Belastingplan 2007; Verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-05 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 20062007-30804, nr. C

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

01-12-2006

Eerste Kamer der Staten-Generaal

2006-2007

30804 nr. C

30-11-2006

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamI. ALGEMEEN1. Inleiding2. Tijdelijke tariefverlaging box 23. Regeling dienstverlening aan huis4. Startersaftrek bij arbeidsongeschiktheid5. Afdrachtvermindering zeevaart6. Milieu en mobiliteit7. BPM teruggaaf bij uitvoer8. Artiesten- en beroepsportersregeling9. Verlaging tarief successie- en schenkingsrecht10. Arrest Charles en Charles Tijmens11. Werkgeversbijdrage in de kinderopvang12. Uitvoering13. DiversenII. ARTIKELENArt. IIArt. IVArt. IVaArt. VIIIArt. XIIIOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 30804Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 60 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
30 804Wijziging van enkele belastingwetten en enige andere wetten (Belastingplan
2007)CVERSLAG VAN DE VASTE COMMISSIE VOOR FINANCIËN1Vastgesteld 30 november 2006Het voorbereidend onderzoek van dit wetsvoorstel gaf de commissie aanleiding
tot het maken van de volgende opmerkingen en het stellen van de volgende vragen.I. ALGEMEEN1. InleidingDe leden van de CDA-fractie hebben met veel
belangstelling en waardering kennisgenomen van dit wetsvoorstel. Zij zijn
ingenomen met de aangekondigde lastenverlichtingen voor de burgers en het
bedrijfsleven in 2007. Met de Raad van State twijfelen de leden van de CDA-fractie
eraan of een aantal van de thans in het Belastingplan 2007 opgenomen voorstellen
niet beter in afzonderlijke wetsvoorstellen hadden kunnen zijn opgenomen.
Deze leden stellen prijs op beantwoording van de volgende naar aanleiding
van het Belastingplan 2007 gerezen vragen.De leden van de PvdA-fractie hebben met belangstelling
kennisgenomen van het wetsvoorstel. Zij stemmen van harte in met de voorgestelde
lastenverlichting voor gezinnen, zoals zij zich hebben verzet tegen de lastenverlichting
voor grote bedrijven (Werken aan Winst). Gaarne vragen zij de regering hun
een overzicht te geven van de lastenontwikkeling voor gezinnen en bedrijven
in de periode 2002 t/m 2007.De leden van de VVD-fractie hebben over het
algemeen met instemming kennisgenomen van het onderhavige wetsvoorstel. Het
Belastingplan dient geplaatst te worden in het kabinetsbeleid om de financiële
en sociaal-economische positie van Nederland te versterken. De internationale
concurrentiepositie van ons land stond de afgelopen jaren onder druk. Met
het Belastingplan en de Wet Werken aan winst wordt een belangrijke bijdrage
geleverd aan de verbetering van het fiscale vestigingsklimaat. Er worden ook
maatregelen genomen die alle huishoudens ten goede kunnen komen. Genoemd worden
onder andere de verlaging van de WW-premie, de verlaging van de belastingtarieven
en de verhoging van de heffingskorting, de arbeidskorting en de aanvullende combinatiekorting. Dit sluit aan op de maatregelen die in 2006 al zijn
genomen, waardoor de koopkracht van de meeste huishoudens is verbeterd.De leden van de VVD-fractie sluiten zich aan bij de kritiek van de Raad
van State en enkele fracties van de Tweede Kamer dat het Belastingplan wederom
en in weerwil van eerdere toezeggingen een aantal inhoudelijk niet bij een
Belastingplan passende maatregelen bevat. De motivering van de regering daarvoor
overtuigt die leden niet. Derhalve doen zij weer een beroep op de regering
om belastingplannen slechts voor budgettaire maatregelen te gebruiken.Zoals bij de behandeling van het wetsontwerp Werken aan winst reeds is
gesteld door diverse partijen, zo memoreren de leden van de D66-fractie, is er bij het Belastingplan 2007 meer gelegenheid om
ook vragen te stellen die het totale kader bevatten en die niet direct tot
beleid voor 2007 behoeven te leiden. Juist bij deze situatie waarin een nieuw
kabinet de Begroting 2008 zal dienen voor te bereiden, is het zinvol daarover
enkele gedachten te wijden.In de verstreken maanden is zeer uitvoerig stil gestaan bij het vraagstuk
van de hypotheekrente, zo vervolgen deze leden. Dit kabinet en in het bijzonder
ook deze minister in vorige kabinetten, is degene geweest die de hypotheekrente
als zodanig ongemoeid heeft gelaten maar daarentegen wel de constructies er
om heen heeft aangepakt. Te denken valt dan aan het verbod de hypotheekrente
op het tweede huis af te trekken, het gegeven dat de hypotheekrente aftrek
beperkt wordt tot dertig jaar en dat bij verkoop de mogelijke winst eerst
gebruikt moet worden bij de aankoop van een nieuwe woning alvorens aftrekt
kan plaats vinden. In dat verband lijkt het logisch om ook het volgende te
overwegen. De hypotheekrente kan worden afgetrokken gedurende dertig jaar
indien er regelmatige aflossing plaats vindt op basis van een annuïteitenhypotheek.
Dit betekent dat allerlei belastingconstructies worden tegengegaan terwijl
wel de maximale aftrek blijft bestaan in de periode dat men dat het meest
nodig heeft, te weten bij de start van het beroepsmatig leven. Het effect
op de huizenmarkt zal gering zijn. De kosten voor de burger niet meer dan
nu omdat op dit moment dertigjarige hypotheekconstructies worden afgesloten
met levensverzekeringen die na dertig jaar het bedrag uitkeren van de aankoop
van het huis. In de geschetste situatie wordt gespaard via aflossing. Kan
de minister meedelen welk effect dit op de schatkist zal hebben? Zou bijvoorbeeld
de opbrengst voldoende kunnen zijn om afschaffing van de overdrachtsbelasting
te overwegen?De leden van de fracties van de ChristenUnie
en de SGP constateren dat het Belastingplan 2007
van een bescheiden allure is en voornamelijk zaken bevat, die vrijwel alle
als fiscale verbeteringen kunnen worden aangemerkt. In continuïteit met
het Belastingplan 2006 wordt nu verder gewerkt aan maatregelen die alle huishoudens
ten goede kunnen komen. Deze fracties waarderen dit positief. Slechts op enkele
onderdelen wensen zij nadere verduidelijking van onderdelen van de voorgestelde
wetsaanpassingen.2. Tijdelijke tariefverlaging box 2De leden van de VVD-fractie delen ook de kritiek
van de Raad van State en enkele fracties van de Tweede Kamer dat de oplossing
die de regering voor het jaar 2007 heeft gekozen ter compensatie voor de inkomensafhankelijke
bijdrage voor de Zorgverzekeringswet voor directeur/grootaandeelhouders. Hoewel
de maatregel macro-economisch gezien blijkbaar sluitend is, is er micro-economisch
een boel op af te dingen. De Raad van State heeft die punten genoemd.
De leden van de VVD-fractie vinden het jammer dat het kabinet zich die kritiek
niet heeft aangetrokken en een alternatieve regeling heeft voorgesteld. Positief
oordelen de leden van de VVD-fractie over het feit dat voor de directeur-grootaandeelhouder
gedacht wordt om de B.V. niet langer als inhoudingsplichtige aan te merken.3. Regeling dienstverlening aan huisWat betreft de regeling Dienstverlening aan huis vragen de leden van de PvdA-fractie of zij deze ook mogen beschouwen als een
aanzet om het soort werkzaamheden, dat onder de vrijstelling van de verplichting
tot inhouding van loonbelasting en premies valt, uit te breiden. Om welke
werkzaamheden naast schoonmaakwerk gaat het precies, zo vragen zij. Ook informeren
deze leden naar de verhouding van deze regeling met de feitelijke belastingvrijstelling
aan de voet die door heffingskortingen is ontstaan. Zij begrijpen heel goed
dat de regeling geen belastingvrijstelling is, maar slechts een vrijstelling
van de verplichting tot inhouding van loonbelasting/premies, die niet per
definitie leidt tot een vrijstelling van inkomstenbelasting. In de praktijk
echter, zo merken deze leden op, zou het heel wel zo kunnen zijn dat velen
die gebruikmaken van de voorliggende regeling op jaarbasis verdiensten hebben
die per saldo tot een nihil-heffing in de inkomstenbelasting leiden. Dat roept
de vraag op of hier in de uitvoering een combinatie mogelijk is die de onduidelijkheid
voor de opdrachtgever en de dienstverlener terzake van wat nu eigenlijk «wit»
en wat «zwart» is aanmerkelijk zou kunnen verminderen. Bij deze
vraag ware ook de opvatting van de RWI dat het nuttig zou kunnen zijn na te
denken over de omschrijving van een «belastingvrij gebied» te
betrekken.Kan er al iets meer worden meegedeeld op welke wijze de introductiecampagne
van de belastingdienst en SZW plaats vindt inzake de regeling dienstverlening
aan huis, zo vragen de leden van de fractie van D66 aansluitend.De leden van de fracties van de ChristenUnie
en de SGP kunnen instemmen met de regeling dienstverlening
aan huis. Dit is stellig een van de meest substantiële veranderingen
ingevolge dit Belastingplan. Zij stellen wel enkele vragen. Er is bij deze
regeling geen inhoudings- en ook geen meldplicht voor de opdrachtgever. Is
hij echter wel verplicht een administratie bij te houden ter controle in voorkomende
gevallen door de Belastingdienst? Is zeker dat vanaf het begin van de introductie
van de regeling duidelijk is welke activiteiten er wel en welke er niet onder
kunnen vallen? Anders gevraagd: hoe wordt voorkomen dat de fiscale rechter
in tal van zaken van op zichzelf geringe importantie telkens uitsluitsel moet
geven?De leden van de fracties van de ChristenUnie en de SGP accepteren voor
dit moment dat opdrachtgevers gevrijwaard worden van het betalen van loonbelasting
en sociale premies. In de toekomst moet blijken of, en zo ja in welke mate,
het niet verzekerd zijn als werknemer leidt tot onwenselijke effecten. Kan
het voorkomen dat de kring van onverzekerde werknemers wordt uitgebreid, omdat
thans verzekerde werknemers overstappen naar deze dienstverlenende activiteiten?
Is zeker gesteld dat deze regeling de toets van kritiek van EU-regelingen
en conventies van de ILO kan doorstaan? 4. Startersaftrek bij arbeidsongeschiktheidDe leden van de fracties van de ChristenUnie
en de SGP waarderen de voorgestelde startersaftrek
bij arbeidsongeschiktheid. Zij constateren dat de mate van arbeidsongeschiktheid
geen rol speelt bij de toekenning van de faciliteit. De in aanmerking komende
groep is beleidsmatig en juridisch duidelijk afgebakend. Wat gebeurt er in
de situatie dat iemand in aanmerking komt voor de aftrekpost en dus in principe
voor een periode van drie jaar weet waarop hij financieel mag rekenen, maar
binnen die termijn door een herkeuring als niet meer arbeidsongeschikt geldt?
Zal dat kunnen betekenen dat dan tevens zijn stimulans om startende ondernemer
te worden wordt gefnuikt?5. Afdrachtvermindering zeevaartIs het waar, zo vragen de leden van de fractie van D66, dat naast de afdrachtvermindering voor de zeevaart ook een afdrachtvermindering
in de maak is voor ontwikkelingswerk en onderwijs. Hoe krijgt die precies
gestalte?6. Milieu en mobiliteitDe leden van de fracties van de ChristenUnie
en de SGP waarderen het positief dat in dit Belastingplan
de fiscale behandeling van aardgas als motorbrandstof wordt verduidelijkt.
Waarom is gekozen voor een neutrale aanpak, namelijk een tariefniveau dat
nauwelijks zal leiden tot uit milieuoogpunt wenselijke gedragseffecten? Waarom
is de keuze zo dat het wel voor bussen, bestelauto’s en taxi’s,
maar minder voor gewone auto’s aantrekkelijk is om van diesel over te
stappen op CNG?7. BPM teruggaaf bij uitvoerDe leden van de VVD-fractie zijn het eens
met de voorgestelde maatregelen terzake van de BPM. Zij hopen dat de BPM met
de aanpassingen EU-proof is. Overigens horen ook die maatregelen naar de mening
van die leden niet thuis in het Belastingplan. De leden waarderen het dat
het kabinet bij nota van wijziging een aantal kritiekpunten heeft opgelost.
Verder waarderen de leden het dat de mogelijkheden om auto’s over de
grens te verkopen vergroot worden.8. Artiesten- en beroepsportersregelingDe leden van de fracties van de ChristenUnie en
de SGPhebben begrip voor de voorgestelde vereenvoudiging
van genoemde regeling. Zij wijzen op het feit dat in toenemende mate beroepssporters
afkomstig uit ontwikkelingslanden professioneel actief zijn in Nederland.
Kan worden duidelijk gemaakt of deze vereenvoudiging al dan niet gunstig is
voor de inning van belastingen in deze landen?9. Verlaging tarief successie- en schenkingsrechtTen aanzien van het successie- en schenkingsrecht stellen de leden van
de PvdA-fractie in algemene zin de vraag of het
hoge tarief van 68% niet wat erg veel van het goede is. Zij kunnen
zich dan ook goed indenken dat het kabinet aanvankelijk voorgesteld heeft
dit tarief naar 63% te brengen. Minder goed begrijpen deze leden waarom
het kabinet ermee heeft ingestemd dat de Tweede Kamer deze wenselijke verlaging
weer heeft geschrapt om de eveneens sympathieke verhoging van de vrijstelling
voor (klein)kinderen te dekken. Ware niet een combinatie van beide maatregelen mogelijk geweest, zo vragen deze leden, en wat zou daarvan
het gevolg zijn geweest in termen van belastingderving.De leden van de VVD-fractie waarderen het
signaal van het kabinet dat het tarief van het successierecht te hoog is.
Een maximaal tarief van 68% over een erfrechtelijke verkrijging of
een schenking is niet te rechtvaardigen. Immers over genoemde verkrijging
of schenking is onder andere al inkomstenbelasting betaald. Terecht noemden
de leden van de VVD-fractie van de Tweede Kamer het tarief van 68%
een schriktarief. Zoals ongetwijfeld bekend, zijn de leden van de VVD-fractie
gekant tegen een dergelijk buitenproportionele heffing aan schenkings- en
successierecht. In dat licht is het jammer, zo oordelen ook de leden van de
VVD-fractie, dat de door het kabinet mede als signaal voorgestelde tariefsverlaging
door een amendement van de Tweede Kamer is teruggedraaid. Verder spijt het
hen dat het kabinet nog steeds geen aanzet heeft gegeven tot een integrale
herziening van de Successiewet.Bij de behandeling van het belastingplan 2001 heeft de fractie van D66 gesteld dat kapitaalvlucht naar het buitenland meer
plaats vindt vanwege de successiebelasting dan vanwege de vermogensbelasting.
Deelt de minister die waarneming? Kan er een staatje worden overlegd hoe de
successie belasting is geregeld in de EU-landen?10. Arrest Charles en Charles TijmensDe leden van de fracties van de ChristenUnie en
de SGP onderkennen de noodzaak van aanpassing
van de Wet op de omzetbelasting 1968 aan Europese jurisprudentie ter zake
van het heffen van BTW op bedrijfsvermogen van een ondernemer dat wordt gebruikt
voor «bijzondere doeleinden». In de toelichting wordt het op te
lossen probleem helder verduidelijkt aan de hand van de casus van een vakantiewoning.
Een aanpassing van het hier geldende belastbaar feit is noodzakelijk. Deze
leden veronderstellen dat het daarbij om veel meer zal (kunnen) gaan dat het
geval van de vakantiewoning. Zijn daarover gegevens beschikbaar? Welke feiten
zullen, naar de verwachting van de regering, vooral gaan vallen onder deze
aanpassing? Immers, het verdient aanbeveling de belastingbetalende burger
tijdig te informeren over een nieuwe of meer uitgebreide BTW-plicht die hij
tegemoet moet zien. Om welke goederen of diensten zal het naar verwachting
vooral gaan?Het kabinet heeft zich als doel gesteld om de administratieve lastenverlichting
voor het bedrijfsleven een flinke impuls te geven. Kan bij benadering worden
aangegeven wat de administratieve lastenverzwaring voor het bedrijfsleven
is bij de regeling die is voorgenomen inzake het arrest Charles en Charles-Tijmens,
zo vragen de leden van de D66-fractie.Aansluitend zien de leden van de VVD-fractie
graag een reactie tegemoet op de artikelen «Consumptief verbruik via
de zaak en Btw» van Prof. dr. B.G. van Zadelhoff in Weekblad Fiscaal
Recht 6694 van 16 november 2006 en «Btw en onzakelijk gebruik of
privé-gebruik» van Prof. dr. H.W.M. van Kesteren en mr. J.B.O. Bijl.11. Werkgeversbijdrage in de kinderopvangDe voorstellen met betrekking tot de werkgeversbijdrage in de kinderopvang
betekenen voor ouders dat zij slechts met één partij –
de Belastingdienst/ Toeslagen – te maken hebben voor het verkrijgen
van financiële tegemoetkomingen, aldus de leden van deCDA-fractie. Dat betekent voor hen een vermindering van de administratieve
lasten. Ook voor de werkgevers die momenteel hun werknemers een bijdrage verstrekken voor de kosten van kinderopvang, houdt het voorstel een
beperking van de administratieve lasten in.Terzake van de invoering van een verplichte werkgeversbijdrage in de kosten
van kinderopvang is het de leden van de PvdA-fractie
enigszins vreemd te moede. Zij menen dat de regering er op het punt van de
financiering van de kinderopvang een beetje een troep van gemaakt heeft, met
als gevolg een ongehoorde bureaucratische belasting van ouders en werkgevers,
veel onduidelijkheid over wie wat betaalt en hoe men aan de bijdragen moet
komen waar men recht op heeft, en per slot minder in plaats van meer gebruik
van kinderopvang. Tegen deze achtergrond zouden de leden van de PvdA de voorgestelde
verplichte werkgeversbijdrage gerust een flinke verbetering willen noemen.
Door de vormgeving van de heffing als opslag op de sectorale WW- en andere
premies, alsook van de uitkering in combinatie met de Rijksbijdrage door de
Belastingdienst, ontstaat inderdaad een vereenvoudiging, vooral voor de ouders.
Het is de aan het woord zijnde leden ook duidelijk dat met het van kracht
worden van deze verplichting de bij CAO en individueel arbeidscontract aangegane
verplichtingen voor de werkgever komen te vervallen, terwijl de rechthebbende
ouder zich voor de bijdrage niet meer tot de werkgever maar direct tot de
Belastingdienst kan wenden.De leden van de fracties van de ChristenUnie
en de SGP hadden er de voorkeur aan gegeven dat
met betrekking tot de wettelijke regeling in de kosten van de kinderopvang
niet voor een andere wetgevingsprocedure was gekozen. Een zelfstandige procedure
zou het principiële karakter van dit voorstel stellig meer recht hebben
gedaan. Deze leden wensen daarom nu dat enkele aspecten een nadere rechtvaardiging
of verduidelijking krijgen.Allereerst wensen zij een meer precieze aanduiding van de rechtsgrond
en politieke legitimatie van de onderhavige regeling. Zij wijzen er op dat
het hier allereerst om een particuliere zaak gaat, namelijk het gemeenschappelijk
belang van werkgever en werknemer, dat de werknemer in staat wordt gesteld
ongehinderd zijn arbeidskracht ter beschikking te stellen aan de werkgever.
Er is op zich geen reden om de wetgevende overheid in deze civielrechtelijke
relatie een rol te geven, zo menen deze leden. Er moeten dus redenen van zeer
dringende aard zijn om ter zake met wettelijke voorschriften te komen. Immers,
wanneer de overheid hier mag interveniëren dan mag zij dat kennelijk
ook in tal van andere onderdelen van genoemde civielrechtelijke relatie. Waaruit
bestaat dan nog juridisch de bescherming van de vrijheid van ondernemen cq
de interne arbeidrechtelijke vrijheid van de relatie werkgever-werknemer?
Erkent de regering dat niet elke maatschappelijk gewenste aanspraak van werknemers
bij onvoldoende honorering een rechtvaardiging oplevert voor ingrijpen van
de wetgever? Waarom wordt dat hier nu wel voorgesteld?Vervolgens vragen deze leden waarom de systematiek zo gekozen is dat alle
werkgevers de kosten van de financiële tegemoetkoming moeten dragen,
ook wanneer in een concreet geval een onderneming niemand in dienst heeft
die in aanmerking wil komen voor een bijdrage in de kosten van de kinderopvang.
Erkent de regering dat in deze systematiek sprake is van een van overheidswege
wetgevend opgelegde solidariteit van werkgevers? Wat is daarvoor de rechtvaardiging?
Is uitsluitend om pragmatische redenen gekozen voor uitvoering door de Belastingdienst/Toeslagen?
Is het niet vreemd om deze dienst een taak te geven bij het financieel faciliteren
van werknemers met geld van werkgevers? Past dat nog bij de kerntaken van
deze dienst? Is overigens zeker dat deze dienst klaar is om per 1 januari
as de uitvoering ter hand te nemen? 12. UitvoeringDe leden van de PvdA-fractie hebben terzake
van de uitvoering nog de volgende vragen:– Is aan ouders en werkgevers voldoende duidelijk gemaakt welke
veranderingen per 1 januari zullen optreden en hoe zij (anders) moeten
handelen vanaf die datum? De leden van de PvdA-fractie hebben in dit opzicht
kennisgenomen van de brief van de minister van Financiën van 17 november
inzake de voorlichting, maar hen bereiken ook signalen dat de Belastingdienst
hier veelal nog «niet thuis» geeft.– Vervallen de verplichte cao- en andere contractuele bijdragen
van werkgevers aan kinderopvang per 1 januari van rechtswege, of is hiervoor
een wijziging van alle contracten nodig ?– Vervalt tegelijk de verplichting tot verstrekking van een eventueel
bij CAO of anderszins overeengekomen werkgeversbijdrage boven het in de wet
vastgelegde maximumtarief (bovenmaximale bijdragen?), of blijft deze gewoon
bestaan uit hoofde van het contract.– Wat betekent de voorgestelde verandering op 1 januari voor
het handelen van werkgevers in dezen ? Hebben zij na die datum nog behoefte
aan de ondersteuning van de door veel werkgevers ingeschakelde Intermediairs
Kinderopvang, of niet ?– Mag verwacht worden dat ouders vanaf 1 januari snel
over de gecombineerde rijks- en werkgeversbijdrage via de Belastingdienst
kunnen beschikken en hoe ?Graag ontvangen de leden van de PvdA-fractie op deze vragen een zodanig
antwoord dat zij ervan overtuigd kunnen zijn dat de invoering van een verplichte
werkgeversbijdrage per 1 januari 2007 voor de betrokken ouders en werkgevers
als een verlichting zal komen.13. DiversenGaat de regering aan de motie-Slob over indirect overheidsingrijpen uitvoering
geven, zo vragen de leden van de CDA-fractie.
Zo ja, wat wordt dan verstaan onder indirect overheidsingrijpen? Waar leidt
de minister uit af dat het niet de bedoeling van de wetgever is geweest om
bij de invoering van art. 3.64, vierde lid, onderdeel a, Wet IB 2001 onder
het begrip overheidsingrijpen ook indirect overheidsingrijpen te verstaan?De leden van de VVD-fractie memoreren dat
de gebruikelijk-loonregeling DGA in het leven is geroepen om DGA’s te
verhinderen door een nihil-inkomen (a) de heffing van vermogensbelasting te
verijdelen en (b) oneigenlijk gebruik van inkomensafhankelijke (subsidie-)regelingen
onmogelijk te maken. Nadien heeft het ministerie van Financiën twee argumenten
toegevoerd, namelijk (c) door een nihilsalaris ontgaat de DGA de premies volksverzekeringen
en (d) door een nihilsalaris verschuift de belastingheffing in de tijd. De
leden van de VVD-fractie voeren de volgende tegenargumenten aan. De vermogensbelasting
is inmiddels afgeschaft. Oneigenlijk gebruik van (subsidie-)regelingen en
het ontgaan van de premies volksverzekeringen kan (grotendeels) voorkomen
worden door een salaris gelijk aan het maximum van de tweede schijf verplicht
te stellen, tenzij de vennootschap structureel te weinig winst maakt om een
dergelijk salaris uit te keren. Met het doorschuiven van de belastingheffing
in de tijd wordt een onderneming sterker en dat is goed voor de economie.
Bovendien wordt de mindere opbrengst aan inkomstenbelasting grotendeels gecompenseerd
door een hogere opbrengst aan vennootschapsbelasting. Graag ontvingen zij
een reactie van de minister daarop.Wanneer iemand zijn onderneming uit de B.V. overhevelt naar een eenmanszaak,
zo vervolgen deze leden, heeft hij de plicht om zijn B.V. te liquideren. Een
eventuele pensioenverplichting van de B.V. moet dan worden afgestort
bij een verzekeraar dan wel worden ondergebracht bij een nieuw opgerichte
B.V. Dit laatste komt vreemd voor als de oude B.V. daar ook voor gebruikt
kon worden. Het voorstel van de leden van de VVD-fractie is te bepalen dat
de oude B.V. in stand mag blijven als pensioen-B.V.Ten slotte vernemen de leden van de VVD-fractie graag de visie van de
minister op het commentaar van de redactie van Vakstudie Nieuws zoals verwoord
in Vakstudie Nieuws van 9 november 2006, pagina’s 11, 26, en 56
en 57.II. ARTIKELENArt. IIKlopt het dat in het geval de aanmerkelijkbelanghouder een (fiscale) partner
heeft het bedrag van € 250 000 belastbaar inkomen uit aanmerkelijk
belang waarvoor een verlaagd tarief van 22% geldt, kan worden verdubbeld?
Indien dit het geval is, zo vragen de leden van de CDA-fractie, is dit effect dan voorzien.Art. IVHet uit de loonbelasting halen van de directeur-grootaandeelhouder is
wettechnisch gecompliceerd omdat verschillende regelingen uit de Wet LB 1964
van toepassing moeten worden verklaard, zo vervolgen deze leden. Waarom is
niet gekozen voor het alternatief om de jaartabel in te voeren voor jaarbeloningen
(de tabel van art. 20a Wet LB 1964) en de mogelijkheid te openen jaaraangifte
loonbelasting te doen?Art. IVaDe voorgestelde wijzigingen in de deelnemingsvrijstelling zijn voor de
praktijk van groot belang, vooral met betrekking tot de positie van tussenhoudstermaatschappijen.
Bedrijven die ook buiten Nederland actief zijn, hebben vaak een internationale
groepsstructuur bestaande uit een regionale houdstermaatschappij (per continent)
die op haar beurt landenholdings houdt, waaronder dan de werkmaatschappijen
hangen. Ter illustratie van een aantal vragen die de nieuwe regels in de praktijk
oproepen, aldus de leden van de CDA-fractie, volgt hier een voorbeeld. Een
vaak voorkomende structuur bestaat uit een tussenhoudster in land A (TH),
die landenholdings bezit in landen B en C. Landenholding B (BH) houdt lokale
werkmaatschappijen met actieve bezittingen van (stel) 400. BH heeft groepsvorderingen
op deze werkmaatschappijen van (stel) 500. Landenholding C (CH) houdt lokale
werkmaatschappijen met actieve bezittingen ad 800. CH heeft groepsvorderingen
op deze werkmaatschappijen ad 600. Onderling hebben de werkmaatschappijen
in land C vorderingen op elkaar ad 100. TH heeft ten slotte ook een passieve
(laagbelaste) financieringsdochter (FD) met groepsvorderingen van 500.De bezittingentoets leidt tot de conclusie dat TH 1 700 vrije beleggingen
zou hebben en 1 200 operationele activa. De 1 700 vrije beleggingen
bestaan voor 1 100 uit groepsvorderingen verstrekt door BH en CH aan
hun werkmaatschappijen.Is de strekking van de nieuwe regeling inderdaad dat aan dergelijke groepsvorderingen
dezelfde betekenis wordt toegekend als aan de groepsvorderingen van de passieve
laagbelaste FD? Indien ook de groepsvorderingen van BH en CH vrije beleggingen zijn, is
TH een laagbelaste beleggingsdeelneming en zullen de operationele (reeds hoogbelaste)
winsten uit landen B en C nogmaals belast zijn in Nederland bij dooruitdeling
door TH.Is deze uitkomst beoogd? Zo ja, hoe kan deze uitkomst worden gerechtvaardigd?In het Belastingplan 2007 wordt een nieuwe volzin toegevoegd aan het elfde
lid van art. 13, kennelijk met als strekking een mogelijkheid te bieden dat
groepsvorderingen niet altijd een vrije belegging vormen. Deze mogelijkheid
geldt alleen als de belastingplichtige aannemelijk maakt dat «een lichaam»
bezittingen heeft die niet grotendeels bestaan uit vrije beleggingen of die
actieve financieringswerkzaamheden verricht. Toegesneden op deze casus, lijkt
het juist dat zowel TH, als BH en CH het hier bedoelde lichaam kunnen zijn.
Geen van deze lichamen verricht echter actieve financieringswerkzaamheden
(zij verschaffen kapitaal en leningen aan hun respectievelijke dochters voor
zover daaraan behoefte bestaat). Elk van deze lichamen heeft nagenoeg (onmiddellijk)
geen andere bezittingen dan aandelen in en groepsvorderingen op dochters.
Dit roept de vraag op of het niet de bedoeling is dat de middellijke bezittingen
(inclusief vorderingen) eveneens in aanmerking worden genomen voor de toepassing
van de tweede volzin?Indien BH en CH een deel van hun groepsvorderingen omzetten in aandelenkapitaal
zodat het resterende deel minder dan 50% van hun bezittingen uitmaakt,
kunnen (met toepassing van een middellijke toets) de resterende groepsvorderingen
dan als operationele activa worden aangemerkt? Of dienen deze buiten aanmerking
te blijven, zo vragen de leden van de CDA-fractie.Aan de hand van welke criteria wordt vastgesteld of groepsvorderingen
geen vrije belegging vormen voor landenholdings als BH en CH? Speelt daarbij
een rol of de schuldeiser en de schuldenaar in een fiscale eenheid met elkaar
zijn verbonden? Is relevant of de betaalde en ontvangen rente op de groepsvorderingen
onder hetzelfde fiscale regime vallen? Is relevant of de rente bij de schuldeiser
belast is (welke belasting naar Nederlandse maatstaven redelijk is)?In bovenstaand voorbeeld (en met toepassing van een middellijke toets)
zou BH niet en CH wel de mogelijkheid hebben om aannemelijk te maken dat de
groepsvorderingen geen vrije beleggingen zijn. Beiden verrichten echter dezelfde
functie, namelijk die van een landenholding die zijn werkmaatschappijen financiert
met eigen en vreemd vermogen.Indien het redelijk is dat een lokale houdstermaatschappij de mogelijkheid
heeft om groepsvorderingen als een «actieve» bezitting aan te
merken, waarom zou dat dan alleen redelijk zijn als die groepsvorderingen
samen met de andere – vrije – beleggingen minder dan 50%
uitmaken van de totale (onmiddellijke en middellijke) bezittingen van dat
lichaam? Wat is de ratio van dit onderscheid, zo vragen deze leden.Art. VIIIDe behandeling van wetsvoorstel 30 061 tot wijziging van de Wet op
de omzetbelasting 1968 in verband met de aanpak van constructies met betrekking
tot (on)roerende zaken alsmede in verband met een aanpassing op enkele onderdelen
is ernstig vertraagd geraakt, zo merken de leden van de CDA-fractie op. Hierdoor
zijn ook noodzakelijke technische aanpassingen van de Wet OB 1968 onnodig
vertraagd geraakt. Eén van de doelstellingen van het Belastingplan
2007 is de Wet OB 1968 meer in overeenstemming te brengen met
het Gemeenschapsrecht. Andere, en verder strekkende, technische aanpassingen
van de Wet OB 1968 (zoals de aanpassing van 11, eerste lid, onderdeel g, Wet
OB) zijn wél overgebracht naar het onderhavige wetsvoorstel. Deze leden
vragen waarom de technische aanpassingen van de artikelen 2a, onderdeel c,
Wet OB 1968 en 18, eerste lid, onderdeel a, Wet OB 1968 niet uit wetsvoorstel
30 061 zijn gehaald en zijn opgenomen in het onderhavige wetsvoorstel?In 2000 is de Gaswet tot stand gekomen. Ingevolge de later in werking
getreden bepalingen van die wet moet er bij de levering van gas een onderscheid
worden gemaakt tussen de levering als zodanig en het transport van het gas
naar de afnemer. Door dit onderscheid zou het transport van gas bestemd voor
de tuinbouw niet langer onder het verlaagde tarief kunnen vallen. Deze wijziging
is niet beoogd, zo blijkt uit de memorie van toelichting bij wetsvoorstel
30 061. Hieruit volgt dat een technische aanpassing is vereist van de
bij de Wet OB 1968 behorende tabel I, onderdeel b om ook in de toekomst het
transport van gas bestemd voor de tuinbouw weer wettelijk onder het verlaagde
BTW-tarief te laten vallen. Waarom is de aanpassing van tabel I, onderdeel
b Wet OB 1968 niet uit het wetsvoorstel 30 061 gehaald en meegenomen
in het onderhavige wetsvoorstel, zo vragen de leden van de CDA-fractie.Het voorgestelde art. 4, tweede lid, onderdeel a, Wet OB 1968 voorziet
in een wetsfictie op basis waarvan als belastbare dienst wordt aangemerkt
het voor privé-doeleinden van de ondernemer, van zijn personeel of
dat voor andere dan bedrijfsdoeleinden gebruiken van een tot het bedrijf behorend goed, indien met betrekking tot dat goed
aftrek van voorbelasting is ontstaan. Uit het arrest van het HvJ EG van 11 september
2003, nr. C-155/01 (Cookies World), V-N 2003/48.18 kan worden afgeleid dat
het begrip «tot een bedrijf behorend goed» mede gehuurde goederen
omvat (zie hierover de opinie van prof. dr. H.W.M. van Kesteren en mr. J.B.O.
Bijl, BTW en onzakelijk gebruik of privé-gebruik, NTFR 2006/1591).
Dit roept bij de leden van de CDA-fractie de volgende vragen op:Omvat het begrip «tot het bedrijf behorend goed» zowel a)goederen
waarvan de ondernemer (belastingplichtige) de eigenaar is als b)goederen die
de ondernemer huurt?Indien de vorige vraag ontkennend wordt beantwoord, betekent dit dan dat
een correctie op het privé-gebruik van een door de ondernemer gehuurde
zaak niet mogelijk is en dat aftrek terzake van de door de ondernemer gehuurde
zaak dan ook niet mogelijk is?Indien onder een tot het bedrijf behorend goed ook gehuurde goederen kunnen
worden verstaan, kunnen dergelijke gehuurde goederen dan ook worden geëtiketteerd?Hoe verhoudt een eventuele blokkering van het recht op aftrek zich met
het arrest van het HvJ EG van 14 juli 2005, nr. C-434/03 (Charles-Tijmens),
BNB 2005/284?In zijn arrest van 14 juli 2005, nr. C-434/03 (Charles-Tijmens),
BNB 2005/284 heeft het HvJ EG zich niet expliciet uitgelaten over de mogelijkheid
van het etiketteren van door een ondernemer ingekochte diensten. In de MvT,
Kamerstukken II, 2006–2007, 30 804, nr. 3, p. 60, wordt gesteld
dat extern (van derden) ingekochte diensten niet onder de werking van het
voorgestelde artikel 4, tweede lid, onderdeel b, (fictieve diensten) vallen
(zie ook Kamerstukken II, 2006–2007, 30 804, nr. 8, p. 31 e.v.).
Dit lijkt te impliceren dat diensten aldus niet voor etikettering in aanmerking
komen. Immers, indien dit niet het geval was geweest, had de Minister niet
de bovenstaande constatering hoeven te doen. Hij had dan kunnen volstaan met
de opmerking dat de BTW op diensten niet geheel voor aftrek in
aanmerking komt, indien sprake is van gedeeltelijk privé-gebruik van
deze diensten. Dit brengt de leden van de CDA-fractie tot de volgende vragen:Is het voor de BTW mogelijk etikettering toe te passen op alle diensten?Moet hierbij een onderscheid worden gemaakt tussen enerzijds de zogenoemde «kostbare
diensten», zijnde diensten waarop kan worden afgeschreven (TK 2004–2005,
30 061, nr. 3, p. 17) en anderzijds overige diensten? En zo ja, hoe dient
dan de aftrek bij de overige diensten plaats te vinden?Als kostbare diensten kunnen worden geëetiketteerd, kan de aftrek
van BTW die drukt op de overige diensten dan via de herzieningsregels (herrekening)
in het jaar van gebruik van deze diensten worden gecorrigeerd?Bij nota van wijziging is een voorstel opgenomen dat strekt tot toevoeging
van een vijfde lid aan art. 11 Wet OB. In de toelichting op de nota van wijziging
is opgemerkt dat het hier gaat om een technische aanpassing die verband houdt
met de nieuwe belastbare feiten in de artikelen
3, derde lid en 4, tweede lid, Wet OB 1968. Zonder deze aanpassing van art.
11 zou aan het 90% criterium dat geldt voor de optie belaste levering
en de optie belaste verhuur van onroerende goederen door belastingplichtigen
door meer (bij wetsfictie belast) privé-gebruik kunnen worden beïnvloed.
Volgens de nota van wijziging wordt gevreesd dat dit constructies in de hand
zou werken.De tekst van het voorgestelde art. 11, vijfde lid is echter zo ruim opgesteld,
aldus de leden van de CDA-fractie, dat het alle
bij wijze van wetsfictie belastbare prestaties van art. 3, derde lid omvat.
In art. 3, derde lid is echter ook de «integratieheffing» (voorheen
ook wel de «3–1-h» heffing) opgenomen. De integratieheffing
is géén nieuw belastbaar feit. Het
doel van de integratieheffing is om het beschikken voor bedrijfsdoeleinden
over in het eigen bedrijf vervaardigde goederen in gevallen waarin, indien
de goederen van een ondernemer zouden zijn betrokken, de op die goederen drukkende
belasting niet of niet geheel voor aftrek in aanmerking zou komen, in de heffing
te betrekken. Het artikel beoogt derhalve concurrentieverstoring te voorkomen.
Het voorgestelde art. 11, vijfde lid gaat thans verder dan noodzakelijk is.
Het leidt bovendien tot situaties die niet door de wetgever kunnen zijn bedoeld.Onder de huidige werking van de (ongewijzigde) Wet OB 1968 kan een ondernemer
de BTW die aan hem in rekening wordt gebracht terzake van de bouw van een
onroerend goed in aftrek brengen, indien bij eerste ingebruikname van het
onroerende goed een belaste integratieheffing plaats zal vinden. De BTW op
de (ver)bouwkosten is dan immers toerekenbaar aan een (bij wetsfictie) belaste
levering (de integratieheffing). Aldus wordt voorkomen dat op het desbetreffende
goed tweemaal omzetbelasting drukt. Door de ruime werking van het voorgestelde
art. 11, vijfde lid zal bijvoorbeeld voor de belaste levering van een onroerende
zaak niet meer kunnen worden geopteerd, indien bij de koper van het goed bij
eerste ingebruikname een integratieheffing in de zin van het voorgestelde
art. 3, derde lid, onderdeel b, Wet OB 1968 plaats zal vinden. Dit doet zich
bijvoorbeeld voor indien een ondernemer, die niet nagenoeg volledig aftrekgerechtigd
is, een pand dat zich bij de verkoper nog in de herzieningstermijn bevindt,
koopt en het vervolgens ingrijpend verbouwt (of doet verbouwen). Het gevolg
is dan dat de verkoper de herzienings-BTW die hij alsnog wordt verschuldigd,
in de prijs van het te verbouwen pand doorberekent aan de koper. Op die wijze
treedt dan alsnog cumulatie van belasting op. Volgens vaste rechtspraak van
het HvJ EG dient de heffing van BTW neutraal te verlopen. Gelet
op de toelichting op de nota van wijziging is het hiervoor aangehaalde effect
niet bedoeld.Waarom is in de tekst van het voorgestelde art. 11, vijfde lid, Wet OB
1968 geen specifieke uitzondering gemaakt voor de integratieheffing (art.
3, derde lid, onderdeel b), zodat eventuele cumulatie van belasting wordt
voorkomen? Een dergelijke specifieke uitzondering is wel opgenomen in het
voorgestelde art. 16a Wet OB.Een vergelijkbaar probleem doet zich voor, zo vervolgen deze leden, bij
handelingen met beperkte rechten zoals erfpacht, die door de fictie van art.
3, tweede lid, Wet OB 1968 als verhuur worden aangemerkt. Als een integratieheffing
volgt op de optie belaste verhuur, kan door de «overkill» van
art. 11, vijfde lid, Wet OB 1968 niet meer worden geopteerd voor belaste verhuur.
Dit zal ook gevolgen hebben voor de heffing van overdrachtsbelasting. Dat
de optie voor belaste levering of huur niet mogelijk is in situaties van een
daaropvolgende integratieheffing is niet noodzakelijk en niet gewenst. Vergelijk
Prof. dr. B.G. van Zadelhoff, Consumptief verbruik via de zaak en BTW, WFR
2006/6694. Er bestaat geen gevaar voor gemis aan belastinginkomsten. Prof.
Zadelhoff betoogt dat het voorgestelde vijfde lid van art. 11 Wet OB 1968
moet vervallen dan wel moet worden beperkt tot de fictief belaste diensten.
Graag vernemen de leden van de CDA-fractie hierover de mening van de minister.Waarom sluit art. 11, vijfde lid, Wet OB 1968 de optie belaste verhuur
uit in situaties van een daaropvolgende integratieheffing?Waarom is in de tekst van het voorgestelde art. 11, vijfde lid, Wet OB
1968 geen specifieke uitzondering gemaakt voor de integratieheffing (art.
3, derde lid, onderdeel b), zodat eventuele cumulatie van belasting wordt
voorkomen? Een dergelijke specifieke uitzondering is wel opgenomen in het
voorgestelde art. 16a Wet OB.Het is onduidelijk hoe de door het HvJ EG ontwikkelde vermogensetiketteringsleer,
waar onderhavig wetsvoorstel rekening mee beoogt te houden, zich verhoudt
tot het voorgestelde art. 11, vijfde lid, Wet OB 1968. Er zijn twee mogelijke
zienswijzen ten aanzien van de methode om vast te stellen of aan het 90%
criterium voor belaste levering of verhuur is voldaan. De eerste zienswijze
is dat slechts rekening moet worden gehouden met de verhouding van het zakelijke
belaste gebruik ten opzichte van het zakelijke vrijgestelde gebruik van een
goed van het gedeelte van het goed dat zakelijk gebruikt
wordt. De tweede zienswijze is dat rekening moet worden gehouden
met de verhouding van het zakelijke belaste gebruik ten opzichte van het zakelijke
vrijgestelde gebruik van het gehele goed (inclusief het
gedeelte dat voor privé-doeleinden wordt gebruikt).Welke van de bovenstaande zienswijzen ten aanzien van de methode om vast
te stellen of aan het 90% criterium voor belaste levering of verhuur
is voldaan, is juist, zo vragen deze leden.Kan een optie belaste levering als bedoeld in art. 11, eerste lid, onderdeel
a, ten tweede Wet OB 1968, worden toegepast indien de koper de onroerende
zaak geheel als ondernemingsvermogen voor de BTW
etiketteert, terwijl hij de onroerende zaak voor 61% voor belaste prestaties
gebruikt, voor 9 procent voor vrijgestelde prestaties gebruikt en voor 30%
voor privé-gebruik aanwendt?Kan een optie belaste levering als bedoeld in art. 11, eerste lid, onderdeel
a, ten tweede Wet OB 1968, worden toegepast, indien de koper de onroerende zaak voor 70% als ondernemingsvermogen voor de BTW etiketteert, voor 30% als
privé-vermogen etiketteert, terwijl hij de onroerende zaak
voor 61% voor belaste prestaties gebruikt, voor 9% voor vrijgestelde
prestaties gebruikt en voor 30% voor privé-gebruik aanwendt?De maatstaf van heffing van de (bij wetsfictie) belastbare feiten van
de voorgestelde art. 4, tweede lid, onderdelen a en b, Wet OB 1968 («interne
diensten») wordt op grond van het voorgestelde art. 8, zevende lid,
Wet OB 1968 gevormd door de door de ondernemer voor het verrichten van de
(bij wijze van wetsfictie) belaste diensten gemaakte uitgaven, zo vervolgen
de leden van de CDA-fractie. Op grond van het arrest van het HvJ EG van 14 september
2006, nr. C-72/05 (Wollny), V-N 2006/50.13 kan bij de berekening van de gemaakte
uitgaven met betrekking tot het privé-gebruik en dergelijke van onroerende
goederen en roerende investeringsgoederen worden aangesloten bij de voor die
goederen geldende herzieningstermijnen van tien jaar, respectievelijk vijf
jaar. In de memorie van toelichting is aangegeven dat in Nederland deze systematiek
zal worden gevolgd (Kamerstukken II, 2006–2007, 30 804, nr. 3,
p. 25).Betekent dit dat indien de herzieningstermijn van een onroerende zaak
of een roerend investeringsgoed is afgelopen, de maatstaf van heffing voor
het privé-gebruik van het betreffende goed op nihil wordt gesteld?
Indien dit niet het geval is: door welke uitgaven wordt de maatstaf van heffing
na het verstrijken van de herzieningstermijn dan gevormd?Worden de in het voorgestelde art. 8, zevende lid, Wet OB 1968 bedoelde
uitgaven mede gevormd door (kosten van) diensten zoals reparatie- en onderhoudsdiensten?Hoe verhoudt zich dit met het arrest van het HvJ EG van 8 maart 2001,
nr. C-415/98 (Bakcsi), V-N 2001/18.30?Uit het voorgestelde art. 16a Wet OB 1968 volgt dat terzake van prestaties
als bedoeld in art. 3, derde lid, onderdelen a en c (interne leveringen) en
als bedoeld in art. 4, tweede lid (interne diensten) de belasting niet wordt
verschuldigd indien «het prestaties betreft als bedoeld
in het op artikel 16, eerste lid, gebaseerde koninklijk besluit»
(i.e. het Besluit Uitsluiting Aftrek omzetbelasting 1968, «BUA»).Gaat het in art. 16a Wet OB 1968 om handelingen terzake waarvan op grond
van het BUA daadwerkelijk de aftrek is gecorrigeerd, of dient een fictieve
heffing ook te worden toegepast indien het weliswaar handelingen betreft die
in het BUA worden genoemd, maar het BUA de facto niet is toegepast (omdat
het privé-gebruik zich bijvoorbeeld niet in het jaar van aanschaf heeft
voorgedaan), zo vragen de leden van de CDA-fractie vervolgens.In de nota naar aanleiding van het verslag is opgemerkt dat terzake van
het begrip «geringe waarde» van het voorgestelde art. 3, achtste
lid, Wet OB 1968 wordt gedacht aan een bedrag van €15. Dit bedrag zou
zijn ontleend aan art. 8, derde lid, Wet OB 1968.Waar is de analogie met art. 8, derde lid, Wet OB 1968 op gebaseerd?Waarom wordt geen (analogische) aansluiting gezocht bij de BUA grens van € 227?Waarom wordt geen aansluiting gezocht bij de grens van € 45
van Richtlijn 2006/79/EG van de Raad van 5 oktober 2006 inzake de belastingvrijstellingen
die van toepassing zijn bij invoer van uit derde landen afkomstige
kleine zendingen goederen zonder commercieel karakter (Pb EG 17 oktober
2006, nr. L 286 blz. 1518)?Het is onduidelijk hoe de «geringe waarde» in de zin van het
voorgestelde art. 3, achtste lid, Wet OB 1968 moet worden vastgesteld, aldus
de leden van de CDA-fractie. Moet een ondernemer die balpennen weggeeft als
geschenken van geringe waarde als geringe waarde in de zin van het voorgestelde
art. 3, achtste lid, Wet OB 1968 de waarde van één enkele balpen
hanteren of moet een ondernemer die balpennen weggeeft de waarde van alle
weggegeven balpennen in één jaar samen hanteren?Wat betekent het antwoord op de voorgaande vragen voor ondernemers die
gratis kranten op treinstations plegen weg te geven en bij wijze van promotie
af en toe andere artikelen (balpennen, paraplu’s) verstrekken?Op grond van het voorgestelde (gewijzigde) art. 15, tweede lid, onderdeel
b, Wet OB 1968 is onder meer aftrekbaar de belasting op goederen en diensten «die
worden gebruikt voor handelingen die overeenkomstig de artikelen 14, eerste
lid» onder g, en i, en 15 van de Zesde richtlijn zijn vrijgesteld. Deze
richtlijnbepalingen zijn nauwelijks leesbaar. Bovendien is een aantal van
deze richtlijnbepalingen omgezet in de nationale wet (zie bijvoorbeeld in
Tabel II Wet OB 1968), waarbij er tot overmaat van ramp enige ruimte tussen
de formuleringen in Tabel II en die van de (corresponderende leden van) art.
15 Zesde richtlijn is gelaten (zie mr. M.E. van Hilten in WFR 2006/1287).
Door deze wetgevingssystematiek ontstaat voor ondernemers een situatie waarin
zij niet of met zeer veel moeite hun rechten kunnen vaststellen.Waarom is er bij deze wetgevingsoperatie om de Wet meer richtlijnconform
te maken, niet voor gekozen om Tabel II uit te breiden met de prestaties vermeld
in art. 14, eerste lid, onderdeel g en i en in art. 15 Zesde richtlijn (en
de reeds in Tabel II opgenomen prestaties werkelijk richtlijn conform te maken),
zodat ondernemers hun rechten en verplichtingen op een eenvoudiger wijze uit
de Wet OB 1968 kunnen afleiden, zo vragen de leden van de CDA-fractie.Het BUA is een omstreden regeling, getuige de procedures die nog onder
de rechter zijn. In de voorgestelde wetgeving wordt het BUA gehandhaafd, naast
de introductie van een tweede correctiemogelijkheid (art. 3, derde lid en
art. 4, tweede lid). De reden die voor de handhaving van het BUA is aangedragen,
is de uitvoerbaarheid van de huidige regelgeving en het feit dat het bedrijfsleven
tijd nodig heeft om zich op de nieuwe regels in te stellen. Anders dan in
de nota naar aanleiding van het verslag is opgemerkt door de minister, kan
het handhaven van het BUA voor ondernemers wel degelijk betekenen dat zij
twee correctiesystemen moeten hanteren. Dit komt doordat er verschillende
regels gelden voor a) het privé-gebruik en de onttrekking van zakelijk
ingekochte goederen en diensten door de zelfstandige ondernemer zelf en b)
het privé-gebruik van deze zelfde goederen en diensten door zijn personeel.
Het moeten hanteren van twee correctiesystemen doet zich bijvoorbeeld voor
in de (denkbare) situatie waarin een ondernemer zowel terzake van eigen privé-gebruik
een correctie dient te maken (via de systematiek van art. 3, derde lid 3 /
4, tweede lid) als voor het privé-gebruik door personeelsleden een
correctie dient te maken (via de systematiek van het BUA). Dit leidt tot zwaardere
administratieve lasten voor ondernemers. Ook het VNO-NCW heeft op dit risico
gewezen.Hoe verhoudt zich het feit dat de zelfstandige ondernemer twee correctiesystemen
voor privé-gebruik moet administreren met de genoemde voorkoming van
verzwaring van administratieve lasten? Is het, gezien het feit dat het maar de vraag is of het BUA een richtlijnconforme
regeling is, en gezien het feit dat handhaving van het BUA tot lastenverzwaring
voor ondernemers leidt, niet beter om het BUA te laten vervallen en daarmee
volledig aan te sluiten bij de systematiek van de Zesde richtlijn, zo willen
deze leden weten.In de memorie van toelichting (Kamerstukken II, 2006–2007, 30 804,
nr. 3, blz. 27) is opgemerkt: «Vermeldenswaard is in dit geval nog wel
dat met de nieuwe, meer richtlijnconforme opzet van artikel 15, eerste lid,
van de Wet OB – gericht op de uitbreiding van het recht op aftrek van
voorbelasting wat betreft goederen/diensten bestemd voor bijzondere doeleinden –
tevens wordt bereikt dat het niet langer mogelijk is om de voorbelasting af
te trekken ter zake van handelingen die weliswaar «in het kader van
de onderneming» (de huidige formulering van artikel 15, eerste lid)
worden verricht, maar die buiten het toepassingsbereik van de BTW plaatsvinden
en dus geen recht op vooraftrek zouden mogen geven. Volgens de Hoge Raad (arrest
van 9 juli 2004, nr. 38 026, V-N 2006.35.21) is de verkoop van aandelen
weliswaar een handeling in het kader van de onderneming, maar is de verkoop
van aandelen niet aan te merken als een economische activiteit (de verkoop
van aandelen is volgens de Hoge Raad dus geen belastbare – belaste of
vrijgestelde – dienst). Het lijkt er derhalve op, zo merken deze leden
op, dat als gevolg van de wetswijziging het arrest van de Hoge Raad wordt
achterhaald.Betekent de wijziging van art. 15, eerste lid, slotzin (aftrek voor zover
gebruik voor belaste handelingen, in plaats van «gebezigd in het kader
van de onderneming») dat de aftrek is uitgesloten van BTW die ter zake
van advieskosten en dergelijke inzake de aan- en verkoop van deelnemingen
in rekening wordt gebracht?Art. XIIIOp blz. 49 van het verslag van een wetgevingsoverleg (nr. 37) heeft de
minister toegezegd dat nader zal worden gekeken naar de overgangsregeling
met betrekking tot bonussen alsmede naar de gevolgen als werkgevers volgens
de CAO nog een bijdrage boven de maximumuurprijs geven en andere extra’s.
Kan de minister hier nader over berichten, zo vragen de leden van de CDA-fractie
tot besluit.Vertrouwende dat deze vragen tijdig zullen worden beantwoord acht de commissie
de openbare behandeling van dit wetsvoorstel voldoende voorbereid.De voorzitter van de commissie,EssersDe griffier van de commissie,JanssenXNoot1Samenstelling:Leden: Schuyer (D66), Ketting (VVD), Terpstra (CDA), Van Driel (PvdA),
Doek (CDA), Van Middelkoop (CU), Biermans (VVD), plv. voorzitter, Essers (CDA),
voorzitter, Kox (SP), Leijnse (PvdA) en Minderman (GL).Plv. leden: Schouw (D66), Kalsbeek-Schimmelpenninck van der Oije (VVD),
Van Leeuwen (CDA), Bemelmans-Videc (CDA), Van den Berg (SG), Hoekzema (VVD),
Klink (CDA), Rabbinge (PvdA) en Thissen (GL). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-20062007-30804-C.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl