Armoedebestrijding: de financiële ondersteuning; Brief staatssecretaris bij advies Denktank armoedebestrijding 'Doen en meedoen'
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 28785, nr. 10

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

06-12-2004

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2004-2005

28785 nr. 10

30-11-2004

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. Verbetering van de toegang tot middelen en voorzieningen2. Verbetering van informatie en voorlichting3. Meedoen mogelijk maken4. Zorgdragen voor een effectieve hulpverlening5. Implementatie van maatregelenOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Gerelateerde publicaties

Kamerstuk 28785, nr. 10 b1Gerelateerde publicatie

 
 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 28785Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 46 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
28 785Armoedebestrijding: de financiële ondersteuningnr. 10BRIEF VAN DE STAATSSECRETARIS VAN SOCIALE ZAKEN EN WERKGELEGENHEIDAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 30 november 2004Hierbij ontvangt u het advies van de Denktank armoedebestrijding «Doen
en meedoen».1Het advies bevat aanbevelingen om de participatie van kinderen en jongeren
uit arme gezinnen te vergroten.De Denktank is ingesteld naar aanleiding van het eindadvies van de Stuurgroep
Sociale Conferenties. Deze adviseerde om het debat over armoede en sociale
uitsluiting regelmatig van een externe onafhankelijke impuls te voorzien en
daarmee de continuïteit te waarborgen. Dit advies is overgenomen. Na
discussie met betrokken partijen over de invulling van de impulsfunctie en
enkele kabinetswisselingen is op 19 januari 2003 de Denktank armoedebestrijding
door mijn ambtsvoorganger geïnstalleerd, onder voorzitterschap van mevrouw
A. Bijleveld-Schouten.De doelstelling van de Denktank Armoedebestrijding was om te streven naar
de uitbanning van sociale uitsluiting waarvan kinderen de dupe zijn, en hun
alle kansen geven voor een goede sociale inpassing. Deze doelstelling maakt
deel uit van de doelstellingen die door de Europese Unie zijn vastgesteld
als algemene doelstellingen in de bestrijding van armoede en sociale uitsluiting,
die in de Nationale Actieplannen armoedebestrijding (NAP's) worden opgepakt
en uitgewerkt.Het is het uitdrukkelijke streven van de Denktank geweest om bij de uitwerking
van de doelstelling aan te sluiten bij reeds in gang zijnde vernieuwingen
en bij kaders die worden aangeduid in het NAP 2003 ter bestrijding van armoede
en sociale uitsluiting. De Denktank bestrijkt in zijn advies het beleidsterrein
van Sociale Zaken en Werkgelegenheid (SZW) en de beleidsterreinen van een
aantal andere departementen. Daarom geef ik in deze brief aan op welke wijze
het ministerie van SZW en de andere bij het advies betrokken departementen,
Ministerie van Justitie, OC&W en VWS, omgaan met de aanbevelingen van
de Denktank.Met zijn aanbevelingen richt de Denktank zich behalve tot de rijksoverheid,
ook tot andere overheden, zelforganisaties en maatschappelijke partners,
die elk vanuit hun verantwoordelijkheden en mogelijkheden een bijdrage kunnen
leveren aan het laten meedoen van kinderen uit gezinnen met lage inkomens.
In deze brief ligt de nadruk op de beleidsambities op rijksniveau. Daarnaast
wordt in het overzicht aangegeven op welke wijze de departementen andere overheden
en organisaties faciliteren bij de uitvoering van verschillende aanbevelingen
van de Denktank.Het advies «Doen en meedoen» van de Denktank geeft een impuls
om verder na te denken over ontwikkelingen op het terrein van jongeren en
armoede. Ik hecht eraan om deze impuls de ruimte te bieden om een effectieve
aanzet te zijn voor vervolgactiviteiten. Om dit te bewerkstelligen worden
door het ministerie van SZW bijeenkomsten over het onderwerp jongeren en armoede
georganiseerd. Inzet daarbij is dit onderwerp op de agenda te plaatsen door
alle betrokken uitvoerders van elkaar te laten leren en elkaar te bevragen.
In deze zogenaamde «masterclasses» worden de thema's uit het advies
van de Denktank behandeld. Vertrekpunt is de integraliteit van het armoedevraagstuk
onder jongeren. Jongeren zelf en ex-leden van de Denktank zullen hierbij worden
betrokken. Deze activiteit sluit aan bij de vele reacties die de Denktank
heeft ontvangen na de publicatie van het advies. Het belangrijkste signaal
uit deze reacties is dat er behoefte bestaat om verder na te denken over jongeren
en armoede.In het advies heeft de Denktank de nadruk gelegd op het vergroten van
de mogelijkheden van kinderen uit arme gezinnen om in de samenleving te kunnen
participeren. De Denktank schrijft in zijn advies dat door het langdurig moeten
rondkomen op het sociaal minimum «financiële ondervoeding»
ontstaat; het lukt nog net wel om in de meest elementaire behoeften te voorzien,
maar voor andere zaken die daar boven uitstijgen is geen ruimte. Dit heeft
verschillende negatieve maatschappelijke gevolgen. De Denktank kiest tegen
deze achtergrond voor een realistische benadering, omdat armoede in Nederland
een relatief karakter heeft. De vraag waar het om gaat is hoe voorkomen kan
worden dat kinderen zo getroffen worden, dat ze niet meer mee kunnen doen,
waardoor hun toekomstkansen in gevaar worden gebracht en armoede wordt gereproduceerd.
Daarom ligt in dit advies de focus op participatie en de manier waarop participatie
zou moeten worden georganiseerd. Met zijn adviezen streeft de Denktank ernaar
om een manier te vinden waardoor ouders en kinderen, ongeacht hun financiële
positie, respectvol worden benaderd.De Denktank heeft in korte tijd veel werk verzet. Het advies van de Denktank
sluit aan bij twee belangrijke uitgangspunten van het huidige kabinetsbeleid:
het bevorderen van het nemen van de eigen verantwoordelijkheid van burgers
en het verhogen van de participatie. Het advies is goed werkbaar, omdat de
Denktank door de prioritering binnen de aanbevelingen er blijk van heeft gegeven
de actualiteit niet uit het oog te verliezen.Ik ben de Denktank erkentelijk voor de inspirerende wijze waarop het zijn
taak heeft uitgevoerd.Het advies van de Denktank strekt zich uit tot vijf thema's:1. de verbetering van de toegang tot middelen en voorzieningen;2. de verbetering van informatie en voorlichting;3. meedoen mogelijk maken;4. de verbetering van de effectiviteit van hulpverlening;5. de verbetering van de implementatie van de maatregelen.In de reactie op het advies van de Denktank wordt de indeling van de Denktank
naar deze vijf thema's aangehouden. Daar waar de beleidsmaatregelen meerdere
thema's raken, is gekozen voor het thema waar het zwaartepunt van de maatregel
ligt. 1. Verbetering van de toegang tot middelen en voorzieningenDe Denktank wijst er in zijn advies op dat voorliggende voorzieningen
een belangrijke rol zouden moeten vervullen voor de participatie van kinderen
en jongeren uit arme gezinnen. Ik onderschrijf deze aanbeveling van de Denktank:
voorzieningen zouden voor deze groepen goed toegankelijk moeten zijn. Helaas
worden de mogelijkheden van de voorzieningen niet altijd door de beoogde gezinnen
goed benut. Over de oorzaken en omvang van het niet-gebruik van inkomensvoorzieningen
is veel gespeculeerd, maar kwantitatieve gegevens over de oorzaken en omvang
zijn tot nu toe nauwelijks voorhanden. Als onderdeel van zijn meerjarenprogramma
start het Sociaal Cultureel Planbureau (SCP) met mede-financiering van de
ministeries van SZW en Onderwijs, Cultuur en Wetenschap (OCW) in 2004 een
onderzoek naar het niet-gebruik van verschillende inkomensvoorzieningen waaronder
de Wet tegemoetkoming onderwijsbijdrage en schoolkosten (WTOS). Het doel van
dit onderzoek is om beter inzicht te verkrijgen in de oorzaken en omvang van
de problematiek van het niet-gebruik van inkomensvoorzieningen. Hiermee kan
per doelgroep de urgentie van de problematiek beter worden ingeschat en kunnen
uitvoerende organisaties gefaciliteerd worden in het vergroten van het bereik
van hun inkomensvoorzieningen. De resultaten van dit onderzoek worden in najaar
2005 verwacht. U wordt hierover te zijner tijd geïnformeerd.Het kabinet heeft geconstateerd dat er momenteel veel regelingen bestaan
om de kosten te bestrijden die samenhangen met de opvoeding van kinderen.
Om deze reden heeft het kabinet u op 28 mei 2004 het kabinetsstandpunt
inzake de integratie en stroomlijning van kinderregelingen toegestuurd met
het daaraan ten grondslag liggende rapport van de werkgroep Harmonisatie Inkomensafhankelijke
regelingen. In dit rapport worden de mogelijkheden bezien van een verdere
integratie van kinderregelingen, waarbij ook WTOS en lesgeld in de beschouwing
zijn betrokken. In een Algemeen Overleg op 1 december aanstaande wordt
dit rapport met u besproken.Een van de aanbevelingen van de Denktank is een kostendekkende tegemoetkoming
van de schoolkosten. Daarover het volgende. De tegemoetkoming schoolkosten
is voor een deel van de ouders volledig kostendekkend en voor een deel van
de ouders gedeeltelijk kostendekkend. De kostendekkendheid van de WTOS hangt
samen met de keuze voor een bepaalde school. Scholen verschillen namelijk
in de hoogte van de schoolkosten, omdat zij andere keuzes maken met betrekking
tot de aanschaf van schoolboeken, de vrijwillige ouderbijdrage en overige
schoolkosten. Ouders kunnen bij de keuze voor een school hiermee rekening
houden. Tot een gecorrigeerd verzamelinkomen van € 27 983,-
(bij één kind dat lesgeldplichtig is) wordt het lesgeld volledig
gecompenseerd en ontvangt de ouder twee keer per jaar een tegemoetkoming.
De normvergoeding voor één kind in de bovenbouw bedraagt voor
het schooljaar 2004/2005 maximaal € 634,50 (na compensatie van het
lesgeld), voor één kind in de onderbouw is dat maximaal € 559,07.
Er is sprake van een glijdende schaal bij de tegemoetkoming. Daarom kunnen
ouders tot een modaal inkomen aanspraak maken op de WTOS. Overigens is de
normvergoeding geïndexeerd aan de hand van de inflatie.Indien een ouder na de compensatie van het lesgeld aan het begin van het
jaar, nog recht heeft op een tegemoetkoming, wordt deze halfjaarlijks uitgekeerd.Over de suggestie van de Denktank voor een eenmalige uitbetaling van de
studiekosten aan het begin van het schooljaar kan het volgende worden opgemerkt.
Bij de invoering van de WTOS in 2001 zijn ouders bevraagd over de spreiding
van de WTOS over het schooljaar. Hieruit bleek dat ouders ambivalent
staan tegenover de optie om de tegemoetkoming inéén keer uit
te betalen. Door de spreiding van de tegemoetkoming wordt ervoor gezorgd dat
ouders een reservering hebben, waardoor zij later in het schooljaar de overige
schoolkosten kunnen financieren. Daarnaast spelen ook budgettaire redenen
een rol. OCW monitort de ontwikkeling van de schoolkosten en heeft een stijging
geconstateerd. Op basis van de resultaten van de monitor heeft zij een aantal
maatregelen genomen. Deze zijn opgenomen bij thema 3. De informatievoorziening
rondom de tegemoetkoming schoolkosten is opgenomen bij thema 2.Het kabinet onderschrijft het advies van de Denktank om de gezondheidszorg
betaalbaar te houden voor arme gezinnen. Het wetsvoorstel voor de Zorgverzekeringswet
is 17 september 2004 aan de Tweede Kamer aangeboden (Kamerstukken II
2003/04, 29 763, nrs. 1–2). Dit wetsvoorstel regelt een basisverzekering
voor curatieve zorg. De beoogde inwerkingtreding is 1 januari 2006. Op
17 september 2004 is ook het wetsvoorstel voor de Wet op de zorgtoeslag
aan de Tweede kamer aangeboden (Kamerstukken II 2003/04, 29 762, nrs.
1–2). Hiermee is uitvoering gegeven aan de afspraken in het Hoofdlijnenakkoord.Met de nieuwe Zorgverzekeringswet is elke burger in Nederland verplicht
zich op grond van een zorgverzekering te verzekeren. De verzekerde betaalt
een inkomensafhankelijke bijdrage. Werknemers en uitkeringsgerechtigden ontvangen
daarvoor van hun werkgever of uitkeringsinstantie een even grote bijdrage.
Daarnaast betaalt de verzekerde een nominale premie. In het voorstel van Wet
op de zorgtoeslag wordt geregeld dat burgers onder een bepaald inkomen een
inkomensafhankelijke tegemoetkoming in de kosten voor de nominale premie ontvangen.
Door de zorgverzekering op deze manier vorm te geven, blijft de zorgverzekering
voor alle burgers goed toegankelijk.De Denktank vraagt aandacht voor de problemen die alleenstaande ouders
(veelal moeders) kunnen ondervinden bij de inning van alimentatie. De Denktank
geeft hiervoor de aanbeveling voor centrale inning van alimentatie. Op dit
moment voorziet de wet in de mogelijkheid om bij betalingsproblemen het Landelijk
Bureau Inning Onderhoudsbijdragen (LBIO) in te schakelen. Het LBIO is een
laagdrempelige instantie en op eenvoudige wijze te benaderen. Een beroep op
het LBIO door de ontvangende ouder (of het jongmeerderjarige kind) is mogelijk
als de rechter een onderhoudsuitkering heeft vastgesteld en de alimentatieplichtige
in de zes maanden voorafgaande aan het verzoek in de betaling van ten minste
één periodieke betaling tekort is geschoten.Aan de inning van kinderalimentatie gaat vooraf de vaststelling daarvan.
Op dit moment is in de Tweede Kamer aanhangig een wetsvoorstel dat beoogt
de vaststelling van kinderalimentatie te vereenvoudigen (Kamerstukken II 2003–2004,
29 480, nrs. 1–3). Het wetsvoorstel vloeit voort uit een Interdepartementaal
beleidsonderzoek alimentatiebeleid (IBO), waarvan het eindrapport op 12 juni
2002 aan de Tweede Kamer werd aangeboden.In het nieuwe stelsel wordt bij het vaststellen van de hoogte van de kinderalimentatie
een forfaitaire tabel gehanteerd, die is neergelegd in een Algemene maatregel
van bestuur. Op basis van deze tabel kunnen ouders onderling, de rechter of
het LBIO op eenvoudige wijze vaststellen welk bedrag een alimentatieplichtige
ouder per maand verschuldigd is. Dit bedrag wordt jaarlijks van rechtswege
geïndexeerd met een door de minister van Justitie vast te stellen percentage.Het LBIO zal worden belast met het vaststellen van de kinderalimentatie,
mits de alimentatieplichtige en alimentatiegerechtigde in Nederland wonen.
In die gevallen waarin er een rechterlijke procedure aanhangig is inzake een
scheiding of inzake het over het kind uit te oefenen gezag, kan de rechter
worden verzocht de kinderalimentatie vast te stellen. Om in individuele
gevallen een onevenredig bedrag te kunnen corrigeren, zijn een hardheids-
en een wijzigingsclausule opgenomen op grond waarvan het bedrag kan worden
aangepast. Verwacht wordt dat er in meer gevallen dan nu een kinderalimentatie
wordt vastgesteld, omdat andere verplichtingen geen voorrang meer zullen hebben
op de verplichting ten opzichte van de kinderen. Ook wordt verwacht dat het
nieuwe stelsel door zijn helderheid zal leiden tot minder spanningen tussen
de ouders. Immers, de individuele beschikbare draagkracht speelt in principe
geen rol meer en er hoeft niet meer met allerlei aftrekposten rekening gehouden
te worden. Hierdoor zal er minder aanleiding voor discussie zijn en zullen
ouders veel beter in staat zijn zelf afspraken te maken over de kinderalimentatie.2. Verbetering van informatie en voorlichtingDe Denktank heeft in zijn advies gewezen op het belang om de informatievoorziening
voor jongeren toegankelijk te maken. Een goede informatievoorziening aan jongeren
is een belangrijk instrument om armoedeproblemen te voorkomen. Wegens groot
succes houdt het ministerie van SZW ook dit jaar een jongerencampagne om de
schuldenproblematiek van jongeren te voorkomen of tegen te gaan. De campagne
bestaat uit twee delen. Het eerste deel bestond uit een attenderingscampagne
door middel van banners op MSN en kleine advertenties in jongerenbladen gedurende
de maanden juni tot en met september 2004. Op 25 november '04 gaat het
tweede deel van de campagne van start op TV zenders voor jongeren en op een
jongerenwebsite. Dit deel van de campagne staat in het teken van confronterende
uitingen en ondersteunende informatie aan jongeren van 13 tot 19 jaar. Dit
deel duurt drie weken.Op dit moment verkent het ministerie van SZW samen met het Nibud welke
activiteiten kunnen worden opgezet om jongeren te mobiliseren als kennisschakel
tussen de informatiebron en hun ouders. De activiteiten beogen dat kinderen,
jongeren én ouders een betere toegang krijgen tot informatie, die hun
meer kansen biedt in de samenleving. Dit is vooral van belang voor jongeren
uit gezinnen, van wie de ouders onvoldoende toegang hebben tot informatie.
In 2005 zullen hiervoor activiteiten worden ingezet.De Denktank noemt de noodzaak om informatie over onderwijsvoorzieningen
goed toegankelijk te maken voor kwetsbare gezinnen. De tegemoetkoming van
de studiekosten (zie ook onder thema 1) is voor minder draagkrachtige gezinnen
een belangrijke voorziening. Om deze reden wordt veel aandacht besteed aan
een goede informatie hierover. Ouders met kinderen in de leeftijd van 12 tot
16 jaar worden op de hoogte gebracht van de WTOS door informatie die de Informatie
Beheer (IB)-Groep aan scholen verstrekt. Naast het opsturen van brochures
en andere informatie komt de IB-Groep op uitnodiging van scholen naar informatie-
en/of ouderavonden om de ouders voor te lichten. Ouders en leerlingen vanaf 16
jaar worden daarnaast via de onderwijskaart op de WTOS gewezen. Alleen deze
groep leerlingen ontvangt de onderwijskaart, omdat deze groep lesgeldplichtig
is.Zoals al eerder gemeld in deze brief vindt op dit moment onderzoek plaats
naar de mate van niet-gebruik van (onder andere) de WTOS. Mocht hieruit blijken
dat een grote groep ouders/leerlingen niet via de bestaande informatiekanalen
wordt bereikt, dan zal dit aanleiding zijn om de voorlichting over de WTOS
anders in te richten.De Denktank doet verder een aantal suggesties om de armoedeproblematiek
via scholen aan de orde te stellen. Scholen en ouders en ouderraden zijn hiervoor
zelf verantwoordelijk, maar om binnen het onderwijs meer aandacht te vragen
voor de armoedeproblematiek hebben de ministeries van SZW en OCW
de brochure «Zonder schroom naar school» vorig jaar laten publiceren.
In deze brochure staan bruikbare tips voor scholen die bewust willen omgaan
met de schoolkosten. Ook wordt in de brochure ingegaan op het herkennen van
armoede.3. Meedoen mogelijk makenBij dit thema heeft de Denktank verschillende aandachtsgebieden genoemd:
school, sport en werk. Op verschillende manieren zijn door departementen beleidsintensiveringen
ingezet.Vanuit het ministerie van OCW wordt de verbetering van de participatie-mogelijkheden
van schoolkinderen via de volgende beleidslijnen ontwikkeld.A. De beperking van de schoolkosten.B. Duidelijkheid bieden aan het begin van het schooljaar over schoolkosten.C. Het instellen van een betalingsregeling.Ten aanzien van A en B is het volgende van belang. De minister van OCW
heeft vastgesteld dat de schoolkosten de afgelopen drie jaar met een gemiddelde
van 15% zijn gestegen (Regioplan, 2004). Deze stijging van de schoolkosten
vindt de minister van OCW een ongewenste ontwikkeling. Zij acht het echter
niet wenselijk om de WTOS te koppelen aan de ontwikkeling van de schoolkosten,
omdat dit niet zal leiden tot kostenbewustzijn; de schoolkosten worden daarmee
niet gereduceerd. Het ministerie heeft een aantal acties in gang gezet om
de schoolkosten te reduceren. Eén van deze acties betreft het maken
van landelijke afspraken tussen Schoolmanagers Voortgezet Onderwijs (VO),
besturen- en ouderorganisaties. In deze afspraken wordt een gedragscode opgenomen,
die als richtlijn dient voor individuele scholen om schoolkosten meer transparant
en beter beheersbaar te maken. Onderdeel van deze code is dat scholen de ouders
tijdig inzicht geven in de begrote kosten voor het volgende schooljaar. In
het verlengde van deze afspraken zal in het eerste kwartaal van 2005 tijdens
een werkconferentie invulling gegeven worden aan de wijze waarop de gedragscode
in praktijk moet worden nageleefd. Ook zullen manieren om bijvoorbeeld de
kosten voor schoolboeken te verlagen aan de orde komen.Als het de partijen niet lukt om tot dergelijke afspraken te komen, komt
OCW als altnernatief met wetgeving. Tenslotte is het ministerie voornemens
een nieuw monitoringsinstrument op te stellen, met betrokkenheid van de partijen
in het onderwijsveld, dat inzicht geeft in de ontwikkeling van de schoolkosten.
Deze nieuwe monitor zal in 2005 van start gaan.Onder C wordt de betalingsregeling genoemd. De betalingsregeling voor
het lesgeld is inmiddels verruimd van drie naar zes termijnen. Daarnaast kunnen
ouders gebruik maken van bijvoorbeeld een afbetalingsregeling van boekhandels
waarvan de termijnen over het schooljaar verspreid worden. Ook bieden veel
scholen regelingen om de overige schoolkosten in termijnen te betalen of te
sparen voor bijvoorbeeld een schoolreis. Deze bestaande regelingen geven geen
aanleiding om betalingsregelingen uit te breiden.Een andere suggestie van de Denktank voor het verbeteren van de participatie
is het stimuleren van het concept «Brede school». Deze suggestie
wordt ondersteund.In het primair onderwijs zijn op dit moment ongeveer 500 «Brede
scholen». Binnen Brede scholen werken (basis)onderwijs, kinderopvang
en peuterspeelzaal samen met andere instellingen zoals sportclubs, de bibliotheek
en zorginstellingen. De ontwikkeling van Brede scholen komt van onderop. Hierdoor
is de afgelopen jaren een grote variëteit aan Brede scholen met verschillende
partners en doelstellingen ontstaan, afgestemd op de lokale behoeften. Het
Rijk ondersteunt de ontwikkeling van Brede scholen door te voorzien
in bovenlokale communicatie en onderzoek en door knelpunten in wet- en regelgeving
weg te nemen.Ook in het VO komt de Brede school voor, voortkomend uit initiatieven
van de scholen zelf. Onlangs is opdracht gegeven voor een tweede inventariserend
onderzoek naar de Brede school in het VO met het doel de bredeschoolontwikkeling
in het voortgezet onderwijs in beeld te houden. Het is de bedoeling een soortgelijk
onderzoek na twee jaar te herhalen. Ook ondersteunt het ministerie van OCW
de netwerkvorming rond Brede VO-scholen. Met dit doel is opdracht gegeven
een voorlopersgroep te vormen, gericht op uitwisseling van ervaringen en gemeenschappelijk
zoeken naar oplossingen van eventuele knelpunten. Verder worden regionale
netwerkbijeenkomsten rond de Brede school in het VO georganiseerd voor volgers,
starters en geïnteresseerden.Het bevorderen van Brede scholen is ook een belangrijke doelstelling van
«Operatie Jong». Operatie Jong is een interdepartementaal samenwerkingsverband
tussen verschillende departementen (zie ook onder thema 5). Bij de operatie
Jong is een belangrijk kernthema de «Samenhang in de voorzieningen van
0–12 jaar». Daarbinnen is het onderwerp Brede school een belangrijk
onderwerp. Binnen dit thema is het de bedoeling om tussen 2004–2007
het aantal Brede scholen te laten toenemen van 500 tot 1000, conform de wensen
en doelstellingen van de gemeenten zelf. Een brede school vraagt om breed
inzetbaar personeel. Daarom kent de Operatie Jong als kwantitatieve doelstelling
om 1000 combinatiefuncties te creëren tussen 2004–2007. Een combinatiefunctie
houdt in dat één persoon verschillende functies in verschillende
branches kan uitoefenen. Zo zou een klassenassistent de functie kunnen combineren
met de functie van leidster buitenschoolse opvang of peuterspeelzaalleidster.
Een sluitend dagarrangement biedt waarborgen voor een doorlopende pedagogische
lijn, hetgeen van belang is voor een goede opvang voor kinderen. Daarnaast
kunnen ouders van wie de kinderen gebruik maken van een sluitend dagarrangement
arbeid en zorg makkelijker combineren, wat de arbeidsparticipatie bevordert.
Onder een sluitend dagarrangement wordt een doorlopend aanbod verstaan van
onderwijs aan de ene kant en voorschoolse, tussenschoolse en naschoolse opvang
aan de andere kant. Door deze preventieve benadering worden kinderen en jongeren
op tijd en adequaat ondersteund in hun verdere ontwikkeling, zodat onnodige
achterstanden en ontwikkelingsstoornissen én uitval uit het systeem
worden voorkomen.Met de stimuleringsmaatregel Dagindeling van SZW is de afgelopen jaren
veel ervaring opgedaan met sluitende dagarrangementen. Deze ervaringen zullen
worden gebruikt om de lokale sociale infrastructuur van gemeenten te versterken
en het aantal combinatiefuncties binnen bredeschool-verband te bevorderen.
SZW is voornemens om voor de komende jaren hiervoor 100 mln euro uit de ESF-3
middelen aan te vragen.Het ministerie Volksgezondheid, Welzijn en Sport (VWS) zet in het kader
van het bestrijden van achterstanden van jongeren in op de tijdelijke stimuleringsregeling
Buurt, Onderwijs en Sport (BOS). Deze BOS-impuls is erop gericht gemeenten
te ondersteunen bij hun aanpak van achterstanden van jeugdigen van 4 tot 19
jaar. Deze achterstanden kunnen zich voordoen op het gebied van gezondheid,
welzijn, onderwijs, opvoeding, sport of bewegen. Zij kunnen samenhangen met
armoede. Het effect van armoede kan met behulp van BOS-projecten worden aangepakt.
Een BOS-project is een in samenwerking tussen buurt, onderwijs en sport gecreëerd
arrangement gericht op het verkleinen van achterstanden in een projectgebied.
Het arrangement bestaat uit een samenhangend geheel van activiteiten, aansluitend
bij de leefwereld en leefsituatie van jeugdigen, waarvan sport en bewegen
in elk geval onderdeel uitmaken. Het is aan de gemeente te kiezen welke achterstanden
van jongeren bestreden worden. Dit zou bijvoorbeeld achterstand
op het gebied van welzijn kunnen zijn als gevolg van armoede. Sportactiviteiten
kunnen worden ingezet om deze achterstand te bestrijden. Deze activiteiten
moeten het resultaat zijn van een samenwerking tussen de buurt, onderwijs
en sportorganisaties.De BOS-impuls is begin oktober 2004 van start gegaan. Voor de eerste ronde
moeten de aanvragen vóór 15 december 2004 ingediend zijn.
De projecten zullen na 1 maart 2005 starten. De looptijd van een BOS-project
is minimaal twee jaar en maximaal vier jaar. De aanvragen voor de laatste
ronde moeten vóór 1 april 2006 woorden ingediend.De Denktank wijst terecht op het belang van een goede én betaalbare
opvangvoorziening voor kinderen. In reactie hierop is te melden dat per 1 januari
2005 de nieuwe Wet kinderopvang van kracht gaat. De wet regelt de financiering
van het kinderopvanggebruik, de kwaliteit en het toezicht hierop. Ouders die
arbeid en zorg combineren, alleenstaande ouders, zelfstandigen en specifieke
doelgroepen zoals reïntegratiecliënten, nieuwkomers, studenten en
herintreders komen in aanmerking voor een tegemoetkoming van het Rijk voor
het kinderopvang gebruik. De Wet kinderopvang gaat uit van tripartiete financiering:
zowel de ouders, de overheid als de werkgevers van de ouders dragen bij. De
tegemoetkoming van de overheid is inkomensafhankelijk, zodat kinderopvang
met de Wet kinderopvang ook betaalbaar wordt voor de laagste inkomensgroepen.
De overheid betaalt 63,2% van de kosten bij een inkomen op minimumniveau,
aflopend naar 1,8% bij een belastbaar jaarinkomen van circa 70 000 euro.
Van de werkgever van de ouder wordt een aandeel van 1/6 in de kosten verwacht.
Bij tweeverdieners is dat twee keer 1/6, dus in totaal 1/3. De werkgeversbijdrage
is vrijwillig. Als de werkgever niet meebetaalt, kunnen ouders in aanmerking
komen voor een (inkomensafhankelijke) compensatie door de overheid. Voor de
lagere inkomens (tot ca 45 000 euro) is deze structureel, voor hogere
inkomens is deze compensatie tijdelijk (tot 2008). De tegemoetkoming van het
Rijk wordt uitbetaald door de Belastingdienst. De hierboven genoemde specifieke
doelgroepen hebben geen werkgever. De «ontbrekende» werkgeversbijdrage
wordt uitgekeerd door gemeenten en UWV.Participatie door middel van een baan, is niet alleen voor ouders, maar
ook voor jongeren een belangrijke voorwaarde om in een eigen inkomen te voorzien
en daardoor bij de maatschappij betrokken te blijven. De Denktank heeft in
zijn advies daarom ook het bevorderen van stageplaatsen en werkplekken voor
kansarme jongeren opgenomen. Met de instelling van de Taskforce Jeugdwerkloosheid
(regeling van 7 november 2003, Stcrt. 216) voor de duur van de huidige
kabinetsperiode hebben de ministeries van SZW en OCW een belangrijke stap
gezet om het plan van aanpak Jeugdwerkloosheid (TK 2002–2003, 23 972,
nr. 64) uit te voeren. Voorkomen moet worden dat jongeren een te grote afstand
tot de arbeidsmarkt ontwikkelen en er een verloren generatie ontstaat. De
Taskforce heeft als belangrijkste taak om 40 000 extra jeugdbanen te
realiseren. Een Jeugdbaan kan een reguliere vacature zijn, maar ook een leerbaan,
waarbij werken en leren worden gecombineerd of een stageplek waar jongeren
met behoud van uitkering werkervaring op kunnen doen. Met de 40 000 jeugdbanen
probeert de Taskforce via reguliere vacatures en stageplekken jongeren in
conditie te houden voor de arbeidsmarkt dan wel in staat te stellen in hun
eigen inkomen te voorzien. Daarnaast wil de Taskforce via leerbanen meer jongeren
in staat stellen om een startkwalificatie te behalen, zodat ook structureel
de positie van jongeren op de arbeidsmarkt verbeterd kan worden.In 2004 was de doelstelling voor de Taskforce om 7 500 extra jeugdbanen
te realiseren. Tot en met oktober 2004 (week 44) van dit jaar hebben via het
CWI bijna 20 000 jongeren een baan gevonden. Dat zijn er 6 618 extra ten opzichte van 2003, waardoor de Taskforce haar doelstelling voor
2004 zal halen. Vrijwel alle 6 618 bemiddelingen betroffen reguliere
vacatures die voor een vast inkomen voor de jongeren zorgen. Aangezien 2004
het startjaar van de Taskforce is, wordt de doelstelling voor 2005 verdubbeld
tot 15 000 extra jeugdbanen. Het werven van Jeugdbanen blijft de hoogste
prioriteit. De Taskforce heeft hiervoor een regionaal offensief ingezet om
jeugdwerkloosheid bij alle partijen op de agenda te plaatsen. Door middel
van commitment sessies zijn gemeenten, CWI's, ROC's en werkgeversorganisaties
opgeroepen om zich te verbinden aan de landelijke doelstelling om 40 000
jeugdbanen te realiseren. Iedere regio neemt daarbij een proportioneel deel
van de landelijke doelstelling voor haar rekening. In aansluiting op deze
commitment sessies en op actiedagen organiseert de Taskforce samen met de
betrokken partijen regionale acties. De inzet daarbij is om in voorbereiding
op een actiedag met partijen te komen tot gecoördineerde wervingsacties
bij werkgevers. Jongeren worden door CWI, UWV en gemeente voorgeselecteerd
om deze plekken te vervullen. Het regionale offensief van de Taskforce is
succesvol gebleken in het in korte tijd versterken van de samenwerking in
een regio. Diverse partijen zijn aangespoord om gezamenlijk naar een actiedag
toe te werken door vacatures te acquireren en beschikbare jongeren voor te
selecteren. De Taskforce investeert vervolgens in een duurzame verbetering
van die samenwerking door de naleving van afspraken te monitoren en door de
actiebereidheid in een regio levend te houden.4. Zorgdragen voor een effectieve hulpverleningIn zijn advies beperkt de Denktank zich niet alleen tot aanbevelingen
voor het verbeteren van de toegang tot financiële voorzieningen, maar
noemt ook de toegang tot voorzieningen van de hulpverlening. Immers, ook de
toegang tot voorzieningen van de zorg- en hulpverlening kan een belangrijke
factor zijn is voor de kwaliteit van maatschappelijke betrokkenheid. Om deze
reden is bij het ministerie van VWS de toegang tot zorg- en hulpverlening
een belangrijk aandachtspunt in het kader van de vijf functies van het preventief
jeugdbeleid. In het kader van het traject «Gemeentelijke taken»
houdt VWS zich samen met de bestuurlijke partners bezig met de implementatie
van deze vijf functies van lokaal preventief jeugdbeleid, die met de VNG en
het IPO overeengekomen zijn. Het gaat om datgene wat gemeenten minimaal aan
preventief jeugdbeleid moeten doen, te weten de functies informatie en advies,
signalering, beoordeling en toeleiding, licht pedagogische hulp en coördinatie
van zorg. Dit najaar start een ondersteuningsprogramma dat VWS samen met de
VNG opzet om gemeenten te helpen bij de verdere invulling van die functies.Wat de wettelijke verankering van deze vijf functies van het jeugdbeleid
betreft heeft het kabinet in de contourenbrief Wet Maatschappelijke Ondersteuning
(WMO), die in het voorjaar aan de Kamer is gestuurd, aangegeven het preventief
jeugdbeleid te willen onderbrengen in deze wet, door de vijf functies op te
nemen in één van de prestatievelden. Daarbij wordt ook bezien
hoe afstemming en aansluiting met de Wet collectieve preventie volksgezondheid
en andere relevante wetgeving kan worden gerealiseerd. De definitieve invulling
hiervan is mede afhankelijk van de resultaten van Operatie Jong (zie onder
aanbeveling 5) en de evaluatie van de Wet op de Jeugdzorg die voor over twee
jaar wordt voorzien.Verder wordt dit najaar gestart met de inzet van extra middelen voor opvoed-
en gezinsondersteuning uit het Hoofdlijnenakkoord (VWS/Justitie, € 3,4
miljoen in 2004, oplopend tot € 15 miljoen in 2007) in gemeenten
waar de problemen met jeugd en de daarbij horende gezinnen groot zijn. De
middelen worden ingezet voor licht pedagogische hulp en coördinatie
van zorg (zoals gezinscoaching). Hierbij gaat het om gezinnen met een meervoudige
problematiek, die te maken hebben met diverse instanties en hulpverleners
(bijvoorbeeld voor schuldsanering, huisvesting, thuiszorg en jeugdzorg). De
gemeente moet ervoor zorgen dat één van de bij een dergelijk
gezin betrokken hulpverleners de coördinerende rol krijgt en het gezin
helpt weer vat te krijgen op de situatie. Bij ernstige opgroei- en opvoedproblematiek
zal de gezinscoaching overigens plaatsvinden op grond van de Wet op de jeugdzorg.
Bureau jeugdzorg heeft met de Wet op de jeugdzorg, die op 1 januari 2005
in werking treedt, als taak om systematisch na te gaan of gezinscoaching nodig
is. Voorop staat dat de gezinscoach een persoon is die het vertrouwen heeft
van het gezin. Gezinscoaching kan verplicht worden opgelegd als een kind onder
toezicht is gesteld. Beter is uiteraard als het niet zo ver hoeft te komen.
Het blijkt dat gezinnen vaak toch open staan voor gezinscoaching als dit met
enige drang wordt aangeboden, en als dit het alternatief is om ondertoezichtstelling
te voorkomen.5. Implementatie van maatregelenHet laatste thema bij de aanbevelingen richt zich op de coördinatie
en de integraliteit van beleid. Mijn departement coördineert het armoedebeleid
voor de Rijksoverheid. Het gaat daarbij om het formuleren van een algemeen
beleidskader en het toezien op de samenhang en het monitoren op hoofdlijnen.
Het belangrijkste instrument waarmee SZW de coördinerende rol invult,
is het uitbrengen van het Nationaal Actieplan ter bestrijding van armoede
en sociale uitsluiting (NAP) van 2003 (Kamerstuk 21 501-18, nr. 174)
en het verzorgen van de voortgangsrapportages aan de Tweede Kamer (Voortgangsbrief
over NAP 2003, d.d. 1 oktober jl., Kamerstuk 24 515, nr. 60). Armoede
wordt als onderwerp geïntegreerd in beleidsdocumenten en beleidsvoornemens.
Zo zal daaraan bij de evaluatie van de Wet Werk en Bijstand (WWB) aandacht
worden besteed.De Denktank besteedt ook aandacht aan de noodzaak om de WWB en de Wet
Studiefinanciering 2000 (Wsf) goed op elkaar af te stemmen. De Denktank wijst
er in zijn advies op dat in bepaalde uitkeringsituaties de studiefinanciering
wordt betrokken bij het gezinsinkomen. Hierdoor worden studiemogelijkheden
van arme jongeren in ernstige mate beperkt. Het is inderdaad noodzakelijk
dat de WWB en de Wsf zodanig op elkaar worden afgestemd dat studiefinanciering
ook daadwerkelijk besteed kan worden aan de studie. In de brief van 23 mei
2003 (SZW0300323) ben ik ingegaan op de afstemming tussen de Algemene bijstandswet
en de Wsf. In deze brief is aangegeven dat de vaststelling van de hoogte van
de bijstand geen vrijblijvende bevoegdheid van gemeenten is, maar een uitdrukkelijke
verantwoordelijkheid. Gemeenten dienen de bijstand op een zodanig niveau vast
te stellen dat in de noodzakelijke kosten van het bestaan kan worden voorzien.
Ook is aangegeven dat tijdelijke compensatie van de inkomensachteruitgang
door bijzondere bijstand voorstelbaar wordt geacht voor alleenstaande ouders,
van wie het jongste kind 18 jaar wordt en alleen studiefinanciering ontvangt.
In de Verzamelbrief van juli 2003 heb ik gemeenten op hun beleidsverantwoordelijkheid
gewezen om in dit soort situaties de hoogte van de bijstandsuitkering op een
zodanig niveau vast te stellen dat een toereikende bestaansvoorzienig wordt
geboden. Ook onder de WWB dienen gemeenten een toereikende, op de individuele
omstandigheden afgestemde, bestaansvoorziening te bieden door enerzijds de
bijstandsuitkering af te stemmen op de individuele omstandigheden en anderzijds
door het verlenen van bijzondere bijstand. Hiermee hebben gemeenten voldoende
instrumenten hebben om tot een goede afstemming tussen de WWB en Wsf te komen.Conform de aanbeveling van de Denktank wordt bij beleidsvoornemens gekeken
naar de effecten op de verschillende groepen burgers. Beleidsvoornemens
met financiële consequenties worden om deze reden op hun koopkrachteffecten
voor verschillende groepen getoetst. Naast deze toets op beleidsvoornemens
is het nodig om meer kennis te verkrijgen van de belangrijkste risicofactoren
op armoede en sociale uitsluiting en van cumulatie van deze risico's onder
kwetsbare groepen, om hiermee bij beleidsontwikkeling rekening te houden.
Om deze reden heeft het ministerie van SZW de studie van het SCP naar sociale
uitsluiting medegefinancierd (gepubliceerd oktober 2004).Een volledig geïntegreerd traject voor jongeren is ingezet met de
al eerder genoemde «Operatie Jong». Aan dit interdepartementale
samenwerkingsverband hebben de departementen van SZW, VWS, OCW, Justitie,
Financiën, VROM en BZK zich verbonden. Met de Operatie Jong (2003–2007)
wil het kabinet de samenhang in het jeugdbeleid vergroten door de belangrijkste
knelpunten in de uitvoering van het jeugdbeleid op te lossen en de verschillende
onderdelen van het rijksbeleid beter op elkaar af te stemmen. Met de door
Operatie Jong beoogde samenhang in het jeugdbeleid, zijn vooral die groepen
gebaat die door hun omstandigheden het eerst buiten de boot zouden vallen.De Proeve van de Jeugdagenda is een mijlpaal in de Operatie Jong. In de
Proeve van Jeugdagenda staan de marsroute van de Jeugdagenda beschreven en
de belangrijkste knelpunten binnen het huidige jeugdbeleid. De geïnventariseerde
knelpunten hebben geleid tot 12 prioritaire thema's voor de proeve van de
Jeugdagenda. Het aanpakken van deze thema's moet er toe leiden dat eerder
en adequater hulp verleend wordt aan jongeren. Voorkomen moet worden dat zij
voortijdig de school verlaten, werkloos raken of criminele activiteiten ontwikkelen.
De basisinfrastructuur moet erdoor worden versterkt. Op het terrein van het
jeugdbeleid is al veel ingang gezet, zoals het programma Jeugd Terecht (aanpak
jeugdcriminaliteit), de aanpak Jeugdwerkloosheid, de aanpak Voortijdige Schoolverlaters,
de invoering van de wet op de Jeugdzorg, de invoering van Wet kinderopvang
en de invoering van het Basistakenpakket Jeugdgezondheidszorg 0 – 19
jaar. Een aantal van deze onderdelen is opgenomen onder de andere thema's
in deze brief. De Jeugdagenda is verder uitgewerkt met plannen van aanpak
per thema. Onlangs zijn deze plannen van aanpak aan de Tweede Kamer toegestuurd.Uit het bovenstaande overzicht blijkt dat er veel in gang is gezet én
wordt gezet om de positie van kinderen en jongeren in achterstandssituaties
te verbeteren. Ook wordt op verschillende beleidsterreinen geïntegreerd
samengewerkt om de positie van kwetsbare jongeren te verbeteren.Het advies van de Denktank is een belangrijke impuls om in samenwerking
met de betrokken organisaties, waaronder de Sociale Alliantie, verder na te
denken over beleidsontwikkeling en activiteiten rondom armoede en jongeren,
met als doel jongeren actief te laten participeren in de samenleving.De Staatssecretaris van Sociale Zaken en Werkgelegenheid,H. A. L. van Hoof XNoot1Ter inzage gelegd bij het Centraal Informatiepunt Tweede Kamer. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-28785-10.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl