Herziening zorgstelsel; Brief van de Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-09-06 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 29689, nr. 194

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

29-05-2008

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2007-2008

29689 nr. 194

23-05-2008

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamInleidingI. VoorhangprocedureI.a. Het vaststellen van een percentage van de zorgkosten
dat meetelt voor het verplicht eigen risico (amendement Van der Vlies)GedragseffectFinancieringseffectI.b. Het aanwijzen van vormen van zorg waarvan de
zorgverzekeraar kan bepalen dat de kosten daarvan geheel of gedeeltelijk buiten
het verplicht eigen risico blijven (sturingsinstrument verzekeraars)I.c. Uitbreiding (voor de compensatie 2009) van de
groep verzekerden die voor het verplicht eigen risico wordt gecompenseerd
met verzekerden die twee opeenvolgende jaren in een Diagnose Kostengroep (DKG)
zijn ingedeeldI.d. Het vervallen van de eigen bijdrage per zitting
psychotherapieII. Compensatie voor het verplicht eigen risicoII.a. Afbakening van de groep verzekerden met meerjarige,
onvermijdbare zorgkosten voor de compensatie van het verplichte eigen risico
in 2008HulpmiddelenDKG’sII.b. Relatie compensatie verplicht eigen risico
met toekomstige algemene compensatie voor chronisch zieken en gehandicaptenIII. Het verplicht eigen risico op langere termijnIV. Overige onderwerpenIV.a. Stand van zaken uitvoering compensatieregeling
2008IV.b. Herverzekering verplicht eigen risico in de
collectieve aanvullende verzekeringen voor bijstandsgerechtigdenIV.c. Aspecten voor evaluatie verplicht eigen risicoIV.d. Overzicht eigen betalingen Zvw, Wmo en AWBZOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Gerelateerde publicaties

Kamerstuk 29689, nr. 194 b1Gerelateerde publicatie
Kamerstuk 29689, nr. 194 b2Gerelateerde publicatie
Kamerstuk 29689, nr. 194 b3Gerelateerde publicatie
Kamerstuk 29689, nr. 194 b4Gerelateerde publicatie

 
 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 29689Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 43 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
29 689Herziening Zorgstelselnr. 194BRIEF VAN DE MINISTER VAN VOLKSGEZONDHEID, WELZIJN EN SPORTAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 23 mei 2008InleidingPer 1 januari 2008 geldt in de Zorgverzekeringswet (Zvw) een verplicht
eigen risico van € 150 per jaar voor alle verzekerden van 18 jaar
en ouder. Dit is in de plaats gekomen van de no-claimteruggave van € 255.
Verzekerden met meerjarige, onvermijdbare zorgkosten ontvangen in het laatste
kwartaal van 2008 een financiële tegemoetkoming van € 47 van
het Centraal Administratie Kantoor (CAK-BZ).Bij de behandeling van het wetsvoorstel is in Eerste en Tweede Kamer een
aantal moties aangenomen en heb ik een aantal toezeggingen gedaan. Invulling
daarvan krijgt deels zijn beslag in aanpassing van de regelgeving voor 2008
en 2009. Het betreffende ontwerpbesluit leg ik u hierbij voor1. Daarnaast heb ik met beide Kamers uitvoerig van gedachten mogen wisselen
over de ontwikkeling van het systeem van eigen risico op langere termijn.
In paragraaf III van deze brief ga ik daarop nader in. Bij een beoordeling
van de in deze brief geformuleerde voornemens moge behulpzaam zijn de overweging
dat het kabinet zich daarbij ten doel heeft gesteld een evenwicht te vinden
tussen de wenselijkheid van verdere verbeteringen in het systeem enerzijds
en meerjarige duidelijkheid voor de burger en stabiliteit in de uitvoering
anderzijds.In verband met het verplicht eigen risico per 1 januari 2009 leg
ik u op grond van artikel 124 van de Zorgverzekeringswet bijgaand ontwerpbesluit
(bijlage 1) voor dat strekt tot wijziging van de artikelen 2.4, 2.17 en 3a.1
van het Besluit zorgverzekering. Tevens wordt een nieuw artikel 2.19 in voornoemd
besluit opgenomen. Deze wijziging van het Besluit zorgverzekering houdt verband
met:– het vaststellen van het percentage van de zorgkosten dat meetelt
voor het verplicht eigen risico (amendement Van der Vlies c.s., Kamerstukken
II, 2007/08, 31 094, nr. 34);– het aanwijzen van vormen van zorg waarvan de zorgverzekeraar kan bepalen dat de kosten daarvan geheel of gedeeltelijk buiten het verplicht
eigen risico blijven (sturingsinstrument verzekeraars);– uitbreiding van de groep verzekerden die voor het verplicht eigen
risico wordt gecompenseerd met verzekerden die twee opeenvolgende jaren in
een Diagnose Kostengroep (DKG) zijn ingedeeld;– het vervallen van de eigen bijdrage psychotherapie.Allereerst wil ik in deze brief onder «I. Voorhangprocedure»
de onderwerpen langslopen die in dit voorgehangen ontwerpbesluit zijn opgenomen.Vervolgens ga ik onder «II» in op de compensatie voor het
verplicht eigen risico en onder «III» op de doorontwikkeling van
het verplicht eigen risico. Tenslotte behandel ik onder «IV» de
onderwerpen waarover ik bij de behandeling van het wetsvoorstel Wijziging
van de Zorgverzekeringswet en de Wet op de zorgtoeslag houdende vervanging
van de no-claimteruggave door een verplicht eigen risico (wetsvoorstel 31 094)
in de Tweede respectievelijk Eerste Kamer heb toegezegd de Kamers nader te
informeren.I. VoorhangprocedureDe zorgverzekeraars moeten hun polissen voor 2009 op tijd kunnen opstellen.
Daarvoor dienen zij hun modelpolissen tijdig ter toetsing aan de Nederlandse
Zorgautoriteit (NZa) te kunnen voorleggen. Gelet hierop is het noodzakelijk
dat zij voor 1 juli van enig jaar duidelijkheid hebben over de aanpassingen
in het komend jaar. Dat betekent dat de voorhangprocedure van een ontwerpbesluit
tot wijziging van het Besluit zorgverzekering met ingang van 1 januari
2009, voor 1 juli 2008 moet zijn afgerond.I.a. Het vaststellen van een percentage van de zorgkosten
dat meetelt voor het verplicht eigen risico (amendement Van der Vlies)Tijdens de behandeling van het wetsvoorstel 31 094 in het najaar
van 2007 is het amendement Van der Vlies c.s. (Kamerstukken II, 2007/08, 31 094,
nr. 34) aangenomen. Dit betekent dat met ingang van 1 januari 2009 bij
algemene maatregel van bestuur (amvb) een percentage van de zorgkosten dient
te worden vastgesteld dat meetelt voor het verplicht eigen risico. Het amendement
beoogt een langere en effectievere remwerking.Ik heb laten onderzoeken bij welk percentage van de zorgkosten dat meetelt
voor het verplicht eigen risico, het beoogde hogere gedragseffect zal optreden
en wat de financiële gevolgen daarvan zijn.Een vast percentage voor alle zorgvormen dat lager is dan 100, leidt tot
mijn teleurstelling niet tot het beoogde hogere gedragseffect. Daarnaast heeft
het vaststellen van een percentage lager dan 100 tot gevolg dat de opbrengst
van eigen betalingen lager uitvalt, waardoor ongewenste financieringseffecten
ontstaan. Ook leidt een lager percentage dan 100 voor alle zorgvormen tot
aanzienlijk hogere administratieve lasten en uitvoeringskosten bij de zorgverzekeraars.Het voorgaande afwegend ben ik van mening dat het vaststellen van een
percentage lager dan 100, dusdanig ongewenste effecten met zich meebrengt
dat het verre de voorkeur verdient om in de amvb met ingang van 1 januari
2009 het percentage van de zorgkosten dat meetelt voor het verplicht eigen
risico vast te stellen op 100. Dit percentage van 100 is in bijgaande concept-amvb
opgenomen (artikel I, onder C).Hieronder licht ik een en ander verder toe.GedragseffectIn het kader van het amendement Van der Vlies c.s. is het Centraal Planbureau
(CPB) gevraagd na te gaan wat de effecten zijn van het vaststellen van
een percentage van de zorgkosten dat meetelt voor het verplicht eigen risico
(de CPB notitie is bijgevoegd als bijlage 2)1.Het CPB heeft voor verschillende hoogten van het eigen risico (150, 250
en 600) berekend wat het effect is van het vaststellen van percentage lager
dan 100 (10%, 25% en 50%) op het gedragseffect. Dit is
gedaan met doorrekening in drie modelvarianten.Door de beschikbaarheid van nieuwe data en verbeteringen in het gebruikte
model komt het CPB nu uit op een lagere raming van het gedragseffect dan eerder
was berekend. Het verlagen van het percentage blijkt geen effectieve methode
te zijn om dit gedragseffect te verhogen. In het algemeen neemt hierdoor het
gedragseffect juist af. Bij lage eigen risico’s kan het gedragseffect
weliswaar zeer licht toenemen door het percentage van 100 te verlagen, maar
deze toename is vrijwel te verwaarlozen.FinancieringseffectIndien het percentage van de zorgkosten dat meetelt voor het verplicht
eigen risico lager is dan 100, treedt voorts een belangrijk negatief effect
op, te weten een lagere opbrengst aan eigen betalingen. Wanneer bij een verplicht
eigen risico van € 150 het percentage van 100 naar bijvoorbeeld
10 of 25 wordt verlaagd, dan daalt het aandeel van alle zorgkosten dat
door eigen betalingen wordt betaald.Hieronder staat het effect van het vaststellen van een percentage op de
totale financieringsopbrengst weergegeven.Hoogte eigen risicoPercentageTotale financieringsopbrengst van het verplichte eigen risico1501001.4 mld (huidige situatie) 150100.7 mld150251.0 mld 150351.1 mldVoor individuele verzekerden doen zich de volgende effecten voor:• gezonde verzekerden met lage eigen betalingen gaan door het verlagen
van een percentage naar bijvoorbeeld 10% of 25% minder
betalen aan het verplichte eigen risico;• verzekerden met meerjarige, onvermijdbare zorgkosten hebben bij
lage percentages echter niet of nauwelijks minder eigen betalingen, omdat
zij nog steeds een hoge kans hebben het eigen risico vol te maken;• daarbij is nu de regel dat verzekerden met meerjarige, onvermijdbare
zorgkosten gecompenseerd worden voor het verschil tussen de gemiddelde eigen
betaling van de niet gecompenseerde verzekerde en het maximum aan het verplicht
eigen risico. De hoogte van het compensatiebedrag neemt dus toe.Hieronder staat het effect van het vaststellen van een percentage op de
gemiddelde eigen betaling van de niet gecompenseerde verzekerde en het compensatiebedrag
voor de te compenseren verzekerde aangegeven.Eigen risicoPercentageGemiddelde eigen betalingGemiddelde eigen betaling niet gecompenseerde verzekerdeCompensatiebedrag per ver-zekerde
die in aanmerking komt 15010010910347150105843107 1502579678315035867575Om binnen het netto Budgettair Kader Zorg (BKZ) te blijven zou bij het
verlagen van het percentage het maximum van het verplichte eigen risico moeten
worden opgehoogd. Bij het vaststellen van een percentage op 25% van
de zorgkosten dat meetelt voor het verplicht eigen risico, zou het verplichte
eigen risico naar circa € 250 moeten worden verhoogd om de budgettaire
kaders niet te overschrijden. Hierbij is ook rekening gehouden met het feit
dat sprake is van hogere compensatiebedragen voor verzekerden met meerjarige,
onvermijdbare zorgkosten. Deze verhoging van het verplicht eigen risico heeft
met name gevolgen voor verzekerden die een hoge kans hebben op zorgkosten,
zonder dat zij direct behoren tot de groep die in aanmerking komt voor de
compensatie voor het verplicht eigen risico. Te denken valt bijvoorbeeld aan
65-plussers die niet een chronische ziekte hebben, maar wel regelmatig met
zorgkosten worden geconfronteerd.I.b. Het aanwijzen van vormen van zorg waarvan de
zorgverzekeraar kan bepalen dat de kosten daarvan geheel of gedeeltelijk buiten
het verplicht eigen risico blijven (sturingsinstrument verzekeraars)In artikel 20 van de Zvw is de mogelijkheid opgenomen dat bij amvb vormen
van zorg kunnen worden aangewezen waarvan de zorgverzekeraar, onder bij die
amvb te bepalen voorwaarden, kan bepalen dat de kosten daarvan geheel of gedeeltelijk
buiten het verplicht eigen risico blijven. Doel van deze mogelijkheid is dat
zorgverzekeraars het verplicht eigen risico als sturingsinstrument kunnen
inzetten om verzekerden te stimuleren gebruik te maken van doelmatige zorgarrangementen
die de verzekeraar heeft gecontracteerd of om verzekerden te stimuleren zich
gezond te gedragen en preventieprogramma’s te volgen. Bij de behandeling
van het wetsvoorstel vervanging no-claimteruggave door een verplicht eigen
risico, heb ik toegezegd dat de zorgverzekeraars in 2009 de gelegenheid zullen
krijgen dit instrument in te zetten.Gebleken is dat zorgverzekeraars vooral denken aan toepassing gericht
op het stimuleren van verzekerden richting voorkeursaanbieders, waarmee doelmatige
zorgarrangementen zijn afgesproken. Enkele verzekeraars denken aan het stimuleren
van verzekerden richting gezondheidsbevorderende en op preventie gerichte
programma’s. Daarnaast is het instrument ook in het kader van het preferentiebeleid
geneesmiddelen ter sprake gekomen.Zorgverzekeraars Nederland (ZN) dringt er op aan dat verzekeraars enkele
jaren ervaring op kunnen doen met dit sturingsinstrument. Om verzekeraars
daartoe voldoende de gelegenheid te bieden zou de toepassing niet beperkt
moeten worden tot bepaalde zorgvormen en zou de toepassing van dit instrument
ook niet aan veel voorwaarden moeten worden gebonden.In overleg over dit sturingsinstrument hebben vertegenwoordigers van NPCF
en van de Consumentenbond dit uitgangspunt onderschreven. Dat de verzekeraars
op dit punt ruimte krijgen, vonden zij passen bij het karakter van de Zvw.
Wel benadrukten deze vertegenwoordigers dat de wijze waarop zorgverzekeraars
dit sturingsinstrument toepassen voor de verzekerden duidelijk
moet zijn. De verzekerden moeten dit in hun polis duidelijk kunnen lezen.In bijgaande concept-amvb (artikel I, onder B) is dit sturingsinstrument
opgenomen zonder een beperking tot bepaalde zorgvormen. De zorgverzekeraars
kunnen dus zelf bepalen op welke zorgvormen zij de sturing richten. Ook is
de mogelijkheid opgenomen dat zorgverzekeraars kunnen besluiten de kosten
van zorg die samenhangt met de behandeling van diabetes, depressie, hartfalen
of overgewicht niet te laten meetellen voor het eigen risico indien de verzekerde
een door de zorgverzekeraar aangewezen programma volgt ter voorkoming van
een van deze vier aandoeningen. Dit zijn de vier «speerpunt» aandoeningen
genoemd in de brief over het preventiebeleid voor de volksgezondheid van 24 september
2007 (Kamerstukken II, 2007/08, 22 894, nr. 134). Een dergelijk programma
hoeft niet perse te behoren tot de wettelijk verzekerde zorg.Er wordt vanuit gegaan dat de zorgverzekeraar zijn verzekerden duidelijk
kenbaar zal maken voor welke zorgarrangementen de kosten van zorg niet (geheel)
meetellen voor het verplicht eigen risico. Daarmee kan de zorgverzekeraar
zich tenslotte onderscheiden. De verzekerde zal dit in zijn polisaanbod voor
2009 kunnen lezen. Hetzelfde geldt ten aanzien van de gezondheidsbevorderende
of op preventie gerichte programma’s. De Nederlandse Zorgautoriteit
(NZa) zal in het kader van het toezicht op de uitvoering van de Zvw volgen
of de zorgverzekeraars op de beoogde wijze omgaan met deze sturingsmogelijkheid
en erop toezien dat de zorgverzekeraars hierover voldoende informatie verstrekken
aan hun verzekerden.Bij dit sturingsinstrument dient te worden bedacht dat verzekeraars volledig
risicodragend zijn voor de opbrengst van het verplicht eigen risico. Indien
zij kosten van zorg buiten het eigen risico houden zonder dat daar (verwachte)
opbrengsten van doelmatige zorgarrangementen tegenover zouden staan, zouden
zij de lagere opbrengst van het eigen risico in de nominale premie moeten
opvangen. Daarom mag er vanuit worden gegaan dat verzekeraars – op basis
van economische principes – de sturingsmogelijkheid die hen geboden
wordt, zullen inzetten als de verwachte besparingen opwegen tegen de kosten.
Indien de besparingen exact gelijk zouden zijn aan het (gemiddelde) bedrag
dat verzekerden zouden betalen aan het verplicht eigen risico, heeft dit sturingsinstrument
geen invloed op het totale netto Budgettair Kader Zorg (BKZ). Er vanuit gaande
dat het instrument wordt ingezet om doelmatiger zorg in te kopen, is de verwachting
dat de besparing groter is dan de gemiste eigen betalingen voor het verplicht
eigen risico. Hierdoor hebben ook zorgverzekeraars (financieel) baat bij dit
instrument; in dit geval heeft het instrument een positieve invloed op beperking
van de BKZ-uitgaven.De wijze waarop de zorgverzekeraars in 2009 en 2010 invulling geven aan
deze sturingsmogelijkheid zal ik nauwlettend volgen en evalueren. Specifiek
aandachtspunt daarbij is of de zorgverzekeraars eventueel een relatie leggen
tussen de wettelijke en de aanvullende verzekering, zeker in het geval de
aanvullende verzekering vergoeding biedt voor preventieve of gezondheidsbevorderende
programma’s. Een dergelijke relatie zou voor verzekerden een belemmering
kunnen vormen om van zorgverzekeraar te wisselen. In het kader van het toezicht
zal de NZa hierop ook toezicht houden. Zowel in het kader van het toezicht
door de NZa als in de evaluatie, zal de transparantie van de toepassing van
dit instrument door zorgverzekeraars een belangrijk aspect zijn.Indien uit de evaluatie mocht blijken dat zorgverzekeraars dit instrument
niet op de beoogde manier inzetten, zal dit instrument komen te vervallen.I.c. Uitbreiding (voor de compensatie 2009) van de
groep verzekerden die voor het verplicht eigen risico wordt gecompenseerd
met verzekerden die twee opeenvolgende jaren in een Diagnose Kostengroep (DKG)
zijn ingedeeldBij de behandeling van het wetsvoorstel waarmee de no-claimteruggave wordt
vervangen door een verplicht eigen risico, heb ik toegezegd dat de groep verzekerden
die gecompenseerd wordt voor het eigen risico per 2009, wordt uitgebreid met
verzekerden die twee opeenvolgende jaren in een diagnose kostengroep (DKG)
zijn ingedeeld. Dit is in bijgaande concept-amvb geregeld (artikel I, onder
D).Voor de compensatie 2009 gaat het om verzekerden die in 2006 en 2007 in
een DKG zijn ingedeeld. Deze gegevens zijn halverwege 2009 beschikbaar en
kunnen dan gebruikt worden voor de uitvoering van de compensatie voor het
verplicht eigen risico in 2009. Daarmee wordt voldaan aan het criterium van «meerjarige,
onvermijdbare zorgkosten» dat in artikel 118a van de Zvw is opgenomen
voor die compensatie.De toevoeging van verzekerden die in 2006 en 2007 in een DKG waren ingedeeld,
aan de groep te compenseren verzekerden betekent een toename van deze groep
met maximaal 50 000 personen. Dit heeft als consequentie dat de kosten
van de compensatie met ingang van 2009 met maximaal € 2,5 mln. zullen
toenemen.I.d. Het vervallen van de eigen bijdrage per zitting
psychotherapieVanaf 1 januari 2008 wordt de tweedelijns geneeskundige geestelijke
gezondheidszorg onder de Zvw op basis van Diagnose Behandel Combinaties (DBC’s)
bekostigd. De eigen bijdrage per zitting voor psychotherapie kan in de DBC-systematiek
niet meer uitgevoerd worden, omdat een DBC niet is opgebouwd uit een aantal
zittingen. Een DBC betreft de combinatie van een diagnose met een bijbehorende
behandeling, waarbij alle activiteiten en verrichtingen in minuten worden
geregistreerd. In de DBC-systematiek worden daarnaast ook geen aparte psychotherapie
DBC’s onderscheiden. Binnen een DBC of binnen een productgroep wordt
wel aangegeven of psychotherapie onderdeel is van de behandeling, maar dit
kan per patiënt en per behandeling verschillen. Daardoor is het dus niet
langer mogelijk om een eigen bijdrage per zitting te heffen.Vanuit de DBC-systematiek is het in de praktijk dus niet mogelijk om nog
een eigen bijdrage per zitting uit te voeren. Voor 2008 zijn zorgverzekeraars
en zorgaanbieders bereid om een mouw te passen aan de uitvoering van de eigen
bijdrage psychotherapie. Daarbij gaan betrokken partijen ervan uit dat deze
eigen bijdrage met ingang van 2009 komt te vervallen. Hierbij sluiten zij
aan bij hetgeen ik op 7 november 2007 (Kamerstuk 29 689, nr. 177)
tijdens het algemeen overleg over de overheveling van de ggz heb opgemerkt.Omdat de uitvoering van de eigen bijdrage per zitting psychotherapie onoverkomenlijke
problemen oplevert, komt deze eigen bijdrage met ingang van 1 januari
2009 te vervallen. Met het oog hierop vervalt in het Besluit zorgverzekering
de basis voor deze eigen bijdrage psychotherapie (artikel I, onder A). De
wegvallende opbrengst van de eigen bijdrage psychotherapie (ongeveer € 25
mln.) zal worden gecompenseerd door een tariefsmaatregel specifiek gericht
op de tweedelijns geestelijke gezondheidszorg.II. Compensatie voor het verplicht eigen risicoII.a. Afbakening van de groep verzekerden met meerjarige,
onvermijdbare zorgkosten voor de compensatie van het verplichte eigen risico
in 2008Bij de behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Zorgverzekeringswet en de Wet op de zorgtoeslag houdende vervanging van de no-claimteruggave
door een verplicht eigen risico in het najaar van 2007, is grondig gedebatteerd
over de afbakening van de te compenseren groep verzekerden met meerjarige,
onvermijdbare zorgkosten. Daarbij ging het om bruikbare bestanden met gegevens
die de beoogde groep zo goed mogelijk afbakenen. Met het amendement Omtzigt
c.s. (Kamerstukken II, 2007/08, 31 094, nr. 21) is toen een dergelijk
bestand toegevoegd, namelijk de groep verzekerden die op 1 juli 2008
al minimaal een half jaar in een AWBZ-instelling verblijft.Bij de behandeling van het wetsvoorstel is tevens een drietal moties aangenomen
dat betrekking heeft op de afbakening van de te compenseren groep verzekerden
met meerjarige, onvermijdbare zorgkosten:1) de motie-Wiegman-Van Meppelen Scheppink c.s. (Kamerstukken II, 2007/08,
31 094, nr. 35) waarin de regering wordt verzocht voor de compensatie
over 2008 naast de FKG’s ook het gebruik van hulpmiddelen als criterium
toe te voegen, op grond waarvan mensen gecompenseerd kunnen worden voor het
verplicht eigen risico;2) de motie Van der Veen c.s. (Kamerstukken II, 2007/08, 31 094,
nr. 29 herdruk) waarin de regering wordt verzocht ervoor te zorgen dat zo
spoedig mogelijk, doch uiterlijk per 1 april 2008, de groep mensen met
onvermijdbare ziektekosten optimaal is afgebakend en de Kamer tussentijds
regelmatig op de hoogte te stellen van de vorderingen en de mogelijkheden
hiertoe.3) de motie Putters c.s. (Kamerstukken I, 2007/08, 31 094, F) waarin
de regering wordt verzocht in 2008 uit te gaan van een compensatieregeling
die niet alleen gekoppeld is aan FKG’s en langdurig AWBZ-verblijf, maar
welke ook de groepen omvat die wel structureel onvermijdbare hoge zorgkosten
hebben, maar niet in eerdergenoemde categorieën vallen.In reactie op de motie Wiegman-Van Meppelen Scheppink c.s. heb ik aangegeven
dat voor hulpmiddelengebruik op dit moment geen geschikte gegevens beschikbaar
zijn. Ik heb toegezegd de Kamer zo spoedig mogelijk te informeren hoe de hulpmiddelen
op zo kort mogelijke termijn meegenomen kunnen worden bij de criteria die
voor de compensatieregeling gebruikt zullen worden.In reactie op motie Van der Veen c.s. heb ik aangeven dat alle inzet gericht
is op een betere afbakening van de groep mensen met meerjarige, onvermijdbare
zorgkosten. Daarbij wees ik er wel op dat de afbakening ook in technische
zin moeilijk is, en ook uitvoerbaar moet zijn met geautomatiseerde bestanden.
Ik kon daarom niet garanderen dat de in de motie genoemde datum van 1 april
2008 haalbaar is (Kamerstukken II, 2007/08, 31 094, nr. 35).Tijdens de behandeling van het wetsvoorstel in de Eerste Kamer heb ik
toegezegd verzekerden die vallen onder een Diagnose Kosten Groep (DKG) ten
behoeve van de compensatie 2009 mee te nemen bij de afbakening, met daarbij
de intentie om er zo mogelijk ook voor 2008 invulling aan te geven.Ik heb moeten concluderen dat het helaas niet mogelijk is bestanden van
hulpmiddelen en DKG’s mee te nemen in de compensatieregeling 2008. Ik
licht dit hieronder toe.HulpmiddelenHulpmiddelen kunnen nog niet meegenomen worden voor de compensatieregeling
2008. De belangrijkste reden hiervoor is dat hulpmiddelen op dit moment nog
niet éénduidig in de schadesystemen van zorgverzekeraars hulpmiddelen
worden geregistreerd. Er wordt aan gewerkt om de registratie te uniformeren,
maar deze uniformering zal pas vanaf 2008 zijn beslag krijgen.
Voor de toepassing van het hulpmiddelengebruik in de compensatie 2008 zou
het noodzakelijk zijn dat zorgverzekeraars in hun schadesystemen nog hercodering
van het hulpmiddelengebruik 2006 en 2007 doorvoeren. Dit is niet mogelijk.
Ik heb ZN verzocht er bij de zorgverzekeraars op aan te dringen dat alle verzekeraars
nog in 2008 hun hulpmiddelenregistratie op orde brengen. Dit maakt het mogelijk
de hulpmiddelen in de compensatie voor 2010 mee te nemen.DKG’sOnderzocht is of DKG’s of een ander criterium gebaseerd op Diagnose
Behandel Combinaties (DBC’s) meegenomen kan worden voor de compensatieregeling
2008. Het gebruik van een combinatie van de bestanden DKG’s 2006 en
2007 is voor compensatie in 2008 niet mogelijk gebleken. Dit heeft enerzijds
te maken met de doorlooptijd van een DBC en anderzijds met de kwaliteit van
aanlevering van gegevens. DBC’s kunnen maximaal een jaar open staan.
Als gevolg daarvan kan ten behoeve van de compensatie in jaar t nog niet worden
beschikt over het volledige bestand van het jaar t-1. Om die reden wordt (zoals
onder 1c uiteen is gezet) voor de compensatie 2009 op basis van DKG’s
gebruik gemaakt van de bestanden uit de jaren 2006 en 2007. Teneinde te voldoen
aan het criterium van meerjarige onvermijdbare zorgkosten, zoals geformuleerd
in artikel 118a van de Zvw, zou in beginsel voor compensatie in 2008 (1-malig)
kunnen worden teruggegrepen op de DKG-bestanden van 2005 en 2006. Echter voor
het jaar 2005, vóór de invoering van de Zvw zijn geen betrouwbare
schadegegevens op dit niveau beschikbaar. Teneinde ondanks deze technische
obstakels binnen de wettelijke randvoorwaarden maximaal te pogen invulling
te geven aan zowel de motie Van der Veen als mijn toezegging in de Eerste
Kamer, heb ik laten onderzoeken of voor het jaar 2008 nog een andere oplossing
denkbaar is. Ik heb daartoe laten nagaan of, recht doend aan het wettelijke
criterium van meerjarige onvermijdbare zorgkosten, een oplossing gevonden
zou kunnen worden door uit te gaan van het DBC-bestand 2006 gecombineerd met
FKG-gegevens uit 2007. Daarbij is gebleken dat ook het DKG-bestand 2006 niet
tijdig op het kwaliteitsniveau kan worden gebracht dat vanuit oogpunt van
een betrouwbare en rechtszekere uitvoering vereist is.Gezien de hiervoor vermelde uitkomsten is er tot mijn teleurstelling geen
andere mogelijkheid dan dat de compensatie van het verplichte eigen risico
in 2008 uitsluitend betrekking heeft op:1) verzekerden die zowel in 2006 als in 2007 vallen onder een farmaceutische
kostengroep (FKG) volgens de FKG-definitie 2007 (met uitzondering van de FKG «Hoog
cholesterol»);2) verzekerden die op 1 juli 2008 minimaal een half jaar zonder onderbreking
in een AWBZ-instelling verblijven.In 2009 zullen de DKG’s hieraan worden toegevoegd en in 2010 de
hulpmiddelen.II.b. Relatie compensatie verplicht eigen risico
met toekomstige algemene compensatie voor chronisch zieken en gehandicaptenOp 29 april 2008 heeft de staatssecretaris van Volksgezondheid, Welzijn
en Sport samen met de minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid en de
staatssecretaris van Financiën een brief aan de Tweede Kamer gezonden
over het voorstel voor een nieuwe regeling financiële tegemoetkoming
chronisch zieken en gehandicapten (Kamerstukken II, 2007/08, 29 689,
nr. 188).De groep chronisch zieken en gehandicapten die onder de nieuwe in genoemde
brief van 29 april 2008 geschetste regeling komen te vallen, worden afgebakend
op basis van gegevens over zorggebruik over een jaar. Deze gegevens worden
voor een deel ook toegepast voor de afbakening van de groep verzekerden
die in aanmerking komen voor de compensatie van het verplicht eigen risico,
maar de afbakening van laatstbedoelde groep vindt plaats aan de hand van meerjarige
zorgkosten. Op basis van het feit dat verzekerden meerjarig in een FKG zijn
ingedeeld of langdurig zijn opgenomen in een AWBZ-instelling, krijgen zij
compensatie van € 47 per jaar. Zoals hiervoor gemeld worden met
ingang van 2009 de verzekerden die twee achtereenvolgende jaren in een DKG
zijn ingedeeld, toegevoegd aan deze te compenseren groep.De afbakening van de groep chronisch zieken en gehandicapten waarop de
in de eerdergenoemde brief van 29 april 2008 geschetste regeling betrekking
zal hebben, vindt niet plaats op basis van meerjarige, onvermijdbare zorgkosten
maar op basis van zorgkosten in een jaar. Ook vindt de uitkering aan bedoelde
groep niet plaats in hetzelfde jaar dat de kosten worden gemaakt, zoals bij
de compensatie voor het verplicht eigen risico wel het geval is, maar een
jaar later. Met dit laatste wordt aangesloten bij de systematiek van de huidige
buitengewone uitgavenregeling.Daardoor zal voor de regeling voor chronisch zieken en gehandicapten voor
het jaar 2009 bijvoorbeeld wel gebruik kunnen worden gemaakt van gegevens
van de zorgverzekeraars inzake hulpmiddelengebruik in 2009, die naar verwachting
medio 2010 beschikbaar komen. Voor de compensatie voor het verplicht eigen
risico moet gebruik worden gemaakt van cijfers over meerjarig zorggebruik
die medio 2009 beschikbaar zijn. Dit is noodzakelijk voor het uitkeren van
deze compensatie in het vierde kwartaal van 2009.De groep verzekerden die in aanmerking komt voor de compensatie voor het
verplicht eigen risico in de Zvw, zal deels overlappen met de groep chronisch
zieken en gehandicapten voor de nieuwe in de brief van 29 april jl. geschetste
regeling. Bekeken zal worden of het mogelijk is om de afbakeningscriteria
voor beide regelingen zo goed als mogelijk en logisch is op elkaar aan te
laten sluiten.III. Het verplicht eigen risico op langere termijnIn het bovenstaande heb ik de mogelijkheden en onmogelijkheden aangegeven
om het systeem van eigen risico in 2008 en 2009, mede op geleide van de wensen
van uw Kamer, verder te verbeteren. Tevens zijn de bijbehorende maatregelen,
zoals opgenomen in het bijgevoegde ontwerpbesluit, toegelicht. Vanzelfsprekend
hecht het kabinet aan verdere verbeteringen van het dit jaar ingevoerde systeem
van eigen risico. Anderzijds is er ook reden om, met het oog op duidelijkheid
voor de verzekerden en om de uitvoeringspraktijk niet overmatig te belasten,
niet van jaar op jaar ingrijpende veranderingen in het recent ingevoerde systeem
door te voeren. Bij een mogelijk verdere doorontwikkeling van het systeem
van eigen risico laat het kabinet zich vanuit het perspectief van een betrouwbare
en consistente overheid ook door dat motief in belangrijke mate leiden.In het bovenstaande is geïllustreerd dat, indien niet de gehele zorgkosten
meetellen voor het verplicht eigen risico maar slechts een deel van de zorgkosten,
het gedragseffect niet groter wordt. Berekeningen die het CPB heeft uitgevoerd
naar aanleiding van het amendement Van der Vlies c.s. wijzen erop dat het
macro-gedragseffect bij een percentage lager dan 100 praktisch even groot
is als in de situatie waarin de geheel zorgkosten meetellen voor het verplicht
eigen risico. Een percentage lager dan 100 pakt dus aanzienlijk minder gunstig
uit dan de indieners van het amendement Van der Vlies c.s. – en ook
ik – hadden verwacht. Dit geldt ook voor aanzienlijk hogere maxima voor
het verplicht eigen risico.Bovendien heeft een lager percentage dan 100 als nadelig effect dat de
opbrengst van het verplicht eigen risico minder is; dat zou een hogere nominale premie betekenen. Voorts brengt het aanzienlijk hogere administratieve
lasten en uitvoeringskosten voor de zorgverzekeraars met zich.Gelet op deze onverwachte en tegenvallende uitkomsten van de berekeningen
van het CPB, is het kabinet van mening dat de kans groot is dat verdere verkenningen
naar de wijze waarop het systeem van het verplicht eigen risico verfijnd of
doorontwikkeld zou kunnen worden, weinig praktisch resultaat zullen opleveren.
Dit geldt ook voor inkomensafhankelijke varianten of IZA-achtige systemen,
omdat daarvoor naar het oordeel van het kabinet geldt dat de uitvoering daarvan
aanzienlijk complexer zal zijn dan het huidige systeem zonder dat er een wezenlijke
meerwaarde in de vorm van een hoger gedragseffect of een hogere opbrengst
in de zin van medefinanciering tegenover staat.Het kabinet vindt daarom dat het de voorkeur verdient het verplicht eigen
risico vooreerst te handhaven in de vorm zoals dat geldt na de inwerkingtreding
van de wijzigingen die voorzien zijn per 1 januari 2009. Dit biedt verzekerden
de gelegenheid te wennen aan het verplicht eigen risico. Ook kunnen zorgverzekeraars
dan daadwerkelijk inzetten op een goede toepassing van het sturingsinstrument.
Indien er voortdurend de mogelijkheid van wijzigingen in het verplicht eigen
risico aanwezig is, zullen zorgverzekeraars terughoudend zijn te investeren
in toepassing en uitbouw van dit instrument. Bovendien betekent elke wijziging
een nieuwe administratieve belasting, zowel voor de zorgverzekeraars als voor
de verzekerden.Mede aan de hand van de uitkomsten van de eerste evaluatie, is het kabinet
voornemens in het voorjaar van 2010 aan beide Kamers een brief te sturen waarin
het een samenhangend standpunt weergeeft over de toekomst van het systeem
van het verplicht eigen risico.IV. Overige onderwerpenIV.a. Stand van zaken uitvoering compensatieregeling
2008Het CAK-BZ heeft met Zorgverzekeraars Nederland (ZN) voor de uitvoering
van de compensatieregeling 2008 een aantal afspraken gemaakt voor de aanlevering
van gegevensbestanden.Voor de uitvoering van de compensatieregeling vindt een gefaseerde aanlevering
plaats van de benodigde gegevens. Het CAK-BZ heeft de eerste bestanden van
verzekerden die over 2006 vallen onder een farmaceutische kostengroep (FKG)
(op basis van FKG-definitie 2007) ontvangen. De gegevens over 2007 worden
medio juli 2008 aangeleverd. Eerder zijn deze niet beschikbaar. Vervolgens
kan de samenloop worden bepaald. Bij een gefaseerde aanlevering van de bestanden
over 2006 en 2007 kan het CAK-BZ in een zo vroeg mogelijk stadium met de activiteiten
starten, om de uitbetaling in het laatste kwartaal van 2008 te kunnen laten
plaatsvinden.De planning is dat de gegevens van verzekerden die vallen onder een FKG
over 2006 uiterlijk 23 mei 2008 zijn gecompleteerd met NAW-gegevens en
bank-/girorekeningnummers en dat de aanlevering van een overzicht van verzekerden
die vallen onder een FKG over 2007 met BSN-nummer medio juli 2008 plaatsvindt.
Daarnaast kan het CAK-BZ op basis van de eigen gegevens over de eigen bijdrageregeling
voor de intramurale AWBZ-zorg vaststellen welke verzekerden in een AWBZ-instelling
verblijven en in aanmerking komen voor de compensatie. Op basis van deze bestanden
wordt de samenloop bepaald en mogelijk ontbrekende gegevens gecompleteerd,
opdat in het laatste kwartaal van 2008 de compensatie kan worden uitgekeerd.Aan de Tweede Kamer heb ik toegezegd in overleg te treden met de zorgverzekeraars
en de gemeenten/sociale diensten om na te gaan in hoeverre zij de rekeningnummers
van verzekerden in collectiviteiten kunnen leveren. Dit om te bezien in hoeverre
de verzekerden niet worden belast met de vraag wat hun rekeningnummer is,
of daar zelf achterheen moeten. Bij de uitvoering van de compensatieregeling
wordt gebruik gemaakt van geautomatiseerde bestanden. Daarbij zal het CAK-BZ
van de zorgverzekeraars de bankgirorekeningnummers van de te compenseren verzekerden
ontvangen. Het betreft het beschikbare rekeningnummer zoals opgenomen in de
administratie van verzekeraars. Het rekeningnummer dat de zorgverzekeraars
aan het CAK-BZ doorgeven betreft het rekeningnummer dat bij de verzekeraar
bekend is en waarop deze in voorkomende gevallen de no-claimteruggave terugstort
(het zogenaamde excassonummer). Aangezien de verzekerden die in aanmerking
komen voor compensatie vaak kosten maken, is dit nummer in veel gevallen bekend.
Op deze manier wordt zo goed als mogelijk voorkomen dat verzekerden zelf worden
belast met de vraag wat hun rekeningnummer is.Alle te compenseren verzekerden ontvangen van het CAK-BZ een beschikking.
Verzekerden voor wie geen rekeningnummer (excassonummer) beschikbaar is bij
de zorgverzekeraar, worden daarbij verzocht binnen 2 weken een geldig rekeningnummer
aan het CAK-BZ door te geven. Wanneer een verzekerde hier niet aan voldoet
kan het CAK-BZ het bedrag niet overmaken. Het CAK-BZ wacht dan het eigen initiatief
van de verzekerde af en zal zo nodig een rappelprocedure in gang zetten. Uiteraard
kunnen verzekerden ook op eigen initiatief binnen een dergelijke termijn een
alternatief rekeningnummer doorgeven.Gelet op deze pragmatische aanpak acht ik nader overleg met gemeenten/sociale
diensten voor aanlevering van bankgirorekeningnummers van verzekerden in collectiviteiten
niet opportuun.Het CAK-BZ keert op basis van geautomatiseerde bestandsvergelijking de
compensatie aan alle rechthebbenden in het laatste kwartaal van 2008 uit.
Deze verzekerden ontvangen automatisch een beschikking van het CAK-BZ.In de regelgeving is geen uiterste datum bepaald voor eventuele aanvragen.
Wel is in de vierde tranche van de Algemene wet bestuursrecht, die naar verwachting
in juli 2008 ingaat, expliciet een verjaringstermijn van 5 jaar geregeld.
Dit betekent dat een verzekerde een aantal jaar na dato bij het CAK-BZ om
een beschikking kan vragen. Vanuit praktisch oogpunt en met het oog op een
beperking van de uitvoeringskosten bij de compensatieregeling vind ik dit
onwenselijk. Daarom zal ik de mogelijkheden bezien om de wet hiervoor te wijzigen,
zodat een verzekerde uiterlijk een jaar na afloop van het jaar waarop het
verplichte eigen risico betrekking heeft, nog een beschikking kan aanvragen
bij het CAK-BZ voor de compensatieregeling.IV.b. Herverzekering verplicht eigen risico in de
collectieve aanvullende verzekeringen voor bijstandsgerechtigdenTijdens de behandeling in de Tweede Kamer van het wetsvoorstel 31 094
heb ik toegezegd dat ik de Kamer zal informeren of het verplicht eigen risico
wordt herverzekerd in de polissen voor (collectieve) aanvullende verzekeringen
voor bijstandsgerechtigden.Van Zorgverzekeraars Nederland heb ik vernomen dat in bijna alle collectieve
contracten voor de aanvullende verzekeringen die de zorgverzekeraars met gemeentelijke
sociale diensten hebben gesloten, herverzekering van het verplicht eigen risico
is opgenomen. Slechts in een enkele uitzondering bevat een dergelijk collectief
contract voor de aanvullende verzekering van bijstandsgerechtigden geen herverzekering
van het verplicht eigen risico.Er is geen uitspraak te doen over wat deze herverzekering betekent voor
de hoogte van de premie van de aanvullende verzekering die in deze collectieve
contracten zijn geregeld. Dit komt omdat die herverzekering van het verplicht
eigen risico geen afzonderlijk onderdeel vormt binnen deze collectieve verzekeringen,
maar daar integraal deel van uit maakt. Met andere woorden, er bestaat binnen
die collectieve contracten niet een aanvullende verzekering met herverzekering
en één zonder herverzekering met de bijbehorende verschillende
premies. De kosten van herverzekering van het verplicht eigen risico zitten
daardoor verwerkt in de totale premie voor die collectieve aanvullende verzekeringen
en kunnen dus niet afzonderlijk zichtbaar worden gemaakt.IV.c. Aspecten voor evaluatie verplicht eigen risicoTijdens de behandeling in de Eerste Kamer van het wetsvoorstel vervanging
van de no-claimteruggave door een verplicht eigen risico (31 094) heb
ik toegezegd dat ik de Kamer zal informeren over welke aspecten ik een evaluatie
van het verplicht eigen risico zal laten uitvoeren. Deze evaluatie zal plaatsvinden
met ingang van het jaar 2009. De eerste uitkomsten van de evaluatie zullen
daarom in de loop van 2010 beschikbaar komen. Wel heb ik alvast aan de Nederlandse
Zorgautoriteit (NZa) gevraagd om in hun Monitor zorgverzekeringsmarkt ook
aandacht te besteden aan het verplichte eigen risico.Zoals ik eerder heb vermeld, komen de vragen en aspecten waarop de evaluatie
van het verplicht eigen risico zich zal richten, voor een belangrijk deel
overeen met die welke zijn meegenomen bij de evaluatie van de no-claimteruggave.
Daarnaast komt een aantal vragen aan de orde, dat specifiek is vanwege de
andere vormgeving van het verplicht eigen risico ten opzichte van de no-claimteruggave.
De centrale vraag van de evaluatie is: wat zijn de effecten van het verplicht
eigen risico?Daarom stel ik mij voor dat de evaluatie van het verplicht eigen risico
in ieder geval de volgende hoofdthema’s zal betreffen:• Het mogelijke effect op het zorggebruik. Hierbij gaat het bijvoorbeeld
om verwijzingen van huisartsen naar medische specialisten, het beroep op de
spoedeisende hulp bij ziekenhuizen, het gebruik van geneesmiddelen en hulpmiddelen
en de vraag of het verplichte eigen risico een onbedoelde drempel voor het
zorggebruik vormt.• De financiële effecten van het verplichte eigen risico en
de uitvoeringskosten.• De informatievoorziening over het verplichte eigen risico door
de zorgverzekeraars aan hun verzekerden.• De bekendheid van verzekerden met het verplichte eigen risico.
De bekendheid van de huisartsen met het verplichte eigen risico en of zij
bij de zorgverlening en hun verwijs- en voorschrijfgedrag rekening houden
met de financiële gevolgen voor de verzekerden.• De uitvoering van de compensatieregeling door het CAK-BZ.• De invulling van het sturingsinstrument door de zorgverzekeraars.De eerste vier hoofdthema’s kwamen ook aan de orde in de uitgevoerde
evaluatie van de no-claimteruggaveregeling. De twee laatste hoofdthema’s
zijn specifiek voor het verplicht eigen risico.Daarbij zal in 2010 de evaluatie in eerste instantie geaggregeerde gegevens
omvatten en op hoofdlijnen plaatsvinden. Er zijn in 2010 dus nog geen gegevens
op het niveau van groepen verzekerden; daarvoor is analyse op microniveau
nodig (verdiepingsslag): de uitkomsten daarvan kunnen niet eerder dan in 2011
beschikbaar komen.IV.d. Overzicht eigen betalingen Zvw, Wmo en AWBZAan de Tweede Kamer heb ik tijdens de behandeling van het wetsvoorstel
vervanging van de no-claimteruggave door een verplicht eigen risico (31 094)
in het najaar van 2007 toegezegd een overzicht van de eigen betalingen te
sturen en aan te geven in welke gevallen cumulatie optreedt, alsmede het oordeel
van de regering daarover. Als bijlage 3 is een overzicht van de eigen betalingen
in de Zvw, Wmo en AWBZ toegevoegd1.In de onder «III» aangekondigde samenhangende kabinetsvisie
over het toekomstige systeem van het verplicht eigen risico, die het kabinet
in 2010 aan beide Kamers wil zenden, zal ook worden ingegaan op de cumulatie
van het verplicht eigen risico en eigen betalingen en hoe met een dergelijke
cumulatie in de toekomst moet worden omgegaan.De minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport,A. KlinkXNoot1Ter inzage gelegd bij het Centraal Informatiepunt Tweede Kamer.XNoot1Ter inzage gelegd bij het Centraal Informatiepunt Tweede Kamer.XNoot1Ter inzage gelegd bij het Centraal Informatiepunt Tweede Kamer. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-29689-194.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl