Wijziging van de Wet arbeidsongeschiktheidsvoorziening jonggehandicapten in verband met het bevorderen van de participatie van jonggehandicapten door werk en arbeidsondersteuning; Brief minister over aangenomen moties en toezeggingen tijdens de behandeling van het wetsvoorstel
Staten-Generaal — Kamerstuk Brief regering
Datum: 2014-07-03 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


Tweede Kamer der Staten-Generaal
 2
 Vergaderjaar 2009-2010
 
 
 
 KST135781
 2009-2010
 
 31 780
 Wijziging van de Wet arbeidsongeschiktheidsvoorziening jonggehandicapten
in verband met het bevorderen van de participatie van jonggehandicapten door
werk en arbeidsondersteuning
 
 
 
 
 Nr. 
 46
 BRIEF VAN DE MINISTER VAN SOCIALE ZAKEN EN WERKGELEGENHEID
 Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
 
 Den Haag, 13 oktober 2009
 
 Hierbij bied ik u de stand van zaken met betrekking tot de aangenomen
moties en de toezeggingen die ik heb gedaan tijdens de plenaire behandeling
over het wetsvoorstel Wajong op 7 en 16 april jl. aan (Handelingen der
Kamer II, vergaderjaar 2008–2009, nr. 73, blz. 5769–5813 en nr.
78, blz. 6076–6096).
 
 De minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid,
 J. P. H. Donner
 
 Motie 31 Over maatwerkaanbod van UWV dat afgestemd
is in het voortraject
 
 De motie Ortega-Martijn c.s. verzoekt de regering UWV
op te dragen ook in de situatie zoals bedoeld in artikel 5.5.2 een maatwerkaanbod
te doen dat in het voortraject goed is afgestemd met de betrokken klant.
 
 
 Een werkaanbod is een baan bij een reguliere werkgever die geschikt moet
zijn voor de jonggehandicapte. Dat betekent dat het aanbod ook moet worden
afgestemd op de beperking van de jonggehandicapte. Om een goede match te kunnen
maken, is een oordeel van de arbeidsdeskundige en de verzekeringsarts nodig.
Dat maakt dat er gesprekken tussen UWV en de jonggehandicapte plaatsvinden
waar het werkaanbod aan de orde zal komen.
 Een werkaanbod, al dan niet vastgelegd in het participatieplan, zal altijd
een maatwerkaanbod (moeten) zijn dat vooraf is afgestemd tussen partijen.
 Ik beschouw de motie daarom als ondersteuning van mijn beleid.
 Motie 32 Over contact tussen verzekeringsarts en
huisarts op verzoek van de Wajonger
 
 De motie Ortega-Martijn en Spekman verzoekt de regering
de verzekeringsartsen van UWV bij de medische keuring contact op te laten
nemen met de huisarts dan wel behandelend arts van de betreffende Wajonger
en deze informatie te betrekken bij de medische indicatie, indien de Wajonger
of diens begeleider(s) daarom verzoek(t)(en).
 
 
 Ik ben van opvatting dat een diagnose van de verzekeringsarts zo zorgvuldig
mogelijk moet zijn gesteld. De verzekeringsarts heeft inzicht in de ernst
en uitgebreidheid van de problematiek (veelal een ontwikkelingsstoornis) nodig
om te kunnen adviseren over de arbeidsmogelijkheden. Hierop wordt in de uitvoering
ingespeeld. Ten eerste worden via het netwerk (school en arbeidsdeskundige)
veel gegevens aangeleverd, waaronder ook medisch-diagnostische gegevens. Ten
tweede wordt bij de oproep voor het spreekuur van de verzekeringsarts de jongere
en zijn verzorger gevraagd de aanwezige informatie, waaronder medische rapporten,
mee te brengen. Als gevolg van dit beleid is in het merendeel van de sociaal-medische
beoordelingen specifieke informatie van behandelaars al aanwezig zonder dat
de jongere hierom hoeft te verzoeken. Als informatie van de behandelaar(s)
niet of in beperkte mate aanwezig is, is dat voor de verzekeringsarts veelal
aanleiding om die informatie op te vragen. Maar ook in geval de verzekeringsarts
zich wel goed geïnformeerd acht, is het beleid dat de verzekeringsarts
altijd contact legt met de behandelaar als de jongere – of diens vertegenwoordiger –
hierom vraagt.
 
 Naar aanleiding van het verzoek van mevrouw Ortega-Martijn om motie nr. 32 uit te breiden naar alle medische beoordelingen in
het kader van de arbeidsongeschiktheidswetten, kan ik het volgende meedelen.
Wat voor de (Wa)jongere geldt, geldt voor ieder die een arbeidsongeschiktheidsuitkering
aanvraagt. Ook voor de Wet WIA geldt dat er vaak al veel informatie voorhanden
is gelet op de verplichting van de werkgever een re-integratieverslag in te
leveren. Dit verslag behoort compleet te zijn, dus ook voldoende medische
onderbouwing te bevatten om de re-integratie-inspanningen adequaat te beoordelen.
Voor de WAO (en WAZ) geldt dat het altijd om een vervolgbeoordeling zal gaan
en er dus ook al veel (medische) informatie in het dossier te vinden zal zijn.
De verzekeringsarts vraagt informatie op als daar inhoudelijk aanleiding toe
is. Daarnaast geldt dat de verzekeringsarts een verzoek van cliënt om
informatie op te vragen altijd honoreert. Er is geen verschil in «behandeling»
tussen de verschillende wetten, omdat het uitvoeringsbeleid in
dit opzicht toeziet op een zorgvuldige verzekeringsgeneeskundige oordeelsvorming
en niet afhankelijk is van specifieke verschillen tussen de diverse wetten.
Uiteraard wordt de medische informatie altijd opgevraagd na toestemming van
de jongere of zijn ouders/verzorgers.
 Motie 33 Over het inzetten interne jobcoaches en
hiervoor re-integratiemiddelen beschikbaar te maken
 
 De motie Ortega-Martijn c.s. verzoekt de regering te
bevorderen dat interne jobcoaches worden ingezet en te bezien hoe re-integratie-middelen
hiertoe eventueel herschikt dienen te worden.
 
 
 Ik zie de motie als ondersteuning van het ingezette beleid omtrent het
aan het werk helpen van Wajongers en als stimulans voor dat beleid. De inzet
van een jobcoach is een effectief middel om een duurzaam regulier dienstverband
te realiseren voor Wajongers. Ik wil dan ook dat een jobcoach zo efficiënt
mogelijk kan worden ingezet voor zowel de werkgever als de Wajonger. Een interne
jobcoach kan ervoor zorgen dat een werkgever niet wordt geconfronteerd met
jobcoaches die het bedrijf niet goed kennen en die daardoor geen goed zicht
hebben op de werkplek en de specifieke omstandigheden waaronder de Wajongers
moeten werken. Daarbij is wel van belang dat het gebruik van de interne jobcoach
niet ten koste gaat van de kwaliteiteisen die worden gesteld aan de dienstverlening
van de jobcoach. Anderzijds zou een externe jobcoach beter kunnen aansluiten
op de kwaliteiten en wensen van de Wajonger, want de jobcoach is mede bedoeld
om binnen het bedrijf de belangen van de jongere te behartigen. De onlangs
gestarte pilot stagejobcoach waarvoor ook re-integratiemiddelen zijn ingezet,
gaat uit van de inzet van externe jobcoaches. Deze pilot heeft als doel te
onderzoeken of de inzet van een jobcoach tijdens de stage in het laatste schooljaar
een vloeiende overgang van school naar werk bevordert voor jongeren met een
beperking.
 Met UWV ben ik dan ook momenteel aan het bekijken hoe ik de motie het
beste uit kan voeren opdat zoveel mogelijk recht wordt gedaan aan de belangen
van de Wajonger en zijn werkgever. Zo is UWV, bij de uitwerking van het convenant
met het Slotervaart Ziekenhuis, al dan aan het kijken naar de mogelijkheden
hiertoe.
 Motie 34 Over het verruimen van de criteria voor
de zelfstandigenaftrek voor jonggehandicapten
 
 De motie Ortega-Martijn c.s. verzoekt de regering te
onderzoeken of, en zo ja, welke mogelijkheden er zijn om de criteria voor
de zelfstandigenaftrek voor Wajongers te verruimen, mede tegen de achtergrond
van de door het kabinet reeds getroffen maatregelen met betrekking tot het
urencriterium en de eerder gedane toezegging om de doelmatigheid hiervan te
bekijken, en de Kamer hierover zo mogelijk eerder dan, zoals nu voorzien,
in 2011 te informeren.
 
 
 Per 1 januari 2007 is de startersaftrek bij arbeidsongeschiktheid
geïntroduceerd. Deze aftrek geldt maximaal drie keer in de eerste vijf
jaar van het bestaan van de onderneming. De eerste keer bedraagt de aftrek € 12 000,
de tweede keer € 8 000 en de derde keer € 4 000.
Daarvoor moet de startende ondernemer voldoen aan een verlaagd urencriterium
van 800 uur in plaats van het voor de zelfstandigenaftrek geldende urencriterium
van 1225 uur. Onder een startende ondernemer wordt in dit verband verstaan
een ondernemer die in een of meer van de vijf voorafgaande kalenderjaren geen
ondernemer was. De aftrek is gemaximeerd op het bedrag van de winst.
 Met deze faciliteit wordt beoogd de arbeidsparticipatie van gedeeltelijk
arbeidsgeschikten met een arbeidsongeschiktheidsuitkering te bevorderen door
middel van het starten van een onderneming. In de memorie van toelichting
op het Belastingplan 2007 is aangegeven dat de minister van Sociale Zaken
en Werkgelegenheid en de staatssecretaris van Financiën binnen vijf jaar
na ingang van de regeling aan de Tweede Kamer verslag zullen uitbrengen over
de doeltreffendheid en doelmatigheid van de regeling. Daarbij is aangegeven
dat in deze evaluatie nut en noodzaak van de regeling opnieuw worden bezien.
 Ik heb hierover contact gehad met mijn ambtsgenoot van Financiën
en met hem ben ik tot de conclusie gekomen dat de regeling nu nog niet goed
geëvalueerd kan worden omdat de daarvoor benodigde gegevens ontbreken.
In 2009 is slechts een redelijke dekking van definitieve gegevens over het
jaar 2007 beschikbaar en dat is in mijn ogen niet voldoende om een verantwoorde
uitspraak te kunnen doen over het effect van de huidige regeling en de gevolgen
van verdere verlaging van het urencriterium. Gelet op de beschikbaarheid van
die gegevens lijkt het ons verstandiger om voor de evaluatie vast te houden
aan het jaar 2011. In de evaluatie zal ook het verlaagde urencriterium worden
bezien.
 Motie 35 Over het waarborgen van gelijke arbeidsondersteuning
vanuit de WIA en de Wajong
 
 De motie Ortega-Martijn c.s.verzoekt de regering te
waarborgen dat de materiële arbeidsondersteuning vanuit de WIA gelijk
blijft met de arbeidsondersteuning vanuit de Wajong, te bevestigen dat een
voormalige Wajonger met structurele functionele beperkingen onder de definitie
van artikel 35 WIA valt en verzoekt tevens, actieve voorlichting te geven
over de mogelijkheden voor arbeidsondersteuning vanuit de WIA aan diegenen
die op grond van de Wajong het recht op arbeidsondersteuning verliezen.
 
 
 Voor de jonggehandicapte die recht heeft op arbeidsondersteuning zijn
voorzieningen beschikbaar die exact gelijk zijn aan de voorzieningen die op
grond van artikel 35 van de Wet WIA kunnen worden verstrekt. Als een jonggehandicapte
geen recht op arbeidsondersteuning (meer) heeft, maar er wel sprake is van
structurele functionele beperkingen waarvoor hij een voorziening nodig heeft,
kan een beroep worden gedaan op artikel 35 van de Wet WIA.
 Naast de reguliere voorlichting die het UWV geeft over voorzieningen,
wordt de invoering van de nieuwe regelingen in de Wajong actief ondersteund
door een voorlichtingscampagne. Hierin zal ook aandacht zijn voor de gevolgen
van beëindiging van het recht op arbeidsondersteuning voor de aanspraak
op (meeneembare) voorzieningen.
 Motie 36 Over de verbetering van de doorstroom vanuit
het speciaal onderwijs naar de Wajong
 
 De motie Spekman c.s. verzoekt de regering te onderzoeken
waarom de doorstroom vanuit het speciaal onderwijs naar de Wajong zo hoog
is en hoe dit verbeterd kan worden. De motie verzoekt de regering voorts te
bezien wat de mogelijkheden zijn om scholen meer te stimuleren de doorstroom
naar arbeid te verhogen.
 
 
 Er zijn afgelopen jaren al diverse rapporten verschenen die inzicht geven
in de doorstroom vanuit het speciaal onderwijs en het praktijkonderwijs naar
arbeid,; knelpunten daarbij en suggesties voor verbetering. Relevant is ook
het komende SER-advies «Participatie jongeren met ontwikkelings- of
gedragsstoornissen».
 Voor het voortgezet speciaal onderwijs is van belang dat de arbeidsgerichtheid
(stages, jobcoaches, netwerkontwikkeling arbeidsmarktvoorzieningen)
nog sterk kan worden verbeterd. Diverse beleidsinitiatieven zijn hierbij relevant:
 – het beoogde wetsvoorstel «kwaliteit (voortgezet) speciaal
onderwijs» van het ministerie van OCW met o.m. betere wettelijke verankering
van de taakopdracht voor het voortgezet speciaal onderwijs in relatie tot
de arbeidsmarkt (uitstroomprofiel arbeid, transitiedocument). Daarover is
op 5 juni 2009 brief aan TK gezonden.
 – een gezamenlijk project van SZW/OCW en J&G waarin mogelijkheden
worden verkend (verbetering Wajongnetwerken; nieuw experiment plaatsingscheque;
stagejobcoaching; betere uitlijning dienstverlening UWV met werkterrein scholen;
cultuuraspecten).
 – In het kader van de «ik-kan» campagne worden scholen
voor voortgezet speciaal onderwijs en praktijkonderwijs benaderd.
 Ik ben van mening dat hiermee al een goede eerste stap wordt gezet.
 Motie 37/40 Over REC-scholen en studeren aan de open
universiteit
 
 Motie 37 PvdA c.s.verzoekt de regering nog voor de
inwerkingtreding van de gewijzigde Wajong, per REC-school of cluster REC-scholen
inzichtelijk te maken hoeveel kinderen zij naar huis sturen dan wel er thuiszitten
door een leerplichtambtenaar te koppelen aan een of meerdere REC-scholen en
maatregelen te nemen, zodat die kinderen die nu thuis zitten en voor wie (nog)
geen school gevonden is vrijwel direct bij een dagbestedingsproject, dagopvang
of dagbehandelingestraject terecht kunnen zodat de kloof tussen thuiszitten
en weer naar school niet onnodig groot wordt.
 
 
 Motie 40 van Hijum/Biskop c.s. verzoekt de regering
jongeren met een beperking, die niet deel kunnen nemen aan het regulier onderwijs
en een indicatie krijgen voor een studie aan de Open Universiteit, in aanmerking
te laten komen voor studiefinanciering.
 
 
 De staatssecretaris van OCW zal in haar voortgangsreportage «Passend
Onderwijs» reageren op deze beide moties. De voortgangsreportage zal
worden toegezonden aan de Tweede Kamer.
 Motie 38 Arbeidsmarktoffensief
 
 De motie verzoekt de regering samen met werkgeversorganisaties
ter uitwerking van de ambitie om 10 000 Wajongers per jaar aan het werk
te krijgen, een offensief te starten om bedrijven en organisaties te stimuleren
om jongeren met een beperking in dienst te nemen.
 
 
 In de brief van 15 juli 2009 aan de Tweede Kamer is de Kamer geïnformeerd
over de invulling van deze motie. De brief gaat
uitgebreid in op de acties van het kabinet om werkgevers actief te stimuleren
om Wajongers in dienst te nemen. Deze acties omvatten onder meer de Wajong
advies voucher, de oprichting van de regionale werkgeversservicepunten en
convenanten.
 Motie 39 Social return
 
 De motie verzoekt de regering de Kamer voor de begroting
voor 2010 te informeren over de plaats die «social return» krijgt
in het aanbestedings- en inkoopbeleid van de rijksoverheid, en dit zo nodig
via proefprojecten uit te proberen.
 
 
 In de brief van 2 juli aan de Tweede Kamer is ingegaan op de plaats
van «social return». In deze brief is aangegeven dat de staatssecretaris
van Sociale Zaken en Werkgelegenheid en ik hebben besloten te bezien welke
ervaringen zijn opgedaan met sociaal bestek en of het instrument een wenselijk instrument is tegen de achtergrond van een arbeidsmarkt die
steeds minder lokaal is. Tijdens de Algemeen Politieke Beschouwingen is eveneens
om de inzet van het instrument sociaal bestek gevraagd ten behoeve van de
doelgroep langdurig werklozen.
 Het kabinet is bezig met de feiten en mogelijkheden met betrekking tot
dit instrument op een rij te krijgen. Uw beide kamers ontvangen vóór
de begrotingsbehandeling van SZW een brief over dit onderwerp. 
 Beoordelingssystematiek/lichte aandoeningen
 Ik heb toegezegd om binnen de bestaande beoordelingssystematiek de problematiek
van lichte aandoeningen nader te bekijken en waar nodig aanpassingen en/of
protocollering te overwegen. Daarbij is benadrukt dat scherpere toetredingscriteria
voor deze groep geen optie is, omdat deze jongeren, indien zij door aangescherpte
criteria buiten de Wajong zouden vallen, daarmee tussen de wal en het schip
terecht zouden komen. Een deel van deze jongeren kan – al dan niet met
ondersteuning – (gedeeltelijk) werken. Het is belangrijk dat zij daarbij
de begeleiding ontvangen die hen met de werkregeling uit dit wetsvoorstel
geboden kan worden.
 Dit houdt in dat binnen de bestaande beoordelingssystematiek gekeken kan
wordt naar het verbeteren van het claimbeoordelingsproces. Het ontwikkelen
doorontwikkelen van mediprudentie kunnen hier een bijdrage aan leveren. Tot
slot heeft UWV de «Richtlijn ontwikkelingsstoornissen in de Wajong»
ontwikkeld. De implementatie van deze richtlijn is voorzien per 1 januari
2010 en geeft handvatten voor verzekeringsartsen voor de keuring van jongeren
met ontwikkelingsstoornissen.
 Voortgang
 Ik heb toegezegd dat als het wetsvoorstel is ingevoerd, ik na een redelijke
periode in de loop van volgend jaar zal kijken in hoeverre de jaarlijkse instroom
een plaats vindt op de arbeidsmarkt en wat de verwachtingen zijn die wij daaruit
kunnen afleiden voor het vervolg.
 
 Dit jaar zal ik een plan van aanpak aan de Tweede Kamer toezenden. Hierin
zal deze toezegging worden meegenomen.
 Pensioenopbouw bij loondispensatie
 Tijdens het Algemeen Overleg is gesproken over de pensioenopbouw bij loondispensatie.
Ik heb toegezegd op dit punt advies te vragen aan de Stichting van de arbeid
(STAR) en de mogelijkheden daartoe te bezien. Een adviesaanvraag aan de STAR
is thans in voorbereiding.
 Onderzoek quota
 Ik heb toegezegd u te laten informeren over quotasystemen in Duitsland
en Oostenrijk. Beide systemen worden beschreven in een recent onderzoek naar
buitenlandse ervaringen met instrumenten voor personen met een arbeidsbeperking. Hoewel ervaringen in Duitsland en Oostenrijk laten zien
dat quota de deelname van arbeidsgehandicapten in regulier werk kan bevorderen,
behoren zij tot de weinige landen met een quotasysteem. Een belangrijke reden
hiervoor is dat registratie van gehandicapten – een voorwaarde voor
de quotumregeling in deze landen – door veel landen, waaronder de Scandinavische,
wordt gezien als discriminerend en stigmatiserend. Daarnaast menen veel landen
dat de kosten van dwang en handhaving niet opwegen tegen de baten van een
verhoogde arbeidsparticipatie. De ervaringen in andere landen ondersteunen
mijn keuze voor een beleid gericht op overtuigen en verleiden van werkgevers
in plaats van ze wettelijk te verplichten. De tot nu toe hiermee bereikte resultaten zijn bemoedigend en zijn aanleiding om op die ingeslagen
weg voort te gaan. Als we willen dat jongeren met een beperking «gewoon
meedoen» binnen hun mogelijkheden, dan moeten we hen niet aan werkgevers
opdringen, maar werkgevers de eigen overtuiging laten ontwikkelen dat Wajongers
een waardevolle bijdrage aan hun bedrijf kunnen en dienen te zijn.
 Onderzoek armoedeval
 Ik heb toegezegd een onderzoek te doen naar de armoedeval van Wajongers,
mede gezien het feit dat het recht op de jonggehandicaptenkorting en de tegemoetkoming
arbeidsongeschikten op grond van artikel 10 van de Wet tegemoetkoming chronisch
zieken en gehandicapten (Wtcg) gekoppeld is aan de Wajong en dus vervalt als
iemand geen jonggehandicapte meer is.
 
 De jonggehandicaptenkorting is een vast bedrag per persoon per jaar en
geldt voor de belastingplichtige die in het kalenderjaar jonggehandicapte
is in de zin van de Wet Wajong. De korting blijft bestaan zo lang de jonggehandicapte
dit recht behoudt. De Wtcg kent een recht op een tegemoetkoming, een vast
bedrag per persoon per jaar, ten behoeve van de persoon die jonggehandicapte
is.
 
 Zodra het recht op arbeidsondersteuning wordt beëindigd, is er geen
recht meer op de jonggehandicaptenkorting en op de tegemoetkoming arbeidsongeschikten.
Op dat moment gaat de gelijkheid met andere mensen, die geen handicap hebben,
prevaleren. Als het recht op Wet Wajong is beëindigd, kan eventueel wel
(net als wanneer wel recht op Wajong bestaat) nog recht bestaan op de algemene
tegemoetkoming voor chronisch zieken en gehandicapten op grond van artikel
2, van de Wtcg, uit te keren door het CAK.
 
 Beëindiging van het recht op arbeidsondersteuning, en daarmee het
recht op de jonggehandicaptekorting en tegemoetkoming arbeidsongeschikten
op grond van de Wtcg, op grond van de nieuwe Wet Wajong wordt met een aantal
stevige waarborgen omgeven die voorkomen dat iemand ten onrechte niet langer
als jonggehandicapte zou worden aangemerkt. Beëindiging is pas aan de
orde is als de jonggehandicapte na een periode van vijf jaar werken met die
arbeid meer dan 75% van zijn maatmaninkomen (vaak WML) verdient of
gedurende één jaar met arbeid ten minste 100% WML verdient.
 Voor jonggehandicapten die minder dan 75% van het maatmaninkomen
verdienen is beëindiging nooit aan de orde.
 
 Tevens geldt dat het recht op arbeidsondersteuning niet zal eindigen als
de jonggehandicapte het werk slechts kan verrichten met behulp van een structurele
arbeidsondersteuning. Onder een structurele arbeidsondersteuning worden de
volgende vormen van arbeidsondersteuning verstaan: loondispensatie, jobcoach,
intermediaire voorziening (zoals een doventolk) en vervoersvoorzieningen.
Het zou in tegenspraak zijn met het doel van het wetsvoorstel als een jonggehandicapte
die een van deze vormen van arbeidsondersteuning ontvangt, die ondersteuning
zou verliezen als hij met werken meer verdient dan 75% van zijn maatmaninkomen
of 100% WML.
 
 De kern van de nieuwe werkregeling is dat jonggehandicapten worden gestimuleerd
hun arbeidsvermogen volledig te benutten. De inkomensondersteuning in eerste
fase van de werkregeling is zo vormgegeven dat het aantrekkelijk en lonend
is voor jonggehandicapten om te gaan werken. Hoe meer zij hun
arbeidsvermogen benutten, hoe meer zij zullen verdienen.
 In de voortgezette fase (na de vaststelling van de resterende verdiencapaciteit)
wordt het loon van de jonggehandicapte aangevuld tot 100% WML, indien
hij zijn restverdiencapaciteit volledig benut.
 
 Er is een verschil tussen het bruto en netto besteedbare inkomen. Hoe
meer de jonggehandicapte werkt, des te meer zal hij bruto verdienen. Netto
zal dat minder zijn aangezien hij meer belasting over het meerdere inkomen
moet betalen. Daarnaast zorgt het meerdere inkomen dat het recht op inkomensafhankelijke
regelingen zoals de huurtoeslag en de gemeentelijke kwijtschelding afneemt.
De arbeidskorting waar een werkende jonggehandicapte recht op heeft, zorgt
weer voor een positief effect op de armoedeval.
 
 De inkomensvooruitgang van een jonggehandicapte met recht op arbeidsondersteuning
loopt op tot 13% als hij het minimumloon gaat verdienen. Alleenstaande
jonggehandicapten met recht op arbeidsondersteuning die 120% van het
minimumloon gaan verdienen, gaan er 23% op vooruit.
 Zoals eerder gezegd vervalt het recht op arbeidsondersteuning van een
jonggehandicapte als hij een jaar meer dan 100% of vijf jaar meer dan
75% WML verdient. Hierdoor verliest een jonggehandicapte ook het recht
op de jonggehandicaptenkorting en de tegemoetkoming arbeidsongeschikten (in
totaal in 2009: € 1028).
 
 In de onderstaande tabel is een aantal voorbeelden gegeven van de armoedeval
van jonggehandicapten die het recht op arbeidsondersteuning verliezen.
 Het loon is een percentage van het WML.
 Het resulterende besteedbare inkomen met en zonder arbeidsondersteuning
is afgezet tegen het besteedbare inkomen bij niet-werken (dit is 100%).
Ter verduidelijking: op het moment dat een jonggehandicapte 75% WML
verdient en recht heeft op arbeidsondersteuning, is het besteedbare inkomen
dus 9% hoger dan dat van een persoon die niet werkt.
 Tabel 1 Armoedeval jonggehandicapten met en zonder
recht op de jonggehandicaptenkorting en de tegemoetkoming arbeidsongeschikten
 
 
 
 
 
 
 
 Loon
 Met recht op korting
 Zonder recht op korting
 
 
 
 
  75%
 109%
 109% 
 
 
 100%
 113%
 106%
 
 
 120%
 123%
 115%
 
 
 
 
 
 Als een jonggehandicapte 75% WML verdient, zal hij na vijf jaar
het recht op arbeidsondersteuning verliezen. Zijn inkomen blijft echter hetzelfde.
 In de situatie dat een jonggehandicapte 100% WML verdient en na
een jaar het recht op arbeidsondersteuning verliest, gaat zijn inkomen er
7% op achteruit.
 Bij een loon van 120% WML gaat het inkomen van een jonggehandicapte
er na verlies van het recht op arbeidsondersteuning 8% op achteruit.
 Inkomen studerende Wajongers
 Ik heb toegezegd aandacht te besteden aan het bewaken, monitoren en evalueren
van de manier waarop de inkomensondersteuning tijdens studie of scholing wordt
toegepast voor studerende Wajongers.
 Het aantal studerende/schoolgaande Wajongers dat van deze regeling gebruik
maakt, zal één van de variabelen zijn die structureel deel uit
zal maken van de Wajong-monitor. UWV zal de ICT-systemen aanpassen om vanaf 1 januari
2010 de 25%-regeling te kunnen uitvoeren en vervolgens daarover
te kunnen rapporteren. Aan de hand daarvan zal ik onderzoeken of de regeling
en de hoogte van de uitkering van invloed zijn op de beslissing van jonggehandicapte
om een studie te gaan volgen.
 Eén loket Wajongers
 Ik heb toegezegd dat er naar gestreefd zal worden dat zowel bij UWV als
bij de Informatie Beheer Groep (IB-groep) geen dubbele gegevensuitvraag zal
plaatsvinden van de jongeren, als dat voorkomen kan worden.
 
 UWV werkt samen met de IB-groep aan gegevensuitwisseling waarmee dubbele
gegevensuitvraag bij de cliënt wordt voorkomen. Een deel van de hierbij
relevante gegevens (over opleidingen en behaalde diploma’s )zal naar
verwachting per 1 januari 2010 volledig geautomatiseerd kunnen worden
uitgewisseld. Voor enkele specifieke gegevens betreffende de studiefinanciering
is een structurele geautomatiseerde oplossing gepland in het voorjaar van
2011. Vooruitlopend op die structurele oplossing zal ik in overleg met OCW
een tijdelijke voorziening treffen. 
 Onderzoek vervoersvoorzieningen
 In het Algemeen Overleg heb ik toegezegd om na te gaan in hoeverre de
problemen zich voordoen bij het toepassen van de vervoersvoorziening, waar
zij zich voordoen en wat de omstandigheden daarbij zijn. Dit onderzoek is
ter hand genomen. Over de uitkomsten ervan wordt u nog nader geïnformeerd.
 Verzamelbrief afspraken overheidswerkgevers
 Ik heb toegezegd de 1%-regeling van het Rijk in een verzamelbrief
aan de gemeenten onder de aandacht brengen, hopend dat ook daar het voorbeeld
wordt gevolgd.
 
 In de brief «Aanpak werk voor Wajongers» van 15 juli
jl is aan de Tweede Kamer gemeld dat gemeenten
in de verzamelbrief van 30 juni 2009 gewezen zijn op de afspraak van
de rijksoverheid om in 2009–2010 250 extra Wajongers/Wsw-ers te
plaatsen en vanaf 2011 structureel een aantal (werkervarings)plaatsen
voor onder andere Wajongers en Wsw-ers te reserveren. Tevens worden in deze
verzamelbrief alle overheden opgeroepen om te onderzoeken of ook binnen hun
organisatie Wajongers aan de slag zouden kunnen. Hiermee wordt mijns inziens
gestand gedaan aan de toezegging.
 
 
 
 Het Algemeen Overleg over arbeidsongeschiktheid van 1 juli jl. (Kamerstukken
II 2008/2009, 26 448, nr. 410).
 
 
 Kamerstukken II 2006/07, 30 804, nr. 3, p. 9.
 
 
 Kamerstukken 2009/2010 29 817, nr. 50.
 
 
 APE, Wat werkt? Buitenlandse ervaringen met arbeidsvoorzieningen voor
gehandicapten, 2008.
 
 
 Kamerstukken II 2009/2010, 31 780, nr. 45.