Wijziging van de Invorderingswet 1990 en van de Wet inkomstenbelasting 2001; Memorie van toelichting
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-06 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 29944, nr. 3

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

04-01-2005

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2004-2005

29944 nr. 3

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamI. ALGEMEEN1. Wijziging van de Invorderingswet 19902. Wijziging van artikel 9.4 van de Wet inkomstenbelasting
20013. Personele, budgettaire en overige aspectenII. ARTIKELSGEWIJSArtikel I (artikel 7a van de Invorderingswet 1990)Artikel II (artikel 9.4 van de Wet inkomstenbelasting
2001)Artikel III (Inwerkingtreding)Ondertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 29944Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 27 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
29 944Wijziging van de Invorderingswet 1990 en van de Wet inkomstenbelasting
2001nr. 3MEMORIE VAN TOELICHTINGI. ALGEMEEN1. Wijziging van de Invorderingswet 1990De Belastingdienst verricht meer dan 40 miljoen (belasting)uitbetalingen
per jaar. Een belangrijk deel daarvan betreft voorlopige aanslagen inkomstenbelasting
tot een negatief bedrag, de zogenoemde voorlopige teruggaaf inkomstenbelasting.
Op grond van Nederlands recht (Burgerlijk Wetboek) bepaalt de crediteur van
een vordering (lees: de belastingschuldige) de wijze van uitbetalen door de
debiteur (lees: de ontvanger). Op een heel kleine groep na, kiezen de belastingschuldigen
voor een girale uitbetaling door de Belastingdienst. Deze vorm van uitbetaling
wordt ook door de Belastingdienst gepromoot vanwege de vele voordelen daarvan.
Slechts een kleine groep belastingschuldigen (+/- 1000 per jaar) kiest nu
structureel voor een chartale afwikkeling. Aangezien de Belastingdienst de
kasfunctie (voor zowel belastingontvangsten als belastingbetalingen) reeds
geruime tijd geleden heeft afgeschaft (1992), vindt uitbetaling van een belastingteruggaaf
in die gevallen plaats door middel van een chequeprocedure (cash-collect).
Momenteel facilieert nog slechts één bank zo'n procedure.Vanwege het aflopen van het contract met de huidige huisbankiers op 1 mei
2005 is de Belastingdienst op dit moment op zoek naar een nieuwe huisbankier.
De Belastingdienst heeft daartoe de Europese aanbesteding betalingsverkeer
Belastingdienst (hierna: tender) uitstaan. In deze tender is de mogelijkheid
van chartale betalingen niet als eis opgenomen, daar naar verwachting slechts
één van de huidige marktpartijen zou inschrijven en er derhalve
geen concurrentie is tussen inschrijvers. Inmiddels is duidelijk dat het Ministerie
van Financiën de opdracht zal gunnen aan de ING Bank NV.In het wetsvoorstel Algemene wet inkomensafhankelijke regelingen (Kamerstukken
II 2004/05, 29 764, nrs. 1 en 2) is mede naar aanleiding van de ingezette
tenderprocedure reeds een bepaling opgenomen die erin voorziet dat de Belastingdienst/Toeslagen
voorschotten en tegemoetkomingen slechts giraal kan uitbetalen. Onderhavig
wetsvoorstel strekt ertoe te regelen dat ook alle andere uit te betalen bedragen
door de Belastingdienst voortaan giraal zullen geschieden. Chartale geldstromen
zullen hiermee voor het betalingsverkeer met de Belastingdienst
definitief tot het verleden behoren. De Sociale Verzekeringsbank (hierna:
SVB) is overigens reeds per 1 januari 2002 gestopt met de chequeprocedures.
Sinds die datum betaalt de SVB de uit te betalen bedragen alleen nog giraal
uit. Deze overgang heeft in de uitvoeringspraktijk van de SVB geen problemen
opgeleverd en is soepel verlopen.Voorgesteld wordt de Belastingdienst de girale uitbetalingen te laten
verwezenlijken door bijschrijving van het uit te betalen bedrag op een ten
name van de belastingschuldige staande rekening, bestemd voor girale betaling
(daarmee bijvoorbeeld spaar- en effectenrekeningen uitsluitend). Dit betekent
dat de Belastingdienst bevrijdend kan betalen als het geld wordt overgemaakt
naar een bankrekening die op naam van de belastingschuldige staat. De belastingschuldige
krijgt echter de bevoegdheid een bepaalde bankrekening voor de uitbetaling
van een bepaalde teruggaaf aan te wijzen. Dit kan zowel een specifieke ten
name van hem zelf staande bankrekening betreffen als een bankrekening ten
name van een derde.Bij dit wetsvoorstel is in ogenschouw genomen dat op basis van het door
de Nederlandse Vereniging van Banken opgestelde «Convenant inzake een
pakket primaire betaaldiensten» sinds 2001 een laagdrempelige toegang
tot het betalingsverkeer wordt gewaarborgd voor personen van 18 jaar en ouder.
Op basis van dit convenant kan iedere ingezetene van 18 jaar of ouder zonder
vaste woon- en verblijfplaats of met omvangrijke schulden toch een bankrekening
openen voor primaire diensten (aangaan transacties, pinnen en sparen). Uit
het evaluatierapport «Een bankrekening voor iedereen», dat op
13 september 2004 aan de Minister van Financiën is aangeboden, blijkt
dat met de inwerkingtreding van dit Convenant de toegang tot het betalingsverkeer
is verbeterd voor mensen die als gevolg van hun verleden geen toegang hadden
tot het elektronische betalingsverkeer.In het wetsvoorstel wordt rekening gehouden met de bestaande praktijk
waarbij belastingschuldigen ervoor kiezen een voorlopige teruggaaf op de bankrekening
van hun partner te laten bijschrijven, bijvoorbeeld omdat zij zelf geen bankrekening
hebben en deze ook niet wensen. Voor deze groep personen verandert er niets.
Zij worden namelijk niet verplicht zelf een bankrekening aan te houden.In de Gemeentewet, Provinciewet en Waterschapswet is geregeld dat de Invorderingswet
1990 in beginsel van toepassing is op de invordering van lokale belastingen.
In zoverre is een aanpassing van die wetten niet nodig en is de voorgestelde
wijziging ook op de lokale overheden van toepassing. Volledigheidshalve merk
ik op dat ook andere, hiervoor niet genoemde, wetten door dit wetsvoorstel
zullen worden beïnvloed. Een aanpassing van de wettekst blijkt daarbij
echter evenmin noodzakelijk, omdat bijvoorbeeld de gehele Invorderingswet
1990 van toepassing is verklaard, waardoor ook het nieuw voorgestelde artikel
van toepassing is (bijvoorbeeld artikel 26, eerste lid, Wet verontreiniging
oppervlaktewateren en artikel 72 Mijnbouwwet).2. Wijziging van artikel 9.4 van de Wet inkomstenbelasting
2001In het Belastingplan 2005 (Kamerstukken 29 767) is het bedrag van
de zogenoemde aanslagdrempel verlaagd tot € 40. Deze maatregel is
naar aanleiding van de motie Verhagen (Kamerstukken II 2004/05, 29 800,
nr. 4) opgenomen in de eerste nota van wijziging (Kamerstukken II 2004/05,
29 767, nr 6). Daarbij is voorzien dat deze aanslagdrempel tevens van
toepassing wordt op alle situaties waarin een voorlopige teruggave is verstrekt.
Het Belastingplan 2005 regelt hiertoe dat het eerste lid, onderdeel b, en
het vierde lid van artikel 9.4 van de Wet inkomstenbelasting 2001 zoals dat
luidde voor 1 januari 2005, vervallen. Verzuimd is echter de zinsnede
«die uitsluitend met het oog op de heffingskorting zijn vastgesteld»
in het eerste lid te laten vervallen en in het nieuwe vierde lid de zinsnede
«die uitsluitend met het oog op een of meer heffingskortingen zijn vastgesteld»
te schrappen. Als gevolg hiervan zou het in een aantal gevallen niet mogelijk
zijn om aan belastingplichtigen die een (te hoge) voorlopige teruggave wegens
aftrekposten ontvangen hebben, een aanslag op te leggen als de aanslag een
bij te betalen bedrag van meer dan € 40 oplevert. Deze omissie wordt
in het onderhavige wetsvoorstel hersteld.3. Personele, budgettaire en overige aspectenHet wetsvoorstel levert voor het Rijk jaarlijks een besparing van circa € 200 000
op, aangezien de kosten van de tot op heden gevolgde chequeprocedures momenteel
voor rekening van de Belastingdienst komen.Het voorstel heeft geen personele gevolgen. Voor de Belastingdienst heeft
de maatregel tot gevolg dat voor een beperkte groep belastingschuldigen de
arbeidsintensieve chequeprocedure achterwege blijft. De maatregel leidt dan
ook tot een geringe besparing op de uitvoeringskosten.Uit deze wetswijziging vloeien geen administratieve lasten voor het bedrijfsleven
voort.II. ARTIKELSGEWIJSArtikel I (artikel 7a van de Invorderingswet 1990)Artikel I bewerkstelligt dat een nieuw artikel 7a wordt ingevoegd in de
Invorderingswet 1990. Op grond van het eerste lid van dit artikel betaalt
de ontvanger een terug te geven bedrag aan rijksbelastingen dan wel andere
belastingen of heffingen uitsluitend giraal uit. Hoofdregel is dat hij dit
kan doen door bijschrijving op iedere op naam van de belastingschuldige staande
rekening, bestemd voor girale betaling. De belastingschuldige kan echter ook
voorafgaande aan de uitbetaling een bepaalde rekening, bestemd voor girale
betaling, ten name van hem zelf of een ander persoon aanwijzen. Deze aanwijzing
kan zowel actief (kennis geven) als passief ((stilzwijgend) instemmen) geschieden.
Hiermee wordt recht gedaan aan de bestaande praktijk.Actief aanwijzen van een bepaalde rekening doet de belastingschuldige
door de inspecteur of de ontvanger voorafgaande aan de uitbetaling te informeren
dat hij de uitbetaling van een bepaalde teruggaaf wenst op een bepaalde rekening
van hem zelf of van een ander. Dit kan hij bijvoorbeeld doen bij zijn aangifte,
maar ook door middel van een aparte brief. Bij passief aanwijzen moet gedacht
worden aan de nu al gangbare praktijk waarbij de belastingschuldige voorafgaande
aan de uitbetaling van een bedrag een bericht krijgt van de Belastingdienst
waaruit blijkt dat deze laatste voornemens is een bepaald bedrag op een bepaalde
rekening van belastingschuldige zelf of van een ander (bijvoorbeeld van diens
echtgenoot) over te maken. Indien belastingschuldige akkoord gaat met bijschrijving
op de genoemde rekening hoeft hij niets te ondernemen (stilzwijgend instemmen)
en heeft hij daarmee de rekening aangewezen. Wenst hij de uitbetaling op een
andere dan de genoemde rekening dan kan hij de ontvanger daarvan op de door
de Belastingdienst aangegeven wijze in kennis stellen.Op grond van artikel 69 van de Invorderingswet 1990 kunnen bij ministeriële
regeling nadere regels worden gesteld ter uitvoering van hetgeen in die wet
is geregeld, dus ook ter uitvoering van het voorgestelde artikel. Het voornemen
bestaat om ten aanzien van de «actieve aanwijzingsbevoegdheid»
van de belastingschuldige te regelen dat deze alleen schriftelijk kan geschieden.Door de toevoeging in het eerste lid «dan wel andere belastingen
of heffingen voorzover de invordering daarvan aan hem is opgedragen» wordt bewerkstelligd dat ook teruggaven die voortvloeien uit andere
belastingen en heffingen dan rijksbelastingen (bijvoorbeeld op de voet van
de Meststoffenwet) voortaan giraal door de ontvanger zullen worden uitbetaald.In het voorgestelde artikel 7a van de Invorderingswet 1990 is de term
«belastingschuldige» gebruikt. Hiermee wordt aangesloten bij de
in artikel 2, eerste lid, onderdeel k, van de Invorderingswet 1990 gegeven
definitie van het begrip belastingschuldige: «degene te wiens naam de
belastingaanslag is gesteld». Voor de definitie van het begrip «belastingaanslag»
wordt verwezen naar artikel 2, eerste lid, onderdeel m, en artikel 2, tweede
lid, onderdeel c, van de Invorderingswet 1990.Met de gekozen formulering «rekening, bestemd voor girale betaling»
wordt aangesloten bij de terminologie gebruikt in artikel 6:114 van het Burgerlijk
Wetboek.Door de formulering «voor de uitbetaling aan de inspecteur of de
ontvanger te kennen heeft gegeven of daarmee heeft ingestemd» wordt
bewerkstelligd dat ook aanwijzingen die voor de datum van inwerkingtreding
van deze wet hebben plaatsgevonden, hun geldigheid behouden. Dit om te voorkomen
dat iedere belastingschuldige na de inwerkingtreding van deze wet opnieuw
van zijn aanwijzingsbevoegdheid gebruik zou moeten maken, waar hij dit in
het verleden al heeft gedaan en hij geen verandering wenst in de bestaande
situatie.Het voorgestelde tweede lid zorgt ervoor dat ook andere (dan die genoemd
in het eerste lid) door de ontvanger uit te betalen bedragen voortaan giraal
zullen geschieden. Hierbij geldt hetzelfde regime als voor de direct aan belasting
en heffing gerelateerde bedragen. Bij deze categorie betalingen kan gedacht
worden aan door de ontvanger uit te betalen proceskostenvergoedingen of schadevergoedingen.Artikel II (artikel 9.4 van de Wet inkomstenbelasting
2001)De wijziging in dit artikel is voor een deel toegelicht in paragraaf 2
van het algemeen deel van de toelichting.Met het Belastingplan 2005 (kamerstukken 2004/05, nr. 29 767) is
het gehele vierde lid van artikel 9.4 zoals dat luidde voor 1 januari
2005 vervallen. Bij nader inzien, zou dit lid samen met het Besluit van de
Staatssecretaris van Financiën van 18 juni 2003 (nr. CPP2003/1571
M) voor de beperkte groep die genoemd is in het derde lid, onderdeel a, wel
haar werking moeten behouden. Dit punt is hersteld door invoeging van een
nieuw vierde lid, waarin tevens het betreffende Besluit is verwerkt. Het nieuwe
vierde lid regelt, dat in het jaar van 65 worden de aanslagdrempel genoemd
in het eerste lid, onderdeel a, van toepassing is als de belastingplichtige
een voorlopige teruggaaf heeft ontvangen (a) waarbij bij het vaststellen van
die voorlopige teruggaaf rekening is gehouden met aftrekposten als bedoeld
in artikel 9.3, eerste lid, van de wet of (b) waarbij geheel of gedeeltelijk
ten onrechte of tot een hoger bedrag dan in artikel 8.9, tweede lid, is aangeduid,
een verhoging van de gecombineerde heffingskorting volgens artikel 8.9 in
aanmerking is genomen. Met het geheel ten onrechte in aanmerking nemen wordt
gedoeld op de situatie dat de belastingplichtige in het geheel geen recht
had op de verhoging van de gecombineerde heffingskorting bijvoorbeeld omdat
de belastingplichtige in het kalenderjaar niet gedurende meer dan zes maanden
dezelfde partner heeft. Het kan ook voorkomen dat een belastingplichtige weliswaar
recht had op verhoging van de algemene heffingskorting, maar dat aan hem ten
onrechte ook een andere korting (bijvoorbeeld de kinderkorting) is toegekend.
In deze situatie heeft de belastingplichtige de verhoging van de gecombineerde
heffingskorting gedeeltelijk ten onrechte genoten. Het gedeeltelijk ten onrechte
genieten ziet niet op de situatie dat de omvang van de verhoging niet juist
is. Voor de situaties dat de omvang niet juist is, bijvoorbeeld omdat de verschuldigde
inkomensheffing bij de partner minder hoog was dan verwacht, is
de verwijzing naar artikel 8.9, tweede lid, opgenomen. Alleen in situaties
waarin de omvang zodanig onjuist is dat het in artikel 8.9, tweede lid, aangegeven
maximum wordt overschreden, kan een verplichte aanslag volgen.Artikel III (Inwerkingtreding)Het wetsvoorstel treedt in werking met ingang van de eerste dag na de
datum van uitgifte van het Staatsblad waarin zij wordt geplaatst. Artikel
I kent in afwijking daarvan een inwerkingtreding op een bij koninklijk besluit
te bepalen tijdstip. Inwerkingtreding is echter wenselijk met ingang van 1 mei
2005 aangezien per die datum het contract met de huidige huisbankiers zal
aflopen en het contract met de nieuwe huisbankier zal aanvangen. Dit betekent
dat, indien artikel I van deze wet op 1 mei 2005 in werking treedt, voor
alle uitbetalingen die de Belastingdienst vanaf die datum zal verrichten –
inclusief de uitbetalingen die betrekking hebben op belastingtijdvakken of
-tijdstippen die zijn gelegen respectievelijk aangevangen voor die datum –
het nieuwe regime (uitsluitend giraal) zal gelden.Artikel II werkt op grond van het tweede lid van artikel III terug tot
en met 1 januari 2005.De Staatssecretaris van Financiën,J. G. Wijn 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-29944-3.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl