Criminaliteitsbeheersing; Brief minister over de rechtsgeldigheid van het wijkverbod in Rotterdam
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 27834, nr. 23

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

30-10-2002

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2002-2003

27834 nr. 23

16-10-2002

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 27834Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 19 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
27 834Criminaliteitsbeheersingnr. 23BRIEF VAN DE MINISTER VAN BINNENLANDSE ZAKEN EN KONINKRIJKSRELATIESAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 16 oktober 2002Tijdens het ordedebat van 10 september jl. heeft de heer Van Heemst een
aantal vragen gesteld (Handelingen der Tweede Kamer, vergaderjaar 2001–2002,
nr. 96, blz. 5687) naar aanleiding van de uitspraak van de bestuursrechter
over de geldigheid van het wijkverbod dat de burgemeester van Rotterdam heeft
opgelegd teneinde in een aantal wijken de overlast en de criminaliteit terug
te dringen. De heer Van Heemst vraagt mij in een brief mijn reactie te geven
op die uitspraak, en daarbij aan te geven of ik een dergelijk wijkverbod een
effectief middel vind om de overlast en de criminaliteit in een aantal heel
kwetsbare wijken terug te dringen. Voorts vraagt hij of er nog andere afspraken
met de steden gemaakt kunnen worden om met succes de leefbaarheid en de veiligheid
in die wijken te ondersteunen.De heer Van Heemst doelt op de uitspraak van de voorzieningenrechter van
de rechtbank te Rotterdam van 6 september 2002 naar aanleiding van het verzoek
om een voorlopige voorziening in verband met de procedures tussen enerzijds
de Stichting tot Bevordering van het Welzijn van drugsgebruikers en ex-drugsgebruikers
(de «Junkiebond») en tien anderen, en anderzijds de burgemeester
van de gemeente Rotterdam.Het verzoek om een voorlopige voorziening (schorsing van de betrokken
besluiten) had betrekking op de gebiedsontzeggingen die door de burgemeester
van Rotterdam op grond van artikel 172, derde lid, Gemeentewet zijn opgelegd
aan 52 personen die ernstige overlast veroorzaakten in de deelgemeente Delfshaven.
De gebiedsontzeggingen houden, kort gezegd, in dat het betrokkenen gedurende
een periode van zes maanden niet is toegestaan zich tussen 06.00 en 18.00
uur op te houden in Delfshaven of het aangrenzende Nieuw Mathenesse. Voor
de inhoud en achtergrond van de desbetreffende gebiedsontzeggingen verwijs
ik u naar de antwoorden op de schriftelijke vragen van het lid Rietkerk en
van het lid Dittrich (Aanhangsel Handelingen II 2001/02, nrs. 1642 en 1644).Van belang is dat het oordeel van de voorzieningenrechter over de rechtmatigheid
van de gebiedsontzeggingen een voorlopig karakter heeft en niet bindend is
voor de beslissing op bezwaar of eventueel in de hoofdzaak.De voorzieningenrechter gaat in zijn uitspraak van 6 september jl. eerst
in op de vraag of de burgemeester bevoegd was krachtens artikel 172, derde
lid, Gemeentewet de bedoelde gebiedsontzeggingen op te leggen. Ingevolge deze
bepaling is de burgemeester bevoegd bij de verstoring van de openbare orde
of bij ernstige vrees voor het ontstaan daarvan, de bevelen te geven die noodzakelijk
te achten zijn voor de handhaving van de openbare orde.In het kader van de bevoegdheidsvraag wordt allereerst nagegaan of in
dit geval sprake is van verstoring van de openbare orde of ernstige vrees
daarvoor. Naar het oordeel van de voorzieningenrechter lijdt het geen twijfel
dat aan die voorwaarde is voldaan. Bovendien vloeit – aldus de voorzieningenrechter –
uit de door de burgemeester geschetste situatie in de deelgemeente Delfshaven
logischerwijs voort dat de tijdelijke verwijdering van een nauwkeurig omschreven
groep drugsgebruikers een directe reactie vormt op (vrees voor) verstoringen
van de openbare orde in Delfshaven, met het uiteindelijke oogmerk de rust
in de wijk te doen wederkeren, althans de aanwezige onrust zoveel mogelijk
terug te dringen. De voorzieningenrechter komt tot het oordeel dat de burgemeester
in beginsel bevoegd was om in de onderhavige gevallen toepassing te geven
aan artikel 172, derde lid, Gemeentewet.Vervolgens toetst de voorzieningenrechter de rechtmatigheid van de bestreden
besluiten. Hij onderschrijft de stelling van verzoekers dat de burgemeester,
in het kader van een zorgvuldige voorbereiding, de hoorplicht ex artikel 4:8,
eerste lid, Awb heeft geschonden. De burgemeester had de betrokkenen, voorafgaande
aan het nemen van de betrokken besluiten, in de gelegenheid moeten stellen
hun zienswijzen naar voren te brengen. De voorzieningenrechter ziet evenwel
geen aanleiding hieraan consequenties te verbinden.De voorzieningenrechter deelt eveneens de opvatting van verzoekers, dat
de bestreden besluiten onvoldoende zijn gemotiveerd. Zo hebben de besluiten
een overwegend generiek karakter en wordt op de individuele omstandigheden
van elke belanghebbende nauwelijks ingegaan. Ook heeft de burgemeester nagelaten
de duur en de omvang van de gewraakte gebiedsontzeggingen te onderbouwen.
De voorzieningenrechter is er echter stellig van overtuigd dat de burgemeester
dit aan alle besluiten klevende gebrek in het kader van de binnenkort te nemen
besluiten op bezwaar zal repareren. Deze omstandigheid kan derhalve, zo stelt
de voorzieningenrechter, niet leiden tot toewijzing van de onderhavige verzoeken.Ten slotte spreekt de voorzieningenrechter zich uit over de gestelde disproportionaliteit
van de opgelegde gebiedsontzeggingen. Met verzoekers is hij van oordeel dat
de bestreden besluiten in zoverre de toets der kritiek niet kunnen doorstaan.
In aanmerking nemende de inbreuk die de burgemeester door gebruik te maken
van de bevoegdheid ex artikel 172, derde lid, Gemeentewet op het recht van
verzoekers op bewegingsvrijheid maakt, had hij eerst moeten nagaan of in dit
geval met een minder verstrekkende maatregel dan een gebiedsontzegging voor
de duur van zes maanden het beoogde effect zou kunnen worden bereikt. Daarbij
acht de voorzieningenrechter het tevens van belang dat de betrokkenen niet
vooraf gewaarschuwd zijn dat bij gebleken voortgezet overlast bezorgend gedrag
een maatregel van een dergelijke omvang zou worden opgelegd. De voorzieningenrechter
houdt het voor mogelijk dat ten aanzien van gebiedsontzeggingen voor de duur
van vier weken niet was geconcludeerd dat sprake is van disproportionaliteit.
Uit het voorgaande volgt – aldus de voorzieningenrechter –
dat de bestreden besluiten in hun huidige vorm naar verwachting in bezwaar
niet in stand zullen blijven. Aangezien de burgemeester bij de heroverweging
in bezwaar de mogelijkheid heeft om geconstateerde gebreken te herstellen
en de duur van de onderhavige gebiedsontzeggingen te beperken, bestaat er
volgens de voorzieningenrechter aanleiding voor het treffen van een voorlopige
voorziening, inhoudende dat de bestreden besluiten worden geschorst met ingang
van een tijdstip dat is gelegen vier weken na bekendmaking (uitreiking) van
die besluiten.Ik wijs er met nadruk op dat de uitspraak van de voorzieningenrechter
een voorlopig karakter heeft. Hoewel de voorzieningenrechter vooralsnog van
oordeel is dat de burgemeester in beginsel bevoegd is om op grond van artikel
172, derde lid, Gemeentewet gebiedsontzeggingen op te leggen, kunnen uit deze
uitspraak geen conclusies worden getrokken omtrent de rechtmatigheid of onrechtmatigheid
van gebiedsontzeggingen voor een periode van vier weken (of langer).De burgemeester zal eerst een beslissing moeten nemen op de ingediende
bezwaren, waarbij hij, zoals gezegd, niet gebonden is aan de uitspraak van
de voorzieningenrechter. Na de beslissing op bezwaar volgt mogelijk nog een
uitspraak van de rechtbank in de hoofdzaak (en eventueel een hoger beroep
bij de Afdeling bestuursrechtspraak).Op het tijdstip van de uitspraak van de voorzieningenrechter waren 36
van de 52 gebiedsontzeggingen uitgereikt. In overeenstemming met de uitspraak
wordt op de naleving van deze reeds uitgereikte gebiedsontzeggingen (voor
een periode van zes maanden) toegezien tot vier weken na de uitreiking. Voor
de resterende duur zijn zij immers door de voorzieningenrechter geschorst.
De overige zestien gebiedsontzeggingen zullen niet meer worden uitgereikt.De burgemeester zal binnenkort, na overleg in de driehoek, een nieuw kader
voor gebiedsontzeggingen vaststellen.De vraag of een wijkverbod een effectief middel is om de overlast en de
criminaliteit in een aantal heel kwetsbare wijken terug te dringen, kan in
het algemeen niet worden beantwoord, omdat dit te zeer afhangt van de concrete
situatie in de desbetreffende gemeente en de desbetreffende wijken, en van
de maatregelen die worden genomen om onder meer verplaatsing van de problematiek
zoveel mogelijk te voorkomen. In ieder geval zal het instrument van het opleggen
van wijkverboden voor een langere periode altijd een ultimum remedium moeten
zijn. Pas als andere instrumenten, zoals hulpverlening, strafrechtelijk optreden
of het opleggen van kortdurende verblijfsverboden van bijvoorbeeld 24 uur,
hebben gefaald of aantoonbaar geen effect (meer) zullen hebben op de betrokkenen,
kan het opleggen van wijkverboden voor een langere periode worden overwogen.
Het zal echter duidelijk zijn dat dergelijke wijkverboden op zichzelf nooit
een structurele oplossing kunnen bieden. Wel kunnen wijkverboden- als onderdeel
van een integraal veiligheidsbeleid tijdelijk lucht geven aan de zwaarst door
overlast getroffen wijken en daarmee de nodige ruimte creëren om te komen
tot meer structurele oplossingen. Schijnbaar onoplosbare problemen vragen
soms om onorthodoxe maatregelen. Zolang dergelijke maatregelen binnen de grenzen
van de wet blijven, sta ik daar positief tegenover.Op de vraag of er nog andere afspraken met de steden gemaakt kunnen worden
om met succes de leefbaarheid en de veiligheid in de meest kwetsbare wijken
te ondersteunen, zal ik nader ingaan bij de beantwoording van de schriftelijke
vragen die de heer Van Heemst heeft gesteld aan mij en aan mijn ambtgenoten
van Justitie en van Volksgezondheid, Welzijn en Sport over het
wijkverbod voor dealers, pooiers, junks en randfiguren (ingezonden 20 september
2002, nr. 2020300240).De Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties,J. W. Remkes 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-27834-23.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl