Voorstel Smits en Bussemaker wijz. Wet gelijke behandeling o.g.v. handicap of chronische ziekte i.v.m. uitbreiding tot openbaar vervoer; Memorie van toelichting
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-06 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 30878, nr. 3

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

22-11-2006

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2006-2007

30878 nr. 3

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. ALGEMEENAanleidingBelofte: OV toegankelijk in 2010 en 2030Stappenplannen maken duidelijk: belofte wordt niet gehaaldNoodzaak en mogelijkheid van uitbreiding WGBH/CZFinanciële gevolgen2. ARTIKELSGEWIJSArtikel IOnderdeel AOnderdeel B
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 30878Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 30 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
30 878Voorstel van wet van de leden Smits en Bussemaker tot wijziging van
de Wet gelijke behandeling op grond van handicap of chronische ziekte in verband
met uitbreiding van de reikwijdte tot het openbaar vervoernr. 3MEMORIE VAN TOELICHTING1. ALGEMEENAanleidingIn de Wet Gelijke Behandeling op grond van handicap en chronische ziekte
(WGBH/CZ) is bepaald dat de wet (nog) niet van toepassing is op openbaar vervoer.
De indieners van dit voorstel hebben het, net als de Tweede Kamer in zeer
brede meerderheid, altijd als een gemis ervaren dat de uitbreiding niet meteen
naar openbaar vervoer (OV) kon. Die teleurstelling is verwoord door in de
Wet nog wel op te nemen dat gelijke behandeling ook in het openbaar vervoer
geldt maar dat de wet pas later in werking treedt op dit beleidsterrein. Met
dit wetsvoorstel wordt nu bepaald dat de WGBH/CZ van kracht wordt voor het
openbaar vervoer per 1 januari 2008.De WGBH/CZ is een aanbouwwet. De Nederlandse regering en volksvertegenwoordiging
hebben vele malen uitgesproken veel belang te hechten aan een brede gelijke
behandelingswetgeving. Het is een nadere invulling van artikel 1 van de Grondwet.
De wetgeving biedt individuele rechtsbescherming voor mensen met beperking
en chronische ziekte die menen dat ze in concrete situatie vanwege hun beperking
worden gediscrimineerd. De wet biedt een laagdrempelige mogelijkheid om een
oordeel te vragen van de Commissie Gelijke Behandeling (CGB). Dat oordeel
voorkomt een eventuele rechtszaak en oordelen tesamen van de CGB bieden een
houvast voor de samenleving hoe te handelen op verschillende beleidsterreinen
om de gelijke behandeling zoveel mogelijk te waarborgen. Het feit dat er gelijke
behandelingswetgeving is en er de mogelijkheid is voor individuele burgers
om op een laagdrempelige manier een oordeel te vragen, spoort de samenleving
ook aan om serieus werk te maken van het wegwerken van omstandigheden waardoor
mensen met beperking achterstelling ervaren.Internationaal komt er steeds meer aansporing tot gelijke behandelingswetgeving.
De Universele Verklaring van de Rechten van de Mens, Het Internationaal verdrag
Inzake Burger en Politieke Rechten en het Europese Verdrag tot bescherming
van de Rechten van de Mens en de Universele Vrijheden, verbieden discriminatie
op welke grond dan ook. De Nederlandse regering heeft actief bijgedragen
aan het totstandkomen van een ontwerp VN verdrag «Internationaal Verdrag
ter bevordering en bescherming van de rechten en waardigheid van mensen met
een beperking». In die verdragen en in resoluties van het Europees parlement
wordt aangedrongen op het wettelijk verankeren van de rechten van mensen met
beperkingen.De WGBH/CZ is per 1 december 2003 in werking getreden voor slechts
de terreinen arbeidsmarkt en beroepsonderwijs. Die smalle werkingssfeer is
gekozen om ervaring op te doen met de systematiek. Inmiddels is veel positieve
ervaring opgedaan. De Commissie Gelijke Behandeling kan makkelijk worden benaderd
voor een oordeel (ze is laagdrempeliger dan de rechter) maar wordt niet overstroomd
met aanvragen voor een oordeel. Dat betekent dat burgers niet lichtvaardig
menen gediscrimineerd te worden. De oordelen van de CGB bieden houvast voor
de praktijk hoe te handelen in potentiële conflictsituaties.Kortheidshalve verwijzen indieners naar de memorie van toelichting bij
het initiatiefvoorstel van Smits, Rouvoet en Azough, waarin uitbreiding wordt
bepaald naar het terrein van funderend onderwijs (Voorstel van wet van de
leden Smits, Rouvoet en Azough tot wijziging van de Wet gelijke behandeling
op grond van handicap of chronische ziekte in verband met uitbreiding van
de reikwijdte tot het primair en het voortgezet onderwijs, Kamerstukken II
2005/06, 30 570, nr. 3) en bij het wetsvoorstel van de regering
waarin uitbreiding wordt bepaald naar het terrein wonen (Wijziging van de
Wet gelijke behandeling op grond van handicap of chronische ziekte in verband
met de uitbreiding met wonen, Kamerstukken II 2006/07, 30 859, nr. 3).De Kamer heeft steeds aangegeven dat er alle reden is om ook snel uitbreiding
naar het terrein van openbaar vervoer over te gaan. De noodzaak is logisch.
Mensen met een beperking willen zonder angst voor discriminatie betaald werk
kunnen doen en als voorbereiding daarop beroepsonderwijs kunnen volgen. Aan
beroepsonderwijs gaat funderend onderwijs vooraf. Om bij de school of het
werk te komen is (openbaar) vervoer nodig. Bij dat alles is het ook nodig
recht te hebben op een geschikt dak boven het hoofd.De afgelopen jaren zijn vorderingen gemaakt met het breder toegankelijk
maken van het openbaar vervoer, maar het ging moeizaam en langzaam. Het van
kracht worden van de WGBH/CZ op openbaar vervoer terrein blijkt nodig om een
stok achter de deur te hebben wanneer beloften niet of niet volledig worden
nagekomen en om zo meer urgentie bij uitvoering te bewerkstelligen.Belofte: OV toegankelijk in 2010 en 2030Heel lang werd de globale politieke belofte gedaan dat in 2010 het busvervoer
en in 2030 het treinvervoer toegankelijk kon zijn. Het werd opnieuw uitgesproken
inde Nota Mobiliteit. Die tijdstippen werden aangehouden vanuit de gedachte
dat de toegankelijkheid vorm zou krijgen met het geleidelijk vervangen van
materieel. Op die manier zouden de kosten niet te hoog oplopen. Hoe en op
wat voor manier de brede toegankelijkheid van alle onderdelen in de vervoersketen
zou worden gerealiseerd en volgens welke tussenstappen is tot dit jaar nooit
in een breed kader geschetst.Op zichzelf is het ook lastig dat beeld concreet in te vullen omdat de
problemen rondom de toegankelijkheid in het OV niet gering zijn. Het bestuurlijk
systeem is complex. Er is geen rechtstreekse sturing van vervoersbedrijven
door de overheid. Er zijn verschillende overheden (rijk, provincie
en gemeenten) die aanbesteden en voorwaarden hanteren via concessieverlening.Er zijn ook vele partijen als vervoerder actief terwijl de infrastructuur
door weer andere bedrijven wordt beheerd. De reiziger maakt gebruik van een
keten: met de bus naar het treinstation en met treintaxi verder bijvoorbeeld.
Daarmee zijn minimaal twee vervoerbedrijven gemoeid (stad- of streekbus, NS),
twee concessieverleners (gemeente en ministerie V&W) en twee beheerders
van bushalten en treinstation. Al die partijen zijn voor een deel betrokken
en aanspreekbaar maar niemand voor het geheel.De technische complicaties zijn ook groot. Er zijn technische eisen voor
wat betreft toegankelijkheid voor verschillende beperkingen (het gaat niet
alleen om rolstoelers (waar ook al een grote diversiteit in is, breedte, gewicht
e.d.) maar ook om zintuiglijk gehandicapten, chronisch zieken en verstandelijk
gehandicapten.Een bijzonder aspect is ook dat bij de toepassing van de WGBH/CZ op de
arbeidsmarkt en beroepsonderwijs het gebod tot gelijke behandeling wel algemeen
geldt, maar dat de toepassing ervan duidelijk wordt in specifieke omstandigheden
van een sollicitant of een werknemer in een bedrijf of een student.Bij het openbaar vervoer gaat het dagelijks om grote stromen reizigers
waarin niet af en toe een reiziger met een bepaalde beperking tussenzit, maar
vele potentiële reizigers met vele potentiële beperkingen tussen
vele reizigers zonder beperkingen.Toegankelijkheid betekent in die massale stromen ook rekening houden met
een veelvoud aan beperkingen waarmee tegelijk en zoveel mogelijk vooraf rekening
moet worden gehouden. Het is niet doelmatig voor alle individuele reizigers
te zoeken naar geschikte aanpassingen. Het is het meest doelmatig om te investeren
in brede algemene aanpassingen. Maar dat kan betekenen dat het van toepassing
verklaren van de WGBH/CZ leidt tot klachten van individuele reizigers die
aanpassingen wensen die redelijk lijken en die niettemin niet als prioriteit
zijn opgenomen in het plan voor brede algemene toegankelijkheid. Honoreren
van de specifieke aanpassing zou dan op het eerste gezicht ten koste kunnen
gaan van de investeringen voor toegankelijkheid waar mogelijk veel anderen
van profiteren. Om in zo’n geschil goed te beoordelen welk belang moet
prevaleren, is het nodig om preciezer inzicht te hebben in investeringsplannen
van OV-autoriteiten.Stappenplannen maken duidelijk: belofte wordt niet gehaaldIn 2006 zijn plannen bij de Tweede Kamer neergelegd door de minister van
Verkeer en Waterstaat waarin de minister, vervoerders en OV-autoriteiten aangeven
langs welke weg, met welke extra middelen en welke prioritering ze de bredere
toegankelijk kunnen realiseren (o.m. DGP/MDV/U.05.02732, 17 mei 2006
en bijlagen, Welke halte eerst? Een handreiking bij de
prioritering toegankelijkheid bushaltes1;
brief stappenplan NS en Prorail DGP/SPO/U.0.602435, september 2006). Daarmee
is voor het eerst breed aangegeven welke stappen worden gezet, welke partijen
verantwoordelijk zijn en of het einddoel bereikbaar is binnen de eerder genoemde
termijnen 2010 en 2030.Op grond daarvan is nu ondubbelzinnig duidelijk gemaakt dat de data 2010
en 2030 voor toegankelijkheid van respectievelijk stads en streekvervoer en
treinvervoer, bij lange na niet haalbaar zijn. De Minister van Verkeer en
Waterstaat heeft begin dit jaar een inventarisatie gepubliceerd waaruit bijvoorbeeld
bleek dat begin 2006, van alle bushaltes slechts 2% volledig toegankelijk
is, dat wil zeggen toegankelijk voor alle motorische, auditieve, visuele en
cognitieve beperkingen. Volgens de lopende investeringsplannen
kan voor 2010 het percentage toegankelijke haltes verhoogd worden naar 10%
(met per vervoersregio uitschieters naar hooguit 25%).Er rijdt wel veel aangepast materieel rond, maar toegankelijkheid van
de bus wordt natuurlijk beperkt door de toegankelijkheid van haltes en andersom.
Dit is een voorbeeld. Ook de toegankelijkheid van het treinvervoer blijkt
niet haalbaar in 2030. Ook niet na extra (financiële) inspanning.Het is zeer te betreuren dat de brede toegankelijkheid niet haalbaar blijkt
voor genoemde data. De gevolgen zijn groot. Reizigers met een functiebeperking
kunnen niet zorgeloos een reis te plannen. De instaphalte kan toegankelijk
zijn, maar niet de uitstap- of overstaphalte. De bus kan toegankelijk zijn
maar de aansluitende trein niet of pas als een afspraak wordt gemaakt voor
assistentie minimaal drie uur tevoren. Een verstoring in de reisketen als
gevolg van vertraging kan zo verstrekkende gevolgen hebben. De problemen zijn
zodanig dat een omvangrijk systeem nodig is van aanvullend doelgroepenvervoer
(Traxx vóór 2003 en Valys nu).De financiële gevolgen zijn eveneens groot. Het doelgroepenvervoer
werd als zo duur ervaren dat in 2003 een omvangrijke bezuiniging werd doorgevoerd
waardoor de mogelijkheden van reizigers met een beperking werden verminderd.
Niettemin is met doelgroepenvervoer nog altijd een omvangrijke subsidie gemoeid.
De noodzaak van doelgroepenvervoer vervalt niet volledig bij een OV-systeem
dat volledig toegankelijk is, maar kan belangrijk verminderen en daarmee ook
de financiële last ervan.De kwaliteit van het openbaar vervoer is in het geding. Een breed toegankelijk
openbaar vervoer is voor meer reizigers dan die met functiebeperking van belang.
Een toegankelijk OV-systeem is makkelijker bruikbaar voor alle reizigers,
speciaal de ouders van jonge kinderen (die met tassen en buggies sjouwen),
ouderen of andere reizigers die minder snel zijn dan de jonge vitale forens
van 30 jaar die het reistraject op zijn duimpje kent. Toegankelijkheid betekent
toegankelijk voor mensen met een motorische, visuele, auditieve of cognitieve
beperking. Toegankelijkheid betekent dan bijvoorbeeld ook dat op een heel
duidelijke manier reisinformatie beschikbaar komt, bijvoorbeeld aankomsttijd
en eventuele vertragingstijd van de volgende bus of trein op een lichtbak
voor dove reizigers. Zo’n lichtbak blijkt door niet-dove reizigers als
een belangrijke verbetering van dienstverlening te worden ervaren.Noodzaak en mogelijkheid van uitbreiding WGBH/CZDe indieners van dit wetsvoorstel menen dat de noodzaak én mogelijkheid
van snelle uitbreiding van de WGBH/CZ naar het openbaar vervoer duidelijk
is. Zonder wetgeving zijn vorderingen gemaakt, maar te langzaam.De Minister van Verkeer en Waterstaat onderkent dat een hoger tempo nodig
en mogelijk is. In brieven aan de Tweede Kamer (o.m. DGP/MDV/U.05.02732, 17 mei
2006) geeft de minister aan dat OV-autoriteiten de ambitie hebben om sneller
te werken, maar daarvoor geen middelen hebben.Er is overleg gevoerd met OV-autoriteiten en belangenorganisaties over
scenario’s voor het sneller toegankelijk maken. De minister heeft op
grond van die scenario’s aangegeven dat snellere uitbreiding van toegankelijkheid
mogelijk is, heeft prioritering aangegeven (aanpassingen komen eerder in drukbereisde
regio’s sneller om met gelijke middelen een grotere groep reizigers
te bedienen) en stelt extra financiële middelen ter beschikking. Ook
ontvangt ze stappenplannen om de voornemens concreet in te vullen en zal de
ontwikkeling van toegankelijkheid onderdeel worden gemaakt van de Nota Mobiliteit
Monitor waardoor de ontwikkelingen op dit terrein kunnen worden gevolgd. Die besluiten maken het goed mogelijk dat de WGBH/CZ ook snel van kracht
kan worden in het openbaar vervoer. De keuzes voor de scenario’s en
bijbehorende extra investeringen waartoe de minister zich heeft verplicht
plus de invulling ervan in stappenplannen van OV-autoriteiten en vervoerders
geven een gedetailleerd uitgewerkt kader voor alle betrokkenen.Dat kader schept ook duidelijkheid voor de reizigers. Reizigers met een
beperking die van mening zijn dat ze ongelijk worden behandeld in concrete
situaties omdat zij niet met het openbaar vervoer kunnen reizen en er voor
hen geen aanpassing wordt gemaakt waarmee zij de reis wel hadden kunnen maken,
kunnen dan een oordeel vragen van de Commissie gelijke behandeling CGB.De systematiek van de Wet vergt dat de CGB eerst beoordeeld of de beperking
of chronische ziekte in overwegende mate oorzaak was van het niet kunnen reizen.
Vervolgens oordeelt de CGB of de verlangde aanpassing in redelijkheid gevergd
kan worden van de vervoerder (of de verantwoordelijke OV-autoriteit of concessiegever).
De CGB zal zich bij die laatste vraag laten leiden door de stappenplannen.
Alle aanpassingen die op grond van de stappenplannen en de investeringscenario’s
tot uitvoering zouden moeten zijn gekomen, gelden dan in principe als «redelijk»
in de zin van deze wet.Staat de verlangde aanpassing niet in de stappenplannen of zou uitvoering
pas op een later tijdstip worden gerealiseerd dan geldt dat de gevraagde aanpassing
in principe niet in redelijkheid kan worden gevergd en is geen sprake van
ongelijke behandeling. Op deze manier geldt de WGBH/CZ als een effectieve
stok achter de deur om overgekomen afspraken na te komen.Financiële gevolgenDit wetsvoorstel heeft geen financiële gevolgen. Uitgangspunt is
dat de voorgenomen extra investeringen waartoe de minister van verkeer en
waterstaat besloot, ook worden geëffectueerd. Deze investeringen zijn
onderdeel van de gemaakte afspraken met vervoerders en OV-autoriteiten over
de te nemen stappen in de komende jaren. Omdat deze gemaakte afspraken het
kader vormen waarbij de CGB bepaalt of gevraagde aanpassingen in redelijkheid
gevergd kunnen worden, zijn in principe geen meeruitgaven te verwachten.2. ARTIKELSGEWIJSArtikel IOnderdeel AOnderdeel A regelt dat de in artikel 8, tweede lid, Wet gelijke behandeling
op grond van handicap en chronische ziekte bedoelde regels op zijn laatst
1 januari 2008 in werking treden. Tevens regelt dit onderdeel dat, de
algemene maatregel van bestuur, waarin de stappenplannen en andere afspraken
zoals overeengekomen met OV-autoriteiten en wegbeheerders worden vastgelegd,
wordt overgelegd aan beide kamers der Staten-Generaal.Het ligt voor de hand om de nu bekend zijnde implementatieplannen, stappenplan
spoor en handreiking prioritering bushaltes tezamen met de toegezegde financiële
middelen (in en bij de brief DGP/MDV/U.05.02732, 17 mei 2006 van de minister
van verkeer en waterstaat) te gebruiken bij het opstellen van een algemene
maatregel van bestuur. Zolang er geen algemene maatregel van bestuur ligt,
kan de WGBH/CZ van kracht worden en zal de meergenoemde brief
met genoemde plannen het kader vormen op grond waarvan de CGB adviezen kan
opstellen.Onderdeel BDit onderdeel regelt dat de artikelen 7 en 8 van de Wet gelijke behandeling
op grond van handicap en chronische ziekte in werking treden met ingang van
1 januari 2008.SmitsBussemakerXNoot1Diepens en Okkema i.o.v. V&W AVV (25 mei 2005)
Welke halte eerst? Een handreiking bij de prioritering toegankelijkheid bushaltes.
Eindrapport. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-30878-3.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl