Vroegtijdige voorbereiding van de uitvoering van wetgeving; Verslag algemeen overleg over het kabinetsstandpunt inzake vroegtijdige voorbereiding van wetgeving en de positie van de Staten-Generaal
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 25428, nr. 2

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

03-10-1997

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1997-1998

25428 nr. 2

01-10-1997

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamVragen en opmerkingen uit de commissieHet antwoord van de minister van JustitieOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 25428Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 24 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
25 428Vroegtijdige voorbereiding van de uitvoering van wetgevingnr. 2VERSLAG VAN EEN ALGEMEEN OVERLEGVastgesteld 1 oktober 1997De vaste commissie voor Justitie1 heeft op
10 september 1997 een overleg gevoerd met de minister van Justitie over haar
brief d.d. 23 juni 1997 t.g.v. het kabinetsstandpunt «Wetgeving
en uitvoering; de positie van de Staten-Generaal bij wetgevingsprojecten die
een vroegtijdige voorbereiding van de uitvoering vergen»(25 428,
nr. 1).Van het gevoerde overleg brengt de commissie bijgaand beknopt verslag
uit. Vragen en opmerkingen uit de commissieDe heer Rehwinkel (PvdA) verzocht de minister, een beter zicht
te geven op de problemen die zich voordoen bij de vroegtijdige voorbereiding
van de uitvoering van wetgeving. In de notitie (25 428, nr. 1) wordt
weliswaar o.a. vermeld wanneer de Eerste Kamer kritiek heeft geleverd op reeds
in gang gezette uitvoeringsmaatregelen, maar er wordt niet aangegeven wanneer
zich in het verleden gevallen hebben voorgedaan waarbij sprake was van moeilijk
omkeerbare situaties die, met de inzichten van nu, te voorkomen waren geweest
dan wel of zich gevallen hebben voorgedaan waarbij een andere procedure wenselijk
was geweest. Hij vond het nodig een beeld te hebben van de investerings- en
tijdverliezen die zich in het verleden hebben voorgedaan om te kunnen beoordelen
hoe de bevoegdheden van de volksvertegenwoordiging in dezen moeten worden
ingekleed.In de genoemde notitie worden geen duidelijke keuzen voor de toekomst
gemaakt. Met het plannen van wetgeving en uitvoering zijn echter goede ervaringen
opgedaan en in de notitie wordt dan ook op deze planning aangedrongen. In
het verleden is evenwel ook gebleken dat ruime delegatiegrondslagen bij wetgeving
zich in het algemeen slecht verhouden met het primaat van de wetgever. Nu
de regering in de notitie aangeeft dat het niet verantwoord noch gewenst is
om met deze ruime delegatiegrondslagen te werken, verontrustte het de PvdA-fractie
dat zij deze delegatie toch als een oplossing van de problematiek vermeldt.
Hetzelfde probleem doet zich volgens de heer Rehwinkel voor met beleidsnota's.
De regering meldt in de notitie dat met terughoudendheid van het instrument
beleidsnota gebruik moet worden gemaakt, maar zet de deur voor
de beleidsnota's net iets te veel open door de voortgangsrapportages als een
aanvulling op de beleidsnota's te betitelen. Hij waarschuwde voor deze oplossing.
De beleidsnota's zullen immers ook naar de Eerste Kamer worden verzonden en
hij vroeg zich af welke gevolgen dit heeft voor de positie van de Eerste Kamer
die, nu zij niet over het recht van amendement beschikt, in dezen bijna gedwongen
wordt de motie als instrument in te zetten.De PvdA-fractie sprak waardering uit voor de voorzet die het kabinet voor
deze gedachtewisseling levert, maar vond dat te weinig duidelijke keuzen zijn
gemaakt. Uiteindelijk zal toch gekozen moeten worden voor een gewone wetsbehandeling
of voor een wettelijk vastgestelde bijzondere besluitvormingsprocedure. Hiervoor
zou de regering de bijzondere besluitvormingsprocedure verder moeten uitwerken.De heer Dittrich (D66) had veel waardering voor de notitie
(25 428, nr. 1) omdat de regering bij de vijf varianten duidelijk de
voor- en nadelen heeft aangegeven. Hij is dan ook van mening dat de Kamer
op deze voorzet van de regering duidelijk moet reageren door aan te geven
wat absoluut niet aanvaardbaar is of wat wenselijk is.Bij de eerste oplossing, het geïntegreerd plannen, kan in samenspraak
tussen Kamer en regering een duidelijk traject worden afgesproken zonder dat
aan de bevoegdheden van de Kamer wordt geknabbeld. Bij de andere varianten
is het mogelijk dat de Kamer in een moeilijke positie wordt gebracht doordat
zij onvoldoende zicht heeft op de reikwijdte van bepaalde voorstellen en geconfronteerd
kan worden met een proces dat niet meer terug te draaien is. De vierde oplossing,
de machtigingswet, leek hem de minst wenselijke variant. Bij de vijfde oplossing,
de structuurbeslissing, wordt aangegeven dat het niet horen van de Raad van
State tijdwinst zou opleveren. De heer Dittrich vroeg zich echter af wat van
deze tijdwinst overblijft, aangezien de Raad van State bij de latere wetgeving
wel gehoord moet worden.De heer Dittrich maakte duidelijk dat het voor de fractie van D66 voorop
staat dat de Tweede Kamer altijd de mogelijkheid moet hebben om een proces
dat in gang is gezet, te stoppen. Zijn fractie had echter wel oog voor de
problemen die zich daarbij kunnen voordoen en vond daarom de eerste oplossing
wel aantrekkelijk. De andere varianten hadden niet zijn voorkeur en waren
volgens hem soms echt onwenselijk. Ten slotte vroeg hij de regering meer voorbeelden
te geven van keuzen die reeds in de praktijk zijn gemaakt.Aan de hand van een voorbeeld uit de onderwijspraktijk wees de heer Koekkoek (CDA) op het belang van de wisselwerking tussen de systeemontwikkeling
voor de uitvoering van een wet en het wetgevingsproject. De vraag hoe bij
omvangrijke wetgevingsprojecten de voorbereiding van de uitvoering van wetgeving
tijdig ter hand kan worden genomen zonder het parlement voor voldongen feiten
te plaatsen, vond hij daarom buitengewoon relevant. Hij vond het daarom heel
goed dat de regering de Kamer een aantal opties heeft voorgelegd om daarover
van gedachten te wisselen.Integratie van planning en wetgeving door middel van afspraken tussen
regering en parlement over de te volgen procedures, leek hem daarbij een goede
werkwijze. De regering en de Kamer weten op deze manier waar zij aan toe zijn
en belangrijke projecten worden zorgvuldig en voortvarend behandeld. Hoewel
de heer Koekkoek de mogelijkheid om het parlement via beleidsnota's vooraf
bij wetgevingsprojecten te betrekken, in bepaalde gevallen een goede optie
vond, pleitte hij er toch voor hiermee terughoudend te zijn. Hij wees erop
dat het ook mogelijk is om een belangrijk project tot groot project te benoemen.
Daarbij hoort ook een bepaalde manier van informatievoorziening. Voortgangsrapportages
waarin de uitvoering of de voorgenomen uitvoering aan de orde komt, leken
hem uitermate nuttig. Op die manier kan volgens de heer Koekkoek
worden voorkomen dat onnodige kosten worden gemaakt of dat het parlement voor
voldongen feiten wordt geplaatst. In feite leek hem dat met beide opties –
procedurele afspraken en beleidsnota's met eventueel voortgangsrapportages –
kon worden volstaan. Desgevraagd zei hij er geen moeite mee te hebben dat
belangrijke beleidsnota's ook naar de Eerste Kamer worden verstuurd. Het leek
hem zelfs verstandig de Eerste Kamer zo de gelegenheid te geven daarover met
de regering van gedachten te wisselen.Door te werken met een voorbereidingswet legt het parlement zich volgens
het CDA al in een vroeg stadium op hoofdzaken vast. Bovendien vindt hierbij
een dubbele besluitvorming plaats omdat op de voorbereidingswet de definitieve
wet volgt. Daarvoor voelde de heer Koekkoek weinig. Een machtigingswet vond
hij alleen een aanvaardbaar instrument voor uitzonderlijke situaties, bijvoorbeeld
bij een nationale crisis. Voor hem bleef het uitgangspunt dat het parlement
belangrijke zaken niet uit handen moet geven. Bij de structuurbeslissing ontbreekt
het advies van de Raad van State. Daarenboven voegt deze procedure weinig
toe aan de procedure van een voorbereidingswet. Door deze nadelen voelde de
CDA-fractie weinig voor deze mogelijkheid.De heer Vos (VVD) vond het terecht dat al in een vroegtijdig
stadium wordt gewerkt aan de voorbereiding van de uitvoering van wetgevingsprojecten.
Dat het nogal eens schort aan de uitvoering van de feitelijke regelgeving,
is immers een veel gehoorde klacht. Bij het centrale uitgangspunt dat niet
is uit te sluiten dat door de voorbereidingen feitelijk onomkeerbare situaties
ontstaan, plaatste hij de kanttekening dat het beter is als uitgangspunt te
hanteren dat voorbereidingen nooit onomkeerbare situaties creëren.Nadert de voorbereiding van de uitvoering van een wetgevingsproject een
onomkeerbare situatie, dan dient het primaat van de politiek volgens de VVD
uitgangspunt te blijven. Dat betekent dat een proces van langere duur in feite
in kleine brokken aan de politiek dient te worden voorgelegd. Van de in de
notitie (25 428, nr. 1) genoemde alternatieven sprak de meer procesmatige
en op geïntegreerde planning van wetgeving en uitvoering gebaseerde aanpak
de heer Vos dan ook het meest aan. Hij merkte hierbij wel op dat dit alternatief
vooral in jargon is geuit en dat iedereen vindt dat alles procesmatig en geïntegreerd
behoort plaats te vinden. De andere opties – beleidsnota's, voortgangsrapportages,
voorbereidingswet, machtigingswet en structuurbeslissing – kunnen volgens
hem in zeer incidentele gevallen worden gebruikt.Over de rol van de Eerste Kamer wilde de heer Vos terughoudend zijn, omdat
hij zich ook kon voorstellen dat de Eerste Kamer de handen juist vrij wil
houden om achteraf over de zaak te oordelen.Concluderend merkte hij op dat, wanneer de uitvoering van de regelgeving
al tijdens het wetgevingsproces wordt gestart, als uitgangspunt dient te gelden
dat geen onomkeerbare situaties ontstaan. Mochten deze zich bijna voordoen,
dan zou de Kamer daarover vroegtijdig en regelmatig geïnformeerd moeten
worden en in staat moeten worden gesteld, besluiten te nemen. Het antwoord van de minister van JustitieDe minister gaf aan dat de Eerste Kamer zeer geïnteresseerd
is in deze materie en hiervoor een debat van vijf uren met de minister-president
heeft gepland. Dat leek haar ook logisch, omdat deze kwestie niet alleen Justitie
regardeert, maar ook andere beleidsterreinen.De minister constateerde dat iedereen het erover eens is, dat het onjuist
zou zijn, processen in gang te zetten die een feitelijk moeilijk omkeerbare
situatie creëren. In het wetgevingstraject dient echter voortgang geboekt te worden, terwijl voorkomen moet worden dat de regering door de Kamer
wordt teruggefloten. Uiteraard moet dat laatste mogelijk blijven omdat het
de Kamer is die uiteindelijk beslist. De vraag welke soort oplossing hiervoor
gekozen moet worden, vond de minister moeilijk te beantwoorden. Daarom worden
in de notitie verschillende opties beschreven.Zij kon zich goed voorstellen dat de Kamer het meest voelt voor de eerste
twee opties – geïntegreerd plannen en de beleidsnota met voortgangsrapportages
omdat deze de beste mogelijkheid bieden de Kamer voortdurend bij de ontwikkelingen
te betrekken. Dat de Eerste Kamer zich kan uitspreken over een beleidsnota,
is volgens de minister toch een gek fenomeen. Als beide Kamers het eens zijn,
is dat niet geen probleem, maar wanneer zij verschillende accenten leggen,
ontstaat volgens haar toch een gekunstelde staatsrechtelijke constructie.Het alternatief, waarbij eerst wetgeving op touw wordt gezet, het traject
wordt doorlopen en vervolgens met de uitvoering wordt begonnen, vond de minister
in sommige gevallen misschien wenselijk, maar in veel gevallen ook niet. Als
voorbeeld gaf zij de reorganisatie bij het OM. Aan het begin van zo'n project
weet iedereen dat gereorganiseerd moet worden. Daarvoor wordt ook draagvlak
gecreëerd, maar stappen zouden dan nog niet gezet kunnen worden. Dat
betekent dat een desbetreffende organisatie gedurende de jaren van het wetgevingsproces
slecht zou functioneren. Daarom moet volgens de minister een aantal varianten
open gehouden worden. Begint de regering aan een ingrijpend wetgevingsproject,
dan lijkt het de minister goed om tevoren met de Kamer af te spreken welke
procedure zal worden gevolgd, zodat Kamer en regering het eens zijn over de
manier waarop het project wordt aangepakt. Het zal immers niet altijd mogelijk
zijn om een project in stukken te knippen. In dat geval kan wel worden afgesproken
volgens welke planning wat wanneer aan de Kamer wordt voorgelegd. De minister
vond het van belang dat wordt erkend dat niet elke situatie dezelfde is. Mede
gelet op de discussie in de Eerste Kamer leek het haar goed dit te adstrueren
door een aantal projecten van verschillende aard op papier te zetten waarbij
verschillende soorten voorbereiding zijn gevolgd.De procedure die bij de reorganisatie van het OM is gevolgd – een
nota met hoofdlijnen, een plan van aanpak, telkens checken bij de Kamer en
correcties aanbrengen – vond de minister een plezierige manier van werken.
Tijdens het proces kunnen nog aanpassingen aan de praktijk plaatsvinden, zodat
het project ook niet alleen de visie van de regering weerspiegelt. Zij erkende
echter dat dit bij een ander project best heel anders kan zijn.De andere in de nota aangegeven varianten vond zij duidelijk minder aantrekkelijk.
Bij de voorbereidingswet wordt een beslissing op hoofdlijnen genomen die achteraf,
als het geheel kan worden overzien, wellicht toch anders had moeten zijn.
De machtigingswet, waarbij de zaken in feite aan de regering worden overgelaten,
vond de minister een ingrijpend middel dat voor bijzondere situaties of voor
noodsituaties moet worden gereserveerd. De structuurbeslissing kan volgens
de minister soms goed uitwerken. Hierbij ontbreekt echter het advies van de
Raad van State zodat altijd het risico bestaat dat deze raad zich bij het
tot stand brengen van een wettelijke regeling fundamenteel kritisch uitlaat.De heer Koekkoek (CDA) vroeg de minister voorbeelden te geven
waarin bij de uitvoering de technologie een rol speelt en waarbij een wisselwerking
kan worden gezien tussen de voorbereiding van de uitvoering en de wetgeving.
Deze voorbeelden kunnen allerlei terreinen bestrijken zoals de GBA, de studiefinanciering,
de sociale zekerheid of de herziening van de Vreemdelingenwet. De minister zei toe varianten in verschillende beleidsvelden
te beschrijven, zodat een zo goed en gevarieerd mogelijk beeld gegeven wordt. De voorzitter van de commissie,V. A. M. van der BurgDe griffier van de commissie,Pe XNoot1Samenstelling: Leden: V. A. M. van der Burg (CDA), voorzitter,
Schutte (GPV), Korthals (VVD), Janmaat (CD), Soutendijk-van Appeldoorn (CDA),
Van de Camp (CDA), Swildens-Rozendaal (PvdA), ondervoorzitter, M. M.
van der Burg (PvdA), Scheltema-de Nie (D66), Kalsbeek-Jasperse (PvdA), Zijlstra
(PvdA), Aiking-van Wageningen (groep-Nijpels), Rabbae (GroenLinks), Koekkoek
(CDA), J. M. de Vries (VVD), Van Oven (PvdA), Van der Stoel (VVD), Dittrich
(D66), Verhagen (CDA), De Graaf (D66), Rouvoet (RPF), B. M. de Vries
(VVD), O. P. G. Vos (VVD), Van Vliet (D66).Plv. leden: Smits (CDA), Van den Berg (SGP), Van Blerck-Woerdman (VVD),
Marijnissen (SP), Bremmer (CDA), Doelman-Pel (CDA), Van Traa (PvdA), Feenstra
(PvdA), Bijleveld-Schouten (CDA), Rehwinkel (PvdA), Noorman-den Uyl (PvdA),
Apostolou (PvdA), R. A. Meijer (groep-Nijpels), Sipkes (GroenLinks),
Biesheuvel (CDA), Rijpstra (VVD), Middel (PvdA), Passtoors (VVD), Van Boxtel
(D66), Van der Heijden (CDA), Roethof (D66), Leerkes (Unie 55+), Van den Doel
(VVD), Weisglas (VVD), De Koning (D66). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-25428-2.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl