Wijziging van enkele belastingwetten en enige andere wetten (Belastingplan 2009); Verslag van een Schriftelijk Overleg
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-09-24 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 31704, nr. 85

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

24-06-2009

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2008-2009

31704 nr. 85

16-06-2009

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 31704Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 131 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
31 704Wijziging van enkele belastingwetten en enige andere wetten (Belastingplan
2009)nr. 85VERSLAG VAN EEN SCHRIFTELIJK OVERLEGVastgesteld 16 juni 2009Binnen de vaste commissie voor Financiën1
hebben enkele fracties de behoefte om over de brief van de staatssecretaris
van Financiën d.d. 22 april 2009 met een reactie op de motie van
het lid Omtzigt c.s. en toezeggingen in relatie tot het Belastingplan 2009
(Kamerstuk 31 704, nr. 83), enkele vragen en opmerkingen voor te leggen.De vragen en opmerkingen zijn op 29 mei 2009 aan de staatssecretaris
van Financiën voorgelegd. Bij brief van 16 juni 2009 zijn ze door
hem beantwoord.De voorzitter van de commissie,BlokDe griffier van de commissie,BerckI VRAGEN EN OPMERKINGEN VANUIT DE FRACTIESVragen en opmerkingen van de leden van de fractie van
het CDADe leden van de CDA-fractie willen het kabinet danken voor de brief met
daarin een uitwerking van een aantal toezeggingen dat tijdens de behandeling
van het Belastingplan 2009 is gedaan alsook een reactie op de motie Omtzigt
c.s. (Kamerstuk II 2008/09, 31 704, nr. 59). De reactie op deze motie
zal de Tweede Kamer in juni 2009 bereiken, zo lezen de leden van de CDA-fractie.
Deze leden zijn erg benieuwd naar de daadwerkelijke uitwerking.De leden van de CDA-fractie verzoeken de regering in ieder geval zeer
spoedig antwoord te geven op de vragen rond btw-heffing en wegen. Veel lokale
overheden zijn bereid om extra investeringen te doen en zouden graag zien
dat bij voorfinanciering er niet ineens een btw-plicht ontstaat. Is de regering
bereid die onhelderheid voor 15 juni weg te nemen, zodat aanleg en bouw
in de crisisperiode aangemoedigd wordt in plaats van belemmerd?OuderschapsverlofkortingDe leden van de CDA-fractie hebben met verbazing kennisgenomen van berekeningen
in de brief over de ouderschapsverlofkorting.Zij merken op dat de ouderschapsverlofkorting juist bedoeld is om een
inkomensverlies op te vangen, dat optreedt wanneer iemand een tijd lang de
zorg voor jonge kinderen op zich neemt en niet werkt.De maximale ouderschapsverlofkorting wordt nu uitgebreid van 13 weken
naar 26 weken. Op dat moment halveert dus het inkomen. Dus iemand met een
modaal inkomen van €34 000 per jaar heeft dan nog €17 000
inkomen, indien de werkgever verder geen bijdrage verleent. Bij de berekening
dient dus uitgegaan te worden van een verzamelinkomen van €17 000
en niet van €34 000 zoals geschiedt in de brief.De leden van de CDA-fractie zouden graag antwoord hebben op de volgende
vragen:1. Hoeveel procent van de werkenden (uitgesplitst naar fiscale partners,
alleenstaande ouders) kan de volledige ouderschapsverlofkorting innen, indien
hij/zij 26 weken verlof opneemt in één kalenderjaar? Dit onder
de volgende aannames:– geen werkgeversbijdrage– gebruik van alle relevante heffingskortingen.– rekening houdend met aftrekposten zoals de hypotheekrenteaftrek.2. Hoe groot is het verzilveringprobleem, wanneer iedereen zijn hele korting
opneemt.3. Vindt u dat er hier sprake is van een verzilveringprobleem?Werken aan winstDe leden van de CDA-fractie hebben kennisgenomen van het feit dat de Belastingdienst
met verschillende sectoren heeft overlegd over de uitwerking van de afschrijvingsbeperking
op gebouwen uit de Wet werken aan winst. Uit deze overleggen zijn volgens
de regering geen «voornoemde zwaarwegende bezwaren» naar voren
gekomen, zo hebben deze leden begrepen. Kan de regering aangeven welke bezwaren
wel naar voren zijn gekomen? En met welke sectoren heeft de regering precies
overlegd? BTW op wegenaanlegTen aanzien van de btw van gemeenten en provinciën bij de aanleg
van wegen willen de leden van de CDA-fractie de regering danken voor de uiteenzetting van het wettelijk kader hieromtrent. Deze leden zijn
blij te vernemen dat vooroverleg met de Belastingdienst mogelijk is ten aanzien
van de btw en de btw-compensatiegevolgen van de aanleg van wegen door gemeenten
en provinciën. Wordt hiervan vaak gebruik gemaakt en hoe verlopen deze
vooroverleggen? Zijn gemeenten en provinciën positief gestemd over dergelijke
vooroverleggen? Voorts vragen deze leden de regering of zij nader kan ingaan
op de mogelijkheid om bij het gezamenlijk aanleggen van infrastructuur door
provincies en gemeenten de btw betreffende deze infrastructurele projecten
onderling te verdelen zonder dat tussen hen direct sprake hoeft te zijn van
voor de btw belaste prestaties? Wanneer is dit precies mogelijk en hoe moet
een en ander worden vormgegeven? Ten aanzien van de situatie waarin sprake
is van de verdeling van voor gemeenschappelijke rekening gemaakte kosten en
de btw-gevolgen hiervan– zoals beschreven door de regering – vragen
de leden van de CDA-fractie zich af of een en ander niet op een eenvoudiger
wijze kan worden vormgegeven? Kan de regering eveneens duidelijk aangeven
aan welke «strikte voorwaarden» het leerstuk kosten voor gemene
rekening precies is gebonden?Voorts willen de leden van de CDA-fractie de regering vragen in te gaan
op een aantal specifieke problemen. Ten aanzien van infrastructurele projecten
blijkt de samenwerking met Rijkswaterstaat een lastige kwestie te zijn, administratief
gezien, omdat Rijkswaterstaat btw-technisch nimmer de hoofduitvoerder van
dergelijke projecten kan zijn. Kan de regering ingaan op de vraag hoe hiermee
in de praktijk moet worden omgegaan? Op welke manier kan de samenwerking van
provincies en gemeenten met Rijkswaterstaat worden verbeterd wat dit betreft?Kan de regering voorts duiden hoe men in de praktijk om moet gaan met
de Dienst Landelijk Gebied (DLB)? De DLG verzorgt betalingen in het kader
van het Investeringsbudget Landelijk Gebied en belast deze via een overzicht
door aan provincies. Kan de regering aangeven hoe hiermee moet worden omgegaan?
Hoe kan de btw in aftrek worden gebracht bij het btw-compensatiefonds? Op
basis van kopiefacturen? En welke voorwaarden zijn hieraan verbonden? Deze
gang van zaken brengt behoorlijk wat administratieve lasten met zich mee.
Kan een en ander eenvoudiger worden geregeld, zo vragen de leden van de CDA-fractie
zich af? Is het afspreken van een vast percentage voor de betaalde btw die
voor aftrek in aanmerking komt een mogelijkheid? Wat zijn hiervan de voor-
en nadelen? Ziet de regering alternatieven?De leden van de CDA-fractie hebben begrepen dat de ondersteunende afdelingen
van de provincies een mengpercentage voor de btw toepassen. Een dergelijk
mengpercentage houdt in dat van iedere euro btw die moet worden betaald door
de ondersteunende afdelingen een vaste verdeling wordt toegepast tussen welk
deel in aftrek kan worden gebracht bij de btw, welk deel kan worden gecompenseerd
bij het btw-compensatiefonds of welk deel moet worden gezien als kosten voor
de provincie. Een en ander kan, bijvoorbeeld bij organisatorische veranderingen,
betekenen dat het mengpercentage moet worden herzien en hierover opnieuw moet
worden overlegd met de Belastingdienst, hetgeen aardig wat administratieve
lasten met zich meebrengt. Kan de regering aangeven of hiermee anders zou
kunnen worden omgegaan, bijvoorbeeld door het vaststellen van een vast mengpercentage
voor alle provincies? Wat zijn hiervan de voor- en nadelen? Welke alternatieven
ziet de regering?Accijnzen op historische vliegtuigenDe regering geeft te kennen dat een tegemoetkomende regeling in de sfeer van de accijns ten aanzien van grotere historische vliegtuigen
(die op zware oliën vliegen, waarop de accijnsdruk veel hoger is dan
op kerosine) een wijziging van de Wet op de accijns vereist en dat een eventuele
nieuwe belastinguitgaven eerst aan het afwegingskader zou moeten worden getoetst.
Een eerste weging langs de lijnen van dat afwegingskader wijst volgens de
regering in de richting van een eventuele subsidiëring, zo lezen de leden
van de CDA-fractie.Kan de regering hier nader op ingaan? Welke weging heeft precies plaatsgevonden?
Overweegt de regering een tegemoetkomende regeling en zo ja, wanneer stuurt
de regering voorstellen naar de Tweede Kamer? Zo nee, waarom wordt een tegemoetkomende
regeling niet overwogen?Wet IB en bloot eigendomVoor de invoering van de wet IB2001 was het niet ongewoon om al bij leven
het blote eigendom over te doen aan de volgende generatie. Indien deze generatie
niet over veel eigen middelen beschikt, kan de extra last in box 3 zeer zwaar
wegen: wel belasting betalen, geen of minder toeslagen en geen kwijtschelding
van gemeentelijke lasten voor mensen die wel van een laag inkomen leven, zijn
het gevolg.Wat raadt u deze mensen aan te doen en bent u bereid ze op enige wijze
tegemoet te komen?Is de regering op de hoogte van de problematiek die bepaalde mensen ervaren
die in het verleden hun woning in hun onderneming hebben ondergebracht en
bij staking hebben gekozen voor een stamrecht-b.v. zodat de woning naar privé
kon worden overgeheveld? Kan de regering aangeven in hoeverre deze mensen
nu te maken hebben met onvoorziene gevolgen van deze beslissing, bijvoorbeeld
ten aanzien van inkomensafhankelijke regelingen, zoals de zorgtoeslag? Hoe
moeten deze mensen hiermee omgaan?Vragen en opmerkingen van de leden van de fractie van
de VVDIn de eerste plaats vragen de leden van de VVD-fractie met welke sectoren
gesprekken hebben plaatsgevonden over de gevolgen van afschrijvingsbeperking
op gebouwen uit de Wet werken aan winst. Zijn in die gesprekken helemaal geen
bezwaren en problemen aan de orde gesteld? Als dat wel het geval is, welke
waren dat?In de tweede plaats wordt die leden uit onderhavige brief niet duidelijk
waarom het niet mogelijk is voor historische vliegtuigen een uitzondering
te maken door een lager accijnstarief in rekening te brengen vergelijkbaar
met de heffing voor kerosine. Zij achten het overigens positief dat de staatssecretaris
de problematiek voor grotere vliegtuigen wel onderkend. Zij zouden in dit
opzicht ook geen bezwaar hebben tegen een wijzigingsvoorstel van de Wet op
de accijns en vernemen graag welke argumenten in het kader van het afwegingskader
zich daartegen zouden verzetten. Als subsidiering aan de orde zou zijn, wat
is dan het meest voor de hand liggende departement?De leden van de VVD-fractie herkennen zich overigens totaal niet in het
beeld van beëindiging van de heffing van vliegbelasting per 1 juli
2009 als «lastenverlichting».Kan in de derde plaats terzake van de fijnstofdifferentiatie nadere cijfermatige
informatie worden verstrekt? Wat was de budgettaire derving over het jaar
2008?De leden van de VVD-fractie zijn in de vierde plaats nog niet overtuigd
van de redenering waarom landgoederen waarop een zakelijk genotsrecht is gevestigd niet in aanmerking zouden moeten komen voor de vrijstelling
voor landgoederen in art 5.7 van de Wet IB 2001. Wat is de reden waarom het
onderhoud van monumentale tuinen alleen fiscaal aftrekbaar wordt geacht als
de betreffende buitenplaats niet onder de natuurschoonwet 1928 is gerangschikt,
of als dat wel het geval is, indien de buitenplaats voor de eigenaar als eigen
woning dient en dus niet in Box III valt maar in Box I?Vragen en opmerkingen van de leden van de fractie van
GroenLinksOuderschapsverlofkorting (blz. 2 t/m 4)Welk percentage van de alleenstaande ouders verdient voldoende (meer dan
21 360 euro) om de ouderschapsverlofkorting te kunnen verzilveren?Kan de correctie worden toegelicht waardoor de schatting van de niet-verzilvering
van 5% naar 2% plaatsvindt? Kan daarbij tevens aangegeven worden
of er een correlatie is tussen het lagere gebruik van laagopgeleiden ten opzichte
van hoogopgeleiden en het inkomensniveau van laagopgeleiden ten opzichte van
hoogopgeleiden?Er wordt in de conclusie over de ouderschapsverlofkorting geen beleidsmatige
conclusie getrokken. Kan deze alsnog gegeven worden?Onderzoek milieudifferentiatie vliegbelasting (blz. 7)Kan aangegeven worden in hoeverre het onderzoek To70 nog een rol heeft
gespeeld bij de besluitvorming en gedachtevorming binnen het kabinet? Was
het onderzoek al beschikbaar op het moment dat het kabinet tot afschaffing
besloot?In de conclusie van het onderzoek wordt gesteld dat de differentiatie
geen invloed heeft op de Nederlandse maatschappijen. Begrijpt het kabinet
deze conclusie? Kan aangegeven worden waarom Nederlandse maatschappijen geen
andere vliegtuigtypes kunnen inzetten?Vragen en opmerkingen van de leden van de fractie van
de ChristenUnieOuderschapsverlofkortingHet kabinet ziet een positieve ontwikkeling in de opname van het ouderschapsverlof
sinds 2001, aangezien het verschil in opname tussen mannen en vrouwen is afgenomen.
Echter, het verschil is kleiner geworden omdat vrouwen substantieel minder
uren – gem. drie per week – zijn gaan opnemen en mannen slechts
1 uur per week meer. Per saldo zit er dus een negatieve ontwikkeling in de
opname van het ouderschapsverlof. Onderkent de staatssecretaris dit?Inkomensachteruitgang is een van de belangrijkste redenen van mannen en
vrouwen om niet deel te nemen aan de ouderschapsverlofkorting. De staatssecretaris
geeft toe dat loonsverhoging of een gespreide opname van het ouderschapsverlof
er toe kan leiden dat niet voldaan wordt aan de voorwaarden voor uitkering
van de ouderschapsverlofkorting. Derhalve kan er een inkomensachteruitgang
plaatsvinden. Op grond waarvan concludeert de staatssecretaris dan dat het
ouderschapsverlof vaker zal worden opgenomen zowel in aantal personen als
in uren?De staatssecretaris heeft berekend hoeveel ouders te maken zullen krijgen
met een verzilveringsprobleem. Hij heeft echter geen schatting gegeven van
het aantal ouders dat geen gebruik zal kunnen maken van de ouderschapsverlofkorting,
vanwege de loonsontwikkeling en het opnamepatroon. Kan hij dit alsnog geven?FijnstofdifferentiatieDe staatssecretaris compenseert mensen die een te hoge BPM hebben betaald
als gevolg van de uitspraak van het Gerechtshof over de fijnstofdifferentiatie
in de BPM. Eerder heeft de fractie van de ChristenUnie gevraagd of er niet
een andere, positieve maatregel, voor de fijnstofdifferentiatie in de plaats
kan komen, waarmee een schoner wagenpark gestimuleerd wordt, bijvoorbeeld
door uitbreiding van de subsidieregeling op roetfilters. Gaat de staatssecretaris
dit doen?Schrappen bepaling AK en AKa in de IB 2001De ChristenUnie-fractie heeft de staatssecretaris gevraagd om in te gaan
op de kritiek, zoals opgenomen in FBN 2000, nr. 6. De inhoudelijke reactie
van de staatssecretaris strekt echter niet verder dan dat hij geen aanleiding
ziet om de bepalingen te schrappen. Dit is geen antwoord op onze vraag. Kan
de staatssecretaris alsnog een inhoudelijk antwoord geven? Verder vraagt de
ChristenUnie-fractie hoe het handhaven van de bepalingen AK en AKA in de IB
2001 zich verhoudt tot het speerpunt van de staatssecretaris om te dereguleren
en de administratieve lasten te verlichten?Zakelijk genotsrechtEerder hebben de leden van de ChristenUnie-fractie aan de staatssecretaris
gevraagd voorbeelden te geven ten aanzien van de arbitrage mogelijkheden die
hij kennelijk ziet. Hier is nog geen antwoord op gekomen. Zij ontvangen deze
alsnog graag.Voorts stelt de staatssecretaris dat de positie van de huurerfpachter
vergelijkbaar is met die van de huurder. De staatssecretaris onderkent dat
dit materieel niet zo uitwerkt en het kan leiden tot belastingarbitrage. Maar
om het box 3 stelsel eenvoudig te houden, zal hij dit niet aanpassen. Onderkent
de staatssecretaris derhalve dat hier sprake is van een onrechtvaardige situatie?
Hoe ziet hij de afweging tussen de opheffing van een onrechtvaardige situatie
in relatie tot een eenvoudig belastingstelsel? Hoeveel uitzonderingen op de
hoofdregel bestaan er thans mbt box 3? En waarom is daar destijds wel de afweging
bij gemaakt om de uitzondering mogelijk te maken?Bijzonder tarief stakingswinstenTijdens de behandeling van het Belastingplan 2009 is de motie Cramer aangenomen,
waarin de regering verzocht wordt voor Prinsjesdag 2009 met een analyse te
komen naar de mogelijkheid van het invoeren van een stakingswinsttarief van
maximaal 40%. Wanneer kan de Kamer deze analyse tegemoet zien?II REACTIE VAN DE STAATSSECRETARIS VAN FINANCIËNInleidingOp 29 mei jl. heeft de vaste commissie voor Financiën van uw
Kamer naar aanleiding van mijn brief van 22 april 2009 met een reactie
op een motie en enkele toezeggingen in relatie tot het Belastingplan 2009
enkele vragen gesteld. Hieronder ga ik in op de vragen, waarbij zoveel mogelijk
de thematische indeling van mijn voornoemde brief is aangehouden. Tevens maak ik van de gelegenheid gebruik om mijn reactie te geven op de motie
Tang inzake box 3.1OuderschapsverlofkortingDe leden van de fractie van het CDA hebben enkele aanvullende vragen gesteld
over de ouderschapsverlofkorting en vragen om een aantal berekeningen in verband
met de (gedeeltelijke) niet-verzilvering. Bij de gemaakte berekeningen in
de brief over de toezeggingen van het Belastingplan 2009 is uitgegaan van
de gegevens van het CBS en het SCP over het gebruik van ouderschapsverlof.
Hieruit kan worden afgeleid dat werknemers in de praktijk gemiddeld negen
uur per week verlof opnemen over een periode van negen maanden. Bij het gespreid
opnemen spelen diverse overwegingen een rol, waaronder de inkomensachteruitgang
veroorzaakt door het niet of slechts gedeeltelijk doorbetalen van het loon
gedurende de periode van ouderschapsverlof. 30% van de mannen en 40%
van de vrouwen die afzien van ouderschapsverlof geven de te lage vergoeding
als belangrijkste reden. Als desondanks wordt uitgegaan van de veronderstelling
dat de maximale verlofperiode van 26 weken in één kalenderjaar
wordt opgenomen, dan leidt dit tot het volgende resultaat. In 2009 heeft een
alleenstaande een resterend bruto inkomen van € 29 960 (bruto
WML + € 11 900) nodig om de maximale ouderschapsverlofkorting
van € 4 150 te kunnen verzilveren. In combinatie met de aanname
dat geen werkgeversbijdrage wordt uitbetaald, impliceert dit dat het bruto «basisinkomen» € 59 920
zou moeten bedragen. Voor een alleenverdiener geldt een resterend bruto inkomen
van € 25 760 (bruto WML + € 7 700) en een bruto
basisinkomen van € 51 520. Tweeverdieners met beide een resterend
bruto WML kunnen de maximale ouderschapsverlofkorting geheel verzilveren.
Dit impliceert dat voor één van beide partners een modaal basisinkomen
volstaat. Uit het inkomensbestand van de totale beroepsbevolking met kinderen
tot 8 jaar blijkt dat 93% van de alleenstaanden, 63% van de
alleenverdieners respectievelijk 26% van de tweeverdieners een bruto-inkomen
heeft beneden deze inkomensgrenzen. In totaliteit gaat het om een percentage
van 30% van de relevante beroepsbevolking dan wel 55% van de
relevante werkzame huishoudens. Overigens is bij deze berekeningen geen rekening
gehouden met aftrekposten als de hypotheekrenteaftrek. In het bestaande microsimulatiemodel
is het niet mogelijk om dergelijke individuele aftrekposten op een adequate
manier te betrekken, zelfs niet als zou worden uitgegaan van een gemiddelde
hypotheekrenteaftrek. Dit gemiddelde zou dan tevens gecorrigeerd moeten worden
voor alle huishoudens zonder hypotheekrenteaftrek, die immers ook gebruik
kunnen maken van ouderschapsverlof. Onder de aanname dat 26 weken ouderschapsverlof
in één jaar worden opgenomen, is uiteraard sprake van een hoger
percentage (gedeeltelijke) niet-verzilvering. De mate waarin deze niet-verzilvering
zal optreden, is vanzelfsprekend afhankelijk van individueel te maken keuzes.
In dat kader wijs ik er nog eens op dat het gemiddelde opnamepatroon volgens
de Emancipatiemonitor negen uur per week blijkt te zijn. Het kabinet ziet
de (gedeeltelijke) niet-verzilvering dan ook nadrukkelijk niet als een probleem,
omdat uit het antwoord zoals geformuleerd in de brief over de toezeggingen
van het Belastingplan 2009 naar voren is gekomen dat het verwachte percentage
van (gedeeltelijke) niet-verzilvering beperkt blijft.De leden van de fractie van GroenLinks hebben eveneens enkele aanvullende
vragen gesteld over de verzilvering van ouderschapsverlofkorting. Bij de beantwoording
van deze vragen wordt uitgegaan van de veronderstellingen zoals geformuleerd
in de brief over de toezeggingen van het Belastingplan 2009. Een alleenstaande
ouder heeft een bruto inkomen van € 21 360 (bruto WML + € 3 300)
nodig om de gemiddelde ouderschapsverlofkorting van € 1 200
geheel te kunnen verzilveren. Bij een gemiddeld opnamepatroon
heeft 54% van de alleenstaande ouders heeft een inkomen beneden deze
grens. De correctie van 5% naar 2% is toegepast om te corrigeren
voor het feit dat lager opgeleiden minder gebruik maken van ouderschapsverlof.
Uit de gegevens van het CBS en het SCP blijkt dat middelbaar opgeleide mannen
en vrouwen bijna twee keer zo vaak ouderschapsverlof opnemen als lager opgeleiden.
Hoger opgeleiden doen dit zelfs ruim drie keer zo vaak. De verklaring daarvoor
is dat relatief meer hoger opgeleiden werken in sectoren waar de werkgever
het loon doorbetaalt. Dit maakt opname van ouderschapsverlof aantrekkelijker.
Om tot de gemaakte correctie te komen is inderdaad uitgegaan van een correlatie
tussen het opleidings- en het inkomensniveau. Deze correlatie impliceert dat
het gevonden percentage van 5% werkenden met een inkomen beneden de
gestelde inkomensgrenzen een overschatting is van het percentage in deze groep
dat daadwerkelijk het gemiddelde ouderschapsverlof opneemt. Daarom is een
correctie met een factor 2,5 toegepast, waardoor het uiteindelijke percentage
van (gedeeltelijke) niet-verzilvering uitkomt op 2%. Omdat de (gedeeltelijke)
niet-verzilvering beperkt blijft tot 2% en de groep met (gedeeltelijke)
niet-verzilvering overwegend een laag inkomensniveau heeft en/of in deeltijd
werkt, is het bestaande kabinetsbeleid van stimulering van (verdere) arbeidsparticipatie
en stimulering van de eigen ontwikkeling ook hier een passend antwoord. Dit
geldt ook voor alleenstaande ouders. Door de verlaging van de alleenstaande-ouderkorting
onder gelijktijdige verhoging van het maximum van de inkomensafhankelijke
combinatiekorting worden ook zij gestimuleerd om meer te gaan werken. Bij
een stijgend inkomen zullen zij ook in grotere mate de ouderschapsverlofkorting
kunnen verzilveren.Ook de leden van de fractie van de ChristenUnie hebben enkele aanvullende
vragen gesteld over de ouderschapsverlofkorting. Zij vragen zich af, of ik
onderken dat in de opname van de ouderschapsverlofkorting een negatieve ontwikkeling
zit. Ik onderken dat niet. In de Emancipatiemonitor van het CBS en het SCP
wordt de bedoelde ontwikkeling juist als positief ervaren. Mannen zijn immers
meer uren ouderschapsverlof per week gaan opnemen en vrouwen zijn in de afgelopen
jaren tijdens hun verlofperiode gemiddeld meer uren blijven werken. Daarmee
groeit het arbeidsmarktgedrag van werkende mannen en vrouwen naar elkaar toe.
Overigens is de totale verlofduur van vrouwen niet afgenomen: vrouwen zijn
het verlof over een langere periode gaan spreiden.Voorts vragen deze leden naar de inkomensachteruitgang en de opname van
ouderschapsverlofkorting. Naast de voorwaarde van inkomensachteruitgang was
het recht op ouderschapsverlofkorting tot nog toe afhankelijk van de voorwaarde
dat betrokkene deelnam aan de levensloopregeling. Deze koppeling is met ingang
van 1 januari 2009 losgelaten. Iedereen die gebruik maakt van ouderschapsverlof
heeft – als aan de overige voorwaarden is voldaan – recht op de
ouderschapsverlofkorting. In combinatie met de verlenging van 13 naar 26 weken
van het wettelijke recht op ouderschapsverlof met ingang van 1 januari
2009 betekent dit dat ouders makkelijker en gedurende een langere periode
in staat worden gesteld om zelf voor hun kind te zorgen. Met andere woorden,
een vereenvoudigd recht op een betere doorbetaling in de vorm van de verhoogde
ouderschapsverlofkorting leidt volgens deze inzichten tot een hoger gebruik
van ouderschapsverlof. Dit hoger gebruik ziet zowel op het aantal personen
dat van de regeling gebruik maakt – namelijk degenen die voorheen geen
recht hadden, omdat zij niet deelnamen aan de levensloopregeling – als
op het aantal uren.De leden van de fractie van de ChristenUnie vragen naar een schatting
van het aantal ouders dat geen gebruik zal kunnen maken van de ouderschapsverlofkorting
vanwege de loonsontwikkeling. Tot mijn spijt zijn de benodigde
gegevens om tot een dergelijke inschatting te kunnen komen niet beschikbaar.
Overigens merk ik op dat de gevraagde inschatting van het aantal personen
dat als gevolg van de loonsontwikkeling geen recht heeft op de ouderschapsverlofkorting
geen aanvullende beleidsconclusies zou opleveren. De ouderschapsverlofkorting
is bedoeld als financiële tegemoetkoming wanneer gebruik wordt gemaakt
van het ouderschapsverlof. Aan het recht op deze financiële tegemoetkoming
is de voorwaarde gekoppeld dat sprake moet zijn van een inkomensachteruitgang.
Bij een zodanige positieve loonsontwikkeling tijdens het ouderschapsverlof
dat er feitelijk geen sprake is van een inkomensachteruitgang acht het kabinet
een verdere financiële tegemoetkoming niet nodig.Tot slot vragen deze leden naar het aantal ouders dat geen gebruik kan
maken van de ouderschapsverlofkorting in verband met het opnamepatroon. Deze
vraag heeft betrekking op de mate waarin door een bovengemiddelde opname van
ouderschapsverlof een groter gedeelte van de ouderschapsverlofkorting (gedeeltelijk)
niet verzilverd zal kunnen worden. In de berekeningen om te komen tot het
percentage van (gedeeltelijke) niet-verzilvering is uitgegaan van een gemiddeld
opnamepatroon. In de brief over de toezeggingen van het Belastingplan 2009
wordt gebruik gemaakt van aangiftegegevens van 2006. Uit deze aangiftegevens,
waarbij de daadwerkelijke opnamepatronen zijn meegenomen, blijkt dat de (gedeeltelijke)
niet-verzilvering ook beperkt blijft tot 2%. Tevens blijkt uit deze
gegevens geen relatie tussen de hoogte van het verzamelinkomen en de hoogte
van de ouderschapsverlofkorting. De spreiding rond het gemiddelde opnamepatroon
was gelijkmatig verdeeld. De veronderstelling is dat de versoepelde voorwaarden
niet leiden tot een andere spreiding rond het gemiddelde opnamepatroon dan
in 2006, waardoor het gevonden percentage ook in 2009 van toepassing zal zijn.Werken aan WinstDe leden van de fracties van het CDA en de VVD hebben met betrekking tot
de afschrijvingsbeperking van gebouwen uit de Wet werken aan winst gevraagd
met welke sectoren overleg heeft plaatsgevonden en welke bezwaren naar voren
zijn gekomen. In antwoord daarop kan ik melden dat er in dit kader overleg
is gevoerd met de Recron (recreatiesector) en LTO Nederland (landbouwsector).
De Recron en LTO Nederland hebben aangegeven dat als gevolg van de Wet werken
aan winst de effectieve belastingdruk in deze sectoren is toegenomen. Ook
hebben zij aangegeven dat de investeringen onder druk staan omdat de cashflow
is afgenomen. Voorts gaven zij aan dat in de uitvoering de vraag speelt op
welke wijze de WOZ-waarde moet worden toegerekend aan de verschillende objecten
en dat er in sommige gevallen discussie is over de vraag wat tot een gebouw
behoort en wat niet.BTW van gemeenten en provinciën bij aanleg van wegenDe leden van de fractie van het CDA hebben enkele aanvullende vragen gesteld
over de btw van gemeenten en provincies bij de aanleg van wegen. Allereerst
zijn deze leden benieuwd hoe vaak gebruik wordt gemaakt van de mogelijkheid
tot vooroverleg met de Belastingdienst. Met enige regelmaat wordt met de Belastingdienst
overleg gevoerd over mogelijke btw-compensatiegevolgen ten aanzien van de
aanleg van wegen voor gemeenten en provincies. Vooroverleg vindt met name
plaats in gevallen waarin sprake is van een gezamenlijke aanleg van infrastructuur
voor twee of meer gemeenten en/of provincies of waarin een weg geheel of gedeeltelijk
op het grondgebied van andere gemeenten en/of provincies wordt aangelegd.
De vooroverleggen verlopen zakelijk en constructief. In het algemeen
wordt tussen de Belastingdienst en de gemeenten en provincies overeenstemming
bereikt over de btw-compensatiegevolgen.Voorts vragen de leden van de fractie van het CDA zich af, of het kabinet
nader wil ingaan op de mogelijkheid om bij gezamenlijk aanleggen van infrastructuur
de btw onderling te verdelen. Bij de gezamenlijke aanleg van infrastructuur
voor gemeenten en provincies bestaan geen met btw belaste prestaties tussen
deze overheidslichamen als deze lichamen voor het gezamenlijk maken van kosten
een samenwerking(sverband) aangaan dat voorafgaand aan het maken van deze
kosten schriftelijk wordt vastgelegd en waarin de volgende afspraken staan:• de gezamenlijk te maken en te dragen kosten voor de aanleg van
de infrastructuur worden verdeeld op basis van een bepaalde verdeelsleutel;• het gaat hierbij om externe kosten, die gezamenlijk zullen worden
gedragen hoewel de factuur van de externe partij slechts aan één
van de betrokken gemeenten en/of provincies wordt gestuurd;• de verdeelsleutel is gebaseerd op het deel van de kosten dat is
toe te rekenen aan de iedere deelnemer op te leveren infrastructuur waarvan
die deelnemer eigenaar wordt en de onderhoudsplicht heeft;• het risico van die kosten moeten alle deelnemers aan de samenwerkingsovereenkomst
volgens de overeengekomen verdeelsleutel aangaan.In die situatie kunnen de door de penvoerder van dit samenwerkingsverband
aan de andere gemeenten en/of provincies doorberekende kosten zonder btw aan
die andere deelnemers worden doorberekend. Dit bedrag stemt dan volledig overeen
met het deel van de infrastructuur, dat aan de desbetreffende gemeente of
provincie wordt opgeleverd en door hun gebruikt wordt voor de uitvoering van
hun overheidstaak. Iedere gemeente of provincie die deelneemt aan het gezamenlijke
project heeft dan recht op btw-compensatie voor het volgens de verdeelsleutel
betaalde bedrag. Dit wordt niet verhinderd doordat slechts één
van de betrokken overheidslichamen over de originele factuur beschikt.Compensatie is mogelijk op basis van een doorberekening van de voor gemene
rekening gemaakte kosten op basis van kopiefacturen. In dergelijke gevallen
verrichten de betrokken gemeenten of provincies geen met btw belaste prestaties
aan elkaar. De hiervoor beschreven voorwaarden van het leerstuk van kosten
voor gemene rekening volgen uit de rechtspraak van de Hoge Raad.1Voorts vragen de leden van de fractie van het CDA in te gaan op een aantal
specifieke problemen betreffende Rijkswaterstaat en de Dienst Landelijke gebied.
Gelet op de geheimhoudingsplicht van de Belastingdienst kan ik hier niet nader
op ingaan. Wel kan ik aangeven dat de samenwerking met Rijkswaterstaat en
andere overheden niet tot problemen leidt. Zulke berichten hebben de Belastingdienst
ook nimmer bereikt. Met betrekking tot de Dienst Landelijke Gebied kan ik
aangeven dat DLG handelt als overheid. Het eventuele doorberekenen van kosten
door DLG aan provincies gaat zonder btw. Met betrekking tot deze doorberekeningen
is geen compensatie van btw door provincies mogelijk.Tot slot willen deze leden weten, of anders kan worden omgegaan met mengpercentages
voor de btw. In veel gevallen heeft de Belastingdienst met provincies en gemeenten
op individuele basis afspraken gemaakt over de compensabele btw op zogenoemde
overheadkosten. Daarbij is gebleken dat de btw-uitgaven van provincies en
gemeenten onderling zodanige verschillen vertonen dat een vast percentage
geen recht doet aan de aanspraak die elke individuele provincie
en gemeente kan doen op het btw-compensatiefonds. Er zouden dan gemeenten/provincies
zijn die te weinig btw gecompenseerd krijgen en anderen teveel ontvangen.
De Belastingdienst heeft goede ervaringen met het afsluiten van vaststellingsovereenkomsten
waarin voor een bepaalde periode een percentage wordt vastgelegd. Op deze
wijze blijven de administratieve lasten voor provincies en gemeenten tot een
minimum beperkt.Onderzoek milieudifferentiatie vliegbelastingDe leden van de fractie van Groen Links stellen enkele vragen over het
onderzoek van To70 in relatie tot de afschaffing van de vliegbelasting en
milieudifferentiatie. Bij de besluitvorming van het kabinet over de afschaffing
van de vliegbelasting was het onderzoek van To70 net bekend. Het onderzoek
van To70 heeft geen rol gespeeld bij de afschaffing, aangezien het onderzoek
alleen ziet op mogelijkheden voor milieudifferentiatie en de milieueffecten
hiervan.Dat een milieudifferentiatie minder invloed heeft op Nederlandse maatschappijen
komt doordat die maatschappijen Nederlandse luchthavens als thuisbasis hebben.
Ze hebben, anders dan buitenlandse maatschappijen, geen mogelijkheden om een
eventuele extra toeslag voor vuilere vliegtuigen te ontlopen door deze in
te zetten in landen zonder vliegbelasting. Buitenlandse maatschappijen kunnen
eventueel schuiven met de vliegtuigen die ze op Nederland laten vliegen.Alleen bij vlootvernieuwing zouden Nederlandse maatschappijen voordeel
hebben van een eventuele milieudifferentiatie per vlucht. Beslissingen over
vlootvernieuwing worden echter voor de langere termijn genomen, de economische
levensduur van vliegtuigen is immers ruim boven de tien jaar. Maatschappijen
kunnen hun bestaande vloot dus niet op korte termijn aanpassen uit oogpunt
van financiering, planning en andere bedrijfseconomische overwegingen. Overigens
spelen milieuprestaties bij vlootvernieuwing reeds een belangrijke rol.Accijnzen op historische vliegtuigenDe leden van de fracties van CDA en VVD stellen enkele vragen over een
tegemoetkomende regeling in de sfeer van de accijns voor grotere historische
vliegtuigen. Indien in de sfeer van de accijns een tegemoetkomende regeling
zou worden getroffen, vereist dit een wijziging van de Wet op de accijns.
Met een zodanige regeling wordt een belastinguitgave in het leven geroepen.
Zoals bekend staat het kabinet terughoudend tegenover het introduceren van
nieuwe belastinguitgaven. Bij de invoering van nieuwe belastinguitgaven en
intensivering van bestaande belastinguitgaven is daarom een verplicht toetsingskader
belastinguitgaven voorgeschreven.1 Met behulp
van het toetsingskader kan worden afgewogen of een financiële interventie
door de overheid noodzakelijk wordt geacht en zo ja, welke vorm van interventie
dan gekozen moet worden. Het toetsingskader gaat er in beginsel vanuit dat
een directe subsidie de voorkeur verdient boven een fiscale maatregel. Daar
komt nog bij dat nieuw in te voeren belastinguitgaven en intensiveringen van
bestaande belastinguitgaven moeten worden gebudgetteerd.Als hier sprake zou zijn van een duidelijke probleemstelling die noodzaakt
tot een financiële interventie door de overheid – waarvan ik geenszins
overtuigd ben – dan gaat het in de kern om de vraag of de overheid het
behoud van «bewegend mobiel erfgoed» in de vorm van een beperkt
aantal grote historische vliegtuigen zou moeten steunen. Als de overheid dat
al zou moeten doen, verdient een directe subsidie de voorkeur boven een
fiscale tegemoetkoming. Uit een oogpunt van vereenvoudiging van fiscale regelgeving,
uitvoerbaarheid en handhaafbaarheid ligt een directe subsidie in ieder geval
meer voor de hand dan een wetstechnisch gecompliceerde maatregel in de accijnswetgeving
voor een beperkt aantal vliegtuigen. Als een subsidie aan de orde zou zijn,
is een subsidie in de context van financiële regelingen ten behoeve van
musea wellicht een mogelijkheid. Gelet op het vorenstaande wordt een tegemoetkomende
fiscale regeling niet overwogen.Informatie fijnstofdifferentiatieDe leden van de fractie van de VVD vragen wat de budgettaire derving van
het vervallen van de fijnstofdifferentiatie over het jaar 2008 was. Zoals
in mijn brief van 22 april jl. is opgemerkt, bedroeg de budgettaire derving
van de fijnstofdifferentiatie over het jaar 2008 circa € 50 miljoen.
Dit betreft uitgekeerde (en niet teruggevorderde) bonussen. De verhogingen
over 2008 ter waarde van € 1,7 miljoen zijn achteraf terugbetaald
aan de autokoper.De leden van de fractie van de Christenunie vragen of er, nu de fijnstofdifferentiatie
in de BPM naar aanleiding van de uitspraak van het Gerechtshof is afgeschaft,
niet een andere positieve maatregel voor de fijnstofdifferentiatie in de plaats
kan komen ter stimulering van een schoner wagenpark. Een dergelijke maatregel
is reeds getroffen. In de tweede nota van wijziging op het Belastingplan 2009
is opgenomen dat ter vervanging van de fijnstofdifferentiatie voor 2009 een
korting in de BPM wordt ingevoerd van € 600 voor dieselauto’s
met een fijnstofuitstoot lager dan 5 mg/km.1
Deze uitstoot is in de praktijk alleen te bereiken met een affabriek roetfilter.
Voor 2010 is deze korting vastgesteld op€ 300. Vanaf 2011 verdwijnt
de korting op de BPM aangezien vanaf dat moment het affabriek roetfilter op
dieselauto’s verplicht is op grond van de Europese uitstootnormen.Wet IB en bloot eigendomDe leden van de fractie van het CDA stellen enkele vragen met betrekking
tot mensen aan wie onder de Wet op de inkomstenbelasting 1964 (hierna: Wet
IB 1964) de blote eigendom van de woning van hun ouders is overgedragen. Onder
de Wet IB 1964 was het mogelijk gebruik te maken van de eigenwoningregeling
in de situatie dat vruchtgebruik en blote eigendom van een woning bij verschillende
belastingplichtigen zaten. De vruchtgebruiker mocht de in gebruik zijnde woning
als eigen woning aanmerken en dus renteaftrek claimen als hij dan ook de volle
waarde van de woning voor het huurwaardeforfait meenam. In de praktijk is
hier mede in het kader van estate-planning op ingespeeld en hebben ouders
onder voorbehoud van het vruchtgebruik de (blote) eigendom van hun woning
overgedragen aan hun kinderen. Onder de Wet Inkomstenbelasting 2001 (hierna:
Wet IB 2001) is dat veranderd. Voor de ouders kwalificeert de woning niet
meer als eigen woning. De woning staat hen wel als hoofdverblijf ter beschikking,
maar niet op grond van eigendom (of recht van vruchtgebruik dat krachtens
erfrecht is verkregen). Onder de Wet IB 2001 wordt de situatie waarin de woning
ter beschikking staat op grond van een recht van vruchtgebruik gelijkgesteld
aan de situatie van gebruik of huur van de woning. De woning behoort zowel
voor de ouders als voor de kinderen tot de rendementsgrondslag van box 3.
Ook een eventuele (hypotheek)schuld wordt in aanmerking genomen in box 3.
Voor op 1 januari 2001 bestaande gevallen is in het nieuwe belastingstelsel
geen overgangsrecht getroffen. Tijdens de parlementaire behandeling is dit
uitvoerig aan de orde geweest zodat geen aanleiding is voor toepassing van
de hardheidsclausule.2 Dit afwijzende hardheidsclausulebeleid
is ook al diverse keren aan de orde gesteld bij de commissie
voor de Verzoekschriften en door de Kamer vervolgens akkoord bevonden.Voor de beoordeling van een individuele situatie hangt vanzelfsprekend
veel af van de omstandigheden van het geval. In sommige gevallen zijn de ouders,
die de blote eigendom van de woning hebben overgedragen, er bij de invoering
van de Wet IB 2001 financieel op vooruit gegaan. Zij worden voor de waarde
van hun vruchtgebruik belast in box 3, en deze waarde neemt af met de leeftijd
van de ouders. Verder hoeven zij onder de Wet IB 2001 geen huurwaardeforfait
meer aan te geven. Indien zij op deze manier een fiscaal voordeel genieten,
dan zouden zij dat aan hun kinderen kunnen doorgeven. Dat kan onbelast zolang
het binnen de vrijstelling voor het recht van schenking blijft (in 2009 € 4 556
per jaar). Een tegemoetkoming door de overheid ligt echter niet voor de hand.
Weliswaar is het vermogen van de kinderen (de blote eigendom van de woning)
niet vrij besteedbaar of beschikbaar, maar het is wel degelijk meer dan «papieren
vermogen». Als het vruchtgebruik eindigt, is het blote eigendomsrecht
van de woning aangegroeid tot volle eigendom. Die aangroei van blote naar
volle eigendom is dan op een fiscaal zeer vriendelijke wijze bij de kinderen
terecht gekomen. Verder kan het feit dat een vermogensbestanddeel geen liquide
inkomsten oplevert, geen reden zijn om af te zien van de heffing in box 3.
Dit zou onmiddellijk de deur openzetten naar blooteigendom-constructies waarmee
de heffing in de box 3 zou kunnen worden ontgaan.De leden van de fracties van de VVD en de ChristenUnie hebben vragen over
landgoederen in de zin van Natuurschoonwet 1928 (hierna: NSW) waarop een zakelijk
genotsrecht is gevestigd. Bij landgoederen waarop een zakelijk genotsrecht
is gevestigd komen de houder van het genotsrecht en de blooteigenaar niet
in aanmerking voor de vrijstelling voor landgoederen in artikel 5.7 van de
Wet IB 2001. Dit is een uitvloeisel van het beginsel in box 3 dat vrijstellingen
alleen gelden voor zaken in volle eigendom. De achtergrond van dat beginsel
is dat onder de Wet IB 2001 zeker gesteld moet worden dat zich geen constructies
met de blote eigendom en genotsrechten meer kunnen voordoen. Deze constructies
waren onder de Wet IB 1964 een groot probleem en hebben tot een bijzonder
gecompliceerde regelgeving geleid. Het zou niet verstandig zijn om op ad-hoc
basis van het heldere beginsel in box 3 af te wijken. Hiermee wordt ook de
eenvoud van het belastingstelsel gediend. Ik zie niet in waarom, zoals de
leden van de fractie van de ChristenUnie aangeven, het onrechtvaardig zou
zijn om een vrijstelling enkel te verlenen aan de volle eigenaar. Een onrechtvaardigheid
kan evenmin worden afgeleid uit een verschil in behandeling in de Wet IB en
in de NSW omdat deze wetten elk een eigen problematiek kennen met een daarop
afgestemde eigen systematiek.Ik wil hier, naar aanleiding van de vraag van de leden van de fractie
van de ChristenUnie, aan toevoegen dat binnen box 3 één uitzondering
bestaat op het beginsel dat alleen de volle eigenaar voor een vrijstelling
in aanmerking komt. Het betreft de vrijstelling in artikel 5.9 voor rechten
op roerende zaken voor eigen gebruik die krachtens erfrecht zijn opgekomen.
Het standaardgeval is hier een vruchtgebruik van de langstlevende echtgenoot
op bijvoorbeeld het aandeel van de overleden echtgenoot in de inboedel van
de woning. De vrijstelling voor rechten op roerende zaken die krachtens erfrecht
zijn verkregen, is gebaseerd op de gedachte dat dergelijke rechten geen economische
voordelen genereren, aangezien het hierbij gaat om zaken die door de belastingplichtige
voor persoonlijke doeleinden worden gebruikt of verbruikt. Verder verschilt
deze situatie niet of nauwelijks van een situatie waarin de betrokkene de
volle eigendom van dergelijke goederen heeft. Aangezien in de laatstgenoemde situatie geen heffing in box 3 plaatsvindt, is het gerechtvaardigd
om ook aan de houder van een genotsrecht dat krachtens erfrecht is opgekomen
een vrijstelling te verlenen.De leden van de fractie van de VVD vragen waarom geen monumentenaftrek
wordt verleend voor monumentale tuinen van een buitenplaats die onder de NSW
is gerangschikt, indien deze tuin in box 3 valt. Op grond van artikel 6.31
van de Wet IB 2001 wordt een persoonsgebonden aftrek verleend voor uitgaven
voor monumentenpanden. Daarbij kan het ofwel gaan om een eigen woning (eerste
lid, onderdeel a) ofwel om een bezitting die volgens artikel 5.1 van de Wet
IB 2001 in de heffing wordt betrokken (eerste lid, onderdeel b). Dat laatste
ziet op monumenten die in box 3 vallen. Onlangs heb ik geconstateerd dat de
letterlijke toepassing van artikel 6.31, eerste lid, onderdeel b, er toe zou
leiden dat monumentale tuinen, die onder de NSW zijn gerangschikt, niet voor
monumentenaftrek in aanmerking zouden komen als die niet tot een eigen woning
behoren. Deze tuinen behoren immers op grond van artikel 5.7 van de Wet IB
2001 niet tot de bezittingen in box 3, zodat door de wijze waarop artikel
6.31 is geformuleerd, geen recht bestaat op monumentenaftrek.Bij de totstandkoming van artikel 6.31 is niet onderkend dat dit gevolgen
zou hebben voor monumentale tuinen en evenmin is beoogd de monumentenaftrek
niet te laten gelden voor de onderhoudskosten van die tuinen. Ik zal daarom
met toepassing van artikel 63 van de Algemene wet inzake rijksbelastingen
(de hardheidsclausule) in deze gevallen de aftrek verlenen, uiteraard indien
ook aan de overige vereisten voor de aftrek is voldaan. Dit zal ik ook vastleggen
in een beleidsbesluit. Ik onderzoek nog hoe de wetgeving op dit punt zou moeten
worden aangepast.De leden van de fractie van de ChristenUnie vragen inhoudelijk in te gaan
op de kritiek op de artikelen AK en AKa zoals die is opgenomen in het Tijdschrift
Fiscale berichten voor het Notariaat (FBN).1
In mijn brief van 22 april 2009 heb ik aangegeven dat mij is gebleken
dat de gevallen die daarin worden geschetst bij de totstandkoming van artikel
Ak en AKa zijn voorzien en meegewogen en dat ik dan ook geen aanleiding zie
om deze bepalingen te laten vervallen of aan te passen. In het genoemde artikel
worden drie punten van kritiek geuit. Het eerste punt ziet er op dat de bijzondere
overgangsbepaling voor schulden wegens overbedeling, op het moment dat het
artikel werd geschreven, wel was opgenomen in artikel AK (dat ziet op lopende
termijnen) maar niet in artikel AKa (dat ziet op uitgestelde termijnen). Het
tweede en derde punt van kritiek was dat de versoepeling van de artikelen
AK en AKa een ruimere werking zou moeten hebben dan wel dat die artikelen
in het geheel niet zouden moeten gelden voor situaties die voortvloeien uit
erfrechtelijke of huwelijksvermogensrechtelijke verkrijgingen. Deze kritiek
is meegenomen in de uiteindelijke totstandkoming van de genoemde bepalingen.
Tijdens de behandeling van de Invoeringswet Wet inkomstenbelasting 2001 is
door de Eerste Kamer namelijk verzocht om in te gaan op de kritiek die (onder
meer) in het artikel in het FBN was geuit. De toenmalige bewindspersonen hebben
hierop uitvoerig geantwoord.2 Naar aanleiding
van het eerste punt van kritiek, hebben zij de regeling voor overbedelingsschulden
ook in artikel AKa opgenomen.3In het tweede punt van kritiek wordt gesteld dat de versoepeling in de
artikelen AK en AKa tevens zou moeten gelden voor legaten tegen inbreng, maar
dat, zoals de auteur schrijft, de schade wellicht wordt beperkt als het ruime
standpunt mag worden toegepast dat als de schuld wegens het legaat tegen inbreng
wordt verrekend met het erfdeel, het restant als een overbedelingsschuld mag
worden aangemerkt. Ook dit punt is tijdens de hiervoor genoemde behandeling
in de Eerste Kamer uitvoerig aan de orde geweest en wat daar
toen over is gezegd, acht ik nog steeds valide. Samengevat is hierover het
volgende opgemerkt. Ten aanzien van een keuze-legaat tegen inbreng kan niet
gesproken worden van een verdeling. Indien een vermogensbestanddeel aan de
boedel wordt onttrokken tegen inbreng van de waarde blijft de boedel als zodanig
in stand. Een dergelijk keuze-legaat kan dan ook niet leiden tot overbedeling.
Wel is het denkbaar dat in een situatie van scheiding en deling door gebruikmaking
van het keuzelegaat meer aan de nalatenschap wordt onttrokken dan waarop krachtens
testament dan wel het erfrecht bij versterf recht bestaat. In een dergelijke
situatie is het verdedigbaar om de schuld die dan ontstaat als overbedelingsschuld
aan te merken. Met dit standpunt zijn de toenmalige bewindspersonen in belangrijke
mate aan het kritiekpunt uit het artikel in het FBN tegemoet gekomen.Ook het derde kritiekpunt uit het FBN is bij de genoemde behandeling in
de Eerste Kamer aan de orde geweest. Het FBN vraagt zich af waarom overbedelingen
in het kader van de verdeling van een huwelijksgemeenschap bij echtscheiding
niet onder de werking van onderdeel AK, vierde lid, vallen. Bij boedelverdelingen
die ontstaan in het kader van echtscheiding is geen sprake van een situatie
die zich buiten de invloedssfeer van de belanghebbenden afspeelt. De regeling
van onderdeel AK, vierde lid, is bedoeld om een ongewenste onevenwichtigheid
tussen de fiscale behandeling van ontvangen versus verschuldigde overbedelingsrente
weg te nemen in situaties die zich buiten de invloedssfeer van de belastingplichtige
afspelen. Om deze reden is de regeling niet van toepassing op echtscheidingssituaties.
Het bovenstaande was voor mij aanleiding om in de eerdere, korte, beantwoording
van de vraag van de leden van de fractie van de ChristenUnie, te concluderen
dat de kritiek in het FBN, voldoende is meegewogen bij de totstandkoming van
de bepalingen AK en AKa.Tenslotte, in antwoord op de vraag hoe het handhaven van de bepalingen
AK en AKa zich verhoudt tot deregulering en administratieve lastenverlichting, kan ik opmerken dat deregulering en verlichting van
administratieve lasten uiteraard belangrijke uitgangspunten zijn, maar geen
aanknopingspunten bieden om dit, eveneens belangrijke, overgangsrecht te schrappen.De leden van de fractie van het CDA vragen naar de gevolgen van het bedingen
van een lijfrente bij staking van een onderneming voor de inkomensafhankelijke
regelingen. Vermoedelijk doelen de leden van de fractie van het CDA op de
situatie dat in het kader van de staking van de onderneming ter zake van de
stille reserves van het pand een lijfrente wordt bedongen. Tot en met 1992
kon dit ook via een «eigen» stamrecht-bv. Aldus vindt uitstel
van belastingheffing plaats. De lijfrentetermijnen worden te zijner tijd in
aanmerking genomen als periodieke uitkeringen en maken op dat moment onderdeel
uit van het verzamelinkomen. Omdat het verzamelinkomen dient als grondslag
voor diverse inkomensafhankelijke regelingen heeft dit gevolgen voor bepaalde
toeslagen. Als het verzamelinkomen toeneemt, bestaat de kans dat men minder
recht heeft op toeslagen. Dit vloeit voort uit de destijds gemaakte keuze
voor ondernemingsvermogen van het pand en het bedingen van een lijfrente voor
de stakingswinst daarover. Immers een pand dat bouwkundig niet splitsbaar
is en een woon- en ondernemingsgedeelte heeft, behoort tot het keuzevermogen.
Als destijds gekozen is voor ondernemingsvermogen kan in principe op die keuze
niet worden teruggekomen. Dat is slechts anders als er zich bijzondere omstandigheden
voordoen die keuzeherziening rechtvaardigen. Op basis van de geschetste situatie
doen deze zich niet voor.Bijzonder tarief stakingswinstenNaar aanleiding van de vraag van de leden van de fractie van de ChristenUnie
naar de motie Cramer1 bericht ik u, dat de reactie
op de motie wordt meegenomen bij het Belastingplan 2010. In dit belastingplan
zullen, zoals toegezegd bij het Belastingplan 2009, weer voorstellen worden
gedaan in het kader van het fiscaal bevorderen ondernemerschap. Het belastingplan
wordt op Prinsjesdag aan de Kamer gepresenteerd.Motie Tang inzake box 3Tijdens de behandeling van het Belastingplan 2009 heeft Uw Kamer de motie
Tang2 aangenomen, waarin wordt verzocht om een
onderzoek naar het rendement van spaarrekeningen in vergelijking met andere
beleggingsmogelijkheden. Tevens verzoekt uw Kamer het kabinet om voorstellen
waarbij het sparen via een spaarrekening niet fiscaal wordt ontmoedigd. Met
deze brief voldoet het kabinet aan deze verzoeken.Box-3 vermogen, sparen en beleggenIn de Wet op de Inkomstenbelasting 2001 (Wet IB 2001) zijn ruime vrijstellingen
voor de inkomsten uit sparen en beleggen opgenomen. Voor iedere belastingplichtige
geldt een heffingvrij vermogen van circa € 20 000. Voor ouderen
en kinderen gelden bovendien nog toeslagen op deze vrijstelling. Dit heeft
tot gevolg dat ruwweg viervijfde van de Nederlandse huishoudens geen vermogensrendementsheffing
betaalt. De overige anderhalf miljoen huishoudens betalen bijna 3 miljard
euro aan vermogensrendementsheffing. Dit komt overeen met een gemiddeld box-3-vermogen
(na aftrek van het heffingvrij vermogen) binnen de groep die de heffing betaalt
van ongeveer € 150 000 per huishouden. De verdeling is scheef:
meer dan de helft wordt betaald door de 10% huishoudens met het hoogste
inkomen.Tabel 1: Kerngegevens box 3, 2005 aantal huishoudens in Nederland (mln)7,1opbrengst box 3 (mld €)3,0 aantal huishoudens met belastbaar inkomen in box 3 (mln)1,6 gemiddeld box-3-vermogen per betrokken huishouden (€ x
1000)150Bron: CBS.1,6 Miljoen huishoudens betalen dus belasting in box 3. Ruim de helft
(55%) van deze groep bezit effecten: aandelen en obligaties. Het effectenbezit
loopt op met het inkomen. Uit tabel 2 blijkt dat zowel het bezit van aandelen
als dat van beleggingsfondsen en obligaties toeneemt met het inkomen.Tabel 2: Vermogensbestanddelen Nederlandse huishoudens
op basis van het DNB-Household Survey 2007, naar inkomensgroepinkomensgroeponderste 40%middelste
30%bovenste 30%  % van totaal aantal huishoudens dat de betreffende titel bezit Bank- en spaarrekeningen989997Obligaties 3 5 8 Aandelen 71118Beleggingsfondsen142229Lijfrenten/koopsompolissen142532Kapitaalverzekeringen112532 Spaarloon183443 Levensloop 2 4 6Overige financiële bezittingen 81212     box-3 vermogen (2005; bron CBS)122138Bron: De Nederlandsche Bank, CBS.Overigens blijkt ook dat een vermogen in box 3 of het bezit van aandelen
soms gepaard gaat met een laag inkomen. Ook in de laagste inkomensgroepen
zijn betalers van vermogensrendementsheffing en aandelenbezitters te vinden.
Dit is bij voorbeeld het geval bij ouderen zonder aanvullend pensioen die
interen op hun vermogen.RendementenOp de lange termijn neemt het rendement van vermogensbestanddelen toe
met het risico dat de houder ermee loopt.1 Aandelen
hebben dus een hoger rendement dan staatsleningen en het rendement op obligaties
is hoger dan het rendement op spaarrekeningen, dat immers direct opvraagbaar
is.Aandelen herbergen het meeste risico en leveren op lange termijn het hoogste
rendement. In grafiek 1 is het verloop van de AEX-index in de periode 1989–2008
weergegeven.Grafiek 1: AEX index (1988=100)In de onderzochte periode heeft de index twee toppen gekend: in 1999 en
2007. Daartegenover staan in de onderzochte periode een dal in 2002 en een
sterke daling in 2008. De rendementen van jaar op jaar fluctueren dan ook
sterk. In de jaren 1999 en 2005 werden rendementen gehaald van 30%,
terwijl in 2001, 2002 en 2008 het rendement sterk negatief was. Als het rendement
over tien jaar wordt gemiddeld, ontstaat een minder wisselend beeld. Dan blijkt
het gemiddelde jaarrendement af te nemen en over de periode 1998–2008
zelfs negatief te worden.In grafiek 2 is de gemiddelde koersontwikkeling over tien jaar vergeleken
met de lange rente.Grafiek 2: 10-jaars gemiddelde groei AEX-index, lange
rente.Zowel de over tien jaar gemiddelde koersontwikkeling als de lange rente
zijn in de beschouwde periode gedaald. Afgezien van de koersdalingen in 2007
en 2008 is de koersstijging hoger dan de rente. De lange rente beweegt zich
sinds de belastingherziening van 2001 rond het forfaitair rendement van vier
procent.In dit verband wordt erop gewezen dat in de laatste periode het hoogste
(gegarandeerde) rendement is behaald op depositorekeningen tot max € 100 000.
Dit rendement lag rond het forfaitair rendement en was hoger dan gegarandeerde
rentepercentages welke door grote institutionele beleggers behaald konden
worden(!). Het rentepercentage waartegen de staat op de geldmarkt van grotere
beleggers leent is aanzienlijk lager dan de rente op door het depositogarantiestelsel
gegarandeerde deposito’s.Belasting van grote en kleine vermogensDe belastingheffing over vermogensinkomsten laat de inkomsten uit een
deel van het vermogen vrij. Dit zogenaamde heffingvrij vermogen bedraagt in
2009 € 20 661 per persoon. Twee fiscale partners kunnen dus
een vermogen hebben van € 41 322 zonder vermogensrendementsheffing
te hoeven betalen. Voor huishoudens met kinderen en sommige ouderen is het
heffingvrij vermogen nog hoger. Door dit heffingvrij vermogen worden grote
vermogens gemiddeld hoger belast dan lage vermogens (zogenaamde «Benthamse»
progressie).Tabel 3: Druk van de vermogensrendementsheffing naar aantal
huishoudensDruk van box 31bij een afgerond vermogen van (alleenstaanden) bij een afgerond vermogen van (fiscale partners) Percentage alle huishoudens0< 21 000< 41 00080,4% tussen 0 en 0,2%21 000 – 25 00041 000 – 50 0002,5%tussen 0,2% en 0,4%25 000 –
31 00050 000 – 62 0002,8% tussen 0,4% en 0,6%31 000 –
41 00062 000 – 83 0002,9% tussen 0,6% en 0,8%41 000 –
62 00083 000 – 124 0003,3%tussen 0,8% en 1,0%62 000 –
124 000124 000 – 248 0004,2% meer dan 1,0%> 124 000> 248 0004%1 In % van de grondslag inclusief heffingvrij vermogen.Bron: database Mimosi.In tabel 3 is aangegeven bij welke vermogens welke druk van de vermogensrendementsheffing
op het totale vermogen1 resulteert. Bovendien
is aangegeven welk deel van de huishoudens deze druk ervaart. Tachtig procent
van de huishoudens heeft een vermogen dat niet boven het heffingvrij vermogen
uitkomt. Zij betalen dus geen vermogensrendementsheffing. Slechts vier procent
van alle huishoudens betaalt meer dan een procent aan vermogensrendementsheffing.
Deze druk wordt voor alleenstaanden2 bereikt
bij een vermogen van € 123 972 en voor paren bij het dubbele
vermogen van € 247 944.Conclusies met betrekking tot de rendementenHet langetermijnrendement van vermogensbestanddelen wordt hoger als het
geld langere perioden wordt vastgezet en als meer risico wordt genomen. Het
rendement over de laatste tien jaar op aandelen is negatief. De rente op tienjaars
staatsleningen schommelde de laatste tien jaar rond het forfaitair rendement
van 4%.Niet fiscaal ontmoedigen van sparenAanleiding voor de motie Tang is de veronderstelling dat een euro op een
spaarrekening in waarde daalt door inflatie en vermogensrendementsheffing.
Of dat het geval is, is afhankelijk van de rente op de spaarrekening, de inflatie
en het feit of die spaarrekening onder de vermogensrendementsheffing valt.
Hierboven is al aangegeven dat ruwweg 80% van de Nederlandse huishoudens
geen vermogensrendementsheffing betaalt. Voor die groep is er in ieder geval
geen sprake van fiscale ontmoediging van een extra storting. Het heffingsvrije
vermogen beoogt voor een belangrijk deel, juist voor de kleinere spaarders,
sparen fiscaal niet te ontmoedigen.Overigens is er geen reden om aan te nemen dat beleggers met een groter
vermogen per definitie meer risico zouden kunnen nemen en daardoor ook meer
rendement zouden kunnen generen. Via participaties in beleggingsfondsen kan
ook met kleinere bedragen een risicovoller beleggingsprofiel worden aangehouden.
Een voorbeeld hiervan zijn zogenaamde «indextrackers». Van deze
producten kan niet in het algemeen gesteld worden dat zij een lager rendement
opleveren dan «groot» vermogensbeheer. Er kan ook met kleinere
bedragen in belegd worden.De vraag is echter wel of men grote risico’s wil lopen met een klein
vermogen. Naarmate een vermogen in omvang toeneemt, zal wat dat betreft ook
het aantal mogelijkheden toenemen. Het is dan soms makkelijker om een bedrag
voor langere tijd vast te zetten, waardoor een hogere rente kan worden bedongen.
Ook heeft men met een groter vermogen vaak meer tijd om verliezen in bijvoorbeeld
aandelen te compenseren. Basisprincipe is ook hier dat meer rendement een
beloning vormt voor het gelopen risico.Door het heffingvrij vermogen ontstaat een Benthamse progressie in box
3. Pas bij hoge vermogens wordt meer dan een procent belasting betaald. De
toename van de belastingdruk van nul tot meer dan een procent is veelal groter
dan de eventuele extra mogelijkheid om meer rendement te halen.Mogelijkheden tot grondslagverbreding en tariefsverlagingIn de motie Tang wordt de regering verzocht om te komen met voorstellen
om het sparen via een spaarrekening niet fiscaal te ontmoedigen. Hierboven
is al vastgesteld dat tachtig procent van de huishoudens geenbelasting
betaalt in box 3 en dus ook geen last heeft van eventuele ontmoediging. Desalniettemin
heb ik in het debat aangekondigd te willen kijken naar mogelijkheden van grondslagverbreding
en tariefsverlaging. Hieronder wordt een aantal mogelijkheden tot grondslagverbreding
verkend.Voor grondslagverbreding staan de volgende opties open:1– verlaging heffingvrij vermogen met € 1 000 34 mln– beperking belastinguitgaven• kindertoeslag heffingvrij vermogen 22 mln• ouderentoeslag heffingvrij vermogen 133 mln• vrijstelling bos- en natuurterrein 4 mln• vrijstelling voorwerpen van kunst en wetenschap 5 mln• groen beleggen 81 mln• sociaal-ethisch beleggen 3 mln• cultureel beleggen 1 mln• durfkapitaal 10 mln• spaarloon 5 mln• uitvaartverzekering 6 mln• kapitaalverzekeringen (o.a. eigen woning) 727 mln– beperking overige inkomstenbeperkende regelingen• pensioenvermogens 4 300 mlnVerlaging van het algemene heffingvrije vermogen zou een bron voor tariefsverlaging
kunnen zijn. Gezien de strekking van de motie lijkt dit echter niet voor de
hand te liggen: op deze wijze zou meer spaargeld onder box 3 gaan vallen.
De kindertoeslag op het heffingvrij vermogen is negatief geëvalueerd
omdat deze toeslag geen efficiënte bijdrage levert als tegemoetkoming
aan de kosten voor het grootbrengen van kinderen. Het afschaffen van deze
faciliteit zou echter slechts de budgettaire ruimte scheppen voor een tariefsverlaging
in box 3 van 30% naar 29,8%.Om het tarief in box-3 van 30% ten minste met ½ procentpunt
te verlagen is meer dan € 60 miljoen nodig. Om een dergelijke budgettaire
derving te kunnen financieren blijven alleen de grote vrijstellingen over:– pensioenvermogens;– kapitaalverzekeringen, waaronder de kapitaalverzekering eigen
woning;– groen beleggen;– ouderentoeslag heffingvrij vermogen.Het is in de ogen van het kabinet niet opportuun om langs deze weg te
komen tot een verlaging van het tarief in box 3. Daarvoor hanteert het kabinet
de volgende argumenten:1. De hoogte van de pensioenen staat door de kredietcrisis al onder druk.
Dit zou verergerd worden door pensioenvermogens onder box 3 te brengen.2. Hetzelfde geldt voor de woningmarkt. De uitkering uit een kapitaalverzekering
eigen woning (KEW) is op dit moment binnen bepaalde grenzen onbelast in box
1. Tijdens de opbouw van het vermogen valt dit buiten box 3. Daarmee wordt
vermogen opgebouwd in de kapitaalverzekering ongelijk behandeld met andere
spaargelden en beleggingen. Men zou de KEW in box 3 onder kunnen brengen.
Daardoor zullen spaar- en beleggingshypotheken echter een stuk onaantrekkelijker
worden.3. Bovendien geldt voor beide maatregelen dat er langjarige contracten
in het geding zijn. Invoering ineens zou bestaande verwachtingen doorkruisen.
Het ontzien van bestaande gevallen zal ertoe leiden dat de directe grondslagverbreding
sterk tegenvalt.4. Het afschaffen van de faciliteiten voor groen beleggen tenslotte staat haaks op het door dit kabinet gevoerde milieubeleid en zou de groene
investeringen negatief beïnvloeden.De ouderentoeslag op het heffingvrij vermogen ondersteunt juist ouderen
met een laag inkomen uit werk en pensioen die hun vermogen gebruiken als pensioenaanvulling.
Het ligt niet voor de hand deze ouderentoeslag in te zetten voor tariefsverlaging.Tariefsdifferentiatie sparen/beleggenEen andere mogelijkheid zou zijn om het forfaitair rendement of het tarief
in box 3 te differentiëren naar de soort vermogenscomponenten. Zo zouden
inkomsten uit effecten zwaarder belast kunnen worden dan inkomsten uit spaartegoeden.
Dit zou echter te zeer afbreuk doen aan de eenvoud van het stelsel. Bovendien
was een doelstelling van het uniforme tarief om geen bevoordeling van de ene
vermogenscomponent boven de andere te bewerkstelligen. Tenslotte zou tariefsdifferentiatie
weer tot arbitrage en de ontwikkeling van specifieke fiscaal gedreven spaar-
of beleggingsproducten kunnen leiden.ConclusieVoor 80% van de huishoudens wordt sparen niet fiscaal ontmoedigd.
In deze brief is een aantal mogelijkheden geschetst om te komen tot een lager
tarief voor de inkomsten uit sparen en beleggen (box 3). Voor al deze mogelijkheden
geldt echter dat de nadelen groter zijn dan het voordeel van een verlaging
van de belasting in box 3.XNoot1Samenstelling:Leden: Van der Vlies (SGP), Blok (VVD), voorzitter, Ten Hoopen (CDA),
ondervoorzitter, Weekers (VVD), Van Haersma Buma (CDA), De Nerée tot
Babberich (CDA), Haverkamp (CDA), Dezentjé Hamming-Bluemink (VVD),
Omtzigt (CDA), Koşer Kaya (D66), Irrgang (SP), Luijben (SP), Kalma
(PvdA), Blanksma-van den Heuvel (CDA), Cramer (CU), Van der Burg (VVD), Van
Dijck (PVV), Spekman (PvdA), Gesthuizen (SP), Ouwehand (PvdD), Tang (PvdA),
Vos (PvdA), Bashir (SP), Sap (GL) en Linhard (PvdA).Plv. leden: Van der Staaij (SGP), Remkes (VVD), Pieper (CDA), Aptroot
(VVD), De Vries (CDA), Van Hijum (CDA), Mastwijk (CDA), Elias (VVD), De Pater-van
der Meer (CDA), Pechtold (D66), Kant (SP), Ulenbelt (SP), Van der Veen (PvdA),
Smilde (CDA), Anker (CU), Nicolaï (VVD), De Roon (PVV), Kuiken (PvdA),
Karabulut (SP), Thieme (PvdD), Heijnen (PvdA), Roefs (PvdA), Van Gerven (SP),
Vendrik (GL) en Smeets (PvdA).XNoot1Kamerstukken II 2008/09, 31 704, nr. 75.XNoot1Voor een recent voorbeeld wordt verwezen naar HR 14 november 2008,
nr. 42312, VN 2008/55.22.XNoot1Dit toetsingskader is neergelegd in de Miljoenennota 2003.XNoot1Kamerstukken II 2008/09, 31 704, nr. 34.XNoot2Kamerstukken II 1999/2000, 26 727, nr. 7, p. 189–190 (NV).XNoot1FBN 2000, nr. 6.XNoot2Kamerstukken I 1999/00, 26 727 en 26 728, nr. 202a, blz. 122.XNoot3Bij Wet van 14 december 2000, tot wijziging van de Wet inkomstenbelasting
2001, de Invoeringswet Wet inkomstenbelasting 2001 en enige andere belastingwetten
c.a. (Veegwet Wet inkomstenbelasting 2001).XNoot1Kamerstukken II 2008–2009, 31 704, nr. 55.XNoot2Kamerstukken II 2008–2009, 31 704, nr. 75.XNoot1In de Verenigde Staten was het verschil in rendement tussen aandelen en
staatsobligaties over de 20e eeuw genomen zelfs 6% per jaar.XNoot1Hier gedefinieerd als het belastbare box-3-vermogen vermeerderd met het
heffingvrij vermogen.XNoot2Die geen recht hebben op toeslagen op het heffingvrij vermogen.XNoot1Hierbij zijn de bedragen overgenomen uit bijlage 5 bij de Miljoenennota
2009. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-31704-85.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl