Regeling afwikkeling oude Vreemdelingenwet; Verslag schriftelijk overleg over de regeling ter afwikkeling van de nalatenschap van de oude Vreemdelingenwet
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-04 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 31018, nr. 3

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

08-06-2007

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2006-2007

31018 nr. 3

06-06-2007

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamInleidingI Vragen en opmerkingen vanuit de fractiesVragen en opmerkingen van de CDA-fractieVragen over de brief van 25 mei 2007De Regeling «afwikkeling nalatenschap oude Vreemdelingenwet»Vragen over het VNG-convenantVragen en opmerkingen van de SP-fractieHet ononderbroken verblijf in Nederland sinds 1 april
2001Gevaar voor de openbare ordeIdentiteit en nationaliteitBestuursakkoord tussen de Staatssecretaris van Justitie
en de Vereniging van Nederlandse Gemeenten inzake het vreemdelingenbeleid.Vragen en opmerkingen van de VVD-fractieAanbiedingsbriefDe regelingBestuursakkoordVragen en opmerkingen van de PVV-fractieVragen en opmerkingen van de GroenLinks-fractieAlgemeenContra-indicatiesProcedurele bepalingenInburgeringsplichtVragen en opmerkingen van de SGP-fractieII Reactie van de Staatssecretaris van Justitie mede
namens de Minister van JustitieSPVVDPVVGroenLinksSGP
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 31018Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 130 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
31 018Regeling afwikkeling oude Vreemdelingenwetnr. 3VERSLAG VAN EEN SCHRIFTELIJK OVERLEGVastgesteld 6 juni 2007De vaste commissie voor Justitie1 heeft een
aantal vragen voorgelegd aan de staatssecretaris van Justitie naar aanleiding
van de brief van 27 april 2007 inzake de aanbieding van het conceptbestuurlijk
akkoord met de VNG en de brief van 25 mei 2007 inzake de regeling ter
afwikkeling van de nalatenschap van de oude Vreemdelingenwet (Kamerstukken
31 018, nrs. 1 en 2).De staatssecretaris heeft deze vragen beantwoord bij brief van 5 juni
2007.Vragen en antwoorden, voorzien van een inleiding, zijn hierna afgedrukt.De voorzitter van de commissie,De Pater-van der MeerDe adjunct-griffier van de commissie,BeukerInleidingDe vaste commissie voor Justitie heeft op 29 mei jl. schriftelijke
opmerkingen en vragen voorgelegd over de brieven die ik, mede namens de minister
van Justitie, op 27 april jl. en 25 mei jl. aan uw Kamer heb toegezonden.
De brieven betreffen de regeling ter afwikkeling van de nalatenschap van de
oude Vreemdelingenwet. Wij beschouwen de vele kritische, maar ook constructief
getoonzette kanttekeningen en vragen als een onderstreping van het belang
van de Regeling ter afwikkeling van de nalatenschap van de oude Vreemdelingenwet.
Met de beantwoording van de vragen hieronder en na het debat met uw Kamer
hopen wij de uitvoering van de Regeling ter hand te kunnen nemen.I Vragen en opmerkingen vanuit de fractiesVragen en opmerkingen van de CDA-fractieDe leden van de CDA-fractie hebben met belangstelling kennisgenomen van
de brief van 25 mei 2007 inzake de regeling ter afwikkeling van de nalatenschap
van de oude Vreemdelingenwet en het met de VNG gesloten convenant. Zij zijn
van mening dat daarmee een goede uitwerking wordt gegeven aan hetgeen daarover
in het Coalitieakkoord is vastgelegd.De leden van de CDA-fractie hebben een aantal vragen over (de brief over)
de regeling en het met de VNG gesloten akkoord.Vragen over de brief van 25 mei 2007De leden van de CDA-fractie begrijpen, dat uit de VNG-ledenraadpleging
is een aantal aandachtspunten naar voren is gekomen die voor zowel het Rijk
als de gemeenten essentieel zijn voor een goede en humane uitvoering van het
vreemdelingenbeleid. Zij vragen welke aandachtspunten dat zijn.De Regeling «afwikkeling nalatenschap oude Vreemdelingenwet»De leden van de CDA-fractie vragen hoeveel personen er naar verwachting
in aanmerking komen voor de regeling. Deze leden hebben daarover de volgende
vragen: hoeveel vreemdelingen zijn naar verwachting direct traceerbaar voor
de IND en hoeveel niet? Klopt het dat IND betrokkenen traceert door het sturen
van een brief? Binnen hoeveel tijd moet men op die brief reageren? Hoe wordt
omgegaan met personen die geen brief hebben gekregen, dan wel daar niet tijdig
op hebben gereageerd of hebben kunnen reageren, bijvoorbeeld omdat de brief
niet naar het juiste adres is gestuurd?Met betrekking tot gezinsvorming, merken de leden van de CDA-fractie op,
dat aan wordt gegeven, dat vrijstelling plaatsvindt van het mvv-vereiste,
de inkomenseis en van de verplichting tot het betalen van leges, maar dat
de «overige vereisten» onverkort worden gehandhaafd. Welke overige
vereisten (naast de leeftijdseis van 21 jaar) worden hier bedoeld, zo vragen
deze leden.Inzake ononderbroken verblijf in Nederland sinds 1 april 2001, stellen
de leden van de CDA-fractie vast, dat er vier voorwaarden worden geschetst.
Zij vragen of deze nader kunnen worden toegelicht. Gelden deze «of», «of»?
Wordt alleen bij punt 4 (de verklaring van de burgemeester) gewerkt met de
fictie dat ononderbroken verblijf wordt aangenomen indien men vanaf 1 januari
2006 t/m 13 december 2006 blijkens de verklaring van de burgemeester
in (het kader van de noodopvang in) Nederland heeft verbleven, zo vragen deze
leden.De verblijfsvergunning wordt niet verleend indien de vreemdeling na 1 april
2001 aantoonbaar is vertrokken uit Nederland. De leden van de CDA-fractie
vragen of iemand die bijvoorbeeld sinds 1 april 2001 in Nederland
verbleef, op 13 december 2006 behoorde tot de doelgroep van het project
Terugkeer en die daarvóór bijvoorbeeld enige tijd, al dan niet
aantoonbaar, al dan niet illegaal, dan wel in het kader van een asielverzoek,
in België heeft verbleven en, al dan niet via een Dublinoverdracht, naar
Nederland is teruggekomen, voor de regeling in aanmerking komen. Zij vragen
of Dublinclaimanten voor de regeling in aanmerking kunnen komen.Indien de verblijfplaats van de vreemdeling niet bekend is bij de IND
of de Dienst Terugkeer en Vertrek(DT&V), dient het ononderbroken verblijf
te blijken uit een verklaring van de burgemeester, dat de vreemdeling aantoonbaar
in het kader van de noodopvang in die gemeente heeft verbleven, zo stellen
de leden van de CDA-fractie vast. Zij hebben begrepen dat daarbij onder noodopvang
wordt verstaan, een bij de gemeente bekende vorm van ondersteuning (in termen
van het verschaffen van onderdak en voorzien in levensonderhoud) die niet
plaats vindt van Rijkswege en die in een gemeente beschikbaar is gesteld.
Deze leden vragen of daar ook ondersteuning door familie, vrienden of bekenden
van de betreffende vreemdeling onder valt. Hoe verhoudt het voorgaande zich
tot voetnoot 1 in het VNG-convenant, waarin staat dat de status van de verklaring
van de burgemeester enkel een feitelijke verklaring omtrent het ononderbroken
verblijf van een vreemdeling in Nederland sinds 1 januari 2006 is, en
waarin dus niet wordt gesproken over verblijf «in het kader van de noodopvang
in die gemeente», zo vragen de leden van de CDA-fractie. Deze leden
vragen of het klopt dat gemeenten, bij het toelaten tot de noodopvang, uit
capaciteitsoverwegingen veelal geen alleenstaande uitgeprocedeerde asielzoekers
toelieten, maar voorrang gaven aan gezinnen met kinderen. Als dat waar is,
vragen deze leden, hoe in zulke gevallen omgegaan zal worden met eventuele
problemen inzake de bewijslast in het kader van de burgemeestersverklaring.De leden van de CDA-fractie vragen of uitzonderingen mogelijk zijn op
de voorwaarde, dat in geval van gezinsvorming de echtgenoot of de partner
21 jaar of ouder moet zijn.In rechte kan zijn vastgesteld dat er geen geloof kan worden gehecht aan
door een vreemdeling opgegeven verschillende identiteiten of nationaliteiten,
dan wel dat er twijfel bestaat omtrent de daadwerkelijke identiteit of nationaliteit,
zo merken de leden van de CDA-fractie op. Zij vragen wat in deze afzonderlijke
gevallen de gevolgen zullen zijn voor de betrokken vreemdeling.De leden van de CDA-fractie hebben begrepen dat de verblijfsvergunning
op grond van de regeling ambtshalve wordt verleend. De IND beoordeelt of de
vreemdeling in aanmerking komt voor verblijf. Daarmee wordt beoogd, zo begrijpen
deze leden, te voorkomen dat vreemdelingen massaal een aanvraag indienen bij
de IND. Niettemin is het, volgens deze leden, niet uit te sluiten dat men
een aanvraag indient. Stel dat dit gebeurt, kan men dan tegen een negatieve
beslissing bezwaar en beroep aantekenen, zo vragen de leden van de CDA-fractie.
Mocht dit zo zijn, is er een mogelijkheid om dit tegen te gaan, mede gezien
de passage onder punt 6. onder a. in het Coalitieakkoord, waarin staat dat
de regeling is gekoppeld aan (onder andere) de afspraak van «juridische
verankering die beroep op vergelijkbaarheid van andere gevallen en hernieuwde
instroom van MOB-ers uitsluit», zo vragen deze leden. Stel dat er toch
sprake zou zijn van het massaal indienen van aanvragen, wat betekent dit dan
voor de belasting van de IND en de rechters? Hoe snel kunnen dergelijke aanvragen
worden afgehandeld, zo vragen de leden van de CDA-fractie.Ten aanzien van vreemdelingen die niet in aanmerking komen voor een vergunning
op grond van de regeling neemt de DT&V het vertrek ter hand. De leden
van de CDA-fractie vragen in hoeverre de samenwerking tussen IND en DT&V
(Unit Facilitering Terugkeer (UFT)) al op orde is. Zij vragen
in hoeverre de gang van zaken bij het opvragen van individuele dossiers nog
te wensen overlaat.Vragen over het VNG-convenantDe leden van de CDA-fractie vragen of de stelling, dat gemeentelijke (financiering
van) noodopvang van uitgeprocedeerde asielzoekers uiterlijk eind 2009 wordt
beëindigd, dat gemeenten in geen enkel geval en op geen enkele wijze
meer noodopvang zullen bieden/financieren. Deze leden vragen hoe een en ander
wordt gemonitord en hoe met gemeenten die zich niet aan de afspraken houden
zal worden omgegaan, anders dan dat zij eventueel zullen worden aangesproken
op hun gedrag.Zij vragen of kan worden aangegeven op welke juridische basis (vergelijkbaar
met de op wettelijke bepalingen gebaseerde gemeentelijke zorgplicht inzake
bijvoorbeeld de inzameling van huishoudelijk afval, de afvoer van afvalwater,
de verstrekking van voorzieningen aan gehandicapten, onderwijshuisvesting
en leerlingvervoer) de door gemeenten veelal geopperde «zorgplicht»
ten aanzien van uitgeprocedeerde asielzoekers (en andere illegalen) is gegrond.Aan welke door gemeenten te suggereren verbeteringen moet worden gedacht,
zo vragen de leden van de CDA-fractie, als wordt gesteld dat de VNG wordt
geconsulteerd over verbetering van de toelatingsprocedure asiel.Kan de leden van de CDA-fractie een nadere toelichting worden gegeven
op de stelling, dat bij de uitvoering van het terugkeerbeleid bijzondere aandacht
wordt gegeven aan het probleem, dat gemeenten in de praktijk worden geconfronteerd
met uitgeprocedeerde asielzoekers die rechtmatig in Nederland verblijven,
maar geen recht meer hebben op (opvang-) voorzieningen en dat het Rijk en
de VNG hierover nader overleg zullen voeren teneinde deze situaties zoveel
mogelijk tot een minimum te beperken? Hoe zal naar verwachting een en ander
gestalte krijgen, zo vragen deze leden.Zij vragen welke bijdrage de VNG zou kunnen leveren aan de verbetering
van de toelatingsprocedure asiel. De leden van de CDA-fractie vragen of kan
worden aangegeven welke gemeentelijke ervaringen zouden kunnen bijdragen aan
het voorkomen van het op straat terecht komen van vreemdelingen na ommekomst
van de 28-dagentermijn. Vervolgaanvragen en aanvragen vanuit vreemdelingenbewaring
worden zo snel mogelijk beoordeeld, waarna in geval van een afwijzing het
vertrek van verwijderbare vreemdelingen onverwijld ter hand wordt genomen.
De leden van de CDA-fractie vragen of kan worden toegelicht waarom dit zo
expliciet is aangegeven en hoe dit zal worden uitgewerkt.Personen die een verblijfsstatus krijgen zullen uiterlijk twee jaar na
toekenning van deze vergunning adequaat worden gehuisvest. Acht de regering,
zo vragen de leden van de CDA-fractie, deze uiterlijk eind 2009 te voltooien
ambitie realistisch, gezien de al jaren bij achterblijvende realisering van
de halfjaarlijkse taakstellingen inzake de huisvesting van statushouders.
Heeft het huisvesten van deze «oude wetters» tot gevolg dat de
te huisvesten «nieuwe wetters» langer moeten wachten op een woning,
zo vragen deze leden. Zij vragen welke betekenis het verstrekken van verblijfsvergunningen
aan de groep die voor de regeling in aanmerking komt, voor de opvangcapaciteit
van het COA heeft. Zal men in voorkomende gevallen zoveel mogelijk worden
overgebracht van gemeentelijke noodopvang naar COA-opvang? Vindt er op enigerlei
wijze selectie plaats ten aanzien van wie van de groep eerder worden overgeplaatst
naar COA-opvang, zo vragen de leden van de CDA-fractie.De leden van de CDA-fractie stellen vast, dat degenen die op grond van
de regeling in aanmerking komen voor een verblijfsvergunning aanspraak kunnen
maken op voorzieningen. Deze leden vragen of kan worden aangeven wat de totale
financiële consequenties daarvan kunnen zijn, onder andere
bezien naar extra kosten van bijstandsuitkeringen, inburgeringstrajecten en
re-integratietrajecten. Welke besparingsbedragen zou de regeling kunnen opleveren,
zo vragen zij.De leden van de CDA-fractie vragen tenslotte aan welke mogelijke bestedingen
moet worden gedacht bij het aan gemeenten beschikbaar gestelde bedrag van € 55
miljoen.Vragen en opmerkingen van de SP-fractieDe leden van de SP-fractie hebben met grote belangstelling kennisgenomen
van de brieven van de staatssecretaris van Justitie over de regeling «afwikkeling
nalatenschap van de oude Vreemdelingenwet». Zij hebben naar aanleiding
hiervan de volgende opmerkingen en vragen.Het ononderbroken verblijf in Nederland sinds 1 april
2001Bij de leden van de SP-fractie bestaat onduidelijkheid over het vereiste
van ononderbroken verblijf in Nederland sinds 1 april 2001. Daarom stellen
de leden hierover de volgende vragen.Naar de opvatting van de leden van de SP-fractie zal het niet iedere burgemeester
op voorhand duidelijk zijn, welke vreemdelingen zich gedurende het jaar 2006
in zijn gemeente bevonden. Dit temeer omdat veel vreemdelingen soms een zo
onzichtbaar mogelijk leven leiden. Daarnaast kan een vreemdeling die slechts
een gedeelte van het jaar in een bepaalde gemeente verbleef, op grond van
verblijf in een andere gemeente(n) gedurende de rest van het jaar toch aan
het vereiste van ononderbroken verblijf voldoen. Op welke wijze kunnen vreemdelingen
de burgemeester van een gemeente van verblijf, verzoeken tot afgifte van een
verklaring waaruit verblijf in die gemeente(n) over het jaar 2006 blijkt?
Bij de leden van de SP-fractie bestaat verder grote zorg dat burgemeesters
in gelijke gevallen verschillend zullen oordelen. Wat zijn de waarborgen voor
rechtsgelijkheid bij uitvoering van dit onderdeel van de regeling?De leden van de SP-fractie concluderen, dat noodopvang zich, volgens de
gegeven omschrijving in de regeling, niet beperkt tot door gemeenten verstrekte
noodopvang, maar ook particuliere noodopvang omvat. Deze leden constateren,
dat de regeling nadrukkelijk slechts spreekt van noodopvang die beschikbaar
is gesteld in een gemeente, en niet door een gemeente. Kan de staatssecretaris
aan de leden van de SP-fractie bevestigen, dat iedere vorm van ondersteuning
(in termen van het verschaffen van onderdak en voorzien in levensonderhoud)
die bij de gemeente bekend is, die niet plaats vindt van rijkswege en die
in een gemeente beschikbaar is gesteld, wordt aangemerkt als noodopvang in
de zin van de regeling? De leden van de SP-fractie vinden, dat het criterium
dat de gemeente bekend moet zijn met de noodopvang, ruim moet worden uitgelegd.
De term «bij de gemeente bekend» behelst naar de mening van deze
leden ook die situaties waarin de gemeente met de noodopvang bekend had kunnen,
dan wel moeten zijn. Ook ondersteuning die de gemeente op dit moment niet
bekend is, zou onder de definitie noodopvang moeten vallen doordat de vreemdeling
de kans geboden wordt zich bekend te maken. De leden van de SP-fractie vragen
de staatssecretaris dan ook aan te geven, op welke wijze vreemdelingen die
een verscholen leven in particuliere noodopvang hebben geleefd, zich bij de
burgemeester bekend kunnen maken. In het verlengde daarvan willen de leden
graag van de staatssecretaris horen, welke bewijsmiddelen in het kader van
de regeling worden geëist van een vreemdeling die zijn ononderbroken
verblijf in particuliere noodopvang wil aantonen, teneinde een verklaring
hierover van de burgemeester te verkrijgen? Gevaar voor de openbare ordeDe leden van de SP-fractie hebben om verschillende redenen met zorg kennis
genomen van deze paragraaf. Het is deze leden niet duidelijk waarop de in
de regeling genoemde grens van maximaal één maand onvoorwaardelijke
gevangenisstraf of vrijheidsbeneming is gebaseerd. Op grond van welke overwegingen
is voor de grens van één maand gekozen? Worden feitelijke omstandigheden
van het strafbare feit in de afweging betrokken? Wordt er bijvoorbeeld onderscheid
gemaakt tussen situatiegerelateerde strafbare feiten zoals «overlevingsdelicten»
en geweldsdelicten in Asielzoekerscentra enerzijds, en overige strafbare feiten
anderzijds, zo vragen zij.Verder stellen de leden van de SP-fractie vast, dat de regeling meldt,
dat niet vereist is dat een uitspraak onherroepelijk is geworden. Deze leden
vragen of hiermee niet een situatie in het leven wordt geroepen waarbij de
kans bestaat dat een mogelijk onschuldige vreemdeling de kans wordt ontnomen
zijn onschuld in rechte te bewijzen. Ook in het buitenland gepleegde of bestrafte
strafbare feiten tellen mee bij de beoordeling van het gevaar voor de openbare
orde, zo stellen de leden van de SP-fractie vast. Zij vragen welke criteria
bij de beoordeling van deze feiten worden gehanteerd. Deze leden hechten er
aan, dat hierbij ook rekening wordt gehouden met de feitelijke omstandigheden
met betrekking tot het gepleegde strafbare feit. Kan de staatssecretaris dit
toezeggen, zo vragen de leden van de SP-fractie. Verder merken deze leden
op, dat de regeling geen mededelingen over verjaring van in het buitenland
gepleegde of bestrafte strafbare feiten bevat. Zij vragen of er in de uitvoering
van de regeling rekening is gehouden met op de feiten van toepassing zijnde
verjaringstermijnen in het land van herkomst.De leden van de SP-fractie hebben een aantal vragen over die vreemdelingen
aan wie bij beschikking artikel 1F van het Vluchtelingenverdrag is tegengeworpen.
Zij vragen hoeveel vreemdelingen bij de IND bekend zijn, die op grond van
artikel 1F uitgesloten worden van de regeling. Hoeveel vreemdelingen uit deze
groep worden op dit moment vervolgd, of zijn inmiddels veroordeeld? Hoe groot
schat de staatssecretaris de groep aan wie artikel 1f van het Vluchtelingenverdrag
is tegengeworpen, en die niet kan worden uitgezet omdat hen thuis een wrede
of onmenselijke behandeling wacht, zo vragen deze leden.De leden van de SP-fractie hebben zeer grote zorgen over de positie van
kinderen van vreemdelingen aan wie artikel 1F van het Vluchtelingenverdrag
is tegengeworpen. Deze leden wijzen de staatssecretaris er op, dat de overheid
op grond van artikel 3 van het Kinderrechtenverdrag verplicht is om de belangen
van de kinderen van deze vreemdeling te betrekken bij de beslissing een gezin
als geheel uit te sluiten van de regeling. De leden wijzen de staatssecretaris
verder op resolutie 1483 van de Raad van Europa, waarin een pardonregeling
wordt bepleit en wordt aangedrongen op toelating van kinderen die in de loop
van de jaren in de Nederlandse samenleving geworteld zijn geraakt. Waarom
heeft de staatssecretaris er voor gekozen om desondanks hele gezinnen uit
te sluiten van de regeling, zo vragen deze leden. Welke toekomst ziet de staatssecretaris
voor deze kinderen nu zij hen, zelfs wanneer zij in de Nederlandse samenleving
geworteld zijn geraakt en schuldloos zijn, uitsluit van de regeling, zo vragen
zij.Identiteit en nationaliteitDe leden van de SP-fractie hebben vragen over de wijze waarop in de regeling
de positie is geregeld van vreemdelingen die een verschillende nationaliteit
of identiteit hebben opgegeven in verschillende procedures. Volgens de leden
van de SP-fractie zou het meer voor de hand hebben gelegen, om voor dit onderdeel
van de regeling te kiezen voor een meer individuele aanpak onder
afweging van persoonlijke omstandigheden. Er zijn immers vele soorten en maten
van onjuiste gegevensverstrekking. Ook kunnen er gegronde redenen zijn om
onjuiste gegevens over identiteit of nationaliteit te verstrekken, zoals bijvoorbeeld
angst voor represailles tegen achtergebleven familieleden in het land van
herkomst. De leden van de SP-fractie vragen de staatssecretaris uit te leggen
op welke feitelijke afwegingen is gekozen voor het criterium vanéén
herstelbare leugen. Hoe moet dit onderdeel van de regeling voor wat betreft
de uitvoering worden uitgelegd? Is het opgeven van een gelijke valse identiteit
in twee procedures te kwalificeren als één leugen of als twee
leugens, zo vragen deze leden. Zij vragen de staatssecretaris te motiveren
waarom de zij op dit onderdeel van de regeling de «botte bijl methode»
hanteert. Juist bij deze regeling geldt dat afzonderlijke gevallen op hun
eigen omstandigheden beoordeeld moeten worden, zo menen de leden van de SP-fractie.
Deze leden vragen waarom de staatssecretaris niet gekozen heeft voor een uitwerking
in de regeling, waarbij een afweging van feiten plaatsvindt in de lijn van
de procedure van artikel 14 lid 1 van de Rijkswet op het Nederlanderschap? Bestuursakkoord tussen de Staatssecretaris van Justitie
en de Vereniging van Nederlandse Gemeenten inzake het vreemdelingenbeleid.De leden van de SP-fractie hebben kennisgenomen van het voornemen van
diverse gemeenten, om in het kader van hun wettelijke zorgplicht in de toekomst
schrijnende gevallen toch noodopvang te verlenen. Deze leden vragen wat de
gevolgen zijn voor de regeling, dan wel de uitvoering daarvan, wanneer gemeenten
in weerwil van het akkoord toch noodopvang verlenen.Vragen en opmerkingen van de VVD-fractieDe leden van de VVD-fractie hebben met ontsteltenis kennisgenomen van
de onderhavige brieven van de Staatssecretaris welke tezamen een generaal
pardonregeling inhouden. Los van het feit dat de leden van de VVD-fractie
een generaal pardon onder elke omstandigheid een slecht idee vinden, maken
deze leden zich ernstige zorgen over de manier waarop het kabinet dit wil
gaan uitvoeren. In de afspraken die de Staatssecretaris van Justitie met de
gemeenten heeft gemaakt en de regeling zoals deze naar de Kamer zijn gestuurd,
zitten nog veel te veel losse eindjes, onduidelijkheden en foutieve keuzes.
In aanloop naar de plenaire behandeling van de generaal pardonregeling dat
volgende week zal plaatshebben, hebben de leden van de VVD-fractie ten aanzien
van de onderhavige stukken de volgende vragen en opmerkingen.AanbiedingsbriefDe leden van de VVD-fractie hebben kennisgenomen van het akkoord met de
VNG. Zij hebben daarover de volgende vragen: kan de Staatssecretaris bevestigen,
dat ieder van de gemeenten gebonden is aan het bestuursakkoord tussen Rijk
en de VNG? Op welke wijze wordt gecontroleerd of iedere gemeente zich inderdaad
aan het akkoord houdt en dus bijvoorbeeld de noodopvang beëindigt? Ook
vraagt de VVD fractie zich welke sancties worden toegepast indien een gemeente
zich niet aan het bestuursakkoord houdt. En op welke wijze moet het bestuursakkoord
nog nader uitgewerkt worden? Tenslotte, in de brief is sprake van aandachtspunten
die de regering nog nadrukkelijk bij de uitwerking wil betrekken. Welke aandachtspunten
zijn dat? De regelingDe leden van de VVD-fractie vragen of in essentie de regeling er op neer
komt dat een groot aantal vreemdelingen die niet aan de toelatingsvoorwaarden
voldeden toch een verblijfsvergunning krijgen. Deelt de regering die mening.
Zo neen, waarom niet? En is het zo dat bij deze vreemdelingen wel degelijk
duidelijkheid bestond omdat hun aanvraag om een verblijfsvergunning immers
was afgewezen? De leden van de VVD-fractie vragen of de regering zich bewust
is van de rechtsongelijkheid die ontstaat nu op grond van deze duidelijkheid
in de vorm van de afwijzing van een aanvraag, personen Nederland hebben verlaten
terwijl anderen die evenmin recht op toelating hadden, maar Nederland niet
verlieten, nu wél een verblijfsvergunning krijgen. Hoe beoordeelt de
regering deze rechtsongelijkheid, zo vragen deze leden.Zij vragen of de regering kan aangeven hoeveel vreemdelingen in aanmerking
komen voor het generaal pardon en waar deze verwachting op wordt gebaseerd.
Kan de regering ook aangeven om hoeveel huishoudens (die dus een wooneenheid
nodig hebben) het gaat? En kan de regering aangeven of vreemdelingen die in
aanmerking komen voor het generaal pardon het recht op gezinshereniging en
gezinsvorming krijgen? De leden van de VVD-fractie vragen zich ten stelligste
af wat dan de betekenis van de bepaling is dat gezinsleden die uiterlijk op
13 december 2006 Nederland zijn ingereisd ook onder het generaal pardon
komen te vallen indien zij het recht op gezinshereniging krijgen. Kan de regering
aangeven waarom, indien het om procedurele en financiële verschillen
gaat, personen die ten onrechte Nederland zijn ingereisd dan beter behandeld
zouden moeten worden dan personen die hun beurt hebben afgewacht? Begrijpen
de leden van de VVD-fractie correct, dat de bepaling met betrekking tot gezinsvorming
inhoudt dat indien een vreemdeling die onder het generaal pardon valt in Nederland
een gezin heeft gevormd met een illegaal in Nederland verblijvend persoon,
dat ook deze partner een verblijfsvergunning krijgt? Kan de regering aangeven
om hoeveel partners het in dit geval gaat? Is dit aantal meegenomen in uw
antwoord op de vraag of in essentie de regeling er op neer komt dat een groot
aantal vreemdelingen die niet aan de toelatingsvoorwaarden voldeden toch een
verblijfsvergunning krijgen, zo vragen deze leden.De leden van de VVD-fractie zouden graag van de regering willen weten
waarom gezinsvormers op basis van de generaal pardonregeling vrijgesteld worden
van het mvv-vereiste en de inkomenseis. Is de regering niet van mening dat
voor hen ook geldt dat het voor henzelf en de Nederlandse samenleving van
belang is bijstandsafhankelijkheid te voorkomen, zo vragen deze leden.De regeling zoals deze door de regering naar de Kamer is gestuurd, stelt
als voorwaarde voor het generaal pardon, ononderbroken verblijf sinds 1 april
2001. Waarom vraagt de regering dan aan de burgemeester te verklaren dat de
betrokken vreemdeling sinds 1 januari 2006 – en niet sinds 1 april
2001 – ononderbroken in Nederland verbleef? De leden van de VVD-fractie
zouden ook graag van de regering willen vernemen waarom niet aan de vreemdelingen
die onder het generaal pardon wensen te vallen wordt gevraagd om aan te tonen
dat zij volledig aan de voorwaarden voldoen, waaronder ononderbroken in Nederland
verblijf in Nederland sinds 1 april 2001.Kan de regering aangeven of iemand die sinds 1 april 2001 een bepaalde
periode, hoe kort ook, in het buitenland verbleef, niet onder het generaal
pardon valt. In de regeling zoals voorgesteld staat «De verblijfsvergunning
wordt niet verleend indien de vreemdeling na 1 april 2001 aantoonbaar
is vertrokken uit Nederland.» Waarom legt de regering de bewijslast
bij de overheid en niet bij de belanghebbende vreemdeling, zo vragen de leden
van de VVD-fractie. Het criterium «dan wel die zich reeds voor 1 april 2001 bij
de IND of VP heeft gemeld voor het indienen van een asielaanvraag» is
een verruiming van het basiscriterium «indienen eerste asielaanvraag
vóór 1 april 2001». Kan de regering aangeven wat
de ratio achter deze verruiming is en hoeveel personen het betreft het?De leden van de VVD-fractie vragen waarom de regering ervoor heeft gekozen
om vreemdelingen die een misdrijf hebben begaan en zijn veroordeeld tot een
onvoorwaardelijke gevangenisstraf van minder dan één maand of
tot een voorwaardelijke gevangenisstraf van meer dan een maand, toch onder
het generaal pardon te laten vallen. Kan de regering dit uitleggen? Waarom
beschermt de regering de Nederlandse samenleving niet tegen deze personen?
Hieraan gerelateerd is de vraag van deze leden waarom bij vreemdelingen die
zijn veroordeeld tot een taakstraf wegens bijvoorbeeld vermogensdelicten,
zoals diefstal en inbraak, niet de door de rechter bepaalde vervangende hechtenis
als uitgangspunt bij de beoordeling genomen wordt?De leden van de VVD-fractie vragen of de regering kan bevestigen, dat
de gekozen verjaringsregeling er op neer komt dat een vreemdeling die bijvoorbeeld
van april tot oktober 2001 een gevangenisstraf uitzat voor een groot aantal
inbraken, nu onder het generaal pardon kan vallen. Kan de regering aan deze
leden uitleggen waarom ervoor gekozen is om criminelen die niet aan de toelatingsvoorwaarden
voldoen, via de generaal pardonregeling een verblijfsvergunning te geven.Kan de regering aangeven wat de betekenis is van de bepaling «in
rechte is vastgesteld dat er geen geloof aan kan worden gehecht dat iemand
in verschillende procedures verschillende identiteiten of nationaliteiten
heeft opgegeven.» Hoe kan het voorkomen dat iemand verschillende nationaliteiten
of identiteiten opgeeft in verschillende procedures en toch onder het generaal
pardon valt? Is de regering van mening dat het een probleem is als personen
in een en dezelfde procedure verschillende identiteiten of nationaliteiten
hebben opgegeven, bijvoorbeeld omdat uit informatie uit het buitenland bleek
dat de in eerste instantie gegeven informatie vals was? Indien twijfel bestaat
over de identiteit of nationaliteit van een vreemdeling, maar dit niet in
rechte kan worden vastgesteld, kan betrokkene dan wel onder het generaal pardon
vallen? Indien ja, kan de regering aangeven waarom? Kan de regering tenslotte
aangeven waarom iemand die niet aan de toelatingsvoorwaarden voldoet en over
wiens identiteit of nationaliteit twijfel bestaat, door middel van het generaal
pardon een verblijfsvergunning wordt gegeven, zo vragen de leden van de VVD-fractie.BestuursakkoordDe leden van de VVD-fractie moeten concluderen, dat het akkoord tussen
VNG en Rijk meer vragen dan antwoorden oplevert. Op de volgende vragen en
opmerkingen zou de VVD graag antwoorden zien: in het bestuursakkoord tussen
de VNG en het Rijk wordt gesteld dat de toelatingsprocedure asiel verbeterd
wordt teneinde te voorkomen dat weer achterstanden ontstaan. Kan de regering
aangeven welke verbeteringen zij hier op het oog heeft? Gesteld wordt verder
dat effectiviteit van het terugkeer- en uitzetbeleid zal worden verhoogd.
Op welke wijze is de regering voornemens dit te bereiken?In de brief van het VNG waarin de uitkomst van de ledenraadpleging wordt
medegedeeld (d.d. 25 mei 2007), worden een aantal aandachtspunten naar
voren gehaald welke «voor zowel gemeenten als Rijk essentieel zijn».
Al deze aandachtspunten blijken naar de mening van het VNG onvoldoende geregeld
te zijn in het akkoord tussen Rijk en VNG. Dat brengt de vraag ten berde wat
de betekenis is van het akkoord als het naar de mening van één
van de partijen op essentiële punten onduidelijk is?De leden van de VVD-fractie vragen zich ten stelligste af waarom met betrekking tot door de IND niet (direct) te traceren vreemdelingen
wordt volstaan met de voorwaarden dat vóór 1 april 2001
een verblijfsvergunning is aangevraagd en dat een burgemeester verklaart dat
zij gedurende 2006 in Nederland verbleven. Het generaal pardon zou toch gelden
voor vreemdelingen die sinds 1 april 2001 onafgebroken in Nederland verbleven.
Graag ontvangen deze leden een reactie van de regering hierop.De leden van de VVD-fractie vragen of er nadere instructies zijn voor
de burgemeester over de wijze waarop zo een verklaring dient te worden afgegeven.
Hoe zal een éénduidige uitvoering van deze bepaling door de
burgemeesters worden gewaarborgd? Worden de burgemeesters geacht onderzoek
te doen naar de opgegeven verblijfplaats? Wie draagt de kosten van dit onderzoek
en hoe vindt de uitwerking plaats in geval van meerdere verblijfplaatsen?
Kan de regering deze leden op al deze punten duidelijkheid verschaffen?De afspraak tussen Rijk en VNG houdt in dat gemeentelijke (financiering
van) noodopvang uiterlijk eind 2009 wordt beëindigd. In de generaal pardonregeling
is met betrekking tot noodopvang sprake van een bij de gemeente bekende vorm
van ondersteuning die niet plaatsvindt van rijkswege en die in een gemeente
beschikbaar is gesteld. De leden van de VVD-fractie vragen waarom hier niet
dezelfde definitie wordt gehanteerd als in het bestuursakkoord. Zij vragen
of dit betekent, dat de opvang van uitgeprocedeerden en andere illegalen in
de gemeenten gewoon door kan gaan, zolang maar geen gemeentelijke financiering
plaatsvindt. Staat het de gemeenten vrij naar deze opvang te verwijzen, er
mee samen te werken of er faciliteiten aan beschikbaar te stellen? Kan de
regering aangeven waarom niet met de VNG werd afgesproken dat de gemeenten
op geen enkele wijze meer medewerking zullen geven aan of betrokken zullen
zijn bij enigerlei vorm van opvang van personen die geen recht hebben op verblijf
in Nederland? De leden van de VVD-fractie vragen of de regering aan kan geven
of het de gemeenten op grond van het bestuursakkoord vrij staat om tot eind
2009 opvang te blijven geven of financieren van vreemdelingen die geen recht
hebben op verblijf in Nederland en evenmin onder het generaal pardon vallen.
Tenslotte vragen deze leden waarom niet is afgesproken dat de opvang van deze
vreemdelingen onmiddellijk beëindigd wordt.De leden van de VVD-fractie nemen aan, dat ook de regering de signalen
bereikt zullen hebben dat een aantal gemeenten reeds heeft aangegeven dat
zij zich verplicht voelen om in het kader van «de zorgplicht»
door te gaan met noodopvang. Wat verstaat de regering onder «de zorgplicht»
en hoe wordt voorkomen dat dit argument gaat leiden tot het alsnog opvangen
van uitgeprocedeerde asielzoekers? Mogen deze leden ervan uitgaan, dat de
zinsnede «gelet op bovenstaande» (de laatste bullet van de paragraaf
Vreemdelingenwet 2000) niet betekent dat de beëindiging van de noodopvang
afhankelijk wordt van de appreciatie door de gemeenten van de voortgang van
de generaal pardonregeling? Is het naar de mening van de regering glashelder
dat de inwerkingtreding van de generaal pardon regeling tegelijkertijd inhoudt
de beëindiging van de noodopvang?Het bestuursakkoord stelt dat in totaal € 55 miljoen aan de
gemeenten ter beschikking wordt gesteld (gemiddeld € 18 miljoen
over de jaren 2007, 2008 en 2009). Kan de regering precies aangeven op welke
kosten deze € 55 miljoen betrekking hebben? Betreft dit een vergoeding
voor enkel de administratieve/ controle-uitgaven welke gepaard gaan met de
uitvoering van het generaal pardon?Kan de regering aangeven op grond van welke berekening op dit totaalbedrag
is gekomen? En welke elementen in deze berekening zijn meegenomen?De leden van de VVD-fractie zijn van mening, dat de samenleving ervan
uit mag gaan dat bij het opzetten van zo een ingrijpende maatregel, alle financiële consequenties voor de Nederlandse samenleving op korte
en lange termijn vooraf helder in kaart zijn gebracht. Kan de regering aangeven
wat de financiële gevolgen zijn voor de Nederlandse samenleving van het
verlenen van een verblijfsvergunning aan 25 000 tot 30 000 personen?
Wat zijn de kosten van bijstand (nu en na het bereiken van de leeftijd van
65 jaar), huisvesting, huursubsidie, inburgering, onderwijs, opleidingen voor
de arbeidsmarkt, gezondheidszorg, maatschappelijk werk en toeslagen en de
overige relevante kosten. De leden van de VVD-fractie verzoeken de regering
daarbij een specificatie te geven voor iedere specifieke kostenpost.Deze leden hebben in het akkoord gelezen dat onder «Financiën»
staat, dat door diegene die vallen onder het generaal pardon, aanspraak gemaakt
zal gaan worden op publieke voorzieningen in onze samenleving en dat dit een
aantal financiële consequenties met zich meebrengt. Gesteld wordt dat
er afspraken zijn gemaakt tussen Rijk en gemeenten over de financiële
compensatie van gemeenten door het Rijk. De leden van de VVD-fractie vragen
of door de regering aangegeven kan worden, ook in het licht van de bovengestelde
vraag, over de financiële consequenties voor de Nederlandse samenleving
op korte en lange termijn, wat deze afspraken precies inhouden. Over welke
kosten gaat het, hoe hoog zijn deze kosten en wie (Rijk of gemeenten) zal
welke kosten gaan dragen? Deze leden vragen of de regering aan kan geven op
welke wijze deze kosten zijn gedekt. Ten aanzien van de evaluatie, vragen
de leden van de VVD-fractie waarom ervoor is gekozen om pas in 2009 de werking
en uitvoering van de financiële afspraken tussen gemeenten en Rijk te
evalueren.Zoals ook de regering zal beseffen, leert de ervaring dat asielzoekers
die lang in de opvang verbleven ook lang of zelfs blijvend van een bijstandsuitkering
afhankelijk zijn. Wat zijn de verwachtingen van de regering op grond van deze
ervaring voor wat betreft de bijstandsafhankelijkheid van de personen die
onder het generaal pardon vallen?Het akkoord impliceert dat asielzoekers die voor de regeling in aanmerking
komen voorrang zullen krijgen op de woningmarkt. De leden van de VVD-fractie
zouden graag van de regering vernemen wat de effecten zijn voor de woningmarkt
van goedkope sociale huurwoningen van het toelaten van 25 000 tot 30 000
personen in het kader van het generaal pardon. En wat betekent dit bijvoorbeeld
voor de wachtlijsten? Kan de regering aangeven hoe de verdeling van deze groep
over Nederland zal plaatsvinden?Tenslotte, in het bestuursakkoord worden met betrekking tot de gemeentelijke
(nood)opvang de begrippen «uitgeprocedeerde asielzoekers» en «onrechtmatig
in ons land verblijvende vreemdelingen» door elkaar gebruikt. Bovendien
is sprake van «uitgeprocedeerde asielzoekers die rechtmatig in Nederland
verblijven». De leden van de VVD-fractie zouden graag van de regering
willen vernemen wat wordt verstaan onder deze definities en verzoekt de regering –
teneinde misverstanden te voorkomen – consistent te zijn in het gebruik
van heldere en eenduidige definities en vraagt de regering daarom het bestuursakkoord
in dat licht te herformuleren.Vragen en opmerkingen van de PVV-fractieDe leden van de PVV-fractie zijn tegen de regeling afwikkeling nalatenschap
oude Vreemdelingenwet, oftewel, het generaal pardon, zij vinden dat deze regeling
hoe dan ook geen doorgang mag vinden.Deze leden wensen op de volgende vragen opheldering van de staatssecretaris.De leden van de PVV-fractie stellen vast, dat misdadigers die zijn veroordeeld
tot een gevangenisstraf van minder dan één maand binnen de pardonregeling vallen. Zij vragen hoeveel veroordeelde misdadigers
binnen de pardonregeling vallen. Deze leden willen graag weten voor welke
strafbare feiten/misdrijven een gevangenisstraf van minder dan een maand kan
worden gegeven.De leden van de PVV-fractie stellen vast, dat gezinsleden van asielzoekers
die binnen de pardonregeling vallen, ook in aanmerking komen voor een verblijfsvergunning
als ze op of voor 13 december 2006 naar Nederland zijn gekomen. Deze
leden vragen om hoeveel gezinsleden het gaat. Zij vragen of deze gezinsleden
betrokken zijn bij de eerdere «schatting» van 25 000 tot
30 000 vreemdelingen die binnen de pardonregeling vallen. Hoeveel vreemdelingen,
zo vragen de leden van de PVV-fractie – komen nu in totaal (asielzoekers
en gezinsleden) binnen de regeling te vallen.Daarnaast willen deze leden weten hoeveel familie- en gezinsleden zich –
op grond van het gangbare beleid inzake gezinsvorming- en hereniging –
naar verwachting in de toekomst bij bovengenoemde groep vreemdelingen (asielzoekers
en hun gezinsleden) vestigen.Voorts willen de leden van de PVV-fractie graag weten wat de totale kosten
van het generaal pardon zullen zijn. Daarbij moeten, volgens deze leden, naast
de kosten voor inburgering ook de kosten die gemoeid zijn met extra druk op
huisvesting, onderwijs, gezondheidszorg, sociale zekerheid en veiligheid worden
meegenomen. Zij vragen of daar geld voor is gereserveerd en waar dat geld
vandaan komt.De leden van de PVV-fractie constateren, dat hoewel met de gemeenten is
afgesproken dat zij zich moeten houden aan het stopzetten van noodopvang voor
uitgeprocedeerde asielzoekers, een aantal gemeenten reeds te kennen gegeven
dat ze wel een zorgplicht hebben voor eenieder die zich in hun gemeente bevindt.
Deze leden vragen of daarmee niet wordt aangegeven dat bedoelde noodopvang
feitelijk gecontinueerd kan worden en dat het bereikte akkoord met de gemeenten
niet veel voorstelt.Zij vragen wat de consequenties zijn voor enerzijds de beoogde pardonregeling
en anderzijds de gemeenten als blijkt dat toch opvang wordt gegeven aan uitgeprocedeerde
asielzoekers.De leden van de PVV-fractie merken op dat aan de voorwaarde van ononderbroken
verblijf in Nederland van de asielzoekers in kwestie voldaan kan worden door
een verklaring van de burgemeester te tonen. Deze leden vragen aan welke bewijzen
/ criteria de burgemeesters hierbij toetsen en wie controleert of de burgemeestersverklaringen
rechtmatig zijn afgegeven.De leden van de PVV-fractie vragen wat de pardonregeling voor de capaciteit
van de IND betekent. Zij vragen hoeveel arbeidsuren besteed worden aan de
afhandeling van alle dossiers.Vragen en opmerkingen van de GroenLinks-fractieAlgemeenDe leden van de GroenLinks-fractie hebben verheugd kennisgenomen van de
regeling ter afwikkeling van de nalatenschap van de oude Vreemdelingenwet.
Eindelijk is er zicht op een daadwerkelijke oplossing van het humanitaire
leed van ettelijke duizenden asielzoekers die in het afgelopen decennium jarenlang
hebben moeten wachten op uitsluitsel van de overheid op hun asielverzoek of
niet konden terugkeren naar hun land van herkomst. Het is nu zaak dat dit
kabinet snel en serieus werk maakt van een verbeterprogramma voor de Vw 2000.
Deze leden waarderen het, dat dit kabinet eindelijk recht doet aan deze asielzoekers én
aan de massale publieke steun voor een generaal pardon van de afgelopen jaren.
Dat neemt niet weg dat deze leden nog enkele vragen hebben.De leden van de GroenLinks-fractie vragen wat het precieze budget is voor
de uitvoering van de regeling en de inburgering van de personen die op grond
van deze regeling een verblijfsvergunning krijgen. Kan de staatssecretaris
een ruwe schatting maken van de inverdieneffecten van deze regeling (met name
voor wat betreft de te besparen kosten van procedures die nu kunnen worden
beëindigd, opvangvoorzieningen en vreemdelingendetenties die op korte
termijn overbodig zijn en de doorstroming van deze mensen naar de arbeidsmarkt)?
Worden de besparingen die deze inverdieneffecten genereren onverkort geïnvesteerd
in de inburgering van de personen die onder deze regeling vallen?Regeling «afwikkeling nalatenschap oude Vreemdelingenwet»
Voor Dublinclaimanten geldt, als de leden van de GroenLinks-fractie het goed
hebben begrepen, dat ze alleen in het geval dat ze Nederland gecontroleerd
hebben verlaten niet in aanmerking voor de regeling komen. Wat geldt er nu
in de gevallen dat Dublinclaimanten na gecontroleerd vertrek teruggeleverd
zijn aan Nederland? En past bij Dublinclaimanten eigenlijk niet een principiëlere
lijn dat ze in aanmerking moeten komen voor een status op grond van deze regeling
als ze nog in een Dublin-land verblijven omdat uitzetting of terugkeer naar
het oorspronkelijke herkomstland nog niet uitgevoerd is, zo vragen deze leden.Contra-indicatiesDe leden van de GroenLinks-fractie hebben enige bezwaren bij de toepassing
van het geformuleerde openbare-ordecriterium. Artikel 1 F van het Vluchtelingenverdrag
wordt met enige regelmaat aan vreemdelingen die in Nederland asiel aanvragen
tegengeworpen. Zonder afbreuk te doen aan het ongetwijfelde diepgaande onderzoek
van de IND, achten deze leden het doorslaggevend, dat een strafrechter uiteindelijk
onomstotelijk heeft vastgesteld, dat een verdachte terecht beschuldigd is
van het begaan van oorlogsmisdrijven of misdrijven tegen de menselijkheid.
In de afgelopen jaren zijn slechts enkele personen die artikel 1 F tegengeworpen
kregen daadwerkelijk strafrechtelijk vervolgd. De enkele tegenwerping van
artikel 1 F vinden deze leden dan ook op zich onvoldoende om mensen een verblijfsvergunning
op grond van deze regeling te onthouden. Het merendeel kan doorgaans niet
terug naar het eigen land vanwege het refoulementverbod. Dit klemt te meer
nu ook gezinsleden van vreemdelingen aan wie artikel 1 F is tegengeworpen
uitgesloten worden van toekenning van een verblijfsstatus op grond van de
regeling. De leden van de GroenLinks-fractie vragen de staatssecretaris met
klem om hiervoor een nadere regeling te treffen, die erop neer moet komen
dat gezinsleden van personen aan wie Artikel 1 F is tegengeworpen sowieso
in aanmerking komen voor de regeling.De leden van de GroenLinks-fractie vragen de staatssecretaris of de voorwaarden
ten aanzien van de strafbare feiten niet voorzien moeten worden van een hardheidsclausule.
Overlevingscriminaliteit is immers een realiteit voor heel veel illegaal in
Nederland verblijvende vreemdelingen.Procedurele bepalingenDe leden van de GroenLinks-fractie vragen op welke manier aan vreemdelingen
bekend wordt gemaakt dat ze onder de werkingssfeer van de regeling vallen.
Krijgen vreemdelingen die vóór 1 april 2001 een asielverzoek
hebben ingediend bericht indien ze niet onder de werkingssfeer van de regeling
vallen en dat er niet ambtshalve zal worden overgegaan tot het verlenen van
een verblijfsvergunning op grond van deze regeling? Niet te ontkennen valt
immers volgens deze leden dat de ambtshalve negatieve beslissing óók
een besluit is in de zin van de Algemene Wet Bestuursrecht waartegen bezwaar
en beroep openstaan. Deze leden hechten er sterk aan dat vreemdelingen die
niet in aanmerking komen voor de regeling de genomen ambtshalve beslissing
bestuursrechtelijk kunnen laten toetsen.Waarom krijgen deze vreemdelingen eigenlijk eerst een voorlopige verblijfsvergunning? En welke rechten genieten personen in afwachting
van de ambtshalve beslissing krachtens deze regeling? Is er een indicatie
te geven hoe lang het duurt eer een ambtshalve beslissing geslagen wordt,
zo vragen deze leden.InburgeringsplichtDe leden van de GroenLinks-fractie gaan ervan uit, dat de inburgering
van de personen die op grond van deze regeling een verblijfsvergunning krijgen
snel ter hand kan worden genomen. Deze leden vragen of het hier niet gewenst
is om soepel met de inburgeringsplicht om te gaan. Heel veel van deze asielzoekers
verblijven al jarenlang in Nederland. Vaak spreken ze de Nederlandse taal
reeds op het vereiste niveau en weten zich te redden in de Nederlandse samenleving.
Soms hebben deze mensen zelfs al concreet uitzicht op een studie of betaald
werk. Voert het dan niet te ver om deze mensen desalniettemin toch een plicht
tot inburgering op te leggen, zo vragen deze leden. Als wordt vastgehouden
aan een onvoorwaardelijke inburgeringsplicht kan volgens de leden een belangrijk
inverdieneffect van deze regeling te niet worden gedaan omdat mensen niet
direct kunnen doorstromen naar de arbeidsmarkt. De leden van de GroenLinks-fractie
vragen of de staatssecretaris, in overleg met haar collega van Wonen, Werken
en Integratie, bereid is om onder nader te formuleren voorwaarden af te zien
van het opleggen van een inburgeringsplicht.Vragen en opmerkingen van de SGP-fractieDe leden van de SGP-fractie vragen of de staatssecretaris kan aangeven
op hoeveel mensen het generaal pardon naar verwachting betrekking zal hebben.
Zij vragen hoe dat getal tot stand is gekomen. Is er, zo vragen deze leden,
bijvoorbeeld, al voldoende duidelijkheid over het aantal mensen dat niet meer
geregistreerd staat bij de IND.De leden van de SGP-fractie vragen op welke manier burgemeesters vast
kunnen stellen of een bepaalde vreemdeling sinds 1 januari 2006 ononderbroken
in zijn gemeente verblijf heeft gehad. Zij vragen of deze mensen op een bepaalde
manier geregistreerd zijn geweest. Op welke manier kan de vreemdeling of de
burgemeester aantonen dat een asielzoeker ononderbroken in Nederland heeft
verbleven, zo vragen deze leden. Op welke manier, vragen de leden van de SGP-fractie,
denkt de regering de rechtsgelijkheid te bevorderen tussen de verschillende
gemeenten. Deze leden vragen of het risico niet groot is, dat de ene burgemeester
volgens de regeling nauwkeurig vaststelt of iemand verblijf in zijn gemeente
heeft gehad, terwijl een andere burgemeester zeer soepel omgaat met het afgeven
van een verklaring. Zij vragen of de regering nog van plan om een toets uit
te voeren om de rechtsgelijkheid te bevorderen.De leden van de SGP-fractie vragen wat de betekenis van deze regeling
is voor mensen die én niet aantoonbaar zijn vertrokken uit Nederland
na 1 april 2001 én niet aantoonbaar ononderbroken in Nederland
zijn geweest sinds 1 januari 2006. Hoewel de regering zich voorneemt
ambtshalve vast te stellen wie in aanmerking komen voor de regeling, zal,
zo menen deze leden, het toch nog lang kunnen duren voordat er duidelijkheid
is. Wanneer denkt de regering iedereen duidelijkheid te kunnen bieden of er
een vergunning wordt gegeven of niet, zo vragen zij.De leden van de SGP-fractie vragen wanneer er extra afspraken gemaakt
zullen worden over inburgeringstrajecten op grond van de regeling. Zij vragen
welke consequenties deze extra taken hebben voor de inburgeringstrajecten
van mensen die op grond van de nieuwe wet zijn toegelaten. De leden van de SGP-fractie vragen wat wordt bedoeld met de start van
een geregionaliseerde aanpak van de huisvesting. Worden, zo vragen zij, degenen
die een verblijfsvergunning krijgen met voorrang behandeld.Hoe denkt de regering te voorkomen dat gemeenten toch besluiten om noodopvang
te blijven bieden, terwijl de afspraak is dat gemeenten noch direct noch indirect
mee zullen werken aan de opvang van onrechtmatig in Nederland verblijvende
vreemdelingen en de bestaande noodopvang zullen beëindigen, zo vragen
de leden van de SGP-fractie.Voorts vragen deze leden hoe wordt gewaarborgd, dat mensen die op grond
van deze regeling – of in nieuwe situaties – niet voor een verblijfsvergunning
in aanmerking komen, daadwerkelijk het land zullen verlaten. Wordt er dan
nog opvang geboden, zo vragen zij.De leden van de SGP-fractie vragen wat de achtergrond is van het onderscheid
tussen mensen die wegens een misdrijf korter of langer dan één
maand van hun vrijheid zijn beroofd geweest en tussen mensen van wie het misdrijf
als contra-indicatie al dan niet verjaard is. Deze leden vragen of deze regels
de procedure niet nodeloos ingewikkeld maken. Zij vragen waarom er voor deze
extra regels is gekozen.Wat is achtergrond, vragen de leden van de SGP-fractie, van het verschil
tussen de hoofdregel dat mensen die in verschillende procedures verschillende
identiteiten hebben aangenomen niet in aanmerking komen voor een verblijfsvergunning
en de tweede regel dat degenen over wie twijfel over de daadwerkelijke identiteit
bestaat een herkansing krijgen. Zij vragen of dit verschil betekent, dat iemand
die in een tweede procedure zijn echte identiteit heeft afgegeven, wordt afgewezen
en dat iemand die geen tweede poging heeft ondernomen alsnog een verblijfsvergunning
verkrijgt.Voorts vragen de leden van de SGP-fractie welke aandachtspunten uit de
ledenraadpleging over het onderhandelaarsakkoord naar voren zijn gekomen die
meegenomen zullen worden bij de uitvoering van de regeling.Tenslotte vragen deze leden of de mensen die worden afgewezen in het kader
van deze regeling nog bepaalde rechtsmiddelen hebben om de beslissing aan
te vechten. Zo ja, kunnen zij de procedure dan in Nederland afwachten of vanuit
het land van herkomst, vragen zij. Wat betekenen, zo vragen de leden van de
SGP-fractie, de mogelijkheden voor bezwaar en beroep voor de voortgang van
nieuwe zaken die door de IND behandeld moeten worden. Is het risico niet groot
dat er weer een achterstand ontstaat, zo vragen zij.II Reactie van de Staatssecretaris van Justitie mede
namens de Minister van JustitieDe leden van de CDA-fractie hebben kenbaar gemaakt dat met de voorliggende
regeling ter afwikkeling van de nalatenschap van de oude Vreemdelingenwet
en het met de VNG afgesloten convenant een goede uitwerking wordt gegeven
aan hetgeen daarover in het Coalitieakkoord is vastgelegd. Ik beschouw dit
als een belangrijke steun voor mijn voorstellen.De leden van de CDA-fractie vragen over de brief van 25 mei 2007
welke aandachtspunten voor zowel het Rijk als de gemeenten naar voren zijn
gekomen uit de VNG-ledenraadpleging. De VNG heeft in haar brief onder meer
aangegeven dat het streven om de personen die in aanmerking komen voor een
verblijfsvergunning op grond van de regeling binnen de afgesproken tijd te
huisvesten, zeer ambitieus is. Aangezien het kabinet het van belang acht op
dit punt ambitieus te zijn, wordt er een Taskforce ingericht bestaande uit
vertegenwoordigers van Justitie, VROM, COA, IPO en VNG die het proces van
de huisvesting zal begeleiden. Ten aanzien van de uitvoering van de Vreemdelingenwet
2000 ervaren de gemeenten het als een groot probleem dat zij
worden geconfronteerd met uitgeprocedeerde asielzoekers die rechtmatig in
Nederland verblijven, maar geen recht hebben op (opvang-)voorzieningen. Rijk
en VNG zullen hierover nader overleg voeren, teneinde deze situaties zoveel
mogelijk tot een minimum te beperken. Een ander belangrijk aandachtspunt is
de wijze waarop de noodopvang wordt beëindigd. Enerzijds is de uitvoering
van de regeling gekoppeld aan de beëindiging noodopvang van vreemdelingen
onder de oude Vreemdelingenwet, anderzijds is bepaald dat noodopvang aan vreemdelingen
onder de Vreemdelingenwet 2000 moet worden beëindigd. Rijk en VNG hebben
een gezamenlijke verplichting om de gemaakte afspraken na te komen.Voorts hebben de leden van de CDA-fractie gevraagd hoeveel personen er
naar verwachting in aanmerking komen voor de regeling. Op dit moment kan ik
nog niet exact aangeven hoeveel vreemdelingen in aanmerking komen voor de
regeling. Een groot deel van de doelgroep is reeds bekend bij de IND. Dat
deel van de doelgroep dat niet bekend is bij de IND, kan door middel van een
burgemeesterverklaring door de gemeenten worden aangeleverd bij de IND. Op
basis van het aantal vreemdelingen dat reeds bekend is bij de IND en een schatting
van het aantal vreemdelingen dat vanuit de gemeenten zal worden aangeleverd,
verwacht ik dat de doelgroep tussen de 25 000 en 30 000 vreemdelingen
bedraagt.In antwoord op de vraag van de leden van de CDA-fractie hoeveel vreemdelingen
traceerbaar zijn, kan ik antwoorden dat de vreemdelingen die in de bestanden
van de IND en de DT&V bekend zijn, daarmee direct traceerbaar zijn. Dat
betreft het overgrote deel van de totale doelgroep. De IND zal de personen
uit deze groep, die in aanmerking komen voor verblijf op grond van de regeling,
een brief sturen. Betrokkenen krijgen twee weken om op de brief te reageren.
Heeft men niet binnen de gestelde termijn gereageerd, dan wordt een rappèlbrief
verzonden. Ook bestaat de mogelijkheid om uitstel te vragen. Zoals gebruikelijk
zal de correspondentie via de gemachtigde verlopen, indien die gemachtigde
bij de IND bekend is.De leden van de CDA-fractie merken verder op dat met betrekking tot gezinsvorming
wordt aangegeven dat vrijstelling plaatsvindt van het mvv-vereiste, de inkomenseis
en van de verplichting tot het betalen van leges, maar dat de «overige
vereisten» onverkort worden gehandhaafd. Naast de leeftijdseis van 21
jaar worden hiermee het paspoortvereiste en het vereiste tot overlegging van
een tuberculoseverklaring en antecedentenverklaring bedoeld. Ook kunnen verklaringen
worden verlangd waarmee de relatie wordt aangetoond.Inzake ononderbroken verblijf in Nederland sinds 1 april 2001 kan
de leden van CDA-fractie de volgende toelichting worden gegeven. De vier geschetste
voorwaarden hebben een alternatief karakter. Indien sprake is van één
van de vier situaties, is dat voldoende om ononderbroken verblijf aan te nemen
en niet tot vergunningverlening over te gaan. In het geval de vreemdeling
behoorde tot de doelgroep van het project Terugkeer is – gezien de definitie
van de doelgroep – sprake van ononderbroken verblijf. In het geval op
13 december 2006 sprake was van een aanvraagprocedure of een geldige
verblijfsvergunning, is het mogelijk om op basis van de IND-dossiergegevens
verblijf vast te stellen. Indien geen sprake is van één van
deze situaties, zal de verblijfssituatie niet op grond van dossierinformatie
van de IND of de DT&V kunnen worden vastgesteld. Daarom is in die gevallen
een burgemeestersverklaring nodig. Overigens dienen bovenstaande situaties
te worden bezien in samenhang met de in dezelfde passage van de regeling opgenomen
alinea waarin is aangegeven dat geen sprake is van ononderbroken verblijf
indien de vreemdeling aantoonbaar is vertrokken. In antwoord op de door de CDA-fractie voorgelegde casus dat de vreemdeling
enige tijd buiten Nederland heeft verbleven zonder dat de Nederlandse overheid
hiervan op enigerlei wijze kennis heeft, geldt dat dit ook niet als contra-indicatie
kan worden tegengeworpen. In het geval dat het verblijf buiten Nederland wel
aantoonbaar is, zal dit wel tegengeworpen worden. Hiermee wordt de status
van Dublinclaimanten duidelijk. Een Dublinprocedure is een formele procedure
die terug te vinden is in het dossier van de vreemdeling en in de IND-systemen.
Derhalve is in die gevallen sprake van aantoonbaar vertrek uit Nederland en
komt de vreemdeling niet in aanmerking voor verblijf op grond van de Regeling.Wat betreft de vragen van de CDA-fractie over de gemeentelijke noodopvang
moet ik opmerken dat de wijze waarop de gemeenten de toegang tot de noodopvang
hebben geregeld, zich onttrekt aan mijn waarneming. Hoe in het kader van de
bewijslast wordt omgegaan met de burgemeestersverklaring wordt per individueel
geval beoordeeld door de burgemeester. Wel is in samenspraak met de gemeenten
een richtlijn opgesteld waarin is opgenomen welke zaken kunnen gelden als
bewijs van verblijf in Nederland.Ten aanzien van de vraag van de leden van de fractie inzake de voorwaarden
in geval van gezinsvorming geldt dat de leeftijdseis van 21 jaar is neergelegd
in artikel 3.14 Vreemdelingenbesluit. In het kader van de regeling is dit
vereiste niet verlaten.De leden van de CDA-fractie vragen voorts wat in de afzonderlijke gevallen
de gevolgen zijn indien er in rechte is vastgesteld dat er geen geloof kan
worden gehecht aan door een vreemdeling opgegeven verschillende identiteiten
of nationaliteiten, dan wel dat er twijfel bestaat omtrent de daadwerkelijke
identiteit of nationaliteit. Met de toevoeging «in rechte» is
bedoeld aan te geven dat de omstandigheid dat geen geloof kan worden gehecht
aan de identiteit of nationaliteit in een beschikking van de IND is neergelegd
en de rechter dit heeft gesanctioneerd. In de gevallen waarin hiervan met
betrekking tot verschillende nationaliteiten of identiteiten meervoudig sprake
is geweest (dus verschillende opgaven, ook in verschillende procedures), wordt
geen verblijf verleend.In antwoord op de vraag of in geval dat de vreemdeling ondanks de opzet
van de regeling een aanvraag indient, geldt dat er geen sprake is van vrijstelling
van leges of het mvv-vereiste. Daarmee is het voor vreemdelingen niet zinvol
om een aanvraag met het oog op de regeling in te dienen. Zelfs als de vreemdeling
de leges voldoet, zal een inhoudelijke beoordeling niet plaatsvinden, daar
men eerst stuit op het mvv-vereiste. Er bestaat dus geen aanleiding om te
denken dat veel vreemdelingen deze weg zullen kiezen.De vreemdelingen die deze weg wel kiezen zullen hun aanvraag moeten indienen
bij de zogenoemde M-50 loketten van de IND. Daar zal onmiddellijk een beoordeling
van de aanvraag kunnen plaatsvinden. Gezien het mvv-vereiste mag verwacht
worden dat in beginsel onmiddellijk afwijzing op basis van het ontbreken van
een mvv zal volgen. De vreemdelingen kunnen dan in bezwaar, maar aan dit bezwaar
is geen opschortende werking verbonden, waardoor zij ook geen rechtmatig verblijf
zullen hebben. Gezien het bovenstaande verwacht ik geen grote aantallen procedures
en zullen eventuele procedures snel kunnen worden afgehandeld. Daarbij zullen
eventuele procedures in belangrijkste mate kunnen worden bekostigd uit de
door de vreemdelingen zelf te betalen leges.De leden van de CDA-fractie vragen voorts in hoeverre de samenwerking
tussen IND en DT&V (UFT) al op orde is. De IND en de DT&V zijn reeds
geruime tijd bezig met de voorbereiding op de uitvoering van deze regeling en zorgen hierbij voor een nauwe onderlinge samenwerking. Onderdeel
van deze aanpak is dat wanneer de IND ambtshalve oordeelt dat de vreemdeling
niet in aanmerking komt voor een verblijfsvergunning op grond van de regeling,
de DT&V van de IND de benodigde informatie ontvangt om te kunnen starten
met het vertrektraject. De DT&V hoeft deze dossiers dus niet actief op
te vragen. Hierover zijn afspraken gemaakt tussen de IND en de DT&V.Voorts hebben de leden van de CDA-fractie enige vragen over het VNG-convenant.
Zo vragen zij of de stelling dat gemeentelijke (financiering van) noodopvang
van uitgeprocedeerde asielzoekers uiterlijk eind 2009 wordt beëindigd,
betekent dat gemeenten in geen enkel geval en op geen enkele wijze meer noodopvang
zullen bieden/financieren. Daarbij vragen deze leden hoe een en ander wordt
gemonitord en hoe met gemeenten die zich niet aan de afspraken houden zal
worden omgegaan. Op grond van het akkoord ga ik er vanuit dat gemeenten de
noodopvang beëindigen. Wat betreft de vraag op welke wijze ik controleer
of iedere gemeente de noodopvang beëindigt, heb ik met de VNG afgesproken
de afspraken in het convenant nauwkeurig te zullen gaan monitoren. De VNG
en ik zullen de komende tijd regelmatig bestuurlijk overleg voeren om de voortgang
van de afspraken te bewaken en bespreken. Daarnaast is in het convenant opgenomen
dat begin 2009 de voortgang uitgebreid geëvalueerd zal worden.Wat betreft de zorgplicht waarnaar de leden van de CDA-fractie vragen:
zij kent geen expliciete juridische basis, in die zin dat zij nergens schriftelijk
is vastgelegd. Voorop staat dat vreemdelingen die niet onder de regeling vallen
of op basis van het staande beleid rechtmatig verblijf hebben, een vertrekplicht
hebben en geen aanspraak kunnen maken op voorzieningen. Keerzijde hiervan
is dat Rijk en gemeenten geen plicht hebben tot het bieden van voorzieningen.
Uitzondering hierop kan worden gevormd door de in artikel 10 van de Vreemdelingenwet
2000 neergelegde aanspraak op onderwijs, medisch noodzakelijke zorg of rechtsbijstand.De leden van de CDA-fractie vragen aan welke door gemeenten te suggereren
verbeteringen moet worden gedacht als wordt gesteld dat de VNG wordt geconsulteerd
over verbetering van de toelatingsprocedure asiel. Laat ik voorop stellen
dat aanpassing of wijziging van de toelatingsprocedure de bevoegdheid van
de Rijksoverheid betreffen. Uiteraard is advies en praktijkkennis van de gemeenten
zeer waardevol bij de aanpassingen die ik zal gaan doen en dan vooral op het
gebied van het nauwer sluitend maken van het verlenen van opvang aan vreemdelingen
met rechtmatig verblijf.In het bestuurlijke overleg met de VNG zal worden gesproken over uitgeprocedeerde
asielzoekers die rechtmatig in Nederland verblijven, maar geen recht meer
hebben op (opvang)voorzieningen.Wat betreft de bijdrage van gemeentelijke ervaringen aan het voorkomen
van het op straat terecht komen van vreemdelingen na ommekomst van de 28-dagentermijn
geldt dat het vergroten van de effectiviteit van het terugkeerbeleid in de
eerste plaats een verantwoordelijkheid is van de Rijksoverheid. In overleg
met gemeenten en andere ketenpartners bezie ik thans welke de mogelijkheden
daartoe zijn, waarbij tevens aandacht is voor het zoveel mogelijk voorkomen
van het op straat belanden van vreemdelingen na afloop van de 28-dagen termijn.
Hierbij zullen, ter bevordering van daadwerkelijk vertrek, de ervaringen van
gemeenten met kleinschalige projecten gericht op de individuele vreemdeling
en in sommige gevallen ook op de landen van herkomst, worden betrokken. In antwoord op de vraag van de leden van de CDA-fractie waarom expliciet
is aangegeven dat vervolgaanvragen en aanvragen vanuit vreemdelingenbewaring
zo snel mogelijk worden beoordeeld, geldt dat het in het belang van zowel
de overheid als de vreemdeling is dat procedures zo snel mogelijk worden afgehandeld
en het frustreren van het terugkeerproces zoveel mogelijk wordt tegengegaan.
Daarom is dit expliciet in het convenant opgenomen.Voor de vragen van de leden van de fractie betreffende de huisvesting
kan ik opmerken dat in het bestuursakkoord is afgesproken dat de personen
die een verblijfsvergunning op grond van de regeling ontvangen uiterlijk 2
jaar na toekenning adequaat worden gehuisvest. Hoewel dit een ambitieus doel
is, geven de afspraken die VNG en IPO met de Minister voor WWI hierover hebben
gemaakt, mij het vertrouwen dat de beoogde huisvesting vóór
eind 2009 gerealiseerd zal zijn. Daarbij verwacht ik veel van de afgesproken
geregionaliseerde aanpak, waarbij beter ingespeeld wordt op de lokale mogelijkheden
van de woningmarkt. Naast een gemeentelijke taakstelling voor de huisvesting
van de groep die onder de Regeling valt, is er de «reguliere»
gemeentelijke taakstelling. Gemeenten dienen aan beide wettelijke taakstellingen
te voldoen. De provincies en Plusregio’s hebben toezichthouders aangesteld
die er op toezien dat de gemeenten de hen opgelegde taakstelling vervullen.De leden van de CDA-fractie vragen welke betekenis het verstrekken van
verblijfsvergunningen heeft voor de opvangcapaciteit van het COA. Het verstrekken
van verblijfsvergunningen op grond van de regeling heeft tot gevolg dat personen
die in de COA-opvang verblijven in aanmerking komen voor reguliere huisvesting
in de gemeenten. Dit betekent dat de COA-opvang van de doelgroep van de regeling
eindig is. In het bestuursakkoord met de VNG is opgenomen dat personen die
in aanmerking komen voor een verblijfsvergunning op grond van de regeling
uiterlijk eind 2009 regulier zijn gehuisvest. Personen verblijvend in de noodopvang
die in aanmerking komen voor een verblijfsvergunning op grond van de regeling,
worden eveneens regulier gehuisvest in de gemeente zonder tussentijds te worden
opgevangen in de COA-opvang.De leden van de CDA-fractie vragen of kan worden aangeven wat de totale
financiële consequenties kunnen zijn, onder andere bezien naar extra
kosten van bijstandsuitkeringen, inburgeringstrajecten en reïntegratietrajecten.De leden vragen zich voorts af aan welke mogelijke bestedingen moet worden
gedacht bij het aan gemeenten beschikbaar gestelde bedrag van 55 miljoen euro.Met betrekking tot de financiële gevolgen van de regeling kan thans
nog geen volledig beeld worden gegeven. Ten eerste is de omvang en de samenstelling
van de doelgroep nog niet exact bekend, zoals hiervoor reeds uiteengezet.
Ten tweede zijn ook de meer specifieke achtergrondkenmerken van de doelgroep –
zoals afstand tot de arbeidsmarkt, taalachterstand en mogelijk beroep op maatschappelijke
of medische voorzieningen – evenmin bekend. Op grond daarvan is het
maken van een precieze inschatting van de financiële gevolgen van de
vergunningverlening op grond van de regeling niet op voorhand te maken.Vooralsnog wordt er rekening mee gehouden dat een deel van de doelgroep
in elk geval een beroep zal doen op de volgende voorzieningen: bijstand, inburgering,
huur- en zorgtoeslag. De budgettaire gevolgen hiervan worden meegenomen bij
de reguliere, wettelijke, ramings- en aanpassingsmechanismen, die onderdeel
zijn van de reguliere begrotingsvoorbereiding. Voor inburgeringskosten is
een eenmalig bedrag van € 60 miljoen, te verdelen over 2008 en 2009,
voorzien. Daarnaast brengt de regeling tijdelijk extra kosten
bij het COA met zich mee, omdat de doelgroep langer in de centrale opvang
blijft. Ook zijn er aan de regeling uitvoeringskosten voor onder meer de IND
en de DT&V verbonden.Verder zijn er uitvoeringskosten bij de gemeenten. Voor de uitvoeringskosten
bij de gemeenten is op grond van het akkoord met de VNG een budget van in
totaal € 55 miljoen gereserveerd, ter compensatie van deze kosten.
Over de precieze criteria voor de aanwending van dit budget vindt thans overleg
plaats met de VNG. Op grond van het gevoerde bestuurlijk overleg zal dit budget
vooral worden aangewend voor de huisvesting van de doelgroep. Voorts is dit
budget ook bestemd voor de dekking van administratieve kosten die gemeenten
maken voor de burgemeestersverklaringen. Het budget van € 55 miljoen
is dus niet bestemd voor de dekking van de kosten
die via de wettelijke aanpassingsmechanismen zijn gegarandeerd, zoals bijstand
of inburgering. Bij de diverse kostenberekeningen zal er overigens rekening
mee worden gehouden dat een deel van de doelgroep ook zonder regeling een
verblijfsvergunning zou hebben gekregen. Tegenover de kosten staan daarnaast
ook besparingen, zoals het beëindigen van het project Terugkeer en een
op termijn afname van de behoefte aan asielopvang, alsmede toename van de
belastinginkomsten.SPDe leden van de SP-fractie hebben aangegeven dat er bij hen onduidelijkheid
bestaat over het vereiste van ononderbroken verblijf in Nederland sinds 1 april
2001. Daarom hebben zij enkele vragen gesteld. Allereerst gaan zij in op de
burgemeestersverklaring. De burgemeester heeft de mogelijkheid om aan de hand
van de hem ten dienste staande gegevens uit bijvoorbeeld de Gemeentelijke
Basisadministratie na te gaan wie in zijn gemeente woonachtig waren. Sommige
burgemeesters beschikken over lijsten van vreemdelningen verblijvende in de
noodopvang in hun gemeenten. Aan de gemeenten is een indicatieve lijst ter
beschikking gesteld met mogelijke bewijsmiddelen, welke zij kunnen betrekken
bij het beoordelen van de vraag of een vreemdeling gedurende het jaar 2006
in Nederland is geweest. Doordat in elke individuele casus een beoordeling
plaatsvindt waarbij rekening wordt gehouden met de individuele situatie van
de vreemdeling, zal sprake kunnen zijn van een zorgvuldige beoordeling die
recht doet aan het individu. Er is niet gekozen voor een limitatieve lijst
met bewijsmiddelen zodat recht kan worden gedaan aan elke individuele situatie.
Naast informatie uit de bestanden die de gemeenten ten dienste staan, zoals
de Gemeentelijke Basisadministratie, kan het ook gaan om informatie die door
de vreemdeling zelf wordt aangedragen, zoals inschrijvingsbewijzen en schooldiploma’s,
medische verklaringen.Verder vragen de leden van de SP-fractie waarop de in de regeling genoemde
grens van maximaal één maand onvoorwaardelijke gevangenisstraf
of vrijheidsbeneming is gebaseerd en of de feitelijke omstandigheden van het
strafbare feit in de afweging worden betrokken. Bij het opstellen van het
Coalitieakkoord is bepaald dat voor de uitwerking van de regeling het beleid
inzake de ongewenstverklaring uitgangspunt zal zijn voor het openbare-ordecriterium.
Bij de uitwerking van de regeling is de doelstelling van de regeling tezamen
met het lange verblijf van de betreffende vreemdelingen afgezet tegen het
belang van de Nederlandse openbare orde. Ik meen dat de gekozen grens van één
maand recht doet aan deze aspecten. De Nederlandse strafrechter betrekt reeds
bij de strafoplegging de individuele en situationele aspecten van de zaak.
Het is staand beleid dat het niet past om in het kader van het vreemdelingenrecht
te treden in dit oordeel van de strafrechter. De leden van de SP-fractie hebben voorts nog enkele vragen gesteld die
alle zien op aspecten van de regeling die deel uit maken van het staande vreemdelingenbeleid.
Dat een uitgesproken veroordeling niet onherroepelijk dient te zijn om als
contra-indicatie voor het vreemdelingenbeleid te gelden, betekent niet dat
de vreemdeling binnen het strafrecht de kans wordt ontnomen zijn onschuld
in rechte te bewijzen. Bij in het buitenland gepleegde delicten die ook in
Nederland strafbaar zijn, wordt door de IND in overleg met de strafrechtketen
bezien wat in de individuele casus het Nederlandse equivalent zou zijn bij
de strafoplegging. De verjaring geldt op overeenkomstige wijze voor in het
buitenland opgelegde en ten uitvoer gelegde straffen. Daarbij gelden de verjaringstermijnen
zoals deze in de regeling zijn opgenomen.De leden van de SP-fractie hebben enkele vragen over aantallen in het
kader van artikel 1F Vluchtelingenverdrag. Tot op heden is aan ruim 1000 vreemdelingen
die vóór 1 april 2001 een asielaanvraag hebben ingediend,
artikel 1F Vluchtelingenverdrag tegengeworpen. Daarnaast vindt thans bij ruim
500 personen die vóór 1 april 2001 een asielaanvraag hebben
ingediend, onderzoek in dit kader plaats. Genoemde aantallen zijn inclusief
gezinsleden, die niet op eigen merites verblijf is verleend en voorzover bij
de IND bekend. Deze personen zullen niet onder de regeling kunnen vallen.
Daarbij is overigens niet bekend hoeveel van deze personen reeds om andere
redenen niet voor de regeling in aanmerking zouden komen.Het aantal personen, dat op dit moment strafrechtelijk wordt vervolgd,
is mij niet bekend. Dat is voor de uitsluiting op grond van artikel 1F Vluchtelingenverdrag
overigens ook niet van belang. Het bestaande beleid bij artikel 1F Vluchtelingenverdrag
wordt ook hier gehandhaafd, dat wil zeggen dat de eventuele aanwezigheid van
een belemmering tot uitzetting naar het land van herkomst op grond van artikel
3 EVRM in beginsel geen reden is om verblijf toe te staan.Met betrekking tot de vragen van de leden van de SP-fractie over de positie
van kinderen van vreemdelingen aan wie artikel 1F van het Vluchtelingenverdrag
is tegengeworpen, geldt het volgende. Het uitsluiten van gezinsleden van vreemdelingen
aan wie artikel 1F Vluchtelingenverdrag is tegengeworpen, is een bestaand
uitgangpunt van het beleid dat zijn oorsprong vindt in de brief aan uw Kamer
van 28 november 1997 (TK 1997/98, 19 637, nr. 295) van de toenmalige
staatssecretaris. Voorts is dit uitgangspunt neergelegd in de artikelen 3.77
en 3.107 Vreemdelingenbesluit 2000. Zoals in genoemde brief aan uw Kamer destijds
is aangegeven, weegt, gelet op het uitzonderlijke karakter van de gepleegde
misdrijven, in zijn algemeenheid het belang van dit aspect van de openbare
orde in Nederland zwaarder dan het belang van de gezinsleden bij toelating
in Nederland. Ik heb in het kader van de regeling geen aanleiding gezien dit
beleidsuitgangspunt te verlaten. De betreffende gezinnen hebben een vertrekplicht
en dienen Nederland te verlaten. Zij zullen daarbij worden ondersteund en
gefaciliteerd.De leden van de SP-fractie hebben aangegeven een uitleg te wensen over
de het gekozen criterium inzake identiteit en nationaliteit. Bij het opstellen
van de regeling is in dit verband gekozen voor een wijze van beoordelen die
recht doet aan de uitgangspunten van de regeling en tegelijk goed uitvoerbaar
is. Daarom is besloten dat personen die één maal een identiteit
hebben opgegeven waarvan in rechte is vastgesteld dat die onjuist is, de mogelijkheid
krijgen dit te herstellen. In de gevallen dat één onjuiste verklaring
betrekking heeft op meerdere procedures, wordt ook de mogelijkheid van herstel
geboden. Personen die verschillende malen in verschillende procedures onjuist
hebben verklaard over de identiteit wordt deze mogelijkheid niet geboden.
Ik meen dat er bij personen die meervoudig bewust onjuist hebben
verklaard, geen aanleiding meer moet bestaan de mogelijk tot herstel te bieden.
Anders dan de fractie van de SP meen ik dat hier geen sprake van een «botte
bijl methode» maar van een coulante maatregel die past binnen de doelstelling
van de regeling. Ik zie daarom geen aanleiding de gekozen lijn te verlaten
door bijvoorbeeld aan te sluiten bij artikel 14, eerste lid, van de Rijkswet
op het Nederlanderschap, zoals door de leden voorgesteld.De leden van de SP-fractie vragen wat de gevolgen zijn voor de regeling,
dan wel de uitvoering daarvan, wanneer gemeenten in weerwil van het akkoord
toch noodopvang verlenen. Uit de ondertekening van het bestuursakkoord blijkt
een wederzijds vertrouwen tussen Rijk en gemeenten. Het is dan ook van belang
dat beide partijen uitvoering geven aan de afspraken om dit vertrouwen te
behouden en onderstrepen. De gemaakte afspraken zullen voor mij dan ook (mede)
uitgangspunt vormen voor het te voeren vreemdelingenbeleid. Voorop staat dat
vreemdelingen die niet onder de regeling vallen of op basis van het staande
beleid rechtmatig verblijf hebben, een vertrekplicht hebben en geen aanspraak
kunnen maken op voorzieningen. Keerzijde hiervan is dat Rijk en gemeenten
geen plicht hebben tot het bieden van voorzieningen. Uitzonderingen hierop
kan worden gevormd door de in artikel 10 van de Vreemdelingenwet 2000 neergelegde
aanspraak op onderwijs, medisch noodzakelijke zorg of rechtsbijstand. Voor
wat betreft de uitvoering van de Vreemdelingenwet 2000 is afgesproken dat
de VNG nader wordt geconsulteerd over de verbetering van toelatingsprocedure
asiel en de effectiviteit van het terugkeerbeleid.VVDDe leden van de VVD-fractie geven aan niet met de Regeling ter afwikkeling
van de nalatenschap van de oude Vreemdelingenwet akkoord te kunnen gaan. Ik
dank deze leden voor hun vragen en opmerkingen die mij de gelegenheid geven
om in aanloop naar het debat op 7 juni a.s. het belang van de Regeling
verder te verduidelijken.In antwoord op de vraag van de leden van de VVD-fractie of alle gemeenten
zijn gebonden aan mijn bestuursakkoord met de VNG kan ik aangeven dat de afspraken
in het akkoord met de gemeenten van bestuurlijke aard zijn. De Nederlandse
gemeenten worden vertegenwoordigd door de VNG. Het VNG-bestuur heeft op grond
van de ledenraadpleging vastgesteld dat de gemeenten instemmen met het akkoord.
In die zin committeren gemeenten zich bestuurlijk aan de afspraken die in
het akkoord zijn gemaakt.Wat betreft de vraag van de leden van deze fractie op welke wijze ik controleer
of iedere gemeente bijvoorbeeld de noodopvang beëindigt heb ik met de
VNG afgesproken de afspraken in het convenant nauwkeurig te zullen gaan monitoren.
De VNG en ik zullen de komende tijd regelmatig bestuurlijk overleg voeren
om de voortgang van de afspraken te bewaken en bespreken. Daarnaast is in
het convenant opgenomen dat begin 2009 de voortgang uitgebreid geëvalueerd
zal worden.De leden van de VVD-fractie vragen voorts welke sancties ik zal toepassen
indien een gemeente zich niet aan het bestuursakkoord houdt. Zoals ik al heb
aangegeven in mijn reactie zijn de afspraken tussen Rijk en gemeenten van
bestuurlijke aard. Indien één van de partijen zich niet aan
de afspraken houdt, is het elkaar bestuurlijk aanspreken de eerstaangewezen
weg. Dat is ook het geval als een individuele gemeente niet meewerkt aan de
afspraken. Dan is het aanspreken van die gemeente door de VNG en/of door de
ambtelijke diensten van Justitie, zoals de DT&V, of door het Ministerie
van BZK de aangewezen weg. Indien dat onverhoopt geen oplossing biedt zijn
gebruikelijke (bestuurlijke) middelen via de Commissaris van de Koningin of
politiek overleg aan de orde. Gezien het brede commitment van gemeenten aan
het akkoord heb ik alle vertrouwen in een goede uitvoering van de afspraken;
problemen die zich voordoen kunnen via ambtelijk en bestuurlijk overleg worden
opgelost.Ten aanzien van de vraag van de leden van de fractie van de VVD op welke
wijze het bestuursakkoord nog nader uitgewerkt moet worden, zijn in het bestuursakkoord
tussen Rijk en VNG reeds afspraken gemaakt. Dit betreft afspraken gemaakt
over huisvesting en integratie van de toegelaten personen en het verlenen
van medewerking aan uitvoering van de Vreemdelingenwet 2000. Het traject van
de huisvesting en integratie is sterk afhankelijk van de omvang en samenstelling
van de doelgroep. Daartoe zal een onderzoek worden ingesteld. De uitkomsten
van het onderzoek zullen gebruikt worden als input voor de Taskforce die het
huisvestingstraject gaat begeleiden. Ten behoeve van een snelle en zorgvuldige
inburgering zullen nadere afspraken worden gemaakt tussen de Minister voor
Wonen en Wijken & Integratie enerzijds en COA en de gemeenten anderzijds.
Voor wat betreft de uitvoering van de Vreemdelingenwet 2000 is afgesproken
dat de VNG nader wordt geconsulteerd over de verbetering van toelatingsprocedure
asiel en de effectiviteit van het terugkeerbeleid. Tenslotte is met betrekking
tot de financiële afspraken bepaald dat Rijk en VNG samen de criteria
gaan uitwerken voor de toekenning van de diverse kosten (€ 55 mln.)
voor de uitvoering van de afspraken.De leden van de fractie van de VVD vragen zich af welke aandachtspunten
ik wil betrekken bij de uitvoering van de Regeling. De VNG heeft in haar brief
van 25 mei aangegeven dat het streven om de personen die in aanmerking
komen voor een verblijfsvergunning op grond van de regeling te huisvesten
ambitieus is. Daarom wordt er een Taskforce ingericht bestaande uit vertegenwoordigers
van Justitie, VROM, COA, IPO en VNG die het proces van de huisvesting zal
begeleiden. Ten aanzien van de uitvoering van de Vreemdelingenwet 2000 vraagt
de VNG in diezelfde brief aandacht voor uitgeprocedeerde asielzoekers die
rechtmatig in Nederland verblijven, maar geen recht hebben op (opvang-)voorzieningen.
In het akkoord is daarom afgesproken dat Rijk en VNG hierover nader overleg
voeren, teneinde deze situaties zoveel mogelijk tot een minimum te beperken.
Een ander belangrijk aandachtpunt is het beëindigen van de noodopvang.
In de noodopvang zitten ruwweg drie categorieën vreemdelingen. Ten eerste
de groep oudewetters die op grond van de regeling een verblijfsvergunning
zal krijgen. Hun uitstroom uit de noodopvang vloeit voort uit enerzijds het
uitvoeringsproces door de IND en anderzijds de succesvolle uitplaatsing naar
een reguliere woning nadat een verblijfsvergunning is verkregen. De tweede
groep is de groep oudewetters die op grond van contra-indicaties geen verblijfsvergunning
krijgt. Hun uitzetting wordt ter hand genomen door de DT&V, zodra door
de IND is vastgesteld dat zij niet onder de regeling vallen. De derde groep
is de groep uitgeprocedeerde vreemdelingen in de noodopvang die een aanvraag
hebben ingediend onder de Vreemdelingenwet 2000. Zij moeten ons land verlaten.
De DT&V zal bevorderen dat zij het land vrijwillig en begeleid kunnen
verlaten.Op grond van het akkoord ga ik er vanuit dat gemeenten alle medewerking
verlenen om het vertrek van de laatste twee groepen mogelijk te maken en de
noodopvang voor deze groep zo spoedig mogelijk te beëindigen.Voorts hebben de leden van de VVD-fractie enige vragen bij de Regeling.
De regeling komt er inderdaad op neer dat een groot aantal vreemdelingen
die niet aan de toelatingsvoorwaarden voldeden toch een verblijfsvergunning
krijgen. De regeling heeft namelijk tot doel de nalatenschap van de oude Vreemdelingenwet
af te wikkelen. De Vreemdelingenwet 2000 bevat beter dan de oude Vreemdelingenwet
de instrumenten om op voortvarende wijze asielzoekers duidelijkheid te geven
omtrent verblijf en waar nodig zonder extra procedures terugkeer vorm te geven.
Om optimaal in te kunnen zetten op de uitvoering van de Vreemdelingenwet 2000,
om te voorkomen dat de uitvoering ervan vastloopt en om tegemoet te komen
aan een maatschappelijk breed gevoeld probleem, heeft het Kabinet tot het
treffen van de regeling besloten. Daarom is er gekozen om de afgebakende groep
vreemdelingen die onder de oude Vreemdelingenwet een asielaanvraag hebben
ingediend onder voorwaarden verblijf toe te staan.De leden van de VVD-fractie merken in het verlengde hiervan op dat er
bij deze vreemdelingen reeds duidelijkheid bestond, omdat hun aanvraag om
een verblijfsvergunning immers was afgewezen. De groep «oude wetters»
waarvoor de regeling wordt getroffen bestaat niet alleen uit vreemdelingen
die zijn uitgeprocedeerd, maar ook vreemdelingen die nog in procedures zijn
verwikkeld, of in het bezit zijn van een tijdelijke vergunning. De vraag in
welke mate de betreffende vreemdeling definitief duidelijkheid hadden, is
niet van bepalende betekenis geweest bij opstellen van de regeling. Zoals
hierboven gesteld zijn het zekerstellen van de goede uitvoering van de Vreemdelingenwet
2000 en de maatschappelijke wens van bepalende betekenis geweest.De leden van de VVD-fractie vragen zich verder af hoe ik de gestelde rechtsongelijkheid
beoordeel tussen vreemdelingen die na een afwijzing Nederland hebben verlaten
en zij die dit niet hebben gedaan. Het kabinet heeft gemeend dat de argumenten,
zoals eerder beschreven, die pleiten vóór de regeling zwaar
wegen. Dit zal mogelijk een beeld van ongelijkheid oproepen. Van daadwerkelijke
rechtsongelijkheid is naar mijn mening geen sprake omdat de situatie zich
niet voordoet dat gelijke gevallen ongelijk worden behandeld. Ik meen dat
de regeling en de wijze waarop deze is vormgegeven in voldoende mate recht
doet aan de situatie.Net als leden van andere fracties vragen de leden van de VVD-fractie hoeveel
vreemdelingen in aanmerking komen voor de Regeling. Op dit moment kan ik nog
niet exact aangeven hoeveel vreemdelingen, of hoeveel huishoudens, in aanmerking
komen voor de regeling. Een deel van de doelgroep is reeds bekend bij de IND,
omdat zij nog onder de reikwijdte van het project Terugkeer vallen (en dus
nog veelal in de centrale opvang verblijft). Het andere deel van de doelgroep
verblijft in de gemeentelijke noodopvang en is niet bekend bij de IND. Gemeenten
kunnen door middel van een burgemeesterverklaring deze personen aandragen
bij de IND. Er zijn geen betrouwbare gegevens voorhanden over het aantal personen
in de noodopvang. Op grond van een schatting van het aantal vreemdelingen
dat vanuit de gemeenten zal worden aangeleverd, verwacht ik dat de totale
doelgroep tussen de 25 000 en 30 000 vreemdelingen bedraagt. Een
deel van deze doelgroep zal vanwege contra-indicaties zoals die in de regeling
zijn vastgesteld niet in aanmerking komen voor een verblijfvergunning.Verder vragen de leden van de VVD-fractie of de vreemdelingen die in aanmerking
komen voor de regeling het recht krijgen op gezinshereniging en gezinsvorming.
Ik kan daarop bevestigend antwoorden, naast de bijzonder bepalingen van de
regeling krijgen vreemdelingen die in aanmerking komen voor een vergunning
op basis van de regeling – gelijk Nederlanders en andere rechtmatig
verblijvende vreemdelingen – het recht op gezinshereniging en gezinsvorming.
De betekenis van de bepaling dat gezinsleden die uiterlijk op
13 december 2006 Nederland zijn ingereisd is in dit licht te beschouwen
als een versoepeling van de voorwaarden voor gezinshereniging en gezinsvorming
voor deze afgebakende groep.Wat betreft de opmerking van deze fractie dat personen die ten onrechte
Nederland zijn ingereisd dan beter behandeld worden dan personen die hun beurt
hebben afgewacht geldt dat bij het opstellen van de regeling er voor is gekozen
om de afwikkeling van de oude Vreemdelingenwet onder voorwaarden ook uit te
laten strekken over een afgebakende groep gezinsleden, om op die wijze ook
tot een daadwerkelijke afwikkeling te komen en de uitvoering van de Vreemdelingenwet
2000 niet te belasten met verdere procedures hieromtrent. De bepalingen met
betrekking tot gezinsvorming zullen er in voorkomende omstandigheden toe leiden
dat in Nederland verblijvende gezinsleden zonder rechtmatig verblijf in het
bezit worden gesteld van een verblijfsvergunning. Ook wat dit onderdeel betreft
kan ik nu, net als hierboven, niet aangeven om hoeveel vreemdelingen het zal
gaan. Dit aantal is meegenomen in het antwoord op de vorige vraag.Voorts vragen de leden van de VVD-fractie waarom gezinsvormers op basis
van de Regeling worden vrijgesteld van het mvv-vereiste en de inkomenseis.
Reden hiervoor is dat deze vreemdelingen zich reeds hier te lande bevinden
en zoals hierboven beschreven is er bij het opstellen van de regeling voor
gekozen om de afwikkeling van de oude Vreemdelingenwet onder voorwaarden ook
uit te laten strekken over een afgebakende groep gezinsleden. Dit om daadwerkelijk
schoon schip te maken. Wat betreft de gestelde afhankelijkheid, Rijk en gemeenten
zullen zich na vergunningverlening inzetten voor een snelle en adequate toeleiding
naar inburgeringstrajecten en de arbeidsmarkt. Door middel van een geïntegreerde
aanpak wordt er op deze wijze naar gestreefd bijstandsafhankelijkheid te voorkomen.De leden van de VVD-fractie vragen waarom ik de burgemeester laat verklaren
dat de betrokken vreemdeling sinds 1 januari 2006 – en niet sinds
1 april 2001 – ononderbroken in Nederland verbleef. Bij de keuze
voor deze periode die door de burgemeesterverklaring dient te worden afgedekt,
heb ik rekening gehouden met de administratieve lasten van de gemeenten in
relatie tot de doelstelling van de regeling. Ik verlang niet van de vreemdeling
om aan te tonen dat hij ononderbroken in Nederland verblijft sinds 1 april
2001. Het eisen van een volledig bewijs van de vreemdeling voor deze gehele
periode zou niet redelijk zijn. De vreemdeling zonder rechtmatig verblijf
zal, juist vanwege deze juridische omstandigheid, niet makkelijk aan een dergelijke
eis kunnen voldoen. Dit neemt niet weg dat mijn diensten wel toetsen op ononderbroken
verblijf sinds 1 april 2001. Indien uit het dossier van de vreemdeling
blijkt dat hij zijn verblijf op enig moment hier te lande heeft onderbroken,
dan komt hij niet in aanmerking voor verblijf op grond van de regeling. Een
burgemeestersverklaring verandert dit niet. Voorts zou een volledige bewijslast
voor de gehele periode sinds 1 april 2001 zoals gezegd een aanzienlijke
verzwaring betekenen van de administratieve lasten van de bij de uitvoering
betrokken instanties. Daarbij bestaat geen aanleiding om te veronderstellen
dat een volledige bewijslast voor de gehele periode sinds 1 april 2001,
naast die over het gehele jaar 2006 en eerder genoemde toets, op significante
wijze zal kunnen bijdragen aan de zorgvuldige uitvoering van de regeling.
Daarom heb ik hiervoor niet gekozen.De leden van de VVD-fractie vragen vervolgens of een vreemdeling die sinds
1 april 2001 een bepaalde periode, hoe kort ook, in het buitenland verbleef,
niet onder de regeling valt. Indien uit het dossier van de betreffende
vreemdeling of op andere wijze blijkt dat hij sinds 1 april 2001 buiten
Nederland heeft verbleven, zal geen vergunning op grond van de regeling worden
verleend.Wat betreft de bewijslastverdeling tussen Rijk en belanghebbende vreemdeling
is hierboven betoogd dat het niet reëel is om van een vreemdeling te
verlangen om te bewijzen dat hij sinds 1 april 2001 niet op enig moment
buiten Nederland heeft verbleven. Dit zou beteken dat van elke dag sinds 1 april
2001 bewijs zal moeten worden geleverd dat de vreemdeling in Nederland verbleef.
Dit zou niet alleen een onredelijke bewijslast betekenen, maar tevens leiden
tot een onuitvoerbare regeling.Wat betreft de vraag van de leden van de VVD-fractie over het ogenschijnlijk
verruimde criterium van het indienen van een asielaanvraag vóór
1 april 2001 geldt het volgende. Indien een vreemdeling zich op een aanmeldcentrum
meldt voor het indienen van een asielverzoek, kan het gebeuren dat de aanvraag
niet onmiddellijk kan worden ingediend, maar de vreemdeling – ten behoeve
van de stroomlijning van het logistieke proces – eerst in afwachting
van de indiening in de TNV wordt geplaatst. Het zou niet juist zijn om in
die gevallen dat, vanwege het logistieke proces van de overheid, de vreemdeling
eerst op een later moment de aanvraag kon dienen, dit reden te laten zijn
om de vreemdeling geen verblijf te geven. Het aantal vreemdelingen zal beperkt
zijn, maar is nog niet aan te geven.De leden van de VVD-fractie vragen zich af waarom vreemdelingen die een
misdrijf hebben begaan en zijn veroordeeld tot een onvoorwaardelijke gevangenisstraf
van minder dan een maand of tot een voorwaardelijke gevangenisstraf van meer
dan een maand toch onder de Regeling vallen. Bij het opstellen van het Coalitieakkoord
is bepaald dat voor de uitwerking van de regeling het beleid inzake de ongewenstverklaring
uitgangspunt zal zijn voor het openbare orde criterium. Bij de uitwerking
van de regeling is de doelstelling van de regeling tezamen met het lange verblijf
van de betreffende vreemdelingen afgezet tegen het belang van de Nederlandse
openbare orde. Ik meen dat de gekozen grens recht doet aan deze aspecten.
Ik meen dan ook dat het belang van de Nederlandse openbare orde in voldoende
mate is geborgd.Daarbij vragen de leden van deze fractie vervolgens waarom bij vreemdelingen
die zijn veroordeeld tot een taakstraf wegens bijvoorbeeld vermogensdelicten
zoals diefstal en inbraak niet de door de rechter bepaalde vervangende hechtenis
als uitgangspunt bij de beoordeling is genomen. In antwoord daarop geldt het
volgende. Taakstraffen hebben mijns inziens een ander karakter dan gevangenisstraffen.
In het geval de strafrechter een taakstraf oplegt, betekent dit dat de rechter
gelet op de aard van het gepleegde misdrijf alsmede de persoonlijke omstandigheden
een taakstraf passender is dan een gevangenisstraf. Het zou niet goed zijn
om dit oordeel van de strafrechter op geen enkele manier te betrekken bij
het openbare-ordebeleid voor de regeling en taakstraffen op dezelfde manier
te beoordelen als gevangenisstraffen.Anderzijds zijn drugs-, gewelds- en zedenmisdrijven misdrijven die maatschappelijk
veel onrust met zich brengen en de openbare orde schaden.In de afweging van die twee aspecten is er bij het opstellen van de regeling
voor gekozen alleen de taakstraffen vanwege drugs-, gewelds- en zedenmisdrijven
mee te rekenen in het kader van de contra-indicatie openbare orde.Op de vraag van de leden van de VVD-fractie of het waar is dat de verjaringsregeling
er op neer komt dat een vreemdeling die bijvoorbeeld van april tot oktober
2001 een gevangenisstraf uitzat voor een groot aantal inbraken,
nu onder de regeling kan vallen kan ik bevestigend antwoorden. Hierbij teken
ik wel aan dat in het staande beleid inzake eerste toelating het uitgangspunt
dat criminele antecedenten verjaren reeds bestaat. Dit is op vergelijkbarre
wijze opgenomen in de regeling zoals neergelegd in de Vreemdelingencirculaire.
Volgens het staande beleid, worden criminele antecedenten in het kader van
verblijf niet meer tegengeworpen indien sprake is van het éénmalig
plegen van een misdrijf en er geen recidive heeft plaatsgevonden. Door niet
te recidiveren binnen de verjaringsperiode heeft de vreemdeling aangegeven
dat hij geen gevaar (meer) vormt voor de openbare orde. Dat is immers de vraag
die van belang is. De termijn voor de verjaring gaat pas lopen nadat de opgelegde
straf ten uitvoer is gelegd. Bij drugs- en gewelds- en zedenmisdrijven bedraagt
de verjaringstermijn 10 jaren. Voor andere delicten bedraagt de verjaringstermijn
5 jaren.De leden van de VVD-fractie vragen zich af waarom ik vreemdelingen met
antecedenten die niet aan de staande toelatingsvoorwaarden voldoen via de
Regeling een verblijfsvergunning wil geven. Zoals ik hierboven heb aangegeven
heeft er bij de totstandkoming van het Coalitieakkoord en het uitwerken van
de regeling een belangenafweging plaatsgevonden van alle relevante aspecten.
In meen dat de huidige regeling voldoende recht doet aan de positie van de
individuele vreemdelingen evenals de Nederlandse openbare orde.In antwoord op de vraag van de leden van de VVD-fractie wat «in
rechte is vastgesteld dat er geen geloof aan kan worden gehecht dat iemand
in verschillende procedures verschillende identiteiten of nationaliteiten
heeft opgegeven» het volgende. Met de toevoeging «in rechte»
is bedoeld aan te geven dat de omstandigheid dat geen geloof kan worden gehecht
aan de identiteit of nationaliteit in een beschikking van de Immigratie- en
Naturalisatiedienst is neergelegd en de rechter dit heeft gesanctioneerd.
In de gevallen waarin hiervan met betrekking tot verschillende nationaliteiten
of identiteiten sprake is geweest, wordt geen verblijf verleend. Informatie
uit het buitenland doet daar dan niet aan af.Indien twijfel bestaat over de identiteit of nationaliteit van een vreemdeling,
maar dit niet in rechte kan worden vastgesteld, kan de vreemdeling wel onder
het de regeling vallen. Het is gangbaar binnen het Nederlands bestuursrecht
dat inzake de verkrijging van rechten door een belanghebbende slechts die
zaken als contra-indicatie worden tegengeworpen die ook in rechte kunnen standhouden.
Dit heeft bij het opstellen van de regeling ook als uitgangspunt gegolden.De leden van de VVD-fractie vragen zich tenslotte af waarom een vreemdeling
die niet aan de toelatingsvoorwaarden voldoet en over wiens identiteit of
nationaliteit twijfel bestaat, toch door middel van de Regeling een verblijfsvergunning
wordt verleend. Zoals ik hierboven al heb aangegeven heeft bij het opstellen
van de regeling een afweging plaatsgevonden tussen verschillende belangen.
Daarbij is in het licht van de wens om te komen tot afwikkeling van de nalatenschap
van de oude Vreemdelingenwet te komen, geoordeeld dat in die gevallen dat
er eenmalig onjuist is verklaard, dit onvoldoende grond vormt om geen verblijf
toe te staan.Voorts hebben de leden van de VVD-fractie enige vragen bij het bestuursakkoord
dat ik heb afgesloten met de VNG. Zij vragen allereerst welke verbeteringen
ik ten aanzien van de toelatingsprocedure op het oog heb. Hier is voornamelijk
het vraagstuk van de rechtmatig verblijvende vreemdeling, doch zonder opvang
van belang. Met ervaringen van de gemeenten kan worden bezien waar verbetering
mogelijk is. In antwoord op de vraag van de leden van de VVD-fractie op welke wijze
ik voornemens ben de effectiviteit van het terugkeerbeleid te verhogen geldt
het volgende. Thans bezie ik op welke wijze de effectiviteit van het terugkeerbeleid
kan worden vergroot. Hierover vindt consultatie plaats met de VNG en andere
ketenpartners. De inspanningen van de DT&V spelen hierin een belangrijke
rol. In de werkwijze van de DT&V staat het principe van casemanagement
centraal: een intensieve, op de vreemdeling gerichte aanpak, waarbij de DT&V
werkt aan het daadwerkelijke vertrek van vreemdelingen zonder verblijfsrecht
in Nederland. In dit kader bezie ik tevens, in overleg met VNG en gemeenten,
of er mogelijkheden zijn om, binnen de kaders van de huidige bepalingen in
de Vw 2000, daadwerkelijk terugkeer te bevorderen en het op straat terechtkomen
na ommekomst van de 28 dagen vertrektermijn te beperken. Daarbij wil ik onder
meer betrekken de mogelijkheden en onmogelijkheden van een verruiming van
de termijn voor de beëindiging van opvang en de inzet van vrijheidbeperkende
maatregelen in een vertrekcentrum of van vreemdelingenbewaring. Hiermee wordt
de vreemdeling onder andere de mogelijkheid gegeven een langere periode te
werken aan zijn of haar vertrek uit Nederland, hierbij ondersteund door de
DT&V.De leden van de VVD-fractie vragen wat de betekenis van het bestuursakkoord
is als het naar de mening van één van de partijen op essentiële
punten onduidelijk is. Het akkoord schept een bestuurlijk kader waarbinnen
de regeling en de naleving van de Vreemdelingenwet 2000 uitgevoerd zullen
worden. Binnen dat kader zijn er een aantal aandachtspunten benoemd waaraan
de VNG en het Rijk extra aandacht zullen besteden. Overigens deel ik de mening
niet dat de VNG er blijk van geeft dat de punten onvoldoende geregeld zijn,
vooral omdat met de uitvoering van de regeling nog moet worden gestart.De leden van de VVD-fractie vragen zich af waarom ik met betrekking tot
door de IND niet (direct) te traceren vreemdelingen volsta de burgemeester
te vragen om een verklaring dat zij gedurende 2006 in Nederland hebben verbleven.
Een volledige bewijslast voor de gehele periode sinds 1 april 2001 zou
een aanzienlijke verzwaring betekenen van de administratieve lasten van de
bij de uitvoering betrokken instanties. Daarbij bestaat geen aanleiding om
te veronderstellen dat een volledige bewijslast voor de gehele periode sinds
1 april 2001 op significante wijze zal kunnen bijdragen aan de zorgvuldige
uitvoering van de regeling. Derhalve is hier niet voor gekozen.Ik kan de leden van de VVD-fractie in antwoord op hun vraag melden dat
met de VNG is afgesproken op welke wijze de burgermeester een verklaring dient
af te geven en welke bewijslast hij hierbij kan betrekken. Op deze wijze is
een eenduidige uitvoering geborgd. De burgemeesters worden inderdaad geacht
onderzoek te doen naar de opgegeven verblijfplaats, dit hangt immers samen
met de vraag naar het verblijf in Nederland gedurende 2006. Voor de kosten
van dit onderzoek is een bedrag overeengekomen en neergelegd in het bestuursakkoord.
In geval van meerdere verblijfplaatsen doet de burgemeester van de feitelijke
verblijfplaats het onderzoek.De leden van de VVD-fractie vragen waarom in het bestuursakkoord en in
de regeling niet dezelfde definitie van noodopvang wordt gehanteerd. Bestuursakkoord
en regeling richten zich op verschillende zaken. De kern van het akkoord met
de VNG is dat de gemeenten op geen enkele wijze («direct noch indirect»)
meewerken aan het ondersteunen van vormen van noodopvang. Bij de regeling
is – uitgaande van het principe van het Coalitieakkoord dat een einde
wordt gemaakt aan de nalatenschap van de oude vreemdelingenwet – ervoor
gekozen dat oudewetters die in 2006 in Nederland verbleven voor
de regeling in aanmerking komen. Daarvoor is alleen het verblijf in Nederland
relevant, niet de vorm van de opvang.Op de vraag van deze leden of het de gemeenten vrij staat naar deze opvang
te verwijzen, er mee samen te werken of er faciliteiten aan beschikbaar te
stellen geldt het volgende. In het convenant is duidelijk opgenomen dat gemeenten
noch direct noch indirect meewerken aan de opvang van onrechtmatig in Nederland
verblijvende vreemdelingen.De leden van de VVD-fractie vragen zich verder af waarom ik niet met de
VNG heb afgesproken dat de gemeenten op geen enkele wijze meer medewerking
zullen geven aan of betrokken zullen zijn bij enigerlei vorm van opvang van
personen die geen recht hebben op verblijf in Nederland. Mijns inziens is
deze vraag hierboven beantwoord. Dit geldt ook voor de vraag of het de gemeenten
op grond van het bestuursakkoord vrij staat om tot eind 2009 opvang te blijven
geven of financieren van vreemdelingen die geen recht hebben op verblijf in
Nederland en evenmin onder de regeling vallen. Voor wat betreft de uitvoering
van de Vreemdelingenwet 2000 is afgesproken dat de VNG nader wordt geconsulteerd
over de verbetering van toelatingsprocedure asiel en de effectiviteit van
het terugkeerbeleid. In dat kader zal noodopvang worden beëindigd.De leden van de VVD-fractie vragen waarom de opvang van deze vreemdelingen
niet onmiddellijk beëindigd wordt. De uitvoering van de regeling is gekoppeld
aan de beëindiging van de noodopvang voor oudewetters. Uitgangspunt is
dat – na toetsing door de IND – zo snel mogelijk een verblijfsvergunning
wordt verstrekt, zodat betrokkene vervolgens adequaat kan worden gehuisvest.De leden van de VVD-fractie geven aan dat een aantal gemeenten al heeft
aangegeven dat zij zich verplicht voelen om in het kader van «de zorgplicht»
door te gaan met noodopvang. Ik zie de zorgplicht als volgt. Voorop staat
dat vreemdelingen die niet onder de regeling vallen of op basis van het staande
beleid rechtmatig verblijf hebben, een vertrekplicht hebben en geen aanspraak
kunnen maken op voorzieningen. Keerzijde hiervan is dat Rijk en gemeenten
geen plicht hebben tot het bieden van voorzieningen. Uitzonderingen hierop
kan worden gevormd door de in artikel 10 van de Vreemdelingenwet 2000 neergelegde
aanspraak op onderwijs, medisch noodzakelijke zorg of rechtsbijstand. Er bestaat
geen aanleiding om te veronderstellen dat – met ondertekening van het
bestuursakkoord – de gemeenten dit uitgangspunt niet zullen ondersteunen.
Uit de ondertekening van het bestuursakkoord blijkt een wederzijds vertrouwen
tussen Rijk en gemeenten. Het is dan ook van belang dat beide partijen uitvoering
geven aan de afspraken om dit vertrouwen te behouden en onderstrepen. De gemaakte
afspraken zullen voor mij dan ook (mede) uitgangspunt vormen voor het te voeren
vreemdelingenbeleid.De leden van de VVD-fractie vragen op welke kosten de € 55 miljoen
euro betrekking hebben. Een deel van het budget is gereserveerd ten behoeve
van een onkostenvergoeding voor de burgemeesterverklaring. Daarnaast zullen
gemeenten gecompenseerd worden voor inrichtingskosten ten behoeve van huisvesting.De leden merken op dat in het akkoord onder «Financiën»
staat dat door diegene die vallen onder de regeling, aanspraak gemaakt zal
gaan worden op publieke voorzieningen in onze samenleving en dat dit een aantal
financiële consequenties met zich meebrengt. De leden vragen over welke
kosten het gaat, hoe hoog zijn deze kosten en wie (Rijk of gemeenten) welke
kosten zal gaan dragen. Met betrekking tot de financiële gevolgen van de regeling kan thans nog geen volledig beeld worden gegeven.
Ten eerste is de omvang en de samenstelling van de doelgroep nog niet exact
bekend, zoals hiervoor reeds uiteengezet. Ten tweede zijn ook de meer specifieke
achtergrondkenmerken van de doelgroep – zoals afstand tot de arbeidsmarkt,
taalachterstand en mogelijk beroep op maatschappelijke of medische voorzieningen –
evenmin bekend. Op grond daarvan is het maken van een precieze inschatting
van de financiële gevolgen van de vergunningverlening op grond van de
regeling niet op voorhand te maken. Vooralsnog wordt er rekening mee gehouden
dat een deel van de doelgroep in elk geval een beroep zal doen op de volgende
voorzieningen: bijstand, inburgering, huur- en zorgtoeslag. De budgettaire
gevolgen hiervan worden meegenomen bij de reguliere, wettelijke, ramings-
en aanpassingsmechanismen, die onderdeel zijn van de reguliere begrotingsvoorbereiding.
Voor inburgeringskosten is een eenmalig bedrag van € 60 miljoen,
te verdelen over 2008 en 2009, voorzien. Daarnaast brengt de regeling tijdelijk
extra kosten bij het COA met zich mee, omdat de doelgroep langer in de centrale
opvang blijft. Ook zijn er aan de regeling uitvoeringskosten voor onder meer
de IND en de DT&V verbonden.Verder zijn er uitvoeringskosten bij de gemeenten. Hiervoor is op grond
van het akkoord met de VNG een budget van in totaal € 55 miljoen
gereserveerd, ter compensatie van deze kosten. Over de precieze criteria voor
de aanwending van dit budget vindt thans overleg plaats met de VNG. Op grond
van het gevoerde bestuurlijk overleg zal dit budget vooral worden aangewend
voor de huisvesting van de doelgroep. Voorts is dit budget ook bestemd voor
de dekking van administratieve kosten die gemeenten maken voor de burgemeestersverklaringen.
Het budget van € 55 miljoen is dus niet
bestemd voor de dekking van de kosten die via de wettelijke aanpassingsmechanismen
zijn gegarandeerd, zoals bijstand of inburgering. Bij de diverse kostenberekeningen
zal er overigens rekening mee worden gehouden dat een deel van de doelgroep
ook zonder regeling een verblijfsvergunning zou hebben gekregen. Tegenover
de kosten staan daarnaast ook besparingen, zoals het beëindigen van het
project Terugkeer en een op termijn afname van de behoefte aan asielopvang,
alsmede toename van de belastinginkomsten.De leden van de VVD-fractie vragen waarom er voor is gekozen om pas in
2009 de werking en uitvoering van de financiële afspraken tussen gemeenten
en Rijk te evalueren. In antwoord hierop geldt dat op dat moment de IND een
goed beeld heeft van de omvang en samenstelling van de doelgroep. Voorts is
het uitplaatsings- en inburgeringsproces van de doelgroep dan voldoende in
uitvoering. Dit is dan ook de reden waarom met de VNG is afgesproken om op
dat moment de voortgang van de afspraken te evalueren. Dit laat onverlet dat
de uitvoering van de regeling vanaf de start nauwlettend zal worden gevolgd
en indien er risico’s dreigen voor de uitvoering deze onmiddellijk zullen
worden geadresseerd.In antwoord op de vraag wat mijn verwachtingen zijn voor wat betreft de
bijstandsafhankelijkheid van de vreemdelingen die onder de Regeling vallen
kan ik slechts aangeven dat op dit moment onvoldoende inzichtelijk is wat
de omvang en samenstelling is van de doelgroep en het derhalve prematuur is
om hier al iets over te zeggen.De leden van de VVD-fractie vragen wat ik versta onder de door hen genoemde
definities en of ik het bestuursakkoord wil herformuleren. De term «uitgeprocedeerde
asielzoekers» ziet op asielzoekers van wie het asielverzoek onherroepelijk
is afwezen. Het kan voorkomen dat een «uitgeprocedeerde asielzoeker»
rechtmatig verblijf heeft op grond van bijvoorbeeld een reguliere aanvraag
of toepasselijkheid van artikel 64 Vreemdelingenwet 2000. Daarmee zijn de
termen «uitgeprocedeerde asielzoekers» en «onrechtmatig
in ons land verblijvende vreemdelingen» niet inwisselbaar.
Daarbij hoeven «onrechtmatig in ons land verblijvende vreemdelingen»
geen (voormalig) asielzoekers te zijn. Het verschil in betekenis van deze
termen verdedigt naar mijn mening het feit dat beide termen in het akkoord
een plaats hebben. Ik zie daarom geen aanleiding het akkoord te herformuleren.De leden van de VVD-fractie geven aan dat het akkoord impliceert dat asielzoekers
die voor de regeling in aanmerking komen voorrang zullen krijgen op de woningmarkt.
Zij vragen zich daarbij af wat de effecten voor de woningmarkt zijn van goedkope
sociale huurwoningen van het toelaten van 25 000 tot 30 000 vreemdelingen
en wat dit betekent dit bijvoorbeeld voor de wachtlijsten. De taak om de gehele
doelgroep binnen de afgesproken termijn te huisvesten is ambitieus. Daarom
zal op korte termijn, conform het akkoord, een onderzoek starten naar de effecten
op de woningmarkt van de regeling. De uitkomsten van dit onderzoek zijn ook
een belangrijk instrument voor de Taskforce Huisvesting om gericht actie te
ondernemen.Wat betreft de vraag van de leden van deze fractie hoe de verdeling van
deze groep over Nederland zal plaatsvinden, kan ik aangeven dat in het bestuursakkoord
is afgesproken dat de huisvesting geregionaliseerd zal worden aangepakt, met
inachtneming van het regime van de Huisvestingswet. Uitgangspunt is dus dat
alle gemeenten een taakstelling krijgen naar rato van hun inwonertal. De spreiding
van doelgroep over geheel Nederland is dan ook gegarandeerd. Op regionaal
niveau kunnen dan vervolgens nadere afspraken gemaakt worden over de onderlinge
verdeling van de te huisvesten personen, waarbij ingespeeld kan worden op
de plaatselijke woningmarkt.PVVDe leden van de fractie van de PVV hebben gevraagd hoeveel vreemdelingen
met een strafrechtelijke veroordeling een vergunning op grond van de regeling
zullen krijgen. Dit zal eerst kunnen blijken na individuele beoordeling van
de dossiers van de betreffende vreemdelingen.Daarnaast vragen de leden op grond van welke strafbare feiten en/of misdrijven
een gevangenisstraf van minder dan een maand kan worden gegeven. In het Nederlandse
strafrechtstelsel is het de strafrechter die de strafmaat bepaalt. Dit geschiedt
op basis van het delict, de omstandigheden van de zaak en de persoonlijke
situatie van de verdachte. Het is om die reden niet mogelijk om, anders dan
de in het Wetboek van Strafrecht genoemde maximum strafbedreigingen, algemeen
aan te geven welke delicten tot welke feitelijke strafopleggingen leiden.Op de vraag hoeveel personen binnen de regeling vallen, of hier de gezinsleden
bij meegerekend zijn en hoeveel gezinsleden het betreft kan ik de leden van
de PVV-fractie het volgende antwoorden. Op dit moment kan ik nog niet exact
aangeven hoeveel vreemdelingen in aanmerking komen voor de regeling. Een groot
deel van de doelgroep is reeds bekend bij de IND. Dat deel van de doelgroep
dat niet bekend is bij de IND, kan door middel van een burgemeesterverklaring
door de gemeenten worden aangeleverd bij de IND. Op basis van het aantal vreemdelingen
dat reeds bekend is bij de IND en een schatting van het aantal vreemdelingen
dat vanuit de gemeenten zal worden aangeleverd, verwacht ik dat de doelgroep
tussen de 25 000 en 30 000 vreemdelingen bedraagt. In deze schatting
zijn de gezinsleden opgenomen die voor 13 december Nederland waren ingereisd
of waren geboren. Een deel van de doelgroep zal vanwege contra-indicaties
zoals die in de regeling zijn vastgesteld niet in aanmerking komen voor een
verblijfsvergunning. Hoeveel familie- en gezinsleden zich – op grond van het gangbare
beleid inzake gezinsvorming- en hereniging – naar verwachting in de
toekomst bij bovengenoemde groep vreemdelingen zullen vestigen, kan ik deze
leden niet aangeven. Dit is afhankelijk van de keuzes die de betreffende vreemdelingen
in de toekomst zullen maken. Hierover zijn geen bruikbare ervaringsgegevens
beschikbaar.Voorts hebben de leden van de PVV-fractie gevraagd naar de kosten van
de regeling. Met betrekking tot de financiële gevolgen van de regeling
kan thans nog geen volledig beeld worden gegeven. Ten eerste is de omvang
en de samenstelling van de doelgroep nog niet exact bekend, zoals hiervoor
reeds uiteengezet. Ten tweede zijn ook de meer specifieke achtergrondkenmerken
van de doelgroep – zoals afstand tot de arbeidsmarkt, taalachterstand
en mogelijk beroep op maatschappelijke of medische voorzieningen – evenmin
bekend. Op grond daarvan is het maken van een precieze inschatting van de
financiële gevolgen van de vergunningverlening op grond van de regeling
niet op voorhand te maken. Vooralsnog wordt er rekening mee gehouden dat een
deel van de doelgroep in elk geval een beroep zal doen op de volgende voorzieningen:
bijstand, inburgering, huur- en zorgtoeslag. De budgettaire gevolgen hiervan
worden meegenomen bij de reguliere, wettelijke, ramings- en aanpassingsmechanismen,
die onderdeel zijn van de reguliere begrotingsvoorbereiding. Voor inburgeringskosten
is een eenmalig bedrag van € 60 miljoen, te verdelen over 2008 en
2009, voorzien. Daarnaast brengt de regeling tijdelijk extra kosten bij het
COA met zich mee, omdat de doelgroep langer in de centrale opvang blijft.
Ook zijn er aan de regeling uitvoeringskosten voor onder meer de IND en de
DT&V verbonden.Verder zijn er uitvoeringskosten bij de gemeenten. Hiervoor is op grond
van het akkoord met de VNG een budget van in totaal € 55 miljoen
gereserveerd, ter compensatie van deze kosten. Over de precieze criteria voor
de aanwending van dit budget vindt thans overleg plaats met de VNG. Op grond
van het gevoerde bestuurlijk overleg zal dit budget vooral worden aangewend
voor de huisvesting van de doelgroep. Voorts is dit budget ook bestemd voor
de dekking van administratieve kosten die gemeenten maken voor de burgemeestersverklaringen.
Het budget van € 55 miljoen is dus niet
bestemd voor de dekking van de kosten die via de wettelijke aanpassingsmechanismen
zijn gegarandeerd, zoals bijstand of inburgering. Bij de diverse kostenberekeningen
zal er overigens rekening mee worden gehouden dat een deel van de doelgroep
ook zonder regeling een verblijfsvergunning zou hebben gekregen. Tegenover
de kosten staan daarnaast ook besparingen, zoals het beëindigen van het
project Terugkeer en een op termijn afname van de behoefte aan asielopvang,
alsmede toename van de belastinginkomsten.De leden vragen verder naar de gevolgen voor de gemeentelijke noodopvang.In het bestuursakkoord is duidelijk opgenomen dat gemeenten noch direct
noch indirect meewerken aan de opvang van onrechtmatig in Nederland verblijvende
vreemdelingen. Uit de ondertekening van dit bestuursakkoord blijkt een wederzijds
vertrouwen tussen Rijk en gemeenten. Het is dan ook van belang dat beide partijen
uitvoering geven aan de afspraken om dit vertrouwen te behouden en onderstrepen.
De gemaakte afspraken zullen voor mij dan ook (mede) uitgangspunt vormen voor
het te voeren vreemdelingenbeleid.Gezien het brede commitment van gemeenten aan het akkoord heb ik alle
vertrouwen in een goede uitvoering van de afspraken en dat problemen die zich
mogelijk voordoen via ambtelijk en bestuurlijk overleg kunnen worden opgelost. De leden van de PVV hebben gevraagd aan welke bewijzen/criteria de burgemeesters
toetsen en wie controleert of de burgemeestersverklaringen rechtmatig zijn
afgegeven. De burgemeesters toetsen aan de individuele omstandigheden van
het geval en houden daarbij rekening met de aspecten die in het geval van
de betreffende vreemdeling relevant zijn. Het kan daarbij gaan om een breed
scala aan aspecten die niet limitatief zijn neergelegd.Door zijn handtekening bevestigt de burgemeester de rechtsgeldigheid.De leden vragen voorts wat de regeling betekent voor de capaciteit van
de IND. Hoewel dit niet exact is te voorspellen, wordt op dit moment rekening
gehouden met een inspanning van ongeveer 160 fte, te rekenen over een periode
van 2 jaar. Daarbij is tevens de behandeling van de vergunningen voor voortgezet
verblijf die één jaar na afgifte van de vergunning verleend
worden betrokken. De IND is betrokken bij het bepalen van de uitvoerbaarheid
van de regeling. De afhandeling van de uitvoering van de regeling betekent
dat lopende procedures van de doelgroep niet meer hoeven te worden behandeld,
ze worden immers afgesloten, deze capaciteit komt grotendeels vrij. Naar verwachting
zal er geen sprake zijn van verdringingseffecten bij de behandeling van lopende
aanvragen.GroenLinksDe leden van GroenLinks hebben aangegeven verheugd kennis genomen te hebben
van de regeling ter afwikkeling van de nalatenschap van de oude Vreemdelingenwet
en daarbij gesteld dat het kabinet recht doet aan de asielzoekers en aan de
massale publieke steun voor de regeling. Hierin lees ik steun voor de getroffen
regeling, hetgeen ik zeer belangrijk acht.De leden vragen zich af wat het precieze budget is voor de uitvoering
van de regeling en de inburgering en vragen daarbij tevens naar de inverdieneffecten.Met betrekking tot de financiële gevolgen van de regeling kan thans
nog geen volledig beeld worden gegeven. Ten eerste is de omvang en de samenstelling
van de doelgroep nog niet exact bekend, zoals hiervoor reeds uiteengezet.
Ten tweede zijn ook de meer specifieke achtergrondkenmerken van de doelgroep –
zoals afstand tot de arbeidsmarkt, taalachterstand en mogelijk beroep op maatschappelijke
of medische voorzieningen – evenmin bekend. Op grond daarvan is het
maken van een precieze inschatting van de financiële gevolgen van de
vergunningverlening op grond van de regeling niet op voorhand te maken. Vooralsnog
wordt er rekening mee gehouden dat een deel van de doelgroep in elk geval
een beroep zal doen op de volgende voorzieningen: bijstand, inburgering, huur-
en zorgtoeslag. De budgettaire gevolgen hiervan worden meegenomen bij de reguliere,
wettelijke, ramings- en aanpassingsmechanismen, die onderdeel zijn van de
reguliere begrotingsvoorbereiding. Voor inburgeringskosten is een eenmalig
bedrag van € 60 miljoen, te verdelen over 2008 en 2009, voorzien.
Daarnaast brengt de regeling tijdelijk extra kosten bij het COA met zich mee,
omdat de doelgroep langer in de centrale opvang blijft. Ook zijn er aan de
regeling uitvoeringskosten voor onder meer de IND en de DT&V verbonden.
Verder zijn er uitvoeringskosten bij de gemeenten. Hiervoor is op grond van
het akkoord met de VNG een budget van in totaal € 55 miljoen gereserveerd,
ter compensatie van deze kosten. Over de precieze criteria voor de aanwending
van dit budget vindt thans overleg plaats met de VNG. Op grond van het gevoerde
bestuurlijk overleg zal dit budget vooral worden aangewend voor de huisvesting
van de doelgroep. Voorts is dit budget ook bestemd voor de dekking van administratieve
kosten die gemeenten maken voor de burgemeestersverklaringen. Het budget van € 55
miljoen is dus niet bestemd voor de dekking van
de kosten die via de wettelijke aanpassingsmechanismen zijn gegarandeerd,
zoals bijstand of inburgering. Bij de diverse kostenberekeningen zal er overigens
rekening mee worden gehouden dat een deel van de doelgroep ook zonder regeling
een verblijfsvergunning zou hebben gekregen. Tegenover de kosten staan daarnaast
ook besparingen, zoals het beëindigen van het project Terugkeer en een
op termijn afname van de behoefte aan asielopvang, alsmede toename van de
belastinginkomsten.Voorts hebben de leden van GroenLinks enkele vragen over Dublinclaimanten.Bij het opstellen van de regeling is er voor gekozen vreemdelingen die
niet ononderbroken in Nederland hebben verbleven, geen vergunning op grond
van de regeling te geven. Daarbij is geen onderscheid gemaakt naar de vraag
waar de vreemdeling heeft verbleven buiten Nederland. Personen die op grond
van een Dublinclaim terug zijn gekomen naar Nederland hebben aantoonbaar buiten
Nederland verbleven. Derhalve vallen zij niet onder de werking van de regeling.
Differentiatie naar de vraag waar de vreemdelingen buiten Nederland hebben
verbleven, past niet binnen het uitgangspunt van ononderbroken verblijf.De leden van Groenlinks geven aan enige bezwaren te hebben bij de toepassing
van het artikel 1F Vluchtelingenverdrag. Tegenwerping van artikel 1F Vluchtelingenverdrag
vindt – zoals de leden van de fractie van GroenLinks aangeven –
plaats na zorgvuldig onderzoek. Daarbij maakt het Nederlandse vreemdelingenbeleid
onderdeel uit van het bestuursrecht en niet van het strafrecht. Onder andere
geldt voor de tegenwerping van artikel 1F Vluchtelingenverdrag in de vreemdelingrechtelijke
procedure een heel andere bewijslast dan voor de strafrechtelijke vervolging
van de strafbare feiten die daaraan ten grondslag hebben gelegen. Dit ligt
onder andere besloten in de formulering van het artikel zelf. Het ligt daarom
niet voor de hand bij de toepassing van het vreemdelingenbeleid uit te gaan
van strafrechtelijke beginselen. De toepassing van 1F Vluchtelingenverdrag
vindt op zorgvuldige wijze plaats en wordt getoetst door de Nederlandse rechter.
Het uitsluiten van gezinsleden van vreemdelingen aan wie artikel 1F Vluchtelingenverdrag
is tegengeworpen is een bestaand uitgangpunt van het beleid dat zijn oorsprong
vindt in de brief aan uw Kamer van 28 november 1997 (TK 1997/98, 19 637,
nr. 295) van de toenmalige staatssecretaris. Voorts is dit uitgangspunt
neergelegd in de artikelen 3.77 en 3.107 Vreemdelingenbesluit 2000. Zoals
in genoemde brief aan uw Kamer destijds is aangegeven, weegt, gelet op het
uitzonderlijke karakter van de gepleegde misdrijven, in zijn algemeenheid
het belang van dit aspect van de openbare orde in Nederland zwaarder dan het
belang van de gezinsleden bij toelating in Nederland. Ik heb in het kader
van de regeling geen aanleiding gezien dit beleidsuitgangspunt te verlaten.De leden vragen verder of de voorwaarden ten aanzien van de strafbare
feiten niet voorzien moeten worden van een hardheidsclausule. Het opnemen
van een hardheidsclausule als zodanig in een beleidsregel is niet mogelijk.
Evenmin bestaat aanleiding om een daarmee te vergelijken regeling te treffen.
In alle gevallen bestaat bij de toepassing van beleid reeds de mogelijkheid
om gebruik te maken van de inherente afwijkingsbevoegdheid. Dit zal aan de
orde kunnen zijn indien de toepassing van de beleidsregel in een individueel
geval wegens bijzondere omstandigheden zou leiden tot een onevenredige gevolgen.
Ik meen dat het openbare orde beleid in het kader van de regeling zo is opgesteld
dat daarin reeds de afweging tussen de individuele belangen en de het belang
van de Nederlandse openbare orde ligt besloten. Met betrekking tot de bekendmaking en de vragen van de leden van GroenLinks
over bezwaar en beroep geldt het volgende. De vreemdelingen die vallen onder
de werkingssfeer van de regeling, zullen hiervan vernemen doordat hen vooraf
gevraagd wordt lopende procedures in te trekken, een fotokaart in te vullen
ten behoeve van het verblijfsdocument en in het bezit worden gesteld van een
vergunning. Personen die niet onder de werkingssfeer van de regeling vallen
krijgen geen bericht. Dit is inherent aan de in het Coalitieakkoord neergelegde
keuze om de vergunningen ambtshalve te verlenen. Hiermee is beoogd nieuwe
procedures zoveel mogelijk te voorkomen om de uitvoering van de Vreemdelingenwet
2000 niet onnodig te belasten. Het niet ambtshalve verlenen van een vergunning
kan niet worden gezien als een rechtstreeks appellabel besluit in de zin van
de Algemene wet bestuursrecht. Wel is het mogelijk om in het kader van de
feitelijke terugkeer en de daartoe te verrichten handelingen rechtsmiddelen
in te stellen waar het niet ambtshalve verlenen aan de orde kan worden gesteld.De leden vragen tevens waarom de vreemdelingen eerst een voorlopige verblijfsvergunning
krijgen en hoe lang het duurt eer een ambtshalve beslissing wordt geslagen.
Binnen het stelsel van de Vreemdelingenwet 2000 en het Vreemdelingenbesluit
2000 past het niet om onmiddellijk een vergunning voor onbepaalde tijd of
een vergunning voor langere duur dan één jaar te verlenen. In
afwachting van de uitvoering van de regeling hebben vreemdelingen geen bijzondere
rechten voorzover deze niet reeds voortvloeien uit het staande beleid. Het
toekennen van rechten op grond van de regeling is immers slechts mogelijk
na een individuele beoordeling. Wel is er, zoals ik aan uw Kamer heb aangegeven,
de zogenoemde «pas op de plaats». Wat betreft de benodigde tijd
voor de ambtshalve beslissing geldt het volgende. De IND zal eerst beginnen
met de zaken die uit de eigen registratie en de registratie van de DT&V
bekend zijn. Gelet op het feit dat er ook een reactie van de betrokken vreemdeling
op de brief van de IND moet worden afgewacht, verwacht ik dat die fase ongeveer
drie maanden in beslag zal nemen. Daarna zullen de zaken met een burgemeestersverklaring
ter hand worden genomen. Ik heb verzocht deze lijsten vóór 30 september
2007 aan te leveren. Eventuele nagekomen gegevens verwacht ik vóór
het einde van het jaar.De leden van de fractie van GroenLinks vragen of het niet te ver voert
om de vreemdelingen die onder de regeling gaan vallen een onvoorwaardelijke
inburgeringsplicht op te leggen, omdat zij volgens deze fractie vaak al voldoende
de Nederlandse taal spreken en zich weten te redden in de Nederlandse samenleving,
waardoor mogelijk belangrijke inverdieneffecten te niet worden gedaan, omdat
deze mensen niet direct kunnen doorstromen naar de arbeidsmarkt. Een van de
bestuurlijke afspraken tussen het Rijk en de VNG is dat ingezet wordt op een
snelle en adequate toeleiding naar inburgeringstrajecten en de arbeidsmarkt.
Dit gebeurt bij voorkeur door zogenaamde duale trajecten en op een niveau
dat aansluit bij de opleiding en ervaring van de betrokkene. Maatwerk is daarom
bij het aanbieden van inburgeringvoorzieningen van groot belang. De wet inburgering
biedt die mogelijkheid. Indien deze vreemdelingen reeds voldoende kennis hebben
van de Nederlandse taal en samenleving kan dat getoetst worden door middel
van de korte vrijstellingstoets, waarna zij van de inburgeringsplicht worden
vrijgesteld. Deze personen kunnen direct doorstromen naar een hogere opleiding
of naar de arbeidsmarkt. Voor de vreemdelingen die die kennis en vaardigheden
nog niet hebben kan met het aanbieden van een op de persoon toegesneden inburgeringsvoorziening,
bij voorkeur een duaal traject, juist de doorstroming naar de arbeidsmarkt
worden bevorderd. Mijn collega voor Wonen, Werken en Integratie en ik zien
dan ook geen reden om af te zien van de inburgeringsplicht voor deze personen,
omdat personen die al over voldoende kennis en vaardigheden beschikken,
na het behalen van de korte vrijstellingstoets, vrijgesteld worden van de
inburgeringsplicht. Overigens zou generaal afzien van de inburgeringsplicht
voor de vreemdelingen die onder de regeling vallen wijziging van de Wet inburgering
vereisen.SGPDe leden van de SGP-fractie vragen op hoeveel mensen de regeling naar
verwachting betrekking zal hebben. Op dit moment kan ik nog niet exact aangeven
hoeveel vreemdelingen in aanmerking komen voor de regeling. Een deel van de
doelgroep is reeds bekend bij de IND, omdat zij onder andere onder de doelgroep
van het project Terugkeer vallen. Het andere deel van de doelgroep verblijft
in de gemeentelijke noodopvang en is niet bekend bij de IND. Gemeenten kunnen
door middel van een burgemeesterverklaring deze personen aandragen bij de
IND. Er zijn geen betrouwbare gegevens voorhanden over het aantal personen
in de noodopvang. Op grond van een schatting van het aantal vreemdelingen
dat vanuit de gemeenten zal worden aangeleverd, verwacht ik dat de totale
doelgroep tussen de 25 000 en 30 000 vreemdelingen bedraagt. Een
deel van deze doelgroep zal vanwege contra-indicaties zoals die in de regeling
zijn vastgesteld niet in aanmerking komen voor een verblijfvergunning.De leden van deze fractie vragen verder of er bijvoorbeeld al voldoende
duidelijkheid is over het aantal mensen dat niet meer geregistreerd staat
bij de IND. Naar verwachting is het overgrote deel van de totale doelgroep
direct traceerbaar; dit houdt in dat een klein deel niet in beeld is bij de
IND.Verder stellen deze leden de vraag op welke manier burgemeesters kunnen
vaststellen of een bepaalde vreemdeling sinds 1 januari 2006 ononderbroken
in zijn gemeente verblijf heeft gehad, op welke wijze de vreemdeling dit kan
aantonen en hoe de rechtsgelijkheid kan worden bevorderd.De burgemeester zal aan de hand van de door de betrokken vreemdeling aangedragen
bewijsmiddelen vaststellen of deze gedurende het jaar 2006 in Nederland is
geweest. Uiteraard kan de burgemeester ook putten uit registraties, die hem
ten dienste staan, zoals de Gemeentelijke Basisadministratie. Aan de hand
van de aangedragen bewijsmiddelen en de eventuele registraties kan de burgemeester
nagaan of betrokkene gedurende het jaar 2006 in Nederland heeft verbleven.
Aan de gemeenten is een lijst ter beschikking gesteld met mogelijke bewijsmiddelen,
welke zij kunnen betrekken bij het beoordelen van de vraag of een vreemdeling
gedurende het jaar 2006 in Nederland is geweest. Ik vertrouw er op dat de
burgemeesters zich nauwgezet van deze taak zullen kwijten.De leden van de fractie van de SGP hebben voorts gevraagd wat de betekenis
is van deze regeling voor mensen die én niet aantoonbaar zijn vertrokken
uit Nederland na 1 april 2001 én niet aantoonbaar ononderbroken
in Nederland zijn geweest sinds 1 januari 2006. Vreemdelingen, die er
niet in slagen aannemelijk te maken dat zij gedurende het jaar 2006 in Nederland
zijn geweest, zullen niet onder de regeling vallen.De leden van de SGP-fractie hebben gevraagd wanneer de regering iedereen
duidelijkheid kan bieden. De IND zal eerst beginnen met de zaken die uit de
eigen registratie en de registratie van de DT&V bekend zijn. Gelet op
het feit dat er ook een reactie van de betrokken vreemdeling op de brief van
de IND moet worden afgewacht, verwacht ik dat die fase ongeveer drie maanden
in beslag zal nemen. Daarna zullen de zaken met een burgemeestersverklaring
ter hand worden genomen. Ik heb verzocht deze lijsten vóór
30 september 2007 aan te leveren. Eventuele nagekomen gegevens verwacht
ik vóór het einde van het jaar. Daarbij speelt ook nog een rol
dat bij twijfel aan de identiteit de vreemdeling gedurende twee maanden de
gelegenheid krijgt om de juiste gegevens te verschaffen. Dat maakt dat ik
geen definitieve uitspraak kan doen over de daadwerkelijke einddatum waarop
alle vreemdelingen duidelijkheid verkregen zullen hebben.In het bestuurlijke akkoord van Rijk met VNG is vermeld dat op snelle
en adequate toeleiding naar inburgering en arbeidsmarkt wordt ingezet. Daarom
is het van belang in de opvang te kunnen starten met inburgering. Hierover
zullen nadere afspraken met het COA en de VNG worden gemaakt. Met het COA
en de VNG vindt overleg plaats om meer inzicht te krijgen in de inburgeringbehoefte
van de groep in de centrale opvang ter uitwerking van de gemaakte afspraken
uit het bestuurlijke akkoord.Als gevolg van de regeling zal het aantal inburgeringsplichtigen toenemen.
Om verdringing binnen deze categorie te voorkomen heeft het Kabinet in 2008
en 2009 middelen beschikbaar gesteld. De «reguliere» middelen
kunnen zo worden ingezet om de door gemeenten geformuleerde ambities voor
de inburgering te realiseren.In antwoord op de vraag wat wordt bedoeld met de start van een geregionaliseerde
aanpak van de huisvesting kan ik de leden van de SGP-fractie het volgende
antwoorden. Afgesproken is dat de onder de doelgroep vallende personen regionaal
gehuisvest zullen worden, waarbij het regime van de Huisvestingswet uitgangspunt
blijft. Dit betekent dat gemeenten op regionaal vlak kunnen samenwerken om
de lokale mogelijkheden op de woningmarkt optimaal te benutten, waarbij zij,
meer dan voorheen, over de individuele gemeentegrenzen kunnen kijken. Er kunnen
dan ook op regionaal niveau onderling taakstellingen herverdeeld worden, hetgeen
overigens ook al onder de huidige regelgeving mogelijk is. De in het bestuursakkoord
genoemde Taskforce zal deze regionale samenwerking stimuleren. Zij die een
verblijfsvergunning krijgen, vallen onder de groep personen die op grond van
artikel 60a bij voorkeur door gemeenten gehuisvest moeten worden.Verder vragen deze leden hoe wordt voorkomen dat gemeenten toch besluiten
om noodopvang te blijven bieden. Uit de ondertekening van het bestuursakkoord
blijkt een wederzijds vertrouwen tussen Rijk en gemeenten. Het is dan ook
van belang dat beide partijen uitvoering geven aan de afspraken om dit vertrouwen
te behouden en onderstrepen. De gemaakte afspraken zullen voor mij dan ook
(mede) uitgangspunt vormen voor het te voeren vreemdelingenbeleid. Voorop
staat dat vreemdelingen die niet onder de regeling vallen of op basis van
het staande beleid rechtmatig verblijf hebben, een vertrekplicht hebben en
geen aanspraak kunnen maken op voorzieningen. Keerzijde hiervan is dat Rijk
en gemeenten geen plicht hebben tot het bieden van voorzieningen. Uitzonderingen
hierop kan worden gevormd door de in artikel 10 van de Vreemdelingenwet 2000
neergelegde aanspraak op onderwijs, medisch noodzakelijke zorg of rechtsbijstand.
Voor wat betreft de uitvoering van de Vreemdelingenwet 2000 is afgesproken
dat de VNG nader wordt geconsulteerd over de verbetering van toelatingsprocedure
asiel en de effectiviteit van het terugkeerbeleid.De leden van de SGP-fractie vragen voorts hoe wordt gewaarborgd dat mensen
die op grond van deze regeling – of in nieuwe situaties – niet
voor een verblijfsvergunning in aanmerking komen, daadwerkelijk het land zullen
verlaten. Van vreemdelingen die geen recht hebben op verblijf in Nederland,
wordt het vertrek actief ter hand genomen door de DT&V. De activiteiten
van de DT&V in het kader van de regeling starten op het moment dat de
ambtshalve toets van de IND heeft uitgewezen dat een vreemdeling niet in aanmerking
komt voor een verblijfsvergunning op grond van deze regeling. In de werkwijze
van de DT&V staat casemanagement centraal: een op de vreemdeling gerichte
aanpak, waarbij de nadruk ligt op het bewegen van de individuele vreemdelingen
tot zelfstandig vertrek uit Nederland. Uiteraard blijft gedwongen vertrek
het sluitstuk van het terugkeerbeleid. De DT&V voert het vertrekproces
uit, samen met het COA, de Vreemdelingenpolitie en de Koninklijke Marechaussee.
Omdat de nadruk hierbij ligt op zelfstandig vertrek, heeft ook de Internationale
Organisatie voor Migratie (IOM) een belangrijke rol. Als vreemdelingen ervoor
kiezen Nederland niet zelfstandig te verlaten, bevordert de DT&V het gedwongen
vertrek. Gedurende het gehele vertrekproces heeft de DT&V oog voor medische
aspecten, voor schrijnende situaties, voor vreemdelingen die buiten hun schuld
Nederland niet kunnen verlaten en voor aanwijzingen van mensenhandel. Met
deze aanpak, die geldt ten aanzien van zowel vreemdelingen vallend onder de
Vreemdelingenwet 2000, als vreemdelingen vallend onder de oude vreemdelingenwet,
die niet in aanmerking komen voor een verblijfsvergunning op grond van deze
regeling, streeft de DT&V ernaar om het daadwerkelijke vertrek van deze
vreemdelingen ook in zoveel mogelijk gevallen te realiseren. De DT&V spant
zich met deze persoonsgerichte aanpak daarom maximaal in om het daadwerkelijke
vertrek uit Nederland te realiseren, maar kan niet waarborgen dat vreemdelingen
die Nederland moeten verlaten, dat ook daadwerkelijk doen. Bij het realiseren
van het vertrek uit Nederland heeft de vreemdeling nadrukkelijk een eigen
verantwoordelijkheid. Dat is het uitgangspunt van het terugkeerbeleid. Vreemdelingen
die écht niet de intentie hebben om Nederland zelfstandig te verlaten,
zullen er ook alles aan doen om hun gedwongen vertrek onmogelijk te maken,
bijvoorbeeld door medewerking te weigeren aan het verkrijgen van voor het
vertrek benodigde (vervangende) reisdocumenten. Ook gedwongen vertrek kan
daarom niet altijd geëffectueerd worden. In die zin kan, ook met de persoonsgerichte
werkwijze van de DT&V en hoe intensief de vertrekfacilitering ook is,
nooit een volledig sluitende uitvoering van het terugkeerbeleid gerealiseerd
worden. De overheid is niet gehouden tot het onmogelijke en haar verantwoordelijkheid
voor onder meer de opvang van vreemdelingen is eindig. Deze consequentie is
een onlosmakelijk onderdeel van een beleid dat als uitgangspunt heeft dat
de vreemdeling in eerste én in uiterste instantie zelf verantwoordelijk
is voor terugkeer. Zij fungeert bovendien als prikkel voor de vreemdeling
deze verantwoordelijkheid te nemen. Van vreemdelingen die, ingevolge de Vreemdelingenwet
2000, geen recht (meer) hebben op verblijf in Nederland, worden de (opvang-)voorzieningen
dan ook beëindigd. Ik ben met de VNG overeengekomen dat gemeenten noch
direct noch indirect zullen meewerken aan de (nood-)opvang van onrechtmatig
in Nederland verblijvende vreemdelingen.Met betrekking tot de gevraagde achtergrond van het onderscheid tussen
mensen die wegens een misdrijf korter of langer dan één maand
van hun vrijheid zijn beroofd geweest en tussen mensen van wie het misdrijf
als contra-indicatie al dan niet verjaard is, kan ik de leden het volgende
antwoorden.Bij het opstellen van het Coalitieakkoord is bepaald dat voor de uitwerking
van de regeling het beleid inzake de ongewenstverklaring uitgangspunt zal
zijn voor het openbare orde criterium. Bij de uitwerking van de regeling is
de doelstelling van de regeling tezamen met het lange verblijf van de betreffende
vreemdelingen afgezet tegen het belang van de Nederlandse openbare orde. Ik
meen dat de gekozen grens van één maand recht doet aan deze
aspecten.Het onderdeel inzake de verjaring maakt deel uit van het staande beleid. Volgens het staande beleid worden criminele antecedenten in het kader
van verblijf na een aantal jaren niet meer tegengeworpen indien sprake is
van het éénmalig plegen van een misdrijf en er geen recidive
heeft plaatsgevonden. Door niet te recidiveren binnen de verjaringsperiode
heeft de vreemdeling aangegeven dat hij geen gevaar (meer) vormt voor de openbare
orde. Dat is immers de vraag die van belang is. Ik heb geen aanleiding gezien
om in het kader van de regeling dit onderdeel van het staande beleid te verlaten.Daarnaast hebben de leden gevraagd naar de achtergrond van het verschil
tussen de hoofdregel dat mensen die in verschillende procedures verschillende
identiteiten hebben aangenomen niet in aanmerking komen voor een verblijfsvergunning
en de tweede regel dat degenen over wie twijfel over de daadwerkelijke identiteit
bestaat een herkansing krijgen. In het geval in verschillende procedures verschillende
identiteiten zijn aangenomen vormt dit slechts een contra-indicatie indien
de identiteiten onjuist zijn gebleken. Indien éérst eenmaal
een onjuiste identiteit is opgegeven en daarna de juiste identiteit is opgegeven,
vormt dit geen contra-indicatie in het kader van de regeling.Met de aandachtspunten die uit de ledenraadpleging over het onderhandelaarsakkoord
naar voren gekomen wordt het volgende bedoeld.De VNG heeft in haar brief van 25 mei aangegeven dat het streven
om de personen die in aanmerking komen voor een verblijfsvergunning op grond
van de regeling te huisvesten ambitieus is. Daarom wordt er een Taskforce
ingericht bestaande uit vertegenwoordigers van Justitie, VROM, COA, IPO en
VNG die het proces van de huisvesting zal begeleiden. Ten aanzien van de uitvoering
van de Vreemdelingenwet 2000 vraagt de VNG in diezelfde brief aandacht voor
uitgeprocedeerde asielzoekers die rechtmatig in Nederland verblijven, maar
geen recht hebben op (opvang-)voorzieningen. In het akkoord is daarom afgesproken
dat Rijk en VNG hierover nader overleg voeren, teneinde deze situaties zoveel
mogelijk tot een minimum te beperken.Een ander belangrijk aandachtpunt is het beëindigen van de noodopvang.
In de noodopvang zitten ruwweg drie categorieën vreemdelingen. Ten eerste
de groep oudewetters die op grond van de regeling een verblijfsvergunning
zal krijgen. Hun uitstroom uit de noodopvang vloeit voort uit enerzijds het
uitvoeringsproces door de IND en anderzijds de succesvolle uitplaatsing naar
een reguliere woning nadat een verblijfsvergunning is verkregen. De tweede
groep is de groep oude wetters die op grond van contra-indicaties geen verblijfsvergunning
krijgt. Hun uitzetting wordt ter hand genomen door de DT&V, zodra de IND
heeft vastgesteld dat zij niet onder de regeling vallen. De derde groep is
de groep uitgeprocedeerde vreemdelingen in de noodopvang die een aanvraag
hebben ingediend onder de Vreemdelingenwet 2000. Zij moeten ons land verlaten.
De DT&V zal bevorderen dat zij het land vrijwillig en begeleid kunnen
verlaten. Op grond van het akkoord ga ik er vanuit dat gemeenten alle medewerking
verlenen om het vertrek van de laatste twee groepen mogelijk te maken en de
noodopvang voor deze groep zo spoedig te beëindigen.Als laatste vragen de leden van de SGP-fractie naar rechtsmiddelen van
personen die in het kader van de regeling worden afgewezen en de gevolgen
daarvan voor de IND. Er zal alleen een bericht worden gezonden naar de vreemdelingen
die onder de regeling vallen. Er worden geen aanvragen afgewezen, omdat er
sprake is van een ambtshalve toets. Derhalve zullen er in dat kader ook geen
bezwaar- en beroepsprocedures volgen.XNoot1Samenstelling:Leden: Van de Camp (CDA), De Wit (SP), Van Beek (VVD), Van der Staaij
(SGP), Arib (PvdA), Ondervoorzitter, De Pater-van der Meer (CDA), Voorzitter, Çörüz
(CDA), Wolfsen (PvdA), Joldersma (CDA), Gerkens (SP), Van Vroonhoven-Kok (CDA),
Van Velzen (SP), Azough (GL), Griffith (VVD), Teeven (VVD), Kalma (PvdA),
De Roon (PVV), Verdonk (VVD), Pechtold (D66), Thieme (PvdD), Kuiken (PvdA),
Leijten (SP), Bouwmeester (PvdA), Van Toorenburg (CDA) en Anker (CU).Plv. leden: Sterk (CDA), Langkamp (SP), Weekers (VVD), Van der Vlies (SGP),
Van Dijken (PvdA), Schinkelshoek (CDA), Jager (CDA), Gill’ard (PvdA),
Jonker (CDA), Roemer (SP), De Vries (CDA), Abel (SP), Halsema (GL), Blok (VVD),
Van Miltenburg (VVD), Dijsselbloem (PvdA), Fritsma (PVV), Zijlstra (VVD),
Koşer Kaya (D66), Ouwehand (PvdD), Spekman (PvdA), Van Gijlswijk (SP),
Bouchibti (PvdA), Van Haersma Buma (CDA) en Slob (CU). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-31018-3.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl