Opneming in de Wet toezicht effectenverkeer 1995 van bepalingen betreffende openbare biedingen op effecten; Advies en nader rapport
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-09 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 27172, nr. A

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

08-06-2000

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1999-2000

27172 nr. A

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamOndertekeningBijlage bij het advies van de Raad van State van 20 april 2000, no. W06.00.0132/IV,
met redactionele kanttekeningen die de Raad in overweging geeft.
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 27172Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 39 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
27 172Opneming in de Wet toezicht effectenverkeer 1995 van bepalingen betreffende
openbare biedingen op effectenAADVIES RAAD VAN STATE EN NADER RAPPORT1Hieronder zijn opgenomen het advies van de Raad van State d.d. 20 april
2000 en het nader rapport d.d. 26 mei 2000, aangeboden aan de Koningin door
de minister van Financiën. Het advies van de Raad van State is cursief
afgedrukt.Bij Kabinetsmissive van 3 april 2000, no. 00.001971, heeft Uwe Majesteit,
op voordracht van de Minister van Financiën, bij de Raad van State ter
overweging aanhangig gemaakt het voorstel van wet met memorie van toelichting
tot opneming in de Wet toezicht effectenverkeer 1995 van bepalingen betreffende
openbare biedingen op effecten.Het wetsvoorstel strekt ertoe om de thans in hoofdstuk 1 van het SER-besluit
fusiegedragsregels 1975 (SER-Fusiecode) opgenomen regels inzake openbare biedingen
op effecten onder de Wet toezicht effectenverkeer 1995 (Wte) te brengen. Daartoe
wordt in de Wte een aantal wijzigingen aangebracht die een geschikt kader
moeten scheppen. De gedragsregels zullen in het Besluit toezicht effectenverkeer
1995 (Bte) worden neergelegd. In eerste instantie zullen de in de SER-Fusiecode
neergelegde regels één op één worden overgenomen
(eerste fase). Het ligt in het voornemen om in een later stadium te bezien
of inhoudelijke aanpassingen wenselijk zijn (tweede fase). In samenhang met
de inbedding in de Wte zal het toezicht worden opgedragen aan de Stichting
toezicht effectenverkeer (STE).Het wetsvoorstel geeft de Raad van State aanleiding tot een aantal opmerkingen.
Deze hebben onder meer betrekking op de verhouding tussen de wettelijke regeling
en het restant van de SER-Fusiecode (inclusief de samenwerking tussen de STE
en de Commissie voor Fusieaangelegenheden), de reikwijdte van de wettelijke
regeling en het overgangsrecht.Blijkens de mededeling van de Directeur van Uw kabinet van 3 april 2000,
no. 00.001971, machtigde Uwe Majesteit de Raad van State zijn advies inzake
het bovenvermelde voorstel van wet rechtstreeks aan mij te doen toekomen.Dit advies, gedateerd 20 april 2000, No. W06.00.0132/IV, bied ik u hierbij
aan.1. Het voorgestelde artikel 6a, eerste lid, Wte verbiedt een openbaar
bod te doen op effecten, tenzij bepaalde regels in acht worden genomen. Aldus
wordt de kern van hoofdstuk 1 van de SER-Fusiecode – artikel 2, eerste
lid – naar de Wte overgebracht. Met het voorstel wordt het toezicht
op het voorbereiden en uitbrengen van een openbaar bod op effecten opgedragen
aan de STE. Voor de Commissie voor Fusieaangelegenheden blijft echter een
rol weggelegd met betrekking tot hoofdstuk 2 van de SER-Fusiecode, dat fusies
van ondernemingen betreft. Op vele transacties zullen beide hoofdstukken gelijktijdig
van toepassing zijn. Het college wijst erop dat tussen de hoofdstukken 1 en 2 van de SER-Fusiecode
een zekere inhoudelijke samenhang bestaat. Zo kan voor de toepassing van ieder
hoofdstuk van belang zijn of de verwachting is gewettigd dat overeenstemming
tussen bieder en doelwitvennootschap kan worden bereikt, dan wel, in een later
stadium, of het overleg met de vakorganisaties is afgerond. De aard van de
regels zal echter gaan verschillen: die ter bescherming van aandeelhouders
zijn wettelijk, met sanctionering in de Wet op de economische delicten, terwijl
de SER-Fusiecode overtreding van die ter bescherming van werknemers slechts
sanctioneert met een openbare berisping of kennisgeving.De vraag komt op of degenen die het initiatief nemen bij een openbaar
bod, bij eventuele spanning tussen naleving van bepalingen ter bescherming
van aandeelhouders of van werknemers, praktisch de voorrang zullen geven aan
de aandeelhouders, ten nadele van de werknemers.Voorts doet de vraag zich voor hoe, in voorkomend geval, de STE en de
Commissie voor Fusieaangelegenheden hun toezicht zullen coördineren.
De visie daaromtrent van elk van die instellingen is – uiteraard –
van groot belang.Tenslotte rijst de vraag welke extra lasten deze «dubbele aanpak»
voor alle betrokkenen meebrengt.De Raad adviseert in de toelichting op één en ander in te
gaan.1. Op grond van het «SER-besluit Fusiegedragsregels 2000 ter bescherming
van werknemers» (hierna: SER-Fusiecode 2000), vastgesteld in de vergadering
van de Sociaal-Economische Raad van 17 maart 2000, wordt een Geschillencommissie
Fusiegedragsregels in het leven geroepen. Deze geschillencommissie heeft geen
toezichthoudende taak. Wel kunnen de bij een fusie betrokken partijen en verenigingen
van werknemers bij deze commissie een geschil aanhangig maken terzake van
de naleving van de gedragsregels ter bescherming van werknemers. In de SER-Fusiecode
2000 is geen rol voor de Commissie voor Fusieaangelegenheden (CFA) voorzien.
De bedoeling is dat de SER-Fusiecode 2000 gelijktijdig met het onderhavige
wetsvoorstel in werking treedt.Het is op zich juist dat in geval van een openbaar bod in de zin van Hoofdstuk
I van de SER-Fusiecode vaak tevens sprake is van een fusie in de zin van Hoofdstuk
II van de SER-Fusiecode. Ook is het juist dat er thans een zekere inhoudelijke
samenhang tussen Hoofdstuk I en Hoofdstuk II van de SER-Fusiecode bestaat.
Voor de toepassing van zowel Hoofdstuk I als Hoofdstuk II van de SER-Fusiecode
is het moment van belang waarop de verwachting gewettigd is dat overeenstemming
kan worden bereikt over het uit te brengen bod. Zodra evenwel de SER-Fusiecode
2000 in werking is getreden, zal dit moment niet langer bepalend zijn voor
de toepassing van de regels ter bescherming van de werknemers. Tussen de krachtens
het wetsvoorstel gestelde regels en de SER-Fusiecode 2000 bestaat een complementaire
relatie. Van strijdigheid tussen de regels is noch inhoudelijk noch procedureel
sprake. Er is dan ook geen aanleiding om aan te nemen dat in een concreet
geval spanning kan ontstaan tussen de naleving van hetzij de regels ter bescherming
van de aandeelhouders, hetzij de regels ter bescherming van de werknemers.
De noodzaak tot coördinatie tussen de STE en de SER is gering. Zoals
hiervoor werd opgemerkt is in de SER-Fusiecode 2000 geen toezichthoudende
rol voor de CFA van de SER is weggelegd. Tussen de taak van de STE ingevolge
het onderhavige wetsvoorstel en de Geschillencommissie Fusiegedragsregels
van de SER bestaat geen overlap. Wel bestaat het voornemen in het Bte 1995
de regel op te nemen dat de bieder in het biedingsbericht informatie moet
verschaffen over de naleving van de SER-Fusiecode 2000. De STE zal erop toezien
dat door de bieder terzake informatie wordt verschaft. Overigens wijs ik er
nog op dat de geheimhoudingsbepaling van artikel 33, tweede lid, van de Wte
1995 in het algemeen in de weg zal staan aan informatieverstrekking door de
STE aan de SER. Van een «dubbele aanpak» is derhalve geen sprake.
Het enkele feit dat het toezicht op de naleving van de regels ter bescherming
van de aandeelhouders wordt overgedragen aan een afzonderlijke toezichthoudende
autoriteit, hoeft op zich geen extra toezichtslasten tot gevolg te hebben.
Wat wel zal leiden tot een vergroting van de toezichtslasten, is de versterking
van de handhaving van de biedingsregels. De versterking van de handhaving
van de biedingsregels is echter juist een belangrijke doelstelling van het
onderhavige wetsvoorstel. Voorts worden door de SER de kosten voor het toezicht
op de naleving van Hoofdstuk I van de SER-Fusiecode niet doorberekend aan betrokkenen bij een openbare bieding, terwijl het wetsvoorstel (artikel
42 van de Wte 1995) erin voorziet dat de toezichtslasten kunnen worden doorberekend
aan de bieder. Naar aanleiding van het advies van de Raad is in de memorie
van toelichting paragraaf VIII ingevoegd waarin nader op de verhouding tussen
het wetsvoorstel en Hoofdstuk II van de SER-Fusiecode respectievelijk de SER-Fusiecode
2000 wordt ingegaan.2. Volgens de toelichting is één van de overwegingen voor
het wetsvoorstel dat het wenselijk wordt geacht om de gedragsregels ook van
toepassing te doen zijn op buitenlandse partijen, hetgeen volgens de toelichting
thans niet kan worden bereikt. Het toezicht door de STE zal in het voorstel
mede plaatsvinden ten aanzien van buitenlandse partijen. Uit het voorstel
of de toelichting wordt echter niet duidelijk hoe de STE en het openbaar ministerie
in de praktijk in internationale situaties de gedragsregels zullen handhaven
of sancties zullen toepassen.Het college adviseert de toelichting op dit punt aan te vullen.2. Het wetsvoorstel voorziet erin dat de regelgeving van toepassing is
op buitenlandse partijen. Deze normstelling betekent op zich reeds een verbetering
ten opzichte van de huidige situatie, vanwege het preventieve effect dat hiervan
uitgaat. Indien sprake is van overtredingen door buitenlandse partijen, zijn
maatregelen mogelijk. De handhaving van de effectenregelgeving jegens buitenlandse
partijen zal inderdaad complicaties kunnen opleveren. Dit geldt niet alleen
voor de handhaving van de regeling van openbare biedingen. Te denken valt
aan een prospectus van een buitenlandse effectenuitgevende instelling via
het Internet. Wanneer het prospectus zich – mede – richt op de
Nederlandse markt, is de Nederlandse regelgeving van toepassing en de STE
toezichthoudende autoriteit. Het feit dat de handhaving complicaties kan opleveren
betekent evenwel niet dat de STE ten opzichte van buitenlandse partijen geen
instrumenten heeft. Indien bijvoorbeeld een buitenlandse bieder een aanwijzing
van de STE negeert om aanvullende informatie te verstrekken, kan de STE op
grond van het wetsvoorstel een aanwijzing geven om het openbaar bod niet gestand
te doen. Wordt ook deze aanwijzing niet opgevolgd, dan verleent het wetsvoorstel
aan de STE de bevoegdheid om effecteninstellingen te verbieden hun medewerking
te verlenen bij het effectueren van het bod. Consequentie is dat de bieder
zijn bod weliswaar gestand doet, maar dat de aangemelde aandelen niet kunnen
worden geleverd via onder toezicht van de STE staande effecteninstellingen.
Hiernaast voorziet de Wte 1995 in adequate bevoegdheden voor de STE om informatie
uit te wisselen en samen te werken met buitenlandse effectentoezichthouders.
In het kader van de handhaving van de effectenregelgeving staan in het algemeen
zowel via het administratieve kanaal (samenwerking met buitenlandse effectentoezichthouders)
als via het strafrechtelijke kanaal (rechtshulpverdragen) mogelijkheden open.
Tenslotte wordt in de memorie van toelichting opgemerkt dat in de tweede fase
zal worden overwogen om bij grove schendingen van de regeling van openbare
biedingen civielrechtelijke sancties (bijv. schorsing van stemrecht) mogelijk
te maken. De memorie van toelichting is op het punt van de handhaving jegens
buitenlandse partijen aangevuld.3. Artikel 2, vijfde lid, van de SER-Fusiecode houdt in dat een aantal
van de in hoofdstuk 1 opgenomen gedragsregels in acht dient te worden genomen
wanneer een Nederlandse bieder (in het buitenland) een openbaar bod doet op
een buitenlandse rechtspersoon. De voorgestelde wettelijke regeling is alleen
van toepassing op het doen van een openbaar aanbod op de Nederlandse markt.
Het college adviseert deze beperkte strekking van het wetsvoorstel toe te
lichten.3. Uitgangspunt is dat de Nederlandse biedingsregels in principe van toepassing
dienen te zijn op ieder openbaar bod gericht op de Nederlandse effectenmarkt
en de belegger op die markt. Als een Nederlandse bieder een openbaar bod doet
op de effecten van een buitenlandse rechtspersoon, en deze effecten niet zijn
toegelaten tot de notering aan een op grond van artikel 22 van de Wte 1995
erkende effectenbeurs of geregeld worden verhandeld in Nederland, bestaat
voor de toepasselijkheid van de Nederlandse biedingsregels en toezicht door
de STE geen reden. Op dit punt is inderdaad sprake van een beperking
in het bereik ten opzichte van de SER-Fusiecode. In de memorie van toelichting
is terzake een passage toegevoegd.a. Naar aanleiding van het advies van de Raad is in de definitie van het
openbaar bod toegevoegd «door middel van een openbare mededeling gedaan».
De essentie van het openbaar bod is dat het een bod betreft dat tot het brede
publiek is gericht. Door de toegevoegde clausule is verduidelijkt dat de reguliere
effectenhandel al dan niet via de beurs niet onder de reikwijdte van de regeling
van openbare biedingen valt.b. Met het criterium «buiten besloten kring» wordt aangesloten
bij de in artikel 3 van de Wte 1995 terzake van het emissieprospectus gevolgde
opzet. Dit ligt in de rede omdat het biedingsbericht en het emissieprospectus
vergelijkbare documenten zijn. In het eerste geval wordt via een openbare
oproep een beroep gedaan op het publiek om effecten aan te bieden. In het
tweede geval wordt via een openbare oproep een beroep gedaan op het publiek
om effecten te kopen. In beide gevallen staat de publieksbescherming centraal.
In de praktijk geschiedt een openbaar bod veelal (gedeeltelijk) tegen aandelen
in de biedende vennootschap en gaat (derhalve) een openbaar bod gepaard met
de aanbieding van effecten bij uitgifte. Gelet op deze verstrengeling tussen
de verbodsbepaling van artikel 6a Wte 1995 met die van artikel 3 Wte 1995,
ligt het in de rede beide regelingen qua opzet, met inbegrip van het begrip
«buiten besloten kring», zoveel mogelijk op elkaar af te stemmen.
Dit neemt overigens niet weg dat ik het standpunt van de Raad deel dat helderheid
moet bestaan over de vraag of de wettelijke regels van toepassing zijn of
niet. In dit verband wordt gewezen op de circulaire van de STE over haar beleid
inzake het criterium «buiten besloten kring» in het kader van
het emissieprospectus.1 Voor zover nodig zal de
STE haar beleid met het oog op de toepassing van artikel 6a nader toelichten.
Overigens merk ik nog op dat destijds ook door Raaijmakers is gesuggereerd
om voor de reikwijdte van de wettelijke regeling van openbare biedingen aansluiting
te zoeken bij het criterium «buiten besloten kring» in de zin
van artikel 3 van de Wte 1995. Hij stelt dat er geen reden is beleggers door
middel van openbare mededelingen te informeren en voldoende tijd te gunnen,«indien
het bod wordt gedaan in «besloten verhoudingen», wanneer er, anders
uitgedrukt, sprake is van een «besloten kring» in de zin van artikel
3 Wte 1995». Het criterium «buiten besloten kring» geeft
volgens hem «een open, flexibele en specifiek op het effectenrecht toegespitste
norm, ook voor gevallen die formeel «besloten» zijn, doch materieel
als «open» dienen te worden aangemerkt».2 De desbetreffende passage in de memorie van toelichting is verduidelijkt.4. De werkingssfeer van de regels wordt mede bepaald door de voorgestelde
definities van artikel 1, onderdelen o en p, Wte.a. Als openbaar bod wordt aangemerkt een aanbod (dan wel een uitnodiging
tot het doen van een aanbod), buiten een besloten kring, op effecten. Deze
definitie is zeer ruim, waardoor ook normale beurstransacties daaronder zullen
kunnen vallen, hetgeen niet de bedoeling is. Mede gelet op de informatieverplichtingen
die zullen voortvloeien uit artikel 29, eerste lid, Wte en de gevolgen van
overtreding, is het van belang dat een zo scherp mogelijke afbakening wordt
bereikt tussen die biedingen waarvoor de regels gelden en die trans- acties
waarvoor dat niet het geval zal zijn.Het college adviseert de definitie in artikel 1, onderdeel o, Wte aan
te scherpen.b. De term «buiten een besloten kring» is blijkens de toelichting3 in de praktijk in het kader van artikel 3, eerste lid,
Wte niet steeds even duidelijk gebleken. De vraag rijst waarom men deze term
hier opnieuw zou gebruiken, temeer nu hij, zoals de toelichting vermeldt,
in het kader van de Wte aan een nader onderzoek wordt onderworpen.Daarbij merkt de Raad op dat de aard van de betrokkenen in artikel 3 Wte
(aandelen aanbieden) een andere kan zijn dan hier aan de orde is. In het eerste
geval behoeven de betrokkenen niet al in enige transactie geïnteresseerd
te zijn. In het tweede geval hebben de betrokkenen al een financiële
band met de desbetreffende – allicht besloten – vennootschap.
Het is daarom niet zonder meer vanzelfsprekend om in beide situaties de term
«buiten een besloten kring» te gebruiken in dezelfde betekenis. Het college adviseert het gebruik van deze term in heroverweging te nemen.4. Met de ruime definitie van een «bieder» is beoogd dat in
alle gevallen toerekening aan de werkelijke bieder plaatsvindt. Te denken
valt aan de situatie dat de bieder een financiële instelling, stroman
of dochter inschakelt. Teneinde deze strekking te verduidelijken, zijn in
het wetsvoorstel de woorden «doet voorbereiden» en «heeft
doen voorbereiden» vervangen door de clausule: door of namens wie.5. In artikel 1, onderdeel p, Wte worden de termen «doet voorbereiden»
en «heeft doen uitbrengen» gehanteerd. Het is volgens de Raad
niet duidelijk wat met deze termen wordt bedoeld. Indien het om vertegenwoordiging
zou gaan, zouden deze termen niet nodig zijn. Eventueel zou dan de term «namens»
kunnen worden gehanteerd, zoals dat thans geschiedt in artikel 1, eerste lid,
onderdeel c, van de SER-Fusiecode.Het college adviseert het voorstel op dit punt te verduidelijken.5. Van geregelde verhandeling is sprake indien de betrokken effecten jaarlijks
ieder kwartaal enige malen worden verhandeld. Indien de gegevens omtrent de
verhandeling uitwijzen dat er sprake is van een grensgeval, kan tevens gewicht
toe worden gekend aan het percentage aandelen dat in handen is van bij het
bestuur van de doelvennootschap onbekende aandeelhouders. Deze interpretatie
sluit aan bij de jurisprudentie van de CFA, en de praktijk heeft uitgewezen
dat de praktijk met deze interpretatie goed uit de voeten kan. Het ligt overigens
in de bedoeling dat op het moment dat de wettelijke regeling van openbare
biedingen in werking treedt daar waar nodig door de STE nadere beleidsregels
worden gepubliceerd. Met de clausule «in Nederland» wordt aangesloten
bij de jurisdictie ten aanzien van andere onderdelen van de financiële
toezichtswetgeving. Zo wordt het bereik van de Wte 1995 begrensd door het
criterium «in of vanuit Nederland» (zie bijvoorbeeld de artikelen
3, eerste lid, 7, eerste lid, en 46, eerste lid, van de Wte 1995). In het
voorgestelde artikel 6a is deze clausule overgenomen, met dien verstande dat
wordt gesproken over geregelde verhandeling «in Nederland» in
plaats van «in of vanuit Nederland». De gedachte is dat indien
een openbaar bod door een bieder vanuit Nederland wordt gedaan op effecten
die niet in Nederland zijn genoteerd noch regelmatig worden verhandeld, er
geen reden is om dat bod onder de Nederlandse regelgeving te brengen. Voor
de interpretatie van de clausule «in Nederland» is de context
van belang, te weten «geregeld worden verhandeld in Nederland».
Het aanknopingspunt is derhalve de (geregelde) verhandeling. Deze geregelde
verhandeling moet in Nederland plaatshebben. De toelichting is in deze zin
verduidelijkt.6. Ingevolge artikel 6a, eerste lid, Wte geldt de regeling voor beursgenoteerde
effecten en voor effecten die geregeld worden verhandeld in Nederland. De
term «geregeld worden verhandeld in Nederland», die voorkomt in
de SER-Fusiecode, geeft aanleiding tot vragen.De eerste is wanneer sprake is van «geregeld». Nu het zal
gaan om een wettelijke bepaling en overtreding van de regels strafbaar zal
zijn, zou deze term nader gedefinieerd moeten worden.Ten tweede is het de vraag wat wordt verstaan onder «in Nederland».
Er kunnen verschillende aanknopingspunten met Nederland zijn, bijvoorbeeld
de vestigingsplaats van de bieder, de woon- of vestigingsplaats van degenen
aan wie het aanbod wordt gedaan, de vestigingsplaats van de doelwitvennootschap
en de plaats waar de beoogde transacties zouden moeten plaatsvinden.Het college adviseert ook dit punt te verduidelijken.6. Het advies van de Raad om het woord «schriftelijke» te
schrappen is gevolgd, zodat ook bij bekendmakingen via andere media, waarbij
bijvoorbeeld kan worden gedacht aan het Internet, de verplichting bestaat
om naar het biedingsbericht te verwijzen.7. In artikel 6a, tweede lid, Wte wordt bepaald dat, onder zekere voorwaarden,
het verbod in het eerste lid niet geldt, mits in elke schriftelijke bekendmaking
van het openbare bod naar het biedingsbericht wordt verwezen. Deze formulering
is ontleend aan artikel 3, eerste en tweede lid, Wte. De vraag komt op waarom deze verplichting alleen geldt bij schriftelijke
bekendmaking en niet ook bij bekendmakingen of contacten via andere media.
De ratio is dat de betekenis van een aanbod duidelijk wordt gemaakt. Het zou
dan voor de hand liggen te verlangen dat de bieder, van het moment af dat
het biedingsbericht beschikbaar dient te zijn, bij alle contacten betreffende
het openbare bod verwijst naar het biedingsbericht.Het college adviseert de reikwijdte van de bepaling inzake de verwijzing
naar het biedingsbericht te verruimen.7. De mening van de Raad dat inkoop van eigen aandelen met het oog op
transparantie ter bescherming van beleggers ter beurze vergelijkbaar is met
een openbaar bod op de effecten van een andere vennootschap wordt onderschreven.
Toch is vanuit een consistente «één-op-één»
benadering een vrijstellingsregeling voor inkoop van eigen aandelen in de
eerste fase redelijk te achten, aangezien het openbaar bod op de eigen aandelen
niet valt onder Hoofdstuk I van de SER-Fusiecode. Naar aanleiding van het
advies van de Raad is de relevante passage in de memorie van toelichting enigszins
aangescherpt.8. Een openbaar bod op eigen aandelen zal volgens de toelichting1 onder de vrijstellingsregeling worden gebracht omdat
dit ingevolge artikel 2, zesde lid, van de SER-Fusiecode thans niet onder
de SER-Fusiecode valt. Het college meent dat inkoop van eigen aandelen met
het oog op transparantie ter bescherming van beleggers ter beurze vergelijkbaar
is met een openbaar bod. Het college adviseert de aangekondigde vrijstellingsregeling
te heroverwegen en, indien zij wordt gehandhaafd, nader toe te lichten.8. Het advies van de Raad om de verbodsbepaling van artikel 12 van de
SER-Fusiecode niet in het Bte 1995 maar in de wet zelf op te nemen is overgenomen.9. In het Bte zullen de verschillende gedragsregels die thans zijn opgenomen
in hoofdstuk 1 van de SER-Fusiecode worden neergelegd. In de ogen van het
college leent artikel 12 van de SER-Fusiecode zich daar echter niet voor.
Dat artikel houdt in een verbod voor de bieder om in een periode van drie
jaar na de publicatie van het biedingsbericht effecten van de soort waarop
het bod betrekking had, te verwerven tegen voor de houder van die effecten
gunstiger voorwaarden dan volgens het openbare bod. Dat verbod, dat als pendant
van het voorgestelde artikel 6a, eerste lid, Wte kan worden gezien, dient
in het wetsvoorstel zelf te worden opgenomen. Het college adviseert daartoe.9.a. Het advies van de Raad, om het CBB niet te verplichten het beroep
tegen besluiten van de STE terzake van openbare biedingen volgens de versnelde
procedure van afdeling 8.2.3 van de Awb te behandelen, is overgenomen. Tevens
is in de memorie van toelichting aangegeven dat in de situatie van een openbaar
bod, zoals ook door de Raad wordt onderkend, de snelheid waarmee gerechtelijke
procedures kunnen worden afgehandeld van groot belang is, zodat het voor de
hand ligt dat het CBB de versnelde procedure toepast.b. Het advies van de Raad om het artikellid te verduidelijken is overgenomen.10. In artikel 44, derde lid, Wte worden wijzigingen voorgesteld met betrekking
tot bezwaar en beroep. Met deze wijzigingen wordt beoogd procedures aanmerkelijk
te versnellen, zodat tijdig duidelijkheid ontstaat. De Raad maakt hierbij
twee opmerkingen.a. Onderkend wordt dat de snelheid waarmee procedures kunnen worden afgewikkeld
in de beoogde situaties van groot belang is. In verband daarmee kunnen het
niet toepassen van de bezwaarprocedure en de bevoegdheid van het College van
Beroep voor het bedrijfsleven (CBB) in eerste en enige aanleg, zoals voorgesteld,
gerechtvaardigd zijn. Anders dan voorgesteld, zou de rechter echter de mogelijkheid
moeten behouden om, binnen het bestaande kader van de wet, zijn eigen werkwijze
te bepalen. Uit dat oogpunt bestaat bezwaar tegen de verplichte versnelde
behandeling van elk beroep door het CBB. Het college adviseert deze verplichting
te laten vervallen. Uiteraard laat dat onverlet dat het CBB de
mogelijkheid behoudt om een procedure via versnelde behandeling af te doen
indien daartoe aanleiding bestaat.b. Beroep kan, zoals gezegd, worden ingesteld bij het CBB, dit in afwijking
van artikel 44, eerste lid, Wte dat de arrondissementsrechtbank te Rotterdam
bevoegd verklaart. De voorgestelde tekst kan – onbedoeld – de
indruk wekken dat er een keuze tussen twee bevoegde rechterlijke instanties
zou zijn, de rechtbank Rotterdam en het CBB. Het college adviseert dit artikellid
aan te passen, zodat onmiskenbaar is dat het CBB in afwijking van het eerste
lid, exclusief bevoegd is met betrekking tot besluiten die zijn genomen met
toepassing van – de hoofdregel van – het tweede lid.10. Volgens artikel III van het onderhavige wetsvoorstel is artikel 6a,
eerste en derde lid, van de Wte 1995 niet van toepassing op gedragingen terzake
van een openbaar bod dat is aangekondigd voorafgaand aan het tijdstip dat
deze artikelleden in werking zijn getreden. De Raad veronderstelt dat de CFA
als gevolg van deze overgangsregeling nog een aantal jaren belast zal zijn
met de afhandeling van lopende Hoofdstuk I zaken. De Raad verwijst in het
bijzonder naar de naleving van artikel 12 van de SER-Fusiecode. Deze bepaling
houdt een verbod in voor de bieder om gedurende een periode van drie jaar
na de publicatie van het biedingsbericht aandelen te verwerven tegen voor
de houder van de aandelen gunstiger voorwaarden dan volgens het openbaar bod.
Ik wijs erop dat de overgangsregeling zich slechts uitstrekt tot artikel 6a,
eerste en derde lid. Op grond van artikel 12, dat op advies van de Raad niet
in het Bte 1995 maar in de wet wordt opgenomen, zal de STE, ook ten aanzien
van biedingen die onder de overgangsregeling vallen, vanaf het moment van
inwerkingtreding van de wettelijke regeling van openbare biedingen belast
zijn met het toezicht op de naleving van het in dit artikel vervatte verbod.
Voorts kan worden verwacht dat de CFA de openbare biedingen die onder de overgangsregeling
vallen uiterlijk negen maanden na de inwerkingtreding van de wet zal hebben
afgehandeld. Dit kan als volgt nader worden toegelicht.Het is niet mogelijk dat de bieder de procedure eindeloos oprekt. Stel
dat op de dag voorafgaand aan de inwerkingtreding van artikel 6a, eerste en
derde lid, een openbaar bod wordt aangekondigd, dan zal ingevolge de overgangsbepaling
de wettelijke regeling van openbare biedingen niet op dit geval van toepassing
zijn. Het aangekondigde openbaar bod valt onder Hoofdstuk I van de SER-Fusiecode,
waarbij de CFA toeziet op de naleving van de regels. Op grond van artikel
5 van de SER-Fusiecode is de bieder gehouden om binnen 30 dagen na de aankondiging
van het openbaar bod (i) hetzij een openbaar bod uit te brengen, (ii) hetzij
een besluit tot het niet-uitbrengen van het bod bekend te maken, (iii) hetzij
een indicatie bekend te maken van de termijn waarop een besluit ten aanzien
van het bod verwacht kan worden. Indien alleen een indicatie van de termijn
heeft plaatsgevonden, kan de CFA de bieder verplichten binnen een door haar
vast te stellen termijn een besluit inzake het al dan niet uitbrengen van
het bod algemeen bekend te maken. Binnen zes weken nadat een openbaar bod
algemeen bekend is gemaakt dient de bieder een biedingsbericht algemeen verkrijgbaar
te stellen. De CFA zal naar verwachting niet toestaan dat een bieder de procedure
zodanig vertraagt dat zes maanden na de eerste aankondiging van een openbaar
bod nog steeds geen biedingsbericht is uitgebracht. Mocht desondanks zich
een geval voordoen waarin ten aanzien van een openbaar bod dat is aangekondigd
vóór de inwerkingtreding van de wet zes maanden na de inwerkingtreding
van de wet nog geen biedingsbericht is uitgebracht, dan voorziet de overgangsregeling
er in dat de wettelijke regeling van openbare biedingen op dit bod van toepassing
wordt, voor de gedragingen na deze periode van zes maanden. De CFA zal het
desbetreffende dossier op dat moment overdragen aan de STE. De STE is vervolgens
bevoegd om een aanwijzing aan de betrokken bieder te geven, bijvoorbeeld de
aanwijzing om onverwijld een biedingsbericht uit te brengen. Een en ander
heeft tot gevolg dat zes maanden na de inwerkingtreding van de wet alleen
nog een toezichthoudende taak voor de CFA resteert ten aanzien van die openbare
biedingen die (a) zijn aangekondigd vóór de inwerkingtreding
van de wet en (b) waaromtrent een biedingsbericht algemeen verkrijgbaar is
gesteld. Deze taak heeft betrekking op de naleving van de regels in de periode
tussen het uitbrengen van het biedingsbericht en de gestanddoening van het
bod. In de praktijk beslaat deze periode niet meer dan drie maanden. Naar
aanleiding van het advies van de Raad is in de overgangsregeling
verduidelijkt dat de wettelijke regeling van openbare biedingen niet van toepassing
is op een openbaar bod dat is aangekondigd voorafgaand aan het tijdstip dat
deze regeling in werking is getreden. Indien zes maanden na de inwerkingtreding
nog geen bod is uitgebracht, zal de wettelijke regeling van openbare biedingen
wel van toepassing worden, maar slechts voor zover het gedragingen betreft
die na die zes maanden plaatsvinden. Aangezien de STE is belast met het toezicht
op de naleving van de wettelijke regeling van openbare biedingen, heeft zij
geen taak ten aanzien van de onder de overgangsregeling vallende biedingen
gedurende de periode van zes maanden. De SER-Fusiecode betreft zelfregulering.
De SER kan regelen dat Hoofdstuk I van de SER-Fusiecode niet meer van toepassing
is op openbare biedingen die onder de wettelijke regeling vallen. Bedoeling
is dat Hoofdstuk I slechts blijft gelden voor openbare biedingen die zijn
aangekondigd voordat de wettelijke regeling in werking treedt.11. Het overgangsrecht voorziet erin dat indien de aankondiging van een
openbaar bod plaatsvindt vóór de inwerkingtreding van de wet,
het oude stelsel van toepassing blijft, mits het bod binnen een periode van
zes maanden na de inwerkingtreding van de wet wordt gedaan. Het gevolg van
deze benadering is dat de Commissie voor Fusieaangelegenheden – mede
gelet op artikel 12 van de SER-Fusiecode – nog een aantal jaren belast
zal zijn met de afhandeling van hoofdstuk 1-zaken, terwijl de STE de nieuwe
autoriteit is geworden op dat gebied. Het is de vraag of dat wenselijk is.
Voorts heeft de passage «mits het bod uiterlijk zes maanden na dat tijdstip
wordt uitgebracht» tot gevolg dat gedurende die periode niet duidelijk
is welke instantie over die periode bevoegd zal blijken te zijn geweest.Het college adviseert het overgangsrecht opnieuw te bezien. Daarbij verdient
tevens aandacht hoe zal blijken dat hoofdstuk 1 van de SER-Fusiecode niet
meer van toepassing is op een transactie die onder de nieuwe wettelijke regeling
valt. Tenslotte dient de toelichting aan te stippen de vraag hoe de SER-Fusiecode
wordt aangepast aan de nieuwe wettelijke situatie.11. Ten aanzien van de civielrechtelijke gevolgen van een schending van
het voorgestelde artikel 6a kan het volgende worden opgemerkt. In beginsel
zal handelen in strijd met artikel 6a een onrechtmatige daad tot gevolg kunnen
hebben (artikel 6:162 BW). De vordering zal alleen kunnen worden ingesteld
door degene jegens wie onrechtmatig is of dreigt te worden gehandeld. Van
belang is derhalve of de norm de strekking heeft de eiser in het geschonden
belang te beschermen (het zogeheten relativiteitsvereiste). Aangezien artikel
6a beoogt het adequate functioneren van de effectenmarkten te bevorderen en
de belegger te beschermen, zal het relativiteitsvereiste in de regel in de
weg staan aan de ontvankelijkheid van de bieder en de doelvennootschap. Eigenaren
van de desbetreffende effecten en andere rechthebbenden zullen wel een vordering
uit onrechtmatige daad kunnen instellen. Hierbij kan schadevergoeding worden
gevorderd. Indien een onrechtmatige daad dreigt kan in principe ook een verbod
tot het plegen van een zekere handeling (bijv. het uitbrengen van een bod)
worden gevorderd. In deze situatie ligt het echter meer voor de hand dat rechthebbenden
aan de STE vragen een aanwijzing te geven. De STE heeft een eigen verantwoordelijkheid
om te bepalen of de gevraagde aanwijzing moet worden verleend. Indien de STE
besluit geen aanwijzing te geven, staat in principe beroep open op het CBB.
Artikel 6a is een dwingende wetsbepaling die niet de strekking heeft de geldigheid
van daarmee strijdige rechtshandelingen aan te tasten (art. 3:40, derde lid,
BW). Indien een openbaar bod na gestanddoening door de rechter nietig zou
kunnen worden verklaard, dan wel zou kunnen worden worden vernietigd, zou
dit tot grote onzekerheid in de markt aanleiding geven, waardoor het effectieve
functioneren van de effectenmarkten in gevaar zou worden gebracht. Het voorgestelde
artikel 6b, waarin het verbod van gunstiger transacties na gestanddoening
van artikel 12 van de SER-Fusiecode is neergelegd, heeft wel de strekking
de geldigheid van daarmee strijdige rechtshandelingen aan te tasten. Het verbod
van artikel 6b strekt primair tot bescherming van de belegger die zijn effecten
tijdens het openbaar bod heeft aangeboden. In voorkomende gevallen kan de
rechter beslissen dat rechtshandelingen in strijd met artikel 6b vernietigbaar
zijn wegens strijd met een dwingende wetsbepaling (art. 3:40, tweede lid,
BW). Een en ander laat overigens onverlet dat in de tweede fase zal worden
bezien of een bijzondere rechtsgang nodig is waarin civielrechtelijke
sancties (zoals schorsing van stemrecht) kunnen worden gevorderd. In de memorie
van toelichting is een passage terzake toegevoegd.12. Het wetsvoorstel houdt geen aanwijzing in wat het civielrechtelijk
gevolg zou zijn van een handeling in strijd met het verbod van artikel 6a,
eerste lid, Wte. Zou, overeenkomstig punt 9 van dit advies, het verbod van
artikel 12 van de SER-Fusiecode in de wet worden opgenomen, dan zou ook te
dien aanzien de vraag naar het civiele effect opkomen. Gelet op artikel 40
van Boek 3 van het Burgerlijk Wetboek adviseert de Raad ten minste in de toelichting
aan te duiden of de bedoelde verboden in het algemeen strekken ter bescherming
van de Nederlandse financiële markt dan wel in het bijzonder ter bescherming
van de wederpartij en of dit meebrengt dat de geldigheid van een daarmee strijdige
rechtshandeling wordt aangetast.12. In eerste instantie is door het Ministerie van Financiën, in
overleg met de STE en de SER, een werkdocument opgesteld. Dit werkdocument
is ter informatie aangeboden aan verschillende deskundigen, marktpartijen
en andere betrokken ministeries. Het Ministerie van Financiën heeft vervolgens
op basis van dat werkdocument een voorontwerp van wet opgesteld. Nadat overeenstemming
was bereikt met de STE en de SER, is het voorontwerp breed uitgezet voor advies.
Vanwege de urgentie van het wetsvoorstel kreeg men een relatief korte termijn
voor een schriftelijke reactie. Aan de andere kant werd men wel in de gelegenheid
gesteld tot een mondelinge toelichting. Het voorontwerp is besproken met enkele
deskundigen op het gebied van het overnamerecht. Zij stemden in met het voorontwerp.
Tevens hebben zij verschillende suggesties gedaan voor technische verbeteringen,
die in het wetsvoorstel zijn verwerkt. Voorts zijn er gesprekken geweest met
de AEX, de VEB en de VEUO. De drie organisaties hebben in die gesprekken in
algemene zin hun steun uitgesproken voor het wetsvoorstel. De gesprekken hebben
geleid tot verschillende aanpassingen van technische aard. Van de VEUO, de
VEB en de FNV zijn formele adviezen ontvangen. Een belangrijk punt van de
VEUO en de FNV was, dat alle bepalingen uit Hoofdstuk I van de FC in de eerste
fase «één-op-één» naar het Bte 1995
moeten worden overgeheveld. Dit uitgangspunt is in de memorie van toelichting
expliciet vermeld. Een andere meer principiële opmerking van de VEUO
was, dat in de tweede fase nader aandacht zou moeten worden besteed aan de
vraag of de inbedding in de Wte 1995 wel een permanente oplossing biedt. Het
gaat immers om een mengeling van vennootschapsrecht, effectenrecht en overig
ondernemingsrecht en niet uitsluitend om regels die het oog hebben op het
adequaat functioneren van de kapitaalmarkt en de positie van de beleggers
op die markt. De VEUO heeft voorts mondeling bepleit dat een openbaar bod
op de eigen aandelen niet zou moeten worden meegenomen. Afgesproken is dat
in de eerste fase een vrijstellingsregeling zal gelden, met het oog op de «één-op-één»-benadering.
De VEB had opmerkingen over de noodzaak van een spoedige revisie van de materiële
biedingsregels en civielrechtelijke sancties. De suggesties van de VEB over
de inhoudelijke toetsing door de STE zijn overgenomen. Voor het overige wordt
verwezen naar de adviezen, die als bijlage bij de memorie van toelichting
zijn gevoegd. In de memorie van toelichting wordt nader ingegaan op de voorbereiding
van het wetsvoorstel.13. In de memorie van toelichting wordt aangegeven dat het voorstel is
afgestemd met marktpartijen en enkele deskundigen op het terrein van het effectenrecht.1 Afgezien van de vermelding dat er een breed draagvlak
voor het wetsvoorstel bestaat, is niet aangegeven welke opmerkingen genoemde
deskundigen hebben gemaakt en hoe daarmee is omgegaan bij het opstellen van
het wetsvoorstel. Ook wordt in dit verband niet duidelijk hoe is omgegaan
met de door de verschillende marktpartijen gemaakte opmerkingen.Verder wordt de aandacht gevestigd op de reacties van Amsterdam Exchanges,
onderscheidenlijk van de Vereniging van Effectenbezitters, waarin is opgemerkt
dat een zeer korte termijn was vergund voor het leveren van commentaar.De Raad adviseert om in de toelichting nader in te gaan op de voorbereiding
van het wetsvoorstel en op de opmerkingen die bij de voorbereiding van verschillende
zijden zijn gemaakt. 13. Met de redactionele opmerkingen van de Raad is rekening gehouden.14. Voor redactionele kanttekeningen verwijst het college naar de bij
het advies behorende bijlage.De Raad van State geeft U in overweging het voorstel van wet te zenden
aan de Tweede Kamer der Staten-Generaal, nadat met het vorenstaande rekening
zal zijn gehouden.De Vice-President van de Raad van State,H. D. Tjeenk WillinkIk moge U verzoeken het hierbij gevoegde gewijzigde voorstel van wet en
de gewijzigde memorie van toelichting aan de Tweede Kamer der Staten-Generaal
te zenden.De Minister van Financiën,G. Zalm Bijlage bij het advies van de Raad van State van 20 april 2000, no. W06.00.0132/IV,
met redactionele kanttekeningen die de Raad in overweging geeft.– In artikel I, onderdeel A, in artikel 1, onderdeel p, «daarmee
gelijkgesteld lichaam» vervangen door: daarmee vergelijkbaar lichaam.– In artikel I, onderdeel A, in artikel 1, onderdeel p, tussen «voorbereidt»
en «heeft uitgebracht» ook «uitbrengt» onder de definitie
brengen.– In artikel I, onderdeel B, in artikel 6b verduidelijken dat vrijstellingen
en ontheffingen ook kunnen worden verleend op onderdelen van het in artikel
6a, eerste tot en met derde lid, geregelde.– In artikel I, onderdeel I, in artikel 44, derde lid, verduidelijken
voor welke besluiten als bedoeld in het tweede lid, die regeling toepassing
vindt.– De redactie van artikel 38, eerste lid, van de Wet toezicht effectenverkeer
1995 aanpassen in verband met de nieuwe onderdelen n, o en p in artikel 29,
eerste lid.– Bij het gebruik van de verschillende gehanteerde afkortingen in
de toelichting telkens bij de eerste keer de naam voluit schrijven.– In de toelichting, algemeen deel, paragraaf VII, vierde alinea,
verduidelijken op grond van welke voor Nederland geldende internationale verplichtingen
voor strafsancties een rechtsgang in twee feitelijke instanties open moet
staan.XNoot1De oorspronkelijke tekst van het voorstel van wet en van de memorie van
toelichting zoals voorgelegd aan de Raad van State is ter inzage gelegd bij
de afdeling Parlementaire Documentatie.XNoot1Stichting Toezicht Effectenverkeer, Beleid van de STE inzake besloten
kring, circulaire 98-001, juli 1998.XNoot2M. J. G. C. Raaijmakers en C.Ae. Uniken Venema, Herziening van de Fusiecode,
Zwolle 1994, pp. 17 en 46.XNoot3Artikelsgewijze toelichting bij artikel I, onderdeel A.XNoot1Artikelsgewijze toelichting bij artikel I, onderdeel A.XNoot1Algemeen deel, paragraaf II, laatste alinea. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-27172-A.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl