Arbeidsomstandigheden; Brief minister bij aanbieding evaluatie beleidsprogramma 'Arboconvenanten Nieuwe Stijl 1999-2007'
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-05 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 25883, nr. 119

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

15-10-2007

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2007-2008

25883 nr. 119

11-10-2007

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamInformatie aan de Kamer over het beleidsprogramma Arboconvenanten
nieuwe stijlEvaluatierapport van Tripartiete Werkgroep ArboconvenantenDoelstelling beleidsprogrammaDoelbereik en overige opbrengstenKosten en batenBestuurlijk oordeel over het beleidsprogramma positiefGezond en veilig werken wederzijdse verantwoordelijkheid
van werkgevers en werknemersVerklaringen voor partieel doelbereik arbeidsrisico’sVerbetering van arbeidsomstandigheden vergt een andere
attitude:Zelfregulering en bindingDe rol van de overheid: informatievoorziening, subsidies,
handhavingOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Gerelateerde publicaties

Kamerstuk 25883, nr. 119 b1Gerelateerde publicatie

 
 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 25883Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 32 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
25 883Arbeidsomstandighedennr. 119BRIEF VAN DE MINISTER VAN SOCIALE ZAKEN EN WERKGELEGENHEIDAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 11 oktober 2007Per 1 juli van dit jaar is het beleidsprogramma Arboconvenanten nieuwe
stijl beëindigd. Conform mijn toezegging zend ik u hierbij het evaluatierapport «Arboconvenanten:
maatwerk in arbeidsomstandigheden».1 Dit
rapport bied ik u aan mede namens de Tripartiete Werkgroep Arboconvenanten.
Vanwege de goede resultaten en opbrengsten van de arboconvenanten kijk ik
met tevredenheid terug op dit beleidsprogramma.De belangrijkste resultaten zijn:• grote participatie van sectoren in het programma;• sociale partners maakten op sectorniveau meer dan 200 resultaatafspraken
over terugdringing van arbeidsrisico’s en verzuim;• realisatie van een belangrijk deel van die afspraken (50%
van de afspraken over reductie van arbeidsrisico’s; 87% van de
afspraken over terugdringing verzuim);• daling verzuimpercentage in convenantsectoren 2,5 keer zo groot
als in overige sectoren;• het arbobeleid van convenantsectoren is op een structureel hoger
plan gebracht;• vrijwel alle sectoren troffen maatregelen om de convenantresultaten
te borgen.In deze brief geef ik allereerst een overzicht van de informatievoorziening
aan uw Kamer over het beleidsprogramma. Daarna volgt een toelichting op de
aanpak van de evaluatie en het karakter van het evaluatierapport. Vervolgens
informeer ik u over de doelstellingen en resultaten van het programma en de
financiële aspecten. Daarna ga ik nader in op het (bestuurlijk) oordeel
van de sociale partners in de Tripartiete Werkgroep. Tot slot informeer ik
u over de conclusies en vervolgacties die ik wil verbinden aan deze evaluatie.Informatie aan de Kamer over het beleidsprogramma Arboconvenanten
nieuwe stijlOp 3 december 1998 ondertekenden staatssecretaris drs. J. F.
Hoogervorst namens het toenmalige Kabinet en de Stichting van de Arbeid een
Gemeenschappelijke Verklaring om te komen tot noodzakelijke verdere verbetering
van de arbeidsomstandigheden. In vervolg daarop zond de staatssecretaris begin
1999 een brief naar uw Kamer over het beleidsprogramma Arboconvenanten nieuwe
stijl, een nieuwe aanpak van stimulering van arbo- en verzuimbeleid in bedrijven
en branches voor de periode 1999–2002 (Tweede Kamer 1998–1999,
26 375, nr. 1). Met dit beleidsprogramma gaf hij invulling aan de
in het regeerakkoord afgesproken intensivering van het arbeidsomstandighedenbeleid.Eind 2002 stuurde toenmalig staatssecretaris Rutte de Kamer een rapportage
over de resultaten en opbrengsten van het programma. In deze brief (Tweede
Kamer 2002–2003, 25 883, nr. 12) kondigt hij tevens voortzetting
van de convenantenaanpak aan met een tweede fase voor de periode 2003–2007.
De Kamer is sindsdien in jaarlijkse voortgangsrapportages geïnformeerd
over de voortgang en resultaten van het programma1.
Dit gebeurde de laatste twee keer in de vorm van een gecombineerde rapportage
met twee andere stimuleringsprogramma’s voor arbeidsomstandighedenbeleid,
het programma Versterking Arbeidsveiligheid (VAV) en het programma Versterking
Arbeidsomstandighedenbeleid Stoffen (VASt).Evaluatierapport van Tripartiete Werkgroep ArboconvenantenIn bijgaand evaluatierapport zijn de belangrijkste resultaten van het
beleidsprogramma bijeengebracht. Het rapport is gebaseerd op een achttal evaluatiestudies
die het afgelopen jaar in mijn opdracht zijn verricht. Deze studies zijn geïntegreerd
in het hoofdrapport «Convenanten in context» van de onderzoekscombinatie
AStri/APE/TU Twente2.
Zoals gezegd bied ik u het evaluatierapport aan mede namens de Tripartiete
Werkgroep Arboconvenanten. Deze werkgroep, gevormd uit vertegenwoordigers
van werkgevers, werknemers en mijn departement, heeft de afgelopen acht jaar
de ontwikkeling en voortgang van het beleidsprogramma begeleid. De sociale
partners in de Werkgroep onderschrijven het eindrapport en hebben er een bestuurlijk
oordeel aan toegevoegd.Doelstelling beleidsprogrammaDe doelstelling van het beleidsprogramma Arboconvenanten nieuwe stijl
was sociale partners te stimuleren om op sectorniveau arbobeleid op maat te
ontwikkelen. Daarbij was het nadrukkelijk de bedoeling het arbobeleid in de
bedrijfstakken op een hoger plan te brengen en de opbrengsten van de convenanten
voor de toekomst veilig te stellen. Kenmerkend voor de arboconvenanten nieuwe
stijl was dat partijen afspraken maakten om concrete, kwantitatieve en in
de tijd begrensde doelen te realiseren. Deze resultaatafspraken hadden betrekking
op de reductie van één of meer specifieke arbeidsrisico’s
en van verzuim en arbeidsongeschiktheid in de sector.Het beleidsprogramma beoogde minimaal 20 convenanten af te sluiten, waarbij
de kosten zouden worden verdeeld tussen de overheid enerzijds en sociale partners
anderzijds.Doelbereik en overige opbrengstenDe belangrijkste bevindingen uit de evaluatie over de resultaten van het
beleidsprogramma zijn de volgende.• Er zijn veel meer convenanten afgesloten dan vooraf verwacht:69 convenanten in 55 sectoren waarin 52% van de beroepsbevolking
werkzaam is.• In alle convenanten samen hebben sociale partners meer dan 200
resultaatafspraken gemaakt over reductie van specifieke arbeidsrisico’s
en van verzuim en arbeidsongeschiktheid.• 50% van alle convenantafspraken over arbeidsrisico’s
en 87% van de afspraken over verzuim zijn geheel of gedeeltelijk gerealiseerd.• De arboconvenanten betekenden een extra impuls voor het verzuimbeleid:
in de periode 1999–2005 daalde het verzuim in convenantsectoren 28%,
in de overige sectoren met 11%.• In convenantsectoren is het arbobeleid op een hoger plan is gebracht:
in bedrijven is een grotere bereidheid om arbeidsomstandigheden te verbeteren,
de kennis is toegenomen, instrumenten zijn ontwikkeld en er zijn tal van goede
praktijken om lering uit te trekken.• Vrijwel alle sectoren troffen maatregelen om de opbrengsten van
de convenanten te borgen: ze stelden organisaties, projectbureaus en kenniscentra
in en regelden het onderhoud en beheer van ontwikkelde instrumenten en producten.
In ongeveer de helft van de sectoren komt normerende borging voor; afspraken
die zijn opgeschaald naar de hele sector, bijvoorbeeld door opname in cao’s
of in de curricula van vakopleidingen.Gedurende de uitvoering van het arboconvenantenprogramma heeft een continue
afstemming en wisselwerking plaatsgevonden met de Arbeidsinspectie. Convenantafspraken
en maatregelen leidden in veel sectoren tot een breed gedragen referentiekader
voor handhavingsactiviteiten. En omgekeerd stimuleerden inspectieprojecten
in bedrijven de uitvoering van convenantafspraken. Zo droegen de convenanten
bij aan een meer eenduidig besef in de sector van de arbeidsrisico’s
en van effectieve preventiemaatregelen.Kosten en batenAan de uitvoering van de convenanten is circa 251 miljoen euro besteed,
83 miljoen door het Ministerie van SZW, 168 miljoen door sociale partners.
Sectorale fondsen van werkgevers en werknemers hebben in totaal dus een groter,
namelijk tweederde deel gefinancierd dan vooraf afgesproken. Dit betekent
dat op bedrijfstakniveau structureel meer financiële ruimte voor arbobeleid
is gemaakt.Naast subsidie voor de uitvoering van de convenanten is door mijn departement
16 miljoen euro besteed aan de voorbereiding en totstandkoming van convenanten,
15 miljoen euro aan flankerend beleid en 4 miljoen euro voor communicatie
en onderzoek. Tevens is vanuit mijn departement personele capaciteit ingezet
in de Branche Begeleidings Commissies die verantwoordelijk waren voor de uitvoering
van de convenanten.Van de opbrengsten van de convenanten is een belangrijk deel moeilijk
in maat en getal uit te drukken, en ook niet goed in financiële termen
te vertalen. Daarnaast hebben veel opbrengsten een indirect, nauwelijks te
schatten effect op de productiviteit en er zullen opbrengsten zijn die pas
na afloop van de convenanten zichtbaar worden.Wel is een indicatie te geven van de besparing van de additionele daling
van het verzuim in convenantsectoren. Die indicatie moet overigens met de
nodige voorzichtigheid geïnterpreteerd worden, want voor de berekening
bestaan uiteenlopende kostenmodellen. Ook merk ik op dat wetenschappelijk
niet aantoonbaar is welk deel van de extra verzuimdaling in convenantsectoren
het gevolg is van het arboconvenantenprogramma. De gerealiseerde besparing
in verzuimkosten kan dus niet direct afgezet worden tegen de kosten van de
arboconvenanten.Op mijn verzoek heeft bureau Astri een schatting gemaakt van de financiële
gevolgen van de additionele daling van het verzuim in convenantsectoren. De
besparing is aanzienlijk: volgens Astri vertegenwoordigt de extra verzuimdaling
in de convenantsectoren in de periode 2001–2005 een toegevoegde waarde
van 2700 miljoen euro, ofwel 450 miljoen euro per jaar (prijspeil 2000).Bestuurlijk oordeel over het beleidsprogramma positiefOp grond van bovenbeschreven resultaten opbrengsten komt de Tripartiete
Werkgroep Arboconvenanten in de eindrapportage tot een overwegend positief
oordeel over het beleidsprogramma, ook al zijn niet alle vooraf gestelde doelen
gerealiseerd.Ik ben tevreden met het verloop van het beleidsprogramma omdat een flink
deel van de vaak ambitieuze resultaatafspraken is gerealiseerd én omdat
er daarnaast nog andere belangrijke opbrengsten zijn. De toegenomen bereidheid
om te investeren in arbeidsomstandigheden, de sterk uitgebreide arbo-infrastructuur
en de ervaring die sociale partners hebben opgedaan in het gezamenlijk ontwikkelen
van arbobeleid op bedrijfstakniveau beschouw ik als uiterst waardevolle opbrengsten.Gezond en veilig werken wederzijdse verantwoordelijkheid
van werkgevers en werknemersIk beschouw zorg voor goede arbeidsomstandigheden als een verantwoordelijkheid
van werkgevers tegenover zijn werknemers en als een verantwoordelijkheid van
werknemers, tegenover elkaar en de werkgever. Werkgevers en werknemers zijn
dus op de eerste plaats zelf verantwoordelijk voor het bereiken van goede
en gezonde arbeidsomstandigheden en het is naar mijn mening dan ook logisch
om de verantwoordelijkheid dáár neer te leggen. Uit de evaluatie
van de arboconvenanten trek ik de conclusie dat sociale partners bereid en
in staat zijn om gezamenlijk goede invulling te geven aan die verantwoordelijkheid.Verklaringen voor partieel doelbereik arbeidsrisico’sDe evaluatie toont aan dat de helft van de reductiedoelstellingen over
arbeidsrisico’s niet is gerealiseerd. Hiervoor draagt het eindrapport
verschillende verklaringen aan. Ten eerste is het goed mogelijk dat een deel
van de effecten van de convenanten zich alsnog zullen voordoen: veel convenantmaatregelen
vergen enige jaren voordat ze effect sorteren.Tweede verklaring is het hoge ambitieniveau van de streefcijfers: het
afspreken van veel en uitdagende doelstellingen genereerde destijds de nodige
motivatie en energie om aan de slag te gaan, maar een lagere kans op 100%
doelbereik is de andere kant van de medaille.Ten derde is – achteraf – sprake geweest van onderschatting
van de tijd, inzicht en inspanning die het kost om veranderingen in bedrijven
te entameren. Veranderingen die op grote schaal nodig zijn om de streefcijfers
te realiseren. Zo onderkennen werkgevers- en werknemersorganisaties in het
rapport dat zij niet altijd een sterke schakel konden zijn in de vertaling
van de sectorale afspraken naar de werkvloer. Meer in het algemeen geldt dat
bij de vormgeving van het beleidsprogramma aan een groot aantal partijen een
rol was toebedacht in dit proces, maar dat een gerichte implementatiestrategie
ontbrak.Uitvoering van het Arboconvenantenprogramma heeft met name over doorwerking
van sectoraal arbobeleid naar het niveau van bedrijf en werkvloer tot belangrijke
inzichten geleid. Dit komt hieronder aan bod.Verbetering van arbeidsomstandigheden vergt een andere
attitude:Het evaluatierapport bevat belangwekkende inzichten over zelfregulering
en de doorvertaling van sectoraal beleid naar veranderingen op de werkvloer.• Aanpak van arbeidsrisico’s en verzuim krijgt zijn beslag
op de werkvloer: gezond en veilig werken vergt van werkgevers en werknemers
vaak ander gedrag en een andere attitude. Verbetering van de arbeidsomstandigheden
is dan ook niet alleen een technisch probleem maar vaak ook een cultuurvraagstuk.• Bij het ontwikkelen en invoeren van arbobeleid dient nadrukkelijk
rekening gehouden worden met de cultuur (gewoontes, opvattingen, normen) van
de doelgroep; dit zal de acceptatie en de resultaten van de maatregelen versterken.• Sectoraal arbobeleid vindt niet als vanzelf zijn weg naar werkgevers
en werknemers in bedrijven. Er is veel en vooral gerichte inspanning nodig
om de maatregelen te laten landen op het niveau waarop de resultaten zijn
te behalen.• De samenwerking tussen werkgevers en werknemers staat onder invloed
van kenmerken van de branche. Gunstige condities zijn: een homogene sector,
relatief eenvoudige arboproblematiek en zelfregulerend vermogen (d.i. partners
hebben veel invloed op de eigen achterban). Omgekeerd heeft het aangaan van
samenwerking (in de vorm van convenanten) een positief effect hebben op de
homogeniteit en het zelfregulerend vermogen van de sector en vergroot het
de kansen voor een gezamenlijk arbobeleid.Zelfregulering en bindingMet arboconvenanten bonden de overheid en de sociale partners op vrijwillige
basis hun handen op het vlak van de arbeidsomstandigheden. Uit het eindrapport
van de Tripartiete Werkgroep Arboconvenanten komt naar voren dat werkgevers
en werknemers juist dit element van bindendheid verschillend wegen. De werkgeversorganisaties
benadrukken het belang van zelfregulering bij convenanten. Stringente binding
beperkt de mogelijkheden van bedrijven om arbobeleid op maat te voeren en
vermindert het draagvlak voor naleving van brancheafspraken. Werknemersorganisaties
vinden convenanten een nuttig instrument voor bedrijven die bereid zijn te
investeren in goede arbeidsomstandigheden. Maar daarnaast vinden zij dat bindende
afspraken – bijvoorbeeld in de vorm van gekwantificeerde wettelijke
richtlijnen – nodig om bedrijven zonder arbobesef en bedrijven die de
arbeidsomstandigheden verwaarlozen te kunnen sanctioneren met juridische middelen.Werknemersorganisaties geven in het evaluatierapport aan te betreuren
dat de resultaten van het programma op het gebied van betere bescherming van
werknemers achterblijven bij de verwachtingen. Deze uitkomst verklaren de
werknemersorganisaties gedeeltelijk uit een te laag niveau van binding van
de convenanten.Ik heb begrip voor de opstelling van de werknemersorganisaties, maar deel
niet de conclusie dat meer binding meer resultaat zou brengen. Ten eerste
toont de evaluatie het belang aan van zelfregulering van arbobeleid. Immers,
het realiseren van gezonde en veilige werkomstandigheden vraagt om draagvlak
op de werkvloer. Zorg voor goede arbeidsomstandigheden vraagt veelal aanpassing
van houding en gedrag, van werkgevers én van werknemers. En dat lukt,
als ze willen veranderen. Anders gezegd, arbeidsomstandighedenbeleid staat
of valt bij nalevingsbereidheid bij hen die het direct aangaat. En die bereidheid
ontstaat en groeit als werkgevers en werknemers zelf oplossingen kunnen ontwikkelen
voor de arbeidsrisico’s in hun bedrijf. Dit is een belangrijke les uit
het Arboconvenantenprogramma. Dit inzicht wordt tevens geschraagd
door ervaringen in de andere arbostimuleringsprogramma’s Versterking
Arbeidsveiligheid en Versterking Arbeidsomstandighedenbeleid Stoffen. Eerder
dit jaar bracht ik een rapport uit over goede praktijken uit de drie programma’s;
maatwerk en participatie blijken de sleutels tot succes.Mijn tweede argument heeft betrekking op het aandeel van de sociale partners
in de doorwerking van sectorale afspraken naar bedrijven. Zoals boven gemeld
zijn werkgevers- en werknemersorganisaties er niet altijd in geslaagd hun
achterbannen te bewegen om de sectorale afspraken van de arboconvenanten om
te zetten in actie in bedrijven en op de werkvloer. Hier zie ik ruimte voor
verbetering.Ik ben van mening dat het beleidsprogramma Arboconvenanten nieuwe stijl
de voorwaarden voor zelfregulering in arbeidsomstandighedenbeleid in belangrijke
mate heeft versterkt.Daarbij levert de evaluatie nuttige inzichten over sectorale samenwerking
bij de aanpak van arbeidsrisico’s en het betrekken van bedrijven bij
dat proces. Ik doe een beroep op werkgeversen werknemersorganisaties om wegen
te zoeken die leiden tot een grotere benutting van de ruimte die zelfregulering
(hen) biedt.De rol van de overheid: informatievoorziening, subsidies,
handhavingDe herziene Arbeidsomstandighedenwet legt de verantwoordelijkheid voor
het arbobeleid daar waar het hoort: bij partijen en op de werkvloer. De overheid
legt in wetgeving de doelen van het arbeidsomstandighedenbeleid vast en vervult
voorts een voorwaardenscheppende rol.Werkgevers en werknemers beslissen langs welke weg de doelen van het beleid
in hun sector en bedrijf gerealiseerd worden en kunnen maatregelen en instrumenten
vastleggen in een arbocatalogus. In deze catalogus kunnen zij de resultaten
van de arboconvenanten opnemen en verder uitbouwen. De overheid ondersteunt
dit proces door relevante informatie over de arboconvenanten op te nemen in
het Arboportaal waarmee toegankelijkheid is gewaarborgd. Ook draagt zij zorg
voor een brede verspreiding van het eindrapport zodat velen kennis kunnen
nemen van de inzichten die evaluatie van dit beleidsprogramma heeft voortgebracht.De Tripartiete Werkgroep Arboconvenanten wijst er in haar eindrapportage
op dat in sectoren waar geen arboconvenant is afgesloten en waar een sectorale
arbo-infrastructuur niet of nauwelijks aanwezig is, de startsituatie voor
de ontwikkeling van arbocatalogi minder gunstig is. Ik ben dan ook bijzonder
verheugd dat sociale partners, verenigd in de Stichting van de Arbeid, het
initiatief hebben genomen voor het project «Tijdelijke ondersteuning
van de totstandkoming van arbocatalogi». Ik ondersteun dit project van
harte en bekostig daarom het project voor de periode 2007 tot en met 2009.
Een onderdeel van dit project betreft de subsidieregeling «Stimulering
Totstandkoming Arbocatalogi». Deze regeling is per 3 september
2007 in werking getreden. Kern van deze regeling is dat sectoren en branches
een tegemoetkoming in de kosten van het opstellen van een arbocatalogus kunnen
aanvragen. Hiervoor is een budget van 10,6 miljoen euro beschikbaar voor de
periode 2007 tot en met 2009.Werkgevers en werknemers die hun verantwoordelijkheid voor gezond en veilig
werken serieus nemen, krijgen het vertrouwen dat ze gesignaleerde onregelmatigheden
zelf zullen wegwerken. Bedrijven met hoge arbeidsrisico’s en weinig
naleving kunnen daarentegen rekenen op intensieve handhaving door de Arbeidsinspectie.
Daarnaast zal de dienst de komende jaren inspectieprojecten uitvoeren naar
specifieke arbeidsrisico’s die voortbouwen op de resultaten van de arboconvenanten.Naast het beleidsprogramma Arboconvenanten nieuwe stijl zullen binnenkort
ook de twee andere stimuleringsprogramma’s voor arbeidsomstandighedenbeleid
aflopen: het programma Arbeidsveiligheid op 1 december 2007 en het programma
Arbeidsomstandighedenbeleid Stoffen 1 januari 2008. Van beide programma’s
zal ik u in 2008 een evaluatie doen toekomen.De afgelopen jaren was een periode van intensieve en constructieve samenwerking
met werkgevers- en werknemersorganisaties, en werkgevers en werknemers in
individuele bedrijven. Deze gezamenlijke inspanning heeft mede de opmaat gevormd
voor de herziene Arbeidsomstandighedenwet.De minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid,J. P. H. DonnerXNoot1Ter inzage gelegd bij het Centraal Informatiepunt Tweede Kamer.XNoot1Referentienummers: Tweede Kamer 2003–2004, 25 883, nr. 25;
Tweede Kamer 2004–2005, 25 883, nr. 41; Tweede Kamer 2005–2006,
25 883, nr. 83).XNoot2Dit rapport en alle onderliggende onderzoeksrapporten zijn gepubliceerd
op www.minszw.nl. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-25883-119.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl