LNV-kennisbeleid tot 1999; Verslag algemeen overleg over het LNV-kennisbeleid tot het jaar 1999: rapport-Peper 'Duurzame kennis, duurzame landbouw'
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 24430, nr. 8

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

02-04-1997

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1996-1997

24430 nr. 8

18-03-1997

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamVragen en opmerkingen uit de commissieAntwoord van de ministerOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 24430Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 46 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
24 430LNV-kennisbeleid tot 1999nr. 8VERSLAG VAN EEN ALGEMEEN OVERLEGVastgesteld 18 maart 1997De vaste commissie voor Landbouw, Natuurbeheer en Visserij1 heeft op 18 december 1996 overleg gevoerd met minister
Van Aartsen van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij over het LNV-kennisbeleid
tot het jaar 1999; rapport-Peper (Kamerstuk 24 430).Van het overleg brengt de commissie bijgaand beknopt verslag uit. Vragen en opmerkingen uit de commissieDe heer Cornielje (VVD) stelde vast dat met de brief van 12
september jl., waarin het kabinet zijn standpunt geeft over het rapport-Peper,
de contouren van het LNV-kennisbeleid duidelijker zijn geworden. Verder is
op de hoorzitting van 27 november jl. gebleken dat er op hoofdlijnen draagvlak
is voor de kabinetsvoorstellen, dat het gevoel leeft dat er snel gehandeld
moet worden en dat wordt ingestemd met de uitgangspunten. Ook hij onderschreef
deze uitgangspunten. Het eerste is dat de overheid een bijzondere verantwoordelijkheid
heeft voor de LNV- kennisinfrastructuur als geheel, voor het fundamentele
onderzoek en voor de kennisontwikkeling op lange termijn. De discussie daarover
zal via drie lijnen plaatsvinden: een inhoudelijke lijn (bijvoorbeeld fundamenteel,
toegepast en langetermijnonderzoek), een vormgevingslijn en een financieringslijn.
Het tweede uitgangspunt is dat de overgang van een gesloten naar een open
systeem vraagt om een andere wijze van sturing, financiering en verantwoording.
In plaats van een situatie waarbij het aanbod de vraag genereert, moet meer
uitgegaan worden van vraagsturing, profijtbeginsel en beoordeling op kwaliteit
en resultaat. In het notaoverleg op 29 januari jl. over het LNV-kennisbeleid
had hij reeds opgemerkt dat bij deze omslag maatwerk zonder meer geboden is.Hierna ging hij tegen de achtergrond van deze uitgangspunten achtereenvolgens
in op vier onderwerpen: LUW/DLO, praktijkonderzoek, hoger agrarisch onderwijs
en AOC's/IPC's.Begin dit jaar had hij nog voorzichtig gesproken over het «niet
uitsluiten van structuurveranderingen», maar inmiddels is een breed
draagvlak ontstaan voor het onder één bestuur brengen van LUW
en DLO, die samen met delen van het praktijkonderzoek het hart van het kenniscentrum
Wageningen vormen. Hij vroeg wel of de andere kennisinstellingen in en rond
Wageningen niet van meet af aan betrokken zouden moeten worden bij de vormgeving van het kenniscentrum Wageningen.
Hij dacht hierbij vooral aan de STOAS, omdat juist de lerarenopleiding in
verband met de overdracht van kennis onderdeel zou moeten vormen van het kenniscentrum.
Als andere kennisinstellingen zich pas in een later stadium aansluiten, is
er het risico dat nauwelijks meer invloed op de vormgeving van de organisatie
uitgeoefend kan worden.Vooral bij het praktijkonderzoek zijn er vragen van inhoudelijke, financiële
en vormgevingsaard. Een goede maatvoering en verantwoordelijkheidsverdeling
is hier van het grootste belang. Hij kon instemmen met de concentratie van
een deel van het toegepaste onderzoek in Wageningen, voorzover het grenst
aan het fundamentele onderzoek. Wel rijst dan de vraag hoe om te gaan met
de bescherming van de betaalde kennis, want fundamentele kennis dient vrij
beschikbaar te zijn.Hij stond een heldere aansturing van het praktijkonderzoek in het kenniscentrum
Wageningen voor. Essentieel is dat ook dit onderzoek inhoudelijk en organisatorisch
wordt afgestemd op de geïntegreerde thema's van het kenniscentrum Wageningen.
Juist deze afstemming is immers een kritische succesfactor. Dat vereist centrale
aansturing in het kenniscentrum Wageningen, dus geen aansturing door een eigen
bestuurslaag zoals die er is in de huidige proefstations.In dit verband benadrukt de minister de betekenis van het profijtbeginsel
in het praktijkonderzoek. De klant is koning; wie betaalt, bepaalt. Het kenniscentrum
Wageningen zal dus actief de markt moeten zoeken, opdrachten moeten verwerven
en moeten investeren in het vinden van potentiële opdrachtgevers, niet
alleen bij het ministerie van LNV en het collectieve bedrijfsleven, maar ook
bij individuele ondernemers. Het onderhouden van goede contacten is daarvoor
van belang en dat vraagt een heldere presentatie. De heer Cornielje ging ervan
uit dat de markt ook een dergelijke houding vraagt. Hij vroeg hoe de minister
hierover denkt.Het toegepaste onderzoek dat antwoorden moet geven op praktische vragen
en dat op korte termijn beschikbaar moet komen, dient niet alleen een gunstige
prijs/kwaliteitsverhouding te hebben, maar ook in de regio voorhanden te blijven.
Dan blijft er ook in financiële zin een draagvlak in de sector zelf.
Hij zag veel voordelen in één open systeem met een bundeling
in Wageningen. Een totale concentratie van onderwijs- en onderzoekspotentieel
vond hij echter onwenselijk en onnodig en hij had de indruk dat de minister
er ook zo over denkt.Uit de stukken blijkt dat de minister de besprekingen over de verantwoordelijkheidsverdeling
nog voor april 1997 wil afronden. Krijgt de Kamer dan eerst nog het eindbeeld
ter beoordeling voorgelegd, voordat beslissingen worden genomen?In de discussie die de minister met de proefstations, de regionale onderzoekscentra
en het kenniscentrum in oprichting zal voeren, is het van belang om goed af
te stemmen wat tot grondgebonden activiteiten gerekend moet worden en wat
tot locatiegebonden activiteiten. Kan hier al meer duidelijkheid over worden
gegeven? Voor de heer Cornielje zou het altijd moeten gaan om een combinatie
van inhoud, vormgeving en financiering.Bij het onderwerp hoger agrarisch onderwijs herinnerde hij eraan dat op
de hoorzitting verschillende interpretaties naar voren zijn gekomen van het
begrip «consortium», dat in de beleidsreactie wordt gebruikt.
Het leek hem niet verstandig om veel tijd te steken in het tot stand brengen
van een consortium als de onderscheiden partners er allemaal iets anders onder
blijken te verstaan. In de Wet educatie en beroepsonderwijs is een bestuurlijke
constructie opgenomen, die de voordelen heeft welke verbonden zijn aan één
rechtspersoon, maar tevens ruimte laat voor denominatieve inkleuring, zowel
op het onderwijsinhoudelijke als op het personele vlak, namelijk de constructie
van de «bestuurlijk gefuseerde instelling» (BGI). Wellicht is
dit BGI-model ook voor het HBO/HAO bruikbaar. Is de minister bereid
dit model als uitwerking voor het consortium aan te reiken? Dit zou veel bezwaren
van katholieke en protestants-christelijke instellingen weg kunnen nemen.Ingaande op de AOC's en de IPC's wees de heer Cornielje eerst op het vigerend
wettelijk kader (de Wet educatie en beroepsonderwijs) waarin is bepaald dat
de landelijke organen voor het bedrijfsleven verantwoordelijk zijn voor het
opstellen van de kwalificatiestructuur. Aan de daarvan afgeleide eindtermen
moet de minister goedkeuring verlenen. De landelijke organen zijn, aldus de
wet, ook verantwoordelijk voor het aanbieden van voldoende beroepspraktijkvormingsplaatsen
(stageplaatsen) en zo nodig vervangende beroepspraktijkvormingsplaatsen. Bij
de IPC's gaat het om die vervangende beroepspraktijkvormingsplaatsen. De IPC's
zijn waardevolle instellingen waar studenten een deel van de beroepspraktijkvorming
kunnen krijgen. Het is een alternatief voor de beroepspraktijkvorming bij
een stagebedrijf in het geval bedrijven niet beschikken over de meest moderne
apparatuur, dan wel het niet goed mogelijk is om alle studenten hiermee kennis
te laten maken.Gelet op de uitgangspunten leidde een en ander de heer Cornielje tot de
volgende opzet.– Verdere verzelfstandiging van IPC's. Fusie met AOC's zou tot een
te grote versnippering van het aanbod kunnen leiden, met kwaliteitsverlies
als gevolg.– Daar waar de landelijke organen niet voldoende (goede) beroepspraktijkvormingsplaatsen
kunnen aanbieden, is het de eerste verantwoordelijkheid van die landelijke
organen om te voorzien in vervangende beroepspraktijkvorming (d.w.z. het aanbod
van de IPC's) en in de financiering daarvan.– Voorzover uit de kwalificatiestructuur, dan wel goedgekeurde eindtermen
zou blijken dat het niet mogelijk is om bepaalde vaardigheden op een reguliere
beroepspraktijkvormingsplaats te verwerven, kan de minister een programmasubsidie
verstrekken.In algemene zin zou hij graag zien dat het beleid van schering en inslag
gevolgd blijft worden. De gekozen lijn om de gedwongen winkelnering van AOC's
bij IPC's op te heffen, past hierin. Wel moeten de IPC's, gelet op het waardevolle
aanbod van vervangende beroepspraktijkvorming, in de gelegenheid worden gesteld
om zich in te stellen op de nieuwe situatie. Is de minister bereid om in te
gaan op de suggestie om zijn bijdrage te beperken tot de zojuist genoemde
programmasubsidie?Afrondend zei de heer Cornielje, het eens te zijn met het advies-Peper
dat door het kabinet is overgenomen. Hij zag ook de urgentie ervan in en drong
daarom aan op voortvarendheid.De heer Reitsma (CDA) was in het algemeen positief gestemd
over het rapport-Peper, maar stond kritisch ten opzichte van een aantal aanbevelingen
in dit rapport. In ieder geval vond hij dat ook in de toekomst op de LNV-begroting
een substantieel bedrag voor het landbouwkennissysteem moet worden opgenomen.
Op dit punt, zo blijkt uit cijfers van het LEI en de OESO, bevindt Nederland
zich in de achterhoede, in vergelijking met landen als België, Frankrijk,
Duitsland en het Verenigd Koninkrijk. Het budget voor voorlichting, onderzoek
en onderwijs moet dus zeker niet verder worden verlaagd. In de vorige kabinetsperiode
zijn hierover langetermijnafspraken gemaakt, maar in de huidige kabinetsperiode
wordt op basis van het regeerakkoord toch weer verder gegaan. Hij betreurde
dat, alleen al omdat het handhaven van een goed landbouwkennissysteem wezenlijk
is voor de concurrentiepositie van de Nederlandse land- en tuinbouw. Middelen
die eventueel vrijvallen door een grotere efficiency, zouden daarom weer ten
behoeve van het landbouwkennissysteem moeten worden ingezet.Hij steunde de benadering van het kenniscentrum Wageningen. In een vorig
overleg had hij al gezegd dat LUW en DLO bestuurlijk en ten dele ook
organisatorisch samen zouden kunnen gaan en daar is nu een aanzet voor gegeven.
Verder merkte hij op dat de internationale rol van het kenniscentrum wel erg
sterk wordt beklemtoond. Op zichzelf had hij daar geen bezwaar tegen, mits
dat niet ten koste gaat van de nationale rol, die mede gericht dient te zijn
op de primaire sector.Hij stond positief tegenover een vorm van samenwerking tussen de landbouwuniversiteit
en het hoger agrarisch onderwijs, maar hij wilde wel het huidige binaire stelsel
overeind houden.Hij vond dat met het voorstel inzake de financiering van het fundamenteel
en het praktijkonderzoek het accent sterk op ontvlechting komt te liggen.
Hij had echter begrepen dat ontvlechting juist niet de bedoeling is, omdat
er een sterke samenhang is. Aan het concentreren van een deel van het toegepast
onderzoek bij het kenniscentrum Wageningen zag hij nogal wat nadelen. De voorstellen
in het advies-Peper leiden mogelijk tot het dichten van de kloof tussen de
instituten en de proefstations, maar als de door de minister voorgestane lijn
wordt gevolgd, geeft dat weer een nieuwe kloof, namelijk tussen het kenniscentrum
Wageningen en de kenniscentra in de regio's. De heer Reitsma pleitte er dan
ook voor dat per proefstation apart wordt afgewogen welk deel van het onderzoek
mogelijk naar het kenniscentrum Wageningen kan worden overgebracht, en welk
deel regio- en grondgebonden is en dus in de regio moet blijven. Hij zag de
regionale vestigingen van het bedrijfsonderzoek als een onmisbare schakel
in de ontwikkeling en de toepassing van kennis. Die waardevolle delen van
het praktijkonderzoek mogen bij de herstructurering niet verloren gaan.Verder vond hij dat het Rijk betrokken moet blijven bij de financiering
van het praktijkonderzoek, ook van het onderzoek dat in de regio plaatsvindt.
Hij had uit de stukken de indruk gekregen dat daar niet of nauwelijks meer
sprake van zal zijn en hij was bezorgd dat dan de kritische massa van een
aantal instellingen kan worden aangetast. Afschaffing van de 50/50-regeling
leek hem daarom een stap te ver; hij vond dat er toch een bepaalde instituutfinanciering
moet blijven. Hoe wil de minister nu evenwicht tussen enerzijds het kenniscentrum
Wageningen en anderzijds de regio in stand houden? In dit verband wees de
heer Reitsma op de motie-Blauw inzake handhaving van het instituut te Haren.
In deze fase vond hij dat van grote betekenis.Op de hoorzitting is het verzoek geuit om op korte termijn een beslissing
te nemen over de locatie-Lisse. Hij vroeg daar de aandacht van de minister
voor.Provinciale overheden hebben nogal wat geld gestoken in de ROC's. Mede
daarom vond hij dat een andere financieringsvorm (die voor hem op zichzelf
bespreekbaar was) er niet toe mag leiden dat de ROC's gaan verdwijnen.Met het oog op het specialistische karakter van de IPC's was hij voorstander
van het handhaven van deze centra. Wel stond hij positief ten opzichte van
de huidige ontwikkelingen naar één IPC voor heel Nederland;
dat kan immers leiden tot een grotere efficiency. Verder bepleitte hij ook
hier handhaving van een gedeeltelijke instituutfinanciering, omdat voor een
bepaald aantal onderwijsactiviteiten nu eenmaal een kritische massa nodig
is. Daarnaast zou hij graag zien dat de minister positief reageert op het
initiatief van IPC-kant inzake een meerjarenconvenant met de AOC's. Daarbinnen
kan vraagsturing plaatsvinden, maar het biedt wel zekerheid dat een IPC blijft
bestaan, dat er kwaliteit wordt geleverd en dat dubbel werk wordt voorkomen.
Een integratie van IPC's en AOC's stond hij niet voor. Het zal vooral gezocht
moeten worden in een onderwijskundige afstemming door middel van o.a. de eindtermen.
Hij zag daar ook goede kansen voor.Hij voelde beslist niet voor een lijn van gedwongen fusies van hogere
agrarische scholen en ook niet voor de BGI-constructie. Hij beaamde dat de
kwaliteit van de hogere agrarische scholen verbeterd moet worden en dat
hier een opdracht voor het onderwijsveld ligt, maar hij dacht daarbij aan
een verbetering via de onderwijsinhoudelijke lijn in de vorm van beperking
van het aantal studierichtingen en het invoeren van een kwalificatiestructuur
voor het hoger agrarisch onderwijs. Daarmee zal, zo verwachtte hij, de kwaliteit
van het hoger agrarisch onderwijs een positieve impuls krijgen. De huidige
zes instellingen achtte hij zeer wel in staat om op vrijwillige basis tot
een model hiervoor te komen. Er zijn ook al ontwikkelingen in die richting
gaande en hij wilde de instellingen graag de ruimte laten om die tot bloei
te laten komen.Hij had twijfels over de verdergaande afbouw van de overheidssubsidie
voor DLV en SEV. Nu gebleken is dat een fusie geen meerwaarde zal hebben,
zou daar ook geen energie meer in gestoken moeten worden en zou bovendien
terughoudend moeten worden gehandeld met het afschaffen van subsidies en het
daarvoor in de plaats zetten van alleen programmafinanciering. Dit laatste
geeft het risico dat nog slechts een deel van de agrarische sector profiteert
van de landbouwvoorlichting en dat vooral de middenbedrijven relatief weinig
meer aan bod komen.Ten slotte merkte hij op dat vandaag alleen een tussenbalans wordt opgemaakt
en dat er nu veel moet worden uitgewerkt. Hij verwachtte dat de Kamer daarvoor
halfjaarlijks wordt gerapporteerd en dat geen onomkeerbare beslissingen door
de minister worden genomen voordat de Kamer de gelegenheid heeft gehad om
er het hare over te zeggen.De heer Van der Vlies (SGP) onderschreef het algemene uitgangspunt
van de kabinetsreactie op het rapport-Peper, namelijk dat voor de ontwikkeling
van de Nederlandse economie en cultuur en voor de ontwikkeling en het behoud
van de groene ruimte de kwaliteit van het LNV-kennissysteem van essentiële
betekenis is. In het veld wordt zelfs een zekere urgentie op dit vlak ervaren
en als het maar even mogelijk is, moet daaraan tegemoet worden gekomen.Volgens het rapport-Peper is de huidige situatie waarin de Nederlandse
land- en tuinbouw verkeert, niet uniek. Ook in het verleden hebben zich crisissituaties
voorgedaan. Die zijn overwonnen en dat moet nu ook mogelijk zijn, aldus het
rapport-Peper, mits tijdig en oplettend wordt gereageerd. Deelt de minister
tegen de achtergrond van de internationale context dit optimisme?De internationaal gerenommeerde status van het kenniscentrum Wageningen
moet uiteraard in stand blijven. Door het teruglopend aantal studenten komt
het onderwijs echter onder druk te staan, terwijl hetzelfde het geval is met
het onderzoek in verband met het teruglopend aantal onderzoekers. Wat zijn
de verwachtingen voor de aantallen studenten en onderzoekers in de komende
jaren?Hij kon zich vinden in versterking van het kenniscentrum Wageningen waar
het het fundamenteel onderzoek betreft. Hij had overigens liever gezien dat
al bij de recente begrotingsbehandeling knopen op dit punt waren doorgehakt,
bijvoorbeeld aan de hand van zijn amendement, want er blijft nu enige twijfel
over de effecten. Het moet trouwens gaan om versterking van het kenniscentrum
Wageningen, niet om een monopoliepositie. Ook in andere centra dient er ruimte
te blijven voor fundamenteel onderzoek, bijvoorbeeld in het instituut te Haren
en in het kenniscentrum voor de tuinbouw in het Westland. Wat zal nu de relatie
tussen het kenniscentrum Wageningen en de andere centra worden? Concentratie
van alle relevante activiteiten op één locatie is in de huidige
tijd van informatica toch langzamerhand een achterhaald concept?De plaats van het praktijkonderzoek vond hij in de kabinetsreactie niet
duidelijk aangegeven. Delen van het praktijkonderzoek zullen worden geïntegreerd
in het kenniscentrum Wageningen, aldus de reactie, maar tegelijkertijd wordt
erkend dat regionale onderzoekscentra van belang blijven. Hoe wordt hierin
evenwicht gevonden? Er mag niet het risico zijn dat het onderzoek
zich van de sector gaat vervreemden doordat het op afstand van de sector wordt
geplaatst. Is dit «vervreemdingsgevaar» reëel?Verder vroeg hij een nadere toelichting op de «kritische massa»
van de onderwijsfunctie van het kenniscentrum Wageningen. Welke minimumomvang
van het studenten- en daarmee ook van het docentenkorps wordt noodzakelijk
geacht om voldoende kwaliteit te kunnen leveren? Uiteraard is er een nauw
verband tussen aantallen studenten en de werkgelegenheid in de agrarische
sector en er dient dan ook een gericht flankerend beleid te worden gevoerd,
om de toestroom van nieuwe studenten te bevorderen. In dat geheel dient de
plaats van de voorlichting te worden betrokken. Voorlichting is vanouds een
uiterst relevante functie in het vermaarde OVO-drieluik.Bij de financiering van het praktijkonderzoek zag hij als essentiële
vraag, hoe de afschaffing van de 50/50-medefinanciering in de sfeer van de
exploitatiekosten zich verhoudt tot de overheidsverantwoordelijkheid voor
althans een deel van het praktijkonderzoek. Aan die verantwoordelijkheid dient
ook in financiële zin vorm gegeven te worden.Ook hij had begrepen dat een fusie tussen DLV en SEV inmiddels ongewenst
wordt geacht. Wat betekent die conclusie dan voor de verdergaande reductie
van de overheidsbijdrage?Hij zag een inspanningsverplichting voor het hoger agrarisch onderwijs
om te blijven werken aan kwaliteitsverbetering, maar anderzijds moet wel prudent
worden omgegaan met de identiteiten van de huidige HAO-instellingen. Hij wilde
zich, evenals hij dat indertijd had gedaan bij de operaties in het MBO en
het HBO, ernstig verzetten tegen gedwongen fusies of andere ontwikkelingen
die ertoe leiden dat de autonomie en de identiteit van scholen geweld wordt
aangedaan. Samenwerking stond hij voor en op dat punt is er ook van onderop
al het een en ander op gang gekomen, maar gedwongen samengaan wees hij af.
Ook had hij bezwaar tegen een zodanige facilitering van bepaalde door de overheid
gewenste processen dat scholen die daaraan vanuit identiteitsoverwegingen
niet mee willen doen, duidelijk op achterstand komen. Op die manier worden
deze scholen immers toch gedwongen tot samengaan, al is er in dit geval geen
formele overheidsdwang. Ook in het BGI-model kan een school een reductie van
zijn autonomie ervaren, bijvoorbeeld waar het gaat om het benoemingsbeleid
of het uitzetten van onderwijsinhoudelijke prioriteiten. Hij vond dat scholen
daarin onbevangen vrijheid moeten behouden, zij het wél met een kwaliteitstoets
en zo mogelijk ook met samenwerking.De heer Woltjer (PvdA) herinnerde eerst aan zijn pleidooi in
het overleg begin dit jaar voor een grondige herstructurering van de LNV-
kennisinfrastructuur, waarbij hij er met nadruk op had gewezen dat inhoud
en structuur niet los van elkaar gezien mogen worden. Nu de structuur onvoldoende
cohesie vertoont, versnipperd is en door concurrentie en vraaguitval steeds
ineffectiever dreigt te worden, is herstructurering onontkoombaar. In het
bijzonder de gebrekkige samenwerking tussen LUW, DLO en proefstations baarde
in het overleg begin 1996 zorgen. Hij vond dat de minister een en ander voortvarend
heeft aangepakt, door de heer Peper te vragen om over de verschillende aspecten
van de landbouwkennisinfrastructuur workshops te organiseren en een advies
over de noodzakelijke herstructurering uit te brengen. Het rapport-Peper is
door alle geledingen van de landbouw positief ontvangen en de heer Woltjer
zegde graag zijn volle steun toe bij de uitvoering van dit rapport.Vervolgens wierp hij de vraag op wie in de toekomst de vraag zal bepalen
en waar de prioriteiten worden gesteld. Juist bij een terugtredende overheid
die haar verantwoordelijkheid wil beperken tot het fundamenteel en strategisch
onderzoek, is het noodzakelijk om ook het niet-marktgerichte onderzoek voldoende
steun te geven. Alleen programmafinanciering vond hij daarbij
onvoldoende. Hij vroeg de minister om diens verantwoordelijkheid in dit geheel
en de sturing daarin duidelijker uit te werken. Welke taak zal de NRLO in
dezen hebben?Volgens het rapport-Peper is behoud van een eigen kennisinfrastructuur
voor de Nederlandse landbouw van groot belang en is daartoe een herstructureringsproces
over een breed front nodig. De vorming van een kenniscentrum Wageningen, zoals
ook bepleit door de NRLO en het OCV, is daarbij essentieel. Fundamenteel en
strategisch onderzoek en delen van het praktijkonderzoek worden daarbij zodanig
gebundeld dat de noodzakelijke kritische massa in de kennisinfrastructuur
ook op termijn voor de landbouw behouden blijft. Gezien de overwegend positieve
reacties, ook van de direct betrokkenen als LUW, de DLO-instituten en LTO
Nederland, kan geconcludeerd worden dat het momentum er nu is. Dit momentum
mag niet verloren gaan. Bij de uitwerking kunnen nog veel voetangels en klemmen
tegengekomen worden, maar het is nu aan de minister om «door te drukken».
Begeleiding en regie van dit proces vereisen overigens veel expertise. Is
die expertise voor dit unieke proces inderdaad voldoende op het ministerie
aanwezig?In dit verband vroeg hij wanneer de voor dit proces zo belangrijke «formateur»
wordt benoemd, die als voorzitter van het nieuw te benoemen college van bestuur
van het kenniscentrum mede gestalte kan geven aan de regie. Ook vroeg hij
hoe wordt voorkomen dat bij de fasering in de tijd de status van de medewerkers
te vaak wordt veranderd. Is de inwerkingtreding van de wet modernisering universitaire
bestuursorganisatie (1998) wellicht een geschikt moment voor de geplande verzelfstandiging
van DLO?Tijdens de hoorzitting, in brieven en in gesprekken is vaak gesteld dat
de voorgestelde aanpak op basis van het rapport-Peper weliswaar de enig juiste
is, maar dat daarop vanwege allerlei redenen een uitzondering zou moeten worden
gemaakt voor een bepaald instituut of een bepaalde school. Uiteraard is daarbij
per inspreker steeds maar één uitzondering bepleit, maar bij
elkaar geteld zouden al die uitzonderingen regel worden. Ook hij erkende dat
in zo'n omvangrijk herstructureringsproces soms compromissen met de werkelijkheid
moeten worden gesloten, maar dit mag niet leiden tot het alsnog onderuit halen
van de veranderingen die op basis van het rapport-Peper noodzakelijk worden
geacht. Hij vond het terecht dat de minister de regie van het proces heeft
en hij wilde daarom niet al op voorhand gaan pleiten voor allerlei uitzonderingen.
Indien de minister functionele argumenten heeft om op specifieke verzoeken
in te gaan, ging de heer Woltjer ervan uit dat de Kamer daarvan op de hoogte
wordt gebracht en dat ook nader overleg mogelijk is.Hij herinnerde hierna aan de motie van zijn hand over een fusie tussen
de twee voorlichtingsdiensten. Binnen deze twee organisaties is over een mogelijke
fusie een intensieve discussie gevoerd en de conclusie lijkt nu te zijn dat
ze geen fusie willen, waarin ze zich gesteund voelen door het McKinseyrapport.
Dit rapport dekt echter, zo vond hij, niet de politieke vraagstelling die
destijds in de motie aan de orde is gesteld en ook in het rapport-Peper naar
voren komt. Niet alleen financiële, maar ook maatschappelijke, organisatorische
en bestuurlijke overwegingen liggen immers ten grondslag aan het idee van
een fusie, terwijl het McKinseyrapport juist sterk op de financiële aspecten
is toegesneden. De vraag is vooral hoe in de toekomst de voorlichting naar
de boer toe het beste kan worden georganiseerd. De uitdagingen die op de landbouwer
afkomen, zijn niet langer uitsluitend regionaal of sectoraal, maar vaak integraal.
De landbouwer moet daarover integrale voorlichting krijgen, anders kan hij
de concurrentieslag niet aan, en dan is het zeer de vraag of een structuur
met twee aparte instituten wel de meest juiste is.Overigens stelde hij zich voor, hierover begin 1997 nogmaals te discussiëren,
aan de hand van de brief van de minister over dit onderwerp. Samenvattend merkte hij op, de brief van 12 september te ondersteunen.
Zowel voor onderzoek als voor landbouwonderwijs en voor voorlichting moet
een omvangrijke herstructurering worden doorgevoerd, gezien de afnemende vraag
en de grote uitdagingen die op de landbouw afkomen. Een dynamische aanpak
is nodig en hij drong er dan ook op aan dat de minister een en ander snel
op de rails zet, opdat het huidige momentum niet verloren gaat.De heer Ter Veer (D66) rekende het in stand houden en ontwikkelen
van een kennissysteem in de breedste zin van het woord tot de taak van de
overheid. Dit geldt zeker voor de landbouw, een sector waar een groot deel
van het macro-economisch inkomen wordt verdiend, terwijl ook driekwart van
het Nederlandse oppervlak tot het platteland kan worden gerekend. Hij vond
het een verademing om deze erkenning aan te treffen in de nota «Dynamiek
en vernieuwing». Te lang is door opeenvolgende CDA-ministers Wageningen
beschouwd als een hobby voor intellectuelen en het platteland als privé-domein
van de boeren.De verantwoordelijkheid van de overheid voor de kennisontwikkeling komt
tot uiting in de bedragen die op de diverse begrotingen hiervoor beschikbaar
worden gesteld, primair via de eerste geldstroom. Daarmee zorgt de overheid
voor een casco dat garant staat voor langetermijnfaciliteiten in de vorm van
onderzoekers, gebouwen e.d. Tweede en derde geldstromen maken accentverschuivingen
mogelijk en garanderen een zekere flexibiliteit. Wie geen externe geldstromen
ambieert, floreert niet. De tegenhanger daarvan (namelijk elkaar beconcurreren
om subsidies) wordt in de voorstellen-Peper uitgebannen.Ook de heer Ter Veer stond achter het overnemen van het advies-Peper.
Dat betekent het creëren van het kenniscentrum Wageningen, het integreren
van de proefstations en het ter discussie stellen van het niet-universitair
agrarisch onderwijs. Hij ondersteunde dan ook de gedachte om LUW en DLO samen
te laten gaan. Een geïntegreerde leiding kan verbrokkeling tegengaan
en concurrentie om tweede en derde geldstromen voorkomen. Door het creëren
van het kenniscentrum wordt Wageningen ook als de enige ongedeelde landbouwkennisstad
op de wereldkaart gezet. Zal overigens de minister voor Ontwikkelingssamenwerking
in redelijke mate gelden via Wageningen blijven besteden, vooral door middel
van het toekennen van studiebeurzen?Het belangrijkste is het nuttig effect op de wetenschappers. Zij werken
straks niet meer bij «hun DLO-instituut» of «hun faculteit»,
maar bij het Wageningencomplex. De identificatie met dit complex kan nog worden
versterkt door de zes speerpunten die in het advies-Peper worden onderscheiden.
Wel lijkt nu het integrale thema biotechnologie twee tehuizen te hebben, want
deze uitdagende nieuwe industrie heeft inmiddels ook bij Economische Zaken
een A-locatie verworven. De heer Ter Veer meende echter dat biotechnologie
vooral een zaak van LNV moet blijven, waarbij belangstelling van Economische
Zaken uiteraard valt toe te juichen.Hij had de indruk dat er zowel nationaal als in internationaal verband
te weinig aandacht is voor de veehouderij, hetgeen niet gerechtvaardigd is
gezien het belang van deze bedrijfstak.Hij pleitte voor de verplaatsing van Bosmazathe naar Leeuwarden en voor
handhaving van de locatie-Haren. Verder had hij begrepen dat ook de proefstations
zich binnen het kenniscentrum Wageningen gaan voegen. Hij was in ieder geval
een groot voorstander van concentratie van management en centrale diensten
in Wageningen, waarbij locaties in de buitengewesten mogelijk blijven. Voor
de diverse sectoren moeten de proefstations herkenbaar blijven, terwijl ook
essentieel is dat de DLO-instituten een eigen positie houden op het terrein
van toepassingsgericht strategisch onderzoek. Overlap en branchevervaging
tussen DLO en praktijkonderzoek moeten worden voorkomen, dus functie en taak
van beide moeten helder zijn. Komt er een raad van toezicht op
het praktijkonderzoek en hoe zal deze samenwerken met DLO/LUW?Hij sloot zich aan bij de opmerkingen van de heer Woltjer over DLV en
SEV en bij de opmerkingen van de heer Cornielje over de IPC's.De consortiumgedachte voor het hoger agrarisch onderwijs sprak hem aan.
Hij drong erop aan dat deze snel wordt ingevoerd. Dat betekent tevens dat
ingrijpende keuzen moeten worden gemaakt. Vooral in de afstudeerfase dient
gestreefd te worden naar zoveel mogelijk één locatie, bijvoorbeeld
tuinbouw in Delft, biologisch-dynamische landbouw in Dronten, bio-industrie
in Den Bosch enz. Door specialisatie en uitwisseling met het andere hoger
beroepsonderwijs kunnen voordelen worden behaald. Bovendien zal aanmerkelijke
leegstand optreden als de prognoses voor de studentenaantallen bewaarheid
worden. Snelle en doortastende besluitvorming leek hem dan ook nodig.Mevrouw Vos (GroenLinks) onderschreef de conclusie in de stukken
dat vernieuwing in de landbouwkennisinfrastructuur nodig is. Ook was zij het
eens met het eerste uitgangspunt voor het kabinetsbeleid: erkenning van een
bijzondere overheidsverantwoordelijkheid voor het fundamenteel onderzoek,
de langetermijnkennisontwikkeling en de landbouwkennisinfrastructuur als geheel.
Twijfels had zij echter wel over het tweede uitgangspunt: consequente toepassing
van vraagsturing en profijtbeginsel als het gaat om de kortetermijnkennisontwikkeling
in het praktijkonderzoek, de voorlichting en het daarmee verwante cursusonderwijs.
Immers, als het profijtbeginsel het leidende beginsel wordt, wat wordt dan
de positie van het kortetermijnpraktijkonderzoek dat op het eerste gezicht
niet direct commercieel interessant is, of dat gericht is op methoden die
niet zo gangbaar zijn of niet direct kunnen worden toegepast, waarbij het
vooral gaat om duurzame productiemethoden? Op dit moment wordt op verschillende
proefstations onderzoek verricht naar geïntegreerde bestrijdingsmethoden
en naar bepaalde teeltsystemen, maar het is in de praktijk moeilijk om een
brug naar de agrariërs te slaan en er zodoende voor te zorgen dat de
resultaten ook bij de agrariërs terechtkomen. Zij geloofde niet dat dit
verbeterd zal worden bij toepassing van vraagsturing en profijtbeginsel en
vond daarom dat ook hier de overheid een sturende rol zal moeten vervullen,
niet alleen door beleidsinstrumenten in te zetten, maar ook op financieel
vlak.Op zichzelf was zij het eens met de ambitie om Wageningen tot een kenniscentrum
van wereldniveau te maken, maar daarbij mag aandacht voor de basis niet verloren
gaan. Daarbij gaat het enerzijds om het «gewoon» opleiden van
studenten tot landbouwkundig ingenieurs, en anderzijds om het leggen van een
goede relatie tussen het toponderzoek in Wageningen en het praktijkonderzoek
overal in het land dat direct toepasbaar moet zijn voor de agrariër.
Daarnaast behoort het kenniscentrum in te spelen op maatschappelijke problemen.
Is het met het oog op dit alles wel zo verstandig om de opleidingen in Wageningen
vooral te richten op de tweede fase, dus de promotiefase? Zij kon zich niet
voorstellen dat landbouwstudenten goed kunnen worden ingebed in Wageningen
als deze eerst overal in het land delen van de eerste fase moeten gaan volgen.
Zij besefte dat de afgelopen periode het aantal studenten voor de eerste fase
in Wageningen een dalende lijn heeft laten zien, maar juist het afgelopen
jaar is het aantal studenten weer toegenomen en die stijgende lijn wordt bevorderd
als studenten van het begin af aan aantrekkelijke studies in Wageningen worden
geboden die ook aansluiten bij maatschappelijk interessante en belangrijke
richtingen.Het samengaan van DLO en LUW leek haar een goede ontwikkeling, maar ook
hier vroeg zij zich af wat de consequenties zullen zijn van een sterkere toepassing
van het profijtbeginsel bij onderzoek. Zij drong aan op een duidelijke rol
van de overheid waar het gaat om maatschappelijk gewenst en fundamenteel onderzoek. Meer samenwerking bij het praktijkonderzoek stond zij voor, maar het praktijkonderzoek
moet wel regionaal gespreid blijven, om de relatie met de dagelijkse praktijk
te behouden. Verder had zij twijfels of het terecht is dat opdrachtgevers
exclusiviteit van de onderzoeksresultaten claimen. Zij vond dat kennis voor
iedereen beschikbaar behoort te zijn. Toegeven aan claims op exclusiviteit
zag zij daarom niet als een gewenste maatschappelijke ontwikkeling.Ten slotte zag zij ook bij de voorlichting een belangrijke overheidsverantwoordelijkheid,
vooral om ervoor te zorgen dat onderzoeksresultaten bij de agrarische ondernemers
terecht komen. Dat dient ook te gelden voor onderzoeksresultaten die niet
direct commercieel aantrekkelijk lijken. Antwoord van de ministerDe minister was verheugd te kunnen vaststellen dat er in algemene
zin brede waardering vanuit de Kamer is gekomen voor het rapport-Peper en
het kabinetsstandpunt. Hij deelde het optimisme van het rapport-Peper, dat
met de nodige inzet in de komende periode de landbouwkennisinfrastructuur
op een goede manier kan worden veranderd en tot verdere ontwikkeling kan worden
gebracht.Op de vraag of de STOAS (waarbij het zal gaan om het deel dat de lerarenopleiding
betreft, niet om alle overige marktactiviteiten van de STOAS) al dan niet
wordt betrokken bij de vormgeving van het kenniscentrum Wageningen, kon hij
nog geen definitief antwoord geven. Er is veel voor te zeggen om de STOAS
te betrekken bij de vormgeving van het consortium voor het hoger agrarisch
onderwijs, omdat de lerarenopleiding van de STOAS gericht is op het middelbaar
en hoger agrarisch onderwijs. Hij achtte het leggen van een verbinding tussen
de STOAS en het kenniscentrum Wageningen echter ook niet uitgesloten, nu zich
inmiddels ook opleidingen en voorbereidende opleidingen in Wageningen hebben
genesteld. Dit punt zal in het komende proces nader onder ogen worden gezien.Bij het praktijkonderzoek ging het hem vooral om een heldere ontvlechting
van verantwoordelijkheden, waarbij duidelijk wordt vastgelegd welke delen
van het praktijkonderzoek, inclusief het regionaal georganiseerde, kunnen
worden geconcentreerd in de regio's en ook grotendeels dienen te worden betaald
door het landbouwbedrijfsleven zelf, en welke delen van het praktijkonderzoek
veel logischer passen binnen het Wageningse complex. Hij wilde niet vooruitlopen
op de uitkomsten van het werk van de twee personen die hij inmiddels had verzocht
om als een soort regisseurs het brede veld van het praktijkonderzoek in kaart
te brengen, maar hij had al wel gezegd het logisch te vinden wanneer het dierlijk
praktijkonderzoek volledig onder de regie van Wageningen zou komen. Dat betekent
niet dat al dat onderzoek ook op één locatie zou moeten gaan
plaatsvinden, maar wel dat de regie op één plaats komt te liggen
en van daaruit een centrale aansturing plaatsvindt van al het onderzoek, dus
ook van het onderzoek op locaties elders in Nederland. Er is in dit verband
trouwens nog een derde mogelijkheid, namelijk dat delen van het huidige praktijkonderzoek
verdwijnen omdat ze niet thuishoren bij de strategische sector en ook niet
door het bedrijfsleven worden gewenst. Hoe het palet van het praktijkonderzoek
er uiteindelijk uit komt te zien, zal per 1 april 1997 blijken.Mede gezien de discussie die indertijd in de Kamer is gevoerd, zal zorgvuldig
naar de locatie-Haren worden gekeken. Het leek de bewindsman wel verstandig
om ook deze locatie te schakelen op het Wageningse complex en dan komt direct
de doelmatigheidsvraag op tafel. Aangezien al vaststaat dat tot afslanking
en efficiencyverbetering dient te worden gekomen, is het de vraag of het verstandig
is om in Haren een deel van het huidige instituut overeind te houden. Hij
meende dat dit punt rationeel moet worden benaderd. Voor de werkgelegenheid
in het noorden maakt het niet zoveel uit, als er rekening mee wordt gehouden
dat toch in ieder geval afslanking zal moeten plaatsvinden. Bovendien zal
het overeind houden van een deel van het Harense instituut de nodige extra
investeringen vergen, terwijl daar weinig financiële middelen voor beschikbaar
zijn.Ingaande op het vraagstuk van de financiering merkte hij eerst op dat
die delen van het praktijkonderzoek die van strategisch belang zijn voor de
toekomst van de Nederlandse land- en tuinbouw, door de overheid gefinancierd
blijven worden. Op dat vlak werkt de markt immers niet altijd. Zo zal zeker
de nodige aandacht en financiering van overheidswege noodzakelijk blijven
voor onderzoek dat zich richt op duurzame productiemethoden. Daarnaast wordt
de lumpsumfinanciering verlaten en wordt overgestapt op outputfinanciering,
in de zin van opdracht- en programmafinanciering, maar het is ook niet uitgesloten
dat bepaalde delen van het praktijkonderzoek volledig in het Wageningse complex
worden ondergebracht en daar ook worden gefinancierd. Op dit punt is nu alleen
de marsroute aangegeven en wordt bij de concrete invulling het veld nauw betrokken.
Zo zal er de komende maanden over dit thema regelmatig overleg worden gepleegd
met LTO-Nederland, evenals dat de afgelopen maanden het geval is geweest.
Dat laat de mogelijkheid dat het kabinet op een bepaald moment zelf conclusies
zal moeten trekken, overigens open. Anders is er het gevaar dat alle betrokkenen
blijven praten en denken over herstructurering zonder dat er feitelijk iets
van de grond komt, terwijl dat laatste langzamerhand wel dringend nodig is
en er nu ook duidelijk een momentum is. Hij streefde er daarom naar, rond
1 april a.s. tot conclusies te komen.Bescherming van betaalde kennis kan altijd worden geregeld in contracten
en blijft dus ook in de toekomst volledig mogelijk.De gedachte om bij de vorming van het HAO-consortium ook naar het model
van de bestuurlijk gefuseerde instelling te kijken, had hem aangesproken.
Hij wilde het BGI-model dan ook zeker in de verdere beschouwingen betrekken.
Met de term «consortium» had hij willen aangeven dat er niet langer
sprake kan zijn van vrijblijvendheid. Dat is in ieders belang, ook dat van
studenten die zekerheid moeten hebben over de inhoud van de opleidingen. De
SHAO heeft tot nu toe goed werk verricht, maar het is te veel in de sfeer
van praten gebleven en het zal nu wat dwingender moeten worden. Dat betekent
niet dat scholen tot fusie zullen worden gedwongen (de minister miste trouwens
ook de bevoegdheden daartoe), maar houdt wel in dat er meer eenduidigheid
moet komen. Daartoe wilde hij gebruik maken van de bestaande wettelijke mogelijkheden
die liggen op het vlak van de kwalificatiestructuren en op het vlak van de
geldstromen.Hij was overigens op dit punt optimistisch gestemd, nu de hogere agrarische
scholen zelf al in het kader van het project «Kern en profiel»
werken aan concentratie van de circa drieëntwintig opleidingen in zes
nieuwe opleidingen. Als dan vervolgens, wellicht door gebruikmaking van het
BGI-model, nog tot een nadere afstemming tussen die zes opleidingen wordt
gekomen, is een goede uitgangspositie voor de komende jaren verkregen.Het binaire stelsel is de basis voor het HOOP en ligt derhalve ook ten
grondslag aan de brief van 12 september jl.Hetgeen de heer Cornielje opmerkte over de AOC's/IPC's en stageplaatsprogrammering,
was een correcte schets van hetgeen de minister voor ogen stond. De IPC's
worden ook in de gelegenheid gesteld om zich in te stellen op de nieuwe situatie,
namelijk in een tijdpad naar 2000 toe, met een evaluatie over twee jaar indien
dat noodzakelijk lijkt.Het is de bedoeling om de efficiencywinst die ontstaat uit de herstructurering
van de kennisinfrastructuur, weer opnieuw te investeren in het gehele kenniscomplex.
De motie-Huys zal dus worden uitgevoerd. Zoals in de brief van 12 september is aangegeven, blijft de overheid de
voorlichting financieren waar het gaat om strategische vraagstukken, waar
overheidsbelangen in het geding zijn en waar de overheid van mening is dat
voorlichting gericht bij de agrarische sector terecht moet komen. Bij de overige
voorlichtingsactiviteiten zal er sprake moeten zijn van vraagsturing. Voor
de middenbedrijven, waar enige zorg over is geuit, blijven er voldoende mogelijkheden
en komt er ook nog een nieuwe mogelijkheid bij door het creëren van innovatiecentra,
hetgeen mede van overheidswege wordt gesteund.Hij beaamde dat het huidige momentum niet verloren mag gaan en dat er
nog de nodige voetangels en klemmen kunnen liggen, zodat begeleiding en regie
vanwege het ministerie nodig zijn. Hij had geen twijfels over de vraag of
het ministerie dit zware proces aan zal kunnen, maar wel zal zo nu en dan
de hulp van buitenstaanders moeten worden ingeroepen, zoals de twee personen
die nu zijn gevraagd om het brede veld van het praktijkonderzoek in kaart
te brengen, terwijl ook de heer Peper in de komende periode nog zal worden
verzocht om een bijdrage aan het proces te leveren. Verder achtte ook hij
het van groot belang dat op korte termijn een voorzitter van het college van
bestuur wordt benoemd die kan waarborgen dat in de komende periode het DLO/LUW-complex
vanuit één hand wordt bestuurd. Hij verwachtte dat die benoeming
op zeer korte termijn kan plaatsvinden.Hij had niet de indruk dat er problemen liggen met statusveranderingen
van DLO-medewerkers. Hij hoopte zeer binnenkort aan het kabinet een voorstel
te kunnen doen om de DLO-instituten om te vormen tot een stichting, opdat
de DLO-instituten worden ontvlochten uit het ministerie en onder het kenniscentrum
Wageningen kunnen worden geschakeld. De medewerkers krijgen daarbij weliswaar
een andere status, maar bijvoorbeeld de pensioenvoorziening blijft bij het
ABP. De Kamer zal in de gelegenheid worden gesteld om zich over deze omvorming
uit te spreken. Het zal vervolgens zeker een aantal jaren duren voordat er
eventueel weer een nieuwe statusverandering komt in verband met een mogelijke
fusie tussen LUW en de nieuwe DLO-stichting. Als daar al voor wordt gekozen,
is in ieder geval wijziging van de WHW nodig en wetswijziging vergt in Nederland
nu eenmaal altijd geruime tijd.In dit verband merkte hij nog op dat de efficiencywinst zich zal gaan
voordoen vanaf het moment dat LUW en DLO-stichting één complex
worden en vanuit één hand worden bestuurd. Dan is het immers
mogelijk om overlappingen die er nu nog zijn, tot het verleden te laten behoren.Hij onderschreef dat compromissen in het traject nodig kunnen zijn, maar
dat de algemene lijn dient te zijn dat afwijkingen van het grondpatroon alleen
maar mogelijk zijn wanneer daar goede functionele (d.w.z. rationele) argumenten
voor zijn. Hij wilde dit, zoals al gezegd, ook laten gelden voor het instituut
in Haren.Biotechnologie is een onderwerp dat breed in het kabinet besproken wordt,
maar inderdaad ligt de eerste verantwoordelijkheid voor biotechnologie bij
de minister van LNV die daarbij overigens dankbaar gebruik maakt van financiële
middelen die vanwege Economische Zaken beschikbaar worden gesteld, mits de
voorwaarden waaronder die middelen beschikbaar komen, passen binnen het LNV-beleid
op dit vlak.In reactie op de vraag over een blijvende financiële betrokkenheid
vanuit Ontwikkelingssamenwerking wees hij erop dat in de stukken op diverse
punten aandacht wordt gegeven aan het belang van het kenniscentrum Wageningen
voor ontwikkelingssamenwerking. Er zal een geldstroom vanuit Ontwikkelingssamenwerking
naar het kenniscentrum Wageningen blijven.Naast aandacht voor het internationale belang van het kenniscentrum Wageningen
zal het nationale belang niet uit het oog mogen worden verloren. Er moet dan
ook een eerste fase-opleiding in Wageningen zijn en blijven. Hij was ervan
overtuigd dat er voldoende draagvlak voor zo'n universiteit is,
mits de eerstefaseopleiding niet als een soort «fort Wageningen»
wordt opgezet, maar deze opleiding open relaties heeft met andere universiteiten,
zoals die van Utrecht en Nijmegen. Daarnaast wees hij erop dat Wageningen
zeer hoog scoort waar het gaat om promotieonderzoek, niet alleen in vergelijking
met andere Nederlandse universiteiten, maar ook in internationaal verband.
Die situatie dient gehandhaafd te blijven en hij had er geen enkele twijfel
over dat dit ook mogelijk is. Onlangs, bij een recent bezoek aan Latijns-Amerikaanse
landen, was hem weer eens duidelijk geworden welk een geweldige naam de LUW
heeft en het beleid is er uiteraard op gericht om die goede naam niet verloren
te laten gaan.Ten slotte leek het hem vanzelfsprekend, alleen al gezien hetgeen nog
te wachten staat op het punt van de herstructurering van het praktijkonderzoek,
dat de Kamer op gezette tijden een voortgangsrapportage ontvangt. Hij wilde
daar liever geen vaste data voor afspreken, maar als er relevante ontwikkelingen
zijn, zal de Kamer daarover worden geïnformeerd.De voorzitter van de commissie,BlauwDe griffier van de commissie,Coenen XNoot1Samenstelling: Leden: Van der Linden (CDA), Blauw (VVD), voorzitter,
Van der Vlies (SGP), ondervoorzitter, M.M.H. Kamp (VVD), Smits (CDA), Reitsma
(CDA), Huys (PvdA), Swildens-Rozendaal (PvdA), Ter Veer (D66), Van Zijl (PvdA),
Witteveen-Hevinga (PvdA), Aiking-van Wageningen (groep-Nijpels), Woltjer (PvdA),
Schuurman (CD), Augusteijn-Esser (D66), Van den Bos (D66), Van Ardenne-van
der Hoeven (CDA), Stellingwerf (RPF), Crone (PvdA), M.B. Vos (GroenLinks),
Van Waning (D66), Keur (VVD), O.P.G. Vos (VVD), Passtoors (VVD) en Th.A.M.
Meijer (CDA). Plv. leden: De Haan (CDA), Te Veldhuis (VVD), Van Middelkoop
(GPV), Remkes (VVD), Bijleveld-Schouten (CDA), Biesheuvel (CDA), Van Gijzel
(PvdA), Liemburg (PvdA), Hoekema (D66), M.M. van der Burg (PvdA), Verspaget
(PvdA), Verkerk (AOV), Dijksma (PvdA), Poppe (SP), Van Walsem (D66), Jorritsma-van
Oosten (D66), Gabor (CDA), Leerkes (Unie 55+), De Cloe (PvdA), Oedayraj Singh
Varma (GroenLinks), Doelman-Pel (CDA), Cornielje (VVD), Verbugt (VVD), H.G.J.
Kamp (VVD) en Beinema (CDA). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-24430-8.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl