Wetboek van Strafvordering; wijz. ivm het procesverbaal van de terechtzitting en het vonnis; Verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 23989, nr. 5

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

06-04-1995

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1994-1995

23989 nr. 5

29-03-1995

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. Algemeen2. De Grondwet en het EVRM3. Het praktijkonderzoek4. De meervoudige kamer, rechtdoende in eerste aanleg A. De procedure op tegenspraak 4.1. Het proces-verbaal van de terechtzitting4.2. Het vonnis 4.2.1. Algemeen4.2.2. De inhoud van het verkorte vonnis4.2.3. De status van het verkorte vonnis4.2.4. De termijn waarbinnen moet worden uitgewerkt4.2.5. De mate van uitwerking na instellen van een rechtsmiddelB. De verstekzaken5. De meervoudige kamer, rechtdoende in appel6. De enkelvoudige kamer, rechtdoende in eerste aanleg8. Werklasteffecten van het wetsvoorstelArtikelen Artikel 138aArtikel 138bArtikel 277Artikel 327aArtikel 345Artikel 365aArtikel 365bArtikel 426dOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 23989Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 38 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
23 989Wijziging van de bepalingen uit het Wetboek van Strafvordering betreffende
het proces-verbaal van de terechtzitting en het vonnisnr. 5VERSLAGVastgesteld 29 maart 1995De vaste Commissie voor Justitie1, belast
met het voorbereidend onderzoek van dit wetsvoorstel, heeft de eer als volgt
verslag uit te brengen.Onder het voorbehoud dat de hierin gestelde vragen en gemaakte opmerkingen
tijdig zullen zijn beantwoord, acht de commissie de openbare behandeling van
het wetsvoorstel voldoende voorbereid. 1. AlgemeenDe leden van de PvdA-fractie merken op dat dit wetsvoorstel kennelijk
hoofdzakelijk ten doel heeft de wetgeving inzake het opmaken van het strafvonnis
en het proces-verbaal ter terechtzitting te vereenvoudigen. Daarmee wordt
aangesloten op de bestaande praktijk. Deze leden kunnen zich in hoofdlijnen
in dit wetsvoorstel vinden. Het bespaart onnodig werk. De praktijk is al jaren
zo en lijkt geen onoverkomelijke bezwaren op te leveren.De bestaande wetgeving, volgens welke in veel gevallen is voorgeschreven
het vonnis en het proces-verbaal geheel uit te werken, terwijl van die –
bewerkelijke – stukken veelal geen enkel gebruik wordt gemaakt, is uit
een oogpunt van werkbelasting en efficiency niet langer haalbaar.De leden van de CDA-fractie achten het van belang dat het verkorte proces-verbaal
van de terechtzitting en het verkorte vonnis een wettelijke basis krijgen.
Het onderhavige voorstel voorziet daarin en sluit aan op de praktijk. Alleen
indien een rechtsmiddel wordt ingesteld, wordt het vonnis uitgewerkt dan wel
verkort in handen van de verdediging gesteld. Dit verkorte vonnis dient altijd
de motivering op de gevoerde verweren te bevatten.De leden van de VVD-fractie hebben met belangstelling kennis genomen van
dit wetsvoorstel. Zij begrijpen dat het wetsvoorstel erop is gericht de bestaande
praktijk van het verkorte proces-verbaal van de zitting en het verkorte vonnis
in de wet vast te leggen.In dat verband vragen deze leden op welke punten het wetsvoorstel afwijkt
van de bestaande praktijk. Daarnaast stellen zij dat zij het van groot belang achten dat de verscheidene
betrokken beroepsgroepen de voorgestelde regeling onderschrijven.Volgens de memorie van toelichting wordt een en ander «op hoofdlijnen»
onderschreven. Daarom vragen deze leden de regering om aan te geven op welke
onderdelen vooral de Nederlandse Vereniging voor Rechtspraak en de Nederlandse
Orde van Advocaten kritisch staan tegenover dit voorstel en waarom dat zo
is.De leden van de D66-fractie hebben grotendeels met instemming kennis genomen
van dit wetsvoorstel. Zij onderschrijven de noodzaak om het verkorte proces-verbaal
van de terechtzitting en het verkorte vonnis een wettelijke basis te geven.Ook zijn zij het eens met de regering dat een vereenvoudigde procedure
voor de bekennende verdachte op bezwaren stuit zonder dat een duidelijk voordeel
met een dergelijke regeling bereikt kan worden. Deze leden ondersteunen de
regering dan ook in het schrappen van de in het oorspronkelijke wetsvoorstel
nog opgenomen «bekennende-verdachte-procedure».Uit het in opdracht van de commissie Herijking Wetboek van Strafvordering
verrichte praktijkonderzoek blijkt dat de wettelijke voorschriften met betrekking
tot het proces-verbaal van de terechtzitting en het vonnis door de gerechten
niet kan worden nageleefd bij gebrek aan capaciteit. Ook motivatie speelt
hierbij een rol, voor zover het gaat om het uitwerken van een proces-verbaal
en een vonnis, terwijl de veroordeelde niet in appel is gegaan, het zogenaamde
werken voor het archief.De leden van de D66-fractie achten het van belang dat de wettelijke voorschriften
en de praktijk met elkaar in overeenstemming worden gebracht.De leden van de GroenLinks-fractie hebben met belangstelling van het wetsvoorstel,
dat een codificering van de bestaande praktijk behelst, bestudeerd.Zij hebben tevens kennis genomen van de commentaren van de Nederlandse
Orde van Advocaten (NOvA), de Hoge Raad der Nederlanden, de Nederlandse Vereniging
voor Rechtspraak (NVvR), alsmede de vergadering der procureurs-generaal. Een
en ander geeft hun aanleiding tot het volgende commentaar.Zoals gezegd, wordt met dit wetsvoorstel de bestaande praktijk met betrekking
tot de «kop-staart-vonnissen» gelegaliseerd.Het nu voorliggende wetsvoorstel sluit – in tegenstelling tot een
eerder voorstel – aan bij de voorstellen van de commissie-Moons hierover.De leden van de SGP-fractie hebben met belangstelling van het wetsvoorstel
kennis genomen en hebben daartegen geen principiële bezwaren.Zij constateren wel dat het voorstel aan de reeds bestaande diversiteit
van wettelijk toegestane vereenvoudigde vonnissen («stempelvonnis»
en «aantekening mondeling vonnis» van politierechter onderscheidenlijk
enkelvoudige appèlrechter) nog een variant toevoegt door de huidige
buitenwettelijke praktijk te legaliseren.De leden van de GPV-fractie stemmen ermee in de contra-legem praktijk
van de kop-staart-vonnissen in de wet te regelen. De nu nog bestaande verschillen
per ressort kunnen daarmee worden weggenomen. Tevens betuigen zij hun instemming
met het vervallen van de voorgestelde bijzondere procedure voor bekennende
verdachten. In het voorliggende wetsvoorstel heeft de regering ervoor gekozen
de uitwerking van het vonnis overbodig te maken, tenzij een rechtsmiddel is
aangewend of om uitwerking van het vonnis is gevraagd. Naar de mening van
de leden van de GPV-fractie verdient de motivering van deze keuze
aanvulling. Het is niet de gegroeide praktijk alleen die een keuze van de
wetgever rechtvaardigt, in het bijzonder niet nu er een grondwettelijke opdracht
in de zaak betrokken is. 2. De Grondwet en het EVRMDe leden van de PvdA-fractie kunnen het te meer met de voorgestelde regeling
eens zijn, nu is voorgesteld partijen in de gelegenheid te stellen, hetzij
ter zitting, hetzij daarna binnen een bepaalde periode, alsnog om een volledig
uitgewerkt vonnis te vragen. De omstandigheid dat de rechter het verzoek,
ter zitting gedaan, van de hand kan wijzen, vormt daartegen geen doorslaggevend
bezwaar, omdat de mogelijkheid van oneigenlijk gebruik van dit recht hierdoor
wordt uitgesloten en voorts van de rechter een prudent gebruik van deze weigeringsbevoegdheid
verwacht mag worden. Bovendien blijft altijd de mogelijkheid om na afloop
van de zitting binnen een bepaalde periode om een uitgewerkt vonnis te verzoeken,
zodat het de justitiabele steeds gegeven is ook zonder daarvoor hoger beroep
te hoeven instellen – over een volledig uitgewerkt vonnis de beschikking
te krijgen.Inmiddels zou – ook in verband met de uitspraak in de zaak Hadjinastassiou
van het Europese Hof voor de Rechten van de Mens (van 16 december 1992) wel
verzekerd moeten zijn dat degene die appel of cassatie instelt tijdig, dat wil zeggen voordat hij gehouden is gronden aan te voeren, over
het uitgewerkte vonnis kan beschikken.Wat betreft de verdachte levert dat geen probleem op. Anders ligt dat
voor het openbaar ministerie. In dat verband zouden de leden van de PvdA-fractie
het wenselijk achten dat de door de Hoge Raad gesanctioneerde praktijk, inhoudende
dat het aan het openbaar ministerie in de praktijk wordt toegestaan om –
in afwijking van het in artikel 433 van het Wetboek van Strafvordering bepaalde –
pas middelen van cassatie in te dienen binnen een maand nadat de officier
van justitie metterdaad de beschikking heeft gekregen over het uitgewerkte
vonnis en proces-verbaal, eveneens in de wet vast te leggen.De leden van de VVD-fractie hechten eraan indien de regering in de nota
naar aanleiding van het verslag nader verantwoordt hoe de voorstellen met
betrekking tot het verkorte vonnis en het verkorte proces-verbaal passen binnen
de waarborgen van artikel 121 van de Grondwet. Zij sluiten zich aan bij de
vraagstelling van de Raad van State hierover.Deze leden achten het van belang dat een strafvonnis in beginsel de bewijsmiddelen
bevat, alsmede de daaraan ten grondslag liggende feiten en omstandigheden.
Vermelding van die informatie dient diverse doelen, zoals de overtuigingskracht
van het vonnis, de preventieve werking en de maatschappelijke verantwoording
van de strafrechtelijke afdoening. Mede om die redenen wordt het strafvonnis
in het openbaar uitgesproken. Voornoemde leden vragen de regering uiteen te
zetten of zij de vrees deelt dat die doelstellingen onder druk komen te staan,
indien veelvuldig gebruik zal worden gemaakt van een verkort vonnis en een
verkort proces-verbaal.De leden van de VVD-fractie zijn beducht voor het relativeren van bestaande
regels en rechtswaarborgen ten behoeve van de doelmatigheid. Er dient blijvend
voor te worden gewaakt dat capaciteitsgebrek in het justitiële apparaat
de rechtsstatelijke waarborgen voor de burger niet aantast. De leden van de
VVD-fractie hechten immers sterk aan de waarborgen voor de verdachte in het
strafproces.Uitgangspunt van de leden van de D66-fractie voor de beoordeling van het
wetsvoorstel is dat de rechten van de verdediging niet mogen worden beknot.
Deze leden nemen er kennis van dat uit het onderzoek blijkt dat de verdediging
in het algemeen aan een uitgewerkt vonnis voor het instellen van beroep geen
behoefte heeft aangezien de verdachte bij het aantekenen van appel nog niet
inhoudelijk behoeft aan te geven waarom hij het niet eens is met het vonnis
waarvan beroep.Deze leden onderschrijven dat het wetsvoorstel niet onverenigbaar is met
artikel 6 EVRM en artikel 121 Grondwet. 3. Het praktijkonderzoekOp zichzelf is betreurenswaardig, aldus de leden van de PvdA-fractie,
dat het onderzoek waarvan de regering in de memorie van toelichting melding
maakt, aangeeft dat het de zittende magistratuur en griffie kennelijk al jaren
praktisch onmogelijk is hun wettelijke verplichtingen op dit punt na te komen.
Dit heeft kennelijk tot verschillende «oplossingen» contra-legem
geleid.De leden van de GroenLinks-fractie onderschrijven de bevindingen van de
commissie-Mevis, die een onderzoek naar de gangbare praktijk van de kop-staart-vonnissen
heeft gedaan. Uit dit onderzoek blijkt dat niet alle instanties uniform handelen,
reden dat een wettelijke regeling die een eenheid in normen brengt, naar de
mening van deze leden gewenst is. 4. De meervoudige kamer, rechtdoende in eerste aanleg A. De procedure op tegenspraak 4.1. Het proces-verbaal van de terechtzittingDe leden van de VVD-fractie achten de inhoud van een verkort proces-verbaal
uiterst beperkt (artikel 138b). Is de regering bereid te overwegen om het
verkorte proces-verbaal tenminste een zodanige inhoud te geven dat daarin
in grote lijnen de argumenten worden vermeld die door partijen ter zitting
zijn gewisseld? 4.2. Het vonnis 4.2.1. AlgemeenDe leden van de PvdA-fractie hebben bezwaar tegen de mogelijkheid de rechter
de bevoegdheid te geven het vonnis in principiële en ingewikkelde zaken
eerst na vier weken uit te spreken. De voor de betrokken justitiabele wel
heel elementaire uitspraaktermijn behoort in ieder geval niet om met werklast
verband houdende redenen te worden opgerekt. Er ware dan voor de mogelijkheid
te kiezen de uitspraaktermijn op 14 dagen te houden, maar de rechter de bevoegdheid
te verlenen in dergelijke zaken het uitgewerkte vonnis eerst twee weken na
de vonniswijzing (in uitge- werkte vorm) beschikbaar te doen zijn.De leden van de D66-fractie zijn niet overtuigd door de argumenten van
de regering dat het mogelijk zou moeten worden dat de rechter de bevoegdheid
krijgt in sommige gevallen de uitspraaktermijn op vier weken te stellen. Bestaat
zo niet het gevaar dat deze termijn een aanzuigende werking krijgt en dat
de rechter mede als gevolg van capaciteitsproblemen steeds vaker pas na vier
weken vonnis wijst? Deze leden hebben geconstateerd dat het advies van de
NVvR op dit punt niet onverdeeld is. Wil de regering nog eens helder uiteenzetten
wat de voor- en nadelen zijn van een verlenging van de uitspraaktermijn en
zeggen of zij bereid is het wetsvoorstel op dit punt te heroverwegen? In artikel 365a derde lid worden de huidige werkafspraken aangaande de
te hanteren termijnen vastgelegd. De leden van de GPV-fractie vragen of de
regering bereid is op de resultaten van het nader overleg te reageren met
een voorstel om de wet aan te passen. Deze leden hebben de indruk dat een
verkorting van de nu voorgestelde termijn in de toekomst wenselijk is. 4.2.2. De inhoud van het verkorte vonnisDe leden van de PvdA-fractie beklemtonen het belang dat de rechtszekerheid
eist, dat duidelijkheid bestaat over de noodzakelijke bestanddelen van het
verkorte vonnis en de status daarvan. Opneming van de volledige bewezenverklaring
is gewenst, ook omdat dit van belang kan zijn voor de beoordeling van zaken
van verdachten die – naast degene met betrekking tot wie een verkort
vonnis wordt opgemaakt – in dezelfde strafzaak betrokken zijn, maar
van wie de berechting op een ander ogenblik zou kunnen worden overwogen.De leden van de VVD-fractie vragen de regering of zij bereid is de definitie
van een verkort vonnis (artikel 138a) zodanig aan te passen dat zo'n vonnis
tenminste de bewijsmiddelen bevat, waarop het berust.De leden van de D66-fractie hechten er aan dat ook in het verkorte vonnis
de bewezenverklaring wordt opgenomen. Zou ook daar op bezuinigd worden, dan
vrezen deze leden dat dit ten koste van de zorgvuldigheid zou gaan, gelet
op de hoge werkdruk bij de zittende magistratuur. Een bewezenverklaring kan
immers pas geformuleerd worden nadat de bewijsmiddelen secuur zijn langsgelopen.Met instemming merken de leden van de GroenLinks-fractie op dat het wetsvoorstel
een aantal minimumgaranties biedt waaraan het verkorte vonnis dient te voldoen,
terwijl uit het praktijkonderzoek gebleken is, dat die minimumeisen niet bij
alle gerechten voldoende – naar de mening van deze leden – garanties
bieden. Het verkorte vonnis dient aan alle wettelijke eisen te voldoen, behoudens
de opsomming en de weergave van de inhoud van de bewijsmiddelen. Daarnaast
wordt het vonnis in het algemeen uitgewerkt indien er een rechtsmiddel wordt
aangewend, ofwel de verdachte, de benadeelde partij, of de officier van justitie
daarom verzoekt. Zij constateren dat in dit opzicht het wetsvoorstel een verbetering
van de bestaande praktijk betekent.Daarbij maken zij in navolging van de NOvA wel de kanttekening dat de
plicht tot uitwerking van een vonnis de rechter dwingt tot verantwoording
van de gebezigde bewijsmiddelen, en daarom van invloed is op de kwaliteit
en zorgvuldigheid van de rechterlijke besluitvorming. 4.2.3. De status van het verkorte vonnisDe leden van de D66-fractie achten wijziging van het verkorte vonnis principieel
onjuist. Na het instellen van appel mag het verkorte vonnis slechts worden
aangevuld wat betreft de opsomming en de weergave van de inhoud van de bewijsmiddelen.
Zou een andere constructie worden gekozen, dan werkt dat onduidelijkheid in
de hand. Bij het uitwerken van het vonnis kan de verleiding gaan ontstaan,
genomen beslissingen anders weer te geven. De grens tussen een andere weergave
en een andere beslissing is vaag. De leden van de D66-fractie ondersteunen
het regeringsstandpunt in dezen.De leden van de GroenLinks-fractie achten het ook een verbetering dat
door regeling bij wet het verkorte vonnis de status van een volwaardig processtuk
krijgt, zodat zowel de verdediging als het openbaar ministerie van
het vonnis kennis kunnen nemen en dat, behoudens de opsomming en de weergave
van de inhoud van de bewijsmiddelen, de tekst van het verkorte vonnis niet
meer gewijzigd mag worden.De memorie van toelichting roept, naar de mening van de leden van de GPV-fractie,
vragen op waar deze ingaat op de status van het verkorte vonnis. De tekst
van het verkorte vonnis zou naast het uitgewerkte vonnis bij de stukken gevoegd
moeten worden om te kunnen controleren, of er geen veranderingen zijn aangebracht
ten opzichte van de tekst van de beslissingen en motiveringen die in de verkorte
versie al zijn vastgelegd. Op zichzelf beschouwd hebben deze leden daar niets
tegen, maar het vertroebelt de processuele verhouding tussen beide vonnissen.
Het is immers zo dat het uitgewerkte vonnis de status heeft van «vonnis
waarvan beroep» en in die zin de verkorte versie terzijde stelt. Deze
leden menen dat duidelijk moet komen vast te staan dat het verkorte vonnis
processueel geen aparte status meer heeft en dat het uiteindelijk maar om
één vonnis gaat. De bedoelde passage in de toelichting veronderstelt
bovendien een andere gedachtengang dan de voorgestelde wettekst. Deze leden
hebben daarom behoefte aan een nadere uiteenzetting op dit punt. 4.2.4. De termijn waarbinnen moet worden uitgewerktDe leden van de VVD-fractie vinden het noodzakelijk dat de betrokken burger,
ook los van de appelbeslissing, de beschikking kan krijgen over een uitgewerkt
proces-verbaal en vonnis. Dat artikel 365c eerste lid die mogelijkheid biedt,
juichen deze leden toe.De leden van de VVD-fractie merken echter op dat er geen maximum termijn
wordt gegeven voor het uitwerken van bedoelde stukken. Dat betekent dat de
verdachte die appel overweegt zijn beslissing niet kan baseren op de overwegingen
van de rechtbank in het uitgewerkte vonnis, omdat bij het ontvangen van het
uitgewerkte vonnis de appeltermijn verstreken zal zijn. Daarom vragen deze
leden de regering te reageren op de stelling dat, met dit wetsvoorstel, veelal
hoger beroep wordt ingesteld en vervolgens, nadat is kennisgenomen van de
gronden van het vonnis in eerste aanleg, het appel wordt ingetrokken. Acht
de regering die gang van zaken aanvaardbaar?De leden van de D66-fractie vinden dat een vonnis zo snel mogelijk moet
worden uitgewerkt, als er appel is aangetekend. In zijn algemeenheid stellen
deze leden dat strafprocessen in Nederland lange tijd in beslag nemen. Voor
de acceptatie van een opgelegde beslissing is een snel onherroepelijk worden
van de uitspraak en een vlotte tenuitvoerlegging van belang. Door gebrek aan
rechters en ondersteunend personeel heeft de praktijk zich moeten behelpen
met werkafspraken, zoals door de regering verwoord. Desondanks menen de leden
van de D66-fractie dat in de wettekst van artikel 365a derde lid Sv tot uitdrukking
zou moeten komen dat aanvulling zo snel mogelijk dient te geschieden na het
aanwenden van het rechtsmiddel en dat de in de wettekst geformuleerde termijnen
van vier respectievelijk drie maanden uiterste termijnen zijn.Wat betreft de sanctie op het niet naleven van deze termijnen kunnen de
D66-fractieleden zich vinden in hetgeen de regering daarover naar voren heeft
gebracht.In de artikelen 365c, 378, 395, 415 jo 365c en 426f wordt de mogelijkheid
gecreëerd dat de beledigde partij mag vragen dat het verkorte proces-verbaal
dan wel vonnis wordt uitgewerkt. Wordt hiermee niet het kind met het badwater
weggegooid, zo vragen de leden van de D66-fractie. De beledigde partij heeft
belang bij een bewezenverklaring om deze bij voorbeeld aan de verzekeringsmaatschappij
over te leggen of om zelf een civiele procedure tegen de veroordeelde te beginnen.
Een uitwerking van de bewijsmiddelen lijkt niet noodzakelijk.
Als beledigde partijen veelvuldig van het hun in deze artikelen verleende
recht gebruik zullen gaan maken, dan kan dat de werklast van de rechters en
het ondersteunend personeel aanmerkelijk verzwaren.Wil de regering gemotiveerd meedelen of zij bereid is in te gaan op de
suggestie van de NVvR om te volstaan met het aan de beledigde partij toekennen
van de bevoegdheid vastlegging van het proces-verbaal te verzoeken van voor
hem/haar relevante onderdelen van de ter terechtzitting afgelegde verklaringen?De leden van de GPV-fractie merken op dat de suggestie in de memorie van
toelichting dat de appelrechter de zaak zou kunnen terugwijzen bij een vonnis
dat niet aan de wettelijk eisen voldoet, een afwijking vormt van de rechtspraak
tot nu toe. Daarin is alleen bij materiële gebreken in de eerste aanleg
verwijzing geïndiceerd. Een gebrekkig opgemaakt vonnis blijft daarmee
een vonnis en vormt geen aanwijzing dat de rechter ten onrechte een beslissing
op de hoofdzaak heeft gegeven. Deze leden vragen waarom gekozen is voor verwerping
van de geldende rechtspraak op dit punt.De leden van de GPV-fractie hebben enkele vragen over de uitwerking van
een verkort vonnis op verzoek, neergelegd in artikel 365c eerste lid. Deze
leden menen dat een uitgewerkt vonnis de officier van justitie weinig extra's
te bieden heeft. Voor de verdediging ligt de zaak op een belangrijk punt anders.
Voor de beoordeling van de bewijsbeslissing heeft men een uitgewerkt vonnis
nodig, omdat alleen dan een uitgewerkte motivering van de bewezenverklaring
wordt opgemaakt. Het verdedigingsbelang bij een inzage in de bewijsvoering
ligt vooral in de overweging of appel zal worden ingesteld. Dat is blijkens
de memorie niet de reden van de voorgestelde regeling. Welke overwegingen
liggen dan wel aan deze opzet ten grondslag, zo vragen deze leden. De leden
van de GPV-fractie menen voorts dat als de regering ervoor kiest een uitwerking
op verzoek van de verdachte te regelen teneinde een overweging van het hoger
beroep te vergemakkelijken, er geen speciale reden is om de verdediging die
mogelijkheid niet meteen op de zitting te geven. Naar de opvatting van deze
leden steunen de resultaten van het praktijkonderzoek van Mevis deze opvatting.
Het verkrijgen van een uitgewerkt vonnis was blijkens dit onderzoek geen reden
voor het instellen van appel.De leden van de GPV-fractie stellen vast dat de termijnen in het voorgestelde
artikel 365c klaarblijkelijk geen verbinding hebben met het overwegen van
appel, aangezien de termijn voor hoger beroep in de regel zal zijn verstreken
voordat de verdediging het uitgewerkte vonnis in handen heeft. De memorie
van toelichting bevestigt de ontkoppeling van uitwerking vonnis en rechtsmiddel,
maar geeft niet aan welk belang dwingt tot een regeling zoals nu wordt voorgesteld.
Deze leden verzoeken de regering dit alsnog te doen.De aparte vermelding van de raadsman in artikel 365c komt de leden van
de GPV-fractie, gelet op artikel 331 eerste lid Sv, overbodig voor. Bovendien
zijn zij van mening dat niet de suggestie gewekt moet worden dat de raadsman
een zelfstandige bevoegdheid heeft in het strafproces. Als dat wel de bedoeling
van de regering is, dan moet toch eerst de discussie gevoerd worden over de
inpassing van de vertegenwoordiging in het strafproces, zo menen deze leden.
Deze leden vragen de regering in dit verband welke stappen inmiddels zijn
ondernomen naar aanleiding van de uitspraken van het Europees Hof voor de
Rechten van de Mens in de zaken Lala en Pellatoah op dit punt. 4.2.5. De mate van uitwerking na instellen van een rechtsmiddelDe leden van de PvdA-fractie vragen of niet toch wenselijk is de verplichting
tot uitwerking van een vonnis in geval van appel op enigerlei wijze
te sanctioneren. Zo niet dan blijkt het immers ook in de huidige situatie
mogelijk dat rechtbanken een vonnis niet geheel uitgewerkt naar het Gerechtshof
sturen. Het Gerechtshof is dan gedwongen dergelijke zaken geheel opnieuw te
behandelen ook in gevallen waarin dit wellicht niet nodig zou zijn geweest.Indien in geval van een niet uitgewerkt vonnis de hogere instantie verplicht
zou zijn de zaak terug te verwijzen, zou deze nog wel voorkomende praktijk
immers al snel worden beëindigd. B. De verstekzakenDe leden van de VVD-fractie verzoeken de regering een antwoord te geven
op de vraag of ook die veroordeelde aanspraak kan maken op een aangevuld vonnis
en proces-verbaal, die eerst na zeer geruime tijd – enkele jaren –
appèl aantekent van een verstekvonnis, waaraan een dagvaarding is voorafgegaan
die hem of haar niet in persoon is betekend.Worden de gegevens die noodzakelijk zijn om de aangevulde documenten op
te stellen, zolang bewaard? 5. De meervoudige kamer, rechtdoende in appelDe vraag van de leden van de GPV-fractie richt zich op een thans bestaande
praktijk bij de Hoven. Alweer enige tijd geleden hebben deze de praktijk geadopteerd,
mede gestimuleerd door de cassatiepraktijk, om alle beroepen vonnissen standaard
te vernietigen. Dientengevolge kunnen gebreken uit de eerste aanleg die door
de appelrechters over het hoofd zijn gezien, niet meer tot cassatie leiden.
Dat kan op de griffiers en rechters in eerste aanleg de indruk geven dat zij
toch nog voor de prullenbak werken. Is de indruk overigens juist dat thans
een kentering bij de Hoven waar valt te nemen? Kan de regering haar standpunt
geven over de verhouding tussen enerzijds de nu vastgelegde verplichting voor
de eerste instantie om een vonnis volledig uit te werken in geval van appel
en anderzijds de genoemde praktijk, die eventuele onzorgvuldigheid bij de
tweede instantie in haar controletaak sanctioneert. 6. De enkelvoudige kamer, rechtdoende in eerste aanlegTen aanzien van de artikelen 379 en 396 zijn de leden van de VVD-fractie
geïnteresseerd om te vernemen in welke gevallen de rechter kan vaststellen
dat geen redelijk belang gediend is met een schriftelijk vonnis. Deze leden
kunnen zich voorstellen dat dit mede van de individuele omstandigheden van
de veroordeelde afhankelijk is. Zij vragen of de rechter wel over voldoende
informatie zal beschikken om in dit verband tot een oordeel te komen. Op welke
wijze dient een veroordeelde achteraf zijn verzoek om een schriftelijk vonnis
te motiveren, indien hij geen appèl heeft ingesteld?In dit verband vragen de leden van de VVD-fractie tevens of belanghebbenden
bij een afwijzende beslissing door de kantonrechter of de enkelvoudige kamer
bij de rechtbank op hun verzoek om schriftelijk vonnis, daartegen kunnen opkomen
bij enige hogere instantie en zo ja, bij welke.Daarbij verwijzen deze leden naar het door hen bij artikel 365 eerste
lid opgemerkte. 8. Werklasteffecten van het wetsvoorstelDe leden van de CDA-fractie wensen te vernemen of deze vereenvoudiging
van het strafprocesrecht in de toekomst nog werkbesparing zal opleveren of
dat dit voorstel slechts de bestaande praktijk legaliseert (bladzijde 12 memorie
van toelichting «weinig effect»). Is de regering van plan verder na te denken over werkbesparing bij het
openbaar ministerie en de zittende magistratuur? En hoe reageert zij op de
reactie van de NVvR in de brief van 19 januari 1995 waarin gesteld wordt dat
«de voorgestelde regeling een te ruime mogelijkheid biedt aan rechterlijke
autoriteiten tot het vragen van uitwerking van processen-verbaal en vonnissen
met alle werklastverzwaring van dien?» Gaarne krijgen deze leden hierop
een uitvoerige reactie.De leden van de VVD-fractie verzoeken de regering nader te verwoorden
of en zo ja in hoeverre het wetsvoorstel efficiency-winst oplevert. Zij kunnen
zich voorstellen dat die winst uiterst beperkt zal blijven, omdat de strafrechter
en/of de griffier hoe dan ook uitgebreid aantekeningen zal dienen te houden
van de gang van zaken ter terechtzitting en van de overwegingen van het vonnis.
De mogelijkheid blijft immers aanwezig dat bij appèl of op speciaal
verzoek alsnog een aangevuld vonnis en proces-verbaal dienen te worden opgesteld.
Heeft de regering overwogen hoe en in welke vorm de daarvoor relevante gegevens
dan wel bouwstenen dienen te worden bewaard?Een vraag van de leden van de SGP-fractie is of van het wetsvoorstel een
vermindering van de werklast te verwachten valt. Artikelen Artikel 138aWordt onder het begrip «verkort vonnis» mede begrepen het
«verkort arrest», zo vragen de leden van de SGP-fractie.De leden van de GPV-fractie plaatsen enkele kanttekeningen bij de opzet
van het wetsvoorstel. Was het niet beter geweest als was gekozen voor een
opzet vergelijkbaar met die in wetsvoorstel 19 488? Dan was inpassing
in het stelsel van het Wetboek van Strafvordering nog mogelijk geweest. De
voorliggende opzet spoort echter niet met de systematische uitgangspunten
van het wetboek. Zo zijn de plaats en inhoud van artikel 138a gebaseerd op
de veronderstelling dat een vonnis ook thans een uitspraak is. Uit het Wetboek
van Strafvordering blijkt evenwel dat een vonnis een einduitspraak bevat,
naast andere op te nemen delen. Om deze discrepantie tussen dit voorstel en
het Wetboek van Strafvordering op te heffen, zou naar de mening van de leden
van de GPV-fractie niet alleen de formulering van artikel 138a moeten worden
gewijzigd, maar zou de bepaling in haar geheel verplaatst moeten worden naar
titel VI afdeling 4 van boek 2 van het Wetboek van Strafvordering. Ook geven
zij in overweging artikel 365a eerste lid aan te vullen. Artikel 138bHetgeen hierboven is opgemerkt over de plaatsing van artikel 138a in deze
titel, geldt mutatis mutandis ook voor dit artikel. Welk belang is gediend
met plaatsing in de betekenistitel en waarom is niet gekozen voor een aanvulling
bij artikel 326 Sv, zo vragen de leden van de GPV-fractie. Artikel 277De leden van de PVDA-fractie vragen of op niet nakoming van de in het
nieuwe zesde lid vervatte bepaling geen nietigheid zou moeten worden gesteld.Het is de leden van de GPV-fractie niet duidelijk waarom het enkele feit
van aanhouding een volledig proces-verbaal noodzakelijk maakt. De wettelijke
regeling is immers gebaseerd op de gedachte dat één onderzoek
plaatsvindt, dat door onderbreking op verschillende tijdstippen kan vallen,
maar waarvan uiteindelijk één proces-verbaal wordt vastgesteld.
Inpassing van het voorgestelde zesde lid in deze structuur brengt met zich
mee dat bij schorsing voor het gehele onderzoek een volledig proces-verbaal
moet worden vastgesteld. Is dat inderdaad de bedoeling van de aanvulling?
Waarom kan niet worden volstaan met het verkorte proces-verbaal, waarin steeds
de redenen voor schorsing zullen zijn opgenomen ex artikel 277 vijfde lid
in verbinding met het voorgestelde artikel 138b? Artikel 327aUit de memorie van toelichting blijkt dat voor verstekzaken aansluiting
is gezocht bij de regeling van artikel 378 vierde lid Sv, merken de leden
van de GPV-fractie op. Materieel gaat het om gevallen waarin de appeltermijn
niet aanvangt meteen na het uitspreken van het vonnis, maar pas later. Bij
een wijziging van de regeling voor de appeltermijn (Wet Wijziging Termijnen,
S91, 663), artikel 408 eerste lid, is echter een uitbreiding gegeven aan die
gevallen. Ook als de dagvaarding niet in persoon is betekend, kan de appeltermijn
van veertien dagen ingaan na de einduitspraak, namelijk als zich een omstandigheid
voordoet waaruit voortvloeit, dat de zitting aan de verdachte van tevoren
bekend was. Toen en nu worden de aansluitende bepalingen niet hieraan aangepast.
De leden van de GPV-fractie vragen daarom of er duidelijkheid verschaft kan
worden over wat daarvan de reden is.Zij zien niet in waarom de verplichting van het derde lid van dit artikel
ook geldt voor de uitwerkingen op verzoek (ex artikel 365c). Als er geen verbinding
bestaat met het instellen van een rechtsmiddel, wat is het belang van de verzoekers
of de rechtspleging in het algemeen bij de uitwerking van het proces-verbaal? Artikel 345Als opgemerkt hebben de leden van de PVDA-fractie bezwaar tegen de voorgestelde
bepaling (zie ook de artikelen 379 en 396 tweede lid onder b). Zij stellen
voor te bepalen dat in ieder geval altijd na 14 dagen uitspraak zal worden
gedaan, maar de rechter daarbij de bevoegdheid krijgt te bepalen dat afgifte
van een uitgewerkt vonnis eerst 14 dagen na die uitspraak zal volgen.De leden van de D66-fractie zijn er niet van overtuigd dat de uitspraaktermijn
voor een uitgewerkt vonnis op vier weken dient te worden gesteld. Zij verwijzen
naar hetgeen zij de regering gevraagd hebben op dit punt.De leden van de GPV-fractie vragen of dit artikel zo moet worden begrepen
dat een rechter die moeite heeft om de uitspraak binnen veertien dagen klaar
te hebben, «veroordeeld» is tot het maken van een volledig vonnis?
Is het bekend dat thans wegens de krappe termijn van veertien dagen verschillende
uitwegen worden gehanteerd, zoals het uitstellen van de formele sluiting van
het onderzoek ter zitting, hoewel het onderzoek ter zitting wel voltooid had
kunnen worden? Is de regering bereid om, indien dat noodzakelijk blijkt, de
rechterlijke macht te voorzien van de nodige middelen om de voorgestelde regeling
zodanig uit te voeren, dat deze uitwegen tot het verleden gaan behoren? Artikel 365aDe leden van de PvdA-fractie achten de in het wetsvoorstel voorgestelde
termijnen waarbinnen het vonnis moet worden uitgewerkt, niet onredelijk.
Toch zal de termijn van drie maanden wat betreft personen die zich in voorlopige
hechtenis bevinden – zeker in gevallen waarbij tot een relatief korte
vrijheidsstraf is veroordeeld – al snel als kwellend worden ervaren.
Daarbij moet bedacht worden dat juist door deze categorie appellanten de doorstroming
van Huis van Bewaring naar gevangenis wordt verstopt. Deze leden vragen of
niet in alle gevallen waarin in eerste instantie tot een vrijheidsstraf van
12 maanden of minder is veroordeeld, een termijn van maximaal een maand in
aanmerking genomen zou kunnen worden.Is de regering bereid de formulering aan te scherpen, zoals door de leden
van de D66-fractie hiervoor verwoord is, zo vragen zij. Artikel 365bDe leden van de VVD-fractie hebben moeite zich een voorstelling te maken
van de situatie, waarin het aangevulde vonnis door de voorzitter van het gerecht
wordt ondertekend, bij ontstentenis van de rechter die het vonnis heeft gewezen.
Hoe kan de voorzitter op adequate wijze controleren of het vonnis volledig
en op correcte wijze is aangevuld?De leden van de GPV-fractie stellen voor ter vermijding van de schijn
van twee vonnissen in een strafzaak de tekst «het aangevulde vonnis»
te vervangen door «de aanvulling bedoeld in artikel 365a tweede lid». Artikel 426dGelet op het bij artikel 426d tweede lid voorgestelde, vragen de leden
van de VVD-fractie hoe de regering de aantekening van het vonnis in het proces-verbaal
van de zitting zal uitdrukken.De voorzitter van de commissie,V. A. M. van der BurgDe griffier van de commissie,De Gier XNoot1Samenstelling: Leden: V. A. M. van der Burg (CDA), voorzitter, Schutte
(GPV), Groenman (D66), Korthals (VVD), Janmaat (CD), De Hoop Scheffer (CDA),
Soutendijk-van Appeldoorn (CDA), Van de Camp (CDA), Swildens-Rozendaal (PvdA),
ondervoorzitter, M. M. van der Burg (PvdA), Scheltema-de Nie (D66), Kalsbeek-Jasperse
(PvdA), Zijlstra (PvdA), Aiking-van Wageningen (AOV), Rabbae (GroenLinks),
J. M. de Vries (VVD), Van Oven (PvdA), Van der Stoel (VVD), Dittrich (D66),
Verhagen (CDA), Dijksman (PvdA), De Graaf (D66), Rouvoet (RPF), B. M. de Vries
(VVD), O. P. G. Vos (VVD).Plv. leden: Koekkoek (CDA), Van den Berg (SGP), Van Vliet (D66), Dees
(VVD), Marijnissen (SP), Biesheuvel (CDA), Hirsch Ballin (CDA), Doelman-Pel
(CDA), Van Traa (PvdA), Van Heemst (PvdA), Bijleveld-Schouten (CDA), Rehwinkel
(PvdA), Vliegenthart (PvdA), Boogaard (AOV), Sipkes (GroenLinks), Rijpstra
(VVD), Middel (PvdA), Te Veldhuis (VVD), Van Boxtel (D66), Van der Heijden
(CDA), Apostolou (PvdA), Versnel-Schmitz (D66), Leerkes (U55+), Van den Doel
(VVD), Weisglas (VVD). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-23989-5.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl