Subsidiariteitstoets voorstel richtlijn van de Raad inzake de Europese kritieke infrastructuur (COM(2006) 787 definitief); Verslag van een gesprek van de bijzondere commissie voor de JBZ-Raad, EU-coördinator voor terrorismebestrijding De Vries en Nationale Coördinator terrorismebestrijding Joustra op 13 februari 2007 over dit voorstel
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-04 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 20062007-30935, nr. C

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

09-03-2007

Eerste Kamer der Staten-Generaal

2006-2007

30935 nr. C

05-03-2007

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamVragen en opmerkingen uit de commissieAntwoord van de EU-coördinator voor terrorismebestrijdingAntwoord van de Nationaal coördinator terrorismebestrijdingNadere vragenAntwoord van de EU-coördinator voor terrorismebestrijdingAntwoord van de Nationaal coördinator terrorismebestrijdingOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 30935Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 35 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
30 935Subsidiariteitstoets van het voorstel voor een richtlijn van de Raad
inzake de inventarisatie van Europese kritieke infrastructuur, de aanmerking
van infrastructuur als Europese kritieke infrastructuur en de beoordeling
van de noodzaak de bescherming van dergelijke infrastructuur te verbeteren
(COM(2006) 787 definitief)CVERSLAG VAN EEN GESPREKVastgesteld 5 maart 2007De bijzondere commissie voor de JBZ-Raad1
heeft op 13 februari 2007 overleg2 gevoerd
met de heer De Vries (EU-coördinator voor terrorismebestrijding) en de
heer Joustra (Nationale Coördinator terrorismebestrijding) over: het voorstel voor een richtlijn van de Raad inzake de inventarisatie
van Europese kritieke infrastructuur, de aanmerking van infrastructuur als
Europese kritieke infrastructuur en de beoordeling van de noodzaak de bescherming
van dergelijke infrastructuur te verbeteren (COM(2006) 787 definitief)3.Van dit overleg brengt de commissie bijgaand beknopt verslag uit.Vragen en opmerkingen uit de commissieDe voorzitter merkt op dat een beknopt verslag
van deze niet openbare bijeenkomst wordt gemaakt. Na inzage door de aanwezigen
is het verslag openbaar.Mevrouw Broekers-Knol (VVD) heeft als lid
van de Tijdelijke Commissie Subsidiariteitstoets (TCS) vastgesteld dat de
voorgestelde maatregelen gericht moeten zijn op grensoverschrijdende gevallen.
Is deze vaststelling voldoende voor het Europese programma Bescherming vitale
infrastructuur?De heer Franken (CDA) vraagt, verwijzend naar
het begrip infrastructuur, wat niét grensoverschrijdend is. Moet er
sprake zijn van een onbeperkte aanpak?De heer Kox (SP) krijgt de indruk dat de EU
via dit richtlijnvoorstel een soort machtsgreep doet zodat zij over alles
iets te zeggen krijgt onder de legitimatie dat de markt zijn werk moeten kunnen
blijven doen, terwijl het in wezen over verschrikkelijke zaken gaat waaraan
Nederland, al dan niet in samenwerking met andere landen, iets kan doen. Formeel
zijn al veel zaken geregeld die echter in de praktijk niet blijken te werken.
Wordt in dit geval een nieuwe stap gezet, terwijl voorgaande stappen onvoldoende zijn uitgewerkt? Waarom is dit typisch een EU-zaak? Nederland haalt
bijvoorbeeld gas en olie uit Zwitserland en Noorwegen.De heer Van Middelkoop (ChristenUnie) merkt
op dat in de richtlijn wordt voorgeschreven dat de operator van de Europese
vitale infrastructuur een operator securityplan moet opstellen waardoor de
organisatie wordt gedwongen bepaalde beschermende en afschermende maatregelen
te nemen. Zit er in deze richtlijn een rem waardoor een evenwichtige bescherming
van de infrastructuur gewaarborgd blijft om te voorkomen dat na verloop van
tijd geconstateerd moet worden dat er sprake is van een compleet gebarricadeerd
of overbeschermd mechanisme?De heer Jurgens (PvdA) vraagt of het EU-verdrag
een rechtsbasis biedt voor het vaststellen van een dergelijke richtlijn.De heer Van de Beeten (CDA) vraagt in hoeverre
voor een effectieve bescherming van de infrastructuur een verregaande mate
van screening van personeel nodig is. Welke extra middelen in termen van wetgeving,
extra instrumenten en voorzieningen zijn hiervoor nodig?Antwoord van de EU-coördinator voor terrorismebestrijdingDe heer De Vries spreekt zijn waardering uit
voor deze bijeenkomst. Hij hoopt dat in de toekomst voor dit soort bijeenkomsten
ook niet-Nederlanders kunnen worden uitgenodigd aangezien dit een verrijkende
confrontatie voor beide zijden kan opleveren.De heer De Vries benadrukt dat het niet zijn richtlijnvoorstel is, reden
waarom hij alleen zijn indruk over dit Commissievoorstel kan geven. Terroristische
aanslagen in de wereld richten zich niet alleen op soft targets waar veel
mensen samenkomen; infrastructuur is regelmatig het doelwit. Hij wijst op
aanslagen op de kwetsbare transportsector: in Spanje de treinen, in Londen
de ondergrondse bussen en op 11 september waren het vliegtuigen. Er is
een grote aanslag verijdeld op vliegtuigen die over de Stille Oceaan vliegen.
In augustus werd een aanslag beraamd op vliegtuigen die vliegen tussen het
VK en de VS. Verder is buiten Turkije een cruiseschip met Israëliërs
aan boord het doelwit geweest. Ook is een aanslag verijdeld die te maken had
met de Kanaaltunnel.Ook de grensoverschrijdende energievoorziening is kwetsbaar. Er zijn aanslagen
in Jemen en Saoedi-Arabië op de oliesector verijdeld, maar in Irak vinden
ze dagelijks plaats. In Turkije op de grens met Iran pleegt de PKK aanslagen
en in Zuid Pakistan worden gasleidingen opgeblazen. Het is primair de taak
van nationale overheden en de private sector om naar deze kwetsbare plekken
te kijken. Juridisch en materieel is dit 80% van het werk.Ook grensoverschrijdende rail-, water- en wegverbindingen, telecominfrastructuur
zijn kwetsbaar. Nederland kan rechtstreeks geraakt worden door aanslagen over
de grens. Dit is andersom ook het geval: aanslagen op dit soort infrastructuur
in Nederland kunnen rechtstreeks effect hebben op het functioneren van de
infrastructuur in België en Duitsland. Hoe moet met deze dimensie worden
omgegaan? Hierin kunnen een paar gradaties worden onderscheiden. Er is sprake
van een rechtstreekse fysieke interdependentie waaraan alleen gezamenlijk
iets kan worden gedaan. Verder is er een breder nationaal belang dat niet
onmiddellijk een fysieke component heeft. Zo kunnen aanslagen op pijpleidingen
in Centraal en Oost Europa indirect effecten op Nederland hebben.Nederland heeft ook een solidariteitsverplichting die een element moet
zijn bij het toetsen van subsidiariteit. Er bestaat een tussencategorie tussen
het onmiddellijke nationale belang en het bredere belang. Te denken valt aan
aanslagen op de beurs in Frankfurt die een direct effect hebben
op de beurs in Amsterdam. Zo heeft een aanslag op het vliegveld Charles de
Gaulle een direct effect heeft op het vliegverkeer op Schiphol.Er kan op verschillende manieren met deze interdependenties worden omgegaan. Éen
methode is niet wetgevend. Dit staat in het Commissievoorstel en dit kan nader
worden uitgewerkt. Het gaat hierbij om een soort peer review, het vergelijken
van nationale goede praktijken, het van elkaar leren. De heer De Vries meent
dat dit een onderschat instrument is bij de Europese samenwerking. Hij heeft
deze methode toegepast bij het vergelijken van de binnenlandse coördinatiemechanismen
van de lidstaten op het gebied van de terreurbestrijding. De heer Joustra
heeft een grote bijdrage geleverd aan de verbetering van die samenwerking
in Nederland. België heeft op grond van vergelijking van nationale verhoudingen
een nationaal centrum opgericht voor analyse van terreurdreiging. Dit idee
kan ook op het onderhavige terrein worden toegepast.Het blijft de vraag of dit in een Unie van 27 voldoende is. Ontstaan voldoende
duidelijkheid, voorspelbaarheid en kwaliteit in de bescherming als de zaken
uitsluitend vrijwillig worden georganiseerd? De kans is aanwezig, maar klein.
De deur voor meer bindende vormen van wetgeving moet worden opengehouden.
Een richtlijn is geen verordening die veel gedetailleerder is en rechtstreekse
instructie geeft, direct bindend voor de burgers. Een richtlijn moet ruimte
laten voor de nationale overheid en parlementen om een invulling te geven
die het doel van de richtlijn naderbij brengt, maar verder voor de lidstaat
vrijheidsgraden bevat. Met andere woorden: de kunst van een richtlijn is het
vastleggen van een Gemeenschappelijk doel, waarbij de instrumentatie in belangrijke
mate aan de lidstaat moet worden overgelaten. Dit is niet altijd de praktijk,
maar kan wel de onderhandelingsinzet van de Nederlandse regering zijn.De heer De Vries kan nu geen antwoord geven op de vraag of een richtlijn
noodzakelijk is, omdat deze vraag pas aan het eind van het proces moet worden
gesteld. Per sector moet eerst bekeken worden of de risico’s inherent
grensoverschrijdend of primair nationaal zijn. Pas daarna rijst de vraag in
welke sector en in welke mate wetgeving nodig is. Elektriciteitsvoorzieningen
bijvoorbeeld zitten bij het uiterste van interdependentie en zijn grensoverschrijdend,
watervoorzieningen zitten aan de nationale kant en zijn nauwelijks grensoverschrijdend.
De heer De Vries deelt het standpunt van de regering dat het niet realistisch
is om te verwachten dat eind 2007 een besluit over de voorliggende ontwerprichtlijnen
kan worden genomen.Hoe ruim wil men Europese regels formuleren? Het is verstandig om stapsgewijze
te opereren en niet met een brede definitie van Europese infrastructuur te
beginnen. Begin bij zaken die urgent zijn, doe het sectorspecifiek en houd
de optie van een richtlijn vooralsnog open. Een dergelijke richtlijn moet
vrijheidsgraden bevatten voor de nationale overheid die afhankelijk van de
lokale situatie invulling moeten krijgen. Een richtlijn vergt eenstemmigheid
omdat de basis ligt in artikel 308, het oude artikel 235.Ingaande op de vraag waarom de Commissie nu dit richtlijnvoorstel doet,
zegt de heer De Vries dat reeds vanaf 2004 gediscussieerd wordt over
de vraag hoe moet worden omgegaan met de onderlinge afhankelijkheden. De Europese
Raad heeft de Commissie op dit punt om voorstellen gevraagd. Volgens de interpretatie
van de heer De Vries zullen vrijwillige afspraken hoogstwaarschijnlijk in
dit verband onvoldoende blijken, omdat er grote verschillen tussen landen
zijn en er tevens in sommige lidstaten sprake lijkt van gebrek aan kennis.
Om zwakke plekken te voorkomen, is het noodzakelijk dat met Gemeenschappelijke
regels wordt gewerkt. De Commissie wil door dit voorstel de landen laten discussiëren
over de wenselijkheid van een alarmeringssysteem. Als er geen voorstel ligt,
blijft de discussie abstract.Tot slot merkt de heer De Vries op dat samenwerking met derde landen een
EU-zaak is omdat de Unie internationaal een partner is. De Russen zijn in december 2006 in gesprek geweest met het Finse voorzitterschap over
de beveiliging van olie- en gaspijpleidingen vanuit Rusland en de EU.Antwoord van de Nationaal coördinator terrorismebestrijdingDe heer Joustra merkt op dat ook hij hier
op persoonlijke titel zit. Hij heeft kennisgenomen van het regeringsstandpunt.
De voorbeelden van de heer De Vries geven aan dat terroristische aanslagen
in belangrijke mate op middelen van vervoer betrekking hebben, maar er is
meer. Er zijn uitgewerkte plannen gevonden om het elektriciteitsnet in het
VK plat te leggen. Deskundigen zeggen dat als deze plannen waren uitgevoerd,
het elektriciteitsnet voor enige dagen uit de lucht zou zijn geweest.Nationaal is men doende met de uitwerking van een alerteringssysteem (een
systeem om maatregelen af te kondigen) dat betrekking heeft op de twaalf vitale
sectoren van Nederland. Dit proces, waarmee men twee jaar bezig is, is met
negen sectoren afgerond. Er liggen pakketten en er zijn afspraken gemaakt
over oefeningen. Drie sectoren moeten nog volgen. Het systeem houdt een set
afspraken in, passend bij bepaalde dreigingsniveaus die kunnen worden afgekondigd
en waaraan de betrokken sector zich zal houden. In de VS heeft men met een
kleurensysteem gewerkt dat op het publiek was gericht. Nederland heeft een
systeem voor professionals gemaakt waarover het publiek, indien nodig, wordt
voorgelicht. Er wordt gewerkt met pakketten maatregelen die in concrete gevallen
altijd moeten worden bijgesteld. Uniformiteit op voorhand bestaat in dezen
niet. De reactie van de sectoren is positief tot zeer positief. Alle gealerteerde
sectoren krijgen eenmaal per halfjaar een update van de dreigingsanalyses.Er is niet met wetgeving begonnen, omdat in het begin niet duidelijk was
waaraan men begon. Bij wetgeving zou mogelijk een aantal keuzen zijn gemaakt
die achteraf tot verkeerde uitkomsten hadden kunnen leiden. Van het ooit gebruikte
kleurensysteem in de VS had men achteraf spijt, omdat het te grof was. De
overheid stapt bij wetgeving in een proces waarbij zij sectoren regels oplegt
en de vraag van de sectoren zou dan zijn: wie betaalt dat? Uit het overleg
met de bedrijfstakken nú blijkt dat het proces soepel verloopt. De
bedrijfstakken zien in dat het in hun eigen belang is. Dit constructieve overleg,
dat in belangrijke mate inmiddels is afgerond, stelt de overheid in staat
een afgewogen manier van beveiligingsmaatregelen af te kondigen.Zijn de partners op elkaar ingespeeld? Het oefenen met scenario’s
is belangrijker dan allerlei papierbergen. Met elke sector die in het systeem
wordt opgenomen, worden afspraken gemaakt voor het houden van een aantal oefeningen.
Zeker bij technisch ingewikkelde sectoren moeten de veiligheidsplannen vaak
worden aangepast. Dit heeft alleen zin als de betrokkene ook vindt dat ze
moeten worden aangepast. De heer Joustra sluit zich aan bij de opmerking van
de heer De Vries dat regelgeving bij een ontwikkeling eerder het sluitstuk
moet zijn dan het begin.Op internationaal niveau zijn de beschermingsniveaus vitale infrastructuur
zeer onderscheiden. Sommige landen hebben een alerteringssysteem en andere
niet. De werking van de diverse alerteringssystemen is niet bekend. Op EU-niveau
bestaat de behoefte om elkaars systemen beter te leren kennen en gezamenlijk
oefeningen te houden.De heer Joustra meent dat de aangekondigde planvorming niet zal gaan leven.
Als ondernemers hiervan niet het nut inzien, leert de ervaring dat men niet
ver komt. Ook de instelling van een liaisonofficier is formalistisch. Momenteel
wordt aan een systeem gewerkt waarbij alle betrokkenen die gealerteerd moeten
worden zélf inbrengen op welke wijze en op welke momenten zij berichten
willen ontvangen. Eén man die iets in beweging moet zetten is een theoretische
optie. Hij beaamt dat de richtlijn verplicht tot instelling van een liaisonofficier
maar dat dit zal niet veel helpen, omdat voor de inwerkingstelling
van een alerteringssysteem een heel team nodig is dat de uitvoerders moet
aansturen.Screening van personeel is een belangrijk element dat zeer ten dele van
overheidswege gebeurt. Het personeel van Schiphol wordt door de AIVD gescreend,
zij het dat dit zich voor een groot deel beperkt tot «naslag».
Ook op nucleair terrein vindt screening plaats. Voor een groter aantal functies
zal steeds vaker screening plaatsvinden. Voor een deel is dit echter de verantwoordelijkheid
van de werkgever.Nadere vragenMevrouw Broekers-Knol (VVD) vraagt of ook
met andere landen van de EU dit soort gesprekken is gevoerd.De heer Franken (CDA) meent dat in alle sectoren,
en daarmee grensoverschrijdend, voor de risico’s een awareness moet
ontstaan. Moet de conclusie worden getrokken dat er een Europees programma
moet komen om ook de zwakste schakels te versterken?De heer Kox (SP) is tevreden over de zienswijze
van de heren De Vries en Joustra. Hij is het ermee eens dat uitwisseling van
gegevens nodig is zodat alerteringssystemen op elkaar kunnen aansluiten. Hoe
ver staat het met de implementatie van de maatregelen die in de sectoren in
EU-verband zijn afgesproken?De heer Middelkoop (ChristenUnie) memoreert
dat na 11 september een Amerikaanse delegatie de kwetsbaarheid van de
havens van Nederland heeft bezien. Als er toen een richtlijn had bestaan,
was een dergelijke actie niet nodig geweest.De heer Van de Beeten (CDA) merkt op dat het
bij screening vaak gaat om gegevens die moeten worden ontleend aan de informatiebronnen
van de AIVD en vergelijkbare instanties in andere lidstaten van de EU. Geeft
dit reden tot concretere samenwerking en is het wenselijk om op dat punt een
rechtsbasis te ontwikkelen in Europees verband? Bij screeningsprocedures die
worden toegepast in het kader van het toelaten van personen tot bepaalde functies
bestaat een aanknopingspunt bij de eerste pijler, het klassieke vrije verkeer
van personen en het voorkomen van onnodige beperkingen in dat vrije verkeer.
In hoeverre is het nodig of wenselijk dat op dit terrein iets gebeurt en in
hoeverre spelen informatiebronnen van de AIVD en zusterorganisaties daarbij
een rol?De heer Jurgens (PvdA) vraagt, onder verwijzing
naar de huidige samenwerking met de sectoren, of in de toekomst een richtlijn
of een verordening nodig is. Kan een dergelijke richtlijn of verordening op
artikel 308 – waarin staat dat doelstellingen van de EG moeten worden
gediend – worden gebaseerd? Nu worden eerder de doelstellingen van de
EU gediend, namelijk de veiligheid van de burgers.De heer J.J. van Dijk (CDA) (voorzitter Gemengde
tijdelijke commissie subsidiariteitstoets) wijst op de twee hoofdstromen van
de gemende commissie: subsidiariteit en proportionaliteit. De heren De Vries
en Joustra gaven de reden aan van het richtlijnvoorstel kritieke infrastructuur,
maar hebben – gelet op de proportionaliteit – nog niet de vraag
beantwoord over de reikwijdte hiervan. De subsidiariteitsvraag kan beantwoord
worden met een verwijzing naar artikel 308 van het Verdrag. Er is een bevoegdheid
om tot deze actie over te gaan, maar is dit werkelijk op Europees niveau nodig?
Is dit noodzakelijk op basis van subsidiariteit omdat het op nationaal niveau
onvoldoende resultaat oplevert? Is er sprake van subsidiariteit of van proportionaliteit? Antwoord van de EU-coördinator voor terrorismebestrijdingDe heer De Vries voert al enige jaren gesprekken
met landen. Er moet een onderscheid worden gemaakt tussen het proces en het
eindproduct. Het proces is dringend noodzakelijk. Nederland heeft een forse
inhaalslag gemaakt, maar Frankrijk, Engeland en in iets mindere mate Duitsland
hebben ruime ervaring met programma’s van publiekprivate samenwerking
ter bescherming van infrastructuur tegen terrorisme. De landen die voorop
lopen, kunnen problemen importeren en dat rechtvaardigt een proces van gesprekken
voeren over interdependentie. Of dit aan het eind van het proces het geheel
in de voorliggende richtlijn moet worden neergeslagen, is voor de heer De
Vries een open vraag. Er is sprake van een spanningsveld in de Unie. Het VK
heeft traditioneel, ook omdat het een eiland is, minder behoefte aan een Europese
rol. Landen in Zuid, Centraal en Oost Europa vragen dringend om een Gemeenschappelijke
analyse en financiële ondersteuning uit Brussel.Bij de juridische diensten zal ten aanzien van artikel 308 het argument
van de concurrentieverhoudingen een rol meespelen. Als landen zeer vergaande
eisen opleggen aan hun sectoren en andere niet, hebben de landen die geen
veiligheidseisen opleggen een concurrentievoordeel. Binnen industrieën
wordt het wenselijk geacht dat de overheid een kader stelt vanwege de financiële
overwegingen. Investeringen in de veiligheidssector blijven uit omdat bedrijven
niet het voortouw willen nemen uit vrees voor de concurrentiepositie. Als
dat kader Gemeenschappelijk is, is de investering minder risicovol.Op papier is de redenering mogelijk dat bijna alles een grensoverschrijdend
effect heeft, maar in de praktijk zijn er grote verschillen tussen graden
van urgentie. Voor beide Kamers kan het verhelderend zijn, de Nederlandse
regering te vragen hoe zij sectorspecifiek de afhankelijkheid van Nederland
taxeert. Deze vraag moet ook in EU-verband aan de orde komen.De Amerikanen hebben na 11 september unilaterale maatregelen opgesteld.
Zij hebben voor de eigen containerhandel een bescherming afgekondigd en zij
zijn bij de EU-lidstaten gaan shoppen om bilaterale afspraken te maken. Achteraf
realiseerde men zich dat dit een EU-competentie betrof en is tussen de EU
en de VS een containerakkoord gesloten. De stok achter de deur was dat, als
de Europese landen hun veiligheidsnormen in havens niet wilden verbeteren,
zij uitgesloten konden worden van handel op de VS. Deze dreiging bestaat overigens
nog steeds, niet alleen in de containersector maar ook in bredere zin. Er
moet dus met de Amerikanen gepraat worden over een zekere equivalentie in
de beschermingsniveaus.Antwoord van de Nationaal coördinator terrorismebestrijdingDe heer Joustra merkt aansluitend op dat het
huidige alerteringssysteem een vertaling is van onder andere portsecurity-regels
die al langer gelden. Controle in Rotterdam wees uit dat de daarvoor geldende
regels een voorbeeldfunctie kunnen hebben voor diverse havens in de VS.Tweemaal per jaar vindt overleg met de Belgen en de Duitsers plaats. Afgesproken
is dat de volgende keer met de Duitsers het gehele alerteringssysteem wordt
doorgelopen. De kritieke infrastructuur is grensoverschrijdend maar dit geldt
ook voor de effecten daarvan. Toen Nederland de alertering voor het spoor
verhoogde vroeg het VK of men een negatief reisadvies aan hun onderdanen moest
geven. Hieruit blijkt de verwevenheid met de landen onderling. Men zal steeds
de internationale dimensie voor ogen moeten houden.De heer Joustra kan wat de Europese grondslag betreft geen antwoord geven
op de vraag over de AIVD. Er vindt screening plaats aan de hand van AIVD-informatie
op A-niveau wat buitengewoon arbeidsintensief is. De voorzitter dankt de heren De Vries en Joustra
voor hun komst en de wijze waarop zij de vragen hebben beantwoord.De voorzitter van de bijzondere commissie voor de JBZ-raad,EngelsDe griffier van de bijzondere commissie voor de JBZ-raad,Van DoorenXNoot1Samenstelling:Leden: Holdijk (SGP), Wagemakers (CDA), Jurgens (PvdA), Dees (VVD), De
Wolff (GL), Van de Beeten (CDA), Broekers-Knol (VVD), Hessing (LPF), Middel
(PvdA), Kox (SP), plv. voorzitter, Engels (D66), voorzitter en Pruiksma (CDA).Plv. leden: De Vries (CU), Dölle (CDA), Eigeman (PvdA), Minderman
(GL), Essers (CDA), Van Thijn (PvdA), Schuyer (D66) en Franken (CDA).XNoot2Voor dit overleg waren tevens uitgenodigd de (plv.) leden van de volgende
Eerste Kamercommissies:– de commissie voor Economische Zaken,– de commissie voor Verkeer en Waterstaat,– de commissie voor Volksgezondheid, Welzijn en Sport,– de commissie voor Financiën,– de commissie voor Justitie,– de commissie voor Binnenlandse Zaken en Hoge Colleges van
Staat,– de commissie Defensie,– de commissie Landbouw, Natuurbeheer en Voedselkwaliteit,
en– de commissie Cultuur.XNoot3Gedrukt als: Kamerstukken I/II, 2006–2007, 30 935 A en nr.
1. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-20062007-30935-C.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl