Tenuitvoerlegging van de tbs-maatregel; Verslag algemeen overleg op 26 oktober 2006 over Plan van aanpak tbs/motie-Van de Beeten (29452, nr. 48)
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-05 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 29452, nr. 54

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

11-12-2006

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2006-2007

29452 nr. 54

07-12-2006

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamVragen en opmerkingen uit de commissiesAntwoord van de ministerNadere gedachtewisselingOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 29452Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 66 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
29 452Tenuitvoerlegging van de tbs-maatregelnr. 54VERSLAG VAN EEN ALGEMEEN OVERLEGVastgesteld 7 december 2006De vaste commissie voor Justitie1 en de vaste
commissie voor Volksgezondheid, Welzijn en Sport2
hebben op 26 oktober 2006 overleg gevoerd met minister Hirsch Ballin
van Justitie over:– de brief d.d. 10 oktober 2006 inzake Plan van aanpak tbs/motie-Van
de Beeten (29 452, nr. 48).Van dit overleg brengen de commissies bijgaand beknopt verslag uit.Vragen en opmerkingen uit de commissiesDe heer De Wit (SP) vindt dat het plan van
aanpak (29 452, nr. 48) recht doet aan het rapport van de commissie-Visser
en het debat dat hierover is gevoerd. De minister kiest ervoor om de duur
van de tbs met voorwaardelijk beëindigde verpleging te verlengen van
drie naar negen jaar. De SP onderschrijft de noodzaak om deze termijn te verlengen,
maar een objectieve rechtvaardiging voor de gekozen negen jaar ontbreekt.
De commissie-Visser geeft bovendien aan dat sommige tbs’ers een levenslange
bemoeizorg behoeven om te voorkomen dat de geestelijk stoornis opnieuw tot
een delict leidt. Het heeft daarom de voorkeur van de heer De Wit om het mogelijk
te maken de tbs-patiënt langer dan negen jaar aan voorwaarden te verbinden,
desnoods levenslang. Hij wijst erop dat het hierbij niet gaat om een straf,
maar om een maatregel. Als er na negen jaar goede redenen zijn om deze maatregel
niet op te heffen, moet het mogelijk zijn deze te handhaven.Hij vraagt waarom de minister voor de negen jaar heeft gekozen en wat
er gebeurt met de mensen die na negen jaar nog steeds bemoeizorg nodig hebben.
Hij kan zich verder van harte scharen achter de versterking van de reclassering
en het reclasseringstoezicht op tbs’ers en de plannen ter versterking
van de nazorg en het zorgaanbod.De toepassing van dwangmedicatie in tbs-klinieken is een gevoelige materie.
De SP is hiervoor, maar maakt zich wel zorgen over de wettelijke regeling
die wordt voorbereid om de uitgebreide bevoegdheden tot toepassing van dwangmedicatie
ook mogelijk te maken in het gevangeniswezen bij gedetineerden met een psychiatrisch
stoornis. Van een tbs’er is vastgesteld dat hij een geestelijk stoornis
heeft, maar bij gewone gevangenen is dat niet per definitie het geval. Bovendien
is de tbs-kliniek, anders dan een gevangenis, een plaats voor psychiatrische
behandeling. Een gedetineerde die ook in niet acute crisissituaties dwangmedicatie
nodig heeft, hoort in feite thuis in een speciaal beveiligd psychiatrisch
ziekenhuis.GGZ Nederland heeft kritiek geuit op de uitbreiding van de wettelijke
acceptatieplicht. De heer De Wit kan zich voorstellen dat klinieken bang zijn
gedwongen te worden om patiënten op te nemen ook als voor hen de plaats
of het vereiste beveiligingsniveau ontbreekt. Hij vraagt de minister in te
gaan op deze kritiek. Met het organisatiemodel voor de professionalisering
van de verloftoetsing zoals voorgesteld in het plan van aanpak kan hij instemmen.
Dit model biedt meer waarborgen voor een inhoudelijk sterke toetsing terwijl
de ministeriële verantwoordelijkheid in stand blijft. Wel gaat hij ervan
uit dat de scheiding tussen de verloftoetsing en de inkoopfunctie binnen de
Dienst Justitiële Inrichtingen (DJI) helder en aantoonbaar is. Hij is
niet voor het ontwikkelen van een tbs-DBBC (diagnose beveilig behandel combinatie)
en zal het verloop hiervan daarom kritisch blijven volgen.De regering is bij motie verzocht onderzoek te laten verrichten naar eventuele
schadelijke gevolgen van een langdurige gevangenisstraf voorafgaand aan een
tbs-behandeling. Staat dit niet in het plan van aanpak omdat het niet te onderzoeken
is?De heer Wolfsen (PvdA) refereert aan de dramatische
gebeurtenissen in Rotterdam op 6 oktober 2006, toen een tbs-gestelde
zich aan begeleid verlof heeft onttrokken. De minister is op verzoek van de
Kamer in de brief van 17 oktober (29 452, nr. 49) ingegaan
op de handelingen die aan dit verlof vooraf zijn gegaan. Naar het zich laat
aanzien, is gehandeld volgens de bestaande procedures. Ook is in deze brief
vermeld dat op 21 juni 2006 in de kliniek een incident heeft plaatsgevonden
tussen de betrokken tbs-gestelde en een medepatiënt, maar dat dit van
dien aard was dat aangifte bij de politie niet nodig werd geacht. Door Netwerk
is echter bekend geworden dat hiervan in augustus wel degelijk aangifte is
gedaan. In deze aangifte wordt niet alleen de toedracht van het incident beschreven,
ook wordt daarin aangegeven dat vaker mishandelingen hebben plaatsgevonden.
De advocaat van de medepatiënt heeft zelfs een brief gestuurd naar de
hoofdofficier van justitie omdat het kennelijk niet eenvoudig was om aangifte
te doen. De kliniek De Kijvelanden heeft daarop contact opgenomen met een
wijkagent, waarna ten slotte op 21 augustus alsnog aangifte is gedaan.
Deze aangifte is bij het OM onder in een kast terechtgekomen en blijkt pas
vandaag te worden opgepakt. Zowel de kliniek als de officier van justitie
waren dus op de hoogte van de aangifte. Desalniettemin schrijft de minister
aan de Kamer dat geen aangifte is gedaan. Daar stoort de heer Wolfsen zich
buitengewoon aan. Pas op 25 oktober meldt de minister aan de Kamer dat
toch aangifte is gedaan, dat de zaak in behandeling is en dat uitspraken hierover
nog prematuur zijn. Dat kan de heer Wolfsen niet accepteren, want één
telefoontje naar de kliniek of naar het OM kan de feiten immers boven tafel
brengen. Mensen kunnen fouten maken, maar op Kamervragen aan de minister
moet een open, eerlijk en volledig antwoord worden gegeven. Het is buitengewoon
vervelend dat de aanvullende gegevens pas boven tafel komen als extra vragen
worden gesteld. Voorts blijkt vandaag uit een artikel in De Telegraaf dat
ook in de kliniek De Kijvelanden het een en ander mis is, zoals alcoholgebruik
en drugssmokkel. Hoe is het mogelijk dat in de eerste brief dit soort serieuze
feiten niet zijn gemeld? De heer Wolfsen wil in ieder geval voor de aanstaande
plenair behandeling antwoord op deze vragen.Het plan van aanpak ziet er goed uit. De commissie-Visser heeft voorstellen
gedaan om de verloftoetsing verder te professionaliseren. Dit is een goed
uitgedacht advies dat de minister in zijn geheel zou moeten overnemen. Tussen
de verantwoordelijken voor de verlofverlening en voor de aansturing van de
tbs-klinieken (inkoopfunctie) moet een scherpe scheiding worden aangebracht.
Deze lijkt vooralsnog onvoldoende gewaarborgd. Kan de minister hier nog nader
op ingaan?Voor de voorgenomen verlenging van de proeftijd is veel extra geld nodig.
Vooral de reclassering zal hierbij een belangrijke taak vervullen. Is dit
op de begroting voorzien? De heer Wolfsen sluit zich verder aan bij de vraag
van de heer De Wit over de kritiek van GGZ Nederland.De commissie-Visser adviseert om de maximale gevangenisstraf die kan worden
opgelegd in combinatie met tbs met voorwaarden van drie jaar te verhogen naar
vijf jaar. De heer Wolfsen zou het toejuichen als deze aanbeveling wordt overgenomen.De heer Eerdmans (Groep Eerdmans/Van Schijndel)
leest in het plan van aanpak dat het kabinet ervoor is om ter bevordering
van de uitstroom bepaalde tbs-gestelden gedurende een langere periode onder
toezicht te kunnen stellen en daarom de aanbeveling van de commissie-Visser
voor een verlenging van drie naar negen jaar overneemt. Is het niet verstandig
om ook de mogelijkheid te creëren pedoseksuelen levenslang te volgen?Om in de groeiende behoefte aan gedifferentieerde voorzieningen voor tbs-gestelden
te voldoen, zal voor 350 tbs-gestelden een extra long-staycapaciteit worden
gerealiseerd. Het lijkt de heer Eerdmans dat al na twee jaar moet kunnen worden
vastgesteld of iemand verder behandeld kan worden of naar een long-stayvoorziening
moet worden overgeplaatst. Door deze beslissing eerder te nemen, kan wellicht
recidive worden voorkomen. Hij is verder een groot voorstander van dwangmedicatie.
Is het niet verstandig om chemische castratie voor zedendelinquenten te verplichten?
Het lijkt hem overigens dat het sneller overplaatsen van zware gevaarlijke
criminelen van tbs met dwangverpleging naar tbs met voorwaarden een risico
oplevert. Kan de minister hierop ingaan? De heer Eerdmans is er blij mee dat
de ministeriële verantwoordelijkheid ook bij de verbeterde verloftoetsing
blijft bestaan en toont zich tevreden over het plan van aanpak.De 31-jarige S.B. die op 6 oktober in Hoogvliet is ontsnapt heeft
op zijn «rooftocht» twee mensen mishandeld en een vrouw van 20
verkracht. S.B. is in 1998 en in 1999 gestraft voor een zedendelict, waarna
hem tbs met dwangverpleging is opgelegd. Nog geen tien weken voor het verlof
op 6 oktober heeft hij een vrij ernstig geweldsdelict gepleegd in de
kliniek. Deze man wordt samen met nog twee tbs-gestelden zonder enkelband
of ander elektronisch toezicht op zijn verlof begeleid door één
26-jarige vrouw, die tegen zo iemand niks kan en niks mag. Is het dan raar
dat deze tbs-gestelde ervandoor gaat of zijn hier gewoon grote fouten gemaakt?
Is het waar dat hij een paar weken voor zijn ontsnapping de beschikking had
over elf bolletjes cocaïne en pornofilms die hij gewoon de kliniek in
kon smokkelen in ruil voor spelcomputers, dvd’s, enz.? Een van de slachtoffers
van S.B. vraagt om een schadevergoeding van € 230 000. Vindt
de minister dat een aanvaardbaar bedrag?Het is tijd om de kliniek De Kijvelanden in Poortugaal helemaal door te
lichten. De heer Eerdmans pleit voor een periodieke steekproef in alle tbs-klinieken op handel in drugs en pornofilms. Alle bezoekers van
tbs-klinieken en tbs-gestelden die in of uit de kliniek gaan, zouden standaard
moeten worden gefouilleerd. De directeur van De Kijvelanden moet de verantwoordelijkheid
nemen voor deze ontsnapping en zijn functie neerleggen. Er zijn immers aantoonbaar
risico’s gelopen die niet nodig waren.De heer Eerdmans heeft een tbs-plan opgesteld, dat hij aan de minister
overhandigt. Hoewel dit plan al 3,5 jaar oud is, is de inhoud jammer genoeg
nog steeds actueel. Een idee daaruit is het stroomslot. De begeleider van
een tbs-gestelde draagt een zender bij zich, terwijl de tbs-gestelde een riem
om het been draagt waardoor deze zich slechts op een bepaalde afstand van
de begeleider kan begeven. Buiten het afgesproken bereik stoot de riem kleine
stroompjes uit waardoor het been van de tbs’er tijdelijk tot stilstand
wordt gebracht. De stroompjes doen geen pijn en veroorzaken geen letsel of
blijvende schade. De heer Eerdmans stelt voor om dit ei van Columbus, dat €130
per unit per dag kost, eens uit te proberen. Hij vraagt de minister wat hij
daarvan vindt.De heer Weekers (VVD) herinnert eraan dat
hij tijdens het vragenuur in de Kamer de minister heeft gevraagd om in de
zaak S.B. de onderste steen boven te halen omdat geleerd moet worden van de
fouten die zijn gemaakt. Bekeken moet worden hoe de risicotaxatie zo heeft
kunnen uitpakken en waarom de ervaringen van de afgelopen jaren met deze betrokkene
niet tot een ander inzicht hebben geleid. Het is onbegrijpelijk dat S.B. op
de bestaande verlofmachtiging op pad kon terwijl hij kort daarvoor, op 21 juni
2006, een ernstig misdrijf had gepleegd in de kliniek. De directeur van De
Kijvelanden is door de advocaat van de medepatiënt aangeschreven en is
ervan beticht de zaak in de doofpot te hebben gestopt door het slachtoffer
te beletten om aangifte te doen. Wat is hier nou werkelijk aan de hand? Had
de verlofmachtiging niet ingetrokken moeten worden na het incident in de kliniek?In de brief van 17 oktober (29 452, nr. 49) heeft de minister
de Kamer op z’n minst op het verkeerde been gezet door daarin te schrijven
dat op 21 juni weliswaar een incident heeft plaatsgevonden, maar dat
dit niet in die mate was dat daarvan aangifte bij de politie nodig werd geacht.
Dat klopt wellicht vanuit de perceptie van de directeur van De Kijvelanden,
maar in elk geval niet vanuit de perceptie van het slachtoffer. De heer Weekers
is het met de minister eens dat pas na diepgaand onderzoek een eindconclusie
kan worden getrokken, maar hij vraagt zich wel af waarom zo’n aangifte
pas opduikt na berichten in de media. Pas na Kamervragen daarover is toegegeven
dat aangifte is gedaan. Waarom kan deze informatie niet meteen op tafel komen?
Is het niet van belang om ook niet de indruk te wekken dat feiten worden verdoezeld
of dat zaken minder ernstig worden opgeschreven dan zij zijn? Hoe lang gaat
het onderzoek van de Inspectie voor de Sanctietoepassing (IST) nog duren?
Is het niet hoog tijd om de kliniek De Kijvelanden eens grondig door te lichten
en de IST te vragen breder onderzoek te doen?Het plan van aanpak (29 452, nr. 48) is concreet, geeft een goed
tijdpad en een overzicht van de financiële consequenties van de uitvoering.
Waarom wil de minister de twaalfde aanbeveling van de commissie-Visser, over
de professionele verloftoetsing, niet uitvoeren? De verloftoets moet onafhankelijk
zijn van de DJI, die ook beslist over de inkoop, instroom en doorstroom. De
minister stelt een schijnscheiding voor die leidt tot een schijnveiligheid.
Hij lijkt een tegenstelling te zien tussen de gewenste professionaliseringsslag
en de ministeriële verantwoordelijkheid. De minister bouwt wel voort
op de aanbeveling van de commissie, maar lijkt halverwege te stoppen. Daarmee
gaat de fractie van de VVD niet akkoord. De verloftoetsing moet losgemaakt
worden van de andere belangen van de DJI. Kan de minister toezeggen aanbeveling
twaalf van de commissie-Visser onverkort over te nemen en uit te voeren? Overigens
is de heer Weekers in dezen niet voor een parole board die in
de rechterlijke kolom is ondergebracht. Dan is de minister van Justitie immers
niet meer aanspreekbaar en dat vindt hij niet wenselijk. Hij is daarom voor
het samenvoegen van de afdeling ITZ van de DJI (individuele tbs-zaken) en
het Expertisecentrum Forensische Psychiatrie (EFP) tot een dienst die onder
de minister van Justitie valt, waardoor een lerende verlofpraktijk kan leiden
tot een bijzonder goede inhoudelijke professionele verloftoets. Hij vraagt
de minister deze aanbeveling van de commissie-Visser uit te voeren.Bij het verzoek van de heer De Wit om een reactie op de kritiek van GGZ
Nederland sluit de heer Weekers zich aan. Waarom wil de minister een aantal
wettelijke bevoegdheden creëren als hij die ook contractueel kan vastleggen?
Ook particuliere instellingen zouden overigens een acceptatieplicht moeten
krijgen.Ongeveer een jaar geleden heeft oud-minister Donner aangekondigd fasegewijs
extra capaciteit voor tbs-gestelden te creëren. In het plan van aanpak
wordt hiervoor ook extra geld beschikbaar gesteld. Komt dit bedrag bovenop
de belofte die vorig jaar is gedaan, of is het een herhaling van zetten? Hoe
is het overigens mogelijk dat 30% van de long-staycapaciteit in de
Pompekliniek leeg staat?De heer Weekers vraagt zich af waarom bij de regeling van de toepassing
van dwangmedicatie niet wordt aangesloten bij de behandelwet. Wat heeft de
regering overigens gedaan met de suggestie van de commissie-Visser om als
vorm van specialisatie te kiezen voor speciale psychotenklinieken?De VVD staat open voor elke suggestie die risico’s zoals die zich
bij Willem S. en S.B. hebben gemanifesteerd, weg te nemen. De heer Weekers
vraagt zich wel af of dit gerealiseerd kan worden door het hanteren van een
bepaalde techniek, zoals de band die de heer Eerdmans bijvoorbeeld heeft voorgesteld.
Eerder uitgeprobeerde enkelbandjes bleken niet sabotageproof te zijn. De VVD-fractie
voelt er in elk geval niet voor om zaken te introduceren die een schijnveiligheid
met zich brengen.Mevrouw Özütok (GroenLinks) spreekt
waardering uit voor de voortvarendheid waarmee de minister de aanbevelingen
van de commissie-Visser heeft opgepakt. In het plan van aanpak staan de acties
helder beschreven, maar zij vraagt zich wel af of het daarin geschetste tijdpad
realistisch is. Het is van belang dat de acties goed en gedegen worden uitgevoerd
zonder door tijdsdruk gehinderd te worden. Om bijvoorbeeld te voorkomen dat
het forensisch psychiatrisch toezicht en het toezicht van de reclassering
op de naleving van de voorwaarden op basis waarvan de tbs’er vrijkomt
langs elkaar heen lopen, moeten beide organisaties beter samenwerken en moet
de beschikbare kennis verder worden ontwikkeld. De minister van Justitie stelt
dat hiertoe uiterlijk op 1 maart 2007 een implementatieplan voor moet
liggen. Behalve dat praktische zaken anders moeten worden georganiseerd, is
daarvoor ook een cultuurverandering nodig. De implementatie wordt het best
gerealiseerd als de partijen nauw betrokken worden bij de totstandkoming van
het plan. Kan de minister garanderen dat dit echt op zo’n korte termijn
zal plaatsvinden? Voorkomen moet worden dat de betrokken partijen de hakken
in het zand gaan zetten waardoor de boel onder druk komt te staan en de zaken
scheef gaan lopen.In het plan van aanpak stelt de minister dat, om verstopping van tbs-klinieken
tegen te gaan, een doorstroom op gang moet worden gebracht door het aanbod
van vervolgtrajecten en nazorg te vergroten. Daarmee is mevrouw Özütok
het eens, maar het is dan een verkeerde reactie om daarna op te merken dat
de verantwoordelijkheid van de minister van Justitie eindigt met de beëindiging
van de tbs. De verantwoordelijkheidsverdeling kan formeel wel zo zijn, maar
alle betrokken ministers moeten een gezamenlijke feitelijke verantwoordelijkheid voelen voor een daadkrachtig en effectief tbs-beleid en alles
wat daarmee samenhangt. Kan de minister hierop reageren?De verlofpraktijk is, mits juist toegepast, een goed instrument ten behoeve
van de uiteindelijke terugkeer van de tbs’er in de samenleving. Het
is goed dat de risicotaxatie onder handen wordt genomen, maar dat mag geen
statisch proces worden. Er moet gestreefd worden naar een state of the art
systeem van risicotaxatie-instrumenten. Is dit ook de bedoeling van de minister?
Mevrouw Özütok vindt dat besluiten over verlof voortaan genomen
moeten worden door een onafhankelijke verlofcommissie. In het voorstel van
de minister wordt de verlofbeslissing genomen door de afdeling ITS van de
DJI. De inkoopfunctie van ITS wordt bij een ander onderdeel van de DJI ondergebracht.
Directeuren van forensische psychiatrische centra waarschuwen voor het onderbrengen
van beide functies in één organisatie omdat daardoor een verstrengeling
van mogelijk conflicterende belangen kan optreden. Hoe denkt de minister hierover?Zij vraagt de minister voorts meer inzicht te geven in de maatregel Plaatsing
in een justitiële jeugdinrichting (pij). Het voorstel van de minister –
een betere samenwerking en onderzoek – vindt zij te mager. Tot slot
sluit mevrouw Özütok zich aan bij de eerder gestelde vragen over
de ontsnapte S.B. Zij constateert in ieder geval een discrepantie tussen de
informatie in de brief van de minister en de praktijk.De heer Dittrich (D66) is het eens met de
aanbevelingen van de commissie-Visser. Het plan van aanpak, waarin veel van
deze aanbevelingen worden overgenomen, vindt hij dan ook goed.De minister schrijft in het plan van aanpak dat het van belang is dat
een goede en zorgvuldige inschatting wordt gemaakt van het recidiverisico
en dat voorkomen moet worden dat, ter vermijding van ieder maatschappelijk
risico, de long-stayafdelingen volstromen. De heer Dittrich gaat ervan uit
dat ook tot nu toe al een zorgvuldige inschatting is gemaakt van het recidiverisico.
Hij vraagt zich dan ook af door welke verandering nu wordt voorkomen dat te
veel mensen in de long-stayafdelingen worden geplaatst.Het lijkt de heer Dittrich een vreselijk moeilijke klus om in te schatten
of een tbs-gestelde op verlof kan of niet. De verloftoets hoort niet thuis
in de kolom van de rechter, maar in de kolom van de behandeling. De aanpak
van de minister komt slechts ten dele tegemoet aan de wens die de Kamer op
dit punt heeft geuit. De inkoop en de verloftoets worden weliswaar losgekoppeld,
maar er is geen zichtbare afstand tot het beleidsdepartement. De deskundigheid
van de afdeling ITZ wordt volgens het plan vergroot. Bij twijfel wordt de
verlofaanvraag aan een commissie van drie deskundigen voorgelegd. De fractie
van D66 geeft de voorkeur aan de voorstellen die de commissie-Visser heeft
gedaan. Waarom neemt het kabinet niet wat meer afstand terwijl de politieke
verantwoordelijkheid van de minister toch wordt vormgegeven?Ook al wordt het verlof op een andere manier georganiseerd, het blijft
de vraag hoe het in de praktijk uitpakt. De toetsingen kunnen nog zo goed
zijn, als een grote kerel met twee andere tbs-gestelden onder begeleiding
van één mevrouw een winkelcentrum in worden gestuurd, dan kan
worden verwacht dat de begeleidster daar niet tegen op kan. De uitvoering
van de verloven heeft daarom extra aandacht nodig. Het is van groot belang
dat de minister Kamervragen over de praktijk volledig en juist beantwoordt.
Als wordt gezegd dat geen aangifte is gedaan, terwijl dat wel het geval is,
is die informatie verkeerd. Kamerleden moeten erop kunnen vertrouwen dat de
minister door zijn ambtenaren goed wordt geïnformeerd. Als ministers,
en daarmee ook de Kamer, op het verkeerde been worden gezet, is dat slecht
voor de democratie omdat op basis van de verkregen informatie voorstellen
worden gedaan.Het verhogen van de maximale gevangenisstraf die kan worden opgelegd in
combinatie met tbs met voorwaarden van drie naar vijf jaar kan daadwerkelijk
iets toevoegen aan de huidige strafrechtspraktijk, maar ook hierbij komt het
op de uitvoering aan. Uiteindelijk gaat het om de samenwerking van de organisaties
binnen de keten. De kliniek, de reclassering en het OM moeten nauw contact
met elkaar onderhouden als bijvoorbeeld voorwaarden niet worden nageleefd.
De voorgestelde 24-uurs bereikbaarheid is hierbij van belang, maar dat moet
dan wel een reële bereikbaarheid zijn. Er moeten mensen achter de telefoon
zitten om noodoproepen op te vangen; zij moeten goed zijn opgeleid en goed
kunnen inschatten wat er moet gebeuren. De voorgestelde time-outvoorziening
voorziet in een tijdelijke opname wanneer daartoe noodzaak bestaat, zonder
dat meteen moet worden gegrepen naar het zwaardere middel van het alsnog bevelen
van de dwangverpleging. Deze constructie is in het plan van aanpak mager uitgewerkt.
Wat staat de minister hierbij precies voor ogen?De heer Dittrich vindt verder dat de positie van het slachtoffer moet
worden versterkt. Ook daarin is het plan van aanpak te mager. Het is van belang
dat slachtoffers geïnformeerd worden over een aankomend verlof. De minister
is daarop niet echt aan te spreken, maar in de doorvertaling naar de klinieken
moet wel meer aandacht worden besteed aan de omgeving die te maken heeft met
bijvoorbeeld onbegeleid verlof.De komende jaren zullen 700 plaatsen worden gerealiseerd voor gedetineerden
met een extra zorgbehoefte. Gaat dit ten koste van andere plaatsen zodat als
het ware een verdringingseffect optreedt?Mevrouw Joldersma (CDA) is van mening dat
de minister de Kamer wel erg summiere informatie heeft versterkt over de ontsnapping
van S.B. uit De Kijvelanden. Het is goed dat de minister de Inspectie voor
de Sanctietoepassing hiernaar onderzoek laat verrichten. De vraag of dit incident
op zichzelf staat of het gevolg is van de verlofpraktijk op De Kijvelanden
zou hiervan een onderdeel moeten zijn. Als namelijk blijkt dat het probleem
ook bij de kliniek ligt, dan moet worden nagegaan of een breder onderzoek
naar de verlofpraktijk of de drugspraktijk noodzakelijk is, zoals ook is gebeurd
bij Flevo Future. Is dit incident overigens gemeld bij het ministerie van
Justitie en zo nee, waarom niet? Mevrouw Joldersma heeft wel eens gehoord
dat niet tot melding of aangifte wordt overgegaan omdat dit anders gevolgen
heeft voor de verlofmachtiging. Ook op deze vraag moet in het onderzoek van
de inspectie worden ingegaan.De commissie-Visser heeft duidelijk gemaakt dat geen rigoureuze maatregelen
genomen moeten worden op basis van een incident omdat daardoor soms het hele
systeem onder druk wordt gezet. De elektronische ondersteuning van het toezicht
is in Nederland nog niet goed ontwikkeld. Daarmee moet vaart worden gemaakt.
Mevrouw Joldersma is ervan overtuigd dat deze instrumenten in de toekomst
het toezicht kunnen ondersteunen.Het Expertisecentrum Forensische Psychiatrie (EFP) heeft de incidenten
die zich de afgelopen jaren hebben voorgedaan onderzocht en daaruit factoren
gehaald waaruit lering kan worden getrokken voor de verlofpraktijk. Rapporten
waarin dit soort conclusies worden getrokken moeten in de praktijk gebruikt
worden bij het verloftoezicht en de verlofmachtiging. Het voorstel van het
kabinet voor de professionele verloftoetsing is mevrouw Joldersma niet helemaal
duidelijk. De minister wil de afdeling ITZ in stand houden terwijl de kritiek
daarop juist is dat de inhoudelijke verloftoetsing door ITZ tekortschiet.
Waarom wordt het voorstel van de commissie-Visser niet gevolgd?Mevrouw Joldersma sluit zich aan bij de opmerkingen van de heer De Wit
over de verlenging van de duur van de tbs met voorwaardelijk beëindigde
verpleging.Aan een gedetineerde die psychotisch is mag geen dwangmedicatie worden
gegeven omdat 24-uurs medisch toezicht niet gerealiseerd kan worden. In het
plan van aanpak wordt voorgesteld dwangmedicatie ook voor tbs-gestelden
in justitiële instellingen mogelijk te maken. Is er straks dan wel 24-uurs
toezicht?Het is belangrijk dat het forensisch psychiatrisch toezicht wordt uitgebreid,
maar de nadruk wordt hierbij wel sterk op de reclassering gelegd. De uurnormering
per tbs-toezicht wordt daarvoor van 30 naar 120 uur per halfjaar verhoogd.
Het forensisch psychiatrisch toezicht kan niet alleen een taak van de reclassering
zijn. Klinieken of ambulante klinieken kunnen bij dit toezicht ook een belangrijke
rol spelen. Mevrouw Joldersma vreest dat het daarvoor beschikbare budget,
als het aan de reclassering wordt toebedeeld, aan andere zaken dan aan extra
uren toezicht zal worden besteed.Verslaving is een belangrijke criminogene factor, een van de belangrijkste
oorzaken van terugval. Veel mensen in tbs-klinieken en gevangenissen zijn
verslaafd. In Nederland is echter maar één forensische verslavingskliniek.
Is het mogelijk om juist in de verslavingszorg meer specialismen te realiseren?Tot slot benadrukt mevrouw Joldersma dat de buurt beter geïnformeerd
moet worden over beschermde woonvormen. De minister heeft eerder gezegd hierover
in overleg te treden met de VNG. Wat is het resultaat van dit overleg?Antwoord van de ministerDe minister concludeert dat het plan van aanpak
(29 452, nr. 48) breed wordt gesteund. De commissie-Visser heeft
terecht opgemerkt dat een feilloos systeem niet mogelijk is, maar dat wel
een aantal structurele verbeteringen kan worden doorgevoerd. Drama’s
zoals die zich in Rotterdam hebben voorgedaan moeten immers zoveel mogelijk
worden voorkomen. Hij wijst erop dat de voorbereiding van het plan van aanpak
bij zijn aantreden al in een vergevorderd stadium was, maar dat zijn eigen
oordeel tot een paar wijzigingen heeft geleid, onder andere op het gebied
van de verloftoetsing.Het tbs-stelsel heeft de laatste jaren onder grote druk gestaan. Door
een aantal incidenten is het beleid op onderdelen aangescherpt, terwijl het
aantal tbs-gestelden de afgelopen tien jaar ruim is verdubbeld en de problemen
vaker ernstiger zijn dan voorheen. Het is van belang om dat bij de discussie
over de verbetering van het stelsel onder ogen te zien. De commissie-Visser
heeft een grondig onderzoek verricht en op basis daarvan aanbevelingen gedaan.
Dit heeft tot een graad van consensus in de politiek geleid waaraan het lang
heeft ontbroken. Het tbs-stelsel is naar het oordeel van de commissie-Visser
stevig genoeg om in deze periode van zware druk toe te passen, maar het moet
wel op punten worden aangepast wil het voldoen aan de eisen die daar in de
huidige tijd aan worden gesteld. De commissie handhaaft de essentie van de
terbeschikkingstelling, namelijk dat de tbs gericht is op een veilige terugkeer
van de tbs-gestelde in de samenleving. In het kabinetsstandpunt worden de
conclusies van de commissie-Visser omarmd. De aanbevelingen worden in grote
lijnen overgenomen. In het plan van aanpak zijn de daarop betrekking hebbende
maatregelen uitgewerkt. Daarbij zijn de volgende hoofdpunten aan de orde.De periode waarin een tbs-gestelde in de maatschappij onder toezicht kan
staan, wordt veel langer. Het toezicht wordt fors uitgebreid. De duur van
de voorwaardelijke beëindiging van de tbs met voorwaarden wordt verlengd
tot maximaal negen jaar. Het wordt dan ook mogelijk de tbs-gestelde langer
te volgen dan nu. De duur van de gevangenisstraf die in combinatie met de
tbs met voorwaarden kan worden opgelegd, wordt verlengd van drie naar vijf
jaar. Verder wordt het mogelijk om de tbs met voorwaarden ook bij zwaardere
delicten op te leggen en de tenuitvoerlegging van de maatregel tbs met voorwaarden
zal worden verbeterd. Het reclasseringstoezicht wordt geïntensiveerd
door een verviervoudiging van het aantal beschikbare uren. De
tbs-kliniek wordt daarbij actiever betrokken om te voorkomen dat een kloof
ontstaat tussen de situatie waarin de tbs-kliniek de primaire verantwoordelijkheid
heeft en de situatie waarin de reclassering deze rol moet vervullen.De verloftoetsing zal verder worden geprofessionaliseerd. Daarvoor wordt
de deskundigheid van de afdeling individuele tbs-zaken (ITZ) vergroot. Om
de verlofaanvrage ook inhoudelijk te kunnen beoordelen, wordt een commissie
van drie onafhankelijke forensische psychiatrische deskundigen ingesteld.
Deze deskundigen zijn niet extern ten opzichte van justitie, maar wel onafhankelijk
van degenen binnen de DJI die de verlofbeslissing moeten nemen. Als deze commissie
in twijfelgevallen negatief adviseert, kan het verlof niet worden verleend.In het kader van de nadere uitwerking van de motie-Van de Beeten (294 552,
nr. 36) zal Justitie zelf zorg gaan aankopen. Het budget voor de forensische
zorg van 213,8 mln. is overgeheveld naar de justitiebegroting. Daarbij wordt
zoveel mogelijk aangesloten bij de ggz-systematiek, bijvoorbeeld door de ontwikkeling
van tbs-DBBC’s. Mede daarom moet na de beëindiging van de tbs een
betere aansluiting met de ggz ontstaan. De minister is overigens niet voor
de nauwe aansluiting die de ggz zelf voorstelt, maar hecht wel aan een goede
relatie met de ggz.Ten slotte wordt een voorziening gecreëerd om 350 extra tbs-gestelden
te kunnen plaatsen in de reguliere tbs-capaciteit, de long stay en de long
care. 700 reguliere plaatsen voor het gevangeniswezen worden omgezet in speciale
plaatsen voor gedetineerden met een psychiatrische problematiek. De budgettaire
gevolgen van deze maatregelen zijn in de beschouwingen betrokken en akkoord
bevonden door de minister van Financiën. De meerjarencijfers zijn of
zullen worden aangepast. Er kan dus daadwerkelijk tot uitvoering worden overgegaan.
De Kamer wordt twee keer per jaar geïnformeerd over de uitvoering van
het plan van aanpak.Het kabinet is geen voorstander van een onafhankelijke verlofcommissie.
De Kamer heeft de wens geuit om de beslissingen onder de verantwoordelijkheid
van de minister van Justitie te houden. De verlofverlening is een onderdeel
van de tbs-behandeling en vloeit dus voort uit de executieve verantwoordelijkheid
van de minister van Justitie op het gebied van de tbs. De minister heeft de
bevoegdheid machtiging tot verlof te verlenen en in te trekken en is daarmee
ook ministerieel verantwoordelijk voor de verlofbeslissing. Door een echt
onafhankelijke verlofcommissie wordt de ministeriële verantwoordelijkheid
ingeperkt; een minister zou in die situatie wel verantwoordelijk zijn voor
het systeem, maar niet meer voor individuele beslissingen, met alle beperkingen
van dien voor het aanspreken op de individuele verlofbeslissing. De minister
heeft daarom de commissie van drie deskundigen een grotere zeggenschap toebedeeld
dan eerder bij de voorbereiding van het plan van aanpak was voorzien. Vanuit
de verantwoordelijkheid die de minister heeft te dragen voor de veiligheid
kan hij evenwel meer ruimte nemen en ondanks het fiat van de deskundigencommissie
op basis van argumenten ontleend aan de openbare veiligheid aan de voorzichtige
kant gaan zitten. Het systeem neigt daardoor bij risico’s in de sfeer
van de veiligheid naar terughoudendheid. De minister blijft systeemverantwoordelijk
en kan worden aangesproken op de wijze waarop hij omgaat met de adviezen.
Het mag niet voorkomen dat om redenen van capaciteitsdruk op de tbs verlof
wordt gegeven terwijl het verlof op grond van een professionele of bestuurlijk
verantwoorde beoordeling niet verleend zou worden. De minister zegt toe met
de uitwerking van dit standpunt aan de slag te gaan. Binnen het ministerie
van Justitie mag de aansturingslijn op dit onderwerp dan ook niet worden vertroebeld
door aspecten die betrekking hebben op de capaciteit van het tbs-stelsel.
Het Expertisecentrum Forensische Psychiatrie (EFP) heeft een andere functie.
Het lijkt de minister niet goed om dit centrum in één takenpakket
onder te brengen. Hij wil wel bekijken hoe op een praktische manier kan worden
gerealiseerd dat voor de taken in het veld van de forensische
psychiatrie het juiste type expertise beschikbaar is. Uiteraard is het de
bedoeling om te leren van de praktijk en de ervaringen te gebruiken bij de
nieuwe verlofbeslissingen. De minister zegt toe in een brief in te gaan op
een modaliteit voor de organisatorische positionering binnen Justitie. In
de huidige praktijk wordt in ongeveer de helft van de gevallen een psychiater
bij de verlofbeoordeling betrokken. Dit wordt nu uitgebreid door het instellen
van de commissie van drie deskundigen. Ook dit punt wil de minister preciseren
in de zojuist genoemde brief. De EFP-criteria worden ook nu al gebruikt bij
de verloftoetsing. Dat blijft zo.De minister wijst erop dat een lerende verlofpraktijk niet inhoudt een
onvoorzichtige verlofpraktijk. Het verlof wordt verleend in het kader van
de behandeling als het risico voldoende is teruggebracht. De begeleiding is
dus geen bewaking. Als nog bewaking nodig is, verkeert de tbs-gestelde nog
niet in een stadium waarin verlof kan worden verleend. Het verlof is wel gericht
op het signaleren van gedrag zodat dit in de behandeling kan worden verwerkt.
Ook dit punt in het plan van aanpak moet nog nader worden uitgewerkt. Het
Expertisecentrum zal hierbij een rol vervullen. De begeleiding heeft de plicht
om te trachten onttrekking te voorkomen. De instructie van de begeleider voor
het geval toch iets mis dreigt te gaan, wordt hierbij ook betrokken. De minister
wil graag dat een relatie wordt gelegd tussen de kwaliteit van de verlofpraktijk
en de versterking van de expertise in het tbs-stelsel. Hij heeft twijfels
over de technische benadering van het verlof door de heer Eerdmans omdat het
zeer de vraag is of deze systematiek past in de begeleiding tijdens het verlof
dat een plaats heeft in de behandeling. Daarmee wil de minister overigens
geen vooroordeel uitspreken over het toepassen van technieken in het stelsel
van de rechtshandhaving.Het kabinet zal een wetsvoorstel indienen om de maximale duur van de voorwaardelijke
beëindiging van de tbs met dwangverpleging te verlengen van drie tot
negen jaar. Voor deze periode is gekozen omdat de ervaring leert dat de recidivekans
na acht of negen jaar in het algemeen veel kleiner is. In het huidige wetsvoorstel
dat hierop betrekking heeft (28 238, nrs. 1–3) wordt nog uitgegaan
van een verlenging naar zes jaar. Er wordt daarom op korte termijn een nota
van wijziging opgesteld voor de verlenging tot negen jaar. In deze nota van
wijziging en de toelichting zal ook worden ingegaan op het uitgangspunt dat
enige eindigheid past bij de tbs. Bij het verlengen van de termijn van de
voorwaardelijke beëindiging van de dwangverpleging moet niet uit het
oog worden verloren dat het gaat om toezicht in het licht van de op handen
zijnde beëindiging van de tbs-maatregel. Wordt de einddatum van het toezicht
weggelaten, zoals de heer De Wit heeft bepleit, dan het is dus de vraag waarop
het toezicht nog is gericht: uitsluitend op hervatting en dus niet meer op
beëindiging? Toezicht van onbeperkte duur impliceert dus een andere benadering.
De minister van Justitie kan moeilijk levenslang verantwoordelijkheid blijven
dragen voor het gedrag van personen die in het verleden ooit zijn veroordeeld
voor een strafbaar feit. Het gaat vooral om het realiseren van een goede aansluiting
van de tbs-maatregel met toezicht op passende vormen van zorg binnen de ggz.
Drie jaar is daarvoor te kort, negen jaar lijkt de minister daarvoor aanvaardbaar.
Overigens kan de tbs-verpleging bij blijvend delictgevaarlijken steeds worden
verlengd zodat feitelijk wel levenslange verpleging wordt gerealiseerd. Heeft
een tbs-gestelde in de periode van negen jaar geen nieuwe strafbare feiten
gepleegd en zich ook voor het overige gehouden aan de voorwaarden, dan kan
toch blijken dat langer toezicht nodig is. Dit zal dan in het reguliere ggz-circuit
moeten plaatsvinden. De eindigheid van de tbs betekent niet noodzakelijkerwijs
het einde van de zorg. Het is de bedoeling van de minister hierover afspraken
te maken met de ggz. Er zijn overigens al goede samenwerkingsvormen tussen
de tbs-sector en de ggz op gang gekomen. De brief van GGZ Nederland ziet de
minister niet als een negatief signaal, eerder als een teken
van een omarming die misschien nu nog door Justitie als te innig wordt ervaren.De zogenoemde time-outvoorziening voorziet in een tijdelijke opname wanneer
daartoe de noodzaak bestaat, zonder dat meteen moet worden gegrepen naar het
zwaardere middel van het alsnog bevelen van de dwangverpleging. Het gaat dus
om een tijdelijke heropname in de kliniek om het gedrag te stabiliseren als
er kortdurende problemen zijn. Bij de time out is geen sprake van het overtreden
van de voorwaarden. Bij overtreding van de verlofvoorwaarden kan zonder meer
een volledig hervatten van de tbs-verpleging aan de orde zijn. Het is verder
de bedoeling om de uitvoering van de voorwaardelijke beëindiging van
de tbs te verbeteren door intensivering en professionalisering van het reclasseringstoezicht.
Daarvoor is nodig dat de opleiding binnen de sector van de reclassering wordt
aangepast en dat een wettelijke acceptatieplicht wordt ingevoerd. De minister
wil de time-outvoorziening betrekken bij de wetgeving die nu wordt voorbereid.Voor de zware gevallen wordt de tbs met dwangverpleging en toezicht gehandhaafd.
Tbs met voorwaarden wordt wel geprofessionaliseerd en geïntensiveerd.
Het is aan de rechter om op basis van deskundig advies het recidiverisico
in te schatten. De minister heeft geen reden om aan te nemen dat zich in de
rechtspraak een ongewenste verschuiving in de benadering zal voordoen, waarnaar
de heer Eerdmans vroeg. Dat geldt zeker nu de kwaliteit van de voorlichting
aan de rechter zal verbeteren.Zodra op basis van de stoornis wordt vastgesteld dat het recidiverisico
door behandeling niet voldoende zal afnemen, kan worden besloten tot plaatsing
in de long stay. Bij sommige mensen met een psychopatische stoornis kan dit
eerder worden vastgesteld dan bij mensen met andere ziektebeelden. De inschatting
van de te behalen vermindering van het recidiverisico gebeurt bij voorkeur
na ten minste twee behandelpogingen. Dat kan dus eerder zijn dan de gebruikelijke
zes jaren. De Landelijke adviescommissie plaatsing adviseert over de plaatsing,
de beslissing is aan de minister van Justitie. Wel is een uitbreiding van
de long-staycapaciteit nodig. De voorziene 350 plaatsen zijn volgens de prognoses
voldoende om de behoefte te dekken. De behoefte aan capaciteit moet zich dan
wel conform de prognose ontwikkelen. Het is mogelijk dat de prognoses moeten
worden bijgesteld. De minister benadrukt dat altijd sprake is van individueel
maatwerk. Terugplaatsing in de kliniek blijft altijd mogelijk. Overigens komen
de 350 plaatsen die in het plan van aanpak zijn genoemd bovenop de extra capaciteit
die door oud-minister Donner is aangekondigd. Er zal preciezer worden gekeken
naar de aard en de kwaliteit van de beschikbare plaatsen en naar mogelijke
stagnaties in het systeem. De Pompekliniek heeft sinds 2004 40 aparte long-stayplaatsen.
De minister heeft iets vernomen over leegstand in deze kliniek. Hij zal hierop
ingaan in de reeds toegezegde brief.Op dit moment zijn er in dit opzicht geen capaciteitsproblemen in het
gevangeniswezen. De kwaliteit is wel nog een punt van zorg. Door extra personeelsinzet,
de inzet van psychologen en psychiaters en door professioneler te werken wordt
geprobeerd om hiervoor compensatie te bieden. De financiering hiervoor is
goed ter hand genomen.Het reclasseringstoezicht is meer dan de bewakersblik. Het is juist de
combinatie van dwang en begeleiding die het toezicht van de reclassering kenmerkt.
De reclassering beschikt al jaren over gespecialiseerde medewerkers voor de
onderhavige doelgroep. Het onderzoek door de Inspectie voor de Sanctietoepassing
is inmiddels afgerond. Daaruit blijkt dat de reclassering zorgvuldig handelt
bij het toezicht op tbs-gestelden. De reclassering hanteert daarbij concrete
toezichtsinstrumenten zoals het inschakelen van het sociale netwerk van de
tbs’er, het inschakelen van wijkagenten en het laten uitvoeren van urinecontroles.
Verbeterpunten ziet de inspectie onder ander bij de werkprocessen, de bereikbaarheid
buiten kantooruren en het regelen van middelencontroles. In het plan van aanpak is opgenomen dat afspraken moeten worden voorbereid om te regelen
dat GGD’s in opdracht van de reclassering bijvoorbeeld middelencontroles
kunnen uitvoeren. Ook de bereikbaarheid buiten kantooruren wordt voorbereid.
Het overleg hierover met vakbonden en ondernemingsraden is reeds ter hand
genomen. De uitbreiding van het aantal uren van 30 naar 120 is cruciaal om
sneller en beter kennis over de tbs’er op te bouwen en een situatie
van afglijden te onderkennen. Het is overduidelijk dat een goede intensieve
samenwerking in de gezondheidssector en met de klinieken waarborgt dat specialisten
van de kliniek kunnen worden geconsulteerd. Daarover zullen nadere afspraken
worden gemaakt. Op de begroting is voldoende budget voor de reclassering opgenomen
om de toezichtstaak te kunnen uitoefenen. Het tijdpad voor het implementatieplan
is krap, maar de minister gaat er vooralsnog vanuit dat het haalbaar is.GGZ Nederland vindt dat er geen uitbreiding van de wettelijke acceptatieplicht
moet komen. De acceptatieplicht moet volgens GGZ Nederland gebaseerd zijn
op een contractuele relatie tussen de zorgaanbieder en de zorginkoper. De
minister is het met de commissie-Visser eens dat een wettelijke acceptatieplicht
nodig is als ultimum remedium ter voorkoming van niet plaatsbare tbs’ers.
Uitgangspunt is dat in het herziene stelsel van forensische zorg contracten
kunnen worden gesloten die gebaseerd zijn op een adequate capaciteitsplanning.
De minister onderkent dat zich incidenteel knelpunten kunnen voordoen bij
het plaatsen van tbs-gestelden, maar als een tijdige tenuitvoerlegging op
basis van het contract niet mogelijk is, zal de plaatsing als ultimum remedium
moeten worden gerealiseerd door middel van een bevel tot plaatsing van de
officier van justitie. Deze bevoegdheid inzake plaatsing bestaat al op basis
van artikel 37 WvSr. Het lijkt niet meer dan logisch om deze vorm van wettelijke
acceptatieplicht uit te breiden naar de tbs met voorwaarden. De minister denkt
niet aan het creëren van nieuwe beroepsmogelijkheden in dit kader. De
systematiek van Strafvordering voorziet in een toetsing van het handelen van
de officier. Hij wil hier wel nog bij de uitwerking naar kijken.Onder de term «behandelwet» lijken soms verschillende zaken
te worden begrepen. Hierbij zijn drie punten van belang: de uitbreiding van
de mogelijkheden van poliklinische dwangbehandeling, het overeind houden van
het onderscheid tussen de tbs en de BOPZ (bijzondere opneming psychiatrische
ziekenhuizen) en de zorgcontinuïteit. De ggz geeft aan behoefte te hebben
aan meer mogelijkheden van behandeling onder dwang. De Wet BOPZ is echter
een opnamewet, terwijl de behoefte is gericht op meer dwang bij ambulante
poliklinische behandeling. De evaluatiecommissie beziet hoe op een praktische
wijze aan deze behoefte tegemoet kan worden gekomen. Het opstellen van een
geheel nieuwe behandelwet die de Wet BOPZ vervangt, is een meerjarenproject.
Het is niet wenselijk en niet nodig om op de genoemde uitbreiding nog jaren
te wachten. Als met de term «behandelwet» wordt beoogt om de Wet
BOPZ en de tbs-wetgeving samen te voegen één uniforme regeling,
spreekt de minister zich daartegen uit. In feite wordt daarmee immers de conclusie
van de commissie-Visser dat het huidige tbs-systeem als zodanig overeind moet
blijven, ondergraven.Libido remmende middelen kunnen alleen op vrijwillige basis worden toegediend.
Dwangmedicatie moet met grote zorgvuldigheid worden toegepast. Het recht op
lichamelijke integriteit noopt daartoe. Bij dwangmedicatie gaat het vooral
om patiënten die door gebrek aan ziekte-inzicht medicatie weigeren, waardoor
bijvoorbeeld separatie geboden is. Door het toedienen van medicatie staan
zij weer open voor behandeling. De behandelwijze die bekend is geworden als
chemische castratie betreft een heel andere groep patiënten en een heel
andere soort behandeling dan met libido remmende middelen. De minister wil
wel de mogelijkheden voor het toepassen van medicatie op vrijwillige basis
uitbreiden. Daartoe wordt met de tbs-klinieken overleg gepleegd. Verdere stappen
zullen worden bezien mede aan de hand van de reeds genoemde evaluatie.
De penitentiaire beginselenwet en de penitentiaire maatregel kennen de mogelijkheid
tot dwangmedicatie, maar alleen wanneer dit noodzakelijk is ter afwending
van ernstig gevaar voor de gezondheid of de veiligheid van de gedetineerde
of anderen. Het probleem is dat zich in het gevangeniswezen gedetineerden
bevinden met een psychisch stoornis waarbij medicatie van belang is voor stabilisatie
van de betrokkene. Als de betrokkene geen ernstig gevaar vormt en medicatie
weigert, is toediening van medicatie niet mogelijk. De minister is daarom
voornemens de aanpassing van de penitentiaire beginselenwet te wijzigen. Daarbij
zal worden nagegaan welke waarborgen nodig zijn om uitbreiding van dwangmedicatie
ook in het gevangeniswezen mogelijk te maken. Uiteraard als alleen aan de
noodzakelijke voorwaarden is voldaan. Dat geldt ook voor de 24-uurs verpleegkundige
zorg na dwangmedicatie. De zorg in detentie zal daartoe worden vergroot.Er worden nieuwe experimenten met GPS-techniek en elektronisch toezicht
gestart. Het doel is om de bijdrage van deze systemen in de behandeling te
onderzoeken. In 2007 wordt de Kamer op de hoogte gesteld van de resultaten
van de experimenten.In de tbs-klinieken worden steeds meer aparte programma’s ontwikkeld
tegen verslaving. Daarbij wordt in toenemende mate samengewerkt met de gespecialiseerde
verslavingszorg. Begin 2007 ontvangt de Kamer een verkenning van de aanpak
van de verslaafde.Binnenkort zullen de tbs-klinieken en de ggz-instellingen worden gevraagd
voorstellen te doen voor de voorziene uitbreiding van de tbs-plaatsen. Op
basis van die voorstellen wordt vervolgens tot de uitbreiding besloten. Het
is voorspelbaar dat voorstellen worden gedaan voor de groep psychotici.Het plan van aanpak zal worden aangevuld op het punt van het verstrekken
van informatie aan slachtoffers. Met de VNG heeft overleg plaatsgevonden over
het informeren van de buurt. De VNG heeft gevraagd om dit in lokaal overleg
in te brengen omdat de landelijke kaders onvermijdelijk te globaal zijn.Aan het WODC is gevraagd te bezien of het mogelijk is onderzoek te doen
naar eventuele schadelijke gevolgen van een lange gevangenisstraf voor tbs-gestelden.
De vraagstelling wordt alsnog in het WODC-programma opgenomen.De brief van 17 oktober 2006 (29 452, nr. 49) is op uitdrukkelijk
verzoek van de heer Wolfsen binnen een week naar de Kamer verstuurd. Deze
brief kon niet anders bevatten dan een aantal gegevens over het procedurele
verloop van de dingen zoals die door de betrokken particuliere tbs-kliniek,
die uiteraard is bevraagd, is aangegeven. De incidenten in Rotterdam zijn
absoluut niet geringschattend behandeld. De minister benadrukt dan ook dat
hij nader onderzoek door de twee in de brief genoemde inspecties nodig heeft
geacht. De beoordeling van het gebeurde omvat immers stellig meer dan de procedurele
informatie die door de kliniek is verstrekt.Nadere gedachtewisselingDe heer Wolfsen (PvdA) is er trots op dat
de Kamer het initiatief heeft genomen tot het verrichten van een onderzoek
naar de tbs. Het heeft geleid tot een brede politieke consensus en dat was
precies de bedoeling. Hij is buitengewoon tevreden over het feit dat de minister
de uitwerking van de aanbevelingen van de commissie-Visser volledig ter harte
neemt en ontvankelijk is voor de vragen van de Kamer.De heer Wolfsen benadrukt nogmaals inzake het incident in Rotterdam dat
fouten gemaakt kunnen worden, maar dat wel volledige en juiste informatie
moet worden verstrekt. Feitelijk onjuiste informatie roept een enorme weerstand
op. Hij verzoekt de minister daarom de aanvullendevragen die
zijn gesteld volledig te beantwoorden voor het aankomende plenaire debat.De heer Eerdmans (Groep Eerdmans/Van Schijndel)
lijkt het toch goed om de kliniek De Kijvelanden eens door te lichten en ook
de andere tbs-klinieken eens onder de loep te nemen.De heer Weekers (VVD) proeft op het punt van
de verloftoetsing een constructieve benadering van de minister. Hij zal bekijken
of het nader uitgewerkte voorstel ter zake voldoende tegemoetkomt aan de aanbeveling
van de commissie-Visser.De heer Weekers deelt de behoefte van de heer Wolfsen om de feiten over
het incident in Rotterdam zo snel mogelijk te kennen zodat deze gegevens nog
bij het aanstaande plenaire debat kunnen worden betrokken. Hij is het eens
met de heer Eerdmans dat niet alleen dit incident, maar ook de situatie in
het algemeen in De Kijvelanden door de inspecties moet worden bekeken. Wanneer
verwacht de minister dat het rapport van de inspecties gereed zal zijn?Mevrouw Özütok (GroenLinks) vraagt
zich af of de beide afdelingen binnen de DJI worden overkapt door eenzelfde
staf die voor beide afdelingen verantwoordelijk is. Een antwoord op de vragen
over de pij-maatregel heeft zij nog gemist. Wellicht kan de minister hierop
schriftelijk ingaan.De heer Dittrich (D66) heeft vertrouwen in
het plan van aanpak. Ook hij vraagt de minister om aan de Kamer volledige
informatie te verstrekken over het incident in Rotterdam voor de aanstaande
plenaire behandeling.Mevrouw Joldersma (CDA) vindt het knap dat
de minister in zo korte tijd in staat is om alle vragen van de Kamer te beantwoorden.
De achtergrondinformatie over het incident in Rotterdam is wel summier. Zij
kan zich voorstellen dat drugsproblemen niet alleen in De Kijvelanden een
rol spelen, maar ook in andere klinieken. Het onderzoek van de inspecties
moet zich daarom niet alleen op het incident richten, maar ook op de kliniek.De minister heeft begrip voor de vragen over
de brief van 17 oktober (29 452, nr. 49) en denkt dat deze
voortkomen uit een verkeerde interpretatie van de brief en van de manier waarop
de minister meent dat deze ernstige zaak uit Rotterdam moet worden onderzocht.
In de brief wordt een beschrijving gegeven van de procedurele aspecten zoals
die konden worden ontleend aan de gegevens van de kliniek De Kijvelanden. «Op
21 juni 2006 heeft in de kliniek een incident plaatsgevonden» ... «Daarbij
is geweld gebruikt, maar niet in die mate dat aangifte bij de politie nodig
werd geacht.» In de brief staat dus niet dat geen aangifte is gedaan;
het is een mededeling vanuit een bepaald perspectief. De minister is het ermee
eens het beter was geweest als ook andere gegevens hadden kunnen worden verstrekt,
maar die waren er niet. Het incident was te ernstig voor een voldoende beoordeling
op basis van telefoontjes. Over de materiële aspecten is in de brief
bewust geen oordeel gegeven, rekening houdend met het feit dat nog meer door
de inspecties beoordeeld zou moeten worden. Wellicht was het beter geweest
om ook de procedurele informatie niet te geven omdat bezwaren zijn verbonden
aan het geven van stukjes informatie. De minister acht het in ieder geval
niet juist om op basis van brokstukjes informatie tot een oordeel te komen.
Hij zal de inspecties vragen ook een algemene inschatting te maken van de
gang van zaken bij De Kijvelanden. De minister zegt toe de Kamer voor de plenaire
behandeling een brief te sturen over de informatievoorziening in de
justitiesector. Daarin wordt ook ingegaan op de informatievoorziening in de
tbs-sector.De voorzitter van de vaste commissie voor Justitie,De Pater-van der MeerDe voorzitter van de vaste commissie voor Volksgezondheid, Welzijn
en Sport,BlokDe griffier van de vaste commissie voor Justitie,BeukerXNoot1Samenstelling:Leden: Van de Camp (CDA), Klaas de Vries (PvdA), Dittrich (D66), Rouvoet
(ChristenUnie), De Wit (SP), Albayrak (PvdA), Wilders (Groep Wilders), Weekers
(VVD), De Pater-van der Meer (CDA), voorzitter, Çörüz (CDA),
Verbeet (PvdA), ondervoorzitter, Wolfsen (PvdA), Jan de Vries (CDA), Van Haersma
Buma (CDA), Van Vroonhoven-Kok (CDA), Varela (LPF), Van Fessem (CDA), Straub
(PvdA), Nawijn (Groep Nawijn), Visser (VVD), Azough (GroenLinks), Griffith
(VVD), Van Egerschot (VVD), Van Schijndel (Groep Eerdmans/Van Schijndel),
Meijer (PvdA), Özütok (GroenLinks), Wagner (PvdA), Van Oudenallen
(Groep Van Oudenallen)Plv. leden: Jonker (CDA), Dijsselbloem (PvdA), Lambrechts (D66), Van der
Staaij (SGP), Van Velzen (SP), Noorman-den Uyl (PvdA), Blok (VVD), Van Miltenburg
(VVD), Aasted Madsen-van Stiphout (CDA), Jager (CDA), Van Heteren (PvdA),
Arib (PvdA), Buijs (CDA), Sterk (CDA), Joldersma (CDA), Ormel (CDA), Van Dijken
(PvdA), Karimi (GroenLinks), Van der Sande (VVD), Örgü (VVD), Kalsbeek
(PvdA), Halsema (GroenLinks) en Timmer (PvdA).XNoot2Samenstelling:Leden: Van der Vlies (SGP), Kalsbeek (PvdA), Buijs (CDA), Atsma (CDA),
Arib (PvdA), Vendrik (GroenLinks), Kant (SP), Blok (VVD), voorzitter, Smits
(PvdA), Örgü (VVD), Verbeet (PvdA), Van Oerle-van der Horst (CDA),
ondervoorzitter, Vergeer (SP), Vietsch (CDA), Joldersma (CDA), Varela (LPF),
Van Heteren (PvdA), Smilde (CDA), Nawijn (Groep Nawijn), Van Dijken (PvdA),
Timmer (PvdA), Van Miltenburg (VVD), Hermans (LPF), Schippers (VVD), Omtzigt
(CDA), Azough (GroenLinks), Koşer Kaya (D66), Van der Sande (VVD) en
Van Oudenallen (Groep Van Oudenallen).Plv. leden: Rouvoet (ChristenUnie), Verdaas (PvdA), Ferrier (CDA), Çörüz
(CDA), Blom (PvdA), Halsema (GroenLinks), Gerkens (SP), Veenendaal (VVD),
Hamer (PvdA), Weekers (VVD), Tjon-A-Ten (PvdA), Aasted Madsen-van Stiphout
(CDA), Ormel (CDA), Willemse-van der Ploeg (CDA), Waalkens (PvdA), Mosterd
(CDA), Bussemaker (PvdA), Heemskerk (PvdA), Oplaat (VVD), Van Egerschot (VVD),
Eski (CDA), Van Gent (GroenLinks), Bakker (D66) en Nijs (VVD). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-29452-54.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl