Minderhedenbeleid 1996; Brief staatssecretaris over beleidsontwikkelingen inzake het gezinsherenigings- en vormingsbeleid
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 24401, nr. 21

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

11-09-1996

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1995-1996

24401 nr. 21

09-09-1996

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. Artikel 8 EVRM a. Jurisprudentie van de REK en het Europees Hof voor
de Rechten van de Mensb. Gevolgen voor de toets aan artikel 8 EVRM in het gezinsherenigingsbeleidMotivering van de positieve verplichtingKlemmende redenen van humanitaire aard2. Omgekeerde wachttermijnOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 24401Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 23 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
24 401Minderhedenbeleid 1996nr. 21BRIEF VAN DE STAATSSECRETARIS VAN JUSTITIEAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal's-Gravenhage, 9 september 1996Mede ten behoeve van een algemeen overleg met de vaste commissie voor
Justitie op 10 september a.s. over het gezinsherenigings- en vormingsbeleidwil ik uw Kamer informeren over twee beleidsontwikkelingen op dit beleidsterrein.
Het betreft een REK-uitspraak inzake artikel 8 EVRM (onder 1) en de inwerkingtreding
van de omgekeerde wachttermijn (onder 2). 1. Artikel 8 EVRM a. Jurisprudentie van de REK en het Europees Hof voor
de Rechten van de MensOp 15 mei jl. heeft de Rechtseenheidskamer (hierna REK) uitspraak gedaan
in een drietal zaken waarin gevraagd werd om toelating in het kader van gezinshereniging
bij een houder van een vergunning tot verblijf zonder beperking (hierna vtv-hum)1.De REK heeft in de uitspraken aanvaard dat de verschillende gronden waarop
de vtv-hum en de vluchtelingenstatus worden toegekend, rechtvaardigen dat
verschillende criteria worden aangelegd voor toelating van gezinsleden. De
REK acht het derhalve redelijk dat houders van een vtv-hum, anders dan vluchtelingen,
moeten voldoen aan een onverkorte inkomenseis als voorwaarde voor de toelating
van gezinsleden. Mijn standpunt zoals neergelegd in mijn brief aan uw kamer
van 20 juni jl.2 wordt derhalve door de REK bevestigd.Omdat in deze zaken door de houders van de vtv-hum niet werd voldaan aan
de voorwaarden voor gezinshereniging heeft de REK, conform het staande beleid,
overwogen dat in bijzondere gevallen desalniettemin toelating kan worden verleend
om klemmende redenen van humanitaire aard of op grond van het bepaalde in
artikel 8 van het Verdrag tot bescherming van de rechten van de Mens en de
fundamentele vrijheden (EVRM). De REK heeft vervolgens eerst beoordeeld of het in artikel 8 EVRM genoemde
recht op eerbiediging van het gezinsleven met zich brengt dat verblijf aan
de gezinsleden moet worden toegestaan.Ik zal nader ingaan op deze beoordeling door de REK omdat deze consequenties
heeft voor het gezinsherenigingsbeleid.De REK heeft zich in de beoordeling gebaseerd op de uitspraak van het
Europees Hof voor de Rechten van de Mens van 19 februari 1996 in de zaak Gül
tegen Zwitserland1.Daarin heeft het Europees Hof overwogen dat er in het kader van artikel
8 EVRM positieve verplichtingen voor de Staat kunnen bestaan om het familie-
en gezinsleven te eerbiedigen. De grenzen tussen de positieve en negatieve
verplichtingen van de Staat onder artikel 8 EVRM kunnen echter niet precies
worden gedefinieerd. Ten aanzien van beide verplichtingen moet er sprake zijn
van een «fair balance» tussen de belangen van het individu enerzijds
en de belangen van de staat anderzijds, waarbij de Staat een «certain
margin of appreciation» heeft. Teneinde de omvang van de verplichtingen
van de Staat te bepalen en door de Staat gemaakte belangenafweging te beoordelen,
moeten de feiten en omstandigheden in het individuele geval in ogenschouw
worden genomen.In de zaak Gül heeft het Europees Hof overwogen dat in deze zaak
moest worden vastgesteld of de toelating van een kind met Turkse nationaliteit
tot Zwitserland de enige mogelijkheid is om het familie- of gezinsleven met
vader met Turkse nationaliteit in Zwitserland te ontwikkelen. Het Europees
Hof kwam tot de conclusie dat in dit geval – gelet op de specifieke
feiten en omstandigheden – van de ouders in redelijkheid kon worden
verwacht dat zij terugkeerden naar Turkije om daar het gezinsleven met het
kind uit te oefenen.De REK heeft deze overwegingen van het Europees Hof in de genoemde uitspraken
als een algemene beoordelingsvraag overgenomen: beoordeeld moest worden of
de toelating van de gezinsleden tot Nederland de enige weg is tot het ontwikkelen
van hun «family life» en meer in het bijzonder of er sprake is
van een objectieve belemmering om het familie- of gezinsleven in het land
van herkomst te beleven.De REK kwam in twee van de drie zaken tot het oordeel, dat er ten tijde
van de beslissing op de aanvraag om gezinshereniging, geen objectieve belemmeringen
aanwezig waren om terug te keren naar Somalië resp. Angola om daar het
gezinsleven uit te oefenen.In deze zaken was het beroep op artikel 8 EVRM derhalve ongegrond. Ook
waren er volgens de REK geen overige klemmende redenen van humanitaire aard
aanwezig.In de andere zaak kwam de REK echter tot het oordeel dat de niet-inwilligende
beslissing in bezwaar op de aanvraag om gezinshereniging was genomen, toen
er nog wel objectieve belemmeringen waren om terug te keren naar dat land.
De REK heeft daarom de beslissing vernietigd wegens motiveringsgebrek. b. Gevolgen voor de toets aan artikel 8 EVRM in het gezinsherenigingsbeleidHet is staand beleid dat in elke individuele zaak waarin niet wordt voldaan
aan de voorwaarden voor toelating op grond van gezinshereniging of -vorming
gemotiveerd getoetst wordt aan artikel 8 EVRM. Voorzover de weigering van
de toelating geen inmenging betekent op het familie- of gezinsleven
wordt beoordeeld of er op de Staat een positieve verplichting rust om alsnog
verblijf van de gezinsleden toe te staan.Ten aanzien van de positieve verplichting stel ik op basis van de REK-uitspraak
allereerst vast dat het aspect van gezinsvorming niet aan de orde is geweest.
Dit betekent dat in de beoordeling van zaken waarin sprake is van gezinsvorming
in beginsel geen wijziging zal plaatsvinden.Vervolgens constateer ik de volgende gewijzigde uitleg die ook in het
gezinsherenigingsbeleid zal moeten worden toegepast:a. in het kader van de beoordeling of er sprake is van een positieve verplichting,
zal in elk individueel geval moeten worden vastgesteld of er een objectieve
belemmering aanwezig is voor de terugkeer naar het land van herkomst om het
gezinsleven daar uit te oefenen. Deze toets is niet beperkt tot gezinshereniging
met houders van een zgn. gedoogden-vtv. Immers ook in het geval dat de vergunning
tot verblijf op andere gronden is verleend (bijv. artikel 3 EVRM of trauma)
of in het geval van toegelaten vluchtelingen is de vraag of er sprake is van
een objectieve belemmering om het gezinsleven in het buitenland te ontwikkelen,
van belang. Daarnaast kan deze vraag ook relevant zijn voor gezinshereniging
met Nederlanders en houders van een vergunning tot vestiging;b. indien het gezinsleven in het buitenland kan worden uitgeoefend omdat
er geen sprake is van een objectieve belemmering, betekent de weigering van
de toelating van de gezinsleden geen schending van artikel 8 EVRM;c. indien er een objectieve belemmering is om het gezinsleven in het buitenland
uit te oefenen zal de Staat gezinshereniging moeten toestaan, tenzij er toch
grond is om de toelating van de gezinsleden te weigeren. Deze weigering zal
dan gemotiveerd moeten worden. De REK heeft immers in een van de zaken de
beslissing vernietigd wegens motiveringsgebrek. Motivering van de positieve verplichtingVoorzover er sprake is van een objectieve belemmering voor het individu
om het gezinsleven in het land van herkomst in het buitenland uit te oefenen,
weegt het belang van betrokkene zwaar en kan dit grond zijn om de gezinsleden
toe te laten.Naar mijn mening is dit belang niet altijd voldoende om in elk geval en
zonder meer in het verblijf van de gezinsleden te berusten.Immers niet is uitgesloten dat deze objectieve belemmering binnen een
redelijke termijn wordt opgeheven door een verandering van de situatie in
het land van herkomst of in de persoonlijke omstandigheden van betrokkene
waardoor verblijf in het buitenland alsnog mogelijk is. Ook is het niet uitgesloten
dat betrokkene binnen een redelijke termijn alsnog aan de voorwaarden voor
gezinshereniging gaat voldoen. Individuele beoordeling, waarbij ook het belang
van de Staat moet worden afgewogen, blijft derhalve de aangewezen weg.Het belang van de Staat is gebaseerd op een restrictief toelatingsbeleid.
In dat verband is het gerechtvaardigd om van personen te verlangen dat zij
duurzaam beschikken over voldoende middelen van bestaan, althans zich inspannen
om deze middelen te verkrijgen, zodat een beroep op de openbare kas zoveel
mogelijk voorkomen wordt.In de onderhavige uitspraken heeft de REK niet meegewogen in hoeverre
de hoofdpersoon zich heeft ingespannen om aan deze voorwaarden te gaan voldoen.
In deze zienswijze wordt één van de uitgangspunten
van het gezinsherenigingsbeleid te weten de eigen (financiële) verantwoordelijkheid
voor het onderhoud van de gezinsleden, volledig losgelaten. Bij de wijziging
van het gezinsherenigingsbeleid in september 1993 heeft ook uw Kamer dit uitgangspunt
voorop gesteld. Ik vind het noodzakelijk dat dit uitgangspunt gehandhaafd
blijft.Het belang van het individu wordt zwaarder op het moment dat hij kan aangeven
dat hij ondanks serieuze inspanningen geen reëel uitzicht heeft op het
verwerven van duurzame middelen en dat gelet op de specifieke omstandigheden
waar hij in verkeert, het onredelijk is de inkomenseis te blijven stellen
omdat daardoor de mogelijkheid op gezinshereniging voor onbepaalde duur wordt
ontnomen. In deze situatie vind ik het alleszins gerechtvaardigd om een positieve
verplichting onder art. 8 EVRM aan te nemen. Klemmende redenen van humanitaire aardNaast de mogelijkheid van toelating ingevolge de positieve verplichting
op grond van artikel 8 EVRM blijft de mogelijkheid bestaan dat op grond van
individuele klemmende redenen van humanitaire aard alsnog in het verblijf
van de gezinsleden wordt berust. Deze toets aan klemmende redenen van humanitaire
aard staat, zoals ik steeds heb betoogd, slechts open voor zeer schrijnende
gevallen. Zoals ik heb aangegeven in mijn eerdere brieven over dit onderwerp
kan het beroep op serieuze inspanningen om in het levensonderhoud te voorzien
reeds meegewogen worden in het kader van deze toets aan klemmende redenen
van humanitaire aard. Het enkele feit dat iemand geen voldoende middelen heeft
maar zich wel inspant, is echter niet voldoende voor een inwilligende beslissing.
Er dienen ook andere individuele gronden aanwezig te zijn op basis waarvan
ik tot de conclusie kan komen dat er sprake is van een schrijnende situatie.
Hierbij zijn in beginsel de persoonlijke omstandigheden van het nog toe te
laten gezinslid bepalend.Wel zal ik zoals ik u heb toegezegd bij brief van 20 december 1995 op
grond van humanitaire overwegingen een voorziening treffen voor langdurig
werklozen. Ik ben voornemens om de aandachtspunten die ik in dit verband heb
genoemd in in mijn brief van 21 maart jl. op te nemen in de Vreemdelingencirculaire
1994. 2. Omgekeerde wachttermijnIn mijn brief van 20 juni jl. heb ik op een vraag van de PvdA inzake de
omgekeerde wachttermijn geantwoord dat ik de vreemdelingendiensten tijdig
zou instrueren over de inwerkingtreding van deze termijn.De omgekeerde wachttermijn is geïntroduceerd bij de wijziging van
het gezinsherenigings- en -vormingsbeleid in september 1993 en is in de Vreemdelingencirculaire
1994 opgenomen als de uiterlijke termijn. Ingevolge deze termijn
moet een aanvraag om gezinshereniging uiterlijk binnen drie jaar nadat aan
de voorwaarden voor gezinshereniging is voldaan worden ingediend. Als deze
termijn wordt overschreden wordt de aanvraag om gezinshereniging niet ingewilligd,
tenzij er sprake is van klemmende redenen van humanitaire aard. Op grond van
een overgangsregeling kan de overschrijding van deze termijn eerst vanaf 17
september van dit jaar worden tegengeworpen.Naar aanleiding van vragen van de uitvoerende diensten en Forum heb ik
mij beraden over de noodzaak van handhaving van deze termijn.Om verschillende redenen ben ik tot de conclusie gekomen dat ik het niet
langer noodzakelijk vind om deze termijn te handhaven. Ten eerste heb ik vastgesteld dat deze termijn niet in overeenstemming
is met de resolutie van de Europese Raad inzake de harmonisatie van het gezinsherenigingsbeleid1. Hoewel deze resolutie niet bindend is, acht ik het uit
oogpunt van internationale samenwerking in beginsel wenselijk dat het Nederlandse
beleid niet afwijkt van de beginselen die zijn neergelegd in deze resolutie.Ten tweede was de maatregel bedoeld om een snelle overeenkomst van gezinsleden
te stimuleren met het oog op de integratie in Nederland. Op een aantal punten
denk ik dat dit doel met deze maatregel niet of onvoldoende wordt bereikt.Er zijn inmiddels betere instrumenten ontwikkeld om de inburgering van
gezinsleden in de Nederlandse samenleving te stimuleren. Bovendien gaat de
termijn in op het moment dat aan de voorwaarden voor gezinshereniging wordt
voldaan. Dit laat de mogelijkheid open dat het moment waarop aan de voorwaarden
wordt voldaan vooruitgeschoven wordt.Ten derde zal steeds beoordeeld moeten worden of er klemmende redenen
van humanitaire aard aanwezig zijn op grond waarvan de overschrijding van
de termijn niet kan worden tegengeworpen. Daarnaast zal ook artikel 8 EVRM
een belangrijk rol spelen.Tenslotte leidt de toepassing van de omgekeerde wachttermijn in de uitvoering
tot een groot aantal problemen.Het geheel beschouwd acht ik het belang om de termijn te handhaven niet
opwegen tegen de belangen om de termijn te laten vervallen. Ik ben dan ook
voornemens om deze termijn niet in werking te laten treden.Ik stel mij voor dat u het bovenstaande bij het algemeen overleg op 10 september
a.s. betrekt. De Staatssecretaris van Justitie,E. M. A. Schmitz XNoot1AWB 95/12501, AWB 96/521, AWB 96/971. XNoot2Kenmerk 558444/96/DB inzake beantwoording vragen gezinsherenigingsbeleid
Algemeen Overleg d.d. 21 mei 1995.XNoot153/1995/559/645.XNoot1 Aanvaard door de Europese Raad op 1 juni 1993. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-24401-21.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl