De positie van het slachtoffer in het strafproces; Verslag algemeen overleg
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 27213, nr. 6

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

25-11-2002

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2002-2003

27213 nr. 6

20-11-2002

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamVragen en opmerkingen uit de commissieHet antwoord van de ministerNadere gedachtewisselingOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 27213Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 29 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
27 213De positie van het slachtoffer in het strafprocesnr. 6VERSLAG VAN EEN ALGEMEEN OVERLEGVastgesteld 20 november 2002De vaste commissie voor Justitie1 heeft op
31 oktober 2002 overleg gevoerd met minister Donner van Justitie over:– de brief van de minister van Justitie d.d.
19 april 2002 inzake evaluatie EU-kaderbesluit slachtofferzorg en over
de wenselijkheid het Grievengerecht in te voeren (27 213, nr. 5);– de brief van de minister van Justitie d.d.
18 juni 2002 inzake reactie op brief d.d. 23 april 2002 van de voorzitter
van Slachtofferhulp Nederland inzake structurele subsidiëring van Slachtofferhulp
Nederland (Just. 02-533).Van dit overleg brengt de commissie bijgaand beknopt verslag uit.Vragen en opmerkingen uit de commissieMevrouw Halsema (GroenLinks) vindt de reactie
van de vorige minister van Justitie op de door haar fractie voorgestelde introductie
van een grievengerecht teleurstellend. Het Nederlandse rechtsstelsel schiet
voor slachtoffers nogal eens tekort. De strafrechtelijke weg is terecht sterk
op verdachten gericht, maar ook het slachtoffer en zijn klachten verdienen
een zeer zorgvuldige behandeling. Omdat de dader en het slachtoffer in een
civielrechtelijke procedure op een gelijk niveau worden geplaatst, is ook
die route vaak onaantrekkelijk voor het slachtoffer. Daarom heeft de fractie
van GroenLinks voorgesteld om voor lichte delicten een alternatieve, volwaardige
rechtsprocedure te introduceren die speciaal is gericht op slachtoffers en
die de afhandeling van dit soort zaken zal bevorderen. Als dader en slachtoffer
het erover eens worden dat zij beter af zijn met overleg onder leiding van
een grievenrechter over rechtstreekse genoegdoening door de dader, zou dat
voorrang moeten krijgen boven het strafproces en de civielrechtelijke procedure
omdat dit vooral voor het slachtoffer grote voordelen heeft; de officier van
justitie wordt hierbij niet gepasseerd, want die dient in te stemmen met opschorting
van de strafzaak als er grievenrechtspraak plaatsvindt.De politie is in de afgelopen jaren meer aandacht aan slachtoffers gaan
besteden, maar het OM heeft vaak weinig aandacht voor de positie van slachtoffers.
Is het mogelijk om de specifieke behandeling door het OM van slachtoffers
van zedendelicten uit te breiden naar andere groepen slachtoffers en om het
OM sneller te betrekken bij de slachtoffers? Kunnen ook de mogelijkheden
worden verruimd om bijvoorbeeld 's avonds en in het weekend aangifte te doen
bij de politie? Daarnaast zou het onder bepaalde voorwaarden mogelijk moeten
zijn om een aangifte in te trekken, bijvoorbeeld na geslaagde bemiddeling
of dading. Ook betere informatievoorziening aan het slachtoffer is van belang,
bijvoorbeeld over de vrijlating van de desbetreffende dader of over wat er
met de aangifte gebeurt, ook als er geen dader wordt gevonden.De scheiding van verdachten en slachtoffers in rechtsgebouwen, zoals aanbevolen
in het EU-kaderbesluit slachtofferzorg, is in Nederland slecht geregeld. Kan
daar op korte termijn iets aan worden gedaan?Mevrouw Joldersma (CDA) constateert dat de
financiering van de slachtofferhulp aan de orde zal komen bij de begrotingsbehandeling,
maar vraagt zich alvast af waarom eerder gedane toezeggingen over de financiering
van de reorganisatie van de slachtofferhulp niet gestand worden gedaan. Met
betrekking tot het EU-kaderbesluit vraagt zij welke verbeteringen de minister
op dat terrein denkt aan te brengen.Een oordeel over het grievengerecht is pas mogelijk in het bredere perspectief
van de bestaande bemiddelingsvormen, waar een afrondende studie naar wordt
gedaan. Het lijkt er echter op dat met het grievengerecht de nadruk wordt
gelegd op rechtstreekse afdoening door burgers zelf van delicten waarop een
maximale straf van vier jaar staat. Dat gaat te ver, want het kan hierbij
dus ook over vrij zware delicten gaan. Door de sterke nadruk op de positie
van het slachtoffer dreigt bovendien de onafhankelijke en objectieve waarde
van het strafproces overvleugeld te worden door de subjectieve verhouding
tussen dader en slachtoffer, zodat niet de rechter, maar het slachtoffer het
laatste woord krijgt. Het welzijn van het slachtoffer is echter iets anders
dan een goede rechtsgang. In afwachting van de studie naar de bestaande bemiddelingsvormen
lijkt het er dus op dat die bemiddelingsvormen de voorkeur moeten krijgen
boven de introductie van deze gehele nieuwe rechtsgang.Tot slot vraagt mevrouw Joldersma waarom voor een aantal bemiddelingsprojecten
de subsidie wordt beëindigd, terwijl de evaluatie daarvan pas aan het
eind van het jaar zal plaatsvinden.De heer Cornielje (VVD) zet vraagtekens bij
het instrument van het grievengerecht en de effectiviteit daarvan. Aan de
hand van de evaluatie van de Wet Terwee zal al worden bekeken of er mogelijkheden
zijn om in dat verband de positie van het slachtoffer verder te versterken.
Ten behoeve van de rechtsorde dienen vervolging en schadevergoeding in één
hand te blijven. Het grievengerecht kan dus niet in de plaats komen van het
strafproces; het OM moet ook de belangen van het slachtoffer behartigen. De
invoering van het grievengerecht zou zelfs nadelig kunnen zijn voor de positie
van het slachtoffer ten opzichte van de dader, omdat hij bij zijn keuze tussen
strafproces en bemiddeling onder druk kan worden gezet. Is het overigens nog
steeds zo dat eind 2002 de beleidsnota over dit onderwerp zal verschijnen?De heer Wolfsen (PvdA) constateert dat slachtoffers
heel veel van de overheid verwachten, mede omdat een civiele vordering in
de praktijk vaak zeer ingewikkeld is. Veel slachtoffers zijn echter ontevreden
en gefrustreerd. De politie reageert in de praktijk niet altijd adequaat en
met 1 miljoen van de 1,3 miljoen aangiften wordt nauwelijks iets gedaan. Het
strafproces verloopt vaak veel te traag en na afloop van de zitting staat
het slachtoffer vaak met lege handen, terwijl het juist een van de functies
van het strafrecht is om de door het slachtoffer geleden schade door de dader
te laten vergoeden. Er is dus meer aandacht nodig voor de positie van de slachtoffers,
maar de introductie van het grievengerecht is daarvoor niet het meest adequate
instrument: er komt daardoor nog een instantie bij en bovendien wordt een
slachtoffer kwetsbaar als hij invloed krijgt op het al of niet
doorgaan van strafzaken. De beslissing daarover moet daarom voorbehouden blijven
aan de officiers van justitie.Er zou een grotere prioriteit moeten worden gegeven aan de behandeling
van strafzaken waarbij slachtoffers betrokken zijn. Daarnaast zou de schadevergoeding
waartoe de dader in een strafzaak veroordeeld wordt, kunnen worden voorgeschoten
door de overheid, die dat bedrag vervolgens zelf via het Centraal justitieel
incassobureau (CJIB) op de dader verhaalt. Op die manier is de zaak voor het
slachtoffer afgerond, terwijl de Staat middels het CJIB de mogelijkheid heeft
om het bedrag vasthoudend en over een lange termijn op de dader te verhalen.De aanvankelijke bezuiniging op slachtofferhulp en de beëindiging
van de subsidies voor de reorganisatieprojecten wekken niet de indruk dat
de regering de slachtofferhulp daadwerkelijk zal verbeteren en zijn, gelet
op de tijdsgeest, zeer verkeerde signalen.De heer Dittrich (D66) constateert dat veel
Nederlandse gerechtsgebouwen nog steeds zo zijn ingericht dat een slachtoffer
onverhoeds de verdachte kan tegenkomen. Op grond van het EU-kaderbesluit had
Nederland voor 1 maart 2001 die situatie moeten aanpakken.De rol van het slachtoffer in het strafproces moet benadrukt worden, want
de ontevredenheid van slachtoffers hangt vooral samen met het feit dat veel
slachtoffers zich niet serieus genomen voelen door politie en justitie. De
informatieverstrekking aan het slachtoffer over de behandeling van de strafzaak,
bijvoorbeeld over uitstel van de zitting, laat vaak te wensen over. Ook over
de invrijheidsstelling van de dader na het uitzitten van de straf zou het
slachtoffer geïnformeerd moeten worden. Het getuigt van bureaucratie
en traagheid dat de reeds in november 2001 aangenomen motie over de executie-indicator,
op basis waarvan slachtoffers geïnformeerd zouden moeten worden over
de executie van de straf, nog steeds niet ten uitvoer is gebracht. «Rechtspraak
in de buurt» is een interessant instrument om kleinere, maar wel overlast
veroorzakende delicten te behandelen. Dat hoeft niet eens per se door rechters
te gebeuren: ook een mediator kan daarbij bijvoorbeeld een rol spelen, ook
al zou de wet daarvoor moeten worden aangepast. De bezwaren van de minister
tegen de wettelijke introductie van het grievengerecht hebben enige grond,
maar als er voldoende personeel en geld zouden zijn, heeft het grievengerecht
wel degelijk aantrekkelijke elementen. Het is immers van belang om te proberen
of slachtoffers en daders zaken zonder rechterlijke bemoeienis kunnen afdoen.Omdat de voordelen van herstelbemiddeling worden uitgebouwd, is het vreemd
dat de subsidie voor de desbetreffende experimenten per 1 januari a.s.
wordt stopgezet, hoewel de experimenten nog moeten worden geëvalueerd.
Het is ook van belang dat de evaluatie van de bestaande bemiddelingsvormen
snel aan de Kamer wordt aangeboden.In het kader van de algemene politieke beschouwingen heeft de motie-Verhagen
c.s. een bezuiniging op de slachtofferzorg teruggedraaid, maar daarnaast moeten
de financiële mogelijkheden van de slachtofferzorg juist worden uitgebreid
omdat de positie van het slachtoffer veel centraler is komen te staan.De heer Stuger (LPF) vindt de nota van de
fractie van GroenLinks op het eerste oog zeer sympathiek, omdat er meer aandacht
moet worden besteed aan de positie van het slachtoffer. Het slachtoffer moet
bijvoorbeeld beter worden geïnformeerd over het tijdstip van de zittingen;
ook mediation en dergelijke bemiddelingsvormen zijn van belang.Ook de heer Stuger pleit voor voorrang voor zaken waarbij slachtoffers
betrokken zijn en voor het voorschieten door de overheid van de schadevergoeding
voor slachtoffers. Het antwoord van de ministerDe minister wijst erop dat het strafrecht
niet dient ter bescherming van het slachtoffer, maar ter bescherming van het
algemeen belang middels bestraffing van inbreuken op de rechtsorde. De introductie
van een alternatief voor het strafprocesrecht zou dus een onaanvaardbare principiële
verandering van de rechtsorde zijn: met uitzondering van klachtdelicten kan
de vervolging van een dader niet afhankelijk worden gemaakt van de instemming
van het slachtoffer; er kan dus geen sprake zijn van intrekking van aangiften
als slachtoffer en dader overeenstemming bereiken. Overeenstemming tussen
slachtoffer en dader kan in de huidige situatie voor het OM weliswaar aanleiding
zijn om te seponeren, maar kan geen formele rol spelen: het moet zo blijven
dat het OM beslist over vervolging en de rechter over de bestraffing. Omdat
de eventuele schadeclaim van het slachtoffer niet de primaire invalshoek voor
het strafproces is, zou het grievengerecht dus hoogstens kunnen worden gezien
als een alternatief voor de civiele rechter met betrekking tot de schadevergoeding.
Juist het punt van de schadebemiddeling is in de procesgang overigens al naar
voren geschoven, mede omdat zij een beslissing kan uitlokken over het vervolg
van het proces. Het is beter om kleine vorderingen goed in het totale strafproces
in te voegen dan om een nieuwe, aparte procedure in te voeren. Het CJIB verstuurt
automatisch de incasso's ten behoeve van de schadevergoeding. Over voorschieten
door de overheid zal worden nagedacht, maar vooralsnog bestaat de indruk dat
de overheid daarmee middels een soort collectieve verzekering onaanvaardbare
risico's op zich zou nemen.Er was toegezegd dat eind 2002 een notitie zou verschijnen naar aanleiding
van het rapport-Groenhuijsen, dat pleit voor versterking van de formele positie
van het slachtoffer in het strafprocesrecht. Door de val van het kabinet zal
die notitie mogelijk later verschijnen, maar het is nog steeds de bedoeling
dat de regering op dit punt zal komen tot een fundamentele stellingname. De
ontevredenheid van slachtoffers richt zich overigens met name op het feit
dat er te weinig met aangiften wordt gedaan en dat de daders niet altijd worden
gevonden. Als de procesgang eenmaal is begonnen, is de positie van de slachtoffers
in het strafprocesrecht op dit moment niet slecht; zij zijn daarover dan ook
niet ontevreden, zoals blijkt uit het in 2001 uitgevoerde tevredenheidsonderzoek.
Met Slachtofferhulp Nederland, de politie en het OM wordt bekeken welke knelpunten
in de huidige procesgang zitten en hoe die kunnen worden verholpen. Aan de
hand van het nieuwe tevredenheidsonderzoek onder slachtoffers zal ook de positie
van het OM ten opzichte van het slachtoffer worden bekeken. Het twee weken
geleden ingediende veiligheidsprogramma bevat het streven om op elke aangifte
in ieder geval een reactie aan het slachtoffer te laten volgen en om elektronische
aangiften mogelijk te maken. De minister zegt toe dat er ook zal worden bekeken
of het bij uitstel van de zitting mogelijk is om het slachtoffer daar beter
over te informeren.De fysieke scheiding van slachtoffers en daders is opgenomen in de facilitaire
eisen voor gerechtsgebouwen en vormt bij nieuwbouw of renovatie van gerechtsgebouwen
dus een standaardelement. De bestaande gerechtsgebouwen hebben inmiddels aparte
voorzieningen voor slachtoffers en verdachten, maar de route naar die voorzieningen
is niet overal volstrekt gescheiden. De minister zegt toe dat hij de Kamer
zal laten weten of en zo ja welke uitzonderingen er op dit punt nog zijn.De bijzondere behandeling van slachtoffers van zedendelicten hangt samen
met de bijzondere aard van het delict: bij de beslissing om al of niet te
vervolgen, moet er rekening mee worden gehouden dat de zaak door vervolging
weer wordt opgerakeld bij het slachtoffer. Er zal worden nagegaan of verdere
differentiatie van de behandeling van slachtoffers mogelijk is, maar binnen
het huidige systeem is het rechtsproces primair gericht op bestraffing. Er wordt naar gestreefd om de executie-indicator systematisch in te voeren;
op dit moment is sprake van handgeschreven mededelingen. Er zal worden bekeken
of er reden is voor uitbreiding naar gevallen waarin het gevaarscriterium
geen rol speelt, maar zolang niet ten principale wordt gekozen voor een centralere
plaats van het slachtoffer in het strafrecht, lijkt het vooralsnog niet logisch
om het slachtoffer te informeren over de invrijheidsstelling van de dader
na het uitzitten van de straf. Het strafrecht berust immers op het uitgangspunt
dat met de straf ook de verstoring van de maatschappelijke orde is uitgeboet
en dat de dader daarna dus de kans moet hebben om normaal in het dagelijks
leven te functioneren.Er lopen op dit moment in Maastricht en Heerlen experimenten met «de
rechter in de buurt». Daarnaast is er het experiment inzake de herstelbemiddeling.
Op basis van de begroting van dat experiment was er een subsidie voor uitgetrokken,
maar het experiment is uitgelopen. In lijn met de aanbevelingen van de Algemene
Rekenkamer met betrekking tot subsidies is besloten dat die uitloop niet leidt
tot het beschikbaar stellen van meer middelen, omdat eerst de evaluatie moet
plaatsvinden voordat wordt besloten over de financiering van het vervolg.
Dat is voor dit soort experimenten geen ongebruikelijke methode. Aan het begin
van het experiment stond overigens al vast dat er na afloop van het experiment
sowieso een termijn van drie maanden zou zijn ten behoeve van de evaluatie.
Het rapport over dit project is inmiddels klaar en wanneer dat ingediend is,
zal de evaluatie zo spoedig mogelijk plaatsvinden.De motie over het terugdraaien van de bezuiniging op de slachtofferhulp
uit hoofde van de doelmatigheid zal worden uitgevoerd. Er zijn op dit moment
inderdaad nog geen middelen voor de reorganisatieplannen, maar justitie bekijkt
met de slachtofferhulp of kan worden volstaan met de bestaande middelen, bijvoorbeeld
door de overhead en het bestuur te centraliseren en de uitvoering te decentraliseren.Nadere gedachtewisselingMevrouw Halsema (GroenLinks) is zich ervan
bewust dat het strafproces niet dient ter bescherming van het slachtoffer
en dat het slachtoffer niet de bepalende partij is in het strafproces. Ook
zij is daarom tegen een centralere rol voor het slachtoffer in het strafproces.
Het voorstel inzake het grievengerecht richt zich juist daarom op een alternatieve,
snelle rechtsgang, zodat buiten het strafrecht om meer aandacht kan worden
besteed aan het slachtoffer via laagdrempelige lekenrechtspraak door afgestudeerde
juristen die geen gediplomeerde rechters hoeven te zijn. Als het slachtoffer
en de dader het erover eens zijn, kan het slachtoffer de officier van justitie
verzoeken om zijn zaak aan het grievengerecht voor te leggen. Deze rechtsgang
kan niet leiden tot bestraffing. Het vervolgingsmonopolie van het OM blijft
dus in stand, net zoals bij dading.De bedoeling van het voorstel om slachtoffers te informeren over de invrijheidsstelling
van de dader, is zeker niet dat het slachtoffer tegen de vrijgelaten dader
gerichte maatregelen mag nemen, maar om het vaak nog geëmotioneerde slachtoffer
erop voor te bereiden dat hij de dader weer kan tegenkomen. Het gaat dus niet
om een straf voor de dader, maar om het informatierecht van het slachtoffer.Mevrouw Joldersma (CDA) vraagt hoe de minister,
gelet op de door hem gelegde nadruk op het strafrecht, de slachtofferhulp
denkt te verbeteren. Het bieden van veiligheid kan immers niet worden beperkt
tot de rol van justitie.De heer Cornielje (VVD) verzoekt de minister
om, ondanks de demissionaire status van het kabinet, middels een beleidsnota
snel te reageren op het rapport-Groenhuijsen. De heer Wolfsen (PvdA) meent dat de minister
de positie van het slachtoffer te veel vanuit de juridische invalshoek benadert.
Een van de functies van het strafrecht is juist vergelding van het leed dat
slachtoffers is aangedaan; in die zin is de Staat een soort zaakwaarnemer,
die zoveel mogelijk zou moeten bewerkstelligen dat de materiële en immateriële
schade aan het slachtoffer vergoed wordt.Omdat er nu geen voorrang wordt gegeven aan strafzaken waarbij slachtoffers
betrokken zijn, moeten slachtoffers vaak lang wachten op de berechting van
de verdachten. Daarmee wordt eigenrichting als het ware uitgelokt.De minister erkent dat zijn eerste reactie
juridisch getint was. Er bestaan in de samenleving op het punt van de veiligheid
gevoelens van onvrede. Het aspect van de slachtofferhulp moet worden bezien
in de brede context van het streven om die gevoelens van onvrede te dempen:
als het strafprocesrecht om allerlei redenen op dat punt geen bevrediging
meer geeft, moet in de reactie op het rapport-Groenhuijsen naar alternatieven
worden gezocht. Ook de mogelijkheid om prioriteit te geven aan strafzaken
waarbij slachtoffers betrokken zijn, zal in die bredere context aan de orde
komen. Een aantal andere processen hebben ertoe geleid dat de publicatie van
de beleidsnota is opgeschoven, maar er wordt naar gestreefd om de beleidsnota
vroeg in het volgende jaar te voltooien.Het grievengerecht is in wezen een derde categorie naast het civiele recht
en het strafrecht. Hoewel de minister huiverig staat tegenover introductie
van het aan het slachtoffer toegebrachte leed als zelfstandige bron van processen
en tegenover het feit dat in het voorstel inzake het grievengerecht ook vrij
forse misdrijven (tot een maximumstraf van vier jaar) daarvoor in aanmerking
komen, zegt hij toe dat ook dit voorstel zal worden betrokken bij het denken
over verbeteringen van de positie van het slachtoffer. In wezen ligt het voorstel
conceptueel in het verlengde van de herstelbemiddeling, zij het dat de herstelbemiddeling
nu nog binnen het OM plaatsvindt. De rol van de herstelbemiddeling komt aan
de orde in het kader van de evaluatie van het desbetreffende experiment, die
ongeveer tegelijkertijd met de reactie op het rapport-Groenhuijsen zal verschijnen.De voorzitter van de vaste commissie van Justitie,Van Blerck-WoerdmanDe waarnemend griffier van de vaste commissie voor Justitie,Beuker XNoot1Samenstelling: Leden: Van de Camp (CDA), K. G. de Vries (PvdA),
Dittrich (D66), Vos (GroenLinks), Cornielje (VVD), Rouvoet (ChristenUnie),
Van Blerck-Woerdman (VVD), voorzitter, Adelmund (PvdA), Luchtenveld (VVD),
Albayrak (PvdA), ondervoorzitter, De Wit (SP), Rietkerk (CDA), Halsema (GroenLinks),
Eurlings (CDA), Blok (VVD), Çörüz (CDA), Teeven (Leefbaar
Nederland), Wolfsen (PvdA), Jan de Vries (CDA), Van Haersma Buma (CDA), Schonewille
(LPF), Stuger (LPF), Van Vroonhoven-Kok (CDA) en Zeroual (LPF).Plv. leden: Van Fessem (CDA), Arib (PvdA), De Graaf (D66), Azough (GroenLinks),
Monique de Vries (VVD), Van der Staaij (SGP), Terpstra (VVD), Verbeet (PvdA),
Rijpstra (VVD), Van Oven (PvdA), Lazrak (SP), De Pater-van der Meer (CDA),
Karimi (GroenLinks), Ormel (CDA), Te Veldhuis (VVD), Jager (CDA), Jense (Leefbaar
Nederland), Van Heemst (PvdA), Buijs (CDA), Sterk (CDA), Eerdmans (LPF), Wiersma
(LPF), Joldersma (CDA), Varela (LPF) en Jukema (LPF). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-27213-6.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl