Wijziging van de Wet op de omzetbelasting 1968 (implementatie richtlijnen BTW-pakket); Verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-09-26 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 31907, nr. 6

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

25-05-2009

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2008-2009

31907 nr. 6

20-05-2009

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 31907Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 47 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
31 907Wijziging van de Wet op de omzetbelasting 1968 in verband met de invoering
van een nieuwe regeling voor de plaats van dienst voor de heffing van omzetbelasting,
alsmede een nieuwe regeling voor de teruggaaf van omzetbelasting aan in een
andere lidstaat gevestigde ondernemers (implementatie richtlijnen BTW-pakket)nr. 6VERSLAGVastgesteld 20 mei 2009De vaste commissie voor Financiën1, belast
met het voorbereidend onderzoek van bovenstaand wetsvoorstel, heeft de eer
als volgt verslag uit te brengen van haar bevindingen.Onder het voorbehoud dat de regering de vragen en opmerkingen in dit verslag
afdoende zal beantwoorden, acht de commissie hiermee de openbare behandeling
van het voorstel van wet voldoende voorbereid.Inhoudsopgaveblz.   •Vragen en opmerkingen van de leden van de
fractie van het CDA1•Vragen en opmerkingen van de leden van de
fractie van de PvdA12•Vragen en opmerkingen van de leden van de
fractie van de SP12•Vragen en opmerkingen van de leden van de
fractie van de VVD13Vragen en opmerkingen van de leden van de fractie van
het CDADe leden van de CDA-fractie hebben kennisgenomen van het wetsvoorstel
ter implementatie van een aantal BTW-richtlijnen. Deze leden staan achter
modernisering en vereenvoudiging van de teruggaafprocedure voor ondernemers
van in andere lidstaten betaalde BTW en de bestrijding van belastingfraude
in het intracommunautaire. Wel hebben zij nog een groot aantal vragen over
voorliggend wetsvoorstel.In de eerste plaats verzoeken de leden van de CDA-fractie de regering
aan te geven waar zij eventuele koppen op de richtlijnen heeft gezet, wat
daarvan de oorzaak was en welke administratieve lasten dit met zich meebrengt.
Genoemde leden merken ook op dat er nog de nodige vragen te stellen zijn ten
aanzien van de uitvoerbaarheid van het wetsvoorstel. Kan de regering aangeven
in hoeverre zij denkt dat de Belastingdienst en zeker ook het bedrijfsleven
een en ander tijdig kunnen implementeren? Is het bedrijfsleven voldoende bij
het wetvoorstel betrokken? De leden van de CDA-fractie vragen zich af waarom
er meer dan een jaar is verstreken tussen het moment van vaststellen
van de definitieve teksten van de betreffende Richtlijnen en Verordening en
het in gang zetten van het wetgevingsproces? Kan de regering aangeven wanneer
andere lidstaten de Richtlijnen zullen hebben geïmplementeerd? Het is
niet uitgesloten dat, gezien de ingewikkeldheid van de materie, het wetgevingsproces
niet tijdig kan worden afgerond om de Richtlijnen per 1 januari 2010
te implementeren. Wat zijn hiervan de consequenties? In hoeverre is de regering
bereid om te gaan heronderhandelen over onderdelen van de Richtlijnen en/of
de datum van inwerkingtreding hiervan?Vervolgens vragen genoemde leden zich af hoe het precies zit met de bestrijding
van intracommunautaire BTW-fraude. Is de regering van mening dat de implementatie
van de Richtlijn 2008/117/EG voldoende bijdraagt aan de bestrijding hiervan?
Zo ja, in welke mate? Kan de regering nader ingaan op de vraag in hoeverre
het listen van diensten fraude kan voorkomen? Heeft de regering enig inzicht
in de vraag in hoeverre in gevallen van fraude met diensten de fraude is gelegen
in de grensoverschrijdende schakel en niet in de belaste schakel? En kan de
regering uitsluitsel geven over de vraag in hoeverre momenteel fraude plaatsvindt
met grensoverschrijdende diensten die onder de huidige wetgeving reeds belast
zijn in het land van de afnemer? Kan de regering aangeven hoe de administratieve
lasten van de listingverplichting zich verhouden tot de hoeveelheid fraude
die daarmee wordt bestreden? Kan de regering aangeven hoe de implementatie
van deze richtlijn zich verhoudt tot het Rapport van de Algemene Rekenkamer
inzake Intracommunautaire BTW-fraude? Welke aanvullende maatregelen is de
regering voornemens te nemen? Kan de regering voorts aangeven in hoeverre
de invoering van de listingsverplichting in overeenstemming is met Europese
regelgeving, zoals het EG-verdrag?Het doel van de nieuwe Europese BTW-regels ter bepaling van de plaats
van dienst is dat de belasting in principe wordt geheven op de plaats van
het verbruik, tenzij dit leidt tot extra verplichtingen voor ondernemers en
belastingdiensten die als onevenredig, omslachtig of onpraktisch worden beschouwd.
Kan de regering nader ingaan op de vraag wanneer verplichtingen voor ondernemers
en belastingdiensten als onevenredig, omslachtig of onpraktisch worden beschouwd,
zo vragen de leden van de CDA-fractie zich af? Voorts vragen deze leden zich
af of de regering nader kan ingaan op het zogenoemd één-loket-systeem
dat per 1 januari 2015 zal worden geïntroduceerd? Hoe wordt dit
precies geïmplementeerd en voorbereid? Komt dit overeen met de ook wel
in het wetsvoorstel gebruikte term «mini one-stop shop»? In hoeverre
wordt hierover in Europees verband afspraken gemaakt ten aanzien van de inrichting
van deze shop? In hoeverre is bijvoorbeeld het BTW-Comité bij de nieuwe
BTW-regels betrokken? Kan de regering aangeven in hoeverre zij verwacht dat
het feit dat de hoofdregel voor het belasten van diensten van bedrijven aan
bedrijven (B2B) wordt gewijzigd van het oorsprongslandbeginsel naar het bestemmingslandbeginsel
leidt tot BTW-arbitrage?De leden van het CDA hebben begrepen dat omtrent de procedure voor de
teruggave van buitenlandse BTW door het bedrijfsleven ook wordt voorgesteld
om de mogelijkheid te introduceren om BTW die in een andere lidstaat is betaald
in aftrek te brengen op de binnenlandse BTW-aangifte. Kan de regering aangeven
wat de gevolgen hiervan zouden zijn?Kan de regering aangeven of er regels zijn ten aanzien van de aansprakelijkheid
voor de dienstverleners indien de afnemer van grensoverschrijdende B2B-diensten
niet aan zijn aangifteverplichting voor verlegde BTW voldoet?Momenteel zijn ondernemers verplicht om bij verlegging op de factuur een
verwijzing naar de toepasselijke bepaling in deze richtlijn over naar de overeenkomstige
nationale bepaling of enige andere vermelding te verwijzen op te nemen. Kan
de regering aangeven in hoeverre dit eveneens verplicht wordt voor verlegde
B2B-diensten? En kan de regering een overzicht verschaffen van de manier waarop
andere landen hiermee omgaan?Het bedrijfsleven is overwegend positief over het BTW-pakket, zo lezen
de leden van de CDA-fractie. Kan de regering aangeven ten aanzien van welke
onderdelen van het BTW-pakket het bedrijfsleven niet positief was? En waarom
niet? Kan de regering nader ingaan op de opmerking dat de wijziging van de
plaats van dienst voor telecommunicatie-, elektronische- en radioen televisiediensten
(B2C) naar het land waar de afnemende consument woont tot een jaarlijks positief
budgettair effect van € 5 miljoen aan BTW-opbrengsten leidt? En
kan de regering toelichten welke kosten ten bedrage van € 0,9 miljoen
reeds in 2008 zijn gemaakt?De regering verwacht geen personele aspecten ten aanzien van de rechterlijke
macht. De leden van de CDA-fractie vragen zich af in hoeverre de regering
verwacht dat er sprake zal zijn van een toenemend aantal discussies over de
vraag wie de afnemer van een bepaalde B2B dienst is?Ten aanzien van de administratieve lasten die aan de huidige regeling
zijn verbonden merkt de regering op dat dit in beginsel buitenlandse administratieve
lasten zijn. Kan de regering aangeven in hoeverre zij verwacht dat deze buitenlandse
administratieve lasten worden teruggedrongen door implementatie van de aan
dit wetsvoorstel ten grondslag liggende richtlijnen?De leden van de CDA-fractie vragen zich eveneens af wat de huidige stand
van zaken te aanzien van de Nederlandse portaalsite is?ARTIKELSGEWIJSArtikel I, onderdeel A (artikel 2a)Kan de regering aangeven wat de gevolgen zijn van het vervangen van de
term «onder andere» uit art. 2a, eerste lid, onderdeel q, door
de term «met name»?Artikel I, onderdeel C (artikel 6)De leden van de CDA-fractie hebben een groot aantal vragen ten aanzien
van de nieuwe regeling omtrent de plaats van dienst. Kan de regering aangeven
hoe de ondernemer aantoont dat hij zijn dienst heeft verricht aan een «als
zodanig handelende ondernemer»? Er zijn lidstaten die kleine of vrijgestelde
ondernemers geen BTW-identificatienummer verstrekken. Hoe moet een ondernemer
in dergelijke gevallen aantonen dat hij aan een «als zodanig handelende
ondernemer» levert? Als er wel een BTW-identificatienummer is verstrekt,
is dat dan voldoende of moet dat nummer worden gecontroleerd en, zo ja, hoe?
Is het feit dat een BTW-identificatienummer via het VAT Information Exchange
System is geverifieerd voldoende bewijs dat desbetreffende afnemer een ondernemer
is? Hoe dient te worden gehandeld wanneer een BTW-ondememer weet dat de afnemer
belastingplichtig is voor de BTW, maar deze afnemer geen BTW-registratie heeft
(bijvoorbeeld een beleggingsfonds dat vrijgesteld is van BTW)? Hoe zit het
bijvoorbeeld met een belaste adviesdienst aan een beleggingsfonds in Luxemburg
dat geen Luxemburgs BTW-identificatienummer heeft? Kan de regering
voorts aangeven hoe ondernemers dienen om te gaan met EU-landen die verschillende
BTW-registraties hanteren, zoals Spanje? Hoe kan een ondernemer bijvoorbeeld
aantonen dat een afnemer wel kwalificeert als ondernemer indien de zogenaamde
verminderde BTW-registratie niet is opgenomen in het VAT Information Exchange
System? Kan de regering nader duiden hoe ondernemers moeten omgaan met afnemers
die niet in de EU zijn gevestigd? Moet een ondernemer bewijzen dat een dergelijke
afnemer ondernemer is en, zo ja hoe?Kan de regering aangeven wat wordt bedoeld met de formulering «verricht
voor een andere dan ondernemer»? Kan de regering voorts aangeven hoe
de term «zetel van de bedrijfsuitoefening» zoals vermeld in artikel
6, eerste lid, wordt uitgelegd en hoe een en ander zich tot het Planzer-arrest
(C-73/06) verhoudt? Hoe verhoudt het voorgestelde artikel 6, eerste lid zich
tot het huidige artikel 6, tweede lid, onderdeel d van de Wet op de Omzetbelasting
1968? Wordt ten aanzien van de diensten die momenteel onder artikel 6, tweede
lid, onderdeel d vallen met de invoering van artikel 6, eerste lid, een materiële
wijziging beoogd?Valt binnenlands goederenvervoer net als intracommunautair goederenvervoer
onder de nieuwe hoofdregel met betrekking tot de plaats van dienst? Zo ja,
is dan bijvoorbeeld binnenlands goederenvervoer in België door een Nederlandse
vervoerder voor een Nederlandse opdrachtgever belast met Nederlandse BTW?
Indien dat het geval is, kan dan in situaties met binnenlands goederenvervoer
in een niet-EU land dubbele heffing ontstaan, doordat het niet-EU land wellicht
ook een heffing heeft op dit binnenlandse goederenvervoer? En hoe wordt omgegaan
met de situatie waarin binnen Nederland door een in Nederland gevestigde ondernemer
in opdracht van een in België of een andere lidstaat gevestigde ondernemer
goederen worden vervoerd? En hoe met de situatie waarin in Nederland door
een in Nederland gevestigde ondernemer in opdracht van een in België
of een andere lidstaat gevestigde ondernemer goederen worden gevoerd?Valt ook het B2B-goederenvervoer van een niet EU-land naar een ander niet-EU-land
onder de nieuwe hoofdregel voor B2B-dienstverlening? Welk tarief is in dat
geval van toepassing? Kan de regering aangeven hoe wordt omgegaan met situaties
waarin een dienst fysiek geheel buiten de EU is gelegen? Hoe wordt omgegaan
met de situatie waarin een dienst plaatsvindt tussen een Nederlandse dienstverlener
en een Nederlandse afnemer op schepen die buiten de territoriale wateren gelegen
zijn?Kan de regering aangeven vanuit welk gezichtspunt de termen «verricht
voor» en «verricht vanuit» worden bepaald? Is dit vanuit
het gezichtspunt van de leverancier, vanuit het gezichtspunt van de afnemer
of vanuit het gezichtspunt van een lidstaat? Worden op Europees niveau afspraken
gemaakt over een definitie? Wanneer is een (vaste) inrichting van een dienstverrichter «betrokken»
bij de grensoverschrijdende dienstverrichting door het hoofdhuis in een andere
lidstaat? Is dit een contract, fysieke betrokkenheid, het verrichten van een
levering, ondersteuning, verzenden van een factuur of alleen (telefonisch
of een gesprek met een medewerker) contact of een combinatie hiervan? Komt
hiervoor een uniforme EU-benadering? Kan een (vaste) inrichting deels betrokken
zijn bij een transactie? Als dat zo is, hoe werkt dat dan uit? Kan de regering
aangeven welke uitleg wordt gegeven aan het begrip «vaste inrichting»
waarvoor diensten zijn verricht? Is dit dezelfde uitleg als aan het begrip «vaste
inrichting» waardoor de diensten worden verricht wordt gegeven? In hoeverre
geven de verschillende lidstaten een verschillende uitleg aan dit begrip?
Zo ja, welke gevolgen heeft dit voor ondernemers? Hoe moeten zij hiermee omgaan?Stel dat een Franse softwareleverancier een contract sluit met het hoofdkantoor
van een Nederlandse multinational voor een grote opdracht betreffende advisering
omtrent implementatie van software in alle Europese vestigingen van deze multinational.
De Franse ondernemer zal de diensten listen en het Nederlandse hoofdkantoor
zal ter zake in Nederland de verleggingregeling toepassen, zo nemen de leden
van de CDA-fractie aan. Een deel van de werkzaamheden wordt echter verricht
voor een dochtermaatschappij van deze Nederlandse multinational in Frankrijk
en dus belast het Nederlandse hoofdkantoor een deel van de kosten door aan
de Franse vestiging. Hoe verloopt de BTW-heffing in dat geval?En hoe verloopt een en ander indien het Nederlandse bedrijf in Frankrijk
een vaste inrichting heeft? Loopt de Franse dienstverlener dan het risico
dat de Franse autoriteiten zullen zeggen dat de werkzaamheden deels voor de
lokale vaste inrichting zijn verricht en dus voor dat deel in Frankrijk aan
BTW onderworpen hadden moeten worden? Hoe moet dat afgewikkeld worden als
dat bedrijf het overall contract met het hoofdkantoor heeft gesloten? Moet
de Franse dienstverlener zich er vooraf van vergewissen of de afnemer wellicht
branches heeft in plaats van dochtervennootschappen? En moet het Franse bedrijf
dan deels Franse BTW aan het Nederlandse hoofdkantoor in rekening brengen?
Of is hij op grond van de nieuwe regelgeving verplicht het contract te splitsen
en een apart contract aan te gaan met de Franse vestiging?Kan de regering aangeven hoe de plaats van dienstregel werkt in de volgende
situatie. Een adviesbureau in de vorm van een internationale maatschap met
vestigingen in meerdere landen in de EU weet vanuit de Duitse vestiging een
opdracht te krijgen van een Nederlandse ondernemer. De Duitse vestiging voert
deze opdracht uit en sluit het contract ter zake. De Duitse vestiging schakelt
in het kader van deze opdracht ook een aantal mensen van de Nederlandse vestiging
in. Mag worden aangenomen dat in dit geval desalniettemin de opdracht toch
verricht wordt vanuit de Duitse dienstverlener naar de Nederlandse opdrachtgever?In hoeverre wordt op Europees niveau, bijvoorbeeld in het BTW-Comité,
overleg gevoerd over de invulling van het voorgestelde artikel 6, eerste lid?Artikel I, onderdeel C (artikel 6a)De plaats van een dienst die voor andere dan ondernemers wordt verricht
door een tussenpersoon die handelt in naam en voor rekening van derden, wordt
gesitueerd op de plaats waar de onderliggende handeling wordt belast. In hoeverre
is de regering van mening dat dit uitvoerbaar en handhaafbaar is? Is de regering
van mening dat deze plaatsbepaling eenvoudig genoeg is?Artikel I, onderdeel C (artikel 6b)Kan de regering aangeven hoe de begrippen «roerend» en «onroerend»
worden ingevuld? En hoe verhoudt een en ander zich tot het Maierhofer-arrest
(C-315/00)? Kan de regering aangeven of op Europees niveau afspraken worden
gemaakt over de invulling van deze begrippen? Is er ten aanzien hiervan sprake
van uniformiteit tussen de lidstaten? Kan de regering eveneens aangeven hoe
het begrip «experts» wordt ingevuld? En hoe wordt invulling gegeven
aan de term «een dienst die betrekking heeft op een onroerende zaak»?Artikel I, onderdeel C (artikel 6c)In dit artikel wordt bepaald dat de plaats van personenvervoerdiensten,
verricht voor zowel ondernemers als andere dan ondernemers, wordt bepaald
op de plaats waar het vervoer daadwerkelijk plaatsvindt en naar verhouding
van de afgelegde afstanden. Dus de busreis vanuit Nederland door België
en Luxemburg naar Duitsland wordt in vier landen belast, naar verhouding van
de in die landen afgelegde afstand. De regering geeft aan dat deze regel het
enige goede alternatief is om te garanderen dat de belasting toekomt aan de
lidstaat aan verbruik. Welke andere alternatieven ziet de regering en waarom
zijn deze niet bruikbaar? En in hoeverre blijft de mogelijkheid bestaan tot
aftrek van voordruk in de lidstaten waar een gedeelte van het personenvervoer
plaatsvindt en wordt belast?Op andere plaatsen in het wetsvoorstel worden «personenvervoerdiensten»
aangeduid als «passagiersvervoerdiensten». Kan de regering aangeven
of hiermee een verschil in betekenis tussen de termen wordt bedoeld?Artikel I, onderdeel C (artikel 6f)De plaats van vertrek respectievelijk aankomst van een passagiersvervoer
moet worden bepaald op basis van het eerste punt respectievelijk laatste punt
in de EU waar passagiers aan boord kunnen komen of van boord kunnen gaan.
Kan de regering aangeven in hoeverre hierbij sprake is van gebondenheid aan
een ticket? Kan de regering voorts aangeven hoe wordt omgegaan met catering
gedurende een bootreis, waarbij de plaats van vertrek buiten de Gemeenschap
is gelegen en de plaats van aankomst binnen de Gemeenschap? En hoe verloopt
de BTW-heffing in omgekeerde gevallen?Artikel I, onderdeel C (artikel 6g)Voor de toepassing van het eerste lid wordt onder «kortdurende verhuur»
verstaan: het ononderbroken bezit of gebruik van het vervoermiddel gedurende
een periode van ten hoogste dertig dagen, en voor schepen ten hoogste negentig
dagen. Kan de regering aangeven hoe de term onderbroken bezit of gebruik moet
worden uitgelegd? Is hierbij het contract of het feitelijke bezit doorslaggevend?
Kan de regering ingaan op de vraag wat er gebeurt als een contract na afloop
van de eerste termijn van 30 dagen wordt verlengd? En hoe dient te worden
omgegaan met een verhuurperiode van een vervoersmiddel voor een periode van
meer dan 30 dagen, waarvan het merendeel van de dagen is gelegen in 2009?
Kan de regering aangeven of er dan met terugwerkende kracht alsnog sprake
van is van verhuur van langere termijn die belast is volgens de nieuwe hoofdregel?
Of geldt de plaats van dienst voor langdurig verhuur alleen voor de verlenging?
Kan de regering aangeven hoe moet worden gehandeld bij rijden in een gehuurde
auto – die in Nederland ter beschikking van de huurder is gesteld –
door Frankrijk de huurperiode van de auto na 29 dagen (dus tijdens het verblijf
in Frankrijk) met een aantal dagen wordt verlengd? En hoe in het geval waarin
een in Nederland ter beschikking gestelde huurauto na een ongeval in Frankrijk
wordt vervangen door een andere auto, waarbij het huurcontract op dat moment
wordt verlengd naar een periode die de totale huurperiode langer dan 30 dagen
maakt?Artikel I, onderdeel C (artikel 6i)De leden van de CDA-fractie vragen zich af hoe in het licht van dit artikel
wordt omgegaan met managementdiensten die worden verricht aan niet-ondernemers
die worden verricht buiten de Gemeenschap zijn gevestigd? Worden
deze door Nederland vanaf 1 januari 2010 nog steeds gezien als niet
gelijksoortig aan adviesdiensten en hoe verhoudt dit zich tot de manier waarop
andere landen hiermee omgaan?Artikel I, onderdeel C (artikel 6j)Hoe wordt invulling gegeven aan de term «werkelijk gebruik en de
werkelijke exploitatie»? Hoe heeft de regering invulling gegeven aan
onderafdeling 10 van de Richtlijn 2008/8/EG? Waarom heeft de regering geen
maatregelen ter voorkoming van dubbele belasting genomen? Voorts vragen de
leden van de CDA-fractie zich af in hoeverre de lidstaten op uniforme wijze
gebruikmaken van de discretionaire bevoegdheid van dit onderdeel van de Richtlijn?Artikel I, onderdeel D (artikel 7)De regering merkt op dat de bepalingen met betrekking tot de B2B-diensten
niet gelden ten aanzien van ondernemers of rechtspersonen, andere dan ondernemers,
die diensten niet afnemen als ondernemer maar als privépersoon. Kan
de regering nadere duidelijkheid verschaffen over dit onderscheid? Hoe dient
een ondernemer hiermee om te gaan? En hoe wordt dit in andere lidstaten geregeld?
Indien een afnemer beschikt over een BTW-identificatienummer, in hoeverre
kan deze een dienst niet als ondernemer afnemen? En hoe moet een leverende
ondernemer hiermee omgaan?Artikel I, onderdeel E (artikel 12)Kan de regering aangeven waarom in artikel 12, vierde lid, onderdeel b,
wordt gesproken over «vaste inrichting», terwijl in artikel 192a
van de Richtlijn 2008/8/EG wordt gesproken over «an establishment»?
Kan de regering nadere duiding geven aan het begrip «betrokken»?
In hoeverre geven lidstaten een uniforme uitleg aan dit begrip?Kan de regering aangeven waarom de lid 2 en lid 3 van artikel 12 niet
worden samengevoegd voor wat betreft de diensten die door buitenlandse ondernemers
aan Nederlandse ondernemers worden geleverd?Artikel 12, vierde lid, is negatief geformuleerd. Waarom is dit het geval
en dient dit artikel ook à contrario te worden toegepast? Moet het
zo worden uitgelegd dat, zodra een bedrijf een vaste inrichting heeft in een
ander land dan de plaats waar hij de zetel van zijn bedrijfsuitoefening heeft
gevestigd, hij daar ter plaatse is gevestigd? Artikel I, onderdeel F (artikel 13)De wijziging in het eerste lid, onderdeel a, houdt in dat het tijdstip
waarop de belasting verschuldigd wordt ter zake van die diensten niet langer
gekoppeld is aan het uitreiken van de factuur door de buitenlandse ondernemer
aan de Nederlandse afnemer, maar dat de belasting in die gevallen altijd verschuldigd
wordt op het tijdstip waarop de dienst wordt verricht. De leden van de CDA-fractie
willen in de eerste plaats graag van de regering weten wat de noodzaak is
van deze wijziging ten opzichte van de huidige praktijk. Kan de regering aangeven
in hoeverre het bedrijfsleven geëquipeerd is om aan dit nieuwe vereiste
te voldoen? Hoe moet bijvoorbeeld worden gehandeld de volgende situatie: een
in Duitsland gevestigde ondernemer levert enkele administratieve diensten
aan een Nederlandse verzekeringsmaatschappij, waarbij de vergoeding afhankelijk
is van het aantal feitelijk gewerkte uren. De dienst wordt eind maart 2010
afgerond, maar pas medio april 2010 gefactureerd.In lid 1 onderdeel a wordt alleen gesproken over de BTW die is verlegd
op basis van artikel 12 lid 2 van de Wet op de Omzetbelasting 1968 en niet
over de BTW die is verlegd op basis van artikel 12 lid 3 van de Wet op de
Omzetbelasting 1968 Een en ander betekent dat voor verlegde BTW op grond van
artikel 12 lid 2 van de Wet op de Omzetbelasting 1968 een ander tijdstip van
verschuldigdheid van toepassing is dan voor verlegde BTW op grond van artikel
12 lid 3 van de Wet op de Omzetbelasting 1968. Waarom heeft de regering er
niet voor gekozen dit verschil op te heffen, aangezien dit op basis van de
Richtlijn mogelijk is?Voorts vragen genoemde leden zich af wat precies wordt bedoeld met de
term «het tijdstip waarop de dienst wordt verricht»? Kan de regering
aangeven hoe moet worden omgegaan met de situatie waarin op een factuur diensten
zijn vermeld die op verschillende tijdstippen en in verschillende aangiftevakken
plaatsvinden? Welke gevolgen heeft dit voor de listing? Hoe wordt omgegaan
met situaties waarin een dienst voor aanvang van het jaar 2010 wordt verricht
doch de factuur in 2010 (of later) wordt opgesteld en uitgereikt?De leden van de CDA-fractie vragen zich af hoe met het nieuwe tijdstip
van verschuldigdheid in andere lidstaten wordt omgegaan.Artikel I, onderdeel I (artikel 31)De drempels van de belastingbedragen waaronder geen teruggaaf wordt verleend
zijn verhoogd van € 200 naar € 400 voor een tijdvak van
ten minste drie maanden en van € 25 naar € 50 bij een
tijdvak van een kalenderjaar of het resterende gedeelte van een kalenderjaar.
Kan de regering deze verhogingen nader toelichten?Artikel I, onderdeel I (artikel 32b)Kan de regering aangeven in hoe uitwerking wordt gegeven aan de situatie
waarin een buitenlandse onderneming in meer dan één andere lidstaat
is gevestigd en/of vaste inrichtingen heeft? Op welke wijze wordt dan het
land van vestiging bepaald?Artikel I, onderdeel I (artikel 32d) en Artikel I, onderdeel
I, (artikel 32e)Een in een andere lidstaat gevestigde ondernemer kan ingevolge artikel
32e in Nederland alleen een teruggaafverzoek indienen, indien hij in de lidstaat
van vestiging ook handelingen verricht die daar een recht op aftrek doen ontstaan.
In artikel 32d is vastgelegd dat ondernemers die zijn gevestigd in een andere
lidstaat op verzoek teruggaaf wordt verleend van de in Nederland geheven belasting
ter zake van de aan hen als ondernemer verrichte leveringen van goederen en
diensten dan wel ter zake van de door of voor hen verrichte invoer van goederen.
Dit betekent dus dat het recht van buitenlandse EU-ondernemers op teruggaaf
van BTW afhangt van het zowel het recht op aftrek dat deze ondernemers hebben
in het land waarin zij zijn gevestigd als van het recht op aftrek in Nederland.
Kan de regering aangeven hoe met deze problematiek wordt omgegaan? Zijn belastinginspecteurs
voldoende op de hoogte van het recht op aftrek in andere EU-lidstaten? En
hoe wordt hiermee in andere lidstaten omgegaan? Wordt op Europees niveau gewerkt
aan een informatiepunt ten aanzien hiervan?Artikel I, onderdeel I (artikel 32f)Een in een andere lidstaat gevestigde ondernemer die een verzoek om teruggaaf
van Nederlandse belasting wil doen, moet daartoe net als de Nederlandse ondernemer
een aangifte indienen en een teruggaafverzoek aan Nederland doen via de portaalsite
die daartoe is ingesteld in zijn lidstaat van vestiging. Kan de regering aangeven
hoe en in hoeverre andere lidstaten een portaalsite hebben ingericht?De Nederlandse belastingdienst ontvangt van de buitenlandse belastingdienst
alle relevante gegevens die zijn vereist op de voet van het bepaalde in de
artikelen 8 en 9 van Richtlijn 2008/9/EG. Bovendien kan de Nederlandse belastingdienst
ingevolge artikel 32f, derde lid, de aanvrager nog verzoeken om aanvullende
informatie. Zo kan bij ministeriële regeling
worden bepaald dat de aanvrager bij het verzoek langs elektronische weg nog
bepaalde aanvullende gegevens moet verstrekken die van belang zijn voor de
beoordeling van het teruggaafverzoek. In hoeverre denkt de regering dat deze
aanvullende gegevens noodzakelijk zijn en wanneer wordt dit dan in een ministeriële
regeling vastgelegd?Kan de regering duidelijk maken hoe de toetsing van het ondernemerschap
zal plaatsvinden, aangezien teruggaaf van BTW uitsluitend plaatsvindt aan
een belastingplichtige (zijnde een ondernemer), maar de verklaring van ondernemerschap
uit de Achtste Richtlijn ontbreekt?Artikel I, onderdeel I (artikel 32g)Artikel 32g maakt het mogelijk bij ministeriële regeling te eisen
dat de aanvrager van de teruggaaf in bepaalde gevallen te samen met het door
hem in te dienen teruggaafverzoek langs elektronische weg ook een afschrift
overlegt van de factuur of het invoerdocument waarop de teruggevraagde belasting
is vermeld. Kan de regering aangeven of en wanneer de ministeriële regelingen
te verwachten zijn?Artikel I, onderdeel I (artikel 32h)Dit artikel biedt de mogelijkheid om bij ministeriële regeling de
aanvrager voor te schrijven dat hij bij het teruggaafverzoek nadere informatie
verstrekt omtrent zijn beroepsactiviteiten. Gaat de regering van deze mogelijkheid
gebruik maken?Artikel I, onderdeel I (artikel 32i)Heeft de regering inzicht in de taaleisen die andere lidstaten gaan stellen
ten aanzien van de facturen?Artikel I, onderdeel J (artikel 33) Betekent het gebruik van de term «een
in Nederland gevestigde ondernemer» dat andere partijen geen teruggaafverzoeken
meer kunnen doen namens in Nederland gevestigde ondernemers?Artikel I, onderdeel J (artikel 33d)De lidstaat van teruggaaf kan ingevolge het derde lid van artikel 33d
voorts verlangen dat de aanvrager bij het teruggaafverzoek zijn beroepsactiviteit
meer specifiek omschrijft aan de hand van de geharmoniseerde codes bepaald
op de voet van artikel 34bis, lid 3, tweede alinea, van Verordening (EG) nr.
1798/2003 van de Raad. Welke lidstaten gaan van deze mogelijkheid gebruik
maken? Wordt er in überhaupt een lijst samengesteld met extra informatie
die door lidstaten wordt gevraagd?Artikel I, onderdeel L (artikel 37a)Nederland maakt gebruik van de in de Richtlijn geboden mogelijkheid om
niet in alle gevallen de frequentie van de listingsverplichting terug te brengen
tot een kalendermaand. De leden van de CDA-fractie vragen zich af hoe andere
landen daarmee omgaan? In welke gevallen worden in andere landen gebruik gemaakt
van deze mogelijkheid? Kan de regering aangeven wat de frequentie van de listingsverplichting
van intracommunautaire leveringen en diensten zal bedragen?Kan de regering aangeven hoe wordt omgegaan met de situatie waarin een
ondernemer het drempelbedrag voor intracommunautaire leveringen van goederen
overschrijdt? Betekent dit dat deze ondernemer ook intracommunautaire diensten
op maandbasis moet gaan listen? Kan de regering aangeven waarom er voor de
listingsverplichting voor goederenlevering per kwartaal wel een drempel van € 100 000
wordt opgenomen in artikel 37a lid 3 van de Wet op de Omzetbelasting 1968
en voor listings voor diensten niet?Kan de regering aangeven wanneer de nieuwe listings alsook het nieuwe
aangiftebiljet voor de BTW beschikbaar komen? Moet de ondernemer in een listing
onderscheid maken tussen intracommunautaire leveringen van goederen en intracommunautaire
diensten? Hoe moeten intracommunautaire diensten op de BTW-aangifte worden
gerapporteerd?Uit lid c blijkt dat er geen listingsverplichting bestaat indien de verlegde
dienst in desbetreffende lidstaat is vrijgesteld. Onder vrijgesteld wordt
in dit verband ook begrepen de dienst die – als deze in Nederland zou
plaatsvinden – met 0% zou zijn belast met een recht op aftrek,
zo valt te lezen in de Memorie van Toelichting. Kan de regering aangeven hoe
ondernemers hiermee precies moeten omgaan? Moeten ondernemers voor iedere
lidstaat nagaan of een bepaalde dienst belast is? Hoe zit het bijvoorbeeld
met de situatie waarin een afnemer gebruik kan maken van een optie tot belaste
of vrijgestelde diensten? Welke interpretatie is doorslaggevend indien er
bij een grensoverschrijdende dienst discussie is tussen lidstaten over de
vraag of deze vrijgesteld of belast is? Is dit de interpretatie van de lidstaat
van de afnemer of niet?Hoe moet bijvoorbeeld worden gehandeld als een dienstverrichting door
een Nederlandse vermogensbeheerder op grond van de Nederlandse regels belast
zou zijn, terwijl deze in Luxemburg is vrijgesteld? En hoe als een dienst
in Nederland is vrijgesteld, maar in Luxemburg is belast? Kan de regering
eveneens aangeven wat de consequenties zijn voor een ondernemer indien deze
een dienst aan een afnemer in de EU list, zonder zich ervan op de hoogte te
stellen of desbetreffende dienst in de lidstaat van de afnemer is vrijgesteld
of onder het 0%-tarief valt?Kan een listing worden ingediend voor een fiscale eenheid-BTW of alleen
voor onderdelen hiervan?Artikel IIKan de regering aangeven waarom de artikelen 6d en 6e pas op 1 januari
2011 in werking treden? Wat wordt bedoeld met de term «met de toegangverlening
samenhangende diensten»? En wat met de term «bestaande in het
verlenen van toegang tot»? De vraag kan worden gesteld in hoeverre deze
term is gekoppeld aan een persoonlijk toegangsbewijs met controle. Is dit
het geval, zo vragen de leden van de CDA-fractie zich af? En wat betekent
dit voor evenementen zonder toegangsbewijs? Kan de regering aangeven welke
invulling wordt gegeven aan het begrip «met de toegangverlening
samenhangende diensten»? En wat is het verschil tussen het begrip «activiteiten»
uit de tekst vanaf 1 januari 2010 en de tekst «evenementen»
uit de tekst vanaf 1 januari 2011? Voorts vragen de leden van de CDA-fractie
zich af hoe de term «de plaats waar deze evenementen daadwerkelijk plaatsvinden»
uit zowel de Nederlandse wettekst vanaf 1 januari 2010 als vanaf
de Nederlandse wettekst vanaf 1 januari 2011 als uit de Nederlandse
versie van de Richtlijn zich verhoudt tot de term «the place where those
activities are physically carried out» uit de Engelse tekst van Richtlijn
2008/8/EG en de term «the place where those activities actually take
place» uit dezelfde Richtlijn? In hoeverre verwacht de regering dat
lidstaten een verschillende uitleg aan deze begrippen geven?Kan de regering een definitie geven van het begrip «intern vervoer»?Artikel IIIDe regels ten aanzien van langdurige leasing/verhuur van vervoermiddelen
veranderen de regels in 2010 en in 2013. Voor B2C geldt vanaf 2013 dat
langdurige verhuur B2C belast is in de lidstaat van de afnemer, tenzij het
gaat om een pleziervaartuig. In dat geval is de verhuur namelijk belast in
de lidstaat waar het pleziervaartuig ter beschikking wordt gesteld indien
leverancier ook aldaar is gevestigd. Is de verhuurder elders gevestigd, dan
geldt weer de regel dat de langdurige verhuur belast is in de lidstaat van
de afnemer. Welke invulling wordt gegeven aan het begrip pleziervaartuig?
Kan de regering aangeven hoe de belastingheffing verloopt in geval van personen
die wonen in verschillende lidstaten? En in geval van personen zonder vaste
of gebruikelijk woonplaats? Voorts vragen de leden van de CDA-fractie zich
af waarom in de regelgeving niet is voorzien in een mini-one stop systeem
voor verhuur-BTW en wel voor telecom-BTW?Artikel IV, onderdeel I (artikel 28u)Kan de regering aangeven of onder «niet in de lidstaat van verbruik
gevestigde ondernemers» eveneens ondernemers vallen die weliswaar in
de lidstaat van verbruik geen zetel van hun bedrijfsuitoefening of vaste inrichting
hebben, maar om een andere reden over een BTW-registratie in desbetreffende
lidstaat beschikken?Artikel IV, onderdeel I (artikel 28w)Kan de regering ten aanzien van lid 6 aangeven hoe wordt omgegaan met
de situatie waarin een ondernemer die telecommunicatiediensten verricht en
voor BTW-registratie in een lidstaat van verbruik met al doel het aftrekken
van voorbelasting. Kan deze ondernemer in andere lidstaten van verbruik nog
gebruik maken van de speciale regeling?Artikel VI (overgangsbepaling)Kan de regering aangeven hoe het zit met het materiële recht voor
verzoeken om teruggaaf voor tijdvakken van vóór 1 januari
2010 die worden ingediend na 31 december 2009? Is dan de nieuwe Richtlijn
of de Achtste Richtlijn van toepassing? En hoe wordt omgegaan met de coulancetermijn
van vijf jaar ten aanzien van een verzoek om teruggaaf die onder de Achtste
Richtlijn valt?Kan de regering aangeven in hoeverre zij verwacht dat de vereenvoudigde
teruggaafprocedure leidt tot een toename van het aantal verzoeken om teruggaaf?
In hoeverre zal een en ander leiden tot langere procedures?Voorts vragen de leden van de CDA-fractie de regering om in te gaan op
het commentaar van de Commissie Wetsvoorstellen van de Nederlandse Orde van
Belastingadviseurs, voor zover dit nog niet in bovenstaande aan de orde is
gekomen.Vragen en opmerkingen van de leden van de fractie van
de PvdADe leden van de fractie van de PvdA hebben met belangstelling kennisgenomen
van het voorliggende wetsvoorstel. In de memorie van toelichting wordt bijna
alleen gesproken over de gevolgen van de wijzigingen voor de lidstaten van
de Europese Unie onderling. Kan de regering aangeven wat de gevolgen zijn
van de wijzigingen voor het zakelijk verkeer met derde landen, zo vragen de
leden van de fractie van de PvdA. Een deel van de voorstellen heeft betrekking
op de bestrijding van belastingfraude in het intracommunautaire verkeer. Onlangs
zijn naar aanleiding van een ARK rapport inzake BTW-fraude door de Tweede
Kamer vragen gesteld. De leden van de PvdA-fractie vragen of de antwoorden
op deze vragen toegevoegd kunnen worden bij de behandeling van dit wetsvoorstel.
De leden van de PvdA-fractie zijn van mening dat de voorstellen kunnen leiden
tot een efficiëntere wijze van heffen van BTW en tot een verlichting
van de administratieve lasten. Vanuit het bedrijfsleven en de belastingadviespraktijk
zijn vele praktische vragen gekomen die om verduidelijking vragen. De leden
van de PvdA-fractie vragen daarom een uitgebreide reactie op de commentaren
van de Nederlandse Orde van Belastingadviseurs d.d. 7 mei 2009 en van
VNO-NCW d.d. 8 mei 2009.Vragen en opmerkingen van de leden van de fractie van
de SPDe leden van de fractie van de SP hebben met interesse kennisgenomen van
de wijziging van de Wet op de omzetbelasting 1968 in verband met de invoering
van een nieuwe regeling voor de plaats van dienst voor de heffing van omzetbelasting,
alsmede een nieuwe regeling voor de teruggaaf van omzetbelasting aan in een
andere lidstaat gevestigde ondernemers (implementatie richtlijnen BTW-pakket).Het doet de leden van de SP-fractie deugd dat de frauderichtlijn wordt
meegenomen bij dit wetsvoorstel. Worden de aanbevelingen van het onlangs gepubliceerde
rekenkamerrapport Intracommunautaire fraude ook meegenomen? Wat doet de regering
concreet met de aanbevelingen in deze wet, kan per aanbeveling nader worden
toegelicht wat ermee gedaan wordt en wat de achterliggende reden hiervoor
is? Op blz. 3 van de memorie van toelichting wordt gezegd dat door de wijziging
van de plaatsbepaling bij grensoverschrijdende B2B-diensten ondernemers naar
verwachting veel minder vaak in een andere lidstaat een verzoek om teruggaaf
behoeven te doen, omdat in die gevallen geen buitenlandse BTW meer in rekening
wordt gebracht. Wordt de kans op fraude dan ook kleiner? Waar baseert de regering
dit op?De belangrijkste wijziging voor de plaats van dienst is dat deze van het
oorsprongslandbeginsel naar het bestemmingslandbeginsel wordt gewijzigd. Echter
wordt gesteld dat deze niet nieuw is. Wat zijn de ervaringen van de diensten
die al met het bestemmingslandbeginsel werkten?De verleggingsregeling wordt al jaren toegepast door Nederland. Betekent
dit dan ook dat de lijsten waarop de grensoverschrijdende dienstverrichtingen
voor andere ondernemers in de EU worden vermeld al aan de Belastingdienst
worden gegeven? Is dit volgens de regering ook een van de belangrijkste controlemiddelen
om fraude tegen te gaan? Wat verandert er op dit specifieke punt van de verleggingsregeling
nu voor Nederland? Kan dit met een voorbeeld worden toegelicht?Wanneer er een uitzondering wordt gemaakt op de algemene regel, wordt
dit dan alleen uit praktische bezwaren gedaan? Door het voorbeeld van de autoverhuurbedrijven
op blz. 15 van de memorie van toelichting rijst de vraag of dit nog bij meer
sectoren het geval is dat bedrijven zich verplaatsen naar lidstaten met lage
BTW-tarieven. Kunt hier nader op worden ingegaan? Zijn er meer sectoren? Is
het risico van dit strategisch gedrag na de inwerkingtreding van dit wetsvoorstel
sterk gereduceerd of juist toegenomen? Wat zijn de verwachte budgettaire effecten
wanneer dit strategisch gedrag beter wordt aangepakt?Vragen en opmerkingen van de leden van de fractie van
de VVDDe leden van de fractie van de VVD hebben met belangstelling kennisgenomen
van de wijziging van de Wet op de omzetbelasting 1968 in verband met de invoering
van een nieuwe regeling voor de plaats van dienst voor de heffing van omzetbelasting,
alsmede een nieuwe regeling voor de teruggaaf van omzetbelasting aan in een
andere lidstaat gevestigde ondernemers. De leden van de VVD-fractie staan
in principe positief ten overstaande van de wijzingen, maar hebben de volgende
vragen.De Raad van State maakt enkele opmerkingen over de wijze van implementeren
van onderhavige richtlijn. Aansluiting van de BTW-richtlijn op de Wet op de
omzetbelasting 1968 is niet steeds gerealiseerd, omdat in een aantal gevallen
wordt aangesloten bij de bewoordingen van de richtlijn maar dit niet of niet
volledig kan worden doorgetrokken vanwege de bestaande bewoordingen en systematiek
van de Wet op de omzetbelasting 1968. Op dit moment moet bij elke implementatie
een «vertaalslag» worden gemaakt van de richtlijnformulering naar
een formulering die past in de Nederlandse Wet op de omzetbelasting 1968.
De Raad adviseert dat, om deze reden, er aanleiding is de Wet op de omzetbelasting
1968 naar zijn bewoordingen in één keer volledig tekst- en systeemconform
te maken. De regering stelt echter dat de voorbeelden die de Raad aanhaalt
niet aantonen dat een correcte implementatie wordt bemoeilijkt. Derhalve blijft
voor de regering de voorkeur uitgaan naar de eerder aangegeven benadering
waarbij alleen onderdelen van de Wet op de omzetbelasting 1968 redactioneel één
op één op de richtlijntekst worden afgestemd, indien de te implementeren
richtlijntekst noopt tot aanpassing van die tekst.De leden van de VVD-fractie zijn niet overtuigd van de argumentatie van
de regering en willen weten wat zich er tegen verzet het advies van de Raad
van State over te nemen en de Wet op de omzetbelasting 1968 in één
keer volledig tekst- en systeemconform te maken. Dat maakt toekomstige aanpassingen
eenvoudiger en is met een tijdinvestering nu, in de toekomst tijdswinst te
behalen. Hoe wordt hiermee omgegaan in de andere EU-landen? Tevens wordt aangegeven
dat aansluiting niet steeds gerealiseerd is. Hoe groot is het percentage waar
aansluiting niet is gerealiseerd? Wat moeten de leden zich hierbij voorstellen?
Betekent dit de facto dat delen van de richtlijn simpelweg niet worden opgenomen
in de Nederlandse Wet op de omzetbelasting 1968? Zo ja, kan dit zomaar?De regering geeft aan de opvatting van de Raad niet te delen met betrekking
tot het feit dat bij de implementatie van de door de Raad genoemde richtlijnen
alleen de voor de Nederlandse omzetbelastingheffing relevante situaties in
aanmerking moeten worden genomen. Het argument is dat door de gevorderde Europese
integratie er ook bepalingen in de Wet op de omzetbelasting 1968 worden opgenomen
die ook noodzakelijk zijn voor de belastingheffing in andere lidstaten. De
aan het woord zijnde leden vragen het kabinet aan te geven hoe andere Europese
lidstaten hiermee omgaan.Voorts vragen de leden van de VVD-fractie of en in hoeverre de regering
de bevindingen van de Algemene Rekenkamer naar aanleiding van zijn onderzoek
over de intracommunautaire BTW-fraude (rapport van 12 maart 2009) heeft
meegenomen in dit wetsvoorstel en wat zij daarmee gaan doen in de uitvoeringspraktijk.
De aan het woord zijnde leden wijzen erop dat de ARK de schade voor Nederland
in een conservatieve schatting op meer dan € 1 miljard begroot.
Wat gaat de regering concreet doen met de aanbevelingen van de ARK in wetgeving,
uitvoeringspraktijk, afspraken met collega-belastingdiensten als het gaat
om regie, gegevensuitwisseling, toekennen van BTW-nummers aan malafide ondernemers
en mogelijk ook voorstellen tot wijziging van de BTW-richtlijnen. Kan de regering
daarnaast zowel kwalitatief als kwantitatief ingaan op de vraag welke bijdrage
dit wetsvoorstel levert aan de bestrijding van BTW-fraude? Is er een ex-ante
evaluatie gedaan van nieuwe mogelijkheden tot intracommunautaire BTW-fraude
die dit wetsvoorstel kan oproepen? Zo neen, waarom niet? Zo ja, wat zijn daarvan
de bevindingen?Ten aanzien van de administratieve lasten vragen de leden van de VVD-fractie
alsnog dieper in te gaan op de door Actal gestelde vraag de effecten van de
toenemende listingsverplichting nader te specificeren.Tot slot vragen de aan het woord zijnde leden of de regering bekend is
met het commentaar van de Nederlandse Orde van Belastingadviseurs en kan de
regering voor zover hierboven nog niet aan de orde gesteld de overige punten
van commentaar voorzien?De voorzitter van de vaste commissie voor Financiën,BlokDe adjunct-griffier van de commissie,BastenXNoot1Samenstelling:Leden: Van der Vlies (SGP), Blok (VVD), voorzitter, Ten Hoopen (CDA),
ondervoorzitter, Weekers (VVD), Van Haersma Buma (CDA), De Nerée tot
Babberich (CDA), Haverkamp (CDA), Dezentjé Hamming-Bluemink (VVD),
Omtzigt (CDA), Koşer Kaya (D66), Irrgang (SP), Luijben (SP), Kalma
(PvdA), Blanksma-van den Heuvel (CDA), Cramer (CU), Van der Burg (VVD), Van
Dijck (PVV), Spekman (PvdA), Gesthuizen (SP), Ouwehand (PvdD), Tang (PvdA),
Vos (PvdA), Bashir (SP), Sap (GL) en Linhard (PvdA).Plv. leden: Van der Staaij (SGP), Remkes (VVD), Pieper (CDA), Aptroot
(VVD), De Vries (CDA), Van Hijum (CDA), Mastwijk (CDA), Elias (VVD), De Pater-van
der Meer (CDA), Pechtold (D66), Kant (SP), Ulenbelt (SP), Van der Veen (PvdA),
Smilde (CDA), Anker (CU), Nicolaï (VVD), De Roon (PVV), Kuiken (PvdA),
Karabulut (SP), Thieme (PvdD), Heijnen (PvdA), Roefs (PvdA), Van Gerven (SP),
Vendrik (GL) en Smeets (PvdA). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-31907-6.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl