Vaststelling begroting van het Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport (XVI) voor het jaar 2005; Brief minister over boetes zorginstellingen i.v.m. niet-naleven Tabakswet
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 29800-XVI, nr. 98

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

31-12-2004

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2004-2005

29800-XVI nr. 98

23-12-2004

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamRuimtegebrek in instellingen, financiën en lange
procedures voor vergunningverleningHoe verder?Overgang naar nieuwbouwHoe verder?«Verdiepingeneis» in het geldende Besluit
beperking verkoop en gebruik tabaksproducten (Beperkingenbesluit)Hoe verder?Kleinschalige woonvormenHoe verder?Dagopvang verslaafden, (ex-)psychiatrisch patiënten
en dak- en thuislozenBevindingen VWAOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Gerelateerde publicaties

Kamerstuk 29800-XVI, nr. 98 b1Gerelateerde publicatie
Kamerstuk 29800-XVI, nr. 98 b2Gerelateerde publicatie

 
 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 29800-XVIToon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 30 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
29 800 XVIVaststelling van de begrotingsstaten van het Ministerie van Volksgezondheid,
Welzijn en Sport (XVI) voor het jaar 2005nr. 98BRIEF VAN DE MINISTER VAN VOLKSGEZONDHEID, WELZIJN EN SPORTAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 23 december 2004Op 20 januari heb ik de Kamer toegezegd (Handelingen der Kamer II,
vergaderjaar 2003–2004, nr. 40, blz. 2911–2913) dat zorginstellingen
met (semi-)permanente bewoning gedurende 2004 geen boetes zullen worden opgelegd,
wanneer zij de Tabakswet niet naleven. Ik heb daaraan wel de voorwaarde verbonden
dat de instellingen, samen met de koepelorganisaties en STIVORO, dit «extra
jaar» gebruiken om de Tabakswet in te voeren. Voorts heb ik aangegeven
dat de koepels eventuele knelpunten, die ook met behulp van de expertise van
de koepels en STIVORO onoplosbaar blijken, voor het einde van het jaar schriftelijk
aan mij kunnen melden.Het is nu, eind 2004, het moment om de balans op te maken en te bezien
hoe we na dit jaar verder gaan.Ik stel allereerst vast dat het positief is dat de koepelorganisaties
hun medewerking hebben verleend aan een pilot die STIVORO heeft uitgevoerd.
Aan de hand van praktijkvoorbeelden bij enkele lidinstellingen per sector
zijn werkboeken opgesteld voor achtereenvolgens de GGZ en verslavingszorg,
de gehandicaptenzorg en de verpleeg- en verzorgingshuizen. Deze werkboeken
zijn door de koepels bij de eigen achterban verspreid. Er zijn enkele bijeenkomsten
over de werkboeken en de Tabakswet georganiseerd. Positief is ook dat de koepels
de problematiek steeds meer benaderen vanuit het perspectief van de niet-rokende
cliënt en de niet-rokende werknemer.De wijzigende houding van de koepels betekent helaas niet dat de Tabakswet
nu in alle instellingen correct is ingevoerd. Er blijft een vijftal punten
over waarvoor sommige instellingen moeilijk een directe oplossing kunnen vinden.
Hierbij moet worden opgemerkt dat andere instellingen daar wel in slagen of
geslaagd zijn. De koepels hebben helaas geen informatie gegeven met betrekking
tot de schaal waarop onderstaande problemen zich in hun sector voordoen.De door de koepels gesignaleerde knelpunten zijn:1. Ruimtegebrek in instellingen, financiën en lange procedures voor
vergunningverlening2. Overgang naar nieuwbouw of renovatie3. «Verdiepingeneis» in het geldende Besluit beperking verkoop
en gebruik tabaksproducten (Beperkingenbesluit)4. Kleinschalige woonvormen5. Dagopvang verslaafden, (ex-)psychiatrisch patiënten en dak- en
thuislozen.Hieronder zal ik de gesignaleerde knelpunten kort toelichten. Tevens zal
ik aangeven welke koers ik na 2004 zal varen.Ruimtegebrek in instellingen, financiën en lange
procedures voor vergunningverleningVolgens de koepels geven instellingen aan dat zij niet in alle gevallen
over voldoende ruimte beschikken om (één of meer) rookruimten
in te richten of dat ze hiervoor het geld niet hebben. Zij wijzen er verder
op dat de procedures rond vergunningverlening voor verbouwing lang duren.
Het College bouw ziekenhuisvoorzieningen (Cbz) geeft deze vergunningen af.
Sinds 2001 houdt het Cbz overigens bij het verlenen van vergunningen in toenemende
mate expliciet rekening met de Tabakswet.Mijn algemene beeld is dat instellingen voldoende mogelijkheden hebben
om rookruimten in te richten, zowel qua ruimte als qua financiën. Ook
qua procedure is dit relatief eenvoudig. Allereerst wijs ik erop dat het niet
noodzakelijk is nieuwe ruimten te bouwen. Bestaande ruimten kunnen door enkele
eenvoudige ingrepen geschikt worden gemaakt om te dienen als rookruimte. Op
basis van de zogeheten instandhoudingregeling krijgen zorginstellingen sinds
1996 jaarlijks een bedrag om kleine aanpassingen te verrichten, zoals bijvoorbeeld
het realiseren van rookruimten.Voor dergelijke kleine aanpassingen geldt de zogeheten meldingsregeling
(met uitzondering van verzorgingshuizen die gebruik kunnen maken van een verkorte
procedure). Deze houdt in dat het Cbz geen formele toestemming hoeft te verlenen
(maar alleen toetst op juistheid en rechtmatigheid). Dit betekent dat instellingen
binnen ongeveer 8 weken duidelijkheid kunnen hebben ten aanzien van hun plannen.Verder wordt er jaarlijks een reservering gemaakt voor grotere aanpassingen
zoals renovatie. Het Cbz heeft aangegeven dat het bereid is om instellingen
behulpzaam te zijn bij hun inspanningen om via bouwkundige aanpassingen aan
de Tabakswet te voldoen. Er blijkt meer mogelijk dan instellingen vaak denken.Hoe verder?Met ingang van 2005 zal de Tabakswet onverkort van toepassing zijn op
de zorginstellingen met (semi-)permanente bewoning. Het continueren van de
huidige gedoogsituatie voor deze categorie is niet nodig en niet wenselijk.
Zoals hierboven al uiteengezet zijn de gesignaleerde knelpunten goed op te
lossen. Desgewenst kan het Cbz instellingen inzake WZV-procedures adviseren
met betrekking tot bouwkundige zaken en alles wat daar mee samenhangt.Overgang naar nieuwbouwDe koepels wijzen erop dat er instellingen zijn die «op korte termijn»
gaan verhuizen naar een nieuw gebouw of het bestaande gebouw ingrijpend gaan
aanpassen (renovatie). Vraag is of van dergelijke instellingen gevraagd
mag worden ondoelmatige investeringen te plegen om aan de Tabakswet te voldoen.Hoe verder?Ik ben niet blind voor het probleem van ondoelmatige investeringen. Anderzijds
mag een aanstaande verhuizing of renovatie «op korte termijn»
er niet toe leiden dat instellingen de Tabakswet niet of zeer onvolkomen naleven
tot het moment dat de nieuwbouw of renovatie is gerealiseerd. Ik vind het
redelijk dat instellingen die vóór 1 januari 2005 van het
Cbz een vergunning hebben ontvangen voor vervangende nieuwbouw of grootschalige
renovatie met soepelheid zullen worden bejegend. Overigens ontslaat dit de
betreffende instellingen niet van de verplichting de Tabakswet na te leven.
Zoals ik hiervoor al heb aangegeven, is het inrichten van een rookruimte relatief
eenvoudig te realiseren. Daarvoor is immers geen vergunning nodig en het kan
tegen beperkte kosten worden gerealiseerd.Instellingen die vóór 1 januari 2005 een vergunning
hebben gekregen voor nieuwbouw of renovatie dienen dit vóór
15 februari 2005 aan hun koepelorganisatie te melden. De koepelorganisaties
dienen deze informatie voor 1 maart 2005 aan de Voedsel en Waren Autoriteit
(VWA) over te leggen, zodat deze hiermee bij de handhaving rekening kan houden.«Verdiepingeneis» in het geldende Besluit
beperking verkoop en gebruik tabaksproducten (Beperkingenbesluit)Het Beperkingenbesluit (artikel 2, tweede lid) bepaalt dat een instelling
die over meer dan één kantine, recreatieruimte of wachtruimte
beschikt per categorie ten hoogste de helft van dit aantal ruimten van het
rookverbod kan uitzonderen. Als aanvullende eis hierbij geldt ook dat de uitgezonderde
ruimte (bijvoorbeeld kantine) en de ruimte van dezelfde categorie (bijvoorbeeld
kantine) waar het rookverbod wel geldt, zich op dezelfde verdieping bevinden.
Deze aanvullende eis blijkt instellingen in de praktijk te veel te belemmeren
bij het uitzonderen van een ruimte van het rookverbod.Hoe verder?Deze «verdiepingeneis» zal uit het Beperkingenbesluit worden
geschrapt en, vooruitlopend hierop, door de VWA niet meer worden gehandhaafd.Kleinschalige woonvormenDe kleinschalige woonvormen worden door alle koepelorganisaties als het
belangrijkste knelpunt aangemerkt. In kleinschalige woonvormen wonen enkele
cliënten, al dan niet onder (permanente) begeleiding, bij elkaar. In
deze woonvormen hebben bewoners minimaal een eigen (slaap)kamer, maar delen
zij keuken, bad- en huiskamer.De koepels wijzen erop dat het vaak niet mogelijk is om binnen kleinschalige
woonvormen een afgesloten rookruimte in te richten. De koepels stellen voor
de kleinschalige woonvormen formeel uit te zonderen van de Tabakswet of hen
toe te staan oplossingen te vinden naar de geest van de Tabakswet.De koepels stellen dat de kleinschalige woonvormen veelal worden beschouwd
als een privé-woning. Zij wijzen erop dat de bewoners in de praktijk
vaak, in samenspraak met de begeleiding, afspraken maken over roken. Deze
oplossingen zijn volgens de koepels echter niet (altijd) conform de Tabakswet
(alleen roken op bepaalde tijdstippen, ventilatie etc.), maar wel naar de
geest van de Tabakswet.Hoe verder?Het voorstel om alle kleinschalige woonvormen formeel van de Tabakswet
uit te zonderen gaat mij te ver. In mijn benadering van de kleinschalige woonvormen
hanteer ik het volgende onderscheid. Een deel van de kleinschalige woonvormen
is eigendom van de instellingen, dat wil zeggen dat «de stenen»
worden gefinancierd uit de AWBZ of andere wetten die onder het ministerie
van VWS ressorteren («VWS-wetgeving»). Hiermee vallen deze kleinschalige
woonvormen onder de werkingssfeer van de Tabakswet en van het Beperkingenbesluit.
Deze kleinschalige woonvormen kunnen gelegen zijn op het terrein van een instelling,
maar ook daarbuiten.Daarnaast zijn er kleinschalige woonvormen, waarvan «de stenen»
niet zijn gefinancierd uit de AWBZ of andere «VWS-wetgeving».
Het gaat hier dan om een klein aantal personen dat, al dan niet via bemiddeling
van een zorginstelling, een huis van een woningbouwcorporatie huurt; men huurt
ieder afzonderlijk als zelfstandig persoon, maar woont samen in één
huis. Dergelijke constructies zijn het gevolg van een enkele jaren geleden
in gang gezette loskoppeling van wonen en zorgverlening. Het gaat hier bijvoorbeeld
om licht verstandelijk gehandicapten die, onder een zekere mate van begeleiding,
zelfstandig wonen.Op de eerste categorie kleinschalige woonvormen zal de Tabakswet (Beperkingenbesluit)
met ingang van 1 januari 2005 weer onverkort van toepassing zijn. Wanneer
kleinschalige woonvormen eigendom zijn van instellingen, moet het mogelijk
zijn om, wanneer daar überhaupt behoefte aan is, binnen of buiten de
woning een afgesloten rookruimte te creëren. Dit geldt zeker voor kleinschalige
wooneenheden die gelegen zijn op instellingsterreinen.Met betrekking tot de vraag in hoeverre deze kleinschalige woonvormen
in navolging van de koepels als een «gewone» privé situatie
kunnen worden beschouwd, merk ik het volgende op. De koepels vergelijken de
kleinschalige woonvormen met een «normale thuissituatie», waar
roken ook in onderling overleg wordt opgelost. Dat laatste is overigens nog
maar de vraag, maar los daarvan wijkt de situatie in een kleinschalige woonvorm
natuurlijk op een belangrijk punt af van een gewone privé situatie:
de mensen in deze categorie kleinschalige woonvormen zijn door tussenkomst
van een zorginstelling bij elkaar gebracht. Bovendien geldt dat de bewoners
zijn toevertrouwd aan de zorgen van een instelling, en dat zij wonen in een
gebouw dat is gefinancierd uit «VWS-wetgeving». Zoals gezegd vallen
deze kleinschalige woonvormen hiermee – net als bijvoorbeeld het traditionele
verpleeghuis dat voor de bewoners ervan ook hun «thuis» is –
onder de werkingssfeer van de Tabakswet. Dit impliceert dat de bewoners van
deze categorie kleinschalige woonvormen, en werknemers die daar werkzaamheden
verrichten, beschermd dienen te worden tegen blootstelling aan tabaksrook.Ik hecht eraan te benadrukken dat ook met betrekking tot deze kleinschalige
woonvormen geldt, dat het beleid er niet op is gericht om rokers het roken
onmogelijk te maken, maar om niet-rokers te vrijwaren van hinder of overlast
van roken. Wanneer hierbij echter het belang van de niet-roker botst met dat
van de roker, dient het belang van de eerste op grond van de Tabakswet zwaarder
te wegen dan dat van de tweede. Wanneer de instellingen het belangrijk vinden
om rokers tegemoet te komen, dan dienen zij hiervoor de noodzakelijke maatregelen
te treffen.In dit verband lijkt het mij relevant nog eens te wijzen op de uitspraak
van de arrondissementsrechtbank Haarlem in de zaak Hora Adema tegen de Stichting
Epilepsie Instellingen Nederland (SEIN) van 30 november 2000. Het ging
hier om het niet naleven van het Beperkingenbesluit in kleine woonunits op
een instellingsterrein. Ik voeg deze uitspraak als bijlage bij deze
brief1 bij. De uitspraak spreekt voor zich en
attendeert er nog eens op dat de problematiek al geruime tijd speelt.Met betrekking tot de tweede categorie kleinschalige woonvormen («de
stenen» niet gefinancierd uit VWS-wetgeving) kies ik de volgende lijn.
De juridische status van deze categorie kleinschalige woonvormen behoeft nader
onderzoek. Na afronding hiervan ben ik voornemens de Kamer hierover zo spoedig
mogelijk te informeren.Dagopvang verslaafden, (ex-)psychiatrisch patiënten
en dak- en thuislozenHoewel dagopvang strikt genomen niet onder de categorie zorginstellingen
met (semi-)permanente bewoning valt, melden de koepels dat zich in bepaalde
vormen van dagopvang serieuze problemen voordoen. Het gaat dan om dagopvang
voor verslaafden, (ex-)psychiatrisch patiënten en dak- en thuislozen
(de opsomming is limitatief). Onder deze, elkaar deels overlappende, groepen
is het percentage rokers bovengemiddeld hoog en, mede daardoor, het inrichten
van afgesloten rookruimten vaak lastig.Het lijkt mij goed om deze specifieke vormen van dagopvang – en
daaronder reken ik, voor zover van toepassing, ook 24 uursopvang – het
komende jaar soepel te bejegenen (dat wil zeggen geen bestuurlijke boeten
op te leggen, wanneer zij de Tabakswet niet naleven). Gedurende dit jaar moet
de omvang en aard van de problematiek nader in kaart worden gebracht en zal
naar een meer definitieve oplossing worden gezocht.Samenvattend merk ik op dat voor het merendeel van de zorginstellingen
met (semi-)permanente bewoning de tijd van gedogen met ingang van 1 januari
2005 dus voorbij is. Slechts in een beperkt aantal gevallen zie ik echter
reden om de gedoogsituatie met een jaar te verlengen. Dat jaar zal worden
benut om de problematiek in deze specifieke gevallen nader te bestuderen en
naar een meer definitieve oplossing te zoeken. Ik verwacht daarbij een actieve
en coöperatieve opstelling van zowel de koepels als de instellingen.
STIVORO en het Cbz zullen hierbij voor advies beschikbaar zijn.Bevindingen VWAIn mijn terughoudendheid om de gedoogsituatie te verlengen word ik bevestigd
door de bevindingen van de VWA. Die heeft onlangs de rapportage «Naleving
Tabakswet in zorginstellingen met (semi-)permanente bewoning» afgerond.
Deze rapportage, die u als bijlage bij deze brief aantreft1, bevat de uitkomsten van een inventarisatie die de VWA op mijn verzoek
heeft uitgevoerd.De VWA stelt vast dat relatief weinig instellingen het jaar 2004 hebben
benut om daadwerkelijk knelpunten op te lossen. Daarnaast lijkt het erop dat
het gedoogjaar ook averechtse effecten heeft gehad. De VWA heeft in 2004 160
instellingen geïnspecteerd. Deze instellingen waren zonder uitzondering
in 2003 ook al bezocht door de VWA. In 72 gevallen werd toen (2003) een bestuurlijke
boete opgelegd (die begin 2004 weer is ingetrokken), in 63 gevallen werd een
schriftelijke waarschuwing gegeven en in 25 gevallen bleek geen maatregel
nodig omdat deze instellingen de Tabakswet correct naleefden.In 2004 bleek 67% (107 van de 160) van de geïnspecteerde instellingen
te voldoen aan de eisen van de Tabakswet. In 2003 was dit nog 74% (278 van
de 378 instellingen). De terugval was het grootst bij de psychiatrische ziekenhuizen:
52% in 2004 tegenover 65% in 2003. Het laagste nalevingsniveau werd vastgesteld
bij instellingen die in 2003 een boeterapport ontvingen: 35 van de 72 instellingen
(49%) voldeden aan de Tabakswet. 57% van de instellingen die in 2004 zijn geïnspecteerd (91 van de
160) geeft aan dat er knelpunten zijn. Hiervan maakt slechts 23% (21 van de
91 instellingen) gebruik van het gedoogjaar om de knelpunten op te lossen,
terwijl 13% (12 van de 91 instellingen) aangaf niets te doen met de knelpunten.
Het blijkt ook dat slechts 3 van de 91 instellingen contact hebben gezocht
met STIVORO.In een perceptieonderzoek heeft de VWA via 170 telefonische interviews
aan even zoveel instellingen gevraagd welke knelpunten men ondervindt. Ruimtetekort
(om één of meer rookruimten in te richten) wordt relatief weinig
genoemd. Opvallend is verder de relatief hoge score van «Personeel werkt
niet mee». In hun schriftelijke melding van knelpunten aan het ministerie
noemen de koepels de houding van het personeel overigens niet als knelpunt.Ik ben van mening dat het personeel een belangrijke rol kan en moet spelen
bij het realiseren van de gewenste cultuuromslag in de zorginstellingen. Het
personeel zou dan ook, uit hoofde van zijn voorbeeldfunctie, niet moeten roken
in aanwezigheid van cliënten. Roken heeft immers geen enkele toegevoegde
waarde voor de te verlenen zorg. De instellingen en koepels zouden dit kunnen
vastleggen in de gedragsregels voor het personeel. Ik vertrouw er overigens
op dat de meeste instellingen dit al hebben gedaan. Situaties als beschreven
in de uitspraak van de rechter in de zaak Hora Adema tegen SEIN – daar
was vooral het rookgedrag van het personeel het probleem – komen naar
ik hoop niet meer voor.Ik vertrouw erop dat ik met de hierboven uiteengezette lijn kies voor
een afgewogen en genuanceerde benadering.De Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport,J. F. HoogervorstXNoot1Ter inzage gelegd bij het Centraal Informatiepunt Tweede Kamer. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-29800-XVI-98.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl