Wijziging van belastingwetten c.a. (Belastingplan 2002-I Arbeidsmarkt en inkomensbeleid); Memorie van toelichting
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 28013, nr. 3

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

25-09-2001

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2001-2002

28013 nr. 3

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamInhoudsopgave 1. ALGEMEEN1.1 InleidingI Arbeidsmarkt en inkomensbeleidArbeidsmarkt en arbeidsparticipatieArmoedeval en inkomensbeleidArbeidsvoorwaardenGehandicapten en chronisch ziekenII Economische infrastructuurIII Natuur, milieu en vervoerNatuurMilieuVervoerIV Herziening successie- en schenkingsrecht, BTW-maatregelen,
artiesten- en sportersregeling alsmede overige aanpassingenHerziening successie- en schenkingsrechtBTWBelastingen van rechtsverkeer en inkomstenbelastingLoonbelastingInkomstenbelastingV Sociale zekerheidswetgevingVervanging REA-plaatsingssubsidies door:1.2 Doorschuiffaciliteit1.3 Steekpenningen1.4 Cultureel en sociaal-ethisch beleggen1.5 Verlofsparen2. ARBEIDSMARKT EN ARMOEDEVAL2.1 Algemeen2.2 Arbeidsmarkt en arbeidsparticipatie2.2.1 Toetreders2.2.1.1 FiscaliteitToetrederskortingDe doelgroepHerintredersAfdrachtvermindering voor werkgevers van toetreders2.2.2 Stimulering van de arbeidsparticipatie van ouderenFiguur 1 Participatie ouderen (in personen 15–64
en 55–64 jaar) Tabel 1 Maatregelen voor oudere werkenden 2.3 Armoedeval en inkomensbeleidVerhoging arbeidskortingCompensatie voor afschaffen kindertoeslagen in de HSWTabel 2 huidige kindertoeslagen in de HSW Tabel 3 Huidige kinderkortingen en kinderkortingen in
euro's na omzetting kindertoeslagen in 2003 (in prijzen 2001) Compensatie voor afschaffen koopkrachttoeslagen in de
HSW2.4 Arbeidsvoorwaarden2.4.1 Flexibele beloningsregelingFiguur 2 Maximum spaarloon- en winstdelingsregeling2.4.2 Verruiming afdrachtvermindering onderwijs t.b.v.
mensen zonder startkwalificatie2.5 Gehandicapten en chronisch zieken2.5.1 Vermenigvuldigingsfactoren2.5.2 Inwonende gehandicapte kinderen2.5.3 Codificatie van jurisprudentie en besluiten3. EUROPEESRECHTELIJKE ASPECTEN4. BUDGETTAIRE EFFECTEN, ADMINISTRATIEVE LASTEN EN UITVOERINGSKOSTEN4.1 Budgettaire effectenEffecten op Rea-uitgavenTabel 4: Financiële effecten stopzetten werkgeversubsidies
Rea-fonds, met overgangsrecht voor lopende subsidies op 31-12-2001 (bedragen
in miljoen euro/gulden) Tabel 5: Financiële effecten stopzetten werkgeversubsidies
WIW, met overgangsrecht voor lopende subsidies op 31-12-2001 (bedragen in
miljoen euro/gulden) 4.2 Administratieve lastenGetrapte verhoging arbeidskorting voor ouderenAfdrachtvermindering voor herintredersVerruiming afdrachtvermindering onderwijsHerziening regeling tussenpersonen assurantiebelastingCodificatie OESO-begrip at arms length beginselAanpassingen in kader van Warmtekrachtkoppeling in REBAfschaffen teruggaaf paarse dieselFlexibel belonenWijzigingen artiesten en sportersregelingAanpassingen REA4.3 Uitvoeringskosten Belastingdienst en UWVTOELICHTING OP DE ARTIKELENHoofdstuk 1 Fiscale wetgevingArtikel I (Wet inkomstenbelasting 2001)Artikel I, onderdeel A (artikel 1.7a Wet IB 2001)Artikel I, onderdelen B en I (artikelen 2.10 en 8.10 Wet
IB 2001)Artikel I, onderdeel C (artikel 6.16 Wet IB 2001)Artikel I, onderdeel D (artikel 6.17 Wet IB 2001)Artikel I, onderdeel E (artikel 6.18 Wet IB 2001)Artikel I, onderdeel F (artikel 6.24 Wet IB 2001)Artikel I, onderdeel G (artikel 8.2 Wet IB 2001)Artikel I, onderdeel H, lid 1, (artikel 8.9, lid 1, Wet
IB 2001)Artikel I, onderdeel H, lid 2, K, lid 2, M, lid 2, N en
O, lid 2, (artikelen 8.9, lid 5, 8.12, lid 5, 8.14, lid 3, 8.15 en 8.16, lid
3)Artikel I, onderdeel J (Artikel 8.11 Wet IB 2001) en artikel
VII (overgangsrecht inkomstenbelasting)Artikel I, onderdelen K, lid 1, en L (artikelen 8.12,
lid 1, en 8.13 Wet IB 2001 met ingang van 1 juli 2002)Artikel I, onderdeel M, lid 1, (artikel 8.14, lid 2, Wet
IB 2001)Artikel I, onderdeel O, lid 1, (artikel 8.16, lid 1, Wet
IB 2001)Artikel I, onderdeel Q (artikel 8.21 Wet IB 2001)Artikel I, onderdeel Q (artikel 9.3 Wet IB 2001)Artikel I, onderdeel R (artikel 10.1 Wet IB 2001)Artikel I, onderdeel S (Artikel 10.7 wet IB 2001)Artikel I, onderdeel T (artikel 10.7a Wet IB 2001)Artikel IA (Wet inkomstenbelasting 2001)Artikel IA, onderdeel A (Artikel 8.11 Wet IB 2001 met
ingang van 1 januari 2003)Artikel IA, onderdeel B (artikel 8.13 Wet IB 2001 met
ingang van 1 januari 2003)Artikel II (Wet op de loonbelasting 1964)Artikel II, onderdeel A (Artikel 11 van de Wet LB 1964)Artikel II, onderdeel B (Artikel 11b van de Wet LB 1964)Artikel II, onderdeel Cen D (artikelen 20a en 22 van de
Wet op de loonbelasting 1964)Artikel II, onderdeel E (artikel 22a van de Wet op de
loonbelasting 1964)Artikel II, onderdeel F (artikel 31 Wet op de loonbelasting
1964)Artikel II, onderdeel G (artikel 32 Wet op de loonbelasting
1964)Artikel IIA (Wet op de loonbelasting 1964)Artikel IIA, (artikel 22a van de Wet op de loonbelasting
1964)Artikel III (Wet vermindering afdracht loonbelasting en
premie voor de volksverzekeringen)Artikel III, onderdeel A (artikel 1 van de WVA)Artikel III, onderdeel B (artikel 3 van de WVA)Artikel III, onderdeel C (artikel 5 van de WVA)Artikel III, onderdeel D (artikel 6 van de WVA)Artikel III, onderdeel E (artikel 14 van de WVA)Artikel III, onderdeel F (artikel 15a van de WVA)Artikel III, onderdeel G (artikel 16b van de WVA)Artikel III, onderdeel H (artikel 26a van de WVA)Artikel III, onderdeel I (artikel 30a van de WVA)Artikel III, onderdeel J (artikel 31 van de WVA)Hoofdstuk 2 Sociale zekerheidswetgevingArtikel IV Wet inschakeling werkzoekendenArtikel IV, onderdeel A (artikel 3 van de Wet inschakeling
werkzoekenden)Artikel IV, onderdeel B (artikelen 13a en 13b van de Wet
inschakeling werkzoekenden)Artikel V Wet sociale werkvoorzieningArtikel V (artikel 10 Wet sociale werkvoorziening)Hoofdstuk 3 Overgangs- en slotbepalingenArtikel VI Overgangsrecht inkomstenbelastingArtikel VIII Overgangsrecht loonbelastingArtikel IX Overgangsrecht Wet vermindering afdracht loonbelasting
en premie voor de volksverzekeringenArtikel X InwerkingtredingOndertekeningBIJLAGE Verlofsparen
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 28013Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 129 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
28 013Wijziging van belastingwetten c.a. (Belastingplan 2002-I Arbeidsmarkt
en inkomensbeleid)nr. 3MEMORIE VAN TOELICHTINGInhoudsopgave 1Algemeen21.1Inleiding2 1.2Doorschuiffaciliteit41.3Steekpenningen4 1.4Cultureel en sociaal-ethisch beleggen 5 1.5Verlofsparen5   2.Arbeidsmarkt en armoedeval52.1Algemeen5 2.2Arbeidsmarkt en arbeidsparticipatie6 2.2.1Toetreders62.2.1.1Fiscaliteit6 2.2.2Stimulering van de arbeidsparticipatie
van ouderen9 2.3Armoedeval en inkomensbeleid10 2.4Arbeidsvoorwaarden122.4.1Flexibele beloningsregeling12 2.4.2Verruiming afdrachtvermindering
onderwijs t.b.v. mensen zonder startkwalificatie14 2.5Gehandicapten en chronisch zieken14 2.5.1Vermenigvuldigingsfactoren142.5.2Inwonende gehandicapte kinderen152.5.3Codificatie van jurisprudentie
en besluiten15   3Europeesrechtelijke aspecten15   4Budgettaire effecten, administratieve Lasten en uitvoeringskosten174.1Budgettaire effecten174.2Administratieve lasten20 4.3Uitvoeringskosten Belastingdienst22     Artikelsgewijze toelichting23    Bijlage verlofsparen421. ALGEMEEN1.1 InleidingHet fiscale pakket 2002 is opgezet rond een vijftal thema's. Elk thema
is neergelegd in een apart wetsvoorstel, te weten het onderhavige wetsvoorstel
Belastingplan 2002 I-Arbeidsmarkt en inkomensbeleid, het wetsvoorstel Belastingplan
2002 II-Economische infrastructuur, het wetsvoorstel Belastingplan 2002 III-Natuur,
milieu en vervoer, wetsvoorstel Belastingplan 2002 IV-Herziening successie-
en schenkingsrecht, BTW-maatregelen, artiesten- en sportersregeling alsmede
overige aanpassingen en het wetsvoorstel Belastingplan 2002 V-Sociale zekerheidswetgeving.Hierna is een overzicht gegeven van de afzonderlijke onderdelen in de
vijf voornoemde wetsvoorstellen. Het budgettaire overzicht is opgenomen in
de paragraaf over de budgettaire aspecten.I Arbeidsmarkt en inkomensbeleidArbeidsmarkt en arbeidsparticipatie• Stimulering arbeidsparticipatie toetreders:• Invoering toetrederskorting• Invoering afdrachtvermindering voor werkgevers van toetreders• Verhoging combinatiekorting met € 50 (f 110)• Verhoging leeftijdsgrens van 12 naar 16 jaar in de aanvullende
alleenstaande ouderkorting• Stimulering arbeidsparticipatie ouderen:• Getrapte verhoging arbeidskorting (vanaf 58 jaar)• Getrapte belastingvrije bonus per jaar (vanaf 58 jaar)• Korting WAO-premie werkgevers oudere werknemers (vanaf 58
jaar)Armoedeval en inkomensbeleid• Verhoging maximum arbeidskorting met € 23 (f 50)
per 1/1/2002 en € 6 (f 13) per 1/1/2003• Intensivering kinderkorting i.v.m. afschaffing kindertoeslag in
de HSW• Inkomenscompensatiepakket per 1/1/2002 i.v.m. vervallen koopkrachttoeslag
HSW per 1/7/2001Arbeidsvoorwaarden• Fiscale stimulering flexibele beloningsregelingen• Verruiming afdrachtvermindering onderwijs t.b.v. mensen zonder
startkwalificatieGehandicapten en chronisch zieken• Introductie vermenigvuldigingsfactor buitengewone uitgaven• Aftrek ziektekosten inwonende ernstig gehandicapten kinderen ouder
dan 27 jaar• Codificatie jurisprudentie en besluitenII Economische infrastructuur• Verlaging Vpb-tarief 0,5%-punt• Invoering filminvesteringsaftrek• S&O: ophoging budget (handhaving percentages en aftrekbedragen
2001)• Continuering Euro-faciliteit• Verruiming Vpb-vrijstelling goed-doel instellingen en fondswervende
instellingen• Aanpassing deelnemingsvrijstelling beleggingsdochtermaatschappijen
die niet in de EU gevestigd zijn• Beperking aftrek vergoeding hybride leningen • Overig aanpassingen:• Codificatie begrip arm's-length beginsel• Aanpassing verrekening buitenlandse bronbelasting doorstroomvennootschappen• Aanpassing eindafrekeningbepalingen• Aanpassing deelnemingsvrijstelling i.v.m. earn-outregelingen• Aanpassing WIBIII Natuur, milieu en vervoerNatuur• Stimulering natuur/groen (eerste tranche):• Verruiming herinvesteringsreserveMilieu• Continuering DUBO-regeling voor woningen• Verruiming MIA• Verhoging afvalstoffenbelasting met € 11,34 (f 25)• Aanpassingen REB• Verhoging WKK-afdrachtskorting in de REB tot 0,57 eurocent (1,25
cent) per kWh per 1/1/2001• Wijziging WKK-definitie• Liberalisering markt duurzame elektriciteit (REB en groencertificaten)• Uitsluiting elektricitieit opgewekt door waterkracht van het nihiltarief• Reparatie grondslag REB (waterstof)• Kabinetsstandpunt vaartuigenbelasting en belasting op oppervlaktedelfstoffenVervoer• Uitvoering motie Hofstra/Crone (2e tranche):• Verlaging Mrb personenauto's (benzine en LPG) met 6,5%• Accijnsverlaging LPG en laagzwavelige benzine met 1,36 eurocent
(3 cent) per 1/10/2002• Afschaffing paarse dieselregeling in combinatie met een generieke
accijnsverlaging voor diesel met 2,40 eurocent (5,29 cent)• Stimulering zuinige personenauto's• Continuering faciliteit in de BPM voor elektrische auto's en hybride
auto's• Veiligheidsbevordering en vergroening lijst vrijgestelde BPM-accessoires• Aanpassing inrichtingseisen bestelauto's voor BPM• Aanpassingen autokostenfictie (auto van de zaak):• Versoepeling regime bestelauto's en auto's voor wachtdiensten• Aanpassing staffelgrenzen i.v.m. belasten woon–werkverkeerkilometers• Aanpassing carpoolregeling• Verruiming fietsregeling• Afronden belastingvrije kilometervergoeding op € 0,28IV Herziening successie- en schenkingsrecht, BTW-maatregelen,
artiesten- en sportersregeling alsmede overige aanpassingenHerziening successie- en schenkingsrecht• Uitvoering 1e fase Cie MoltmakerBTW• BTW op binnenlandse vliegtickets naar algemene tarief• Verlaagd BTW-tarief voor bepaalde medische hulpmiddelen• Verlaagd BTW-tarief voor sportaccommodaties• Verlaagd BTW-tarief voor optreden uitvoerende kunstenaars • BTW-vrijstelling voor onderwijs in dans, drama en beeldende vorming• Hoofdelijke aansprakelijkheid BTW-carrouselfraude• Oneigenlijk gebruik regeling beleggingsgoud• BTW-vrijstelling zorgboerderijenBelastingen van rechtsverkeer en inkomstenbelasting• Herziening regeling assurantietussenpersonenLoonbelasting• Artiesten- en sportersregelingInkomstenbelasting• Aanpassing kinderopvang• Overgangsregeling koophuurV Sociale zekerheidswetgevingVervanging REA-plaatsingssubsidies door:• Vrijstelling werkgevers van AWF-werkgeverspremie en WAO-basispremie
en WAO-Gedifferentieerde premie bij indienstneming of in dienst houden arbeidsgehandicapten• Verhoging WAO-basispremie en AWF-werkgeverspremie voor overige
werknemersDe verdeling van het fiscale pakket over de hiervoor genoemde vijf wetsvoorstellen
doet niet af aan het feit dat er een budgettaire en beleidsmatige samenhang
tussen de verschillende wetsvoorstellen en de daarin opgenomen afzonderlijke
voorstellen bestaat. Deze wetsvoorstellen dienen dan ook zoveel mogelijk in
hun onderlinge samenhang te worden beoordeeld. Mede gelet op deze samenhang
zijn alle fiscale maatregelen voor het begrotingsjaar 2002 meegenomen in de
budgettaire paragraaf van deze memorie. Dit geldt ook voor de Europeesrechtelijke
aspecten, de aspecten wat betreft administratieve lasten, personele aspecten
en de uitvoeringsaspecten.Voorts wordt van de gelegenheid gebruik gemaakt om de stand van zaken
te schetsen omtrent een doorschuiffaciliteit voor mede-ondernemers, de aftrek
van steekpenningen, cultureel en sociaal-ethisch beleggen en verlofsparen.1.2 DoorschuiffaciliteitTijdens de behandeling van het Ondernemerspakket 2001 in de Tweede Kamer
is een motie Hindriks/de Vries aanvaard over de doorschuiffaciliteit voor
mede-ondernemers (Kamerstukken II, 2000/2001, 27 209, nr. 20). In deze
motie is verzocht om een inventarisatie van flexibelere alternatieven voor
de doorschuiffaciliteit. Daarbij is onder meer gesuggereerd de faciliteit
uit te breiden tot werknemers met een bepaalde diensttijd. De gevraagde inventarisatie
is nog niet afgerond maar de kamer zal uiteraard zo snel mogelijk over de
resultaten worden geïnformeerd.1.3 SteekpenningenOp dit moment is in de inkomstenbelasting en de vennootschapsbelasting
de aftrek van steekpenningen uitgesloten als een veroordeling door een (Nederlandse)
strafrechter heeft plaatsgevonden. In de lijn van de OESO-Conventie tegen
omkoping wordt een aanpassing voorbereid op grond waarvan de aftrek reeds
kan worden geweigerd als de fiscus het vermoeden heeft dat steekpenningen
zijn betaald. Het streven is er op gericht die aanpassing mee
te nemen in een wetsvoorstel dat voor het einde van dit jaar zal worden ingediend.1.4 Cultureel en sociaal-ethisch beleggenDe vrijstelling sociaal-ethisch beleggen wordt uitgewerkt in een ministeriële
regeling sociaal-ethische projecten. Zoals in de Nota naar aanleiding van
het verslag inzake het wetsvoorstel Wijziging van enkele belastingwetten (herstel
van enige onjuistheden) is aangegeven, wordt er naar gestreefd om in het vierde
kwartaal tot een afronding te komen.De vrijstelling cultureel beleggen is opgenomen in de Wet inkomstenbelasting
2001. De nadere uitwerking vindt plaats in de ministeriële regeling cultuurprojecten.
De Regeling cultuurprojecten zal nog dit jaar in werking treden.1.5 VerlofsparenTijdens de parlementaire behandeling van het met ingang van 1 januari
2001 geïntroduceerde wettelijke fiscale kader voor verlofsparen is een
motie aanvaard van het lid Giskes (Kamerstukken II 2000/2001, 27 030,
nr. 15) waarin de regering wordt verzocht de fiscale regeling voor verlofsparen
in het jaar 2001 nader te bezien en de resultaten daarvan uiterlijk bij het
belastingplan 2002 in de vorm van concrete voorstellen aan de Kamer voor te
leggen. Aanleiding voor de motie was de twijfel over de meerwaarde van een
fiscale regeling voor tijdsparen. Daarnaast werd geconstateerd dat de regeling
weliswaar een verbetering betekent waar het gaat om de rechtsbescherming van
de werknemer, maar dat de financiële mogelijkheden voor velen nauwelijks
een verbetering zouden betekenen. Wat dit laatste punt betreft achten wij
het bieden van een extra financiële prikkel voor verlofsparen niet wenselijk
mede in relatie tot de in het onderhavige wetsvoorstel opgenomen maatregelen
tot bevordering van de arbeidsparticipatie.Wat betreft het eerste punt, de twijfel over de meerwaarde van een fiscale
regeling voor tijdsparen, zouden wij nu geen concrete voorstellen aan de Kamer
willen voorleggen, maar aan de hand van de ervaringen in de praktijk tot medio
2002 bezien of deze aanleiding geven tot een aanpassing van de regeling. Over
de bevindingen wordt de Kamer dan voor het zomerreces in 2002 geïnformeerd.
Met belanghebbenden is nagegaan of dit uitstel problemen zal opleveren. Eerste
ondergetekende heeft geconcludeerd dat uitstel voor de praktijk noch voor
werkgevers noch voor werknemers problemen oplevert omdat de enige beperking
die uit het nieuwe fiscale regime voortvloeit immers is dat tijdsparen buiten
een fiscale verlofspaarregeling om is begrensd tot 250 dagen. Daarnaast worden
op 1 januari 2001 bestaande verlofstuwmeren geëerbiedigd. Het is
derhalve niet denkbaar dat dit of het komende jaar, of zelfs de komende jaren,
tegen die begrenzing wordt aangelopen. In de bijlage bij deze toelichting
wordt hier nader op ingegaan.2. ARBEIDSMARKT EN ARMOEDEVAL2.1 AlgemeenHet laatste decennium is de ontwikkeling op de arbeidsmarkt gekenmerkt
door een sterke groei van de werkgelegenheid. De werkloosheid in Nederland
was begin jaren '80 nog 12%, maar behoort inmiddels tot de laagste in Europa.
Door de werkgelegenheidsgroei is de verhouding uitkeringsgerechtigden/actieven
het laatste decennium continu gedaald maar deze positieve ontwikkelingen hebben
ook een keerzijde: op deelmarkten treden personeelsknelpunten op die zichtbaar
worden in een groot aantal, in toenemende mate moeilijk vervulbare,
vacatures. Deze gelden niet alleen voor hoogopgeleide functies, maar ook voor
lagere en elementaire beroepen. Tegelijkertijd is nog steeds sprake van een
omvangrijke onbenutte arbeidscapaciteit. Dit legt duidelijk de vinger op de
huidige problematiek op de Nederlandse arbeidsmarkt: een aantal specifieke
groepen kent een lage arbeidsparticipatie, langdurige inactiviteit en uitkeringsafhankelijkheid.
Begin dit jaar is ook uitvoerig aandacht besteed aan de arbeidsmarktknelpunten
in de collectieve sector (Commissie Van Rijn). Hieruit kwam onder meer naar
voren dat ook in de collectieve sector meer en meer vacatures langere tijd
onvervuld blijven.De huidige arbeidsmarktsituatie vraagt dus vooral om een stimulering van
het arbeidsaanbod. Dit kan worden bereikt door de arbeidsparticipatie te vergroten.
Naast een minder gespannen arbeidsmarkt leidt vergroting van de arbeidsparticipatie
zowel tot versterking van het draagvlak voor de belasting- en premieheffing,
als tot een vermindering van het beroep op collectieve voorzieningen. Het
streven naar vergroting van de arbeidsparticipatie draagt derhalve bij aan
een houdbare ontwikkeling van de overheidsfinanciën. Het bestrijden van
de armoedeval om werken weer echt lonend te maken is een essentieel onderdeel
van een beleid dat is gericht op een goed functionerende arbeidsmarkt omdat
de armoedeval mensen ervan kan weerhouden om betaalde arbeid te gaan verrichten.In het voorliggende wetsvoorstel wordt een aantal maatregelen voorgesteld
gericht op het bevorderen van de arbeidsparticipatie, de aanpak van de armoedeval
en de arbeidsvoorwaarden. Daarnaast wordt een drietal maatregelen voorgesteld
die mede zijn gericht op een tegemoetkoming in de meerkosten als gevolg van
handicap of chronische ziekte.2.2 Arbeidsmarkt en arbeidsparticipatieIn het licht van het kabinetsstreven dat is gericht op de bevordering
van de arbeidsparticipatie is gezocht naar maatregelen die een stimulans kunnen
bieden om toe te treden tot de arbeidsmarkt. Vergroting van de arbeidsparticipatie
kan worden bereikt door het beleid te richten op een aantal specifieke groepen
die thans nog relatief weinig participeren. Naast sommige groepen bijstandsgerechtigden
(met name laagopgeleiden en alleenstaande ouders) en gedeeltelijk arbeidsongeschikten,
betreft het de groep niet werkende partners en ouderen.Om de arbeidsdeelname van deze groepen daadwerkelijk te verbeteren, kan
niet worden volstaan met maatregelen die gericht zijn op een versterking van
de vraagzijde op de arbeidsmarkt. De praktijk leert dat er ook aan de aanbodzijde
op de arbeidsmarkt voldoende financiële prikkels moeten zijn om aan het
arbeidsproces deel te nemen. Dit wetsvoorstel bevat dan ook maatregelen die
mede gericht zijn op de aanbodzijde van de arbeidsmarkt.2.2.1 ToetredersMet de huidige krapte op de arbeidsmarkt bestaat ook voor diegenen die
al geruime tijd uit het arbeidsproces zijn of nog nimmer aan het arbeidsproces
hebben deelgenomen, een reëel perspectief op betaald werk. De overheid
kan deze mogelijkheden versterken via arbeidsmarkt- en inkomensbeleid. In
de fiscale en sociale zekerheidssfeer zijn hiertoe al eerder maatregelen getroffen.
Gegeven de huidige situatie op de arbeidsmarkt wordt zowel via de fiscaliteit
als via de sociale zekerheidswetgeving aanvullend beleid voorgesteld.2.2.1.1 FiscaliteitIn dit wetsvoorstel worden vier fiscale maatregelen voorgesteld gericht
op het stimuleren van zogenoemde toetreders. Het betreft de introductie van een toetrederskorting en een afdrachtvermindering voor de werkgever
die een toetreder in dienst neemt. Voorts wordt de combinatiekorting met€ 50
(f 110) verhoogd en wordt de leeftijdsgrens voor de kinderen van desbetreffende
ouders in de aanvullende alleenstaande ouderkorting verhoogd van 12 tot 16
jaar. Met het verhogen van de leeftijdsgrens van 16 jaar wordt aangesloten
bij de leeftijdsgrens van de leerplicht en wordt tevens uitvoering gegeven
aan de wens van de Tweede Kamer zoals verwoord in de motie Bussemaker/Schimmel
(kamerstukken II, 26 447, nr. 27) om de economische zelfstandigheid van
alleenstaande ouders met kinderen tot 16 jaar extra te bevorderen.ToetrederskortingDe toetrederskorting komt ten goede aan de belastingplichtige die zich
(weer) op de arbeidsmarkt begeeft. De toetrederskorting geeft mensen die niet
werken een extra financiële stimulans om de stap te zetten om (weer)
te gaan werken. De toetrederskorting bedraagt maximaal € 2723 (f 6000)
en kan in drie tranches in aflopende bedragen op de te betalen belasting in
mindering worden gebracht. Het eerste jaar beslaat de korting een bedrag van € 1361
(f 3000), het tweede jaar een bedrag van € 908 (f 2000)
en het derde jaar een bedrag van € 454 (f 1000). De toetrederskorting
wordt slechts éénmaal per leven aan de belastingplichtige toegekend.
De uitbetaling van de drie tranches van de toetrederskorting vindt plaats
via een voorlopige teruggaaf.Met ingang van 2003 wordt het voor toetreders ook mogelijk om de toetrederskorting
in vier tranches te krijgen. Iedere tranche bestaat dan uit € 681
(f 1500). Om uitvoeringstechnische redenen is het niet mogelijk om deze
keuzemogelijkheid in 2002 in te voeren.Zoals hiervoor is aangegeven maakt de toetrederskorting deel uit van een
groter pakket aan maatregelen dat gericht is op stimulering van het arbeidsaanbod.
Gedeeltelijke overlap met het bestaande instrumentarium heeft tot gevolg dat
de uitstroompremies op grond van de Wet inschakeling werkzoekenden en de uitstroompremies,
bedoeld in het op de Kaderwet SZW-subsidies gebaseerde Besluit in- en doorstroombanen
door de invoering van de toetrederskorting vervallen. Verwacht mag worden
dat de toetrederskorting effectiever zal zijn dan laatstgenoemde regelingen.
Niet alleen is de financiële prikkel hoger, namelijk € 2723
(f 6000) in plaats van € 1815 (f 4000), maar ook is de
doelgroep uitgebreider. Zoals hieronder nader wordt toegelicht, richt de toetrederskorting
zich namelijk ook tot herintreders die thans geen uitkering genieten.De doelgroepDe toetrederskorting wordt, evenals de huidige uitstroompremies op grond
van de Wet inschakeling werkzoekenden (WIW) en het Besluit in- en doorstroombanen
(Besluit IB-banen), toegekend aan bijstandsgerechtigden en personen die gesubsidieerde
arbeid verrichten. Als voorwaarde wordt daarbij in beginsel gesteld dat deze
personen volledig moeten uitstromen uit hun uitkering of gesubsidieerde arbeid
en dat deze uitkering of de gesubsidieerde arbeid, al dan niet tezamen, in
een periode van achttien maanden gedurende ten minste twaalf maanden heeft
plaatsgevonden. Daarnaast geldt als voorwaarde dat het moet gaan om uitstroom
naar niet gesubsidieerde arbeid gedurende een aaneengesloten periode van ten
minste zes maanden en dat het inkomen uit die arbeid in een kalenderjaar ten
minste 50% van het wettelijk miniumumloon als bedoeld in de Wet minimumloon
en minimumvakantiebijslag (WML) bedraagt.Tot de doelgroep behoren voorts degenen die uitstromen uit een uitkering
op grond van de Wet inkomensvoorziening kunstenaars (WIK), de Wet op de arbeidsongeschiktheidsverzekering
(WAO), de Wet arbeidsongeschiktheidsverzekering zelfstandigen (WAZ) of de
Wet arbeidsongeschiktheidsvoorziening jonggehandicapten (WAJONG). Voor de
laatstgenoemde categorie personen met een arbeidsongeschiktheidsuitkering
wordt echter een uitzondering gemaakt op de voorwaarde van volledige uitstroom
uit de uitkering, omdat volledige uitstroom in de praktijk voor veel arbeidsongeschikten
niet haalbaar blijkt. Teneinde ook deze personen te stimuleren tot deelname
aan het arbeidsproces komen zij in aanmerking voor de toetrederskorting, indien
zij niet of slechts gedeeltelijk uitstromen, mits zij als gevolg van het gaan
verrichten van een arbeid een inkomen genieten van ten minste 50% WML. Daarnaast
gelden voor hen ook de voorwaarden die voor de volledige uitstromers gelden.
Voorts geldt de toetrederskorting ook voor diegenen die niet uitstromen uit
een uitkeringssituatie of een gesubsidieerde dienstbetrekking, maar die in
de voorafgaande twee kalenderjaren geen of een laag (minder dan€ 3 938)
inkomen hebben genoten (herintreders). Er is voor gekozen om diegenen uit
te sluiten die in de twee voorafgaande kalenderjaren recht hadden op studiefinanciering
of voor wie een recht bestond op kinderbijslag. Dit voorkomt dat jongeren
en studenten die na afronding van hun opleiding of studie hun entree maken
op de arbeidsmarkt, onder de regeling zouden vallen. Ten slotte worden belastingplichtigen
voor wie in de twee voorafgaande kalenderjaren een recht bestond op de meewerkaftrek
uitgesloten van de korting.HerintredersZoals hiervoor is aangegeven geldt de toetrederskorting ook voor herintreders
zonder uitkering. Een herintreder is in het spraakgebruik iemand die enige
tijd uit het arbeidsproces is weggeweest (bijvoorbeeld vanwege de verzorging
van kinderen) en vervolgens weer toetreedt op de arbeidsmarkt. Het stimuleren
van herintreders kan juist voor de collectieve sector (bijvoorbeeld de zorgsector
en onderwijssector), waar getracht wordt om voormalige werknemers uit die
sectoren weer in deze beroepen aan de slag te krijgen, van belang zijn.Toetreders kunnen dus zowel mensen zijn die voor het eerst toetreden tot
de arbeidsmarkt als diegenen die al eerder gewerkt hebben, maar om wat voor
reden dan ook de werkzaamheden tijdelijk hebben gestaakt. In de regeling komt
dit tot uitdrukking in de voorwaarde dat een herintreder/toetreder in elk
van de twee kalenderjaren voorafgaande aan de arbeidsparticipatie een inkomen
uit arbeid mag hebben genoten tot ten hoogste € 3938 (f 8678).
Dit betekent dat de toetrederskorting ook bij de doorstroom van een kleine
baan naar een meer substantiële baan kan worden toegekend.Naast dit criterium wordt voorts de voorwaarde gesteld dat herintreders/toetreders
in het kalenderjaar ten minste 50% van het wettelijk minimumloon moeten gaan
verdienen om in aanmerking te komen voor de toetrederskorting. Achtergrond
van deze voorwaarde is dat er sprake moet zijn van een substantiële baan.
Dit betekent dat iemand die het wettelijk minimumloon verdient, ongeveer 18
uur in de week moet werken. Een dergelijke grote deeltijdbaan draagt bij aan
het streven naar economische zelfstandigheid en staat bovendien in verhouding
tot de hoogte van de toetrederskorting.Het kan zijn dat belastingplichtigen die pas in de loop van het jaar betaald
werk zijn gaan verrichten, de inkomensgrens van 50% WML op jaarbasis niet
halen. Voor deze gevallen wordt voorgesteld dat de belastingplichtige met
ingang van het volgende jaar recht op de toetrederskorting heeft. In die situatie
blijft het inkomen dat in het voorafgaande kalenderjaar als gevolg van de
arbeidsparticipatie is verdiend vanzelfsprekend buiten aanmerking bij de beoordeling
of de belastingplichtige in het voorafgaande kalenderjaar inkomen heeft genoten.Daarnaast geldt voor zelfstandigen, als aanvullende mogelijkheid om voor
toekenning van de toetrederskorting in aanmerking te komen, dat zij de zelfstandigenaftrek
genieten. Hierdoor kunnen startende zelfstandigen, die in de aanloopfase niet
in staat zijn een inkomen te genereren van ten minste 50% minimumloon,
toch in aanmerking komen voor de toetrederskorting.Gedurende de periode van drie kalenderjaren waarin de toetrederskorting
via een voorlopige teruggaaf wordt uitbetaald dient de belastingplichtige
te blijven voldoen aan de voorwaarde dat hij 50% minimumloon verdient en niet
(weer) in een gesubsidieerde dienstbetrekking of een uitkeringspositie terecht
komt. In dat geval vervalt het verdere recht op uitbetaling van de toetrederskorting,
ook voor de toekomst.Afdrachtvermindering voor werkgevers van toetredersOok voor de werkgever die een toetreder in dienst neemt wordt een faciliteit
voorgesteld. Hierdoor wordt ook voor de werkgever de drempel verlaagd om een
toetreder aan te nemen, doordat een tegemoetkoming wordt geboden voor de mogelijk
extra te leveren inspanningen en kosten voor werkgevers. Een werkgever kan
een beroep doen op deze faciliteit indien hij een toetreder in dienst neemt
die ten minste 20% WML gaat verdienen. Het bereik van deze faciliteit is dus
ruimer dan het bereik van de toetrederskorting omdat ook werkgevers van toetreders
met een inkomen van ten minste 20% een beroep op de faciliteit kunnen doen.
Voor dit grotere bereik is gekozen omdat werkgevers die een toetreder in dienst
nemen die minder dan 50% WML verdient, met dezelfde extra inspanningen en
kosten worden geconfronteerd als een werkgever die een toetreder in dienst
neemt die wel een substantiële baan aanvaardt.Deze faciliteit voor de werkgever heeft de vorm van een afdrachtvermindering
ter grootte van € 700 (f 1543). De afdrachtvermindering wordt
verspreid over een periode van 12 maanden vergolden.2.2.2 Stimulering van de arbeidsparticipatie van ouderenDe arbeidsparticipatie van ouderen in Nederland is laag, zeker in internationaal
perspectief bezien (zie figuur 1). Voorts blijkt uit cijfers van het CPB dat
de participatiegraad onder ouderen snel afneemt. Zo is de participatiegraad
bij een leeftijd van 58 jaar nog 40% en bij een leeftijd van 61 jaar nog slechts
15%.De lage arbeidsdeelname van ouderen is mede het gevolg van beleid dat
bewust was gericht op het creëren van ruimte voor nieuwkomers op de arbeidsmarkt.
Mede in het licht van de gewijzigde situatie op de arbeidsmarkt en het streven
naar een houdbare ontwikkeling van de overheidsfinanciën wil het kabinet
de arbeidsdeelname van ouderen de komende jaren verhogen.Figuur 1 Participatie ouderen (in personen 15–64
en 55–64 jaar) Ten einde de arbeidsparticipatie van ouderen te bevorderen is een pakket
samengesteld bestaande uit de volgende maatregelen. • Invoering per 1 april 2002 van een met de leeftijd oplopende aanvullende
arbeidskorting voor oudere werkenden, bovenop de reguliere arbeidskorting
(zie tabel 1). Vanaf het jaar dat een oudere werkende 58 jaar wordt heeft
hij recht op deze extra arbeidskorting.• Werkgevers wordt de mogelijkheid geboden om aan oudere werknemers
een onbelaste premie te geven. De (maximale) omvang van deze premie loopt
evenals de aanvullende arbeidskorting op met de leeftijd en is gelijk aan
de aanvullende arbeidskorting voor ouderen (zie tabel 1).• Invoering van een WAO-premiekorting voor werkgevers van oudere
werknemers. Dit betekent een vermindering van de loonkosten voor oudere werknemers.
Hierdoor worden werkgevers gestimuleerd oudere werknemers in dienst te houden
dan wel in dienst te nemen. Werkgevers krijgen een forfaitaire premiekorting
per werknemer van 58 jaar of ouder op de door de werkgever te betalen WAO-premie.
De hoogte van deze korting bedraagt € 712 (f 1570). Deze premiekorting
wordt gefinancierd door een verhoging van de WAO-premie voor de overige (jongere)
werknemers. Hierdoor wijzigt het kostenverschil tussen oudere en jongere werknemers
ten faveure van oudere werknemers.Tabel 1 Maatregelen voor oudere werkenden Leeftijd aan het einde van het KalenderjaarExtra arbeidskortingBelastingvrije premiePremiekorting 1 april 20021 januari 2003  58 tot 61 jaar€ 170 (f 375)€ 227 (f 500)€ 227 (f 500)€ 712 (f 1570) 61 en 62 jaar€ 340 (f 750)€ 454 (f 1000)€ 454 (f 1000)€ 712
(f 1570) 63 jaar en ouder€ 511(f 1125)€ 681 (f 1500)€ 681 (f 1500)€ 712
(f 1570)Een oplopende extra arbeidskorting en een belastingvrije premie voor ouderen
passen in een bredere aanpak gericht op verhoging van de arbeidsparticipatie
van ouderen. Ook andere maatregelen zoals de beoogde aanpassing in de fiscale
behandeling van VUT-regelingen en het mogelijk herintroduceren van de sollicitatieplicht
voor ouderen vanaf 57½ jaar passen hierin.Wel moet worden opgemerkt dat de effecten van de in dit wetsvoorstel getroffen
maatregelen worden gevolgd. Zodra de arbeidsparticipatie van ouderen aantrekt,
zal moeten worden bezien of en in hoeverre het zinvol is om het stimuleringsbeleid
voort te zetten.Tot slot zij nog opgemerkt dat het perspectief op een oplopende extra
arbeidskorting en een belastingvrije premie ook de arbeidsparticipatie van
werknemers onder de 58 jaar kan bevorderen doordat zij, door het uitzicht
op een verhoogde arbeidskorting vanaf 58 jaar, worden gestimuleerd om
langer te blijven werken.2.3 Armoedeval en inkomensbeleidIn 2000 heeft het kabinet besloten tot een meerjarige aanpak van de armoedeval.
Vorig jaar werd hiertoe een eerste stap gezet. Met het voorliggende wetsvoorstel
wordt een volgende stap gezet wat betreft het verkleinen van de armoedeval.
Voor het jaar 2002 worden naast de hiervoor beschreven maatregelen gericht
op verbetering van de situatie op de arbeidsmarkt drie maatregelen voorgesteld
die er onder meer toe leiden dat de armoedeval minder knellend wordt.Verhoging arbeidskortingVoorgesteld wordt om de arbeidskorting in twee stappen met € 29
(f 63) te verhogen. De arbeidskorting wordt per 1 januari 2002 verhoogd
met € 23 (f 50). Vervolgens wordt met ingang van
1 januari 2003 de arbeidskorting verder verhoogd met € 6 (f 13).
Deze fasering houdt verband met de budgettaire inpasbaarheid in het totaal
van het lastenverlichtingspakket. De verhoging van de arbeidskorting draagt
eraan bij dat het financiële verschil tussen werken en niet werken wordt
vergroot waardoor werken financieel aantrekkelijker wordt.Compensatie voor afschaffen kindertoeslagen in de HSWIn het kader van de stroomlijning van de verschillende kinderregelingen
waardoor een evenwichtiger aanpak van de armoedeval mogelijk wordt en in het
kader van de ongelijke behandeling van huursubsidiegerechtigden en niet-huursubsidiegerechtigden
worden de kindertoeslagen in de Huursubsidiewet (HSW) per 1 juli 2002
cf. de motie Hofstra, Duivesteijn en Jeekel (kamerstukken II 25 090,
nr. 59) afgeschaft. Het afschaffen van de kindertoeslagen in de HSW wordt
gecompenseerd langs fiscale weg door in de aanvullende kinderkorting een extra
inkomensklasse in te voeren voor inkomens tot de inkomensgrens in de HSW per
1 juli 2002 (naar verwachting bedraagt deze € 25 704;
eventueel vindt voorjaar 2002 een nadere bijstelling van deze grens plaats)
Voor deze groep wordt de aanvullende kinderkorting verhoogd. Ook wordt de
leeftijdsgrens in de kinderkorting verhoogd van 16 naar 18 jaar.Omdat de kindertoeslagen in de HSW per 1 juli 2002 vervallen is de fiscale
compensatie in de vorm van een structurele verhoging van de aanvullende kinderkorting
voor het eerste half jaar € 87 (f 192) voor huishoudens met
1 of 2 kinderen en voor huishoudens met 3 of meer kinderen € 117
(f 258).Omdat vanaf 1 januari 2003 de fiscale compensatie een heel jaar moet
betreffen wordt de aanvullende kinderkorting dan nogmaals structureel verhoogd
met € 87 (f 192) voor huishoudens met 1 of 2 kinderen
en met € 117 (f 258) voor huishoudens met 3 of meer kinderen.Tabellen 2 en 3 geven de hoogte van de kindertoeslagen in de HSW alsmede
de kinderkortingen weer voor en na bovengenoemde maatregelen.Tabel 2 huidige kindertoeslagen in de HSW Inkomen huishouden1 of 2 kinderen3 of meer kinderen Minder dan € 25 704€ 174€ 234 Meer dan € 25 704€ 0€ 0Tabel 3 Huidige kinderkortingen en kinderkortingen in
euro's na omzetting kindertoeslagen in 2003 (in prijzen 2001) Belastbaar inkomen huishoudenHuidige kinderkortingen (2001)Kinderkortingen 1 of 2
kinderen (in 2003) Kinderkortingen
3 en meer kinderen (in 2003) Minder dan€ 25 704€ 230€ 404€ 464 € 25 704 – € 28 096€ 230€ 230€ 230 € 28 096 – € 54 501€ 38€ 38€ 38 Meer dan € 54 501€ 0€ 0€ 0Compensatie voor afschaffen koopkrachttoeslagen in de
HSWTen slotte wordt uitvoering gegeven aan de besluitvorming van vorig jaar
betreffende het afschaffen van de koopkrachttoeslagen in de HSW (kamerstukken
II, 2000–2001, 27 400 XI, nr. 2, blz. 17). Per 1 juli 2001
zijn de koopkrachttoeslagen in de HSW vervallen en zijn de normhuren (= eigen
bijdragen) voor hogere inkomens verlaagd waardoor de marginale druk in de
huursubsidie is afgenomen. Vanaf 2002 vindt compensatie van deze maatregel
plaats via de fiscaliteit in de vorm van een verhoging van de algemene
heffingskorting met € 23 (f 50). Het voordeel dat de hogere
inkomens van deze verhoging hebben wordt gecorrigeerd via een verhoging van
het tarief van de tweede schijf met 0,25%-punt.2.4 Arbeidsvoorwaarden2.4.1 Flexibele beloningsregelingMeer flexibele beloningsvormen zijn van belang voor een voortdurende verantwoorde
loon(kosten)ontwikkeling. Het gaat hierbij dan met name om met de prestaties
van het bedrijf «mee ademende» vormen van flexibele beloning.
Het Stichtingsakkoord «Er is meer nodig» wijst op het belang van
andere beloningsvormen dan de generieke, initiële loonsverhoging. Daarbij
spreekt de Stichting van de Arbeid zich uit voor een zwaarder accent op collectieve
resultaatsafhankelijke beloningsvormen die een meer directe relatie hebben
met de stand der conjunctuur. Het kabinet is van mening dat de overheid in
dit verband een ondersteunende rol kan hebben. Daarom wordt als ondersteuning
van een moderner beloningsbeleid en het streven naar een verantwoorde loonontwikkeling
voorgesteld om een nieuwe fiscale faciliteit met betrekking tot «flexibele
beloningsregeling» in te voeren. De huidige winstdelingsregeling wordt
daarin geïntegreerd.Om te waarborgen dat de te faciliteren flexibele beloningsregeling in
voldoende mate mee-ademt met het bedrijfsresultaat – en indirect met
de conjunctuur – zullen voorwaarden gesteld worden aan dergelijke regelingen.
Aan de andere kant is de inhoud van deze regeling een onderdeel van het arbeidsvoorwaardenoverleg
van werkgevers en werknemers. Om aan beide aspecten zo veel mogelijk recht
te doen is het streven van het kabinet erop gericht de voorwaarden minimaal
en globaal te houden. Belangrijke voorwaarde waaraan de regeling moet voldoen
is dat er een directe relatie dient te zijn tussen de hoogte van de uitkering
aan de werknemer en de door de onderneming behaalde resultaten in de vorm
van één vast percentage van het resultaat. De winst is beperkt
tot de in Nederland behaalde winst vanuit de gedachte dat er geen aanleiding
is om te stimuleren dat in andere werelddelen behaalde winst waar een andere
conjunctuur kan heersen, in Nederland tot extra uitkering aan de werknemer
leidt. De hoogte van het vaste percentage kunnen werkgevers en werknemers
in onderling overleg vaststellen. Dit heeft tot gevolg dat de hoogte van het
loon automatisch wordt bijgesteld indien de resultaten van de onderneming
verbeteren of verslechteren. Overigens kan ook vrijgesteld loon worden verstrekt
in verliessituaties. Er moet dan echter wel sprake zijn van een vermindering
van het verlies ten opzichte van het verlies in het aan het boekjaar voorafgaande
boekjaar. Het loon moet, naar keuze worden uitgedrukt in een percentage van
de winst, dan wel de positieve mutatie van de winst ten opzichte van de winst
uit het voorafgaande boekjaar, zodat het optimaal «mee-ademen»
met de winst is gewaarborgd. Voorts mag de omvang van de flexibele beloning
niet worden gemaximeerd op een nominaal bedrag. Dit kan namelijk het mee-ademen
van de flexibele beloningen bij winststijgingen in de weg staan. Het is niet
de bedoeling dat de onzekerheid omtrent de hoogte van de flexibele beloning
dusdanig gering is dat materieel sprake is van een deel vast loon dat gefaciliteerd
wordt. Daarnaast moet de regeling voor een periode van ten minste 5 jaar worden
afgesproken teneinde enige duurzaamheid te waarborgen. Deze voorwaarden worden
nader uitgewerkt in een ministeriële regeling.De nieuwe faciliteit houdt in dat – indien de flexibele beloningsregeling
aan de te stellen voorwaarden voldoet – loon ingevolge die regeling
tot in ieder geval € 113 (f 250) voor de werknemer wordt vrijgesteld.
De vrijstelling voor de werknemer kan oplopen tot maximaal € 1603
(f 3534) naarmate het maximale bedrag dat ingevolge een
spaarloonregeling kan worden gespaard niet volledig wordt benut. De samenhang
met het spaarloon kan grafisch als volgt worden weergegeven.Figuur 2 Maximum spaarloon- en winstdelingsregelingVoorzover de hoogte van de flexibele beloning boven de vrijstelling voor
de werknemer uitkomt is het excedent naar het progressieve tarief belast.Evenals bij het spaarloon is de werkgever een werkgeversheffing van 15%
over de te faciliteren flexibele beloning verschuldigd.De hoogte van deze vrijstellingsbedragen houdt verband met het beschikbare
budgettaire beslag voor deze faciliteit. Binnen het totaal van het lastenverlichtingspakket
2002 is voor deze regeling € 68 mln (f 150 mln) structureel
uitgetrokken.De werking van deze faciliteit zal in 2003 worden geëvalueerd.Wat betreft de flexibele beloningsregeling in verhouding tot de Europese
regelgeving lijken geen problemen te verwachten. De flexibele beloningsregeling
is naar zijn aard een collectieve regeling. In zijn algemeenheid zal het zo
zijn dat de inspanningen van een werknemer bijdragen aan de in Nederland behaalde
winst. Voorzover een individuele werknemer zich inzet ten behoeve van een
buitenlands concernonderdeel wordt hij niet uitgesloten van de flexibele beloningsregeling.
Zijn werkgever wordt dan ook op geen enkele wijze belemmerd bij het ontplooien
van activiteiten in het buitenland. Van een belemmering van vrijheid van vestiging
is dan ook geen sprake. Van schending van vrij verkeer van werknemer is evenmin
sprake. Het vrij verkeer van werknemers is pas in het geding indien een in
Nederland woonachtige werknemer in loondienst treedt bij een buitenlands concernonderdeel
in een andere EU-lidstaat. In dat geval ligt het echter primair op de weg
van de Lidstaat van zijn nieuwe werkgever om over fiscale faciliteiten te
beschikken voor winstgerelateerde beloningen. 2.4.2 Verruiming afdrachtvermindering onderwijs t.b.v.
mensen zonder startkwalificatieHet kabinet heeft in het plan van aanpak arbeidsmarktbeleid etnische minderheden
2000–2003 (kamerstukken II 1999/2000, 27 223, nr. 1) aangegeven
dat personen met een lager opleidingsniveau dan startkwalificatieniveau bijzondere
aandacht verdienen om hun achterstand op de arbeidsmarkt te bestrijden. Daarom
is in het Belastingplan 2001 (kamerstukken II 2000/2001, 27 431, nr.
1) de scholingsaftrek en de afdrachtvermindering scholing voor deze groep
verhoogd. Binnen deze doelgroep hebben voormalige werklozen van 23 jaar en
ouder die deel gaan nemen aan reguliere arbeid (voormalige doelgroep sluitende
aanpak), extra aandacht nodig. Voorgesteld wordt werkgevers voor deze werknemers
een extra tegemoetkoming te bieden in de afdrachtvermindering onderwijs naast
de met ingang van 2001 ingevoerde verhoogde scholingsaftrek en afdrachtvermindering
scholing. Zowel werkgevers uit de profitsector als werkgevers uit de non-profitsector
kunnen de afdrachtvermindering onderwijs toepassen. Deze faciliteit biedt
een tegemoetkoming in de kosten die de werkgever maakt naast de scholingskosten
om deze werknemers op te leiden tot startkwalificatieniveau. Gedacht kan worden
aan bijvoorbeeld kosten voortvloeiende uit extra begeleiding en aangepaste
productie- en personeelsplanning. Thans wordt de werkgever in deze kosten
niet uit hoofde van andere (fiscale) regelingen tegemoetgekomen. De tegemoetkoming
bedraagt € 1529 (f 3370) per werknemer per kalenderjaar.2.5 Gehandicapten en chronisch ziekenNaar aanleiding van de motie Melkert (kamerstukken II, vergaderjaar 2000–2001,
27 400, nr 11), ingediend bij de Algemene Politieke Beschouwingen van
najaar 2000, is de werkgroep inkomenspositie gehandicapten en chronisch zieken
ingesteld. Het rapport van deze werkgroep is bij brief van 18 juni jl. van
de minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid aan de Tweede Kamer aangeboden.
In het rapport is een drietal voorstellen op fiscaal terrein gedaan. In de
begeleidende brief geeft de minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid
aan dat het kabinet de door de werkgroep gedane voorstellen onderschrijft.
In dit wetsvoorstel worden deze voorstellen verder uitgewerkt. Deze voorstellen
voor aanvullend beleid zijn gebaseerd op de door de werkgroep verrichte analyse
van de feitelijke problematiek en van de beleidssystematiek met betrekking
tot de tegemoetkoming in de meerkosten als gevolg van handicap of chronische
ziekte. De voorstellen betreffen:• de invoering van vermenigvuldigingsfactoren voor buitengewone uitgaven
voor inkomens tot het einde van de tweede tariefschijf;• het aanmerken van ziektekosten van inwonende invalide kinderen
van 27 jaar en ouder als buitengewone uitgaven;• de codificatie van jurisprudentie en uitvoeringsbesluiten buitengewone
uitgaven.2.5.1 VermenigvuldigingsfactorenIn de motie Melkert wordt geconstateerd dat het chronisch ziekenforfait
mensen met een hoog inkomen beter bedient dan mensen met een laag inkomen.
Het invoeren van vermenigvuldigingsfactoren komt hieraan tegemoet omdat de
aftrekpost buitengewone uitgaven (en het daarin verdisconteerde chronisch
ziekenforfait) voor lagere en middeninkomens door het invoeren van inkomensafhankelijke
vermenigvuldigingsfactoren voor die inkomens meer waard wordt. Het effect
van dergelijke vermenigvuldigingsfactoren is daarom op dat punt vergelijkbaar
met het effect van een heffingskorting voor de buitengewone uitgaven. Een
ander voordeel is dat via vermenigvuldigingsfactoren de waarde van de aftrek
wordt verhoogd in die gevallen dat meerdere jaren achtereen sprake
is aftrek van buitengewone uitgaven waardoor juist in de situaties dat een
belastingplichtige enkele jaren achtereen hoge en daarmee buitengewone uitgaven
heeft, een hogere tegemoetkoming wordt geboden. De volgende vormgeving wordt
voorgesteld: jaar 1: factor 1, jaar 2: factor 1,25 en jaar 3: factor 1,5.
Als inkomensgrens wordt voorgesteld om uit te gaan van een verzamelinkomen
voor toepassing van persoonsgebonden aftrek op het niveau van het einde van
de tweede tariefschijf van box 1. Voor het jaar 2001 is dit € 27 847.2.5.2 Inwonende gehandicapte kinderenBij de herziening van het belastingstelsel is deze aftrekmogelijkheid
voor alle inwonende kinderen van 27 jaar en ouder vervallen. Naar aanleiding
van de toezegging gedaan tijdens de Kamerbehandeling van het Belastingplan
2001 is bezien of het mogelijk is deze aftrekmogelijkheid voor inwonende invalide
kinderen van 27 jaar of ouder opnieuw op te nemen. Het onderhavige voorstel
ziet erop de kring van verwanten uit te breiden met inwonende hulpbehoevende
chronisch zieke of gehandicapte kinderen van 27 jaar of ouder. Hiermee wordt
bewerkstelligd dat ouders in aanmerking komen voor aftrek van uitgaven wegens
ziekte, invaliditeit enz. van die kinderen. Voor een goede indicatiestelling
ter afbakening van de doelgroep van chronisch zieke of invalide kinderen zou
kunnen worden aangesloten bij de indicatiestelling voor opname in een AWBZ-inrichting.
Een dergelijke maatregel stimuleert thuisverzorging van dergelijke kinderen.2.5.3 Codificatie van jurisprudentie en besluitenDe aftrek van ziektekosten anders dan naar aard is niet expliciet in de
Wet inkomstenbelasting 2001 geregeld. De aftrek van dergelijke kosten berust
op jurisprudentie van de Hoge Raad en op besluiten van de staatssecretaris
van Financiën. Dit wetsvoorstel regelt de codificatie van deze jurisprudentie
en besluiten waardoor expliciet in de wet wordt vastgelegd dat kosten als
hiervoor beschreven behoren tot de uitgaven wegens ziekte, invaliditeit en
bevalling. Daarmee ontstaat een grotere rechtszekerheid voor belanghebbenden,
die dan rechtstreeks uit de wet hun rechten kunnen kennen.3. EUROPEESRECHTELIJKE ASPECTENIn de vier wetsvoorstellen zijn verschillende Europeesrechtelijke aspecten
aan de orde.Zoals reeds aangekondigd in het kabinetsstandpunt inzake het rapport «De
warme, de koude en de dode hand» van de werkgroep modernisering successiewetgeving
(Kamerstukken II 2000–2001, 27 789, nr. 1, blz. 26 en 27) zal tegemoetgekomen
worden aan de bezwaren van de Europese Commissie ten aanzien van het recht
van overgang. De Europese Commissie is van mening dat het recht van overgang
op onderdelen in strijd is met het Europese burgerschap, het vrij verkeer
van kapitaal en de vrijheid van vestiging in de Europese Unie. Bij de oplossing
is aansluiting gezocht bij de jurisprudentie van het Hof van Justitie van
de Europese Gemeenschappen tot oprichting van de Europese gemeenschap, met
name bij de uitspraak van het Hof in de zaak Gschwind (zaak C-391/97, HvJEG
14 september 1999, Jur. 1–5451). Dit resulteert in een regeling waarbij,
indien 90% van de nalatenschap in Nederland gelegen is, ervoor gekozen kan
worden de nalatenschap van een niet-ingezetene te behandelen als één
van een ingezetene. De gehele nalatenschap komt dan onder het Nederlandse
successierecht te vallen en er ontstaat recht op vrijstellingen
en alle andere faciliteiten. Een overeenkomstige regeling wordt getroffen
ten aanzien van een schenking door een niet-ingezetene.In het kader van de voorgestelde wijzigingen in de Wet belastingen op
milieugrondslag is in een aantal gevallen sprake van Europeesrechtelijke toetsing.
Deze toetsing vindt plaats op het moment dat er sprake kan zijn van staatssteun
in de zin van artikelen 87 en 88 van het Verdrag. De Europese Commissie gaat
na of er sprake is van staatssteun. Vervolgens beoordeelt de Europese Commissie
aan de hand van de Communautaire kaderregeling inzake staatssteun ten behoeve
van het milieu (PB C 37 van 3.2.2001.) of het geoorloofde steun betreft.Van de voorgestelde wijzigingen in de Wet belastingen op milieugrondslag
zullen de volgende maatregelen als steunmaatregel worden aangemeld.Dit betreft in de eerste plaats de afdrachtskorting voor WKK-installaties.
Deze is reeds voorgesteld in het Belastingplan 2001 en naar aanleiding daarvan
voorgelegd aan de Europese Commissie. Die heeft nog geen beslissing kunnen
nemen over deze maatregel en heeft aanvullende vragen gesteld. De thans voorgestelde
verdergaande wijzigingen in de maatregel, waaronder de verhoging tot € 0,0057
(f 0,0125) per kWh, het ophogen van de bovengrens tot 1000 GWh en de
aanpassing van de rendementseis van 65% naar 60%, zijn in de beantwoording
van de vragen van de Europese Commissie reeds meegenomen.Ten tweede zal worden aangemeld de regeling van de groencertificaten.
Groencertificaten maken het mogelijk te handelen in duurzame elektriciteit.
Zij dienen als bewijs dat er evenveel duurzame elektriciteit is geproduceerd
als er wordt verkocht. Om de vrije handel in duurzaam opgewekte elektriciteit
goed tot zijn recht te laten komen, dient artikel 36i van de Wbm te worden
aangepast aan het stelsel van groencertificaten. Dit betreft een wijziging
van reeds gemelde steunmaatregelen aangaande artikel 36i. Een wijziging van
bestaande steunmaatregelen moet worden aangemeld.Ten derde wordt aangemeld de bijzondere regeling voor kolencentrales.
Hierin wordt voorgesteld om het biomassa-aandeel in brandstoffen die voor
de productie van elektriciteit worden ingezet in kolencentrales binnen de
REB een gelijke behandeling te geven als andere biomassastromen in dat kader.Het is aannemelijk dat de verruiming van de herinvesteringsreserve in
de Wet IB 2001 een steunmaatregel betreft, die op grond van het artikel 88
EG-Verdrag moet worden aangemeld bij de Europese Commissie. Ook de filminvesteringsaftrek
en het onder de milieu-investeringsaftrek brengen van milieuadviezen zijn
maatregelen waarvan het aannemelijk is dat het steunmaatregelen betreft, die
op grond van artikel 88 EG-verdrag moeten worden aangemeld bij de Europese
Commissie. Deze maatregelen worden aangemeld.Pas na goedkeuring van de Commissie kunnen deze maatregelen ten uitvoer
worden gebracht. Daarom zullen deze maatregelen standaard pas in werking treden
op een bij koninklijk besluit te bepalen datum nadat deze goedkeuring is verkregen,
voor wat betreft de WKK met terugwerkende kracht tot en met 1 januari
2001 en voor wat betreft de groencertificaten, de milieuadviezen en de filminvesteringsaftrek
indien nodig met terugwerkende kracht tot en met 1 januari 2002, zo de
Europese Commissie daarmee accoord gaat. 4. BUDGETTAIRE EFFECTEN, ADMINISTRATIEVE LASTEN EN UITVOERINGSKOSTEN4.1 Budgettaire effectenHierna is een overzicht van de budgettaire effecten van de maatregelen
voor 2002 opgenomen.Budgettaire effecten van maatregelen in mln euro en mln gulden; afgerond
op 5 mln.1 Daarna wordt aandacht besteed aan
de budgettaire effecten van de wijzigingen in de sociale zekerheidswetgeving.  Trans 2002
belastingen en premiesTrans 2002 belastingen
en premies  Mln euroMln guldens Overloop 2001– 178– 390Koopkrachtpakket t.a.v. vervallen koopkrachttoeslag in de HSW– 134– 295 – Verhoging algemene heffingskorting
met f 50– 279– 615– Verhoging belastingtarief 2e schijf
met 0,25%150330– Overige maatregelen– 5– 10   Dieselakkoord– 43– 95 - wv afschaffen paarse dieselregeling
met 1,04 eurocent (2,29 cent) per 1.1.2002 en 1,36 eurocent (3 cent) per 1.10 20023985– wv verlaging accijns op diesel met
1,04 eurocent (2,29 cent) per 1.1.2002 en 1,36 eurocent (3 cent) per 1.10 2002– 82– 180   Arbeidsmarkt en inkomensbeleid  Arbeidsmarkt– 440– 970Stimulering ouderenparticipatie– 102– 225– Getrapte verhoging arbeidskorting vanaf 58
jaar– 73– 160– Getrapte belastingvrije bonus vanaf 58
jaar– 29– 65– Korting op WAO-premie werkgevers voor
oudere werknemers vanaf 58 jaar00   Stimulering herintreders– 179– 395– Heffingskorting herintreders– 64– 140– Vrijval uitstroompremie1840– Verhoging combinatiekorting– 86– 190– Afdrachtsvermindering werkgevers i.v.m.
herintreders– 34– 75– Verhoging leeftijdsgrens aanvullende
alleenstaande ouderkorting van 12 naar 16– 14– 30   Verlagen AWF premie (werkgevers en werknemers)– 159– 350 – wv verlaging AWF-werkgeverspremie– 54– 120– wv verlaging AWF-werknemerspremie– 104– 230   Armoedeval– 181– 400Verhoging arbeidskorting met € 23 ( f 50)– 132– 290Intensivering kinderkorting i.c.m. afschaffen kindertoeslag in
HSW– 50– 110   Arbeidsvoorwaarden– 75– 165Fiscale stimulering flexibel belonen– 45– 100 Extra afdrachtsvermindering onderwijs ex-werklozen zonder startkwalificatie– 29– 65    Tegemoetkoming gehandicapten en chronisch zieken– 41– 90Introductie vermenigvuldigingsfactor buitengewone uitgaven– 36– 80 Aftrek ziektekosten inwonende ernstig gehandicapte kinderen >
27 jaar– 5– 10 Economische infrastructuur– 250– 550Vpb: verlaging tarief met 0,5% naar 34,5%– 222– 490Ophoging budget Speur en Ontwikkeling– 20– 45Continuering Euro faciliteit MKB– 5– 10 Verruiming vpb-vrijstelling fondswervende instellingen met maatschappelijk
nut– 2– 5 beperking aftrek vergoeding hybride leningen00 aanpassing deelnemingsvrijstelling EU-beleggingsdochters00 aanpassing deelnemingsvrijstelling i.v.m. earn-outregelingen00 Codificatie OESO begrip (regels t.a.v. specifieke gegevens in
administratie)00   Natuur en milieu en vervoer  Natuur en milieu– 48– 105Stimulering natuur/groen (1e tranche; 2e tranche Tariefwet)– 9– 20 Continuering DUBO-regeling*– 2– 5 Heffing op het storten van brandbaar afval2350 Aanpassingen REB– 59– 130   Vervoer– 161– 355Uitvoering motie Hofstra/Crone 2e tranche– 98– 215 – verlaging MRB met 6,5%– 73– 160– accijnsverlaging LPG en laagzwavelige
benzine per 1.10.2002 met 1,36 eurocent (3 cent)– 2555   Auto van de zaak– 5– 10– wv autokostenfictie personenauto's00– wv autokostenfictie bestelauto's– 5– 10   Aanpassing onbelaste kilometervergoeding i.v.m. Euro– 5– 10Aanpassing carpoolregeling00 verruiming fietsregeling– 2– 5 Stimulering zuinige auto's (premieregeling BPM)*– 64– 140 Continuering faciliteit in de BPM voor elektrische en hybride
auto's*– 2– 5Vergroening lijst vrijgestelde accessoires BPM*1840aanpassing inrichtingseisen bestelauto's*– 5– 10   Herziening successie- en schenkingsrecht, BTW-maatregelen,
artiesten- en sportersregeling alsmede overige aanpassingen     Uivoering cie. Moltmaker; 1e fase herziening
successie- en schenkingsrecht– 48– 105   Diverse maatregelen in de BTW-sfeer– 45– 100BTW op binnenlandse vliegtickets naar algemene tarief00 Verlaagd btw-tarief voor sportaccomodaties– 25– 55 Verlaagd btw-tarief voor bepaalde medische hulpmiddelen– 16– 35 Verlaagd btw-tarief voor optreden uitvoerende kunstenaars– 2– 5Oneigenlijk gebruik regeling beleggingsgoud00BTW-vrijstelling zorgboerderijen00 Hoofdelijke aansprakelijkheid BTW-carrouselfraude100BTW-vrijstelling voor onderwijs in dans, drama en beeldende vorming– 2– 5    Totaal lastenverlichtingspakket 2002– 1 289– 2 840totaaltelling MLO– 1 340– 2 950overloop 2001– 178– 390lastenverlichtingspakket– 1 289– 2 840Overige premiemutaties127280* Deze maatregelen maken onderdeel uit van het milieudrukcompensatiepakket.1 Maatregelen, gericht op het voorkomen of bestrijden van fraude
worden doorgaans aangemerkt als niet relevant voor de bepaling van de micro
lasten ontwikkeling (MLO), derhalve is er voor de BTW maatregelen ter bestrijding
van carrouselfraude geen opbrengst ingeboekt.Effecten op Rea-uitgavenTabel 4 presenteert de financiële consequenties van het wetsvoorstel
voor de uitgaven van het Rea-fonds. De besparing op de huidige Rea-subsidies
is in de tabel gesaldeerd met de geraamde vergoedingen die werkgevers in de
nieuwe situaties vanuit het Rea-fonds kunnen ontvangen indien de werkelijke
kosten uitstijgen boven het bedrag dat met de premievrijstelling is gemoeid.Tabel 4: Financiële effecten stopzetten werkgeversubsidies
Rea-fonds, met overgangsrecht voor lopende subsidies op 31-12-2001 (bedragen
in miljoen euro/gulden)  200220032004Besparing op huidige Rea-subsidies– € 107 (– f 236)€ 143 (– f 316)– € 157
(– f 346)Vergoeding meerkosten boven premievrijstelling€ 6 (f 14)€ 6 (f 14)€ 6 (f 14) totaal besparing op Rea-uitgaven– € 101 (– f 222)– € 137 (– f 302)– € 151 (– f 332)Het voorstel bespaart in 2002 per saldo ca. € 101 mln (f 222
mln) op de uitgaven van het Rea-fonds. Vanaf 2004 bedraagt de besparing
naar verwachting per saldo ca. € 151 mln (f 332 mln) structureel.
In 2002 en 2003 valt de besparing lager uit, in verband met betalingen uit
het Rea-fonds aan per 31 december 2001 lopende subsidies die onder de oude
voorwaarden van kracht blijven.Tabel 5 geeft een vergelijkbaar overzicht voor de WIW-uitgaven op de Rijksbegroting.Tabel 5: Financiële effecten stopzetten werkgeversubsidies
WIW, met overgangsrecht voor lopende subsidies op 31-12-2001 (bedragen in
miljoen euro/gulden)  200220032004Besparing op Rea-uitgaven WIW– € 6
(– f 14)– € 10
(– f 22)– € 10
(– f 23)Het voorstel bespaart in 2002 per saldo ca. € 6 mln (f 14
mln) op de uitgaven van de WIW. Vanaf 2004 bedraagt de besparing naar
verwachting per saldo ca. € 10 mln (f 23 mln) structureel.
Wegens het overgangsrecht valt de besparing in 2002 en 2003 lager uit.Samenvattend bedraagt de besparing op de Rea-uitgaven (Rea-fonds en WIW
samen) in de structurele situatie dus ca. € 161 miljoen (f 355
miljoen). Dit bestaat uit circa € 151 miljoen (f 332 miljoen)
Rea-fonds en circa € 10 miljoen (f 23 miljoen) WIW. 4.2 Administratieve lastenIn het Belastingplan 2002 zijn verschillende maatregelen getroffen met
effecten voor de administratieve lasten. Per saldo leiden de maatregelen tot
een afname van de administratieve lasten met circa € 1,6 mln (f 3,5
mln).Bij het vorm geven van de verschillende maatregelen in het Belastingplan
2002 hebben de effecten op de administratieve lasten een rol gespeeld. Waar
alternatieven voor een zinvolle vormgeving aanwezig werden geacht zijn deze
ook in beeld gebracht en afgewogen tegen de uiteindelijk voorgestelde vormgeving.
Daar waar aanvaardbare alternatieven mogelijk waren die voor de werkgever
minder belastend waren is voor deze alternatieven gekozen. Daarnaast is gekozen
voor uitbreiding van bestaande fiscale instrumenten (zoals bij de scholingsfaciliteit
voor personen zonder een zogeheten startkwalificatie) dan wel voor een vormgeving
die reeds bij de werkgever bekend is (bijvoorbeeld de afdrachtvermindering
voor herintreders). Enerzijds is de werkgever administratief gezien gewend
om deze of soortgelijke regelingen uit te voeren, anderzijds blijken deze
regelingen administratief gezien het minst belastend te zijn. Ook geldt voor
een aantal van deze maatregelen dat het gebruik maken ervan vrijwillig is.
Ondernemers/werkgevers kunnen zelf afwegen of de extra administratieve last
opweegt tegen het voordeel dat ermee te verkrijgen is.Nadrukkelijk wordt opgemerkt dat bij de voorbereiding van het Belastingplan
2002 niet specifiek is gekeken naar mogelijkheden om binnen de diverse bestaande
regelingen die in dit belastingplan worden aangepast administratieve lastenverlichtingen
door te voeren. Een belastingplan achten wij daartoe ook niet de geëigende
plaats. Dat laat onverlet dat wij er wel naar streven om de bestaande regelgeving
(periodiek) na te lopen op zulke mogelijkheden. In dat kader zal naar verwachting
nog dit najaar een eerste rapportage aan de Kamer kunnen worden aangeboden
waarin verslag wordt gedaan van het onderzoek naar concrete mogelijkheden
voor administratieve lastenverlichtingen.Hierna worden de in het Belastingplan 2002 opgenomen maatregelen met een
enigszins substantiële relevantie voor de administratieve lasten besproken.
De niet besproken maatregelen bevatten niet of nauwelijks informatieverplichtingen
en worden derhalve aangemerkt als niet relevant voor de administratieve lasten.Getrapte verhoging arbeidskorting voor ouderenDe werknemer komt voor deze tegemoetkomingen in aanmerking op basis van
het eenvoudig te toetsen leeftijdscriterium. Ten aanzien van de uitvoering
is gekozen voor een integrale uitvoering van de ouderenmaatregelen (onbelaste
premie en verhoogde arbeidskorting) door de inhoudingsplichtige. Dit uit een
oogpunt van doelmatigheid. De verhoging van de arbeidskorting kan op relatief
eenvoudige wijze in de loonbelastingtabellen worden verwerkt. Voor inhoudingsplichtigen
betekent dit een extra toets of een werknemer voor de verhoogde arbeidskorting
in aanmerking komt alsmede in voorkomende gevallen het feitelijk toepassen
van verhoogde arbeidskorting. De hieraan verbonden extra administratieve lasten
bedragen € 0,23 mln (f 0,5 mln) per jaar.Afdrachtvermindering voor herintredersDe werkgeversstimulans voor het indienstnemen van herintreders is vorm
gegeven door middel van een afdrachtvermindering. Hiervoor is gekozen omdat
dit voor de werkgever een vertrouwde afrekensystematiek betekent met relatief
beperkte administratieve effecten.De toepassing van de afdrachtvermindering voor herintreders vergt een
toets van de inhoudingsplichtige of een werknemer aan de voorwaarden voldoet.
De feitelijke toepassing van de afdrachtvermindering voor herintreders is
vergelijkbaar met die van andere afdrachtverminderingen. De administratieve
lasten die aan de uitvoering verbonden zijn bedragen naar verwachting € 1,1
mln (f 2,5 mln) structureel.Verruiming afdrachtvermindering onderwijsDeze afdrachtvermindering betekent een verruiming van de bestaande afdrachtvermindering
voor onderwijs. Het gebruik van deze afdrachtvermindering neemt hierdoor toe.
De extra administratieve lasten bedragen structureel € 0,79 (f 1,75
mln).Herziening regeling tussenpersonen assurantiebelastingDeze regeling betekent dat meer tussenpersonen dan thans het geval is
belastingplichtig kunnen worden voor de assurantiebelasting. De hieraan verbonden
extra administratieve lasten bedragen € 1,1 mln (f 2,5 mln)
per jaar.Codificatie OESO-begrip at arms length beginselDeze regeling heeft tot gevolg dat de desbetreffende ondernemingen over
specifieke gegevens in de administratie moeten beschikken. De hieraan verbonden
extra administratieve lasten bedragen € 0,79 (f 1,75 mln) per
jaar.Aanpassingen in kader van Warmtekrachtkoppeling in REBIn het Belastingplan 2002 worden verschillende maatregelen voorgesteld
die verband houden met de Warmtekrachtkoppeling. In het licht van de administratieve
lasten zijn de aanpassing van de definitie van warmtekrachtkoppeling en de
invoering van een afdrachtkorting het meest in het oog springend. De toepassing
hiervan vergt voor de belastingplichtige extra administratieve handelingen
en vastleggingen. De extra administratieve lasten bedragen € 0,23
mln (f 0,5 mln) per jaar.Afschaffen teruggaaf paarse dieselHet afschaffen van de teruggaaf voor paarse diesel betekent dat de hieraan
verbonden werkzaamheden voor de belastingplichtigen komen te vervallen. Hiermee
treedt een besparing op aan administratieve lasten van € 1,4 mln
(f 3 mln) structureel.Flexibel belonenDe flexibele beloningsregeling is een voortzetting van de bestaande fiscale
winstdelingsregeling. De vormgeving is aangepast aan het streven naar een
verantwoorde loonontwikkeling. De voorgestelde winstdelingsregeling kent een
sterke relatie heeft met de fiscale spaarloonregeling. De extra administratieve
lasten die hiermee zijn gemoeid bedragen circa € 1,4 mln (f 3
mln) structureel.Wijzigingen artiesten en sportersregelingDe verwachte effecten voor de administratieve lasten betreffen vooral
de verlichting voor opdrachtgevers van artiesten en sporters. De verwachte
verlichting van de administratieve lasten voor deze groep van opdrachtgevers
bedraagt circa € 2,7 mln (f 6 mln) structureel. De desbetreffende
artiesten en sporters zullen in het gros van de gevallen onder het regime
voor resultaat uit overige werkzaamheden vallen en derhalve niet als ondernemers
worden aangemerkt.Aanpassingen READe nieuwe situatie heeft ten doel om tot een vereenvoudiging van het instrumentarium
te komen en een verkorting van de procedures te bewerkstelligen. De huidige
situatie levert werkgevers bij een volume van 50 000 arbeidsgehandicapten
een administratieve kostenpost op van € 15,8 mln (f 35 mln).
In de nieuwe situatie bij eenzelfde raming van het volume bedragen de administratieve
lasten € 12,3 (f 27 mln), een besparing van circa € 3,5
mln (f 8 mln). Dit is het gevolg van het vervallen van de aanvragen voor
subsidies voor voorzieningen voor behoud van de eigen werkplek, de plaatsings-
en herplaatsingsbudgetten en het pakket op maat. Deze laatste wordt slechts
in beschouwing genomen indien de kosten van reïntegratie hoger zijn dan
de premievrijstelling (vrijstelling op de basis- en gedifferentieerde WAO).4.3 Uitvoeringskosten Belastingdienst en UWVDe verschillende maatregelen in dit Belastingplan leiden tot beperkte
extra werkzaamheden voor de Belastingdienst. Een taakverzwaring treedt onder
meer op door de aanvraag en uitbetaling van de heffingskorting voor herintreders.
Het bleek uitvoeringstechnisch niet meer mogelijk deze heffingskorting per
1 januari 2002 in de voorlopige teruggaaf mee te nemen. Daarom wordt
uiterlijk 1 april 2002 een separate voorlopige teruggaaf herintreders
ingevoerd. De invoering van de afdrachtvermindering voor herintreders vergt
extra controle door de Belastingdienst in de loonbelasting, alsmede een aanpassing
van het loonbelastingsysteem. Met de verhoging van de leeftijdsgrens van de
aanvullende alleenstaande ouderkorting naar 16 jaar krijgt de Belastingdienst
er naar verwachting 30 000 nieuwe belastingplichtigen in de VT sfeer
bij. Voorts wordt een intensivering van de kinderkorting in verband met de
afschaffing van kindertoeslagen in de Huursubsidiewet ingevoerd per 1 juli
2002. Aangezien de voorlopige teruggaaf een kalenderjaar volgt, zullen alle
belastingplichtigen met aanvullende kinderkorting per 1 juli een nieuwe beschikking
toegezonden krijgen, met daarop een hoger bedrag. De verhoging van de leeftijdsgrens
naar 18 jaar betekent dat een nieuwe groep belastingplichtigen recht krijgt
op een voorlopige teruggaaf. Deze groep zal actief door de Belastingdienst
worden benaderd. Daarnaast brengt de regeling voor flexibel belonen verzwarende
werkzaamheden in de sfeer van de controle met zich mee. Ook zal de aanpassing
van de definitie van de warmtekrachtkoppeling zorgen voor een de toename in
de hoeveelheid belastingplichtigen en zal de wijziging van de Successiewet
leiden tot automatiseringsaanpassingen. Ten slotte kan als lastenverzwaring
voor de Belastingdienst worden genoemd de herziening van de regeling tussenpersonen
voor de assurantiebelasting. Hierdoor ontstaat afhankelijk van het gebruik
dat van de nieuwe regeling wordt gemaakt belastingplicht voor maximaal 12 000
assurantietussenpersonen. Een besparing op de uitvoeringskosten treedt op
door het afschaffen van de teruggaafregeling voor paarse diesel. Per saldo
bedragen de extra uitvoeringskosten voor de Belastingdienst in 2002 € 4,5
mln (f 10 mln) en structureel vanaf 2003 € 3,7 mln (f 8,2
mln). De extra uitvoeringskosten die het Uitvoeringsorgaan Werknemersverzekeringen
(UWV) maakt vanwege de WAO-premiekorting voor ouderen bedragen enkele miljoenen. TOELICHTING OP DE ARTIKELENHoofdstuk 1 Fiscale wetgevingArtikel I (Wet inkomstenbelasting 2001)Artikel I, onderdeel A (artikel 1.7a Wet IB 2001)Met de toevoeging van het nieuwe derde lid aan artikel 1.7a wordt bewerkstelligd
dat inkomsten genoten wegens tijdelijke arbeidsongeschiktheid, zoals bijvoorbeeld
uitkeringen ingevolge de Ziektewet, voor de toepassing van de toetrederskorting
van artikel 8.21, eerste lid, onderdeel b, gelijkgesteld worden met inkomsten
uit tegenwoordige arbeid.Artikel I, onderdelen B en I (artikelen 2.10 en 8.10 Wet
IB 2001)De wijziging van artikel 8.10, tweede lid, strekt ertoe het verlies aan
koopkracht vanwege de afschaffing van de zogenoemde koopkrachttoeslagen in
de huursubsidie, te compenseren via verhoging van de algemene heffingskorting
met een bedrag van € 23 (f 50). Hierdoor ontstaat overcompensatie
van de hogere inkomens. Deze wordt weggenomen door in artikel 2.10 het tarief
in de 2e schijf te verhogen met 0,25%-punt.Artikel I, onderdeel C (artikel 6.16 Wet IB 2001)In artikel 6.16 worden de buitengewone uitgaven benoemd. Daarbij gaat
het onder meer om uitgaven wegens ziekte, invaliditeit en bevalling van de
belastingplichtige, zijn partner en zijn jonger dan 27-jarige kinderen. Door
de onderhavige wijziging komen ook uitgaven wegens ziekte enz. van ernstig
gehandicapte thuiswonende kinderen van 27 jaar of ouder als buitengewone uitgaven
in aanmerking. Daarbij gaat het om uitgaven waarvan in redelijkheid niet kan
worden gevergd dat het kind deze zelf voor zijn rekening neemt en die derhalve
de ouder voor zijn rekening neemt. Met deze maatregel wordt de thuisverzorging
van dergelijke kinderen gestimuleerd. Bij algemene maatregel van bestuur zal
worden bepaald wanneer een kind voor de toepassing van deze bepaling als ernstig
gehandicapt wordt beschouwd. Daarbij zal worden aangesloten bij de definitie
in artikel 20 van het Uitvoeringsbesluit inkomstenbelasting 2001 ten behoeve
van de eventuele aftrek van weekenduitgaven voor gehandicapte kinderen als
bedoeld in artikel 6.25 van de Wet inkomstenbelasting 2001. Op grond van deze
definitie wordt een kind als ernstig gehandicapt beschouwd als het vanwege
zijn handicap aanspraak kan maken op opname in een AWBZ-instelling.Artikel I, onderdeel D (artikel 6.17 Wet IB 2001)In artikel 6.17 wordt een limitatieve opsomming gegeven van de uitgaven
die kwalificeren als uitgaven wegens ziekte, invaliditeit en bevalling. Dat
zijn kosten die in direct verband staan met de ziekte, invaliditeit of bevalling
en waaraan de belastingplichtige zich op grond van medische noodzaak redelijkerwijs
niet kan onttrekken. In onderdeel a zijn onder meer vermeld de uitgaven voor
farmaceutische en andere hulpmiddelen. Daarbij moet het gaan om «medische»
hulpmiddelen. In diverse arresten heeft de Hoge Raad al onder de Wet op de
inkomstenbelasting 1964 beslist dat, afhankelijk van de omstandigheden, ook
«niet-medische» middelen kunnen worden aangemerkt als hulpmiddelen
zoals bedoeld in de fiscale wetgeving. Dat is met name het geval voor een
middel dat iemand in staat stelt tot het verrichten van een normale lichaamsfunctie
(bewegen, waarnemen, communiceren, enz.) waartoe die persoon zonder dat
middel niet in staat zou zijn. In bepaalde situaties kunnen ook de kosten
van woningaanpassingen worden aangemerkt als uitgaven voor hulpmiddelen. Naar
aanleiding van jurisprudentie van de Hoge Raad op dit punt is over dit laatste
onderwerp onder meer het Besluit van 21 oktober 1993, nr. DB93/4220M,
BNB 1994/61, uitgebracht. Op grond van dit besluit kunnen onder meer de kosten
van het aanbrengen van een traplift, het verbreden van deurkozijnen, het aanbrengen
van toiletsteunen en dergelijke in voorkomend geval worden aangemerkt als
uitgaven wegens ziekte enz.Voor de duidelijkheid in de dagelijkse praktijk wordt thans expliciet
in de wet vastgelegd dat ook middelen die iemand in staat stellen tot het
verrichten van een normale lichaamsfunctie waartoe die persoon zonder dat
middel niet in staat zou zijn, tot de hulpmiddelen in de zin van artikel 6.24
worden gerekend. Daarbij wordt tevens vastgelegd dat regels kunnen worden
gesteld met betrekking tot in aanmerking te nemen uitgaven voor hulpmiddelen.
Dit zal worden uitgewerkt in het Uitvoeringsbesluit inkomstenbelasting 2001.
Hiermee ontstaat de mogelijkheid om snel en op maat in te spelen op actuele
ontwikkelingen of problemen op dit vlak.Artikel I, onderdeel E (artikel 6.18 Wet IB 2001)De wijziging in artikel 6.18 houdt verband met het toevoegen van een lid
in artikel 6.17 en heeft geen inhoudelijke betekenis.Artikel I, onderdeel F (artikel 6.24 Wet IB 2001)In artikel 6.24 is geregeld dat buitengewone uitgaven in aanmerking worden
genomen voorzover zij samen meer bedragen dan een bepaald bedrag (drempel).
Door de onderhavige wijziging wordt bewerkstelligd dat voor lage en midden
inkomens die ook in het voorafgaande jaar respectievelijk de twee voorafgaande
jaren buitengewone uitgaven hadden tot een zodanig niveau dat zij in aanmerking
kwamen voor aftrek wegens buitengewone uitgaven, het uiteindelijk in aftrek
te brengen bedrag wordt vermenigvuldigd met een factor 1,25 respectievelijk
1,5. Daardoor wordt voor deze categorieën belastingplichtigen een grotere
fiscale tegemoetkoming geboden indien zij enkele jaren achtereen zodanige
ziektekosten enz. hebben dat deze de inkomensafhankelijke drempel te boven
gaan.Voor de vraag of aanspraak bestaat op de verhoging wordt aangesloten bij
de hoogte van het verzamelinkomen in het kalenderjaar vóór toepassing
van de persoonsgebonden aftrek. Er is voorzien in een verhoging van de aftrekpost
tot en met het inkomensniveau waar de tweede tariefschijf van box 1 van toepassing
is. Die grens is gedefinieerd door aan te sluiten bij het einde van de tweede
tariefschijf zoals dat is vastgelegd in de tabel in artikel 2.10.Artikel I, onderdeel G (artikel 8.2 Wet IB 2001)Door middel van de toevoeging van een nieuw onderdeel m aan artikel 8.2
wordt gerealiseerd dat de toetrederskorting onderdeel uitmaakt van de standaardheffingskorting.Artikel I, onderdeel H, lid 1, (artikel 8.9, lid 1, Wet
IB 2001)Met de toevoeging van de toetrederskorting aan artikel 8.9, eerste lid,
wordt bewerkstelligd dat indien de minstverdienende partner de toetrederskorting
niet ten gelde kan maken omdat de door hem verschuldigde belasting/premie
niet toereikend is, het maximum van de gecombineerde heffingskorting wordt
verhoogd voor zover de door de meerverdienende partner verschuldigde belasting/premie
dat toelaat. Artikel I, onderdeel H, lid 2, K, lid 2, M, lid 2, N en
O, lid 2, (artikelen 8.9, lid 5, 8.12, lid 5, 8.14, lid 3, 8.15 en 8.16, lid
3)Met de in genoemde artikelen opgenomen wijzigingen betreffende de kinderkorting
bij overlijden is bedoeld uitvoering te geven aan de antwoorden die zijn gegeven
op de vragen van het lid van de Tweede Kamer Kuijper over kinderkorting bij
overlijden (RTB 2001–00726). De wijzigingen beogen te voorkomen dat
in geval een kind of een partner overlijdt zonder dat aan de voorwaarde van
de termijn zes maanden is voldaan, (een deel van de) heffingskorting die is
begrepen in de voorlopige teruggave zou moeten worden terugbetaald. Een en
ander kan in voorkomende gevallen leiden tot een aanslag.Vanaf 2001 betaalt de Belastingdienst de (aanvullende) kinderkorting,
de combinatiekorting, de (aanvullende) alleenstaande ouderkorting en in bepaalde
gevallen de algemene heffingskorting uit door middel van een voorlopige teruggaaf
(VT). Eén van de voorwaarden om in aanmerking te komen voor deze kortingen
is dat het kind of de partner meer dan zes maanden tot het huishouden behoort.
Bijvoorbeeld bij overlijden vóór 1 juli van een kalenderjaar
wordt niet aan deze eis voldaan en moet de voorlopige teruggaaf worden stopgezet.
Het reeds uitbetaalde bedrag aan voorlopige teruggaaf wordt bij de definitieve
aanslag weer ingevorderd of verrekend.De belastingplichtige die niet voldoet aan de referentieperiode van zes
maanden heeft uiteindelijk geen recht op kortingen die door middel van een
VT worden/zijn uitbetaald. In een aantal gevallen zal dit leiden tot een verplichte
aanslag na afloop van het jaar.Ter zake van de alleenstaande ouderkorting geldt dat ook in geval de alleenstaande
ouder overlijdt het hierboven beschreven probleem zich voordoet. In de aangifte
van die belastingplichtige zal dan ook de voorlopige teruggave moeten worden
terugbetaald. Daarom is in lid 3 van de artikelen 8.15 en 8.16 ook het overlijden
van de belastingplichtige zelf opgenomen.Verder is in de antwoorden op de vragen van het lid van de Tweede Kamer
Kuijper aangegeven dat de wet IB 2001 in die zin zal worden gewijzigd dat
in de van toepassing zijnde artikelen inzake heffingskortingen wordt opgenomen
dat de zes-maands-termijn niet van toepassing is in geval van overlijden.Artikel I, onderdeel J (Artikel 8.11 Wet IB 2001) en artikel
VII (overgangsrecht inkomstenbelasting)Het bedrag van de arbeidskorting wordt, nadat de automatische inflatiecorrectie
per 1 januari 2002 is toegepast, hetgeen leidt tot een verhoging met € 29,
verhoogd met € 23 als onderdeel van de aanpak van de armoedeval.Als onderdeel van het pakket aan maatregelen gericht op terugdringing
van de arbeidsmarktknelpunten wordt de arbeidsdeelname van ouderen mede gestimuleerd
via een fiscaal pakket. Onderdeel van het pakket is een oplopende extra arbeidskorting
voor ouderen. Dat betekent dat een belastingplichtige die bij het begin van
het kalenderjaar de leeftijd van 57 jaar reeds heeft bereikt met inkomen uit
tegenwoordige arbeid dat hoger is dan 50% van het wettelijk minimumloon (WML)
recht heeft op een hogere arbeidskorting dan een jongere belastingplichtige.
Hoe ouder de belastingplichtige hoe hoger de extra arbeidskorting. Voor ouderen
van 57 jaar doch niet ouder dan 60 jaar geldt vanaf 1 april 2002 een
extra arbeidskorting van maximaal € 170 (f 375) per jaar. Vanaf 1 januari
2003 is dit € 227 (f 500). Voor ouderen van 60 en 61 jaar geldt
vanaf 1 april 2002 een extra arbeidskorting van maximaal € 340
(f 750). Vanaf 1 januari 2003 is dit € 454 (f 1000).
Voor ouderen van 62 jaar en ouder geldt vanaf 1 april 2002
een extra arbeidskorting van € 511 (f1125). Vanaf 1 januari
2003 is dit € 681 (f 1500).Het voorstel is de extra arbeidskorting voor ouderen per 1 april
2002 in te voeren. Aan deze datum ligt ten grondslag dat wij verwachten dat
invoering met ingang van 1 januari 2002 tot problemen bij de aanpassing
van automatiseringsprogramma's zou leiden nu reeds veel aandacht aan bijstelling
van deze programma's moet worden besteed in verband met de invoering van de
euro per 1 januari 2002. Om te voorkomen dat werknemers die in 2002 alleen
in de loonbelasting worden betrokken een kleiner bedrag aan extra arbeidskorting
krijgen dan zij die daarnaast ook in de inkomstenbelasting worden betrokken,
is voor het kalenderjaar 2002 voor de inkomstenbelasting een overgangsregeling
(artikel VII) getroffen. De in de overgangsregeling opgenomen bedragen komen
overeen met 75% van de structurele regeling.De oplopende extra arbeidskorting is vertaald in de vorm van een hoger
maximum voor de arbeidskorting voor ouderen. Dat betekent dat het percentage
van het inkomen in het inkomenstraject tussen 50% WML en 100% WML hoger is
dan voor jongere belastingplichtigen. Ook voor dit percentage geldt dat hoe
ouder de belastingplichtige is hoe hoger het percentage is.Gekozen is om het recht op de extra arbeidskorting te laten ingaan bij
het begin van het kalenderjaar waarin de leeftijd van 58 jaar wordt bereikt.
De reden hiervoor is dat de participatiegraad vanaf die leeftijd onder de
40% zakt en zeer snel verder afneemt tot 15% bij een leeftijd van 61 jaar
en uiteindelijk 8% bij een leeftijd van 64 jaar. Het doel van de maatregel
is om werken voor ouderen aantrekkelijker te maken dan niet-werken. Door aan
te grijpen bij een leeftijd van 58 jaar wordt enerzijds beoogd mensen die
jonger zijn dan 58 jaar te bewegen langer door te werken. Anderzijds wordt
beoogd om het doorwerken voor mensen van 58 jaar of ouder zelf aantrekkelijker
te maken.Artikel I, onderdelen K, lid 1, en L (artikelen 8.12,
lid 1, en 8.13 Wet IB 2001 met ingang van 1 juli 2002)De wijziging van artikel 8.12, lid 1, gaat in op 1 juli 2002 en de
wijziging van artikel 8.13 vindt in twee fasen plaats. Huursubsidie wordt
ingevolge de Huursubsidiewet verstrekt over de periode van 1 juli tot
30 juni. De kindertoeslagen in de huursubsidie die maandelijks worden
verstrekt, vervallen vanaf 1 juli 2002 zodat per die datum compensatie
moet plaatsvinden. De desbetreffende huishoudens worden daardoor voor de eerste
helft van het kalenderjaar 2002 via de huursubsidie tegemoetgekomen en voor
de tweede helft van 2002 ontvangen zij fiscale compensatie. Met ingang van
1 januari 2003 ontvangen zij een volledige fiscale compensatie.De eerste fase gaat in op 1 juli 2002 en bestaat uit aanpassing van
de leeftijdsgrens van 16 jaar naar 18 jaar van het tot het huishouden behorende
kind in artikel 8.12. Voorts wordt het bedrag van de aanvullende kinderkorting
verhoogd met € 87 (f 192), indien het gezamenlijk verzamelinkomen
van belastingplichtige en zijn partner niet meer bedraagt dan € 25 704
(f56 645) en de kinderkorting van toepassing is. Behoren tot het huishouden
drie of meer kinderen dan wordt het bedrag met € 30 (f 66)
verhoogd. De tweede fase – welke is verwoord in artikel IA van dit wetsvoorstel –
gaat in op 1 januari 2003. De aanvullende kinderkorting wordt dan nogmaals
verhoogd met een bedrag van € 87 (f 192) en komt er nogmaals € 30
(f 66) bij indien tot het huishouden drie of meer kinderen behoren. Uiteraard
geldt ook dan de voorwaarde dat de kinderkorting van toepassing is en het
gezamenlijk verzamelinkomen van belastingplichtige en zijn partner niet meer
bedraagt dan € 25 704 (f 56 645). Bij een verzamelinkomen
van meer dan € 25 704, maar minder dan € 28 096
blijft het bedrag voor de aanvullende kinderkorting in beide fasen ongewijzigd.Opgemerkt wordt dat het bedrag van € 25 704 (f 56 645)
aansluit bij de maximale inkomensgrens (2000–2003) van de Huursubsidiewet.
Het betreft een voorlopig bedrag dat volgens de huidige inzichten is berekend.
In de eerste helft van 2002 zal de definitieve maximale inkomensgrens voor
de periode 1 juli 2002 tot en met 30 juni 2003 worden vastgesteld.
Indien het definitieve bedrag afwijkt zal een wijziging van de aanvullende
kinderkorting bij wet worden voorbereid.Artikel I, onderdeel M, lid 1, (artikel 8.14, lid 2, Wet
IB 2001)Deze wijziging voorziet in een verhoging van de combinatiekorting.Artikel I, onderdeel O, lid 1, (artikel 8.16, lid 1, Wet
IB 2001)Met deze wijziging wordt de leeftijdsgrens van het kind ter zake van de
aanvullende alleenstaande-ouderkorting verhoogd van 12 jaar tot 16 jaar.Artikel I, onderdeel Q (artikel 8.21 Wet IB 2001)Artikel 8.21 geeft de regels voor de toepassing van de toetrederskorting.
Ingevolge het eerste lid, onderdeel a, geldt de toetrederskorting voor belastingplichten
die met inkomsten uit tegenwoordige arbeid een inkomen (winst, loon of resultaat)
genieten van ten minste € 7 360, zijnde 50% van het minimumloon
ingevolge de Wet minimumloon en minimumvakantiebijslag (WML), verminderd met
het werknemersaandeel in de premie volgens de Werkloosheidswet en vermeerderd
met het werkgeversaandeel in de premie volgens de Ziektewet. Voor toetredende
zelfstandigen die deze inkomensgrens niet halen geldt als aanvullende mogelijkheid
om in aanmerking te kunnen komen voor de toetrederskorting, dat zij in het
kalenderjaar in aanmerking komen voor de zelfstandigenaftrek. Indien een belastingplichtige
de inkomensgrens van 50% WML op jaarbasis niet haalt omdat hij pas in de loop
van het kalenderjaar arbeid is gaan verrichten en overigens voldoet aan de
in de onderdelen b tot en met f gestelde voorwaarden heeft hij in het daaropvolgende
kalenderjaar recht op toekenning van de toetrederskorting.Vervolgens is in onderdeel b als voorwaarde voor het recht op de toetrederskorting
opgenomen dat de belastingplichtige in elk van de twee voorafgaande jaren
niet meer dan € 3 938 aan inkomen mag hebben genoten en hij
in die periode niet in aanmerking is gekomen voor de zelfstandigenaftrek.Met de in onderdeel c opgenomen voorwaarde wordt bewerkstelligd dat studenten
die in elk of een van de twee voorafgaande kalenderjaren recht hadden op studiefinanciering
of op een tegemoetkoming in de studiekosten niet in aanmerking komen voor
de toetrederskorting. Onder recht op studiefinanciering volgens de Wet studiefinanciering
2000 wordt, naast een recht op een gift of een prestatiebeurs, ook begrepen
een reisvoorziening of een lening. Ingevolge onderdeel d geldt als aanvullende
voorwaarde dat voor de belastingplichtige in elk van de twee voorafgaande
kalenderjaren geen recht op kinderbijslag of een daarmee overeenkomende buitenlandse
regeling mocht bestaan of voor hem het recht op kinderbijslag was uitgesloten
op grond van artikel 7b van de Algemene Kinderbijslagwet.In onderdeel e is de voorwaarde opgenomen dat voor de belastingplichtige
in elk van de voorafgaande twee kalenderjaren geen recht mocht bestaan op
de meewerkaftrek.Tenslotte is in het eerste lid, in onderdeel f, de voorwaarde opgenomen
dat de belastingplichtige in voorafgaande kalenderjaren niet eerder een toetrederskorting mag hebben genoten. De toetrederskorting wordt slechtséénmaal
in het leven van de belastingplichtige toegekend. Een belastingplichtige komt
niet voor een tweede maal, ook niet als de toetrederskorting – als gevolg
van bijvoorbeeld tussentijds ontslag tijdens de periode waarin de toetrederskorting
wordt uitgekeerd – niet ten volle is genoten, in aanmerking voor de
korting.Naast de in het eerste lid genoemde categorie toetreders op de arbeidsmarkt
wordt in het tweede lid een tweede categorie toetreders genoemd, te weten
de belastingplichtigen die uitstromen uit een uitkeringssituatie of uit een
gesubsidieerd dienstverband.Ingevolge onderdeel a komen belastingplichtigen die een in dit onderdeel
genoemde uitkering hebben genoten en zijn opgehouden deze uitkering reeds
gedurende een aaneengesloten periode van zes maanden te genieten als gevolg
van het gaan verrichten van niet gesubsidieerde arbeid, in aanmerking voor
de toetrederskorting. Deze «wachtperiode» van zes maanden kan
tot gevolg hebben dat de belastingplichtige in jaar t als gevolg van het gaan
verrichten van arbeid geen uitkering meer geniet, maar in het jaar t + 1 pas
in aanmerking komt voor toekenning van de toetrederskorting. Met de voorwaarde
van uitstroom gedurende een aaneengesloten periode van zes maanden is beoogd
een duurzame uitstroom van uitkeringsgerechtigden en werknemers die werkzaam
zijn in een gesubsidieerd dienstverband naar niet gesubsidieerde arbeid te
bevorderen.Op grond van de onderdelen b tot en met d, komen tevens belastingplichtigen
voor de toetrederskorting in aanmerking, die als gevolg van het gaan verrichten
van arbeid gedurende een aaneengesloten periode van zes maanden geen gesubsidieerde
arbeid meer verrichten als bedoeld in de artikelen 4 of 5 van de Wet
inschakeling werkzoekenden, de artikelen 2 of 7 van de Wet sociale werkvoorziening
of waarvoor de werkgever een op artikel 3, eerste lid, van de Kaderwet SZW-subsidies
gebaseerde vergoeding ontving als bedoeld in artikel 6 van het Besluit in-
en doorstroombanen.Tenslotte is in onderdeel e de voorwaarde opgenomen dat, evenals voor
de in het eerste lid genoemde categorie toetreders, met het gaan verrichten
van arbeid ten minste een inkomen wordt verdiend ter hoogte van 50% WML. Ook
voor uitstromers uit een uitkering of een gesubsidieerd dienstverband is het
vanuit het oogpunt van bevordering van de economische zelfstandigheid van
belang dat met de arbeid een substantieel inkomen wordt verworven.Als aanvullende voorwaarde is in de tweede volzin van het tweede lid opgenomen
dat de belastingplichtige de in onderdeel a bedoelde uitkeringen in een periode
van 18 maanden reeds gedurende een periode van ten minste twaalf maanden moet
hebben genoten of de in onderdelen b tot en met d genoemde gesubsidieerde
arbeid in een periode van 18 maanden reeds gedurende een periode van ten minste
twaalf maanden moet hebben verricht. Bij een samenloop van een uitkeringssituatie
en een gesubsidieerd dienstverband geldt de periode van twaalf maanden binnen
een periode van 18 maanden als een gezamenlijk minimum. Voorts is in de tweede
volzin geregeld dat de belastingplichtige niet eerder een toetrederskorting
mag hebben genoten. De toetrederskorting wordt, zoals ook bij het eerste lid
is aangegeven, slechts éénmaal in het leven van de belanghebbende
belastingplichtige toegekend.Tenslotte is in de slotzin het begrip gesubsidieerde arbeid gedefinieerd.
Onder gesubsdieerde arbeid wordt verstaan een dienstbetrekking als bedoeld
in de onderdelen b, c, en d.In afwijking van het tweede lid, onderdeel a, is in het derde lid voor
diegenen die een uitkering op grond van de Wet op de arbeidsongeschiktheidsverzekering,
de Wet arbeidsongeschiktheidsverzekering zelfstandigen of de Wet arbeidsongeschiktheidsvoorziening
jonggehandicapten (geheel of gedeeltelijk) blijven genieten,
maar met behoud van (een gedeelte van) de uitkering arbeid gaan verrichten,
geregeld dat zij in aanmerking komen voor de toetrederskorting indien zij
arbeid gaan verrichten tegen betaling van tenminste 50% WML. Voor een grote
groep arbeidsongeschikten is het aanvaarden van een voltijds baan om psychische
of fysieke redenen niet haalbaar. Met deze aanvulling wordt het aanvaarden
van een deeltijdbaan tegen betaling van ten minste 50% WML, aangevuld met
een arbeidsongeschiktheidsuitkering, gestimuleerd.Ingevolge het vierde lid bedraagt de toetrederskorting € 2 723
en wordt de korting in drie tranches in aanmerking genomen, te weten de eerste
tranche in het kalenderjaar waarin de belastingplichtige voldoet aan de voorwaarden
van het eerste, tweede of derde lid, de tweede tranche in het daaropvolgende
kalenderjaar en de derde tranche in het tweede daaropvolgende kalenderjaar.
De tranches bedragen onderscheidenlijk € 1 361, € 908
en € 454. Volledigheidshalve zij hierbij vermeld dat de tranches
worden aangepast aan de inflatiecorrectie. Dit betekent dat de tranche van
een volgend kalenderjaar een ander bedrag zal zijn dan het in deze bepaling
opgenomen bedrag in het jaar van toekenning van de toetrederskorting.In onderdeel a is voorts geregeld dat de toetreder als bedoeld in het
eerste lid zijn recht op een volgende tranche slechts behoudt indien hij in
de desbetreffende kalenderjaren blijft voldoen aan de in het eerste lid, onderdeel
a, opgenomen voorwaarde en niet in een uitkeringspositie terechtkomt of een
gesubsidieerd dienstverband aangaat als bedoeld in het tweede lid, onderdelen
b tot en met d, of een werkloosheidsuitkering gaat genieten.Ingevolge onderdeel b geldt voor de situatie van een toetreder als bedoeld
in het tweede lid dat deze toetreder gedurende de periode waarin recht bestaat
op de toetrederskorting noch in een uitkeringspositie of een gesubsidieerd
dienstverband terecht mag komen noch een werkloosheidsuitkering mag gaan genieten
én gedurende deze periode ten minste 50% WML blijft verdienen.Ingevolge onderdeel c geldt voor een toetreder als bedoeld in het derde
lid, te weten de toetreders die geheel of gedeeltelijk de in dat lid genoemde
arbeidsongeschiktheidsuitkering blijven genieten, maar daarnaast als gevolg
van het gaan verrichten van arbeid ten minste 50% WML verdienen, dat hij zijn
recht op een volgende tranche slechts behoudt indien hij niet een uitkering
gaat genieten ingevolge de Algemene bijstandswet, de Wet inkomensvoorziening
oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte werkloze werknemer of de Wet inkomensvoorziening
oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte gewezen zelfstandigen of de Wet
inkomensvoorziening kunstenaars. Daarnaast mag deze toetreder niet in een
gesubsidieerd dienstverband of een uitkeringspositie terechtkomen als bedoeld
in de onderdelen b tot en met d van het tweede lid, of een werkloosheidsuitkering
gaan genieten. Tenslotte geldt ook voor deze categorie toetreders dat zij
moeten blijven voldoen aan de voorwaarde dat met de arbeid ten minste 50%
WML moet worden verdiend. Ingeval niet aan deze voorwaarden wordt voldaan
vervalt het recht op de toetrederskorting.In het vijfde lid is geregeld dat ingeval een belastingplichtige in het
kalenderjaar voldoet aan de voorwaarden van het eerste lid, onderdelen b tot
en met f, maar niet voldoet aan de voorwaarde van het eerste lid, onderdeel
a, omdat hij niet reeds bij de aanvang van het kalenderjaar arbeid is gaan
verrichten, voor de beoordeling van de vraag of deze belastingplichtige in
het daaropvolgende kalenderjaar in aanmerking komt voor de toetrederskorting,
het inkomen dat hij met het gaan verrichten van arbeid in het vorige kalenderjaar
heeft genoten niet in aanmerking wordt genomen. Op deze wijze wordt voorkomen
dat het inkomen dat op jaarbasis weliswaar 50% WML bedraagt – maar deze
inkomensgrens niet wordt gehaald omdat de belastingplichtige
niet het gehele jaar werkzaamheden heeft verricht – een belemmering
zou vormen om in het volgende kalenderjaar in aanmerking te komen voor de
toetrederskorting.Op grond van het zesde lid geldt de toetrederskorting niet voor diegenen
aan wie op grond van artikel 3, tweede en derde lid, van de Wet inschakeling
werkzoekenden of krachtens artikel 4, tweede lid, van het Besluit in- en doorstroombanen
zoals die bepalingen luidden op 31 december 2001 een uitstroom- of werkaanvaardingspremie
is toegekend dan wel kan worden toegekend. Dit om cumulatie met de nieuwe
toetrederskorting te voorkomen.Ingevolge het zevende lid kunnen bij ministeriële regeling nadere
regels worden gesteld inzake de toepassing van dit artikel. Deze nadere regels
kunnen bijvoorbeeld betrekking hebben op de wijze waarop de belastingplichtige
aannemelijk kan maken dat voldaan is aan de voorwaarden voor toekenning van
de toetrederskorting. Zo kan met betrekking tot de voorwaarde dat de belastingplichtige
ten minste 50% WML moet gaan verdienen in de situatie waarin sprake is van
een dienstbetrekking, gedacht worden aan een verklaring van de werkgever dat
de werknemer arbeid verricht tegen betaling van tenminste 50% WML. Ten aanzien
van de uitstromers uit een uitkeringssituatie of een gesubsidieerde dienstbetrekking
zal van de gemeente een verklaring worden gevraagd dat de desbetreffende belastingplichtige
in een periode van 18 maanden gedurende ten minste twaalf maanden een uitkering
heeft genoten en/of werkzaam is geweest in een gesubsidieerde dienstbetrekking
en in aansluiting daarop gedurende een periode van zes aaneengesloten maanden
geen uitkering heeft genoten of niet werkzaam is geweest in een gesubsidieerde
dienstbetrekking.Artikel I, onderdeel Q (artikel 9.3 Wet IB 2001)Met de wijziging van artikel 9.3 is geregeld dat de toetrederskorting
via een voorlopige teruggaaf kan worden uitbetaald. Voor de aanvraag van deze
voorlopige teruggaaf dient de belastingplichtige, evenals voor overige voorlopige
teruggaven, een vragenformulier in te vullen aan de hand waarvan de Belastingdienst
kan beoordelen of de belastingplichtige in aanmerking komt voor een uitbetaling
van de toetrederskorting via een voorlopige teruggaaf. Indien de belastingplichtige
in het kalenderjaar voldoet aan de voorwaarden voor toekenning van de toetrederskorting
wordt de gehele eerste tranche van de korting in datzelfde jaar uitbetaald.
Indien de belastingplichtige vanwege het feit dat hij pas in de loop van het
kalenderjaar arbeid is gaan verrichten de in artikel 8.21, eerste lid, onderdeel
a, genoemde inkomensgrens van 50% minimumloon niet haalt, komt hij pas in
het daaropvolgende kalenderjaar in aanmerking voor de uitbetaling van de voorlopige
teruggaaf.Artikel I, onderdeel R (artikel 10.1 Wet IB 2001)Via de aanpassing van artikel 10.1 van de Wet IB 2001 wordt bereikt dat
de bedragen van de aanvullende arbeidskorting voor oudere werkenden wordt
geïndexeerd. Voorts wordt met de wijziging van artikel 10.1 bewerkstelligd
dat op het in artikel 8.21, eerste lid, onderdeel b, genoemde bedrag alsmede
de bedragen van de toetrederskorting in het derde lid van dat artikel, te
weten het totaalbedrag van de korting en de tranches, de inflatiecorrectie
van toepassing is.Artikel I, onderdeel S (Artikel 10.7 wet IB 2001)Artikel 10.7 ziet op de indexering van de inkomensgrens en percentages
van de arbeidskorting. Voor oudere werkenden wordt een aanvullende en daarmee
hogere arbeidskorting geïntroduceerd. Hierdoor gelden voor deze
groep ook andere (hogere) percentages voor het bepalen van de omvang van de
arbeidskorting. Met de onderhavige wijziging wordt bereikt dat ook deze percentages
jaarlijks worden aangepast. Voorts is van de gelegenheid gebruik gemaakt om
enkele omissies te herstellen.Artikel I, onderdeel T (artikel 10.7a Wet IB 2001)In artikel 10.7a is de indexering van de inkomensgrens voor de toetrederskorting
geregeld. Deze inkomensgrens wordt berekend door een fiscaal equivalent af
te leiden van 50% WML. Dit betekent dat het in artikel 8.21, eerste lid, onderdeel
a, en tweede lid, onderdeel e, genoemde bedrag aan het begin van het kalenderjaar
wordt vervangen door het fiscale equivalent van 50% van het op dat moment
geldende minimumloon.Artikel IA (Wet inkomstenbelasting 2001)Artikel IA, onderdeel A (Artikel 8.11 Wet IB 2001 met
ingang van 1 januari 2003)In dit artikel wordt de verhoging van de arbeidskorting van € 6
(f 13) met ingang van 1 januari 2003 vastgelegd als onderdeel van
de aanpak van de armoedeval. Aangezien deze verhoging doorwerkt in het bedrag
van de extra arbeidskorting voor ouderen worden deze bedragen eveneens bijgesteld
per 1 januari 2003.Artikel IA, onderdeel B (artikel 8.13 Wet IB 2001 met
ingang van 1 januari 2003)In dit artikel wordt de verhoging van de bedragen van de aanvullende kinderkorting
met ingang van 1 januari 2003 vastgelegd. Voorzover van toepassing zullen
de bedragen worden verhoogd met de inflatiecorrectie die van toepassing is
voor 2003. Voor verdere toelichting, zie de artikelsgewijze toelichting op
artikel I onderdeel K en L.Artikel II (Wet op de loonbelasting 1964)Artikel II, onderdeel A (Artikel 11 van de Wet LB 1964)Via de regeling zoals opgenomen in het nieuwe onderdeel u van het eerste
lid van dit artikel kan een werkgever een werknemer die de leeftijd van 58
jaar of ouder bereikt een belastingvrije premie geven. De werkgever kan dit
per werknemer een keer per jaar doen. Hoe ouder de werknemer hoe hoger de
belastingvrije premie kan zijn. Voor werknemers van 58 tot en met 60 jaar
geldt een maximaal bedrag van € 227 (f 500) per jaar. Voor
werknemers van 61 en 62 jaar geldt een maximaal bedrag van € 454
(f 1000) per jaar en voor werknemers van 63 jaar of ouder geldt een maximaal
bedrag van € 681 (f 1500) per jaar. Wat betreft de leeftijdsgrenzen
is aangesloten bij de leeftijdsgrenzen voor de oplopende extra arbeidskorting
voor ouderen omdat het doel van beide maatregelen gelijk is. In het achtste
lid is voor de indexering van de belastingvrije premie voor oudere werknemers
een nieuwe opgenomen.Artikel II, onderdeel B (Artikel 11b van de Wet LB 1964)Met deze wijziging wordt bereikt dat niet tot het loon worden gerekend
de premies en subsidies die op basis van de in dit artikel genoemde regelingen
zijn toegekend aan belastingplichtigen die uiterlijk op 31 december 2001
voldoen aan de daarin gestelde voorwaarden. Het betreft hier het Besluit in-
en uitstroombanen en de Wet inschakeling werkzoekenden; van de bevoegdheid
tot subsidieverstrekking op grond van de Wet sociale werkvoorziening
is nimmer gebruik gemaakt. Met ingang van 1 januari 2002 worden deze
regelingen vervangen door twee nieuwe stimuleringsmaatregelen: een heffingskorting
voor toetreders en een afdrachtvermindering loonbelasting en premie volksverzekeringen
voor werkgevers die een toetreder in dienst nemen. Om te voorkomen dat de
op basis van de oude regelingen toe te kennen, maar na dat tijdstip uit te
keren premies en subsidies worden belast, kan de vrijstelling eerst per 1 januari
2004 komen te vervallen. De op basis van de Wet inschakeling werkzoekenden
toe te kennen subsidies worden namelijk in vier halfjaarlijkse termijnen uitgekeerd.Artikel II, onderdeel Cen D (artikelen 20a en 22 van de
Wet op de loonbelasting 1964)Voor een toelichting op deze wijzigingen wordt verwezen naar de artikelsgewijze
toelichting op de wijzigingen van de artikelen 2.10 en 8.10 van de Wet IB
2001 (artikel I, onderdelen B en J) inzake de compensatie van het verlies
aan koopkracht vanwege de afschaffing van de zogenoemde koopkrachttoeslagen
in de huursubsidie.Artikel II, onderdeel E (artikel 22a van de Wet op de
loonbelasting 1964)Voor een toelichting op deze wijziging wordt verwezen naar de artikelsgewijze
toelichting inzake verhoging van de arbeidskorting en de introductie van een
oplopende extra arbeidskorting voor ouderen in de inkomstenbelasting.Artikel II, onderdeel F (artikel 31 Wet op de loonbelasting
1964)In het tweede lid van artikel 31 wordt in het nieuwe onderdeel h de vrijstelling
voor de werknemer voor loon ingevolge een flexibele beloningsregeling opgenomen.
Deze bedraagt € 113, maar wordt verhoogd indien het maximale bedrag
dat ingevolge een spaarloonregeling kan worden gespaard niet, of niet volledig
wordt benut. Deze verhoging is groter naarmate het spaarloon lager is. De
maximale vrijstelling voor de werknemer bedraagt € 1 603. In
het tweede lid, onderdeel h, ten eerste, is een formule opgenomen waarin een
factor van 1,9 voorkomt. De factor 1,9 waarmee het niet benutte deel van het
maximale bedrag dat ingevolge een spaarloonregeling kan worden gespaard wordt
verhoogd, is afgeleid uit de volgende breuk: (1603 (= maximale vrijstelling
voor de werknemer) – 113 (= basisvrijstelling))/788 (= maximum spaarloon).
De uitkomst van deze breuk, zijnde 1,8908629 is afgerond op 1,9. De maximale
verhoging op grond van het tweede lid, onderdeel h, ten eerste, kan echter
niet meer bedragen dan € 1603 (€ 113 + € 1490).Drie voorbeelden:1. De werknemer geniet geen spaarloon, de vrijstelling bedraagt voor de
werknemer bedraagt dan € 113 + (1,9 x (€ 788 – 0))
= € 1610,20. Hier geldt dan de maximale vrijstelling van € 1603.2. De werknemer geniet € 500 spaarloon, de vrijstelling voor
de werknemer bedraagt dan € 113 + (1,9 x (€ 788 – € 500))
= € 660,20. De vrijstelling voor de werknemer inclusief spaarloon
wordt dan € 1160,20.3. De werknemer geniet € 788 spaarloon, de vrijstelling voor
de werknemer bedraagt dan € 113 + (1,9 x (€ 788 – € 788))
= € 113. De vrijstelling voor de werknemer inclusief spaarloon wordt
dan € 901.Loon ingevolge een flexibele beloningsregeling dat het ingevolge onderdeel
h berekende maximum te boven gaat, wordt normaal belast. Indien spaarloon
wordt genoten in de vorm van aandelenoptierechten als bedoeld in artikel 10a,
zesde lid, of in de vorm van aandelen in het kapitaal van de inhoudingsplichtige
of in dat van een met hem verbonden vennootschap wordt bij de
berekening van de vrijstelling, 50% van dit loon in aanmerking genomen. Indien
loon ingevolge een flexibele beloningsregeling wordt genoten in de vorm van
aandelen of aandelenoptierechten, wordt het maximale voor de werknemer vrijgestelde
bedrag niet, zoals bij het spaarloon wel gebeurt, verdubbeld.In het derde lid, onderdeel c, onder 3°, is opgenomen dat de inhoudingsplichtige
over loon ingevolge een flexibele beloningsregeling voor zover dat niet meer
bedraagt dan het in onderdeel h vermelde maximum, 15% eindheffing is verschuldigd.Artikel II, onderdeel G (artikel 32 Wet op de loonbelasting
1964)In artikel 32, tweede lid, is opgenomen wat wordt verstaan onder een flexibele
beloningsregeling. Een flexibele beloningsregeling moet schriftelijk zijn
vastgelegd. De beloning moet afhankelijk zijn van de in Nederland behaalde
winst, het bedrag waarmee die winst is toegenomenof het verlies is afgenomen
en worden uitgedrukt in een vast percentage hiervan, waarbij het boekjaar
een van de twee boekjaren is die voorafgaan aan het kalenderjaar waarin het
loon wordt genoten.Bij ministeriële regeling (ingevolge artikel 32, vijfde lid) wordt
geregeld welke elementen een flexibele beloningsregeling ten minste moet bevatten.
Hierbij wordt gedacht aan de volgende voorwaarden: in de regeling moet worden
opgenomen welk percentage van de winst dan wel welk percentage van het bedrag
waarmee de winst in één boekjaar ten opzichte van het daaraan
voorafgaande boekjaar is toegenomen, als loon ingevolge een flexibele beloningsregeling
wordt genoten. Er moet derhalve een directe koppeling zijn tussen de hoogte
van het loon en de winst over één boekjaar. Ook mag ervoor worden
gekozen om de totale loonsom die beschikbaar is voor flexibel belonen uit
te drukken in een percentage van de winst. Bij de verdeling van die loonsom
dient echter iedere werknemer een gelijk bedrag te ontvangen, tenzij bij collectieve
arbeidsovereenkomst anders wordt overeengekomen. In de regeling moet voorts
worden vastgelegd of wordt gekozen voor een beloning afhankelijk van de winst
of voor een beloning afhankelijk van de ontwikkeling van de winst of de vermindering
van het verlies. Er mag derhalve een uitkering worden gedaan in verliessituaties,
mits het verlies over het boekjaar is gedaald ten opzichte van het verlies
over het voorafgaande boekjaar. Er mag geen uitkering worden gedaan als er
weliswaar voldoende reserves zijn, maar er sprake is van, in het ene geval,
een verlies of een winst van nihil of, in het andere geval, een negatieve
ontwikkeling van de winst of een gelijkblijvende winst. Verder mag de uitkering
niet aan een maximum- of een minimumbedrag zijn gebonden, omdat dan ongeacht
de ontwikkeling van de winst, de uitkering zou kunnen worden gefixeerd op
de maximale vrijstelling voor de werknemer, zodat het loon niet volledig afhankelijk
is van de winst. Verder moet worden opgenomen op welk winstbegrip de regeling
is gebaseerd. Bij lichamen kan alleen de winst volgens de (geconsolideerde)
commerciële jaarrekening worden gebruikt. Hierbij kan gekozen worden
voor de winst voor of na aftrek van de vennootschapsbelasting. Een vennootschap
die tevens in het buitenland opereert, en een geconsolideerde jaarrekening
heeft, zal deze niet zonder meer kunnen gebruiken, omdat het Nederlandse deel
eruit moet worden gelicht. Dit hoeft geen bezwaar te zijn omdat bij consolidatie
samenvoeging plaatsvindt van posten die in afzonderlijke jaarrekeningen voorkomen.
Aldus zijn op het moment van consolidatie de individuele jaarrekeningen en
resultaten bekend. Bij natuurlijke personen komt hiervoor de winst die in
overeenstemming met de bedrijfseconomische uitgangspunten is vastgesteld in
aanmerking. In plaats daarvan kan worden gekozen voor de fiscale winst. Dit
zal in de praktijk echter vaak geen aanbeveling verdienen omdat de fiscale
winst wordt vertroebeld door fiscale faciliteiten en het enige tijd kan duren
voordat deze definitief vaststaat. Het loon moet afhankelijk zijn van de over één boekjaar
genoten winst, of de stijging van de winst over één boekjaar.
Omdat het niet in alle gevallen mogelijk zal zijn om dit loon in het kalenderjaar
na afloop van het daaraan voorafgaande boekjaar te berekenen, is het ook toegestaan
om het loon te baseren op de winst in één van de twee boekjaren
die voorafgaan aan het kalenderjaar waarin het loon ingevolge een flexibele
beloningsregeling wordt genoten. In de regeling moet worden vastgelegd welk
boekjaar maatgevend is en moet gedurende de looptijd van de regeling een gelijk
uitgangspunt worden gehanteerd.De flexibele beloningsregeling moet voor een langere periode, ten minste
vijf jaar, worden vastgelegd, omdat beoogd wordt een deel van het loon te
laten fluctueren met de winst of de resultaatontwikkeling en het niet mogelijk
moet zijn om jaarlijks, ongeacht de winstontwikkeling van de maximale vrijstelling
voor de werknemer gebruik te maken of afhankelijk van de winst te kiezen voor
loon afhankelijk van de winst, dan wel afhankelijk van de winstmutatie. In
bijzondere situaties, bijvoorbeeld een fusie of overname mag de regeling binnen
de termijn van vijf jaar worden gewijzigd of stopgezet. Bij ministeriële
regeling zal worden aangegeven in welke situaties dit mogelijk is.Bij ministeriële regeling zal worden geregeld dat evenals bij het
spaarloon en de premiespaarregeling de werknemer die enig werknemer is van
een vennootschap waarvan het kapitaal geheel of gedeeltelijk in aandelen is
verdeeld en waarin hij, al dan niet tezamen met zijn partner en zijn bloed-
of aanverwanten in de rechte lijn direct of indirect, voor ten minste één
derde gedeelte van het geplaatste kapitaal aandeelhouder is, niet kan deelnemen
aan een flexibele beloningsregeling.De toevoeging «of van aan anderen toekomende winstuitkeringen»
is niet overgenomen, omdat dit niet meer past binnen het doel van de nieuwe
regeling, namelijk het fluctueren van het loon met de omvang van de winst.
Dividenduitkeringen kunnen immers ook worden gedaan in verliessituaties en
in situaties waarin de winstontwikkeling negatief is.Artikel IIA (Wet op de loonbelasting 1964)Artikel IIA, (artikel 22a van de Wet op de loonbelasting
1964)In dit artikel wordt de verhoging van de arbeidskorting met ingang van
1 januari 2003 vastgelegd als onderdeel van de aanpak van de armoedeval.Artikel III (Wet vermindering afdracht loonbelasting en
premie voor de volksverzekeringen)Artikel III, onderdeel A (artikel 1 van de WVA)Met de wijziging van het vierde lid van dit artikel wordt bewerkstelligd
dat de ministeriële regeling waarnaar artikel 15a verwijst voor zover
het de afdrachtvermindering toetreders betreft, wordt uitgevaardigd in overeenstemming
met de Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid.Artikel III, onderdeel B (artikel 3 van de WVA)Met de invoeging van het nieuwe onderdeel d, in het eerste lid, wordt
de afdrachtvermindering toetreders toegevoegd aan de reeds bestaande afdrachtverminderingen.De wijziging in het derde lid is van belang voor de toedeling van de nieuwe
afdrachtvermindering toetreders over de loonbelasting en de premie voor de
volksverzekeringen. De afdrachtvermindering toetreders komt in mindering op
de af te dragen loonbelasting en de premie voor de volksverzekeringen.
Dit in tegenstelling tot de in het tweede lid genoemde afdrachtverminderingen
die alleen in mindering komen op de af te dragen loonbelasting. Door hetgeen
is bepaald in de tweede volzin van het tweede lid heeft de toedeling zoals
geregeld in het tweede en derde lid overigens geen gevolgen voor de inhoudingsplichtige.Artikel III, onderdeel C (artikel 5 van de WVA)Op grond van de wijziging in lid 1, onderdeel c, kunnen werkgevers in
aanmerking komen voor een extra afdrachtvermindering onderwijs met betrekking
tot de bij hen werkzame voormalige werkloze werknemers van 23 jaar en ouder
die scholing volgen die gericht is op het op een startkwalificatieniveau brengen
van personen die dat niveau missen. Deze regeling kan naast de afdrachtvermindering
scholing of de scholingsaftrek en de afdrachtvermindering werklozen worden
toegepast.De invoeging van het nieuwe tweede lid strekt ertoe het bedrag van de
afdrachtvermindering toetreders vast te stellen op € 700 per kalenderjaar.
Dit bedrag zal jaarlijks op de voet van artikel 30a worden vervangen door
een ander bedrag.De wijziging in het tot derde lid vernummerde tweede lid houdt verband
met de vernummering als gevolg van de invoering van de afdrachtvermindering
toetreders.De wijziging van het tot tiende lid vernummerde negende lid houdt verband
met de invoering van de afdrachtvermindering toetreders. Hierin wordt geregeld
dat het bedrag van de afdrachtvermindering toetreders naar tijdsgelang wordt
verdeeld over de loontijdvakken van het kalenderjaar.Artikel III, onderdeel D (artikel 6 van de WVA)Deze wijziging houdt verband met de vernummering als gevolg van de invoering
van de afdrachtvermindering toetreders.In artikel 6, eerste lid, wordt overigens niet verwezen naar het nieuwe
tweede lid, van artikel 5, van de Wet vermindering afdracht loonbelasting
en premie voor de volksverzekeringen. Dit betekent dat het bedrag van de afdrachtvermindering
toetreders niet naar evenredigheid wordt verminderd indien de afdrachtvermindering
betrekking heeft op werknemers die een arbeidsduur hebben die korter is dan
de volledige arbeidsduur of op werknemers zonder overeengekomen vaste arbeidsduur.
Het in het tweede lid, van artikel 5, Wet vermindering afdracht loonbelasting
en premie voor de volksverzekeringen, genoemde bedrag van de afdrachtvermindering
toetreders geldt dus ten aanzien van alle werknemers waarvoor de afdrachtvermindering
toetreders van toepassing is, ongeacht de arbeidsduur per week.Artikel III, onderdeel E (artikel 14 van de WVA)Het toegevoegde onderdeel e beoogt de financiële belemmering geheel
of gedeeltelijk weg te nemen waartegen de werkgever kan aanlopen als hij voormalige
werklozen van 23 jaar en ouder op de werkvloer de mogelijkheid biedt door
scholing een startkwalificatie te behalen tot maximaal het MBO-2 niveau. De
werkgever wordt door de afdrachtvermindering scholing of de scholingsaftrek
tegemoetgekomen in de kosten die hij ten behoeve van zijn werknemer maakt
indien deze een opleiding op niveau 1 of niveau 2 volgt die is opgenomen in
het door het ministerie van OCW ingestelde zogenoemde Crebo-register. Gebleken
is dat de werkgever naast de scholingskosten ook nog additionele kosten maakt
omdat deze specifieke groep werknemers geen deel heeft genomen aan het arbeidsproces en gedeeltelijk afwezig is wegens het volgen van scholing.
Daardoor heeft deze groep extra begeleiding nodig en zal de arbeidsproductiviteit
tijdelijk niet optimaal zijn. Tot op heden bestaat voor deze extra kosten
voor onder meer additionele begeleiding en aangepaste productie- en personeelsplanning
niet uit hoofde van andere (fiscale) regelingen een tegemoetkoming voor de
werkgever. De uitbreiding van de afdrachtvermindering onderwijs komt aan deze
mogelijke financiële belemmering tegemoet onder de voorwaarde dat de
werknemer een in het nog aan te passen artikel 12b, eerste lid, van de Uitvoeringsregeling
afdrachtvermindering bedoelde en op grond van het– door het ministerie
van OCW ingestelde – zogenoemde Crebo-register erkende opleiding volgt.
Er is voor gekozen de tegemoetkoming op een vast bedrag te stellen van € 1529
(f 3370) per werknemer per kalenderjaar omdat het voor de werkgever in
het algemeen moeilijk zal zijn de omvang van de genoemde extra, veelal indirecte
kosten te bepalen.Voorts worden in het nieuwe vierde lid als voorwaarden gesteld dat de
werknemer bij het begin van de opleiding 23 jaar of ouder is en niet meer
dan het voor hem geldende toetsloon ontvangt. Verder moet de werkgever in
het bezit zijn van een verklaring waarin het CWI verklaart dat de werknemer
een voormalig werkloze zonder startkwalificatie is. Het nieuwe zevende lid
regelt dat de werkgever een afschrift van deze verklaring bij zijn loonadministratie
moet bewaren.Artikel III, onderdeel F (artikel 15a van de WVA)In het nieuwe artikel 15a is geregeld wanneer de afdrachtvermindering
toetreders van toepassing is.In het eerste en tweede lid is aangegeven met betrekking tot welke werknemers
de inhoudingsplichtige recht heeft op de afdrachtvermindering toetreders.
Het betreft hier twee categorieën werknemers.Het eerste lid behandelt de eerste categorie werknemer met betrekking
tot welke de inhoudingplichtige recht heeft op de afdrachtvermindering toetreders.
Het gaat hier om werknemers die voor de heffing van de inkomstenbelasting
recht hebben op de toetrederskorting en in het desbetreffende loontijdvak
een loon genieten dat minimaal gelijk is aan het toetsloon voor dat loontijdvak.
Het toetsloon bedraagt € 7360 per kalenderjaar, zijnde een afgeleide
van 50% van het wettelijke minimumloon.Het tweede lid betreft de tweede categorie werknemer waarvoor de inhoudingsplichtige
recht heeft op de afdrachtvermindering toetreders. Het gaat hier om werknemers
die voor de heffing van inkomstenbelasting geen recht hebben op de toetrederskorting
omdat zij gedurende het kalenderjaar waarin het loontijdvak aanvangt, niet
voldoen aan de in artikel 8.21 van de Wet IB 2001 ten aanzien van de toetrederskorting
gestelde voorwaarde betreffende de minimale omvang van het inkomen. Deze voorwaarde
is opgenomen in artikel 8.21, eerste lid, onderdeel a, en tweede lid, onderdeel
e,van de Wet IB 2001. Als aanvullende voorwaarden geldt voor deze categorie
werknemers verder nog dat zij in de voorafgaande twee kalenderjaren geen winst
uit onderneming, loon of resultaat uit overige werkzaamheden hebben genoten
en ook niet in aanmerking zijn gekomen voor de zelfstandigenaftrek en bovendien
dat zij in het desbetreffende loontijdvak een loon genieten dat tenminste
gelijk is aan het toetsloon voor dat tijdvak. Dit toetsloon bedraagt € 2994
per kalenderjaar, zijnde een afgeleide van 20% van het wettelijke minimumloon.
De wijze waarop de toetslonen worden vastgesteld, komt aan de orde in artikel
III, onderdeel J (artikel 31) en de toelichting daarop.In het derde lid is aangegeven dat op de toetslonen die in het eerste
en het tweede lid worden genoemd artikel 6 van de Wet vermindering afdracht
loonbelasting en premie voor de volksverzekeringen niet van toepassing
is. Dit betekent dat de toetslonen voor de afdrachtvermindering toetreders
niet naar evenredigheid wordt verminderd indien de afdrachtvermindering betrekking
heeft op werknemers die een arbeidsduur hebben die korter is dan de volledige
arbeidsduur of op werknemers zonder overeengekomen vaste arbeidsduur. De genoemde
toetslonen gelden derhalve ongeacht de arbeidsduur per week.De toetslonen zullen overigens op grond van het tot tiende lid vernummerde
negende lid, van artikel 5, Wet vermindering afdracht loonbelasting en premie
voor de volksverzekeringen, naar tijdsgelang worden verdeeld over de loontijdvakken
van het kalenderjaar.Volgens het vierde lid kan de inhoudingsplichtige de afdrachtvermindering
toetreders per werknemer gedurende maximaal 12 achtereenvolgende maanden toepassen.
Deze periode van 12 achtereenvolgende maanden begint bij de aanvang van het
loontijdvak waarin de werknemer voor dat kalenderjaar in totaal op een loon
komt dat minimaal gelijk is aan zijn toetsloon voor dat kalenderjaar.Gezien het feit dat de afdrachtverminderingen per inhoudingsplichtige
worden toegepast, wordt hierbij geen rekening gehouden met loon dat de werknemer
eventueel heeft genoten van een andere inhoudingsplichtige. Voor de werknemer
genoemd in het eerste lid, begint de periode van 12 achtereenvolgende maanden
nu bij het begin van het loontijdvak waarin hij loon geniet dat tezamen met
het loon dat hij van de inhoudingsplichtige heeft genoten in de vorige loontijdvakken
van het kalenderjaar minimaal € 7360 bedraagt. Voor de werknemer
genoemd in het tweede lid vangt de periode van 12 maanden aan bij het begin
van het loontijdvak waarin hij een loon geniet dat tezamen met het eerder
in het kalenderjaar van de inhoudingsplichtige genoten loon minimaal € 2944
bedraagt. Als de werknemer pas in de loop van het kalenderjaar bij de inhoudingsplichtige
in dienst treedt, is het heel goed mogelijk dat het loon over het kalenderjaar
van indiensttreding in totaal niet hoger zal zijn dan het toetsloon. In dat
geval komt de inhoudingsplichtige in het kalenderjaar van indiensttreding
niet toe aan toepassing van de afdrachtvermindering toetreders. De periode
van 12 achtereenvolgende maanden waarin de afdrachtvermindering kan worden
toegepast is immers nog niet ingegaan. In zo'n geval begint de periode van
12 achtereenvolgende maanden te lopen bij de aanvang van het loontijdvak in
het kalenderjaar volgend op dat van indiensttreding waarin over dat kalenderjaar
in totaal het jaartoetsloon is genoten. Hierbij telt derhalve alleen het loon
mee dat is genoten in het kalenderjaar dat volgt op het kalenderjaar van indiensttreding.
Voor de het kalenderjaar waarin de werknemer in dienst treedt, geldt artikel
8.21, vijfde lid, van de Wet IB 2001. Het systeem van de afdrachtverminderingen
is aldus dat de inhoudingsplichtige per loontijdvak beoordeelt of de afdrachtvermindering
van toepassing is en voor welk bedrag. Voor de afdrachtvermindering toetreders
betekent een en ander dat de afdrachtvermindering alleen kan worden toegepast
voorzover de desbetreffende loontijdvakken binnen een periode van 12 maanden
na het genoemde tijdstip vallen.Op grond van het vijfde lid, kan de afdrachtvermindering toetreders alleen
worden toegepast als de inhoudingsplichtige over een verklaring van de werknemer
beschikt waaruit blijkt dat deze voldoet aan de voorwaarden gesteld in het
eerste of het tweede lid. Deze verklaring is vereist omdat de voorwaarden
die in genoemde leden worden gesteld, voor een groot deel buiten de sfeer
van de dienstbetrekking liggen. De inhoudingsplichtige kan daarom niet zelfstandig
beoordelen of een werknemer aan de gestelde voorwaarden voldoet. De inhoud
van de verklaring van de werknemer en de voorwaarden waaraan deze verklaring
moet voldoen, zullen nader bij ministeriële regeling worden vastgesteld.
De inhoudingsplichtige moet de verklaring van de werknemer bij
de loonadministratie bewaren.Het zesde lid maakt het mogelijk dat bij ministeriële regeling regels
worden gesteld ter bevordering van een goede uitvoering van dit hoofdstuk.Artikel III, onderdeel G (artikel 16b van de WVA)Deze wijziging houdt verband met de vernummering als gevolg van de invoering
van de afdrachtvermindering toetredersArtikel III, onderdeel H (artikel 26a van de WVA)Deze wijziging verduidelijkt voor welke overdrachtsprijs het arbo-bedrijfsmiddel
in aanmerking moet worden genomen bij vervreemding ervan binnen 36 maanden
na aanvang van het kalenderjaar waarin de afdrachtvermindering is genoten.
De overdrachtsprijs dient als basis voor de berekening van het bedrag waarmee
de loonbelasting moet worden vermeerderd.Artikel III, onderdeel I (artikel 30a van de WVA)Deze wijziging houdt verband met de vernummering in het vijfde lid van
artikel 5.Artikel III, onderdeel J (artikel 31 van de WVA)Op grond van de wijziging in het eerste lid worden de toetslonen voor
de afdrachtvermindering toetreders, genoemd in artikel 15a, eerste en tweede
lid, Wet vermindering afdracht loonbelasting en premie voor de volksverzekeringen,
jaarlijks aangepast.In het nieuw ingevoegde vijfde lid en zesde lid, wordt bepaald op welke
wijze de toetslonen voor de afdrachtvermindering toetreders wordt vastgesteld.
Deze toetslonen worden afgeleid van het per 1 januari geldende minimumloon
voor volwassen werknemers. Het toetsloon wordt vastgesteld op het twaalfvoud
van het fiscale equivalent van 50%/20% van het minimumloon per maand. De herleiding
tot fiscaal loon vindt plaats door het bedrag van 50%/20% van dat maandloon
te verminderen met het werknemersaandeel in de premies ingevolge de Werkloosheidswet
en te vermeerderen met het werkgeversaandeel in de premie ingevolge de Ziekenfondswet.Hoofdstuk 2 Sociale zekerheidswetgevingArtikel IV Wet inschakeling werkzoekendenBij de in dit artikel voorgestelde wijzigingen in de Wet inschakeling
werkzoekenden (WIW) is er vanuit gegaan dat artikel 81 van ISUWI tot wet is
verheven en in werking is getreden. In dat artikel zijn wijzigingen van de
WIW opgenomen die op een aantal, met name wetgevingstechnische, punten niet
geheel stroken met dit wetsvoorstel. Door de hier voorgestelde werkwijze worden
deze bepalingen nadat ze door ISUWI in de WIW zijn opgenomen direct daarna
vervangen door de in dit wetsvoorstel opgenomen bepalingen. Naar verwachting
zal ISUWI, net als dit wetsvoorstel, met ingang van 1 januari 2002, in werking
treden. Artikel IV, onderdeel A (artikel 3 van de Wet inschakeling
werkzoekenden)Zoals in het algemeen deel van deze memorie van toelichting al is vermeld, kunnen als gevolg van de bij dit wetsvoorstel geïntroduceerde
toetrederskorting de thans bestaande uitstroom c.q. werkaanvaardingspremies
op grond van artikel 3, tweede en derde lid, van de WIW en de bevoegdheid
tot regeling daarvan op grond van artikel 10, onderdeel a, van de Wsw vervallen.
Hetzelfde geldt voor de uitstroompremie, bedoeld in artikel 4, tweede lid,
van het Besluit in- en doorstroombanen (Besluit ID-banen). Evenals de herintrederskorting
waren de uitstroompremies gericht op de bevordering van de arbeidsparticipatie
door middel van het stimuleren van het arbeidsaanbod.De eenmalige premie op grond van de WIW, kon door de gemeente worden verstrekt
bij volledige uitstroom uit de bijstand of een gesubsidieerd dienstverband
op grond van de WIW, naar reguliere, niet gesubsidieerde arbeid. Het bedrag
van de premie was vastgesteld op f 4000 en werd in vier halfjaarlijkse
termijnen van f 1000 uitbetaald. De eenmalige premie, bedoeld in het
Besluit ID-banen, werd door de gemeente in één keer verstrekt,
een half jaar na volledige uitstroom naar een regulier gefinancierd dienstverband,
aangegaan voor onbepaalde tijd dan wel voor een bepaalde tijd van minimaal
één jaar. Ook deze premie was vastgesteld op een bedrag van
f 4000.Om te voorkomen dat het stimulerende effect van de premies teniet werd
gedaan door verminderde aanspraken op inkomensafhankelijke regelingen –
de zogenoemde armoedeval – werd de premie (op grond van artikel 11b
van de Wet loonbelasting 1964) geheel buiten de belastingheffing gehouden,
dat wil zeggen ook buiten de eindheffing voor de belastingheffing.Door de invoering van de thans voorgestelde herintrederskorting, bedoeld
in artikel 8.21 van de Wet inkomstenbelasting 2001, bestaat aan voornoemde
regelingen geen behoefte meer. In het onderhavige onderdeel betreffende wijziging
van de WIW, worden de betreffende bepalingen als bedoeld in artikel 3, tweede
en derde lid, van die wet, dan ook geschrapt. De aanpassing van het Besluit
ID-banen geschiedt bij een afzonderlijk wijzigingsbesluit.Evenals in de huidige situatie behouden gemeenten de mogelijkheid om op
grond van de WIW, premies bij gedeeltelijke uitstroom uit de bijstand, premies
voor het voltooien van scholing of opleiding, of deelname aan sociale activeringsactiviteiten
te verstrekken. Hoewel ook deze premies zijn bedoeld om uiteindelijk te leiden
tot uitstroom naar reguliere arbeid, zijn deze in eerste instantie gericht
op de voorbereiding en de verbetering van perspectieven op reguliere, niet
gesubsidieerde arbeid en hebben daarmee een ander karakter dan de thans geïntroduceerde
herintrederskorting. Deze premies blijven, zoals ook nu het geval is, fiscaal
belast.Artikel IV, onderdeel B (artikelen 13a en 13b van de Wet
inschakeling werkzoekenden)In dit onderdeel worden de artikelen 13a en 13b van de WIW ingetrokken.
Tot op heden kan een gemeente op grond van artikel 13a van de WIW aan iemand
die arbeid in dienstbetrekking verricht en aan een werkgever op grond van
artikel 13b van die wet, voorzieningen verstrekken wanneer die werknemer vóór
zijn indiensttreding behoorde tot de doelgroep van de WIW. De in deze wet
voorgestelde premievrijstellingsregelingen zijn in alle gevallen van toepassing
is indien een arbeidsgehandicapte in dienstbetrekking arbeid gaat verrichten.
Deze premievrijstellingen worden door het UWV verleend op de totale premienota
van een werkgever. Afhankelijk van de omvang van de kosten van aanpassing
van werkplek van betrokkene kan de werkgever ook nog aanspraak maken op een
vergoeding van deze extra kosten (voorgestelde nieuwe artikel 15 van de Wet
REA). Gelet op het voorgaande blijft in dezen geen taak meer over voor de
gemeenten. Artikel V Wet sociale werkvoorzieningArtikel V (artikel 10 Wet sociale werkvoorziening)Op grond van het tot nu toe geldende artikel 10, onderdeel a, van de Wsw
kunnen bij of krachtens algemene maatregel van bestuur regels worden gesteld
voor het verlenen van rijkssubsidie aan de gemeenten ter bevordering van de
uitstroom uit een Wsw-dienstbetrekking. Daartoe kan aan de werknemer die erin
slaagt om buiten de sociale werkvoorziening regulier werk te vinden, een premie
worden uitgekeerd. Nu de voorgenomen uitvoering van een dergelijke premieregeling
op grond van de Wsw heeft plaatsgevonden door middel van de herintrederskorting
op grond van de Wet op de inkomstenbelasting 2001, is het genoemde artikelonderdeel
in de Wsw geschrapt.Hoofdstuk 3 Overgangs- en slotbepalingenArtikel VI Overgangsrecht inkomstenbelastingVoor de toepassing van de vermenigvuldigingsfaktor in artikel 6.24, tweede
lid, onderdeel b, is bij de buitengewone uitgavenregeling in het jaar 2002
een vertaalslag nodig van de elementen die in dit onderdeel genoemd worden
naar de Wet inkomstenbelasting 1964.Voor de toepassing van artikel 8.21, eerste lid, onderdeel b, is het inkomen
dat in elk van de twee voorafgaande kalenderjaren is genoten van belang. Bij
inwerkingtreding van de toetredersfaciliteit met ingang van 1 januari
2002 betekent dit dat het inkomen over 2000 van belang kan zijn voor de vraag
of de belastingplichtige in aanmerking komt voor de toetrederskorting. Voor
het begrip «resultaat uit een of meer werkzaamheden» wordt derhalve
gelezen het in het jaar 2000 geldende begrip inkomsten uit niet in dienstbetrekking
verrichte werkzaamheden en diensten zoals bedoeld in artikel 22, eerste lid,
onderdeel b, van de in het jaar 2000 geldende Wet op de inkomstenbelasting
1964.Voor de toepassing van artikel 8.21, eerste lid, onderdeel c, is onder
meer geregeld dat geen recht op de toetrederskorting bestaat indien belanghebbende
in elk van de twee voorafgaande kalenderjaren een recht had op studiefinanciering
ingevolge de Wet studiefinanciering 2000. Om te voorkomen dat studenten met
een recht op studiefinanciering ingevolge de voorloper van deze wet, te weten
de Wet op de studiefinanciering, aanspraak zouden kunnen maken op de toetrederskorting
is in deze overgangsbepaling geregeld dat ook deze rechten in aanmerking worden
genomen.Artikel VIII Overgangsrecht loonbelastingZoals in de toelichting bij de wijziging van artikel 11b van de Wet op
de loonbelasting is aangegeven kan deze bepaling eerst per 1 januari 2004
komen te vervallen. Tot die datum kunnen nog subsidies en premies worden uitgekeerd
die voor 1 januari 2002 zijn toegekend op basis van de in dit lid genoemde
regelingen. De op basis van de Wet inschakeling werkzoekenden toe te kennen
subsidies worden namelijk in vier halfjaarlijkse termijnen uitgekeerd.Artikel IX Overgangsrecht Wet vermindering afdracht loonbelasting
en premie voor de volksverzekeringenVoor de toepassing van artikel 15a, tweede lid, onderdeel a, is het inkomen
in de zin van de Wet inkomstenbelasting 2001 dat in elk van de twee voorafgaande
kalenderjaren is genoten van belang. Bij inwerkingtreding van
de afdrachtvermindering toetreders met ingang van 1 januari 2002 betekent
dit dat het inkomen over 2000 van belang kan zijn voor de vraag of de inhoudingsplichtige
recht heeft op de afdrachtvermindering toetreders. Voor het begrip «resultaat
uit overige werkzaamheden» moet derhalve worden gelezen het in het jaar
2000 geldende begrip inkomsten uit niet in dienstbetrekking verrichtte werkzaamheden
zoals bedoeld in artikel 22, eerste lid, onderdeel b, van de in het jaar 2000
geldende Wet op de inkomstenbelasting 1964.Artikel X InwerkingtredingVoor een toelichting op de inwerkingtredingsbepalingen opgenomen in het
tweede en derde lid wordt verwezen naar paragraaf 2.3. Armoedeval en
inkomensbeleid in het algemene deel van de Memorie van toelichting.De in de artikelen I, II en III opgenomen bedragen en percentages zijn
de bedragen en percentages zoals die zullen luiden voor het jaar 2002 waarin,
voor zover van toepassing, is begrepen de indexering per 1 januari 2002.
Met de bepaling in het vierde en vijfde lid wordt bereikt dat per 1 januari
2002 niet de in de Bijstellingsregeling 2002 op te nemen wettelijk geïndexeerde
bedragen en percentages gaan gelden, maar de bedragen en percentages volgens
dit wetsvoorstel. Hierbij zij vermeld dat de indexering van een aantal bedragen
en percentages afhankelijk is van het bedrag van het wettelijk minimumloon
per 1 januari 2002. Daar dit bedrag ten tijde van het indienen van dit
wetsvoorstel nog niet bekend is, zullen deze bedragen en percentages later
bij nota van wijziging worden aangepast. Het betreft de percentages in de
bepalingen van de arbeidskorting in de Wet IB 2001 en de Wet op de loonbelasting
1964, het bedrag van de inkomensgrens voor de toetrederskorting in het nieuwe
artikel 8.21, eerste lid, onderdeel a, van de Wet IB 2001, het bedrag van € 2296
van de afdrachtvermindering onderwijs en het bedrag van het toetsloon van
de afdrachtvermindering toetreders.De Staatssecretaris van Financiën,W. J. BosDe Minister van Financiën,G. Zalm BIJLAGE VerlofsparenTijdens de parlementaire behandeling van het met ingang van 1 januari
2001 geïntroduceerde wettelijke fiscale kader voor verlofsparen is een
motie aanvaard van het lid Giskes (Kamerstukken II 2000/2001, 27 030,
nr. 15) waarin de regering wordt verzocht de fiscale regeling voor verlofsparen
in het jaar 2001 nader te bezien en de resultaten daarvan uiterlijk bij het
belastingplan 2002 in de vorm van concrete voorstellen aan de Kamer voor te
leggen. Aanleiding voor de motie was de twijfel over de meerwaarde van een
fiscale regeling voor tijdsparen. Daarnaast werd geconstateerd dat de regeling
weliswaar een verbetering betekent waar het gaat om de rechtsbescherming van
de werknemer, maar dat de financiële mogelijkheden voor velen nauwelijks
een verbetering zouden betekenen. Wat dit laatste punt betreft achten wij
het bieden van een extra financiële prikkel voor verlofsparen niet wenselijk
mede in relatie tot de in het onderhavige wetsvoorstel opgenomen maatregelen
tot bevordering van de arbeidsparticipatie.Wat betreft het eerste punt, de twijfel over de meerwaarde van een fiscale
regeling voor tijdsparen, zouden wij het volgende willen opmerken. Ingevolge
het met ingang van 1 januari 2001 geïntroduceerde fiscale regime
voor verlofsparen kan op drie manieren worden gespaard ingevolge een verlofspaarregeling,
te weten:• geldsparen, waarbij jaarlijks ten hoogste 10% van het brutoloon
kan worden ingehouden en gespaard op een geblokkeerde regeling bij een toegelaten
instelling;• tijdsparen, waarbij ten hoogste 10% van het aantal arbeidsuren
van de werknemer kan worden gespaard en geen afzondering van gelden ten behoeve
van de doorbetaling van het loon van de werknemer plaatsvindt;• tijdsparen waarbij wel de met de gespaarde tijd overeenkomende
gelden worden afgezonderd ten behoeve van de doorbetaling van het loon van
de werknemer.Daarnaast kunnen buiten een eventuele regeling voor verlofsparen nog 250
vakantiedagen worden gespaard voor opname in de toekomst (vakantiedagen doorschuiven
op de verlofkaart; individueel tijdsparen). Binnen dit kader vallen ook verlofregelingen,
op basis waarvan bijvoorbeeld meer dan 10% tijd kan worden gespaard of waarbij
tijd kan worden gespaard voor verlof voorafgaand aan pensioen.Geldsparen of tijdsparen waarbij gelden worden afgezonderd voor de doorbetaling
van het loon van de werknemer tijdens de verlofperiode was vóór
2001 niet, althans niet fiscaal gefacilieerd, mogelijk omdat in dat geval
voor de werknemer een belaste aanspraak ontstond. Bij geldsparen ontstond
een belaste aanspraak op de spaarpot en bij tijdsparen beliep de belaste aanspraak
het bedrag in de spaarpot dat nodig was om het reguliere loon tijdens het
gespaarde verlof door te betalen. Kortom, de nieuwe fiscale regeling maakt
het in tegenstelling tot vóór 2001 mogelijk om geld of de geldswaarde
van tijd ten behoeve van de werknemer fiscaal gefacilieerd buiten de beschikkingsmacht
van de werkgever te brengen waarover kan worden beschikt met toestemming van
zowel werkgever als werknemer. De enige beperking die uit het nieuwe fiscale
regime voortvloeit is dat ongelimiteerd tijdsparen buiten een verlofspaarregeling
om is begrensd tot 250 dagen.Aan de motie Giskes, waarbij wordt voorgesteld tijdsparen buiten het fiscale
regime te houden, zou op twee manieren uitvoering kunnen worden gegeven. Als eerste mogelijkheid kan worden gedacht aan een wettelijke regeling
op grond waarvan slechts een fiscale faciliteit voor geldsparen wordt getroffen.
Voor het overige zou worden teruggekeerd naar de situatie van vóór
2001. Dit zou betekenen dat tijdsparen waarbij de rechtszekerheid van de doorbetaling
van het loon wordt bevorderd omdat de werkgever daarvoor ten behoeve van de
werknemer gelden heeft afgezonderd fiscaal niet meer wordt gefacilieerd. Bij
het ontbreken van een wettelijk regime op dit punt ontstaat immers, zoals
tot 2001 ook het geval was, een belaste aanspraak. Om een belaste aanspraak
te voorkomen zouden tijdspaarregelingen waarbij gelden worden afgezonderd
moeten worden vormgegeven als een geldspaarregeling. Daarnaast zou deze benadering
ertoe leiden dat in plaats van maximaal 250 dagen een ongelimiteerd aantal
verlofdagen zou mogen worden doorgeschoven naar de toekomst.De hiervoor geschetste benadering betekent derhalve enerzijds een verkrapping
ten opzichte van de met ingang van 2001 geïntroduceerde mogelijkheden
en anderzijds weer een oprekking daarvan door de nieuwe 250-dagen grens te
schrappen. Het is echter de vraag of een verkrapping waar het gaat om tijdsparen
met fondsvorming in de praktijk als wenselijk zal worden ervaren. Hiermee
wordt immers extra rechtszekerheid aan de werknemer geboden dat het loon tijdens
de verlofperiode ook daadwerkelijk kan worden doorbetaald. Daarnaast moet
worden bedacht dat de verkrapping in de vorm van de 250-dagen grens in de
praktijk nauwelijks als een verkrapping zal worden ervaren. Een overschrijding
van deze grens zal, mede gelet op het feit dat op 1 januari 2001 bestaande
verlofstuwmeren buiten aanmerking blijven, slechts op lange termijn in uitzonderlijke
gevallen in beeld kunnen komen.Als tweede mogelijkheid kan worden overwogen de met ingang van 2001 geboden
mogelijkheden voor tijdsparen met afzondering van gelden ter hoogte van de
geldswaarde van de gespaarde tijd te handhaven en alleen de 250-dagen grens
voor tijdsparen buiten een verlofspaarregeling om te laten vervallen. Dit
betekent dat de met ingang van 2001 geboden mogelijkheden waarbij de rechtsbescherming
van de werknemer wordt bevorderd niet worden beperkt. Daarnaast wordt de 250-dagengrens
voor tijdsparen zonder fondsvorming buiten een verlofspaarregeling om niet
aan banden gelegd. Het schrappen van de 250-dagen grens betekent echter nauwelijks
een vereenvoudiging ten opzichte van de met ingang van 2001 geïntroduceerde
regeling.Kort samenvattend kan worden geconcludeerd dat de eerst geschetste mogelijkheid
een verkrapping betekent ten opzichte van de nu bestaande mogelijkheden en
het niet duidelijk is of de tweede benadering, waarbij alleen de 250-dagen
grens vervalt, in de praktijk, met name van werknemerszijde, als wenselijk
zal worden ervaren. Het voorstel is daarom nu geen concrete voorstellen aan
de Kamer voor te leggen om het tijdsparen buiten het fiscale regime voor verlofsparen
te houden, maar aan de hand van de ervaringen in de praktijk tot medio 2002
te bezien of deze aanleiding geven tot een aanpassing van de regeling. Over
de bevindingen zou de Kamer dan voor het zomerreces in 2002 worden geïnformeerd.
Voor de praktijk kan dit uitstel noch voor werkgevers noch voor werknemers
problemen opleveren omdat de enige beperking die uit het nieuwe fiscale regime
voortvloeit immers is dat tijdsparen buiten een fiscale verlofspaarregeling
om is begrensd tot 250 dagen. Daarnaast worden op 1 januari 2001 bestaande
verlofstuwmeren geëerbiedigd. Het is derhalve niet denkbaar dat dit of
het komende jaar, of zelfs de komende jaren, tegen die begrenzing wordt aangelopen.XNoot1Door afrondingen bij de omrekening van guldens naar euro's kunnen de optellingen
in de eurokolom afwijken van de vermelde saldi in deze kolom. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-28013-3.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl