Politiewet 1993 en LSOP-wet, wijz. i.v.m. invoering inspectiefunctie en stelsel van kwaliteitszorg bij politie; Memorie van toelichting
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 25298, nr. 3

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

24-04-1997

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1996-1997

25298 nr. 3

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamI. Algemeen 1. Inleiding2. Achtergrond van de nieuwe artikelen in Hoofdstuk VIII
van de Politiewet 19933. Inspectiefunctie op rijksniveau4. Integrale kwaliteitszorg5. Betrokkenheid politieveldII. Artikelsgewijs Artikel I (Politiewet 1993) Onderdelen A, F, H en JOnderdeel BOnderdeel COnderdeel DOnderdeel EOnderdeel GOnderdeel IArtikel II (LSOP-wet) Onderdeel AOnderdeel BArtikelen III, IV, V en VI (Wetboek van Strafrecht, Wetboek
van Strafvordering, Faillissementswet en Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering)Artikel VIIArtikel VIIIOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 25298Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 39 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
25 298Wijziging van de Politiewet 1993 en de LSOP-wet in verband met de invoering
van de inspectiefunctie op rijksniveau en de invoering van een stelsel van
kwaliteitszorg bij de politie, alsmede enkele aanpassingen van deze en andere
wetten van technische aardnr. 3MEMORIE VAN TOELICHTING I. Algemeen 1. InleidingDit wetsvoorstel strekt ertoe de Politiewet 1993 en de LSOP-wet te wijzigen
in verband met de bevoegdheid tot inspectie ten aanzien van de politie op
rijksniveau en invoering van een stelsel van kwaliteitszorg bij de politiekorpsen.
Daartoe voegt het wetsvoorstel drie artikelen toe aan hoofdstuk VIII van de
Politiewet 1993, die van overeenkomstige toepassing zijn op het LSOP. Van
de gelegenheid is tevens gebruik gemaakt om in verschillende wetten enige
technische onvolkomenheden te herstellen.Wij merken op dat wij de Tweede Kamer der Staten-Generaal op 23 januari
1997 de nota «De Politiewet 1993; een eerste beoordeling» hebben
toegezonden (kamerstukken II, 1996/97, 25 195, nr. 1). Uit deze nota
blijkt dat wij het met name wenselijk vinden de terughoudende opstelling bij
het formuleren van voorwaarden en eisen met betrekking tot het beheer van
de regionale politiekorpsen bij de aanpassing van de beheersbevoegdheden op
rijksniveau te herzien. Naast de in deze nota aangekondigde maatregelen, vinden
wij het echter wenselijk om de Politiewet 1993 te wijzigen teneinde te komen
tot een stelsel van integrale kwaliteitszorg bij de politie. Het onderhavige
wetsvoorstel bevat daartoe twee instrumenten. Enerzijds zal het op basis van
artikel 53c mogelijk zijn om de zorg voor kwaliteit waaraan de politie tenminste
moet voldoen, formeel vast te leggen. Anderzijds maakt artikel 53a het mogelijk
om via de uitoefening van een inspectiefunctie op rijksniveau te toetsen op
welke wijze de politie de kwaliteit van haar werkzaamheden waarborgt. Ook
kunnen op grond van laatstgenoemd artikel specifieke onderdelen van de taakuitvoering
en het beheer worden getoetst en kan onderzoek worden gedaan naar ingrijpende
gebeurtenissen waarbij de politie betrokken is. Op deze wijze kunnen de Ministers
van Binnenlandse Zaken en van Justitie een beter beeld krijgen van de politiezorg
in Nederland. Wij streven ernaar het wetsvoorstel zo spoedig mogelijk in werking
te laten treden en wij gaan ervan uit dat het wetsvoorstel en de in de nota
«De Politiewet 1993; een eerste beoordeling» aangekondigde maatregelen
bijdragen aan een betere en doelmatige politiezorg. In het navolgende zal allereerst worden ingegaan op de achtergrond van
de nieuwe artikelen 53a tot en met 53c in Hoofdstuk VIII van de Politiewet
1993. Daarna zal de inspectiefunctie op rijksniveau worden toegelicht en vervolgens
wordt ingegaan op het stelsel van integrale kwaliteitszorg. In de artikelsgewijze
toelichting zal op de verschillende technische wijzigingen worden ingegaan. 2. Achtergrond van de nieuwe artikelen in Hoofdstuk VIII
van de Politiewet 1993Voor de haar in artikel 2 van de Politiewet 1993 opgedragen taak verricht
de politie talloze activiteiten. Deze activiteiten zijn zeer gevarieerd en
verschillend van aard en hebben op diverse terreinen betrekking zoals de zorg
voor preventie, de opsporing van strafbare feiten, de handhaving van de openbare
orde en de hulpverlening. De politie moet dagelijks snel kunnen reageren en
inspelen op allerlei gebeurtenissen die vragen om ingrijpen van de politie.
De wijze waarop de politie haar taken uitoefent, is van groot belang voor
de veiligheid van en het veiligheidsgevoel bij de burgers, alsmede voor het
vertrouwen dat burgers in de politie hebben. Dit betreft zowel de burger die
als individu in contact komt met de politie, als de bevolking als geheel.
Ook moet de manier van werken aansluiten bij wat het politiepersoneel mag
verwachten van haar arbeidsorganisatie. In een stelsel van integrale kwaliteitszorg,
waarin het wetsvoorstel voorziet, presteert de politie-organisatie op een
kwalitatief voldoende niveau als zij met haar manier van werken zoveel mogelijk
aansluit bij gerechtvaardigde verwachtingen van al deze verschillende groepen
en personen. Bij het bovenstaande geldt dat het bevoegd gezag bepalend is
voor de wijze waarop en waaraan door de politie wordt gewerkt. Door ontwikkelingen,
zowel in de omgeving van de politie als in de politie-organisatie zelf, alsmede
in de wensen van deze groepen en personen zal de concrete inhoud van het begrip
kwaliteit steeds veranderen.De kwaliteit van de politie wordt in belangrijke mate bepaald door de
wijze waarop zij op de steeds variërende vraag passende oplossingen kan
realiseren. Daarom is het van belang dat de politieorganisatie zodanig wordt
ingericht en geleid dat naast flexibiliteit in inzet, vooral ook kwaliteit
voortdurend is verzekerd. Hoezeer dit ook vanzelfsprekend lijkt, het behalen
daarvan is minder eenvoudig.De Nederlandse politie bestaat – naast de bijzondere ambtenaren
van politie – uit vijfentwintig regionale politiekorpsen en het Korps
landelijke politiediensten, die ieder voor zich keuzes maken en verschillende
accenten leggen. Wanneer bijvoorbeeld samenwerking tussen korpsen op specifieke
terreinen nodig is, komt deze in de praktijk weliswaar altijd tot stand, maar
daarbij is het veelal noodzakelijk dat verschillende werkwijzen en inzichten
op elkaar worden afgestemd. Verschillen hebben niet alleen te maken met een
verschil in werkomgeving, maar ook met de wijze waarop politiekorpsen zijn
ingericht en met de manier van werken die daar is ontwikkeld. Daarom kan de
uitvoering van taken, hoewel politieambtenaren dezelfde opleidingen hebben
gevolgd, verschillen in aanpak, tijd en kosten. Het is wenselijk daar meer
inzicht in te krijgen en over instrumenten te beschikken, opdat sturing en
verbetering mogelijk is.Gedurende de reorganisatie van de politie zijn de toenmalige Ministers
van Binnenlandse Zaken en van Justitie samen met de politiekorpsen en het
bevoegd gezag begonnen met de ontwikkeling van een stelsel van integrale kwaliteitszorg
bij de politie. In de voortgangsrapportages over het project reorganisatie
politie, alsmede gedurende de gedachtenwisseling met de Staten-Generaal over
de Politiewet 1993, is de zorg voor kwaliteit en kwaliteitsbewaking
bij de Nederlandse politie verschillende malen ter sprake gekomen.De primaire verantwoordelijkheid van de korpsbeheerders en het bevoegd
gezag voor een kwalitatief goede en efficiënte uitvoering van de taken,
de resultaten en het beheer van de politie staat buiten kijf. Die verantwoordelijkheid
geldt ook ten aanzien van de wijze waarop zij daaraan invulling geven. Dat
is een logische consequentie van de kaders die bij of krachtens de Politiewet
1993 zijn gegeven. In de verantwoordelijkheid van de korpsbeheerders voor
het beheer is immers tevens begrepen de zorg voor de kwaliteit van de taakuitvoering
en de resultaten daarvan. De verantwoordelijkheid voor de kwaliteit van de
politiezorg berust dan ook primair bij de politiekorpsen zelf. De kwaliteit
van de politie en de kwaliteit en het niveau van de politiezorg maken daarnaast
deel uit van de algemene verantwoordelijkheid van de Ministers van Justitie
en van Binnenlandse Zaken voor de politie, naast hun onderscheiden specifieke
verantwoordelijkheden voor de strafrechtelijke handhaving van de rechtsorde,
de openbare orde en de hulpverlening. Het is daarbij onder andere de taak
van de ministers de kaders en de randvoorwaarden te geven voor een stelsel
dat de kwaliteit van de taakuitvoering en de bedrijfsvoering door de politie
waarborgt. Wanneer het politieveld en wij de kwaliteit van het politiewerk
willen verhogen, is een goed inzicht in de bestaande praktijk van belang,
alsmede de mogelijkheid om richtinggevend te zijn, indien de ontwikkelingen
daartoe aanleiding geven.Gegeven deze uitgangspunten is onderzocht hoe kwaliteitszorg het beste
gestalte kan krijgen. Wij hebben er daarbij voor gekozen om in samenwerking
met het politieveld het stelsel van kwaliteitszorg en het niveau van kwaliteit
waaraan de politie tenminste moet voldoen, te ontwikkelen. Daarvoor is in
1993 de stuurgroep kwaliteitszorg in het leven geroepen, onder voorzitterschap
van de korpsbeheerder van de politieregio Amsterdam-Amstelland. Deze stuurgroep
heeft op 21 juli 1994 een advies uitgebracht, waarin concrete aanbevelingen
en voorstellen zijn gedaan voor een concrete uitwerking van een stelsel van
integrale kwaliteitszorg voor de Nederlandse politie. In het advies wordt
een inhoudelijk kader gegeven voor het stelsel van kwaliteitszorg en de evaluatie
van de kwaliteitszorg van de korpsen. Het advies is besproken met het Korpsbeheerdersberaad,
het Hoofdofficierenberaad en de Raad van Hoofdcommissarissen. Het gezamenlijk
advies van deze drie gremia is ter nadere uitwerking voorgelegd aan de stuurgroep.
Het uiteindelijk aangepaste advies van de stuurgroep is op 3 juli 1995 aan
de Tweede Kamer aangeboden, gelijktijdig met een brief waarin de contouren
voor een verder te ontwikkelen stelsel van integrale kwaliteitszorg bij de
politie zijn geschetst (kamerstukken II 1994/95, 21 461, nr. 67). Daarbij
is tevens ingegaan op de wenselijkheid van een inspectiefunctie op rijksniveau,
die zicht moet krijgen en houden op de kwaliteit van de politiezorg.Het is de bedoeling dat het stelsel van kwaliteitszorg, waarvan de contouren
zijn neergelegd in genoemde brief, en het niveau van kwaliteit waaraan de
politie tenminste moet voldoen, op te nemen in een algemene maatregel van
bestuur, bedoeld in artikel 53c, tweede volzin. Vooruitlopend op een wettelijke
grondslag is alvast een begin gemaakt met de invoering van de kwaliteitszorg
bij de politiekorpsen op basis van afspraken. Deze afspraken zullen tevens
uitgangspunt zijn bij het opstellen van genoemde algemene maatregel van bestuur.
Dit laat onverlet dat op rijksniveau de uiteindelijke regulering plaatsvindt.
Allerlei ontwikkelingen kunnen leiden tot wijzigingen in de wijze waarop de
politiekorpsen moeten voorzien in de kwaliteit van de taakuitvoering en het
beheer. Dit brengt niet alleen mee dat bedoelde algemene maatregel van bestuur
voldoende ruimte moet laten voor flexibiliteit, maar dat de algemene maatregel van bestuur op termijn kan afwijken van de thans gemaakte
afspraken.Het wetsvoorstel werkt de contouren van de kwaliteitszorg en de inspectiebevoegdheid
uit in Hoofdstuk VIII van de Politiewet 1993. De daarin neergelegde instrumenten
ter waarborging van de kwaliteit van de politiële taakuitvoering, de
resultaten en het beheer hebben betrekking op de gehele Nederlandse politie.
Om te benadrukken dat het LSOP een instituut is van en voor de Nederlandse
politie, bepaalt artikel II van het wetsvoorstel dat de nieuwe artikelen in
Hoofdstuk VIII ook van toepassing zijn op het LSOP. De kwaliteit van de opleidingen
is immers onlosmakelijk verbonden met de kwaliteit van de politie in het algemeen.Overigens hebben de in Hoofdstuk VIII neergelegde instrumenten geen betrekking
op de Koninklijke marechaussee. Het beheer van de Koninklijke marechaussee
ligt op rijksniveau: de beheerder van de Koninklijke marechaussee is de Minister
van Defensie, die structureel overleg voert met de Ministers van Binnenlandse
Zaken en van Justitie. Het vorenstaande betekent niet dat indien door de Koninklijke
marechaussee bijvoorbeeld ondersteuning wordt gegeven aan een regionaal politiekorps,
dit niet kan worden meegewogen bij een uiteindelijk oordeel over het desbetreffende
politiekorps. Het ligt in de rede dat een dergelijk oordeel, voor zover het
de Koninklijke marechaussee zou regarderen, niet wordt gegeven dan na overleg
met de beheerder, de Minister van Defensie. 3. Inspectiefunctie op rijksniveauOm te waarborgen dat er op rijksniveau voldoende inzicht bestaat in de
taakuitvoering, de resultaten en het beheer, alsmede in de kwaliteit daarvan,
vinden wij het wenselijk een bevoegdheid tot inspectie op rijksniveau in het
leven te roepen. Het voorgestelde artikel 53a leidt voor de politie evenals
bij de brandweer op grond van artikel 19 van de Brandweerwet 1985 –
op centraal niveau tot de uitoefening van de inspectiefunctie, die tot doel
heeft de Ministers van Binnenlandse Zaken en van Justitie in staat te stellen
hun algemene politieke verantwoordelijkheid met betrekking tot de politie
waar te maken. Zoals uit de eerdergenoemdebrief van 3 juli 1995
blijkt, zal de bevoegdheid tot inspectie die aan de Minister van Binnenlandse
Zaken is geattribueerd, feitelijk worden uitgeoefend onder zijn verantwoordelijkheid
op het Ministerie van Binnenlandse Zaken door een inspectie politie. Dit hangt
samen met de functie van de Minister van Binnenlandse Zaken als beheerder
op afstand van de politiekorpsen. Aangezien de werkzaamheden in het kader
van artikel 53a mede betrekking kunnen hebben op de strafrechtelijke handhaving
van de rechtsorde of de taken ten dienste van de justitie, worden deze niet
uitgevoerd dan nadat deze in overeenstemming met de Minister van Justitie
zijn vastgesteld. Daarnaast heeft de Minister van Justitie de bevoegdheid
tot het verrichten van onderzoek als bedoeld in artikel 53a, eerste lid, onder
c, indien de ingrijpende gebeurtenissen betrekking hebben op de taakuitvoering
door de politie in het kader van de strafrechtelijke handhaving van de rechtsorde,
dan wel de taken ten dienste van de justitie. Deze bevoegdheid kan alsdan
zelfstandig, maar na overleg met de ambtgenoot, of gezamenlijk met de Minister
van Binnenlandse Zaken worden uitgeoefend.De in artikel 53a, eerste lid, genoemde bevoegdheid bevat drie verschillende
elementen:a. het toetsen van de wijze waarop de korpsbeheerders voorzien in de kwaliteit
van de taakuitvoering, de resultaten en het beheer van de politie; b. het toetsen van specifieke onderdelen van de taakuitvoering, dan wel
het beheer van de politie;c. het verrichten van onderzoek, indien daar in bijzondere gevallen reden
toe is, naar ingrijpende gebeurtenissen waarbij de politie betrokken is.Het eerste, in artikel 53a, eerste lid, onder a, genoemde, element heeft
betrekking op het toetsen van de wijze waarop de afspraken worden uitgevoerd
die door het veld en het Rijk zijn gemaakt ten aanzien van de kwaliteitszorg
bij de politie, bedoeld in meergenoemde brief van 3 juli 1995. Zoals gezegd,
hebben de Ministers van Binnenlandse Zaken en van Justitie een algemene verantwoordelijkheid
voor de kwaliteit van politiezorg, naast de primaire verantwoordelijkheid
van de korpsbeheerders daarvoor. Het is wenselijk dat de Ministers van Binnenlandse
Zaken en van Justitie zich een beeld kunnen vormen over de kwaliteit van de
politiezorg. Dit kan door toetsing aan onder meer het kader dat de op grond
van artikel 53c op te stellen algemene maatregel van bestuur geeft. In dit
verband zij vermeld dat de evaluatie van de kwaliteit van de taakuitvoering,
de resultaten en het beheer door de politiekorpsen zelf wordt uitgevoerd aan
de hand van de negen aandachtsgebieden van het model Nederlandse kwaliteit,
zoals dat is omschreven in genoemde brief van 3 juli 1995. Deze aandachtsgebieden
beslaan het door ons gemaakte onderscheid met betrekking tot taakuitvoering,
de resultaten en het beheer en zullen worden neergelegd in genoemde algemene
maatregel van bestuur. Wij komen daar in paragraaf 4 op terug.Bij het tweede element wordt met name gedacht aan het thematisch toetsen
van onderwerpen die betrekking hebben op de bedrijfsvoering, dan wel gericht
zijn op specifieke onderdelen van de in artikel 2 van de Politiewet 1993 neergelegde
taak van de politie. Ook onderwerpen die betrekking hebben op mogelijke wijzigingen
van het politiebestel, worden niet uitgesloten. Jaarlijks zal bekend worden
gemaakt ten aanzien van welke onderwerpen toetsing zal plaatsvinden. De vaststelling
van deze onderwerpen zal plaatsvinden na overleg met het politieveld. Voor
wat betreft de maatstaven waaraan bij een thema-onderzoek wordt getoetst,
wordt het volgende opgemerkt. Het is niet de bedoeling de maatstaven neer
te leggen in de algemene maatregel van bestuur bedoeld in artikel 53c. Een
algemene toetsingsnorm ligt allereerst besloten in de aanhef van artikel 53a,
eerste lid, waar gesproken wordt van een «goede» taakuitvoering
en een «doelmatig en effectief» beheer. Daarnaast is het toetsingskader
bij de uitoefening van de inspectiebevoegdheid uiteraard het geheel van regelgeving
voor de Nederlandse politie, waardoor in voorkomende gevallen de algemene
maateregel van bestuur, bedoeld in 53c, ook een toetsingskader kan zijn. Ook
kunnen specifieke maatstaven, afhankelijk van de aard en de inhoud van de
onderzoeksopdracht, worden formuleerd. Het is de bedoeling de thema-onderzoeken
op hoofdlijnen te protocolleren, waarbij de wijze van aanpak voor de toetsing
aan de orde komt. De protocollen zullen openbaar zijn.Het derde element geeft de Ministers van Binnenlandse Zaken en van Justitie
een instrument in handen, waarmee zij de mogelijkheid hebben om onderzoek
te doen naar het optreden van de politie bij ingrijpende gebeurtenissen. Te
denken valt aan demonstraties waarbij veel tumult is ontstaan over het optreden
van de politie. Indien de korpsbeheerder of het bevoegd gezag zelf geen onderzoek
instellen vanuit hun verantwoordelijkheid voor het politieoptreden, dan wel
geen onderzoek instellen op een wijze die voldoende tegemoet komt aan de verantwoordelijkheid
op rijksniveau, kan een onderzoek door de inspectie worden ingesteld. Komt
het onderzoek van de korpsbeheerder of het bevoegd gezag wel tegemoet aan
die verantwoordelijkheid, dan is het waarschijnlijk dat een onderzoek door de inspectie politie op grond van artikel 53a, eerste lid, onder
c, niet wordt ingesteld.Opgemerkt zij dat er wat betreft dit taakonderdeel
niet op voorhand exact kan worden aangegeven wanneer al dan niet wordt besloten
tot de uitvoering van een onderzoek. Van geval tot geval zal een zorgvuldige
afweging moeten plaatsvinden, waarbij rekening dient te worden gehouden met
een ieders verantwoordelijkheid. Het gaat dan in eerste instantie om het boven
tafel krijgen van de feiten. Gelet op de aanhef van artikel 53a, eerste lid,
kan de bevoegdheid slechts worden uitgeoefend in het kader van een goede taakuitvoering
en een doelmatig en effectief beheer van de politiekorpsen. Dit betekent dat
bij het onderzoek naar een ingrijpende gebeurtenis de gedragingen van niet
tot de politiekorpsen behorende ambtsdragers worden betrokken die het politieoptreden
bij die gebeurtenis hebben beïnvloed. Dit betekent dat bijvoorbeeld bij
de uitoefening van de inspectiefunctie kan worden gekeken naar de afspraken
die in het driehoeksoverleg zijn gemaakt over het politieoptreden, of de aanwijzingen
die het bevoegd gezag de politie heeft gegeven.De onderzoeksbevoegdheid van de Ministers van Binnenlandse Zaken en van
Justitie naar ingrijpende gebeurtenissen kan mogelijk gelijktijdig worden
uitgevoerd met een onderzoek door de rijksrecherche. Het karakter en doel
van de onderzoeken zijn verschillend. De rijksrecherche doet feitenonderzoek
in het kader van een disciplinair en strafrechtelijk onderzoek. De onderzoeksbevoegdheid
van de ministers staat in het kader van de ministeriele verantwoordelijkheid
voor de politie. Naar ons oordeel is de scheidslijn tussen beide onderzoeksbevoegdheden
voldoende helder.De werkzaamheden die in het kader van artikel 53a worden uitgevoerd, moeten
worden gezien in het licht van de politieke verantwoordelijkheid van de Ministers
van Binnenlandse Zaken en van Justitie voor de politie. De inspectiefunctie
zal worden uitgeoefend door een inspectie politie op het Ministerie van Binnenlandse
Zaken, die los staat van de directies waarin het politiebeleid is ondergebracht.
Dit betekent dat de inspectie deel zal uitmaken van het Ministerie van Binnenlandse
Zaken en onder volledige ministeriële verantwoordelijkheid zal opereren.
De aard van de werkzaamheden brengt overigens mee dat met het oog op een onafhankelijke
oordeelsvorming, er in de praktijk ruimte zal worden gegeven om zelfstandig
tot bevindingen te komen en deze te rapporteren. Het hoofd van de inspectie
zal jaarlijks een verslag opstellen van de werkzaamheden. Op grond van artikel
53b wordt dit verslag jaarlijks door de Minister van Binnenlandse Zaken aan
de Staten-Generaal toegezonden.De in artikel 53a neergelegde bevoegdheid van de Minister van Binnenlandse
Zaken maakt het mogelijk om op rijksniveau een beeld te krijgen van de taakuitvoering
door de politie en het beheer van de politiekorpsen. Voor zover daartoe op
basis van de bevindingen van de inspectie aanleiding is, zal hierover overleg
worden gevoerd met de betrokken politiekorpsen. Afhankelijk van de ernst van
de bevindingen, kunnen andere maatregelen worden overwogen. Zo is het mogelijk
dat door de inspectie een nader onderzoek wordt ingesteld bij een politiekorps.
Naast het feit dat de openbaarmaking van een rapport van de inspectie al een
positief effect kan hebben, kan het politiekorps op basis van de rapportage
ook een aantal suggesties voor verbetering worden gegeven. Tevens kan blijken
dat het nodig is de op grond van de Politiewet 1993 vastgestelde regels bij
te stellen. Vooralsnog zijn wij van oordeel dat de combinatie van voorstellen
in de nota «De Politiewet 1993; een eerste beoordeling» met de
instelling van een stelsel van kwaliteitszorg en de invoering van een inspectiebevoegdheid
op rijksniveau, de Ministers van Justitie en van Binnenlandse Zaken beter
in staat stellen om hun verantwoordelijkheid voor de politiezorg
vorm en inhoud te geven.Voor een goede uitvoering van de inspectiefunctie is het onontbeerlijk
dat de korpsbeheerders de nodige ondersteuning verlenen. In het kader van
de uitvoering van de inspectiefunctie zal regelmatig een kortstondige behoefte
zijn aan kennis en expertise die bij de politiekorpsen of het LSOP aanwezig
is. Artikel 53a, zesde lid, bepaalt daarom dat om ondersteuning kan worden
gevraagd. Daarbij kan zowel worden gedacht aan materiële ondersteuning
als aan het tijdelijk ter beschikking stellen van personeel. Bij een evaluatie
van ME-optreden kan worden gedacht aan ondersteuning van ME-commandanten van
andere korpsen. Ook ondersteuning van het LSOP kan belangrijk zijn in verband
met de kennis waarover docenten bijvoorbeeld van het Politie Instituut Openbare
Orde en Veiligheid beschikken. In geval van personele ondersteuning kan niet
van detachering worden gesproken, omdat het veelal om incidentele betrokkenheid
zal gaan. 4. Integrale kwaliteitszorgHet voorgestelde artikel 53c biedt de basis om de hoofdlijnen van het
stelsel van integrale kwaliteitszorg in een algemene maatregel van bestuur
vast te leggen. Aangezien kwaliteitszorg een onderwerp is dat in ontwikkeling
en voortdurend in beweging is, dient een wettelijke regeling de nodige ruimte
voor toekomstige ontwikkelingen te laten. Anderzijds moet verzekerd zijn dat
de politiekorpsen hun verantwoordelijkheid inzake kwaliteitszorg daadwerkelijk
inhoud geven en wel op zodanige wijze dat onderlinge vergelijking mogelijk
is.Wij onderkennen dat er verschillende modellen bestaan om de kwaliteit
van organisaties te verbeteren of te waarborgen. Bij diverse overheidssectoren
is hiertoe een keuze gemaakt die aansluit bij de aard van de sector en de
wijze waarop de verantwoordelijkheden daar zijn geregeld. Ook de wet- en regelgeving
op dit terrein is per sector verschillend. Het onderhavige wetsvoorstel kiest
voor een aanpak die past bij de ontwikkelingen zoals die zich bij en na de
reorganisatie van het politiebestel voordoen. In overleg met het politieveld
is gekozen voor een model dat, uitgaande van zelfbesturing binnen gezamenlijk
afgesproken kaders, de ministers in staat stelt op rijksniveau zicht te hebben
op de feitelijke ontwikkelingen op dit terrein en de effecten van die kaders
te bewaken. Het voorgestelde artikel 53c geeft daarom de grondslag voor een
uniform stelsel van kwaliteitszorg bij de gehele Nederlandse politie.Kwalitatief voldoende en steeds beter werken kan alleen als de politiekorpsen
systematisch aandacht besteden aan de zorg voor kwaliteit. Het stelsel van
kwaliteitszorg moet het mogelijk maken dat het regionaal college en de korpsbeheerder
en – op afstand – het Rijk een oordeel geven over het functioneren
van het politiekorps. Het stelsel omvat afspraken over een systematische aanpak
van beleid met betrekking tot kwaliteit, het waarborgen van de kwaliteit van
de politiezorg, alsmede het stelsel van periodieke toetsing daarvan. Belangrijk
onderdeel van het stelsel is een kwaliteitssysteem. Het gaat om een systeem
waarbij inzicht kan ontstaan in wat de politie doet en welk effect dat heeft.
Op deze manier kan worden vastgesteld wat de kwaliteit is op een bepaald moment,
hoe die kwaliteit kan worden bevorderd en hoe kwaliteit(sverbetering) kan
worden getoetst en bewaakt. Daarbij kunnen de verschillende politieregios
van elkaar leren. Een ander onderdeel van het stelsel is dat door samenvoeging
van beelden van en over de regios zicht kan ontstaan op de kwaliteit van de
politiezorg van de Nederlandse politie. De afspraken over periodieke toetsing
kunnen daarin voorzien. Belangrijk is daarom dat er sprake is van een
uniform systeem. In de op grond van artikel 53c vast te stellen algemene maatregel
van bestuur zal daarom het kader worden neergelegd dat de politie in staat
stelt om meetbaar de kwaliteit van produkten te beoordelen. Dit zal geschieden
in de vorm van evaluatie en visitatie. De voorgestelde aan het model van de
Nederlandse kwaliteit ontleende aanpak, waarbij de politie in beginsel zelf
de eigen prestaties volgt en toetst door middel van doorlichting, werkt vooral
goed als betrokkenen dat zelf ter hand nemen. Omwille van de uniformiteit
en de mogelijkheid van onderlinge vergelijkbaarheid is het wenselijk de methode
van doorlichting, alsmede de periodiciteit daarvan landelijk te regelen. Ten
behoeve van de doorlichting zal binnen ieder politiekorps een systeem moeten
zijn dat inzicht geeft in de kwaliteit van de dienstverlening.De evaluatie bestaat uit een onderdeelevaluatie en een evaluatie op korpsniveau.
Onderdeelevaluatie houdt in dat ieder onderdeel van een politiekorps moet
worden getoetst op aandachtsgebieden die inzicht kunnen geven in de kwaliteit
van de taakuitvoering, de resultaten en het beheer. Voor deze vorm van doorlichting
moet gebruik worden gemaakt van de negen aandachtsgebieden van het model Nederlandse
kwaliteit. Dit voorziet in een systematische toetsing op vijf aandachtsgebieden
die betrekking hebben op de organisatie, te weten leiderschap, beleid en strategie,
personeelsmanagement, alsmede management ten aanzien van middelen en van processen.
Voorts richten vier aandachtsgebieden zich op de resultaten. Dit zijn de waardering
door de klanten, door de maatschappij, door het personeel en de – financiële
en operationele – eindresultaten. De onderdeelevaluaties vinden plaats
op het niveau van de territoriale en functionele onderdelen van de korpsen.
Zij worden uitgevoerd onder verantwoordelijkheid van het hoofd van het betreffende
onderdeel. De verschillende onderdelen van de politiekorpsen zullen worden
verplicht zich iedere twee jaar door te lichten op genoemde onderwerpen.Daarnaast is het de bedoeling dat de politiekorpsen eens in de vier jaar
worden gevisiteerd. In het jaar voorafgaand daaraan zal een evaluatie op korpsniveau
(een korpsaudit) plaatsvinden aan de hand van genoemde negen aandachtsgebieden.
Deze korpsevaluatie dient ter voorbereiding op de visitatie. Daarbij wordt
onder andere gebruik gemaakt van de resultaten van de verschillende onderdeelevaluaties.
Op deze wijze ontstaat een integraal beeld van de staat van kwaliteit van
een korps, zijnde meer dan alleen de optelsom van een aantal territoriale
en functionele onderdelen. De korpsevaluatie wordt uitgevoerd door gecertificeerde
collega's uit andere korpsen. Zowel de onderdeelevaluaties als de korpsevaluaties
moeten leiden tot voorstellen tot verbetering.Bij de toepassing van de bovengenoemde vormen van evaluatie zullen de
politiekorpsen worden ondersteund door een per 1 mei 1996door het
veld ingesteld kwaliteitsbureau. Dit bureau heeft tot taak het bevorderen
van de kwaliteitszorg bij de politie door het verlenen van ondersteuning en
en het bevorderen van de professionaliteit met betrekking tot kwaliteitsbewaking
bij de politie. Het bureau zal de politiekorpsen instrumenten en technieken
ter beschikking stellen voor het uitvoeren van evaluaties. Daartoe zal het
bureau onder meer handleidingen ontwerpen voor de diverse vormen van evaluatie.De visitaties worden uitgevoerd door een interdisciplinaire commissie,
bestaande uit in ieder geval een korpsbeheerder, hoofdofficier van justitie
en korpschef die met de visitatie en de daarbij behorende procedure vertrouwd
is. Ook de visitatie richt zich op genoemde negen aandachtsgebieden van het
model Nederlandse kwaliteit. De visitaties worden gecoördineerd
door het kwaliteitsbureau. Dit bureau stelt de visitatiecommissies samen en
is verantwoordelijk voor een handleiding voor visitaties. De visitatiecommissie
zal er in ieder geval op toezien, en daarover rapporteren, dat de onderdeelevaluaties
en de korpsevaluatie op deugdelijke wijze zijn uitgevoerd. Dat wil onder meer
zeggen dat alle onderdelen van een korps een evaluatie hebben uitgevoerd en
dat daarbij aandacht is besteed aan de negen aandachtsgebieden. Hetzelfde
geldt voor de korpsevaluatie. Het belang van goed uitgevoerde evaluaties is
dat evaluaties de politiekorpsen transparanter maken, alsmede dat de korpsbeheerder
en het bevoegd gezag betere mogelijkheden krijgen om te sturen. Dit wordt
vergroot doordat een visitatiecommissie aan het – openbare – rapport
een aantal voorstellen tot verbetering dient te verbinden. Via onderdeelevaluatie,
korpsevaluatie (korpsaudit) en visitatie ontstaat een stelsel waarbij integraal
en systematisch aandacht wordt besteed aan de kwaliteit van de politiezorg.Met gebruikmaking van de bevoegdheid van artikel 53a kan daarnaast systematisch
worden getoetst op welke wijze de politiekorpsen uitvoering hebben gegeven
aan het vorenstaande. De systematische toetsing op rijksniveau maakt het mogelijk
een beeld te krijgen van de politiezorg in Nederland. 5. Betrokkenheid politieveldOver de opzet van het wetsvoorstel bestaat overeenstemming met de beraden
van korpsbeheerders, hoofdofficieren van justitie en korpschefs. Van de zijde
van deze drie beraden is de wenselijkheid van een zelfstandige positie bij
de uitoefening van de inspectiefunctie benadrukt. Wij menen dat met de opzet
van inspectie, zoals voorzien in onderliggend wetsvoorstel, voldoende recht
wordt gedaan aan de wens van de drie beraden, terwijl gelijktijdig de politieke
verantwoordelijkheid van de Minister van Binnenlandse Zaken voor de inspectie
is gewaarborgd. Juist vanwege de wens de inspectie zelfstandig te kunnen laten
functioneren, is ervoor gekozen een afzonderlijk onderdeel van het Ministerie
van Binnenlandse Zaken te belasten met de inspectiefunctie.De drie beraden hebben tevens aandacht gevraagd voor de omschrijving van
de bevoegdheden van de inspectie. In dit kader is voorts gewezen op mogelijke
onduidelijkheden die zich, gelet op de verschillende verantwoordelijkheden
en bevoegdheden, in geval van een onderzoek naar ingrijpende gebeurtenissen
kunnen voordoen. Wij zijn van oordeel dat de formulering van artikel 53a,
eerste lid, inhoudelijk overeenstemt met de eerder gemaakte afspraken. Naar
aanleiding van de opmerkingen van de drie beraden hebben wij de memorie van
toelichting op onderdelen aangevuld, teneinde recht te doen aan genoemde opmerkingen. II. Artikelsgewijs Artikel I (Politiewet 1993) Onderdelen A, F, H en JDeze wijzigingen strekken ertoe kleine onvolkomenheden in de Politiewet
1993 te herstellen. Onderdeel BOmwille van de duidelijkheid wordt in het tweede lid van artikel 2 expliciet
tot uitdrukking gebracht dat de bijzondere ambtenaren van politie
dezelfde status hebben als de ambtenaren van politie, bedoeld in artikel 2,
eerste lid, onder a. Onderdeel CIn artikel 9 van de Politiewet 1993 worden bevoegdheden toegekend aan
ambtenaren die door de Minister van Justitie zijn aangewezen voor het vervoer
van rechtens van hun vrijheid beroofde personen. Het gaat hier om het vervoer
van personen ondergebracht in een politiecel of een cel bij de Koninklijke
marechaussee. Het politieregio-overschrijdende vervoer van deze arrestanten
wordt verzorgd door een landelijke vervoersdienst. Deze vervoersdienst is
tevens belast met het vervoer van rechtens van hun vrijheid beroofde personen
die zijn ondergebracht in een inrichting die valt onder de werking van de
Penitentiare beginselenwet. Deze ambtenaren ontlenen hun bevoegdheid tot het
gebruik van onder andere geweld aan de artikelen 15 en 35 van de Penitentiaire
beginselenwet, voor zover het gaat om het vervoer van personen die zijn ingesloten
in een onder de werking van die wet vallende inrichting. Onderdeel DBij een aanpassing van de regiogrenzen, bijvoorbeeld door een gemeentelijke
herindeling, kan het wenselijk zijn voorzieningen te treffen voor de gevolgen
daarvan. Dit onderdeel opent de mogelijkheid hiervoor bij algemene maatregel
van bestuur een regeling te treffen. Onderdeel EDit onderdeel strekt ertoe er geen misverstand over te laten bestaan dat
de Minister van Justitie het bevoegd gezag is over de bijzondere ambtenaren
van politie. Tevens is omwille van de duidelijkheid, evenals bijvoorbeeld
in artikel 42, eerste lid, bepaald wie bevoegd is tot benoeming en onslag
van deze ambtenaren. Onderdeel GGelet op de onderwerpen die in de nieuwe artikelen 53a tot en met 53c
worden geregeld, voorziet dit onderdeel in aanpassing van het opschrift van
Hoofdstuk VIII. Onderdeel IHet is belangrijk dat de inspectie voor een goede taakuitvoering de beschikking
heeft over ambtenaren die over een aantal bevoegdheden beschikken. Daarom
bepaalt artikel 53a, vierde lid, dat de Minister van Binnenlandse Zaken de
ambtenaren aanwijst die worden belast met de werkzaamheden, genoemd in het
eerste lid van artikel 53a. Op deze ambtenaren worden enkele artikelen van
de Algemene wet bestuursrecht die betrekking hebben op de zogeheten toezichthouders –
van overeenkomstige toepassing verklaard. Deze artikelen bepalen onder meer
dat de ambtenaar een legitimatiebewijs bij zich draagt en desgevraagd toont.
Voorts is de ambtenaar bevoegd elke plaats te betreden en inzage in zakelijke
gegevens en bescheiden te verlangen. Voor zover het bij de uitoefening van
de inspectiefunctie gaat om het toezicht op de naleving van regelgeving, zijn
de personen die met deze taak zijn belast, zonder meer toezichthouders in
de zin van de Algemene wet bestuursrecht en beschikken zij over de bevoegdheden
die in die wet voor dat doel worden verleend. Aangezien de inspectiefunctie
breder is dan uitsluitend het toezicht op de naleving van regelgeving, is
het wenselijk dat ambtenaren ook voor die andere werkzaamheden
over deze bevoegdheden beschikken. De ruime bevoegdheidstoebedeling is noodzakelijk,
omdat, bijvoorbeeld de inhoud van de onderzoeken naar ingrijpende gebeurtenissen
zich niet goed laat voorspellen. Uiteraard zullen de betrokken ambtenaren
zo spaarzaam als mogelijk is gebruik maken van die bevoegdheden.Omdat de bevoegdheden echter niet aan iedere willekeurige ambtenaar beschikbaar
gesteld hoeven te worden, bepaalt het wetsvoorstel dat de Minister van Binnenlandse
Zaken daartoe ambtenaren aanwijst. Artikel II (LSOP-wet) Onderdeel ADe redactie van artikel 9, vierde lid, is door deze wijziging in overeenstemming
met gelijksoortige bepalingen in de Politiewet 1993. Onderdeel BZoals in het algemeen deel van de toelichting is aangegeven, is het wenselijk
dat de algemene bevoegdheid tot inspectie ook kan worden uitgeoefend ten opzichte
van het LSOP. Deze bevoegdheid staat los van de bevoegdheid tot inspectie
van de opleidingen, bedoeld in artikel 12, eerste lid, van de LSOP-wet. Artikelen III, IV, V en VI (Wetboek van Strafrecht, Wetboek
van Strafvordering, Faillissementswet en Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering)Deze wijzigingen zijn van technische aard. Het betreft in de meeste gevallen
aanpassingen aan de veranderde terminologie en systematiek van de Politiewet
1993 en de Invoeringswet 1993, dan wel onvolkomendheden als gevolg van de
aanpassingswetgeving ter gelegenheid van de invoering van de Politiewet 1993.In artikel 124, vijfde lid, van het Wetboek van Strafvordering (Artikel
IV, onder C) wordt een wettelijke grondslag gegeven aan de bestaande praktijk
dat de dienst der gerechten door andere functionarissen dan politieambtenaren
kan worden verricht. Artikel VIIDe Politiewet 1993 gaat ervan uit dat de uitvoering van de taken ten dienste
van de justitie (artikel 1, eerste lid, onder g, van de Politiewet 1993) onderdeel
uitmaakt van de algemene politietaak, omschreven in artikel 2 van de Politiewet
1993 (artikelen 2, 12 en 13; artikelsgewijze toelichting op artikelen 1 en
2 (kamerstukken II 1991/92, 22 562, nr. 3, blz. 34)). Dit betekent dat
de registraties die worden bijgehouden ten aanzien van deze taken, politieregisters
zijn en onder de werking van de Wet politieregisters vallen. Het zijn immers
persoonsregistraties aangelegd ten dienste van de politietaak. Voor de persoonsregistraties
die zijn aangelegd ten dienste van de uitvoering van de taken ten dienste
van de justitie, bedoeld in artikel 1, eerste lid, onder g, onderdelen 1 en
2, geldt evenwel dat het van oudsher persoonsregistraties zijn in de zin van
de Wet persoonsregistraties. Als voorbeeld noemen wij de registraties die
worden bijgehouden voor de uitvoering van de Wet wapens en munitie en de Vreemdelingenwet.
Teneinde deze bestaande praktijk in stand te houden, worden deze registraties
expliciet onder de werking van de Wet persoonsregistraties gebracht. Hiermee
worden de verzamelingen van persoonsgegevens ten aanzien van de taken ten
dienste van de justitie in het ene geval onder de werkingssfeer
van de ene wet en in het andere geval van de andere wet gebracht. Dit verschil
hangt, zoals gezegd, samen met een in de praktijk gegroeide situatie, die
deels te verklaren is uit het gegeven dat ook andere overheidsdiensten zijn
belast met de uitvoering van bepaalde taken ten dienste van de justitie. Juist
met het oog op de samenwerking met andere overheidsdiensten en instellingen
is het van belang geen wijziging te brengen in de status van bedoelde persoonsregistraties. Artikel VIIIWat betreft de wijziging in onderdeel A kan worden verwezen naar de toelichting
op Artikel VII. Onderdeel B strekt ertoe een door de Invoeringswet Politiewet
1993 aangebrachte beperking van de positie van de leden van het openbaar ministerie
in het verstrekkingenregime van de Wet politieregisters op te heffen. Onbedoeld
effect van de bestaande formulering is dat de leden van het openbaar ministerie
geen gegevens uit politieregisters kunnen verkrijgen voor de uitvoering van
andere taken dan die voortvloeien uit het gezag over de politie. Deze onvolkomenheid
ten opzichte van het regime van voor de Invoeringswet Politiewet 1993 wordt
met de wijziging ongedaan gemaakt. Voor de invoering van de Invoeringswet
Politiewet 1993 bepaalde artikel 15 van de Wet politieregisters dat aan leden
van het openbaar ministerie gegevens werden verstrekt uit een politieregister,
voor zover zij deze nodig hebben voor de uitvoering van hun taak.Voorts wordt in artikel 15, eerste lid, onder b, van de Wet politieregisters
bepaald dat de burgemeester niet alleen in verband met zijn gezag en zeggenschap
over de politie de beschikking kan krijgen over gegevens uit politieregisters,
maar ook in het kader van zijn algemene, in de Gemeentewet neergelegde taak
de openbare orde te handhaven. Hiermee wordt een reeds langer bestaande wens
gehonoreerd om burgemeesters politiele informatie te verstrekken ten behoeve
van diens taken bij de handhaving van de openbare orde. Voor een goede uitoefening
van de algemene, in de Gemeentewet neergelegde taak van de burgemeester om
de openbare orde te handhaven, is het noodzakelijk dat de burgemeester acht
kan slaan op de gegevens uit politieregisters.De Minister van Justitie,W. SorgdragerDe Minister van Binnenlandse Zaken,H. F. DijkstalDe Minister van Defensie,J. J. C. Voorhoeve 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-25298-3.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl