Vergunningen; Verslag algemeen overleg over rapportage van departementen inzake vergunningen (24656, nr. 5)
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 24656, nr. 6

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

14-04-1998

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1997-1998

24656 nr. 6

03-04-1998

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamVragen en opmerkingen uit de commissiesAntwoord van de regeringNadere gedachtewisselingOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 24656Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 29 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
24 656Vergunningennr. 6VERSLAG VAN EEN ALGEMEEN OVERLEGVastgesteld 3 april 1998De vaste commissie voor Justitie1 en de commissie
voor de Rijksuitgaven2 hebben op 5 februari 1998
overleg gevoerd met minister Sorgdrager van Justitie over de rapportage
van departementen inzake vergunningen (Kamerstuk 24 656, nr. 5).Van het overleg brengen de commissies bijgaand beknopt verslag uit. Vragen en opmerkingen uit de commissiesDe heer Feenstra (PvdA) zei veel waarde te hechten aan het
rapport van de Algemene Rekenkamer (ARK) inzake vergunningen. Het rapport
toont aan dat vergunningverlening een zwaar beleidsinstrument is en dat er
nog de nodige gebreken zijn op het punt van de systematiek van verlening en
handhaving. Ongetwijfeld vormen de implementatie van de aanbevelingen van
de ARK in dit brede beleidsveld en de coördinatie tussen de betrokken
departementen geen eenvoudige opgave, maar dat mag de Kamer er niet van weerhouden
een scherpe blik te werpen op de implementatie.Het implementatietraject is nog allerminst afgerond. Definitieve conclusies
zijn voorlopige conclusies geworden en rapportages voortgangsrapportages.
Bij het implementeren zal er meer moeten gebeuren dan het stapsgewijs doorlopen
van een gebruiksaanwijzing. Er zijn ook een beleidsmatige benadering
nodig en een visie op wat er moet worden gedaan, en hoe. Dat geldt zeker bij
het ontwikkelen van nieuwe stelsels, maar ook bij het heroverwegen van bestaande
stelsels. De «watvraag» is al uitgewerkt. Het kabinet geeft aan
een voorkeur te hebbenvoor algemene regels, vervolgens voor een meldingsplicht
en tot slot voor een vergunningplicht. Regulering, waar mogelijk, via een
financieel en fiscaal instrumentarium zou de voorkeur van de heer Feenstra
hebben boven een administratief kader. Hij zou dat ook graag opgenomen zien,
maar meende dat daarover geen misverstand bestaat.De «hoevraag» is nog niet concreet beantwoord. Hij vroeg of
in standaardsituaties niet kan worden volstaan met een meldingssysteem, zo
mogelijk bij de gemeenten. Vanwege de complexiteit van niet-standaardsituaties
en de noodzaak van specifieke kennis van het bevoegd gezag, zou de vergunningverlening
dan bij voorkeur moeten worden gekoppeld aan provinciale bevoegdheden, tenzij
de noodzakelijke schaal van deskundigheid en de omvang van de activiteiten
waarvan sprake is, met zich brengen dat vergunningverlening op rijksniveau
noodzakelijk is. Onderschrijft de minister deze voorkeurstrits?Deze organisatorische opzet biedt ook mogelijkheden om de handhaving te
verbeteren. De PvdA-fractie deelt de zorg van de ARK hierover. Bovendien raakt
het de integriteit van het openbaar bestuur. Bepleit wordt een functiescheiding
tussen vergunningverlening en handhaving. Nu wordt vaak volstaan met onderbrenging
in twee aparte afdelingen, maar die vallen dan wel onder dezelfde directeur,
staatssecretaris, minister, wethouder of gedeputeerde. Het is dan ook de vraag
in hoeverre er sprake is van een materiële scheiding. Kan de organisatorische
trits niet ook worden gebruikt voor het scheiden van vergunningverlening en
handhaving door de vergunningverlening bij de ene overheidslaag te leggen
en de handhaving bij de andere (hogere) overheidslaag? Op rijksniveau zouden
vergunningverlening en handhaving per departement gescheiden georganiseerd
moeten worden. Ook zou het ene departement de vergunningen kunnen afgeven,
terwijl het andere departement de handhaving regelt.Waar er sprake is van 544 vergunningstelsels, zijn de rapportages uiteraard
uiteenlopend. Dat maakt de voortgangsbewaking niet eenvoudig. De departementen
zullen in juli 1998 opnieuw rapporteren. De heer Feenstra was van mening dat
de minister niet moet schromen haar lichte coördinatietaak om te zetten
in een zwaardere. Transparant zal moeten worden gemaakt hoe een aantal aanbevelingen
van de ARK in de diverse vergunningstelsels is «aangeland». Alles
wat goed loopt, zou uit het overzicht weggelaten mogen worden, zodat het overzicht
van de resterende knelpunten steeds beperkter van omvang wordt. In veel gevallen
zijn de doelstellingen bij vergunningverlening niet geëxpliciteerd, terwijl
toch vergunningen worden verleend in situaties waarin een verbod geldt, tenzij
men over een vergunning beschikt. Derhalve moet tenminste scherp in beeld
worden gebracht wat de doelstelling is. Dat zou met alle aanbevelingen van
de Rekenkamer kunnen worden gedaan.Slechts 8% van de vergunningstelsels bleek te voldoen aan de gestelde
voorwaarden. Er is dus nog een wereld te winnen op dat terrein met betrekking
tot prestatiegegevens, beleidsregels voor toekenning en vergunningbestanden.
Het ARK-rapport dateert uit 1996. Inmiddels is ook het een en ander bijgesteld
via de Algemene wet bestuursrecht (AWB). In hoeverre is via de AWB tegemoetgekomen
aan de aanbevelingen van de ARK? Mocht er op dat terrein de nodige voortgang
zijn geboekt, wat moet er dan nog aanvullend gebeuren? Is daarvoor een specifiek
stelsel nodig?Ook op het punt van de leges zijn ontwikkelingen te melden sinds 1996.
Er ligt een rapport in het kader van het project marktwerking, deregulering
en wetgevingskwaliteit over de doorberekeningsmogelijkheden van leges. De
milieuleges zijn gelukkig afgeschaft. Wat betekenen dat rapport en die afschaffing voor de in 1996 geformuleerde aanbeveling van de Rekenkamer,
dat gestreefd moet worden naar 100% kostendekkende tarieven?In de brief staat: «Voorzover de stand van de implementatie het
toelaat hebben de departementen aangegeven in hoeverre de vergunningstelsels
kunnen worden beschouwd als een passend instrument om het gestelde doel te
bereiken, dan wel in hoeverre sprake is van nadere overwegingen.» Wat
gaat men zoal doen en wat mag worden verwacht van de rapportage van juli 1998?De heer Hoekema (D66) maakte het niet uit of de coördinatierol
van de minister licht of zwaar is, als die rol maar effectief is. Men is halverwege
de weg naar een optimale situatie ten aanzien van vergunningverlening. Het
rapport van de Rekenkamer gaf een somber beeld. De tussenrapportage in 1997
geeft enerzijds aanleiding tot tevredenheid, maar maakt anderzijds duidelijk
dat er nog veel te doen is. De nadere rapportages van de departementen zullen
in juli 1998 verschijnen. Denkt de minister daarna over te gaan tot algemeen
wetgevingsbeleid of wil zij eerst de nadere gegevens van de departementen
onder ogen zien?Wat zijn tot op heden in de praktijk de ervaringen met het overigens onder
BiZa vallende beleid bevordering integere besluitvorming openbaar bestuur
(BIBOB)? Er is slechts een beperkt aantal instrumenten om te waarborgen dat
de integriteit niet wordt aangetast. Functiescheiding en richtlijnen voor
nevenfuncties zijn zulke instrumenten. Integriteit is in het algemeen een
buitengewoon belangrijk onderwerp. Hoe oordeelt de bewindsvrouwe over het
daadwerkelijk van toepassing laten zijn van de voorschriften inzake functiescheiding
en functieroulatie op álle departementen?Omdat hij uit de stukken niet kon opmaken of het algemene beeld van de
handhaving sinds het ARK-rapport veel is verbeterd, vroeg de heer Hoekema
of er werkelijk vooruitgang is opgetreden sinds het verschijnen van het rapport
van de Rekenkamer en de rapportages van de departementen.Hij was het ermee eens, dat het goed is dat de milieuleges zijn afgeschaft,
maar veronderstelde dat dit niet een gevolg is van het ARK-rapport, maar van
een inhoudelijke beleidsmatige afweging. Volgens hem wordt steeds weer om
politieke redenen afgeweken van het beginsel dat leges kostendekkend moeten
zijn. Hoe strak wordt dat beginsel nog gehanteerd? Het is van groot belang
voor de burger dat er meer helderheid wordt geschapen over de relatie tussen
de prestatie van de overheid en de te betalen leges. Zal de toepassing van
de AWB in alle gevallen leiden tot verbetering van de bedrijfsvoering?Is de minister van oordeel dat het de moeite waard is om zich serieus
in te spannen voor een drastische vermindering van het aantal vergunningstelsels?
De heer Hoekema meende dat uitgangspunt moet zijn dat er geen vergunningstelsels
worden gehanteerd als dat niet echt moet.Hij was het met de heer Feenstra eens, dat het verstandig is om in de
laatste rapportage na 1 juli te focussen op de knelpunten die zijn overgebleven.De heer Vos (VVD) vroeg of de coördinerend rol van de
minister ook kan worden uitgelegd als een regisserende rol.Hij noemde het treurig dat in slechts in 30% van de gevallen bekend is
of de vergunning die is uitgegeven wel het doel dient waarvoor zij is verstrekt.
Wat kan de minister hieraan doen?Het schort ook aan de controle op de naleving van de regels van de vergunningen.
Het zou verstandig zijn als de vele erbij betrokken departementen hun krachten
bundelden om de rechtshandhaving beter gestalte te geven. De heer Koekkoek (CDA) had respect voor het vele werk dat op
verzoek van de Kamer is verricht of dat de regering al van plan was te verrichten.
Hij was het eens met de gekozen benadering. Antwoord van de regeringDe minister merkte op dat haar licht coördinerende rol
in feite bestaat uit het noemen van onderwerpen waarover moet worden gerapporteerd
en het verzamelen en naar de Kamer doorzenden van de rapportages van andere
departementen. Justitie heeft wel vaker een soort overkoepelende rol, maar
kan natuurlijk niet aan andere departementen opleggen wat er moet gebeuren.
Ook zij was van mening dat waar dat niet nodig is, niet met vergunningen moet
worden gewerkt, maar bijvoorbeeld moet worden volstaan met meldingen. Gegeven
het grote aantal vergunningstelsels kan de situatie niet van vandaag op morgen
veranderen. Het gaat om een jarenlang bestaande en gepropageerde cultuur,
die bij wijziging van inzicht niet met één druk op de knop veranderd
kan worden. Er is overeenstemming bereikt op bewindsliedenniveau, maar het
duurt wel even voordat beslissingen aan de top van een organisatie zijn doorgedrongen
in de haarvaten van die organisatie. Destijds is op milieugebied bewust gekozen
voor vergunningverlening en handhaving op gemeentelijk niveau. Nu wordt wel
op grond van praktijkervaringen, bijvoorbeeld door de heer Feenstra, gepleit
voor vergunningverlening op provinciaal niveau. Of de vergunningverlening
inderdaad naar een hoger niveau moet, zal moeten worden besproken met het
milieuveld, medeoverheden en ministeries. De minister kon zich wel iets voorstellen
bij de redenering, dat de vergunningverlening op een bepaald niveau moet worden
geconcentreerd en de handhaving op een ander of naastliggend niveau.Iedereen onderschrijft de stelling dat er een handhavingstekort is, maar
niemand weet hoe groot dat is. Gezocht wordt naar een bevredigend niveau en
een bevredigend systeem van handhaving, mede in het kader van de integriteit.
De bewindsvrouwe had er ook moeite mee dat de vergunningverlening en de handhaving
zo dicht op elkaar zitten, al is het niet meer zo dat de vergunningverlening
en de handhaving geschieden door dezelfde persoon. Nu is algemeen het oordeel
dat de handhaver alleen moet handhaven. De organisatie zal daarop afgestemd
moeten worden. Op Justitie wordt een algemeen wetgevingsbeleid ontwikkeld
op het gebied van vergunningen etc. Dat zal te zijner tijd worden neergelegd
in een toetsingskader, in de eerste plaats voor nieuwe stelsels. Het ontwikkelen
van dat toetsingskader is een verantwoordelijkheid van Justitie, maar het
hanteren ervan moet door de vakdepartementen gebeuren.Bij het BIBOB-project is een complex van zaken aan de orde. Iedereen is
het erover eens, dat functiescheiding en functieroulatie nodig zijn. Het kabinet
heeft besloten tot het opstellen van richtlijnen voor nevenfuncties. Het gaat
erom zelfs maar de schijn van belangenvermenging te voorkomen. Daarom zullen
er criteria opgesteld moeten worden. Er is een wetsvoorstel in voorbereiding
over het verstrekken van gegevens, bijvoorbeeld bij grote aanbestedingsprojecten.Op het beginsel van kostendekkendheid van leges zijn natuurlijk ook uitzonderingen,
zoals op het terrein van milieu. Bovendien zijn de leges soms meer dan kostendekkend,
omdat ze zijn bedoeld als drempel.Met de AWB kan natuurlijk niet de bedrijfsvoering worden geregeld. Er
zijn wel aangrijpingspunten in de bedrijfsvoering voor explicitering van bepaalde
punten van de AWB. Nadere gedachtewisselingDe heer Feenstra (PvdA) vond dat de coördinerende functie
iets meer in moet houden dan de minister heeft geschetst. Hij herhaalde dat
hij graag zou zien dat toegewerkt wordt naar een sterk in omvang afnemende
reeks van resterende knelpunten, uitgaande van de aanbevelingen van de Rekenkamer.De heer Feenstra had er begrip voor, dat de bewindsvrouwe niet uitgebreid
heeft kunnen reageren op de door hem geformuleerde trits waarbij de verschillende
overheidslagen op verschillende aspecten worden aangesproken. Hij had dit
ingebracht, omdat blijkens het MDW-rapport «Inrichting en vergunningenbeleid»
een groot deel van de duizenden vergunningen die gemeenten verlenen, betrekking
hebben op standaardsituaties, zodat zou kunnen worden volstaan met meldingen.
Alleen voor complexe situaties is sprake van vergunningverlening op provinciaal
niveau. Daarom wilde hij daarvan geen dogma, maar een beleidslijn maken, waaraan
de handhaving versterkt kan worden gespiegeld. Er loopt trouwens nog een ander
traject naar aanleiding van het TCR-debat. Hij stelde voor, zowel de systematiek
als de mogelijkheden in dat kader verder tot ontwikkeling te brengen.Het verheugde de heer Feenstra dat de minister vindt dat er per beleidsterrein
een eigenstandige afweging gemaakt moet worden ten aanzien van de legesheffing.
De AWB reikt een regime aan met duidelijke criteria. Daarmee zou ook de nodige
verbetering kunnen worden gebracht op het weinig florissante terrein waarover
de ARK heeft gerapporteerd. Het is de vraag hoever men daarmee kan komen en
wat er eventueel aanvullend moet gebeuren. Verwacht mag worden dat de nieuwe
rapportage daarin inzicht geeft.De heer Hoekema (D66) betoogde dat het voor de exercitie BIBOB
en alles wat daarbij hoort, van het grootste belang is dat het beginsel van
integriteit door de hele organisatie wordt gedragen. Dat zal veel voorlichting
en gesprekken vergen.De AWB is natuurlijk geen wondermiddel om verbetering in de bedrijfsvoering
te bereiken en is bovendien nog te kort van kracht om volledig doorgewerkt
te kunnen zijn.De heer Hoekema herhaalde dat het aantal vergunningstelsels moet worden
verkleind. Het systeem van vergunningen moet worden toegepast waar dit essentieel
is en niet als hinder van burger en bedrijfsleven.Hij herhaalde zijn vraag wat er na de rapportages in juli gaat gebeuren.
Komt er een wetgevingstraject als sluitstuk op de hele exercitie en, zo ja,
hoe gaat dat er dan uit zien?De heer Koekkoek (CDA) merkte op dat er in Nederland een gedoogcultuur
is ontstaan, wat onderkend is in de kabinetsnota «Grenzen aan gedogen».
Geprobeerd wordt de gedoogcultuur terug te dringen, wat hij toejuichte.De rechtshandhaving in het kader van de naleving van vergunningsvoorschriften
wordt vaak zichtbaar in kleine dingen. In de praktijk wordt nog het nodige
door de vingers gezien. Onderkent de minister het bezwaar daarvan? Op het
moment dat het probleem wordt onderkend, kan worden nagedacht over wat eraan
kan worden gedaan vanuit het departement van Justitie en de andere erbij betrokken
departementen. Het zou goed zijn als werd onderkend welke stappen er op de
langere termijn moeten worden gezet om het beleid te versterken door de handhaving
van de voorschriften inzake kleine strafbare feiten. Als die niet gehandhaafd
worden, komt men al snel uit bij de middelzware en zwaardere criminaliteit.Terecht worden in de paragraaf over integriteit de nevenfuncties genoemd.
Die integriteit speelt niet alleen een rol bij vergunningverlening, maar
ook bij het geven van opdrachten. Daarbij moet niet alleen aandacht worden
besteed aan nevenfuncties, maar ook aan relaties. In dit verband wees de heer
Koekkoek op de mogelijkheid dat een opdracht wordt verleend aan een bureau,
waarvan de partner van de opdrachtgevende ambtenaar directeur is.Hij betoogde vervolgens dat moet worden geprobeerd onderscheid te maken
tussen ontoelaatbare schijn en de schijn die kan ontstaan doordat er bijvoorbeeld
sprake is van partijgenoten, terwijl dat feit niets te maken heeft met de
opdracht. Mensen maken nu eenmaal deel uit van allerlei organisaties. Er is
alle reden om een definitie te ontwikkelen van ontoelaatbare schijn.De minister zegde toe te zullen nadenken over de suggestie
van de heer Feenstra over een afnemende reeks. Als er geen knelpunten zijn,
houdt haar coördinerende rol op en wordt de toetsing weer overgeheveld
naar de departementen zelf, die dan over het toetsingskader kunnen beschikken.De bewindsvrouwe was ook voorstander van het verkleinen van het aantal
vergunningen. Een kritische blik op de vergunningen maakt al een substantiële
vermindering mogelijk, zoals het MDW-traject Inrichting en vergunningenbeheer
op milieugebied heeft geleerd: het aantal vergunningen is verminderd met 40%.
Bij de discussie over de noodzaak over te gaan tot een stelsel waarbij alleen
als het niet anders kan vergunningen worden uitgegeven, zou het niveau waarop
de vergunningen moeten worden verleend betrokken kunnen worden. Dat zal ongetwijfeld
een interessante discussie worden.De AWB levert uiteraard aanknopingspunten voor de bedrijfsvoering, maar
anderzijds moet de bedrijfsvoering zodanig zijn dat de wet tot gelding kan
worden gebracht. Het is de bedoeling dat de regels van de AWB vergeleken worden
met de regels bij de inrichting van de vergunningstelsels en dat er een koppeling
wordt gelegd met de commissie-Scheltema, die zich met de Algemene wet bestuursrecht
bezighoudt.De nota «Grenzen aan gedogen» verdient een langere geldingsduur.
De ideeën over tolerantie, gedogen en handhaven veranderen in de loop
van de tijd. Een lakse houding kan inderdaad leiden tot een klimaat van onverschilligheid,
waarbij mensen het vreemd vinden als er eens iets wordt gehandhaafd. De situatie
zal teruggedraaid moeten worden, maar dat moet wel zorgvuldig gebeuren, ervoor
zorgend dat er ook in de maatschappij draagvlak voor is. De «kleine
norm» moet strakker worden gehandhaafd, maar in de Nederlandse samenleving
past niet het principe van de «zero tolerance».In de discussie van de afgelopen weken is gebleken hoe de meningen verschillen
over wat integer is, wat kan en wat schijn is. Sommige mensen vinden dat een
ambtenaar die een vergunning verleent degene aan wie de vergunning wordt verleend
niet mag kennen, maar in een kleine samenleving als Nederland is niet te voorkomen
dat mensen elkaar op de een of andere manier kennen, al was het maar via een
sportvereniging. Anderen vinden dat het niet erg is dat een opdracht wordt
verstrekt aan bijvoorbeeld het bureau van de partner van de betrokken ambtenaar.
Dat ging de minister te ver. Integriteit is nu eenmaal een ingewikkeld probleem.Er wordt wel bezwaar tegen gemaakt dat de overheid zoveel gebruik maakt
van organisatiebureaus, maar dat heeft de rijksoverheid zichzelf aangedaan
door te bezuinigen op ambtenaren, met als het gevolg dat het voorkomt dat
een deskundige ambtenaar voor zichzelf begint en als extern adviseur wordt
ingehuurd, waarbij hij dan drie keer zo duur is als hij als ambtenaar was.
Op haar ministerie is het voorgekomen dat expertise is opgebouwd op het gebied
van het financieel rechercheren, waarna een aantal van die opgeleide ambtenaren
voor zichzelf is begonnen. De bewindsvrouwe was er niet voor om
die mensen dan als externe adviseurs in te huren.Tot slot stelde zij dat schijn belangrijk kan zijn, hoewel er in de praktijk
helemaal niets verkeerds aan de hand behoeft te zijn. Dat sommige dingen echt
niet kunnen, moet goed in het oog gehouden worden. De voorzitter van de vaste commissie voor Justitie,V. A. M. van der BurgDe voorzitter van de commissie voor de Rijksuitgaven,Van ReyDe griffier van de vaste commissie voor Justitie,Pe XNoot1Samenstelling: Leden: V. A. M. van der Burg (CDA), voorzitter,
Schutte (GPV), Korthals (VVD), Janmaat (CD), Soutendijk-van Appeldoorn (CDA),
Van de Camp (CDA), Swildens-Rozendaal (PvdA), ondervoorzitter, M. M. van
der Burg (PvdA), Scheltema-de Nie (D66), Kalsbeek-Jasperse (PvdA), Zijlstra
(PvdA), Van Heemst (PvdA), Aiking-van Wageningen (groep-Nijpels), Rabbae (GroenLinks),
Koekkoek (CDA), J. M. de Vries (VVD), Van Oven (PvdA), Van der Stoel
(VVD), Dittrich (D66), Verhagen (CDA), Rouvoet (RPF), B. M. de Vries
(VVD), Van Boxtel (D66), O. P. G. Vos (VVD), Van Vliet (D66).Plv. leden: Smits (CDA), Van den Berg (SGP), Van Blerck-Woerdman (VVD),
Marijnissen (SP), Bremmer (CDA), Doelman-Pel (CDA), Wagenaar (PvdA), Feenstra
(PvdA), Bijleveld-Schouten (CDA), Rehwinkel (PvdA), Noorman-den Uyl (PvdA),
Apostolou (PvdA), Meyer (groep-Nijpels), Sipkes (GroenLinks), Biesheuvel (CDA),
Rijpstra (VVD), Middel (PvdA), Passtoors (VVD), Wessels (D66), Van der Heijden
(CDA), Leerkes (Unie 55+), Van den Doel (VVD), Roethof (D66), Weisglas (VVD),
De Koning (D66). XNoot2Samenstelling: Leden: Schutte (GPV), Van Rey (VVD), voorzitter, Terpstra
(CDA), Van Gelder (PvdA), Smits (CDA), ondervoorzitter, Reitsma (CDA), Ter
Veer (D66), Ybema (D66), Witteveen-Hevinga (PvdA), Hillen (CDA), A. de
Jong (PvdA), Leerkes (Unie 55+), Van Wingerden (AOV), Rabbae (GroenLinks),
Noorman-den Uyl (PvdA), Liemburg (PvdA), H. G. J. Kamp (VVD),
Hoogervorst (VVD), Van der Ploeg (PvdA), Bakker (D66), Van Walsem (D66), Hofstra
(VVD), Passtoors (VVD), Ten Hoopen (CDA).Plv. leden: Van der Vlies (SGP), Hessing (VVD), De Haan (CDA), Adelmund
(PvdA), Heeringa (CDA), Wolters (CDA), Schimmel (D66), Jeekel (D66), Van Zuijlen
(PvdA), G. de Jong (CDA), Van Heemst (PvdA), Van Dijke (RPF), Hendriks,
Rosenmöller (GroenLinks), Vliegenthart (PvdA), Van Zijl (PvdA), Remkes
(VVD), B. M. de Vries (VVD), H. Vos (PvdA), Giskes (D66), Assen
(CDA), Verbugt (VVD), Klein Molekamp (VVD), Visser-van Doorn (CDA), Marijnissen
(SP). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-24656-6.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl