Wijziging van de Ziekenfondswet in verband met het invoeren van een no-claimteruggaveregeling; Brief minister over de evaluatie van de no-claimteruggave in de Ziekenfondswet
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-05 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 29483, nr. 27

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

26-06-2006

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2005-2006

29483 nr. 27

16-06-2006

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. Inleiding2. Samenvatting3. Uitkomsten evaluatie: kostenbewustzijnZiekenhuizen en huisartsenGeneesmiddelenHulpmiddelenConclusie gedragseffecten4. Uitkomsten evaluatie: uitvoeringUitvoeringCorrecties en terugvorderingenSamenloop met vrijwillig eigen risico5. Eigen betalingen in perspectiefNo-claim en solidariteitNo-claimteruggaaf versus eigen risicoTabel 1: verschillen tussen de no-claim en het verplicht
eigen risico 6. ConclusieOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Gerelateerde publicaties

Kamerstuk 29483, nr. 27 b1Gerelateerde publicatie
Kamerstuk 29483, nr. 27 b2Gerelateerde publicatie

 
 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 29483Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 44 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
29 483Wijziging van de Ziekenfondswet in verband met het invoeren van een
no-claimteruggaaf voor verzekerden die geen of weinig gebruik hebben gemaakt
van zorg waarop ingevolge die wet aanspraak bestaatnr. 27BRIEF VAN DE MINISTER VAN VOLKSGEZONDHEID, WELZIJN EN SPORTAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 16 juni 20061. InleidingEigen betalingen vergroten de eigen verantwoordelijkheid en beperken de
collectieve last. Met het oog op de toenemende druk op de solidariteit is
een solidair stelsel niet houdbaar zonder het vragen van eigen verantwoordelijkheid,
ook in de vorm van eigen betalingen. In het Hoofdlijnenakkoord 2003 is hiertoe
de invoering van een eigen risico afgesproken. Doel was de eigen verantwoordelijkheid
van de verzekerde te vergroten in verhouding tot de collectieve verantwoordelijkheid.
Tevens werd hiermee beoogd via financiële prikkels onnodige zorgconsumptie
terug te dringen. Na uitgebreide discussies met beide Kamers der Staten-Generaal
en marktpartijen heb ik uiteindelijk besloten tot de invoering van een no-claimteruggaveregeling.Tijdens de behandeling in de Eerste Kamer op 21 december 2004 van
het wetsvoorstel tot invoering van de no-claimteruggaveregeling in de Ziekenfondswet
(Kamerstukken I, 2004/05, 29 483) heb ik toegezegd de no-claimteruggaveregeling
te evalueren en daarvoor een evaluatiekader op te (doen) stellen. Bij brief
van 12 april 2005 heb ik dit evaluatiekader naar beide Kamers gezonden
(Kamerstukken I, 2004/05, 29 483, E; Kamerstukken II, 2004/05, 29 483,
nr. 25).In aanvulling op het evaluatiekader wordt ook de onderzoeksvraag naar
de samenloop van de no-claimteruggave met het vrijwillig eigen risico in de
Zorgverzekeringswet (Zvw) meegenomen. Bovendien zal in een volgende fase van
de evaluatie worden nagegaan bij hoeveel verzekerden sprake is van nagekomen
rekeningen die tot een herziening van al uitgekeerde no-claimteruggaven leiden
en wat dit betekent voor de uitvoering van de regeling.Met deze brief en de bijgaande evaluatie uitgevoerd door het onderzoeksbureau
APE geef ik uitvoering aan deze toezegging. 2. SamenvattingDe door de invoering van de no-claimteruggaveregeling beoogde verschuiving
van collectieve naar private financiering is behaald. Door de no-claim daalden
de collectieve lasten in 2005 met € 1,4 mld.1 De uitkomsten van de evaluatie tonen aan dat verzekerden kostenbewuster
omgaan met zorg. Hier zou een relatie kunnen liggen met de invoering van de
no-claimteruggaaf. Benadrukt moet worden dat dit zich niet zozeer uit in een
afnemend gebruik van zorg maar vooral in een gebruik van goedkopere medicijnen
en hulpmiddelen.Tegelijkertijd heeft de invoering van de no-claimteruggaveregeling niet
geleid tot zwaarwegende uitvoeringstechnische problemen en problemen als gevolg
van onduidelijkheid. Ik kom dan ook tot de conclusie dat de no-claimteruggaaf
waarschijnlijk heeft geleid tot de beoogde effecten: een financieringsverschuiving
van collectief naar privaat en een prudenter gebruik van zorg.Alles afwegend komt het kabinet tot de conclusie dat de no-claimteruggaveregeling
voor het grootste deel uitpakt zoals beoogd. Er is dan ook geen reden om per
1 januari 2007 de no-claimteruggaveregeling in de Zvw te vervangen door
een verplicht eigen risico.3. Uitkomsten evaluatie: kostenbewustzijnNaast een financieringsverschuiving van collectief naar privaat beoogt
de no-claimteruggaveregeling een prudenter gebruik van zorg. Door de financiële
verantwoordelijkheid van zorggebruik voor een klein deel bij verzekerden te
leggen, is de verwachting dat onnodig zorggebruik tot op zekere hoogte wordt
geremd. De verwachting is dat vooral verzekerden die zorgkosten maken rondom
en onder de teruggavegrens zich in hun gedrag zullen laten beïnvloeden.
De prikkelwerking die uitgaat van de no-claimteruggave zal dan ook hoogstwaarschijnlijk
vooral effect hebben bij de groep gezonde verzekerden, die rond de € 255
of minder aan zorgkosten maken. Het gaat hierbij in de Zfw om een groep die
potentieel bestaat uit 3,5 tot 4 mln. verzekerden.De bijgevoegde evaluatie van de no-claim bevat de eerste fase van de evaluatie
van de no-claimteruggaveregeling over het jaar 2005.2 De eerste fase van de evaluatie heeft primair betrekking op de eerste,
globale effecten van de no-claimteruggaaf bij de (voormalige) ziekenfondsverzekerden.Komend jaar volgt een verdiepingsslag op verzekerdenniveau waarin onder
meer wordt geprobeerd de «remgeldeffecten» van de no-claimteruggaveregeling
in beeld te krijgen. Zoals al in het evaluatiekader is geschreven, zal in
de verdiepingsslag worden geprobeerd na te gaan bij welke categorie verzekerden
en bij welke categorie verstrekkingen de no-claimteruggaaf de meeste invloed
uitoefent op het zorggebruik en de zorgkosten.Het is niet goed mogelijk exacte uitspraken te doen over «remgeldeffecten».
Dit wordt veroorzaakt doordat zowel voor de eerste fase van de evaluatie als
voor de verdiepingsslag geldt dat er sprake is van een methodologisch probleem;
vanwege het ontbreken van een betrouwbare controlegroep is het afzonderlijke
gedragseffect van de no-claimteruggaaf niet nauwkeurig te bepalen. De ontwikkeling
van de zorgkosten is immers het resultaat van meer factoren dan enkel de prikkelwerking
die uitgaat van de no-claimteruggaveregeling. Onder de gegeven omstandigheden
is in de evaluatie gepoogd hiermee zo veel mogelijk rekening te houden. De verwachting was dat zich in 2005 een gedragseffect van € 170
mln. zou voordoen bij met name de ziekenhuizen en de genees- en hulpmiddelen.
Dit is een bescheiden effect (circa 1%) afgezet tegen de relevante
kosten van de Zfw in 2005.Uit de uitkomsten van de evaluatie valt af te leiden dat de uitgaven voor
genees- en hulpmiddelen en het aantal doorverwijzingen inderdaad zijn gedaald.
In afwachting van de verdiepingsslag kan op basis van de huidige beperkte
gegevens de conclusie worden getrokken dat het beoogde gedragseffect mogelijk
is gerealiseerd. Dit is in lijn met het jaarverslag van VWS over 2005, waarin
is vastgesteld dat zich bij genees- en hulpmiddelen meevallers hebben voorgedaan.In de paragrafen 3 en 4 geef ik een samenvattende beschouwing van het
rapport van APE; dit rapport is bijgevoegd.Ziekenhuizen en huisartsenBij de ziekenhuizen lijkt zich in 2005 ten opzichte van de voorgaande
jaren een groeivertraging te hebben voorgedaan. Daarbij speelt echter ook
het effect van het convenant ziekenhuizen een rol. Het neerslaan van een no-claimeffect
bij de ziekenhuizen blijkt mogelijk uit het doorverwijsgedrag van huisartsen.
Uit de evaluatie blijkt dat het aantal verwijzingen naar medisch specialisten
licht is gedaald ten opzichte van 2004. Het gerealiseerde aantal verwijzingen
in 2005 ligt op basis van voorlopige cijfers voor deze groep bovendien iets
onder het trendmatig verwachte aantal verwijzingen, dat jaarlijks met 2,6%
toeneemt.Uit een enquête van het onderzoeksbureau Nivel bij een steekproef
onder 500 huisartsen blijkt dat huisartsen in meerderheid niet verwachten
dat de no-claimregeling effect zal hebben op het zorggebruik van hun patiënten
en op hun eigen werkzaamheden. Ongeveer een derde deel van de huisartsen geeft
aan wel rekening te houden met de no-claim in hun werkzaamheden. Dit gebeurt
in de meeste gevallen op verzoek van hun patiënten.Onder invloed van de no-claimteruggaveregeling doen deze huisartsen meer «specialistische»
behandelingen zelf. Ook zeggen zij minder snel naar een paramedicus te verwijzen.
De no-claimteruggaaf en het eigen risico oefenen nauwelijks invloed uit op
het voorschrijven van medicijnen, hoewel een klein deel van de huisartsen
ook aangeeft te proberen om goedkopere medicijnen voor te schrijven. Dit laatste
wordt ondersteund door de ontwikkeling van het gebruik en de gemiddelde kosten
van geneesmiddelen.Overigens is de vrees van de Kamer dat de no-claimteruggaaf zou leiden
tot meer druk op de huisartsenzorg, ongegrond gebleken. Uit de evaluatie blijkt
dat het aantal dossiercontacten van ziekenfondsverzekerden in 2005 ten opzichte
van 2004 achterblijft bij de verwachting.GeneesmiddelenUit de evaluatie blijkt dat de gerealiseerde geneesmiddelenkosten per
ziekenfondsverzekerde in 2005 achterblijven bij het op grond van de (gecorrigeerde)
trendmatige ontwikkeling verwachte niveau. Uit een verdere analyse (zie het
bijgevoegde achtergrondrapport) blijkt dat verzekerden niet minder medicijnen
zijn gaan gebruiken als gevolg van de no-claim, maar wel goedkopere medicijnen
zijn gaan gebruiken.Dit wordt grotendeels veroorzaakt door de aanscherping van het convenant
geneesmiddelen in 2005. Het is echter mogelijk dat hier sprake is van een
no-claimeffect: bij particulier verzekerden (die in 2005 niet met de no-claimteruggaaf werden geconfronteerd) is het verschil tussen trend
en realisatie minder groot.HulpmiddelenVoorlopige realisatiecijfers voor 2005 geven aan dat de kosten per ziekenfondsverzekerde
iets onder het niveau van 2004 liggen en duidelijk lager zijn dan de verwachte
kosten per ziekenfondsverzekerde. Uit de informatie in het achtergrondrapport
kan worden opgemaakt dat de kosten per gebruiker in 2005 zijn gedaald en sterk
achterblijven bij de trendmatige ontwikkeling. Het aantal gebruikers van hulpmiddelen
ontwikkelt zich in 2005 als verwacht. De daling van de kosten per gebruiker
vloeit voor een belangrijk deel voort uit het feit dat zorgverzekeraars de
hulpmiddelen doelmatiger zijn gaan inkopen. Dit effect wordt versterkt doordat
ziekenfondsverzekerden kiezen voor het gebruik van goedkopere hulpmiddelen
of voor een minder snelle vervanging van bestaande hulpmiddelen. Het is niet
uitgesloten dat de no-claimteruggaveregeling hierbij een rol heeft gespeeld.Conclusie gedragseffectenHet is erg moeilijk om een goede indicatie te geven van het precieze gedragseffect
als gevolg van de invoering van de no-claimteruggaveregeling. Dit wordt vooral
veroorzaakt doordat het niet mogelijk is het gedragseffect van de no-claim
afzonderlijk te bezien. In de verdiepingsslag van de evaluatie in 2007 wordt
geprobeerd een duidelijker beeld te krijgen van de gedragseffecten van de
no-claim. Desalniettemin geven de uitkomsten van de evaluatie wel een aanwijzing
dat de gedragseffecten van de no-claimteruggaaf zich hebben voorgedaan.De no-claimteruggaaf draagt er ook aan bij dat verzekerden zich beter
bewust worden van de kosten van zorg. Indien er geen enkele vorm van eigen
betaling zou zijn, zouden verzekerden veel minder zicht hebben op de kosten
van zorg die zij genoten hebben. Dat is een effect van de no-claimteruggaveregeling
waar ik zeer aan hecht. Samen met het gedragseffect draagt dit bij aan het
toegenomen besef van de kosten van zorg en daarmee aan een bewuster gebruik
van zorg.4. Uitkomsten evaluatie: uitvoeringUitvoeringDe uitkomsten van de uitgevoerde evaluatie van de no-claimteruggaaf in
de Ziekenfondswet geven aan dat de ziekenfondsen de no-claimteruggaaf over
het algemeen goed hebben uitgevoerd. De voormalige ziekenfondsverzekerden
die recht hebben op een no-claimteruggaaf over 2005, hebben deze voor de voorgeschreven
datum van 1 april 2006 van hun zorgverzekeraar uitgekeerd gekregen.Uit de evaluatie is eveneens gebleken dat de uitvoering van de regeling
niet tot zwaarwegende uitvoeringsproblemen bij de verzekeraars heeft geleid.
Dit ondanks dat de periode waarin de teruggaven aan de verzekerden moesten
worden uitgekeerd, samenviel met de tijdspanne dat zorgverzekeraars nog de
handen vol hadden aan de invoering van de Zvw.De evaluatie van APE meldt dat de voormalige ziekenfondsen zijn geconfronteerd
met vragen van hun verzekerden over de no-claimteruggaveregeling. Dat is gezien
de populatie ook niet verwonderlijk omdat de ziekenfondsverzekerden geen algemeen
geldend systeem van eigen betalingen kenden, maar uitsluitend eigen bijdragen
voor specifieke verstrekkingen. In een dergelijke uitgangssituatie zal introductie
van algemeen geldende eigen betalingen altijd vragen oproepen,
ongeacht hoe die eigen betalingen worden vormgegeven. Het is logisch dat dergelijke
vragen van verzekerden -zeker over de uitvoering van deze regeling- voor een
groot deel bij de verzekeraars terecht komen. Dat is inherent aan de taak
die de verzekeraars hebben, ook in het contact richting hun verzekerden. Na
het eerste invoeringsjaar zullen verzekerden gewend zijn aan de no-claimteruggaaf
en kennis hebben opgedaan over deze regeling. Dat zal leiden tot een afname
van het aantal vragen om informatie en toelichting.Ik heb overigens de stellige indruk dat een algemene eigen betaling in
de vorm van een verplicht eigen risico in plaats van de thans ingevoerde no-claimteruggaaf,
niet tot wezenlijk minder vragen en informatieverzoeken van voormalige ziekenfondsverzekerden
aan hun verzekeraars zou hebben geleid.Zoals ik in de nota naar aanleiding van het verslag (Kamerstukken II,
2003/04, 29 483, nr. 8) heb meegedeeld, zijn de uitvoeringskosten voor
de ziekenfondsen geschat op € 20 mln. In het najaar van 2004 heb
ik met Zorgverzekeraars Nederland overeenstemming bereikt over dit bedrag
voor de uitvoeringskosten. Uit de evaluatie blijkt dat de uitvoeringskosten
binnen het beschikbare kader van € 20 mln. zijn gebleven.Correcties en terugvorderingenUit de evaluatie blijkt dat de (voormalige) ziekenfondsen in het algemeen
niet zo optimistisch aankijken tegen de uitvoering van de no-claimteruggaveregeling
over 2005. De combinatie van de DBC-bekostiging bij de ziekenhuizen en de
no-claimteruggaaf vinden de zorgverzekeraars weinig gelukkig. Verzekeraars
geven aan zich zorgen te maken over mogelijke correcties en terugvorderingen
van reeds uitgekeerde no-claimteruggaven over 2005. Gegevens over de omvang
van het aantal correcties en terugvorderingen kunnen niet eerder dan het voorjaar
van 2007 beschikbaar komen, dit vanwege de termijn die geldt voor deze correctiemogelijkheid.
Deze gegevens komen uit de tweede fase van de evaluatie waarover in juni 2007
wordt gerapporteerd.De problematiek van de correctie en terugvordering is deels incidenteel.
Het aantal correcties en terugvorderingen vermindert in belangrijke mate indien
er minder uitvoeringsproblemen zijn met DBC’s en deze sneller bij de
verzekeraars worden gedeclareerd en verwerkt. Tegelijkertijd zal er altijd
een bepaalde mate van terugvordering blijven bestaan; dat hangt samen met
de maximale looptijd van een DBC van een jaar. Hierdoor kan in een aantal
gevallen een DBC pas gesloten worden nadat de no-claimteruggaaf is uitbetaald.Het is op dit moment onduidelijk in welke mate er sprake zal zijn van
correctie en terugvordering; ten tijde van de tweede fase van de evaluatie
zal er meer duidelijkheid zijn over de grootte van deze problematiek. Op dat
moment zal worden bezien of wijziging van deze correctiemogelijkheid wenselijk
en noodzakelijk is. De signalen van verzekeraars hierover zullen daarbij dan
ook worden betrokken.Samenloop met vrijwillig eigen risicoTen aanzien van de samenloop in de Zvw van de no-claimteruggaaf met het
vrijwillig eigen risico, merk ik op dat slechts 5% van de Zvw-verzekerden
heeft gekozen voor een vrijwillig eigen risico. Dit is een klein deel vergeleken
met het aantal particulier verzekerden dat in 2005 vrijwillig voor een eigen
risico had gekozen.Er kan van worden uitgegaan dat in de Zvw de verzekerden welbewust hebben gekozen voor een eigen risico en voor de premiekorting die verzekeraars
bieden bij een eigen risico. Dan ligt het in de rede dat deze verzekerden
op de hoogte zijn van de consequenties van het eigen risico, ook op het punt
van de verhouding met de no-claimteruggaaf.De samenloop van de no-claimteruggaaf en het vrijwillig eigen risico in
de Zvw leidt volgens deze evaluatie niet tot problemen.5. Eigen betalingen in perspectiefNo-claim en solidariteitDe discussie rondom eigen betalingen kan niet los worden gezien van de
ontwikkelingen rondom (houdbare) solidariteit in de zorg. De solidariteit
in Nederland is onderhevig aan technologische ontwikkelingen met bijkomende
kostenstijgingen en de extra druk op de gezondheidszorg als gevolg van onder
andere de vergrijzing. Deze ontwikkelingen leiden tot een autonome druk op
de solidariteit. Onder druk van de bovengenoemde ontwikkelingen nemen de financiële
solidariteitsoverdrachten steeds verder toe. In het RVZ-signalement «Houdbare
solidariteit in de Nederlandse gezondheidszorg» is het een en ander
uitgebreid beschreven. Op 28 april 2005 heb ik dit signalement naar beide
Kamers gestuurd (Kamerstukken I, 2004/05, 29 483, nr. F en Kamerstukken
II, 2004/05, 29 800 XVI, nr. 208). Solidariteitsoverdrachten zijn ook
in de toekomst cruciaal om de zorg toegankelijk te houden, juist voor mensen
met lage inkomens en voor mensen die (chronisch) ziek zijn. Het is daarom
van groot belang dat in de samenleving draagvlak blijft voor deze overdrachten.
De RVZ stelt terecht dat -om het draagvlak voor solidariteit ook in de toekomst
te bestendigen- het noodzakelijk is dat zorg doelmatig wordt geleverd en dat
voldoende wordt gevraagd van de eigen verantwoordelijkheid om de kosten indien
mogelijk te beperken. Eigen betalingen vergroten de eigen verantwoordelijkheid
en beperken de collectieve last. In navolging van de RVZ en met het oog op
de toenemende druk op de solidariteit is het dan ook mijn stellige overtuiging
dat een houdbaar solidair stelsel niet kan bestaan zonder het vragen van eigen
verantwoordelijkheid, ook in de vorm van eigen betalingen. In het Hoofdlijnenakkoord
2003 is hiertoe de invoering van een eigen risico afgesproken. Doel hiervan
was de eigen verantwoordelijkheid van de verzekerde te vergroten in verhouding
tot de collectieve verantwoordelijkheid. Tevens werd hiermee beoogd via financiële
prikkels onnodige zorgconsumptie terug te dringen. Na uitgebreide discussies
met beide Kamers en marktpartijen heb ik uiteindelijk besloten tot de invoering
van een no-claimteruggaveregeling. De no-claimteruggaveregeling is een relatief
bescheiden eigen betaling die wel leidt tot meer eigen verantwoordelijkheid,
zonder dat verzekerden zich zorgen hoeven te maken over geld dat direct op
tafel moet komen. Hierdoor is een stap gezet om de betaalbaarheid van de zorg
en het draagvlak voor de gewenste solidariteitsoverdrachten te bestendigen.Solidariteit is een groot goed. Bij benadering wordt in 2006 ruim € 16
miljard in financiële zin overgedragen van netto-betalers aan de netto-ontvangers.
De gemiddelde zorgkosten van de 10% veelgebruikers is ongeveer € 15 500;
zij betalen, geabstraheerd van inkomen, € 2 200 aan premie,
inclusief de no-claim. Per saldo ontvangt deze groep derhalve € 13 300
aan solidariteitsoverdrachten.Niet-gebruikers betalen gemiddeld ook € 2 200 en ontvangen
het jaar erop € 255 no-claim terug. Per saldo betaalt een niet-gebruiker € 1 945
aan solidariteitsoverdrachten.Het aandeel van de eigen betalingen in Nederland is met de invoering van
de no-claim internationaal bezien echter nog steeds zeer bescheiden. Al op
een eerder moment is een internationale vergelijking van eigen betalingen
gestuurd naar de beide Kamers (Kamerstukken I, 2004/05, 29 483, nr. F;
Kamerstukken II, 2004/05, 29 800 XVI, nr. 208). Uit deze vergelijking
blijkt dat in Nederland de eigen betalingen na invoering van de no-claimteruggaveregeling
ongeveer 11% van de totale zorguitgaven bedragen, terwijl dit percentage
in de Scandinavische landen gemiddeld zo’n 15% en in België
zelfs bijna 25% bedraagt1. Inherent aan
een eigen betaling is dat chronisch zieken en veelgebruikers worden geconfronteerd
met hogere uitgaven dan verzekerden die geen zorgkosten maken. Voor zover
deze uitgaven de draagkracht te boven gaan, kan aanspraak worden gemaakt op
de buitengewone uitgavenregeling.Op dit moment voert mijn departement onderzoek uit naar de verschillen
in de hoogte van eigen betalingen in verscheidene Europese landen. Dit onderzoek
richt zich op patiëntenprofielen en in welke mate men, naast de premie,
moet bijdragen aan de zorgkosten en op welke wijze.No-claimteruggaaf versus eigen risicoGelet op de uitkomsten van de evaluatie concludeer ik dat de no-claimteruggaveregeling
waarschijnlijk heeft gewerkt zoals is beoogd. De redenen die voor de regering
in 2004 de doorslag gaven om in de Zfw de no-claimteruggaaf in te voeren in
plaats van een eigen risico zoals in het Hoofdlijnenakkoord was afgesproken,
zijn nog steeds van toepassing, ook in de Zvw. Het alternatief voor de no-claimteruggaaf
is de invoering van een verplicht eigen risico. In de onderstaande tabel zijn
kort de verschillen weergegeven tussen de no-claim en een verplicht eigen
risico waarop in 2004 de beslissing is genomen voor een no-claimteruggaaf.Tabel 1: verschillen tussen de no-claim en het verplicht
eigen risico  No-claimVerplicht Eigen Risico Gevolgen voor lage inkomens en chronisch zieken  – Drempel voor gebruik zorgBeperkte
drempel, bij zorggebruik hoeft niet direct geld op tafel te worden gelegd. Hogere drempel, verzekerde zouden zich af kunnen vragen of
zij de risicobetaling wel kunnen voldoen. – LiquiditeitsprobleemBeperkt liquiditeitsprobleem,
door maandelijkse voorfinanciering van de eigen betaling. Groter probleem, de rekening van zorggebruik kan oplopen tot € 255
in één keer. Prikkelwerking  – Prikkel om minder of geen zorg te gebruikenBeperkte prikkelwerking, doordat er geen directe relatie is tussen
zorggebruik en eigen betaling. Grotere prikkelwerking, doordat
de financiële gevolgen van zorggebruik directer worden gevoeld. Positieve vs. negatieve prikkelPositieve prikkel,
je krijgt geld uitgekeerd bij beperkt zorggebruik. Negatieve
prikkel, je moet geld op tafel leggen bij zorggebruik. Technische Haalbaarheid  – samenloop met vrijwillig eigen risicoDe
uitzonderingen voor de no-claim (huisarts, kraamhulp en verloskunde) zullen
ook gelden bij een verplicht eigen risico. Deze uitzonderingen gelden overigens
niet voor het vrijwillig eigen risico. Verschil in systematiek tussen no-claim en vrijwillig eigen risico leidt tot
(beperkte) onduidelijkheid Geen verschil in systematiek tussen
verplicht en vrijwillig eigen risico. – administratieve lasten Lagere administratieve
lasten door minder contacten met verzekerden. Hogere administratieve
lasten, doordat vaker wordt gecommuniceerd met verzekerden.De regering heeft gekozen voor de no-claimteruggaveregeling in plaats
van een eigen risico, omdat zij de vriendelijker vormgeving vond opwegen tegen
de hogere gedragseffecten van het eigen risico. Daarnaast leidde een eigen
risicoregeling tot meer administratieve lasten dan de no-claimteruggaveregeling.
Dat laatste was zeker in de Zfw het geval. Naar verwachting zal dat ook in
de Zvw zo zijn omdat de meeste polissen uitgaan van overeenkomsten met zorgaanbieders.6. ConclusieDe resultaten van deze eerste fase van de evaluatie overziend, kom ik
tot de conclusie dat de no-claimteruggaveregeling in grote lijnen heeft gewerkt
zoals de regering in 2004 verwachtte bij de behandeling van het wetsvoorstel
gericht op invoering van de no-claimteruggaaf in de Zfw:– Als gevolg van de invoering van de no-claimteruggaaf is er in
2005 sprake van een financieringsverschuiving van collectief naar privaat
van ca. € 1,4 mld. (€ 2 mld. in 2006).– Uit de evaluatie blijkt dat het bescheiden gedragseffect van € 170
mln. mogelijk is gerealiseerd. Wellicht zal in de micro-analyse, zoals deze
is toegezegd voor 2007, een beter onderbouwde uitspraak kunnen worden gedaan
over de gedragseffecten van de no-claim en bij welke zorgvormen deze zijn
neergeslagen.– De gedragseffecten lijken niet zozeer te leiden tot een afnemend
gebruik van zorg maar vooral tot een gebruik van goedkopere zorg.– De evaluatie geeft het beeld dat de uitvoering van de no-claimteruggaveregeling
door verzekeraars in het algemeen soepel verloopt. Ook de combinatie van de
no-claimteruggaveregeling en het vrijwillig eigen risico heeft niet geleid
tot onduidelijkheden. Dit wordt onder andere veroorzaakt doordat het percentage
verzekerden dat in de Zvw een vrijwillig eigen risico heeft afgesloten beperkt
is gebleven tot nog geen 5%.Wel kan er nog sprake zijn van een incidenteel uitvoeringsprobleem in
verband met verlate ziekenhuisrekeningen. Hierdoor kan bij sommige verzekerden
over reeds uitbetaalde no-claimteruggaven 2005 nog tot 1 april 2007 een
correctie met terugvordering plaatsvinden. Deze verlate declaraties kunnen
er mede toe geleid hebben dat aan meer verzekerden dan in 2004 werd verwacht,
een no-claimteruggaaf is gedaan en dat de uitgekeerde bedragen gemiddeld iets
hoger zijn dan geraamd.Gelet op de uitkomsten van de evaluatie kom ik tot de conclusie dat de
no-claimteruggaveregeling heeft gefunctioneerd zoals beoogd. De twijfels in
beide Kamers over de werking van de no-claimteruggaveregeling worden niet
bevestigd door de uitkomsten van de evaluatie. Er is dan ook geen aanleiding
om deze regeling te vervangen door een andere vormgeving van eigen betalingen.In dit verband hecht ik ook aan het belang van continuïteit en consistentie
van regeringsbeleid. Het is natuurlijk nooit te laat om een maatregel die
slechter uitpakt dan voorzien, te wijzigen. Zoals ik hiervoor heb gemeld komt
het kabinet op basis van deze evaluatie over het eerste jaar dat de no-claimteruggaveregeling
gold, tot de conclusie dat deze regeling voor het grootste deel uitpakt op
de manier die was voorzien. Dat is dus geen reden om de regeling door een
ander systeem te vervangen. Bovendien is de invoering van de no-claimteruggaaf
het resultaat geweest van uitgebreide discussie tussen regering en parlement,
zowel in de Tweede Kamer als in de Eerste Kamer. De invoering van de no-claimteruggaaf
heeft weloverwogen plaatsgevonden.Zeker in de gezondheidszorg is overheidsbeleid sterk afhankelijk van de
bereidheid van partijen om dat beleid uit te voeren. Dat geldt temeer voor
maatregelen die op korte termijn moeten worden uitgevoerd, zoals bij de no-claimteruggaaf
het geval was. Naarmate beleidsmaatregelen op korte termijn worden ingevoerd
en vervolgens ook weer kort daarna worden ingetrokken of vervangen, neemt
de bereidheid mee te werken aan snelle uitvoering van die maatregelen af.
Dat zal zeker het geval zijn indien blijkt dat de ingevoerde maatregel voor
het grootste deel overeenkomstig de verwachtingen uitwerkt. In zo’n
situatie draagt een snelle intrekking van een net ingevoerde maatregel niet
bij aan het vertrouwen in het overheidsbeleid en de continuïteit en consistentie
daarvan. Vanuit die optiek bezien hebben maatregelen op het in Nederland beladen
terrein van eigen betalingen in de zorg in het verleden niet gezorgd voor
een positief «track record». Ik wil daar zelf geen bijdrage aan
leveren door de no-claimteruggaveregeling al twee jaar na haar invoering te
vervangen door een verplicht eigen risico.Dit alles afwegende blijft de no-claimteruggaveregeling in de Zvw op 1 januari
2007 gehandhaafd.De Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport,J. F. Hoogervorst XNoot1Voor 2006 wordt in de Zvw uitgegaan van een financieringsverschuiving
van € 2 mld. (€ 0,6 mld. hoger dan in 2005).XNoot2Ter inzage gelegd bij het Centraal Informatiepunt Tweede Kamer.XNoot1Op basis van de meest recente OECD-cijfers (OECD Health Data 2005) 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-29483-27.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl