Uitvoering van richtlijn nr. 2004/25/EG van het Europees Parlement en de Raad van de Europese Unie van 21 april 2004 betreffende het openbaar overnamebod; Voorlopig verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-05 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 20062007-30419, nr. B

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

27-12-2006

Eerste Kamer der Staten-Generaal

2006-2007

30419 nr. B

21-12-2006

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 30419Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 39 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
30 419Uitvoering van richtlijn nr. 2004/25/EG van het Europees Parlement en
de Raad van de Europese Unie van 21 april 2004 betreffende het openbaar
overnamebodBVOORLOPIG VERSLAG VAN DE VASTE COMMISSIE VOOR JUSTITIE1Vastgesteld 21 december 2006Het voorbereidend onderzoek heeft de commissie aanleiding gegeven tot
het maken van de volgende opmerkingen en het stellen van de volgende vragen.
De fractie van de PvdA heeft te kennen gegeven
zich aan te sluiten bij de vragen van de CDA-fractie.De leden van de CDA-fractie hebben met belangstelling
kennis genomen van het onderhavige wetsvoorstel. Deze leden gaan ervan uit,
dat ondernemingen een maatschappelijke positie vervullen, zodat het ondernemingsrecht
moet voorzien in een zodanige inrichting van het bestuur, het toezicht en
de verantwoording (corporate governance), dat het bestuur wordt gericht op
het profijtelijk renderen van een onderneming op lange termijn. Zij zien de
onderneming als een samenwerkingsverband van kapitaalverschaffers, bestuur
en werknemers, waarbij ook het nationale belang en fundamentele waarden als
bescherming van het milieu en mensenrechten ijkpunten zijn.Bovendien moet het ondernemingsrecht flexibel zijn en bijdragen aan verantwoorde
concurrentie en een gunstig investeringsklimaat.De in de richtlijn voorgestelde maatregelen betreffende het openbaar bod
en de openbaarmaking van diverse verantwoordingsmechanismen kunnen deze leden
in grote lijn onderschrijven. Zij merken op, dat er weliswaar Nederlandse
koppen zijn gezet op de tekst van de richtlijn, welke activiteit doorgaans
via een afzonderlijke wet dient te geschieden. Daarbij constateren deze leden
thans echter met instemming dat bij nota van wijziging het voorstel met betrekking
tot de verplichte brede toepassing van de doorbraakregel is beperkt. Het moet
niet zo zijn, dat Nederlandse ondernemingen relatief snel het slachtoffer
kunnen worden van vijandige overnames door financiële marktpartijen,
die zich eerder tegenover de vennootschap opstellen dan als deelgenoot daarvan.
Dergelijke partijen zijn in feite niet loyaal aan de onderneming waarin zij
beleggen maar laten zich in voorkomende gevallen leiden tot het onmiddellijk
incasseren van bepaalde voordelen. Ook andere Europese lidstaten en de Verenigde
Staten hebben daarom bewust gekozen voor een beschermingsregime. Er is overigens
ook in het geheel niet aangetoond dat het huidige beschermingsregime
nadelig is voor het investeringsklimaat. In dit licht bezien is het niet gewenst
om Nederlandse beursvennootschappen geheel en al de mogelijkheid te ontnemen
om zich met beschermingsconstructies te verweren. Het huidige art. 2:118a
BW biedt in samenhang met de jurisprudentie ten aanzien van beschermingsmaatregelen
voldoende waarborgen dat certificering niet wordt misbruikt om een bonafide
bieder die 75% van de zeggenschap verwerft definitief buiten de deur
te houden.De leden van de CDA-fractie hebben nog enkele vragen om nadere toelichting
en uitleg.In de richtlijn wordt uitgegaan van de volgende definitie van het begrip
effecten: «overdraagbare effecten waaraan stemrechten in een vennootschap
verbonden zijn». Aan houders van beursgenoteerde met medewerking van
de vennootschap uitgegeven certificaten van aandelen moet door het administratiekantoor
dat de onderliggende aandelen houdt een volmacht om te stemmen worden gegeven.
Toch is daarmee niet uigemaakt dat dit effecten zijn in de zin van de richtlijn.
In de in art. 2:118a leden 2 en 3 genoemde omstandigheden («in oorlogstijd»)
kan immers een stemvolmacht worden beperkt, onthouden of herroepen.Het verplichte bod moet geschieden tegen een billijke prijs. De lidstaten
mogen zelf bepalen bij verwerving van welk percentage van de stemrechten er
sprake is van «zeggenschap». Daarbij maakt het niet uit of er
sprake is van «eigen verwerving» door een natuurlijk persoon of
rechtspersoon of «verwerving door in onderling overleg met hem handelende
personen» en of deze verwerving rechtstreeks of middellijk (bijvoorbeeld
door een of meer dochtervennootschappen van de rechtspersoon) geschiedt. Nu
levert het begrip «verwerving door in onderling overleg met hem handelende
personen», ook wel aangeduid als «acting in concert» onduidelijkheid
op. Eumedion (het corporate governance forum) heeft over dit onderwerp een
position paper opgesteld, waarin onder meer een aantal factoren is genoemd,
dat van belang is voor de bepaling en hantering van dit begrip. Het position
paper is als bijlage bij een brief d.d. 17 november 2006 gezonden aan
de voorzitter en leden van de vaste commissie voor Justitie van deze Kamer.
De leden van de CDA-fractie vernemen gaarne de reactie van de minister over
de inhoud en strekking van dit position paper teneinde meer duidelijkheid
te verkrijgen over het meergenoemde begrip «acting in concert».In het wetsvoorstel is bepaald, dat degene die overwegende zeggenschap
verwerft in een beursvennootschap een openbaar bod dient uit te brengen op
alle overige geplaatste aandelen en certificaten. Onder overwegende zeggenschap
wordt in het wetsvoorstel verstaan het kunnen uitoefenen van ten minste 30%
van de stemrechten in een algemene vergadering van de doelvennootschap.Nu blijkt het in de praktijk geregeld voor te komen dat een overname door
een beursvennootschap wordt gefinancierd door middel van eigen aandelen. De
verkopende partij ontvangt dan geen contanten maar ontvangt aandelen (of certificaten)
in het kapitaal van de overnemende beursvennootschap. Indien de verkopende
partij ten gevolge van deze betaling in aandelen (of certificaten) overwegende
zeggenschap verwerft in de overnemende beursvennootschap (doordat zij ten
gevolge van die betaling ten minste 30% van de stemrechten in de algemene
vergadering kan uitoefenen), wordt zij geconfronteerd met het verplichte bod.
Zij zal dan een openbaar bod moeten doen op de overige aandelen (en certificaten)
van de overnemende vennootschap, terwijl dat in de meeste gevallen ongewenst
is.Overigens zal in een situatie als geschetst het bepaalde in art. 2:107a
BW van toepassing zijn, zodat de algemene vergadering kan weten
dat er geen algeheel bod volgt op de overige aandelen van de overnemende vennootschap,
althans dat zulks niet de bedoeling is van de verkoper.Voor de overnamepraktijk betekent het bovenstaande dat een verkoper niet
een zodanig aantal aandelen of certificaten kan verwerven ten gevolge waarvan
hij «overwegende zeggenschap» verkrijgt in de beursvennootschap.
De overnamepraktijk zal daardoor worden gefrustreerd. Zou de hier geschetste
aandelenruil niet moeten worden vrijgesteld van het verplichte bod en moeten
worden toegevoegd aan de reeds in het wetsvoorstel opgenomen vrijstellingen?Ten aanzien van de «overwegende zeggenschap» bestaat ook onduidelijkheid
in het geval dat een volmacht door de stemgerechtigde aandeelhouder (het administratiekantoor)
in een in art.2:118a lid 2 BW genoemde omstandigheid («oorlogstijd»)
wordt beperkt, uitgesloten of herroepen, terwijl iemand over een pakket certificaten
beschikt, dat zodanig groot is, dat het recht geeft op 30% van de stemrechten
in de algemene vergadering. Zou in een dergelijk geval een vrijstelling van
de biedplicht niet voor de hand liggen? Of zou moeten worden geredeneerd dat
het verschaffen van tenminste 30% van het kapitaal een dermate grote
druk op het bestuur van de vennootschap of van het administratiekantoor legt,
dat de facto toch sprake is van overwegende zeggenschap? De certificaathouders
dienen, naar de doelstelling van de overnamerichtlijn, toch eenzelfde bescherming
te worden geboden als aandeelhouders van een niet-gecertificeerde vennootschap.
Zouden certificaten van aandelen daarom niet ook in de biedplicht moeten worden
betrokken?De uitspraak van de algemene vergadering van aandeelhouders over de merites
van de bestaande beschermingsconstructies, zoals bedoeld in het oorspronkelijk
voorgestelde art. III lid 2 (ingebracht bij de 3e Nota van Wijziging) is bij
amendement geschrapt. De vraag is nu of na de schrapping van genoemd art.
III lid 2 de richtlijn nog wel juist c.q. volledig wordt geïmplementeerd.
Vloeide dit geschrapte ontwerp artikel niet rechtstreeks voort uit art. 12
lid 2 van de overnamerichtlijn, zoals de minister bij de mondelinge behandeling
in de Tweede Kamer heeft opgemerkt? Gaarne vernemen de aan het woord zijnde
leden het standpunt van de minister over het al of niet correct zijn van de
implementatie van het w.v. in de huidige vorm.Een bijkomende vraag is nog of bij het wel opnemen van het geschrapte
art. III lid 2 wel van een optimale implementatie sprake is, omdat de beperking
van de bevoegdheid van de algemene vergadering tot statutenwijziging door
een goedkeuringsbevoegdheid van een ander orgaan dan nog niet is ondervangen.
In art. III lid 2 zou dan ook moeten worden bepaald dat het besluit over dit
voorstel niet is onderworpen aan de goedkeuring van een ander orgaan.De verplichting tot het doen van een openbaar bod is niet van toepassing
op degene die een van de doelvennootschap onafhankelijke rechtspersoon is
die ten doel heeft het behartigen van de belangen van de doelvennootschap
en de met haar verbonden onderneming en die de aandelen na aankondiging van
een openbaar bod voor de duur van maximaal twee jaar gaat houden ter bescherming
van de doelvennootschap (art. 5:71 lid 1 sub c Wft). De leden van de CDA-fractie
vragen zich af of deze vrijstelling voldoende ruim is om ongewenste invloeden
van hedge funds te weren. Zoals de Stork-zaak laat zien zou een doelvennootschap
de mogelijkheid moeten hebben om zich te verweren tegen ongewenste invloeden
van aandeelhouders voordat een openbaar bod wordt aangekondigd. Lijkt het
daarom niet verstandig een vrijstelling van de biedplicht op te nemen voor
een rechtspersoon zolang deze zich houdt aan haar (eigen) statutaire doelstelling? In uitzonderlijke omstandigheden heeft de Ondernemingskamer van het Gerechtshof
te Amsterdam de bevoegdheid de billijke prijs aan te passen. Overigens heeft
dit college tot taak over vraagstukken van vennootschapsrechtelijke aard zoals
het bestaan van overwegende zeggenschap een oordeel te geven. Kan de minister
duidelijkheid verschaffen ten aanzien van de competentieafbakening terzake
van de Autoriteit Financiële Markten, die is aangewezen als toezichthouder
op de verschillende aspecten van een openbaar bod? Is de genoemde tweedeling
(vgl. de Memorie van Toeliching p. 4/5) wel richtlijnbestendig?Er zijn met name door VNO/NCW (brief aan de minister van Justitie d.d.
26 oktober 2006) argumenten aangevoerd ten betoge dat uit art. 12 van
de richtlijn niet de verplichting voortvloeit tot het agenderen van beschermingsconstructies.
Uit overweging 18 van de richtlijn kan naar de voorlopige mening van de aan
het woord zijnde leden ook geen agenderingsplicht worden gelezen, maar slechts
een plicht tot het schriftelijk uiteenzetten van bestaande beschermingsconstructies
en tot het overleggen van dit geschrift aan de algemene vergadering van aandeelhouders.
Voor de vastlegging is het jaarverslag het geëigende document (vgl. de
code Tabaksblat IV 3.9). Een verplichte agendering zal leiden tot grote –
negatieve – aandacht voor Nederlandse beschermingsconstructies in het
buitenland. Het optreden van activistische aandeelhouders zal via de media
een zware druk leggen om over te gaan tot het afschaffen van beschermingsconstructies
waardoor Nederlandse beursondernemingen een gemakkelijke prooi worden voor
een overname door investeerders, die niet het belang van de vennootschap op
het oog hebben.Bij de uitzonderingen op het uitbrengen van een openbaar bod vermeldt
art. 6b lid 1 sub c Wte, dat deze uitzondering geldt voor een van de doelvennootschap
onafhankelijke rechtspersoon .... die de aandelen na de
aankondiging van een openbaar bod voor de duur van maximaal twee
jaar gaat houden ter bescherming van de doelvennootschap. Zien deze leden
het goed dan doet de onderstreepte zinsnede afbreuk aan de mogelijkheden voor
het inzetten van beschermingsconstructies en het schrappen van het oorspronkelijke
art. 2:359c BW. Beschermingspreferente aandelen worden in de praktijk meestal
kort vóór de aankondiging van een openbaar bod uitgegeven, omdat
er al voordien sprake is van een dreigende situatie. Ook de commissie vennootschapsrecht
heeft gesuggereerd om een stichting continuïteit, die vóór
de aankondiging van een openbaar bod aandelen gaat houden, onder de uitzondering
van art. 6b lid 1 sub c te brengen. Het is de aan het woord zijnde leden niet
gebleken, dat de minister op de argumenten van de commissie vennootschaprecht
hieromtrent is ingegaan.De leden van de CDA-fractie vragen zich af in hoeverre art. IV van het
wetsvoorstel nog relevant is nu de overnamerichtlijn niet op 20 mei 2006
is geïmplementeerd. Op welke wijze dient nu art. 4 van de richtlijn te
worden geïmplementeerd?De leden van de VVD-fractie hebben met belangstelling
kennis genomen van het wetsvoorstel. Zij hebben nog de volgende vragen.De definitie van het begrip «personen waarmee in onderling overleg
wordt gehandeld» in de Wte 1995/Wft brengt twee categorieën personen
onder het bereik van die bepaling:– personen waarmee wordt samengewerkt op grond van een overeenkomst
met als doel het verwerven van overwegende zeggenschap in een naamloze vennootschap,
of– personen waarmee wordt samengewerkt op grond van een overeenkomst,
indien de samenwerking geschiedt met de doelvennootschap,met als
doel het dwarsbomen van het welslagen van een aangekondigd openbaar bod op
die vennootschap.De definitie is van belang voor art. 6a Wte 1995/5:70 Wft omdat ook op «personen
waarmee in onderling overleg wordt gehandeld» de verplichting tot het
uitbrengen van een openbaar bod kan rusten. In art. 6a Wte 1995/5:70 Wft keert
alleen de eerste categorie (overwegende zeggenschap verkrijgen) in de tekst
terug. Op welke wijze meent de minister dat de tweede categorie (het in samenwerking
met de doelvennootschap dwarsbomen van het welslagen van een aangekondigd
openbaar bod) onder het bereik van die bepaling kan vallen?Op grond van art. 6l Wte 1995/5:81 Wft kan bij Algemene maatregel van
bestuur vrijstelling worden verleend van het bij of krachtens art. 6a/5:70
bepaalde, namelijk van de verplichting tot het uitbrengen van een openbaar
bod. De Ondernemingskamer van het gerechtshof in Amsterdam is de in eerste
aanleg bevoegde rechter rond geschillen over verplichte biedingen (art. 6d
Wte 1995/5:73 Wft). De leden van de VVD-fractie zouden graag van de minister
vernemen waarom hij er niet voor gekozen heeft de Ondernemingskamer de bevoegdheid
te geven in individuele gevallen, bijvoorbeeld op grond van marktomstandigheden
of op grond van wederzijdse gedragingen van de bieder en de doelvennootschap,
ontheffing te kunnen verlenen van de verplichting een openbaar bod uit te
brengen.Art. 2:359b lid 1 van het wetsvoorstel biedt beursvennootschappen de mogelijkheid
om in hun statuten te bepalen dat zij bij een openbaar bod geen beschermingsmaatregelen
zullen nemen. Echter, indien van die bepaling gebruik is gemaakt en er wordt
vervolgens een openbaar bod gedaan door een vennootschap die wél beschermd
is, dan kan, volgens art. 2:359b lid 4, de beursvennootschap – mits
met goedkeuring van haar algemene vergadering van aandeelhouders – besluiten
dat zij de afstand van beschermingsmaatregelen intrekt. Zij kan dan haar beschermingsmaatregelen
tegen de overnemer voluit toepassen.Volgens art. 2:359b lid sub a mag de vennootschap die voor onbeschermdheid
heeft gekozen, gedurende een op haar uitgebracht bod, geen handelingen verrichten
die het slagen van het bod kunnen frustreren. Volgens art. 2:359 lid sub b
mogen besluiten die door de vennootschap vóór het bod zijn genomen,
welke niet de normale bedrijfsuitoefening betreffen en die het bod kunnen
frustreren, slechts worden uitgevoerd met goedkeuring van een te houden algemene
vergadering van aandeelhouders.In dit verband komt telkens de vraag op of het uitoefenen door een beschermingsstichting
van een aan haar verleend recht tot het nemen van de beschermingsprefs (een
calloptie) nu wel of niet een handeling, bedoeld in art. 2:359b lid 1 sub
a of b, van de zijde van de vennootschap verlangt. Er zijn nogal wat beursvennootschappen
die hebben gekozen voor beschermingsprefs. Vanzelfsprekend wacht men wat betreft
de uitgifte van de beschermingsprefs niet tot het moment waarop een ongewenste
overnemer zich aandient, al is het maar omdat men tevoren niet weet welk orgaan
dan tot uitgifte bevoegd zal zijn. In beginsel is de algemene vergadering
van aandeelhouders het tot uitgifte bevoegde orgaan, maar in de praktijk wordt,
met gebruikmaking van art 2:96 lid 1 BW, de bevoegdheid tot uitgifte gedelegeerd
aan het bestuur. Die delegatie is telkens mogelijk voor vijf jaar, doch in
de praktijk wordt de bevoegdheid aan het bestuur verleend voor een veel beperktere
tijd (dikwijls voor slechts achttien maanden). Is een orgaan tot uitgifte
bevoegd, dan impliceert dit, zoals bepaald in art. 2:96 lid 5 BW, de bevoegdheid
tot het verlenen van het recht tot het nemen van aandelen (de calloptie).
Om er nu zeker van te zijn dat de beschermingsprefs op het moment suprème
door de beschermingsstichting kunnen worden genomen, besluit het bestuur,
op een tijdstip dat aan dit orgaan de uitgiftebevoegdheid is gedelegeerd,
tot het verlenen aan de stichting van het recht tot het nemen van de
beschermingsprefs, waarna dat recht aan de stichting wordt verleend.Uit de literatuur blijkt (zie prof. mr. P. J. Dortmond, Ondernemingsrecht,
2000–7 p. 173 en prof. mr. M. P. Nieuwe Weme in «Openbaar
bod en bescherming», voordracht voor de Vereeniging Handelsrecht, gehouden
op 2 november 2005, Kluwer 2006, p. 33 en p. 58) dat thans
algemeen wordt aangenomen (a) dat het uitoefenen van het recht tot het nemen
(de calloptie) door de stichting geen handeling van de vennootschap vereist
of (b) indien er bij de uitoefening door de beschermingsstichting van de calloptie
wel een handeling van de vennootschap vereist zou zijn, er dan geen sprake
is van een niet uitgevoerd besluit van de vennootschap, omdat het besluit
tot het verlenen van de calloptie reeds is genomen en uitgevoerd en derhalve
het beoogde rechtsgevolg al is teweeg gebracht.De kwestie of er nu wel of geen handeling als bedoeld in art. 2:359b lid
1 vereist is van het bestuur van de vennootschap bij de uitoefening van de
calloptie is door de Gecombineerde Commissie Vennootschapsrecht, advies bij
het wetsontwerp d.d. 3 maart 2006, p. 6 en 7, voorgelegd aan de
minister. De minister beantwoordde de vraag niet rechtstreeks, maar hij stelt
in de Nota naar aanleiding van het verslag van 16 juni 2006, p. 10,
dat niet veel beschermde vennootschappen zullen kiezen voor een vrijwillige
toepassing van art. 2:359b lid 1 en voorts dat de keuze voor de mogelijkheid
om beschermingsaandelen uit te geven immers aangeeft dat de vennootschap kiest
voor een beschermd karakter, terwijl de vrijwillige toepassing van art. 2:359b
lid 1 moet duiden op een tegengestelde keuze. De minister voegt daaraan toe
dat, wanneer een vennootschap kiest voor de toepassing van art. 2:359b lid
1 sub b, dit niet te rijmen is met het bestaan van callopties die nog na de
aankondiging van een openbaar bod kunnen worden uitgeoefend ten behoeve van
de uitgifte van preferente beschermingsaandelen.Hetgeen de minister stelt is niet geheel duidelijk omdat, zoals hierboven
is aangegeven, de vennootschap nu juist, indien een bod wordt uitgeoefend
door een wél beschermde vennootschap, de mogelijkheid moet hebben om,
met goedkeuring van de algemene vergadering van aandeelhouders, beschermd
te zijn. Zoals hiervoor is aangegeven, is een bescherming door middel van
beschermingsprefs in feite alleen dan voltooid als aan de beschermingsstichting
een calloptie is verleend. Als dan de mogelijkheid bestaat dat een vennootschap,
die heeft gekozen voor art. 2:359b lid 1, toch beschermd is, indien haar (vijandige)
overnemer beschermd is, mag ze dan slechts half beschermd zijn en geen calloptie
aan de beschermingsstichting hebben verleend? Dat lijkt niet redelijk, maar
wat daar ook van zij, is het niet zo dat de opvatting van de minister niet
valt op te maken uit de tekst van art. 2:359b lid 1 sub a of b nu, zoals hiervoor
is aangegeven, voor de uitoefening van de calloptie in het geheel geen handeling
van de vennootschap is vereist? Of meent de minister – anders dan in
de literatuur te lezen valt – dat de uitoefening van een calloptie door
de beschermingsstichting toch een handeling als bedoeld in dat wetsartikel
van de vennootschap verlangt? De leden van de VVD-fractie zouden hierover
graag helderheid van de minister hebben.De artikelen 15 en 16 van de richtlijn voorzien in een uitstotingsrecht
(voor de bieder) en een verkooprecht (voor de overblijvende minderheidsaandeelhouders).
Uit alinea 24 van de considerans van de richtlijn blijkt dat het hierbij gaat
om procedures die los staan van in de nationale wetgevingen geregelde uitkoopprocedures
(voor Nederland: art. 2:92a BW voor de NV) en verkoopprocedures (die ons nationale
recht niet kent).De artikelen 2:359c en 2:359d van het wetsvoorstel geven uitvoering aan
de artikelen 15 en 16 van de richtlijn. Daarbij heeft het wetsvoorstel voor
het voorgestelde art. 2:359c aansluiting gezocht bij de regeling van art.
2:92a BW; het voorgestelde art. 2:359d vormt daarvan als het ware het spiegelbeeld.
Uit de hierboven aangehaalde passage uit de considerans blijkt dat het niet
nodig was aansluiting te zoeken bij de niet communautair geregelde
uitkoopprocedure. Als gevolg van deze keuze worden de bezwaren die aan de
uitkoopprocedure van art. 2:92a BW kleven, zonder dat daarvoor noodzaak bestaat,
als het ware geïmplanteerd in een nieuwe procedure die na een geslaagd
openbaar bod gedurende een betrekkelijk korte tijd het voor de bieder en de
overblijvende minderheidsaandeelhouders mogelijk zou moeten maken op een eenvoudige
wijze tot afwikkeling van «restposten» te komen.Voor de keuze van de regering om geen gebruik te maken van de door de
artikelen 15 en 16 van de richtlijn geboden mogelijkheid de uitstoot c.q.
het verkooprecht al bij 90% van de uitstaande aandelen te bieden en
het percentage gelijk te stellen aan het percentage dat voor toepassing van
art. 2:92a BW geldt, bestaat begrip. De vraag is echter of het wenselijk is
dat het wetsvoorstel ook op andere punten de procedure van art. 2:92a BW volgt.
De vraag is of op die punten niet een nadere bezinning wenselijk is.In de eerste plaats gebruiken de voorgestelde bepalingen het begrip «vorderen».
Binnen de structuur van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering betekent
dit dat de procedure een dagvaardingsprocedure is met alle consequenties van
dien. De vraag is of in de praktijk wel voldaan zal kunnen worden aan de eisen
die aan het kunnen uitbrengen van een dagvaarding aan individuele aandeelhouders
gesteld worden. Procedureel lijkt het veel eenvoudiger indien de procedure
met een verzoekschrift zou kunnen worden ingeleid. Daar lijken op grond van
de richtlijn, maar ook uit het oogpunt van wetgevingstechniek, geen bezwaren
tegen te bestaan.Indien gekozen zou worden voor een verzoekschriftprocedure, kunnen daarmee
ook de complicaties ondervangen worden die in het licht van het Wetboek van
Burgerlijke Rechtsvordering bestaan in de gevallen waarin de uit te kopen
aandelen aandelen op naam in het giraal effectenverkeer zijn.De leden van de VVD-fractie zouden graag van de minister vernemen of hij
bereid is te overwegen om bij de eerstkomende wijziging van Boek 2 alsnog
voor te stellen om de artikelen 2:359c en 2:359d van het voorliggende wetsvoorstel
te wijzigen, zodat deze met een verzoekschrift kunnen worden ingeleid.De voorgestelde artikelen 2:359c en 2:359d maken (evenals art. 2:92a BW)
alleen een uitkoop in geld mogelijk, terwijl de richtlijn ook de ruimte biedt
om dezelfde vergoeding toe te kennen als die welke in het kader van het openbaar
bod waarop de uitstoting/verkoop volgt, werd geboden (art. 15 lid 5 van de
richtlijn). Uitgaande van de ratio die aan art. 15 lid 5 van de richtlijn
ten grondslag ligt dat het, indien een openbaar bod recent breed is aanvaard,
niet onredelijk is de resterende aandeelhouders (5% of minder) op de
voorwaarden van het openbaar bod uit te stoten, is het op proceseconomische
gronden goed verdedigbaar dat de uitstoting, indien de voormalige bieder dat
wenst, kan plaats vinden tegen toekenning van dezelfde tegenprestatie als
in het openbaar bod aangeboden, dat wil zeggen dat indien en voorzover het
openbaar bod anders dan in geld luidde de uitstoting ook op diezelfde voorwaarden
kan plaats vinden. Op deze wijze worden vragen over de wijze waarop de tegenprestatie
anders dan in geld gewaardeerd moet worden, geëlimineerd.De leden van de VVD-fractie zouden graag van de minister vernemen of hij
bereid is te bevorderen dat bij een komende wijziging van Boek 2 ook de uitstoting
onder dezelfde tegenprestatie als waarop het openbaar bod werd gedaan mogelijk
wordt gemaakt in de (thans nog voorgestelde) artikelen 2:359c en 2:359d.De leden van de VVD-fractie vragen zich af of het wetsvoorstel voldoende
onderkent dat de AFM een bestuursorgaan is en of de toepasselijkheid van de
Algemene Wet Bestuursrecht niet kan leiden tot gevolgen die bij het
opstellen van het wetsvoorstel niet voorzien zijn. Zij illustreren dit aan
de hand van twee voorbeelden:– degene die een openbaar bod wil uitbrengen dient bij de AFM een
aanvraag in ter goedkeuring van het door hem uit te brengen biedingsbericht.
De AWB bepaalt in art. 4:8 dat het bestuursorgaan (in dit geval de AFM) waarbij
een aanvraag is ingediend belanghebbenden in de gelegenheid moet stellen een
zienswijze ter zake van die aanvraag in te dienen bij het bestuursorgaan dat
die zienswijzen in zijn besluitvorming moet betrekken. Een dergelijke invloed
op de inhoud, de totstandkoming van een biedingsbericht of het tijdstip waarop
dat door de AFM wordt goedgekeurd, zou tot een verstoring van de door het
wetsvoorstel voorziene procedure kunnen leiden. Dat lijkt niet gewenst.– een besluit door de AFM omtrent de goedkeuring van een biedingsbericht
kwalificeert als een besluit in de zin van art. 1:3 AWB. Op grond van die
wet kunnen diegenen die belanghebbende bij dat besluit zijn, beroep instellen
tegen dat besluit. Denkbaar is dat een doelvennootschap of een derde een rechtsmiddel
tegen het besluit tot goedkeuring van een biedingsbericht zal aanwenden. Mede
gelet op het feit dat de goedkeuring door de AFM tevens een «Europees
paspoort» vormt voor het biedingsbericht op grond van richtlijn 2004/25/EG,
kan de mogelijkheid dat een dergelijk rechtsmiddel wordt aangewend tot onaanvaardbare
rechtsonzekerheid leiden. Overigens bestaat er geen bezwaar tegen het bestaan
van de mogelijkheid een rechtsmiddel aan te wenden indien goedkeuring van
een biedingsbericht wordt geweigerd.Zijn de hiervoor geschetste risico’s denkbeeldig, zo nee op welke
wijze zouden deze in het belang van een goede werking van de kapitaalmarkt
weggenomen kunnen worden? Leiden ook andere bepalingen in het wetsvoorstel
tot dezelfde of overeenkomstige risico’s en op welke wijze kunnen die
ondervangen worden?Artikel 25 lid 2 van de Wet op de ondernemingsraden (WOR) bepaalt dat
advies van de ondernemingsraad moet worden gevraagd op een zodanig tijdstip
dat dit advies nog van wezenlijke invloed kan zijn op het voorgenomen besluit
tot, in het geval van een openbaar bod, overdracht dan wel vestigen van zeggenschap.
De leden van de VVD-fractie hebben met instemming kennis genomen van de interpretatie
van de minister, waar hij in de memorie van toelichting (p. 7) opmerkt:«Van voorwaardelijke overeenstemming is bijvoorbeeld sprake indien
bieder en doelvennootschap overeenstemming hebben bereikt, terwijl op dat
moment nog advies van de ondernemingsraad of ondernemingsraden (.....) en
werknemersorganisaties moet worden gevraagd. Omdat sprake is van een voorwaardelijke
overeenstemming kan het advies van de ondernemingsraad of -raden en werknemersverenigingen
op grond van respectievelijk de Wet op de Ondernemingsraden (art. 25 lid 2)
en het SER-besluit Fusiegedragsregels 2000 (art. 4 lid 6) nog van wezenlijke
invloed zijn op het bod en de modaliteiten daarvan».De leden van de VVD-fractie maken hieruit op dat een adviesaanvraag in
de in van art. 25 lid 2 WOR in het algemeen tijdig is geschied, indien de
ondernemer, wanneer hij advies vraagt, reeds overeenstemming heeft bereikt
met een wederpartij, zolang deze overeenstemming nog slechts voorwaardelijk
is. Dit geldt niet alleen in het geval van een openbaar bod, maar voor ieder
geval waarin art. 25 WOR van toepassing is, zo blijkt uit de algemene formulering
van de minister. Zien de leden van de VVD-fractie dit goed? Deze leden zien het antwoord van de minister met belangstelling tegemoet.De voorzitter van de commissie,Van de BeetenDe wnd. griffier van de commissie,Van Dooren XNoot1Samenstelling:Leden: Holdijk (SGP), Wagemakers (CDA), Witteveen (PvdA), De Wolff (GL),
Van de Beeten (CDA) (voorzitter), Broekers-Knol (VVD), De Graaf (VVD), Ruers
(SP), Westerveld (PvdA), Engels (D66) en Franken (CDA).Plv. leden: Schuurman (CU), Pruiksma (CDA), Jurgens (PvdA), Minderman
(GL), Dolle (CDA), Rosenthal (VVD), Biermans (VVD), Kox (SP), Tan (PvdA),
Schuyer (D66) en Russell (CDA). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-20062007-30419-B.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl