Aanpassing Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering en enkele andere wetten i.v.m. het nieuwe procesrecht; Memorie van antwoord
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-06 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 20042005-28863, nr. D

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum ontvangst

31-05-2005

Eerste Kamer der Staten-Generaal

2004-2005

28863 nr. D

26-05-2005

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 28863Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 26 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
28 863Aanpassing van enkele onderdelen van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering
en enige andere wetten in verband met het nieuwe procesrechtDMEMORIE VAN ANTWOORDOntvangen 26 mei 2005Met belangstelling heb ik kennis genomen van de opmerkingen en vragen
van de leden van de CDA-fractie en de VVD-fractie. De leden van de CDA-fractie
wijzen erop dat bij het onderhavige wetsvoorstel naast het oorspronkelijke
aanpassingsvoorstel twee nota's van wijziging bij de Tweede Kamer zijn ingediend.
Het wekte bij hen de indruk dat een relatief omvangrijk herzieningsproces
als de wijziging van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering niet mogelijk
zou zijn zonder een groot aantal onvolkomenheden, die soms pas met een tweede
nota van wijziging worden gerepareerd. Ik betreur dat een dergelijke indruk
bij deze leden is ontstaan.Het wetsvoorstel is onder meer bedoeld om technische onvolkomenheden,
zoals die onvermijdelijk bij elk groot herzieningsproces ontstaan, weg te
nemen. Bij de behandeling van de herziening van deze procesrecht in de Eerste
Kamer is het wetsvoorstel al aangekondigd. Het wetsvoorstel en de nota's van
wijziging gaan echter verder dan dat. Op één punt, de voorwaardelijke
bepaling inzake het inmiddels ingetrokken wetsvoorstel 24 212, is inderdaad
geen gevolg verbonden aan het feit dat het wetsvoorstel waarop de voorgestelde
wijziging betrekking had, op verzoek van de Eerste Kamer inmiddels was ingetrokken.
Tot problemen leidt dit niet. De voorwaardelijk voorstelde wijziging («indien
voorstel 24 212 tot wet zal zijn verheven (...)») kan niet worden
doorgevoerd zolang wetsvoorstel 24 212 niet tot wet is verheven. Intrekking
van dat wetsvoorstel brengt dus mee dat artikel XI van het wetsvoorstel 28 863
zonder effect zal blijven. Het is daarom niet nodig een afzonderlijke regeling
te treffen om de in artikel XI voorgestelde wijziging ongedaan te maken.De leden van de CDA-fractie vragen daarnaast of ik er thans zeker van
ben dat alle onjuiste, overbodige of achterhaalde wijzigingen zijn weggewerkt
en ontbrekende verwijzingen of passages zijn toegevoegd. Voorzover ik heb
kunnen nagaan worden de gebleken onvolkomenheden van het herzieningsproces
met dit wetsvoorstel weggenomen.Het wetsvoorstel probeert ook verbeteringen aan te brengen die tijdens
de behandeling in de Tweede Kamer wenselijk zijn gebleken of vanuit de praktijk
naar voren zijn gebracht. Dit geldt zowel voor de oorspronkelijke tekst van
het wetsvoorstel als voor beide nota's van wijziging. Zo is de voorgestelde
wijziging in de eerste nota van wijziging van artikel 46 Rv voor de betekening
van stukken aan een persoon zonder vaste woon- of verblijfplaats
in Nederland een gevolg van de opmerkingen hierover van de leden van de VVD-fractie
in de Tweede Kamer. Hoewel de wijziging niet rechtstreeks samenhangt met de
herziening van het procesrecht, levert zij voor de praktijk wel een verbetering
op. Ook de wijziging van artikel 700 Rv voor het beslag onder financiële
instellingen staat los van de herziening van het procesrecht. Het is wel een
wens vanuit de praktijk waaraan met dit wetsvoorstel kon worden tegemoet gekomen.Verder is in de tweede nota van wijziging een aantal voorstellen van de
Commissie verbetervoorstellen civiel verwerkt. Die Commissie heeft haar voorstellen
gedaan in een rapport van juni 2004, dus toen dit wetsvoorstel al geruime
tijd bij de Tweede Kamer lag. Om snel aan een aantal minder ingrijpende wensen
tegemoet te komen is besloten deze in een nota van wijziging bij dit wetsvoorstel
mee te nemen. Zo is bijvoorbeeld voorgesteld om aan een hoger beroep tegen
een tussenvonnis waartegen geen tussentijds appel open staat, geen schorsende
werking toe te kennen. Op verzoek van de gerechten is in het wetsvoorstel
een voorstel opgenomen om het verschuldigde bedrag voor afschriften van de
rol e.d. rechtstreeks op te nemen in de tekst van de Wet tarieven in burgerlijke
zaken en niet langer in de Regeling tarieven in burgerlijke zaken.Al met al zijn de voorgestelde wijzigingen vooral praktisch van aard.De leden van de CDA-fractie en van de VVD-fractie stellen opnieuw vragen
over de conclusie van antwoord in reconventie. In de memorie van toelichting
bij dit wetsvoorstel en vervolgens in een brief aan de Vaste Commissie voor
Justitie van de Eerste Kamer van 10 december 2004 is uiteengezet wat
de overwegingen zijn om het recht van de gedaagde op het nemen van een conclusie
van antwoord in reconventie niet in een afzonderlijke wetsbepaling op te nemen
(Kamerstukken EK 2004–2005, nr. B). Deze uiteenzetting heeft de leden
van de CDA- en VVD-fractie nog niet overtuigd. Deze leden menen dat dit fundamentele
recht van hoor en wederhoor ook in de wet tot uitdrukking zou moeten komen.
Tevens hebben zij nog vragen over de wijze waarop in de praktijk het tijdstip
van de conclusie van antwoord in reconventie moet worden bepaald. De leden
van de CDA-fractie voorzien op dit punt problemen. Zij vrezen dat niet steeds
duidelijk zal zijn wanneer de conclusie van antwoord in reconventie moet worden
genomen. Dit kan betekenen dat deze conclusie niet vóór de comparitie
na antwoord is genomen. Deze leden achten dit onwenselijk, mede omdat hierdoor
een vertraging van de procedure kan ontstaan. Zij vragen zich zelfs af of
een comparitievonnis van de rechter waarin geen datum voor het nemen van de
conclusie van antwoord in reconventie is gesteld, appellabel is.Ik deel de mening van deze leden dat het nemen van een conclusie van antwoord
in reconventie een fundamenteel onderdeel van het beginsel van hoor en wederhoor
is, zoals vastgelegd in artikel 19 Rv. Toch acht ik vastlegging van dit recht
in de wet niet nodig én niet wenselijk. Evenmin acht ik wenselijk om
het tijdstip waarop van dit recht gebruik moet worden gemaakt, in de wet vast
te leggen. Na het verschijnen van het voorlopig verslag van de Eerste Kamer
heb ik mij hierover verstaan met de voorzitter van de Adviescommissie burgerlijk
procesrecht. Evenals de eerder ter voorbereiding van de beantwoording van
uw brief van 27 april 2004 geraadpleegde deskundigen, deelt de voorzitter
van de Adviescommissie de mening van de regering dat afzonderlijke vastlegging
in de wet van het recht op het nemen van een conclusie van antwoord in reconventie
en het tijdstip daarvan, niet nodig en niet wenselijk is. Ook onderschrijft
hij de daartoe door de Minister van Justitie aangevoerde gronden.In aanvulling op de gronden genoemd in de brief van 10 december 2004
aan de Vaste Commissie voor Justitie van de Eerste Kamer kunnen nog de volgende
redenen worden aangevoerd. In het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering
is aan de procedure in reconventie slechts een drietal artikelen
gewijd. Artikel 136 Rv regelt de mogelijkheid van het instellen van een eis
in reconventie; zonder die bepaling zou twijfelachtig zijn of die mogelijkheid
bestaat. Artikel 137 Rv bepaalt dat de eis in reconventie dadelijk bij antwoord
moet worden ingesteld. Deze bepaling is de opmaat voor het derde artikel over
de reconventie, artikel 138 Rv. Daarin is geregeld dat de zaken in conventie
en in reconventie tegelijk worden voldongen, tenzij de rechter oordeelt dat
conventie of reconventie vroeger kan worden afgedaan en behoudens splitsing.
In artikel 138 Rv ligt besloten dat de procedure in reconventie voor het overige
de regels van de procedure in conventie volgt en dus niet in haar geheel in
de wet wordt uitgeschreven. De vijfde afdeling van de tweede titel van het
Eerste Boek van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering is zoveel als
mogelijk van toepassing. In die afdeling is naast het recht op het nemen van
een conclusie van antwoord onder meer een regeling voor (het vragen van) pleidooi
en een eventuele conclusie van re- en dupliek opgenomen. Als nu het recht
op het nemen van een conclusie van antwoord in reconventie en het tijdstip
daarvan expliciet in de wet worden vastgelegd, dan wordt onduidelijk in hoeverre
de vijfde afdeling nog van toepassing is op de verdere procedure in reconventie,
zoals het recht op pleidooi in reconventie en (het tijdstip van) eventuele
conclusies van re- en dupliek in reconventie. Onwenselijk lijkt om de vijfde
afdeling voor de procedure in reconventie in de zesde afdeling min of meer
over te schrijven.Ook vastlegging van het tijdstip voor het nemen van de conclusie van antwoord
in reconventie wekt naar mijn menig meer verwarring dan dat hierdoor problemen
worden opgelost. Artikel 138, eerste lid, Rv laat de rechter veel ruimte om
af te wijken van het gelijktijdig doen voldingen van conventie en reconventie.
Een eventuele wettelijke bepaling over het tijdstip van de conclusie van antwoord
in reconventie zou deze beoordelingsvrijheid van de rechter in stand moeten
laten. Een regeling dat de conclusie van antwoord in reconventie steeds moet
worden genomen vóór de comparitie na antwoord laat deze ruimte
onvoldoende. Het niet-vermelden van de conclusie van antwoord in reconventie
in het comparitievonnis acht ik ook niet appellabel wegens strijd met een
fundamenteel rechtsbeginsel. Om te voldoen aan zijn verplichting tot het toepassen
van hoor en wederhoor (artikel 19 Rv) zal de rechter in een dergelijk geval
zonodig de gedaagde in reconventie alsnog in de gelegenheid moeten stellen
om zijn conclusie van antwoord in reconventie te nemen. Een andere mogelijkheid
is dat partijen voor die tijd in overleg met de rechter alsnog afspreken om
de conclusie van antwoord in reconventie nog vóór de comparitie
te nemen. Een eventuele vertraging van de procedure kan hiervan het gevolg
zijn; de mogelijkheid van een dergelijke vertraging ligt echter besloten in
de beoordelingsvrijheid van de rechter in het kader van artikel 138, eerste
lid, Rv.De leden van de CDA-fractie menen dat het Landelijk Rolreglement onvoldoende
duidelijkheid biedt over het tijdstip voor het nemen van de conclusie van
antwoord in reconventie. Zij menen daarnaast dat rechters in de praktijk vragen
kunnen hebben over dit tijdstip als de rechter in het comparitievonnis heeft
bepaald dat de gedaagde in reconventie zijn conclusie van antwoord ter comparitie
kan nemen en de gedaagde in reconventie dit niet doet. De regeling in het
Landelijk Rolreglement (artikel 5.8) laat de rechter veel vrijheid bij het
bepalen van het tijdstip voor het nemen van de conclusie van antwoord in reconventie.
Artikel 133 Rv bepaalt dat de rechter de termijnen voor het nemen van conclusies
vaststelt. Het vierde lid van dit artikel regelt de situatie dat de rechter
een termijn heeft gesteld en de partij voor wie deze termijn geldt, geen uitstel
heeft gevraagd en evenmin de desbetreffende conclusie heeft genomen. Als geen
uitstel (meer) kan worden verkregen vervalt het recht om de desbetreffende
proceshandeling – in dit geval dus het nemen van een conclusie van antwoord
in reconventie – te nemen.Alles afwegend zie ik geen aanleiding om terug te komen op het eerder ingenomen standpunt hieromtrent.Over de overdracht van de vordering door de eisende partij in de loop
van het geding stellen de leden van de CDA-fractie de vraag of de Minister
bereid is om het betrekken van de cedent in de procedure op termijn alsnog
op de agenda te zetten. Deze leden verwijzen in dit verband naar de fundamentele
herbezinning op het burgerlijk procesrecht door prof. Vranken, Asser en Groen
met medewerking van mevrouw Tzankova. Reeds tijdens de behandeling van het
herziene procesrecht in de Eerste Kamer hebben de leden van de CDA-fractie
over de gevolgen van een overdracht van de vordering tijdens het geding punt
vragen gesteld. De toenmalige Minister van Justitie heeft er toen op gewezen
dat wanneer een zaak na schorsing is voortgezet op naam van de cessionaris,
er geen eis in reconventie meer kan worden ingesteld tegen de oorspronkelijke
eiser. In de memorie van toelichting bij dit wetsvoorstel is hier nader op
in gegaan. Kern van het daar gehouden betoog is dat de gedaagde nooit meer
zal hoeven betalen dan zonder de cessie. De verweermiddelen en de mogelijkheid
om een beroep te doen op verrekening blijven immers in stand. Dat de gedaagde
door de cessie mogelijk gedwongen wordt een zelfstandige vordering tegen de
oorspronkelijke eiser in te stellen in plaats van een vordering in reconventie,
is een gevolg van de omstandigheid dat vorderingen in beginsel kunnen worden
overgedragen. Voor een nadere regeling is onvoldoende aanleiding.De aanvullende vragen op dit punt betreffen vooral de vordering van de
gedaagde tot vervangende schadevergoeding voor een prestatie die alleen de
oorspronkelijke eiser kan leveren. De gedaagde kan zich jegens de cessionaris
op verrekening beroepen en zijn vordering tot vervangende schadevergoeding
als verweermiddel tegen de cessionaris inroepen. De leden van de CDA-fractie
wijzen erop dat voor een beoordeling van dit beroep op verrekening tal van
vragen beantwoord moeten worden waarbij de cedent betrokken zou moeten worden.In de praktijk kan enige inhoudelijke betrokkenheid van de cedent wenselijk
zijn. Daarbij maakt echter geen verschil of de cessie van de vordering voorafgaand
aan of tijdens het geding heeft plaatsgevonden. Voor een afzonderlijke regeling
van de gevolgen van een cessie tijdens een geding zie ik dan ook nog steeds
onvoldoende aanleiding. Wel wijs ik erop dat de fundamentele herbezinners
in hun rapport hebben voorgesteld het betrekken van derden in de procedure
in algemenere zin te regelen. Het eindrapport van de fundamentele herbezinning
verwacht ik in september 2005. Vanzelfsprekend zal de regering te zijner tijd
moeten bezien tot welke eventuele aanpassingen in het Wetboek van Burgerlijke
Rechtsvordering de voorstellen die in het eindrapport worden gedaan, moeten
leiden.Ten slotte stellen de leden van de CDA-fractie nog een vraag over artikel
VII, onderdeel B, van het wetsvoorstel (de toevoeging van een nieuw artikel
6a aan de rechtsmachtbepalingen van de eerste afdeling van de eerste titel
van het Eerste Boek van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering). Deze
leden vragen of in plaats van «verstrekking» van een dienst niet
beter over «verrichting» van een dienst kan worden gesproken.
Zij noemen enkele voorbeelden waarin onduidelijk kan zijn wat de plaats van
verstrekking van de dienst is. Strikt taalkundig was wellicht het begrip «verrichting»
beter geweest dan «verstrekking». Bij de aanpassing van de rechtsmachtbepalingen
in het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering aan de EG-executieverordening
(Verordening (EG) 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende
de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen
in burgerlijke en handelszaken (PbEG L 12)) is er echter voor gekozen
zo min mogelijk af te wijken van de terminologie van de verordening. In het
wetsvoorstel is daarom bewust gekozen voor de term «verstrekken»
van een dienst nu deze term ook gebruikt wordt in artikel 5, sub
1, onder b, tweede gedachtestreepje, van de EG-executieverordening, waarop
artikel 6a gebaseerd is.De onderdelen a en b van artikel 5, sub 1, van de EG-executieverordening
zijn in het eindstadium van de onderhandelingen toegevoegd. In de praktijk
zal moeten blijken of de gekozen terminologie partijen voldoende houvast biedt
bij het bepalen van de bevoegde rechter voor hun geschil.De Europese herkomst van de terminologie betekent dat allereerst naar
de uitleg hiervan door het Europese Hof van Justitie zal worden gekeken. Verder
geldt voor alle voorbeelden dat bepalend is een eventuele afspraak van partijen
over de plaats van verstrekking van de dienst. Ontbreekt een dergelijk afspraak
dan moet aan de hand van het op de overeenkomst toepasselijke recht worden
bepaald wat de plaats van verstrekking van de dienst is. Het is dan ook niet
mogelijk over de genoemde voorbeelden in algemene zin een uitspraak te doen.De Minister van Justitie,J. P. H. Donner 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-20042005-28863-D.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl