Mest- en ammoniakbeleid; Verslag algemeen overleg op 25 mei 2000 over onder meer de brief van 18 mei 2000 over toekomstig stank- en ammoniakbeleid
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-09 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 24445, nr. 53

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

16-06-2000

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1999-2000

24445 nr. 53

08-06-2000

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamVragen en opmerkingen uit de commissiesHet antwoord van de bewindsliedenOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 24445Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 38 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
24 445Mest- en ammoniakbeleidnr. 53VERSLAG VAN EEN ALGEMEEN OVERLEGVastgesteld 8 juni 2000De vaste commissie voor Landbouw, Natuurbeheer en Visserij1 en de vaste commissie voor Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening
en Milieubeheer2 hebben op 25 mei 2000 overleg
gevoerd met Minister Pronk van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeleid
en minister Brinkhorst van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij over:– de brief van de minister van VROM d.d. 18 mei
2000 inzake toekomstig stank- en ammoniakbeleid;– de brief van de minister van LNV d.d. 19 mei
2000 inzake boer-boertransport, derogatie en beëindigingsregeling.Van dit overleg brengen de commissies bijgaand beknopt verslag uit.Vragen en opmerkingen uit de commissiesDe heer Van der Vlies (SGP) herinnerde aan
de afspraak dat in het ammoniakbeleid de omslag zou worden gemaakt van een
depositiebeleid naar een emissiebeleid. Dat staat in een motie van april 1998
en in het regeerakkoord. Het is bevestigd in overleg met de provincies, mede
in het licht van de ontwerpreconstructiewet. Vooral de vijf meest betrokken
provincies hebben daarbij de toon weten te zetten. Dat convenant is getekend
en moet worden gerespecteerd. Hij was verbaasd dat de minister van VROM in
de brief van 18 mei aangeeft dat toch een zoneringsbeleid noodzakelijk blijft.
In de niet-concentratiegebieden kan dat tot problemen leiden. Uit het ROM-gebied
Zuidoost-Friesland wordt gemeld dat deze omslag daar tot een impasse heeft
geleid. Hij vraagt of een zodanige flexibiliteit mogelijk is dat tot maatwerk
kan worden gekomen, dat gedragen wordt door alle betrokken geledingen.De heer Van de Vlies constateerde dat als werkafspraak is uitgegaan van
104 kton, terwijl hij hoopte op de 128 kton, die in zijn door de Kamer aanvaarde
motie is genoemd. Als men die norm intern al verlaagt, geeft men dan niet
veel te veel uit handen? De motie van de Kamer over het boer-boertransport is snel uitgevoerd.
De heer Van de Vlies had gehoopt op overeenstemming tussen LNV, LTO en Cumela.
Hij vroeg of daar zicht op was. Hij vroeg voorts waarop de gestelde grenzen,
bijvoorbeeld 500 kg fosfaat, precies gebaseerd zijn, op de praktijk of op
een bepaalde redenering. Hoe wordt omgegaan met de investeringen die door
de loonwerkers zijn gedaan?De heer Van der Vlies had nog vele vragen bij het RIVM-rapport. Hij erkende
dat het een strategisch ongunstig moment is om daar nu diep naar te sonderen,
want alles zal op alles moeten worden gezet om het derogatieverzoek in Brussel
erkend te krijgen, inclusief MINAS. Zijns inziens dient het RIVM-rapport op
z'n minst bij de evaluatie en in het vervolgtraject een rol van betekenis
te spelen.Tweederde van het geld voor de opkoopregeling in de eerste tranche is
op, terwijl slechts een kwart van de noodzakelijke fosfaatvermindering daarmee
wordt gerealiseerd. Bij de tweede tranche zal de prijsstelling anders zijn,
maar dan nog is het de vraag hoe de minister van Landbouw dit probleem denkt
op te lossen. Er is veel onzekerheid over de fiscale afwikkeling van de opkoopregeling
en de stallensanering. De eerste contouren van het zogenaamde ondernemingspakket
zijn geschetst, maar de vraag is waar de toegezegde notitie over de fiscaliteit
versus het agrarische bedrijf in de context van de herstructurering blijft.
De mensen hebben meer gegevens hard nodig alvorens zij definitief hun handtekening
kunnen zetten.De heer Oplaat (VVD) had met belangstelling
kennis genomen van de laatste wijziging van de regeling boer-boertransport,
waarvan hij met enig gevoel voor humor het positieve nog wel kon inzien.De cijfers van het RIVM hebben hem gesterkt in zijn opstelling inzake
de derogatieproblematiek. Hij ging ervan uit dat de RIVM-resultaten worden
betrokken bij de evaluatie in 2002. Hij vroeg hoe het stond met de implementatie
van het meetnet in Nederland. Hij was verbaasd over de opmerking dat bedrijven
met een goed mineralenmanagement kunnen uitkomen op een hogere gift dan 250
kg stikstof dierlijke mest per hectare en hoe dat zich verhoudt tot de harde
norm van 250 kg die in Brussel wordt bepleit.De heer Oplaat vroeg hoe het staat met het besluit hardheidsgevallen in
het kader van de opkoopregeling, ook in een eventuele tweede tranche. Is er
een verklaring voor het magere resultaat van de eerste tranche van de regeling?
Hoe kan het evenwicht op de mestmarkt tijdig worden gerealiseerd? Is het niet
verstandiger om de tweede tranche naar voren te halen?Zonder aanpassing van het stank- en ammoniakbeleid zijn de reconstructiewet,
het ruimte-voor-ruimtebeleid en de natuurontwikkeling gedoemd te mislukken.
De heer Oplaat had zelf geconstateerd dat in het ROM- gebied Zuidoost-Friesland
mensen het zoeken naar 50 ha extra in de ecologische hoofdstructuur (EHS)
opgeven, omdat daar weer wordt gezoneerd.De afspraken over het stank- en ammoniakbeleid bij de afronding van de
besprekingen tussen kabinet, provincies en VNG over de nadere invulling van
het ruimte-voor-ruimtebeleid ademen de sfeer van depositie. Ook het voorgestelde
nieuwe zoneringsbeleid is daarop gebaseerd. Dit gaat lijnrecht in tegen het
regeerakkoord. De VVD heeft zich steeds verzet tegen het depositiebeleid.
Het regeerakkoord is in dezen voor de VVD leidend. Zij heeft dan ook grote
bezwaren tegen de nieuwe voorstellen. De heer Oplaat wees erop dat daarin
«uitsluitend emissie» staat. Zijns inziens is het uitgangspunt
van het Europese milieubeleid, neergelegd in de IPPC-richtlijn, het aanpakken
van verontreiniging aan de bron. Dat betekent: emissiebeleid. Zelfs wordt
de vrees uitgesproken dat afzonderlijke initiatieven alleen maar leiden tot
het overhevelen van verontreiniging, in plaats van tot bescherming van het
milieu als geheel. Natuurlijk moet een omgevingstoets plaatsvinden, maar zowel
de MER als de IPPC kent een ondergrens. Bedrijven vanaf 2000
vleesvarkens, 750 zeugen of 40 000 kippen zijn verplicht een omgevingstoets
uit te voeren. Daaronder is een omgevingstoets niet van toepassing. Ook de
omgevingstoets voor grote bedrijven hoeft geen probleem te zijn. Een bedrijf
midden in de EHS is denkbaar als het emissiebeperkende maatregelen treft,
zoals de bouw van groenlabelstallen. Het gaat er niet om hoeveel kippen en
varkens er gehouden worden, maar om wat eruit komt. Dat is emissiebeleid.
Is er geen emissie, dan zijn er geen problemen. Brussel stelt geen eisen wat
betreft de afstand tot een verzuringsgevoelig object. Nederland bepaalt dat
dus zelf. Nergens staat in de richtlijn dat bedrijven in de buurt van een
natuurgebied moeten verdwijnen. Het staat ook niet in het regeerakkoord. Minister
Pronk wil de omgevingstoets van toepassing verklaren op alle bedrijven, dus
ook op bedrijven beneden de MER- en de IPPC-grens. De heer Oplaat herinnerde
de minister eraan dat die op 25 februari waarschuwde om niet te ver voor de
Europese muziek uit te lopen, zodat Nederland later niet met grote problemen
wordt geconfronteerd, zoals bij de implementatie van de nitraatrichtlijn.Als gevolg van het huidige stankbeleid is het in veel gevallen niet mogelijk
om bedrijven te verplaatsen. Ook herbestemmingen van vrijkomende agrarische
gebouwen lopen daar in veel gevallen op stuk. Het is niet denkbeeldig dat
ondernemers als gevolg van de huidige beperkingen allerlei activiteiten gaan
ontplooien die vanuit RO-perspectief niet gewenst zijn. De heer Oplaat steunde
het voornemen van het kabinet om het stankbeleid te herzien. Hij meende dat
dit niet beperkt moet worden tot de ontwikkelingsdelen van de reconstructiegebieden.
Bovendien bevreemdde het hem dat de herziening voor de overige delen van Nederland
nog minstens twee jaar op zich zal laten wachten.De heer Waalkens (PvdA) stelde vast dat de
zeer ingewikkelde materie in het veld al tot vele conflicten heeft geleid.
De milieuthema's ammoniak en stank, het ruimtelijkeordeningsbeleid, het mestbeleid
en de reconstructie van vooral Oost- en Zuid-Nederland moeten in elkaar passen.
Het kabinet kiest nu voor een combinatie van emissie- en depositiebeleid.
Ten eerste moeten de nationale emissieplafonds worden vastgesteld, in de bandbreedte
van 104 tot 128 kton. Ten tweede moet de omgevingstoets, voortkomend uit de
IPPC-richtlijn, worden meegenomen in het totale emissiebeleid, niet alleen
voor de grote bedrijven. Deze twee punten leiden ertoe dat een keuze moet
worden gemaakt tussen een integrale zonering of scherpe generieke kortingen,
die op termijn een forse krimp van de veestapel impliceren. De PvdA kiest
voor integrale zonering, die de samenhang recht doet. In het regeerakkoord
staat dat het milieuspoor met betrekking tot ammoniak gebaseerd zal zijn op
het emissiespoor. Er is inmiddels een bestuursakkoord waarin dit is vastgelegd.
Eigenlijk is er een convenant gesloten zonder dat de Kamer daarover geraadpleegd
is. Een regeerakkoord is vertrekpunt voor het beleid en moet vanuit de oorspronkelijke
tekst worden beoordeeld. Soms moeten echter heldere keuzes worden gemaakt.
Het landbouwbedrijfsleven heeft op hoofdlijnen gekozen voor zonering. De heer
Waalkens koos ook voor integrale zonering. Hij vond het terecht dat daarbij
een verschil wordt gemaakt tussen concentratiegebieden en niet-concentratiegebieden.
De provincies zullen de regie voeren over de ruimtelijke keuzes, aldus het
regeerakkoord, ook ten aanzien van de zoneringen, in provinciale omgevingsplannen
en streekplannen. In hun streekplannen wijzen zij zones aan rondom de kwetsbare
gebieden. Het nationale ammoniakbeleid schrijft ook een zonering voor. In
de concentratiegebieden wordt zelfs een flexibele zonering voorgesteld. Er
kan een saldering plaatsvinden tussen krimpgebieden en ontwikkelingsgebieden.
Hij wilde niet dogmatisch vasthouden aan een onwerkbaar model, maar het regeerakkoord
op een praktische wijze invullen. Hij vond het beter voor een zonering te
kiezen dan voor een drastische inkrimping van de dierhouderij. De pilots in
de concentratiegebieden, zoals voor de Peelvenen, wijzen duidelijk
uit dat het werken met flexibele zoneringen, negatieve zoneringen en positieve
zoneringen, door salderingen werkbaar is. Voor de zoneringen in de niet-concentratiegebieden
kan het bestuursakkoord ook in principe worden gevolgd. Daar natuurwaarden
leidend zijn voor het vaststellen van het ammoniakbeleid, ook in kwantitatieve
zin, ontstaat er meer ruimte dan in het huidige beleid.Indien technische maatregelen leiden tot emissiereducties in de intensieve
veehouderij, moet daarvan zeker gebruik worden gemaakt, want de emissie is
thans nog steeds 170 kton en dat moet terug naar een norm tussen 104 en 128.Voor de heer Waalkens deed zich wel de vraag voor of de zoneringen in
de niet-concentratiegebieden en de salderingssystematiek voldoende ruimte
bieden voor de bedrijfsontwikkeling in de niet-concentratiegebieden. Hij verzocht
de regering de resultaten van de experimenten in de niet-concentratiegebieden
uit te werken, om duidelijk te maken waarom de voorliggende keuzes op dat
punt zijn gemaakt. De zonering in de niet-concentratiegebieden vindt plaats
op basis van emissie per bedrijf. De mogelijkheden tot bedrijfsontwikkeling
worden er bepaald door saldering tussen bedrijven. Misschien is het daar beter
te komen tot grondgebonden emissie.Het stankbeleid is neergelegd in niet-wettelijke circulaires, waar men
geen stap verder mee komt. De heer Waalkens wilde graag weten waarom delen
van de richtlijn veehouderij en stankhinder '96, die is afgewezen door de
Raad van State, nu zijn geïmplementeerd in het voorgestelde stankbeleid.
Hij pleitte voor een versoepeling van de stanknormen, dus een positieve zonering
op de sterlocaties.Met het voorliggende besluit inzake het boer-boertransport was de heer
Waalkens het niet eens. Er was een route afgesproken om MINAS zo sterk mogelijk
te maken, maar dit besluit is fraudegevoelig. De precedentwerking naar andere
aspecten van het mestbeleid is zorgwekkend.De RIVM-cijfers geven een stevige onderbouwing van het derogatieverzoek.
Met de opkoopregeling is men er nog lang niet. Tegen die achtergrond vond
de heer Waalkens het onbegrijpelijk dat de VVD via een amendement de fosfaatkraan
weer wijd openzet. Hij hoopte dat de Kamer ook zou kunnen meespreken over
de tweede tranche, vooral over de ruimtelijke sturing.De heer Meijer (CDA) kon zich niet herinneren
ergens gezien te hebben dat de zoneringssystematiek in een van de pilots resultaat
heeft. Er is nog niet één bedrijf door verplaatst. De verplaatsingen
in de Peelvenen vinden plaats op basis van de Natuurbeschermingswet en de
Landinrichtingswet.De heer Meijer had even gedacht dat de minister van LNV de goede lijn,
beleid dat gebaseerd is op individuele verantwoordelijkheid van de ondernemer,
te pakken had en had weten over te brengen op de collega van VROM. Hij vond
de voorstellen ten aanzien van de mestafzetcontracten in die zin sympathiek.
Het nieuwe ammoniakbeleid dat nu wordt voorgesteld borduurt met de zonering
echter te veel voort op het oude ammoniakbeleid. Daarnaast zou er binnen de
reconstructiegebieden een compleet andere systematiek, met salderingstechnieken
en milieueffectrapporten voor reconstructieplannen komen. Dat geeft niet de
gewenste duidelijkheid. Binnen de reconstructiegebieden ontstaat na 2005 weer
handel in gebakken lucht, in emissierechten. Dat geld kan beter geïnvesteerd
worden in echte reductietechnieken. Iedereen kiest dan de voor zijn bedrijf
technisch beste oplossing. Dat kan ook leiden tot minder dieren op een bedrijf.
Een emissieplafond van 128 kton tot 2010 vergt volgens de regering nog geen
extra krimp, maar krimp na 2010 sluit zij niet uit. De heer Meijer wees erop
dat de motie van de heer Van der Vlies en hemzelf niet sprak over een inspanningsverplichting,
maar over een resultaatsverplichting, waaraan strak de hand moet worden gehouden. De heer Meijer vroeg zich af waarom de individuele verantwoordelijkheid
bij het toekomstige ammoniakbeleid geen rol zou kunnen spelen. Hij zette grote
vraagtekens bij de wetenschappelijke onderbouwing van de relatie tussen een
emissiebron en de schade van de dichtstbijgelegen, voor verzuring gevoelige
gebieden. Hij meende dat per bedrijf afspraken over een acceptabel emissieplafond
zouden moeten worden gemaakt. Ammoniak verplaatst zich via de lucht en via
de bodem. Met name via de bodem leidt dat tot een aantasting van het ecologische
systeem, van vennen en bossen. Hij herinnerde zich een poster van VROM met
drie beelden: prachtige bomen in 1970, bomen in een veel slechtere toestand
in 1990 en bomen in een Tsjernobylstaat in 2010, ten gevolge van overbemesting.
Aan die voorstelling heeft hij altijd getwijfeld. De overschakeling van naaldhout
naar loofhout in Nederland gaat de verzuring tegen. Het Bosschap brengt de
laatste jaren geen rapportages meer uit, omdat het geen verandering kan constateren
in de vitaliteit van de Nederlandse bossen. Er zou weer eens op basis van
reële gegevens een discussie moeten plaatsvinden. De directe relatie
met de emissie van een bedrijf op enkele honderden meters afstand van een
bos is wetenschappelijk niet te onderbouwen.Er is nog geen wetsontwerp over het ammoniakbeleid. Voor zo'n wetsontwerp
gaf hij de regering de volgende elementen in overweging:– alleen emissiebeleid, conform de motie van april 1998;– meer nadruk op de individuele verantwoordelijkheid van de ondernemer;– een ammoniakemissieplafond van 300 kg per dierplaats en een plafond
per bedrijf, dat in reconstructiegebieden strenger kan zijn.Een bedrijf kan een pakket van bronmaatregelen toepassen. Dat kan worden
opgenomen in een milieuvergunning. De geloofwaardigheid van de rijksoverheid
is nog steeds in het geding. Natuurwaarden moeten worden beschermd en agrarische
activiteiten in stand gehouden. Zuidoost-Friesland heeft tien jaar lang om
instrumenten gevraagd om te komen tot een stikstofnorm per hectare. Tien jaar
lang is men gefrustreerd door de departementen. Uiteindelijk was men blij
met het emissiebeleid dat ingezet zou worden, maar nu wordt toch weer teruggegaan
naar depositie en is alle moeite voor niets geweest.De heer Meijer was blij dat er voor de reconstructiegebieden voorlopig
oplossingen zijn gevonden, al had hij daar inhoudelijk nog bedenkingen bij.
Ondertussen moet men zich redden met de brochure uit 1985, de richtlijn uit
1996 en in de reconstructieprovincies de jurisprudentie. Veel duidelijkheid
wordt er niet geboden. Over een nieuwe cumulatiemethodiek is weinig concreets
te vinden. Hij kon dan ook niet instemmen met de voorstellen. De beëindigingsregeling
is vooralsnog geen succes. Zij werd gezien als een schuldsaneringsregeling,
maar blijkt nu gebruikt te worden voor een heel andere categorie bedrijven.
Dat een kans is gemist komt vooral door de onduidelijkheid over het fiscale
regime. Als die er nog is als de taxaties afgerond zijn, zullen er geen handtekeningen
worden gezet. Als die duidelijkheid er in het najaar is, moet dezelfde regeling
met dezelfde condities worden opengesteld om te kijken of er meer bedrijven
over de streep kunnen worden gehaald.De heer Meijer hechtte grote waarde aan een mestbeleid gebaseerd op het
principe «meten is weten». Gelet op het RIVM-rapport was hij het
niet eens met het derogatieverzoek dat is ingediend in Brussel. Hij pleitte
voor een evaluatie op korte termijn, gezien het overweldigende feitenmateriaal
dat beschikbaar is. Hij was blij met de aanpassingen in de regeling voor het
boer-boertransport. De bedrijven die geïnvesteerd hebben moeten overigens
meer zekerheid krijgen.De heer Ter Veer (D66) vond de boer-boertransportregeling
maar niks, maar wilde geen tijd meer besteden aan spilt milk. De opkoopregeling
vond hij echter een groot succes. Een substantiële hoeveelheid fosfaat wordt uit de circulatie genomen. Het sociale element in de regeling
maakt het veehouders mogelijk op een waardige wijze afscheid te nemen van
hun vak. In het fiscale recht zijn plenty regelingen die het mogelijk maken
om op een vernuftige wijze de som die men ontvang te gebruiken om zijn toekomst
in te richten. Het is extra wrang dat afgelopen dinsdag de deuren weer wagenwijd
opengezet dreigden te worden om via extra kippenmest weer meer fosfaatproductie
te doen ontstaan. Hij vroeg wanneer het Bureau heffingen in Assen start met
de uitwerking van de regeling voor knelgevallen in het kader van de Wet herstructurering
varkenshouderij. Hij was het eens met de lijn van beide bewindslieden inzake
het derogatieverzoek. Als alle plussen en minnen uit het RIVM-rapport en de
commentaren daarop worden gemiddeld, komt men precies uit op het standpunt
van het kabinet.De heer Ter Veer sprak de wens uit dat snel ervaring kan worden opgedaan
met het voorgenomen stankbeleid. Hij was niet tevreden met de passages over
het ammoniakbeleid. Hij verzocht de ministers die passages te herschrijven
en zich daarbij te baseren op het in het regeerakkoord vastgelegde uitgangspunt
dat emissie de basis is voor het toekomstige ammoniakbeleid. Met een emissiebeleid
wordt een beroep gedaan op de verantwoordelijkheid van iedere individuele
ondernemer. Depositiebeleid lijkt hem niet zinvol zolang het emissiebeleid
onvoldoende is doorgevoerd. In de concentratiegebieden zal ook bij het voorgestelde
emissiebeleid de achtergronddepositie op een niveau boven de ecologische grens
blijven. Hij had temeer bezwaren omdat de Kamer nog de ontwerpreconstructiewet,
gegevens over de opkoopregeling en over de besteding van de 600 mln. voor
de melkveehouderij, waaraan de commissie-Koopmans gaat werken, tegoed heeft.
Een emissiebeleid houdt vermoedelijk in dat emissienormen per plek gaan verschillen.
Dat hoeft geen zonering te zijn, want het is nog niet duidelijk wat er uit
de commissie-Koopmans komt. Voor zijn gevoel is thans alleen een emissie-eis
te formuleren voor bedrijven in de nabijheid van vennen, de meest beschermwaardige
en kwetsbare landschapselementen. Voor alle andere elementen is het afwachten
wat het resultaat zal zijn van de samenhang van het beleid dat is ingezet.
Boven alle twijfel is verheven dat het ammoniakbeleid afgestemd moet zijn
op het ontzien van kwetsbare natuur. De mix van emissiebeleid en depositiebeleid
die thans wordt voorgesteld leidt tot zoveel onhelderheid dat niemand het
meer begrijpt. Niemand weet meer waaraan hij toe is. Die prijs is te hoog.Mevrouw Vos (GroenLinks) was blij dat de regering
duidelijk maakt dat de schade aan de natuur thans zodanig is dat een forse
reductie van de ammoniakuitstoot nodig is. De regering zet, met instemming
van de Kamer, fors in op het natuurbeleid. Zij investeert honderden miljoenen
in de EHS. Het zou heel merkwaardig zijn als zij de natuur in die EHS langzaam
liet verpieteren door milieuvervuiling, onder andere door ammoniak. Het is
voor mevrouw Vos onbegrijpelijk dat de regering een fors hoger emissieplafond
wil dan zij eerder zelf, in het derde NMP, heeft vastgesteld. De Kamer heeft
de regering via een motie zelfs een verdere versoepeling opgedragen. Ook dat
was voor mevrouw Vos onbegrijpelijk en teleurstellend. Als er natuurwaarden
op het spel staan, moet dat desnoods ook tot extra krimp van de veehouderij
leiden, hoe pijnlijk dat ook is. Zij vroeg hoe de regering met dit beleid
aan haar internationale verplichtingen, bijvoorbeeld inzake biodiversiteit,
denkt te kunnen voldoen. Zij achtte in Nederland een economisch verantwoorde
landbouw met behoud van natuurwaarden nog goed mogelijk, via een reconstructieplan
en via enorme investeringen.Mevrouw Vos vroeg wanneer de AMvB huisvesting komt en of de technische
eisen zodanig zullen zijn dat de emissiereductie zo groot mogelijk zal zijn.
Het leek haar nodig dat ook de melkveehouderij eronder valt. Zij ondersteunde
de gedachte dat dit niet voldoende is om de ammoniakuitstoot terug
te dringen. Voor een aantal gebieden is een zonering nodig. Er zal aanvullend
beleid nodig zijn voor de droge zandgronden. Zij verwachtte dat dit beleid
zo goed uit te werken is dat elke veehouder straks precies weet waar hij aan
toe is.Het onderscheid tussen concentratiegebieden en niet-concentratiegebieden
was mevrouw Vos niet helder. Overal in het land is kwetsbare natuur aanwezig,
die ook overal gelijkelijk moet worden beschermd. Veehouders moeten gelijkelijk
worden behandeld. Zij was het overigens eens met de uitzondering voor kleine
melkveehouderijen in de A1-zone. Dit leek haar ook een oplossing voor Zuidoost-Friesland.
Dan blijft het voor bedrijven tot 60 koeien nog altijd mogelijk om in de buurt
van zeer kwetsbare natuur te blijven boeren. Het leek haar voor kleine bedrijven
met 30 tot 60 koeien mogelijk om te overleven, zeker in een meer duurzaam
type landbouw. Zij vroeg zich echter af of de flexibeler zonering in de concentratiegebieden
er niet toe leidt dat kwetsbare natuur in B-gebieden niet langer goed beschermd
wordt. Zij zag liever dat het zoneringssysteem zowel in concentratie- als
niet-concentratiegebieden werd toegepast. Zij vroeg waarom geen salderingssystematiek
toegepast wordt voor de concentratiegebieden. Na het vervallen van de interim-wet
kan straks alleen nog gestuurd worden op ruimtelijke ordening en dierrechten.
Daarmee ontstaat meer ruimte voor flinke uitbreidingen in gebieden vrij dicht
bij kwetsbare natuur, doordat latente rechten gebruikt gaan worden.Mevrouw Vos stemde in met de invoering van de omgevingstoets. Zij meende
dat die consequenties zou moeten hebben voor de milieuvergunningen van grote
bedrijven die niet voldoen aan de ammoniakeisen. De regering heeft de wel
erg optimistische verwachting dat na uitvoering van de reconstructieplannen
er geen grote bedrijven meer zullen zijn in de buurt van kwetsbare gebieden
of dat hun ammoniakuitstoot niet te groot is.Mevrouw Vos betwijfelde of de wetenschappelijke onderbouwing voor het
stankbeleid nu voldoende is om de Raad van State te overtuigen. Zij vreesde
dat er toch meer stankgehinderden in het landelijk gebied zullen zijn. Met
de onderbouwing van het derogatieverzoek is een goede lijn ingezet. Daarin
is ook helder dat een reductie van de veestapel in Nederland absoluut noodzakelijk
blijft.Het antwoord van de bewindsliedenDe minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening
en Milieubeleid achtte het niet verstandig nu heel veel te zeggen
over het derogatieverzoek bij de EU. De regering heeft getracht daarvoor een
stevig draagvlak te vinden door middel van een wetenschappelijk verantwoord
onderzoek door het RIVM. Hij hoopte dat Brussel de objectiviteit ervan wil
erkennen, hoewel het RIVM natuurlijk een Nederlandse instelling is. Bedrijven
met een heel hoge grasopbrengsten kunnen in het kader van de MINAS-norm boven
de norm van 250 kg kunnen uitkomen. Er moet op een mediaan cijfer worden gemikt.
Natuur en Milieu vindt dat het nog veel te ver gaat, maar als hij de verschillende
commentaren las, kreeg hij de indruk met die mediaan wel goed te zitten. Indien
de 250 kg-norm wordt geaccepteerd, is dat een fikse derogatie ten opzichte
van de 170 kg-norm. Begin juni wordt op hoog ambtelijk niveau overleg gepleegd
in Brussel. Hij was graag bereid om zich naar het buitenland te begeven, om
het Nederlandse standpunt in Brussel te helpen verdedigen.Na de aanneming van de motie inzake de hoogte van een ammoniakemissieplafond
voor 2010 op 30 maart had de minister gezegd dat hij die motie beschouwde
als een steun in de rug voor de onderhandelingen. Overigens was hij het woord
resultaatsverplichting niet in de motie tegengekomen. De regering wordt verzocht
strak vast te houden aan 128 kton. Strak vasthouden aan een inzet doet een
goede onderhandelaar altijd. De norm van 128 kton is de uitkomst van onderhandelingen
in het kader van de Verenigde Naties. Er is in het verzuringsbeleid
van ammoniak een relatie met VOS, SO2 en NOx. De belangrijkste
discussie gaat in de EU overigens niet zozeer over ammoniak, maar over NOx. In het laatste voorstel aan de lidstaten dat hij onder ogen had gehad,
kwam men uit op 124 kton voor ammoniak voor Nederland in 2010. Het voorstel
in zijn geheel (dus alle vier stoffen) is voor hem niet acceptabel. Hij praat
ook met de commissie voor LNV over ammoniak en daarnaast met de commissie
voor VROM over VOS, SO2 en NOx. Hij moet een zo goed
mogelijk totaal resultaat verwezenlijken. Ondertussen zijn verschillende werkafspraken
gemaakt over 104 kton plus een bandbreedte van maximaal 24 kton. Hij had er
geen enkel misverstand over laten bestaan dat hij niet met al te ambitieuze
resultaatsverplichtingen wilde werken. Hij zou zich goed kunnen voorstellen
dat een resultaatsverplichting van 128 kton en een wat lagere inspanningsverplichting
werden afgesproken. Tegen LTO is gezegd dat tot 2010 op basis van het nitraatbeleid
een behoorlijke krimp moet plaatsvinden. Hij zou de veehouders geen extra
krimp in dezelfde periode op basis van het ammoniakbeleid willen aandoen.
Volgens zijn deskundigen is dat ook niet nodig. Na 2010 zal men verder moeten
gaan.In het regeerakkoord staat dat het mest- en mineralenbeleid langs de bestaande
lijn wordt voortgezet, maar dat het ammoniakbeleid uitsluitend zal worden
gebaseerd op het emissiespoor. In de volgende zin staat echter dat met name
voor de kwetsbare zandgronden aanvullend beleid noodzakelijk is, mede met
het oog op de EU-nitraatrichtlijn. Dat in één alinea wordt gesproken
over «uitsluitend» en «aanvullend» is duidelijk een
compromis geweest. De minister mikt in hoofdzaak op het emissiespoor, maar
dus niet uitsluitend. Hij doet dat vooral door middel van zoveel mogelijk
technische maatregelen, op basis van de beste beschikbare technieken. In een
enkel gebied kan misschien nog wat verder worden gegaan, maar de kosten daarvan
zijn uitermate hoog, vaak niet meer economisch rendabel te maken. Indien technische
maatregelen onvoldoende zijn, zijn er twee mogelijkheden. De eerste is het
terugbrengen van de veestapel, een poging die al is gedaan voor 1998, maar
dat was sociaal niet acceptabel, niet handhaafbaar enz. De tweede is aanvullend
beleid, vooral voor de zandgronden, door middel van zonering. Wil men die
zonering niet, dan wil men expliciet terug naar de wet-Van Aartsen, naar een
aanzienlijke reductie van de veestapel. De minister kiest er het liefst voor
de boeren niet verder te treffen door een nog grotere reductie van de veestapel.
Hij kiest voor een aantal ruimtelijke ordeningsmaatregelen via zonering. Na
2010 moeten dan toch meer maatregelen worden genomen, maar misschien zijn
dan betere, kosteneffectievere technieken beschikbaar dan thans. Hij hecht
aan een goede, vitale boerenstand, die in de gelegenheid wordt gesteld geleidelijk
zijn bedrijvigheid verder te verduurzamen. Daarvoor zijn tot 2010 ook investeringen,
zekerheid en duidelijkheid nodig.Voor de (zeer) beschermwaardige gebieden is de EHS een belangrijk gegeven.
De rijksoverheid stelt criteria, maar de provincies stellen de grenzen vast
met de zones eromheen. Voor de bepaling van de omvang van de zone wordt ervan
uitgegaan dat door de depositie vooral natuurwaarden in de onmiddellijke omgeving
van een bedrijf worden geschaad. De minister meende dat daarvoor een behoorlijke
wetenschappelijke onderbouwing aanwezig was, maar erkende dat er vragen waren.
Door het blijven stellen van vragen wordt het beleid echter continu uitgesteld,
hetgeen in strijd is met het voorzorgsbeginsel in het milieubeleid. Hij voegde
daaraan toe dat, naarmate er meer stallen dichtbij natuurgebieden staan, bovenop
de algemene ammoniakdepositie, afkomstig van verder gelegen bedrijven en andere
bronnen, er een extra aanzienlijke emissie daar neerslaat en schade toebrengt.
Of dat door de lucht of via de bodem gebeurt, is niet zo relevant. In de nabijheid
van een emissiebron is de schade groter. Op grond van deze stelling moet een
zo flexibel mogelijke zonering worden vastgesteld en kan het onderscheid tussen
concentratiegebieden en niet-concentratiegebieden worden gemaakt.
Over de exacte normen valt nog best te praten, bijvoorbeeld voor kleine melkveehouderijen
binnen niet-concentratiegebieden. Het gaat nu om de systematiek.In voorbereiding is een wet ammoniak en stank, die half juni in de ministerraad
kan worden besproken en op 26 juni naar de Raad van State kan worden gestuurd.
De minister realiseerde zich dat gelet op de opvattingen in de commissie nog
diepgaand moet worden gesproken, maar hij hoopte dit te kunnen doen op basis
van het conceptwetsvoorstel. Dat is gebaseerd op een stuk waarover in grote
lijnen overeenstemming is bereikt met het bedrijfsleven en de medeoverheden.
Het leek hem het beste niet steeds weer algemeen overleg te houden, waarbij
toch vormen van onduidelijkheid blijven bestaan, maar aan de hand van een
concreet wetsvoorstel van het kabinet te spreken. Gelet op wat hij inmiddels
van de Kamer had gehoord, zou hij nog eens goed kunnen kijken naar een aantal
specifieke normen. Dat kan leiden tot een wet waar de meerderheid van de Kamer
achter staat en die de sector de komende jaren voldoende duidelijkheid biedt.De minister meende dat aan de hand van het nader onderzoek de Raad van
State over het stankbeleid te overtuigen moet zijn. Hij zou het uiterste te
doen om dit zo snel mogelijk te realiseren.De minister van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij was van oordeel dat de implementatie van het mestbeleid goed op
gang is gekomen. De Raad van State beziet op het moment een wetsontwerp inzake
mestafzetcontracten, dat de Tweede Kamer hopelijk vóór het zomerreces
kan krijgen. Als de wet in januari 2001 in het Staatsblad belandt, is men
op 1 januari 2002 goed voorbereid. Hij had er vertrouwen in dat het systeem
de toets van het Nederlandse en Europese recht goed zou kunnen doorstaan.De minister meende dat de regeling voor het boer-boertransport redelijk
is. De Kamer behoeft zichzelf geen schoonheidsprijs toe te kennen, maar hij
was ervan overtuigd dat er geen sprake is van een precedentwerking. Er is
ook geen sprake van een wezenlijke desinvestering van de mestintermediairs.Naar de smaak van de minister was het resultaat van de eerste tranche
van de beëindigingsregeling in de huidige omstandigheden optimaal. Ruim
eenderde van het mestoverschot kan thans uit de markt genomen worden. Meer
dan 3500 boeren hebben binnen twee maanden een voor hen buitengewoon moeilijke
en vaak emotionele beslissing moeten nemen. Hij vermoedde dat de oplopende
prijzen er deels de oorzaak van zijn dat niet meer dan eenderde, dus wel meer
dan een kwart, is gehaald en voorts dat er nog tweeënhalf jaar tijd is
voor de boer voor hij definitief zou moeten besluiten. Het is belangrijk dat
de tweede tranche het volgend jaar wordt geopend, omdat dan de invoering van
het systeem van mestafzetcontracten dichterbij komt. Wat de fiscaliteit betreft,
heeft het kabinet al het mogelijke gedaan om maximale duidelijkheid te geven.
Op 21 juni is er een algemeen overleg waarin het hele ondernemerspakket aan
de orde komt. Hij had met staatssecretaris Bos afgesproken dat de afrekening
binnen de twaalf maanden die de individuele boer heeft om tot bedrijfsbeëindiging
te komen, plaatsvindt. Het fiscaal bepalende moment zal ruimschoots na 1 januari
2001 liggen en niet het moment van de beslissing zijn, dat ergens in het vroeg
najaar of aan het einde van de zomer zal zijn.Het gebruik van dierlijke mest wordt gestuurd door de verliesnormen. Het
gebruik van de boer is de som van de verliesnorm en de opname door het gras.
Een boer met een hogere onttrekking boert beter en kan boven de norm van 250
kg komen.De minister hoopte dat het besluit hardheidsgevallen binnenkort in het
Staatsblad kan worden gepubliceerd. Voorts hoopte hij dat in die gevallen
ruimschoots, voordat de definitieve beslissing wordt genomen inzake deelname
aan de RBV, helderheid kan worden gegeven aan de individuele ondernemer.De voorzitter stelde vast dat er geen tijd
meer was voor een tweede termijn. Omdat daaraan wel behoefte is, zal worden
getracht de volgende week een algemeen overleg in te lassen.De voorzitter van de vaste commissie voor Landbouw, Natuurbeheer
en Visserij,Ter VeerDe voorzitter van de vaste commissie voor Volkshuisvesting, Ruimtelijke
Ordening en Milieubeheer,ReitsmaDe griffier van de vaste commissie voor Landbouw, Natuurbeheer en
Visserij,Van OverbeekeXNoot1Samenstelling: Leden: Van der Vlies (SGP), ondervoorzitter, Swildens-Rozendaal
(PvdA), Ter Veer (D66), voorzitter, Witteveen-Hevinga (PvdA), Feenstra (PvdA),
M. B. Vos (GroenLinks), Stellingwerf (RPF/GPV), Poppe (SP), Van
Ardenne-van der Hoeven (CDA), Augusteijn-Esser (D66), Klein Molekamp (VVD),
Passtoors (VVD), Eisses-Timmerman (CDA), Th. A. M. Meijer (CDA),
Schreijer-Pierik (CDA), Oplaat (VVD), Hermann (GroenLinks), Geluk (VVD), Udo
(VVD), Waalkens (PvdA), Schoenmakers (PvdA), Herrebrugh (PvdA), Atsma (CDA),
Snijder-Hazelhoff (VVD), Dijsselbloem (PvdA).Plv. leden: Van Vliet (D66), Van Zuijlen (PvdA), Ravestein (D66), Zijlstra
(PvdA), Albayrak (PvdA), Van der Steenhoven (GroenLinks), Van Middelkoop (RPF/GPV),
Kant (SP), Mosterd (CDA), Scheltema-de Nie (D66), Verbugt (VVD), Cornielje
(VVD), Buijs (CDA), Rietkerk (CDA), Reitsma (CDA), Patijn (VVD), Karimi (GroenLinks),
Kamp (VVD), O. P. G. Vos (VVD), Belinfante (PvdA), Dijksma
(PvdA), De Boer (PvdA), Van Wijmen (CDA), Te Veldhuis (VVD), Duivesteijn (PvdA).XNoot2Samenstelling: Leden: Reitsma (CDA), voorzitter, Witteveen-Hevinga
(PvdA), Van Middelkoop (RPF/GPV), Feenstra (PvdA), Verbugt (VVD), Poppe (SP),
Duivesteijn (PvdA), Crone (PvdA), Augusteijn-Esser (D66), Klein Molekamp (VVD),
Hofstra (VVD), ondervoorzitter, Eisses-Timmerman (CDA), Th. A. M. Meijer
(CDA), Luchtenveld (VVD), Van Wijmen (CDA), Van der Steenhoven (GroenLinks),
Van der Staaij (SGP), Ravestein (D66), Oplaat (VVD), Kortram (PvdA), Van der
Knaap (CDA), Van Gent (GroenLinks), Udo (VVD), Waalkens (PvdA), Schoenmakers
(PvdA).Plv. leden: Leers (CDA), Dijksma (PvdA), Stellingwerf (RPF/GPV), Valk
(PvdA), Essers (VVD), De Wit (SP), Van Heemst (PvdA), De Boer (PvdA), Scheltema-de
Nie (D66), Van Beek (VVD), Geluk (VVD), Visser-van Doorn (CDA), Schreijer-Pierik
(CDA), Blok (VVD), Biesheuvel (CDA), M. B. Vos (GroenLinks), Van
't Riet (D66), Giskes (D66), Niederer (VVD), Van den Akker (CDA), Halsema
(GroenLinks), Snijder-Hazelhoff (VVD), Hindriks (PvdA), Spoelman (PvdA). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-24445-53.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl