Wet werk en inkomen naar arbeidsvermogen; Brief minister bij advies 'Beoordelen, behandelen, begeleiden; medisch handelen bij ziekteverzuim en arbeidsongeschiktheid'
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-06 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 30034, nr. 54

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

05-10-2005

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2005-2006

30034 nr. 54

27-09-2005

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. Inleiding en samenvatting van het advies2. Algemene reactie3. Lange termijn: 3B-richtlijnen4. Reactie lange termijn aanbevelingen5. Korte termijn: protocollen en mediprudentie6. Reactie korte termijn aanbevelingen7. Protocolontwikkeling8. Mediprudentie9. Tot slotOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Gerelateerde publicaties

Kamerstuk 30034, nr. 54 b1Gerelateerde publicatie

 
 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 30034Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 31 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
30 034Bevordering van het naar arbeidsvermogen verrichten van werk of van
werkhervatting van verzekerden die gedeeltelijk arbeidsgeschikt zijn en tot
het treffen van een regeling van inkomen voor deze personen alsmede voor verzekerden
die volledig en duurzaam arbeidsongeschikt zijn (Wet werk en inkomen naar
arbeidsvermogen)nr. 54BRIEF VAN DE MINISTER VAN SOCIALE ZAKEN EN WERKGELEGENHEIDAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 27 september 2005Mede namens de minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport bied ik
u hierbij het advies van de Gezondheidsraad aan: «Beoordelen, behandelen,
begeleiden; medisch handelen bij ziekteverzuim en arbeidsongeschiktheid»1. De Gezondheidsraad heeft dit advies opgesteld naar aanleiding
van een adviesaanvraag van 19 januari 2005 van ons beiden over de vraag
welke wetenschappelijke hulpmiddelen mogelijk zijn bij de claimbeoordeling
voor de Wet werk en inkomen naar arbeidsvermogen (Wet WIA).In deze brief vat ik eerst het advies in hoofdlijnen samen.Vervolgens geef ik een reactie op de algemene lijn van het advies betreffende
de principes van medisch handelen bij ziekteverzuim en arbeidsongeschiktheid
en de kwaliteit van medisch handelen daarbij. Vervolgens ga ik achtereenvolgens
in op de adviezen voor de lange respectievelijk de korte termijn en geef ik
mijn reactie daarop. Ik beschrijf hoe de aanbevelingen voor de korte termijn
nu uitgewerkt worden. Tot slot meld ik nog enkele activiteiten in verband
met de juridische vormgeving en de implementatie.Het advies en mijn reactie leiden ertoe dat de oorspronkelijke gedachte
om indicatieve lijsten van ziektes met hersteltermijnen op te stellen, opgaat
in het ruimere voorstel om protocollen en richtlijnen te ontwikkelen. De protocollen
die op dit moment tot stand komen, geven aanwijzingen voor de verzekeringsarts
bij de claimbeoordeling. Prognostiek maakt onderdeel uit van de protocollen,
zodat de verzekeringsarts daarvan gebruik kan maken bij de beoordeling van
de duurzaamheid. Met de protocollen zal de arts naar mijn mening een beter
hulpmiddel bij de claimbeoordeling hebben dan met lijsten het geval zou zijn.
Tegelijkertijd bieden de protocollen ook voordelen voor de begeleiding van
het ziekteverzuim in de jaren voorafgaand aan de claimbeoordeling. 1. Inleiding en samenvatting van het adviesDe Gezondheidsraad is er in geslaagd binnen zes maanden een gedegen advies
uit te brengen, en daarbij alle betrokken groeperingen te betrekken. Ik spreek
hier mijn waardering voor uit. Zo heeft de Gezondheidsraad de hoofdlijn van
het advies in een hoorzitting besproken met vertegenwoordigers van het wetenschappelijk
veld, patiëntenorganisaties, uitvoerders van sociale zekerheid en arbozorg
en curatieve en bedrijfs- en verzekeringsgeneeskundige artsenorganisaties.
Deze hoofdlijn is tijdens de hoorzitting positief ontvangen.De Gezondheidsraad vindt dat de professionele beoordelingspraktijk zich
positief ontwikkelt. Er zijn goede initiatieven gaande, waarbij kan worden
aangesloten. De raad adviseert voor de lange termijn in te zetten op het verder
ontwikkelen van richtlijnen voor alle artsengroepen waarbinnen aandacht moet
zijn voor de consequenties van ziekte voor het functioneren in arbeid en de
daarbij relevante prognostiek. Deze nieuwe evidence-based en multidisciplinaire
richtlijnen moeten betere handvatten bieden voor het beoordelen, behandelen
en begeleiden van werknemers bij ziekte en arbeidsongeschiktheid.Voor de korte termijn (2005) adviseert de raad om voor vijf à tien
aandoeningen protocollen op te stellen die de verzekeringsgeneeskundige beoordelingen
van de arbeidsongeschiktheid kunnen ondersteunen. Gekoppeld aan deze protocollen
zouden concrete beoordelingsgevallen beschreven, geanalyseerd en becommentarieerd
moeten worden zodat het mogelijk wordt individuele gevallen te spiegelen aan
gewogen voorbeeldcasuïstiek. De raad beveelt aan deze protocollen en
mediprudentie te laten toetsen door een multidisciplinaire commissie van deskundigen.2. Algemene reactieDe wens om bij de claimbeoordeling meer gebruik te maken van wetenschappelijk
onderbouwde hulpmiddelen bestaat al langer. Op die manier kan de claimbeoordeling
kwalitatief verbeterd worden. Al voor de vorming van UWV heeft het Lisv hieraan
gewerkt. Ook de Raad voor Gezondheidsonderzoek heeft in haar advies Onderzoek
Verzekeringsgeneeskunde gepleit voor meer wetenschappelijk onderzoek. UWV
heeft samen met de Amsterdamse universiteiten het Kenniscentrum Verzekeringsgeneeskunde
opgezet om via wetenschappelijk onderzoek de kwaliteit en de wetenschappelijke
onderbouwing van de claimbeoordeling te verbeteren.De Commissie Donner II heeft gepleit voor het hanteren van lijsten met
standaardprognoses met betrekking tot normale duur van arbeidsuitval. In reactie
hierop heeft de SER geadviseerd voor de bepaling van de duurzame arbeidsongeschiktheid
gebruik te maken van standaardprognoses en protocollen voor de meest voorkomende
aandoeningen, met vermelding van de op gezondheidsprofielen gebaseerde herstelkansen.
Bij het ontwerpen van de Wet WIA was de regering eerst van mening dat gekozen
zou moeten worden voor neutrale lijsten van ziektes met de daarbij behorende
hersteltermijnen, gegeven een geëigende behandeling, en de spreiding
die daarbij optreedt. De regering heeft in de toelichting van het wetsvoorstel
ook aangegeven dat voor het gebruik van een lijst het noodzakelijk is te weten
welke behandeling en begeleiding op grond van wetenschappelijke inzichten
voorgeschreven zijn bij een bepaalde ziekte. Deze aspecten zouden in protocollen
kunnen worden vastgelegd; lijsten en protocollen moeten zodoende in samenhang
bezien worden. Lijsten en protocollen zouden bovendien alleen indicatief gebruikt
moeten worden, dus niet dwingend, om recht te doen aan de eis van een individuele
beoordeling. De Gezondheidsraad geeft aan dat er geen één op één
relatie is tussen herstel en functioneren. Herstel van klachten en symptomen
leidt niet automatisch tot herstel van maatschappelijk functioneren, en omgekeerd
is herstel van functioneren heel goed mogelijk zonder herstel van klachten
en symptomen. Deze lijn van het advies kan ik onderschrijven. In de nota naar
aanleiding van het verslag bij het wetsvoorstel WIA heb ik deze analyse ook
al aangegeven.Kennis over een algemene hersteltermijn alléén is uiteraard
onvoldoende voor de claimbeoordeling. Immers, termijnen kunnen bij eenzelfde
aandoening sterk variëren, afhankelijk van specifieke kenmerken van de
ziekte en van persoonsgebonden factoren. Algemene gegevens zijn niet altijd
van toepassing op een specifiek persoon. Het is wetenschappelijk niet mogelijk
om voor individuen precies te voorspellen wanneer functioneel herstel en werkhervatting
te verwachten zijn. En tot slot zoals hiervoor al vermeld, is er niet altijd
een eenduidig verband tussen ziekte, herstel en beperkingen.Het advies geeft in vervolg daarop nog het volgende aan. Slechts een klein
percentage van de ziekmeldingen leidt tot twee jaar ziekteverzuim en tot een
aanvraag voor een WIA-uitkering. Als dat het geval is, is er eigenlijk altijd
iets bijzonders aan de hand: of het zijn ziektes waarbij geen herstel optreedt,
of het zijn ziektes die in beginsel juist wel overgaan.In het eerste geval gaat het om een zeldzame, ernstige ziekte waarmee
de meeste mensen niet kunnen werken (zoals onbehandelbare kanker of een ernstige
psychiatrische stoornis) of om een chronische aandoening waarmee veel mensen
wel kunnen werken maar sommige niet (zoals reuma of diabetes).In het tweede geval gaat het om een aandoening die meestal te genezen
is maar waarvan sommige mensen toch niet herstellen. Degenen uit de laatste
groep zijn dus een uitzondering binnen hun ziektecategorie omdat bij hen werkhervatting
lang op zich laat wachten.Wanneer iemand voldoende is hersteld om weer aan het werk te gaan of onder
welke omstandigheden iemand met een ernstige of chronische ziekte kan blijven
werken, kan niet in het algemeen gezegd worden.Deze noties over de relatie tussen ziekte, herstel en functioneren leiden
tot de conclusie dat het zinvoller is de prognostiek onderdeel te doen zijn
van protocollen die zich ook richten op de behandeling en de begeleiding.
De problematiek en de mogelijke oplossing die de Commissie Donner II en de
SER daarvoor hebben geadviseerd, is sindsdien in de discussie ook al geleidelijk
verbreed. De aanbeveling van de Gezondheidsraad past daarin. Ook met andere
opmerkingen van de raad over de relatie tussen arbeid en ziekte en de constatering
dat de factor arbeid in de bestaande curatieve richtlijnen nog een te ondergeschikte
rol speelt, kan ik instemmen.3. Lange termijn: 3B-richtlijnenDe redenering van de Gezondheidsraad dat prognostische kennis, voor zover
voorhanden, met de daarvoor relevante determinanten beter benut kan worden
in het kader van richtlijnen, kan ik onderschrijven. Door deze richtlijnen
krijgen artsen meer wetenschappelijk onderbouwde kennis en houvast om bij
de arbeidsongeschiktheidsbeoordeling individueel maatwerk te kunnen leveren.De Gezondheidsraad stelt voor om voor alle betrokken beroepsgroepen (bedrijfsartsen,
huisartsen, medisch specialisten en verzekeringsartsen) gezamenlijke overkoepelende
richtlijnen te ontwikkelen. Deze kunnen leiden tot kwaliteitsverbetering van
het handelen van deze artsen. Deze richtlijnen zouden het karakter moeten
hebben van «moederrichtlijnen» die in een later stadium weer kunnen
dienen als leidraad voor de ontwikkeling van beroepsgroepspecifieke richtlijnen.
Als werktitel noemt de Gezondheidsraad dit 3B-richtlijnen, omdat zij gericht
zijn op het beoordelen van ziekte en arbeidsmogelijkheden, het behandelen
van de ziekte en het begeleiden bij het herstel- en reïntegratieproces.
Het doel ervan is het medisch handelen in relatie tot ziekteverzuim en arbeidsongeschiktheid
te verbeteren.De richtlijnen moeten in ieder geval de twee jaar ziekte bestrijken zodat
zij kunnen dienen als handvat voor zowel bedrijfsartsen, behandelend artsen
als verzekeringsartsen en arbeidsdeskundigen. Daarnaast moeten zij informatie
over de periode na deze twee jaar bevatten, om zo de beoordeling van de ontwikkeling
van de arbeidsongeschiktheid in de toekomst beter mogelijk te maken.Empirische gegevens over de tijd tussen ziekmelding en gedeeltelijke of
volledige werkhervatting c.q. herstel moeten deel uitmaken van de richtlijnen.
Verzameling van deze gegevens moet een continu proces zijn. De Gezondheidsraad
constateert echter dat deze verzameling op dit moment nog in een pril stadium
is.4. Reactie lange termijn aanbevelingenIk onderschrijf het idee van de Gezondheidsraad voor de lange termijn
met betrekking tot de 3B-richtlijnen voor beoordelen, begeleiden en behandelen
van werknemers bij ziekte en arbeidsongeschiktheid. Bedacht dient daarbij
te worden dat de aanbevelingen raakvlakken hebben met veel andere ontwikkelingen.
Immers, er wordt nu al op veel plaatsen gewerkt aan mono- en multidisciplinaire
medische richtlijnen met in toenemende mate aandacht voor de factor arbeid.
Nieuwe initiatieven moeten aansluiten bij bestaande ontwikkelingen en die
niet doorkruisen. Bij de ontwikkeling van de richtlijnen spelen veel niet
direct medische en procedurele aspecten zoals de financiering, de coördinatie,
het daadwerkelijke opstellen, de implementatie en de draagvlakontwikkeling
binnen de beroepsgroepen.De raad maakt in dit verband nadrukkelijk onderscheid tussen de lange
en de korte termijn. Ik acht het in lijn hiermee verstandig de ervaring die
wordt opgedaan met de korte-termijn-aanbevelingen van de raad, mee te nemen
bij de beoordeling van de lange termijnaanpak. Een gezamenlijke werkgroep
van SZW en VWS waarbij ook UWV betrokken is, bereidt de besluitvorming over
de aanbevelingen voor de lange termijn voor. Om de voortgang van de werkzaamheden
te verzekeren en de aansluiting van de lange termijnaanpak met die op de korte
termijn zo goed mogelijk te doen zijn, zal ik tijdig, in het eerste kwartaal
van het komend jaar, uw Kamer hierover berichten.Ik vind het belangrijk dat ervaringsdeskundigen vanuit cliëntenorganisaties
betrokken worden bij zowel de ontwikkeling van de richtlijnen op de lange
termijn als bij de ontwikkeling van de protocollen voor de korte termijn.
Ik zal dan ook bewerkstelligen dat de werkwijze zodanig is dat daarvoor ruimte
wordt ingeruimd.5. Korte termijn: protocollen en mediprudentieVoor de korte termijn, dat wil zeggen voor 2005, beveelt de Gezondheidsraad
aan 5 à 10 protocollen en daarbij behorende mediprudentie te ontwikkelen.
De Raad biedt aan de uitvoering van de korte-termijn aanbevelingen op zich
te nemen. Bij protocollen gaat het erom om voor relevante aandoeningen protocollen
te maken ter ondersteuning van de beoordeling van de herstelactiviteiten in
de ziekteperiode en de claimbeoordeling. Deze protocollen kunnen gebaseerd
worden op al bestaande richtlijnen en zouden opgesteld kunnen worden door
multidisciplinaire werkgroepen. Deze protocollen kunnen dan later weer betrokken
worden bij de ontwikkeling van de multidisciplinaire 3B-richtlijnen. Gelijktijdig
zou voorbeeldcasuïstiek ontwikkeld kunnen worden, aan de hand van casussen
die door deskundigen beschreven, geanalyseerd en becommentarieerd worden.
Zowel de protocollen als de mediprudentie zouden volgens de Gezondheidsraad
getoetst moeten worden door een multidisciplinair samengestelde commissie
van deskundigen.6. Reactie korte termijn aanbevelingenIk onderschrijf deze aanbevelingen. De protocollen en de mediprudentie
zullen naar mijn overtuiging de kwaliteit van de claimbeoordeling verhogen.
Daardoor wordt beter gestimuleerd dat werknemers die een uitkering aanvragen
op dezelfde manier beoordeeld worden.Ook bevordert dit de samenwerking tussen de verschillende medische beroepsgroepen,
waardoor er sprake is van een continue lijn in de begeleiding, de behandeling
en de beoordeling van zieke werknemers. Wel wijs ik er op dat voor een goede
implementatie er veel aandacht moet zijn voor draagvlakontwikkeling. De ervaring
leert dat hulpmiddelen niet direct overal toegepast kunnen worden omdat ook
vaak opleiding nodig is.De protocollen en de mediprudentie, en dan met name het onderdeel prognostiek,
zullen door de verzekeringsartsen bij UWV gebruikt kunnen worden bij het bepalen
van de duurzaamheid van de volledige arbeidsongeschiktheid. Immers, gegeven
een diagnose en de al gevolgde behandeling kan aan de hand van de nog mogelijke
behandeling beoordeeld worden of er al een stabiele situatie bereikt is of
dat er nog mogelijkheden zijn om de belastbaarheid van de arbeidsongeschikte
werknemer te verhogen. Op deze manier dragen de hulpmiddelen ook bij aan de
beoordeling van de duurzaamheid.Ik heb positief gereageerd op het aanbod van de Gezondheidsraad de aanbevelingen
voor de korte termijn zelf uit te voeren. Op deze manier zal het mogelijk
zijn nog dit jaar te kunnen beschikken over de eerste protocollen en voorbeeldcasuïstiek.
De activiteiten vermeld bij punt 7 en 8 zijn nu gaande.7. ProtocolontwikkelingVertrekpunt is het toetsingskader voor 3B-richtlijnen dat de Gezondheidsraad
heeft opgesteld. Dit kader geeft onder andere aan dat de volgende aspecten
onderdeel moeten uitmaken van de richtlijn: aandoening, diagnostiek, prognostiek,
behandeling en begeleiding, interdisciplinaire aspecten en juridischmaatschappelijke
aspecten. De Gezondheidsraad stelt werkgroepen in om de ontwerpprotocollen
op te stellen. Deze werkgroepen worden samengesteld uit verzekeringsartsen,
bedrijfsartsen, arbeidsdeskundigen, huisartsen, medisch specialisten en andere
in aanmerking komende zorgverleners. Er zal zoveel mogelijk een beroep worden
gedaan op personen die al bij de ontwikkeling van de bestaande richtlijnen
betrokken waren. Ook zal ik bezien hoe cliëntenorganisaties erbij betrokken
kunnen worden. Er worden in eerste instantie protocollen ontwikkeld voor diagnoses
die relevant zijn voor de WIA1. Deze zijn geselecteerd
op grond van recente WAO-instroomcijfers en de mate waarin ze tot voorbeeld
kunnen dienen voor een relevante categorie van aandoeningen. Bovendien zijn
voor deze diagnoses evidence based medische richtlijnen beschikbaar die kunnen
dienen als uitgangspunt. In de protocollen wordt nadrukkelijk aandacht besteed
aan prognostiek. Er worden beschikbare gegevens met betrekking tot hersteltermijnen
gebruikt.Voor dit laatste wordt onder meer gebruik gemaakt van reeds ontwikkelde
en nog te ontwikkelen lemma's van het Laboretum. Het Laboretum is een
via internet toegankelijk kennissysteem, dat ontwikkeld is onder de vlag van
het STECR-platform Reïntegratie. De lemma's van het Laboretum vatten
in kort bestek de aanbevelingen samen voor het medisch handelen bij een bepaalde
aandoening, grotendeels op basis van bestaande richtlijnen van de curatieve
en bedrijfsgeneeskundige sector. In hun huidige opzet zijn de
lemma's primair bedoeld als hulpmiddel voor bedrijfsartsen; zij zullen
voor het doel van de protocollen worden aangevuld met verzekeringsgeneeskundige
toetsingspunten. De expertise en infrastructuur die het Laboretum heeft ontwikkeld
zullen bij de voorbereiding en bij de verspreiding en implementatie van de
protocollen gebruikt worden.De protocollen geven aanwijzingen voor de voorgeschreven medische behandeling.
Dit is ook gewenst in verband met de eis dat de werknemer die een WIA-uitkering
aanvraagt, een medisch specialist heeft bezocht.De protocollen zullen wetenschappelijk getoetst en vastgesteld worden
door de commissie WIA van de Gezondheidsraad.8. MediprudentieVoor de diagnoses waarvoor verzekeringsgeneeskundige protocollen ontwikkeld
worden, zal de raad een begin maken met de opbouw van mediprudentie. Per diagnose
zullen twee beoordelingsdossiers onderzocht worden op de aspecten volledige
en duurzame arbeidsongeschiktheid. De raad heeft TNO Kwaliteit van Leven ingeschakeld
om met een door hen ontwikkelde procedure de casussen te analyseren. TNO maakt
gebruik van een focusgroep van verzekeringsartsen van UWV en de Nederlandse
Vereniging van Verzekeringsgeneeskundigen NVVG. Het resultaat is een aantal
casusbeschrijvingen met beargumenteerde beoordelingen. Deze zullen als voorbeeld
casuïstiek gevoegd worden bij de protocollen. Richtlijnen en protocollen
maken onderdeel uit van het medisch-professioneel handelen.9. Tot slotDe Gezondheidsraad heeft mij toegezegd in oktober de eerste twee ontwerpprotocollen
gereed te kunnen hebben. Ik zal deze protocollen vervolgens in een ministeriële
regeling vastleggen die ik in november a.s. aan u zal voorleggen.Zodra de Gezondheidsraad de overige protocollen heeft vastgesteld, worden
die ook in de ministeriële regeling verwerkt. Er is zo sprake van een
groeimodel.Ik heb geconstateerd dat dit groeimodel aanpassing van de wettekst op
dit punt vergt (artikel 1.2.3 lid 6). Ik stel daarom een andere redactie van
dit artikellid voor, door middel van een nota van wijziging op de Aanpassingswet –
en verzamelwet Wet werk en inkomen naar arbeidsvermogen. Hiermee wordt de
WIA in overeenstemming gebracht met de huidige ontwikkelingen.UWV heeft mij laten weten positief te staan tegenover de ontwikkeling
van de hulpmiddelen. Uiteraard is UWV met het oog op de uitvoerbaarheid daarbij
ook betrokken.UWV zal binnen een jaar de resultaten van de nieuwe werkwijze evalueren
en aangeven wat verder nodig is op het gebied van de protocolontwikkeling.
Afhankelijk van de ervaringen zal ik de protocolontwikkeling verder ter hand
nemen.Ook zal ik dan met de Gezondheidsraad en UWV bezien welke aanvullende
maatregelen nodig zijn om te bereiken dat de protocollen brede toepassing
ondervinden.De Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid,A. J. de Geus XNoot1Ter inzage gelegd bij het Centraal Informatiepunt Tweede Kamer.XNoot1Chronische aspecifieke rugklachten, hartinfarct, chronische-vermoeidheidssyndroom,
hernia nulclei pulposi, depressie, spanningsklachten, cerebrovasculaire aandoening,
borstkanker, angststoornissen, whiplash. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-30034-54.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl