Beleidsbrief Ontwikkelingssamenwerking; Brief van de Minister voor Ontwikkelingssamenwerking
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-09-23 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 31250, nr. 56

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

10-04-2009

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2008-2009

31250 nr. 56

03-04-2009

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 31250Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 88 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
31 250Beleidsbrief Ontwikkelingssamenwerkingnr. 56BRIEF VAN DE MINISTER VOOR ONTWIKKELINGSSAMENWERKINGAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 3 april 2009Met deze brief bied ik u het syntheserapport aan van de gezamenlijke evaluatie
van Norad, Danida, Sida en het Ministerie van Buitenlandse Zaken naar hulpbeëindiging
(uitfasering) en omvorming van een ontwikkelingshulp relatie naar niet-hulp
relaties op basis van wederzijds belang (hulptransformatie).1 Hiermee kom ik tegemoet aan mijn toezegging tijdens het Algemeen Overleg
over het Afrikabeleid van 22 oktober 2008 (Kamerstuk 29 237, nr. 83).Ik grijp dit moment tevens aan om u, zoals aangegeven in mijn beleidsbrief «Een zaak van iedereen» (Kamerstuk 31 250, nr. 1),
nader in te lichten over de uitfaseringsstrategieën voor de verschillende
landen waarmee Nederland de ontwikkelingsrelatie gaat beëindigen. Ik
heb de bestaande strategieën en de aanbevelingen van de gezamenlijke
evaluatie naast elkaar gelegd om een goed beeld te geven van de huidige stand
van zaken omtrent uitfaseringsstrategieën die Nederland op dit moment
hanteert.Denemarken, Nederland, Noorwegen en Zweden hebben in 2007/2008 een evaluatie
uitgevoerd van de wijze waarop zij bilaterale landenprogramma’s hebben
uitgefaseerd dan wel getransformeerd in vijf ontwikkelingslanden (Botswana,
Eritrea, India, Malawi en Zuid-Afrika). Het doel was lering te trekken voor
toekomstige uitfasering van hulpprogramma’s. Op grond van een analyse
van factoren die van belang zijn voor succesvolle uitfasering komen de evaluatoren
tot de conclusie dat er veel te verbeteren valt aan de wijze waarop de uitfasering
van de bilaterale hulp in genoemde landen heeft plaatsgevonden.Een team van internationale en uit de betrokken landen afkomstige evaluatoren,
samengesteld door het Nederlandse Ecorys en het Noorse Christian Michelsen
Instituut, heeft de evaluatie uitgevoerd. De evaluatiedienst van Sida leidde
de evaluatie namens de donoren. De Inspectie Ontwikkelingssamenwerking en
Beleidsevaluatie (IOB) maakte deel uit van de managementgroep van de evaluatie.De evaluatoren concluderen dat er behoefte bestaat aan richtlijnen voor
de uitfasering van hulpprogramma’s. Nederlandse uitfaseringen komen
overigens als één van de betere naar voren. Het rapport bevat
aanbevelingen die van belang zijn voor de aanstaande afbouw van Nederlandse
(bilaterale) samenwerkingsprogramma’s. Het beschrijft een zestal belangrijke
factoren met betrekking tot het aansturen van uitfaseringsprocessen. Daarnaast
worden er meer algemene suggesties gegeven omtrent hoe toekomstige uitfaseringen
zouden moeten worden aangepakt.In deze beleidsreactie op het rapport ga ik nader in op de bevindingen
en aanbevelingen van de onderzoekers. Met veel van de bevindingen van de evaluatoren
ben ik het eens; over sommige aanbevelingen en aannames verschil ik van mening
met de onderzoekers of ben ik van mening dat verdere nuancering wenselijk
is. Hoe dan ook ben ik blij met het feit dat er kwalitatief onderzoek is gedaan
naar de praktijk van uitfaseringen en transformaties van hulprelaties.Een duidelijke conclusie van de evaluatoren is dat uitfaseringen en transformaties
meer aandacht dienen te krijgen dan tot nog toe onder donoren het geval is.
Ook Nederland kan een sterker beleid ontwikkelen om uitfaserings- en transformatieprocessen
te verbeteren. Hoewel het beleid inmiddels door mij reeds verder ontwikkeld
is, biedt de gezamenlijke evaluatie een aantal handvatten om de uitwerking
van uitfaserings- en transformatieprocessen beter te verankeren in beleidsmatige
kaders. Hier wordt op dit moment hard aan gewerkt.In lijn met het gedachtegoed van de Verklaring van Parijs en de Accra
Agenda for Action is het belangrijk dat sprake is van «mutual accountability»
en een zoveel mogelijk door het ontvangende land overeengekomen beleid bij
de uiteindelijke uitfasering of transformatie van de hulp. In mijn beleidsbrief «Een zaak van iedereen» heb ik het belang aangegeven
van een goed voorbereide en geplande uitfasering uit verschillende landen.
Dit is inmiddels ook terug te vinden in de jaarplannen die door ambassades
zijn geschreven. Hierin wordt omschreven wat de gewenste uitfaseringsstrategie
inhoudt en hoe de toekomstige relatie met het partnerland eruit zou kunnen
zien.Bevindingen van de Joint Donor EvaluationEén van de hoofdbevindingen van deze evaluatie is dat de resultaten
van uitfaseringsprocessen uiteenlopen en variëren van positief tot negatief.
Dat geldt ook voor de Nederlandse uitfaseringen, waarbij vooral met betrekking
tot de uitfasering van de hulp aan India positief geoordeeld is door de evaluatoren.
Planning van uitfaseringen met het oog op duurzame resultaten krijgt relatief
weinig aandacht volgens de evaluatie, terwijl uitfaseringen steeds vaker voorkomen.De evaluatie heeft een zestal bepalende factoren geïdentificeerd
voor succesvolle uitvoering van een transformatie- of uitfaseringsproces.1. Communicatie op hoog niveau is een belangrijke factor.2. Rekening houden met stakeholders3. Realistische tijdspaden stellen4. Flexibiliteit in de toekenning van budgetten5. Respecteren van zowel juridische verplichtingen als toezeggingen6. Institutionele capaciteit in het partnerland dient zodanig te zijn
dat zij in staat is de gaten op te vullen die het gevolg zijn van een uitfasering
of transformatieprocesIk onderschrijf het belang van deze factoren ten volle. Daarbij benadruk
ik, evenals de evaluatoren, dat ze geen blauwdruk vormen voor succesvol beëindigen of transformeren van een hulprelatie. Maatwerk staat
centraal. De verschillende factoren zijn in de ene situatie belangrijker dan
in de andere. Ik zal later in deze reactie nader ingaan op het uitfaserings-
en transformatiebeleid met betrekking tot onze partnerlanden.Alvorens ik inga op specifiek landenbeleid zal ik gehoor geven aan een
verzoek van de evaluatoren. Als een soort van metaconclusie van de evaluatie
vragen de evaluatoren aan beleidsmakers om een drietal punten te adresseren;• Hoever moeten donoren gaan in het koppelen van hulp en buitenlands
beleid, het politiseren van ontwikkelingssamenwerking?• Wordt er rekening gehouden met uitfaseringen bij de keuze voor
modaliteiten? Met name «on budget» hulp zou een uitfasering bemoeilijken.• Maken donoren een afweging tussen invloed en een verantwoorde uitfasering?Mijn reactie op bovenstaande punten is als volgt:• Politieke ontwikkelingssamenwerking is essentieel.De evaluatie wekt de indruk dat politieke OS de zwakste landen benadeelt:«There is the concern that politicisation of
aid, resulting in a higher level of aid volatility, may result in punishing
only the weakest» (pagina 83).Deze suggestie deel ik niet. Politieke OS is en blijft voor mij een belangrijke
manier om de Millennium Ontwikkelingsdoelen te bereiken. Een puur technocratische
uitvoering van OS zal naar mijn stellige overtuiging niet de gewenste resultaten
opleveren, daar er altijd een politieke component aan OS zit. Er zijn altijd
gevestigde belangen die ontwikkeling tegengaan. Er zullen taboes bespreekbaar
moeten worden gemaakt, over corruptie, de positie van vrouwen, vluchtelingen,
abortus etc. Dit is waarin politieke OS een constructieve rol kan spelen.
Maar alleen binnen de juiste, realistische kaders. Politieke OS vraagt oog
voor de politiek bestuurlijke context in landen, inzet op democratischer relaties
tussen overheden en burgers en ontwikkelingsprestaties van het bestuur. Men
moet politieke OS niet verwarren met incident gedreven OS.• Begrotingssteun hoeft niet te leiden tot moeilijke
uitfaseringssituaties.De evaluatie stelt dat bij de start van een hulprelatie rekening moet
worden gehouden met een toekomstige uitfasering danwel transformatie van de
hulp. Hier ben ik het mee eens. De evaluatie benadrukt echter dat de modaliteit
begrotingssteun een eventuele uitfasering moeilijker maakt. Ik wil juist benadrukken
dat (in overeenstemming met de bevindingen van de evaluatie) dit niet zo hoeft
te zijn, indien in een verantwoord tempo wordt afgebouwd.• Afweging tussen invloed en verantwoorde uitfasering
of transformatieDe evaluatie stelt dat donoren vaak meer invloed «kopen» door
grotere bedragen aan hulpgelden beschikbaar te stellen. Ik associeer mij hier
totaal niet mee en het geldt ook niet voor het Nederlands beleid. Nederland
kijkt bij het toekennen van steun vooral naar de behoefte van het partnerland.
Het gaat om wat daar nodig is om de situatie te verbeteren en wat voor soort
hulp effectief kan worden ingezet. De politieke dialoog speelt hierbij te
allen tijde een belangrijke rol.Vertaalslag naar de praktijkAlvorens ik de uitfaserings- en transformatiestrategieën voor door
mij aangewezen uitfaseringslanden beschrijf aan de hand van de beleidsevaluatie
wil ik twee opmerkingen maken betreffende de methodologie van de evaluatie.Betere onderverdeling in soorten uitfaseringen noodzakelijk.Mijns inziens gaat de evaluatie niet diep genoeg in op de verschillende
soorten uitfaseringen die mogelijk zijn. Om de aanbevelingen van de studie
door te voeren in beleidsmatige kaders dient meer specifiek onderscheid gemaakt
te worden in met name de diverse «force majeur» situaties. Force
majeur situaties worden omschreven als: «gekenmerkt door gestrande diplomatieke
betrekkingen en/of onzekere omstandigheden. Het doel is hier om ordelijk maar
vooral zo snel mogelijk te vertrekken». Ik ben van mening dat er grote
verschillen bestaan tussen de manieren waarop een dergelijke situatie kan
ontstaan. Een snel vertrek uit een land op basis van een parlementaire beslissing
van het donor- of het partnerland heeft andere implicaties dan een snel vertrek
uit een land op basis van bijvoorbeeld een geweldsuitbarsting in dat land.Indien er sprake is van een parlementaire/politieke beslissing van het
donor- of partnerland, dient een strategie gevolgd te worden waarbij het doel
is om de behaalde ontwikkelingsresultaten te verankeren. Dit was bijvoorbeeld
het geval in India.Indien de veiligheid in het partnerland een snelle uitfasering noodzakelijk
maakt, kan worden gedacht aan het snel terugtrekken van personeel en het verschuiven
van budgetten naar meer multilaterale humanitaire hulp voor de bevolking.
Uitvoering van programma’s en verankering van resultaten is in een dergelijke
situatie niet te waarborgen.Nederland doet het relatief goed, maar het kan beterNederland scoort overwegend goed in uitfaserings- en transformatieprocessen.
Dit is echter eerder een uitvloeisel van de manier waarop wij zaken doen met
onze partnerlanden dan het gevolg van een duidelijk kader betreffende de aanpak
van dergelijke processen. Ik ben van mening dat het beleid omtrent uitfaseringen
en transformaties de afgelopen jaren sterk is verbeterd middels opname van
uitfaseringsstrategieën in de meerjarige strategische plannen van de
posten. Tevens is er een specifieke categorie exitlanden in mijn beleid opgenomen.
Dit neemt niet weg dat er altijd ruimte is voor verbetering. De evaluatie
geeft handvatten om een sterker kader te ontwikkelen. De bedoeling van een
dergelijk kader is dat het uitfaserings- of transformatieproces degelijk wordt
voorbereid en gecommuniceerd. Bovendien ontstaat er middels een dergelijk
kader consistentie in de manier waarop wij zulke processen in verschillende
landen voorbereiden ondanks dat het voor ieder land een kwestie van maatwerk
is.Beschrijving van de bestaande uitfaserings- en transformatiestrategieënLaat ik beginnen met een overzicht van de verschillende redenen voor uitfasering
van een Nederlandse hulprelatie met een land.1. Het land bereikt middeninkomenstatus en de relatie wordt getransformeerd
van OS-relatie naar een niet-hulp relatie gebaseerd op wederzijds belang.2. Effectieve hulp is niet langer mogelijk in verband met de lokale politieke
situatie en politieke verhoudingen3. Effectieve hulp is niet langer mogelijk in verband met de lokale veiligheidssituatie.4. Andere donoren dragen op een effectievere manier bij aan de ontwikkeling
van het partnerland waardoor er voor Nederland in de hulpverlening geen toegevoegde
waarde meer is.In mijn beleidsbrief «Een zaak van iedereen» heb ik een zevental landen benoemd waarmee de hulprelatie zal worden
afgebouwd. Hieronder staan de zeven landen en de zes conclusies van de gezamenlijke
evaluatie in tabelvorm weergegeven. Vervolgens zal ik per land aangeven wat
de strategie m.b.t. uitfasering van de OS-relatie inhoud en wat de context
is waarin deze is geformuleerd.In de bovenstaande tabel kunt u zien dat er voor Eritrea en Sri Lanka
achter twee van de belangrijke punten zoals door de evaluatie naar voren zijn
gebracht een «nee» is ingevuld. Dit heeft voornamelijk te maken
met de politieke onwil van de plaatselijke overheden. In de overige landen
wordt bewust wel aandacht geschonken aan de zes factoren zoals die in de evaluatie
naar voren komen.1. Bosnië-HerzegovinaDit land werkt toe naar lidmaatschap van de Europese Unie. De budgetten
voor de lopende periode zijn zodanig vastgesteld dat de bilaterale hulpbijdragen
geleidelijk vervangen worden door fondsen uit het IPA (Instrument for Pre-Accession)
van de EC. De aandacht van de ambassade richt zich meer en meer op de ondersteuning
van Bosnië-Herzegovina bij het voldoen aan de voorwaarden voor toetreding
tot de EU. Hiermee werkt de ambassade in lijn met de aanbevelingen omtrent
realistische tijdspaden, flexibele budgetten, respecteren van verplichtingen
en toezeggingen en het geleidelijk overdragen van werkzaamheden zodat de institutionele
capaciteit van het land de mogelijkheid krijgt geleidelijk tot wasdom te komen.2. EritreaTijdens mijn bezoek in maart 2008 zijn de autoriteiten en de president
van Eritrea persoonlijk op de hoogte gesteld van het Nederlandse besluit geen
nieuwe bilaterale programma’s en projecten te starten. Uitfasering en
beëindiging van de Nederlandse bilaterale programma’s en projecten
is per ultimo 2008 door de post voltooid, met uitzondering van het UNICEF-project,
waarvoor gewacht wordt op de slotrapportage van het hoofdkantoor.Alle lopende projecten zijn conform de projectdoelstellingen uitgevoerd,
met uitzondering van het Care Project «Environmental Conservation and
Food Security» en het UNICEF project «Children in conflict with
the Law». Care heeft in maart 2008 alle werkzaamheden in Eritrea vroegtijdig
beëindigd en vertrok kort daarna uit Eritrea.De evaluatoren stellen dat Nederland niet heeft overlegd met de autoriteiten
in Eritrea met betrekking tot de uitfasering van de hulp. Hierdoor is er in
de ogen van de evaluatoren geen sprake van een volwaardige uitfaseringsstrategie.
Er is echter jarenlang geprobeerd om samen te werken met de autoriteiten.
Langs verschillende wegen is geprobeerd om de autoriteiten te bewegen mee
te werken aan de opbouw van een structurele ontwikkelingsrelatie.
Dit is niet gelukt. Dat de autoriteiten van Eritrea weinig te zeggen hebben
gehad in het proces van hulpaanpassing en uiteindelijk de uitfasering van
de hulp, is helaas onvermijdelijk.In lijn met het aandachtsgebied flexibiliteit in budgettering heb ik in
juli vorig jaar de bijdrage aan UNICEF vorig jaar verhoogd met 1 miljoen euro
om langs die weg de bevolking van Eritrea extra te ondersteunen ondanks de
uitfasering.3. Sri LankaIn mei 2005 heeft mijn voorgangster de uitfasering van de bilaterale OS-relatie
met Sri Lanka, die per 2010 gerealiseerd moet zijn, goedgekeurd. Tot aan 2008
werd een breed OS-programma uitgevoerd gericht op private
sector development, milieu, goed bestuur, gedeeld cultureel erfgoed
en tsunami-wederopbouw. Bij het uitkomen van de beleidsbrief «Een zaak
van iedereen» bevond het vredesproces in Sri Lanka zich in een patstelling.
Door de blijvende stagnatie van het vredesproces en het opnieuw oplaaien van
het conflict, is besloten tot een herziening van het resterende OS-programma
en de Nederlandse inzet te verleggen naar het bieden van humanitaire hulp,
mensenrechten en het gedeeld cultureel erfgoed. De nog lopende activiteiten
zullen naar verwachting in 2009 zijn afgerond. De boodschap dat Nederland
de hulp zou uitfaseren is door de Chef de Poste persoonlijk overgebracht aan
de hoogst verantwoordelijke functionaris binnen de overheid van Sri Lanka. 4. AlbaniëDe hulprelatie in Albanië wordt in goed overleg met de autoriteiten
van Albanië geleidelijk omgevormd naar een bilaterale niet-hulp relatie.
De aandacht verschuift meer en meer van OS-projecten naar institutionele ontwikkeling
en private sector development opdat het land een
goede aansluiting bij de EU kan vinden. Samen met de Albanese regering, de
EC en andere donoren wordt hard gewerkt aan het laten aansluiten van de wetgeving
en instituties bij de EU. Dat dit proces tijd nodig heeft is duidelijk. Het
feit dat de ambassade in het jaarverslag over 2008 aangeeft dat de gestelde
doelen en resultaten grotendeels behaald zijn sterkt mij in het vertrouwen
dat we de noodzakelijke tijdspaden gezamenlijk op correcte wijze hebben vastgesteld.5. ArmeniëArmenië is als uitfaseringsland gedefinieerd vanwege het bereiken
van de middeninkomensstatus. Dit betekent dat de ODA-budgetten in Armenië
worden uitgefaseerd en er tegelijkertijd een groot scala aan Europese (European
Neighbourhood Policy) instrumenten gericht op economische ontwikkeling (PSOM
e.d.), worden ingezet met als doel het aanscherpen van de economische en politieke
bilaterale relatie. De geleidelijke uitfasering van het ODA-instrumentarium
vindt plaats in overleg met de verschillende stakeholders. Bijkomende moeilijkheid
bij het opbouwen van sterke instituties in het land zijn de politieke spanningen
in de regio. Deze spanningen maken flexibiliteit in budgetten en tijdspaden
noodzakelijk. Zo heeft het conflict in Georgië zeker tot vertraging geleid
bij het behalen van enkele van de doelstellingen van de ambassade in Tbilisi.6. KaapverdiëKaapverdië heeft zich in de afgelopen decennia goed ontwikkeld en
is opgeklommen van MOL (minst Ontwikkelde Landen) naar een Middeninkomenland.
Hoewel de human development index voor Kaapverdië
een zeer positieve trend heeft laten zien, net als het BNP per hoofd, is het
land economisch nog zeer kwetsbaar. De transformatiestrategie
van Nederland richt zich dan ook op het versterken van de economische weerbaarheid
middels een intensivering van de private sector development, versterking van de veiligheid en democratie door nauwe samenwerking
met EU en een betere afstemming van het aanbod aan beroepsopleidingen op de
vraag van de arbeidsmarkt. Kaapverdië is een succesverhaal, waar de transitie
van traditionele OS via een brede relatie naar een niet-hulp relatie daadwerkelijk
gestalte begint te krijgen. Weinig landen zijn Kaapverdië voorgegaan
op dit pad, en geen donor is Nederland in Kaapverdië voorgegaan in de
verbreding. Een mix van ODA en non-ODA-instrumenten zal het gereedschap zijn
bij de transitie. De Nederlandse beslissing om de 30-jarige hulpgever –
hulpontvanger relatie te beëindigen werd in eerste instantie als schokkend
ervaren door Kaapverdië. Echter, Kaapverdië kan de Nederlandse inzet
ten aanzien van de verbreding van de relaties inmiddels positief waarderen.
Dit blijkt onder andere uit het feit dat Kaapverdië de Nederlandse ambassadeur
in Dakar, mede geaccrediteerd in Kaapverdië, verzocht tijdens een donorbijeenkomst
op 19 en 20 januari jl. een presentatie te geven over de verbredingsagenda
van Nederland. Bij deze bijeenkomst waren ambassadeurs uit 40 landen (van
de G8 ontbrak alleen Rusland) en vertegenwoordigers van 15 internationale
organisaties aanwezig.7. MacedoniëNederland heeft een OS-relatie met Macedonië sinds 1994. Deze OS-relatie
wordt geleidelijk omgevormd tot een niet-hulp relatie. Tegelijk met het uitfaseren
van het gebruik van ODA-fondsen wordt van andere instrumenten (zoals MATRA-fondsen)
steeds meer gebruik gemaakt. In de transitie-fase wordt door de Nederlandse
post gelijktijdig gewerkt aan activiteiten die onder ODA vallen en aan activiteiten
die meer bij een niet-hulp relatie thuishoren. Zo wordt er gewerkt aan mensenrechten,
goed bestuur en public financial management aan de ene kant en aan het intensiveren
van handelsrelaties en wederzijdse investeringen aan de andere kant.Concluderend kan ik stellen dat ik blij ben met het feit dat een evaluatie
van uitfaseringsstrategieën is uitgevoerd. Ik onderstreep het (wisselend)
belang van de belangrijkste factoren zoals deze door de evaluatoren zijn weergegeven.
Bovendien ben ik tevreden met de mate waarin deze factoren reeds zijn terug
te vinden in het Nederlandse beleid. Desalniettemin ben ik mij er van bewust
dat er op dit punt nog winst te behalen valt. En die winst willen we als Nederland ook behalen. Op dit moment wordt er dan ook
gewerkt aan een nog betere samenwerking tussen de verschillende Nederlandse
ministeries op het gebied van de transformatie van een hulp- naar een samenwerkingsrelatie.De minister voor Ontwikkelingssamenwerking,A. G. KoendersXNoot1Ter inzage gelegd bij het Centraal Informatiepunt Tweede Kamer. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-31250-56.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl