Invoering Diagnose Behandeling Combinaties (DBCs); Brief minister over invoering van integrale prestatiebekostiging in de ziekenhuissector
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-04 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 29248, nr. 37

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

18-06-2007

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2006-2007

29248 nr. 37

13-06-2007

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaam1. InleidingBekostiging2. MaatstafconcurrentieTijdelijke prijsreguleringInvoering per 2009Werking maatstafconcurrentie; landelijke maatstaf en productmixOverschrijdingenUitfasering en monitoring3. Segmentering van de zorgSchematisch kunnen de segmenten als volgt worden gepresenteerd:3.1 Spoedeisende hulpTraumazorg3.2 Dure- en weesgeneesmiddelen3.3 Topklinische zorgProductiegerelateerde zorgWBMV zorg zonder directe relatie met productie3.4 Intensive Care3.5 B-segment4. Spelers in het veld4.1 Patiënt en consument4.2 Algemene ziekenhuizen en UMC’s4.3 Categorale instellingen4.4 ZBC’s4.5 GGZ4.6 VerzekeraarsRisicovereveningRegiovertegenwoordiging5. Integrale tarieven5.1 Kapitaallasten5.2 Medisch specialisten6. Afbouw instellingsspecifieke kosten in de maatstaf7. Kwaliteit en innovatie7.1 Huidige informatie over kwaliteit7.2 Ontwikkeling van indicatoren7.3 Innovatie8. Verbetering DBC-systeemAanpassingen korte termijnStructurele aanpassingen9. SlotbeschouwingAanwijzing
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Gerelateerde publicaties

Kamerstuk 29248, nr. 37 b1Gerelateerde publicatie

 
 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 29248Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 56 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
29 248Invoering Diagnose Behandeling Combinaties (DBCs)nr. 37BRIEF VAN DE MINISTER VAN VOLKSGEZONDHEID, WELZIJN EN SPORTAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 13 juni 2007In mijn brief «Samen zorgen voor beter, proloog VWS-beleid 2007–2010»
(Kamerstuk 30 800 XVI, nr. 138) heb ik aangegeven dat ik u voor
de zomer een beleidsbrief zou sturen over de invoering van integrale prestatiebekostiging
in de ziekenhuissector. Hierbij doe ik die toezegging gestand.De minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport,A. Klink1. InleidingDe afgelopen jaren is door mijn ambtsvoorganger succesvol ingezet op de
herijking van het verzekeringsstelsel; de klassieke indeling van verzekeraars
in ziekenfondsen en particuliere verzekeraars is verdwenen en er is sprake
van een nieuw privaatrechtelijk bestel dat op een eigentijdse manier de risico-
en inkomensolidariteit organiseert. Ook aan de kant van de zorgaanbieders
is het nodige veranderd. Vanaf 2005 kunnen ziekenhuizen1 vrije prijsafspraken maken met verzekeraars voor een deel van de zorg
en is het voor nieuwe zorgaanbieders eenvoudiger geworden hun diensten aan
te bieden.Zoals de staatssecretaris en ik u op 11 april jl. schreven in de
brief «Samen zorgen voor beter, proloog VWS-beleid 2007–2010»
(Kamerstuk 2006–2007, 30 800 XVI, nr. 138) zijn hiermee goede
randvoorwaarden tot stand gebracht om het accent de komende jaren te verleggen
richting kwaliteit van de zorg, positieversterking van patiënten en cliënten
en de bevordering van innovatie. Ik besef echter terdege dat het de partijen
in het veld zijn die onze ambities op dit terrein vorm moeten geven. Zij beschikken
immers over de kennis en de motivatie die nodig is om de zorg toekomstbestendig
te maken.Deze lijn doortrekkend, is het mijn inzet om ziekenhuizen en verzekeraars
de komende jaren meer ruimte te geven om naar eigen inzicht invulling te geven
aan de zorg. Hierbij wil ik partijen stimuleren om in te zetten op de ontwikkeling
van innovatieve technieken die leiden tot een kwaliteitsverbetering van de
zorg, maar ook tot efficiëntere werkmethoden en de optimalisatie van
logistieke processen, zodat wachten behandeltijden verder worden verkort.
Maar ik wil zorgaanbieders ook uitdagen kritisch te zijn op de zorg die ze
leveren; vindt de juiste zorg in de juiste instelling plaats en is er sprake
van een evenwichtige concentratiegraad? Een gevolg zou dan kunnen zijn dat
op bepaalde gebieden een herschikking van de zorg plaats vindt, wat ten goede
komt aan de kwaliteit en de doelmatigheid van de geleverde zorg.Een belangrijke voorwaarde voor de hierboven geschetste ontwikkelingen
is een bekostigingssystematiek die zorgaanbieders een adequate vergoeding
biedt voor geleverde prestaties. Transparante en kostendekkende tarieven bieden
meer mogelijkheden om de aanwezige medisch inhoudelijke en bedrijfseconomische
creativiteit aan te wenden, waarvan uiteindelijk de patiënt zal profiteren
middels hoogkwalitatieve en betaalbare zorg en een hoge servicegerichtheid
van instellingen. Dit impliceert echter ook dat zorgaanbieders moeten laten
zien wát ze doen en hóe ze dat doen, zowel kwantitatief als
kwalitatief. Alleen op die manier kunnen verzekeraars en patiënten een
weloverwogen keuze maken voor een zorgaanbieder. Dit strookt met mijn primaire
doelstelling om de komende jaren in te zetten op kwaliteit en een daarop gerichte
vernieuwing en op het voor de toekomst houdbaar maken van de inhoud van het
zorgaanbod zelf.BekostigingIn het Coalitieakkoord staat over de bekostiging en financiering van ziekenhuizen
het volgende:• De ruimte voor vrije prijsvorming in de ziekenhuizen (cure) is
thans 10% in de planbare zorg. In 2007 wordt besloten tot een tweede
stap naar 20% in 2008, wederom in de planbare zorg. Verdere stappen
met vrije prijsvorming in de planbare zorg zijn alleen mogelijk na zorgvuldige
evaluatie van voorafgaande stappen op basis van kwaliteit en toegankelijkheid.
De onafhankelijke Zorgautoriteit kan bij de beoordeling hiervan een belangrijke
rol spelen.• Op korte termijn zullen de betrokken partijen een gezamenlijk plan
om het DBC-stelsel te vereenvoudigen uitvoeren.• Voor het niet vrijgegeven deel van de ziekenhuiszorg dat zich leent
voor onderhandelingen over de DBC-prijzen zal in de tussentijd – om
een betere prijs–kwaliteitverhouding en efficiënter werken uit
te lokken – het instrument van maatstafconcurrentie worden gehanteerd.• Een aantal andere maatregelen zal tevens getroffen worden teneinde
de kostenontwikkeling in de cure te beheersen en ontwikkeling richting best practices te stimuleren. De DBC-prijzen in het planbare
deel van de ziekenhuiszorg, zullen betrekking hebben op alle kosten die in
het ziekenhuis gemaakt worden, inclusief de kapitaalkosten. Ziekenhuizen kunnen
dan ook vrij beslissen over investeringen en gaan daarmee financieel risico
lopen over de betreffende kosten van kapitaal. Het tempo waarin ziekenhuizen
daadwerkelijk steeds meer financieel risico gaan lopen, wordt afgestemd op
de initiële herverdelingseffecten van de overgang naar een andere bekostiging.• De risicodragendheid van verzekeraars voor de uitgaven aan ziekenhuiszorg
wordt vergroot. De ex-post compensatie zal daarop worden aangepast.Voor de uitwerking van deze plannen heb ik de Nederlandse Zorgautoriteit
(NZa) gevraagd een uitvoeringstoets uit te brengen. Deze uitvoeringstoets,
met als titel »Op weg naar vrije prijzen», heb ik op 20 april
2007 ontvangen en op diezelfde dag heb ik de toets naar de Tweede Kamer gestuurd
(kamerstukken 2006–07 29 248 nr. 36). De uitvoeringstoets
is een integraal advies om de bekostiging van medisch specialistische zorg
in lijn te brengen met de uitgangspunten van de Zorgverzekeringswet. Mede
op basis van dit advies en na intensief contact met de veldpartijen schets
ik in deze brief de transitieperiode die ik de komende vier jaar voor ogen
heb, om stapsgewijs te komen tot een bekostigingssysteem waarin geleverde
zorg – uitgedrukt in termen van Diagnose Behandeling Combinatie’s –
centraal staat en waarin de prijzen van deze DBCs primair worden vastgesteld
in de onderhandelingen tussen ziekenhuizen en verzekeraars, al dan niet in
combinatie met een maatstaf.Door in 2008 de «lumpsum» af te schaffen en een begin te maken
met het beëindigen van het bouwregime wordt reeds volgend jaar een basis
gelegd voor dit eindperspectief. Tevens wil ik in 2008 het B-segment uitbreiden
naar 20%. Voor de overige medisch specialistische zorg blijft in 2008
de functiegerichte bekostiging gehandhaafd en wordt per 2009 een wellicht
tijdelijke vorm van DBC-bekostiging geïntroduceerd (maatstafconcurrentie),
waarbij sprake is van een maximum op de gemiddelde prijs per DBC (de maatstaf)
die een zorgaanbieder in rekening mag brengen voor haar totale productie.Hieronder zet ik een en ander per onderwerp uiteen, waarbij ik bewust
begin met een nadere uitleg van het begrip maatstafconcurrentie. Deze wijze
van DBC-bekostiging vormt een belangrijk vehicle om tot een verantwoorde invoering
van prestatiebekostiging te komen.2. MaatstafconcurrentieTijdelijke prijsreguleringOm de verbetering van de voorwaarden voor kwalitatief hoogwaardige zorg
te stimuleren, en om in relatie daarmee de premieontwikkeling beheersbaar
te houden, is het noodzakelijk de gedeeltelijke vrije prijsvorming in de curatieve
sector op een verantwoorde wijze in te voeren. Hoewel de resultaten in het
huidige B-segment gunstig stemmen, acht ik het niet verstandig het risico
van ongewenste prijsstijgingen te negeren. Verzekeraars moeten immers nog
verder groeien in hun rol als zorginkoper. De mogelijkheden om
patiënten mede op basis daarvan te laten kiezen voor kwalitatief hoogwaardige
zorg blijken in de praktijk nog te beperkt. Tevens hebben nieuwe toetreders
de tijd nodig om zich als zorgaanbieder te kunnen ontwikkelen.Zoals ook opgenomen in het Coalitieakkoord, wil ik naast de overgang van
het huidige budgetsysteem naar gedeeltelijk vrije prijsvorming een wellicht
tijdelijk model van maatstafconcurrentie introduceren. Het beoogde model is
een vorm van prijsregulering waarbij ziekenhuizen de vrijheid hebben om de
prijzen per DBC en/of per verzekeraar te differentiëren, zolang het gemiddelde
van de declaraties de maatstaf maar niet overschrijdt. De maatstaf (ook wel
prijsplafond genoemd) is de gemiddelde maximale prijs die een instelling in
rekening mag brengen voor haar productie. De NZa stelt dus geen maximumprijzen per DBC vast en er is dus ook geen sprake van een prijsgarantie.
Indien de gemiddeld in rekening gebrachte DBC-prijs boven het prijsplafond
ligt, zal het meerdere worden afgeroomd door de NZa.De maatstaf legt geen restricties op aan het volume; de omzet fluctueert
mee met de geleverde zorg. Het volume blijft een uitkomst van onderhandelingen
tussen verzekeraars en zorgaanbieders.Invoering per 2009Om het systeem van maatstafconcurrentie goed op de rails te zetten en
uit te ontwikkelen en tevens de DBC-systematiek verder te verbeteren, blijft
in 2008 voor het niet vrijgegeven deel van de zorg de FB-systematiek bestaan.
Per 2009 zal maatstafconcurrentie worden geïntroduceerd voor die zorg
die nog niet is vrijgegeven in het B-segment, maar die wel in aanmerking komt
voor prestatiebekostiging – zie ook paragraaf 3.Werking maatstafconcurrentie; landelijke maatstaf en productmixDe hoogte van de maatstaf voor een specifieke zorgaanbieder is het product
van twee grootheden: enerzijds de landelijk gemiddelde maatstaf en anderzijds
de relatieve zwaarte van de DBC-productie van de betreffende aanbieder (de
productmix).De landelijke maatstaf is een uniform bedrag per «gemiddelde»
DBC. Bij aanvang is de hoogte van de landelijke maatstaf gebaseerd op de gemiddelde
integrale kosten per DBC in de gehele sector. Dit is het totaal van de werkelijke,
integrale kosten van kapitaal en arbeid die samenhangen met de DBC-productie
van alle ziekenhuizen, gedeeld door het totale aantal DBCs van alle ziekenhuizen.
Voor de jaren 2009 tot en met 2011 zal de maatstaf worden bijgesteld op basis
van een vooraf in te schatten doelmatigheidspotentieel. Dit betekent dat de
hoogte van de jaarlijkse maatstaf aan het begin van de transitieperiode voor
die hele periode bekend is. Mochten zich echter overschrijdingen voordoen
bij de medisch specialistische zorg dan is tussentijdse aanscherping van de
maatstaf (evenals pakketmaatregelen en een aanpassing van de eigen bijdrage)
niet uitgesloten.De productmix van een aanbieder is het gewogen gemiddelde van de zwaarte
van de DBC-productie. Per DBC stelt de NZa hiervoor productmixgewichten vast
die de relatieve kostenverhoudingen weerspiegelen van verschillende DBCs.
Dit betekent dat ziekenhuizen met relatief veel «zware» DBC-behandelingen
een hogere maatstaf krijgen en dus geen hinder hoeven te ondervinden van hun
gemiddeld dure patiëntenpopulatie. Door deze productmixcorrectie loont
het voor aanbieders om zich te specialiseren in de DBCs waar ze goed in zijn
en om op basis van medisch inhoudelijke gronden te kiezen voor een bepaalde
productsamenstelling.De NZa berekent de definitieve productmix-index jaarlijks na afloop van
het kalenderjaar waarop de maatstaf van toepassing is, aan de hand van de
vooraf gecommuniceerde productmix gewichten en de werkelijk gerealiseerde
DBC-volumina. Dit biedt enerzijds vooraf zekerheid over de landelijk gemiddelde
maatstaf en achteraf compensatie voor verschillen in de zwaarte van de geleverde
zorg. Om zorgaanbieders in de gelegenheid te stellen op enig moment hun maatstaf
te berekenen (aan de hand van de meest recente productiecijfers) zal de NZa
een rekenmodel ter beschikking stellen. De aanbiederspecifieke maatstaf is
alleen bekend bij de aanbieder zelf en de NZa.OverschrijdingenZorgaanbieders weten gedurende het jaar wat zij in rekening mogen brengen
om aan het einde van het jaar niet boven de maatstaf uit te komen. De zorgaanbieder
kan daardoor het hele jaar bijsturen zodat hij niet meer declareert dan de
maatstaf. Ik wil het mogelijk maken om de eventuele overschrijdingen vanaf 2009
rechtstreeks in het zorgverzekeringsfonds te laten storten.Uitfasering en monitoringMaatstafconcurrentie is, afhankelijk van de mate waarin vrije prijsvorming
tot goede resultaten leidt, een tijdelijke maatregel die per 2012 kan worden
beëindigd. Hierover wordt in 2011 duidelijkheid geboden. Verdere uitbreiding
van vrije prijsvorming vindt ook overigens altijd plaats op basis van zorgvuldige
tussentijdse evaluatie met objectieve criteria.3. Segmentering van de zorgDe definitie van medisch specialistische zorg is dermate breed dat niet
alle producten zich lenen voor één en dezelfde wijze van bekostigen.
Zo heeft spoedeisende hulp andere kenmerken dan goed planbare zorg en laat
topklinische zorg zich in de regel minder eenvoudig omschrijven dan basiszorg.
Tegen deze achtergrond wil ik per 2009 voor wat betreft de bekostiging van
de curatieve zorg een viertal segmenten hanteren.Twee segmenten komen in aanmerking voor vrij onderhandelbare prijzen.
Dit zijn het B1- en het (reeds bestaande) B-segment. In het B1-segment kan
tussen zorgaanbieders en verzekeraars over de prijs worden onderhandeld, maar
wel binnen de maatstaf – zie paragraaf 2. Dit betekent dat de prijs
van een individuele DBC medebepalend is voor de prijsrange waarbinnen over
andere DBCs onderhandeld kan worden. Het B-segment, dat op dit moment circa
10% van de totale omzet in de sector omvat, blijft vrije prijzen houden1. Conform het Coalitieakkoord groeit dit segment per 1 januari
2008 naar 20% van de omzet.Voor een deel van het zorgaanbod is prestatiebekostiging wel, maar onderhandelbare
prijzen vooralsnog niet mogelijk of wenselijk. Dit betreft de WBMV-zorg2, dure- en weesgeneesmiddelen en de zorg op de intensive
care. Om de administratieve lasten voor instellingen zoveel mogelijk te beperken,
wordt dit segment (A1) – met vaste tarieven – wel onder de maatstaf
gebracht.Een deel van het werk van ziekenhuizen komt niet in aanmerking voor prestatiebekostiging.
De belangrijkste reden hiervoor is dat deze zorg zich niet goed in een aan
de individuele patiënt gerelateerde «prestatie» laat beschrijven.
Onder dit A0-segment vallen de beschikbaarheidscomponent voor de spoedeisende
hulp (SEH), topreferente zorg en opleidingen.Schematisch kunnen de segmenten als volgt worden gepresenteerd:A0A1B1BGeen prestatie-bekostigingPrestatiebekostiging met maatstafconcurrentiePrestatie-bekostiging met vrije
prijsvorming Vaste
tarieven binnen de maatstafOnderhandelbare prijzen binnen de maatstaf 3.1 Spoedeisende hulpDe bereikbaarheid van acute zorg is op dit moment goed geborgd. Op basis
van een door het RIVM ontwikkeld model is vastgesteld dat 98,8% van
de bevolking binnen 45 minuten per ambulance een ziekenhuis met Spoedeisende
Eerste Hulp kan bereiken. Ik zie het als mijn verantwoordelijkheid dat het
publieke belang van een goede bereikbaarheid ook in de toekomst gegarandeerd
blijft.Een ziekenhuis dat noodzakelijk is voor de bereikbaarheid levert feitelijk
twee prestaties. Ten eerste voert het ziekenhuis spoedeisende behandelingen
uit die leiden tot declareerbare DBCs en ten tweede is het ziekenhuis 24 uur
per dag beschikbaar voor mogelijke spoedeisende zorg, los van het aantal te
behandelen patiënten.De kosten van spoedeisende behandelingen komen in principe tot uitdrukking
in de prijzen of tarieven van DBCs. Hierbij wordt geen onderscheid gemaakt
tussen «acute» of «reguliere» DBCs. Ook vindt geen
onderscheid in prijsvorming/tarifering plaats op basis van het binnen of buiten «kantooruren»
geleverd worden van de hulp. Deze productiegerelateerde SEH-zorg kan, afhankelijk
van het type zorg, onder het A1-, B1-, of B-segment vallen.Door de beschikbaarheidsfunctie van de spoedeisende hulp (inclusief verloskundige
hulp) zullen de vaste kosten echter niet altijd gedekt worden door de inkomsten
uit behandelingen. Dit rechtvaardigt een beschikbaarheidsvergoeding. Ik zal
mij nog buigen over de wijze waarop ik die vorm wil geven en per wanneer.
Deze beschikbaarheidsvergoeding zal onderdeel zijn van het AO-segment.TraumazorgDe beschikbaarheidsfunctie is eveneens van toepassing op de traumazorg
en de hieraan gerelateerde voorzieningen, zoals de traumacentra, de traumahelikopters
(inclusief nachtpiloot) en Mobiele Medische Teams’s (MMT’s). Deze
vallen net als de beschikbaarheid van de spoedeisende hulp in het A0-segment.3.2 Dure- en weesgeneesmiddelenDe kosten voor dure- en weesgeneesmiddelen (geneesmiddelen voor zeldzame
ziekten) lenen zich minder goed voor opname in de reguliere DBC-systematiek.
De feitelijke kostprijzen van betreffende DBCs zouden in dat geval een sterke
spreiding kennen, waardoor een belangrijk uitgangspunt van de DBC-systematiek –
beloning naar prestatie – in het gedrang komt. Het eventuele risico
op onderverstrekking dat op deze wijze zou kunnen ontstaan, acht ik niet acceptabel.De bekostiging van deze bijzondere categorie geneesmiddelen wil ik dan
ook laten verlopen via aparte prestaties in het A1-segment, waarin het soort
geneesmiddel, de indicatie en de dosering worden meegenomen. Hierdoor
kan de vaste prijs gebaseerd worden op de doelmatige inkoopkosten van het
geneesmiddel, zodat ziekenhuizen niet alleen«beloond worden naar prestatie»,
maar tevens een prikkel hebben tot doelmatige zorginkoop. Verzekeraars beschikken
met betreffende gegevens bovendien over de mogelijkheid toe te zien op een
terughoudend en verantwoord gebruik van dure- en weesgeneesmiddelen.3.3 Topklinische zorgTopklinische zorg wordt gedefinieerd als zorg die valt onder de Wet op
bijzondere medische verrichtingen (WBMV). Het recht op bekostiging van een
ziekenhuis ontstaat wanneer dat ziekenhuis een vergunning ex artikel 2 dan
wel artikel 8 van de WBMV heeft, vanuit de visie dat concentratie van deze
complexe zorg de kwaliteit en de doelmatigheid ten goede komt. Het verschil
tussen artikel 2 en 8 is voor de bekostiging niet relevant. In de praktijk
zijn twee soorten WBMV-zorg te onderscheiden: productie gerelateerde en niet
productie gerelateerde zorg.Productiegerelateerde zorgVanwege de beperkingen in de toetreding komt deze WBMV-zorg niet in aanmerking
voor onderhandelbare prijzen. De productiegerelateerde WBMV-zorg breng ik
vanaf 2009 dan ook onder in het A1-segment.WBMV zorg zonder directe relatie met productieEen deel van de WBMV-zorg onder artikel 8 heeft geen directe relatie met
de productie. De NZa spreekt in dat kader van subsidies aan kenniscentra.
Het beleidsvoornemen bestaat om in dergelijke situaties terug te vallen op
reguliere subsidieverlening waarbij de uitgangspunten uit de nota «Kennis
Innovatie en Meedoen» (2003) leidend zijn (kamerstuk 29 214, nr. 1).
Ik zie dus af van het gebruik van artikel 8 WBMV.Voor sommige WBMV-verrichtingen zal, evenals voor de zogenaamde «eenpitters»,
naar een maatoplossing gezocht worden. «Eenpitters» zijn op zichzelf
staande instellingen die nauw aan de zorg gerelateerde activiteiten ontplooien.
Hierbij kan gedacht worden aan registratie en weefseltypering. Indien dergelijke
zorg uiteindelijk toch een voorwaarde is voor het leveren van productie, kan
overwogen worden dit alsnog in de DBC-tarieven te verwerken en dient de instelling
via de afnemende instellingen bekostigd te worden.3.4 Intensive CareIntensive Care (IC) is specifieke verpleegkundige en medische zorg aan
ernstig zieke patiënten van wie één of meer vitale orgaanfuncties
zijn verstoord of uitgevallen. Het spreekt voor zich dat de toegankelijkheid
en kwaliteit van deze bijzondere zorg op geen enkele wijze in het geding mogen
komen. De betreffende zorg moet te allen tijde beschikbaar zijn voor degenen
die dat nodig hebben, waarbij aan de kwaliteit blijvend hoge eisen worden
gesteld.Dit uitgangspunt is wat mij betreft niet onverenigbaar met een bekostigingswijze
die tevens een weloverwogen inzet van mensen en middelen stimuleert. Net als
bij dure- en weesgeneesmiddelen, zou het opnemen van de IC-kosten in de tarieven
van DBCs een te grote kostenspreiding veroorzaken binnen een DBC. Ik wil de
productie op de IC dan ook middels apart declareerbare producten onderbrengen
in het A1-segment, waarbij sprake is van vaste tarieven.Ik wil verkennen of het wenselijk is dat de kosten van de Intensive Care
(als onderdeel van een totale behandeling) op termijn zullen worden opgenomen
in de DBC-systematiek. Ik zal de NZa daarom vragen onderzoek te doen naar
de relatie tussen IC- en DBC-producten en de mogelijkheden te inventariseren
om een en ander te realiseren.3.5 B-segmentConform het Coalitieakkoord wil ik het huidige B-segment op 1 januari
2008 uitbreiden van 10% naar 20%. Dit segment valt niet onder
de maatstaf en over de prijzen mag dan ook volledig vrij worden onderhandeld
door verzekeraars en aanbieders (met uitzondering van het uurtarief voor medisch
specialisten).De monitor «ziekenhuiszorg 2007» van de NZa, waarin de NZa
een analyse geeft van de marktontwikkelingen in het B-segment in 2007, geeft
mij het vertrouwen bovengenoemde stap in 2008 te kunnen zetten. De NZa schrijft
dat de huidige omvang van het B-segment te klein is om de marktwerking goed
op gang te brengen. Een aanzienlijke vergroting van het segment met vrije
prijzen zal volgens de NZa leiden tot een sterke impuls voor de ziekenhuiszorg,
die een positief effect zal hebben op kwaliteit, toegankelijkheid én
betaalbaarheid van de ziekenhuiszorg. Na evaluatie van deze stap naar 20%,
zal ik mij beraden op een tussentijdse verdere uitbreiding van dit segment.
Ik bied u de monitor van de NZa als bijlage bij deze brief aan.1Het segment van vrije prijsvorming zal in de eerste plaats worden uitgebreid
met de DBCs die een goede prestatiebeschrijving hebben en stabiel zijn. Tevens
zal ik economische criteria mee laten wegen bij de bepaling van de hiertoe
geschikte DBCs.4. Spelers in het veldDe Wet Ziekenhuisvoorzieningen (WZV) verdeelde de curatieve zorgmarkt
naar de verschillende types instellingen, zoals de algemene en academische
ziekenhuizen, radiotherapeutische instellingen en dialysecentra. Met de Wet
Toelating Zorginstellingen (WTZi) is afgestapt van deze ordening. Niet meer
het type instelling, maar het type zorg staat centraal. De WMG, die op 1 oktober
2006 de Wet tarieven gezondheidszorg (WTG) heeft vervangen, heeft deze ontwikkeling
gevolgd.Invoering van prestatiebekostiging en maatstafconcurrentie per 2009 biedt
een goed moment om de bekostiging van zorgaanbieders die vergelijkbare medisch
specialistische zorg leveren, waar mogelijk, op eenzelfde niveau te brengen.
In deze paragraaf schets ik de gevolgen van prestatiebekostiging voor de diverse
zorgaanbieders en voor de zorgverzekeraars. Ik begin echter met de grootste
belanghebbenden van alle geschetste ontwikkelingen: de patiënten en consumenten.4.1 Patiënt en consumentZoals ik al in de inleiding schetste zullen het uiteindelijk de patiënten
en consumenten moeten zijn die profiteren van de invoering van DBC-bekostiging
in de curatieve zorg. Zorgaanbieders en verzekeraars krijgen de instrumenten
in handen om de zorg op een kwalitatief hoger plan te tillen en om nog meer
dan nu het geval is in te zetten op patiëntvriendelijke zorg. Ik ben
van mening dat patiëntvriendelijke zorg vooral samenhangt met de mogelijkheid
voor patiënten om – als goed geïnformeerde partij –
samen met de behandelaar weloverwogen keuzen te maken. Bovendien wil ik dat
consumenten gefundeerd kunnen kiezen voor de ene of de andere zorgaanbieder.
In beide gevallen moeten patiënten zich kunnen baseren op adequate, heldere,
toegankelijke en tijdige informatie over onder meer de inhoud
en de kwaliteit van de zorg. De DBC is hiertoe een waardevol instrument.4.2 Algemene ziekenhuizen en UMC’sAlgemene ziekenhuizen en Universitair Medische Centra (UMC’s) zijn
de grootste spelers op de markt voor medisch specialistische zorg. Zij zullen
vanaf 2009 dan ook «als vanzelfsprekend» onder de maatstaf
vallen. Met de verdeling van de zorgproducten over de segmenten is ook de
productie van de algemene ziekenhuizen verdeeld.In de vormgeving van de nieuwe ziekenhuisbekostiging verdient de positie
van de UMC’s bijzondere aandacht. De nota «Publieke functies van
de UMC’s in een marktomgeving» (kamerstuk 2005–2006 26 275,
nr. 4), die mijn ambtsvoorganger en de toenmalige staatssecretaris van
OCW op 20 december 2006 aan u hebben aangeboden, gaat hierover. In deze
nota wordt de noodzakelijke scheiding aangebracht tussen vormen van zorg die
via DBCs bekostigd kunnen worden en functies die vanwege hun publieke karakter
bijzondere bekostiging noodzakelijk maken.UMC’s leveren naast basispatiëntenzorg ook topreferente zorg.
Topreferente zorg is zeer specialistische patiëntenzorg die gepaard gaat
met bijzondere diagnostiek en behandeling, waarvoor geen doorverwijzing meer
mogelijk is (last resort functie). Deze zorg vereist
een infrastructuur waarbinnen vele disciplines op het hoogste deskundigheidsniveau
samenwerken ten behoeve van de patiëntenzorg en die gekoppeld is aan
fundamenteel patiëntgericht onderzoek. Dit betekent dat vrijwel alleen
UMC’s deze zorg aan kunnen bieden. Vanuit het oogpunt van kwaliteit
en efficiëntie is de topreferente functie geconcentreerd bij de UMC’s.Zoals ook is vastgelegd in de brief «Liberalisering electieve zorg»
van 20 oktober 2004 (Kamerstuk 2004–2005, 29 800 XVI, nr. 25),
ontvangen alleen UMC’s op grond van bovengenoemde overwegingen bijzondere
bekostiging voor topreferente zorg1. Dit gebeurt
in de vorm van de zogeheten academische component – die vanaf 1 januari
2008 wordt betaald uit het zorgverzekeringsfonds. Deze wijze van financiering
vervangt de huidige (tijdelijke) fondsconstructie.De academische component heeft niet alleen betrekking op de meerkosten
van topreferente zorg, maar ook op die van innovatie en ontwikkeling. Ik onderschrijf
de noodzaak van de deels bijzondere bekostiging van UMC’s om de kwaliteit
en beschikbaarheid van topreferente zorg, innovatie en ontwikkeling te waarborgen.De bijzondere positie van UMC’s, alsmede de bijzondere waarborgen
die ik voor deze positie heb ingebouwd, gaan hand in hand met bijzondere verplichtingen.
De separate bekostiging van innovatie en ontwikkeling en topreferente zorg
leidt voor de UMC’s tot een verantwoordingsplicht naar premiebetalers,
de overheid en zorgverzekeraars en een informatieplicht richting patiënten
en verwijzers. Hierover hebben mijn ambtgenoot van OCW en ik afspraken gemaakt
met de UMC’s.4.3 Categorale instellingenEen gedeelte van de zorg die in (academische) ziekenhuizen wordt geleverd,
wordt ook in categorale instellingen geleverd. Zoals gezegd staat met de introductie
van de WTZi en de WMG niet meer het type instelling, maar het type zorg centraal.Om deze reden wordt, net zoals bij de ziekenhuizen, per 2009 prestatiebekostiging
en maatstafconcurrentie ingevoerd voor die zorg die nog niet is
vrijgegeven in het B-segment. In 2008 blijft de huidige (functiegerichte)
bekostiging gehandhaafd.Ik realiseer me dat het invoeringstraject van DBCs voor de categorale
sectoren niet volledig te vergelijken is met dat van ziekenhuizen. Om deze
reden verdienen genoemde sectoren bijzondere aandacht. Op dit moment kan een
onderscheid gemaakt worden tussen de reeds in DBCs declarerende1 en niet-declarerende2 categorale sectoren.
Naar verwachting zijn echter per 2009 bij alle categorale sectoren DBCs geïntroduceerd.Aangezien categorale instellingen op dit moment nog te maken hebben met
een gebrek aan (stabiele) prestatieomschrijvingen en bijbehorende kostprijzen
wordt de periode tot 2009 benut om het DBC-invoeringstraject voor categorale
instellingen nader vorm te geven en te optimaliseren. Hierbij zal rekening
worden gehouden met de specifieke zorgvormen die categorale instellingen leveren.4.4 ZBC’sDe segmentering zoals geschetst in paragraaf 3 en de maatstaf, zoals
geschetst in paragraaf 2, zal ook gelden voor zelfstandige behandelcentra
(ZBC’s). Dit kan voor bepaalde ZBC’s tot gevolg hebben dat zij
te maken krijgen met meer regulering, wanneer zij (voor delen van hun productie)
onder de maatstaf komen te vallen.Tegelijkertijd geldt dat de uitbreiding van het B-segment van 10%
naar 20% voor ZBC’s een uitbreiding van het werkterrein betekent.
Invoering van integrale tarieven in het A-segment betekent dat ZBC’s
een met ziekenhuizen vergelijkbare kapitaallast in hun kostprijs kunnen opnemen.4.5 GGZDe psychiatrische afdelingen binnen de algemene ziekenhuizen (PAAZ) en
de psychiatrische universiteitsklinieken (PUK) vallen onder het bekostigingsregime
van de GGZ. Dat zal ook het geval zijn per 1-1-2008, het jaar waarin de curatieve
GGZ wordt overgeheveld van de AWBZ naar de Zvw. In 2008 zal de bekostiging
plaatsvinden op de huidige (AWBZ) NZa-parameters, terwijl voor de financiering
de DBC wordt gebruikt. Ten behoeve hiervan is de DBC productstructuur recent
verbeterd, waarbij klinische en ambulante behandelgroepen zijn samengevoegd.Binnenkort zal ik de NZA vragen op welke wijze vanaf 2009 DBC-bekostiging
kan worden ingevoerd.4.6 VerzekeraarsHoewel deze brief en de uitvoeringstoets van de NZa primair ingaan op
de toekomstige bekostigingswijze van medisch specialistische zorg, spelen
verzekeraars een essentiële rol bij het succesvol laten verlopen van
de overgang van aanbodsturing naar vraagsturing in de curatieve sector en
daarmee naar een op patiënten gerichte zorg.Om hun eigen regierol in de zorg waar te kunnen maken, is het noodzakelijk
dat verzekeraars de onderhandelingen met ziekenhuizen goed toegerust aan kunnen
gaan. Maatstafconcurrentie is één van de instrumenten hiertoe.
Door de werking van de maatstaf (zie paragraaf 2) is er immers wel sprake
van onderhandelingen tussen zorgaanbieders en verzekeraars, maar is het risico
van onbeheersbare prijsstijgingen afgedekt.Door het wegvallen van de regiovertegenwoordiging en de gecreëerde
vrijheden in het B- en (per 2009) B1-segment, worden bovendien de mogelijkheden
nog verder vergroot om selectief te contracteren. Dit houdt in dat verzekeraars
op basis van kwaliteits- en prijsinformatie besluiten om al dan niet met individuele
ziekenhuizen afspraken te maken. Door scherp te onderhandelen op kwaliteit
en prijs geven verzekeraars sturing aan hun eigen concurrentiepositie. Tevens
staat het partijen vrij om op eigen wijze invulling te geven aan de afspraken.
Zo hebben verzekeraars bijvoorbeeld de mogelijkheid om verschillende prijzen
voor één DBC bij dezelfde aanbieder af te spreken. Door bijvoorbeeld
een relatief hoge prijs te betalen voor de eerste behandeling van een patiënt
en een lagere prijs voor herhaalbehandelingen, wordt het ziekenhuis extra
gestimuleerd direct kwalitatief goede zorg te leveren.RisicovereveningVerzekeraars lopen op dit moment minder dan 50% risico over het
variabele deel van de ziekenhuiskosten en geen risico op het vaste deel. De
risicodragendheid van zorgaanbieders en verzekeraars zal de komende jaren
met elkaar in overeenstemming worden gebracht. Alleen op deze wijze is er
voor verzekeraars voldoende reden om hun inkooprol optimaal vorm te geven,
uitgaande van het streven naar kwalitatief hoogwaardige en betaalbare zorg.De mate waarin verzekeraars risico lopen is nu nog gebaseerd op de budgetparameters
van de FB-systematiek, waarbij verzekeraars over de als «vast»
aangemerkte componenten minder risico lopen dan over de «variabele»
componenten. Omdat de functiegerichte bekostiging gaat verdwijnen, zal de
risicodragendheid op termijn aansluiten op de nieuwe bekostigingsystematiek
en zullen verzekeraars risicodragend worden voor het deel van de ziekenhuiskosten
dat door DBCs wordt bekostigd. Zoals ik u reeds gemeld heb, is het de bedoeling
de ex-post compensatie mechanismen zo snel en zo veel mogelijk af te bouwen
(Kamerstuk 2006–2007, 29 689, nr. 129).De mate waarin verzekeraars risicodragend kunnen zijn, hangt vooral af
van een tweetal factoren:• de invloed van verzekeraars op de zorgkosten, zijnde de te betalen
rekeningen, en• de voorspelbaarheid van deze zorgkostenIn z’n algemeenheid kan worden gesteld dat de nieuwe bekostigingssystematiek
verzekeraars meer ruimte geeft tot beïnvloeding van deze kosten. Zo leidt
het integraal opnemen van de kapitaallasten in prijzen en tarieven er toe
dat verzekeraars ook invloed krijgen op de kosten die gemaakt worden voor
de productiefactor «kapitaal». Tot nu toe werden (door de overheid)
goedgekeurde investeringsbeslissingen immers voor de looptijd van het project
vergoed. Ook de onderhandelingsruimte in het B- en B1-segment vergroot de
mogelijkheid van verzekeraars om hun kosten naar eigen inzicht te alloceren.De mate waarin verzekeraars op verantwoorde wijze risico’s kunnen
dragen, hangt ook af van de «voorspelbaarheid» van de zorgkosten.
Verzekeraars moeten geprikkeld worden om zorg te contracteren met een goede
kwaliteit en -waar mogelijktegen goede prijzen. Voor een goede werking van
deze prikkels is het van essentieel belang dat de vereveningsbijdragen vanuit
het zorgverzekeringsfonds vooraf goed kunnen worden vastgesteld.Jaarlijks zullen de bovengenoemde invloeden tegen elkaar afgewogen dienen
te worden, teneinde te bepalen in welk tempo de risicodragendheid van verzekeraars
kan worden verhoogd.RegiovertegenwoordigingNet als nu al gebeurt in het B-segment, zullen zorgverzekeraars vanaf 2009
voor de totale zorgproductie afzonderlijk moeten gaan onderhandelen met zorgaanbieders
over DBC’s. Dit betekent dat er een einde komt aan het model van de
regiovertegenwoordiging, waarbij de grootste verzekeraar in een regio het
voortouw neemt in de onderhandelingen met zorgaanbieders, daarin bijgestaan
door een vertegenwoordiger van de andere verzekeraars.5. Integrale tarievenDe DBC-prijzen in de ziekenhuiszorg (en dus ook de maatstaf) zullen vanaf 2009
betrekking hebben op alle kosten die in het ziekenhuis worden gemaakt, inclusief
de kapitaallasten en de honoraria van medisch specialisten. Genoemde kosten
moeten dus worden gedekt uit de vergoeding voor DBCs. Dit stimuleert zorgaanbieders
naar eigen inzicht te investeren in toegankelijkheid en kwaliteit en zorgt
voor doelmatigheid.5.1 KapitaallastenIk zal in 2008 een begin maken met de beëindiging van het bouwregime.
Dit betekent materieel dat vanaf 2008 geen sprake meer zal zijn van nieuwe
door de overheid goedgekeurde en gegarandeerde investeringen die worden verwerkt
in de tarieven en budgetten van ziekenhuizen. Vanaf 2009 zullen de kapitaallasten
integraal onderdeel uitmaken van de DBC-prijzen en zijn ziekenhuizen zelf
verantwoordelijk voor hun investeringsbeslissingen en de financiële consequenties
ervan. Meer dan voorheen zullen zorgaanbieders vanaf dat moment baat hebben
bij een goede inrichting van de zorginfrastructuur, omdat het loont de patiënt
centraal te stellen.Zorginstellingen moeten tijdens en na de overgang voldoende mogelijkheden
hebben om kapitaal aan te trekken om investeringen te doen. De eigen vermogenspositie
is daarbij van belang. Uit cijfers van het Waarborgfonds blijkt dat de vermogenspositie
van ziekenhuizen de afgelopen jaren al verbeterd is.Als gevolg van enkele in deze brief genoemde maatregelen zullen zorginstellingen
over het algemeen voldoende kapitaal kunnen aantrekken om noodzakelijke investeringen
te doen en de toenemende financieringsrisico’s op te vangen. In de eerste
plaats zullen de risico’s de komende vier jaar stapsgewijs toenemen
en niet in één keer, waarbij tijdens dit overgangstraject het
Waarborgfonds voor de Zorgsector bovendien zal blijven bestaan. In de tweede
plaats zullen boekwinsten niet langer worden afgeroomd via de tarieven. Eigendom
zal tegen een reële waarde in de balans verwerkt kunnen worden. Boekwinsten
op de verkoop van grond of gebouwen kunnen zodoende worden benut om het eigen
vermogen te versterken of investeringen te doen.Tenslotte wil ik voorkomen dat ziekenhuizen door de invoering van integrale
tarieven in onoverkomelijke problemen komen. In die situaties waarin een causale
relatie bestaat tussen de invoering van integrale tarieven en financiële
problemen die niet verwijtbaar zijn aan de instelling, zal ik op basis van
een zorgvuldige analyse bezien hoe aan deze problemen het hoofd geboden kan
worden zodanig dat de continuïteit van zorg behouden blijft. In elk geval
is geen sprake van genoemde causale relatie indien de instelling
in de afgelopen jaren tot andere investeringsbesluiten (met name de bouw)
had kunnen komen als gevolg van de al in 2005 aangekondigde veranderingen.
Bij genoemde analyse zal de totale exploitatie van de betreffende ziekenhuizen
in ogenschouw genomen worden.Ik zal de NZa vragen de ontwikkelingen in de financieringskosten te monitoren.
Aldus ligt er op het punt van de kapitaallasten een uitgebalanceerd overgangstraject
waarover ik u binnenkort in een aparte brief nader zal informeren.5.2 Medisch specialistenZoals eerder aangekondigd zal er met ingang van 1 januari 2008 een
einde komen aan de zogenaamde lumpsummen en zal voor medisch specialisten
het nieuwe uurtarief van € 132,50 (prijspeil 2006) worden ingevoerd.
Op dit tarief is een bandbreedte van € 6,– onder en € 6,–
boven het uurtarief van toepassing. Hierover heb ik u op 13 februari
2007 via een voorhang aanwijzing geïnformeerd (Kamerstuk 2006–2007,
30 800 XVI, nr. 129). Het inkomen van de vrij gevestigde medisch
specialisten is vanaf 2008 het product van het aantal geleverde DBC’s,
de normtijd per DBC en het uurtarief.Conform het advies van de NZa ben ik voornemens het uurtarief te reguleren
op instellingsniveau. Dit betekent dat het uurtarief van € 132,50
(waarvan 50 cent is geoormerkt voor kwaliteit) zal worden gebruikt als kostprijs
om de hoogte van de maatstaf voor instellingen vast te stellen.De regulering op instellingsniveau heeft een aantal voordelen. Allereerst
is het administratief gezien eenvoudiger om instellingen te reguleren dan
individuele DBCs. Dit geldt eveneens voor de controle van het tarief. Ten
tweede past deze vorm van regulering beter binnen een systeem van integrale
tarieven, prestatiebekostiging en toenemende vrije prijsvorming. Deze vorm
van regulering biedt immers een grote mate van vrijheid aan de zorgaanbieders,
terwijl op macroniveau het uurtarief de totale kosten voor medisch specialistische
zorg bepaalt.6. Afbouw instellingsspecifieke kosten in de maatstafTussen instellingen bestaan doelmatigheidsverschillen. Dit betekent dat
bij een maatstaf die gebaseerd is op landelijk gemiddelde normen een deel
van de ziekenhuizen efficiency verbeteringen zal moeten realiseren om kostendekkend
te blijven produceren. Conform het advies van de NZa wil ik de maatstaf (vanaf 2009)
stapsgewijs invoeren om ziekenhuizen zo in staat te stellen bestaande doelmatigheidsverschillen
terug te brengen. Bovendien biedt het instellingen de mogelijkheid –
indien nodig – om het financiële weerstandsvermogen te versterken.
In de brief over kapitaallasten die ik u spoedig stuur, ga ik dieper in op
deze (en aanpalende) materie.Binnen de transitieregulering wil ik de stapsgewijze invoering van maatstafconcurrentie
vorm geven door de toegestane maatstaf te verschuiven van het instellingsspecifieke
prijsniveau naar het marktconforme prijsniveau, en wel met jaarlijkse stappen
van 25%. Dit betekent dat zorgaanbieders de mogelijkheid hebben binnen
vier jaar de doelmatigheidsverschillen te overbruggen. Concreet betekent een
en ander dat in 2009, de toegestane gemiddeld in rekening te brengen prijs
nog voor 75% gebaseerd is op instellingsspecifieke historische kosten
en voor 25% op de landelijke maatstaf. In 2010 en 2011 zullen die verhoudingen
50%-50% respectievelijk 25%-75% zijn. Voor nieuwe
toetreders geldt per direct de landelijke maatstaf.7. Kwaliteit en innovatieZoals ik u al heb geschreven in mijn brief «Samen zorgen voor beter,
proloog VWS-beleid 2007–2010» (Kamerstuk 2006–2007, 30 800
XVI, nr. 138) wil ik de komende periode onder meer prioriteit geven aan
kwaliteitsverbetering, positieverbetering van patiënten en cliënten
en aan de bevordering van innovatie. Het waarborgen van genoemde doelstellingen
is dus een basisvoorwaarde voor de invoering van prestatiebekostiging. Ik
geloof echter niet dat prestatiebekostiging hieraan tegengesteld is. Integendeel
zelfs. De Raad voor de Volksgezondheid concludeert bijvoorbeeld in haar Strategische
Beleidsagenda (2007) dat transparantie een centraal element is bij het bevorderen
van de kwaliteit. Het onderzoek «Zorg voor innovatie: Sneller Beter –
Innovatie en ICT in de curatieve sector» laat zien dat ziekenhuizen
door structurele aanpassingen hun doelmatigheid kunnen verhogen zonder concessies
te doen aan de kwaliteit van zorg.Zowel onder de maatstaf als in een vrije markt zorgt transparantie ervoor
dat ziekenhuizen zich op kwaliteit zullen willen onderscheiden. De WMG geeft
de NZa mogelijkheden om kwaliteit van zorg en innovatie inzichtelijk te maken.
De opdracht in de WMG ligt daartoe echter eerst bij de zorgaanbieders.7.1 Huidige informatie over kwaliteitTransparantie over prestaties van ziekenhuizen is voor alle partijen van
belang om betekenisvolle keuzes te kunnen maken. Ziekenhuizen zullen aangemoedigd
worden om hun zorg te verbeteren op basis van openbare informatie over de
werkwijze en de resultaten van andere ziekenhuizen; verzekeraars hebben handvatten
nodig om hun rol als zorginkoper serieus waar te maken (en zich zodoende te
kunnen onderscheiden van concurrenten) en de consument zal mede aan de hand
van kwaliteitsinformatie een tweetal concrete keuzes moeten maken –
die voor een zorgverzekeraar en (eventueel) voor een zorgaanbieder.Op dit moment is de informatie over kwaliteit met name gericht op procesindicatoren
zoals bij het project Sneller Beter. Verzekeraars en consumenten hebben dus
nog te weinig zicht op de resultaten die een ziekenhuis levert. De komende
jaren wil ik dan ook sterk inzetten op de standaardisatie van kwaliteitsinformatie
en de ontwikkeling van outputindicatoren. Een parallelle ontwikkeling van
inzicht in kwaliteit en vrije prijsvorming acht ik essentieel om van de nieuwe
bekostigingssystematiek een succes te maken.7.2 Ontwikkeling van indicatorenDe IGZ ziet er op dit moment op toe dat de geleverde zorg aan bepaalde
kwaliteitsnormen voldoet. Dit is echter niet een garantie dat kwaliteitsverschillen
tussen zorgaanbieders inzichtelijk worden. Daartoe worden door de betrokken
partijen in iedere sector momenteel openbaar toegankelijke en vergelijkbare
kwaliteitsindicatoren ontwikkeld, waarbij de IGZ een belangrijke ondersteunende
en coördinerende rol speelt. Het doel is dat in 2011 voor 80 aandoeningen
de kwaliteit van de ziekenhuiszorg inzichtelijk is, te beginnen vanaf 2009
voor de eerste groep aandoeningen. Betreffende indicatoren worden gezamenlijk
met de patiëntenorganisaties, ziekenhuizen, specialisten en verzekeraars
ontwikkeld.7.3 InnovatieMaatstafconcurrentie biedt sterke prikkels voor veel categorieën
van innovatie, welke dan ook dienen te worden bekostigd middels
DBCs. Beslissingen over innovaties die gericht zijn op het verbeteren van
het proces, het besparen van kosten, of het verbeteren van producten kunnen«eenvoudig»
genomen worden door de toekomstige opbrengsten af te wegen tegen de initiële
kosten. Voor wat betreft innovaties die gericht zijn op kwaliteitsverbetering
is bij maatstafconcurrentie eerder sprake van impliciete prikkels, doordat
betere kwaliteit leidt tot meer omzet. Daarnaast hebben veel kostenbesparende
innovaties ook indirect kwaliteitsverbeteringen tot gevolg. Betere logistiek
leidt tot kortere wacht- en behandeltijden. Dit komt de medische kwaliteit
ten goede.Zoals ik ook al aangaf in paragraaf 4.1 komt een deel van het beschikbare
geld voor het ontwikkelen van innovaties uit de academische component. Uitontwikkelde
innovaties zullen echter zodra dat mogelijk is, moeten worden vertaald naar
declareerbare producten en zodoende onderdeel gaan uitmaken van de reguliere
bekostigingssystematiek. De NZa zal in overleg met de Stichting DBC-onderhoud
onderzoek doen naar de mogelijkheden om dit proces te versnellen.8. Verbetering DBC-systeemIntegrale prestatiebekostiging stelt hoge eisen aan het DBC-systeem; de
inkomsten van ziekenhuizen en de schadelast van verzekeraars zijn hier immers
mede van afhankelijk. Op de korte termijn (2007 tot en met 2009) zal een aantal
belangrijke verbeteringen worden doorgevoerd, onder meer om het systeem stabieler
te maken. Tevens zal worden gewerkt aan een nieuwe productstructuur die de
DBC-systematiek beter hanteerbaar moet maken.Aanpassingen korte termijnZoals mijn ambtvoorganger in zijn brief «Ruimte voor betere zorg»
(kamerstuk 2005–2006 29 248, nr. 30) heeft aangegeven, is
een stabiel DBC-systeem een belangrijke voorwaarde om over te gaan op prestatiebekostiging.
Onder een stabiel DBC systeem versta ik dat het systeem uniform wordt toegepast
en er een goede controle op de declaraties kan plaats vinden. Met andere woorden:
het systeem moet betrouwbaar zijn voor zowel de patiënt, de verzekeraar
als voor de aanbieders van zorg. De «Taskforce DBC Declaraties»
heeft in 2006 belangrijke aanbevelingen gedaan die de stabiliteit van het
DBC-systeem vergroten. De invoering van de aanbevelingen van deze Taskforce,
evenals die uit het NZa-rapport «Declaraties beter controleerbaar»,
is dan ook een belangrijk aspect in de invoering van prestatiebekostiging.Naast stabiliteit is het van belang dat alle zorg die zorgaanbieders leveren,
in declarabele prestaties zijn ondergebracht. Voor bepaalde onderdelen van
zorg (WBMV-zorg, IC, en dure geneesmiddelen) is dit nog niet (volledig) het
geval. Dit geldt ook voor zorg die wordt geleverd in enkele specifieke categorale
instellingen. Het is van belang dat hier zo spoedig mogelijk declarabele prestaties
voor ontwikkeld wordenStructurele aanpassingenIn het invoeringsjaar 2005 werd het DBC-systeem als complex en moeilijk
hanteerbaar ervaren. Vanwege een breed gedragen behoefte aan een beter hanteerbaar
DBC systeem hebben veldpartijen en VWS in juni 2006 een gezamenlijk verbeterplan «DBCs:
eenvoudig beter» opgeleverd. De stichting DBC Onderhoud heeft de nadere
uitwerking van het verbeterplan ter hand genomen. De finale besluitvorming
over de inhoud en het tijdpad voor de invoering van het verbeterplan vindt
deze zomer plaats.De kern van het verbeterplan is een nieuwe productstructuur. Kenmerken
van de voorgestelde nieuwe productstructuur zijn:– medisch herkenbare zorgproducten: er worden herkenbare DBCs gedeclareerd
met herkenbare tarieven voor de patiënt;– een uniforme diagnoseregistratie die aansluit aan op een internationale
diagnoseclassificatie (ICD-10);– patiëntgeoriënteerd: per zorgvraag wordt één
zorgproduct vastgesteld, ongeacht het aantal specialismen dat bij de behandeling
is betrokken (geïntegreerde zorgproducten);– zorgzwaarte wordt meegewogen bij de bepaling van het te declareren
product.Om het gebruikersgemak te vergroten, worden de zorgproducten zoveel mogelijk
afgeleid uit de basisadministratie van het ziekenhuis. ICT De hierboven beschreven verbeteringen in het DBC systeem, gekoppeld
aan de doelmatigheidswinst die instellingen moeten realiseren maakt goede
ICT ondersteuning onontbeerlijk. Mede in het licht van de taakstelling zoals
opgenomen in het Coalitieakkoord zullen met de sector afspraken worden gemaakt
over ondersteuning op het gebied van ICT en innovatie om de genoemde taakstelling
middels doelmatigheidswinsten te kunnen realiseren.9. SlotbeschouwingPatiënten hebben recht op veilige, toegankelijke en kwalitatief hoogwaardige
zorg voor een betaalbare prijs. Gelukkig is de zorg in Nederland, dankzij
de inzet van goed opgeleide en gemotiveerde professionals, betrouwbaar te
noemen; de kwaliteitslat ligt hoog en degene die per direct hulp nodig heeft,
kan daar van op aan. In mijn contacten met het veld de afgelopen maanden is
het positieve beeld dat ik van de gezondheidszorg had, alleen maar versterkt.Dit neemt niet weg dat er op het vlak van veiligheid, transparantie van
kwaliteit en van kosten en daarmee terzake van de toekomstbestendigheid van
de zorg nog de nodige stappen te zetten zijn. Om die reden willen de staatssecretaris
en ik beleidsprioriteit geven aan kwaliteit, patiëntvriendelijke zorg
en innovatie om zodoende tekorten aan personeel en wachtlijsten te ondervangen.
Daarnaast willen we bureaucratiebestrijding tot speerpunt van de overheid
maken. De bekostigingssystematiek moet zoveel mogelijk op deze aandachtsgebieden
toegesneden zijn. Zij is slechts een randvoorwaarde voor wat ons beweegt:
het zoveel mogelijk garanderen van goede zorg. Maar daarmee is het wel een
belangrijke randvoorwaarde.Na intensief overleg met het veld over genoemde onderwerpen en na advies
te hebben ingewonnen bij de NZa, heb ik in deze brief dan ook een route willen
schetsen die moet leiden tot een verbeterde «houdbaarheid» van
de zorg. Verzekeraars en zorgaanbieders wordt de ruimte geboden om naar eigen
inzicht invulling te geven aan hoogwaardige, kwalitatief verantwoorde en betaalbare
zorg. Prestatiebekostiging is daarvoor ondersteunend.De overgang van budgetfinanciering naar prestatiebekostiging is een omvangrijke «operatie»,
welke een groot beroep zal doen op de inzet van alle partijen. Door het brede
draagvlak, door de waarde van inzicht in goede zorg en door de zorgvuldigheid
waarmee de transitieperiode is ingekleed, heb ik alle vertrouwen in een beheerste
en verantwoorde stap naar «waardering voor betere zorg.»AanwijzingMet het voorgaande heb ik u de zakelijke inhoud meegedeeld van de aanwijzing
die ik op grond van artikel 7 van de WMG voornemens ben te geven aan de NZa
voor de uitwerking in regels en beleidsregels van het in deze brief op hoofdlijnen
geschetste bekostigingssysteem. De nadere detaillering zal plaats vinden in
de aanwijzing en in de regels, beleidsregels en beschikkingen ter zake van
de NZa.XNoot1Waar ik in deze brief zonder voorbehoud spreek over «ziekenhuizen»
dan bedoel ik daarmee zowel algemene en academische ziekenhuizen, alsook categorale
instellingen en ZBC’s.XNoot1Met uitzondering van het uurtarief voor medisch specialisten.XNoot2Zorg die valt onder de Wet op bijzondere medische verrichtingen.XNoot1Ter inzage gelegd bij het Centraal Informatiepunt Tweede Kamer.XNoot1De enige uitzondering hierop is het Nederlands Kanker Instituut –
Antoni van Leeuwenhoek Ziekenhuis (NKI-AVL) dat een bijzondere toeslag ontvangt
voor topreferente zorg en innovatie en ontwikkeling.XNoot1Radiotherapie, dialyse en audiologie.XNoot2Epilepsie, revalidatie en long-astma. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-29248-37.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl