Telecommunicatie- en Postraad; Brief minister met geannoteerde agenda van de EU-Raad voor Telecommunicatie en Post op 27 juni 1996
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 21501-10, nr. 22

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

19-06-1996

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1995-1996

21501-10 nr. 22

13-06-1996

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamGeannoteerde agenda voor de EU-Raad voor Telecommunicatie
en Post van 27 juni 1996Ad 1. Goedkeuring van de ontwerp agendaAd 2. (event.) Goedkeuring van de lijst van a-punten.Ad 3. Voorstel voor een meerjarenprogramma ter bevordering
van taalverscheidenheid in de informatiemaatschappij (MLIS)Ad 4. Mededeling van de Commissie betreffende de universele
dienst in de telecom-sector in het perspectief van een geliberaliseerde omgevingStandpunten delegatiesAd 5. Voorstel voor een richtlijn van de Raad en het Europees
Parlement betreffende gemeenschappelijke regels voor de ontwikkeling van de
postdiensten en voor de verbetering van de kwaliteit van de dienst, alsmede
een «Mededeling» over het pakket maatregelen dat wordt voorgesteld
tot ontwikkeling van de postdiensten in de Gemeenschap.Standpunt delegatiesAd 6. Voorstel voor een Richtlijn van het Europees Parlement
en de Raad betreffende de bescherming van persoonsgegevens en van de persoonlijke
levenssfeer in het kader van digitale communicatie-netwerken, met name in
het kader van het digitale netwerk voor geïntegreerde diensten (ISDN)
en van digitale netwerken.Standpunt delegatiesAd 7. Voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement
en de Raad betreffende een gemeenschappelijk kader voor algemene machtigingen
en individuele vergunningen op het gebied van telecommunicatiedienstenStandpunten delegatiesAd 8. Voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement
en de Raad tot wijziging van de richtlijnen 90/387/EEG en 92/44/EEG van de
Raad met het oog op de aanpassing aan een door concurrentie gekenmerkte context
in de telecommunicatieStandpunten delegaties
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 21501-10Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 35 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
21 501-10Telecommunicatie- en Postraadnr. 22BRIEF VAN DE MINISTER VAN VERKEER EN WATERSTAATAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal's-Gravenhage, 13 juni 1996Te uwer informatie doe ik u bijgaand een geannoteerde agenda
toekomen van de EU-Raad voor Telecommunicatie en Post, welke op 27 juni
1996 te Luxemburg gehouden zal worden. Conform uw verzoek stuur ik deze
agenda ruim voor de vergadering; dit betekent echter wel dat de agenda nog
niet officieel is vastgesteld en de behandeling van de dossiers nog niet is
afgerond.De Minister van Verkeer en Waterstaat,A. Jorritsma-Lebbink Geannoteerde agenda voor de EU-Raad voor Telecommunicatie
en Post van 27 juni 1996Ontwerp-agenda, zoals verwacht1. Goedkeuring van de ontwerp-agenda2. (event.) Goedkeuring van de lijst van a-punten3. Voorstel voor een meerjarenprogramma ter bevordering van taalverscheidenheid
in de informatiemaatschappij.4. Mededeling van de Commissie betreffende de universele dienst in de
telecom-sector in het perspectief van een volledig geliberaliseerde omgeving.– Aanvaarding Resolutie5. Voorstel voor een Richtlijn van het Europees Parlement en de Raad inzake
de ontwikkeling van postdiensten en de verbetering van de kwaliteit van de
dienstverlening.– Gemeenschappelijk standpunt6. Voorstel voor een Richtlijn van het Europees Parlement en de Raad betreffende
de bescherming van persoonsgegevens en de persoonlijke levenssfeer in het
kader van digitale telecommunicatienetwerken, met name in het kader van het
digitale netwerk voor geïntegreerde diensten (ISDN) en van digitale netwerken.– Gemeenschappelijk standpunt7. Voorstel voor een Richtlijn van het Europees Parlement en de Raad betreffende
een gemeenschappelijk kader voor algemene machtigingen en individuele vergunningen
op het gebied van telecommunicatie-diensten.– Gemeenschappelijk standpunt8. Voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad tot
wijziging van de richtlijnen 90/387/EEG en 92/44/EEG van de Raad met het oog
op de aanpassing aan een door concurrentie gekenmerkte context in de telecommunicatie.– Gemeenschappelijk standpunt Ad 1. Goedkeuring van de ontwerp agendaGeen opmerkingen. Ad 2. (event.) Goedkeuring van de lijst van a-punten.Op dit moment zijn geen a-punten bekend. Ad 3. Voorstel voor een meerjarenprogramma ter bevordering
van taalverscheidenheid in de informatiemaatschappij (MLIS)De Europese Raad heeft in juni 1994 op Corfu gewezen op de taalaspecten
van de informatiemaatschappij. In juni 1995 heeft de Raad in Cannes het belang
van de taalverscheidenheid in de EU onderstreept. Het voorstel voor het MLIS-programma
is hieropebaseerdDoor de ontwikkelingen op het gebied van informatie- en communicatiediensten
verandert volgens de Commissie de communicatie tussen mensen. Burgers die
niet bedreven zijn in de talen die daarbij veelal worden gebruikt
dreigen in de toekomst buiten de boot te vallen. Daarom acht de Commissie
het stimuleren van volledige meertalige ondersteuning bij het gebruik van
elektronische informatie noodzakelijk.Het voorstel omvat drie actielijnen:1. het ondersteunen van de inspanningen bij de opbouw van een infrastructuur
voor taalhulpbronnen in de gemeenschappen;2. het stimuleren en versterken van de taalindustrieën;3. het bevorderen van het gebruik van geavanceerde taalhulpmiddelen in
de openbare sector in de Gemeenschap.De duur van het programma zou drie jaar bedragen; het voorgestelde budget
bedraagt 15 MECU. Voor besluitvorming is unanimiteit vereist.Nederland kan met de inhoud van het voorgestelde programma instemmen,
maar heeft – evenals Duitsland – een algeheel voorbehoud op de
financiële paragraaf gelegd. Dit voorbehoud betreft vooral nieuwe financiële
verplichtingen. Ad 4. Mededeling van de Commissie betreffende de universele
dienst in de telecom-sector in het perspectief van een geliberaliseerde omgevingDoor het Voorzitterschap is een ontwerp voor een Resolutie van beperkte
omvang opgesteld als «antwoord» van de Raad op de Mededeling.
In deze Mededeling staat o.m. dat momenteel geen uitbreiding van de universele
dienst moet worden nagestreefd, hetgeen betekent dat deze zal zijn beperkt
tot spraaktelefonie en geen huurlijnen en ISDN zal omvatten.Tevens wordt t.a.v. de financiering van de universele dienst opgemerkt
dat de kosten mogen worden verdeeld over andere marktpartijen via een fonds
of directe betaling aan degenen deze dienst bieden.Het onderhavige voorstel voor een resolutie is echter zodanig algemeen
van karakter dat de aspecten van financiering en inhoud van de dienst niet
zeer uitgesproken aan bod komen.Wel bepaalt de resolutie dat alle gebruikers (incl. speciale groepen als
bijvoorbeeld gehandicapten en ouderen) hetzelfde service-niveau moeten krijgen.
Daarnaast zouden de lidstaten tevens moeten verzekeren dat er speciale, –
gunstige – tarieven beschikbaar zijn voor deze aparte gebruikersgroepen
en tevens zouden gebruikers op verzoek voorzien moeten worden van adequate
rekening-informatie (billing) en moeten, op verzoek, bepaalde nummers geblokkeerd
kunnen worden.Deze laatste punten zijn controversieel; hoewel er consensus bestaat over
het creëren van een zelfde service-niveau voor iedereen, ongeacht woonplaats
dan wel fysieke mogelijkheden, is er geen eenstemmigheid over de wijze waarop
speciale voorzieningen, zij het voor aparte groeperingen, dan wel als extra
aanvulling op de telefoondienst, gefinancierd moeten worden. Standpunten delegatiesDe discussie over deze punten is in Brussel nog in volle gang. De verwachting
is dan ook dat zelfs een algemene resolutie als deze nog meer afgezwakt dient
te worden, wil hij aanvaardbaar zijn voor alle partijen. Echter, hoe de tekst
ook mag komen te luiden, bijna alle lidstaten hebben zo hun eigen visie op
dit onderwerp en zullen deze op de Telecom-Raad ook zeker naar voren brengen;
het onderwerp universele dienst is in veel landen een gevoelig,
politiek getint onderwerp, waarover het laatste woord (zeker in Brussel!)
nog niet is gezegd.Het Nederlandse standpunt is, dat speciale voorzieningen voor
gehandicapten, ouderen etc. in eerste instantie bekostigd dienen te worden
via het stelsel van sociale zekerheid. Dit is niet (alleen) een zaak van de
telecommunicatie diensten-leverancier. De basis-voorzieningen dienen voor
iedereen beschikbaar te zijn, tegen redelijke tarieven.T.a.v. «billing» en blokkeren van nummers vinden wij dat dit
soort faciliteiten wel beschikbaar dienen te zijn, maar dat de financiering
ervan niet onder de universele dienstverplichting valt. Overigens passen dit
soort gedetailleerde bepalingen niet binnen het verder zeer algemene karakter
van de resolutie.Te verwachten is dat België en Luxemburg wederom zullen voorstellen
om de kosten voor de telefoongidsen uit de universele dienst te financieren,
terwijl een aantal zuidelijke lidstaten de mogelijk zal willen openlaten om
de universele dienst uit te breiden met bijvoorbeeld huurlijnen. Hier neemt
Nederland, gesteund door o.a. Duitsland een andere positie in (universele
dienst beperkt tot spraaktelefonie).De noordelijke lidstaten (Zweden/Finland) hebben overigens bij herhaling
laten weten geen enkele behoefte aan deze resolutie te hebben; zij staan op
het standpunt dat in een situatie van concurrentie de universele dienst zich
vanzelf regelt en terugbetaalt. Ad 5. Voorstel voor een richtlijn van de Raad en het Europees
Parlement betreffende gemeenschappelijke regels voor de ontwikkeling van de
postdiensten en voor de verbetering van de kwaliteit van de dienst, alsmede
een «Mededeling» over het pakket maatregelen dat wordt voorgesteld
tot ontwikkeling van de postdiensten in de Gemeenschap.De belangrijkste onderwerpen uit het voorstel voor de richtlijn zijn in
mijn brief aan u van 17 november 1995 toegelicht te weten universele dienst,
gereserveerd gebied, tariefbeginselen en boekhouding en de kwaliteit.Sinds het uitbrengen van het voorstel voor een richtlijn heeft er een
aantal vergaderingen van de Raadswerkgroep plaatsgevonden onder respectievelijk
Spaans en Italiaans Voorzitterschap.Zowel het Spaanse als het Italiaanse Voorzitterschap heeft een compromistekst
opgesteld. De meest recente tekst van het Italiaanse Voorzitterschap omvat
de volgende onderwerpen:– Voorgesteld wordt de omvang van de universele dienst te stellen
op 2 kg voor postzendingen en 10 kg voor postpakketten.De nationale regelgevende instanties kunnen de drempel voor de onder de
universele dienst vallende postpakketten optrekken tot 20 kg.– De omvang van het gereserveerde gebied voor binnenlandse brievenpost
is gesteld op 350 gr en vijf maal het openbare tarief voor de brievenpost
van de laagste gewichtsklasse.De inkomende grensoverschrijdende post en direct mail kunnen voorbehouden
blijven. De hierboven genoemde diensten kunnen door het Europese Parlement
en de Raad opnieuw worden bezien wanneer de Commissie verslag uitbrengt over
de toepassing van de Richtlijn, eventueel vergezeld van voorstellen. Dit verslag
zou drie jaar na inwerkingtreding van de richtlijn en in ieder geval voor
31 december 2000 moeten worden uitgebracht. – Prijzen voor de universele postdiensten moeten betaalbaar zijn
en op de kosten georiënteerd. Lid-Staten mogen een uniform tarief vaststellen.– De leveranciers van de universele dienst houden in hun interne
boekhouding ten minste afzonderlijke rekeningen bij voor alle diensten die
tot de voorbehouden sector behoren enerzijds en voor de niet-voorbehouden
diensten anderzijds. In de toelichting op de jaarrekening publiceren de leveranciers
een winst- en verliesrekening en een financieel overzicht voor de voorbehouden
diensten enerzijds en de niet-voorbehouden diensten anderzijds.– De Lid-Staten stellen normen vast voor kwaliteit te weten de overkomstduur
van de binnenlandse diensten. Er is een minimale doelstelling geformuleerd
in een bijlage.De kwaliteitsnormen voor grensoverschrijdende diensten in de Gemeenschap
zijn in een bijlage vastgelegd. In het voorstel is de mogelijkheid voorzien
om af te kunnen wijken van de in de bijlagen voorgestelde kwaliteitsnormen,
indien specifieke situaties op het gebied van de infrastructuur en de geografische
ligging zulks vereisen. Het onderwerp post is op de Telecommunicatie-Raad van november 1995 besproken
en op de recente Informele Telecommunicatie-Raad te Bologna. In beide gevallen
is er een uitwisseling van standpunten geweest zonder conclusies. Standpunt delegatiesDe voorstellen ten aanzien van de omvang van de universele dienst gaan
de goede richting uit. Het voorstel van de Commissie ging uit van 20 kg. Voor Nederland was dit onaanvaardbaar, aangezien de opgedragen dienst in
Nederland 10 kg is en een uitbreiding tot 20 kg leidt tot onnodig ingrijpen
in de markt die zelf voorziet in het vervoer van pakketten tussen de 10 en
20 kg. Het ziet er naar uit dat de meeste andere Lid-Staten 10 kg als grens
kunnen aanvaarden, met de mogelijkheid van een afwijking naar boven. De omvang
van het gereserveerde gebied (350 gram en vijf maal het basistarief) is aanvaardbaar,
overigens voor de meeste Lid-Staten.Anders ligt dat met de direct mail en het grensoverschrijdend verkeer.
Voor Nederland mogen beide categorieën geliberaliseerd worden.
In het voorstel is alleen voorzien in de liberalisering van de uitgaande grensoverschrijdende
post.Er worden geen verdere concrete stappen aangegeven met een tijdschema,
zoals in het oorspronkelijke Commissie-voorstel wel het geval was.Spanje, Finland, Zweden en Nederland hebben aangegeven een concreet tijdschema
te willen hebben met duidelijke stappen voor de verdere liberalisering. Duitsland
wil alleen een concrete datum voor de liberalisering van de direct mail.Een aantal andere Lid-Staten wil niet vooruit lopen op de volgende stappen
en ondersteunt het voorstel voor een verslag over de toepassing van de richtlijn
drie jaar na inwerkingtreding van de richtlijn.Het principe van gescheiden boekhoudingen voor de voorbehouden en niet-voorbehouden
diensten staat niet ter discussie. De nadere invulling is nog wel onderwerp
van discussie.Ten aanzien van de kwaliteit bestaan er verschillen van mening.Nederland en een aantal andere Lid-Staten zijn van mening dat
er geen uitzonderingen mogen bestaan op de te bieden kwaliteit, dat wil zeggen
dat er een lagere kwaliteit kan worden geboden. De in de bijlagen geformuleerde
normen zijn al niet zo hoog.Een aantal Lid-Staten wenst geen normen voor de binnenlandse post. Dit
wil men aan de Lid-Staten zelf overlaten. Het Europese Parlement heeft op 8 en 9 mei jl. een aantal amendementen
aangenomen op de voorgestelde richtlijn. De amendementen zwakken de toch al
bescheiden tekst nog verder af.De grootste verschillen van mening tussen de Lid-Staten doen zich voor
ten aanzien van het verdere traject van de liberalisering. Het lijkt mogelijk
over de rest van het voorstel overeenstemming te bereiken. Voor Nederland blijft belangrijk dat er een duidelijk traject voor de verdere liberalisering
wordt opgenomen.De Mededeling handelt over de toepassing van de mededingingsregels
van het Verdrag op de postsector.De inhoud van de Mededeling is kort weergegeven in mijn zojuist genoemde
brief van 17 november 1995; Nederland staat positief ten aanzien van de Mededeling.Het is de intentie van de Commissie om de inhoud van de Mededeling zoveel
mogelijk af te stemmen op de inhoud van de Richtlijn en beide ongeveer op
hetzelfde moment vastgesteld te hebben. De Commissie heeft daarbij wel een
uiterste datum voor de vaststelling van de Mededeling aangegeven te weten
31 december 1996. Ad 6. Voorstel voor een Richtlijn van het Europees Parlement
en de Raad betreffende de bescherming van persoonsgegevens en van de persoonlijke
levenssfeer in het kader van digitale communicatie-netwerken, met name in
het kader van het digitale netwerk voor geïntegreerde diensten (ISDN)
en van digitale netwerken.Dit voorstel is een nadere uitwerking van en aanvulling op richtlijn 95/46/EG
van het Europees Parlement en de Raad van 24 oktober 1995 betreffende de bescherming
van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens
en betreffende het vrije verkeer van gegevens. Het onderhavige voorstel is
bedoeld om specifieke bepalingen vast te leggen die vereist zijn in verband
met gegevensverwerking in het kader van telecommunicatie. Doel van het voorstel
is een geharmoniseerd niveau van privacy op het gebied van telecom te bereiken
en zodoende gelijke uitgangspunten bij de concurrentie tussen de telecom-operators
van de lid-staten te waarborgen.Het voorstel was oorspronkelijk alleen gericht op ISDN en andere digitale
netten. Inmiddels is het uitgebreid tot analoge netten en de discussie gaat
nu over de vraag of vastgelegd kan worden dat bescherming van de privacy ten
aanzien van analoge netten alleen gegeven behoeft te worden wanneer dit niet
leidt tot technische onmogelijkheden of exorbitante kosten. Oorspronkelijk
was het voorstel alleen gericht op natuurlijke personen, de meerderheid van
de lid-staten wenst het echter uit te breiden tot rechtspersonen.Voorgesteld wordt vast te leggen dat het ongeautoriseerd meeluisteren,
aftappen en opslaan van gegevens is verboden. Tevens zijn regels opgenomen
die aangeven welke gegevens telecom-operators mogen gebruiken voor netwerkmanagement
doeleinden, voor het innen van rekeningen en interconnectie heffingen etc.Een aantal bepalingen is opgenomen over gespecificeerde rekeningen, diensten
zoals *21, «calling line identification», vermelding in het telefoonboek
en de bescherming die de burger daarbij behoort te krijgen. Daarbij is tevens
vastgelegd dat de lid-staten de vrijheid behouden in geval van redenen van
nationale veiligheid, openbare orde, defensie etc. af te wijken van de bepalingen
van het voorstel. Standpunt delegatiesHet voorstel was vanaf het begin erg omstreden en het is op het moment
van verzenden van deze brief nog niet duidelijk of het dossier wel rijp is
voor behandeling in de Raad.Nederland heeft steeds gepleit voor beperking van het voorstel
tot natuurlijke personen, conform de strekking van de algemene privacy-richtlijn,
en tot digitale netten: immers de reden voor een specifieke richtlijn voor
telecom lag in het feit dat door de digitale techniek veel gegevens bij operators
worden verzameld. Wat betreft het eerste punt is Nederland alsmede het VK
en Finland die ons standpunt delen, overstemd en is de reikwijdte uitgebreid
tot rechtspersonen. Wel is de mogelijkheid geopend in enkele artikelen de
werking te beperken tot privé-personen. Op dit moment is de uitkomst
van de discussie nog onduidelijk.Wat betreft de toepassing op analoge netten lijkt een werkbaar compromis
bereikt te zijn, nl. dat analoge netten alleen onder de richtlijn vallen wanneer
dit tot geen exorbitante kosten en technische onmogelijkheden leidt. Hiermee
zou het analoge mobiele net bijvoorbeeld uitgezonderd kunnen blijven van de
verplichting encryptie te leveren. Ook op dit punt is de discussie nog niet
afgesloten en bestaan er nog veel bezwaren en reserves ten aanzien van de
tekst. De Commissie vreest dat een groot aantal lid-staten die veel analoge
netten hebben deze compromis-formule zullen misbruiken om geen enkele privacy-bescherming
te zullen geven over hun netten. Dit levert distorsie van concurrentie tussen
de lid-staten op.Nederland heeft bezwaar tegen de bepalingen inzake het ongeautoriseerd
meeluisteren, aftappen en opslaan van gegevens, aangezien thans in het Wetboek
van Strafrecht is opgenomen dat niet zozeer het afluisteren als zodanig strafbaar
is gesteld maar het afluisteren voor zover daarbij een bijzondere inspanning
is verricht. De standpunten over deze bepalingen in de discussie zijn zeer
verdeeld. Niet te overzien is hoe de besluitvorming zal verlopen.De lijst met reserves en op- en aanmerkingen op de diverse artikelen is
nog zo groot dat het op dit moment niet goed duidelijk is of ten aanzien van
het dossier tijdens de Raad een gemeenschappelijk standpunt kan worden bereikt. Ad 7. Voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement
en de Raad betreffende een gemeenschappelijk kader voor algemene machtigingen
en individuele vergunningen op het gebied van telecommunicatiedienstenDe bedoeling van de Commissie met dit voorstel is het bereiken van een
kader voor alle telecommunicatievergunningen in de geliberaliseerde omgeving.
Het voorstel is van toepassing op het aanbod van telecommunicatiediensten
en op de aanleg en exploitatie van infrastructuur.De Commissie gaat er in haar voorstel van uit dat er bij het aanbieden
van telecommunicatiediensten en/of -infrastructuur in principe sprake moet
zijn van algemene regels (algemene autorisaties) en dat voorafgaande individuele
toestemming niet noodzakelijk is. Tegelijkertijd erkent de Commissie dat er
redenen zullen blijven bestaan om aanvullende eisen te stellen voordat een
dienst van start kan gaan. Te denken valt aan situaties waarin gebruik wordt
gemaakt van schaarse middelen of indien de algemene autorisatie niet voldoende
is om vastgestelde openbare doelstellingen te verwezenlijken. In die situaties
mogen aanvullende procedures voor de verlening van individuele vergunningen
worden toegepast. Daarnaast wordt in het voorstel gesteld dat door de lidstaten op voorhand geen beperkingen in aantallen vergunningen mogen worden
vastgesteld, behalve ingeval van schaarste bij gebruik van het radiospectrum.Omdat tussen de nationale autorisaties verschillen kunnen bestaan, wordt
in het voorstel tevens een procedure voorzien voor de harmonisatie van de
algemene autorisaties. Deze procedure zal niet gelden voor individuele vergunningen,
daar deze dermate specifiek zullen zijn, dat het niet mogelijk zal zijn de
inhoud van dergelijke vergunningen te harmoniseren. Voor de uitwerking van
deze harmonisatie wordt gebruik gemaakt van de kennis en expertise binnen
ECTRA/ETO en ERC/ERO. Standpunten delegatiesHet voorstel is door een groot aantal lidstaten, waaronder Nederland, positief ontvangen. Hoewel de besprekingen binnen de ambtelijke werkgroep
ter voorbereiding van de Raad zich in een vergevorderd stadium bevinden, is
het nog niet geheel duidelijk of tijdens de Raad reeds een politiek akkoord
kan worden bereikt. Verschillende landen, met name Frankrijk, Portugal en
Spanje, hebben nog erg veel voorbehouden aangetekend waardoor het voorzitterschap
mogelijk nog kan besluiten om aan de Raad een voortgangsrapportage te presenteren
en een debat te voeren over de belangrijkste discussiepunten (zie verderop).Tijdens de ambtelijke besprekingen is de tekst inhoudelijk op punten aangepast.
Met name de artikelen waarin de Commissie zichzelf bevoegdheden toekende met
betrekking tot rechtstreekse interventie in nationale wetgeving zijn geschrapt.
Tevens zal worden opgenomen dat deze richtlijn – in tegenstelling tot
het oorspronkelijke Commissievoorstel – niet van toepassing zal zijn
op de inhoud en verspreiding van audiovisuele programma's.De twee belangrijkste discussiepunten ter bespreking tijdens de Raad gaan
in beide gevallen over het toekomstige regime betreffende individuele vergunningen.
Zoals boven is uiteengezet, gaat de Commissie uit van het standpunt dat diensten
aangeboden moeten kunnen worden onder voorwaarden neergelegd in algemene wetgeving.
Registratie mag in alle gevallen worden vereist, maar individuele toestemming
van een instantie zou in principe niet noodzakelijk zijn. Alleen in geval
van specifieke redenen (waaronder frequenties, nummers en toegang tot openbare
of private grond) kunnen individuele vergunningen worden gevraagd.Frankrijk, Spanje, Duitsland, Italië en Portugal zijn het niet eens
met dit uitgangspunt. Zij wensen expliciete vermelding in de tekst dat openbare
spraaktelefonie, de aanleg en exploitatie van infrastructuur en andere telecommunicatie
netwerken die gebruik maken van radiofrequenties onderworpen kunnen worden
aan een individuele vergunning. De Commissie heeft hun verzoek tot op heden
tegengehouden met het argument dat de visie achter het voorstel deze opsomming
niet wenselijk maakt (telecommunicatie moet in principe vrij kunnen worden
aangeboden, tenzij specifieke criteria anders vereisen) en daarnaast niet
geheel nodig is: in de opsomming van specifieke criteria liggen impliciet
spraaktelefonie (via nummers en universele dienstverlening), mobiele diensten
(via frequenties) en infrastructuur (via toegang tot openbare en private grond)
besloten.Hoewel ook Nederland kon instemmen met de argumenten voor het
specifiek noemen van spraaktelefonie als reden voor een individuele vergunning –
spraaktelefonie is een voor de consument belangrijke dienst zodat,
zeker in de beginfase van de concurrentie, enig toezicht wenselijk kan zijn
op de ontwikkeling van het aanbod en de geboden kwaliteit – heeft Nederland,
tezamen met alle andere niet genoemde lidstaten, de zienswijze van de Commissie
ondersteund.Omdat over dit punt een patstelling dreigt te ontstaan, is de Commissie
bereid mee te werken aan een compromis. Op voorstel van België wordt
mogelijk een tekst toegevoegd waarin wordt gesteld, dat openbare spraaktelefonie,
de aanleg en exploitatie van infrastructuur en andere telecommunicatie netwerken
die gebruik maken van radiofrequenties, voorbeelden zijn van diensten die
onderworpen mogen worden aan een individuele vergunning. De Commissie heeft
zich in een eerste reactie niet negatief uitgelaten over dit voorstel, ook Nederland heeft verklaard positief mee te willen werken aan het bereiken
van een compromis in de lijn van het Belgische voorstel.Het tweede discussiepunt gaat over de redenen tot het beperken van het
aantal vergunningen. Volgens de Commissie, die daarbij wordt gesteund door Nederland, Zweden, Finland, het VK, Duitsland, Frankrijk, Portugal en
Italië, kunnen alleen frequenties een reden zijn om het aantal vergunningen
te beperken. De niet genoemde lidstaten willen liever een verwijzing naar
schaarste in algemene zin (of naar omvang van de markt) als reden om het aantal
vergunningen te beperken. Zij willen deze verwijzing omdat dit meer mogelijkheden
geeft om de markt te ordenen. Ad 8. Voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement
en de Raad tot wijziging van de richtlijnen 90/387/EEG en 92/44/EEG van de
Raad met het oog op de aanpassing aan een door concurrentie gekenmerkte context
in de telecommunicatieIn 1990 is door de Raad de richtlijn betreffende de totstandbrenging van
de interne markt voor telecommunicatie-diensten door middel van de tenuitvoerlegging
van Open Network Provision (90/387/EEG) vastgesteld («ONP Kaderrichtlijn»).
In de Kaderrichtlijn werden «Huurlijnen» genoemd als één
van de gebieden waarvoor ONP-voorwaarden kunnen worden uitgewerkt. Op 5 juni
1992 werd de richtlijn betreffende de toepassing van ONP op huurlijnen (92/44/EEG)
vastgesteld.De Kaderrichtlijn heeft betrekking op de harmonisatie van de voorwaarden
voor open en efficiënte toegang tot en gebruik van openbare telecommunicatienetwerken
en, eventueel, openbare telecommunicatie-diensten. Deze netten en diensten
worden aangeboden door organisaties waaraan door een Lid-Staat bijzondere
of uitsluitende rechten zijn verleend.Liberalisering van de sector per 1 januari 1998 vroeg om aanpassing van
de ONP-regelgeving. Intrekking van de uitsluitende rechten per 1-1-1998 is
aanleiding voor wijziging van het toepassingsgebied van de richtlijn. Intrekking
van de volledige richtlijnen werd niet wenselijk geacht. Intrekking van de
speciale en uitsluitende rechten per 1-1-1998 betekent tenslotte niet dat
direct sprake zal zijn van een zogeheten «level playing field».
De gevestigde bedrijven zullen – zoals de ervaring elders leert –
nog geruime tijd over een dominante marktpositie blijven beschikken en controle
uitoefenen op schaarse toegangswegen naar de eindgebruiker. Het wordt daarom
wenselijk geacht om in de overgangsperiode naar daadwerkelijke concurrentie
voor dergelijke bedrijven ex-ante voorwaarden te blijven stellen.De kaderrichtlijn legt geen verplichtingen op aan specifieke marktdeelnemers.
De richtlijn geeft het procedurele raamwerk voor andere specifieke
ONP-maatregelen zoals ONP-huurlijnen. In de verschillende uitwerkingsrichtlijnen
zal worden aangegeven op welke organisatie(s) de richtlijn van toepassing
moet zijn. Standpunten delegatiesNederland, maar ook bijna alle andere lidstaten, staat positief
tegenover het voorstel van de Commissie. Naar verwachting zal het mogelijk
zijn om tijdens de Raad een gemeenschappelijk standpunt te bereiken.Tijdens de bespreking in de ambtelijke werkgroep ter voorbereiding van
de Raad zijn geen grote wijzigingen aangebracht aan het Commissievoorstel.
Wel is enige discussie gevoerd over het toepassingsgebied van de richtlijn
inzake huurlijnen. In het voorstel is een bepaling opgenomen op grond waarvan
de lidstaten moeten zorgen dat op iedere plek van hun grondgebied minstens
één organisatie onderworpen is aan de richtlijn ONP-huurlijnen.
Deze verplichting zal in principe moeten worden opgelegd aan een organisatie
met een «significant marktaandeel».Wat onder significant wordt verstaan, wordt als volgt omschreven: «aandeel
van relevante produkt in geografische markt, mogelijkheid tot beïnvloeden
van marktvoorwaarden, de «turnover» in relatie tot de omvang van
de markt, controle over toegang tot de eindgebruiker, toegang tot financiële
bronnen en ervaring, met als belangrijkste graadmeter 25% van de relevante
markt in het betreffende geografische gebied». Minder dan 25% wordt
niet als dominant beschouwd, tenzij de regelgever anders oordeelt.Hoe in de praktijk aan deze verplichting, het aanwijzen van de organisatie
die onderworpen is aan de richtlijn, uitvoering moet worden gegeven, is voor
veel lidstaten nog niet geheel duidelijk.Voor het meten van dominantie en het bepalen van de relevante markt zijn
geen vaststaande criteria aan te geven. Deze problematiek is door meerdere
lidstaten, waaronder Nederland, gesignaleerd. In de tekst heeft dit niet tot
aanpassingen geleid. Nederland heeft daar ook niet op aangedrongen
aangezien het naar alle waarschijnlijkheid niet mogelijk zal zijn om sluitende
criteria te formuleren.Tijdens de Raad zal zeker aan de orde komen het nieuwe artikel in de kaderrichtlijn
waarin is gesteld:«Lidstaten die het eigendom behouden van of die een belangrijke
mate van zeggenschap hebben over de organisaties die telecommunicatienetwerken
en/of -diensten verschaffen, dienen ervoor zorg te dragen dat er een daadwerkelijke
structurele scheiding bestaat tussen de regelgevende functie en de met het
eigendom of met de zeggenschap verband houdende activiteiten.».Nederland, net als het merendeel van de andere delegaties,
verzet zich niet tegen de geest van deze bepaling. Waar wel onvrede over bestaat
is het feit dat de Commissie geen antwoord wil geven op de vraag wat zij verstaat
onder «daadwerkelijke structurele scheiding». Tot op heden hebben
bijna alle lidstaten aangegeven dat zij alleen met deze bepaling in kunnen
stemmen, indien de Commissie haar interpretatie geeft van dit artikel. Het
voorzitterschap heeft daarom – als onderhandelingstactiek – voorgesteld
de woorden «daadwerkelijke structurele» uit de tekst te schrappen;
dit dwingt de Commissie aan de Raad uiteen te zetten waarom zij grote waarde
hecht aan terugkeer van de geschrapte woorden. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-21501-10-22.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl