Milieuraad; Verslag algemeen overleg over REACH
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-06 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 21501-08, nr. 209

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

24-10-2005

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2005-2006

21501-08 nr. 209

20-10-2005

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamVragen en opmerkingen uit de commissiesHet antwoord van de bewindsliedenNadere gedachtewisselingToezeggingenOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 21501-08Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 37 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
21 501-08Milieuraadnr. 209VERSLAG VAN EEN ALGEMEEN OVERLEGVastgesteld 20 oktober 2005De vaste commissie voor Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer1 en de vaste commissie voor Economische Zaken2 hebben op 15 september 2005 overleg gevoerd met
staatssecretaris Van Geel van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer
en staatssecretaris Van Gennip van Economische Zaken over:– de brief van staatssecretaris VROM en staatssecretaris
EZ van 22 mei 2005 over onderhandelingen over REACH en implementatie
van de REACH-verordening (21 501-08, nr. 200);– de brief van staatssecretaris VROM van 16 maart
2005 over prioritering i.h.k.v. de totstandkoming van de Europese REACH-verordening
inzake chemische stoffen (21 501-08, nr. 199);– de brief van staatssecretaris VROM en staatssecretaris
EZ van 17 februari 2005 inzake REACH Impact Assessments (21 501-08,
nr. 197).Van dit overleg brengen de commissies bijgaand beknopt verslag uit.Vragen en opmerkingen uit de commissiesMevrouw Spies (CDA) steunt de REACH-verordening
op hoofdlijnen, maar wil wel aan het eind van de rit, als het onderhandelingsresultaat
er ligt, een eindoordeel over het totaal kunnen geven. Zij vraagt de staatssecretaris
wanneer dat moment te verwachten is. Om tot een goed eindoordeel te kunnen
komen zou zij graag een winst- en verliesrekening willen ontvangen, uitgesplitst
per verschillende bedrijfssectoren – in het bijzonder het MKB. Wellicht
kan Actal (Adviescollege toetsing administratieve lasten) aan het eind van
de rit het systeem beoordelen. Dat kan de regering en Kamer helpen om de balans
op te maken. In de stukken wordt veel gesproken over draagvlak, kosteneffectiviteit
en een vermindering van de administratieve lasten. Maar mevrouw Spies ontmoet
veel mensen die bang zijn dat het tegendeel het geval zal zijn. Zij vraagt
de staatssecretaris op zo kort mogelijke termijn met de voorlichting over
REACH te beginnen en te luisteren naar de suggesties waar ondernemers mee
komen.Het voorstel is dat er één registratiedossier per stof komt,
dat alle kerndata bevat. De verplichting tot het delen van gegevens kan echter
tot problemen leiden. Gesteld wordt dat er consensus moet bestaan over de
informatie die verplicht wordt gedeeld. Wanneer bestaat er consensus? Wie
bepaalt dat? Wie krijgt onder welke voorwaarden toegang tot die informatie?
Zij kan zich voorstellen dat bedrijven op basis van concurrentieoverwegingen
zich verzetten tegen het verplicht delen van informatie. Is het denkbaar dat
informatie over toepassingen en andere eigenschappen dan de schadelijke, niet
geregistreerd hoeft te worden? Zij vraagt zich af of de kosten zullen worden
afgewenteld op het bedrijf dat als eerste een onderzoek heeft uitgevoerd.
Is het denkbaar dat in dat geval een vorm van financiële compensatie
wordt geboden?Zij steunt het voorstel om de meest schadelijke stoffen het eerst te registreren.
Maar hoe moet zij dat in de tijd zien? De CDA-fractie heeft in het Europees
Parlement een voorstel gedaan voor een zogeheten preregistratiesysteem. Dat
systeem houdt in dat een bedrijf binnen achttien maanden een opgave doet van
de te registreren stoffen. Meteen daarna kan het agentschap een lijst van
deze stoffen beschikbaar stellen zodat registranten eventueel een consortium
kunnen vormen.Malta en Slovenië hebben voorgesteld om te kiezen voor een meer op
risico's gebaseerd systeem. Het nadeel van dat systeem is dat het wel
elf jaar duurt voordat een registratie compleet is. Hoe waardeert de regering
dit voorstel?Is bekend hoeveel stoffen ernstige zorgen opleveren? Hoe gaat de fasering
meest schadelijke stoffen eerst eruitzien? Binnen hoeveel jaar moet de registratie
van die stoffen een feit zijn? Kunnen andere stoffen gelijktijdig al in behandeling
worden genomen?Dierexperimentele gegevens moeten uitgewisseld kunnen worden en dierproeven
moeten zo veel mogelijk worden beperkt en tot nul worden gereduceerd. Zij
vraagt de staatssecretaris er bij de Europese Commissie op aan te dringen
om tot een actieplan te komen en het niet bij mooie woorden te laten.Wat de handhaving betreft vraagt zij wanneer de eerste inspecteur naar
de MKB-ondernemer gaat om te controleren of hij/zij aan alle REACH-verplichtingen
heeft voldaan.De heer De Krom (VVD) steunt de doelstelling
van REACH, mits de concurrentiepositie van de Nederlandse chemische industrie
niet wordt aangetast. De administratieve lasten mogen niet worden verhoogd,
tenzij die lasten ergens anders worden gecompenseerd.De regering heeft een wijzigingsvoorstel ingebracht om naast het volume
ook het risico van een stof als criterium op te nemen bij de prioritering
van stoffen. De Raad heeft in december jl. het belang van aanvullende prioritering
onderschreven en belooft daar onderzoek naar te doen. Wanneer worden de uitkomsten
van dit onderzoek verwacht? De Raad heeft verder aangegeven een op risico
gebaseerde prioritering niet als geëigend te beschouwen voor de registratiefase,
maar wel voor de overige onderdelen van REACH. Op basis van welke argumenten
heeft de Raad dit standpunt ingenomen? Wat zijn de consequenties? Hij wijst
erop dat het European Centre for Ecotoxicology and Toxicology of Chemicals
(ECETOC) een goedkope en doeltreffende methode heeft ontwikkeld die aansluit
bij de wens van het kabinet om naast het risico het volume als uitgangspunt
te nemen. Het delen van informatie over stoffen kan in bepaalde gevallen leiden
tot concurrentienadeel van het ene bedrijf ten opzichte van het andere. Mocht
dit het geval zijn, dan is de wens van de VVD-fractie dat bedrijven zelfstandig
een registratie kunnen doen. Hij vraagt een reactie van de staatssecretaris.Nederland steunt onder voorwaarden het voorstel van Frankrijk om de bevoegdheden
van het nog op te richten Europees Chemicaliën Agentschap uit te breiden.
Hoeveel steun is daarvoor in Europees verband? Is al bekend waar het agentschap
zal worden gevestigd? Maakt Nederland een kans?Het kabinet heeft gepleit voor technische assistentie om ontwikkelingslanden
te helpen te voldoen aan de vereisten van REACH. Wie draait op voor de kosten
van deze ondersteuning? Worden bedrijven binnen de EU eigenlijk ook niet benadeeld?
Waarom is REACH ook van toepassing op stoffen die in de EU alleen voor de
export worden geproduceerd?Hij neemt aan dat de kosten en baten helder moeten zijn voordat het kabinet
zijn instemming verleent aan REACH. Kan de staatssecretaris dit toezeggen?De implementatietermijn van twintig maanden is te kort. Waarom stelt de
commissie een implementatiedeadline die bij voorbaat onhaalbaar is? Hoe denken
andere lidstaten over deze termijn?Hij vraagt de toezegging van het kabinet dat het wetsvoorstel om REACH
te implementeren op geen enkel punt, zowel procedureel, materieel als financieel,
verdergaat dan de verordening eist. Ook vraagt hij de toezegging dat het kabinet
elk voorstel dat leidt tot aantasting van de concurrentiepositie en tot verhoging
van administratieve lasten, in Brussel zal blokkeren.De heer Samsom (PvdA) benadrukt dat het voorstel
gaat over het beschermen van mensen en milieu tegen chemische stoffen die
potentieel gevaarlijk kunnen zijn. In de duizenden pagina's van REACH
leest hij weinig over substitutie; het vervangen van schadelijke stoffen voor
andere. België, Denemarken en Zweden hebben in de Raad een voorstel gedaan
om de substitutie dwingender te maken, vooral als alternatieven voorhanden
zijn. Steunt de staatssecretaris dat voorstel? Voor veel chemicaliën
die decennia geleden zijn ontwikkeld, maar waarvan men nu weet dat ze schadelijk
zijn, bestaan alternatieven. Het bestaan van zo'n alternatieve stof zou
onmiddellijk reden moeten zijn om de schadelijke stof te verbieden. De tijdelijke
autorisatie van vijf jaar voor bepaalde stoffen vindt hij te lang. Wordt het
niet tijd voor een politiek debat? Hij vraagt een reactie van de staatssecretaris.Actieve openbaarmaking is cruciaal voor het vertrouwen van burgers in
de industrie en in haar producten. Het voorstel voor deze actieve openbaarmaking
is zwakker geworden dan het was. Wat gaat het kabinet daaraan doen?In het begin was men het erover eens dat prioritering moest plaatsvinden
op gevaar en niet op volume, maar nu vreest hij dat deze slag definitief verloren
is. Is die vrees terecht? Valt er nog iets te redden?Net als de vorige sprekers maakt hij zich zorgen wat de kosten van REACH
zullen zijn en wie die moeten dragen. Vooral het MKB wordt geconfronteerd
met verplichtingen waaraan het moeilijk kan voldoen. Hij vraagt of het mogelijk
is een vereveningsfonds of bedrijvenfonds op te richten waarbij MKB'ers
kunnen profiteren van de overall-winst die het bedrijfsleven gaat maken als
de REACH-verordening van kracht wordt. Dat zou namelijk het draagvlak voor
REACH onder veel kleine bedrijven kunnen vergroten.De tendens in het Europees Parlement is dat de registratieverplichting
voor minder stoffen minder zwaar wordt voor de grote bedrijven. Dit zou betekenen
dat die lasten uiteindelijk downstream bij het MKB terechtkomen. Hij vraagt
een reactie van de staatssecretaris. Het antwoord van de bewindsliedenDe staatssecretaris van Volkshuisvesting, Ruimtelijke
Ordening en Milieubeheer merkt op dat collega Van Gennip en hij gezamenlijk
het dossier in beheer hebben. De staatssecretaris van Economische Zaken zal
ingaan op de stand van zaken in Europa.Gezocht wordt naar enerzijds een betrouwbaar systeem waarbij de gezondheidswinst
zo groot mogelijk is en anderzijds een werkzaam systeem waarbij de kosten
zo beperkt mogelijk zijn. Dat verdraagt zich niet met ideologische discussies.
Het Nederlandse standpunt is dat de categorie «rotstoffen» er
niet zouden moeten zijn. Het gaat om een beperkt aantal stoffen dat tevens
niet gemist kan worden. Daarom moet er druk op de ketel worden gezet om naar
alternatieve stoffen te zoeken. In het voorstel zoals het er nu ligt is die
druk er doordat er tijdelijke autorisaties plaatsvinden van stoffen waarvoor
geen alternatieven zijn. Daarbij wordt regelmatig beoordeeld hoe het met de
substitutie zit, en wordt er gemonitord wat de ontwikkelingen zijn die het
mogelijk maken om tot substitutie te komen. Als er voor een stof wél
een alternatief is, zal er geen autorisatie van de betreffende stof komen.
De overheid kan een actieve rol vervullen door de technologie te bevorderen
die nodig is voor substitutie. Het kabinet heeft dit standpunt ingenomen en
het is in feite een compromis tussen lidstaten die een strakker substitutiebeleid
willen en andere die een minder strak substitutiebeleid willen.Prioritering naar volume zit in het voorstel, maar ook prioritering naar
gevaar. De zogeheten «rotstoffen» worden in lage volumes wel degelijk
vooraan behandeld. Met andere woorden: het is een combinatie van volume én
gevaar. Het voorstel van het Verenigd Koninkrijk om de zeer ernstige zorgstoffen
met voorrang te registreren is in het compromisvoorstel opgenomen. Binnen
de lidstaten is hierover overeenstemming.Het is niet verstandig om de informatie-uitwisseling op basis van vrijwilligheid
te laten plaatsvinden; de juridische dienst van de Raad adviseert een heldere,
duidelijke regeling.Over de organisatie van een agentschap in Europa is nog verschil van mening
tussen de lidstaten.De implementatietermijn van de REACH-verordening is voor Nederland met
zijn lange wetgevingstrajecten en ingewikkelde juridische bouwwerken inderdaad
kort te noemen. Echter die implementatie is van puur technische aard.De staatssecretaris van Economische Zaken
merkt op dat er een balans moet worden gezocht tussen milieu- en gezondheidsverbetering
en de lasten die het bedrijfsleven daarmee op zijn schouders krijgt. Er moet
samengewerkt worden met het bedrijfsleven om de uitvoering van de doelstellingen
van REACH zo kosteneffectief mogelijk te maken. Het draagvlak voor REACH moet
nog wél groter worden in het bedrijfsleven. In tegenstellingen tot
vorige beleidsacties met betrekking tot stoffen, wordt bij REACH de verantwoordelijkheid
bij het bedrijfsleven gelegd en niet meer bij de overheid. Dat betekent ook
dat het bedrijfsleven meer invloed kan hebben. Van belang is dat binnen Europa
alle landen de verordening op dezelfde manier uitvoeren, zodat er een level
playing field ontstaat. Daarom is een Europees agentschap zo belangrijk. Dat
agentschap wordt waarschijnlijk in Helsinki gevestigd.Zij komt in de praktijk bedrijven tegen die nog nooit van REACH hebben
gehoord, of die bij voorbaat al zeggen: dit gaat mij niet lukken. Op dit moment
wordt nagegaan hoe de voorlichting het beste vormgegeven kan worden. Naast
een brede voorlichtingscampagne moet er een helpdesk komen, zodat er tweerichtingsverkeer
ontstaat. Daarnaast is het van belang dat de brancheorganisaties hun leden
informeren.Binnen de doelstellingen van REACH stelt het ministerie van Economische
Zaken drie voorwaarden: – REACH moet rekening houden met de concurrentie en de innovatiekracht
van met name het MKB. Voorkomen moet worden dat een MKB'er met vijfentwintig
man in dienst één of twee fte's op jaarbasis kwijt is aan
REACH, want dat beperkt de innovatiekracht aanzienlijk.– De zorgen om het level playing field, zowel binnen als buiten
Europa, moeten opgelost zijn.– Het moet kosteneffectief gebeuren en met zo min mogelijk administratieve
lasten gepaard gaan.In de loop van 2006 zullen de exacte gegevens van het voorstel bekend
zijn. Er is al wel een Nederlandse studie waaruit valt af te leiden hoeveel
een bepaald onderdeel uit het REACH-voorstel kleine MKB'ers gaat kosten.
Naar aanleiding van die studie heeft het ministerie van Economische Zaken
haar prioriteiten voor verbetering bepaald. Zij zegt toe dat zij de Kamer
een winst- en verliesrekening, uitgesplitst per bedrijvensoort, zal toesturen
zodra dit mogelijk is, en zij zal daarbij alle positieve en negatieve elementen
van REACH vermelden, onder andere welke bestaande regelingen worden vervangen.
Daarnaast zal zij Actal om een oordeel vragen.Haar hoofddoelstelling is niet om de kosten upstream of downstream te
duwen. Haar hoofddoelstelling is de kosten als geheel naar beneden te brengen
en vervolgens eerlijk te verdelen. Zij zal de Kamer schriftelijk informeren
over de discussie in het Europees Parlement in de verschillende commissies
en de reacties van het ministerie daarop. Zij wijst erop dat er twee trajecten
lopen: het traject van de Raad waarin Nederland zijn standpunt inneemt, en
het traject van het Europees Parlement.Zij is blij dat de Kamer het voorstel van Malta en Slovenië steunt
om de informatievereisten voor de laagvolumestoffen te beperken tot de potentiële
zorgstoffen. Nederland wil een verdere verruiming voorstellen naar de categorie
van 100 ton per jaar in plaats van een tot tien ton per jaar. Dit zou verder
de kosten kunnen verlagen. Daarbij moet nog wel gekeken worden naar de gevolgen
voor de Arbo-wet, zowel op nationaal als op Europees niveau.Het preregistratiemoment vindt bij voorkeur plaats achttien maanden na
de start van REACH. Daaraan zijn in het begin kosten verbonden, maar ook een
aantal voordelen, met name voor de downstream-gebruikers. Want als er in een
vroeg moment wordt geregistreerd kunnen degenen die verderop in de keten zitten
gebruik maken van die gegevens. Vooral bedrijven die stoffen gebruiken die
straks gaan verdwijnen, kunnen daarop anticiperen, ofwel door innovatie ofwel
door een andere stof te gebruiken ofwel door minder van die stof te gebruiken.In het Maltese voorstel is de tijdsduur hetzelfde als in het commissievoorstel,
namelijk elf jaar. Alleen gaat het Maltese voorstel uit van een iets andere
prioritering dan de commissie die zegt: risico = volume x gevaar.Logisch gezien zal men de prioritering willen beginnen met de meest schadelijke
stoffen, echter van 80% van de stoffen weet men niet hoe schadelijk
ze zijn, vandaar de combinatie tussen hoog volume en schadelijkheid.De stand van zaken in Europa: op 6 juni jl. heeft de Raad voor Concurrentievermogen
vergaderd, en twee weken later de Milieuraad, over de resultaten van de workshops
onder het Luxemburgse voorzitterschap. In de Raad voor Concurrentievermogen
is de expliciete zorg geuit voor het MKB. Commissaris Verheugen heeft toen
expliciet toegezegd dat hij zich zal inspannen in het vervolgtraject om de
gevolgen van REACH voor het MKB-bedrijfsleven te beperken. Drie commissies
in het Europees Parlement buigen zich over dit probleem.Het Britse voorzitterschap streeft naar het bereiken van een politiek
akkoord voor REACH in de Raad van Concurrentievermogen op 28 november
a.s. en twee weken later in de Milieuraad. Voorafgaand aan die twee raden
is het wellicht een goed idee om in de Kamer een politieke discussie te houden,
bijvoorbeeld in een apart Algemeen Overleg, waarintevens het compromisvoorstel
van het Verenigd Koninkrijk besproken kan worden. Nederland staat positief
tegenover dit voorstel.Zij geeft aan dat in een aantal lidstaten soms sprake is van een tweedeling:
of er wordt grote nadruk op het milieu gelegd, of op de economie en dan heeft
men vaak zorgen over het MKB. Daarnaast bestaat er soms in de industrie verdeeldheid
in de verschillende landen; de grote Duitse chemische industrie, bijvoorbeeld,
loopt voor op de chemische industrie in Spanje. Gemaakte afspraken die voordelig
zijn voor de Duitse industrie, zijn dat niet per se voor de Spaanse of Italiaanse
industrie. De noordelijke lidstaten zijn over het algemeen iets meer met het
milieu bezig, en de landen die meer industrie in huis hebben zijn meer met
de kosten voor het bedrijfsleven bezig.EU-producenten moeten gaan werken met REACH-geregistreerde stoffen. Het
zou merkwaardig zijn als gevaarlijke stoffen via geïmporteerde producten
toch bij de consument terechtkomen. Op dat onderdeel is het huidige commissievoorstel
nog niet goed doordacht. Nederland heeft samen met een paar andere lidstaten
gewerkt aan een verbetering van die tekst om ervoor te zorgen dat zo'n
stof niet via importeurs kan binnenkomen. Het is namelijk van belang dat er
een level playing field ontstaat tussen producenten en importeurs.Stoffen die enkel voor de export worden geproduceerd, bijvoorbeeld een
speciaal smaakje voor de Japanse markt, dan is die stof uitgezonderd van REACH.
De chemische industrie heeft aangegeven dat dit weinig voorkomt; in de praktijk
zal REACH voor alle geëxporteerde stoffen gelden omdat in de fabriek
de stoffen voor de hele wereld tegelijk worden gemaakt.De Raad heeft tot nu toe gezegd dat bedrijven verplicht worden gesteld
informatie te delen, maar als zij dat niet willen kunnen zij bij hun registratie
aangeven waarom zij dat niet willen. Een bedrijf moet altijd registreren,
dat kan op basis van eigen onderzoeken of op basis van gedeelde informatie.
Een bedrijf beslist zelf of het zijn gegevens wel of niet deelt met andere
bedrijven. Echter met uitzondering van gegevens uit dierproeven, want die
gegevens móéten worden gedeeld.Stoffen die op de gevaarlijke lijst staan ofwel zeer grote volumes moeten
meteen het eerste jaar na de aanvang van REACH worden geregistreerd. Die registratie
wordt langzaam maar zeker uitgebouwd naar de minder gevaarlijke stoffen en
de lagere volumes. Zij wijst erop dat alleen het bedrijf dat de stof maakt
de stof moet registreren, en dus niet degene die de stof gebruikt in zijn
product, zoals een tabaksfabrikant die tabak «rolt» met verschillende
ingrediënten.De handhaving gebeurt op het moment dat REACH ingaat. Er zijn een aantal
stoffen – de gevaarlijke en de hoogvolume stoffen – die meteen
moeten worden geregistreerd, en daarop kan meteen worden gehandhaafd.Mevrouw Spies heeft gevraagd naar een solidariteitsheffing voor de eerste
onderzoeker. Er moeten inderdaad spelregels komen over vergoeding van onderzoekskosten,
met name voor bedrijven die verderop in de keten zitten. Die spelregels zullen
gedeeltelijk van bedrijven zelf komen, maar de overheid moet in de gaten houden
dat de grotere chemische bedrijven niet de kleinere MKB-bedrijven het vel
over de oren trekken. Die spelregels zijn nog niet uitgewerkt. Zij wil echter
geen solidariteitsheffing verplicht stellen. Grotere bedrijven die over meer
gegevens dan MKB'ers beschikken dragen ook al bij aan de verlaging van
de kosten voor het MKB doordat zij deze gegevens – weliswaar tegen een
vergoeding – ter beschikking stellen. Dat is geen vereveningsfonds in
euro's maar wel in samenwerking. Grote bedrijven dragen in verhouding
ook met meeste bij aan de voorlichtingscampagne voor MKB-bedrijven. Zij heeft
daarom geen behoefte aan een vereveningsfonds. Een nadeel van een vereveningsfonds
is verder dat zo'n fonds administratieve lasten met zich meebrengt.De heer Krom heeft gevraagd wie de technische assistentie zal verlenen voor bedrijven uit ontwikkelingslanden die importeren naar de EU, en
wie die assistentie gaat betalen. Het voorstel van Nederland is dat het agentschap
die assistentie gaat verlenen en dat dit wordt gefinancierd uit internationale
potjes voor ontwikkelingshulp. De discussie hierover heeft nog niet plaatsgevonden.Nadere gedachtewisselingMevrouw Spies (CDA) wil waken voor tijdsdruk.
Zij benadrukt dat goed moet worden doordacht of het systeem uitvoerbaar, werkbaar
en te handhaven is.De heer De Krom (VVD) is nog niet bepaald
gerustgesteld door dit overleg. Op dit moment vindt hij dat de balans negatief
doorslaat. Hij vreest dat straks niemand er nog iets van begrijpt, laat staan
de bakker en de slager uit het MKB. Hij zou willen dat het kabinet de rode
vlag hees.Hij vreest dat de controle en handhaving van het systeem uit de hand zal
lopen, met name wat de registratie van stoffen betreft. Ook denkt hij dat
corruptie mogelijk is. Wat het delen van gegevens betreft is hij voorstander
van een benadering met positieve prikkels in plaats van andersom.Hij constateert dat het doel gezondheid en milieu is, met als middel innovatie.
Hij verzoekt het kabinet om het innovatieplatform de vraag voor te leggen
of dit regelgevingsysteem de beste manier is om innovatie van de grond te
krijgen.De heer Samsom (PvdA) vindt innovatie een
goed middel om de doelen van REACH te bereiken. De Nederlandse industrie heeft
bovendien een concurrentievoordeel, omdat Nederland qua bedrijvigheid slimmer,
beter, netter en schoner is dan het buitenland.Hij komt terug op de voorstellen van Zweden om de substitutie van stoffen
beter vorm te geven. Zweden deed dit voorstel op 29 april jl. tijdens
een van de workshops. Zweden zal daar allicht op terugkomen in de Raad, gesteund
door Denemarken en België. Nederland heeft aanleiding om dit voorstel
ook te steunen, want het Nederlands bedrijfsleven moet zijn kansen pakken
bij de schone alternatieve oplossingen. Daar is Nederland goed in.Hij heeft de indruk dat een groot aantal bedrijven niet profiteert van
vereveningsmechanismen die de staatssecretaris van Economische Zaken opnoemt.
Hij vraagt haar het idee van een vereveningsfonds in de achterzak te houden.De staatssecretaris van Volkshuisvesting, Ruimtelijke
Ordening en Milieubeheer beaamt dat er ook bij de ministeries zorgen
zijn of REACH tot een werkbaar systeem leidt. Maar de lijn die is ingezet
begint zich steeds scherper uit te kristalliseren in een systeem dat werkbaar
is. Hij deelt daarom niet het negatieve oordeel van de heer De Krom. Van duizenden
stoffen is niet bekend wat de gevaarlijkste eigenschappen zijn en wat de mogelijke
risico's zijn in de toekomst. Het is reëel dat degene die deze stoffen
produceert kenbaar maakt welke stoffen worden gemaakt en wat die stoffen doen.
Dat is een maatschappelijke zorgplicht. Burgers hebben het recht om te weten
wat er in producten zit. Helaas is hiervoor regelgeving nodig, omdat het anders
niet geregeld wordt.De totale kosten voor REACH worden nauwelijks hoger geraamd dan de huidige
regelingen voor stoffen, want REACH vervangt een aantal bestaande regelingen.Zijn oordeel over het voorstel van Zweden in een bepaalde werkgroep is
niet relevant meer, want in de Milieuraad van juni jl. heeft Nederland zijn
standpunt al verdedigd en daar is een compromis uitgekomen op basis van een
voorstel van het Verenigd Koninkrijk, waar Nederland zich in kan vinden. De staatssecretaris van Economische Zaken
merkt op dat het niet eenvoudig is een afweging te maken tussen milieu- en
gezondheidsdoelstellingen en de kosten daarvan voor het bedrijfsleven. Zij
deelt de onrust bij mevrouw Spies en de heer De Krom over wat er aan regels
wordt opgetuigd. Er wordt daarom gezocht naar manieren om de administratieve
lasten te verlagen en het systeem eenvoudiger en draaglijker te maken voor
het bedrijfsleven. Tevens moet men waken voor een ongelijk speelveld en corruptie
binnen Europa, de rol van een Europees agentschap is daarbij van belang.Het Adviescollege toetsing administratieve lasten (Actal) heeft gekeken
naar het REACH-traject. Dat advies is meegenomen in de Nederlandse studie
en in de Schevingen-workshop in 2004. De conclusie van de Nederlandse studie
was dat de administratieve lasten van REACH groot zijn. Aan de andere kant
vervangt REACH wel zestig andere regelingen. Een bedrijf dat nu binnen Europa
in verschillende landen actief is, heeft in elk land met een andere chemische
regelgeving van doen. Dat maakt internationaal zakendoen binnen Europa lastig
en wat dat betreft is REACH een verbetering.Het doel van REACH is geen innovatie; innovatie is een middel om REACH
te bereiken. Desalniettemin zal zij het innovatieplatform vragen om eens te
kijken naar REACH.Zij houdt het bedrijvenfonds «in de achterzak», maar garandeert
niets.In 2003 is onderhandeld over verschillende vestigingen van agentschappen,
en toen is Helsinki benoemd als vestigingsplaats voor het REACH-agentschap.
Nederland heeft toen het Justitie-agentschap toebedeeld gekregen.ToezeggingenDoor de staatssecretarissen van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening
en Milieubeheer en van Economische Zaken is het volgende toegezegd.– Bij de analyse van de kosten en baten van REACH zal ook ACTAL
om een oordeel gevraagd worden.– De uitkomsten van de besprekingen in september binnen de committees
in het Europees Parlement zullen naar de Kamer worden gestuurd. De Kamer zal
daarbij tevens worden geïnformeerd over het voorstel over delen c.q.
uitwisselen van bedrijfsgegevens en de registratieplicht.– De staatssecretaris van EZ zal het Innovatieplatform vragen om
naar REACH te kijken.De voorzitter van de vaste commissie voor Volkshuisvesting, Ruimtelijke
Ordening en Milieubeheer,BuijsDe voorzitter van de vaste commissie voor Economische Zaken,HofstraDe adjunct-griffier van de vaste commissie voor Volkshuisvesting,
Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer,Van HalenXNoot1Samenstelling: Leden: Duivesteijn (PvdA), Hofstra (VVD), Buijs (CDA),
voorzitter, Schreijer-Pierik (CDA), Van Gent (GroenLinks), Snijder-Hazelhoff
(VVD), Depla (PvdA), Van Oerle-van der Horst (CDA), Van As (LPF), Van Bochove
(CDA), De Ruiter (SP), Duyvendak (GroenLinks), Huizinga-Heringa (ChristenUnie),
Koopmans (CDA), Spies (CDA), Van Lith (CDA), Van der Ham (D66), Van Velzen
(SP), Fierens (PvdA), ondervoorzitter, Timmer (PvdA), De Krom (VVD), Verdaas
(PvdA), Kruijsen (PvdA), Samsom (PvdA), Hermans (LPF), Veenendaal (VVD) en
Lenards (VVD).Plv. leden: Crone (PvdA), Dezentjé Hamming (VVD), Mastwijk (CDA),
Ormel (CDA), Halsema (GroenLinks), Örgü (VVD), Dubbelboer (PvdA),
Hessels (CDA), Van den Brink (LPF), Ten Hoopen (CDA), Vergeer (SP), Vos (GroenLinks),
Van der Staaij (SGP), Vietsch (CDA), Sterk (CDA), Haverkamp (CDA), Koser-Kaya
(D66), Gerkens (SP), Boelhouwer (PvdA), Verbeet (PvdA), Balemans (VVD), Waalkens
(PvdA), Van Heteren (PvdA), Roefs (PvdA), Varela (LPF), Oplaat (VVD) en Van
der Sande (VVD).XNoot2Samenstelling: Leden: Crone (PvdA), Bakker (D66), Hofstra (VVD), voorzitter,
Schreijer-Pierik (CDA), ondervoorzitter, Atsma (CDA), Timmermans (PvdA), Vendrik
(GroenLinks), Ten Hoopen (CDA), Weekers (VVD), Slob (ChristenUnie), Van den
Brink (LPF), Kortenhorst (CDA), Hessels (CDA), Gerkens (SP), Van Velzen (SP),
Varela (LPF), Algra (CDA), Aptroot (VVD), Blom (PvdA), Smeets (PvdA), Douma
(PvdA), De Krom (VVD), Heemskerk (PvdA), Van Dam (PvdA), Dezentjé Hamming
(VVD) en Jonker (CDA), Jungbluth (GroenLinks).Plv. leden: Tichelaar (PvdA), Dittrich (D66), Örgü (VVD), De
Nerée tot Babberich (CDA), Van Hijum (CDA), Koenders (PvdA), Duyvendak
(GroenLinks), Joldersma (CDA), Van Egerschot (VVD), Van der Vlies (SGP), Hermans
(LPF), Verburg (CDA), Van Vroonhoven-Kok (CDA), De Ruiter (SP), Van As (LPF),
De Haan (CDA), Blok (VVD), Samsom (PvdA), Van Dijken (PvdA), Van Heteren (PvdA),
Snijder-Hazelhoff (VVD), Tjon-A-Ten (PvdA), Waalkens (PvdA), Szabó
(VVD), Van Dijk (CDA) en Van Gent (GroenLinks). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-21501-08-209.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl