Wijziging van bepalingen in de Wet milieubeheer met betrekking tot milieu-effectrapportage; Advies en nader rapport
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 26350, nr. A

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

30-12-1998

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1998-1999

26350 nr. A

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamOndertekeningBijlage bij het advies van de Raad van State van 16 maart 1998, no.W08.98.0009,
met redactionele kanttekeningen die de Raad in overweging geeft.
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 26350Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 31 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
26 350Wijziging van bepalingen in de Wet milieubeheer met betrekking tot milieu-effectrapportageAADVIES RAAD VAN STATE EN NADER RAPPORT1Hieronder zijn opgenomen het advies van de Raad van State d.d. 16 maart
1998 en het nader rapport d.d. 11 december 1998, aangeboden aan de Koningin
door de minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer.
Het advies van de Raad van State is cursief afgedrukt.Bij Kabinetsmissive van 13 januari 1998, no. 98.000069, heeft Uwe Majesteit,
op voordracht van de Minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en
Milieubeheer, mede namens de Minister van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij,
bij de Raad van State ter overweging aanhangig gemaakt het voorstel van wet
met memorie van toelichting tot wijziging van bepalingen in de Wet milieubeheer
met betrekking tot milieueffectrapportage.Blijkens de mededeling van de Directeur van Uw kabinet van 13 januari
1998, nr. 98.000069, machtigde Uwe Majesteit de Raad van State zijn advies
inzake het bovenvermelde voorstel van wet rechtstreeks aan mij te doen toekomen.
Dit advies, gedateerd 16 maart 1998, nr. W08.98.0009, bied ik U hierbij aan.De Raad van State geeft U in overweging het voorstel van wet te zenden
aan de Tweede Kamer der Staten-Generaal, nadat met zijn opmerkingen rekening
zal zijn gehouden.1. Het wetsvoorstel strekt tot implementatie van richtlijn nr.97/11/EG
van de Raad van de Europese Unie van 3 maart 1997 tot wijziging van Richtlijn
85/337/EEG betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en
particuliere projecten (PbEG L 73/5) (hierna: richtlijn 97/11/EG). De wijziging
van de Wet milieubeheer (hierna: WMB) blijft beperkt tot omzetting van de
gewijzigde artikelen 4, 7 en 9 en Bijlage III van de richtlijn.a. Blijkens de toelichting leidt de wijziging van artikel 2, derde lid,
van richtlijn nr.85/337/EEG van de Raad van de Europese Gemeenschappen van
27 juni 1985 betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare
en particuliere projecten (PbEG L 174/40) (hierna: richtlijn 85/337/EEG) niet
tot aanpassing van de wetgeving (hoofdstuk I, paragraaf 3). Hiertoe wordt
overwogen dat de wijziging strekt tot het voorkomen van ontduiking, maar dat
de regeling van artikel 7.5, eerste lid, WMB zodanig restrictief is dat geen
ontduiking mogelijk is. De zinsnede «onverminderd artikel 7» in
de aanhef van artikel 2, derde lid, van de gewijzigde richtlijn impliceert
echter dat vrijstelling niet ontslaat van de verplichtingen ingevolge artikel
7 om andere lidstaten over het project te informeren. Het aangevoerde argument
is daarom naar het oordeel van de Raad van State niet doeltreffend. De restrictieve
formulering van artikel 7.5, eerste lid, WMB laat onverlet dat in een daar
bedoeld geval een andere lidstaat er belang bij kan hebben alsnog
opmerkingen te maken over het project of over het rapport dat al was overgelegd.
Ook bevat het gewijzigde artikel 7 van richtlijn 85/337/EEG geen uitzondering
van de informatieplicht in spoedeisende gevallen. Informeren is in die gevallen
mogelijk en ingevolge de gewijzigde richtlijn ook geboden. De Raad adviseert ook de wijziging van artikel 2, derde lid, van richtlijn
85/337/EEG om te zetten in de WMB.b. Artikel 5, derde lid, van richtlijn 85/337/EEG bevat een opsomming
van de informatie die de opdrachtgever moet verstrekken. In richtlijn 97/11/EG
wordt daaraan als nieuw element toegevoegd dat de opdrachtgever voortaan een
schets moet geven van de voornaamste alternatieven die hij heeft onderzocht
en dat hij zijn keuze daartussen moet motiveren met inachtneming van de milieueffecten.
Blijkens de toelichting behoeft deze wijziging geen omzetting in het Nederlandse
recht, omdat de bestaande regeling hier al mee in overeenstemming zou zijn
(hoofdstuk I, paragraaf 3). Artikel 7.10 WMB vereist evenwel slechts
dat wordt ingegaan op de alternatieven die redelijkerwijs in beschouwing dienen
te worden genomen, doch niet dat de keuze daartussen door de in richtlijn
97/11/EG bedoelde opdrachtgever wordt gemotiveerd. De Raad adviseert deze verplichting op te nemen in het wetsvoorstel.c. Richtlijn 97/11/EG bevat voorts een uitbreiding van de opsomming in
artikel 9 van richtlijn 85/337/EEG met de plicht om een beschrijving te geven
van de voornaamste maatregelen om aanzienlijke schadelijke effecten te voorkomen,
te beperken en zo mogelijk te verhelpen. Het college adviseert in de memorie van toelichting aan te geven op welke
wijze aan deze verplichting uitvoering wordt gegeven dan wel het wetsvoorstel
op dit punt aan te vullen.1a. Overeenkomstig het advies van de Raad is ook de wijziging van artikel
2, derde lid, van richtlijn nr. 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende
de milieu-effectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten
(PbEG L 175) omgezet in de Wet milieubeheer. Het wetsvoorstel is daartoe in
die zin aangepast dat geen ontheffing als bedoeld in artikel 7.5, eerste lid,
onder a en b, kan worden verleend indien het milieu in een ander land vermoedelijk
belangrijke effecten van een activiteit zal ondervinden. Anders dan de Raad
suggereert, is dit echter niet mogelijk in het geval van een spoedontheffing
als bedoeld in het eerste lid, onder c, van artikel 7.5 van de Wet milieubeheer.
Het gaat daarbij om gevallen waarin het nemen van een besluit geen uitstel
kan lijden. In deze gevallen zal gebruik worden gemaakt van de vrijstellingsmogelijkheid
in artikel 2, derde lid, van richtlijn 85/337/EEG. De memorie van toelichting
is aangevuld met een passage waarin de wijziging wordt toegelicht.1b. Naar aanleiding van het advies van de Raad is artikel 7.10, eerste
lid, onderdeel b, van het voorstel van wet aangepast. Ter toelichting het
volgende. Zoals gesteld in de memorie van toelichting, is artikel 5, derde
lid, van de richtlijn aangescherpt met betrekking tot het beschrijven van
alternatieven in het milieu-effectrapport. Richtlijn nr. 97/11/EG van de Raad
van 3 maart 1997 tot wijziging van Richtlijn 85/337/EEG betreffende de milieu-effectbeoordeling
van bepaalde openbare en particuliere projecten (PbEG L 73) voegt aan dit
artikellid een nieuw element toe. De opdrachtgever moet nu, met inachtneming
van de milieu-effecten, de voornaamste alternatieven schetsen die hij heeft
onderzocht. Deze schets moet vergezeld gaan van de voornaamste motieven voor
zijn keuze om juist deze alternatieven te onderzoeken. Artikel 5, derde lid,
beoogt evenwel niet de opdrachtgever te verplichten om de keuze te motiveren
tussen de in beschouwing genomen alternatieven, zoals de Raad lijkt te suggereren.
De keuze tussen de voorgenomen activiteit en de onderzochte alternatieven
wordt immers uiteindelijk gemaakt door het bevoegd gezag naar aanleiding van
de door de opdrachtgever ingediende aanvraag voor een besluit over de voorgenomen
activiteit en op basis van het milieu-effectrapport.De Wet milieubeheer bepaalt over alternatieven dat het milieu-effectrapport
tenminste een beschrijving moet bevatten van de alternatieven die redelijkerwijs
in beschouwing dienen te worden genomen (artikel 7.10, eerste lid, onderdeel
b). In de wet is evenwel niet expliciet opgenomen de verplichting voor de
opdrachtgever om de keuze voor de in beschouwing genomen alternatieven te
motiveren. In Nederland verloopt het proces van de keuze voor de in beschouwing
te nemen alternatieven als volgt. In de vooroverlegfase (scoping fase) krijgen
de Commissie voor de milieu-effectrapportage en de wettelijke adviseurs de
gelegenheid advies uit te brengen over de gewenste inhoud van het milieu-effectrapport
en dus ook over de in beschouwing te nemen alternatieven. Ook kunnen insprekers
hun wensen daarover kenbaar maken in deze fase. Na de inspraak, de advisering
en het overleg stelt het bevoegd gezag richtlijnen vast voor de inhoud van
het milieu-effectrapport. Daarin wordt ook opgenomen welke alternatieven tenminste
in beschouwing zouden moeten worden genomen. Deze richtlijnen zijn leidraad
bij het opstellen van het milieu-effectrapport en richtinggevend voor de inhoud;
ze zijn echter niet bindend. Een opdrachtgever kan ervan afwijken, maar een
afwijking dient duidelijk te worden gemotiveerd. De toetsing van het milieu-effectrapport
vindt namelijk plaats aan de hand van de richtlijnen. In de praktijk zal de
opdrachtgever dus veelal kunnen volstaan met een verwijzing naar de richtlijnen
als motivering voor de keuze om bepaalde alternatieven te onderzoeken.Teneinde de wettelijke regeling in overeenstemming te brengen met de vereisten
van richtlijn 97/11/EG is in het wetsvoorstel een wijziging opgenomen van
artikel 7.10, eerste lid, onderdeel b. Deze wijziging voorziet in aanpassing
van onderdeel b van het eerste lid van dat artikel, waarin wordt bepaald dat
de keuze voor de in beschouwing genomen alternatieven dient te worden gemotiveerd
door de degene die voornemens is een activiteit te ondernemen. De memorie
van toelichting is aangevuld met een passage waarin deze wijziging van artikel
7.10 wordt toegelicht.1c. Op grond van artikel 9, eerste lid, derde streepje, van de gewijzigde
richtlijn moet het publiek, wanneer een beslissing omtrent het verlenen van
de vergunning is genomen, zo nodig overeenkomstig de toepasselijke procedures
een beschrijving worden verstrekt van de voornaamste maatregelen om aanzienlijke
schadelijke effecten te voorkomen, te beperken en zo mogelijk te verhelpen.
In het Nederlandse stelsel is dit reeds geregeld. In artikel 7.37 van de Wet
milieubeheer is bepaald dat het bevoegd gezag in een besluit, onder meer,
de wijze aangeeft waarop met de gevolgen voor het milieu is rekening gehouden.
Artikel 7.38 van de wet bepaalt dat het besluit bekend wordt gemaakt aan het
publiek. Bovendien is in de artikelen 8.11 en volgende van de wet aangegeven
wat voor voorschriften aan een vergunning moeten of kunnen worden verbonden.
De elementen die aan artikel 9, eerste lid, van de richtlijn zijn toegevoegd,
maken daarvan deel uit. De vergunning wordt met de voorschriften bekend gemaakt
overeenkomstig afdeling 3.6 van de Algemene wet bestuursrecht. In de memorie
van toelichting is hierop ingegaan.2. Met richtlijn 97/11/EG wordt de regeling in artikel 7 van richtlijn
85/337/EEG van wederzijdse informatie en overleg in geval van projecten met
aanzienlijke grensoverschrijdende milieueffecten vervangen door een meer uitgewerkte
regeling. Blijkens de toelichting betreft het hier wijzigingen die voortvloeien
uit de bepalingen van het op 25 februari 1991 totstandgekomen Verdrag inzake
milieueffectrapportage in grensoverschrijdend verband (Trb.1991, 104) (Verdrag
van Espoo) dat door de Europese Unie is ondertekend (hoofdstuk II, paragraaf 2).
Volgens de toelichting heeft deze wijziging slechts beperkte gevolgen voor
de Nederlandse regeling, aangezien bij de opstelling van de bepalingen van
paragraaf 7.8 WMB al rekening is gehouden met het Verdrag.a. Dit betoog veronderstelt dat de verplichtingen die uit het verdrag
voortvloeien niet in betekenis veranderen door het feit dat zij voortaan ook
als onderdeel van een richtlijn van de Europese Gemeenschappen zullen gelden. De Raad adviseert dit in de memorie van toelichting nader toe te lichten.
In dat kader dient in het bijzonder aandacht te worden besteed aan de vraag
of de formulering van het gewijzigde artikel 7 (deelnemen aan de milieueffectbeoordelingsprocedure)
gelijk is aan het bilateraal overleg waar de WMB vooralsnog van uitgaat. De
formulering van artikel 7 lijkt te impliceren dat de betrokken lidstaat partij
wordt in de procedures naar nationaal recht. Als dit juist is, ware te bezien
of de regels van de WMB daaraan beantwoorden. Voorts ware in te gaan op de vraag hoe zich het instellen van beroep op
grond van de Algemene wet bestuursrecht door een andere lidstaat verhoudt
tot het indienen van een klacht op grond van artikel 170 van het EG-Verdrag.b. In het gewijzigde artikel 7, eerste lid, van richtlijn 85/337/EEG is
bepaald dat het informeren van een andere lidstaat over een project zo snel
mogelijk plaatsvindt, doch uiterlijk op het moment dat ook het eigen publiek
wordt geïnformeerd. Dat moment is in Nederland het moment waarop ingevolge
artikel 7.8b WMB door het bevoegd gezag mededeling wordt gedaan van zijn beslissing
ingevolge artikel 7.4 WMB. Het college merkt op dat in het voorgestelde artikel
7.38a WMB (artikel I, onderdeel D) het moment waarop de autoriteiten in een
andere lidstaat worden ingelicht evenwel geheel in het midden wordt gelaten.
De formulering «de in het kader van dit hoofdstuk verzamelde informatie»
gevolgd door een opsomming van op uiteenlopende wijze verkregen informatie
impliceert zelfs dat het moment waarop informatie wordt verstrekt later ligt
dan het moment, bedoeld in artikel 7.8b WMB. De Raad adviseert het moment waarop een ander land wordt geïnformeerd,
bedoeld in artikel 7, eerste lid, van richtlijn 85/337/EEG uitdrukkelijk in
het nieuwe artikel 7.38a vast te leggen.c. Naar het oordeel van de Raad is artikel 7.38f WMB niet langer toereikend
om te beantwoorden aan het gewijzigde artikel 8 van richtlijn 85/337/EEG.
In het laatstgenoemde artikel is immers bepaald, zonder nader voorbehoud,
dat de resultaten van de raadpleging en de krachtens artikel 7 ingewonnen
informatie in aanmerking worden genomen in het kader van de vergunningsprocedure.
In artikel 7.38f, tweede lid, WMB is daarentegen bepaald dat dit slechts het
geval is, indien de minister het bevoegd gezag tijdig op de hoogte heeft gesteld
van de uitkomsten van het gevoerde overleg. De Raad adviseert het wetsvoorstel aan te vullen.2a. Artikel 7 van richtlijn 97/11/EG bepaalt dat wanneer een lidstaat
constateert dat een project vermoedelijk aanzienlijke milieu-effecten zal
hebben in een andere lidstaat die andere lidstaat in de gelegenheid wordt
gesteld kenbaar te maken of hij wenst deel te nemen aan de milieu-effectbeoordelingsprocedure.
Dit deelnemen aan de milieu-effectbeoordelingsprocedure is in Nederland in
de Wet milieubeheer zo omgezet dat in een dergelijk geval gehandeld wordt
als ware er geen grens. Er vindt ook bekendmaking plaats in het mogelijk benadeelde
land, de documenten worden ter inzage gelegd en buitenlandse instanties en
het publiek hebben het recht deel te nemen aan de Nederlandse milieu-effectrapportage(mer)-
en besluitvormingsprocedure in zowel de vooroverlegfase als de fase na de
totstandkoming van het milieu-effectrapport.Daarenboven creëert artikel 7 de verplichting tot het plegen van
overleg (consultatie) tussen de betrokken lidstaten over, onder meer, de potentiële
grensoverschrijdende effecten van een project. Dit is eveneens in de Wet milieubeheer
opgenomen waar het bilateraal overleg op basis van het milieu-effectrapport
met het betrokken andere land wordt geregeld (artikel 7.38a). In de memorie
van toelichting is dit uiteengezet.Ten aanzien van de vraag hoe het instellen van beroep op grond van de
Algemene wet bestuursrecht door een andere lidstaat zich verhoudt tot het
indienen van een klacht op grond van artikel 170 van het EG-Verdrag kan het
volgende worden opgemerkt. Indien een persoon van mening is dat het bevoegd
gezag, gelet op de in de wetgeving neergelegde criteria, niet tot een besluit
had kunnen komen, kan hij een beroep instellen op grond van de Algemene wet
bestuursrecht. Indien een lidstaat deze mening is toegedaan, kan hij eveneens
een procedure beginnen voor de nationale rechter. Artikel 170 van het EG-verdrag
geeft een lidstaat daarnaast de mogelijkheid beroep in te stellen bij het
Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen ingeval van een schending
van een verplichting die ingevolge het Verdrag rust op een andere lidstaat.
Het gaat daarbij dus om een andere beroepsgang. Alleen indien de richtlijn
niet correct is omgezet of niet correct wordt toegepast, kan een lidstaat
van beide beroepsgangen gebruik maken.2b. Het informeren van een andere lidstaat over een project met mogelijk
belangrijke grensoverschrijdende milieugevolgen geschiedt steeds op het moment waarop het ook in Nederland wordt bekend gemaakt. In artikel
7.38a, eerste lid, is dit in algemene zin vastgelegd («gelijktijdig
met de bekendmaking in Nederland»). Het wordt dus geenszins in het midden
gelaten wanneer dit dient te geschieden.Voorts is in de Wet milieubeheer in de diverse afzonderlijke artikelen
over kennisgeving en ter inzage legging steeds ook een bepaling over kennisgeving
en ter inzage legging in andere landen opgenomen, zodat op deze wijze het
algemeen beginsel is geconcretiseerd (artikel 7.8b, vijfde lid, onder c, artikel
7.8d, vierde lid, onder c, artikel 7.12, vierde lid, onder c, en artikel 7.20,
derde lid, onder d).2c. Overeenkomstig het advies van de Raad is artikel 7.38f aangepast,
zodat de resultaten van het overleg met de andere lidstaat steeds in de motivering
van het besluit wordt vermeld. De memorie van toelichting is aangevuld met
een passage waarin de wijziging van artikel 7.38f wordt toegelicht.3. Bij de omzetting van het gewijzigde artikel 7 van richtlijn 85/337/EEG
wordt uitsluitend uitgegaan van de situatie dat buitenlandse autoriteiten
worden geïnformeerd over een project in Nederland. De eventuele betrokkenheid
van Nederland bij buitenlandse projecten blijft evenwel buiten beschouwing.
In artikel 7.38g, eerste lid, WMB is slechts bepaald dat, in het geval dat
een voorgenomen activiteit in een ander land mogelijke belangrijke nadelige
gevolgen kan hebben voor het milieu in Nederland, de Minister van Volkshuisvesting,
Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer zorgdraagt voor het onderhouden van de
contacten met dat land. Naar het oordeel van het college vormen zowel in richtlijn 85/337/EEG
als in de WMB de publieke betrokkenheid en inspraak wezenlijke elementen van
de bescherming van het milieu. Het college verwijst in dit verband naar de
in de richtlijn en de WMB opgenomen voorschriften over de openbaarheid over
projecten en de gevolgen daarvan voor het milieu.Tegen die achtergrond geeft de Raad in overweging om, nu artikel 7 van
richtlijn 85/337/EEG door de wijziging gedetailleerder wordt, in de memorie
van toelichting uiteen te zetten waarom artikel 7.38g WMB niet is uitgebreid
met een regeling waarin het optreden van de minister in concrete gevallen
voorwerp wordt gemaakt van publieke kennisgeving en inspraak.3. De eventuele Nederlandse betrokkenheid bij activiteiten buiten Nederland
wordt niet uitputtend in de Wet milieubeheer geregeld. Artikel 7.38g, eerste
lid, bepaalt slechts dat in geval een voorgenomen activiteit in een ander
land mogelijk belangrijke nadelige gevolgen voor het milieu in Nederland kan
hebben, de minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer
zorg draagt voor de contacten met dat andere land. De bekendmaking en ter
inzage legging voor inspraak van Nederlandse instanties en burgers in een
buitenlandse mer- en besluitvormingsprocedure dient in een dergelijk geval
te geschieden door buitenlandse autoriteiten, zo nodig daarbij geassisteerd
door Nederlandse autoriteiten. In een Nederlandse regeling kunnen evenwel
aan een buitenlandse autoriteit geen verplichtingen worden opgelegd. Wel kunnen
hierover afspraken worden gemaakt met andere landen die, in overeenstemming
met de daarop van toepassing zijnde constitutionele procedures, in een ministeriële
regeling op grond van artikel 7.38a, vierde lid, kunnen worden vastgelegd.Op grond van artikel 7.38g, eerste lid, coördineert in bovengenoemde
gevallen de minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer
het overleg op nationaal regeringsniveau. De inbreng van de minister is als
zodanig niet onderworpen aan bekendmaking vooraf en inspraak van het publiek.
De minister is over zijn inbreng natuurlijk wel verantwoordelijkheid verschuldigd
aan het parlement.4. Aan artikel 7.38a wordt een nieuw vierde lid toegevoegd (artikel I,
onderdeel D). Ingevolge deze bepaling kunnen bij ministeriële regeling
nadere regels worden gesteld met betrekking tot de verstrekking van gegevens
aan en het overleg met autoriteiten in andere lidstaten over de belangrijke
nadelige gevolgen die een bepaalde activiteit in die andere landen kan hebben.
Deze bepaling is (blijkens de transponeringstabel) een implementatie van artikel
7, vijfde lid, van richtlijn 97/11/EG waarin is bepaald dat gedetailleerde
uitvoeringsregelingen terzake door de lidstaten kunnen worden vastgesteld.
Voorzover in de richtlijn in dit verband wordt gedoeld op andere voorschriften
dan de voorschriften, bedoeld in aanwijzing 26 van de Aanwijzingen voor de
regelgeving, wijst de Raad erop dat in die gevallen niet kan worden volstaan
met een delegatie van regelgevende bevoegdheid aan de minister. De Raad adviseert het wetsvoorstel op dit punt zo nodig aan te passen.4. Op grond van artikel 7.38a, vierde lid, kan bij ministeriële regeling
uitvoering worden gegeven aan gedetailleerde regelingen als bedoeld in artikel
7, vijfde lid, van richtlijn 97/11/EG. Het laatstgenoemde artikel heeft betrekking
op gedetailleerde bilaterale afspraken tussen lidstaten over de onderlinge
raadpleging in het kader van de mer in grensoverschrijdend verband. De ervaringen
die zijn opgedaan met de mer in grensoverschrijdend verband, geven, zoals
verwoord in de memorie van toelichting, aanleiding tot het maken van gedetailleerde
bilaterale afspraken. Het spreekt voor zich dat deze gedetailleerde bilaterale
afspraken Nederland alleen kunnen verbinden in overeenstemming met de daarop
van toepassing zijnde constitutionele procedures. Artikel 7.38a, vierde lid,
bepaalt slechts dat deze gedetailleerde bilaterale afspraken bij ministeriële
regeling kunnen worden geïmplementeerd. Het gaat dus om delegatie met
betrekking tot de uitwerking van de details van een regeling als bedoeld in
aanwijzing 26, eerste lid, van de Aanwijzingen voor de regelgeving. Het betreft
evenwel geen omzetting van artikel 7, vijfde lid, van richtlijn 97/11/EG.
Het laatstgenoemde artikel behoeft geen implementatie, omdat slechts een discretionaire
bevoegdheid bevat voor lidstaten om gedetailleerde bilaterale afspraken te
maken. De memorie van toelichting, met in begrip van de transponeringstabel,
zijn derhalve op dit punt aangepast.5. In artikel 3, tweede lid, van richtlijn 97/11/EG is een overgangsbepaling
opgenomen, die als enig criterium heeft de omstandigheid of een aanvraag om
vergunning al of niet vóór de implementatiedatum is ingediend.
In artikel II van het wetsvoorstel worden behalve het tijdstip van de aanvraag
ook de tijdstippen van bepaalde mededelingen als criteria genoemd en wel met
betrekking tot het tijdstip van in werking treden van de wet. De Raad adviseert de implementatie nauwkeurig te laten aansluiten bij
de desbetreffende bepaling van de richtlijn en geeft in overweging in artikel
III te bepalen dat de wet op de implementatiedatum van 14 maart 1999 in werking
treedt.5. In artikel 3, tweede lid, van richtlijn 97/11/EG is bepaald dat de
bepalingen van richtlijn 85/337/EEG van kracht blijven voor gevallen waarin
de vergunningaanvraag voor 14 maart 1999, dat is de uiterste implementatiedatum
van richtlijn 97/11/EG, is ingediend bij het bevoegd gezag. In richtlijn 85/337/EEG
is in artikel 1 «vergunning» gedefinieerd als: het besluit van
de bevoegde instantie of instanties waardoor de opdrachtgever het recht verkrijgt
om het project uit te voeren. In Nederland zijn daarom niet alleen besluiten
omtrent vergunningen onderworpen aan de plicht een dergelijke beoordeling
te maken, maar ook andere besluiten, die niet alle worden voorafgegaan door
een aanvraag. Een voorbeeld daarvan is het bestemmingsplan. Het moment in
de procedure dat met de aanvraag te vergelijken is, is in die gevallen de
mededeling en ter inzage legging van het ontwerp of het voorontwerp van het
besluit. Ook bij activiteiten die zijn aangewezen krachtens artikel 7.4 van
de wet – ten aanzien waarvan het bevoegd gezag moet bepalen of een milieu-effectrapport
moet worden gemaakt vanwege de bijzondere omstandigheden waaronder zij worden
ondernomen – ligt een koppeling voor de hand aan het moment van de mededeling
dat een milieu-effectrapport is vereist. Vanaf dat moment is het immers pas
duidelijk dat de mer-procedure moet worden doorlopen. Het wetsvoorstel koppelt
daarom het moment waarop de nieuwe regelgeving gaat gelden niet alleen aan
de indiening van een aanvraag, maar ook aan de mededeling van de beslissing
omtrent de mer-plicht en de mededeling van een ontwerp of een voorontwerp
van een besluit. Het advies van de Raad om expliciet te bepalen dat de wet
op de implementatiedatum, te weten 14 maart 1999, in werking treedt, is overgenomen. 6. Voor redactionele kanttekeningen verwijst het college naar de bij het
advies behorende bijlage.6. Van de gelegenheid is gebruik gemaakt de wijzigingen van de artikelen
7.10, tweede lid, en 7.12 aan te passen. In de aan de Raad voorgelegde versie
was voorgeschreven dat tegelijk met de Nederlandse versies van de samenvatting
van het milieu-effectrapport en de in artikel 7.12 bedoelde mededeling vertalingen
daarvan aan het bevoegd gezag worden toegezonden indien het bevoegd gezag
toepassing geeft aan artikel 7.38c, dat wil zeggen indien het bevoegd gezag
de in artikel 7.38c genoemde documenten toezendt aan de Minister van Volkshuisvesting,
Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer. Indien evenwel aan artikel 7.38c toepassing
wordt gegeven, beschikt het bevoegd gezag reeds over de Nederlandse versies
van de samenvatting en de mededeling en kunnen de vertalingen daarvan niet
tegelijk met de Nederlandse versies aan het bevoegd gezag worden toegezonden.
Met de nieuwe bewoordingen van deze bepalingen wordt deze tegenstrijdigheid
weggenomen.7. Van de gelegenheid is gebruik gemaakt om «mogelijke» te
schrappen in de artikelen 7.38d, 7.38e en 7.38g, omdat het gebruik van dit
bijvoeglijk naamwoord in de context van de betrokken bepalingen geen toegevoegde
waarde heeft (onderdeel J van artikel I).8. De redactionele kanttekeningen zijn overgenomen, met dien verstande
dat de verwijzing waarop de derde opmerking van de Raad betrekking heeft niet
is vervangen door «[i]n de laatste volzin van het eerste lid wordt bepaald»,
maar door «[a]an het slot van het eerste lid wordt bepaald», omdat
het eerste lid slechts een volzin telt.De Raad van State geeft U in overweging het voorstel van wet te zenden
aan de Tweede Kamer der Staten-Generaal, nadat met het vorenstaande rekening
zal zijn gehouden.De Vice-President van de Raad van State,H. D. Tjeenk Willink Ik moge U mede namens de Minister van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij
verzoeken het hierbij gevoegde gewijzigde voorstel van wet en de gewijzigde
memorie van toelichting aan de Tweede Kamer der Staten-Generaal te zenden.De Minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer,J. P. Pronk Bijlage bij het advies van de Raad van State van 16 maart 1998, no.W08.98.0009,
met redactionele kanttekeningen die de Raad in overweging geeft.– In artikel 7.38a, derde lid (artikel I, onderdeel D) «van
het andere land, overigens» vervangen door: van het andere land. Overigens.– In paragraaf 2.1, laatste alinea, «motivatieplicht»
vervangen door: motiveringsplicht.– In paragraaf 2.2, eerste alinea, «Het tweede lid bepaalt»
vervangen door: In de laatste volzin van het eerste lid wordt bepaald.– In paragraaf 2.2, eerste alinea, na «alsmede de vergunningaanvraag
toe» toevoegen: (tweede lid).– In paragraaf 2.2, vijfde alinea, «artikel 7.38, eerste
lid» vervangen door: artikel 7.38a, eerste lid.– In de toelichting op artikel 7.38b «artikel 7, eerste lid,
laatste volzin» vervangen door: artikel 7, eerste lid. XNoot1De tekst van het voorstel van wet en van de memorie van toelichting zoals
voorgelegd aan de Raad van State is ter inzage gelegd bij de afdeling
Parlementaire Documentatie. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-26350-A.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl