Wijziging van de Wet sociale werkvoorziening in verband met een betere realisering van de met die wet beoogde doelen; Memorie van toelichting
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-05 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 30673, nr. 3

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

29-08-2006

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2005-2006

30673 nr. 3

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamALGEMEEN1. Inleiding2. Noodzaak tot modernisering2.1 Context van wet- en regelgeving2.2. Het beter realiseren van het met de wet beoogde
doel2.2.1 Versterken van de gemeentelijke verantwoordelijkheid2.2.2 Het creëren van meer rechten voor de Wsw-geïndiceerde2.2.3. Het betrekken van reguliere werkgevers3. Nieuwe situatie3.1. Context van wet- en regelgeving3.2 Het versterken van de gemeentelijke verantwoordelijkheidSubsidie naar individuele gemeentenScheiding tussen het publieke en private domeinVereenvoudiging van de financieringssystematiekNeveneffecten3.3 Het creëren van meer rechten voor de Wsw-geïndiceerdeRecht op tijdige plaatsingRecht op keuze begeleidingsorganisatieRecht op een persoonsgebonden budget begeleid werkenRecht op cliëntenparticipatie3.4 Het betrekken van reguliere werkgeversPermanente no-riskpolis bij ziekte en arbeidsongeschiktheidDoorlopen subsidie bij verlies Wsw-indicatieWerkgeversaanpak3.5 Stroomlijning4. Reactie van de uitvoerende partijenARTIKELSGEWIJSArtikel I. Wijziging Wet sociale werkvoorzieningOnderdeel A, onder 1Onderdeel A, onder 2Onderdeel A, onder 3Onderdeel BOnderdeel COnderdeel DOnderdelen E en FOnderdeel GOnderdeel HOnderdeel IOnderdeel JOnderdeel KOnderdelen L, M, O en POnderdeel NArtikel II. Werkloosheidswet Artikel III. Wet arbeidsongeschiktheidsverzekering
zelfstandigen Artikel IV. Wet arbeidsongeschiktheidsvoorziening jonggehandicapten
Artikel V. Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte
gewezen zelfstandigen Artikel VI. Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk
arbeidsongeschikte werkloze werknemers Artikel VII. Wet werk en bijstand Artikel
VIII. Wet Werk en inkomen naar arbeidsvermogenOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 30673Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 91 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
30 673Wijziging van de Wet sociale werkvoorziening in verband met een betere
realisering van de met die wet beoogde doelennr. 3MEMORIE VAN TOELICHTINGALGEMEEN1. InleidingDit wetsvoorstel vormt het sluitstuk van de modernisering van de Wet sociale
werkvoorziening (Wsw). De doelgroep en het doel van de Wsw worden met dit
wetsvoorstel niet veranderd. De Wsw blijft een vrijwillige voorziening voor
een aparte groep van arbeidsgehandicapten die vanwege de ernst van hun lichamelijke,
verstandelijke en/of psychische handicap aangewezen zijn op aangepaste arbeid
in het kader van de Wsw, omdat zij duurzaam geen reguliere arbeid kunnen verrichten,
ook niet met inzet van re-integratievoorzieningen. Doel van de Wsw is om aan
zoveel mogelijk arbeidsgehandicapten die zijn geïndiceerd voor de Wsw
aangepaste arbeid te bieden welke aansluit bij de capaciteiten en mogelijkheden
van de Wsw-geïndiceerde.De aanleiding voor de modernisering van de Wsw is in de kabinetsreactie
op het RWI-advies over de Wsw van september 20031
geschetst en vervolgens in de hoofdlijnennotitie «Vervolg modernisering
Wsw» van september 20042 verder uitgewerkt.
Deze brieven zijn uitgemond in een eerste wetsvoorstel, waarmee de Wsw-indicatiestelling
werd overgedragen van gemeenten naar de Centrale organisatie werk en inkomen
(CWI)3. In de brief van september 2004 en in de
memorie van toelichting bij het wetsvoorstel werd aangegeven dat de regering
de modernisering van de Wsw vorm zou geven in twee fasen. Doel van de overdracht
van de Wsw-indicatiestelling in de eerste fase was om te komen tot een meer
onafhankelijke en uniforme uitvoering van de indicatiestelling, om aldus te
kunnen waarborgen dat de toelating tot de Wsw voorbehouden blijft aan personen
die als het gaat om arbeidsinschakeling vanwege hun handicap exclusief op
de Wsw zijn aangewezen. De overdracht van de Wsw-indicatiestelling is per
1 januari 2005 gerealiseerd.Met dit wetsvoorstel zijn de voorstellen die zijn gedaan in de tweede
fase van de modernisering van de Wsw geformaliseerd. Het gaat er om binnen
het kader van de Wsw het aangepast werken in een zo regulier mogelijke omgeving
daar waar de capaciteiten en mogelijkheden van de Wsw-geïndiceerde
dit toelaten te bevorderen. In de brief aan de Tweede Kamer van juni 20051 zijn deze voorstellen en het daaraan ten grondslag liggende
doel beschreven. De voorstellen zijn een concretisering van de hoofdlijnennotitie
uit september 2004 en zijn tot stand gekomen op basis van een uitgebreide
consultatie van alle bij de uitvoering van de Wsw betrokken partijen; gemeenten
en de Vereniging van Nederlandse Gemeenten (VNG), sw-bedrijven en de brancheorganisatie
van sw-bedrijven Cedris, individuele cliënten en cliëntenorganisaties,
te weten de Landelijke Cliëntenraad (LCR), de Chronisch zieken en Gehandicapten
Raad Nederland (CG-Raad) en de Federatie van Ouderverenigingen (FvO). In diverse
landelijke bijeenkomsten zijn de uitgangspunten en voorstellen uit de hoofdlijnennotitie
van september 2004 besproken en knelpunten bij de uitvoering van de huidige
Wsw en mogelijke oplossingsrichtingen geïnventariseerd. Daarbij zijn
de verschillende, soms uiteenlopende, invalshoeken die betrokken partijen
hebben als het gaat om de uitvoering van de Wsw in kaart gebracht. De resultaten
van deze consultaties zijn vervolgens met VNG, Cedris en de cliëntenorganisaties
verder uitgewerkt in de vorm van concrete voorstellen. Ondersteunend aan dit
proces is samen met deze partijen een aantal onderzoeken uitgevoerd die ook
met de hoofdlijnennotitie van juni 2005 aan de Tweede Kamer zijn aangeboden2.Gedurende het totstandkomingsproces van de voorstellen is gebleken dat
de aan de modernisering ten grondslag liggende uitgangspunten door alle betrokken
partijen worden onderschreven en dat overeenstemming bestaat over de hoofdrichting
van de voorstellen. Een aantal maatregelen dat op grond van de hoofdrichting
door het kabinet in de hoofdlijnennotitie van juni 2005 is voorgesteld, bleek
bij een meerderheid van de bij de uitvoering betrokken partijen niet op instemming
te kunnen rekenen. Bij de behandeling van de moderniseringsvoorstellen in
de Tweede Kamer werd duidelijk dat voor deze maatregelen ook onvoldoende draagvlak
bestond bij de Tweede Kamer. De Tweede Kamer heeft daarop bij motie Van Hijum
en Bussemaker3 verzocht de moderniseringsvoorstellen
op deze onderdelen aan te passen. In concreto ging het om het voorstel een
deel van de Wsw-werknemers die vóór 1998 in de Wsw zijn ingestroomd
te herindiceren, het voorstel om wettelijk te regelen dat gedeeltelijk arbeidsgeschikten
pas een Wsw-indicatie kunnen aanvragen nadat is gebleken dat re-integratie
naar de reguliere arbeidsmarkt niet mogelijk is en het voorstel om in het
kader van de vereenvoudiging van de financieringssystematiek het onderscheid
in de subsidiecategorieën voor matig en ernstig gehandicapten te laten
vervallen. Met het door de Tweede Kamer aangenomen amendement Verburg van
13 december 20054 ten slotte, is bepaald
dat de middelen die in de oorspronkelijke moderniseringsvoorstellen bestemd
waren voor de introductie van een bonusregeling begeleid werken worden toegevoegd
aan het Wsw-macrobudget. Daarmee is het voornemen om een bonusregeling te
introduceren, vervallen. In dit wetsvoorstel en de verdere uitwerking daarvan
in lagere regelgeving, zijn bovengenoemde maatregelen derhalve niet meer aan
de orde. De overige voorstellen uit de brief van juni 2005 worden met dit
wetsvoorstel en daaropvolgende aanpassing van de lagere regelgeving gerealiseerd.2. Noodzaak tot moderniseringDe noodzaak om de Wsw te herzien, is gelegen in twee factoren. Enerzijds
gaat het om de in de praktijk gevoelde behoefte de uitvoering van de Wsw te
verbeteren en een aantal elementen in de Wsw dusdanig te wijzigen, dat de
doelstelling die met de wet wordt beoogd beter kan worden gerealiseerd (zie
paragraaf 2.2). Anderzijds noopt de veranderde context van wet- en regelgeving
op het terrein van arbeidsmarkt- en re-integratiebeleid en, in
het verlengde daarvan, de gewijzigde verantwoordelijkheidsverdeling tussen
rijk en gemeenten, tot herziening van de Wsw (zie paragraaf 2.1).2.1 Context van wet- en regelgevingDe veranderde context heeft onder meer geleid tot een verdergaande decentralisering
van verantwoordelijkheden op het terrein van arbeidsmarkt- en re-integratiebeleid
in de vorm van de introductie van de Wet werk en bijstand (WWB). Met de WWB
hebben gemeenten meer beleidsvrijheid en -verantwoordelijkheid gekregen om
op lokaal niveau arbeidsmarkt- en re-integratiebeleid vorm te geven en is
ook de financiële verantwoordelijkheid voor dit beleid verschoven in
de richting van gemeenten. Gemeenten financieren met behulp van een lumpsumbudget
zelf de re-integratie van gemeentelijke werkzoekenden en bekostigen zelf de
uitkeringslasten voor bijstandsgerechtigde werkzoekenden die er nog niet in
zijn geslaagd te re-integreren op de arbeidsmarkt. De Wsw is daardoor als
rijksgefinancierde voorziening in financieel opzicht aantrekkelijk geworden
voor gemeenten om moeilijk te re-integreren bijstandsgerechtigde cliënten
te plaatsen. Dat gegeven draagt het risico in zich dat daarmee een oneigenlijke
druk op de instroom in de Wsw ontstaat. Een toenemende nadruk op re-integratie
naar werk in het kader van de arbeidsongeschiktheidsregelingen die met de
introductie van de Wet werk en inkomen naar arbeidsvermogen (Wet WIA) zal
worden gerealiseerd kan er ook toe leiden dat nadrukkelijker naar de Wsw gekeken
wordt als alternatief voor een reguliere arbeidsplaats. In combinatie met
de stijging van de wachtlijsten in de Wsw die zich sinds eind 2002 voordoet
kan dit ertoe leiden dat personen die uitsluitend op de Wsw zijn aangewezen
worden verdrongen, hetgeen contrair is aan de bedoeling van de Wsw. Mede om
die reden is in de eerste fase van de modernisering de verantwoordelijkheid
voor de Wsw-indicatiestelling, waarmee wordt bepaald of personen die zich
vrijwillig aanmelden voor de Wsw ook daadwerkelijk op de Wsw zijn aangewezen,
overgedragen van gemeenten aan CWI. Daarmee wordt een onafhankelijke en uniforme
toelating tot de Wsw gewaarborgd.2.2. Het beter realiseren van het met de wet beoogde
doelMet de overdracht van de Wsw-indicatiestelling per 1 januari 2005
werd de uitvoering van de Wsw zelf niet gewijzigd. Daarom werd bij de start
van de modernisering van de Wsw al aangegeven dat in een tweede fase de uitvoeringssystematiek
verder zou worden herzien om het bieden van aangepaste arbeid, welke aansluit
bij de capaciteiten en mogelijkheden van de Wsw-geïndiceerde, te bevorderen.
Het realiseren van dit doel van de wet is na inwerkingtreding van de wet uit
1998 nog onvoldoende van de grond gekomen en derhalve voor verbetering vatbaar.Belangrijke aanleiding voor deze constatering is dat het aandeel Wsw-geïndiceerden
dat bij (her)indicatie een positief advies begeleid werken krijgt niet in
overeenstemming is met het aandeel daadwerkelijk gerealiseerde begeleid werkenplaatsen
en evenmin met het aandeel Wsw-geïndiceerden dat anderszins, via detachering
vanuit het sw-bedrijf, onder aangepaste omstandigheden bij reguliere werkgevers
werkzaam is. Het verkrijgen van een positief advies begeleid werken wijst
erop dat het verrichten van arbeid onder aangepaste omstandigheden in een
reguliere omgeving gezien de capaciteiten en mogelijkheden van de Wsw-geïndiceerde
mogelijk is. Eind 2005 heeft 39 procent van de Wsw-geïndiceerden op de
Wsw-wachtlijst en 34 procent van de mensen met een Wsw-arbeidsplaats van na
1998 een positief advies begeleid werken. Van de mensen met een Wsw-arbeidsplaats
van voor 1998 is niet bekend welk aandeel van hen in staat zou zijn tot begeleid
werken, aangezien het begrip begeleid werken met de wetswijziging
van 1998 is geïntroduceerd en deze mensen zijn vrijgesteld van herindicatie.
Ervan uitgegaan kan echter worden dat het minstens een vergelijkbaar percentage
zal zijn, gelet op het feit dat met de wetswijziging van 1998 de toelatingscriteria
voor de Wsw zijn aangescherpt en er zich onder de doelgroep van vóór
1998 dus Wsw-werknemers bevinden die tot de Wsw zijn toegelaten op grond van
in de persoon gelegen factoren die volgens de huidige criteria niet worden
gezien als dermate ernstig dat zij tot toelating tot de Wsw zouden leiden.
Ondanks dit relatief hoge aandeel Wsw-geïndiceerden dat op grond van
de aard en ernst van de arbeidshandicap in staat kan worden geacht tot het
verrichten van aangepaste arbeid onder meer reguliere omstandigheden, werkt
eind 2005 slechts 2 procent van het totale aantal Wsw-werknemers begeleid
bij een reguliere werkgever en is 16 procent gedetacheerd bij een reguliere
werkgever. Het merendeel, 83 procent, is werkzaam in de beschutte omgeving
van het sw-bedrijf. Geconstateerd kan dus worden dat Wsw-geïndiceerden
gezien hun capaciteiten en mogelijkheden nog te vaak werken op een beschutte
arbeidsplaats in het sw-bedrijf. De mogelijkheden voor detachering bij een
reguliere werkgever of voor begeleid werken in dienst van een reguliere werkgever
met behulp van de Wsw-subsidie worden nog onvoldoende benut.De wijzigingen in het wetsvoorstel en de daarop volgende wijzigingen in
de lagere regelgeving zijn er op gericht om te stimuleren dat meer ingezet
wordt op het realiseren van aangepaste Wsw-arbeidsplaatsen die passen bij
de capaciteiten en mogelijkheden van de Wsw-geïndiceerde. Het vergroten
van het aantal begeleid werkenplaatsen is derhalve geen doelstelling op zichzelf.
Het gaat erom dat Wsw-geïndiceerden de kans krijgen zich te ontplooien
in een arbeidsomgeving die het beste recht doet aan hetgeen de Wsw-geïndiceerde
kan. Om dit te realiseren beoogt de modernisering van de Wsw de uitvoeringsstructuur
weer terug te brengen bij de doelstelling van de wet.Uit onder meer overleg met alle bij de uitvoering van de Wsw betrokken
partijen is gebleken dat belemmeringen bij het realiseren van deze doelstelling
te maken hebben met de door gemeenten ervaren verantwoordelijkheid voor de
Wsw (zie paragraaf 2.2.1), de mogelijkheden die Wsw-geïndiceerden
zelf hebben om sturing te geven aan het realiseren van een passende Wsw-arbeidsplaats
(zie paragraaf 2.2.2) en de bereidheid van werkgevers om arbeidsplaatsen
voor Wsw-geïndiceerden beschikbaar te stellen (zie paragraaf 2.2.3). 2.2.1 Versterken van de gemeentelijke verantwoordelijkheidDe noodzaak tot het verder versterken van de gemeentelijke verantwoordelijkheid
is ingegeven door de uitvoeringspraktijk die in de afgelopen jaren –
mede door de gehanteerde financieringssystematiek – is ontstaan. In
de meeste gevallen heeft het gemeentebestuur op grond van de Wet gemeenschappelijke
regelingen (Wgr) de uitvoering overgedragen aan een openbaar lichaam en zijn
alle verantwoordelijkheden voor de uitvoering van de Wsw overgeheveld naar
het Wgr-verband. In het geval gemeenten samenwerken in een Wgr-verband wordt
ook het rijksbudget hiernaartoe overgemaakt. Daarnaast biedt de huidige Wsw
de mogelijkheid aan gemeenten en Wgr-verbanden om een sw-bedrijf als privaatrechtelijk
rechtpersoon aan te wijzen als verantwoordelijke voor de uitvoering van de
Wsw. Door de verantwoordelijkheid voor de uitvoering van de Wsw in handen
te leggen van een Wgr-verband of een privaatrechtelijk sw-bedrijf kunnen individuele
gemeenten een belemmering ervaren bij het aansturen van de uitvoering naar
eigen inzicht. Gemeenten komen hierdoor op een relatief grote afstand te staan
van de eigen Wsw-geïndiceerde ingezetenen èn het aanbod dat aan
hen in het kader van de Wsw wordt gedaan. In de praktijk gebeurt
het lang niet altijd dat een arbeidsplaats op maat gesneden wordt voor een
instromende Wsw-werknemer. Vooral in de situatie waarin het sw-bedrijf een
centrale positie inneemt bij de inzet van de Wsw-subsidie en het plaatsen
van Wsw-geïndiceerden van de wachtlijst, is bij plaatsing van Wsw-geïndiceerden
vaak de beschikbare «vacature» in het sw-bedrijf het uitgangspunt,
en niet de vraag of deze arbeidsplaats ook de best passende plaats is. Vanuit
bedrijfseconomisch belang van het sw-bedrijf is het vaak aantrekkelijker en
eenvoudiger om een Wsw-geïndiceerde – zeker de meer productieve
Wsw-geïndiceerden – in het sw-bedrijf te plaatsen dan om op zoek
te gaan naar een werkgever buiten het sw-bedrijf waar een aangepaste arbeidsplaats
met inzet van het Wsw-budget gerealiseerd zou kunnen worden. Zelfs als die
arbeidsplaats beter past bij de capaciteiten en mogelijkheden van de Wsw-geïndiceerde
zelf.In de overleggen met gemeenten bij de voorbereiding van de moderniseringsvoorstellen
is ook duidelijk gebleken dat gemeenten zelf de noodzaak inzien om de Wsw-geïndiceerde
meer centraal te stellen bij de uitvoering van de Wsw. Los daarvan zijn gemeenten
ook vanuit financieel oogpunt overtuigd van de noodzaak een omslag in het
sw-bedrijf te bewerkstelligen. Vanuit gemeenten en sw-bedrijven komen signalen
dat het moeilijker wordt om werkzaamheden voor Wsw-werknemers aan te bieden
die voldoende opbrengsten genereren om de Wsw kostendekkend te kunnen uitvoeren.
De wijze waarop grootschalige sw-bedrijven zijn ingericht, in combinatie met
veranderende marktverhoudingen en een afnemende vraag naar bepaalde soorten
van laaggeschoolde arbeid, blijkt in een toenemend aantal gemeenten te leiden
tot een verminderde rendabiliteit van de bedrijfsvoering binnen sw-bedrijven.
Samen met de sector is dan ook geconstateerd dat een omslag moet plaatsvinden
van de gerichtheid op deze kapitaalintensieve werkvormen naar werkvormen waarmee
de verhouding tussen de kosten en opbrengsten van een Wsw-plaats beter in
balans zijn en de risico’s lager zijn. Dit past in de gewenste ontwikkeling
die door de sector zelf wordt aangeduid als de beweging van het sw-bedrijf
als productiebedrijf naar het sw-bedrijf als mensontwikkelbedrijf, waarin
arbeid op maat en expertise ten aanzien van passende begeleiding zorgen voor
een werkomgeving waarin aan Wsw-geïndiceerden een arbeidsplaats wordt
geboden die optimaal aansluit bij de capaciteiten en mogelijkheden van de
Wsw-geïndiceerde zelf. De binnen de Wsw beschikbare middelen dienen daarvoor
te worden aangewend en niet te worden geïnvesteerd in het op peil houden
van productielijnen en productie-omgevingen die gezien de huidige marktontwikkelingen
steeds minder rendabel worden en dus de inzet van een steeds groter deel van
de Wsw-middelen vergen. Daar komt nog bij dat aangepaste arbeidsplaatsen buiten
het sw-bedrijf over het algemeen goedkoper te realiseren zijn dan arbeidsplaatsen
in het sw-bedrijf.Een toelichting op de concrete maatregelen die ten aanzien van het versterken
van de gemeentelijke verantwoordelijkheid zijn getroffen en de gevolgen daarvan
voor het sw-bedrijf is opgenomen in paragraaf 3.2. 2.2.2 Het creëren van meer rechten voor de Wsw-geïndiceerdeDe doelstelling om het werken in een zo regulier mogelijke omgeving te
bevorderen is ingegeven vanuit het uitgangspunt dat de Wsw als vrijwillige
voorziening voor een specifieke groep arbeidsgehandicapten zo goed mogelijk
moet aansluiten bij de capaciteiten en mogelijkheden van de Wsw-geïndiceerden.
Bij het centraal stellen van de Wsw-geïndiceerde past ook het zorgdragen
voor voldoende rechten voor de Wsw-geïndiceerde. Wanneer de Wsw-geïndiceerde
de mogelijkheid heeft om mede te bepalen op welke plek en op welke manier
zijn arbeidsplaats wordt gerealiseerd komt dit het maatwerk ten
goede. Binnen de kaders van meer beleidsvrijheid en -verantwoordelijkheid
voor gemeenten is het daarom van belang dat de Wsw-geïndiceerde zijn
stem kan laten gelden bij het vormgeven van het aanbod dat in het kader van
de Wsw aan hem wordt gedaan.Ook de voorgenomen Wet maatschappelijke ondersteuning (Wmo) gaat uit van
meer sturing en regie door gemeenten en meer eigen verantwoordelijkheid voor
de cliënt. Meer eigen verantwoordelijkheid van de cliënt voor re-integratie
komt tevens terug in de Wet WIA. De aanpassingen van de Wsw in het kader van
de tweede fase van de modernisering sluiten hierbij aan. Daarmee kan de Wsw,
als aparte voorziening voor een specifieke doelgroep, worden ingezet op een
manier die past bij de lokale situatie én aansluit bij de capaciteiten
en mogelijkheden van de Wsw-geïndiceerde.In paragraaf 3.3 worden de maatregelen ter vergroting van de rechten
van de Wsw-geïndiceerden beschreven.2.2.3. Het betrekken van reguliere werkgeversMedewerking van reguliere werkgevers is onontbeerlijk om het aangepaste
werken in een zo regulier mogelijke omgeving te kunnen bevorderen. Voor het
realiseren van Wsw-arbeidsplaatsen buiten het sw-bedrijf in de vorm van begeleid
werken kunnen gemeenten afspraken maken met reguliere werkgevers over de inzet
van de Wsw-subsidie ten behoeve van een loonkostensubsidie, de aanpassingen
die noodzakelijk zijn om arbeid te kunnen verrichten en de inkoop van begeleiding
op de werkvloer. Dit blijkt in de praktijk niet genoeg om werkgevers te overtuigen
Wsw geïndiceerden in dienst te nemen. Werkgevers zijn onbekend met de
doelgroep van de Wsw en de mogelijkheden die de Wsw-subsidie biedt. Daarnaast
geven werkgevers aan huiverachtig te zijn voor het in dienst nemen van een
Wsw-geïndiceerde in verband met de risico’s in geval van ziekte
en arbeidsongeschiktheid en het wegvallen van de Wsw-subsidie als betrokkene
bij herindicatie niet meer tot de doelgroep blijkt te behoren.In paragraaf 3.4. wordt nader ingegaan op de weg waarlangs de betrokkenheid
van reguliere werkgevers kan worden vergroot.3. Nieuwe situatie3.1. Context van wet- en regelgevingIn de hoofdlijnennotitie vervolg modernisering Wsw van september 2004
en de brief van juni 2005 is uitgebreid ingegaan op de positionering van de
Wsw en de noodzaak om deze ten opzichte van omliggende wet- en regelgeving
beter af te bakenen om daarmee de Wsw voor de doelgroep te kunnen behouden.
Met de wijzigingen in het kader van de modernisering van de Wsw is in deze
afbakening van de Wsw ten opzichte van het arbeidsmarkt- en re-integratiebeleid
enerzijds en het zorgbeleid anderzijds voorzien.Het arbeidsmarkt- en re-integratiebeleid dat op lokaal niveau gevoerd
wordt door gemeenten en het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen (UWV)
is er op gericht om werkzoekenden toe te leiden naar een plek op de reguliere
arbeidsmarkt. Voor groepen voor wie een reguliere arbeidsplaats niet direct
tot de mogelijkheden behoort, kunnen voorzieningen in het kader van re-integratie
worden ingezet, waaronder tijdelijk gesubsidieerde arbeidsplaatsen. De Wsw
is niet bedoeld voor deze groepen. De Wsw is uitsluitend bedoeld voor personen
met een lichamelijke, verstandelijke en/of psychische arbeidshandicap
die vanwege die handicap duurzaam niet in staat zijn om arbeid onder reguliere
omstandigheden te verrichten. Voor zover deze personen op vrijwillige basis
in het kader van de Wsw op een aangepaste arbeidsplaats willen participeren,
komen deze personen in aanmerking voor een Wsw-indicatie. Toeleiding van moeilijk
te re-integreren doelgroepen naar de Wsw door gemeenten en UWV is dan ook
niet aan de orde. Voor gehandicapten die vanwege de ernst van de handicap
niet kunnen werken, ook niet in het kader van de Wsw, bestaat de mogelijkheid
van een zorgaanbod in het kader van de Algemene Wet Bijzondere Ziektekosten
(AWBZ), ook wel dagbesteding genoemd, dat is gericht op het vergroten van
de zelfredzaamheid en het voorkomen van sociaal isolement.De bovenstaande positionering van de Wsw als vrijwillige aparte voorziening
voor een specifieke, afgebakende groep arbeidsgehandicapten die op de Wsw
is aangewezen dient ook gewaarborgd te zijn in omliggende wet- en regelgeving
(WWB, Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte gewezen
zelfstandigen (IOAZ), Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte
werkloze werknemers (IOAW), Werkloosheidswet (WW), Wet arbeidsongeschiktheidsverzekering
zelfstandigen (WAZ), Wet arbeidsongeschiktheidsvoorziening jonggehandicapten
(WAJONG), Wet op de arbeidsongeschiktheidsverzekering (WAO), Wet WIA, AWBZ).
In paragraaf 3.5. worden de maatregelen toegelicht die zijn getroffen
om te waarborgen dat er sprake is van sluitendheid in het aanbod dat vanuit
deze wetten wordt gedaan aan personen die daarvoor in aanmerking komen en
dat de voor de Wsw-doelgroep uit de Wsw voortvloeiende rechten en plichten
gestroomlijnd worden met de omliggende wet- en regelgeving. 3.2 Het versterken van de gemeentelijke verantwoordelijkheidSubsidie naar individuele gemeentenIndividuele gemeenten zijn verantwoordelijk voor de uitvoering van de
Wsw voor de Wsw-geïndiceerden die woonachtig zijn in de eigen gemeente.
Om de verantwoordelijkheid van individuele gemeenten te benadrukken en hen
meer mogelijkheden te bieden om regie te voeren op de uitvoering van de Wsw
zullen de rijksmiddelen voor de Wsw jaarlijks aan individuele gemeenten worden
verstrekt. De wijziging in de financieringsrelatie laat onverlet dat samenwerking
van gemeenten in Wgr-verband mogelijk blijft. Gemeenten maken zelf bewust
de afweging of en in hoeverre zij taken die gemoeid zijn met de uitvoering
van de Wsw en het bijbehorende budget overdragen aan het samenwerkingsverband.
Dit betekent dat gemeenten ervoor kunnen kiezen om het wachtlijstbeheer, mits
uitgesplitst naar individuele gemeenten (zie paragraaf 3.3, recht op
tijdige plaatsing), het verzorgen van de aanvraag voor herindicatie bij CWI
en/of het realiseren van passende Wsw-arbeidsplaatsen voor de eigen Wsw-geïndiceerde
ingezetenen over te laten aan het Wgr-verband. Indien gemeenten op dit moment
in Wgr-verband samenwerken dienen zij bij de vraag of en onder welke voorwaarden
zij in Wgr-verband willen blijven samenwerken uiteraard wel rekening te houden
met bestaande afspraken en verplichtingen die met de andere gemeenten zijn
aangegaan.Scheiding tussen het publieke en private domeinOm de gemeentelijke regiefunctie te versterken is vastgelegd dat een aantal
met de uitvoering van de Wsw gemoeide taken, te weten het wachtlijstbeheer,
het verzorgen van de aanvraag voor herindicatie bij CWI en het bekostigen
van begeleid werkenplaatsen, tot de verantwoordelijkheid behoort van het publieke
domein, te weten de gemeente of het Wgr-verband als verlengd lokaal bestuur.
De verantwoordelijkheid voor bovengenoemde taken kan door de gemeente
of het Wgr-verband niet meer worden gedelegeerd aan een privaatrechtelijke
rechtspersoon. In de oude situatie kon dat wel. De wijziging om het sw-bedrijf
als aparte rechtspersoon niet langer verantwoordelijk te laten zijn voor het
wachtlijstbeheer, het verzorgen van de aanvraag voor herindicatie bij CWI
en het bekostigen van begeleid werkenplaatsen past in de doelstelling om de
Wsw-geïndiceerde centraal te stellen bij de uitvoering van de Wsw. Daar
waar het gaat om het tijdig bieden van Wsw-plaatsen en het beoordelen van
de passendheid daarvan moet het belang van de individuele Wsw-geïndiceerde
altijd leidend zijn. Het is aan de gemeente of het Wgr-verband om dit te bewaken.
Het bedrijfseconomisch belang in het sw-bedrijf kan immers soms tegengesteld
zijn aan de doelstelling van de Wsw en de uitwerking daarvan voor individuele
Wsw-geïndiceerden. Zo kan het voor een sw-bedrijf aantrekkelijk zijn
om de relatief productieve Wsw-geïndiceerden snel te plaatsen vanaf de
wachtlijst, ten koste van relatief minder productieve Wsw-geïndiceerden.
Ook het actief bevorderen van uitstroom van relatief productieve Wsw-geïndiceerden
uit het sw-bedrijf naar begeleid werken is in bedrijfseconomisch opzicht niet
in het belang van het sw-bedrijf. Door de verantwoordelijkheid voor de uitvoering
van de taken op dit gebied bij de gemeente of het Wgr-verband te houden, wordt
voorkomen dat dergelijke tegengestelde belangen van doorslaggevende invloed
zijn op het beleid dat ten aanzien van individuele Wsw-geïndiceerden
wordt gevoerd. Wel kan de gemeente of het Wgr-verband bovengenoemde taken
mandateren aan een privaatrechtelijke sw-bedrijf. Het sw-bedrijf handelt dan
echter uitsluitend in opdracht en onder verantwoordelijkheid van de gemeente
of het Wgr-verband.Voor het overige is de taak van het sw-bedrijf in het kader van de uitvoering
van de Wsw gelegen in het bieden van beschutte arbeidsplaatsen, voorzover
de gemeente of het Wgr-verband het sw-bedrijf daar door middel van een aanwijzingsbesluit
toe heeft aangewezen, en het in opdracht van de gemeente of het Wgr-verband
zoeken naar begeleid werkenplaatsen en het verzorgen van de begeleiding op
de werkvloer.Met deze wijzigingen neemt de hoeveelheid taken die met de uitvoering
van de Wsw is gemoeid niet toe. Door vereenvoudiging van de financieringssystematiek
(zie volgende onderdeel) is juist sprake van een aanzienlijke vermindering
van administratieve- en verantwoordingslasten voor de gemeenten. De met de
uitvoering van de Wsw gemoeide kosten nemen door de maatregelen in het wetsvoorstel
per saldo dan ook niet toe. Wel kan in de gemeentelijke uitvoering sprake
zijn van een verschuiving van taken, doordat de gemeente een aantal taken
overneemt die op dit moment worden uitgevoerd door het privaatrechtelijke
sw-bedrijf. Daar de gemeenten alle taken die gemoeid zijn met de uitvoering
van de Wsw bekostigen vanuit het Wsw-budget, ligt het in die gevallen voor
de hand om dat deel van de Wsw-middelen waarmee de uitvoering van die taken
door het privaatrechtelijke sw-bedrijf thans wordt bekostigd, niet langer
aan het sw-bedrijf beschikbaar te stellen maar binnen de gemeente zelf in
te zetten, zodat geen sprake is van een netto kostenstijging voor de gemeente.Door voornoemde maatregelen is de regie op de uitvoering van de Wsw nadrukkelijker
in handen gelegd van individuele gemeenten. Gemeenten worden hiermee gestimuleerd
vooraf na te denken op welke wijze zij het doel van de wet, het realiseren
van aangepaste arbeid welke aansluit bij de capaciteiten en mogelijkheden
van de Wsw-geïndiceerde, het beste kunnen realiseren. Gemeenten zullen
voor het realiseren van meer Wsw-arbeid buiten het sw-bedrijf, door in te
zetten op directe plaatsing vanaf de wachtlijst bij een reguliere werkgever
middels detachering of begeleid werken en door in te zetten op doorstroom
vanuit het sw-bedrijf, tijd nodig hebben. Voor zover dat leidt
tot een vermindering van de inkomsten van het sw-bedrijf, waarmee de gemeente
vervolgens zelf geconfronteerd wordt, is de gedachte dat de focus van de gemeente
desalniettemin minder eenzijdig bij het bedrijfseconomische belang van het
sw-bedrijf ligt en dat de gemeenten in staat zullen zijn goede afwegingen
te maken tussen het belang van het sw-bedrijf enerzijds en het belang van
de Wsw-geïndiceerde anderzijds. Gemeenten zullen samen met sw-bedrijven
een toekomstvisie moeten ontwikkelen. Daarbij zal gekeken moeten worden in
hoeverre de werkzaamheden die nu aangeboden worden door sw-bedrijven passen
bij de doelgroep van de Wsw die is aangewezen op beschutte arbeid en ook in
financieel opzicht rendabel kunnen zijn. Met de verhoogde beleidsvrijheid
die gemeenten geboden wordt en de vereenvoudiging van de uitvoering van de
Wsw krijgen gemeenten de ruimte om aan een eventueel noodzakelijke afbouw,
hervorming en/of het anderszins benutten van de infrastructuur van het sw-bedrijf
op eigen wijze en in eigen tempo vorm te geven.Vereenvoudiging van de financieringssystematiekOm gemeenten optimaal de ruimte te geven om op lokaal niveau vorm te geven
aan de uitvoering van de Wsw en hierbij eigen, op de lokale situatie toegespitste
keuzes te maken ten aanzien van de uitvoeringsstructuur, is de Wsw-financieringssystematiek
vereenvoudigd. Gemeenten zullen te maken krijgen met een sterke vermindering
van de verantwoordingslasten en minder beperkende voorwaarden bij de inzet
van het Wsw-budget. Tegelijkertijd wordt met de nieuwe verdeelsystematiek
de verantwoordelijkheid van de gemeenten voor de eigen Wsw-geïndiceerden,
dat wil zeggen de Wsw-geïndiceerden die in de eigen gemeente woonachtig
zijn, benadrukt.Het beschikbare Wsw-macrobudget van circa 2,2 miljard euro zal jaarlijks
over gemeenten worden verdeeld op basis van het aantal Wsw-geïndiceerden
dat in elke gemeente woonachtig is. Het aandeel van het landelijk beschikbare
Wsw-budget dat een individuele gemeente zal ontvangen is gelijk aan het aandeel
Wsw-geïndiceerden dat woonachtig is in die gemeente ten opzichte van
het totale aantal Wsw-geïndiceerden in Nederland. Het Wsw-budget dat
gemeenten ontvangen, dient in beginsel volledig te worden aangewend voor de
uitvoering van de Wsw. Het beschikbare Wsw-macrobudget is in de huidige systematiek
gebaseerd op de structurele financiering van circa 90 000 voltijds Wsw-arbeidsplaatsen.
Dit aantal blijft in de nieuwe systematiek gehandhaafd. Ontvangt een gemeente
een x-percentage van het totale Wsw-budget, dan zal deze gemeente ten minste
hetzelfde percentage van de circa 90 000 Wsw-arbeidsplaatsen moeten realiseren.
Gemeenten zijn verplicht om Wsw-arbeidsplaatsen waarop hun eigen Wsw-geïndiceerden
werkzaam zijn te financieren. Dat betekent, dat wanneer Wsw-werknemers die
woonachtig zijn of gaan wonen in een andere gemeente dan de gemeente die de
Wsw-plaats heeft gerealiseerd, de eerstgenoemde gemeente de kosten voor de
Wsw-plaats, zolang deze voortduurt, dient te betalen.Gemeenten dienen overschotten op het Wsw-budget die er zijn na realisatie
van het minimale aantal Wsw-arbeidsplaatsen altijd in te zetten voor de uitvoering
van de Wsw. Daarmee worden gemeenten gestimuleerd om met het verstrekte Wsw-budget
méér Wsw-arbeidsplaatsen te realiseren dan het minimale aantal.
Alleen indien het minimale aantal Wsw-arbeidsplaatsen is gerealiseerd en er
geen Wsw-geïndiceerden op de wachtlijst staan in de desbetreffende gemeente,
mag de gemeente een eventueel overschot op het Wsw-budget voor andere doeleinden
inzetten.De andere wijze van verdelen van het Wsw-budget over gemeenten kan tot
herverdeeleffecten leiden. Onder herverdeeleffecten wordt verstaan de mate waarin een gemeente in enig jaar meer of minder Wsw-budget ontvangt
dan in het voorgaande jaar ten koste of ten gunste van de verstrekking van
Wsw-budget aan andere gemeenten. Ook in de huidige systematiek is jaarlijks
sprake van herverdeeleffecten. Om deze effecten te beperken en gemeenten niet
met te grote wisselingen in de budgetverstrekking van jaar op jaar te confronteren
wordt thans de zogenaamde 95-procentgarantie gehanteerd. Ook in de nieuwe
verdeelsystematiek zal sprake zijn van een 95-procentgarantie.De rijksfinanciering van Wsw-arbeidsplaatsen is gericht op personen met
een Wsw-indicatie, die voor hun arbeidsinschakeling uitsluitend op de Wsw
aangewezen zijn. Dat betekent ook dat voor personen die blijkens een herindicatiebeschikking
niet meer behoren tot de Wsw-doelgroep, arbeidsplaatsen niet blijvend met
het rijks-Wsw-budget kunnen worden gefinancierd. De rijkssubsidie voor arbeidsplaatsen
van personen die geen Wsw-indicatie meer hebben, loopt om die reden in een
periode van vijf jaar tijd af. Deze periode dient door gemeenten te worden
benut om een alternatief aanbod voor de betrokken werknemer te realiseren.
Gemeenten kunnen Wsw-geïndiceerden niet uit hun Wsw-arbeidsplaats ontslaan
zonder hen een dergelijk alternatief aanbod te hebben gedaan. Lukt dit niet
binnen vijf jaar dan zijn de gemeenten zelf volledig verantwoordelijk voor
de doorfinanciering van de arbeidsplaats tot het moment waarop alsnog een
alternatief aanbod beschikbaar is. Gemeenten kunnen hiervoor – naast
andere middelen – ook het werkdeel van het WWB-budget inzetten. In de
oude situatie werd de financiering vanuit het Wsw-budget na verlies van de
Wsw-indicatie pas stopgezet op het moment dat de gemeente een passend ander
aanbod had gedaan aan de voormalige Wsw-geïndiceerde. In de praktijk
komt het voor dat een dergelijk aanbod van de gemeente bewust achterwege blijft,
waardoor de betrokkene zonder Wsw-indicatie in beginsel tot de pensioengerechtigde
leeftijd op een Wsw-arbeidsplaats met Wsw-subsidie werkzaam kan blijven. Aan
die praktijk wordt met deze maatregel een einde gemaakt door de termijn van
doorfinanciering met Wsw-middelen voor deze arbeidsplaatsen tot maximaal vijf
jaar te beperken. Op die manier komt ook ruimte vrij voor personen die wél
tot de Wsw-doelgroep behoren en nog op de wachtlijst staan in afwachting van
plaatsing op een Wsw-arbeidsplaats.Individuele gemeenten zullen zelf verantwoording over de besteding van
de rijksmiddelen moeten afleggen. Hiermee wordt gewaarborgd dat de gemeenteraden
in alle gevallen nauw betrokken zijn bij en op de hoogte zijn van de prestaties
die worden geleverd voor de Wsw-geïndiceerden die ingezetenen zijn van
de eigen gemeente.Gemeenten hoeven daarvoor niet langer een apart verantwoordingsverslag
in te dienen, maar kunnen de benodigde gegevens opnemen in de gemeentelijke
jaarrekening. De jaarrekening met daarin de benodigde gegevens is voldoende
voor het Rijk om het Wsw-budget per gemeente te kunnen vaststellen. De verantwoording
over de Wsw wordt hierdoor voor gemeenten vereenvoudigd, hetgeen gepaard gaat
met een aanzienlijk vermindering van administratieve- en verantwoordingslasten.
Dit past in het algemene beleid van het kabinet om ernaar te streven de administratieve-
en verantwoordingslasten waar mogelijk terug te dringen en spoort tevens met
de aanbevelingen die zijn gedaan door de commissie Brinkman in het rapport «Anders gestuurd beter bestuurd: de specifieke uitkeringen
doorgelicht» en het daarop geformuleerde kabinetsstandpunt1. Conform het in het kabinetsstandpunt geformuleerde
voornemen wordt met deze wijziging van de Wsw ook het principe van single
audit en single information voor de Wsw ingevoerd. Het Rijk vraagt bij single
information en single audit naar informatie die zo veel mogelijk aansluit
bij de informatiebehoefte en verantwoordingsmomenten van de gemeenten en provincies zelf. Dat betekent voor de Wsw dat het Rijk voldoende heeft
aan het jaarverslag inclusief de jaarrekening van een gemeente. Deze jaarstukken
moeten ieder jaar volgend op het jaar waarover verantwoording wordt afgelegd,
uiterlijk 15 juli aan het rijk worden aangeleverd. Inherent aan invoering
van single information en single audit is dat er geen aparte verantwoording-
en accountantverklaring per specifieke uitkering meer wordt gevraagd. Daarvoor
in de plaats wordt een bijlage bij de jaarrekening van iedere mede-overheid
meegenomen. In deze bijlage wordt alleen de noodzakelijke verantwoordingsinformatie
per specifieke uitkering opgenomen, zodat het Rijk zijn verantwoordelijkheid
voor het beheer van specifieke uitkeringen beter kan waarmaken.Gezien de beoogde inwerkingtreding van de wet op 1 januari 2008 zal
de subsidieverstrekking voor het uitvoeringsjaar 2008, die plaatsvindt in
2007, conform de in dit wetsvoorstel en in het voorstel tot wijziging van
het Besluit uitvoering sociale werkvoorziening en begeleid werken opgenomen
systematiek plaatsvinden. Gemeenten zullen voor 1 oktober 2007 een subsidietoekenning
ontvangen volgens de nieuwe systematiek, onder het voorbehoud van inwerkingtreding
van deze wet op 1 januari 2008.NeveneffectenIn veel gevallen zullen de in het wetsvoorstel opgenomen wijzigingen voor
gemeenten aanleiding zijn om de uitvoeringsstructuur te herzien. De gemoderniseerde
Wsw biedt gemeenten echter ook de mogelijkheid om, ten opzichte van de huidige
gemeentelijke uitvoering, andere beleidskeuzes te maken, maar daarbij de huidige
uitvoeringsstructuur goeddeels onaangepast te laten. Als gemeenten ervoor
kiezen om het als zelfstandige gemeente te ontvangen Wsw-budget integraal
over te dragen aan het Wgr-verband of de taken die voortvloeien uit de Wsw
te mandateren aan het privaatrechtelijke sw-bedrijf dan kan dat. Het enige
waar gemeenten dan rekening mee moeten houden is dat een deel van het ontvangen
budget mogelijk ingezet moet worden voor Wsw-geïndiceerden uit de eigen
gemeente die in een andere gemeente werkzaam zijn en dus door de woongemeente
gefinancieerd moeten worden. Voor het overige hoeft de wijziging van de financierings-
en uitvoeringssystematiek voor gemeenten geen consequenties te hebben. Desalniettemin
is de op grond van signalen van gemeenten gestaafde verwachting dat veel gemeenten
in de wijzigingen aanleiding zullen zien om de uitvoering van de Wsw mede
uit eerder genoemde overwegingen ten aanzien van de financiële houdbaarheid
van de sw-bedrijven, te heroverwegen.Voor de sw-bedrijven kan een toenemende gerichtheid op aangepaste Wsw-arbeidsplaatsen
buiten het sw-bedrijf op termijn een krimp betekenen. Daarvoor geldt ten eerste
dat het instandhouden van een sw-bedrijf niet het doel van de Wsw kan zijn
en in die zin geen overweging mag vormen voor het blijven plaatsen van Wsw-geïndiceerden
in het sw-bedrijf. Het Wsw-budget moet worden ingezet ten behoeve van de Wsw-geïndiceerde
en niet ten behoeve van het instandhouden van een infrastructuur als dat laatste
ten koste zou gaan van de mogelijkheden die de Wsw-geïndiceerden kan
worden geboden. Ten tweede geldt dat het gemeenten en UWV in het kader van
het voeren van integraal arbeidsmarktbeleid vrij staat om de infrastructuur
van het sw-bedrijf desgewenst ook voor andere, niet-Wsw-geïndiceerde,
personen in te zetten. Trajecten en gesubsidieerde arbeidsplaatsen in een
sw-bedrijf voor niet-Wsw-geïndiceerde personen vallen echter buiten het
kader van de Wsw en kunnen onder geen enkele voorwaarde met Wsw-middelen worden
gefinancierd. Voor zover sw-bedrijven naast Wsw-plaatsen voor Wsw-geïndiceerde
personen ook andere, al of niet overheidsgefinancierde, arbeidsplaatsen aanbieden,
dient sprake te zijn van een transparante boekhouding. Een neveneffect voor sw-bedrijven kan tevens zijn dat de meer productieve
Wsw-geïndiceerden waarvoor een aangepaste Wsw-arbeidsplaats relatief
minder duur is, steeds meer buiten het sw-bedrijf gepositioneerd zullen gaan
worden, waardoor de Wsw-arbeidsplaatsen in het sw-bedrijf, voor de minst productieve
en meest ernstig gehandicapte werknemers, relatief duurder worden. Doordat
gemeenten de ruimte hebben om te differentiëren in de per Wsw-plaats
in te zetten middelen, kan dit verschil worden opgevangen: door buiten het
sw-bedrijf arbeidsplaatsen te realiseren waarvoor minder dan de per Wsw-plaats
beschikbare subsidie hoeft te worden ingezet, is meer subsidie per Wsw-plaats
beschikbaar voor Wsw-plaatsen in het sw-bedrijf. Daardoor kan ook meer maatwerk
geleverd worden voor de Wsw-werknemers die aangewezen zijn op een beschutte
Wsw-arbeidsplaats in het sw-bedrijf.Om gemeenten te ondersteunen bij het maken van strategische keuzes ten
aanzien van de uitvoeringsstructuur, de samenwerking in Wgr-verband en de
positionering van het sw-bedrijf is door het ministerie van SZW aan Ecorys
de opdracht gegeven een onderzoek te verrichten naar de verschillen tussen
gemeenten, Wgr-verbanden en sw-bedrijven als het gaat om de met de uitvoering
van de Wsw en het bieden van Wsw-plaatsen gemoeide kosten. Er zijn sw-bedrijven
waar de rijkssubsidie en de met de Wsw-arbeid gegenereerde opbrengsten structureel
in gunstige verhouding staan tot deze kosten en waar dus, ook zonder een gemeentelijke
bijdrage, altijd winst gemaakt wordt. Andere sw-bedrijven zijn van oudsher
afhankelijk van een gemeentelijke bijdrage om exploitatietekorten te kunnen
dekken. Daarnaast zijn er sw-bedrijven waar het exploitatieresultaat van jaar
op jaar varieert, zij het dat in de afgelopen jaren een toenemend aantal sw-bedrijven
geconfronteerd is met het oplopen van tekorten. Door op basis van onderzoek
inzicht te bieden in de oorzaken en de factoren die ten grondslag liggen aan
de uiteenlopende financiële resultaten van de uitvoering van de Wsw door
gemeenten, kan gemeenten een handvat worden geboden om de eigen uitvoeringssituatie
te bezien, te vergelijken met anderen en zo nodig te herzien.3.3 Het creëren van meer rechten voor de Wsw-geïndiceerdeRecht op tijdige plaatsingWsw-geïndiceerden krijgen recht op tijdige plaatsing op een passende
Wsw-arbeidsplaats. In concreto betekent dit dat de Wsw-geïndiceerde bij
de gemeente een klacht kan indienen indien na 12 maanden wachttijd voor het
realiseren van een Wsw-arbeidsplaats nog voldoende Wsw-budget beschikbaar
is, omdat het minimumaantal plaatsen nog niet is gerealiseerd, of een Wsw-geïndiceerde
die later op de Wsw-wachtlijst is ingestroomd eerder is geplaatst. De gemeente
is dan verplicht om betrokkene onverwijld in dienst te nemen. Voldoet de gemeente
hier niet aan dan kan de Wsw-geïndiceerde bij de civiele rechter een
vordering tegen het college van burgemeester en wethouders instellen wegens
onrechtmatige daad (het niet uitvoeren van de wet). Om dit recht te kunnen
effectueren wordt geregeld dat gemeenten aan Wsw-geïndiceerden die langer
dan twaalf maanden tot de doelgroep behoren en op de wachtlijst staan zodanig
inzage dienen te geven in de plaatsingen die door de gemeente zijn gerealiseerd,
dat de Wsw-geïndiceerde kan beoordelen of er sprake is geweest van plaatsing
van andere Wsw-geïndiceerden in afwijking van de geldende volgorde (zie
artikel 8, achtste lid van het voorstel tot wijziging van het Besluit uitvoering
sociale werkvoorziening en begeleid werken). Er zijn geen aanvullende wettelijke
voorschriften opgenomen over de wijze waarop de gemeente dit exact moet doen,
om gemeenten de ruimte te geven hieraan op een op de lokale situatie toegespitste
wijze vorm te geven. In een gemeente met 5 Wsw-geïndiceerden op de wachtlijst
is mogelijk een andere systematiek passend dan in een gemeente met 500 Wsw-geïndiceerden op de wachtlijst. De wijze waarop de gemeente
vormgeeft aan zijn verantwoordelijkheid ten aanzien van het inzichtelijk maken
van de positie op de wachtlijst aan zijn Wsw-geïndiceerden, is een passend
onderwerp van overleg tussen de gemeente en de Wsw-geïndiceerden in het
kader van de cliëntenparticipatie (zie onderstaand).Met het vastleggen van het recht van de Wsw-geïndiceerde op tijdige
plaatsing komt de huidige verplichting voor gemeenten om verantwoording aan
het Rijk af te leggen over het wachtlijstbeheer te vervallen.Recht op keuze begeleidingsorganisatieAls de gemeente een begeleidingsorganisatie inschakelt voor het zoeken
naar een passende begeleid werkenplaats en het verzorgen van de begeleiding
op de werkvloer, heeft de Wsw-geïndiceerde het recht een keuze te maken
tussen ten minste twee begeleidingsorganisaties (zie artikel 11, tweede lid,
van het voorstel tot wijziging van het Besluit uitvoering sociale werkvoorziening
en begeleid werken). Tevens wordt geregeld dat indien de inspanningen van
gemeenten om een begeleid werkenplaats te realiseren na zes maanden nog niet
hebben geleid tot een Wsw-arbeidsplaats, de Wsw-geïndiceerde het recht
heeft om zelf een begeleidingsorganisatie aan te dragen (zie artikel 11, vierde
lid, van het voorstel tot wijziging van het Besluit uitvoering sociale werkvoorziening
en begeleid werken).Recht op een persoonsgebonden budget begeleid werkenIn het verlengde hiervan is de rol van de Wsw-geïndiceerde zelf ook
vergroot door het introduceren van de mogelijkheid gebruik te maken van een
persoonsgebonden budget voor begeleid werken. De gemeente is gehouden het
beschikbare Wsw-budget conform de wens van de Wsw-geïndiceerde in te
zetten voor begeleid werken als:1. de door de Wsw-geïndiceerde of de door hem aangedragen begeleidingsorganisatie
voorgestelde werkplek en de begeleiding op de werkplek aan de door de gemeente
gestelde kwaliteitseisen voldoen;2. de betrokkene werknemer is of recht heeft op plaatsing; en3. de door de gemeente aan de werkgever te verstrekken periodieke subsidie
en de aan de begeleidingsorganisatie te verstrekken vergoeding, na aftrek
van de door de gemeente rechtstreeks aan de subsidieverlening verbonden uitvoeringskosten,
binnen het voor een Wsw-plaats beschikbare budget passen.De gemeenteraad dient bij verordening nadere regels te stellen over de
wijze waarop het college vorm geeft aan het persoonsgebonden budget. Die regels
dienen in ieder geval betrekking te hebben op:1. de wijze waarop de hoogte van de periodieke subsidie aan de werkgever
dient te worden vastgesteld;2. de hoogte van de voor het college rechtstreeks aan de subsidieverlening
verbonden uitvoeringskosten omgerekend op jaarbasis;3. de voorwaarden waaronder het college aan de werkgever een vergoeding
verstrekt voor de eenmalige noodzakelijke kosten van aanpassing van de omstandigheden
waaronder arbeid wordt verricht; en4. de voorwaarden waaronder het college een begeleidingsorganisatie inschakelt
die door de Wsw-geïndiceerde zelf is aangewezen.Door de Wsw-geïndiceerde het recht te geven op een persoonsgebonden
budget, wordt een impuls gegeven aan het zoeken naar begeleid werkenplaatsen.
Temeer daar de gemeente het aanspreekpunt is voor de Wsw-geïndiceerde,
en niet het sw-bedrijf. Ook in gevallen waarin vanuit het sw-bedrijf geen
initiatief wordt genomen om een passende arbeidsplaats buiten het sw-bedrijf
te zoeken of het sw-bedrijf de Wsw-geïndiceerde daartoe geen mogelijkheid
biedt, kan de Wsw-geïndiceerde bij de gemeente verzoeken om een persoonsgebonden
budget, waarmee de geïndiceerde zelf op zoek kan gaan naar
een begeleid werkenplek of daarvoor een organisatie in kan schakelen.Met deze nieuwe stimulerende maatregel zal de huidige taakstelling begeleid
werken, die aan de gemeenten jaarlijks wordt opgelegd en waarover gemeenten
verantwoording aan het Rijk moeten afleggen, komen te vervallen. Een vooraf
opgelegde taakstelling past ook niet bij het doel van de wet om de capaciteiten
en mogelijkheden van de Wsw-geïndiceerde leidend te laten zijn bij het
realiseren van een passende Wsw-arbeidsplaats.Recht op cliëntenparticipatieOm Wsw-geïndiceerden en hun vertegenwoordigers nadrukkelijker te
betrekken bij de wijze waarop de gemeente uitvoering geeft aan de Wsw, is
ten slotte opgenomen dat elke gemeente de participatie van Wsw-geïndiceerden
en de wijze waarop de gemeente aan deze cliëntenparticipatie vormgeeft
in een gemeentelijke verordening verankert. Daarbij kan de gemeente zelf bepalen
hoe de cliëntenparticipatie zich verhoudt tot de wettelijk georganiseerde
inspraak en medezeggenschap van Wsw-werknemers op grond van de Wet op de ondernemingsraden
(Wor).3.4 Het betrekken van reguliere werkgeversPermanente no-riskpolis bij ziekte en arbeidsongeschiktheidOm begeleid werken voor werkgevers aantrekkelijker te maken is per 1 januari
2006 reeds voorzien in een permanente no-riskpolis bij ziekte en arbeidsongeschiktheid
voor Wsw’ers die begeleid gaan werken. Doorlopen subsidie bij verlies Wsw-indicatieTevens wordt geregeld dat gemeenten de verplichting hebben om de subsidie
aan de werkgever door te betalen in geval de Wsw-werknemer bij herindicatie
blijkt niet meer tot de doelgroep te behoren tot het moment dat de gemeente
een passend alternatief aanbod heeft gedaan.WerkgeversaanpakHet wegnemen van financiële risico’s is echter niet voldoende
om werkgevers over de streep te trekken. Ook goede voorlichting maar vooral
een aanpak op lokaal niveau, waarbij met name de gemeente als verantwoordelijke
voor de uitvoering van de Wsw de werkgevers actief betrekt zijn nodig om het
aangepast werken in een zo regulier mogelijke omgeving daadwerkelijk naar
een hoger plan te brengen. De RWI is om advies gevraagd over de vraag hoe
gemeenten meer werkplekken voor Wsw’ers bij reguliere werkgevers kunnen
realiseren zowel via detachering als via begeleid werken. De RWI is gevraagd
de aanpak voor de doelgroep van de Wsw niet geïsoleerd te benaderen,
maar tevens te kijken naar activiteiten die gemeenten reeds ondernemen voor
andere doelgroepen aan de onderkant van de arbeidsmarkt. In het najaar van
2006 brengt de RWI haar advies uit. Daarna zal samen met de bij de modernisering
betrokken partijen in het kader van de implementatie een werkgeversaanpak
worden ontwikkeld.3.5 StroomlijningDe positionering van de Wsw als vrijwillige voorziening voor arbeidsgehandicapten
die vanwege de aard en ernst van hun handicap exclusief op de Wsw zijn aangewezen,
dient ook gewaarborgd te zijn in omliggende wet- en regelgeving. Derhalve
is het volgende geregeld.Vanwege het vrijwillige karakter van de Wsw kan niemand uit hoofde van
zijn uitkering verplicht worden om een aanvraag voor een Wsw-indicatie te doen of een Wsw-arbeidsplaats te aanvaarden. Dat betekent dat dus
ook geen sanctie op de uitkering kan worden opgelegd als iemand geen aanvraag
voor een Wsw-indicatie wil doen. Evenmin kan op grond van het feit dat een
Wsw-geïndiceerde op de wachtlijst een passend aanbod voor Wsw-arbeid
weigert, een sanctie op de uitkering worden opgelegd. Wel kan de gemeente
de Wsw-indicatie om die reden intrekken. Gaat het om een Wsw-werknemer die
een ander passend aanbod voor Wsw-arbeid weigert, bijvoorbeeld in het geval
een passende begeleid werkenplek wordt aangeboden aan iemand die gedetacheerd
is of werkzaam is in het sw-bedrijf, dan kan de gemeente de Wsw-indicatie
intrekken alsook de dienstbetrekking opzeggen.Heeft een Wsw-geïndiceerde eenmaal een dienstbetrekking in de zin
van hoofdstuk 2 of 3 van de Wsw dan is dat niet vrijblijvend. Bij het
verwijtbaar verlies van een dergelijke dienstbetrekking is het normale maatregelenregime
van de WW, Wet WIA en WWB van toepassing. In geval van beëindiging van
een dienstbetrekking in de zin van hoofdstuk 2 of 3 van de Wsw zal het
UWV in het kader van de WW bijvoorbeeld beoordelen of sprake is van verwijtbare
werkloosheid. Daarbij zullen alle omstandigheden van het geval worden gewogen.
Als daaruit bijvoorbeeld volgt dat er sprake is van ontslagname zonder dat
aan de voortzetting van de dienstbetrekking zodanige bezwaren zijn verbonden
dat de voortzetting ervan redelijkerwijs niet van de Wsw-geïndiceerde
kan worden gevergd, is inderdaad sprake van verwijtbare werkloosheid. In beginsel
dient het UWV de WW-uitkering dan blijvend geheel te weigeren. Kan een en
ander de Wsw-werknemer niet in overwegende mate worden verweten, dan dient
het UWV het uitkeringsperecentage te verlagen naar 35 over een periode van
26 weken.Daarnaast geldt dat iemand pas voor een Wsw-indicatie in aanmerking komt
als hij duurzaam niet in staat is om reguliere arbeid te verrichten, ook niet
met inzet van re-integratievoorzieningen. Dat betekent dat personen die in
het bezit zijn van een Wsw-indicatie vrijgesteld worden van re-integratie-
en/of sollicitatieverplichtingen die voortvloeien uit een eventuele uitkering.Omdat Wsw-arbeid niet als reguliere arbeid kan worden aangemerkt, is de
inzet van gemeentelijke en UWV-re-integratiemiddelen voor personen op de Wsw-wachtlijst,
ter toeleiding naar een Wsw-dienstbetrekking ook niet toegestaan. De re-integratiemiddelen
zijn immers bedoeld voor toeleiding naar reguliere arbeid. Inzet van het overschot
op het I-deel van de WWB of van middelen uit het gemeentefonds hiervoor is
wel mogelijk. Vrijwillig werken met behoud van uitkering in het sw-bedrijf
of elders in afwachting van een Wsw-plaats behoort ook tot de mogelijkheden
(met uitzondering van WW’ers).Zodra een Wsw-geïndiceerde zijn Wsw-indicatie verliest, omdat hij
in staat kan worden geacht om reguliere arbeid te verrichten, is het aan gemeenten
om zorg te dragen voor toeleiding naar een passend alternatief op de reguliere
arbeidsmarkt. Hiervoor mogen gemeenten – voor zover het WWB’ers,
IOAW’ers, IOAZ’ers, ANW’ers en niet-uitkeringsgerechtigden
betreft – en UWV – voor zover het WW’ers, WAZ’ers,
WAJONG’ers, WAO’ers en WIA’ers betreft – wel re-integratiemiddelen
inzetten.Wsw-arbeidsplaatsen dienen uitsluitend beschikbaar te zijn voor personen
die tot de doelgroep behoren. Daarom was in artikel 6, tweede lid, van de
Wsw een aantal omstandigheden opgenomen waaronder het college van burgemeester
en wethouders (het college) de dienstbetrekking moet opzeggen. Zo dient ontslag
bijvoorbeeld plaats te vinden als er sprake is van een onaantastbaar geworden
herindicatiebeschikking waaruit blijkt dat de werknemer niet
langer tot de doelgroep behoort en wel op het moment, ingeval iemand «te
slecht» is geworden voor de Wsw, dat dagbesteding in het kader van de
AWBZ feitelijk beschikbaar is dan wel als de persoon niet wil deelnemen aan
dagbesteding of, ingeval iemand«te goed» is geworden voor de Wsw,
zodra hij een aanbod tot passende arbeid onder normale omstandigheden heeft
geweigerd. Deed zich echter de situatie voor dat de arbeidshandicap van een
Wsw-werknemer dusdanig is verslechterd dat hij duurzaam geen Wsw-arbeid meer
kan verrichten en hij derhalve bij herindicatie niet meer tot de Wsw-doelgroep
wordt gerekend, dan kon die persoon op grond van het huidige artikel 6 niet
ontslagen worden. Dit kwam doordat in artikel 6 niet expliciet was opgenomen
dat afgeweken kan worden van de opzegverboden van titel 10 van Boek 7 van
het Burgerlijk Wetboek (BW), waaronder het opzegverbod van het dienstverband
gedurende de eerste 104 weken van ongeschiktheid tot het verrichten van de
bedongen arbeid als gevolg van ziekte of gebrek. Met het wetsvoorstel is artikel
6 derhalve aangepast.Daarnaast heeft de gemeente op grond van artikel 11 de mogelijkheid om
na 13 weken van ongeschiktheid tot het verrichten van de bedongen arbeid als
gevolg van ziekte of gebrek een vervroegde aanvraag voor herindicatie te doen
bij CWI. Dit is alleen bedoeld voor die beperkte gevallen waarin het evident
is dat de Wsw-werknemer vanwege verslechtering van zijn arbeidshandicap duurzaam
niet meer in staat is om Wsw-arbeid te verrichten. De gemeente dient dit aannemelijk
te maken middels indiening van een re-integratieverslag. Het college kan in
geval een negatieve herindicatiebeschikking wordt afgegeven door CWI de dienstbetrekking
van de Wsw-werknemer opzeggen zodra dagbesteding in het kader van de AWBZ
feitelijk beschikbaar is dan wel als de persoon niet wil deelnemen aan dagbesteding.Met voornoemde maatregelen wordt voorkomen dat Wsw-werknemers die eigenlijk
niet meer tot de doelgroep behoren, en voor wie inspanningen gericht op re-integratie
naar Wsw-arbeid geen kans van slagen hebben, gedurende de volledige duur van
het opzegverbod een Wsw-arbeidsplaats bezet houden, waardoor instroom vanaf
de Wsw-wachtlijst van een andere Wsw-geïndiceerde op die plek niet kan
plaatsvinden. Anderzijds krijgen deze werknemers de mogelijkheid om eerder
door te stromen naar dagbesteding in het kader van de AWBZ, waarmee hun maatschappelijke
participatie wordt gewaarborgd.Gewaarborgd wordt dat in het inkomen van de Wsw-werknemer voorzien blijft
worden als na afgifte van een onaantastbaar geworden herindicatiebeschikking
de dienstbetrekking door het college wordt opgezegd zodra dagbesteding in
het kader van de AWBZ feitelijk beschikbaar is dan wel als de persoon niet
wil deelnemen aan dagbesteding. In die gevallen is geen sprake meer van de
loondoorbetaling bij ziekte of gebrek, maar zal in het inkomen van de Wsw-werknemer
tot 104 weken na aanvang van de ziekte of het gebrek worden voorzien door
ziekengeld op grond van de Ziektewet. Na afloop van de 104 weken ontstaat
eventueel het recht op een arbeidsongeschiktheidsuitkering voor betrokkene
of komt een tijdens de Wsw-dienstbetrekking niet of niet geheel uitbetaalde
arbeidsongeschiktheidsuitkering weer geheel tot uitbetaling.Ook met betrekking tot de overige situaties waarin het college de Wsw-dienstbetrekking
dient op te zeggen is nu geregeld dat de opzegverboden in het BW daaraan niet
in de weg staan. Dat is dus de situatie dat de werknemer blijkens een onaantastbaar
geworden herindicatiebeschikking niet langer tot de doelgroep behoort zodra
voor hem een alternatieve opvangmogelijkheid feitelijk beschikbaar is of door
zijn toedoen niet beschikbaar komt dan wel zodra hij een passend aanbod tot
arbeid onder normale omstandigheden heeft geweigerd, de situatie dat de werknemer
niet meewerkt aan een herindicatie (dat wil zeggen een periodieke herindicatie
of een herindicatie op verzoek van de gemeente zoals hierboven
beschreven), en de situatie dat hij niet meewerkt aan het behoud dan wel het
bevorderen van zijn arbeidsbekwaamheid en aan het verkrijgen van arbeid onder
normale omstandigheden, voor zover hij daartoe in staat wordt geacht.Ten aanzien van het opzeggen van een Wsw-dienstbetrekking geldt, dat alleen
het college waarmee de dienstbetrekking is aangegaan deze dienstbetrekking
kan opzeggen. Het kan echter voorkomen dat de betrokken Wsw-werknemer woonachtig
is in een andere gemeente en dat het college van die gemeente verantwoordelijk
is voor de financiering van de Wsw-dienstbetrekking. In die gevallen kan het
college dat verantwoordelijk is voor de financiering van de Wsw-dienstbetrekking
het college waarmee de dienstbetrekking is aangegaan verzoeken de dienstbetrekking
op te zeggen in situaties waarin dat aan de orde is. Het laatstgenoemde college
is er in die gevallen aan gehouden dit verzoek onverwijld in te willigen.4. Reactie van de uitvoerende partijenDe moderniseringsvoorstellen zijn in samenspraak met de bij de uitvoering
van de Wsw betrokken partijen – VNG, Cedris, CG-Raad, LCR en FvO –
tot stand gekomen. De nadere uitwerking van de voorstellen in dit wetsvoorstel
heeft eveneens plaatsgevonden in afstemming met deze partijen. Zo heeft de
uitwerking van het bepaalde ten aanzien van bijvoorbeeld het persoonsgebonden
budget samen met deze partijen plaatsgevonden.In aanvulling op het gezamenlijk overleg dat over het wetsvoorstel heeft
plaatsgevonden, is aan elk van de partijen afzonderlijk gevraagd op de inhoud
van het wetsvoorstel te reageren. Daarnaast is het wetsvoorstel voorgelegd
aan een uitvoeringspanel van gemeenten, aan de Inspectie Werk en Inkomen (IWI),
aan UWV en aan CWI. Dit heeft geleid tot een aantal technische en inhoudelijke
opmerkingen en aanvullingen die waar mogelijk in dit wetsvoorstel zijn verwerkt.
De opmerkingen en aanvullingen van inhoudelijke aard zijn alleen verwerkt
voorzover deze een uitwerking waren van de voorstellen zoals aan de Tweede
Kamer voorgelegd en waarmee de Tweede Kamer heeft ingestemd. Voor zover opmerkingen
en aanvullingen in strijd waren met de door de Tweede Kamer aangegeven richting
zijn deze niet verwerkt.Naar aanleiding van de reactie van IWI is een aantal technische formuleringen
in het wetsvoorstel gewijzigd en zijn enkele passages in de memorie van toelichting
verduidelijkt. Voorts is naar aanleiding van de reactie van IWI en VNG een
overgangsbepaling opgenomen ten aanzien van personen die op het moment van
inwerkingtreding van het voorgestelde artikel 10 van de Wsw werkzaam zijn
in een andere gemeente of werkvoorzieningschap dan waar zij woonachtig zijn.Op verzoek van CWI is in artikel 11, zesde lid, van de Wsw bepaald dat
CWI 16 weken de tijd heeft om een bezwaar tegen een indicatiebeschikking of
herindicatietbeschikking af te handelen. Daarvoor stond een periode van 6
weken. De praktijk leert echter dat CWI in geval van bezwaar vaak de gehele
indicatieprocedure, inclusief inschakeling van medisch deskundige derden,
moet overdoen, waarvoor een periode van maximaal 16 weken staat.Daarnaast heeft de reactie van CWI ertoe geleid dat in artikel 11, vijfde
lid, wordt opgenomen dat indicatie-aanvragen van personen waarvan de indicatie
of herindicatie in de voorliggende periode van 12 maanden is ingetrokken,
niet in behandeling hoeven te worden genomen. Daarmee is geregeld dat personen
van wie de indicatie is ingetrokken, bijvoorbeeld omdat zij weigerden een
passend Wsw-aanbod te aanvaarden, zich niet direct weer voor een nieuwe Wsw-indicatie
kunnen aanmelden. Op verzoek van de VNG is in de memorie van toelichting een aantal verduidelijkingen
aangebracht. Zo is duidelijker aangegeven welke taken die zijn gemoeid met
de uitvoering van de Wsw tot de verantwoordelijkheid van het publieke domein
behoren en dus niet mogen worden gedelegeerd aan een privaatrechtelijk sw-bedrijf.De VNG heeft tevens gewezen op het belang van een overgangsbepaling voor
mensen op de Wsw-wachtlijst met een dienstbetrekking die op grond van artikel
14 van de Invoeringswet Wet werk en bijstand geldt als voorziening op grond
van artikel 7, eerste lid, onderdeel a, van de WWB. Omdat met dit wetsvoorstel
expliciet geregeld wordt dat re-integratiemiddelen niet mogen worden ingezet
voor mensen op de wachtlijst in afwachting van een Wsw-arbeidsplaats, moet
voor personen op de wachtlijst waarvoor dit thans wel het geval is een uitzondering
worden gemaakt. Artikel VII, onderdeel C, voorziet hierin.Op aangeven van de cliëntenorganisaties is de gemeentelijke verantwoordelijkheid
om vorm te geven aan cliëntenparticipatie in de wet verankerd door in
artikel 2, derde lid, van de Wsw vast te leggen dat de gemeenteraad bij verordening
regels dient te stellen over de wijze waarop de Wsw-geïndiceerden of
hun vertegenwoordigers worden betrokken bij de uitvoering van deze wet. Voor
de formulering van dit artikel is aangesloten bij de manier waarop in de WWB
de cliëntenparticipatie is vormgegeven. In de memorie van toelichting
is daarbij op verzoek van de cliëntenorganisaties nog gewezen op het
onderscheid tussen Wsw-werknemers en Wsw-geïndiceerden op de wachtlijst
en de mogelijke verschillen in de specifieke belangen en behoeften van beide
groepen. In tegenstelling tot de Wsw-geïndiceerden op de wachtlijst is
de participatie van Wsw-werknemers immers ook al vormgegeven in de vorm van
ondernemingsraden en door middel van de vakbonden. Met dit verschil zal de
gemeente bij het uitwerken van de cliëntenparticipatie rekening moeten
houden.Mede op aanraden van de cliëntenorganisaties wordt met het bepaalde
onder artikel 12, derde lid, geregeld dat in geval van ontslag door verwijtbaar
gedrag van een Wsw-werknemer de Wsw-indicatie door het college pas kan worden
ingetrokken vanaf het moment dat de opzegging van de dienstbetrekking rechtens
onaantastbaar is geworden. Daarmee wordt voorkomen dat Wsw-geïndiceerden
die worden ontslagen en waarvan de Wsw-indicatie wordt ingetrokken –
indien ze het daarmee niet eens zijn – gelijktijdig tegen beide beslissingen
in bezwaar en, eventueel, beroep dienen te gaan.Ten slotte is in de memorie van toelichting op verzoek van de cliëntenorganisaties
verduidelijkt dat met de Wsw-subsidie aan werkgevers alle met een begeleid
werkenplek samenhangende kosten kunnen worden vergoed.ARTIKELSGEWIJSArtikel I. Wijziging Wet sociale werkvoorzieningOnderdeel A, onder 1Met dit onderdeel is de definitie van het begrip dienstbetrekking en het
begrip werknemer gewijzigd. In combinatie met het opnemen van de zorgplicht
van de gemeenten in hoofdstuk 1 (het voorgestelde artikel 1, derde lid) van
de Wsw en niet langer in hoofdstuk 2 – alsmede het feit dat anders dan
in het huidige artikel 2, eerste lid, niet langer wordt gesproken van het
college dat er zorg voor draagt dat hij een dienstbetrekking aanbiedt –
is aldus verhelderd dat bij de uitvoering van de Wsw beschut werken niet het
primaire uitgangspunt is doch dat begeleid werken, mits de Wsw-geïndiceerde
daartoe in staat wordt geacht, ten minste een gelijkwaardig alternatief
is. Voorst zijn de begrippen college en geïndiceerd gedefinieerd.Onderdeel A, onder 2Met dit onderdeel is geregeld dat ook in de situatie waarin sprake is
van een openbaar lichaam op grond van de Wgr waaraan de uitvoering van de
Wsw volledig is overgedragen het Wsw-budget niet meer wordt verstrekt aan
dat openbaar lichaam maar aan de individuele gemeenten. Het is aan de individuele
gemeente om te bepalen op welke manier het Wsw-budget wordt ingezet en in
hoeverre hierbij een openbaar lichaam op grond van de Wgr wordt benut (zie
ook paragraaf 3.2 van het algemeen deel van deze memorie van toelichting).Onderdeel A, onder 3Met dit onderdeel is een nieuw derde lid aan artikel 1 toegevoegd. Met
dit lid wordt verhelderd dat er geen onderscheid meer wordt gemaakt tussen
de verschillende dienstbetrekkingen die in het kader van de Wsw kunnen worden
gerealiseerd (beschut werken en detachering enerzijds en begeleid werken anderzijds).Onderdeel BArtikel 2, eerste lid, is aangepast in verband met het nieuwe derde lid
van artikel 1. Artikel 2, tweede lid, zoals dat luidde, is vervallen in verband
met de aanpassing van de definitie van het begrip dienstbetrekking. Het derde
lid is vervangen door het nieuwe tweede lid. Met dit lid wordt bewerkstelligd
dat ingeval het college een privaatrechtelijke rechtspersoon aanwijst voor
de uitvoering van de Wsw dit slechts kan voorzover het hoofdstuk 2 betreft.
Deze rechtspersoon kan derhalve niet de verantwoordelijkheid dragen voor het
wachtlijstbeheer, het verzorgen van de aanvraag voor herindicatie bij CWI
en het bekostigen van begeleid werkenplaatsen, noch degene zijn aan wie door
het rijk het budget wordt verstrekt of die de verantwoordingsinformatie aan
het rijk verstrekt. Deze taken behoren uitdrukkelijk tot de verantwoordelijkheid
van het publieke domein, oftewel de gemeente of het openbaar lichaam indien
de uitvoering van de Wsw volledig is overgedragen op grond van de Wgr (zie
ook paragraaf 3.2. van het algemeen deel van de memorie van toelichting).Het vierde lid van artikel 2 van de Wsw is in dit wetsvoorstel overgeheveld
naar artikel 12, derde lid (zie onderdeel I).Het derde lid regelt de cliëntenparticipatie (zie hiervoor paragraaf 3.3
van het algemeen deel van de memorie van toelichting). De gemeenten hebben
inmiddels de nodige ervaring opgedaan met cliëntenparticipatie in het
kader van de WWB. Het derde lid komt nagenoeg overeen met artikel 47 van de
WWB en biedt flexibiliteit in keuzemogelijkheden om organisatie en vormgeving
van cliëntenparticipatie in te vullen. Daarbij kan de gemeenteraad zelf
bepalen hoe de cliëntenparticipatie zich verhoudt tot de wettelijk georganiseerde
inspraak en medezeggenschap van Wsw-werknemers op grond van de Wor.Onderdeel CVan de mogelijkheid tot het stellen van regels inzake de aanpassing van
de omstandigheden waaronder de Wsw-arbeid wordt verricht op grond van artikel
3, derde lid, van de Wsw is tot op heden geen gebruik gemaakt. Hiertoe bestaat
ook thans geen voornemen. Gelet hierop is dit lid vervallen. Onderdeel DVan de mogelijkheid tot het stellen van regels inzake de samenwerking
tussen de gemeenten, UWV en CWI met betrekking tot de uitstroom naar normale
arbeid van de Wsw-werknemer en met betrekking tot het begeleid werken op grond
van artikel 4, tweede lid, van de Wsw is tot op heden geen gebruik gemaakt.
Hiertoe bestaat ook geen voornemen. Gelet hierop is dit lid vervallen. Voorts
is de tekst van het huidige eerste lid aangepast. In de eerste plaats omdat
het eerste lid een dode letter was:re-integratietrajecten worden niet eerder ingezet dan nadat bij herindicatiebeschikking
is vastgesteld dat de werknemer te goed is geworden voor de Wsw. Ten tweede
om te verduidelijken dat het de taak van het college is om inschakeling in
het arbeidsproces te bevorderen van de werknemers die na herindicatie te goed
zijn bevonden voor de Wsw. Het college kan daarbij, voorzover het gaat om
degenen die recht hebben op een (aanvullende) uitkering op grond van de WWB
of een uitkering op grond van de Algemene nabestaandenwet (Anw) alsmede de
niet-uitkeringsgerechtigden als bedoeld in artikel 6 van de WWB, op grond
van artikel 7 van de WWB een voorziening aanbieden gericht op arbeidsinschakeling.
De Wsw-werknemer van wie bij de herindicatie is vastgesteld dat hij te goed
is bevonden voor de Wsw en die geen recht heeft op een WWB of Anw-uitkering
dient zich wel als werkloze werkzoekende te registreren bij de CWI alvorens
hij in aanmerking kan komen voor een dergelijke voorziening. Voor personen
van wie bij herindicatiebeschikking is vastgesteld dat zij te goed zijn voor
de Wsw en die recht hebben op een uitkering op grond van de WW, de WAO, de
WAJONG, de WAZ, en de Wet WIA kan het UWV re-integratiemiddelen inzetten.Onderdelen E en FDe artikelen 5 en 6, tweede lid, zijn ter verduidelijking redactioneel
aangepast. De artikelen 5 en 6 zien op de situatie dat de betrokkene een Wsw-dienstbetrekking
heeft met het college.Voorts is artikel 6, tweede lid, aangepast. Voor een toelichting hierop
verwijs ik naar paragraaf 3.5 van het algemeen deel van deze memorie
van toelichting.Onderdeel GIn artikel 7 van de Wsw was de mogelijkheid voor het college opgenomen
om subsidie aan de werkgever te verstrekken in het kader van het begeleid
werken alsmede een vergoeding aan de begeleidingsorganisatie voor de noodzakelijke
kosten van arbeidsinpassing met inbegrip van de begeleiding van de betrokkene
op de werkplek. De subsidie aan de werkgever kan zowel een loonkostensubsidie
betreffen als een subsidie voor de kosten voor de noodzakelijke aanpassingen
waaronder arbeid kan worden verricht. Onder dit laatste worden bijvoorbeeld
verstaan kosten die gemaakt worden voor technische aanpassingen in de werkplek
of intermediaire activiteiten ten behoeve van mensen met een visuele of auditieve
handicap (zoals een voorleeshulp of een doventolk).Door aanpassing van artikel 7, eerste lid, geldt nu voor de toepassing
daarvan niet langer de voorwaarde dat de indicatiebeschikking of herindicatiebeschikking
aangeeft dat betrokkene in aanmerking komt voor begeleid werken. Hiermee is
een onnodige drempel voor het realiseren van begeleid werkenplekken weggenomen.
De subsidie en de vergoeding op grond van het eerste lid kunnen zowel een
eenmalige als een periodieke subsidie en vergoeding betreffen. Een combinatie
van beiden is ook mogelijk. Voorts is het tweede lid van artikel 7 vervallen
omdat het nieuwe artikel 12, derde lid, onderdelen a, b of c, van de Wsw ook
met betrekking tot de situatie van het weigeren van een begeleid werkenplek –
als betrokkene daarvoor geïndiceerd is – respectievelijk
het verwijtbaar ontslag daaruit onverkort van toepassing is. Met het tweede
lid van artikel 7 is de mogelijkheid van een persoonsgebonden budget voor
begeleid werken geïntroduceerd in de Wsw (zie ook paragraaf 3.3
van het algemeen deel van deze memorie van toelichting). Indien een werkgever
een dienstbetrekking met de betrokkene aangaat voor het verrichten van arbeid
onder aangepaste omstandigheden (begeleid werken) is het college op verzoek
van de betrokken Wsw-geïndiceerde gehouden aan de werkgever een periodieke
subsidie en aan de begeleidingsorganisatie een periodieke vergoeding te verstrekken
indien:1. de inpassing in de arbeid, met inbegrip van begeleiding op de werkplek,
adequaat wordt verzorgd;2. betrokkene reeds een dienstbetrekking in de zin van de Wsw heeft of
recht heeft op aanbieding van een Wsw-dienstbetrekking; en3. het bedrag van de periodieke subsidie aan de werkgever en de periodieke
vergoeding aan de begeleidingsorganisatie voor begeleiding op de werkplek
omgerekend op jaarbasis niet meer bedragen dan het voor de gemeente beschikbare
Wsw-budget gedeeld door het bijbehorende minimumaantal arbeidsjaren waarop
de jaarlijks aan de subsidieverlening voor de gemeente klevende uitvoeringskosten
in mindering zijn gebracht. Indien betrokkene is ingedeeld in de arbeidshandicapcategorie
ernstig wordt de uitkomst van de deling vermenigvuldigd met 1,25 alvorens
de uitvoeringskosten daarop in mindering worden gebracht.Komt het bedrag van de periodieke subsidie en de periodieke vergoeding
van begeleiding boven het hiervoor bedoelde bedrag en/of heeft betrokkene
nog geen recht op aanbieding van Wsw-dienstbetrekking dan is het college niet
verplicht om subsidie te verstrekken maar mag het dat, op grond van het eerste
lid, wel.Indien een periodieke subsidie wordt verleend op grond van het tweede
lid kan het college ook een vergoeding verlenen voor de eenmalige noodzakelijke
kosten van aanpassing van de omstandigheden waaronder de arbeid wordt verricht.
Dit is niet als verplichting voor het college opgenomen om te voorkomen dat
het college gebonden zou kunnen worden aanpassingen voor zijn rekening te
nemen waarvan de kosten niet in een redelijke verhouding staan tot het resultaat.
Voor periodieke kosten van dergelijke aanpassingen alsmede kosten van vervoer
van en naar de werkplek, scholing e.d. wordt geen aparte subsidie verleend.
De periodieke subsidie wordt geacht daarvoor een adequate compensatie te vormen.Het college kan zelf zorg dragen voor de totstandkoming van een dienstbetrekking
in het kader van het begeleid werken, maar kan daar ook een begeleidingsorganisatie
voor inschakelen. Indien een geïndiceerde gebruik wil maken van het persoonsgebonden
budget is het in principe aan die geïndiceerde om zelf een werkgever
te zoeken. Op grond van het vierde lid van artikel 7 kan hij evenwel het college
verzoeken om hiervoor een door hem aangewezen begeleidingsorganisatie in te
schakelen.Een periodieke subsidie op grond van het eerste of tweede lid en de periodieke
vergoeding voor begeleiding worden slechts beëindigd bij beëindiging
van de dienstbetrekking, indien niet langer sprake is van adequate verzorging
van de inpassing in de arbeid dan wel indien de betrokkene blijkens een onaantastbaar
geworden herindicatiebeschikking niet langer Wsw-geïndiceerd is. In dat
laatste geval wordt de loonkostensubsidie pas beëindigd op het moment
dat voor betrokkene een alternatieve opvangmogelijkheid feitelijk beschikbaar
is of door zijn toedoen niet beschikbaar komt dan wel zodra hij een aanbod
tot passende arbeid onder normale omstandigheden heeft geweigerd. Indien de
loonkostensubsidie wordt beëindigd omdat betrokkene niet langer Wsw-geïndiceerd
is of in verband met het feit dat de werknemer niet meewerkt aan een herindicatie
of aan de toepassing van artikel 6, eerste lid, mag de werkgever om die reden
de dienstbetrekking van de werknemer opzeggen. Het achtste en negende lid komen overeen met de oorspronkelijke leden
drie en vier van artikel 7 van de Wsw met dien verstande dat het bereik ervan
is uitgebreid in verband met de invoering van een persoonsgebonden budget.Op grond van het tiende lid van artikel 7 dient de gemeenteraad bij verordening
nadere regels te stellen over de wijze waarop het college vorm geeft aan het
persoonsgebonden budget. Die regels dienen in ieder geval betrekking te hebben
op:1. de wijze waarop de hoogte van de periodieke subsidie aan de werkgever
dient te worden vastgesteld;2. de hoogte van de voor het college rechtstreeks aan de subsidieverlening
verbonden uitvoeringskosten omgerekend op jaarbasis;3. de voorwaarden waaronder het college aan de werkgever een vergoeding
verstrekt voor de eenmalige noodzakelijke kosten van aanpassing van de omstandigheden
waaronder arbeid wordt verricht; en4. de voorwaarden waaronder het college een begeleidingsorganisatie inschakelt
die door de Wsw-geïndiceerde zelf is aangewezen.Onderdeel HMet dit onderdeel is hoofdstuk 4 van de Wsw in zijn geheel vervangen.
De artikelen 8 en 9 treden in de plaats van de oorspronkelijke artikelen 8
en 9. In het voorstel tot wijziging van het Besluit uitvoering sociale werkvoorziening
en begeleid werken is de nieuwe financierings- en verdeelsystematiek opgenomen
(zie ook paragraaf 3.2 van het algemeen deel van deze memorie van toelichting).Artikel 8 bevat niet meer de bepaling die in artikel 8, derde lid, was
opgenomen dat het budget na overleg met een representatieve vertegenwoordiging
van gemeenten wordt vastgesteld. Een dergelijk overleg is voor de budgetvaststelling
niet meer nodig omdat de systematiek die aan de budgetvaststelling ten grondslag
ligt is vereenvoudigd. In de nieuwe systematiek wordt het Wsw-budget over
gemeenten verdeeld op grond van het aantal Wsw-geïndiceerden per gemeente.
Bij de verdeling van het Wsw-budget werden tot nu toe correctiefactoren gehanteerd
die in overleg met de VNG jaarlijks werden vastgesteld. Van deze factoren
is geen sprake meer. Daarnaast is het jaarlijks in overleg met de VNG vast
te stellen minimumpercentage begeleid werken vervallen, waardoor ook hiervoor
geen apart overleg ter uitvoering van de wet meer nodig is. Dit laat onverlet
dat in het periodieke bestuurlijke overleg dat plaatsvindt met de VNG de uitvoering
van de Wsw geagendeerd kan worden als daar aanleiding toe bestaat.Indien het toegekende budget niet volledig of onrechtmatig is besteed
wordt op grond van artikel 9, eerste lid, de uitkering ter hoogte van het
niet of onrechtmatig bestede deel teruggevorderd. Op grond van artikel 9,
zevende lid, is in het voorstel tot wijziging van het Besluit uitvoering sociale
werkvoorziening en begeleid werken evenwel geregeld dat indien het minimale
aantal Wsw-arbeidsplaatsen is gerealiseerd en er geen Wsw-geïndiceerden
op de wachtlijst staan in de desbetreffende gemeente, de gemeente een eventueel
overschot op het Wsw-budget voor andere doeleinden mag inzetten.Indien het aantal gerealiseerde arbeidsjaren minder bedraagt dan het op
grond van het budget te realiseren aantal arbeidsjaren wordt op grond van
artikel 9, tweede lid, een evenredig deel van het toegekende budget teruggevorderd.Indien zowel het eerste als het tweede lid van toepassing is wordt niet
meer teruggevorderd dan het hoogste van beide terug te vorderen bedragen. Omdat het toegekende budget is gebaseerd op het aantal Wsw-geïndiceerden
op 31 december t-2 wordt het volgende geregeld met betrekking tot een
verhuizing van de gemeente A naar de gemeente B. Zolang de Wsw-dienstbetrekking
met de gemeente A blijft bestaan, dan wel de door de gemeente A gesubsidieerde
dienstbetrekking in het kader van begeleid werken, blijft deze in het kalenderjaar
van de verhuizing en het daaropvolgende kalenderjaar meetellen bij de berekening
van de door de gemeente A gerealiseerde arbeidsjaren. Dit wordt geregeld in
artikel 9, derde lid, eerste zin. Als de dienstbetrekking met de gemeente
A daarna nog steeds voortduurt verstrekt de gemeente B een – overeenkomstig
artikel 10, derde lid, te berekenen – vergoeding aan de gemeente A vanaf
het tweede kalenderjaar volgend op het kalenderjaar van de verhuizing. Immers
vanaf dat moment wordt betrokkene meegeteld in het Wsw-budget van de gemeente
B en niet langer in het budget van de gemeente A. De vergoeding wordt alleen
betaald voorzover de Wsw-dienstbetrekking met de gemeente A voortduurt. Eindigt
deze bijvoorbeeld per 1 juli van het tweede kalenderjaar volgend op het
kalenderjaar van de verhuizing dan bedraagt de vergoeding de helft van het
overeenkomstig het derde lid berekende bedrag.Met betrekking tot een dienstbetrekking in het kader van begeleid werken
is in het eerste lid van artikel 10 bepaald dat het college van de gemeente
B voor de toepassing van artikel 7 van de Wsw in de plaats treedt van het
college van de gemeente A. Dat geschiedt per 1 januari van het tweede
kalenderjaar volgend op het kalenderjaar van die verhuizing.De in het voorgestelde artikel 10 opgenomen regeling is niet van toepassing
indien de werknemer zijn ingezetenschap verliest door verhuizing uit de gemeente
A naar het buitenland. In dat geval zal hij voor de vaststelling van het budget
mee blijven tellen bij de gemeente A zolang de dienstbetrekking voortduurt.
Dit zal geregeld worden in het Besluit uitvoering sociale werkvoorziening
en begeleid werken. In artikel 9, derde lid, tweede zin, wordt geregeld dat
zolang de Wsw-dienstbetrekking met de gemeente A blijft bestaan, dan wel de
door de gemeente A gesubsidieerde dienstbetrekking in het kader van begeleid
werken, deze blijft meetellen bij de berekening van de door de gemeente A
gerealiseerde arbeidsjaren. Verhuist betrokkene daarna weer naar Nederland
(gemeente B) dan blijft betrokkene, op grond van artikel 9, derde lid, tweede
zin, in het kalenderjaar van de verhuizing en het daaropvolgende kalenderjaar
meetellen bij de berekening van de door de gemeente A gerealiseerde arbeidsjaren.
In het budget voor de gemeente A zal hij ook in die jaren nog meetellen. Daarna
zal hij meetellen in het budget van de gemeente B en zal die gemeente op grond
van artikel 10 een vergoeding moeten betalen aan de gemeente A, dan wel –
bij begeleid werken – in de plaats treden van de gemeente A.Het oorspronkelijke artikel 10, tweede lid, is overgebracht naar artikel
12. Het eerste lid van het oorspronkelijke artikel 10 is vervallen. Van de
mogelijkheid tot het stellen van regels op grond daarvan was tot op heden
geen gebruik gemaakt. Hiertoe bestaat ook geen voornemen.Onderdeel IHet opschrift van hoofdstuk 5 is aangepast in verband met het nieuwe artikel
12.Met het eerste lid van artikel 11 is verduidelijkt dat de CWI pas tot
het afgeven van een indicatiebeschikking verplicht is als deze wordt aangevraagd.Met het derde lid is herindicatie mogelijk op verzoek van het college
in de situatie dat de werknemer ten minste 13 weken ongeschikt is tot het verrichten van de bedongen arbeid als gevolg van ziekte of gebrek
(zie ook paragraaf 3.5. van het algemeen deel van deze memorie van toelichting).Met het vierde lid is buiten kijf gesteld dat alleen diegenen worden geïndiceerd
die zelf in aanmerking willen komen voor een dienstbetrekking op grond van
de Wsw. Voorts is hiermee de tekst van het derde lid aangepast aan de aanpassingen
in de artikelen 1 en 2. Ten slotte is in dit lid geregeld dat als van een
Wsw-geïndiceerde de (her)indicatiebeschikking op grond van artikel 12,
derde lid, is ingetrokken, hij niet binnen 12 maanden opnieuw geïndiceerd
kan worden.Het oorspronkelijke vierde lid van artikel 11 is overgeheveld naar artikel
12. Het zevende en achtste lid (de oorspronkelijke leden vijf en zes) zijn
aangepast aan die overgang.In het vijfde lid is geregeld dat de indicatiebeschikking en herindicatiebeschikking
door de CWI binnen zestien weken na ontvangst van de aanvraag moeten worden
afgegeven. Dit was geregeld in de artikelen 4, eerste lid, en 6, vierde lid,
van het Besluit uitvoering sociale werkvoorziening en begeleid werken. Deze
bepalingen zijn overgebracht naar wetsniveau gelet op de samenhang met het
nieuwe zesde lid. In dat lid is geregeld dat de CWI een beslistermijn heeft
van zestien weken voor beslissingen op bezwaar tegen een indictiebeschikking
of herindicatiebeschikking. Daarvoor gold de termijn voor de beslissing op
bezwaar van artikel 7:10 Awb. Die termijn is zes weken (of als ten behoeve
van de beslissing op bezwaar een adviescommissie is ingesteld 10 weken). Die
termijn kan met vier weken worden verlengd. Verder uitstel is mogelijk als
de indiener van het bezwaar daarmee instemt en andere belanghebbenden daardoor
niet in hun belangen kunnen worden geschaad of ermee instemmen. De termijn
van zes weken is voor de CWI nauwelijks haalbaar. De bezwaarzaken houden een
volledige heroverweging in. Indien de gronden van het bezwaar zijn gericht
tegen de medische beoordeling moet een nieuwe medische beoordeling plaatsvinden.
Die geschiedt door een andere arts/psycholoog dan de beoordeling in primo.
Dit geldt mutatis mutandis voor het arbeidsdeskundige advies. Ook kan het
noodzakelijk zijn om (wederom) het multidisciplinair overleg in te schakelen.
Tevens levert het horen van bezwaarden, gezien de doelgroep, nog al eens vertraging
op.Een mededeling van verlenging van de beslistermijn is bovendien emotioneel
nogal belastend voor de betrokkenen evenals een verzoek om in te stemmen met
verlenging van de termijn.Om deze redenen is in de wet een termijn opgenomen van zestien weken voor
de beslissing op bezwaar tegen een indicatiebeschikking of herindicatiebeschikking.In artikel 12 zijn de taken en bevoegdheden van het college opgenomen
die verband houden met intrekking van de (her)indicatiebeschikking en het
wachtlijstbeheer. Artikel 12, eerste lid, bevat het oorspronkelijke artikel
11, vierde lid. In het tweede lid is geregeld dat de Wsw-geïndiceerde
in beginsel recht heeft op plaatsing binnen 12 maanden na de datum per wanneer
hij volgens de indicatiebeschikking tot de doelgroep behoort (zie ook paragraaf 3.3
van het algemeen deel van deze memorie van toelichting). Dit betekent dat
zolang betrokkene nog geen 12 maanden na die datum op de wachtlijst staat
het college er voor kan kiezen om iemand die korter op de wachtlijst staat
eerder te plaatsen dan betrokkene. Betrokkene heeft dan nog geen (afdwingbaar)
recht op aanbod van een Wsw-dienstbetrekking. Na 12 maanden is dat recht er
in beginsel wel. Uitzondering hierop vormt de situatie dat er niet voldoende
budget is. Dan geldt evenwel wel dat degenen die langer op de wachtlijst staan
dan 12 maanden op het moment dat er wel budget beschikbaar komt voorrang hebben
op degenen die korter dan 12 maanden op de wachtlijst staan en wel
in volgorde van plaatsing op de wachtlijst (degene die het langste op de wachtlijst
staat dient het eerste geplaatst te worden).Het derde lid bevat het oorspronkelijke artikel 2, vierde lid. In verband
met de wijziging van het begrip dienstbetrekking kan het college de indicatiebeschikking
of herindicatiebeschikking ook intrekken in de situatie dat een betrokkene
die geïndiceerd is voor begeleid werken een aanbod voor begeleid werken
weigert respectievelijk een betrokkene ontslagen wordt uit een dienstbetrekking
tot begeleid werken omdat hij zich verwijtbaar zodanig heeft gedragen dat
van de werkgever redelijkerwijs niet kon worden gevergd de dienstbetrekking
te laten voortduren. In de situaties genoemd in de onderdelen b en c vindt
eerst beëindiging van de dienstbetrekking plaats, waarbij het college
afhankelijk van de reden van opzegging op grond van artikel 6, derde lid,
Wsw advies van CWI vraagt, en wordt pas na het rechtens onaantastbaar worden
van de opzegging de (her)indicatiebeschikking ingetrokken. Daarnaast wordt
geregeld dat het college de indicatiebeschikking of herindicatiebeschikking
kan intrekken in de situatie dat de dienstbetrekking eindigt op verzoek van
betrokkene. Dat kan zowel opzegging door betrokkene betreffen als ontbinding
op diens verzoek of beëindiging met wederzijds goedvinden op verzoek
van betrokkene.Met het vijfde lid is geregeld dat indien betrokkene daarom verzoekt,
het college de indicatiebeschikking of herindicatiebeschikking intrekt.Het zesde en zevende lid bevatten de oorspronkelijke leden vijf en zes
van artikel 11 voorzover van toepassing op de taak van het college zoals opgenomen
in artikel 11, vierde lid. Voorts is in het zesde lid toegevoegd dat regels
kunnen worden gesteld met betrekking tot de omstandigheden waaronder de termijn
van twaalf maanden, bedoeld in het tweede lid, mag worden overschreden.In artikel 12, achtste lid is, in afwijking van het oude artikel 10, tweede
lid, het apart noemen van de arbeidsovereenkomst, bedoeld in hoofdstuk 3,
vervallen, nu deze in artikel 1, derde lid, op één lijn is gesteld
met een door de gemeente aangeboden dienstbetrekking.Onderdeel JIn de eerste plaats is het eerste lid van artikel 13 aangepast. Duidelijk
wordt gemaakt dat toezicht wordt gehouden op zowel de rechtmatigheid als de
doeltreffendheid van de wetsuitvoering. Het toezicht op de doeltreffendheid
van de wetsuitvoering heeft uitsluitend betrekking op de vraag in welke mate
de uitvoering door de gezamenlijke gemeenten bijdraagt aan de doelen van de
wet. Deze vorm van toezicht richt zich niet op de prestaties van individuele
gemeenten. De toezichthouder kan de gemeente in dit kader dan ook niet aanspreken
op haar prestaties. Dit laat onverlet dat het landelijk beeld van de doeltreffendheid
van de wetsuitvoering wel wordt opgebouwd uit informatie op gemeentelijk niveau.
Gelet hierop blijft het huidige vijfde lid bestaan, ondanks dat in het kader
van het rechtsmatigheidstoezicht wordt uitgegaan van het principe van single
audit en single information (zie hierna).Het toezicht dat is gericht op individuele gemeenten zal beperkt blijven
tot de rechtmatigheid van de uitvoering. De primaire verantwoordelijkheid
voor de controle op de rechtmatigheid van de uitvoering ligt bij de gemeente
zelf. De wijze waarop in deze wet het toezicht op de rechtmatigheid van de
uitvoering is geregeld, is, zoals in paragraaf 3.2. van het algemeen
deel van deze memorie van toelichting al aangegeven, vormgegeven via het principe
van single audit en single information. In het Besluit accountantscontrole
provincies en gemeenten zal geregeld worden dat in het verslag van bevindingen
van de accountant per specifieke uitkering – dus ook voor de Wsw –
gerapporteerd wordt met een rapporteringstolerantie gebaseerd op de lasten
van de specifieke uitkering in het verantwoordingsjaar. In het derde lid van
dit artikel is geregeld dat alleen bij ernstige tekortkomingen
in de rechtmatige uitvoering van deze wet een aanwijzing wordt gegeven. Op
grond van het vierde lid zal de verantwoordingsinformatie met betrekking tot
de Wsw – net als de verantwoordingsinformatie met betrekking tot de
andere specifieke uitkeringen – worden opgenomen in een bijlage bij
de gemeentelijke jaarrekening. Op grond van het zesde lid zal in de Regeling
uitvoering sociale werkvoorziening en begeleid werken geregeld worden welke
informatie dat voor de Wsw zal zijn.Onderdeel KDe artikelen 14, eerste lid, en 15 zijn hiermee redactioneel aangepast
aan de aanpassing van artikel 2. Tevens zijn deze artikelen aangepast aan
de definiëring van college in artikel 1.Onderdelen L, M, O en PDeze overgangsbepalingen van de huidige artikelen 16, tweede tot en met
vijfde lid, 17, 18, 20 en 21 hebben materieel geen betekenis meer en zijn
derhalve vervallen.In artikel 20 is het overgangsregime opgenomen voor de situatie dat een
werknemer op de datum van inwerkingtreding van artikel 10 al is verhuisd en
in dienst is gebleven van het college van de gemeente waaruit hij verhuisd
is of de door dat college aangewezen rechtspersoon dan wel dat college de
subsidie begeleid werken nog voor zijn rekening neemt. Per de datum van inwerkingtreding
van het nieuwe artikel 10 Wsw dient het college van de gemeente waarvan de
werknemer ingezetene is het andere college een vergoeding overeenkomstig artikel
10, derde lid, te betalen respectievelijk de subsidie begeleid werken over
te nemen.In artikel 21 is geregeld dat het financierings- en informatieregime,
zoals die golden voor de datum van inwerkingtreding van het nieuwe hoofdstuk
4 Wsw, van toepassing blijven op de kalenderjaren voorafgaande aan die datum.Onderdeel NMet deze wijziging van artikel 19 is uitdrukkelijk de mogelijkheid geopend
voor degenen die al vóór 1 januari 1998 een dienstbetrekking
hadden op grond van de Wet Sociale Werkvoorziening en voor wie die dienstbetrekking
nog steeds voortduurt om zich vrijwillig te laten herindiceren. Het uitdrukkelijk
wel van toepassing verklaren van artikel 6, derde lid, kan vervallen nu slechts
verwezen wordt naar de herindicatie, bedoeld in artikel 11, tweede lid.Artikel II. Werkloosheidswet Artikel III. Wet arbeidsongeschiktheidsverzekering
zelfstandigen Artikel IV. Wet arbeidsongeschiktheidsvoorziening jonggehandicapten
Artikel V. Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte
gewezen zelfstandigen Artikel VI. Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk
arbeidsongeschikte werkloze werknemers Artikel VII. Wet werk en bijstand Artikel
VIII. Wet Werk en inkomen naar arbeidsvermogenVoor een toelichting op deze artikelen verwijs ik naar paragraaf 3.5
van het algemeen deel van de memorie van toelichting. Volledigheidshalve merk
ik op dat, doordat de dienstbetrekking in de zin van de Wsw niet wordt uitgezonderd
van het begrip (arbeid in) dienstbetrekking in de zin van artikel 24, tweede
lid, van de WW en artikel 30, derde lid, van de Wet WIA bij een
beëindiging van een Wsw-dienstbetrekking eventueel wel een maatregel
kan worden opgelegd op grond van artikel 24, eerste lid, onderdeel a, jo.
tweede lid, WW of artikel 30, derde lid, Wet WIA. In het kader van de WWB
kan in dat geval een maatregel aan de orde zijn in verband met een tekortschietend
besef van verantwoordelijkheid voor de voorziening in het bestaan (artikel
18, tweede lid, van de WWB).Met betrekking tot de inzet van WWB-re-integratiemiddelen voor personen
op de Wsw-wachtlijst ter toeleiding naar een Wsw-dienstbetrekking zij volledigheidshalve
nog opgemerkt dat, voor de personen voor wie dat op het moment van inwerkingtreding
van artikel VII, onderdeel A, gebeurt, dat ook na dat moment is toegestaan
tot het moment dat die voorziening eindigt.De Staatssecretaris van Sociale Zaken en Werkgelegenheid,H. A. L. van Hoof XNoot1Kamerstukken II 2003/04, 26 448, nr. 87.XNoot2Kamerstukken II 2004/05, 29 817, nr. 1.XNoot3Kamerstukken II 2003/04, 29 225.XNoot1Kamerstukken II 2004/05, 29 817, nr. 7.XNoot2Kosten per sw-plaats (SEOR, 2005); Goede praktijkvoorbeelden modernisering
Wsw (Berenschot 2004); De ontwikkeling van de Wsw-cao (SEOR 2005, ministerie
van SZW en Arbeidsinspectie 2005).XNoot3Kamerstukken II 2005/06, 29 817, nr. 14.XNoot4Kamerstukken II 2005/06, 30 300 XV, nr. 41.XNoot1Kamerstukken II, 2004/05, 29 800 B, nr. 16. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-30673-3.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl