Gelijke behandeling voor mensen met een handicap of een chronische ziekte; Verslag algemeen overleg van 9 september 2004
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 29355, nr. 8

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

16-11-2004

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2004-2005

29355 nr. 8

10-11-2004

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamVragen en opmerkingen uit de commissieHet antwoord van de staatssecretarisNadere gedachtewisselingOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 29355Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 45 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
29 355Gelijke behandeling voor mensen met een handicap of een chronische ziektenr. 8VERSLAG VAN EEN ALGEMEEN OVERLEGVastgesteld 10 november 2004De vaste commissie voor Volksgezondheid, Welzijn en Sport1 heeft op 9 september 2004 overleg gevoerd met staatssecretaris
Ross-van Dorp van Volksgezondheid, Welzijn en Sport over:– brief van de staatssecretaris van VWS d.d.
28 november 2003 inzake Actieplan gelijke behandeling in de praktijk
(29 355, nr. 1);– brief van de staatssecretaris van VWS d.d.
31 maart 2004 inzake beantwoording commissievragen over het Actieplan
gelijke behandeling in de praktijk (29 355, nr. 4);– brief van de staatssecretaris van VWS d.d.
29 april 2004 inzake anticonceptie voor verstandelijk gehandicapten (29 200-XVI,
nr. 228);– brief van de staatssecretaris van VWS d.d.
19 mei 2004 inzake nadere concretisering Actieplan gelijke behandeling
(29 355, nr. 5);– brief van de staatssecretaris van VWS d.d.
9 augustus 2004 inzake beantwoording commissievragen m.b.t. Actieplan
gelijke behandeling in de praktijk (29 355, nr. 6);– brief van de staatssecretaris van VWS d.d.
9 augustus 2004 inzake beantwoording commissievragen inzake anticonceptie
voor mensen met een verstandelijke handicap (29 200-XVI, nr. 273).Van dit overleg brengt de commissie bijgaand beknopt verslag uit. Vragen en opmerkingen uit de commissieMevrouw Smits (PvdA) vindt het Actieplan gelijke
behandeling in de praktijk zeer teleurstellend omdat het vaag en weinig concreet
is. Er worden al jarenlang intenties uitgesproken voor de lange termijn, zoals
over de toegankelijkheid van treinen. Niemand kan hierop worden afgerekend
en er wordt ook niet onderzocht of de ingeslagen weg de juiste is. In het
stuk klinkt nu ook door dat gehandicaptenvoorzieningen erg duur worden. Dit
leidt tot verslechtering van voorzieningen.Het actieplan is opgesteld naar aanleiding van de motie-Bussemaker die
bij de behandeling van de Wet gelijke behandeling op grond van handicap of
chronische ziekte is ingediend. In deze motie stelt de Kamer dat de wet werking heeft op een beperkt aantal terreinen, maar dat gelijke behandeling
ook spoedig realiteit moet worden bij wonen, vervoer, onderwijs en persoonlijke
dienstverlening. Met de fysieke en immateriële toegankelijkheid is nog
veel mis en mensen worden ook uitgesloten door gebrek aan inkomen en kansen
op werk. Het inkomen van chronisch zieken en gehandicapten is de afgelopen
jaren aanzienlijk gedaald. Er is ook sprake van uitsluiting die wordt veroorzaakt
door onnadenkendheid en ongemak.Tegenover de afbraak van speciale ondersteuning staat geen verbeterde
toegankelijkheid van algemene voorzieningen. Het beleid om dit te bevorderen
is te traag. Er is ook geen duidelijkheid over de realisatie hiervan. Kan
de staatssecretaris aangeven welke sancties er volgens haar mogelijk zijn
en welke wettelijke maatregelen kunnen worden getroffen? Er moeten sancties
kunnen worden opgelegd, bijvoorbeeld bij concessieverlening aan vervoersbedrijven.De meest effectieve sanctie is om mensen de mogelijkheid te geven om naar
de Commissie Gelijke Behandeling te gaan als bij het aanbod van goederen en
diensten, inclusief vervoer en persoonlijke dienstverlening, sprake blijkt
van ontoegankelijkheid. De Wet gelijke behandeling op grond van handicap of
chronische ziekte moet voluit van toepassing worden verklaard op openbaar
vervoer. De Commissie Gelijke Behandeling moet een oordeel kunnen geven over
de vraag of weigering van vervoer redelijk is gezien het tijdschema van aanpassing
van het vervoer.De staatssecretaris doet in haar brief over anticonceptie voor en kinderwens
van verstandelijk gehandicapten alsof de Gezondheidsraad iets anders voorstaat
dan de regering. De Gezondheidsraad stelt zich echter ook op het standpunt
dat ouders die geen kinderen kunnen opvoeden dat niet moeten doen. Waar is
die gecreëerde tegenstelling voor nodig? Het is jammer dat zij enkele
zinnige aanbevelingen van Gezondheidsraad niet overneemt. Zij geeft ook niet
aan hoe groot het probleem is. Hoeveel gevallen van mislukt ouderschap zijn
er? Komt het meer voor dan vroeger?Hoe zit het met de criteria die de staatssecretaris hanteert? Welke iq-grens
wordt gehanteerd en waarom? Er wordt gesteld dat het onwenselijk is dat mensen
kinderen krijgen als zij die alleen kunnen opvoeden met behulp van een ondersteunend
netwerk. Dat criterium is onbruikbaar omdat dit voor zeer veel mensen, ook
niet verstandelijk gehandicapten, geldt. Ontmoedigingsbeleid kan niet verhinderen
dat mensen die niet geschikt zijn als ouders toch kinderen krijgen. Welke
maatregelen moeten in dergelijke gevallen worden genomen? Waarom wordt de
suggestie van de Gezondheidsraad om nader onderzoek te doen naar seksualiteitsbeleving
en naar de hulpverleningsstructuur niet overgenomen? Het is verbazend dat
de staatssecretaris protocollen wil laten opstellen door belangenorganisaties,
maar de inhoud daarvan niet haar verantwoordelijkheid acht.Mevrouw Aasted Madsen-van Stiphout (CDA) zegt
dat de CDA-fractie de beleidsdoelstelling steunt om te komen tot een inclusieve
samenleving waarin voor mensen met een handicap de belemmeringen om mee te
doen worden weggenomen. Het standpunt van de staatssecretaris dat het oplossen
van geconstateerde knelpunten onder de verantwoordelijkheid van anderen valt
en dat het vooral moet gaan om het voorkomen van nieuwe knelpunten, is slechts
gedeeltelijk te volgen. Nieuwe plannen moeten uiteraard worden gecontroleerd
op bruikbaarheid en toegankelijkheid voor gehandicapten. Er is echter op dit
moment een aantal knelpunten dat om een oplossing vraagt.De staatssecretaris is als coördinerend bewindspersoon voor gehandicaptenbeleid
het eerste aanspreekpunt. In hoeverre kan zij sturend optreden om zaken die
onder de verantwoordelijkheid van andere bewindspersonen vallen vlot te trekken?
Hoe functioneert het ambtelijk overleg tussen de ministeries? Veel knelpunten
worden door burgers gemeld aan Kamerleden die daar vervolgens
schriftelijke vragen over stellen. Deze signalen zouden beter moeten worden
gestroomlijnd. De Taskforce Handicap en Samenleving zou aanspreekpunt kunnen
worden voor knelpunten die via verschillende meldpunten binnenkomen. De taskforce
kan vervolgens de afhandeling van deze meldingen stroomlijnen en oplossingen
voorstellen. Iemand moet de verantwoording nemen en moet ervoor zorgen dat
er actie wordt ondernomen.In het Actieplan gelijke behandeling in de praktijk komen de knelpunten
voor mensen met een verstandelijke handicap beperkt aan de orde. Er worden
echter wel regelmatig knelpunten gemeld, zoals huisartsen die weigeren verstandelijk
gehandicapten als patiënt te nemen en verstandelijke gehandicapte jongeren
met gedragsproblemen die van het kastje naar de muur worden gestuurd. Jaren
geleden is besloten om instellingen te verkleinen en verstandelijk gehandicapten
zo veel mogelijk midden in de samenleving te laten wonen, de zogenaamde community
care. De keerzijde van dit beleid komt slechts incidenteel in beeld. De onbedoelde
effecten van het beleid moeten in kaart worden gebracht en worden benoemd.
De maatschappij moet toegankelijk zijn voor iedereen, maar moet ook extra
zorg bieden aan degenen die dat nodig hebben. Keuzevrijheid van mensen voor
de manier waarop zij willen wonen moet een groot goed zijn.Er is grote behoefte aan onderzoeksgegevens over de uitwerking van community
care in de praktijk. Het gaat om gegevens over sociale participatie versus
vereenzaming, de gevolgen voor deze doelgroep van de invoering van de Wet
maatschappelijke ondersteuning (WMO), de kwaliteit van de medische zorg, de
belemmeringen in het meedoen als gevolg van financiële beperkingen, de
beperkingen van deelname door onvoldoende acceptatie van de samenleving, de
verpleegzorg voor de ouder wordende dementerende verstandelijk gehandicapten
en het aantal mensen dat ontspoort en met justitie in aanmerking komt. De
gegevens over de uitwerking van de community care in de praktijk moet in de
Kamer worden besproken. Ondertussen moet worden gestopt met het verder afbouwen
van de instellingszorg.De CDA-fractie steunt het standpunt van de staatssecretaris over de wijze
waarop moet worden omgegaan met verstandelijk gehandicapten met een kinderwens.
Het belang van het kind dat mogelijk wordt geboren moet uiteindelijk zwaarder
wegen dan de kinderwens van de verstandelijk gehandicapte. Het gaat te vaak
mis, ook als er ondersteuning is. Het ontmoedigingsbeleid wordt gesteund.
Goede communicatie op het juiste niveau kan bij wensouders tot het juiste
inzicht leiden. Als een ouder niet kan voldoen aan zijn opvoedingsplicht,
ook niet met ondersteuning, moet men niet beginnen aan het ouderschap.De heer Van der Vlies (SGP) vraagt zich af
hoe mensen kunnen vaststellen wat kwaliteit van leven is. Moet er niet worden
voorkomen dat een soort perfectheidsideaal zorgt voor afnemende acceptatie
van handicaps?Het debat over het gehandicaptenbeleid kenmerkt zich al jarenlang door
een nauwelijks in te tomen ongeduldigheid. Er wordt al jaren gewerkt aan goed
beleid dat op de gehandicapte mens is gericht, maar er is nog weinig succes.
De hamvraag is hoe de trein op snelheid kan worden gebracht en de wensen kunnen
worden gerealiseerd. Kan de staatssecretaris haar collega-bewindslieden achter
de vodden aanzitten om tot meer dwingende bepalingen te komen over de te nemen
maatregelen?Het Actieplan gelijke behandeling in de praktijk is een goed initiatief.
Dit moet echter wel worden omgezet in daden. Er moet worden gestreefd naar
inclusief beleid, maar er moet ook een inspanningsverplichting komen voor
het oplossen van concrete hindernissen. Van een uitbreiding van de werkingssfeer
van de Wet gelijke behandeling op grond van handicap en chronische ziekte
zou een positieve stimulans kunnen uitgaan en de bewustwording zou erdoor
kunnen worden vergroot. Het is de vraag of het mogelijk is om
zonder wettelijke basis tot een omslag naar inclusief beleid en algemene toegankelijkheid
te komen. Is het wellicht een idee om te komen tot een standaardtoetsing van
maatregelen op de effecten voor gehandicapten?In de wet staat een bepaling dat het openbaar vervoer toegankelijk moet
zijn voor mensen met een handicap, maar die bepaling is nog niet van kracht.
Er moet niet tot 2010 en 2030 worden gewacht met het toegankelijk maken van
het openbaar vervoer. In de investeringsschema's van de vervoersbedrijven
wordt uitgegaan van een te lang traject. Op lokaal niveau zijn op veel plaatsen
concrete prestatieafspraken gemaakt over de toegankelijkheid van woningen.
Er moet voor worden gezorgd dat dit overal in het land gebeurt. Er moet een
taskforce worden ingesteld voor de toegankelijkheid van goederen en diensten.
Er is nog te weinig terechtgekomen van een plan van aanpak voor toegankelijkheid
van het onderwijs. Veel onderwijsinstellingen zijn nog niet toegankelijk genoeg
voor gehandicapte studenten. Kan de staatssecretaris de checklist van handicap
+ studie een officiële status geven?De specifieke regeling voor begeleiding van doofblinden zou worden overgebracht
naar de AWBZ. Hierover bestaat nog veel onduidelijkheid. Betekent deze overheveling
dat deze mensen opnieuw moeten worden geïndiceerd? Blijft deze voorziening
als afgebakende voorziening in de AWBZ of gaat deze op in de gewone functies
en, zo ja, wat betekent dit voor de continuïteit? Het is goed dat de
staatssecretaris van Financiën de regeling voor weekendbezoek openstelt
voor alle familieleden in eerste lijn.De kinderwens van verstandelijk gehandicapten blijft een moeilijk punt.
Een kinderwens moet serieus worden genomen, maar er zijn ook moeilijkheden.
Er moet uiterste zorgvuldigheid worden betracht. Er moet rekening worden gehouden
met de eigen verantwoordelijkheid, verantwoord ouderschap en het rechtmatig
belang van het toekomstige kind. De verantwoordelijkheid hiervoor moet aan
de instellingen worden overgelaten in de hoop dat daar op een uiterst prudente
wijze mee wordt omgegaan.Mevrouw Tonkens (GroenLinks) vindt dat de
keuzevrijheid van verstandelijk gehandicapten voor de manier waarop zij willen
wonen het uitgangspunt moet zijn. Het leefwensenonderzoek is het instrument
om dat enigszins vorm te geven en daarom moet het ook verplicht zijn. Aan
de uitkomsten van zo'n onderzoek moet gevolg worden gegeven. In de praktijk
komt hier niet veel van terecht. De staatssecretaris heeft bij de behandeling
van de begroting 2004 gezegd dat zij hierop terug zou komen in de Kwaliteitsbrief.
In die brief komt het leefwensenonderzoek niet voor. Er zijn veel klachten
over het gebrek aan keuzevrijheid en over de uitvoering van het leefwensenonderzoek.GroenLinks heeft een quick scan gedaan onder twintig instellingen over
hoe wordt omgegaan met het leefwensenonderzoek. Het blijkt dat maar eenderde
van de instellingen de afgelopen drie jaar een leefwensenonderzoek heeft gedaan
en dat maar eenderde de uitkomsten bekend heeft gemaakt. Maar twee instellingen
hebben daadwerkelijk iets gedaan met de uitkomsten van dit onderzoek. Er komt
dus niets terecht van de keuzevrijheid in het wonen. Wanneer gaat de staatssecretaris
ervoor zorgen dat leefwensenonderzoeken goed worden uitgevoerd, dat de uitkomsten
ervan bekend worden gemaakt en dat deze de status van een zwaarwegende advies
krijgen?Wanneer wordt er iets gedaan aan de kwaliteit van de gebouwen waar mensen
in wonen? Wanneer wordt er iets gedaan aan de maximale groepsgrootte? Zestig
procent van de groepen is groter dan de norm van zes. Hierover is, ondanks
een toezegging van de staatssecretaris, niets opgenomen in de Kwaliteitsbrief.
Er moet een concreet plan worden opgesteld over de groepsgrootte en de kwaliteit
van de gebouwen.Anticonceptie bij verstandelijk gehandicapten blijft een moeilijk punt.
De fractie van GroenLinks is van mening dat ouderschap moet worden ontraden
als mensen al steun nodig hebben in hun dagelijks leven. Dat is niet alleen
in het belang van de kinderen, maar ook in dat van de ouders. Uit informatie
van de SPD blijkt dat dit onderwerp vaker aan de orde komt dan vroeger en
dat men het moeilijker vindt om zich erover uit te spreken. Het is goed dat
de staatssecretaris criteria heeft opgesteld. Zij doet echter weinig om dit
beleid handen en voeten te geven. Anticonceptie en sterilisatie voor mensen
met een verstandelijke handicap zouden volledig moeten worden vergoed. De
staatssecretaris moet een plan maken om haar visie uit te dragen. Hoe gaat
zij ervoor zorgen dat mensen die toch kinderen krijgen goede ondersteuning
krijgen?Mevrouw Van Miltenburg (VVD) vraagt zich af
wanneer de algemene toegankelijkheid in Nederland van allerlei voorzieningen
voor gehandicapten sterk wordt verbeterd. Er wordt nog te veel gedacht in
aparte regelingen. Het kabinetsbeleid is gericht op het inclusief denken.
In het Actieplan gelijke behandeling in de praktijk wordt ervan uitgegaan
dat het geen extra geld kost als bij de bouw al rekening wordt gehouden met
toegankelijkheid voor gehandicapten. Dat is de maar de vraag. Het is wel eenvoudiger,
maar niet goedkoper. Hoe kan er vaart worden gebracht in dit proces terwijl
er minder financiële mogelijkheden zijn?Er zijn mensen die een belang hebben bij instandhouding van een apart
beleid voor gehandicapten, ook mensen met een handicap. Aparte regelingen
kunnen ook heel aangenaam zijn voor gehandicapten, zoals het vervoer van deur
tot deur. Erkent de staatssecretaris dit probleem en kan zij aangeven wat
er kan worden gedaan om dat te veranderen? Als de remmende factoren worden
weggenomen, kan er wat meer vaart in het systeem worden gebracht.Het probleem van het actieplan is dat veel streefdata wel erg ver in de
toekomst worden gelegd, zoals die voor toegankelijkheid van het openbaar vervoer
en de verplichting van ondertiteling van televisieprogramma's. Waarom kan
dat laatste niet dichterbij worden gehaald, bijvoorbeeld van 2010 naar 2008.
Is het haalbaar om de wet te veranderen zodat commerciële omroepen ook
hieraan moeten voldoen? Het zou ook kunnen zijn dat de verplichting voor publieke
omroepen om te ondertitelen de commerciële omroepen er ook toe aanzet
om dit te gaan doen.Er zijn fysieke en sociale beperkingen en vooral de sociale leveren veel
problemen op. Tijdens het internationaal jaar van de gehandicapten zijn op
dit gebied veel lokale initiatieven ontplooid met ondersteuning van de rijksoverheid.
Het was de bedoeling dat lokale overheden deze zouden overnemen. Nu blijkt
dat mede door de bezuinigingen veel van dit soort succesvolle lokale initiatieven
worden afgebouwd. Hoe kan hier iets aan worden gedaan?Er is voor het zomerreces een uitgebreide discussie gevoerd over de kinderwens
van verstandelijk gehandicapten. De conclusies die de staatssecretaris heeft
getrokken zijn voor een belangrijk deel goed. Er is echter zorg over de toonzetting
die zij in de brief hierover heeft gekozen. Hoewel het advies gaat over verstandelijk
gehandicapten, gaat het in de brief en de latere antwoorden vaak over een
norm voor verantwoord ouderschap. Daarbij wordt ervan uitgegaan dat de voorwaarde
voor verantwoord ouderschap is dat een potentiële ouder in staat moet
zijn om zelfstandig voor het kind te zorgen. Wordt daarmee gedoeld op het
verstandelijke vermogen van ouders om zo'n keuze zelfstandig te maken of wordt
ook gedoeld op ouders met lichamelijke of erfelijke problemen? In de brief
is heel veel ruimte om te concluderen dat deze voordwaarde ook voor lichamelijk
gehandicapten geldt. Die zijn immers soms ook volledig afhankelijk van hun
omgeving bij de verzorging van een kind.De staatssecretaris is erg positief over de mogelijkheden van seksuele
voorlichting aan verstandelijk gehandicapten, terwijl de Gezondheidsraad stelt dat er veel meer kennis moet zijn over seksualiteit van verstandelijk
gehandicapten. Pas als die kennis er is, kan goede seksuele voorlichting worden
gegeven. Gaat de staatssecretaris zo'n onderzoek doen en, zo ja, wanneer?Mevrouw Kant (SP) vindt dat er in het Actieplan
gelijke behandeling in de praktijk veel mooie woorden staan, maar weinig daden.
De voornemens die erin staan zijn prima en positief. De vraag hoe gehandicapten
mee moeten doen aan de maatschappij en hoe dat mogelijk moet worden gemaakt,
is niet alleen een zaak van de regering. Het is ook een maatschappelijk vraagstuk.
De regering kan echter wel dingen doen om iets te verbeteren. Het kabinet
vindt dat mensen zich er beter van bewust moeten worden dat hun handelen anderen
soms uitsluit. Het kabinet zou dat zelf als uitgangspunt moeten nemen, want
dan zou een aantal maatregelen de afgelopen jaren niet zijn genomen. Er worden
immers heel veel maatregelen genomen die voor deze groep belemmeringen opwerpen,
zoals de afschaffing van vergoeding van het zittend ziekenvervoer, de beperking
van de kilometervergoeding voor gehandicapten, de verhoging van de eigen bijdragen
in de thuiszorg en veel andere maatregelen in de zorg die mensen in hun inkomenspositie
hebben benadeeld.De opbouwwet voor de Wet gelijke behandeling op grond van handicap of
chronische ziekte is in 2002 aangenomen. Die was toen al te beperkt. Discriminatie
en toegankelijkheid houden niet op bij beroepsonderwijs en werk. Wanneer wordt
er aanbouw verwacht van deze wet? Waarom worden het gehele onderwijs, de dienstverlening
en het openbaar vervoer niet opgenomen?De kilometervergoedingen voor gehandicapten zijn beperkt omdat zij met
de trein moeten als zij dat kunnen. Gehandicapten ondervinden grote problemen
bij het reizen met de trein. Mevrouw Kant heeft daar onderzoek naar gedaan
en zij heeft haar bevindingen opgenomen in het rapport «Ontspoord».
Er zijn veel belemmeringen die relatief eenvoudig kunnen worden verholpen.
In het rapport zijn dertien aanbevelingen opgenomen die bij de concessie die
dit najaar wordt besproken met de NS keiharde eisen moeten zijn waar de NS
aan moeten voldoen. De einddatum 2030 is veel te laat. Uiteraard kan niet
alles gelijk worden opgelost. Het tempo waarin de NS vrij simpele praktische
problemen oplossen, kan echter echt veel hoger. De NS moeten daaraan worden
gehouden door de minister van Verkeer en Waterstaat. De staatssecretaris van
VWS kan daar echter ook een rol in spelen. Wij zij zich hiervoor inzetten?Mevrouw Kant is het eens met de lijn van de staatssecretaris op het terrein
van anticonceptie bij verstandelijk gehandicapten. Het belang van het toekomstige
kind moet centraal staan. Hiervoor is het echter wel van belang dat anticonceptie
en sterilisatie toegankelijk zijn voor deze groep.Het antwoord van de staatssecretarisDe staatssecretaris zegt dat het beleid voor
gehandicapten vooral was gericht op voorzieningen. Dit leidde er in de praktijk
toe dat mensen werden uitgesloten. Er wordt nog steeds zo gedacht. Door dit
specifieke beleid is er wel veel expertise opgebouwd. Deze expertise zal bewaard
moeten blijven, hoe gehandicaptenbeleid en – voorzieningen ook worden
georganiseerd.De positie van de coördinerend bewindspersoon is lastig. Zij moet
ervoor zorgen dat de verschillende bewindslieden ruimte bieden en bijvoorbeeld
budget vrijmaken voor het bevorderen van toegankelijkheid.Mensen met beperkingen wensen dat reguliere voorzieningen voor hen toegankelijk
zijn. Tegelijkertijd willen zij de keuzevrijheid hebben om gebruik te maken
van specifieke voorzieningen. Het inclusief beleid is het antwoord van het
kabinet op deze ontwikkelingen. Onder inclusief beleid verstaat het kabinet
rekening houden met verschillen tussen mensen en met hun beperkingen.
Meedoen en participatie zijn hierbij de sleutelbegrippen. Inclusief beleid
moet geen abstract ideaal zijn. Het moet leiden tot actie en het moet aansluiten
bij wat de burger wil. De Taskforce Handicap en Samenleving is ingesteld om
andere partijen te doordringen van het belang en de mogelijkheden van inclusief
beleid.Inclusief beleid betekent dat bij alle beleidsmaatregelen rekening moet
worden gehouden met mensen met beperkingen. Iedere bewindspersoon is daarmee
dus verantwoordelijk voor de positie van mensen met een handicap binnen zijn
of haar eigen beleidsterrein. De verantwoordelijkheid van de coördinerend
bewindspersoon is het bij de les houden van de bewindslieden en de beleidsmedewerkers.
De Kamer kan de bewindslieden ook aanspreken op hun inspanningen op dit terrein.
Er moet ook interdepartementaal overleg plaatsvinden. Het zal nog wel even
duren totdat het inclusief beleid tot iedereen is doorgedrongen. De staatssecretaris,
Kamerleden en belangenorganisaties moeten de afzonderlijke bewindslieden op
hun verantwoordelijkheid ten aanzien van inclusief beleid wijzen. Er wordt
gewerkt aan een checklist voor beleidsmaatregelen.Inclusief beleid is een uitdrukking van de mensenrechtenbenadering van
mensen met een beperking. De Wet gelijke behandeling op grond van handicap
of chronische ziekte past in dit kader. De wet is echter niet het enige middel
om gelijke behandeling te bereiken. Met het nadenken over effecten van bepaalde
handelingen op mensen met een handicap kan ongelijke behandeling veel effectiever
worden tegengegaan en voorkomen. De Taskforce Handicap en Samenleving moet
een prominente rol vervullen in het bereiken van de omslag in het denken.
Er is gevraagd of de taskforce een ombudsfunctie kan krijgen. Het is de vraag
of het verstandig is om alle vragen en verzoeken door te leiden naar de taskforce.
Het oplossen van alle problemen zou enorm veel tijd kosten. Het is wel belangrijk
dat de taskforce de signalen ontvangt van organisaties en departementen. Er
zal contact worden opgenomen met de taskforce over dit voorstel.Er verandert veel voor mensen met een beperking. Deze veranderingen komen
voor een deel voort uit de noodzaak om een houdbaar stelsel van voorzieningen
te hebben zodat mensen die het nodig hebben daar een beroep op kunnen doen.
De suggestie om een onderzoek te doen naar de gevolgen van de extramuralisering
in de verstandelijk gehandicaptenzorg is zinvol. Dit kan worden gedaan in
aanvulling op het evaluatieonderzoek naar community care dat het NIZW heeft
uitgevoerd en het RVZ-advies over dit onderwerp. Een dergelijk onderzoek kan
gemeenten handvatten bieden voor de vormgeving van het beleid. De staatssecretaris
zal de Kamer zo spoedig mogelijk een onderzoeksvoorstel doen toekomen.Het kan wenselijk zijn om inzicht te krijgen in de invulling en de effectiviteit
van gehandicaptenbeleid en zorg op lokaal niveau. Hierbij kan eventueel worden
gekeken naar de wijze waarop dit soort dingen in Europese andere landen is
georganiseerd. De WMO moet invulling geven aan het inclusief beleid. Voor
het grootste deel van de mensen zal overigens niet veel veranderen omdat zij
in de AWBZ blijven. Zij moeten echter wel meetellen op lokaal niveau. Het
zou een verkeerd signaal zijn als gemeenten bij de beleidsbeslissingen die
zij onder de WMO gaan nemen niet aan gehandicapten hoeven te denken. De WMO
en de Wet voorzieningen gehandicapten moeten in één kader worden
geplaatst. Er zal een apart debat plaatsvinden over de gevolgen van de invoering
van de WMO.De Wet gelijke behandeling op grond van handicap en chronische ziekte
is een aanbouwwet. In december heeft de staatssecretaris samen met de minister
van VROM een brief aan de Kamer gestuurd over hoe zij de uitbreiding met het
terrein wonen denken vorm te geven. Het daartoe strekkende wetsvoorstel zal
voor het eind van dit jaar voor advies aan de Raad van State worden gestuurd.Naar aanleiding van het debat over de kwaliteit van intramurale instellingen is door de Vereniging Gehandicaptenzorg Nederland en het College
Bouw een actieplan opgesteld. Het plan is begin dit jaar in werking getreden
en het heeft een looptijd van vier jaar. In die vier jaar zouden de problemen
grotendeels moeten worden opgelost. Er wordt geprobeerd om dit proces te ondersteunen
via het College Bouw. Het College Bouw heeft een rapport gemaakt over de stand
van zaken. Dat zal naar de Kamer worden gezonden met een overzicht van de
plannen. Dat overzicht is niet voor de begrotingsbehandeling klaar.Voor doofblinden die een indicatie hebben, zal de situatie niet veranderen.
Voor mensen die een nieuwe indicatie nodig hebben, zal worden gekeken of deze
kan aansluiten bij andere indicaties. Het is niet de bedoeling om allerlei
ingewikkelde herindicatieprocessen te starten waardoor deze mensen extra worden
belast. Het uitgangspunt is niet dat moet worden bezuinigd op deze voorzieningen.In overleg met het veld wordt inhoud gegeven aan het leefwensenonderzoek
in de gehandicaptenzorg. Daarmee moet de balans zeker worden gesteld tussen
het beleid dat is gericht op leven in de lokale samenleving en de keuzevrijheid
van cliënten. Op basis van een zorgvuldig uitgevoerd leefwensenonderzoek
moet de instelling kunnen afwijken van de maximaal toelaatbare capaciteit
om aan wensen van cliënten tegemoet te komen. Er moet onder voorwaarden
kunnen worden afgeweken van de normen. De criteria voor het leefwensenonderzoek
worden per 1 januari 2005 opgenomen in de beleidsregels. Het wordt dus
verplicht om een leefwensenonderzoek uit te voeren. Dat is op dit moment nog
niet het geval.Er is gevraagd of de staatssecretaris en de Gezondheidsraad dezelfde mening
hebben over anticonceptie voor en de kinderwens van verstandelijk gehandicapten.
Bij de Gezondheidsraad staat de kinderwens centraal, dus het recht op ouderschap.
De staatssecretaris is van mening dat verantwoord ouderschap het vertrekpunt
moet zijn. Er zal door de Universiteit van Amsterdam en de Vrije Universiteit
voorbeelden worden geïnventariseerd van ouders met een verstandelijke
handicap die goede opvoeders zijn en, welke factoren geleid hebben tot het
succes. De resultaten van dit onderzoek worden in de eerste helft van 2005
verwacht. Als blijkt dat er positieve gevallen zijn en dat uitgebreide ondersteuning
voorwaarde is voor het verantwoord realiseren van een kinderwens bij verstandelijk
gehandicapten, zal worden gekeken naar mogelijke uitbreiding van die ondersteuning.
Tot die tijd zal er een ontmoedigingsbeleid worden gevoerd in gevallen waarin
verantwoord ouderschap alleen maar mogelijk is bij aanwezigheid van een ondersteunend
netwerk dan wel als er twijfel bestaat over verantwoord ouderschap.In het actieplan staat dat het kabinet in beginsel positief staat tegenover
de uitbreiding van de Wet gelijke behandeling op grond van handicap of chronische
ziekte. Het is daarvoor wel van belang om inzicht te hebben in de consequenties
van de uitbreiding op sociaal, juridisch en financieel terrein. Over de uitbreiding
op het gebied van wonen is al een brief aan de Kamer gezonden. In het najaar
zullen de uitkomsten van de evaluaties van de leerlinggebonden financiering
beschikbaar komen. Deze bieden informatie over de consequenties van uitbreiding
met voortgezet onderwijs. De consequenties voor de uitbreiding met goederen
en diensten zijn moeilijk in beeld te brengen om dat dit om een zeer grote
variëteit aan onderwerpen gaat. Het voornemen is om een voorlopige bepaling
te formuleren en deze op de financiële consequenties door te rekenen.
Met betrekking tot stedelijke ruimte is er een eerste inventarisatie uitgevoerd
naar de manier waarop dit in andere landen een plaats heeft binnen de wetten
inzake gelijke behandeling. Hieruit blijkt dat stedelijke ruimte vrijwel nergens
in deze wetten is opgenomen. Er zal in overleg met de bewindslieden van VROM
en Verkeer en Waterstaat worden bezien hoe dit onderwerp verder in kaart moet
worden gebracht.Het openbaar vervoer is al in de wet opgenomen, maar deze bepaling is nog niet in werking getreden. De staatssecretaris weet dat de minister
van Verkeer en Waterstaat onderzoekt wat de financiële en juridische
consequenties zijn van het inwerkingstellen van deze bepaling. De Kamer moet
specifieke vragen over de voortgang van de aanpassing van het openbaar vervoer
aan de minister van Verkeer en Waterstaat stellen. Zij zal ook met een stappenplan
komen. Het rapport van mevrouw Kant over de NS zal worden doorgezonden aan
de NS en de minister van Verkeer en Waterstaat.Er werd opgemerkt dat het lijkt alsof de acties uit het actieplan geen
geld mogen kosten. Dat klopt ook, want er stond in het dictum van de motie
dat er geen extra geld in moest gaan zitten. Er is een schifting in de acties
gemaakt met het oog op een correcte uitvoering van de motie.Nadere gedachtewisselingMevrouw Smits (PvdA) vraagt de staatssecretaris
om een brief over de inwerkingtreding van de bepaling over openbaar vervoer
in de Wet gelijke behandeling op grond van handicap en chronische ziekte.
Mensen moeten zo snel mogelijk de mogelijkheid krijgen om naar de Commissie
Gelijke Behandeling te gaan. De commissie moet aan de hand van het reeds bestaande
stappenplan voor aanpassing van het openbaar vervoer goed in staat zijn om
de redelijkheid van de ingediende verzoeken te toetsen. Het is van de belang
dat er een stok achter de deur is.Kan er iets meer duidelijkheid worden verschaft over de terreinen waarop
sprake is van achteruitgang voor mensen met een handicap, zoals het beroepsonderwijs.
Er zijn nog steeds gemeenten die schoolgebouwen bouwen die niet toegankelijk
zijn. Hoe gaat de staatssecretaris hierin optreden? Zijn er dwingende bepalingen
mogelijk? Hoe kan de taskforce hierin opereren?Mevrouw Aasted Madsen-van Stiphout (CDA) wil
een overzicht van de taskforce met knelpunten die zijn geconstateerd en de
wijze waarop deze zijn opgelost. De Kamer heeft ook een verantwoordelijkheid
met betrekking tot het inclusief denken. De woordvoerders gehandicaptenbeleid
zouden de waakhonden moeten zijn die bij allerlei plannen bekijken wat deze
betekenen voor gehandicapten. Kan het probleem met leerlingenvervoer voor
kinderen in de psychiatrie binnen twee weken worden opgelost?De heer Van der Vlies (SGP) vindt dat er goed
moet worden toegezien op de wijze waarop processen verlopen. Bij bijvoorbeeld
het voornemen om het grijze kenteken af te schaffen, hadden de gevolgen voor
gehandicapten van meet af aan moeten worden meegenomen. De aanbouw van de
Wet gelijke behandeling op grond van handicap of chronische ziekte moet worden
bespoedigd, uiteraard binnen termen van zorgvuldigheid. Er moet actie worden
ondernomen met betrekking tot toegankelijkheid van het onderwijs.Het ontmoedigingsbeleid ten aanzien van de kinderwens van verstandelijk
gehandicapten is te rechtvaardigen. Er moet echter voldoende ruimte voor persoonlijke
afstemming in de eigen leefomgeving van de verstandelijk gehandicapte worden
gecreëerd. Er mag wel sprake zijn van drang, maar niet van dwang.Mevrouw Tonkens (GroenLinks) wil dat de staatssecretaris
de Kamer voor de behandeling van de begroting informeert over stand van zaken
en plannen ten aanzien van groepsgrootte en de verbetering van de kwaliteit
van wonen. De reactie van de staatssecretaris op de uitkomsten van het onderzoek
over het leefwensenonderzoek is verbazend. Zij heeft herhaaldelijk de indruk
gewekt dat dit al liep en dat het al verplicht was. Mevrouw Tonkens wil een
brief van de staatssecretaris over de stand van zaken met betrekking
tot de keuzevrijheid en het leefwensenonderzoek en haar plannen op dit terrein.Mevrouw Van Miltenburg (VVD) meent dat er
behoefte is aan een controlerende bewindspersoon voor gehandicaptenbeleid.
De Kamer kan die taak op zich nemen. Mevrouw Van Miltenburg is voornemens
om te proberen om een hoorzitting te organiseren waarbij alle bewindspersonen
die zich bezighouden met gehandicaptenbeleid naar de Kamer worden geroepen
om hen te vragen wat zij op hun departement doen.De staatssecretaris moet de Kamer schriftelijk berichten over het stappenplan
met betrekking tot het openbaar vervoer en de uitbreiding van de wet op dit
terrein. De staatssecretaris heeft nog geen antwoord gegeven op de vraag of
de criteria voor verantwoord ouderschap alleen betrekking hebben op verstandelijk
gehandicapten. De manier waarop de kabinetsreactie is geformuleerd, biedt
ook ruimte om deze uitspraken van toepassing te verklaren op andere mensen
met een handicap.Mevrouw Kant (SP) vindt dat de staatssecretaris
te terughoudend is met de aanbouw van de Wet gelijke behandeling op grond
van handicap of chronische ziekte en het inwerkingstellen van bepalingen die
daarin al zijn opgenomen. Dit moet veel sneller kunnen. De staatssecretaris
moet er bij de minister van Verkeer en Waterstaat op aandringen dat de aanpassing
van het openbaar vervoer op tempo komt. Het uitgangspunt moet zijn dat alles
wat sneller kan ook sneller moet. Er moet druk worden uitgeoefend op bijvoorbeeld
de NS.De staatssecretaris dringt er uiteraard bij
de verantwoordelijke bewindspersonen op aan de Kamer te informeren over onderdelen
van hun beleid die betrekking hebben op gehandicapten. Zij kan haar collega's
echter niet dwingend beleid opleggen. Er moet voor worden gezorgd dat in de
beginfase van beleidsontwikkeling voldoende aandacht is voor de gevolgen van
het beleid voor gehandicapten. De mogelijkheden van de coördinerend bewindspersoon
zijn echter beperkt. Er zal voor worden gezorgd dat de Kamer een brief krijgt
over manier waarop het probleem met het leerlingenvervoer voor kinderen in
de psychiatrie kan worden opgelost.Bij het ontmoedigingsbeleid voor het krijgen van kinderen door mensen
met een verstandelijke beperking zal geen dwang worden uitgeoefend en er zal
altijd oog zijn voor de persoonlijke omstandigheden. De criteria hebben alleen
betrekking op mensen met een verstandelijke beperking. Uit het advies van
de Gezondheidsraad en de reactie hierop van de regering blijkt vrij duidelijk
welke groep het betreft.De staatssecretaris zal de Kamer een brief zenden over de stand van zaken
met betrekking tot het leefwensenonderzoek. Hierin worden de criteria opgenomen
die staan in de beleidsregels die per 1 januari 2005 van toepassing worden.
Het is niet mogelijk om alle criteria al voor de begrotingsbehandeling aan
de Kamer te zenden omdat er nog overleg is met het veld.De staatssecretaris wacht de hoorzitting af die mevrouw Van Miltenburg
wil organiseren. Het ongeduld van mevrouw Kant is begrijpelijk. De Kamer zal
worden geïnformeerd over de voortgang van de acties uit het actieplan.
De staatssecretaris doet er alles aan binnen de mogelijkheden die zij heeft.
De Kamer kan haar eigen verantwoordelijkheid nemen waar het gaat
om sancties. Er zal een brief aan de Kamer worden gezonden over het openbaar
vervoer door de minister van Verkeer en Waterstaat.De voorzitter van de commissie voor Volksgezondheid, Welzijn en Sport,BlokDe adjunct-griffier van de commissie voor Volksgezondheid, Welzijn
en Sport,ClemensXNoot1Samenstelling:Leden: Van der Vlies (SGP), Kalsbeek (PvdA), Rijpstra (VVD), Koser-Kaya
(D66), Buijs (CDA), Atsma (CDA), Arib (PvdA), Halsema (GroenLinks), Kant (SP),
Blok (VVD), voorzitter, Smits (PvdA), Örgü (VVD), Verbeet (PvdA),
Van Oerle-van der Horst (CDA), ondervoorzitter, Vergeer (SP), Vietsch (CDA),
Tonkens (GroenLinks), Joldersma (CDA), Van Heteren (PvdA), Smilde (CDA), Nawijn
(LPF), Van Dijken (PvdA), Timmer (PvdA), Van Miltenburg (VVD), Hermans (LPF),
Schippers (VVD), Omtzigt (CDA).Plv. leden: Rouvoet (ChristenUnie), Verdaas (PvdA), Griffith (VVD), Bakker
(D66), Ferrier (CDA), Çörüz (CDA), Blom (PvdA), Vendrik (GroenLinks),
Gerkens (SP), Veenendaal (VVD), Van Nieuwenhoven (PvdA), Weekers (VVD), Tjon-A-Ten
(PvdA), Aasted Madsen-van Stiphout (CDA), De Ruiter (SP), Ormel (CDA), Van
Gent (GroenLinks), Koomen (CDA), Waalkens (PvdA), Mosterd (CDA), Varela (LPF),
Bussemaker (PvdA), Heemskerk (PvdA), Oplaat (VVD), Kraneveldt (LPF), Hirsi
Ali (VVD), Eski (CDA). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-29355-8.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl