Wijziging Wet op de omzetbelasting 1968 i.v.m. de invoering van een bijzondere regeling voor beleggingsgoud; Nota n.a.v. het verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 26467, nr. 5

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum indiening

26-07-1999

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1998-1999

26467 nr. 5

09-07-1999

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamAlgemeenInleidingRatio en inhoud van de bijzondere regeling voor beleggingsgoudOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 26467Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 30 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
26 467Wijziging van de wet op de omzetbelasting 1968 in verband met de invoering
van een bijzondere regeling voor beleggingsgoudnr. 5NOTA NAAR AANLEIDING VAN HET VERSLAGOntvangen 9 juli 1999 AlgemeenOp 9 april 1999 is het voorstel van wet tot wijziging van de Wet op de
omzetbelasting 1968 in verband met de invoering van een bijzondere regeling
voor beleggingsgoud bij de Kamer ingediend. De leden van de fractie van de
PvdA hebben naar aanleiding van dit wetsvoorstel een aantal opmerkingen en
vragen. Zo is, aldus deze leden, uit het voorliggende voorstel niet te achterhalen
in welke mate de speculatieve markt en in welke mate de niet-speculatieve
markt betrokken is bij de handel in beleggingsgoud. Voor de beoordeling van
de effecten van de voorgestelde wetswijziging achten deze leden het van belang
te weten hoe die verhouding is.Dienaangaande merk ik op dat hierover geen gegevens beschikbaar zijn,
en dat die verhouding ook moeilijk meetbaar is. De beoordeling van de speculatieve
aard van een transactie met beleggingsgoud kan immers per persoon en naar
gelang de omstandigheden en de tijd verschillen. Een speculatief oogmerk ten
tijde van de aankoop van beleggingsgoud kan, kortere of langere tijd later,
omslaan in een oogmerk het beleggingsgoud aan te wenden voor consumptieve
doeleinden. Ook de omgekeerde situatie is denkbaar. Juist het duale karakter
van het goud – inhoudende dat dezelfde goudstaaf zowel voor speculatieve/beleggingsdoeleinden
als voor industriële/consumptieve doeleinden kan worden gebruikt –
maakt een dergelijke verandering van oogmerk mogelijk. De beoordeling of sprake
is van een speculatief segment of van een niet-speculatief segment van de
markt is dan ook niet objectief te geven.Ik stel het op prijs dat de leden van de fractie van de VVD met interesse
hebben kennis genomen van het onderhavige wetsvoorstel en dat het hen verheugt
dat het wetsvoorstel de Tweede Kamer tijdig heeft bereikt, zodat de door de
Raad van de Europese Unie gestelde uiterlijke datum van omzetting, te weten
1 januari 2000, gerealiseerd kan worden. Deze leden merken daarbij op dat
het wetsvoorstel een stap op weg is naar een binnen de Europese Unie geldende
uniforme regeling voor de BTW-heffing op beleggingsgoud. Evenzeer stel ik het op prijs dat de leden van de fractie van het CDA
met belangstelling hebben kennis genomen van het wetsvoorstel. Zij merken
op overtuigd te zijn van de noodzaak tot harmonisatie van de heffing van BTW
op beleggingen in goud, maar hebben wel de volgende algemene bedenking. Zij
vragen waarom het vrijstellingsregime wel van toepassing is op goud maar niet
op andere goederencontracten – waaronder grondstoffen – waarvoor
BTW-heffing het regime is. Is hier sprake van een gunstiger behandeling van
goud ten opzichte van andere beleggingen in fysieke goederen, zo vragen deze
leden.Ten antwoord op de eerste vraag van deze leden wijs ik op met name de
eerste twee overwegingen bij de richtlijn beleggingsgoud. Uit de eerste overweging
komt naar voren dat er thans lidstaten zijn die ander goud dan goud bestemd
voor industrieel gebruik tijdelijk kunnen blijven vrijstellen, terwijl er
andere lidstaten zijn die niet van die mogelijkheid gebruik hebben kunnen
maken en een regime van BTW-heffing kennen. De toepassing door enkele lidstaten
van die tijdelijke afwijking veroorzaakt concurrentiedistorsies. Dit is versterkt
doordat, sinds het afschaffen van de fiscale grenzen met ingang van 1 januari
1993, particulieren in andere lidstaten dan de lidstaat waarin zij wonen,
aankopen kunnen doen tegen het in die andere lidstaat geldende BTW-tarief
of met toepassing van de in die andere lidstaat geldende vrijstelling. Aldus
kunnen particulieren uit een lidstaat waarin voor de aanschaf van een goudstaaf
bijvoorbeeld het algemene of het verlaagde BTW-tarief wordt berekend, eenvoudigweg
hun aankopen verleggen naar een lidstaat waar geen of weinig BTW wordt berekend.
Harmonisatie is dus dringend gewenst. Toepassing van het normale regime –
BTW-heffing – hindert daarnaast in ernstige mate het gebruik van goud
voor beleggingsdoeleinden, zo komt uit de tweede overweging naar voren. De
prijs van beleggingsgoud wordt immers bepaald op de wereldgoudmarkt, waarbij
uiteraard geen rekening wordt gehouden met landen die daar nog omzetbelasting
over heffen. Een dergelijke heffing leidt voorts tot illegale invoer vanuit
landen die geen heffing kennen. Zo'n heffing komt de internationale concurrentiepositie
van de communautaire goudmarkt dan ook niet ten goede. Deze problemen en het
hiervoor geschetste duale karakter van goud (speculatieve of beleggingsdoeleinden
en industriële of consumptieve doeleinden), zijn niet of in veel mindere
mate aan de orde bij andere goederen. Om die reden achtte de Europese Commissie
het gerechtvaardigd om juist met betrekking tot goud met een richtlijnvoorstel
tot harmonisatie te komen. Ten antwoord op de tweede vraag van deze leden
zou ik dan ook niet zozeer willen spreken van een gunstiger behandeling van
goud, maar veeleer van een meer geschikte behandeling, die valt te rechtvaardigen
gelet op vorengeschetste problemen en het duale karakter van goud.Het vorenstaande betekent tevens dat ik niet verwacht – deze leden
vragen daarnaar – dat voor grondstoffen in het algemeen een vergelijkbaar
BTW-regime tot stand zal komen. Het karakter van die grondstoffen is anders
en daardoor speelt de geschetste problematiek niet of nauwelijks. InleidingOp bladzijde 2, paragraaf I.1, van de memorie van toelichting wordt opgemerkt
dat met dit wetsvoorstel de handel in (beleggings)goud kan worden bevorderd,
zo stellen de leden van de fractie van de PvdA. Deze leden willen graag weten
op welke termijn en bij welk percentage groei sprake is van een opleving van
de handel in beleggingsgoud.Thans dient in Nederland bij de aanschaf van een plaat(je) of staaf(je)
beleggingsgoud het verlaagde BTW-tarief te worden betaald. Voor beleggingsgoud
in de vorm van gouden beleggingsmunten geldt thans een heffing tegen het algemene
BTW-tarief over het verschil tussen de verkoopprijs en de aankoopprijs
(de zogenoemde margeregeling). Zoals ik hiervoor onder «Algemeen»
heb aangegeven, kunnen particulieren evenwel diezelfde aanschaf van bijvoorbeeld
een goudplaatje ook in een lidstaat doen waar een lager BTW-tarief of een
vrijstelling geldt. Met de introductie van een geharmoniseerde vrijstelling
zal die mogelijkheid niet meer aantrekkelijk zijn. Een opleving in Nederland
van de handel in beleggingsgoud zou daarvan het gevolg kunnen zijn, zoals
ik in de memorie van toelichting beoogd heb tot uitdrukking te brengen. Ook
nationaal bezien zou de introductie van een vrijstelling, afgezet tegen de
toepassing van het verlaagde BTW-tarief of van de margeregeling thans, kunnen
leiden tot een opleving. Vooraf is evenwel niet aan te geven of en in welke
mate dit effect zal plaatsvinden. Dit is afhankelijk enerzijds van de mate
waarin marktpartijen op de harmonisatie reageren, anderzijds van de aantrekkelijkheid
van goud als beleggingsobject ten opzichte van andere beleggingsobjecten.Naar aanleiding van de passage – op bladzijde 3 van de memorie van
de toelichting – over de behandeling van dit dossier in het Europees
Parlement, vragen de leden van de fractie van de PvdA voorts of de Raad van
de Europese Unie het voorstel vóór 31 december 1992 heeft aangenomen.
Zij achten deze vraag van belang omdat, indien de Raad het voorstel na 31
december 1992 heeft aangenomen, dit mogelijk betekent dat de lidstaten nu
zelf kunnen bepalen hoe zij goud voor de toepassing van de BTW wensen te behandelen.Dienaangaande merk ik op dat mij niet geheel duidelijk is waarom 31 december
1992 in dezen een bijzondere datum zou zijn. Deze datum – genoemd aan
het slot van bladzijde 3 van de memorie van toelichting en van belang vanwege
het afschaffen van de fiscale grenzen met ingang van 1 januari 1993 –
moet niet anders worden gezien dan als een aansporing richting de Europese
Commissie om zodanig snel met een richtlijnvoorstel inzake beleggingsgoud
te komen dat dit nog vóór die datum kon worden aanvaard door
de Raad. Op het niet halen van die datum bestaat geen sanctie en het heeft,
naar ik meen, zeker niet het gevolg dat het de lidstaten alsdan zou zijn toegestaan
zelf te bepalen hoe goud te behandelen: nergens is immers vastgelegd dat de
zesde-richtlijnbepalingen waarin die behandeling is voorgeschreven, zouden
vervallen bij het niet halen van die datum. De onderhavige richtlijn beleggingsgoud
is overigens op 12 oktober 1998 door de Ecofinraad aanvaard, zoals is aangegeven
in de eerste volzin van de memorie van toelichting. Ratio en inhoud van de bijzondere regeling voor beleggingsgoudOp de vraag van de leden van de fractie van de PvdA naar de argumenten
op basis waarvan kan worden onderbouwd dat het wetsvoorstel leidt tot een
opleving van de handel in beleggingsgoud, verwijs ik deze leden naar mijn
antwoord op hun vraag inzake die opleving in de tweede volle alinea onder
de aanduiding «Inleiding» van deze nota.Deze leden refereren vervolgens aan hoofdstuk I.4 van de memorie van toelichting,
waarbij bij hen de vraag opkomt hoe reëel het is om te veronderstellen
dat in Nederland door deze maatregel zich een met de goudmarkt in Londen te
vergelijken goudmarkt ontwikkelt.In dat hoofdstuk heb ik aangegeven dat voor de Londense goudmarkt thans
een vereenvoudigde BTW-regeling geldt. Deze regeling geldt evenwel alleen
voor het Verenigd Koninkrijk en is gebaseerd op artikel 27 van de zesde BTW-richtlijn.
Op grond van dat artikel kan de Raad, op voorstel van de Europese Commissie,
met eenparigheid van stemmen lidstaten machtigen bijzondere, van die richtlijn
afwijkende, maatregelen te treffen teneinde de belastingheffing te vereenvoudigen
of om bepaalde vormen van belastingfraude of -ontwijking te voorkomen. In
artikel 26ter, onderdeel G, van de richtlijn beleggingsgoud wordt de toepassing
van die vereenvoudigde regeling nu mogelijk gemaakt voor alle lidstaten, zonder dat daarvoor een machtiging van de Raad noodzakelijk is. Voldoende
is een raadpleging van het Comité voor de belasting over de toegevoegde
waarde (BTW-Comité; artikel 29 van de zesde BTW-richtlijn). Indien
zich dus in Nederland een gereglementeerde goudmarkt zou ontwikkelen die vergelijkbaar
is met die in Londen, staat daarmee vast dat de Nederlandse regering de bevoegdheid
heeft, op grond van de richtlijn beleggingsgoud die markt dezelfde behandeling
voor de BTW te geven. Raadpleging van het BTW-Comité is dan voldoende.
Of zich echter zo'n markt zal ontwikkelen is van zoveel andere factoren dan
alleen de BTW afhankelijk dat het niet mogelijk is daar een uitspraak over
te doen. Ik kan slechts in zijn algemeenheid stellen dat de nu tot stand gekomen
richtlijn beleggingsgoud er in ieder geval geen belemmering voor vormt dat
zich ook in andere lidstaten dergelijke markten ontwikkelen.De leden van de fractie van de VVD constateren terecht dat er in het wetsvoorstel
onder andere een optierecht en een aftrekrecht worden geïntroduceerd.
Zij merken met betrekking tot het aftrekrecht het volgende op. Er wordt –
in artikel 28m, eerste lid, onderdeel b, en slotzinsnede – een aftrekrecht
geïntroduceerd ter zake van door ondernemers met BTW verkregen niet-beleggingsgoud
dat vervolgens, na omzetting in beleggingsgoud, vrijgesteld als beleggingsgoud
wordt doorgeleverd. Dit aftrekrecht geldt tevens voor diensten die een wijziging
van vorm, gewicht of zuiverheid van beleggingsgoud betreffen, zo merken deze
leden op. Zij vragen vervolgens naar de reikwijdte van het begrip «diensten»
in dit verband.Ik ga ervan uit dat deze leden vragen naar het begrip «diensten»
in artikel 28m, eerste lid, onderdeel c. Uit de tekst van die bepaling blijkt
dat het daar expliciet alleen gaat om diensten die een wijziging van de vorm,
het gewicht of de zuiverheid van (beleggings)goud betreffen. De situatie waaraan
dan gedacht moet worden, is bijvoorbeeld die van een bank die (beleggings)goud
bezit en daaraan genoemde diensten laat verrichten alvorens het (vrijgesteld)
als beleggingsgoud aan een particulier door te leveren. In het tweede lid
van artikel 28m is echter evenzeer sprake van het begrip «diensten».
Het soort diensten is hier evenwel minder concreet omschreven. Het gaat namelijk
om een aftrekrecht ter zake van alle diensten – en ook goederen –
die met de productie van beleggingsgoud of met de omzetting van goud in beleggingsgoud
verband houden. Voor BTW op indirecte kosten die verbonden zijn met de doorlevering
van het beleggingsgoud, bestaat derhalve geen aftrekrecht. Met deze bepaling
wordt de ondernemer waarvoor dat tweede lid geldt – de ondernemer die
beleggingsgoud produceert of niet-beleggingsgoud in beleggingsgoud omzet –
ter zake van eventuele vrijgestelde leveringen van beleggingsgoud aan particulieren,
op voet van gelijkheid behandeld met vorenbeschreven situatie van de bank,
die ter zake van een dergelijke levering evenmin recht op aftrek heeft van
de indirecte kosten.De leden van de fractie van de VVD maken uit de memorie van toelichting
op dat ondernemers een boekhouding dienen te voeren van alle belangrijke handelingen
betreffende beleggingsgoud (namelijk handelingen met een waarde van meer dan
f 25 000). Uit verklaring 256/98 bij de richtlijn beleggingsgoud,
zo merken deze leden op, blijkt dat onder «belangrijke» handelingen
wordt verstaan die handelingen die een waarde van 15 000 ecu of meer
betreffen. Waarom is deze bepaling niet letterlijk overgenomen, zo vragen
zij.Ik wijs deze leden in dit verband op artikel 28n van het wetsvoorstel
dat niet alleen bedoelde notulenverklaring maar ook het richtlijnartikel –
artikel 26ter, E, eerste alinea – waar die verklaring betrekking op
heeft, implementeert. Het essentiële woord «belangrijk» in
genoemde eerste alinea is via de notulenverklaring vertaald in een concreet
minimumbedrag van 15 000 ecu. Dit bedrag zou omgerekend ruim f 30 000
zijn. Aangezien op basis van de laatste alinea van genoemd artikel 26ter ook strengere verplichtingen kunnen worden opgelegd, heb ik ervoor gekozen
om het minimumbedrag te stellen op f 25 000. Zoals in de artikelsgewijze
toelichting op artikel 28n is aangegeven, wordt daarmee aangesloten bij het
bedrag waar financiële instellingen zich thans reeds aan moeten houden
ingevolge de Wet melding ongebruikelijke transacties (MOT). Aldus worden dergelijke
instellingen niet met twee, dicht bij elkaar liggende, grenzen geconfronteerd.Naar aanleiding van een vraag terzake van deze leden merk ik op dat bij
de besprekingen over zowel het begrip «belangrijke handelingen»
in de richtlijn als over de cijfermatige invulling daarvan in de notulenverklaring,
geen van de lidstaten te kennen heeft gegeven wezenlijk strengere verplichtingen
te overwegen.De leden van de fractie van de PvdA merken op twijfels te hebben met betrekking
tot de bijzondere verplichtingen voor handelaren in beleggingsgoud (memorie
van toelichting, bladzijde 8, punt a). Zo vragen zij zich – met de leden
van de fractie van het CDA – af waarom handelaren pas verplicht worden
een boekhouding te voeren bij handelingen met een waarde van meer dan f 25 000.
De leden van de fractie van de PvdA vragen daarbij of de voorgestelde maatregelen
om fraude tegen te gaan voldoende zijn. Zij geven daarbij het voorbeeld van
een handeling met een waarde van f 100 000 die wordt gesplitst in
vier handelingen van f 25 000 waarvoor, zo stellen zij, een boekhouding
niet verplicht is. Ook de leden van de fractie van het CDA geven dit voorbeeld
en vragen welke administratieve maatregelen er dienen te worden genomen om
deze vluchtroute onmogelijk te maken. De leden van de fractie van de PvdA
vragen voorts hoe kan worden voorkomen dat gouden munten met een waarde van
minder dan f 25 000 als beleggingsgoud worden ingevoerd, worden
omgevormd tot een sieraad en worden verkocht zonder BTW.Ik merk allereerst op dat de gedachte die kennelijk bij genoemde leden
leeft dat handelaren in beleggingsgoud niet verplicht zijn om een boekhouding
te voeren bij handelingen betreffende beleggingsgoud met een waarde van 25 000
of minder, op een misverstand berust. Terzake gelden namelijk de algemene
BTW-boekhoudverplichtingen, die voor alle ondernemers gelden. Alle transacties
met beleggingsgoud, dus ook de invoer van gouden beleggingsmunten, waarvan
de vergoeding f 25 000 of minder bedraagt, moeten dan ook uit de
administratie blijken, waarmee controle van de output – in relatie ook
tot de input – mogelijk is. Zou overigens het omvormen tot sieraden
worden uitbesteed, dan liggen er via die weg extra controlemogelijkheden.
Het bijzondere van bedoelde grens is evenwel dat van handelingen met een hogere
vergoeding dan f 25 000, zodanig aantekening moet worden gehouden,
en de documenten moeten worden bewaard, dat de identiteit van de cliënt
bij dergelijke handelingen kan worden vastgesteld. Uiteraard is het vaststellen
van een grens in zekere zin willekeurig. De richtlijn beleggingsgoud spreekt
in dit verband van «belangrijke» handelingen, in de notulenverklaringen
bij die richtlijn nader aangeduid met 15 000 ecu of meer (ruim f 30 000).
Zoals hiervoor in deze nota is aangegeven, is de in het wetsvoorstel opgenomen
grens van 25 000 strenger. Vooralsnog is zij echter niet nog lager vastgesteld,
dit vanwege de relatie die kan worden gelegd met het thans reeds geldende
bedrag van f 25 000 ingevolge de wet MOT (zie eveneens hiervoor
in deze nota). Mocht de praktijk daar aanleiding toe geven, dan kan altijd
het opleggen van strengere verplichtingen – bijvoorbeeld een lagere
grens – worden overwogen. De slotalinea van artikel 26ter, E, van de
richtlijn beleggingsgoud biedt daartoe de mogelijkheid.De leden van de fractie van de VVD merken op dat zij op basis van de memorie
van toelichting hebben kunnen vaststellen dat in het wetsvoorstel een bijzondere
waarderingsregel wordt geïntroduceerd die naar alle waarschijnlijkheid
een aanvullende maatstaf van heffing zal creëren. Deze leden
vragen wat de grondslag is van de conclusie dat deze waarderingsregel een
prohibitief karakter heeft en dat de voordelige omweg niet meer zal worden
behandeld. Ook vragen zij of de machtiging die krachtens artikel 27 van de
zesde BTW-richtlijn voor het treffen van een dergelijke maatregel vereist
is, reeds is aangevraagd.De grondslag voor de conclusie dat de bijzondere waarderingsregel –
zoals in de memorie van toelichting op bladzijde 8 wordt gesteld «vooral» –
een prohibitief karakter zal hebben, laat zich met het volgende gefingeerde
voorbeeld illustreren. Een particulier die een gouden ring wil kopen die 10
gram goud bevat (met een goudwaarde van f 18 per gram) en waarvan de
bewerkingskosten f 220 bedragen, kan twee wegen bewandelen. Hij koopt
de ring direct bij de juwelier voor f 180 plus f 220 en betaalt
17,5% BTW over de totaalprijs van de ring, f 400. Hij kan evenwel ook
een omweg bewandelen door zelf eerst 10 gram beleggingsgoud te kopen –
waarvoor hij geen BTW in rekening krijgt gebracht aangezien dit een vrijgestelde
levering is – en vervolgens die juwelier opdracht te geven om van zijn
beleggingsgoud een ring te maken. De rekening die hij vervolgens van de juwelier
krijgt gepresenteerd bedraagt f 220, vermeerderd met 17,5% BTW daarover.
Via deze omweg heeft hij zich aldus de BTW over de waarde van het in de ring
vervatte goud – waarvan hij immers al eigenaar was – bespaard.
De aanvullende heffing van het voorgestelde artikel 28o van de Wet op de omzetbelasting
1968 over die waarde, doet het financiële voordeel dat de particulier
met die omweg kan behalen teniet, zodat die omweg – zoals in de memorie
van toelichting reeds is aangegeven – naar verwachting in ieder geval
niet vanwege het BTW-voordeel zal worden bewandeld. De machtiging die voor
deze waarderingsregel noodzakelijk is, is thans nog niet aangevraagd omdat
nog overleg plaatsvindt met de branche over enkele modaliteiten van de maatregel.Met het vorenbeschreven voorbeeld is tevens de vraag van de leden van
de fractie van het CDA beantwoord om inzicht te verschaffen in de bijzondere
waarderingsregel, die er toe moet bijdragen te vermijden dat beleggingsgoud
zonder BTW-heffing voor andere doeleinden wordt gebruikt.De leden van de fractie van de PvdA vragen wat moet worden verstaan onder
de hoogte van de belastingderving die in de memorie van toelichting (bladzijde
9, hoofdstuk I.5) wordt geschat op «enkele miljoenen guldens».
En, zo vragen deze leden, wanneer is sprake van voordeel in relatie met de
geraamde belastingderving.In de inleiding van deze nota heb ik reeds aangegeven dat in de plaats
van het verlaagde BTW-tarief (met name voor bepaalde staven en plaatjes) en
van het algemene BTW-tarief over de marge (gouden beleggingsmunten), in het
nieuwe regime sprake zal zijn van een vrijstelling. Genoemde producten zullen
in dat regime zonder BTW kunnen worden geleverd. Degenen die daar voordeel
van hebben – ervan uitgaande althans dat dit voordeel ook wordt doorgegeven
en bijvoorbeeld niet teniet wordt gedaan door een prijsstijging – zijn
met name particulieren en andere niet-aftrekgerechtigden. In het huidige regime
krijgen zij BTW in rekening gebracht die zij niet kunnen aftrekken. Daarvoor
komt nu een vrijstelling in de plaats. Het vorenstaande impliceert een belastingderving
voor de Nederlandse overheid, waarvan de hoogte enkele miljoenen guldens kan
bedragen; zie ook het antwoord hierna op een vraag van de leden van de fractie
van de VVD over het budgettaire aspect.De leden van de fractie van de PvdA constateren voorts dat, waar op bladzijde
9, paragraaf I.5, wordt gesteld dat in beginsel particulieren en andere niet-aftrekgerechtigden
profiteren van de voorgestelde wijzigingen, daarbij niet wordt ingegaan op
wat het maatschappelijke belang is van – in hun bewoordingen –
het bevoordelen van een beperkte groep particulieren.Dienaangaande merk ik op dat uitgangspunt van de aan het wetsvoorstel
ten grondslag liggende richtlijn niet is geweest het bevoordelen van een beperkte
groep particulieren. Het uitgangspunt komt duidelijk naar voren in de overwegingen
van de richtlijn, deels eerder in deze nota nog eens nader toegelicht. In
algemene bewoordingen gaat het om een harmonisatie van de in de lidstaten
thans nog uiteenlopende behandeling voor de BTW van transacties met (beleggings)goud,
en om het voorkomen c.q wegnemen van een nadelige positie van communautaire
goudmarkten ten opzichte van die in derde landen. In de derde overweging van
de richtlijn is voorts aangegeven dat vanwege de gelijkenis van goudtransacties
voor beleggingsdoeleinden met andere financiële beleggingstransacties
(waarvoor veelal reeds een BTW-vrijstelling bestaat), gekozen is voor een
vrijstellingsregime. Gevolg van die keuze is, gegeven de huidige Nederlandse
situatie van BTW-heffing terzake, een vooruitgang voor particulieren en andere
niet-aftrekgerechtigden. In die lidstaten echter waar reeds een vrijstelling
gold, is overigens van een dergelijke vooruitgang ten gevolge van de richtlijn
beleggingsgoud geen sprake.Met betrekking tot de budgettaire en personele aspecten concluderen de
leden van de fractie van de VVD aan de hand van de memorie van toelichting
dat de invoering van het wetsvoorstel zou leiden tot een budgettair nadeel
van enkele miljoenen guldens. De gegevens op basis waarvan dit wordt geconcludeerd,
zijn echter onvoldoende gedetailleerd, zo merken deze leden op. Zij vragen
op welke termijn gedetailleerde statistische gegevens beschikbaar zijn teneinde
de gevolgen van de invoering van dit wetsvoorstel exact te kunnen vaststellen.De categorie goudtransacties waarvoor het wetsvoorstel gevolgen heeft
is klein en specifiek. Zoals hiervoor reeds is aangegeven, gaat het met name
om aan particulieren en andere niet-aftrekgerechtigden geleverde gouden beleggingsmunten
en goudstaven/plaatjes. Deze categorie wordt evenwel niet afzonderlijk onderscheiden
in de statistieken. Gedetailleerde gegevens zijn derhalve niet beschikbaar
en zullen over de afgelopen jaren ook niet meer beschikbaar kunnen komen.
Een exacte berekening op basis van statistieken is daarmee niet mogelijk.
Om die reden is de inschatting van het budgettaire nadeel afgeleid uit berekeningen
die zijn gemaakt in het kader van de afdracht eigen middelen. Voor de goede
orde merk ik op dat voor de categorie metaalrekeningen – waarop weliswaar
in goud kan worden belegd, maar waarbij slechts giraal kan worden af- of bijgeboekt;
uitlevering van goud kan niet plaatsvinden – het reeds bestaande vrijstellingsregime
ongewijzigd blijft.De uitvoeringskosten voor de Belastingdienst bedragen f 325 000,
zo constateren de leden van de fractie van de VVD. Graag willen zij horen
hoe dit bedrag is opgebouwd.Dit bedrag betreft een door de Belastingdienst geschat bedrag dat is gebaseerd
op de extra werkzaamheden die zij zal moeten verrichten. Deze werkzaamheden
betreffen (uitbreiding van de) controle en voorlichting.Naar aanleiding van de vraag van de leden van de fractie van de VVD of
door andere lidstaten eerder tot omzetting in nationale wetgeving zal worden
overgegaan, nu de richtlijn terzake een uiterlijke datum van 1 januari 2000
kent, merk ik op dat berichten dat dit het geval zou zijn, mij niet hebben
bereikt.Tot besluit vragen de leden van de fractie van de PvdA wat de voorwaarden
zijn om op termijn de effectiviteit van de regeling te kunnen onderzoeken.In een aparte evaluatie van de regeling is niet voorzien; het betreft
een communautaire regeling die niet eenzijdig door alleen Nederland kan worden gewijzigd. Uiteraard zal ik openstaan voor signalen uit de
praktijk – van zowel het bedrijfsleven als de Belastingdienst –
met betrekking tot de effectiviteit van de regeling en, uiteraard, ook met
betrekking tot eventueel misbruik, oneigenlijk gebruik of fraude. Zonodig
zal ik, waar ik daartoe de ruimte heb, passende maatregelen treffen.De Staatssecretaris van Financiën,W. A. F. G. Vermeend 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-26467-5.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl