is in 1993 een pilotproject
gestart teneinde inzicht te krijgen in de praktische uitvoerbaarheid van het voorgestelde stelsel. In het pilotproject is door vertegenwoordigers
van het Kadaster, de Unie van Waterschappen, de Nederlandse Vereniging van
Makelaars in onroerende goederen en vastgoeddeskundigen, de Vereniging van
Nederlandse Gemeenten (hierna: de VNG), het Interprovinciaal Overlegorgaan
(hierna: het IPO) en de Koninklijke Notariële Beroepsorganisatie onderzoek
verricht naar de haalbaarheid ervan. In februari 1995 zijn de bevindingen
uit het pilotproject neergelegd in een eindrapport. De conclusie van de pilot
was dat een complementair registratiestelsel voor publiekrechtelijke beperkingen
louter technisch gezien wel mogelijk was, maar dat de bestuurlijke, organisatorische,
financiële en juridische gevolgen van het stelsel onvoldoende waren uitgewerkt.
Het Kadaster en de VNG hebben vervolgens een voorstel opgesteld met daarin
de hoofdlijnen van de wettelijke regeling voor de registratie van publiekrechtelijke
beperkingen.Verzoek tot wettelijke regelingDe betrokken partijen in het veld (zie hoofdstuk 6) hebben op basis van
de uitkomsten van de bovengenoemde onderzoeken en het pilotproject onderkend
dat een registratiestelsel haalbaar is en hebben gezamenlijk het in dit wetsvoorstel
opgenomen registratiestelsel uitgewerkt. Zij hebben daarop de Staatssecretaris
van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer, in zijn hoedanigheid
van coördinerend bewindspersoon voor de vastgoedinformatie (uit hoofde
van artikel 6, eerste lid, van het Besluit Informatievoorziening in de Rijksdienst
1990), gevraagd te bevorderen dat hiervoor wetgeving tot stand zou komen.
Vanwege de relatie met de Kadasterwet, de openbare registers, bedoeld in afdeling
3.1.2 van Boek 3 van het Burgerlijk Wetboek, en het rechtsverkeer in onroerende
zaken in het algemeen, is daarbij ook de Minister van Justitie betrokken.Tijdelijke regeling registratie publiekrechtelijke beperkingenIn afwachting van een wettelijke regeling hebben het Kadaster en de VNG
afspraken gemaakt om direct over te gaan tot een tijdelijke regeling, waarbij
vooruitlopend op de invoering van de wettelijke regeling gemeenten op vrijwillige
basis en conform het voorstel signaalgegevens over door die gemeenten opgelegde
publiekrechtelijke beperkingen kunnen laten opnemen in de kadastrale registratie1. Het gaat bij deze Tijdelijke regeling registratie publiekrechtelijke
beperkingen slechts om serviceverlening aan burgers en instanties. De gemeente
is bij deze vrijwillige registratie jegens derden niet aansprakelijk voor
door haar veroorzaakte schade als gevolg van fouten. Daarnaast voorziet deze
Tijdelijke regeling in de mogelijkheid alle publiekrechtelijke beperkingen,
opgelegd door anderen dan gemeenten, te laten opnemen in de kadastrale registratie.
In het kader van de Tijdelijke regeling heeft een deel van de gemeenten een
aantal beperkingen aan het Kadaster aangeleverd.HOOFDSTUK 2 HOOFDELEMENTEN VAN HET WETSVOORSTELDit wetsvoorstel is gericht op de totstandkoming van een adequaat registratiestelsel
ter bevordering van de kenbaarheid van publiekrechtelijke beperkingen. Het
voorliggende registratiestelsel is primair gericht op het verbeteren van de
informatievoorziening. Het al dan niet registreren heeft geen gevolgen voor
de rechtsgeldigheid van beperkingenbesluiten. Wel wordt voorzien in de nodige
waarborgen voor juistheid van de aangeboden informatie en in aansprakelijkheid
voor eventuele schade als gevolg van onjuiste of onvolledige informatie. In
dit hoofdstuk worden de belangrijkste elementen uit het wetsvoorstel nader
toegelicht: de uitgangspunten van het registratiestelsel, het complementaire
karakter ervan, de registratiemethodiek en de registratie van publiekrechtelijke beperkingen. Hieronder wordt allereerst stilgestaan bij de begrippen
register en registratie, omdat die mogelijk voor verwarring kunnen zorgen.
Deze begrippen komen veelvuldig voor in deze memorie van toelichting.§ 2.1 Register en registratieEr is voor gekozen zoveel mogelijk aan te sluiten bij de bestaande wetgeving
rond registraties. Overeenkomstig de bestaande kadasterwetgeving en -terminologie
worden daarom in dit wetsvoorstel de begrippen register en registratie naast elkaar gebruikt.
Met register wordt bedoeld de geordende verzameling
van brondocumenten (brieven, stukken, nota's, kaartmateriaal etcetera), waarin
de beperkingenbesluiten en daarop betrekking hebbende beslissingen in administratief
beroep, rechterlijke uitspraken of vervallenverklaringen waar het hier omgaat
zijn ingeschreven en waarop eenieder zich kan beroepen en naar kan verwijzen
en die voor eenieder opvraagbaar en in te zien zijn (bijvoorbeeld een bestemmingsplan –
plankaart met voorschriften – bij een gemeente, of een aanwijzing tot
monument bij de Rijksdienst voor de monumentenzorg). Onder registratie wordt verstaan de extra voorziening (informatiesysteem)
die het makkelijker maakt na te gaan welke beperkingenbesluiten (documenten)
er in het register zijn ingeschreven. Een dergelijke registratie is de bijbehorende
lijst of het computerbestand waarin gegevens over de beperkingenbesluiten
(documenten) zijn opgenomen, zoals soort van beperkingenbesluit, datum, adres,
locatiegegevens en dergelijke. In de regel zal degene die kennis wil nemen
van een beperkingenbesluit of een overzicht wil krijgen van de beperkingenbesluiten
die ten aanzien van een onroerende zaak zijn vastgesteld (derhalve: welke
beperkingen en lasten er van overheidswege opgelegd zijn) beginnen met het
raadplegen van een registratie. De registratie ontsluit derhalve het register.De term registratie wordt echter in de praktijk ook wel gebruikt als synoniem
voor «het registreren». In deze memorie van toelichting is dit
laatste gebruik van de term registratie zoveel mogelijk vermeden. Wel wordt
in deze zin nog gesproken van registratiemethodiek of registratiestelsel,
waarmee het stelsel van registers en registraties bedoeld wordt, en in algemene
zin van de registratie van publiekrechtelijke beperkingen waarmee het totaal
van handelingen rond registers en registraties bedoeld wordt.§ 2.2 Uitgangspunten van het registratiestelselAan het in dit wetsvoorstel opgenomen registratiestelsel liggen de volgende
uitgangspunten ten grondslag. Het ontstaan van de nieuwe technologische mogelijkheden,
alsmede politiek-bestuurlijke overwegingen van doelmatigheid, doeltreffendheid
en democratische controle hebben er in geresulteerd dat in de jaren tachtig
door de Bestuurlijke Overlegcommissie voor Overheidsautomatisering (BOCO)
uitgangspunten voor de organisatie van bestuurlijke informatievoorziening
zijn geformuleerd1. Deze worden binnen de overheid
informeel gehanteerd bij het vormgeven van de interbestuurlijke informatievoorziening.
Deze uitgangspunten zijn ook toegepast bij het vormgeven van het registratiestelsel
voor publiekrechtelijke beperkingen. In het kort komen deze uitgangspunten
op het volgende neer:• De waarneming en registratie van elementaire gegevens geschieden
zo dicht mogelijk bij de bron.• Het behandelen van aanvragen en het feitelijk verstrekken van informatie
geschieden eenvoudig en doorzichtig, op geografisch korte afstand van hen
die het aangaat.• Het onderling relateren en het gebruik van informatie over objecten
vindt plaats op een zo laag mogelijk niveau, waarbij het relateren met het oog op bescherming van de privacy moet worden beperkt tot specifieke
operationele taken die formeel zijn toegewezen en van tevoren geregeld.• Duplicatie van verzamelingen, opslag en verwerking moet om redenen
van doelmatigheid, kwaliteit, onderlinge afstemming en dergelijke zoveel mogelijk
worden vermeden.• Informatie, die op een ander of hoger niveau nodig is, wordt met
het oog op consistentie waar mogelijk geëxtraheerd en geaggregeerd uit
informatie die op een lager niveau aanwezig is.§ 2.3 Complementair registratiestelselOp basis van onderzoek van de RAVI (zie paragraaf 1.8) is door de
betrokken partijen gekozen voor een complementair registratiestelsel, waarbinnen
de betrokken overheden in onderlinge samenwerking verantwoordelijk zijn voor
de kenbaarheid van publiekrechtelijke beperkingen. Het stelsel gaat uit van
een registratiesystematiek voor publiekrechtelijke beperkingen op twee bestuurlijke
niveaus: het beperkingenregister en beperkingenregistratie bij elke gemeente
en de openbare registers en kadastrale registratie bij het Kadaster. Beperkingenbesluiten
van gemeentelijke bestuursorganen en daarop betrekking
hebbende beslissingen in administratief beroep of rechterlijke uitspraken
(en vervallenverklaringen als bedoeld in artikel 7, vierde lid,) worden ingeschreven
in het door elke gemeente in te stellen beperkingenregister. Gegevens daaromtrent
worden in de gemeentelijke beperkingenregistratie opgenomen. Beperkingenbesluiten
van andere dan gemeentelijke bestuursorganen en
daarop betrekking hebbende beslissingen in administratief beroep en rechterlijke
uitspraken (en vervallenverklaringen als bedoeld in artikel 15, derde lid)
worden ingeschreven in de openbare registers die door het Kadaster worden
gehouden. Gegevens daaromtrent worden in de kadastrale registratie opgenomen.
Teneinde ervoor zorg te dragen dat het voorgestelde registratiestelsel een
compleet beeld biedt van de op een onroerende zaak rustende publiekrechtelijke
beperkingen staan de gemeentelijke beperkingenregistraties en de kadastrale
registratie «online» in verbinding met elkaar. Op deze wijze wordt
bereikt dat bij het Kadaster de beperkingenregistratie van een gemeente kan
worden geraadpleegd. Voorts kan bij gemeenten die beschikken over een permanente
aansluiting op de kadastrale registratie, via deze aansluiting tevens inzicht
worden verkregen in de bij het Kadaster geregistreerde niet-gemeentelijke
beperkingen.De voornaamste reden om gemeentelijke beperkingenbesluiten en overige
genoemde, daarmee samenhangende rechtshandelingen niet in de openbare registers
maar in het gemeentelijke beperkingenregister in te schrijven is erin gelegen
dat het aantal onroerende zaken dat met een gemeentelijke beperking is belast
zeer groot is en dat deze beperkingen vaker worden gewijzigd dan dat bij niet-gemeentelijke
beperkingen het geval is. Daarbij kan bijvoorbeeld worden gedacht aan aanschrijvingen
tot het aanbrengen van voorzieningen of verbeteringen aan een woning. Voorts
is voor grote delen van het grondgebied van gemeenten een bestemmingsplan
vastgesteld. De daaruit voortvloeiende beperkingen zijn talrijk. Gedurende
de tijd dat een bestemmingsplan van kracht is, zullen beslissingen op bezwaar,
rechterlijke uitspraken, wijzigingen en vrijstellingen die van invloed kunnen
zijn op de geldigheid van deze beperkingen worden geregistreerd. Indien al
die beperkingenbesluiten en daarmee samenhangende overige rechtshandelingen
in de openbare registers zouden worden ingeschreven zou dit landelijk tot
een enorm documentenverkeer leiden. Voor het Kadaster zou dit een grote stijging
van de werkzaamheden met zich meebrengen, terwijl gemeenten een schaduwarchief
zouden moeten bijhouden om dit documentenverkeer in goede banen te leiden
en voor de eigen informatievoorziening. Voorts kan erop worden gewezen
dat gemeenten, gezien de hun toekomende taken en bevoegdheden op de terreinen
van ruimtelijke ordening en volkshuisvesting, nu al een belangrijke rol vervullen
in de informatieverstrekking op het gebied van bouwen en wonen. Zo fungeren
veel gemeenten als kadastrale balie in de zin van artikel 105, tweede lid,
van de Kadasterwet. Teneinde de informatievoorziening op dit punt te stroomlijnen,
is gekozen voor een registratiestelsel waarbij gemeenten hun eigen beperkingenregister
en beperkingenregistratie voeren. Met deze keuze is tevens het draagvlak voor
het registratiestelsel bij de vertegenwoordigers van de gemeenten versterkt.
Voor andere dan gemeentelijke bestuursorganen die beperkingen opleggen wordt
gebruik gemaakt van de bestaande openbare registers en kadastrale registratie
bij het Kadaster. Het gaat hier om een relatief klein aantal beperkingenbesluiten
per bestuursorgaan, die minder veranderlijk zijn dan gemeentelijke beperkingenbesluiten.
Zo zal bijvoorbeeld een rijksmonument voor vele jaren als zodanig te boek
staan. Het zou niet efficiënt zijn om voor elk van de overheden waartoe
deze bestuursorganen behoren afzonderlijke registers en registraties in te
stellen. Voordeel van dit complementaire stelsel is derhalve, dat op deze
wijze enerzijds een gecompliceerde interbestuurlijke gegevensuitwisseling
wordt voorkomen en anderzijds er toch aan de uitgangspunten kan worden voldaan:
dubbele opslag van gegevens is uitgesloten. Bovendien wordt voorzien in de
mogelijkheid tot raadpleging van de registraties op één plek.§ 2.4 Registratiemethodiek op basis van beperkingenbesluitenHet wetsvoorstel gaat uit van een algemene registratiemethodiek voor publiekrechtelijke
bestuursorganen, waarbij beperkingenbesluiten in een gemeentelijk beperkingenregister
of de openbare registers worden ingeschreven en gegevens aangaande de onroerende
zaak of zaken in een geautomatiseerde registratie actueel gehouden worden.
Dit principe ligt eveneens ten grondslag aan bijvoorbeeld de burgerlijke stand
en de Gemeentelijke basisadministratie persoonsgegevens (GBA), het handelsregister,
het Bedrijfsinformatiesysteem (BIS) en de openbare registers en de kadastrale
registratie.De in dit wetsvoorstel opgenomen regeling bepaalt dat beperkingenbesluiten,
daarop betrekking hebbende beslissingen in administratief beroep of rechterlijke
uitspraken dan wel vervallenverklaringen in een voor een ieder toegankelijk
register worden ingeschreven. Dit kan het origineel dan wel een gewaarmerkt
afschrift van een beperkingenbesluit of andere genoemde schriftelijke rechtshandeling
zijn. Daarbij wordt het desbetreffende document voorzien van de kadastrale
aanduidingen van de onroerende zaak of zaken waarop de publiekrechtelijke
beperking betrekking heeft. Het koppelen van de kadastrale aanduidingen aan
een beperkingenbesluit of andere genoemde schriftelijke rechtshandeling maakt
het enerzijds mogelijk direct uit het in het register opgenomen afschrift
af te leiden op welke onroerende zaak of zaken een publiekrechtelijke betrekking
heeft. Anderzijds maakt de koppeling aan de kadastrale aanduidingen het mogelijk
om in de registratie per perceel te bezien welke in het register ingeschreven
beperkingenbesluiten of andere genoemde schriftelijke rechtshandelingen daarop
betrekking hebben. In de registratie worden aan de kadastrale aanduiding signaalgegevens
gekoppeld. Deze signaalgegevens betreffen de meest essentiële gegevens
aangaande het bestaan van een publiekrechtelijke beperking. Deze gegevens
betreffen onder meer een korte aanduiding van aard en inhoud van de beperking,
het nummer waaronder het beperkingenbesluit of andere genoemde schriftelijke
rechtshandeling in het register is ingeschreven en de plaatselijke aanduiding
of het adres van de onroerende zaak. In de registratie kan derhalve op een
eenvoudige en snelle wijze worden vastgesteld of er een publiekrechtelijke
beperking op een onroerende zaak rust. In het register kan vervolgens
het daaraan ten grondslag liggende beperkingenbesluit of de andere genoemde
schriftelijke rechtshandeling worden gevonden. Voor gemeentelijke
beperkingenbesluiten geldt dat burgemeester en wethouders uiterlijk
binnen vier dagen na bekendmaking van het beperkingenbesluit de signaalgegevens
in de beperkingenregistratie opnemen en het beperkingenbesluit (of een gewaarmerkt
afschrift daarvan) in het beperkingenregister inschrijven. In de voorgestelde
regeling worden alle werkzaamheden die aan het inschrijven van beperkingenbesluiten
van gemeentelijke bestuursorganen en overige genoemde schriftelijke rechtshandelingen
en het registreren van gegevens daaromtrent zijn verbonden aan burgemeester
en wethouders opgedragen. Burgemeester en wethouders dragen de eindverantwoordelijkheid
voor de daartoe door de gemeente uit te voeren werkzaamheden. Het kan aanbeveling
verdienen om binnen de gemeente een vaste persoon of beheerder aan te wijzen
die belast is met de registratie van publiekrechtelijke beperkingen en het
beheer van het register en de registratie. Dit voorkomt eventuele onduidelijkheden
(bijvoorbeeld over de bevoegdheid tot het verrichten van mutaties in het register
of de registratie) en zal naar verwachting de eenvormigheid van de uitvoering
van de werkzaamheden, verbonden aan de werking van het register en de registratie,
ten goede kunnen komen.Voor de andere dan gemeentelijke bestuursorganen
geldt dat uiterlijk binnen vier dagen na bekendmaking van het beperkingenbesluit
dan wel na ontvangst van een daarop betrekking hebbende beslissing in administratief
beroep of rechterlijke uitspraak het origineel of gewaarmerkt afschrift ervan
wordt aangeboden aan het Kadaster. Dit document gaat vergezeld van de signaalgegevens
die in de kadastrale registratie dienen te worden opgenomen. Het Kadaster
draagt vervolgens zorg voor de inschrijving van het beperkingenbesluit of
andere genoemde schriftelijke rechtshandeling in de openbare registers, het
opnemen van signaalgegevens dienaangaande in de kadastrale registratie en
voor de overige aan de werking van de registers en de registratie verbonden
werkzaamheden (waaronder bijvoorbeeld de verstrekking van gegevens). Hiervoor
gelden de ingevolge de Kadasterwet vastgestelde regels. De bestuursorganen
zijn aansprakelijk voor de juistheid en volledigheid van de door hen geleverde
gegevens.§ 2.5 De beoogde eindsituatie samengevatHet registratiestelsel dat in dit wetsvoorstel is opgenomen leidt ertoe
dat bij de verschillende overheidsorganen de registers met beperkingenbesluiten,
daarop betrekking hebbende beslissingen in administratief beroep of rechterlijke
uitspraken en vervallenverklaringen (de documenten) alsmede de bijbehorende
registraties (informatie over deze documenten) op orde gebracht en actueel
gehouden worden en dat uiteindelijk de bijbehorende registraties in samenhang
zijn in te zien, zodat de burger op één plaats of via één
beeldscherm kan zien welke publiekrechtelijke beperkingen er op de onroerende
zaak rusten, waar hij of zij in geïnteresseerd is.Eenieder zal dus via de kadastrale registratie bij het Kadaster en via
daarop («online») aangesloten gemeenten, notarissen en makelaars
inzage kunnen krijgen in gegevens over publiekrechtelijke beperkingen, afkomstig
van zowel gemeentelijke als niet-gemeentelijke overheden. Daarnaast heeft
eenieder een recht van inzage in het gemeentelijke beperkingenregister en
de gemeentelijke beperkingenregistratie.Ook kan de burger beperkingenbesluiten en daarop betrekking hebbende beslissingen
in administratief beroep of rechterlijke uitspraken dan wel vervallenverklaringen
(brondocumenten) inzien in het gemeentelijk register, respectievelijk in de
openbare registers.Tenslotte is het mogelijk een uittreksel of een gewaarmerkt afschrift
te krijgen van de in de registratie opgenomen gegevens en van de in het register
ingeschreven beperkingenbesluiten, beslissingen in administratief beroep of
rechterlijke uitspraken dan wel vervallenverklaringen. Voor dat laatste kunnende
kosten in rekening worden gebracht (leges of kadastraal tarief).§ 2.6 Te registreren publiekrechtelijke beperkingenUitgangspunt is dat uiteindelijk alle beperkingenbesluiten op grond van
de voorgestelde wet kunnen worden ingeschreven en geregistreerd en daartoe
op grond van artikel 2 kunnen worden aangewezen. Om uitvoeringstechnische
redenen zullen evenwel beperkingenbesluiten die rechtstreeks voortvloeien uit een algemeen verbindend voorschrift in een wet,
een algemene maatregel van bestuur, een ministeriële regeling of een
verordening, vooralsnog niet worden aangewezen. De voornaamste reden daarvoor
is de te grote uitvoeringslast die het feitelijk in kaart brengen en bewaken
van deze beperkingen met het oog op de registratie ervan met zich meebrengt.
Om te kunnen bepalen of een dergelijke beperking op een onroerende zaak rust,
zal het (daartoe aan te wijzen) bestuursorgaan dat met de registratie is belast,
voortdurend op de hoogte moeten zijn van de feitelijke situatie. Vanwege deze
te zware uitvoeringslasten en administratieve en financiële lasten en
te verwachten uitvoeringsproblemen worden beperkingen die rechtstreeks uit
algemeen verbindende voorschriften voortvloeien vooralsnog niet onder de werking
van de met dit wetsvoorstel beoogde regeling gebracht, totdat in de bedoelde
uitvoeringsproblemen zal zijn voorzien.De uit dit wetsvoorstel voortkomende plicht tot het inschrijven van beperkingenbesluiten
en het registreren van gegevens daaromtrent geldt slechts voor beperkingenbesluiten
waaruit publiekrechtelijke beperkingen voortvloeien en die bij algemene maatregel
van bestuur dan wel ministeriële regeling zijn aangewezen, dan wel voor
daarop betrekking hebbende beslissingen in administratief beroep en rechterlijke
uitspraken of vervallenverklaringen als bedoeld in de artikelen 7, vierde
lid, en 15, derde lid. Bij deze memorie van toelichting (bijlage 1) is een
voorlopige en indicatieve lijst van beperkingenbesluiten opgenomen, die zal
worden geactualiseerd ten tijde van de opstelling van de algemene maatregel
van bestuur waarbij de eerste tranche van te registreren beperkingenbesluiten
zal worden aangewezen. Voor deze lijst heeft als uitgangspunt gediend de «lijst
van 65» van de RAVI (zie ook paragraaf 1.8). De lijst van de RAVI
is als volgt tot stand gekomen. Eerst is een uitgebreide inventarisatie van
wetten gemaakt, waaruit beperkende maatregelen inzake onroerende zaken kunnen
voortvloeien. Vervolgens is nagegaan welke van die maatregelen voor registratie
in aanmerking kwamen. Daarbij heeft de optiek van het rechtsverkeer centraal
gestaan. Het belang van het rechtsverkeer werd uitgedrukt in een aantal voorwaarden,
waarvan de volgende de belangrijkste zijn:• slechts registratie van belastende beschikkingen met zaaksgevolg;• slechts registratie van plannen die juridisch bindend en gebiedsgewijs
gedifferentieerd zijn;• slechts registratie van gebiedsaanwijzingen die juridisch bindend
zijn.Verder is gelet op de mate waarin een beperkingenbesluit een beperking
van de bevoegdheden voor de gebruiker met zich meebrengt. Het rapport (RAVI
rapport nr. 22) bevat per beperking een toelichting van de waardering
die daaraan is gegeven. Zo speelt bij gedoogplichten de termijn waarvoor deze
gelden een belangrijke rol. Het moeten gedogen van metingen zal veelal slechts
enkele dagen of weken duren en komt om die reden niet voor registratie in
aanmerking. Aangezien de waardering van de ingrijpendheid van een beperking
niet op absolute maatstaven gebaseerd kon worden, is als derde stap de lijst
van beperkingen ter toetsing voorgelegd aan partijen in de praktijk
(vier gemeenten, vier waterschappen, twee provincies, vijf rijksdiensten,
vier makelaarskantoren, drie notariskantoren, drie advocatenkantoren, zeven
belangengroeperingen, een universiteit en twee bedrijven). Daarbij is hen
gevraagd om een oordeel te geven omtrent de op de lijst voorkomende beperkingen
en of de lijst nog aanvulling behoeft. De uitkomst was dat de lijst met enkele
beperkingen is uitgebreid tot de uiteindelijke lijst van 65 beperkingen.Aangezien er afhankelijk van de politieke en maatschappelijke behoeften
regelmatig nieuwe publiekrechtelijke beperkingen bijkomen, vervallen of in
een al dan niet aangepaste vorm een nieuwe wettelijke basis vinden, zal de
lijst van aangewezen beperkingenbesluiten van tijd tot tijd moeten worden
geactualiseerd. In die zin zal er ook nooit sprake zijn van een definitieve
lijst. Er wordt bij de aanwijzing van beperkingenbesluiten uitgegaan van een
groeimodel. Het ligt in de bedoeling om in eerste instantie met name landelijk
voorkomende publiekrechtelijke beperkingen op te nemen die voortvloeien uit
beperkingenbesluiten die ingevolge een formele wet worden vastgesteld (zie
bijlage I).In een later stadium zullen beperkingenbesluiten kunnen worden aangewezen
die op grond van andere van het Rijk afkomstige besluiten of regelingen of
(autonome) verordeningen van een provincie, gemeente of waterschap worden
vastgesteld. In principe is het mogelijk dat alle beperkingenbesluiten van
bestuursorganen die in enigerlei vorm beperkingen opleggen ten aanzien van
een onroerende zaak of zaken aangewezen kunnen worden bij algemene maatregel
van bestuur. Dit zou bijvoorbeeld ook kunnen gelden voor beperkingenbesluiten
die milieunormen bevatten of opslagbeperkingen die in het kader van de externe
veiligheid vastgesteld worden. Het is de bedoeling dat op termijn ook de meer
gebiedsgerichte publiekrechtelijke beperkingen (zoals bestemmingsplannen)
worden toegevoegd. Op dit moment zijn er ontwikkelingen in de ICT (Informatie-
en Communicatie Technologie) die het mogelijk zullen maken dat gebiedsgerichte
publiekrechtelijke beperkingen op termijn eenvoudig kunnen worden gekoppeld
aan kadastrale percelen. In dit kader heeft het Ministerie van VROM in samenwerking
met andere partijen het initiatief genomen om het digitaliseren van ruimtelijke
plannen te ondersteunen. Zodra dit mogelijk en wenselijk wordt geacht kunnen
de hier bedoelde beperkingenbesluiten worden aangewezen. Dit geldt ook voor
bijvoorbeeld de waterschapskeuren.Het ligt niet voor de hand om erg kort lopende beperkingen (bijvoorbeeld
belemmeringen in het kader van tijdelijke maatregelen als graafwerkzaamheden,
metingen en besluiten in het kader van rampen) aan te wijzen bij algemene
maatregel van bestuur, omdat dit niet doelmatig is en de kenbaarheid van dit
soort beperkingen veelal evident zal zijn.§ 2.7 Rechtsbescherming en aansprakelijkheidDe rechtsgeldigheid van een beperkingenbesluit wordt niet aangetast indien
het beperkingenbesluit ten onrechte niet, onjuist of onvolledig is ingeschreven
en geregistreerd overeenkomstig de in dit wetsvoorstel gegeven regeling. Het
is derhalve van belang dat de positie van de raadpleger met waarborgen wordt
omkleed. Zou dat niet het geval zijn dan draagt de raadpleger het risico van
een ontbrekende, onjuiste of onvolledige inschrijving (zoals momenteel nog
vaak het geval is). Zowel gemeentelijke als niet-gemeentelijke bestuursorganen
zijn verantwoordelijk voor de juistheid en volledigheid van het inschrijven
en registreren (in geval van een gemeentelijk bestuursorgaan), dan wel het
ter inschrijving en registratie aanbieden (in geval van een niet-gemeentelijk
bestuursorgaan) van door hem vastgestelde beperkingenbesluiten of andere genoemde
schriftelijke rechtshandelingen.Dit geldt ook voor de gegevens die dat bestuursorgaan ten behoeve van
de registratie overeenkomstig dit wetsvoorstel moet verstrekken. Dit betekent bijvoorbeeld dat een waterschap verantwoordelijk is voor de tijdige
aanlevering van een beperkingenbesluit (brondocument) en van de daaromtrent
te registreren gegevens aan het Kadaster. Het Kadaster is vervolgens verantwoordelijk
voor de inschrijving van dat beperkingenbesluit in de openbare registers en
voor een juiste en volledige opname van de door het waterschap verstrekte
signaalgegevens in de kadastrale registratie. In artikel 117 van de Kadasterwet
is een bepaling opgenomen omtrent de aansprakelijkheid van het Kadaster voor
schade die voortvloeit uit door het Kadaster gemaakte fouten («misslagen»).
In dit wetsvoorstel is in artikel 13 een vergelijkbare bepaling opgenomen.
Dit wetsvoorstel bevat voorts in artikel 17 een vergelijkbare bepaling die
de aansprakelijkheid regelt van andere (publiekrechtelijke) rechtspersonen
voor de nakoming van de bij of krachtens de bepalingen van dit wetsvoorstel
aan hen opgedragen verplichtingen. Dit betekent bijvoorbeeld dat, wanneer
een waterschap niet tijdig een beperkingenbesluit ter inschrijving heeft aangeboden
of onjuiste of onvolledige gegevens heeft verstrekt, het aansprakelijk is
voor eventueel daaruit voortvloeiende schade. Een publiekrechtelijke rechtspersoon
kan echter niet aansprakelijk worden gesteld voor schade vanwege het feit
dat de signaalgegevens en brondocumenten nog niet zijn te verkrijgen in de
perioden dat zij nog niet opgenomen, respectievelijk ingeschreven dienden
te zijn. De regeling van de aansprakelijkheid is enerzijds het sluitstuk van
de verantwoordelijkheid voor het betrokken bestuursorgaan en het Kadaster
om zorg te dragen voor een correcte nakoming van de bij of krachtens de bepalingen
van dit wetsvoorstel, respectievelijk de Kadasterwet, gestelde verplichtingen.
Anderzijds wordt eenieder die ten gevolge van fouten gemaakt bij de nakoming
van de bij of krachtens voornoemde wetten schade lijdt, in staat gesteld om
deze schade te verhalen. De regeling van de aansprakelijkheid vervult daarmee
een onmisbare rol voor het waarborgen van de betrouwbaarheid van de in de
registers ingeschreven beperkingenbesluiten en in de registraties opgenomen
gegevens aangaande publiekrechtelijke beperkingen.HOOFDSTUK 3 UITVOERBAARHEID EN HANDHAAFBAARHEIDHet voorgestelde registratiestelsel is opgesteld in overleg met de bij
de uitvoering van het voorgestelde registratiestelsel betrokken instanties
en is gebaseerd op voorstellen uit het veld. Positieve oordelen van het veld
over de uitvoerbaarheid en de haalbaarheid zijn belangrijke argumenten geweest
om tot de voorliggende wettelijke regeling over te gaan. De uitvoerbaarheid
wordt groot geacht omdat wordt aangesloten bij de bestaande registratiemethodiek
voor overheidsadministraties.Om de nadere details betreffende de uitvoering van de voorgestelde regeling
uit te werken en te toetsen is met steun van het Ministerie van VROM, onder
begeleiding van de VNG, een aantal proefnemingen bij gemeenten gestart. Bij
de proefneming zijn de gemeenten Leiden, Rijswijk en Rotterdam betrokken.
De proefgemeenten onderzoeken mede de effecten van de voorgestelde wettelijke
regeling. De resultaten van de proefnemingen worden in drie deelrapporten
beschreven. De eerste twee zijn in 2001 uitgebracht; het laatste deelrapport
zal naar verwachting begin 2002 worden uitgebracht. In het eerste deelrapport
wordt de grondslag van het registratiestelsel beschreven. In het tweede deelrapport
is per proefgemeente gerapporteerd over de administratieve organisatie. In
het derde deelrapport zal worden ingegaan op de koppeling van de kadastrale
registratie met de gemeentelijke beperkingenregistratie. Op basis van de verschillende
deelrapportages wordt een eindverslag opgesteld. Daarin zullen de bestuurlijke,
organisatorische en technische consequenties van het voorgestelde registratiestelsel
bij gemeenten worden beschreven. De onderzoeksresultaten vormen een belangrijke
basis voor de verdere uitwerking van de wettelijke regeling en zullen met
name worden aangewend voor het overgangsrecht in de invoeringswet,
de uitvoeringsregelgeving (bij algemene maatregel van bestuur of ministeriële
regeling) en de voorgenomen modelinstructie publiekrechtelijke beperkingen
van de VNG. Indien voorts uit de proefnemingen mocht blijken dat er behoefte
is aan infrastructurele voorzieningen met een coördinatie op rijksniveau
dan zal dit worden betrokken bij de invoeringswet en de delegatiebepalingen
van dit wetsvoorstel.Ingevolge de in het wetsvoorstel opgenomen regeling zijn bestuursorganen
verantwoordelijk voor de juistheid en de actualiteit van de gegevens en zijn
de rechtspersonen waartoe zij behoren aansprakelijk in geval van schade als
gevolg van fouten. Verwacht mag worden dat van deze aansprakelijkheid en de
grotere betrokkenheid van de burger die «mee kan kijken» in de
registers en registratiesystemen een belangrijke positieve werking zal uitgaan
op de naleving van de in het wetsvoorstel opgenomen regeling.HOOFDSTUK 4 EFFECTEN VOOR BURGERS, BEDRIJFSLEVEN EN OVERHEIDDe effecten voor zowel burgers, bedrijfsleven als overheid worden positief
ingeschat. De geringe administratieve lasten vormden voor het Adviescollege
toetsing administratieve lasten (Actal) reden niet tot formele toetsing over
te gaan. Actal toonde zich in haar brief d.d. 25 januari 2001 (RL/ML/2001/010)
voorts positief over de uit dit wetsvoorstel voortkomende stroomlijning van
informatie, omdat deze naar haar mening noodzakelijk is voor het verminderen
van de administratieve lasten voor bedrijven (en burgers).De Registratiekamer heeft in haar advies d.d. 29 januari 2001 (z2001-0027-02)
geconcludeerd dat het wetsvoorstel niet in strijd is met de richtlijn nr. 95/46/EG
van het Europese Parlement en de Raad van de Europese Unie van 24 oktober
1995 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de
verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer daarvan en
de Wet bescherming persoonsgegevens. Neveneffecten, anders dan de reeds genoemde,
worden voorts niet verwacht. Een en ander wordt hierna toegelicht.Maatschappelijke winstHet wetsvoorstel is gericht op het behalen van algemene maatschappelijke
winst waar zowel burger, bedrijfsleven als ook de overheid van profiteren.
De winst voor de burger zal zich uitdrukken in een betrouwbaarder overheid,
groei van zijn rechtszekerheid en tijdwinst. De winst voor het bedrijfsleven
vertaalt zich ook nog eens in lastenverlichting en daardoor besparingen. De
overheid zal zijn werk beter moeten doen dan tot nu toe. Maar ook de overheid
bereikt door een goede informatievoorziening een betere kwaliteit van besluitvorming
en handhaving. Voor de overheid is het winst om betrouwbaarder te worden en
de burger meer rechtszekerheid te kunnen bieden. Door gemeenschappelijk een
registratiestelsel op te zetten bereiken overheidspartijen naar verwachting
een hogere efficiency. Aangezien het overheidsbeleid gericht is op betere
dienstverlening, maar de betreffende overheidspartijen veelal nog niet in
staat zijn deze te leveren, zullen er sowieso kosten gemaakt moeten worden
om daaraan te kunnen voldoen en deze dienstverlening te verbeteren.Dit wetsvoorstel biedt een registratiestelsel aan dat bestaande registraties
stroomlijnt alsmede een mechanisme dat in de toekomst ook voor andere registraties
gebruikt kan worden. Voor de meeste overheidspartijen houdt dit in dat er
nauwelijks extra kosten gemaakt dienen te worden, maar dat men zich een iets
aangepaste werkwijze zal moeten aanwennen. Getracht is een systeem te ontwerpen
dat berichtenverkeer zoveel mogelijk beperkt. In de toekomst zal electronische
uitwisseling wellicht voor de hand liggen. Het effect van de
in dit wetsvoorstel opgenomen regeling zal zijn dat het aantal registratie-
en inzagehandelingen vermoedelijk wel zal toenemen. Dit is niet het resultaat
van het stelsel zelf en van deze wet, maar van de toename van het gebruik
ervan. Dit laatste is nu net de bedoeling. Er zal natuurlijk wel een inhaalslag
gepleegd moeten worden. Dit speelt met name bij de gemeenten.Geen gevolgen voor beperkingenbesluiten zelfTenzij ingevolge een bijzondere wet anders is bepaald, is de inschrijving
van een beperkingenbesluit in het beperkingenregister of in de openbare registers
geen constitutief vereiste voor de totstandkoming van een beperkingenbesluit.
Dit wetsvoorstel heeft dan ook geen gevolgen voor de bepalingen omtrent de
totstandkoming van een beperkingenbesluit in de (wettelijke) regeling op grond
waarvan deze wordt vastgesteld en de Algemene wet bestuursrecht. Ook voor
de rechtsgeldigheid van een beperkingenbesluit heeft dit wetsvoorstel geen
gevolgen. Een rechtsgeldig totstandgekomen beperkingenbesluit behoudt zijn
werking tot het moment waarop het wordt ingetrokken, door een rechterlijke
uitspraak wordt gewijzigd of vernietigd of anderszins vervalt.Beperken van rechtsonzekerheidTeneinde de rechtszekerheid te kunnen waarborgen, bevat dit wetsvoorstel
(net als de Kadasterwet) verschillende waarborgen om zo veel mogelijk de juistheid
en de volledigheid van de in de registers ingeschreven beperkingenbesluiten
en andere genoemde schriftelijke rechtshandelingen of in registraties opgenomen
gegevens te kunnen garanderen. Desalniettemin is het zaak dat overheden zich
inspannen om daar ook daadwerkelijk invulling aan te geven. De rechtszekerheid
wordt beïnvloed door de mate van volledigheid van de lijst van aangewezen
beperkingenbesluiten. De lijst zal ook bij de eerste aanwijzing nog niet volledig
zijn. De mogelijkheid, dat niet aangewezen beperkingenbesluiten worden vastgesteld,
brengt een bepaalde mate van onzekerheid met zich mee. Echter het is juist
de onzekerheid die door dit wetsvoorstel in zijn algemeenheid wordt gereduceerd.
De huidige situatie is beduidend slechter. Regelmatige herziening en aanvulling
op termijn van de lijst van bij of krachtens algemene maatregel van bestuur
aangewezen beperkingenbesluiten kan dit probleem van onvolledigheid ondervangen.
Ten tweede ontstaat er vanwege de termijn van vier dagen voor de inschrijving
en aanbieding van beperkingenbesluiten, daarop betrekking hebbende beslissingen
in administratief beroep en rechterlijke uitspraken alsmede vervallenverklaringen
(en de registratie van gegevens daaromtrent) een in beginsel onzekere periode.
In deze periode zal het beperkingenbesluit meestal in werking treden, maar
nog niet kenbaar zijn in de registratie. Deze situatie vloeit voort uit het
feit dat de inschrijving geen constitutief vereiste is, zoals in beginsel
bij privaatrechtelijke beperkingen wel het geval is. De termijn van vier dagen
is opgenomen om bestuursorganen in staat te stellen de kadastrale aanduidingen
aan het beperkingenbesluit of andere genoemde schriftelijke rechtshandeling
te koppelen en aan de overige inschrijvingsvereisten te voldoen. Omdat een
beperking gevestigd kan zijn op een pand of een gebied in plaats van op een
perceel kost het achterhalen van de juiste kadastrale aanduiding enige tijd.
Overigens verdient het aanbeveling om de kadastrale aanduidingen reeds voor
de bekendmaking van het beperkingenbesluit in kaart te brengen.Normale vergoedingVoor het raadplegen van de registraties en het verkrijgen van afschriften
van in de registers ingeschreven beperkingenbesluiten, beslissingen in administratief
beroep of rechterlijke uitspraken, dan wel vervallenverklaringen, uit de registers
gelden de gebruikelijke vergoedingen die door gemeenten en het Kadaster gevraagd
worden (zie hoofdstuk 5).HOOFDSTUK 5 FINANCIËLE ASPECTENNaast de maatschappelijke winst zijn er potentieel kosten die voortvloeien
uit de implementatie van het registratiestelsel. Deze kunnen in een drietal
categorieën worden onderverdeeld. Ten eerste, de kosten die de betrokken
bestuursorganen maken bij de invoering van het stelsel, de zogenoemde invoeringskosten. Ten tweede de kosten die bestuursorganen
maken om het stelsel daarna draaiende te houden, de zogenoemde exploitatiekosten. In de derde plaats zijn er kosten voor de burgers en bedrijven. Op basis van onderzoek1 is vastgesteld dat het bij de implementatie hoofdzakelijk
zal gaan om invoeringskosten die vooral bij de gemeenten gemaakt worden (zie
de volgende paragraaf).§ 5.1 InvoeringskostenVoor de schatting van de invoeringskosten is door Coopers & Lybrand
onderzoek verricht. Het onderzoek heeft zich gericht op de kosten die overheden
zouden moeten maken met betrekking tot het implementatietraject (overgangsregeling,
zie hoofdstuk 8) van het registratiestelsel. Het gaat daarbij om de kosten
van inventarisatie en registratie van al eerder vastgestelde beperkingenbesluiten
(inhaalslag) en van mogelijke aanpassingen in de huidige werkwijze.Aangezien het op orde brengen van de interne informatievoorziening voor
overheden een vereiste is om hun publieke taak goed te kunnen vervullen, wordt
van hen verwacht dat zij deze kosten zelf financieren. Er zijn echter ook
kosten die gemaakt moeten worden in het algemene belang van de uniformiteit
en dus voor het implementeren van dit specifieke registratiestelsel. Er vindt
namelijk al registratie plaats van publiekrechtelijke beperkingen, echter
nog lang niet overal. Voor een deel vindt er bij overheden al registratie
plaats op de in dit wetsvoorstel aangegeven manier of op een manier die weinig
aanpassing vereist. Voor een deel gebeurt dit op een manier die meer afwijkt.
In dat laatste geval zullen de werkwijze en soms de technische voorzieningen
aangepast moeten worden. Het is erg moeilijk te bepalen welke kosten toe te
rekenen zijn aan het op orde brengen van de interne informatievoorziening
of aan de implementatie van het voorgestelde registratiestelsel. Bovendien
zal dit per bestuursorgaan sterk verschillen. Bij de voorbereiding van dit
wetsvoorstel is daarom uitgegaan van de berekeningen uit voornoemd rapport.
Uit het bovengenoemde rapport en op basis van ander onderzoek, waaronder een
pilot in de praktijk en ervaringen met de tijdelijke regeling (zie paragraaf 1.8),
is het volgende gebleken. De invoeringskosten hangen sterk af van het aantal
nog niet geregistreerde publiekrechtelijke beperkingen dat in het stelsel
opgenomen moet worden. Daarbij vormt enerzijds het aantal brondocumenten betreffende
publiekrechtelijke beperkingen die verzameld en geregistreerd moeten worden
een belangrijke factor, anderzijds het aantal kadastrale percelen dat hiermee
geheel of gedeeltelijk belast is. Immers een beperkingenbesluit kan ook meerdere
percelen belasten. Uit het onderzoek blijkt dat er ongeveer 1 miljoen belaste
percelen zijn. Het merendeel (85%) van de te registreren publiekrechtelijke
beperkingen is afkomstig van gemeentelijke bestuursorganen.De totale invoeringskosten zijn bij de voorbereiding van dit wetsvoorstel
door de betrokken partijen geraamd op EUR 7 056 282,36 (f 15 550 000,–).
Dit bedrag heeft de basis gevormd voor de afspraken over de invoeringskosten
die gemaakt zijn tussen het Ministerie van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening
en Milieubeheer (VROM), het Ministerie van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties
(BZK), het Kadaster, de Vereniging van Nederlandse Gemeenten (VNG), het Interprovinciaal
Overleg (IPO) en de Unie van Waterschappen (UvW).Afgesproken is dat de invoeringskosten gezamenlijk gedragen zullen worden
door de partijen, gezien de eigen verantwoordelijkheid van elk bestuursorgaan
om haar informatievoorziening en de dienstverlening aan de burger goed geregeld
te hebben.Aangezien er door gemeenten verreweg de grootste inspanning gepleegd dient
te worden en er door gemeenten een eigen systeem van register en registratie
gehouden moet worden, is afgesproken dat het Rijk zal bijdragen aan de invoeringskosten
van gemeenten, maar niet aan de invoeringskosten van provincies en waterschappen.
Over de grootte van de Rijksbijdrage aan de invoeringskosten van de gemeenten
en de verdeling ervan is in 1999 een bijdrageverdeling overeengekomen tussen
de VNG, VROM, BZK en het Kadaster. VROM draagt bij uit hoofde van de verantwoordelijkheid
voor de Geo-informatievoorziening binnen de overheid en meer specifiek de
bijdrage die het voorgenomen registratiestelsel levert aan de totstandkoming
van de Geo-informatie-infrastructuur. BZK draagt bij gezien het positieve
effect op de toegankelijkheid en stroomlijning van de overheidsinformatievoorziening
in het algemeen. De extra bijdrage van het Kadaster aan de gemeentelijke invoeringskosten
vindt plaats vanuit de verwachting dat op termijn het aantal raadplegingen
en «online»-verbindingen met de kadastrale registratie zal toenemen
en is bedoeld als stimulans voor de gemeenten om snel tot implementatie van
het registratiestelsel over te gaan. Vooralsnog wordt er van uitgegaan dat
door deze bijdrage geen tariefsverhoging nodig zal blijken.In de onderstaande tabel wordt de verdeling van de invoeringskosten nader
gespecificeerd.Genoemde bedragen zijn opgenomen in de (Rijks-)begroting 2001. Voor de
aanwending van de Rijksbijdrage in de kosten van de gemeenten is in overleg
tussen betrokken partijen gekozen voor een eenmalige uitkering via het gemeentefonds.
Met de VNG en beheerders van het gemeentefonds wordt een verdeelsleutel bepaald.De totale invoeringskosten worden bepaald aan de hand van de pilots. Uit
de pilots zal blijken welke kosten gemaakt moeten worden voor het inrichten
van een beperkingenregistratie (softwarekosten). Door de VNG is aangegeven
dat bij de verdeling van de rijksbijdragen via het gemeentefonds het best
kan worden gekozen voor de bestaande verdeelsleutel «woonruimte»,
omdat het object «woonruimte» het best aansluit bij onroerende
zaken als bedoeld in dit wetsvoorstel.VERDELING INVOERINGSKOSTEN in Euro's (guldens)  KostenGemaakt doorGedragen doorBijdrage11 134 450,54
(2 500 000)Het KadasterHet Kadaster1 134 450,54
(2 500 000) 2680 670,32 (1 500 000)Overige opleggersOverige opleggers680 670,32
(1 500 000) 35 241 161,50 (11 550 000)GemeentenGemeenten 
VROM BZK Het Kadaster2 042 010,97 (4 500 000) 1 610 919,77 (3 550 000)
453 780,22 (1 000 000) 1 134 450,54 (2 500 000)   TOTAAL7 056 282,36
(15 550 000)De onder 1 genoemde kosten die door het Kadaster worden gemaakt betreffen
de technische aanpassingen van de kadastrale systemen en de werkzaamheden
inzake het opnemen van gegevens over publiekrechtelijke beperkingen in de
kadastrale registratie. Geschat wordt dat het hierbij gaat om circa 900 000
handelingen. Daarbij komen nog kosten voor het overhevelen en inschrijven
van beperkingenbesluiten van gemeentelijke bestuursorganen van
de openbare registers naar en in de gemeentelijke registers. Met deze laatste
activiteit is volgens het Kadaster een bedrag van EUR 136 134,06
(f 300 000,–) gemoeid.De kosten voor andere dan gemeentelijke bestuursorganen hebben betrekking
op de kosten die het Kadaster in rekening brengt voor het inschrijven en registreren
van beperkingenbesluiten in dit kader. Hiervoor wordt per handeling een tarief
van EUR 15,88 (f 35,–) gerekend overeenkomstig het Besluit
kadastrale tarieven 1998 (Stb. 530).Opgemerkt wordt dat het tijdens het implementatietraject mogelijk zal
worden gemaakt voor gemeenten (te regelen bij invoeringswet, zie hoofdstuk
8) om voorlopig te kiezen voor een registratievorm, waarbij de te registreren
gegevens uit (gemeentelijke) beperkingenbesluiten ter registratie worden aangeleverd
aan het Kadaster. In dat geval wordt nog tijdelijk afgezien van het opbouwen
van een eigen register en registratie. Afgesproken is dat voor de aantekening
van gegevens in de kadastrale registratie (signaalgegevens) het Kadaster de
gemeente geen kosten in rekening brengt. De voorkeur gaat er evenwel naar
uit dat gemeenten zoveel mogelijk direct overgaan tot het opzetten en (bij)houden
van een eigen gemeentelijke beperkingenregistratie en beperkingenregister.
Als stimulans daarvoor – en deels ter compensatie van de kosten –
ontvangen gemeenten een vergoeding van het Kadaster. Over de hoogte van deze
vergoeding worden nadere afspraken gemaakt tussen VNG en het Kadaster. In
de eindsituatie zal volgens het wetsvoorstel elke gemeente (burgemeester en
wethouders) verantwoordelijk zijn voor de gemeentelijke beperkingenregistratie
en het beperkingenregister. Bovendien zal de interne informatievoorziening
moeten worden aangepast. De technische infrastructuur zal moeten voorzien
in een koppeling van de gemeentelijke beperkingenregistratie aan de kadastrale
registratie.Om voor de gemeenten een nadere inschatting te bieden van de consequenties
van de uitvoering van dit wetsvoorstel lopen een aantal pilots. Uit deze pilots
zal ook het zicht op de te verwachten kosten verbeteren, waaronder de kosten
voor software (zie hoofdstuk 4). Onder andere zal daarbij ook duidelijker
worden of er voor dit registratiestelsel speciale programmatuur ontwikkeld
zou moeten worden. Voorlopig wordt er van uitgegaan dat de eisen die het voorgestelde
registratiestelsel aan de organisaties stelt op het gebied van de automatisering
passen in de normale ontwikkelingen op dit terrein.Om een goed beeld te hebben van de werkelijke
kosten zouden eigenlijk de baten van het registratiestelsel (zie hoofdstuk
1 en hoofdstuk 3) ook gekwantificeerd moeten worden en vergeleken moeten worden
met de invoeringskosten. Er is straks sprake van een breed gevoelde maatschappelijke
winst naast verwachte efficiencywinst voor de overheden. Deze baten zijn zeker
op dit moment niet te kwantificeren. Het wetsvoorstel is er immers op gericht
verbetering te brengen in de uitoefening van de taken die de overheden al
hebben. Er is dus geen sprake van een «nieuwe» publieke taak.
De centrale beschikbaarstelling van publiekrechtelijke beperkingen heeft tot
gevolg dat de betrokken bestuursorganen snel en adequaat kadastrale informatie
kunnen opvragen en hun publieke taak beter kunnen vervullen. Dit levert efficiencyvoordelen
op. De efficiencywinst hangt sterk af van de grootte en complexiteit van de
organisatie, de aard van de beperkingen en de mate van intensiteit van het
gevoerde ruimtelijke beleid.§ 5.2 ExploitatiekostenGezien de eigen verantwoordelijkheid van de bestuursorganen om de burger
goed te informeren en de informatiehuishouding op orde te hebben voor de uitoefening
van de publieke taken is afgesproken met de bij dit wetsvoorstel betrokken
partijen, dat de kosten voor het (bij)houden van het registratiestelsel
door de bestuursorganen zelf worden gedragen. De exploitatiekosten hangen
sterk af van de volgende factoren:• ontstaan, wijzigen of intrekken van een publiekrechtelijke beperking;• veranderingen in de kadastrale aanduiding:• feitelijke gebeurtenissen.De belangrijkste bron van wijziging van de registratie en het register
betreft het vaststellen, wijzigen of intrekken van een
beperkingenbesluit in de zin van dit wetsvoorstel. Bij een goede
inbedding van de activiteiten in de interne organisatie zijn nauwelijks structurele
kosten te verwachten. Eventuele structurele kosten zijn voornamelijk te wijten
aan een gebrek in de interne informatievoorziening en komen ten laste van
de eigen begroting. Ook nu moeten beperkingenbesluiten openbaar en toegankelijk
worden gemaakt en verantwoord worden gearchiveerd. Als gevolg van de invoering
van het registratiestelsel vervalt de huidige verplichte inschrijving van
een aantal beperkingenbesluiten in de openbare registers bij het Kadaster,
hetgeen een besparing voor gemeenten oplevert. Niet-gemeentelijke bestuursorganen
zullen in de besluitvorming rekening moeten houden met de kosten voor inschrijving
van beperkingenbesluiten in de openbare registers bij het Kadaster.Een andere bron van wijziging van de in de registratie opgenomen gegevens
wordt veroorzaakt door veranderingen in de kadastrale aanduiding. Omdat gekozen is voor het kadastrale perceel als primaire ingang
op het stelsel, valt of staat dit met een goede koppeling tussen publiekrechtelijke
beperking en kadastraal perceel. Bij splitsing of vereniging van percelen
staat deze koppeling onder druk. De opleggende bestuursorganen zullen dan
moeten onderzoeken welke percelen daadwerkelijk met de publiekrechtelijke
beperking belast zijn. Ook hiervoor geldt dat bij een goede inbedding van
de activiteiten in de interne organisatie van de gemeente nauwelijks van structurele
kosten sprake is.Andere bronnen die tot wijziging van het registratiestelsel leiden zijn
van incidentele aard en hangen niet direct met de publiekrechtelijke beperking
samen. Feitelijke gebeurtenissen zoals het tenietgaan van een gebouwde onroerende
zaak, kunnen bepaalde publiekrechtelijke beperkingen zinledig maken en leiden
tot de inschrijving en registratie van een vervallenverklaring als bedoeld
in artikel 7, vierde lid, en artikel 15, derde lid.§ 5.3 Kosten voor burgers en bedrijvenDe kosten voor burgers en bedrijven bestaan uit kosten die verband houden
met het raadplegen van of het krijgen van een afschrift uit de openbare registers
en de kadastrale registratie dan wel het gemeentelijke beperkingenregister
en de gemeentelijke beperkingenregistratie. Voor het verstrekken van gegevens
uit de kadastrale registratie en de openbare registers gelden de kadastrale
tarieven van het Besluit Kadastrale Tarieven 1998. Voor het verstrekken van
een afschrift uit de gemeentelijke beperkingenregistratie en het gemeentelijke
beperkingenregister kunnen gemeenten een recht heffen. De hoogte van dit recht
zal in de gemeentelijke legesverordening worden vastgesteld en mag overeenkomstig
artikel 229b van de Gemeentewet ten hoogste de werkelijke kosten dekken.Burgers en bedrijven kunnen gegevens uit de kadastrale en gemeentelijke
beperkingenregistratie raadplegen. Aangezien de gemeentelijke beperhpkingenregistratie slechts een deel van de op een perceel rustende publiekrechtelijke
beperkingen weergeeft, is het raadzaam om niet uitsluitend de gemeentelijke
beperkingenregistratie te raadplegen. Indien bij een gemeentelijke balie de
kadastrale registratie, en van daaruit de beperkingenregistratie, wordt geraadpleegd,
betaalt de klant voor dit totaaloverzicht het kadastrale tarief. Dit tarief
wordt niet hoger doordat er ook gemeentelijke registratiegegevens te zien
zijn. Deze situatie geldt voor alle instanties of personen die een aansluiting
hebben op het kadasternetwerk.De tijds- en kostenbesparing die voortvloeien uit de verminderde inspanning
voor burgers en bedrijven om informatie over publiekrechtelijke beperkingen
te verkrijgen, zullen zeker opwegen tegen de beperkte kosten die met het raadplegen
van een registratie of register gemoeid zijn. Na de implementatie van het
in dit wetsvoorstel opgenomen registratiestelsel is het niet meer noodzakelijk
om bij de verschillende bestuursorganen van een provincie, gemeente, waterschap
of het Rijk informatie in te winnen omtrent het bestaan van publiekrechtelijke
beperkingen die voortvloeien uit aangewezen beperkingenbesluiten. Deze informatie
kan dan op een snelle en eenvoudige wijze zowel bij een gemeente (indien deze
een aansluiting op de kadastrale registratie heeft) als bij of via het Kadaster
worden verkregen. Dit betekent per saldo voor burgers en bedrijven een forse
afname van administratieve lasten.Voor het bedrijfsleven zijn er per saldo positieve bedrijfseffecten te
verwachten. Dit geldt met name voor de zakelijke dienstverlening waaronder
notariaat en makelaardij, omdat zij de burger of het bedrijf beter van dienst
zullen kunnen zijn door een veel completer beeld over het al dan niet bestaan
van publiekrechtelijke beperkingen aan de potentiële koper te kunnen
verschaffen, zelfs al in de precontractuele fase. Daarnaast zullen er positieve
bedrijfseffecten zijn voor bedrijven die zich bezighouden met ontwikkeling
van software en informatiesystemen, welke noodzakelijk zijn voor de registratie
van publiekrechtelijke beperkingen en de koppeling van de kadastrale registratie
aan de gemeentelijke beperkingenregistraties. Negatieve bedrijfseffecten zijn
te verwachten in de vorm van een geringe vergoeding die bedrijven zullen moeten
betalen voor het opvragen van informatie omtrent publiekrechtelijke beperkingen.
Daar staat echter tegenover dat bereikt wordt dat omtrent het al dan niet
op een perceel aanwezig zijn van alle in het stelsel opgenomen publiekrechtelijke
beperkingen in één keer uitsluitsel verkregen wordt (onder de
bestaande situatie kost het immers veel meer tijd en geld om deze informatie
te verkrijgen).HOOFDSTUK 6 DRAAGVLAK VOOR HET WETSVOORSTELDit wetsvoorstel is tot stand gekomen in overleg tussen het Ministerie
van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer, het Ministerie
van Justitie en de bij het registreren van publiekrechtelijke beperkingen
betrokken partijen, te weten de Vereniging van Nederlandse Gemeenten (VNG),
het Kadaster, de Unie van Waterschappen (UvW), het Interprovinciaal Overlegorgaan
(IPO), het Ministerie van Onderwijs, Cultuur en Wetenschappen (Rijksdienst
voor de Monumentenzorg), het Ministerie van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties,
het Ministerie van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij, het Ministerie van
Economische Zaken, het Ministerie van Verkeer en Waterstaat, de Koninklijke
Notariële Beroepsorganisatie (KNB), de Nederlandse Vereniging van Makelaars
in onroerende goederen en vastgoeddeskundigen (NVM) en de Vereniging Eigen
Huis. Verder zijn bij dit overleg betrokken geweest RAVI Overlegorgaan voor
vastgoedinformatie en de Technische Universiteit Delft (Afdeling Geodesie)
welke partijen ook in eerdere fasen bij het voorbereiden van een registratiestelsel
voor publiekrechtelijke beperkingen betrokken waren. Voor het doel van het
wetsvoorstel en het daarin opgenomen registratiestelsel bestaat een breed
draagvlak bij de betrokken partijen. Ook de betrokken adviescolleges hebben
in deze zin gereageerd. Zoals in hoofdstuk 4 is aangegeven heeft ook het Adviescollege
toetsing administratieve lasten (Actal) zich in haar brief d.d. 25 januari
2001 (RL/ML/2001/010) positief getoond over de uit dit wetsvoorstel voortkomende
stroomlijning van informatie, omdat deze naar haar mening noodzakelijk is
voor het verminderen van de administratieve lasten voor bedrijven (en burgers).
De Registratiekamer heeft in haar advies d.d. 29 januari 2001 (z2001-0027-02)
geconcludeerd dat het wetsvoorstel niet in strijd is met de richtlijn nr. 95/46/EG
van het Europese Parlement en de Raad van de Europese Unie van 24 oktober
1995 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de
verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer daarvan en
de Wet bescherming persoonsgegevens.HOOFDSTUK 7 VERHOUDING TOT ANDERE REGELGEVING§ 7.1 Verhouding tot algemene wettenHet stelsel gaat uit van een registratiemethodiek voor beperkingenbesluiten,
waarbij beperkingenbesluiten, daarop betrekking hebbende beslissingen in administratief
beroep en rechterlijke uitspraken alsmede verklaringen dat een publiekrechtelijke
beperking is komen te vervallen in een register worden ingeschreven en gegevens
daaromtrent door relatering aan de kadastrale aanduiding in de bijbehorende
registratie actueel worden gehouden. Een dergelijke methodiek wordt ook gehanteerd
voor de burgerlijke stand en de GBA (Wet GBA), het handelsregister en het
BBR (Handelsregisterwet) en voor de openbare registers van het Kadaster voor
het kadaster en de kadastrale registratie (Burgerlijk Wetboek en Kadasterwet).
Er wordt dus aangesloten op een algemene registratiemethodiek voor overheidsadministraties.
Voor het Kadaster betekent dit dat aan de regeling op eenvoudige wijze uitvoering
kan worden gegeven binnen de reeds bestaande inschrijvings- en registratiepraktijk.
Voor gemeenten betekent het dat een bestaande inschrijvings- en registratiemethodiek
toegepast moet worden op de inschrijving van beperkingenbesluiten, beslissingen
in administratief beroep, rechterlijke uitspraken en vervallenverklaringen
alsmede op de registratie van gegevens terzake.§ 7.2 Verhouding tot specifieke wettenWet bescherming persoonsgegevensDe in dit wetsvoorstel opgenomen regeling is van toepassing op beperkingenbesluiten
waaruit publiekrechtelijke beperkingen ten aanzien van onroerende zaken voortvloeien,
dan wel waarbij deze worden gewijzigd of komen te vervallen. Deze beperkingenbesluiten
hebben naar hun aard betrekking op onroerende zaken, ongeacht wie ten aanzien
daarvan (gebruiks-)rechten bezitten. De ingevolge de voorgestelde regeling
te registreren gegevens hebben dan ook primair betrekking op onroerende zaken.
Niet uitgesloten is echter dat in de registers of registraties omtrent een
publiekrechtelijk beperking opgenomen gegevens onder omstandigheden als persoonsgegevens
in de zin van artikel 1, onderdeel a, van de Wet bescherming persoonsgegevens
kunnen worden aangemerkt. Gelet op het karakter van de in te schrijven beperkingenbesluiten
en de daarmee verband houdende registratie van gegevens, betreft dit voornamelijk
gegevens over de plaats en het adres van een onroerende zaak en in voorkomende
gevallen de naam van degene die bezwaar of beroep tegen een beperkingenbesluit
heeft ingesteld.Het complementaire registratiestelsel dat aan dit wetsvoorstel ten grondslag
ligt, brengt met zich mee dat beperkingenbesluiten van niet-gemeentelijke
bestuursorganen en de genoemde andere schriftelijke rechtshandelingen overeenkomstig
de bepalingen van de Kadasterwet worden ingeschreven in de openbare registers
en dat gegevens daaromtrent in de kadastrale registratie worden opgenomen.
Ten aanzien van de verwerking van persoonsgegevens in verband met de inschrijving
van deze documenten in de openbare registers is de Kadasterwet van toepassing
zoals deze met ingang van 1 september 2001 is komen te luiden tengevolge
van de inwerkingtreding van de Wet tot wijziging van bepalingen met betrekking tot de verwerking van persoonsgegevens (Stb. 180). Voorzover
de inschrijving van gemeentelijke beperkingenbesluiten en overige genoemde
schriftelijke rechtshandelingen en de registratie van gegevens daaromtrent
leiden tot verwerking van persoonsgegevens is de Wet bescherming persoonsgegevens
eveneens van toepassing. Het voorliggende wetsvoorstel en de daarop berustende
bepalingen bevatten, voorzover dit in verband met de aard van de bij of krachtens
deze wet geregelde onderwerpen noodzakelijk is, een nadere uitwerking van
de in voornoemde wet gestelde regels. Daarbij is zoveel mogelijk aangesloten
bij de bepalingen die ingevolge de eerdergenoemde Wet tot wijziging van bepalingen
met betrekking tot de verwerking van persoonsgegevens in de Kadasterwet zijn
opgenomen.Voorts bevat de in dit wetsvoorstel opgenomen regeling, in aansluiting
op de Kadasterwet, een bijzondere regeling omtrent wijze waarop de in het
beperkingenregister ingeschreven beperkingenbesluiten en overige genoemde
schriftelijke rechtshandelingen alsmede in de beperkingenregistratie opgenomen
gegevens kunnen worden geraadpleegd en worden verstrekt. Tevens is voorzien
in een mogelijkheid voor een betrokkene in de zin van de Wet bescherming persoonsgegevens
om burgemeester en wethouders te verzoeken om fouten gemaakt bij de verwerking
van persoonsgegevens te herstellen of de geregistreerde persoonsgegevens af
te schermen. Deze regels zijn in overeenstemming met richtlijn nr. 95/46/EG
van het Europees Parlement en de Raad van de Europese Unie van 23 november
1995 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de
verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens
(PbEG L 281) (hierna: de richtlijn). Voor een bespreking van de wijze
waarop in deze wet wordt voorzien in bepalingen aangaande de verwerking van
persoonsgegevens zij voorts verwezen naar de artikelsgewijze toelichting.
Hierna wordt nog ingegaan op de toepassing van de artikelen 33 en 34 van de
Wet bescherming persoonsgegevens.De artikelen 33 en 34 van de Wet bescherming persoonsgegevens bevatten
een (actieve) informatieverplichting voor een verantwoordelijke in de zin
van die wet. Deze informatieverplichting heeft onder meer betrekking op het
verschaffen van informatie over de identiteit van de verantwoordelijke en
de doeleinden van de gegevensverwerking. De ratio van deze informatieverplichting
is, blijkens de memorie van toelichting bij het wetsvoorstel dat leidde tot
die wet, het bevorderen van de transparantie van de gegevensverwerking. Voor
de toepassing van de bovengenoemde artikelen op het verzamelen van gegevens
omtrent publiekrechtelijke beperkingen die als persoonsgegevens kunnen worden
aangemerkt, moet onderscheid worden gemaakt tussen het verzamelen van persoonsgegevens
met het oog op de totstandkoming van een besluit en het verzamelen van persoonsgegevens
met het oog op inschrijvingen in het beperkingenregister of openbare registers
en de registratie van gegevens in de beperkingenregistratie of de kadastrale
registratie. Met betrekking tot het verzamelen van persoonsgegevens ten behoeve
van de totstandkoming van een beperkingenbesluit is de regeling op grond waarvan
het beperkingenbesluit is vastgesteld, de Wet bescherming persoonsgegevens
en overige relevante wetten zoals bijvoorbeeld de Algemene wet bestuursrecht
van toepassing. Het betrokken bestuursorgaan zal in die fase ervoor zorg moeten
dragen dat aan de informatieverplichtingen van de artikelen 33 en 34 van de
Wet bescherming persoonsgegevens wordt voldaan. De in dit wetsvoorstel en
de Kadasterwet opgenomen regels hebben uitsluitend betrekking op het verzamelen
van gegevens met het oog op het registreren van deze gegevens in de bovengenoemde
registers en registraties.Met betrekking tot de registratie van gegevens aangaande publiekrechtelijke
beperkingen die als persoonsgegevens zijn aan te merken, is relevant dat deze
gegevens in beginsel niet rechtstreeks van de betrokkene worden verkregen.
Artikel 34, eerste lid, van de Wet bescherming persoonsgegevens bepaalt dat
er in dergelijke gevallen een informatieplicht voor de verantwoordelijke bestaat.
Het vijfde lid van artikel 34 bepaalt vervolgens dat die informatieverplichting
niet geldt indien de vastlegging of verstrekking van deze gegevens bij of
krachtens de wet is voorgeschreven.Het verzamelen van gegevens omtrent publiekrechtelijke beperkingen met
het oog op inschrijving in het beperkingenregister of de openbare registers
of registratie in de beperkingenregistratie of de kadastrale registratie geschiedt
rechtstreeks op grond van de wet. Bij of krachtens deze wet of de Kadasterwet
wordt bepaald welke soorten van gegevens voor welk doel en op welke wijze
worden verkregen. Het registreren van persoonsgegevens is derhalve uitsluitend
mogelijk indien deze wetten daarvoor een basis bieden. Voor de betrokkene
is derhalve kenbaar welke soorten van gegevens door welke instantie en voor
welk doel worden verzameld. Ook het vastleggen en verstrekken van gegevens
geschiedt overeenkomstig de ingevolge de in dit wetsvoorstel of de Kadasterwet
gestelde regels. De betrokkene heeft daardoor tevens inzicht in de wijze waarop
de gegevensverwerking geschiedt. Het bovenstaande leidt ertoe dat voldaan
wordt aan artikel 34, vijfde lid, van de Wet bescherming persoonsgegevens.
De informatieverplichting van artikel 34, eerst lid, van genoemde wet is daardoor
niet van toepassing op de registratie van gegevens omtrent publiekrechtelijke
beperkingen die als persoonsgegevens zijn aan te merken. Tot slot moet nog
worden opgemerkt dat het voldoen aan artikel 34, vijfde lid, tevens met zich
meebrengt dat de verantwoordelijke de betrokkene op diens verzoek informeert
over het wettelijk voorschrift dat tot de vastlegging of verstrekking van
de hem betreffende persoonsgegevens heeft geleid.HOOFDSTUK 8 INVOERINGSTRAJECTDe in dit wetsvoorstel opgenomen regeling zal gelijktijdig met de invoeringswet
en een algemene maatregel van bestuur die de eerste tranche van te registreren
beperkingenbesluiten aanwijst, in werking treden. Deze inwerkingtreding geschiedt
een jaar na het tijdstip waarop de invoeringswet en (gelijktijdig daarmee)
de algemene maatregel van bestuur in het Staatsblad zijn bekendgemaakt. Op
deze wijze wordt voorzien in een invoeringstermijn die de betrokken bestuursorganen
en het Kadaster in staat stelt om de nodige voorbereidingen te treffen om
aan de in dit wetsvoorstel opgenomen regeling te kunnen voldoen.InvoeringswetDe invoeringswet omvat een aantal wijzigingen in wetten met bepalingen
over de registratie van publiekrechtelijke beperkingen. Voorbeelden zijn:
de Monumentenwet 1988 voor rijksmonumenten en de Woningwet voor de verschillende
soorten aanschrijvingen. Ook zal de invoeringswet nog wijzigingen in de in
dit wetsvoorstel opgenomen regeling kunnen aanbrengen, bijvoorbeeld als gevolg
van het in voorbereiding zijnde wetsvoorstel «Herziening Kadasterwet
I» (zie hierna). Tevens zal de invoeringswet overgangsrecht bevatten.OvergangsrechtHet overgangsrecht in de invoeringswet heeft in de eerste plaats tot doel
het mogelijk te maken een afwijkende informatie-uitwisseling te hanteren in
de periode waarin bepaalde gemeenten nog niet in staat zijn gemeentelijke
beperkingenbesluiten, daarop betrekking hebbende beslissingen in administratief
beroep en rechterlijke uitspraken alsmede vervallenverklaringen systematisch
te verwerken in een geautomatiseerd informatiesysteem en «online»
in verbinding te staan met het Kadaster. Voorts omvat het overgangsrecht de
volgende elementen:a. overgangsrecht voor beperkingenbesluiten die op het tijdstip van inwerkingtreding
van de nieuwe wetgeving zijn vastgesteld en die op dat tijdstip nog van kracht
zijn;b. overgangsrecht voor beperkingenbesluiten van andere dan gemeentelijke
bestuursorganen die op het tijdstip van inwerkingtreding van dit wetsvoorstel
reeds op grond van een wet in de openbare registers zijn ingeschreven of in
de kadastrale registratie zijn gesignaleerd. Beperkingenbesluiten die uitsluitend
(dus zonder inschrijving in de openbare registers) worden gesignaleerd in
de kadastrale registratie, zullen alsnog moeten worden ingeschreven in de
openbare registers;c. overgangsrecht voor beperkingenbesluiten van gemeentelijke bestuursorganen
die op het tijdstip van inwerkingtreding reeds in de openbare registers zijn
ingeschreven en nog van kracht zijn op dat tijdstip. Deze zullen moeten worden
overgeschreven naar en ingeschreven in de gemeentelijke beperkingenregisters.
Gedurende het implementatietraject zal het Kadaster hiervoor extra handelingen
moeten verrichten;d. overgangsrecht voor beperkingenbesluiten die op het tijdstip van inwerkingtreding
zijn bekendgemaakt, maar nog niet zijn ingeschreven. In de invoeringswet wordt
voorzien in een bij die wet te bepalen termijn binnen welke deze categorie
beperkingenbesluiten moeten worden ingeschreven in het gemeentelijke beperkingenregister,
respectievelijk de openbare registers, en de gegevens daaromtrent moeten worden
opgenomen in de beperkingenregistratie, respectievelijk de kadastrale registratie.
Een dergelijke overgangstermijn is noodzakelijk om de betrokken bestuursorganen
in staat te stellen om alle beperkingenbesluiten waaruit publiekrechtelijke
beperkingen voortvloeien te lokaliseren, de geldigheid daarvan na te gaan,
te voorzien van de kadastrale aanduidingen en zorg te dragen dat deze worden
ingeschreven.Herzieningswet Kadasterwet IDe in het wetsvoorstel «Herzieningswet Kadasterwet I» opgenomen
regeling wijzigt de Kadasterwet, de Invoeringswet Kadasterwet, de Organisatiewet
Kadaster, de Wet op het notarisambt en het Burgerlijk Wetboek in verband met
een verdergaande toepassing van informatie- en communicatietechnologie bij
de aanbieding van stukken ter inschrijving in de openbare registers voor registergoederen
(electronisch aanleveren), het houden van die registers en de verstrekking
van inlichtingen daaruit, zulks ter bevordering van een doelmatige informatievoorziening.
Naar verwachting wordt genoemd wetsvoorstel begin 2002 ingediend bij de Tweede
Kamer. Bij de voorbereiding van de invoeringswet voor het voorliggende wetsvoorstel
zullen de als gevolg van het wetsvoorstel «Herzieningswet Kadasterwet
I» eventueel in dit wetsvoorstel vereiste wijzigingen alsmede eventueel
vereiste overgangs- en samenloopbepalingen worden opgenomen.Algemene maatregel van bestuurBij algemene maatregel van bestuur worden beperkingenbesluiten aangewezen
waarop de inschrijvings- en registratieplichten van dit wetsvoorstel van toepassing
zijn. Tevens zullen nadere regels worden gegeven omtrent de verdere uitwerking
van het registratiestelsel en aanverwante onderwerpen. Het betreft onder andere
de vorm, inrichting en het bijhouden van het beperkingenregister en de beperkingenregistratie
en de te registreren publiekrechtelijke beperkingen.Tijdelijke regelingMet de inwerkingtreding van de in dit wetsvoorstel opgenomen regeling zal tegelijkertijd de huidige Tijdelijke regeling registratie publiekrechtelijke
beperkingen (zie paragraaf 1.8) worden ingetrokken. Deze Tijdelijke regeling
is vooruitlopend op dit wetsvoorstel door VNG en Kadaster geïnitieerd
en diende om gemeenten alvast ervaring op te laten doen met de registratie
van publiekrechtelijke beperkingen. Via de Tijdelijke regeling kunnen gemeentelijke
en niet-gemeentelijke bestuursorganen op vrijwillige basis signaalgegevens
over de opgelegde publiekrechtelijke beperkingen laten opnemen in de kadastrale
registratie1. De frequentie waarmee signaalgegevens
worden aangeleverd verschilt per gemeente. In sommige gevallen beperkt het
gebruik van de Tijdelijke regeling zich tot een eenmalige levering van gegevens
aan het Kadaster. In gevallen waarbij signaalgegevens regelmatig worden aangeleverd,
is het beheer van beperkingenbesluiten en de registratie van publiekrechtelijke
beperkingen verankerd in de organisatie. Er is dan sprake van een relatief
goede informatievoorziening. In dit geval zullen de implicaties van de wet
relatief gering zijn voor de betreffende gemeentelijke organisatie. Dit geldt
met name voor gemeenten die op bestuurlijk niveau draagvlak hebben gecreëerd
en hiervoor de nodige voorzieningen hebben kunnen treffen.ARTIKELSGEWIJSArtikel 1Onder aHet begrip «publiekrechtelijke beperking» omvat twee categorieën.
In de eerste plaats valt hieronder een beperking van de bevoegdheid tot gebruik
van of beschikking over een onroerende zaak of een recht waaraan die zaak
is onderworpen (onder 1°). Dit is de belangrijkste categorie. Het rechtsgevolg
van deze categorie beperkingen is dat de mogelijkheden van een eigenaar, beperkt
gerechtigde of gebruiker van een onroerende zaak om feitelijke en rechtshandelingen
met betrekking tot die zaak te verrichten, worden beperkt. Met de bevoegdheid
tot gebruik wordt bedoeld het feitelijke gebruik van een onroerende zaak of
een recht waaraan die zaak is onderworpen. Met de bevoegdheid tot beschikking
wordt bedoeld het kunnen verrichten van rechtshandelingen met betrekking tot
een onroerende zaak of een recht waaraan die zaak is onderworpen.Een beperking kan eveneens betrekking hebben op rechten waaraan een onroerende
zaak is onderworpen. Het gaat daarbij om beperkte rechten als bedoeld in artikel
8 van Boek 3 van het Burgerlijk Wetboek (bijvoorbeeld een recht van opstal
of erfdienstbaarheid) of om rechten die betrekking hebben op een aandeel in
een onroerende zaak (bijvoorbeeld een appartementsrecht). Ook deze rechten
zelf kunnen, evenals de onroerende zaak waarop ze betrekking hebben, weer
met een (beperkt) recht worden bezwaard, en ook de laatstgenoemde rechten
kunnen door een publiekrechtelijke beperking worden geraakt en daardoor object
van die beperking worden. Omdat al deze rechten direct of indirect op een
onroerende zaak betrekking hebben, wordt in dit wetsvoorstel gesproken van
een publiekrechtelijke beperking ten aanzien van een onroerende zaak. Onder
rechten waaraan een onroerende zaak is onderworpen worden in dit wetsvoorstel
niet begrepen de zogenoemde relatieve of persoonlijke rechten als bijvoorbeeld
pacht en huur. Privaatrechtelijke beperkingen die voortvloeien uit een beperkingenbesluit,
zoals bijvoorbeeld een besluit van de gemeenteraad om een erfdienstbaarheid
toe te staan, vallen evenmin onder de in dit wetsvoorstel opgenomen regeling.De tweede categorie van publiekrechtelijke beperkingen, genoemd onder
2°, wordt gevormd door zogenoemde schuldplichtigheden die rusten op een
onroerende zaak of op een recht waaraan die zaak is onderworpen. Onder schuldplichtigheid
wordt verstaan: een bij besluit opgelegd tarief dat de bezitter, eigenaar
of een beperkt gerechtigde periodiek verschuldigd is voor het
gebruik, de overdracht of de blote eigendom van een onroerende zaak. Voorbeelden
zijn: de landinrichtingsrente, bedoeld in artikel 223 van de Landinrichtingswet
en de baatbelasting, bedoeld in artikel 222 van de Gemeentewet. Het gaat hierbij
om zakelijke lasten (met zaaksgevolg) die, ook ingeval van een eigendomsovergang,
met de onroerende zaak verbonden blijven, overgaan op een nieuwe eigenaar
of beperkt gerechtigde en waarvan de kenbaarheid voor een (potentiële)
nieuwe eigenaar van groot belang kan zijn.Onder bEen beperkingenbesluit is omschreven als een op grond van artikel 2 aangewezen,
schriftelijke publiekrechtelijke rechtshandeling waaruit een publiekrechtelijke
beperking voortvloeit dan wel waarbij deze wordt gewijzigd of komt te vervallen.
Deze omschrijving is ruim gekozen omdat publiekrechtelijke beperkingen uit
verschillende publiekrechtelijke rechtshandelingen kunnen voortvloeien, zoals
een beschikking, een beslissing op bezwaar, een algemeen verbindend voorschrift
in een wet, algemene maatregel van bestuur, ministeriële regeling of
verordening, een (ander) besluit van algemene strekking of andere schriftelijke
rechtshandelingen waaraan een bepaald rechtsgevolg is verbonden. Een op een
beperkingenbesluit betrekking hebbende beslissing in administratief beroep
of rechterlijke uitspraak valt niet onder dit begrip maar wordt op grond van
de in dit wetsvoorstel opgenomen bepalingen eveneens ingeschreven en geregistreerd
indien deze van invloed is op een publiekrechtelijke beperking. Dit geldt
eveneens voor de vervallenverklaringen als bedoeld in de artikelen 7, vierde
lid, en 15, derde lid.De in dit wetsvoorstel opgenomen regeling is alleen van toepassing op
beperkingenbesluiten die op grond van artikel 2 zijn aangewezen.Een voorbeeld van rechtstreeks uit een algemeen verbindend voorschrift
in een wet voortvloeiende publiekrechtelijke beperkingen zijn de geluidszones
rond wegen (artikel 74 van de Wet geluidhinder). Direct uit een wet voortvloeiende
publiekrechtelijke beperkingen zullen niet al bij de inwerkingtreding van
de in dit wetsvoorstel opgenomen regeling worden aangewezen (vanwege de in
het algemeen deel van deze toelichting genoemde complicaties die dit bij de
uitvoering van de daarmee gemoeide verplichtingen met zich mee kan brengen).
Niettemin is het wenselijk om ook voor het registreren van deze categorie
beperkingenbesluiten een wettelijke basis te bieden. In de toekomst zal worden
nagegaan op welke wijze ook deze categorie zal kunnen worden geregistreerd.Ook schriftelijke publiekrechtelijke rechtshandelingen die bestaan uit
schriftelijke voorbereidingshandelingen of ontwerpbesluiten, waaraan bij of
krachtens een wet een publiekrechtelijke beperking wordt verbonden (dan wel
waarbij deze wordt gewijzigd of komt te vervallen), vallen onder het begrip
beperkingenbesluit en kunnen op grond van artikel 2 worden aangewezen. Het
rechtsgevolg van deze handelingen kan zijn dat daardoor (mede) beoogd wordt
een publiekrechtelijke beperking in het leven te roepen, te wijzigen of te
laten vervallen. Hierbij kan bijvoorbeeld worden gedacht aan de voorbescherming
van de artikelen 6 en 8a van de Wet voorkeursrecht gemeenten ten aanzien van
een bij raadsbesluit te vestigen voorkeursrecht. Een ander voorbeeld is een
verzoek om advies van de Minister van Onderwijs, Cultuur en Wetenschappen
inzake de aanwijzing van een onroerende zaak als beschermd monument (artikel
3 van de Monumentenwet 1988). De mededeling van de adviesaanvraag aan de eigenaar
heeft tot gevolg dat de onroerende zaak vanaf de datum van mededeling niet
mag worden veranderd zonder toestemming van het bevoegd gezag (artikel 11
en volgende van de Monumentenwet 1988).Onder cElke gemeente dient een (openbaar) gemeentelijk beperkingenregister in
te stellen. Naast de op grond van artikel 2 aangewezen gemeentelijke beperkingenbesluiten
worden in dit register ook op die beperkingenbesluiten betrekking hebbende
beslissingen in administratief beroep of rechterlijke uitspraken alsmede vervallenverklaringen
als bedoeld in artikel 7, vierde lid, ingeschreven.Onder dIn de gemeentelijke beperkingenregistratie worden gegevens opgenomen en
bijgehouden omtrent beperkingenbesluiten, daarop betrekking hebbende beslissingen
in administratief beroep of rechterlijke uitspraken alsmede vervallenverklaringen
als bedoeld in artikel 7, vierde lid. De registratie wordt, mede gezien de
verplichting tot het permanent beschikbaar houden van gegevens als bedoeld
in artikel 10, eerste lid, in een geautomatiseerde vorm gehouden en maakt
het mogelijk om aan de hand van de kadastrale aanduiding en, voorzover bekend,
de plaatselijke aanduiding van een onroerende zaak, een actueel overzicht
te verkrijgen van de daarop rustende gemeentelijke publiekrechtelijke beperkingen.
Het actueel houden en wijzigen, aanvullen en zo nodig verwijderen van gegevens
in de beperkingenregistratie wordt aangeduid als het bijhouden van de registratie
en wordt geregeld in artikel 8.Onder e, f en gOp grond van artikel 2 aangewezen beperkingenbesluiten van andere dan
gemeentelijke bestuursorganen (vooral: bestuursorganen van het Rijk, een provincie
of een waterschap), daarop betrekking hebbende beslissingen in administratief
beroep en rechterlijke uitspraken alsmede vervallenverklaringen als bedoeld
in artikel 15, derde lid, worden ingeschreven in de openbare registers die
door de Dienst voor het kadaster en de openbare registers (hierna: het Kadaster)
worden gehouden. In de kadastrale registratie worden vervolgens gegevens omtrent
deze beperkingenbesluiten en de overige genoemde schriftelijke rechtshandelingen
opgenomen en actueel gehouden. Met betrekking tot het houden van de openbare
registers en het houden en bijhouden van de kadastrale registratie zijn het
Burgerlijk Wetboek en de Kadasterwet en de daarop berustende bepalingen van
toepassing.Artikel 2Op grond van artikel 2, eerste of tweede lid, worden beperkingenbesluiten
aangewezen waarop de in dit wetsvoorstel opgenomen regeling van toepassing
is. In artikel 1, onder b, is de reikwijdte van het begrip «beperkingenbesluit»
aangegeven. De aanwijzing van een beperkingenbesluit kan plaatsvinden door
middel van een korte omschrijving van het beperkingenbesluit met vermelding
van het wettelijke voorschrift waarop de vaststelling ervan is gebaseerd.
Dat kan een bepaling in een formele wet zijn dan wel in een algemene maatregel
van bestuur, een ministeriële regeling of een verordening. Bij de aanwijzing
van een algemeen verbindend voorschrift in een wet, algemene maatregel van
bestuur, ministeriële regeling of verordening kan volstaan worden met
een korte omschrijving van de aard van de beperking (bijvoorbeeld: «zones
langs wegen») met vermelding van de bepaling waarin deze is opgenomen.
In eerste instantie zullen niet alle beperkingenbesluiten waaruit publiekrechtelijke
beperkingen voortvloeien worden aangewezen. Bij de inwerkingtreding van de
in dit wetsvoorstel opgenomen regeling zal vooralsnog het registreren van
beperkingenbesluiten en de registratie van gegevens daaromtrent worden
beperkt tot die beperkingenbesluiten waarvan het bevorderen van de kenbaarheid
op korte termijn het meest gewenst is. Verwezen wordt naar het algemeen deel
van deze memorie van toelichting. Een voorlopige en indicatieve lijst met
beperkingenbesluiten is als bijlage toegevoegd aan deze memorie van toelichting.
Dit wetsvoorstel voorziet in een geleidelijke ontwikkeling of «groei»,
waarbij naar gelang van de politiek-maatschappelijke inzichten en behoeften
uitbreiding en wijziging van de te registreren publiekrechtelijke beperkingen
kan plaatsvinden. Dit is mede afhankelijk van de stand van de techniek (zie
bijvoorbeeld de ontwikkeling van digitale bestemmingsplannen). Ook zal de
lijst van aangewezen beperkingenbesluiten tengevolge van de inwerkingtreding,
wijziging of het vervallen van regelgeving op grond waarvan beperkingenbesluiten
kunnen worden vastgesteld, van tijd tot tijd aanpassing behoeven.Nagegaan zal nog worden in hoeverre beperkingenbesluiten waaruit tijdelijke,
kortdurende publiekrechtelijke beperkingen voortvloeien op een doelmatige
wijze kunnen worden aangewezen en geregistreerd.Het aanwijzen van beperkingenbesluiten zal voor het grootste deel bij
algemene maatregel van bestuur plaatsvinden (eerste lid). Beperkingenbesluiten
die ingevolge een autonome, niet in medebewind vastgestelde verordening van
een gemeente, waterschap of provincie worden vastgesteld kunnen bij ministeriële
regeling worden aangewezen (tweede lid). Omdat dit soort beperkingenbesluiten
niet in alle gemeenten, waterschappen of provincies voorkomen, noch uniform
van karakter zijn, valt te verwachten dat de aanwijzing daarvan frequenter
zal moeten worden gewijzigd dan bij landelijk geldende regelingen het geval
is. Aanwijzing bij ministeriële regeling biedt de mogelijkheid tot snelle
actualisatie. Beperkingenbesluiten die op grond van een verordening in medebewind
worden vastgesteld vallen niet onder deze ministeriële aanwijzingsbevoegdheid
omdat deze een algemeen en uniform karakter hebben.Artikel 3Op grond van artikel 2 aangewezen beperkingenbesluiten van gemeentelijke
bestuursorganen en daarop betrekking hebbende beslissingen in administratief
beroep of rechterlijke uitspraken worden ingeschreven in het gemeentelijke
beperkingenregister (eerste lid). Ook verklaringen als bedoeld in artikel
7, vierde lid, worden in dit register ingeschreven. Overige beperkingenbesluiten,
daarop betrekking hebbende beslissingen in administratief beroep en rechterlijke
uitspraken worden ingeschreven in de openbare registers (tweede lid).Beslissingen in administratief beroep en rechterlijke uitspraken worden
evenwel uitsluitend ingeschreven in het gemeentelijke beperkingenregister
of de openbare registers voorzover daaruit een publiekrechtelijke beperking
voortvloeit dan wel deze daarbij wordt gewijzigd of komt te vervallen (een
niet-ontvankelijk verklaring valt derhalve niet onder de aanwijzing).Ook verklaringen als bedoeld in artikel 15, derde lid, worden ingeschreven
in de openbare registers.Gegevens omtrent de beperkingenbesluiten, daarop betrekking hebbende beslissingen
in administratief beroep en rechterlijke uitspraken alsmede vervallenverklaringen
als bedoeld in de artikelen 7, vierde lid, of 15, derde lid, worden opgenomen
in de gemeentelijke beperkingenregistratie dan wel in de kadastrale registratie
en daarin actueel gehouden.Veelal zal het origineel van een beperkingenbesluit worden gearchiveerd
in het archief van de desbetreffende overheidsorganisatie of rechterlijke
organisatie en kan dit niet worden ingeschreven in het gemeentelijke beperkingenregister
of de openbare registers. Daarom wordt in het derde lid aangegeven dat ofwel
het origineel, ofwel een gewaar-merkt afschrift daarvan wordt ingeschreven.
Inschrijving geschiedt voorts op de in artikel 7 (in geval van de inschrijving
van gemeentelijke beperkingenbesluiten) dan wel de Kadasterwet
(in geval van overige beperkingenbesluiten) aangegeven wijze.Artikel 4Een persoonsgegeven als bedoeld in artikel 1, onder a, van de Wet bescherming
persoonsgegevens is elk gegeven betreffende een geïdentificeerde of identificeerbare
natuurlijke persoon. Onder de verwerking van persoonsgegevens wordt op grond
van die wet verstaan elke handeling of elk geheel van handelingen met betrekking
tot persoonsgegevens, waaronder in ieder geval het verzamelen, vastleggen,
ordenen, bewaren, bijwerken, wijzigen, opvragen, raadplegen, gebruiken, verstrekken
door middel van doorzending, verspreiding of enige andere vorm van terbeschikkingstelling,
samenbrengen, met elkaar in verband brengen, alsmede het afschermen, uitwissen
of vernietigen van persoonsgegevens.De doeleinden van de in dit wetsvoorstel opgenomen regeling zijn gegeven
in de considerans. Voorzover het verwerken van persoonsgegevens een gevolg
is van de uitvoering van de in dit wetsvoorstel opgenomen regeling binnen
de daarvoor gegeven doeleinden, is dat geoorloofd. Deze doeleinden worden
voorts ingekaderd door de bij of krachtens de in dit wetsvoorstel opgenomen
bepalingen.Eerste lidOp grond van de in dit wetsvoorstel opgenomen regeling worden primair
gegevens verzameld die betrekking hebben op onroerende zaken. De in de gemeentelijke
beperkingenregistratie op te nemen gegevens hebben geen betrekking op personen
doch zien op de aard van de publiekrechtelijke beperking, de kadastrale aanduiding
van de onroerende zaak of de plaatselijke aanduiding van een onroerende zaak.
Hoewel deze gegevens aan de hand van deze beperkingenregistratie niet direct
tot een bepaalde persoon kunnen worden herleid, is het niet uitgesloten dat
deze gegevens onder omstandigheden als persoonsgegeven worden aangemerkt.
Gelet op de doeleinden waarvoor deze gegevens worden verwerkt, de aard van
de gegevens en het feit dat op grond van de in dit wetsvoorstel opgenomen
regeling wordt bepaald welke soorten van gegevens worden geregistreerd, kan
worden geconcludeerd dat de verwerking van deze gegevens in overeenstemming
met de Wet bescherming persoonsgegevens is. Voor de in het gemeentelijke beperkingenregister
op te nemen beperkingenbesluiten geldt dat deze veelal overeenkomstig de Algemene
wet bestuursrecht zijn bekendgemaakt en dat er in de gemeentelijke beperkingenregistratie
geen gegevens worden ingeschreven die op grond van de Wet openbaarheid van
bestuur of enig ander wettelijk voorschrift niet voor verstrekking of inzage
in aanmerking komen.Tweede lidVerantwoordelijke in de zin van de Wet bescherming persoonsgegevens is
de natuurlijke persoon, rechtspersoon of ieder ander die, of het bestuursorgaan
dat, alleen of tezamen met anderen, het doel van en de middelen voor de verwerking
van persoonsgegevens vaststelt. Burgemeester en wethouders zijn ingevolge
de in dit wetsvoorstel opgenomen regeling belast met de zorg voor alle werkzaamheden
verbonden aan de werking van het gemeentelijke beperkingenregister en de gemeentelijke
beperkingenregistratie. Daaronder is mede de eventuele verwerking van persoonsgegevens
begrepen. Daarom zijn burgemeester en wethouders – hoewel zij binnen
een gemeente niet zelfstandig de middelen voor de verwerking van persoonsgegevens
vaststellen – als verantwoordelijke in de zin van de Wet bescherming
persoonsgegevens aangewezen.Derde lidOp grond van de in dit wetsvoorstel opgenomen regeling worden geen persoonsgegevens
verwerkt ten behoeve van «direct marketing». Het is niet wenselijk
dat gegevens die op grond van een wettelijke verplichting in het gemeentelijke
beperkingenregister en de gemeentelijke beperkingenregistratie worden opgenomen
voor «direct marketing» ten behoeve van commerciële of charitatieve
doelen worden aangewend. In zoverre wijkt dit wetsvoorstel af van artikel
41, eerste lid, van de Wet bescherming persoonsgegevens.Artikel 5Dit wetsvoorstel bevat een regeling op hoofdlijnen voor het inschrijven
van beperkingen-besluiten en overige genoemde, daarmee verband houdende schriftelijke
rechtshandelingen en de registratie en het actueel houden van gegevens daaromtrent.
De in dit wetsvoorstel opgenomen regeling is te beschouwen als een raamwet
die als basis fungeert voor de beoogde uitbouw van het registratiestelsel.
Mede aan de hand van de eerdergenoemde pilotprojecten worden bij algemene
maatregel van bestuur nadere regels omtrent het registratiestelsel gegeven.
Deze kunnen ook bij ministeriële regeling worden gegeven, in geval van
uitvoeringstechnische regels die regelmatig wijziging behoeven.Eerste lidBurgemeester en wethouders zijn verantwoordelijk voor het houden van het
gemeentelijke beperkingenregister en het houden – en bijhouden –
van de gemeentelijke beperkingenregistratie. Deze verantwoordelijkheid omvat
de totale zorg voor het goed functioneren van dit register en deze registratie.Tweede tot en met vierde lidTen aanzien van het gemeentelijke beperkingenregister kunnen met betrekking
tot de in het tweede lid genoemde onderwerpen regels worden gegeven. Deze
regels kunnen vereist zijn om tot een toereikende kwaliteit, toegankelijkheid,
bruikbaarheid en uniformiteit van het beperkingenregister te komen. Het moet
voor de burger of professionele raadpleger in wezen niet uitmaken in welke
gemeente inzage wordt gevraagd in het beperkingenregister. Indien deze regels
uitvoeringstechnisch van aard zijn kunnen deze op grond van het vierde lid
ook bij ministeriële regeling worden gegeven.Artikel 6Artikel 6, eerste lid, geeft aan welke gegevens in elk geval in de gemeentelijke
beperkingenregistratie worden opgenomen. Het tweede lid voorziet in een grondslag
voor het bij of krachtens algemene maatregel van bestuur geven van regels
omtrent de vorm en inrichting van de gemeentelijke beperkingenregistratie
en de daarin op te nemen soorten gegevens. Evenals bij de op grond van artikel
5 bij of krachtens algemene maatregel van bestuur te stellen regels gaat het
bij de regels met betrekking tot de vorm en de inrichting van de registratie
om de bevordering van de kwaliteit, toegankelijkheid, bruikbaarheid en uniformiteit
ervan. De regels met betrekking tot de op te nemen soorten gegevens kunnen
de in het eerste lid bedoelde soorten gegevens betreffen, dan wel andere gegevens.
De aard van deze regels brengt met zich mee dat het wenselijk is dat deze,
indien de uitvoering in de praktijk daartoe aanleiding geeft, op een eenvoudige
en snelle wijze gewijzigd kunnen worden. Om die reden kunnen
deze in dat geval ook bij ministeriële regeling worden vastgesteld. Hiermee
wordt aangesloten bij vergelijkbare bepalingen in de Kadasterwet en de Wet
gemeentelijke basisadministratie persoonsgegevens (Wet GBA).Artikel 7Eerste lidDe inschrijvingsplicht ten aanzien van beperkingenbesluiten, daarop betrekking
hebbende beslissingen in administratief beroep en rechterlijke uitspraken
als bedoeld in artikel 3, eerste lid, rust op burgemeester en wethouders.
Het origineel van een beperkingenbesluit wordt veelal in een interne administratie
van de gemeente opgenomen. Op grond van artikel 3, derde lid, kan daarom in
het gemeentelijke beperkingenregister ook een gewaarmerkt afschrift van dat
beperkingenbesluit of van een daarop betrekking hebbende beslissing in administratief
beroep of rechterlijke uitspraak worden ingeschreven. Het in te schrijven
gewaarmerkt afschrift is gelijk aan het originele beperkingenbesluit. In het
beperkingenbesluit opgenomen gegevens die ingevolge de Wet openbaarheid van
bestuur of ingevolge enig ander wettelijk voorschrift niet voor verstrekking
in aanmerking komen, worden op grond daarvan niet in de gemeentelijke beperkingenregistratie
opgenomen. Door het origineel of afschrift te voorzien van de kadastrale aanduidingen
van de onroerende zaken waarop het beperkingenbesluit betrekking heeft, wordt
kenbaar op welke onroerende zaken de publiekrechtelijke beperking betrekking
heeft.Tweede lidDe wijze van inschrijving is gelijk aan de wijze waarop documenten in
de openbare registers worden ingeschreven overeenkomstig de in het wetsvoorstel
«Herziening Kadasterwet I» opgenomen regeling. Zie voorts hoofdstuk
8 voor de relatie tussen dit wetsvoorstel en het wetsvoorstel «Herziening
Kadasterwet I».Derde lidMet het oog op de betrouwbaarheid en de actualiteit van het gemeentelijke
beperkingenregister en de gemeentelijke beperkingenregistratie is het van
belang dat een beperkingenbesluit zo spoedig mogelijk na de bekendmaking ervan
wordt ingeschreven. Het verdient dan ook aanbeveling om al tijdens de voorbereiding
van een beperkingenbesluit de benodigde gegevens omtrent de kadastrale aanduidingen
te verzamelen. De termijn waarbinnen een beperkingenbesluit uiterlijk moet
zijn ingeschreven bedraagt vier dagen na de dag van bekendmaking ervan. De
termijn van vier dagen is opgenomen om burgemeester en wethouders in staat
te stellen om ook bij meer omvangrijke beperkingenbesluiten zoals bijvoorbeeld
een bestemmingsplan tijdig te kunnen voldoen aan de in het eerste en tweede
lid opgenomen inschrijvingsvereisten. Naar aanleiding van de uitkomsten van
de eerdergenoemde proefnemingen zal worden bezien of deze termijn wijziging
behoeft.Wellicht ten overvloede wordt opgemerkt dat het registreren of de registratie
van een beperkingenbesluit niet van invloed is op de bekendmaking of inwerkingtreding
van dat beperkingenbesluit, noch ten aanzien van bezwaar- of beroepstermijnen.
Daarvoor gelden de daaromtrent in het beperkingenbesluit opgenomen bepalingen
op grond van de bijzondere wet waarop het beperkingenbesluit berust en de
Algemene wet bestuursrecht of de Algemene Termijnenwet. Voor de inschrijving
van een beslissing in administratief beroep en een rechterlijke uitspraak
geldt een termijn van vier dagen nadat de gemeente deze beslissing of uitspraak
of een gewaarmerkt afschrift daarvan heeft ontvangen. Deze termijn
is opgenomen aangezien burgemeester en wethouders eerst op dat moment over
een voor inschrijving vatbaar document beschikken.Vierde lidIndien een in het gemeentelijke beperkingenregister opgenomen publiekrechtelijke
beperking komt te vervallen is het gewenst, met het oog op de juistheid en
actualiteit van de in dat register opgenomen gegevens, dat dit uit het gemeentelijke
beperkingenregister en de gemeentelijke beperkingenregistratie kenbaar wordt.
Voorzover een publiekrechtelijke beperking vervalt omdat het beperkingenbesluit
waaruit deze voortvloeit wordt gewijzigd, ingetrokken of vernietigd door een
beslissing in administratief beroep of een rechterlijke uitspraak, wordt hierin
voorzien met de inschrijving van de desbetreffende beslissing of uitspraak.
In het vierde lid is een voorziening opgenomen voor het geval dat een publiekrechtelijke
beperking is komen te vervallen anders dan tengevolge van een beperkingenbesluit
of een daarop betrekking hebbende beslissing in administratief beroep of rechterlijke
uitspraak. Bijvoorbeeld in geval van het tenietgaan van een gebouwde onroerende
zaak door brand. In dat geval vervalt voor die onroerende zaak een daarop
betrekking hebbende publiekrechtelijke beperking. Burgemeester en wethouders
zijn dan verplicht om binnen vier dagen nadat het onherroepelijk vervallen
van de beperking bij hen bekend is geworden, een verklaring daaromtrent op
te stellen, deze in het gemeentelijke beperkingenregister in te schrijven
en gegevens daaromtrent op te nemen in de gemeentelijke beperkingenregistratie.
Met het oog op eventuele herleving van een publiekrechtelijke beperking (in
het eerdergenoemde voorbeeld: herbouw van een pand waarvoor een verbod tot
vuurwerkopslag geldt) en het behoud van historische gegevens is gekozen voor
het inschrijven van een verklaring als bedoeld in plaats van het enkele uitschrijven
van een publiekrechtelijke beperking.Artikel 8Eerste lidOnder het bijhouden van de gemeentelijke beperkingenregistratie wordt
verstaan het in die registratie opnemen, wijzigen en zo nodig verwijderen
van gegevens omtrent beperkingenbesluiten, daarop betrekking hebbende beslissingen
in administratief beroep of rechterlijke uitspraken, dan wel vervallenverklaringen
als bedoeld in artikel 7, vierde lid, die in het gemeentelijke beperkingenregister
zijn ingeschreven. Het bijhouden van de gemeentelijke beperkingenregistratie
strekt ertoe een zo actueel, juist en volledig mogelijk overzicht te kunnen
bieden van publiekrechtelijke beperkingen ten aanzien van onroerende zaken.Bijhouden vindt plaats in geval van een inschrijving van een beperkingenbesluit
of een daarop betrekking hebbende beslissing in administratief beroep of rechterlijke
uitspraak in het gemeentelijke beperkingenregister (onder a). Indien een inschrijving
heeft plaatsgehad dragen burgemeester en wethouders ervoor zorg dat de in
artikel 6 bedoelde gegevens in de gemeentelijke beperkingenregistratie worden
opgenomen of daarin worden gewijzigd. Bijhouden vindt eveneens plaats in geval
van inschrijving van een verklaring als bedoeld in artikel 7, vierde lid (onder
b).De in de gemeentelijke beperkingenregistratie opgenomen gegevens kunnen
ook worden gewijzigd ten gevolge van een besluit tot toekenning of wijziging
van het huisnummer, de naam van de straat of de naam van de plaats waar een
onroerende zaak is gelegen (onder c). Een dergelijk besluit is geen beperkingenbesluit
en wordt om die reden niet in het gemeentelijke beperkingenregister ingeschreven.
In dit geval is toch van belang dat er wordt bijgehouden aangezien de beperkingenregistratie
op een zodanige wijze wordt gehouden dat het mogelijk is om aan
de hand van de plaatselijke aanduiding van een onroerende zaak te bezien of
daarop publiekrechtelijke beperkingen rusten. De juistheid van de plaatselijke
aanduiding is dan ook van belang voor het goed functioneren van de gemeentelijke
beperkingenregistratie en daarmee voor de kenbaarheid van de op een onroerende
zaak of zaken rustende publiekrechtelijke beperkingen.In de vierde plaats (onder d) wordt bijgehouden in geval van door het
Kadaster verstrekte gegevens aangaande wijzigingen in de kadastrale aanduidingen
van een onroerende zaak die binnen het grondgebied van de gemeente is gelegen.
Elke onroerende zaak wordt gekenmerkt door de kadastrale aanduiding van het
perceel waarop deze is gelegen. De gemeentelijke beperkingenregistratie maakt
het mogelijk om aan de hand van de kadastrale aanduiding te bezien welke beperkingen
op de desbetreffende onroerende zaak rusten. De juistheid van de kadastrale
aanduidingen is dan ook van groot belang. De kadastrale aanduidingen worden
veelvuldig gewijzigd ten gevolge van perceelsvorming en perceelsplitsing.
Ingeval percelen zijn samengevoegd of een perceel is gesplitst, is het van
belang dat burgemeester en wethouders bezien in hoeverre een publiekrechtelijke
beperking die op het oorspronkelijke perceel rustte, betrekking heeft op het
nieuwe perceel of de nieuwe percelen. Op deze wijze wordt voorkomen dat in
de gemeentelijke beperkingenregistratie ten onrechte staat vermeld dat een
onroerende zaak is belast met een publiekrechtelijke beperking. Gezien het
grote aantal wijzigingen van de kadastrale aanduidingen, is het niet doelmatig
dat het Kadaster de betrokken gemeente van elke wijziging afzonderlijk in
kennis stelt. Voor het aanleveren van gegevens omtrent wijzigingen in de kadastrale
aanduidingen kan worden aangesloten bij de gegevensverstrekking op grond van
artikel 104 van de Kadasterwet. Deze bepaling biedt gemeenten de mogelijkheid
om voor hun grondgebied een afschrift van de kadastrale registratie te verkrijgen.
Hieraan kunnen zij gegevens ontlenen omtrent de gewijzigde kadastrale aanduidingen
van onroerende zaken waarop een publiekrechtelijke beperking rust. Teneinde
de actualiteit en de juistheid van de in de gemeentelijke beperkingenregistratie
opgenomen gegevens zoveel mogelijk te waarborgen is het wenselijk dat gemeenten
frequent een geactualiseerd afschrift van de kadastrale registratie aanvragen
of ontvangen. Thans gebeurt dit veelal eens per maand.Tweede tot en met zesde lidDe termijn waarbinnen het bijhouden plaatsvindt is afhankelijk van de
aard en omvang van de daarmee gemoeide handelingen. Het bijhouden in geval
van de inschrijving van een beperkingenbesluit of een daarop betrekking hebbende
beslissing in administratief beroep of rechterlijke uitspraak (eerste lid,
onder a) geschiedt binnen de voor de inschrijving daarvan geldende termijnen
als bedoeld in artikel 7, derde lid, derhalve binnen in totaal ten hoogste
vier dagen. Bijhouding kan desgewenst voorafgaan aan inschrijving. Dit kan
voordelen bieden met het oog op administratieve efficiency en actualiteit
van de beperkingenregistratie.Het onder b bedoelde bijhouden in geval van een verklaring als bedoeld
in artikel 7, vierde lid, vindt plaats binnen de in dat lid genoemde termijn.
Het inschrijven van de verklaring en het bijhouden vindt dus plaats binnen
in totaal ten hoogste vier dagen.Voor het bijhouden als bedoeld onder c en d is voorzien in termijn van
vier weken daar dit in omvang zeer kan variëren.Het bijhouden als bedoeld onder e geschiedt binnen de voor inschrijving
geldende termijnen als bedoeld in artikel 7, derde lid.In alle gevallen geldt dat met het oog op het waarborgen van de actualiteit
van de gegevens het bijhouden zo spoedig mogelijk binnen de gestelde termijn
geschiedt. Indien noodzakelijk kunnen omtrent het bijhouden nadere
regels worden gesteld, bijvoorbeeld om voor de burger of professionele raadpleger
een zo gelijkwaardig mogelijk niveau van toegankelijkheid en kenbaarheid en
voldoende uniformiteit qua systematiek te bereiken, ongeacht in welke gemeente
de beperkingenregistratie wordt geraadpleegd. Indien deze regels uitvoeringstechnisch
van aard zijn en regelmatig wijziging behoeven kunnen deze ook bij ministeriële
regeling worden gegeven.Artikel 9Dit artikel regelt de inzage in en het verkrijgen van gegevens met betrekking
tot in het gemeentelijke beperkingenregister ingeschreven beperkingenbesluiten,
daarop betrekking hebbende beslissingen in administratief beroep of rechterlijke
uitspraken, vervallenverklaringen alsmede met betrekking tot in de gemeentelijke
beperkingenregistratie daaromtrent opgenomen gegevens. Dit artikel beoogt
te voorzien in een zo breed mogelijke en laagdrempelige toegankelijkheid van
de in het gemeentelijke beperkingenregister en de gemeentelijke beperkingenregistratie
opgenomen gegevens.Het gemeentelijke beperkingenregister en de gemeentelijke beperkingenregistratie
zijn openbaar. Dit betekent dat eenieder, ongeacht diens motief voor het verkrijgen
van informatie, onder dezelfde voorwaarden toegang tot de daarin ingeschreven
beperkingenbesluiten en andere genoemde schriftelijke rechtshandelingen en
de daarin opgenomen gegevens heeft. Wellicht ten overvloede wordt erop gewezen
dat de toegang tot deze beperkingenbesluiten, andere genoemde schriftelijke
rechtshandelingen en gegevens niet met zich meebrengt dat degene die informatie
wenst ook feitelijk toegang tot het gemeentelijke beperkingenregister of de
geautomatiseerde gemeentelijke beperkingenregistratie heeft. In de praktijk
zal dit plaatsvinden door tussenkomst van degene, die dit register en deze
registratie beheert.Eerste lidEenieder kan een afschrift of uittreksel van de in de gemeentelijke beperkingenregistratie
opgenomen gegevens of van een in het gemeentelijke beperkingenregister opgenomen
beperkingenbesluit, beslissing in administratief beroep, rechterlijke uitspraak
of vervallenverklaring verkrijgen. Voor wat betreft de gemeentelijke beperkingenregistratie
is dit een schriftelijke neerslag (print) van in die geautomatiseerde beperkingenregistratie
opgenomen gegevens. Uit deze gegevens blijkt welke in het gemeentelijke beperkingenregister
opgenomen beperkingenbesluiten en andere genoemde schriftelijke rechtshandelingen
op een onroerende zaak betrekking hebben en welke publiekrechtelijke beperkingen
op een onroerende zaak rusten. In gevallen waarin er blijkens de gemeentelijke
beperkingenregistratie geen publiekrechtelijke beperkingen op een onroerende
zaak rusten, geven burgemeester en wethouders op verzoek een schriftelijke
verklaring daarvan af. De verzoeker heeft in dat geval een schriftelijke bevestiging
dat er op dat moment blijkens de in de gemeentelijke beperkingenregistratie
opgenomen gegevens geen besluit als bedoeld in artikel 3, eerste lid, op de
onroerende zaak van toepassing is. Een dergelijke verklaring kan dienstig
zijn bij bijvoorbeeld de verkoop van een onroerende zaak. Voorts kan een dergelijke
verklaring van pas komen indien later blijkt dat er ten aanzien van een onroerende
zaak ten onrechte geen of niet volledige gegevens in de gemeentelijke beperkingenregistratie
waren opgenomen.Gemeenten zijn gehouden gevolg te geven aan een verzoek als bedoeld in
het eerste lid. Het is daarom niet te verwachten dat op een dergelijk verzoek
afwijzend zal worden beslist. In het onverhoopte geval dat er toch een weigering
plaatsvindt is een gemeente op grond van artikel 13,tweede lid,
aansprakelijk voor eventuele schade als gevolg daarvan. Tegen een weigering
kan een verzoeker in elk geval opkomen bij de burgerlijke rechter of een klacht
indienen bij de Nationale Ombudsman. Daarmee wordt voldaan aan artikel 22
van de eerdergenoemde richtlijn, dat bepaalt dat een betrokkene in staat moet
zijn om zich tot de rechter te wenden indien hij de wijze waarop persoonsgegevens
worden verwerkt onrechtmatig acht.Tweede lidUitgangspunt is dat de hier bedoelde regels bij algemene maatregel van
bestuur worden gegeven. Voorzover deze regels een uitvoeringstechnisch karakter
hebben en regelmatig wijziging behoeven in verband met een goede uitvoering
van de in dit wetsvoorstel opgenomen regeling kunnen deze ook bij ministeriële
regeling worden gegeven.Derde lidIn het eerste lid is bepaald dat het inzien van het register en de registratie
kosteloos plaatsvindt. Voor het verstrekken van afschriften, uittreksels en
verklaringen kan een in de legesverordening vastgesteld recht als bedoeld
in artikel 229, eerste lid, onder b, van de Gemeentewet, worden geheven. Artikel
229b van de Gemeentewet bepaalt dat dit recht ten hoogste kostendekkend is.Vierde lidHet openbaarheidsregime van het gemeentelijke beperkingenregister en de
gemeentelijke beperkingenregistratie is van belang voor de toepasselijkheid
van artikel 35 van de Wet bescherming persoonsgegevens. Dat artikel regelt
de wijze waarop een betrokkene als bedoeld in die wet uitsluitsel kan verkrijgen
of, en welke op hem betrekkende persoonsgegevens worden verwerkt. Vanwege
het openbaarheidsregime van de openbare registers en de kadastrale registratie
kent de Kadasterwet een bijzondere regeling voor het verstrekken van inlichtingen
omtrent daarin opgenomen gegevens. Met betrekking tot deze bijzondere regeling
is in de memorie van toelichting op het wetsvoorstel dat heeft geleid tot
de Wet bescherming persoonsgegevens aangegeven dat deze regeling is te beschouwen
als een nadere uitwerking van het recht op kennisneming zoals geregeld in
artikel 12, derde lid, van de eerdergenoemde richtlijn (Kamerstukken II 1997/98,
25 892, nr. 3, p. 158). In de eerdergenoemde Wet tot wijziging
van bepalingen met betrekking tot de verwerking van persoonsgegevens is de
regeling van de Kadasterwet voor het verstrekken van inlichtingen omtrent
persoonsgegevens nog met nadere waarborgen omkleed. De bijzondere regeling
voldoet daardoor zelfstandig aan de eisen van de eerdergenoemde richtlijn
waardoor de artikelen 35 en 39 van de Wet bescherming persoonsgegevens in
dat geval buiten toepassing kunnen blijven. In aansluiting daarop bevat het
onderhavige wetsvoorstel eveneens een bijzondere regeling omtrent het verlenen
van inzage en het verstrekken van afschriften of uittreksels of verklaringen
omtrent in het gemeentelijke beperkingenregister of de gemeentelijke beperkingenregistratie
opgenomen gegevens.Het doel van dit wetsvoorstel brengt met zich mee dat de toegankelijkheid
van deze gegevens niet ophoudt bij eventuele persoonsgegevens. Het is voor
eenieder mogelijk om kosteloos de in het gemeentelijke beperkingenregister
en de gemeentelijke beperkingenregistratie opgenomen beperkingenbesluiten,
beslissingen in administratief beroep, rechterlijke uitspraken of vervallenverklaringen
alsmede gegevens daaromtrent te raadplegen. Voorts bevat het eerste lid een
verplichting voor burgemeester en wethouders om aan eenieder die daarom verzoekt
en het eventueel in de legesverordening vastgestelde recht betaalt,
gegevens te verstrekken. Voor de betrokkene als bedoeld in de Wet bescherming
persoonsgegevens bestaat er evenwel steeds een mogelijkheid om uitsluitsel
te verkrijgen over welke hem betreffende persoonsgegevens worden verwerkt.
Daarmee bevat dit wetsvoorstel een voorziening voor het in artikel 35 van
de Wet bescherming persoonsgegevens neergelegde recht van de betrokkene, zodat
de toepassing van dat artikel achterwege kan blijven.Artikel 10Eerste lidUitgangspunt en (uiteindelijk) doel van het complementaire registratiestelsel
is dat gegevens aangaande publiekrechtelijke beperkingen die voortvloeien
uit beperkingenbesluiten van gemeentelijke en andere bestuursorganen zowel
bij het Kadaster als bij de gemeente geraadpleegd kunnen worden. Aan dit doel
wordt invulling gegeven door de gemeentelijke beperkingenregistratie en de
kadastrale registratie «online» met elkaar in verbinding te stellen.
Het eerste lid bepaalt dat burgemeester en wethouders zorg dragen voor het
beschikbaar houden van gegevens uit de beperkingen-registratie door middel
van een rechtstreekse verbinding. Deze verbinding is in beginsel permanent
werkzaam. Indien deze verbinding om andere dan in artikel 13 genoemde gronden
voor aansprakelijkheid uitvalt, is een gemeente op grond van dat artikel niet
aansprakelijk voor eventueel als gevolg daarvan optredende schade.Tweede lidTeneinde een overdracht van gegevens en de stabiliteit van de permanente
aansluiting op de gemeentelijke beperkingenregistratie te kunnen garanderen,
zullen bij algemene maatregel van bestuur en, ingeval van meer uitvoeringsgerichte
aspecten, bij ministeriële regeling, regels worden gegevens met betrekking
tot de (technische) randvoorwaarden daarvoor. In de eerdergenoemde proefnemingen
wordt de werking van deze «online» verbinding getest.Derde lidVoor het verlenen van inzage in de gemeentelijke beperkingenregistratie
wordt door het Kadaster geen extra tarief in rekening gebracht. Voor het via
de kadastrale registratie raadplegen van gegevens omtrent niet-gemeentelijke
publiekrechtelijke beperkingen en de in de beperkingenregistratie van de betrokken
gemeente opgenomen gegevens brengt het Kadaster uitsluitend het kadastrale
recht in rekening.Artikel 11Eerste en tweede lidGebruikers, rechthebbenden of andere belanghebbenden hebben belang bij
een correcte registratie van gegevens omtrent publiekrechtelijke beperkingen.
In dit artikel worden belanghebbenden in staat gesteld om, indien bij de inschrijving
van een beperkingenbesluit, beslissing in administratief beroep, rechterlijke
uitspraak of vervallenverklaring in het register, dan wel bij het bijhouden
van de registratie, een fout is gemaakt, burgemeester en wethouders te verzoeken
deze te herstellen. Onder een fout wordt verstaan een onjuistheid of een onvolledigheid.
Daarnaast zijn burgemeester en wethouders verplicht om ambtshalve fouten te
herstellen. Met het opnemen van een voorziening gericht op het herstel van
fouten wordt beoogd de juistheid en de betrouwbaarheid van de
geregistreerde gegevens te bevorderen.Dit artikel heeft uitsluitend betrekking op fouten begaan bij handelingen
die op grond van de in dit wetsvoorstel opgenomen regeling zijn verricht en
biedt derhalve geen mogelijkheid tot het herstel van fouten in een vastgesteld
beperkingenbesluit of andere genoemde schriftelijke rechtshandeling zelf.
Een verzoek tot het herstel van fouten kan mede betrekking hebben op fouten
begaan bij de verwerking van persoonsgegevens als bedoeld in artikel 1 van
de Wet bescherming persoonsgegevens. Artikel 36 van de Wet bescherming persoonsgegevens
bepaalt dat de betrokkene de verantwoordelijke kan verzoeken de op hem betrekking
hebbende persoonsgegevens te verbeteren, aan te vullen, te verwijderen of
af te schermen indien deze feitelijk onjuist zijn, voor het doel of de doeleinden
van de verwerking onvolledig of niet ter zake dienend zijn dan wel anderszins
in strijd met een wettelijke bepaling worden verwerkt. Het vijfde lid van
artikel 36 van genoemde wet bepaalt vervolgens dat, indien voor bij de wet
ingestelde openbare registers een bijzondere procedure voor de verbetering,
aanvulling, verwijdering of afscherming van gegevens in een wet is opgenomen,
de in artikel 36 neergelegde verplichtingen niet van toepassing zijn. Gelet
op het belang om ook andere gegevens dan persoonsgegevens te kunnen corrigeren,
is in het voorliggende wetsvoorstel, in aansluiting op de Kadasterwet, een
bijzondere voorziening opgenomen. Deze voorziening waarborgt echter tevens
het recht van de betrokkene om de verantwoordelijke te verzoeken om de in
het gemeentelijke beperkingenregister of de gemeentelijke beperkingenregistratie
opgenomen persoonsgegevens te corrigeren. Artikel 12 bevat daarnaast een regeling
omtrent het afschermen van persoonsgegevens.Derde tot en met vijfde lidIn aansluiting op artikel 36, tweede lid, van de Wet bescherming persoonsgegevens,
bepaalt het derde lid dat burgemeester en wethouders binnen vier weken na
de ontvangst van het verzoek beslissen of zij aan het verzoek voldoen en dit
aan de verzoeker mededelen. De beslissing op een verzoek is, overeenkomstig
de Wet bescherming persoonsgegevens, een besluit in de zin van de Algemene
wet bestuursrecht. Dit geldt eveneens voor de kennisgeving aan een eventuele
andere belanghebbende dan de verzoeker en voor de kennisgeving aan een belanghebbende
in geval van een ambtshalve herstel. Tegen een dergelijke beslissing of kennisgeving
kan een belanghebbende overeenkomstig de Algemene wet bestuursrecht bezwaar
en beroep instellen. Met deze voorziening wordt tevens aangesloten bij artikel
45 van de Wet bescherming persoonsgegevens. Op grond van dit artikel is een
betrokkene in de zin van die wet in staat om, indien hij de verwerking van
persoonsgegevens onrechtmatig acht, een rechterlijke uitspraak omtrent die
gegevensverwerking te vragen.Indien een verzoek geheel of gedeeltelijk wordt toegewezen wordt de fout
zo spoedig mogelijk overeenkomstig de beslissing op het verzoek hersteld.
Indien dit tot een wijziging van de inschrijving van een beperkingenbesluit
of andere genoemde schriftelijke rechtshandeling in het gemeentelijke beperkingenregister
leidt wordt dit tevens bijgehouden in de gemeentelijke beperkingenregistratie
(artikel 8, eerste lid, onder e).Ter uitvoering van artikel 12, onder c, van de eerdergenoemde richtlijn
bepaalt artikel 38 van de Wet bescherming persoonsgegevens dat, indien op
grond van een verzoek van een betrokkene een verantwoordelijke persoonsgegevens
heeft verbeterd, aangevuld of verwijderd, derden aan wie de gegevens voorafgaand
zijn verstrekt, zo spoedig mogelijk daarvan door de verantwoordelijke in kennis
worden gesteld. Deze verplichting geldt niet wanneer dit onmogelijk blijkt
of een onevenredige inspanning kost. Op verzoek van de betrokkene stelt de
verantwoordelijke de betrokkene in kennis van degenen aan wie hij de mededeling
heeft gedaan. Het vijfde lid verklaart daartoe artikel 38 van
de Wet bescherming persoonsgegevens van toepassing voorzover een verzoek tot
herstel van een fout als bedoeld in artikel 11 betrekking heeft op persoonsgegevens.
Daarbij wordt opgemerkt dat het beperkingenregister en de beperkingenregistratie
openbaar zijn en naar verwachting veelvuldig zullen worden geraadpleegd. Voorts,
dat de gemeentelijke beperkingenregistratie tevens door middel van een permanente
aansluiting bij het Kadaster kan worden geraadpleegd. Het is derhalve te verwachten
dat het voor burgemeester en wethouders in een aantal gevallen niet mogelijk
zal zijn dan wel een onevenredige inspanning zal kosten om degenen aan wie
daaraan voorafgaand de desbetreffende persoonsgegevens zijn verstrekt, te
identificeren en hen van een wijziging op de hoogte te stellen.Artikel 12Artikel 36 van de Wet bescherming persoonsgegevens bepaalt dat de betrokkene
de verantwoordelijke, bedoeld in die wet, kan verzoeken de op hem betrekking
hebbende persoonsgegevens af te schermen. De mogelijkheid om een verzoek tot
afscherming te doen is van belang indien de verstrekking van de op hem betrekking
hebbende persoonsgegevens aan derden tot een aantasting van zijn persoonlijke
levenssfeer kan leiden. Gezien de aard van de op grond van dit wetsvoorstel
te registreren gegevens valt evenwel niet te verwachten dat de inzage of verstrekking
van geregistreerde gegevens snel tot een aantasting van de persoonlijke levenssfeer
van de betrokkene leiden. Onder omstandigheden kan het echter voor een betrokkene
van belang zijn om bijvoorbeeld in een geregistreerd document voorkomende
persoonsgegevens te doen afschermen. Het eerste lid voorziet in een mogelijkheid
voor een betrokkene om burgemeester en wethouders te verzoeken om de hem betreffende
persoonsgegevens af te schermen. Een verzoek tot het afschermen van persoonsgegevens
wordt op dezelfde wijze behandeld als een verzoek tot het herstel van fouten.
Het tweede lid verklaart daartoe artikel 11, tweede, derde en vijfde lid,
van overeenkomstige toepassing. Het onderhavige artikel voorziet tezamen met
artikel 11 in een procedure als bedoeld in artikel 36, vijfde lid, van de
Wet bescherming persoonsgegevens (artikel 36, vijfde lid, van die wet bepaalt
dat, indien voor bij de wet ingestelde openbare registers een bijzondere procedure
voor de verbetering, aanvulling, verwijdering of afscherming van gegevens
in een wet is opgenomen, de in artikel 36 neergelegde verplichtingen niet
van toepassing zijn).Artikel 13Dit artikel regelt het sluitstuk van de verantwoordelijkheid van burgemeester
en wet-houders om zorg te dragen voor het houden van het gemeentelijke beperkingenregister
en het houden en bijhouden van de gemeentelijke beperkingenregistratie. Teneinde
de rechtszekerheid daadwerkelijk te bevorderen is het voor eenieder die daarin
opgenomen gegevens raadpleegt van groot belang dat hij of zij daarop kan afgaan.
Indien deze bepaling niet zou zijn opgenomen, zou de daarin neergelegde aansprakelijkheid
voortvloeien uit artikel 162 van Boek 6 van het Burgerlijk Wetboek. Artikel
13 brengt geen uitbreiding mee van de aansprakelijkheid uit hoofde van artikel
162 van Boek 6. In het wetsvoorstel worden wettelijke verplichtingen voor
de overheid in het leven geroepen; de schending daarvan levert strijd met
een wettelijke plicht op en is derhalve onrechtmatig (artikel 162, tweede
lid, van Boek 6). Voorts geldt dat in het bijzonder de rechtspraak met betrekking
tot vernietigde overheidsbesluiten erop wijst dat dergelijke fouten zonder
meer aan de overheid zullen worden toegerekend. Vanwege het directe verband
met de in dit wetsvoorstel opgenomen verplichtingen, is er, analoog aan artikel
117 van de Kadasterwet, voor gekozen de grondslag voor het aansprakelijk stellen in een bijzondere wet onder te brengen. Met betrekking tot een vordering
tot schadevergoeding zijn de algemene bepalingen van het Burgerlijk Wetboek
en het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering van toepassing.De in dit artikel vervatte mogelijkheid tot het aansprakelijk stellen
impliceert dat de gemeente kan worden aangesproken ingeval van ten onrechte
wel of juist niet plaatsgehad hebbende of onjuiste inschrijvingen dan wel
bijhoudingen (eerste lid) en voorts kan worden aangesproken ingeval van vergissingen,
vertragingen, verzuimen of andere onregelmatigheden (tweede lid). In een concreet
geval zal moeten worden bezien in welke mate de geleden schade voor vergoeding
in aanmerking komt. Indien bijvoorbeeld aantoonbaar is dat degene die schade
lijdt op de hoogte was van het bestaan van een ten onrechte niet in het register
of de registratie opgenomen publiekrechtelijke beperking, kan dit ertoe leiden
dat de schade niet voor vergoeding in aanmerking komt (vgl. artikel 101 van
Boek 6 van het Burgerlijk Wetboek). Het enkele feit dat een beperkingenbesluit
op de juiste wijze is bekendgemaakt, is echter onvoldoende om een verzoek
tot vergoeding van de geleden schade af te wijzen.Artikel 14De in artikel 3, tweede lid, bedoelde beperkingenbesluiten van andere
dan gemeentelijke bestuursorganen, daarop betrekking hebbende beslissingen
in administratief beroep of rechterlijke uitspraken dan wel vervallenverklaringen
als bedoeld in artikel 15, derde lid, worden ingeschreven in de openbare registers
en gegevens daaromtrent worden opgenomen in de kadastrale registratie. Op
de inschrijving in de openbare registers en de bijwerking van de kadastrale
registratie is de Kadasterwet van toepassing. De bepalingen van de Kadasterwet
geven onder meer een nadere invulling aan afdeling 2 van titel 1 van boek
3 van het Burgerlijk Wetboek omtrent de inschrijving van registergoederen.
De in deze afdeling opgenomen bepalingen zouden zonder artikel 14 van toepassing
zijn op de inschrijving van beperkingenbesluiten van andere dan gemeentelijke
bestuursorganen en de overige genoemde schriftelijke rechtshandelingen. De
in artikel 14 genoemde artikelen hebben betrekking op de bescherming van de
verkrijger van een recht op een registergoed tegen de onjuistheid of de onvolledigheid
van de openbare registers. In artikel 14 wordt de toepassing van de artikelen
24 en 26 van boek 3 van het Burgerlijk Wetboek evenwel uitgesloten, om de
volgende redenen. De geldigheid van een beperkingenbesluit en een andere genoemde
schriftelijke rechtshandeling als bedoeld in artikel 3, tweede lid, isbehoudens
enkele hierna genoemde wettelijke uitzonderingenniet afhankelijk van de inschrijving
in een openbaar register. Inschrijving in de openbare registers is daarvoor
met andere woorden geen constitutief vereiste. Dit betekent dat een rechtsgeldig
totstandgekomen beperkingenbesluit en ook de overige genoemde schriftelijke
rechtshandelingen hun werking behouden ook wanneer deze ten onrechte niet
in de openbare registers zijn ingeschreven. Dit is eveneens het geval wanneer
het ingeschreven beperkingenbesluit of de andere genoemde rechtshandeling
onjuistheden bevat of onvolledig is. Gelet op het publieke belang met het
oog waarop een beperkingenbesluit is vastgesteld en de positie van derde-belanghebbenden
zou het onwenselijk zijn wanneer door een onjuiste of ontbrekende inschrijving
een beperkingenbesluit of een andere genoemde schriftelijke rechtshandeling
niet kan worden tegengeworpen aan de verkrijger van een recht op een onroerende
zaak. De werking van met name een beperkingenbesluit, van een beslissing in
administratief beroep of rechterlijke uitspraak (voor een vervallenverklaring
geldt dit in mindere mate) zou hierdoor op een ongewenste wijze en in strijd
met de Algemene wet bestuursrecht en de bijzondere wet of wetten waarop het
is gebaseerd, worden doorkruist. Met betrekking tot de inschrijving van beperkingenbesluiten en overige genoemde schriftelijke rechtshandelingen in de
openbare registers is het derhalve gewenst om de toepasselijkheid van de artikelen
24 en 26 van boek 3 van het Burgerlijk Wetboek voor wat betreft de in dit
wetsvoorstel opgenomen regeling uit te sluiten. In een bijzondere wet kan
hier evenwel van worden afgeweken, zoals in de artikelen 6, 7 en 8 van de
Monumentenwet 1988 en artikel 25 van de Vorderingswet 1962.Ten aanzien van de positie van de eerdergenoemde verkrijger wordt opgemerkt
dat indien hij schade lijdt ten gevolge van een ten onrechte ontbrekende of
een onjuiste inschrijving hij deze ingevolge artikel 17 van dit wetsvoorstel
of artikel 117 van de Kadasterwet kan verhalen.Artikel 15Eerste lidBeperkingenbesluiten van bestuursorganen van waterschappen, provincies,
het Rijk en eventuele overige bestuursorganen (niet zijnde gemeentelijke bestuursorganen),
daarop betrekking hebbende beslissingen in administratief beroep of rechterlijke
uitspraken dan wel vervallenverklaringen als bedoeld in artikel 15, derde
lid, worden in de openbare registers ingeschreven. Het bestuursorgaan dat
het beperkingenbesluit heeft vastgesteld biedt dat beperkingenbesluit of een
daarop betrekking hebbende beslissing in administratief beroep of rechterlijke
uitspraak dan wel een vervallenverklaring (of een afschrift daarvan, zie artikel
3, derde lid,) ter inschrijving aan het Kadaster aan. Indien een beperkingenbesluit
bestaat uit een algemeen verbindend voorschrift in een wet of algemene maatregel
van bestuur, is het de eerstverantwoordelijke minister die de aanbieding daarvan,
dan wel van een daarop betrekking hebbende beslissing in administratief beroep
of rechterlijke uitspraak, dan wel een vervallenverklaring, verricht.Op de inschrijving van deze stukken is de Kadasterwet van toepassing.
Dit betekent onder meer dat het betrokken bestuursorgaan het aan te bieden
beperkingenbesluit of de andere genoemde schriftelijke rechtshandeling van
de kadastrale aanduidingen van de onroerende zaak of zaken waarop deze betrekking
heeft, voorziet en dat het stuk wordt voorzien van een verklaring van eensluidendheid.
Voorzover nodig worden nadere regels bij algemene maatregel van bestuur gegeven.
Voorts biedt het bestuursorgaan de in het vierde lid bedoelde gegevens aan,
die het Kadaster vervolgens in de kadastrale registratie opneemt. Het betrokken
bestuursorgaan is verantwoordelijk voor de correcte aanlevering van de in
te schrijven beperkingenbesluiten en andere genoemde schriftelijke rechtshandelingen.Tweede lidDe termijn waarbinnen het beperkingenbesluit of daarop betrekking hebbende
beslissing in administratief beroep of rechterlijke uitspraak, dan wel een
vervallenverklaring en de in het eerste lid bedoelde gegevens aan het Kadaster
worden aangeboden, is gelijk aan de termijnen voor de inschrijving van een
beperkingenbesluit en andere genoemde schriftelijke rechtshandelingen in het
gemeentelijke beperkingenregister. Inschrijving in de openbare registers geschiedt
ingevolge artikel 19 van Boek 3 van het Burgerlijk Wetboek terstond na de
aanbieding van de stukken.Derde lidWanneer een in de openbare registers opgenomen publiekrechtelijke beperking
komt te vervallen, biedt het bestuursorgaan daarvan een schriftelijke mededeling
ter inschrijving in de openbare registers aan het Kadaster aan.
De redenen hiervoor zijn reeds besproken in de toelichting op artikel 7, vierde
lid, waarnaar kortheidshalve wordt verwezen.Vierde lidDit lid bevat de grondslag voor het geven van nadere regels omtrent de
soorten gegevens die in de kadastrale registratie worden opgenomen. Deze zijn
gelijk aan de soorten gegevens die in de gemeentelijke beperkingenregistratie
worden opgenomen. De op grond van dit lid te bepalen soorten gegevens zijn
aanvullend ten opzichte van de gegevens, bedoeld in artikel 48 van de Kadasterwet.Artikel 16Dit artikel beoogt de juistheid en de betrouwbaarheid van de in de openbare
registers en de kadastrale registratie opgenomen gegevens omtrent publiekrechtelijke
beperkingen te waarborgen. Op grond van artikel 15 voorziet het in dat artikel
bedoelde bestuursorgaan het beperkingenbesluit, de daarop betrekking hebbende
beslissing in administratief beroep of rechterlijke uitspraak, dan wel een
vervallenverklaring (of afschriften van de hier genoemde schriftelijke rechtshandelingen)
van de kadastrale aanduidingen van de onroerende zaak of zaken waarop de publiekrechtelijke
beperking betrekking heeft. Indien op een later moment deze kadastrale aanduidingen
worden gewijzigd is het van belang dat de bij het beperkingenbesluit of andere
genoemde schriftelijke rechtshandeling vermelde aanduidingen worden geactualiseerd.Eerste lidZoals vermeld in de toelichting op artikel 8 worden de kadastrale aanduidingen
van percelen veelvuldig gewijzigd ten gevolge van het splitsen of samenvoegen
van percelen. Indien de kadastrale aanduidingen zijn gewijzigd, worden de
bij de oorspronkelijke aanduiding vermelde gegevens omtrent het bestaan van
een publiekrechtelijke beperking automatisch bij de nieuwe aanduidingen opgenomen.
Dit kan ertoe leiden dat in de kadastrale registratie ten onrechte bij een
perceel een publiekrechtelijke beperking wordt vermeld (bijvoorbeeld een nieuwbouwwijk
met een monumentenstatus).De rol en de bevoegdheden van het Kadaster brengen niet met zich mee dat
het Kadaster ambtshalve nagaat of een publiekrechtelijke beperking zich onverkort
uitstrekt tot de nieuw gevormde percelen. Dit behoort primair tot de verantwoordelijkheid
van het bestuursorgaan dat het beperkingenbesluit of andere genoemde schriftelijke
rechtshandeling ter inschrijving heeft aangeboden. Het betrokken bestuursorgaan
is echter veelal niet op de hoogte van een wijziging van een kadastrale aanduiding.
Het eerste lid voorziet in een verplichting voor het Kadaster om in bij algemene
maatregel van bestuur aan te wijzen gevallen bestuursorganen periodiek een
overzicht te verschaffen van wijzigingen in de kadastrale aanduidingen van
onroerende zaken waarop door hen aangeboden beperkingenbesluiten of andere
genoemde schriftelijke rechtshandelingen betrekking hebben. Deze verstrekking
is kosteloos.Tweede lidHet bestuursorgaan dat een overzicht ontvangt gaat op grond van het tweede
lid na in hoeverre een publiekrechtelijke beperking betrekking heeft op de
nieuw gevormde percelen. Vervolgens doet dit bestuursorgaan binnen vier weken
na ontvangst van het overzicht, bedoeld in het eerste lid, opgave aan het
Kadaster van de geactualiseerde kadastrale aanduidingen van de onroerende
zaak of zaken waarop de desbetreffende beperking rust. Deze geactualiseerde
kadastrale aanduidingen worden ingeschreven in de openbare registers waarna
het bijhouden van de in de kadastrale registratie opgenomen gegevens plaatsvindt.
Op deze wijze wordt bijgedragen aan de juistheid en betrouwbaarheid van de
gegevens omtrent het bestaan van een publiekrechtelijke beperking.Derde lidVanwege het grote aantal wijzigingen in de kadastrale aanduidingen is
het niet doelmatig om een bestuursorgaan als bedoeld in het eerste lid van
elke wijziging die betrekking heeft op onroerende zaken, afzonderlijk op de
hoogte te stellen. Het eerste lid bepaalt dat het Kadaster periodiek een overzicht
daarvan verstrekt in op grond van het derde lid bij algemene maatregel van
bestuur te bepalen gevallen met een daarbij te bepalen frequentie (zodat een
standaardisering mogelijk is). In nader overleg met de betrokken partijen
zal worden bezien welke frequentie en perioden voor het verstrekken van een
overzicht reëel zijn en in welke vorm en op welke wijze de opgave, bedoeld
in het tweede lid, plaatsvindt. Regels als bedoeld met een uitvoeringstechnisch
karakter die regelmatig wijziging behoeven kunnen ook bij ministeriële
regeling worden gegeven.Artikel 17Dit artikel regelt het sluitstuk van de verantwoordelijkheid van het betrokken
(andere dan gemeentelijke) bestuursorgaan voor een correcte uitvoering van
bij of krachtens artikel 15, eerste tot en met derde lid, en artikel 16, tweede
en derde lid, gegeven regels. Indien er door het in het eerste lid bedoelde
bestuursorgaan ten onrechte onjuiste, onvolledige of geen gegevens ter inschrijving
in de openbare registers zijn aangeboden of als gevolg daarvan zijn ingeschreven
of in de kadastrale registratie zijn opgenomen, kan degene die daardoor schade
lijdt deze verhalen op het betrokken waterschap, de provincie of de Staat
(dan wel een andere rechtspersoon waartoe het bestuursorgaan behoort, dat
het beperkingenbesluit heeft vastgesteld). Evenmin als artikel 13 brengt artikel
17 een uitbreiding mee van de aansprakelijkheid die voortvloeit uit artikel
162 van Boek 6 van het Burgerlijk Wetboek. In dit verband is er in de toelichting
bij artikel 13 op gewezen dat in het wetsvoorstel wettelijke verplichtingen
voor de overheid in het leven worden geroepen, dat de schending daarvan strijd
oplevert met een wettelijke plicht en derhalve onrechtmatig is (artikel 162,
tweede lid, van Boek 6), en dat in het bijzonder de rechtspraak met betrekking
tot vernietigde overheidsbesluiten erop wijst dat dergelijke fouten zonder
meer aan de overheid zullen worden toegerekend. Ingevolge artikel 117 van
de Kadasterwet kan schade die wordt geleden ten gevolge van verzuimen, vergissingen
en vertragingen, die door het Kadaster zijn begaan, op het Kadaster worden
verhaald. Indien er in strijd met de in dit wetsvoorstel opgenomen regeling
onjuiste of onvolledige gegevens in de openbare registers of de kadastrale
registratie staan vermeld, zal het voor degene die daardoor schade lijdt veelal
niet aanstonds duidelijk zijn of dit komt door fouten van het Kadaster of
het betrokken bestuursorgaan. In geval van twijfel doet hij er verstandig
aan beide rechtspersonen (het Kadaster en de rechtspersoon waartoe het bestuursorgaan
behoort) hoofdelijk aansprakelijk te stellen.Artikel 18De in dit wetsvoorstel opgenomen regeling treedt in werking op een in
de invoeringswet te bepalen tijdstip.De Staatssecretaris van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en
Milieubeheer,J. W. RemkesDe Minister van Justitie,A. H. Korthals BIJLAGE I Voorlopige en indicatieve lijst van publiekrechtelijke
beperkingen WETOMSCHRIJVING BEPERKINGENBESLUITEN 1OnteigeningswetRaadsbesluit tot onteigening      Terinzageleggingen  Onteigenings-KB    2Wet voorkeursrecht gemeentenRaadsbesluit tot vestiging voorkeursrecht*  Voorstel van burgemeester en wethouders aan de gemeenteraad tot nemen van
besluit tot vestiging voorkeursrecht3Belemmeringenwet privaatrechtGedoogplicht*4Belemmeringenwet landsverdedigingGedoogplicht*5LandinrichtingswetVaststelling landinrichtingsplan*  Ter inzagelegging ontwerp landinrichtingsplan  Vaststelling aanpassingsplan*   Ter inzagelegging ontwerp aanpassingsplan   Landinrichtingsrente*6Reconstructiewet Midden
DelflandVaststelling plan*  Ter inzagelegging ontwerp plan  Reconstructierente* 7Herinrichtingswet Oost-Groningen
en de Gronings-Drentse VeenkoloniënVaststelling
plan*   Ter inzagelegging ontwerp plan  Herinrichtingsrente* 8Woningwet(in onderzoek)9Monumentenwet 1988Aanwijzing als beschermd stads- of dorpsgezicht   Aanwijzing als beschermd (Rijks-)monument*   Mededeling van voornemen tot aanwijzing  Gedoogplicht archeologisch onderzoek   Aanwijzing monument o.g.v. monumentenverordening   Voornemen aanwijzing monument   Aanwijzing monument o.g.v. monumentenverordening10HuisvestingswetVordering woonruimte11BoswetAanwijzing gelding kapverbod   Komgrens12Natuurbeschermingswet
1967Overwegingsbeschikking  Aanwijzing beschermd natuurmonument*   Verbod bepaalde handelingen 13Natuurbeschermingswet
1998Aanwijzing gebieden voortvloeiende uit internationale
verdragen 14Flora- en faunawetAanwijzing beschermde leefomgeving  Voorlopige aanwijzing beschermde leefomgeving 15Wet geluidhinderGedoogplicht geluidsmeting*   Zonering16Wet inzake de luchtverontreinigingGedoogplicht metingen*17LuchtvaartwetAanwijzing luchtvaartterrein (binnen
een jaar op te nemen in bestemmingsplannen)  Bouwverbod* 18DeltawetSchuldplichtigheid*19GrondwaterwetGedoogplicht 20Mijnwet 1810Machtiging 21Wet op de Ruimtelijke
OrdeningVoorbereidingsbesluit   Bestemmingsplan22Wet bodembeschermingVordering   Beschikkingen ernstig (al dan niet) urgent geval   Bevelen 23Wet op de stads- en
dorpsvernieuwingTerinzageleggingen  Stadsvernieuwingsplan   Leefmilieuverordening24Wet milieubeheer    Aanwijzing gebieden in verordening   Aanwijzingen gebieden voor grens- of richtwaarden bij amvb   Aanwijzing gevoelig gebied  Aanwijzing gebied met aanvullende mer-plicht (art. 7.6)25InkwartieringswetGedoogplicht eenvoudige voorziening ter voorbereiding
op inkwartiering 26Wet verzekering beschikbaar
blijven van goederenlast beschikbaar blijven27GemeentewetBekostigingsbesluit ter zake van baatbelasting op grond
van de verordening* = momenteel opgenomen in de kadastrale registratie)BIJLAGE IIComplementair registratiestelselXNoot1Kamerstukken II, 1996/1997, 20 644, nr. 30.XNoot1Stichting Instituut voor Bouwrecht, Werk- groep Coördinatie Wetgeving
Onroerend Goed, «Coördinatie administratieve wetgeving onroerend
goed», Deventer 1976.XNoot2L. I. Erftemeijer, «Rapport van de Commissie Verantwoordelijkheid
Notaris», 's-Gravenhage, 1986.XNoot3J. M. Polak, «Notariaat en administratief recht», WPNR
5794 (1986), blz. 117 e.v.XNoot4W. M. Kleijn, A. A. van Velten en Conrad C. Freedman, «Bescherming
van kopers van woningen»: preadviezen voor de gecombineerde jaarlijkse
algemene vergaderingen van de Koninklijke Notariële Broederschap en de
 Vereniging voor Bouwrecht, Deventer 1985.XNoot5«De Kenbaarheid van de Publiekrechtelijke Rechtstoestand»,
RAVI-rapport nr. 13, Apeldoorn 1988; «Wat niet weet maar toch deert»,
Advies omtrent een samenwerkingsmodel voor de registratie van publiekrechtelijke
beperkingen, RAVI-rapport nr 22, Apeldoorn 1990; «De lijst tegen het
licht gehouden», Toetsing van 60 te registreren publiekrechtelijke beperkingen
aan de opvattingen van de praktijk, RAVI-rapport nr. 25, Apeldoorn 1991.XNoot1De basis hiervoor is gecreëerd met de Regeling van 1 juli 1996 tot
wijziging van de Uitvoeringsregeling Kadasterwet 1994 (Stcrt. 1996, nr. 130).XNoot1Bestuurlijke Overlegcommissie voor over- heidsautomatisering, Bestuurlijke
organisatie van de informatievoorziening, BOCO-rapport nr. 15, september
1984 (SDU 1985), bijlage 1.XNoot1Coopers & Lybrand, «Onderzoek naar de kosten van en de wenselijke
invoeringstermijnen voor een wettelijke regeling voor de verhoging van de
kenbaarheid van de publiekrechtelijke beperkingen», Den Haag, 3 oktober
 1997.XNoot1De basis hiervoor is gecreëerd met de Regeling van 1 juli 1996 tot
wijziging van de Uitvoeringsregeling Kadasterwet 1994 (Stcrt. 1996, nr. 130). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-28218-3.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl