Rijksbegroting van het ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport voor het jaar 1996; Brief staatssecretaris bij de notitie over de betekenis van het zgn. gesloten dossier in relatie tot het dierproevenbeleid
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 24400-XVI, nr. 63

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

26-01-1996

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1995-1996

24400-XVI nr. 63

15-01-1996

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamHET GESLOTEN DOSSIER IN RELATIE TOT HET DIERPROEVENBELEID InleidingHet gesloten dossier-stelsel, voor- en nadelenHet delen van gegevensConclusies en aanbevelingenBijlage I
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 24400-XVIToon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 28 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
24 400 XVIVaststelling van de begroting van de uitgaven en de ontvangsten van
het Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport (XVI) voor het jaar 1996nr. 63BRIEF VAN DE STAATSSECRETARIS VAN VOLKSGEZONDHEID, WELZIJN EN SPORTAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalRijswijk, 15 januari 1996Hierbij zend ik u mede namens de Minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke
Ordening en Milieubeheer, de Minister van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij
en de Staatssecretaris van Sociale Zaken en Werkgelegenheid een notitie over de betekenis van het zgn. gesloten dossier in relatie tot het dierproevenbeleid.Tijdens de behandeling van de Wijziging van de Wet op de Dierproeven heb
ik toegezegd de Kamer een beleidsnotitie inzake het gesloten dossier te doen
toekomen. Handelingen II 1994–1995 032 en 033.Het gesloten dossier-stelsel is voor een aantal categorieën van overwegend
chemische stoffen en produkten in de wet- en regelgeving opgenomen. In alle
gevallen strekt die tot uitvoering van Europese regelgeving. Het beleid van
de Europese Unie is er evenwel op gericht om het onnodig gebruik van proefdieren
te voorkómen. Om die reden is de werking van het gesloten dossier-stelsel
in relatie tot gegevens van onderzoek met gewervelde dieren in de meeste gevallen
al ingeperkt. Voor gewasbeschermingsmiddelen (Richtlijn 91/414/EEG) is deze
beperking het verst uitgewerkt. Voor deze middelen geldt niet alleen een inspanningsverplichting
voor fabrikanten om gegevens uit te wisselen, maar in het uiterste geval kan
de overheid dit ook afdwingen.Daar het gesloten dossier-stelsel steeds een verplichting is op grond
van Europese regelgeving, ligt daar ook het aangrijpingspunt om maatregelen
te treffen. Ik ben voornemens om namens de Nederlandse Regering de Europese
Commissie per Memorandum te verzoeken ten spoedigste voor alle relevante Europese
regelgeving wijzigingsvoorstellen te doen teneinde de bestaande regelingen
van het gesloten dossier op het punt van het voorkómen van onnodige
proeven met gewervelde dieren aan te passen aan de in Richtlijn 91/414 terzake
gekozen systematiek.De Staatssecretaris van Volksgezondheid, Welzijn en Sport,E. G. Terpstra HET GESLOTEN DOSSIER IN RELATIE TOT HET DIERPROEVENBELEID InleidingReeds vele decennia is de samenleving zich er van bewust dat aan (chemische
en biologische) stoffen en preparaten aanzienlijke risico's voor de mens en
het milieu kunnen kleven. Om die reden is een omvangrijk corpus van regelgeving
tot stand gekomen waarin de produktie, het verhandelen of het gebruik van
stoffen en preparaten in enigerlei vorm wordt gereguleerd.Veelal ligt Europese regelgeving hieraan ten grondslag. Als belangrijkste
systematiek van regulering is gekozen voor een stelsel van kennisgeving en
van toelating. Dit houdt in dat zonder voorafgaande kennisgeving of toelating
bepaalde stoffen en preparaten niet geproduceerd, verhandeld of gebruikt mogen
worden. Om aan de eisen van toelating of kennisgeving te voldoen, moeten door
de producent of de verkoper van het desbetreffende produkt de vereiste wetenschappelijke
en technische gegevens aan de overheid worden verschaft.Het registratie- en kennisgevingsbeleid heeft ondermeer als uitgangspunt
dat potentieel risicovolle stoffen en preparaten door de overheid voorafgaand
aan het op de markt brengen zorgvuldig onderzocht moeten worden op hun risico's
voor de mens en het milieu. De basis voor de risico-evaluatie wordt gevormd
door uitgebreide gegevens van toxicologisch en ecotoxicologisch onderzoek
van de stof of het preparaat. Een aanzienlijk deel van dit onderzoek wordt
uitgevoerd in laboratoria met proefdieren. Bij het toxicologisch onderzoek
worden vooral gewervelde dieren zoals ratten, muizen en konijnen gebruikt.
Het ecotoxicologisch onderzoek wordt ondermeer uitgevoerd op vogels, vissen,
watervlooien en honingbijen. Het onderzoek moet in belangrijke mate worden
verricht volgens internationaal vastgestelde richtlijnen door gekwalificeerde
laboratoria conform de Goede Laboratorium Praktijken (GLP). De volledige rapporten
van al dit onderzoek vormen samen een belangrijk onderdeel van het registratie-
of kennisgevingsdossier.De industrie moet dus een omvangrijk dossier aan de overheid ter beschikking
stellen. Vanwege de hoge kosten die aan het ontwikkelen van een dergelijk
dossier zijn verbonden, hecht het bedrijfsleven er sterk aan dat deze dossiers
door de overheid exclusief voor hun produkten met uitsluiting van andere producenten,
worden gebruikt. Dit zgn. gesloten dossier-stelsel is in belangrijke mate
in de hiervoor genoemde regelgeving opgenomen. De overwegingen die daaraan
ten grondslag liggen worden verder op toegelicht.Vooraleer nader in te gaan op de specifieke problematiek van het gesloten
dossier-stelsel in samenhang met het dierproevenbeleid, is het goed om in
meer algemene zin de belangen die in het geding zijn, kort aan te duiden.
Dit zal worden gedaan aan de hand van voorbeelden ontleend aan specifieke
preparaten zoals geneesmiddelen en bestrijdingsmiddelen.De ontwikkeling van dergelijke produkten is een langdurige en kostbare
aangelegenheid. Tussen het moment van ontwerp op de tekentafel van een werkzame
stof en het op de markt brengen ervan als genees- of bestrijdingsmiddel verstrijkt
al gauw een periode van tien tot vijftien jaar. Deze tijd is nodig voor de
verdere ontwikkeling van de stof, voor het aantonen van de deugdelijke werking
en voor het onderzoeken van de veiligheid voor de mens en het milieu door
middel van uitgebreid (eco)toxicologisch en klinisch onderzoek alsmede voor
een introductie op de belangrijkste markten na verkregen registratie. De totale
kosten belopen tegen die tijd al gauw tussen de honderd en tweehonderd
miljoen gulden. Het is begrijpelijk dat een producent door het creëren
van een zo'n sterk mogelijke concurrentiepositie deze kosten wil terugverdienen
en daarna ook nog winst wil maken.Voor het realiseren van deze positie staat hem een aantal mogelijkheden
ter beschikking. Octrooibescherming, geheimhouding van bepaalde fabricagegegevens
en bescherming van toelatingsdossiers zijn daarbij belangrijke instrumenten.
Voor een goed begrip van de onderhavige problematiek is het noodzakelijk deze
drie facetten goed uit elkaar te houden. Bescherming van een nieuw molecule
(nieuw werkingsmechanisme, wijziging van een bestaand molecule) door middel
van een octrooi is een op zich zelf staand proces. Het staat geheel los van
een registratieprocedure en is gericht op de bescherming gedurende een zekere
periode van een uitvinding waarin kennis en geld is geïnvesteerd en waarmee
nieuwe kennis en geld kan worden gegenereerd respectievelijk verdiend. Binnen
de octrooiperiode moet de ontwikkeling, de registratie en de introductie op
de markt van het produkt zijn gerealiseerd. Geheimhouding van fabricagegegevens
speelt een rol zowel in relatie tot de octrooibescherming als in relatie tot
de registratie.Geheimhouding van bepaalde gegevens heeft tot doel de concurrentie niet
wijzer te maken dan ze al is. Het kan bijvoorbeeld gaan om de samenstelling
van een middel maar ook om het simpele feit dat voor een bepaald produkt registratie
is aangevraagd. Het toelatingsdossier tenslotte is geheel gekoppeld aan de
registratieprocedure. In het licht van de huidige, veelal internationaal vastgestelde,
dossiervereisten lopen de kosten verbonden aan het ontwikkelen van een dossier
in de vele miljoenen guldens. Om die reden wil de eigenaar van deze gegevens –
ook nadat een dossier is ingediend bij een overheid blijft het dossier eigendom
van de producent – dat zonder zijn toestemming deze informatie niet
door derden kan worden benut voor het verkrijgen van een registratie. Het
gaat daarbij dus nadrukkelijk niet om geheimhouding van informatie. Veel overheden
waaronder de Nederlandse publiceren juist deze gegevens in samengevatte vorm
om richting samenleving verantwoording af te leggen van hun besluitvorming.
Het gesloten dossier-stelsel voorkomt dat een tweede producent, in de wetenschap
dat de overheid al over bepaalde dossiers beschikt, door simpele verwijzing
hiernaar een toelating kan verkrijgen zonder daarvoor van de eigenaar toestemming
te hebben verkregen.In het navolgende zal verder uitsluitend worden ingegaan op de kwestie
van het gesloten dossier omdat juist daar de relatie met het proefdierenbeleid
zich manifesteert. Het gesloten dossier-stelsel, voor- en nadelenHet gesloten dossier-stelsel is in de regelgeving voor tal van uiteenlopende
produkten opgenomen. De belangrijkste produkten waarvoor dit stelsel geldt,
zijn geneesmiddelen en houdbare bloedprodukten, diergeneesmiddelen, bestrijdingsmiddelen
en milieugevaarlijke stoffen. Een regeling voor toevoegingsmiddelen in diervoeders
is in voorbereiding. In alle gevallen is er sprake van Europese regelgeving
(Bijlage I). Voor milieugevaarlijke stoffen kan worden opgemerkt dat de problematiek
van het gesloten dossier-stelsel nauwelijks een rol speelt omdat sporadisch
voor een zelfde stof binnen de Europese Unie meerdere kennisgevingen worden
gedaan.De bescherming van de dossiers is in de tijd gezien niet onbeperkt. Afhankelijk
van het produkt wordt het dossier dat bij eerste kennisgeving of aanvraag
tot toelating is verschaft, beschermd voor een periode van 10 tot 15 jaar.
Aanvullende dossiers worden meestal voor een kortere periode beschermd. Bescherming
geldt tenzij de eigenaar expliciet toestemming geeft dat de dossiers
gebruikt mogen worden door of ten behoeve van andere producenten.Aan de keuze voor het gesloten dossier-stelsel ligt een aantal overwegingen
ten grondslag. Het wordt ook door de overheid als onbillijk ervaren dat een
eerste kennisgever of toelatingaanvrager veel tijd en geld spendeert om een
dossier samen te stellen dat aan alle eisen voldoet, terwijl een tweede of
latere kennisgever of aanvrager daarvan om niet zou kunnen profiteren. Wel
is het zo dat een gesloten dossier-stelsel voor de overheid in de praktijk
een extra administratieve belasting betekent. Bij iedere aanvraag moet zorgvuldig
worden bezien welke dossiers nog wel en welke niet meer zijn beschermd. Dit
is een belangrijke overweging geweest de bescherming van de dossiers in de
tijd te beperken. Ook andere overwegingen hebben bij de keuze voor het gesloten
dossier een belangrijke rol gespeeld. In een open dossier-situatie is het
voor het bedrijfsleven in toenemende mate oninteressant investeringen te doen
in dossiers hetgeen ook de innovatie afremt. Dit houdt de reële mogelijkheid
in dat producenten de markt gaan verlaten of niet bereid zijn met nieuwe produkten
te komen. Ook voor een overheid kan dit een ongewenste ontwikkeling zijn.
Bestaande produkten worden bijvoorbeeld niet meer vervangen door milieuvriendelijker
alternatieven (bestrijdingsmiddelen) of door preparaten met minder nevenwerkingen
(geneesmiddelen). Ook de weg naar nieuwe mogelijkheden van medicatie of gewasbescherming
wordt zo afgesneden. Dat dit niet alleen in theorie mogelijk is, kan worden
geïllustreerd aan de hand van een voorbeeld uit de praktijk van de toelating
van bestrijdingsmiddelen. Sinds het begin van de jaren tachtig was het gesloten
dossier-stelsel van kracht. Na uitspraak van de rechter begin jaren negentig
gold gedurende een korte periode het open dossier wegens het ontbreken van
een wettelijke grondslag. Tal van toelatinghouders hebben in deze periode
hun toelatingen laten expireren en nieuwe toelatingsaanvragen aangehouden
omdat zij niet bereid waren nieuwe dossiers te verschaffen hoewel zij daar
al wel over beschikten. Pas nadat het gesloten dossier-stelsel en dus de databescherming
in de Bestrijdingsmiddelenwet weer was ingevoerd, hebben zij opnieuw toelating
aangevraagd en de vereiste gegevens alsnog geleverd.Aan het gesloten dossier-stelsel kleven uiteraard ook bezwaren. Hiervoor
is al gewezen op de administratieve belasting voor de overheid. In de context
van het dierproevenbeleid leidt het gesloten dossier-stelsel tot verhoging
van het gebruik van proefdieren terwijl dit niet zonder meer resulteert in
een beter inzicht in de risico's voor de mens of het milieu van de stof of
het preparaat. Het delen van gegevensVoor de meeste produktgroepen zijn er met betrekking tot het gesloten
dossier voorzieningen getroffen om het gebruik van proefdieren terug te dringen.
Daaraan ligt per produktgroep een belangenafweging ten grondslag. De meest
vergaande regeling is opgenomen in de Bestrijdingsmiddelenregelgeving. In
de Gewasbeschermingsmiddelenrichtlijn (91/414) is het gesloten dossier-stelsel
beperkt voor wat betreft het verrichten van onderzoek op gewervelde dieren.
Uit de considerans bij deze richtlijn blijkt dat men zich daarbij heeft laten
leiden door overwegingen van openbaar belang en door Richtlijn 86/609 (bescherming
van dieren die voor experimentele en andere wetenschappelijke doeleinden worden
gebruikt) welke in Nederland is geïmplementeerd door wijziging van de
Wet op de dierproeven. Terzake van dierproeven geldt voor bestrijdingsmiddelen
volgens de Bestrijdingsmiddelenwet conform Richtlijn 91/414 thans op hoofdlijnen
de volgende systematiek. Degene die voornemens is een aanvraag in te dienen,
moet, indien proefdiergegevens moeten worden overlegd en voordat deze proeven
worden uitgevoerd, zich bij het College voor de Toelating van Bestrijdingsmiddelen
(CTB) er van vergewissen of het middel al is toegelaten en zo
ja wie de toelatinghouder is. Laat de aanvrager dit na dan wordt zijn aanvraag
niet in behandeling genomen. De toelatingaanvrager en de toelatinghouder moeten
er in het redelijke alles aan doen om overeenstemming te bereiken over het
uitwisselen van of het mogen verwijzen naar bestaande dierproefgegevens teneinde
onnodige herhaling van proeven met gewervelde dieren te voorkomen. Indien
partijen niet tot overeenstemming komen, kan het CTB uitwisseling van gegevens
afdwingen. Het CTB stelt daarbij het bedrag vast dat door de aanvrager via
het CTB aan de eigenaar van de gegevens moet worden betaald, rekening houdend
met de in het geding zijnde belangen. De eigenaar loopt daarbij het risico
een lager bedrag te krijgen vergoed dan wanneer hij direct overeenstemming
met een nieuwe aanvrager zou hebben bereikt. De hier beschreven systematiek
van verhandelbaarheid van het dossier is op dit moment in de Europese Unie
nog uitsluitend op gewasbeschermingsmiddelen van toepassing. In de ontwerprichtlijn
voor de harmonisatie van de niet-landbouwbestrijdingsmiddelen heeft de EU
Commissie een zelfde systematiek reeds voorgesteld. Nationaal wordt dit overigens
ingevolge de Bestrijdingsmiddelenwet ook al toegepast op deze laatste categorie
van bestrijdingsmiddelen.De EG Richtlijn 67/548 (kennisgeving nieuwe stoffen) voorziet in een mogelijkheid
om herhaling van proeven met gewervelde dieren te voorkomen. In het Kennisgevingsbesluit
van de Wet milieugevaarlijke stoffen is dit nader uitgewerkt. De aspirant-kennisgever
is verplicht om bij de Minister van VROM na te gaan of er reeds eerder van
de stof een kennisgeving is gedaan. De mogelijkheid die het Besluit biedt
om nadere regels te stellen op het gebied van het delen van gegevens tussen
kennisgevers en aspirant-kennisgevers is vooralsnog niet benut. Gelet op het
gering aantal gevallen per jaar wordt dit niet opportuun geacht. Het wordt
in eerste instantie overgelaten aan het bedrijfsleven om vorm te geven aan
de in de richtlijn verwoorde inspanningsverplichting om gegevens uit te wisselen
om herhaling van proeven te voorkomen. De rol van de overheid is echter passief.
Ook de EG Verordening 793/93 (gegevensverstrekking bestaande stoffen) voorziet
in een vergelijkbare regeling voor het uitwisselen van gegevens tussen fabrikanten
om onnodige dierproeven te beperken.In het voorstel voor een regeling voor toevoegingsmiddelen in diervoeders
is het stelsel van het verhandelbare dossier reeds opgenomen. Bij diergeneesmiddelen
is een verzoek daartoe ingebracht in het lopende overleg over een nog niet
door de Europese Commissie bij de Raad ingediend voorstel voor een nieuwe
richtlijn. Voor geneesmiddelen en houdbare bloedprodukten geldt nog onverkort
het gesloten dossier.Aanpassing van de regelgeving voor geneesmiddelen ten aanzien van dierproeven
zal overigens geen grote vermindering van het dierproevengebruik opleveren.
Het gesloten dossier-stelsel, zoals dit ook voor de overige onderdelen van
het registratiedossier geldt, brengt met zich mee dat in de periode dat het
dossier gesloten is een nieuwe aanvraag voor een vergelijkbaar produkt praktisch
onmogelijk is. Na verloop van de gesloten dossier-periode kan een tweede en
latere aanvrager volstaan met verwijzing naar het dossier van de eerste aanvrager.De betekenis van het gesloten dossier voor het onnodig herhalen van dierproeven
moet overigens wel worden bezien in het geheel van de harmonisatie van het
toelatings- en kennisgevingsbeleid van stoffen en preparaten. De harmonisatie
van de dossiervereisten en van de voorgeschreven toetsmethoden in de afgelopen
twee decennia in het kader van ondermeer de EG en de OESO hebben een significante
reductie van het dierproefgebruik tot gevolg gehad. De verwachting is dat
voortschrijdende harmonisatie van toelatingen en kennisgevingen op Europees niveau dan wel op nationaal niveau maar met het regime van wederzijdse
erkenning, het gebruik van proefdieren nog verder zal terug dringen. Conclusies en aanbevelingenEén van de aangrijpingspunten om het gebruik van proefdieren terug
te dringen, is het gesloten dossier-stelsel zoals dat vrij algemeen geldt
bij kennisgevings- en toelatingsprocedures van uiteenlopende groepen van stoffen
en preparaten. In alle gevallen is de keuze voor dit stelsel terug te voeren
op Europese regelgeving. Dit laatste feit sluit elke procedure of aanpak op
nationaal niveau uit om het stelsel aan te passen. Het ligt daarom voor de
hand waar nodig om een communautaire aanpak na te streven. Het integraal afschaffen
van iedere vorm van dossierbescherming, hoe gewenst ook uit oogpunt van het
reduceren van het aantal dierproeven, is gelet op de in het geding zijnde
belangen en op de mogelijke consequenties voor innovatie en produktvernieuwing
niet haalbaar. De constructie die is gekozen voor gewasbeschermingsmiddelen –
verhandelbaarheid van het dossier met een actieve rol voor de overheid –
verdient echter navolging voor andere groepen van stoffen en preparaten waar
dat nog niet is of wordt geregeld. Het aantrekkelijke van deze aanpak is dat
een tweede of latere aanvrager of kennisgever naar redelijkheid betaalt om
gebruik te kunnen maken van door anderen gegenereerde gegevens. Het systeem
is niet vrijblijvend daar medewerking door partijen door de toelatingsinstantie
kan worden afgedwongen.Het verdient aanbeveling de relevante Europese regelgeving op het punt
van het gesloten dossier in relatie tot proeven met gewervelde dieren aan
te passen aan de systematiek zoals ontwikkeld in Richtlijn 91/414 om onnodige
herhaling van dierproeven te voorkómen. Voor biociden, diergeneesmiddelen
en toevoegingsmiddelen in diervoeders is dit communautair reeds aan de orde. Bijlage I1. Richtlijn 91/414/EEG van de Raad van 15 juli 1991 betreffende het op
de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen. Publikatieblad van de Europese
Gemeenschappen, nr. L 230, 1991.2. Richtlijn 67/548/EEG van de Raad van 27 juni 1967 betreffende de aanpassing
van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen inzake de indeling, de
verpakking en kenmerken van gevaarlijke stoffen. Publikatieblad van de Europese
Gemeenschappen, nr. L 196, 1967.3. Verordening 793/93/EEG van de Raad van 23 maart 1993 inzake de beoordeling
en de beperking van de risico's van bestaande stoffen. Publikatieblad van
de Europese Gemeenschappen, nr. L 84, 1993.4. Richtlijn 65/65/EEG van de Raad van 26 januari 1965 betreffende de
aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen inzake farmaceutische
specialiteiten. Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen, nr. L 369,
1965.5. Richtlijn 75/318/EEG van de Raad van 20 mei 1975 betreffende de onderlinge
aanpassing van de wetgevingen van de Lid-Staten inzake de analytische, toxicologisch-farmacologische
en klinische normen en voorschriften betreffende proeven op farmaceutische
specialiteiten. Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen, nr. L 147,
1995.6. Verordening EEG 2309/93 van de Raad van 22 juli 1993 tot vaststelling
van communautaire procedures voor het verlenen van vergunningen voor en het
toezicht op geneesmiddelen voor menselijk en diergeneeskundig gebruik en tot
oprichting van een Europees Bureau voor de geneesmiddelenbeoordeling. Publikatieblad
van de Europese Gemeenschappen, nr. L 214, 1993.7. Richtlijn 70/524/EEG van de Raad van 23 november 1970 betreffende toevoegingsmiddelen
in de diervoeding, Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen, nr. L 270,
1970.8. Richtlijn 81/851/EEG van de Raad van 28 september 1981 betreffende
de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten inzake geneesmiddelen
voor diergeneeskundig gebruik. Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen,
nr. L 317, 1981. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-24400-XVI-63.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl