Natuurbeschermingswet 19..; Memorie van antwoord
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 19971998-23580, nr. 105b

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum ontvangst

07-04-1998

Eerste Kamer der Staten-Generaal

1997-1998

23580 nr. 105b

06-04-1998

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamHoofdstuk 1. Inleiding § 1.1. Algemeen§ 1.2 Uitgangspunten van natuurbeleid§ 1.3 Integratie Natuurbeschermingswet en Flora-
en faunawetHoofdstuk 2. Aanwijzingsbeleid en internationale verplichtingenHoofdstuk 3. Financiële aspectenHoofdstuk 4. DecentralisatieHoofdstuk 5. Overige onderwerpen § 5.1 Afsluiten van beschermde natuurmonumenten§ 5.2 Externe werking en Habitatrichtlijn§ 5.3 Doorwerking natuurbeleid in ruimtelijk beleidOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 23580Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 36 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
23 580Nieuwe regelen ter bescherming van natuur en landschap (Natuurbeschermingswet
19..)nr. 105bMEMORIE VAN ANTWOORDOntvangen 6 april 1998Hoofdstuk 1. Inleiding § 1.1. AlgemeenMet belangstelling heb ik kennis genomen van de vragen en opmerkingen
in het voorlopig verslag bij het onderhavige wetsvoorstel. Het verheugt mij
dat de behandeling van het voorstel voor een nieuwe Natuurbeschermingswet
thans in een eindfase is beland en in grote lijnen door de leden van de verschillende
fracties wordt ondersteund. Onderstaand zal ik ingaan op de vragen en opmerkingen.
Ter wille van de leesbaarheid zijn de antwoorden zoveel mogelijk gerangschikt
naar onderwerp.§ 1.2 Uitgangspunten van natuurbeleidDe leden van de fractie van RPF hebben mede namens de leden van de SGP-
en GPV-fractie gevraagd naar de visie van de Minister van Landbouw, Natuurbeheer
en Visserij op het gebied van het natuurbeleid. Zij vragen wat onder natuur
wordt verstaan en hoe en waarom deze wordt beschermd.Het is moeilijk van natuur een eensluidende definitie te geven. In Nederland
worden waarden aan vele verschillende verschijningsvormen van natuur toegekend.
Natuur is bij uitstek een collectief goed. De overheid draagt daarvoor een
specifieke verantwoordelijkheid. Zij ziet het als haar taak om de waarden
die, vanuit verschillende invalshoeken, in onze samenleving aan de natuur
worden gehecht te beschermen en te beheren. De overheid richt zich bij haar
beleid op natuurwaarden die door omstandigheden in het verleden, heden of
toekomst onder druk stonden, staan of zullen komen te staan.De Natuurbeschermingswet is een van de instrumenten om aan de bescherming
en het beheer van de natuur vorm te geven. Daarnaast kan ook worden gedacht
aan de aankoop van gronden ten behoeve van Staatsbosbeheer en de particuliere
natuurbeschermingsorganisaties, aan het relatienotabeleid en aan nieuwe mogelijkheden
voor particulier natuurbeheer.Het natuurbeleid wordt de laatste jaren voor een groot deel mede bepaald
door internationale verplichtingen. Deze vloeien onder meer voort uit het
Verdrag van Ramsar, de Vogelrichtlijn en de Habitatrichtlijn. In Europees
verband wordt gestreefd naar een grensoverschrijdend, samenhangend netwerk
van waardevolle natuurgebieden. De lidstaten van de Europese Unie hebben de
plicht deze gebieden te beschermen.In mijn nota «Dynamiek en Vernieuwing» (kamerstukken II, 1994/95,
24 140, nrs. 1–2) heb ik aangegeven dat ik het behoud en de ontwikkeling
van de natuur in hoge mate een collectieve verantwoordelijkheid acht. De inzet
van particulieren bij de uitvoering van het natuurbeleid is mijns inziens
van groot belang.De overheid schenkt bij de uitoefening van haar taak dan ook niet alleen
aandacht aan de rechtstreekse bescherming van gebieden en soorten, maar ook
aan mogelijkheden voor beschermings- en beheersactiviteiten door particulieren.De leden van de CDA-fractie wensen te vernemen in hoeverre agrarisch en
particulier natuurbeheer in de praktijk kan doorwerken bij de implementatie
van het onderhavige wetsvoorstel. Zij vragen daarbij ook in hoeverre de afgelopen
jaren substantiële verschuivingen hebben plaatsgevonden bij natuur- en
landschapsbescherming op basis van de Natuurbeschermingswet en of daarover
financiële gegevens kunnen worden verstrekt.De Natuurbeschermingswet is al geruime tijd een van de instrumenten die
de inzet van particulieren bij het natuurbeheer kunnen stimuleren. Op basis
van artikel 17 van het wetsvoorstel kunnen, evenals dat nu het geval is op
basis van artikel 14 van de bestaande Natuurbeschermingswet, tussen de overheid
en de eigenaar of gebruiker van een beschermd natuurmonument door middel van
een beheersplan afspraken worden gemaakt over het in het gebied te voeren
beheer. Daarvoor bestaan ook subsidiemogelijkheden.Op de begroting van het Ministerie van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij
is een bedrag van ruim 1 miljoen gulden gereserveerd ten behoeve van de uitvoering
van beheersplannen.Dit bedrag wordt ter besteding uitgekeerd aan de provincies. Een aanzienlijk
deel van het bedrag wordt aangewend voor het uitkeren van beheerssubsidies.Substantiële verschuivingen bij natuur- en landschapsbescherming
in het kader van de Natuurbeschermingswet hebben zich de laatste jaren niet
voorgedaan.Thans wordt gewerkt aan uitbreiding van de mogelijkheden voor particulier
natuurbeheer.Dit gebeurt vooral in het kader van het Programma Beheer (kamerstukken
II, 1997/98, 25 420, nr.1). De Natuurbeschermingswet zal voor deze nieuwe
mogelijkheden voor een deel het ondersteunend instrumentarium kunnen bieden.
Hiertoe ligt het in mijn voornemen te bevorderen dat een wetsvoorstel tot
wijziging van de Natuurbeschermingswet wordt ingediend, waarin de mogelijkheid
wordt opgenomen een wijziging in functie van een gebied van landbouw naar
natuur publiekrechtelijk vast te leggen. Zo kan de duurzaamheid van het beheer
worden ondersteund.Vorenbedoelde publiekrechtelijke bescherming van functiewijzigingen zal
bij afzonderlijk wetsvoorstel worden geregeld.§ 1.3 Integratie Natuurbeschermingswet en Flora-
en faunawetDoor de leden van de RPF-fractie is gevraagd, mede namens de leden van
de fracties van GPV en SGP, waarom het onderhavige wetsvoorstel niet is geïntegreerd
met het voorstel voor een Flora- en faunawet. Zij vragen of zich
ten gevolge van het achterwege blijven van deze integratie in de uitvoeringspraktijk
moeilijkheden zullen voordoen.Het staat vast dat de thematiek van beide wetsvoorstellen met elkaar is
verweven. Er bestaat een belangrijke samenhang tussen het beleid gericht op
soortenbescherming en het beleid gericht op de bescherming van gebieden. Integratie
is daarom niet ondenkbaar. Ik ben echter van mening dat integratie alleen
zinvol zou zijn indien de daaraan verbonden voordelen opwegen tegen de aan
samenvoeging verbonden nadelen. Integratie is geen doel op zich, maar een
middel.Hoewel er een samenhang is in beleid zijn er verschillen in de systematiek
van de regelgeving die moet bijdragen aan de uitvoering van dit beleid. Gebiedsbescherming
vergt een ander type regelgeving dan soortenbescherming.Het wetsvoorstel voor een Flora- en faunawet gaat vooral uit van een stelsel
van verbodsbepalingen.De Natuurbeschermingswet kent naast verbodsbepalingen die de bescherming
van een gebied beogen, ook bepalingen gericht op het bevorderen van actief
beheer. Vanwege deze specifieke systematiek lijkt mij het integreren van beide
wetsvoorstellen niet zinvol. Een en ander zou tot een wel zeer complexe regelgeving
leiden en bovendien de totstandkoming van nieuwe wettelijke kaders op dit
terrein vertragen.Voor de uitvoeringspraktijk hoeft het naast elkaar bestaan van bedoelde
wetten geen problemen op te leveren. De bescherming van soorten op basis van
de Flora- en faunawet kan mede bepalend zijn voor de toepassing van de Natuurbeschermingswet.
Beide wetten kunnen elkaar versterken en aanvullen.Hoofdstuk 2. Aanwijzingsbeleid en internationale verplichtingenDe leden van de fractie van D66 verzoeken om een reactie op het schrijven
van Vogelbescherming Nederland van 22 december 1997 inzake het aanwijzingsbeleid.
Met name vragen zij de Minister van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij aan
te geven welke criteria zullen worden gehanteerd bij het aanwijzen van gebieden
op grond van de Natuurbeschermingswet en welke prioriteiten daarbij zullen
gelden.Door de leden van de CDA-fractie is de wenselijkheid onderschreven van
een versnelling in het aanwijzen van gebieden ter uitvoering van internationale
verplichtingen.De leden van de fractie van GroenLinks vragen naar de voortgang bij het
aanwijzen van gebieden ter uitvoering van internationale verplichtingen en
de toepassing van het instrument van de Natuurbeschermingswet daarbij. Ook
deze leden vragen naar een reactie van de minister op voornoemde brief van
de Vogelbescherming.De leden van de fracties van RPV, SGP en GPV informeren naar de mate van
harmonisatie van het nationale natuurbeschermingsbeleid met het Europese beleid
terzake.Tevens zouden deze leden graag weten welke natuurgebieden in de toekomst
onder de werking van de Natuurbeschermingswet worden gebracht.In antwoord op deze vragen wil ik het volgende opmerken.In de brief van Vogelbescherming Nederland van 22 december 1997, waaraan
de leden van de fractie van D66 refereren, onderstreept de Vogelbescherming
het belang van de Natuurbeschermingswet. De vereniging acht het van belang
dat bij de herziening van het Natuurbeleidsplan uiteen wordt gezet welke criteria
zullen worden gehanteerd voor het aanwijzen van gebieden op grond van de Natuurbeschermingswet.
Ook vindt zij het wenselijk dat wordt aangegeven welke prioriteiten
worden aangehouden bij de aanwijzing van gebieden. De Vogelbescherming benadrukt
in dit verband de noodzaak van naleving door de Nederlandse regering van haar
internationale verplichtingen.De Nederlandse regering heeft in december 1996 bij de Commissie van de
Europese Gemeenschappen een eerste lijst van gebieden aangemeld die in aanmerking
kunnen komen voor aanwijzing als speciale beschermingszone in de zin van de
Habitatrichtlijn. Deze gebieden hebben een gezamenlijke oppervlakte van ongeveer
280 000 hectaren.Alle gebieden zijn tevens aangewezen als natuurmonument op grond van de
Natuurbeschermingswet. Het streven is erop gericht dit voorjaar een tweede
aanvullende lijst in Brussel aan te melden.Sinds de inwerkingtreding van de Vogelrichtlijn zijn 28 gebieden met een
totale grootte van ongeveer 343 000 hectaren aangewezen. Hiervan zijn
er 16 tevens aangewezen als natuurmonument in de zin van de Natuurbeschermingswet.De Vogelrichtlijngebieden overlappen grotendeels de wetlandgebieden. Thans
zijn 18 wetlands ter grootte van circa 325 000 hectaren aangewezen ter
uitvoering van de verplichtingen uit het Verdrag van Ramsar. Daarvan zijn
er 13 tevens aangewezen als natuurmonument in de zin van de Natuurbeschermingswet.Op grond van de Natuurbeschermingswet zijn thans in totaal 172 gebieden
aangewezen met een gezamenlijke oppervlakte van zo'n 310 000 hectaren.
Ruim 90% hiervan is mede aangewezen ter uitvoering van internationale verplichtingen.Tijdens de behandeling van het onderhavige wetsvoorstel in de Tweede Kamer
heb ik toegezegd dat bij de begroting voor 1999 van het Ministerie van Landbouw,
Natuurbeheer en Visserij een Landelijk Meerjarenprogramma Groene Ruimte zal
worden gevoegd. Daarin zal onder meer een nieuw meerjarenprogramma voor de
aanwijzing van gebieden in het kader van de Natuurbeschermingswet worden gepresenteerd.
Ook zal een programmering voor de aanwijzing van gebieden ter uitvoering van
internationale verplichtingen worden opgenomen. Zo zal zichtbaar worden gemaakt
op welke wijze de regering uitvoering geeft aan de wens het tempo van de aanwijzingen
te verhogen.Het meerjarenprogramma zal tot stand komen in overleg met de betrokken
andere departementen en de provinciale besturen. Op dit moment kunnen derhalve
nog geen concrete gegevens worden verstrekt. Gebieden die op grond van internationale
verplichtingen moeten worden aangewezen, zullen prioritair worden aangewezen.Bij de selectie van aan te wijzen gebieden gaat het in de eerste plaats
om natuurwaarden die internationaal gezien van belang zijn. Selectie geschiedt
op basis van natuurwetenschappelijke criteria. De betrokken natuurwaarden
komen voor in gebieden die in aanmerking komen voor aanwijzing in de zin van
de Vogelrichtlijn, de Habitatrichtlijn of als Wetland.Op nationaal niveau kan een selectie plaatsvinden uit de natuurdoeltypen
die behoren tot de zogenaamde categorieën nagenoeg-natuurlijke, begeleid-natuurlijke
en half-natuurlijke gebieden met belangrijke doelsoorten.Deze natuurdoeltypen zijn opgenomen in de nota Ecosystemen in Nederland
die op 29 augustus 1995 aan de Tweede Kamer is aangeboden. In het kader van
de Decentralisatie impuls is met de provincies afgesproken dat deze in 1998
een kaart vervaardigen waarop bedoelde natuurdoeltypen zichtbaar worden gemaakt.De heer Bierman is van mening dat de verplichtingen voor het Rijk die
voortvloeien uit internationale verdragen in het wetsvoorstel onvoldoende
zijn uitgewerkt en vraagt naar de voornemens van de Minister van Landbouw,
Natuurbeheer en Visserij met betrekking tot die uitwerking.Het wetsvoorstel biedt mijns inziens voldoende mogelijkheden voor het
nakomen van internationale verplichtingen, waaronder de verplichtingen die
voortvloeien uit de Habitatrichtlijn.Artikel 27 bevat een basis voor het aanwijzen van gebieden ter uitvoering
van internationale verplichtingen met betrekking tot natuur- en landschapsbehoud.
Bescherming van deze gebieden zal waar nodig plaatsvinden door middel van
de aanwijzing als beschermd natuurmonument. In en nabij beschermde natuurmonumenten
geldt op grond van artikel 16 van het wetsvoorstel een verbod om zonder vergunning
handelingen te verrichten die schadelijk voor de aanwezige natuurwaarden kunnen
zijn.Daarnaast zal bescherming kunnen worden gerealiseerd via het aankopen
van gronden, het afsluiten van beheersovereenkomsten met grondeigenaren of
streek- en bestemmingsplannen.Artikel 29 van het wetsvoorstel bevat de mogelijkheid om bij algemene
maatregel van bestuur nadere regels te stellen indien dit ter uitvoering van
internationale verplichtingen op het gebied van natuur- en landschapsbehoud
noodzakelijk is.Deze nadere regels kunnen betrekking hebben op alle gebieden die op grond
van internationale verplichtingen zijn aangewezen. Niet alleen op gebieden
die via een aanwijzing als beschermd natuurmonument worden beschermd, maar
voorzover nodig ook op gebieden die via een van de andere hierboven genoemde
instrumenten bescherming genieten.De leden van de PvdA-fractie zouden graag van de Minister van Landbouw,
Natuurbeheer en Visserij vernemen welke activiteiten zullen worden ondernomen
ter versterking van de internationale samenwerking op het terrein van de bescherming
van de Waddenzee.Tijdens de achtste Trilaterale Regeringsconferentie over de bescherming
van de Waddenzee op 22 oktober 1997 te Stade in Duitsland hebben partijen
de Stade-verklaring en het Trilaterale Waddenzeeplan aanvaard.De belangrijkste afspraken op trilateraal niveau betreffen het streven
naar een goede balans tussen ecologische doelen en economische activiteiten
in het Waddengebied, bijvoorbeeld door middel van een milieuvriendelijke ontwikkeling
van havens, het tegengaan van vervuiling door schepen, kustverdediging, mosselen
kokkelvisserij, het zoveel mogelijk ondervangen van de gevolgen van zeespiegelrijzing
en het ontwikkelen van duurzaam toerisme.Momenteel wordt in trilateraal verband een Plan van Aanpak Communicatie
Implementatie van Stade-afspraken voorbereid. Hiermee wordt beoogd zoveel
mogelijk betrokkenen van informatie te voorzien. Daarbij valt vooral te denken
aan industrie, beheerders en regionaal bestuur. Tevens worden in het Plan
van Aanpak voorstellen uitgewerkt over de wijze waarop de Stade-afspraken
zullen worden uitgevoerd en wie hierbij zullen worden betrokken. Ook zal aandacht
worden geschonken aan een integrale lange termijn visie op de gewenste ontwikkeling
van het Waddengebied.Uiteindelijk gaat het er om dat de uitgangspunten voor het beleid in het
Waddengebied trilateraal worden gedragen. Op deze wijze hoeven bij de uitvoering
van dat beleid staatkundige grenzen geen beletsel meer te zijn. Het streven
is er op gericht dat bij de volgende Trilaterale Regeringsconferentie
in Denemarken in 2001 alle voorgenomen acties in trilateraal verband over
beheer, handhaving en inrichting zijn geïmplementeerd.Hoofdstuk 3. Financiële aspectenDe leden van de CDA-fractie zijn benieuwd of de trage aanwijzing van beschermde
natuurmonumenten en van gebieden ter uitvoering van internationale verplichtingen
op het gebied van natuur- en landschapsbehoud mede is ingegeven door financiële
overwegingen. Zij zouden graag enig inzicht verkrijgen in de ontwikkeling
van kosten met betrekking tot aankoop en schadevergoeding. Ook wensen zij
te vernemen of de ontwikkelingen op de grondmarkt van de laatste jaren van
invloed zijn op het financiële beslag.Tevens zouden de betrokken leden graag een prognose zien van de kosten
voor verwerving, schadevergoeding en subsidies in de eerstkomende jaren.Het tempo van aanwijzen is trager dan aangegeven in het Meerjarenprogramma
Natuur en Landschap 1992–1996. Dit vindt zijn oorzaak echter niet in
een gebrek aan financiële middelen. Als belangrijkste oorzaak kan worden
genoemd de in de afgelopen jaren gegroeide praktijk om tevoren bestuurlijke
overeenstemming te bereiken. Voor tot aanwijzing kan worden overgegaan, wordt
een traject van overleg afgelegd teneinde met ieders belangen zo zorgvuldig
mogelijk om te gaan.Ten aanzien van de ontwikkeling van de grondmarkt op het financiële
beslag merk ik het volgende op.In vergelijking met de waarde van agrarische gronden die van belang zijn
voor de verwezenlijking van de Ecologische hoofdstructuur, is de gemiddelde
prijs van natuurterreinen de afgelopen jaren slechts in geringe mate gestegen.
Omdat het grootste deel van de aangewezen natuurmonumenten uit natuurterreinen
en bossen bestaat en slechts enkele honderden hectaren landbouwgrond zijn
aangewezen, is de invloed van de prijsontwikkeling op de grondmarkt op het
financiële beslag beperkt.Slechts in een enkel geval, bijvoorbeeld bij een noodzakelijk geachte
uitplaatsing van een recreatiebedrijf, is sprake van betrekkelijk hoge kosten.Verwerving van gronden gelegen in beschermde natuurmonumenten doet zich
overigens slechts sporadisch voor. Een belangrijk deel van de aangewezen gebieden
is reeds in eigendom en beheer van de overheid of van natuurbeschermingsorganisaties.
De ontwikkeling van de waarde in het economisch verkeer verschilt niet wezenlijk
van die van gronden gelegen in andere natuurterreinen of in gebieden die zijn
aangewezen in het kader van het relatienotabeleid.In antwoord op de vragen van de leden van de CDA-fractie over de ontwikkeling
van de kosten met betrekking tot aankoop en schadevergoeding en een prognose
voor de kosten van verwerving, schadevergoeding en subsidies voor de komende
jaren zij het volgende opgemerkt.In de afgelopen jaren is er gemiddeld een bedrag van circa 1 miljoen gulden
aangewend voor aankopen in beschermde natuurmonumenten. Wellicht zal dit gemiddelde
ook in de komende jaren worden uitgegeven. In de laatste dertig jaar is slechts
in een enkel geval schadevergoeding toegekend. Op grond van dit gegeven kan
ten aanzien van de kosten in dit kader geen extrapolatie voor de toekomst
plaatsvinden. Het uitgekeerde bedrag aan schadevergoeding is in totaal tot
op heden beneden de f 100 000,– gebleven. Vanwege het feit
dat meer gebieden zullen worden aangewezen als beschermd natuurmonument,
kunnen de kosten voor schadevergoeding de komende jaren een lichte stijging
te zien geven.Naar verwachting zal de behoefte aan subsidiëring van kosten van
beheer en toezicht de komende jaren toenemen. Dit eveneens omdat meer gebieden
zullen worden aangewezen en mogelijk ook de bereidheid bij particulieren zal
toenemen te komen tot afspraken over beheersplannen. Dit laatste mede als
gevolg van stimulerende activiteiten van de provincies op dit terrein ter
uitvoering van in het kader van de Decentralisatie Impuls gemaakte afspraken.Hoofdstuk 4. DecentralisatieDe leden van de CDA-fractie verzoeken om een toelichting op het standpunt
van de Minister van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij ten aanzien van de
decentralisatie van een aantal uitvoeringstaken naar de provincies.Zij willen in dit verband weten of en zo ja, waarom de bestaande uitgangspunten
voor decentralisatie tegenwoordig minder valide zouden zijn en welke gevolgen
een wijziging van koers zal hebben voor de verhouding tussen het Rijk en de
lagere overheden.Voorts zijn de leden van de CDA-fractie benieuwd of er sprake is van voortschrijdend
inzicht ten aanzien van de mogelijkheid de vergunningverlening in bepaalde
gevallen aan de Minister van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij voor te behouden.
Dit omdat de argumentatie voor het opnemen van deze mogelijkheid in het wetsvoorstel
ten tijde van de tweede nota van wijziging een andere zou zijn dan ten tijde
van de vierde nota van wijziging.De leden van de CDA-fractie hebben terzake van artikel 16, zesde lid,
van het wetsvoorstel ook gevraagd aan welke activiteiten wordt gedacht.In het wetsvoorstel worden de provincies in algemene zin belast met de
vergunningverlening. Artikel 16, zesde lid, van het wetsvoorstel maakt het
mogelijk vergunningen voor bij algemene maatregel van bestuur aangewezen handelingen,
in met name genoemde beschermde natuurmonumenten, door de Minister van Landbouw,
Natuurbeheer en Visserij te laten verlenen. Deze mogelijkheid vormt slechts
een uitzondering op het beginsel van vergunningverlening door de provincies.
In de meeste gevallen zullen de op grond van de Natuurbeschermingswet benodigde
vergunningen door de provincies worden verleend.Er zijn echter situaties denkbaar waarin vergunningverlening door de provincies
gelet op de aard van de betrokken belangen niet wenselijk is. Situaties waarin
het gaat om handelingen van nationaal belang, waarvoor veelal ook andere vergunningen
op Rijksniveau benodigd zijn. Het van meet af aan op gelijk niveau meewegen
van het natuurbelang is in die gevallen noodzakelijk. Coördinatie van
de vergunningverlening op centraal niveau is dan vereist. Zo kan een evenwichtige
afweging plaatsvinden van alle betrokken belangen. Dit bevordert een doelmatige
besluitvorming.Als voorbeelden van activiteiten van nationaal belang kunnen worden genoemd
grote infrastructurele projecten, zoals de aanleg van een Tweede Maasvlakte,
de aanleg van leidingen voor olie en gas, olie- en gasboringen en dijkversterkingen.
Ook kan eventueel worden gedacht aan bepaalde visserijactiviteiten en militaire
activiteiten. Bij de voorbereiding van de algemene maatregel van bestuur zal
een en ander worden uitgewerkt.Op dit moment is nog geen uitputtend overzicht te geven van de betrokken
handelingen en gebieden. De algemene maatregel van bestuur zal
mede in overleg met de provincies worden opgesteld.Bovengenoemde overwegingen zijn voor de regering reden geweest artikel
16, zesde en zevende lid, aan het wetsvoorstel toe te voegen. De uitspraak
van de Raad van State van 3 augustus 1995, waaraan de leden van de CDA-fractie
refereren, staat hier los van. In bedoelde uitspraak oordeelde de Raad van
State dat het niet mogelijk is op basis van de Natuurbeschermingswet collectief
vergunning of ontheffing te verlenen. Een dergelijke handelwijze zou in strijd
zijn met het in de wet neergelegde vergunningenstelsel.De leden van de CDA-fractie veronderstellen dat de inzichten van de regering
ten opzichte van decentralisatie op dit punt enigszins zijn veranderd.De algemene uitgangspunten van de decentralisatiegedachte gelden nog steeds
en zijn ook terug te vinden in het onderhavige wetsvoorstel. Naar de mening
van de regering is het echter niet gewenst bevoegdheden te decentraliseren
in gevallen waarin de Rijksoverheid, gelet op de aard van de in het geding
zijnde belangen en de waarde van de betrokken natuurgebieden, een bijzondere
verantwoordelijkheid draagt. De druk op de nog aanwezige natuurwaarden wordt
steeds groter. Nederland staat wat dat betreft de komende jaren voor een aantal
belangrijke afwegingen. Ik noemde al de uitvoering van grote infrastructurele
projecten.Tijdens de mondelinge behandeling van het wetsvoorstel in de Tweede Kamer
heb ik daarom aangegeven dat de Minister van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij
de verantwoordelijkheid voor die afwegingen in enkele situaties zelf zou moeten
nemen. Zoals opgemerkt gaat het om uitzonderingsgevallen. Grote gevolgen voor
de verhouding tussen de Rijksoverheid en de provinciale overheden in algemene
zin zijn derhalve niet te verwachten.Bij het indienen van de tweede nota van wijziging van het wetsvoorstel
is aangegeven dat artikel 16, zesde lid, met name is opgenomen met het oog
op een aantal activiteiten in de Waddenzee. Nadien zijn de uitgangspunten
die ten grondslag lagen aan opname van dit artikellid echter meer algemeen
van aard gebleken. Tijdens de mondelinge behandeling van het wetsvoorstel
in de Tweede Kamer is nadrukkelijk naar voren gekomen dat deze uitgangspunten
niet specifiek zijn gekoppeld aan het Waddenzeegebied. In die zin is sprake
geweest van voortschrijdend inzicht.De leden van de CDA-fractie vragen zich af of een algemene maatregel van
bestuur zal worden opgesteld met daarin aangegeven de activiteiten van nationaal
belang, dan wel een afzonderlijke algemene maatregel van bestuur waarin de
in aanmerking komende gebieden worden aangegeven. Zij vragen ook of vergunningverlenende
bevoegdheden die de provincies nu reeds uitoefenen, wederom aan deze minister
zullen toevallen.Het voornemen is één algemene maatregel van bestuur op te
stellen. Daarin zal worden aangegeven voor welke handelingen, in bij diezelfde
algemene maatregel van bestuur te noemen beschermde natuurmonumenten, de vergunningverlening
door de Minister van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij plaatsvindt. Gelet
op het feit dat het om uitzonderingssituaties zal gaan, zullen veruit de meeste
bevoegdheden die de provincies thans in mandaat namens de Minister van Landbouw,
Natuurbeheer en Visserij uitoefenen, definitief aan de provincies toekomen.Ik hecht er aan op te merken dat op basis van de huidige Natuurbeschermingswet
van decentralisatie in geen enkel geval sprake is. De provincies oefenen thans
vergunningverlenende bevoegdheden uit in mandaat namens de Minister van Landbouw,
Natuurbeheer en Visserij.Door de leden van de CDA-fractie is voorts gevraagd wat de meerwaarde van de «amvbconstructie» is ten opzichte van andere sturingsmogelijkheden
voor de minister die het wetsvoorstel biedt, zoals het geven van een aanwijzing.Zij vrezen voor een versnippering van bevoegdheden door deze over twee
bestuurslagen te verdelen. Dit zou een doorzichtige besluitvorming kunnen
bemoeilijken.Het wetsvoorstel bevat in artikel 45 de mogelijkheid voor de Minister
van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij een aanwijzing te geven aan de provincies
terzake van het nemen van een besluit over een vergunningsaanvraag. Het gaat
hier enkel om een correctiemechanisme, waarvan slechts bij hoge uitzondering
gebruik dient te worden gemaakt. Het is uit een oogpunt van goede bestuurlijke
verhoudingen minder passend van de aanwijzingsbevoegdheid gebruik te maken
in situaties waarin de verantwoordelijkheid voor de besluitvorming naar de
mening van de regering ten algemene op Rijksniveau behoort te liggen. In die
zin biedt artikel 16, zesde lid, een meerwaarde. Een algemene maatregel van
bestuur schept duidelijkheid over de vraag in welke gevallen de primaire verantwoordelijkheid
voor de vergunningverlening bij het Rijk berust.Voor een ondoorzichtige besluitvorming hoeft in dit kader niet te worden
gevreesd. De provincies zullen ten aanzien van het grootste deel van vergunningplichtige
handelingen bevoegd gezag zijn. De algemene maatregel van bestuur zal aangeven
voor welke met name genoemde handelingen, betrekking hebbend op specifieke
natuurmonumenten, de Minister van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij bevoegd
gezag is.In antwoord op de vragen van de leden van de CDA-fractie terzake kan worden
opgemerkt dat deze uitgangspunten ook in het Waddengebied gelden. De provincies
zullen daar, afgezien van de in de algemene maatregel van bestuur genoemde
handelingen, volledig bevoegd worden voor de vergunningverlening en de uitvoering
van de wet op dit punt.De leden van de PvdA-fractie en CDA-fractie begrijpen niet waarom het
Waddengebied zou moeten worden betrokken bij de algemene maatregel van bestuur
bedoeld in artikel, 16, zesde lid. Zij merken op dat de evaluatie van het
in 1993 tussen de Minister van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij en de Waddenprovincies
gesloten bestuursakkoord heeft aangetoond dat deze provincies de natuurbeschermingstaken
en -bevoegdheden in het gebied goed kunnen vervullen. Zij vragen de Minister
van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij naar zijn visie in deze. Daarbij vragen
de leden van de fractie van PvdA ook naar de opvatting van de minister over
de toepassing van de zogenaamde voorhangbepaling zoals opgenomen in artikel
16, zevende lid, van het wetsvoorstel. In dit verband zijn zij benieuwd of
in geval van een verschil van mening de regering het oordeel van het parlement
zal volgen.Anders dan de leden van de PvdA-fractie en de CDA-fractie veronderstellen,
oefenen de Waddenprovincies op dit moment in het kader van de Natuurbeschermingswet
nog geen vergunningverlenende bevoegdheden uit, ook niet in mandaat namens
de Minister van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij. Wel brengen de provincies
terzake van te verlenen vergunningen een zwaarwegend advies uit.Uit het evaluatierapport over de uitwerking van het bestuursakkoord met
betrekking tot het Waddengebied blijkt mijns inziens niet dat er reden is
over te gaan tot volledige decentralisatie. Het evaluatierapport bevat op
dit punt geen heldere conclusies.Het evaluatierapport geeft vooral inzicht in de wijze waarop de provincies
en het Ministerie van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij samenwerken op het
gebied van de Natuurbeschermingswet.Na inwerkingtreding van de nieuwe Natuurbeschermingswet zullen de provincies
ook in het Waddengebied het leeuwendeel van de vergunningaanvragen voor hun
rekening nemen.Het feit dat het in enkele gevallen aan het Rijk blijft voorbehouden vergunning
te verlenen, staat los van de belangrijke door de provincies te vervullen
regierol in het Waddengebied.Bovendien zullen de provincies in de gevallen waarin het Rijk vergunning
verleent nadrukkelijk bij de besluitvorming worden betrokken. Het wetsvoorstel
voorziet in deze betrokkenheid. In artikel 43 is vastgelegd dat de provincies
hun zienswijze over het al dan niet verlenen van een vergunning naar voren
kunnen brengen.Via de in het wetsvoorstel opgenomen voorhangbepaling zullen de Staten-Generaal
in de gelegenheid worden gesteld over de precieze invulling van de algemene
maatregel van bestuur met de regering van gedachten te wisselen. Ik ga er
vanuit dat regering en parlement in samenspraak op dit punt tot overeenstemming
zullen komen.Hoofdstuk 5. Overige onderwerpen § 5.1 Afsluiten van beschermde natuurmonumentenDe leden van de CDA-fractie vragen waarom is afgezien van het opnemen
van een bepaling in het wetsvoorstel analoog aan artikel 17 van de huidige
Natuurbeschermingswet.In artikel 17 van de huidige wet is bepaald dat het verboden is, zonder
daartoe gerechtigd te zijn, zich te bevinden in of op een water dat deel uitmaakt
van een beschermd natuurmonument indien op duidelijke wijze is kenbaar gemaakt
dat de toegang tot dat water is verboden. Het is vooral opgenomen als hulpmiddel
voor de eigenaar. In artikel 461 van het Wetboek van Strafrecht is een soortgelijk
artikel te vinden voor het zich bevinden op grond. Uit de memorie van toelichting
bij het voorstel voor de huidige Natuurbeschermingswet blijkt dat artikel
17 is opgenomen vanwege de destijds geldende opvatting dat voornoemd artikel
461 niet van toepassing was op water. De heersende leer is thans echter dat
artikel 461 van het Wetboek van Strafrecht ook ziet op het zich bevinden op
of in water. Artikel 17 is in die zin overbodig geworden.De bevoegdheid tot het geheel of gedeeltelijk verbieden van de toegang
tot een beschermd natuurmonument komt toe aan het bevoegd gezag en dient in
beginsel te worden geregeld via de aanwijzingsbeschikking. Of al dan niet
van deze bevoegdheid gebruik wordt gemaakt, hangt af van de aard van en situatie
in het betrokken gebied.Artikel 20 van het wetsvoorstel verzet zich echter tegen het beperken
of verbieden van de toegang tot een terrein voor de eigenaar, de gebruiker
en hun huisgenoten.Indien de toegang geheel of gedeeltelijk is verboden, kan dit op basis
van artikel 22 van het wetsvoorstel kenbaar worden gemaakt. Dit artikel voorziet
in het – in overleg met de eigenaren en gebruikers – vanwege gedeputeerde
staten aanbrengen van kentekenen om de aanwijzing van een gebied als beschermd
natuurmonument en de rechtsgevolgen daarvan duidelijk te maken.§ 5.2 Externe werking en HabitatrichtlijnDoor de leden van de CDA-fractie is de vraag gesteld of de doorwerking
van de Habitatrichtlijn op grond van artikel 16 van het wetsvoorstel ook geldt
voor de externe werking van de Natuurbeschermingswet. Dit zouden zij wenselijk
vinden.Uitgangspunt van artikel 16 is het verbod op het zonder vergunning verrichten
van handelingen die schadelijk kunnen zijn voor de in het betrokken gebied
te beschermen natuurwaarden. Artikel 16, eerste lid, van het wetsvoorstel
bevat dit verbod voor handelingen verricht binnen een beschermd natuurmonument.
Artikel 16, vierde lid, bepaalt dat het verbod eveneens van toepassing is
op handelingen verricht buiten beschermde natuurmonumenten die zijn vermeld
in het besluit tot aanwijzing. Dit betekent dat ook deze, zogenaamde externe
handelingen niet kunnen worden verricht zonder een vergunning als bedoeld
in het eerste lid van artikel 16.Het derde lid van artikel 16 bevat een bijzondere afweging voor het verlenen
van vergunningen voor handelingen die significante gevolgen kunnen hebben
voor beschermde natuurmonumenten. Handelingen derhalve die aanzienlijk ingrijpend
van aard kunnen zijn, zoals grote projecten. Deze bijzondere afweging is overgenomen
uit artikel 6, vierde lid, van de Habitatrichtlijn. Voorzover het gaat om
handelingen met significante gevolgen geldt het afwegingskader in alle gevallen
waarin een vergunning als bedoeld in het eerste lid van artikel 16 is vereist.
Omdat een vergunning als bedoeld in het eerste lid ook is vereist voor in
de aanwijzing genoemde externe handelingen, zijn de afwegingscriteria van
het vierde lid van artikel 16 op die handelingen eveneens van toepassing.
Aan de wens van de leden van de CDA-fractie op dit punt wordt met het wetsvoorstel
derhalve tegemoetgekomen.§ 5.3 Doorwerking natuurbeleid in ruimtelijk beleidDe heer Bierman heeft opgemerkt dat in artikel 8 van het wetsvoorstel
een extra bepaling zou moeten worden opgenomen met betrekking tot de doorwerking
in streek- en bestemmingsplannen van de in het Natuurbeleidsplan aangegeven
gebiedscategorieën.In artikel 9 van het wetsvoorstel is voorzien in de vaststelling van een
structuurschema op het gebied van natuur en landschap. Op deze wijze is verzekerd
dat het natuurbeleid zijn ruimtelijke vertaling vindt in het ruimtelijk facetbeleid.
Het Structuurschema Groene Ruimte is thans het structuurschema voor het nationale
natuurbeleid.Dit structuurschema werkt door in het provinciaal en gemeentelijk ruimtelijk
beleid. De Wet op de ruimtelijke ordening voorziet in deze doorwerking. Een
afzonderlijke verplichting voor het doorwerken van het natuurbeleid in streek-
en bestemmingsplannen in het onderhavige wetsvoorstel is overbodig.De Minister van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij,J. J. van Aartsen 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-19971998-23580-105b.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl