Wet intrekking Remigratiewet; Nota n.a.v. het verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-07 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 29020, nr. 6

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum indiening

29-10-2003

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2003-2004

29020 nr. 6

27-10-2003

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamAlgemeenInleidingRaming aantal remigranten met uitsluitend basisvoorziening
2003 tot en met 2009 Aantal remigranten vertrokken vanaf 1999 naar remigratielandVertrokken met periodieke uitkering (incl. nihil-uitkeringen) Vertrokken met periodieke uitkering (excl. nihil-uitkeringen) Vertrokken met alleen eenmalige uitkering Aantal remigratie-uitkeringen naar remigratieland stand
ultimo 1999 t/m juni 2003incl. nihil-uitkeringen1Aantal remigratie-uitkeringen naar remigratieland stand
ultimo 1999 t/m juni 2003excl. nihil-uitkeringen1Inhoud van het wetsvoorstelRaming aantal gerechtigden naar samenloop ultimo 2003
tot en met 2009 Financiële gevolgenArtikelsgewijsArtikel 3Ondertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 29020Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 49 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
29 020Intrekking van de Remigratiewet (Wet intrekking Remigratiewet)nr. 6NOTA NAAR AANLEIDING VAN HET VERSLAGOntvangen 27 oktober 2003AlgemeenMet belangstelling heeft de regering kennis genomen van het verslag over
het onderhavige wetsvoorstel. De regering dankt de Kamer dat zij het verslag
op zo'n korte termijn heeft uitgebracht. Met genoegen wordt vastgesteld dat
de leden van de fracties van het CDA, de VVD en de ChristenUnie begrip hebben,
dan wel zich kunnen vinden in het argument dat ten grondstag ligt aan de intrekking
van de Remigratiewet, n.l. dat remigratie de eigen verantwoordelijkheid van
de burger is. Wel hadden deze fracties nog diverse vragen over het wetsvoorstel.
Ook de leden van de fracties van PvdA, SP, GroenLinks en D66 hadden over het
voorstel diverse vragen en opmerkingen.In het onderstaande zal op deze vragen worden ingegaan, waarbij de indeling
van het verslag wordt gevolgd. Om de leesbaarheid van deze nota te bevorderen
zijn op sommige plaatsen vragen van leden van verschillende fracties bij elkaar
gevoegd en tezamen beantwoord.De leden van de fractie van GroenLinks vroegen of de voorgenomen intrekking
van de Remigratiewet een onderdeel dient te vormen van de door de regering
voorgenomen herverdeling van de verantwoordelijkheden tussen overheid en burger.Deze vraag wordt bevestigend beantwoord. De regering streeft op het terrein
van immigratie en integratie in de komende periode naar een herverdeling van
verantwoordelijkheden tussen overheid en burger. Remigratie beschouwt de regering
als een verantwoordelijkheid van de burger. Een beslissing om te remigreren
dient een vrijwillige, persoonlijke keuze van de betrokkene te zijn. Onderdeel
van deze vrijwillige, persoonlijke keuze dient, naar de mening van de regering,
ook te zijn de eigen financiële mogelijkheden van de betrokkene om te
remigreren.In dat kader vroegen de leden van de SP-fractie of met het onderhavige
voorstel de ernst van de problemen rondom het integratieproces van verschillende
mensen in Nederland niet eerder wordt verergerd dan verzacht en of het beoogde
doel wel wordt bereikt. Tevens vroegen deze leden of een inschatting kan worden
gegeven over welke invloed het wel of niet intrekken van deze wet zal hebben
op het integratieproces van oudkomers? Zo neen, is de regering
bereid dit te onderzoeken alvorens door te gaan met deze maatregel?De regering verwacht niet dat de intrekking van de Remigratiewet tot een
belangrijke toename van de integratieproblematiek zal leiden. Het relatief
beperkt aantal mensen dat in de afgelopen jaren een beroep heeft gedaan op
de faciliteiten van de Remigratiewet – enkele honderden personen op
jaarbasis – afgezet tegen het aantal etnische minderheden dat deel uitmaakt
van de Nederlandse samenleving, nuanceert deze vraagstelling in belangrijke
mate. Ten aanzien van de integratieproblematiek in Nederland heb ik in de
beleidsbrief bij de Rapportage Integratiebeleid Etnische Minderheden 2003
(Kamerstukken II 2003/04, 29 203, nr. 1) een aantal belangrijke beleidsvoornemens
aangekondigd die zien op het behouden van sociale cohesie in Nederland. InleidingDe leden van de fracties van het CDA, GroenLinks en D66 vroegen naar de
uitkomsten van het overleg met het LOM van 8 juli 2003. Ook is gevraagd naar
de inbreng van het LOM in dat overleg.In het Landelijk Overleg Minderheden hebben de vertegenwoordigers van
de Samenwerkingsverbanden aangegeven dat er altijd waardering is geweest voor
de Remigratiewet. Om die reden zijn zij niet positief over de intrekking van
de wet. Voorts hebben zij opmerkingen gemaakt over de terugwerkende kracht,
de financiële consequenties, de evaluatie, hoe de voorlichting zal plaatsvinden
en wat de gevolgen zijn van het wetsvoorstel voor remigranten die reeds zijn
geremigreerd.In reactie hierop heb ik naar voren gebracht dat door intrekking van de
Remigratiewet uitvoering wordt gegeven aan het Hoofdlijnenakkoord. Uiteraard
kunnen personen blijven remigreren, echter niet meer met steun van de overheid.
Het hoofddoel van de intrekking van de Remigratiewet is niet financieel van
aard, maar is het benadrukken van de eigen verantwoordelijkheid van de betrokkene.
Over de terugwerkende kracht zou het advies van de Raad van State worden afgewacht.
Uiteraard blijven de rechten van de remigranten die reeds met de voorzieningen
van de Remigratiewet zijn geremigreerd onaangetast. Gelet op het voornemen
om de Remigratiewet in te trekken wordt een evaluatie niet meer zinvol geacht.
De voorlichting zou worden verzorgd door het Nederlands Migratie Instituut
(NMI) in samenwerking met het Ministerie van Justitie.Voorts vroegen de leden van de CDA-fractie naar de opmerkingen van de
Sociale Verzekeringsbank (SVB) over het wetsvoorstel.De Sociale Verzekeringsbank heeft op mijn verzoek een toets verricht op
de gevolgen van het concept-wetsvoorstel Intrekking Remigratiewet voor de
uitvoering door de SVB. Over de beleidsmatige wenselijkheid van het concept-wetsvoorstel
heeft de SVB – zoals zij uitdrukkelijk aangaf – geen uitspraak
gedaan. In de uitvoeringstoets heeft de SVB aandacht gevraagd voor de terugwerkende
kracht die in het wetsvoorstel is opgenomen. De SVB voorzag uitvoeringstechnische
problemen. De SVB is gehouden aanvragen gewoon te behandelen zolang de Remigratiewet
niet is ingetrokken. Daarnaast meende zij dat de terugwerkende kracht zich
slecht verhoudt tot de algemene beginselen van behoorlijk bestuur. De SVB
adviseerde daarom af te zien van de terugwerkende kracht. Het doel om te komen
tot een zo snel mogelijke intrekking van de Remigratiewet kon volgens de SVB
ook bereikt worden door de terugwerkende kracht in artikel 3 achterwege te
laten, maar wèl het overgangsrecht van artikel 2, tweede lid, te beperken
tot aanvragen die zijn ingediend voor 1 september 2003. Zij gaf aan dat deze
constructie weliswaar beter uitvoerbaar is voor de SVB, doch dat
het de SVB niet duidelijk was of de rechter deze constructie zal billijken.De leden van de fractie van het CDA merkten op dat bij totstandkoming
van de Remigratiewet de toenmalige verantwoordelijke minister op het standpunt
stond dat met remigratie «de totale emancipatie van het migratiebeleid»
was bereikt. In het nader rapport wordt een omgekeerde redenering gehanteerd,
aldus deze leden, namelijk dat intrekking van de Remigratiewet goed past binnen
de Europese context, omdat dergelijke regelingen elders niet voorkomen. Kan
deze ommezwaai worden toegelicht, zo vroegen deze leden.Het huidige kabinet heeft in dit opzicht een andere visie op de verdeling
van verantwoordelijkheden tussen burgers en overheid dan de bewindslieden
van het kabinet Kok II. Het acht de collectieve financiering van een individuele
terugkeerwens dan ook geen vorm van emancipatoir beleid. Voor zover het de
aansluiting bij beleid in de andere EU-landen betreft, merkt ik op dat slechts
in enkele landen regelingen op dit terrein bestaan en dat nog sporadisch daarvoor
een wettelijke basis voorkomt. De Nederlandse Remigratiewet is in andere Europese
landen dan ook steeds gezien als een unieke voorziening. De remigratieregelingen
in deze landen hebben bovendien een fundamenteel ander karakter dan de Nederlandse
Remigratiewet. Zij zien meer op het faciliteren van een nieuwe start in het
land van herkomst en bieden geen levenslange inkomensvoorzieningen.Kan de regering ingaan op de inhoud van het remigratiebeleid van Denemarken,
Duitsland, Frankrijk en andere Europese landen, zo vroegen de leden van de
PvdA-fractie.De Deense Remigratiewet, die in januari 2000 in werking trad, heeft als
doel de immigranten beter te equiperen voor het nemen van een beslissing tussen
teruggaan naar het land van herkomst of in Denemarken blijven. De wet is bestemd
voor vluchtelingen, vreemdelingen die op humanitaire gronden een verblijfsvergunning
verkregen en immigranten die in het kader van gezinshereniging zich in Denemarken
vestigden. Om voor de voorzieningen in aanmerking te komen dienen genoemde
migranten ouder dan 55 jaar te zijn, niet over de mogelijkheid te beschikken
om zelf de remigratie te bekostigen en minimaal 5 jaar een Deense verblijfsvergunning
te bezitten. De voornaamste voorzieningen die deze Remigratiewet biedt, bestaan
uit voorlichting en counseling, een terugkeeroptieregeling (1 jaar) en financiële
ondersteuning. Deze steun bestaat onder meer uit een vergoeding van bagage
en reiskosten, een maandelijkse uitkering gedurende 5 jaar gerelateerd aan
het kostenniveau in het land van herkomst, een startkapitaal van 2700 Euro
per volwassene en kosten voor vervoer van goederen nodig voor het uitvoeren
van werkzaamheden (1500 Euro). Tot dusver hebben rond de 700 immigranten gebruik
gemaakt van de Remigratiewet.De Deense Remigratiewet is dit jaar geëvalueerd. De uitkomst was
positief en de aanbevelingen gaan in de richting van een nauwere afstemming
met andere Europese remigratievoorzieningen, meer investeren in voorlichting
en het verlengen van de duur van de uitkering (tot 10 jaar of langer). Deze
aanbevelingen dienen als richtlijn voor de aanpassing van de Remigratiewet
dit najaar.In Duitsland is het departement internationale arbeidsbemiddeling onderdeel
van de «Bundesanstalt fur Arbeit». Met behulp van dit programma
kunnen immigranten die legaal verblijven in Duitsland persoonlijke en financiële
assistentie krijgen bij het vinden van werkgelegenheid in 120 verschillenden
landen van herkomst. Het departement sluit contracten met arbeidsbureaus in
de landen van herkomst, publiceert informatie over vakante functies op een
website en bemiddelt voor de sollicitant. Het eerste jaar wordt het salaris
van de remigrant aangevuld tot het minimum salaris in Duitsland.
Bovendien is er een speciaal investeringsfonds voor de aankoop van relevant
gereedschap of andere benodigdheden.Het programma wordt door de Duitse overheid gefinancierd uit gelden voor
werkgelegenheid en ontwikkelingssamenwerking.Het Franse terugkeerprogramma combineert ontwikkelingssamenwerking met
terugkeer van migranten uit het Sahelgebied. Het Programme Migrations Initiatives
Economiques ondersteunt Afrikaanse immigranten bij het opzetten van inkomensgenerende
en ontwikkelingsrelevante activiteiten. Franse en Afrikaanse NGO's voeren
aanvullende projecten uit ter ondersteuning van het herintegratieproces van
de remigrant en de economische ontwikkeling van de Sahelregio. Remigranten
krijgen voorlichting, persoonlijke begeleiding en eventueel scholing in Frankrijk
en in het land van herkomst, een vergoeding van de reiskosten en financiële
ondersteuning voor het opzetten van een bedrijf. De uitkering is afhankelijk
van de positie en leeftijd van de remigranten. Indien de remigrant ouder dan
45 jaar en werkloos is, behoudt hij of zij tweederde van de werkeloosheidsuitkering.
September 2002 waren rond de 400 Afrikaanse immigranten teruggekeerd in het
kader van dit programma.Het remigratiebeleid in Europa verschilt sterk per lidstaat. Er bestaan
verschillende interessante terugkeerprogramma's die elkaar veelal aanvullen,
maar geen onderlinge afstemming kennen. Op Europees niveau krijgt vrijwillige
terugkeer van immigranten steeds meer aandacht. In april 2002 hield de Europese
Unie een debat met Euro-Mediterrane partners waarbij een kaderdocument werd
ontworpen waarin de basis wordt gelegd voor terugkeerbeleid. In datzelfde
jaar heeft de Europese commissie een onderdeel van dit beleid verder uitgewerkt
in de notitie: »migration and development». Een actief terugkeerbeleid
wordt gestimuleerd door uit het Europees Vluchtelingen fonds subsidies beschikbaar
te stellen voor projectmatige initiatieven op dit gebied.Op de vraag van de leden van de PvdA-fractie of de regering bereid is
om op basis van een vergelijkend onderzoek in EU-lidstaten een debat te voeren
over de vormgeving van een nieuw remigratiebeleid is het antwoord ontkennend.
Gelet op de afspraak in het Hoofdlijnenakkoord om de Remigratiewet in te trekken
acht de regering een dergelijk onderzoek niet meer zinvol. Het antwoord op
de vraag van de leden de SP-fractie of de regering bereid is om de Remigratiewet
uit te breiden naar andere landen, opdat het effect van besparingen en sociale
aspecten positiever uitvalt luidt eveneens ontkennend.De leden van de PvdA-fractie vroegen of de principiële motivatie
van intrekking van de Remigratiewet in het Hoofdlijnenakkoord is terug te
vinden, of dat de intrekking van deze wet alleen is terug te vinden in de
financiële bijlage.De intrekking van de wet is aangekondigd in de financiële bijlage
bij het Hoofdlijnenakkoord. Deze financiële bijlage is echter niet los
te zien van het Hoofdlijnenakkoord. De achtergrond van de keuze tot intrekking
van de Remigratiewet is vervolgens in de memorie van toelichting bij het wetsvoorstel
verwoord.De regering wijst op de eigen verantwoordelijkheid van remigranten. Remigratie
zal zelf moeten worden betaald. In dat kader hadden de leden van de fractie
van de PvdA een aantal vragen. Heeft de regering inzicht in de sociaal-economische
positie van de doelgroep? Is deze sociaal economische positie dermate sterk
dat remigratie op eigen kosten voor de doelgroep haalbaar is? Ook de leden
van de SP-fractie vroegen of de regering van mening is dat deze financieel
afhankelijke mensen nog een keuze hebben tussen remigreren of hier blijven
als de Remigratiewet vervalt. Wordt de mogelijkheid tot het nemen van eigen
verantwoordelijkheid juist niet ontnomen door deze intrekking? De leden van
de fracties van de PvdA en de SP menen dat er feitelijk sprake
zal zijn van gedwongen verblijf in Nederland. Zij vroegen of de regering deze
verwachting deelt. Voorts vroegen zij welk perspectief de regering ziet voor
de groep ouderen waar het hier om gaat. De leden van de PvdA-fractie constateerden
dat het veelal gaat om oudere, werklozen of (gedeeltelijk) arbeidsongeschikten.
Zij vroegen welk beleid de regering ontwikkelt om deze doelgroep in staat
te stellen de eigen verantwoordelijkheid te nemen en welke ondersteuning hen
zal worden geboden bij reïntegratie op de arbeidsmarkt. Ook de leden
van de SP-fractie vroegen hoe de regering deze mensen extra denkt te ondersteunen
in hun late integratieproces in Nederland. Zij vroegen of de regering bereid
is onderzoek te doen naar de gevolgen van dit voorstel voor het integratieproces,
de segregatie, de sociale uitsluiting en de kosten die het met zich meebrengt.De regering merkt in de eerste plaats het volgende op. Tot nog toe heeft
slechts een beperkt aantal personen (ca. 7600) een aanspraak doen gelden op
de faciliteiten van de Remigratiewet. Dit aantal is in het licht van het totaal
aantal etnische minderheden – ook ouderen – in Nederland relatief
klein. Een veel groter deel van de ouderen die behoren tot de etnische minderheden
kiest er voor in Nederland te blijven. Blijven in Nederland dan wel terugkeren
naar het land van herkomst is naar de inschatting van de regering niet alleen
een vraag die door financiële motieven bepaald wordt. Ouderen die behoren
tot de etnische minderheden hebben veelal kinderen, kleinkinderen en sociale
verbanden in Nederland die zij belangrijk achten. Met name deze emotionele
aspecten spelen een grote rol bij de beslissing wel of niet remigreren. De
regering is dan ook van mening dat de keuze voor blijven in Nederland of terugkeer
naar het land van herkomst slechts in zekere mate afhankelijk is van de voorzieningen
die de Remigratiewet biedt.Ik heb in de beleidsbrief bij de Rapportage Integratiebeleid Etnische
Minderheden 2003 een groot aantal beleidsvoorstellen aangekondigd om de integratie
van etnische minderheden te stimuleren. Daarbij is het bevorderen van sociale
cohesie de belangrijkste doelstelling. De basis voor deze rapportage is de
Rapportage Minderheden 2003 van het Sociaal en Cultureel Planbureau. De beleidsprioriteiten
liggen met name op het terrein van inburgering van nieuwkomers en oudkomers,
op de terreinen onderwijs en jeugd, arbeidspositie van minderheden en leefsituatie
in concentratiewijken. De regering is voornemens de uitvoering van de daar
gepresenteerde hoofdlijnen voor het integratiebeleid met kracht ter hand te
nemen. Verder onderzoek naar deelaspecten van de integratieproblematiek acht
het kabinet niet noodzakelijk, ook in het licht van het feit dat thans de
Kamer een breed onderzoek uitvoert naar de resultaten van het integratiebeleid.De leden van de PvdA-fractie vroegen voorts welke voorzieningen op het
terrein van zorg en welzijn voor de als maar groeiende groep oudere allochtonen
worden genomen en hoe de regering tegen het groeiende isolement van deze specifieke
groep in de Nederlandse samenleving aan kijkt.Alle ouderen in Nederland ongeacht hun etnische afkomst kunnen aanspraak
maken op dezelfde zorgvoorzieningen. Zorginstellingen krijgen steeds meer
oog voor specifieke problemen van ouderen uit de etnische minderheidsgroepen.
Voorts zijn er verschillende projecten in het land om de toegankelijkheid
in de zorg en welzijnssector te bevorderen. In de geestelijke gezondheidszorg
is een actieplan interculturalisatie, gedefinieerd als klantgerichte zorg
in een diverse samenleving, van start gegaan. Hoewel interculturalisatie van
instellingen een moeizaam proces blijkt te zijn, begint dat proces langzaam
op gang te komen. De aan het woord zijnde leden vroegen of ik over deze aspecten contact
heb gehad met mijn collega's van Sociale Zaken en Werkgelegenheid en van Volksgezondheid,
Welzijn en Sport en wat de uitkomst van dat overleg was. Voorts vroegen deze
leden of er een relatie is tussen het intrekken van de Remigratiewet voor
werklozen vanaf 45 jaar en de actuele beleidswijzingen op het terrein
van werk en inkomen gericht op verhoging van de arbeidsparticipatie van ouderen.
Zij vroegen waarom in de memorie van toelichting hierop niet is ingegaan.De intrekking van de Remigratiewet is een uitvloeisel van het Hoofdlijnenakkoord..
Het wetsvoorstel zelve is daarna in de ministerraad aan de orde geweest. In
de beraadslagingen over de intrekking van de wet heeft de noodzaak om de arbeidsparticipatie
onder ouderen te stimuleren geen rol gespeeld.De Remigratiewet maakt een aanvullende remigratie-uitkering op een onvolledige
AOW-uitkering mogelijk tot het niveau van de reguliere remigratie-uitkering.
De leden van de fractie van de PvdA merkten op dat ook deze faciliteit voor
65-plussers verdwijnt met de intrekking van de Remigratiewet. Zij vroegen
of de regering bereid is voor deze groep, die niet meer beschikbaar hoeft
te zijn voor de arbeidsmarkt een uitzondering te maken.Voor diegenen die op grond van bestaande aanspraken recht kunnen doen
gelden, zal de mogelijkheid om een aanvullende remigratie-uitkering te ontvangen
blijven bestaan. Voor personen die na intrekking van de wet de beslissing
nemen om te remigreren bestaat deze mogelijkheid niet. Overigens merkt het
kabinet op dat deze vraag slechts een zeer kleine groep mensen betreft. Van
de circa 7600 gerechtigden van de Remigratiewet heeft slechts circa 10% een
samenloop-uitkering met de AOW.De leden van de fracties van de PvdA en D66 vroegen waarom de regering
afziet van de evaluatie van de Remigratiewet en waarom de regering een dergelijke
evaluatie niet meer zinvol vindt. Deze leden vroegen of de regering bereid
is de evaluatie alsnog uit te voeren.Nu als uitvoering van het Hoofdlijnenakkoord de Remigratiewet wordt ingetrokken
acht de regering het niet langer zinvol een evaluatie uit te voeren die gericht
is op de kwaliteit van de werking van de wet.Vervolgens vroegen de leden van de ChristenUnie-fractie of de regering
nader kan aangeven of de remigratieregelingen tegen de achtergrond van het
vreemdelingen- en integratiebeleid in allerlei opzichten toch niet van belang
zouden kunnen zijn.De regering wil investeren in integratie in de Nederlandse samenleving
en niet in remigratie naar het buitenland. Personen met een uitkering die
in aanmerking komen voor de periodieke voorzieningen van de Remigratiewet
zijn oudkomers in termen van het integratiebeleid. Het integratieproces is
pas voltooid wanneer etnische minderheden participeren in en bijdragen aan
de Nederlandse samenleving. Ter bevordering van dit integratieproces zijn
in het Hoofdlijnenakkoord nieuwe inburgeringsvereisten gesteld voor oudkomers
die nog onvoldoende de Nederlandse taal beheersen. De beheersing van de Nederlandse
taal is van groot belang bij herintreding op de arbeidsmarkt. Zoals ik ook
in de beleidsbrief bij de Rapportage Integratiebeleid Etnische Minderheden
2003 heb aangegeven, zullen personen uit minderheidsgroepen die niet deelnemen
aan de arbeidsmarkt en werklozen ertoe worden aangezet om door versterking
van hun competenties hun kansen op de arbeidsmarkt te vergroten. Het algemene
arbeidsmarkt- en sociale zekerheidsbeleid biedt hiervoor de geëigende
instrumenten en prikkels. Minderheden zullen ertoe worden aangezet van deze
instrumenten gebruik te maken. De aan het woord zijnde leden vroegen in dat kader of bijvoorbeeld overwogen
is om de wet niet in zijn geheel in te trekken, maar bijvoorbeeld alleen artikel
4 van de wet te schrappen, de periodieke remigratievoorzieningen. Daarmee
wordt de wet tot de tegemoetkoming in de verhuiskosten en in de kosten van
hervestiging. Voorts vroegen deze leden of er onderzoek is gedaan naar de
vraag in hoeverre potentiële remigranten behoefte hebben aan dergelijke
tegemoetkomingen in de kosten bij hun overweging om daadwerkelijk tot terugkeer
over te gaan. Tot slot vroegen de leden van de fractie van de ChristenUnie
een overzicht van het aantal remigranten dat gebruik heeft gemaakt van deze
wet.Zoals uit onderstaande cijfers blijkt heeft de afgelopen jaren een gering
aantal personen gebruik gemaakt van alleen de eenmalige remigratie-uitkering
(basisvoorziening). Ook geeft onderstaande prognose voor de komende jaren
geen stijging op dit punt aan (ongeveer 200). Gelet op dit geringe gebruik
van alleen de eenmalige remigratie-uitkering is niet overwogen om de periodieke
remigratievoorzieningen te schrappen uit de Remigratiewet en de wet alleen
in stand te laten ten behoeve van het gebruik van de eenmalige remigratie-uitkering.
Niet wordt verwacht dat in die situatie de personen die nu vertrekken met
de basis- en de remigratievoorzieningen ook zullen remigreren indien alleen
nog een eenmalige remigratie-uitkering wordt verstrekt.Raming aantal remigranten met uitsluitend basisvoorziening
2003 tot en met 2009  20022003200420052006200720082009 Aantal aanvragen in behandeling genomen1 4221 4501 4501 4701 5101 5501 6001 660Aantal toekenningen (basis- en remigratievoorzieningen728710710720740760780810Waarvan met alleen basisvoorzieningen219200200190190190190200         Gemiddelde vergoeding vervoer (x € 1)2 0132 1962 1962 1962 1962 1962 1962 196Gemiddelde vergoeding herhuisvesting (x € 1)8999529689769951 0151 0351 056         Totaal vergoeding vervoer (x € 1 000)1 4651 5601 5601 5901 6201 6701 7201 780Totaal vergoeding herhuisvesting (x € 1 000)197190190190190200200210Totaal basisvoorzieningen (x € 1 000)1 6621 7501 7501 7801 8101 8701 9201 990Aantal remigranten vertrokken vanaf 1999 naar remigratielandVertrokken met periodieke uitkering (incl. nihil-uitkeringen) Land19992000200120021e helft 2003Bosnie-Herzegovina8947765935Chili01231Eritrea70200Fed.Rep.Joegolavie011182510Griekenland02765Iran01400Italie0411135Kroatie187182014Macedonie10152Marokko85471009739Portugal161397Slovenie00110Spanje317616125Suriname116112336Tunesie441062Turkije85711277433Vietnam11010Overige landen20362Totaal297220515509216Vertrokken met periodieke uitkering (excl. nihil-uitkeringen) Land19992000200120021e helft 2003Bosnie-HerzegovinaCijfers44705231ChiliNiet1131EritreaBeschikb.0200Fed.Rep.Joegolavie 1115195Griekenland 2534Iran 1300Italie 4784Kroatie 4141611Macedonie 0132Marokko 33756426Portugal 3855Slovenie 0010Spanje 8361814Suriname 1507417Tunesie 3822Turkije 55904518Vietnam 1000Overige landen 0232Totaal 171387316142Vertrokken met alleen eenmalige uitkering Land19992000200120021e helft 2003Bosnie-Herzegovina123410Griekenland03890Irak00002Italie0118247Kroatie02120Marokko00241Portugal057132Spanje0319714872Suriname22443Turkije763123overige landen31120Totaal245414521990Aantal remigratie-uitkeringen naar remigratieland stand
ultimo 1999 t/m juni 2003incl. nihil-uitkeringen1Land1999200020012002jun-03Argentinie55533Bolivia0 111Bosnie-Herzegovina141189269324351Canada11222Canarisch eilanden11111Chili7273747777Egypte00001El Salvador00311Eritrea11033Etiopie00011Fed. Republiek Joegoslavie98104114139145Filipijnen11111Frankrijk00111Griekenland1920273335Hongarije00011Irak00002Iran01322Italie04162933Kaapverdie1817171818Kroatie103108126142154Macedonie1515162123Marokko2 1932 2382 3402 4202 450Pakistan00001Polen00111Portugal70748796102Slovenie66788Spanje290302363421435Suriname3362167200Tanzania11101Tsjechie11122Tunesie6166768183Turkije3 3163 3603 4763 5293 539Uruquay10101099Verenigde Staten10000Vietnam34433Zuidafrika11100Totaal6 4316 6017 1057 5377 6901 Een remigrant heeft een nihil-uitkering als de remigratie-uitkering
niet tot uitbetaling komt, omdat de gerechtigde en/of partner een hogere exporteerbare
uitkering (AOW,WAO) heeft dan het bedrag aan REM-uitkering.Aantal remigratie-uitkeringen naar remigratieland stand
ultimo 1999 t/m juni 2003excl. nihil-uitkeringen1Land1999200020012002jun-03Argentinie55533Bolivia00110Bosnie-Herzegovina138182263316340Canada11222Canarisch eilanden11111Chili6566656868Egypte00001El Salvador00011Eritrea11333Etiopie00011Fed. Republiek Joegoslavie849097116116Filipijnen11111Frankrijk00111Griekenland1312161617Hongarije00011Irak00002Iran01322Italie04122124Kaapverdie87633Kroatie9194104116125Macedonie1110101317Marokko1 6471 6161 5511 4511 420Pakistan00001Polen00111Portugal5046484246Slovenie44454Spanje138132161161161Suriname2253138152Tanzania11101Tsjechie11122Tunesie4649565760Turkije2 1942 0891 9471 7511 660Uruquay10101099Verenigde Staten10000Vietnam34433Zuidafrika11100Totaal4 5174 4304 4284 3064 2491 Een remigrant heeft een nihil-uitkering als de remigratie-uitkering
niet tot uitbetaling komt, omdat de gerechtigde en/of partner een hogere exporteerbare
uitkering (AOW,WAO) heeft dan het bedrag aan REM-uitkeringInhoud van het wetsvoorstelDe leden van de PvdA-fractie merkten op dat velen die met die voorbereiding
voor remigratie bezig waren door de directe inwerkingtreding van de intrekking
van de Remigratiewet zijn overvallen, waardoor hun toekomstplannen zijn verdwenen.
Zij vroegen wat de reactie van de regering hierop is. In de memorie van toelichting
staat dat het belang van rechtszekerheid en de noodzakelijke besparingen tegen
elkaar zijn afgewogen. Nu de regering in het nader rapport erkent dat er geen
sprake is van een besparing, zijn deze leden van mening dat de afweging tussen
rechtszekerheid en financiën andersom zal moeten uitvallen.De regering heeft bij nadere overweging inderdaad hierin aanleiding gevonden
de terugwerkende kracht te schrappen. Gelijktijdig met deze nota wordt daartoe
een nota van wijziging ingediend.Over de inhoud van het wetsvoorstel hadden de leden van de SP-fractie
de volgende vragen: Wat is de prognose over het aantal mensen dat in de toekomst
gebruik maakt van de Remigratiewet? Is bekend in wat voor leeftijdcategorie
ze vallen, of het uitkeringsgerechtigden zijn en of ze arbeidsongeschikt zijn?
Zij vroegen indien deze gegevens niet bekend zijn of de regering bereid is
hiernaar onderzoek te doen alvorens verder te gaan met het voornemen tot intrekking.In de onderstaande prognose wordt op de gestelde vragen ingegaan.Raming aantal gerechtigden naar samenloop ultimo 2003
tot en met 2009  20022003200420052006200720082009 Aantal volledig uitkeringen3 4903 3803 2703 1803 1203 0803 0603 050Aantal gekorte uitkeringen816770750730710700700700Aantal nihil-uitkeringen3 2313 8404 4104 9705 5006 0206 5107 010Aantal uitkeringen7 5377 9908 4308 8809 3309 80010 27010 760Bij nihil-gevallen en gekorte uitkeringen gaat het om uitkeringsgerechtigden
(overgrote deel is AOW-gerechtigd; klein deel WAO)De leden van de fractie van GroenLinks vroegen tenslotte de regering aan
te geven hoe de intrekking van deze wet zich verhoudt tot het beginsel dat
iedereen zelf kan bepalen waar hij woont. Vloeit daaruit niet voort dat van
de overheid mag worden verwacht dat tot op zekere hoogte hulp en bijstand
wordt geboden, aldus deze leden.In beginsel kan iedereen zelf bepalen waar hij woont. Dat wil echter niet
zeggen dat de overheid tot taak heeft om hulp en bijstand daarbij te verlenen.
Indien een persoon in het land van herkomst wenst te wonen dient die beslissing
een vrijwillige, persoonlijke keuze van de betrokkene te zijn. De regering
is echter van mening dat eigen financiële mogelijkheden van betrokkene
ook onderdeel van die beslissing behoord te zijn. Financiële gevolgenBijna alle fracties hadden vragen over de opbrengsten en de kosten van
de intrekking van de Remigratiewet.De leden van de CDA-fractie vroegen of het bedrag van 10 miljoen moet
worden gezien als aanloop-/overgangskosten, of dat het structurele kosten
zijn.Het bedrag van 10 miljoen is afkomstig uit een onderzoek van Regioplan
Beleidsonderzoek. Het bedrag betreft een uit dat onderzoek afkomstig verschil
van kosten en baten van 10 miljoen in de periode 2003 tot 2011. Over de periode
daarna worden in het onderzoek geen uitspraken gedaan.Voorts was het deze leden niet duidelijk wat, op de kortere, dan wel de
langere termijn, de opbrengsten of de kosten zijn van de intrekking van de
Remigratiewet en vroegen zij of er bij de aankondiging van de intrekking in
het Hoofdlijnenakkoord wel voldoende inzicht bestond in de financiële
effecten van de intrekking. Deze leden vernamen graag een nadere uiteenzetting
inzake de opbrengsten en kosten van de intrekking. Ook voor de leden van de
fracties van de PvdA en de VVD waren de bedragen 30 miljoen, genoemd in het
Hoofdlijnenakkoord, 15 miljoen, genoemd in de memorie van toelichting en 10
miljoen genoemd in het nader rapport niet duidelijk.Zij vroegen hoe het niet realiseren van de beoogde besparing en de extra
uitkeringslast structureel worden gedekt. De leden van de VVD-fractie vroegen
voorts een reactie van de regering op de bewering dat het afschaffen van de
regeling meer kost dan het laten voortbestaan van de regeling. Het zou namelijk
veelal gaan om zieke en langdurige werkloze mensen die meer geld aan sociale
lasten kosten als ze blijven dan als ze op basis van de regeling een maandelijkse
uitkering krijgen in het land van herkomst. Zal er in Nederland sprake zijn
van een verzwaring van de sociale lasten, zo vroegen deze leden. De leden
van de D66-fractie wezen er op dat uit het onderzoek van het NMI naar de kosten
en baten van de Remigratiewet blijkt dat het afschaffen van de Remigratiewet
zal leiden tot extra kosten van ongeveer12 800 per remigrant over een
periode van 10 jaar. Zij vroegen of de regering kan aangeven in hoeverre zij
deze conclusie onderschrijft en of de regering bereid is aanvullend onderzoek
te verrichten naar de financiële gevolgen van het onderhavige wetsvoorstel.
Voorts vroegen deze leden of de regering kan aangeven welke financiële
gevolgen de afschaffing van de Remigratiewet heeft voor het ministerie van
Sociale Zaken en Werkgelegenheid, het ministerie voor Volksgezondheid, Welzijn
en Sport en het ministerie voor Onderwijs, Cultuur en Wetenschappen. Tevens
merkten deze leden op dat in het Hoofdlijnenakkoord de beëindiging van
de Remigratieregeling is ondergebracht in de tabel «Ombuigingen».
Zij zagen graag toegelicht in hoeverre de beëindiging van de Remigratiewet
strookt met het begrotingsbeleid en de daarbij behorende noodzakelijke bezuinigingen
uit het Hoofdlijnenakkoord. Ook de leden van de SP-fractie vroegen de regering
of bekend is wat de financiële consequenties zijn indien dit voorstel
wordt uitgevoerd en hoe eventuele extra kosten zullen worden betaald. Voorts
vroegen zij, met de leden van de fractie van Groenlinks, hoe de 30 miljoen
besparing, de 15 miljoen besparing vanaf 2006, de 10 miljoen jaarlijkse
kosten en de rekensom gemaakt door het NMI zich tot elkaar verhouden. Tevens
vroegen de aan het woord zijnde leden hoe de regering het onderhavige voorstel
verantwoordt, waarbij het risico bestaat dat het jaarlijks vele extra miljoenen
gaat kosten en het integratieproces zal bemoeilijken, juist in tijden van
drastische bezuinigingen en sluimerende etnische onrust. Tot slot vroegen
de leden van GroenLinks of de regering een recent onderzoek kan overleggen
van de inverdieneffecten van de Remigratiewet.Ter verduidelijking van de met dit wetsvoorstel gemoeide financiële
aspecten, merk ik het volgende op. De genoemde besparing in de memorie
van toelichting betreft de begroting van het Ministerie van Justitie en bedraagt
15 miljoen euro structureel vanaf 2006. Dat deze besparing niet hoger
uitvalt, is het gevolg van de afspraken in het kader van het Hoofdlijnenakkoord
om bestaande aanspraken op de – levenslange – remigratie-uitkeringen
te respecteren. In de financiële bijlage bij het Hoofdlijnenakkoord werd
nog uitgegaan van een besparing van 30 miljoen euro op de rijksbegroting.
Op basis van- later verschenen – onderzoek heeft de regering geconcludeerd
dat de kosten van het intrekken van de Remigratiewet per saldo 10 miljoen
euro structureel per jaar bedragen. Voor de rijksbegroting betekent het wetsvoorstel
derhalve een uitgavenverhoging. Het onderzoek waaruit dit bleek is het onderzoek
van Regioplan Beleidsonderzoek, getiteld«Kosten en baten van de Remigratiewet».
Dit onderzoek geeft een breder beeld van ramingen van de financiële effecten.
Zo zijn de meeropbrengsten van de intrekking van de Remigratiewet in een macro-perspectief,
behalve de besparingen op de begroting van het Ministerie van Justitie, bijvoorbeeld
extra inkomstenbelasting en extra BTW-opbrengsten. De kosten van de intrekking
van de Remigratiewet zijn vooral gelegen op het terrein van de sociale uitkeringen,
huursubsidie, en gezondheidszorg. Het onderzoek van Regioplan Beleidsonderzoek
is uitgevoerd in opdracht van het NMI. Het Sociaal Cultureel Planbureau heeft
desgevraagd aangegeven geen opmerkingen bij het onderzoek te hebben.De leden van de fractie van het CDA vroegen voorts wat de reactie van
de regering op de suggestie van de Raad van State is om, bij gebleken juistheid
van de blijvend hogere kosten, het wetsvoorstel te heroverwegen.De intrekking van de Remigratiewet is ingegeven vanuit de gedachte dat
de regering de beslissing om te remigreren beschouwt als behorend tot de eigen
verantwoordelijkheid van de betrokkene. Dit uitgangspunt sluit aan bij het
beleid, zoals neergelegd in het Hoofdlijnenakkoord. Omdat het hoofddoel van
de intrekking van de Remigratiewet niet van financiële aard is heeft
de regering het wetsvoorstel niet heroverwogen. Zoals hiervoor reeds is opgemerkt
heeft de regering wel besloten – mede naar aanleiding van de indringende
vragen daarover – de terugwerkende kracht uit het wetsvoorstel te halen
nu aan de rechtvaardiging daarvoor het argument van een rijksbrede bezuiniging
is komen te ontvallen.Ook vroegen deze leden of het niet verstandiger was geweest de evaluatie
van de wet af te wachten teneinde meer inzicht in de kosten-batenverhouding
te hebben gekregen. De regering acht verdere discussie over de baten en lasten
van intrekking van de Remigratiewet op de lange termijn thans verder weinig
opportuun. Aan de afspraak uit het Hoofdlijnenakkoord ligt immers ook een
andere reden ten grondslag.De aan het woord zijn de leden merkten op dat om een spoedeisende reden
is afgezien van de Tijdelijke referendumwet (Trw), namelijk het aankondigingseffect.
Zij vroegen, mede tegen de achtergrond van de opmerkingen van de Raad van
State dat in «twijfelgevallen» of «spoedgevallen»
kan worden afgezien van het rekening houden met de bepalingen van de Trw,
wat de relevantie is van een en ander als het waar is dat de kosten van intrekking
van de Remigratiewet 10 miljoen bedragen.De toepassing van de in artikel 16 van de Tijdelijke referendumwet voorziene
spoedprocedure houdt verband met de wens de wet zo snel mogelijk in werking
te laten treden in verband met de budgettaire effecten op de begroting van
het Ministerie van Justitie. Het gevolg hiervan is dat de wet daags na plaatsing
in het Staatsblad in werking kan treden. Wordt van deze spoedprocedure geen
gebruik gemaakt, dan geldt de hoofdregel van artikel 12, tweede lid, van de
Tijdelijke referendumwet dat de inwerkingtreding van rechtswege wordt opgeschort
tot de dag na het verstrijken van een termijn van zes weken. Tot slot vroegen de leden van de CDA-fractie of sinds de aankondiging
van de intrekking in het Hoofdlijnenakkoord aankondigingseffecten hebben voorgedaan
en zo ja welke.Bij de SVB zijn in de eerste helft van 2003 de volgende aantallen aanvragen
geregistreerd.   maandaantal januari102 februari137 maart 90 april101 mei111 juni110 Totaal651 In de maanden juli en augustus zijn in totaal 514 aanvragen bij de SVB
ingediend. In de eerste vier weken van september waren dat er 250.Gelet op deze cijfers is in de loop van juli het aankondigingseffect duidelijk
geworden.Het antwoord op de vraag van de leden van de VVD-fractie of de eerbiedigende
werking ook geldt voor de terugkeeroptie luidt bevestigend. De in het wetsvoorstel
toegekende eerbiedigende werking strekt zich tevens uit tot de in artikel
8 van de Remigratiewet geregelde terugkeeroptie.Deze leden vroegen ten slotte of er nog remigranten zijn die een uitkering
krijgen op basis van de regelingen die golden voor de Remigratiewet van 1
april 2000. Wat zijn de gevolgen van het onderhavige wetsvoorstel voor deze
groep mensen, zo vroegen deze leden.De Remigratiewet is van toepassing op personen die bij inwerkingtreding
van de wet reeds waren geremigreerd op grond van de oude remigratieregelingen
en is van toepassing op personen die voornemens zijn om te gaan remigreren
(artikel 1, eerste lid, onderdeel f, van de Remigratiewet). Dit betekent dat
de remigratievoorzieningen van remigranten die al voor inwerkingtreding van
de Remigratiewet waren geremigreerd en die op grond daarvan oorspronkelijk
gebaseerd waren op de oude remigratieregelingen bij inwerkingtreding van de
Remigratiewet juridisch werden beschouwd als voorzieningen op grond van de
Remigratiewet. Een en ander houdt in dat ook deze remigratievoorzieningen
vallen onder de bestaande aanspraken die op grond van artikel 2, eerste lid,
onderdeel a van dit wetsvoorstel worden geëerbiedigd. De Remigratiewet
en de daarop gebaseerde uitvoeringsregelingen blijven onverkort op deze aanspraken
van toepassing.ArtikelsgewijsArtikel 3Over de in het wetsvoorstel opgenomen terugwerkende kracht hebben diverse
fracties indringende vragen gesteld.Zoals hiervoor reeds is opgemerkt, heeft de regering besloten de terugwerkende
kracht uit het wetsvoorstel te halen nu daarover – gelet op de indringende
vragen – bij de meeste fracties twijfels bestonden te meer nu daarvoor
als rechtvaardiging het argument van een rijksbrede bezuiniging is komen te
ontvallen. In de gelijktijdig met deze nota naar aanleiding van het verslag
ingediende nota van wijziging, stel ik voor de terugwerkende kracht in artikel
3, tweede lid, van het wetsvoorstel te laten vervallen en het wetsvoorstel
met onmiddellijke ingang – daags na plaatsing in het Staatsblad –
in werking te laten treden, onder toepassing van artikel 16 van de Tijdelijke
referendumwet. Dat betekent dat ook de SVB zich niet langer met uitvoeringsproblemen
ziet geconfronteerd die verband hielden met de aanvankelijk voorgestelde terugwerkende
kracht. De beantwoording van de vragen daarover van de fracties van CDA, PvdA,
VVD, SP, GroenLinks, en ChristenUnie, laat ik, gelet op de voorgestelde nota
van wijziging, op deze plaats daarom achterwege.De leden van de CDA-fractie vroegen voorts welke categorie valt onder
«reeds bestaande aanspraken». Zij wilden met name weten of dat
personen zijn die voor de inwerkingtreding van het wetsvoorstel een aanvraag
hebben ingediend of een toekenning op een aanvraag hebben gekregen.Personen die voor de inwerkingtreding van het wetsvoorstel een toekenning
op een aanvraag hebben gekregen, vallen onder de eerbiedigende werking van
artikel 2, eerste lid, onder a, van het wetsvoorstel.Personen die voor de inwerkingtreding van het wetsvoorstel een aanvraag
op grond van de Remigratiewet bij de SVB hebben ingediend vallen onder de
eerbiedigende werking van artikel 2, tweede lid, van het wetsvoorstel. Dat
betekent dat deze aanvragen worden beoordeeld op grond van de Remigratiewet
en de daarop gebaseerde uitvoeringsregelingen (tweede lid, onder b). Voorzover
zij tot een toekenning leiden, worden ook deze aanspraken gerespecteerd (eerste
lid, onder b).De leden van de SP-fractie hebben om een reactie gevraagd op de motie-Van
de Zandschulp (22 013 nr. 46) waarin wordt gesteld dat bij invoering
van nieuwe wetgeving uitgegaan dient te worden van eerbiedigende werking.
In de (kamerbreed aanvaarde) motie-Van de Zandschulp (Kamerstukken I 1994/95,
22 013, nr. 46j-3) worden de volgende hoofdregels voor overgangsrecht
op het gebied van de sociale zekerheid geformuleerd:1. voor bestaande uitkeringsgerechtigden: eerbiedigende werking;2. voor toekomstige uitkeringsgerechtigden: uitgestelde werking.Eventuele afwijking van deze hoofdregels vergt een verzwaarde motivering
van de wetgever. Voorop gesteld zij dat de regering zich altijd op het standpunt
heeft gesteld dat de Remigratiewet en de voorlopers daarvan geen onderdeel
vormen van het stelsel van sociale zekerheid (Kamerstukken II 1997/98, 25 741,
nr. 5, blz. 17). De uitkeringen zijn bedoeld voor de kosten van het bestaan
in de herkomstlanden. Toekenning van de remigratie-uitkering geschiedt niet
op basis van opgebouwde (arbeids)rechten. Geconcludeerd kan niettemin worden,
dat het intrekkingswetsvoorstel bestaande aanspraken op – levenslange –
uitkeringen eerbiedigt. In zoverre wordt aan de in de motie-Van de Zandschulp
geformuleerde hoofdregel voldaan. Voor toekomstige uitkeringsgerechtigden
ligt het anders. In de motie-Van de Zandschulp gaat het daarbij om personen
«waarbij het verzekerd risico nog niet is ingetreden». Uit deze
formulering blijkt wel dat deze motie binnen de context van het sociale zekerheidsrecht
moet worden gezien. Overgangsrecht in de vorm van uitgestelde werking kan –
volgens de motie – ten aanzien van toekomstige uitkeringsgerechtigden
aangewezen zijn, opdat betrokkenen hun gedrag kunnen aanpassen, door bijvoorbeeld
aanvullende verzekeringen af te sluiten. Bij intrekking van de Remigratiewet
blijven de potentiële remigrant en zijn gezinsleden in het bezit van
de sociale zekerheidsuitkering waarop zij in Nederland aanspraak kunnen maken.
Zij kunnen alleen niet meer met steun van de Nederlandse overheid remigreren.
Die consequentie acht ik niet van dien aard dat uitgestelde werking zou moeten
worden overwogen.De leden van de fractie van de PvdA vroegen tenslotte of de regering kan
toezeggen dat de subsidie die het NMI daarvoor ontvangt in 2004 zal worden
gecontinueerd, mede met het oog op begeleiding van remigranten en het terugkeerrecht.Mede in verband met het feit dat remigranten een terugkeeroptie hebben
binnen een jaar na vertrek naar het herkomstland en in verband met het feit
dat de regering goede voorlichting over de intrekking van de wet voor zowel
personen die al geremigreerd zijn, als van personen die die wens hebben om
te remigreren, belangrijk vindt, zal in overleg met het NMI bezien worden
hoe en wanneer de taken van het NMI afgebouwd kunnen worden.De Minister voor Vreemdelingenzaken en Integratie,M. C. F. Verdonk 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-29020-6.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl