Wijziging Besluit vergunningen koolwaterstoffen continentaal plat 1996 (willekeurige afschrijving); Verslag schriftelijk overleg over o.a. artikelen 12, 13 en 18 van de Mijnwet continentaal plat
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 24671, nr. 3

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

18-07-1996

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1995-1996

24671 nr. 3

10-07-1996

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamVragen en opmerkingen van de commissieAntwoorden van de minister van Economische Zaken
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 24671Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 32 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
24 671Wijziging van het Besluit vergunningen koolwaterstoffen continentaal
plat 1996 (willekeurige afschrijving)nr. 3VERSLAG VAN EEN SCHRIFTELIJK OVERLEGVastgesteld 10 juli 1996De vaste commissie voor Economische Zaken1
heeft naar aanleiding van de brief van de minister van Economische Zaken van
29 maart 1996 (stuk 24 671, nr. 1), waarin hij een afschrift van de bovengenoemde
algemene maatregel van bestuur overlegt, de onderstaande vragen en opmerkingen
geformuleerd.De antwoorden van de minister zijn ontvangen per brief van 28 juni en
eveneens in dit verslag opgenomen.De voorzitter van de commissie,H. VosDe griffier voor dit verslag,Van Overbeeke Vragen en opmerkingen van de commissieDe leden van de fracties van VVD, PvdA, D66 en CDA nemen met gemengde
gevoelens kennis van onderhavige AmvB. Hoewel in beide Kamers van het parlement
uitvoerig is stilgestaan bij de interpretatie van artikel 18 MCP en de koppeling
van dit artikel met artikel 12 MCP twijfelen deze leden aan de correctheid
van de uitvoering van amendement nr. 8 op stuk 24 078. Daarnaast stellen
zij vraagtekens bij de rechtskracht van artikel II wegens strijd met artikel
13 MCP. Dit noopt hen de volgende vragen aan de minister voor te leggen.1. Krachtens artikel 13 MCP verleende winningsvergunning:Artikel 13 MCP laat aanvulling van financiële voorschriften neergelegd
in de ten tijde van de verleende opsporingsvergunning geldende AMvB bij verlening
van de winningsvergunning niet toe, zelfs niet indien het een voor de vergunninghouder
gunstige voorwaarde betreft. Komt artikel II van de AMvB om deze reden niet
in strijd met een hogere wetsbepaling (artikel 13 MCP) en wordt daarom de
rechtskracht van dit artikel niet ondermijnd?2. Verleende winningsvergunning:In de wijzigings-AMvB worden de artikelen 12 en 18 MCP opnieuw aan elkaar
gekoppeld. Met deze wettelijke constructie blijft de Regering vasthouden aan
de opvatting van de minister als verwoord in de nota naar aanleiding van het
verslag (TK 1994/95, 24 078, nr. 5, blz. 11). Naar aanleiding van deze
opvatting heeft het parlement, na intensieve discussie, door middel van amendement
nr. 8 deze koppeling expliciet verbroken en heeft zij daarmee afstand genomen
van de opvatting in de nota naar aanleiding van het verslag. De leden van
de fracties van VVD, PvdA, D66 en CDA brengen nogmaals naar voren dat artikel
18 MCP los staat van artikel 12 MCP. Zij wijzen erop dat door toepassing van
artikel 18 MCP alle, dus ook financiële voorwaarden kunnen worden aangepast
indien dit noodzakelijk is om de voortgaande exploratie en ontwikkeling van
delfstoffenvoorkomens mogelijk te maken. Dit is het probleem van de marginale
velden. De leden van de eerder genoemde fracties wijzen hierbij naar de toelichting
van het amendement waarin expliciet wordt gesteld: «deze bepaling is
gewenst om flexibel in te kunnen spelen op de ontwikkelingen in de mijnbouw».
Met andere woorden, artikel 18 MCP is het instrument om te komen tot wijziging
van financiële voorwaarden in bestaande vergunningen. Voor nieuw te verlenen
vergunningen kan worden volstaan met wijziging van de op artikel 12 MCP gebaseerde
amvb (zie artikel I wijzigings-amvb).Via artikel 18 MCP kan de vergunninghouder bepalen welke voorwaarden dienen
te worden gewijzigd (en in welke omvang) om een voortzetting van opsporing
en winning van marginale veldens mogelijk te maken. Uitgangspunt hierbij is
dat de financiële voorwaarden zodanig zijn vastgesteld dat de staat recht
heeft op een optimale afdracht van opbrengsten verkregen uit de delfstoffenwinning
minus een redelijke beloning van de onderneming. Een redelijke beloning is
een zodanige winst op investeringen dat deze onderneming overgaat tot exploratie
en winning van delfstoffen. Indien dit «financieel evenwicht»
is verstoord, dient de vergunninghouder over een middel te beschikken dat
hem garandeert dat door aanpassing van financiële voorwaarden dit «evenwicht»
wordt hersteld. Artikel 18 MCP is hiervoor bedoeld («de Minister geeft
aan een verzoek gevolg»). Het amendement geeft dit aan door in de toelichting
te spreken van «rechtszekerheid». Indien de onderneming meer vraagt
dan nodig voor herstel van het financieel evenwicht kan de minister het teveel
gevraagde wegens strijd met het algemeen belang (optimale afdracht aan de
staat) afwijzen. Een dergelijk verzoek tot aanpassing van financiële
voorwaarden, dat zou leiden tot een meer dan redelijke beloning (en dus te
weinig opbrengsten voor de staat), heeft tot gevolg dat het verzoek ook in
strijd zou komen met het doel van de Mijnwet continentaal plat en de algemeen
verbindende voorschriften daarvan.Bij koppeling van artikel 18 MCP aan 12 MCP, zoals neergelegd in onderhavige
amvb, zou de vergunninghouder eerst moeten wachten totdat de minister besluit
om de financiële voorwaarden in de amvb te wijzigen. Hierdoor raakt de
vergunninghouder in een wel zeer afhankelijke positie (wel of geen wijziging
amvb? welke voorwaarden worden gewijzigd? hebben deze voorwaarden wel het
noodzakelijke positieve effect?). De rechtszekerheid die de onderneming via
artikel 18 MCP los van artikel 12 MCP zou hebben gaat door de koppeling verloren.
Het resultaat van de koppeling van 12 aan 18 MCP is dan dat het financieel
evenwicht niet wordt aangepast. Dit betekent dat de onderneming bij uitblijven
van een «redelijke beloning» met exploratie en winning onder bestaande
vergunningen te stoppen. De vele ontdekte doch niet winbare marginale velden
(102) illustreren dit effect. Het amendement nr. 8 heeft tot doel soelaas
te bieden voor deze negatieve ontwikkeling. Deelt de minister deze opvatting
van de leden van de fracties van VVD, PvdA, D66 en CDA? Is de huidige redactie
van artikel II mede om deze reden niet in strijd met de tekst en de intentie
van amendement 8, zo vragen deze leden.Kan niet beter gekozen worden voor de bekendmaking via een circulaire
in de Staatscourant, waarin voor houders van bestaande vergunningen willekeurige
afschrijving met terugwerkende kracht zal worden toegestaan? De betrokken
vergunninghouders kunnen dan de voorziening met behulp van artikel 18 MCP
aanvragen. Dit laat dan wel onverlet dat de vergunninghouder altijd de mogelijkheid
behoudt om zelfstandig, dus bij uitblijven van een circulaire van de minister,
vraagt om wijziging van zijn financiële voorwaarden. Ook ten aanzien
van de terugwerkende kracht wijzen de leden van de fracties van VVD, PvdA,
D66 en CDA erop, dat ook artikel III in een dergelijke circulaire opgenomen
kan worden. Levert de regeling via een circulaire niet meer rechtszekerheid
op voor betrokkenen? En waarom is niet voor deze lichtere procedure gekozen?
Is de minister bereid dit alsnog te doen, zo vragen de leden van deze fracties.De leden van de fractie van de PvdA hebben voorts nog een aantal vragen
van andere aard.Zij vragen of het juist is dat het hier alleen en uitsluitend gaat om
de uitvoering van de Mijnwetswijziging tengevolge van de implementatie van
de Europese richtlijn.Deze leden willen graag nader geïnformeerd worden over de onderlinge
samenhang van de stukken «Besluit van 26 maart 1996, nr. 95.006169 houdende
bepalingen inzake financiële voorschriften bij een concessie voor koolwaterstoffen
Nederlands territoir 1996», het «Besluit van 26 maart 1996, nr.
95.004610 houdende bepalingen inzake financiële voorschriften bij een
opsporings- of winningsvergunning voor koolwaterstoffen op grond van de Mijnwet
continentaal plat (Besluit vergunningen koolwaterstoffen continentaal plat
1996)» en het onderhavige stuk. Waarom zijn er verschillende procedures
gevolgd?Zijn er andere voorbeelden in sectoren van de industrie die gestimuleerd
worden met de maatregelen zoals hier aan de orde zijn waaronder het toestaan
van een vrije afschrijving op investeringen? Zij zijn geïnteresseerd
in de vraag of de Europese Commissie gehoord is en wat de resultaten daarvan
zijn geweest en zo nee, waarom is dat dan niet gebeurd? De leden van de fractie van de PvdA zijn vooralsnog verbaasd over de zienswijze
van de regering dat de hier aan de orde zijnde maatregelen mogelijkerwijs
leiden tot de ontvangst van extra baten van de overheid. Er wordt immers gesteld dat de produktie van gas uit de kleine velden
bedoeld is om het Groningerveld te sparen. Van daaruit gezien is er toch geen
sprake van extra produktie en dus ook niet van extra aardgasbaten? Het volume
aan gasproduktie blijft toch gelijk? Zo niet, kan de regering dan een nadere
toelichting geven op basis van welke uitgangspositie dan sprake zou zijn van
extra produktie en waarom? Om hoeveel extra produktie zou het dan gaan ten
opzichte van wat?Deze leden menen dat er niet alleen geen sprake is van extra ontvangsten,
maar dat het eerder zal gaan om een relatieve vermindering van ontvangsten.
Immers door de verlaging van de staatsdeelneming, het achterwege laten van
de cijnsheffing bij een produktievolume van niet meer dan 800 mln m3 aardgas uit een vergunningsgebied per jaar en door het toestaan van
een vrije afschrijving op investeringen in bepaalde bedrijfsmiddelen voor
het winstaandeel zal er in beginsel derving van staatsinkomsten aan de orde
zijn. Kan de regering aangeven van welke bedragen inzake de derving van staatsinkomen
wordt uitgegaan? Vanaf welk tijdstip moet rekening worden gehouden met deze
derving van inkomsten en over welke periode? Als deze maatregelen achterwege
zouden zijn gebleven zou dan niet tot produktie van de kleine velden in het
continentaal plat zijn overgegaan? Is er een relatie met de inhoud van de
antwoorden van de minister op de vragen 8 en 9 m.b.t. het Besluit concessies
koolwaterstoffen Nederlands territoir 1996 en Besluit vergunningen koolwaterstoffen
continentaal plat 1996 zoals aan de Kamer gezonden bij brief d.d. 19 april
1996? Deze leden zijn in dit verband vooral ook geïnteresseerd in de
laatste zin van het antwoord op vraag 9 «Er zijn een aantal vergunningen
die op afronding liggen te wachten».Deze leden willen verder graag weten hoeveel arbeidsplaatsen de ontwikkeling
van de overgebleven marginale Noordzeevelden oplevert. Hoeveel Nederlanders
zullen daar hun werk vinden en voor hoe lang? Zij stellen deze vraag omdat
zij signalen hebben ontvangen dat de betrokken maatschappij vooral werkt met
arbeidskrachten die van buiten Nederland afkomstig zijn. Antwoorden van de minister van Economische ZakenDe leden van de fracties van VVD, PvdA, D66 en CDA stelden een aantal
vragen betreffende de artikelen 12, 13 en 18 van de Mijnwet continentaal plat.1. Uit het systeem van de hiervoor genoemde wetsartikelen valt af te leiden,
dat het uitgangspunt van de wet is, dat aan een winningsvergunning de (financiële)
voorschriften worden verbonden die de betrokken algemene maatregel van bestuur
bevatte op het tijdstip, waarop de aan de winningsvergunning voorafgaande
opsporingsvergunning werd verleend. Hiermee wordt enerzijds rechtszekerheid
gecreëerd voor de mijnondernemers en wordt anderzijds het niveau van
de staatsrevenuen uit de winning van delfstoffen zeker gesteld. Artikel 18
maakt het mogelijk om op verzoek van de betrokken mijnondernemers wijziging
te brengen in de vergunningvoorschriften, voor zover het bij en krachtens
de wet bepaalde dat toelaat en de wijziging niet in strijd is met het algemeen
belang.In de praktijk wordt dit steeds zo toegepast, dat wijzigingen op verzoek
slechts toelaatbaar worden geoordeeld, als de algemene maatregel van bestuur
hiertoe met zoveel woorden de mogelijkheid bevat. Aldus blijft de (rechts)zekerheid
gewaarborgd: de mijnondernemingen kan niet tekort worden gedaan,
omdat wijziging van de voorschriften alleen op hun verzoek kan plaatsvinden;
de staat kan niet tegen de wil van het parlement inkomsten derven, aangezien
het parlement steeds op grond van artikel 12, tweede lid, van de Mijnwet continentaal
plat betrokken is bij de vaststelling van de voorschriften betreffende financiële
afdrachten.In deze situatie verkeren we ook nu. De mijnondernemingen wordt de mogelijkheid
geboden tot toepassing van de methode van vrije afschrijving; zij worden daartoe
niet verplicht. Aangezien deze mogelijkheid uitdrukkelijk is neergelegd in
artikel II van de voorliggende algemene maatregel van bestuur, heeft het parlement
thans, indien het van oordeel zou zijn, dat deze mogelijkheid uit een oogpunt
van staatsfinanciën niet aanvaardbaar is, via de in gang gezette wetsprocedure
een middel om de vrije afschrijving tegen te houden.Tegen deze achtergrond meen ik, dat de voorliggende wijzigings-algemene
maatregel van bestuur volledig recht doet aan de strekking van de Mijnwet
continentaal plat. Dat geldt ook voor het element in artikel II van de maatregel,
dat niet alleen aanpassing van de vergunningvoorschriften kent op verzoek,
maar zo'n aanpassing ook mogelijk maakt bij het verlenen van een winningsvergunning.
Deze bepaling heeft geen andere bedoeling dan volstrekt onnodige bureaucratie
tegen te gaan. Zonder zo'n bepaling zou aan ondernemers immers eerst verplicht
een vergunning «oude stijl» moeten worden verleend, waarna zij
om aanpassing zouden moeten vragen en die aanpassing bij beschikking gerealiseerd
zou moeten worden (waarna ook nog het traject van artikel 17 van de Mijnwet
continentaal plat doorlopen moet worden), om de mogelijkheid van de vrije
afschrijving alsnog hun deel te kunnen laten worden. Met een dergelijke omweg
is geen belang gediend. Bovendien wordt met deze bepaling de (rechts)zekerheid
van de vergunninghouders absoluut niet aangetast. Ook onder een vergunning
die vrije afschrijving toestaat, is een vergunninghouder immers geenszins
verplicht die afschrijvingsmethode daadwerkelijk toe te passen. Aldus spoort
deze bepaling, hoewel zij niet geheel overeenkomt met de letter van artikel
13 van de Mijnwet continentaal plat, geheel met de strekking van dat artikel.
Daarom is zij naar mijn mening aanvaardbaar en wenselijk. Ik wijs er in dit
verband ook op, dat de Raad van State in zijn ter zake uitgebracht advies
geen aanmerking heeft gemaakt op dit aspect van de algemene maatregel van
bestuur (het advies heb ik de Tweede Kamer toegezonden met mijn brief van
23 april 1996, kenmerk 96/027/725 WJA/W).2. De aan het woord zijnde fractieleden wezen op het feit dat met het
aannemen door de Tweede Kamer van het genoemde amendement nr. 8 bedoeld is
de koppeling tussen de artikelen 12 en 18 van de Mijnwet continentaal plat
door te snijden. In de voorliggende wijzigings-amvb worden deze artikelen
nog steeds gekoppeld. Ik wil daar een aantal opmerkingen over maken.In de eerste plaats onderken ik dat in de huidige wet, ook na de verwerking
daarin van amendement nr. 8, de wijze waarop de artikelen 12 en 18 zijn verwoord
aanleiding kan geven tot misverstanden. Het is dan ook mijn voornemen om in
het komende wetsvoorstel voor de nieuwe mijnwet, dat naar ik verwacht over
ongeveer een jaar aan de Tweede Kamer aangeboden zal worden, de procedure
voor het wijzigen van vergunningvoorschriften helderder te regelen.Een tweede opmerking die ik hierover wil maken is dat de nieuwe mijnwet
mijns inziens de enige plaats is om dit goed te regelen. Dit is niet iets
wat in deze algemene maatregel van bestuur geregeld kan worden; daar is die
maatregel ook niet voor bedoeld.In de derde plaats is de formule die de kamer voorstaat, namelijk dat
het vergunninghouders vrij staat om om wijziging van hun vergunningvoorschriften
te verzoeken, in ieder geval voor het onderhavige onderwerp, de willekeurige
afschijving, precies op deze manier is geregeld. De algemene maatregel
van bestuur is op zichzelf dan ook helemaal in lijn met wat de kamer wil.Mede gezien het grote belang dat ook door de mijnbouwsector wordt gehecht
aan een snelle invoering van de mogelijkheid tot willekeurige afschijving,
dring ik er bij de Tweede Kamer op aan mee te willen werken aan een voortvarende
behandeling van het wetsvoorstel dat de inwerkingtreding van de algemene maatregel
van bestuur moet regelen. Het is mijn bedoeling dat dat wetsvoorstel de kamer
zal bereiken, zo spoedig mogelijk na de afronding van dit schriftelijk overleg.
Ik zeg hierbij graag toe bij de discussie over de nieuwe mijnwet uitgebreid
terug te komen op de procedure voor het wijzigen van vergunningvoorschriften.Op de desbetreffende vraag van de leden van de PvdA-fractie antwoord ik,
dat de thans aan de orde zijnde wijzigings-amvb geen gevolg is van implementatie
van de Europese richtlijn, maar een onderdeel vormt van de maatregelen tot
verbetering van het mijnbouwklimaat, waarop ik hierna terugkom.De twee door deze leden genoemde algemene maatregelen van bestuur van
26 maart 1996 inzake financiële concessie-, resp. vergunningvoorschriften
strekten wel tot uitvoering van de Europese richtlijn. In verband met het
uitgangspunt dat er daarbij geen ruimte meer is voor aanvullend nationaal
beleid, is in de wetswijziging van de gelegenheid gebruik gemaakt een bepaling
op te nemen, inhoudende dat de normaal voor dergelijke uitvoerings-amvb's
geldende procedure van overleggen aan de Staten-Generaal eenmalig achterwege
zou blijven. De thans voorliggende algemene maatregel van bestuur, die een
wijziging aanbrengt in een van de twee genoemde amvb's van 26 maart 1996,
bevat geen richtlijnimplementatie, maar eigen nationaal beleid. Daarom wordt
hij wel onderworpen aan de procedure voor voorwaardelijke delegatie, neergelegd
in artikel 12, tweede lid, van de Mijnwet continentaal plat. Aldus is verklaard
waarom verschillende procedures zijn gevolgd.De vrije afschrijving die hier aan de orde is, is in de belastingsfeer
geregeld op grond van artikel 10, derde lid, onder b, van de Wet op de inkomstenbelasting
1964 in de Aanwijzingsregeling willekeurige afschrijving continentaal plat
(Stcrt. 1995, 123). Wat het winstaandeel in de sfeer van de mijnwetgeving
betreft, sluit de onderhavige algemene maatregel van bestuur daarbij aan.
Op grond van de genoemde wetsbepaling zijn op het beleidsterrein van het Ministerie
van Economische Zaken tot nu toe geen andere sectoren van de industrie gestimuleerd
door vrije afschrijving toe te staan.De maatregel is door Economische Zaken niet voorgelegd aan de Europese
Commissie, aangezien het hier gaat om het overnemen van een reeds eerder getroffen
regeling met een fiscaal karakter die geldt voor alle op het continentaal
plat werkzame maatschappijen, ongeacht hun nationaliteit.De leden van de PvdA-fractie zeiden vooralsnog verbaasd te zijn over de
zienswijze van de regering dat de aan de orde zijnde maatregelen mogelijkerwijs
leiden tot de ontvangst van extra baten door de overheid. Daarover merk ik
het volgende op.Vrije afschrijvingen zijn een belangrijk element van het pakket maatregelen
ter verbetering van het mijnbouwklimaat. Dit pakket bevat onder andere verbetering
van inkoopvoorwaarden van Gasunie en de algemene maatregel van bestuur van
27 januari 1995, Stb. 42, tot wijziging van het koninklijk besluit van 6 februari
1976, houdende uitvoering van artikel 12 van de Mijnwet continentaal plat
ten aanzien van opsporings- en winningsvergunningen voor of mede voor aardolie
of aardgas (Stb. 102) inzake nieuwe vergunningen, waarbij de staatsdeelneming
werd teruggebracht van 50% naar 40% en werd bepaald dat cijnsheffing achterwege
blijft bij een produktievolume van niet meer dan 800 mln. m3 aardgas uit een vergunninggebied per jaar. De doelstelling van dit
pakket is om de ontwikkeling van marginale velden te bevorderen. Het totale
pakket leidt naar verwachting tot een additionele produktie van circa 75 mrd
m3 aardgas uit kleine velden. Zonder de maatregelen zal deze hoeveelheid
niet geproduceerd worden. De maatregelen leiden tot een toename van de economisch
winbare hoeveelheid aardgas en in die zin is er sprake van extra gasbaten.
Daarenboven kan het Groningen-veld hierdoor langer zijn reservefunctie vervullen.
Dit is geheel in lijn met het huidige kleine-veldenbeleid, waarvan de doelstelling
is om zoveel mogelijk gas met voorrang uit kleine velden te produceren en
daardoor te komen tot een optimaal beheer van de nationale gasvoorraad. Bij
een olieprijs van circa 16 US $ per vat leiden de maatregelen tot additionele
overheidsinkomsten van circa 2 miljard gulden. Ook relatief is er geen daling
van overheidsinkomsten, omdat zonder de maatregelen de genoemde hoeveelheid
nimmer gewonnen zal worden, waardoor er geen sprake van overheidsinkomsten
kan zijn (zie ook de nota van toelichting bij de hiervoor genoemde algemene
maatregel van bestuur van 27 januari 1995 tot wijziging van het koninklijk
besluit van 1976 in Stb. 1995, 42).Op de vraag of er een relatie is met de inhoud van de in mijn brief van
19 april 1996 gegeven antwoorden op de vragen 8 en 9 met betrekking tot het
Besluit concessies koolwaterstoffen Nederlands territoir en het Besluit vergunningen
koolwaterstoffen continentaal plat is het antwoord ontkennend. De vertraging
die is opgetreden bij de implementatie van richtlijn 94/22/EG heeft ertoe
geleid, dat vanaf 1 juli 1995 (de datum waarop de implementatie gereed had
moeten zijn) de vergunningverlening is opgehouden. Deze stagnatie in vergunningverlening
had dus een formele reden en werd niet veroorzaakt door het financiële
klimaat voor mijnbouwactiviteiten.De leden van de PvdA-fractie vroegen naar de werkgelegenheidseffecten
van de ontwikkeling van de overgebleven marginale velden. Uitgaande van de
beschrijving in de artikelen 3.4, derde lid, en 3.7, vierde lid, van het Besluit
vergunningen koolwaterstoffen continentaal plat van marginaliteit (afvoer
van niet meer dan 800 000 m3 aardolie of 800 mln. m3 aardgas per jaar per vergunninggebied) is van de thans producerende
Nederlandse olie- en gasvelden meer dan tweederde deel aan te duiden als zogenaamde
marginale velden. Hiervan is ongeveer driekwart offshore gelegen. De verwachting
is, dat het aandeel in de olie- en gasproduktie van de marginale velden niet
zal dalen. Wel zullen in de toekomst relatief wat minder velden op het continentaal
plat gelegen zijn.Bij de olie- en gasproducenten in Nederland werken ongeveer 7000 personen.
Volgens een recent onderzoek van het NEA (stichting voor transportonderzoek
en -opleiding) zijn de toeleveranciers aan deze olie- en gasproducenten goed
voor zo'n 20 000 arbeidsplaatsen. (De totale werkgelegenheid ligt vanwege
dubbeltellingen wat lager dan de som van deze twee cijfers.) Deze werkgelegenheid
is niet volledig toe te schrijven aan het bestaan van de Nederlandse olie-
en gaswinning. De werkgelegenheid bij de toeleveranciers is namelijk voor
circa de helft afhankelijk van export naar het buitenland. Voor het behoud
van deze exportpositie is echter een gezonde thuismarkt, een rendabele Nederlandse
olie- en gaswinning, van groot belang. Daardoor is ook deze werkgelegenheid
indirect toe te rekenen aan de Nederlandse olie- en gaswinning.De verwachting is, dat in de nabije toekomst de activiteiten in de olie-
en gaswinning zullen toenemen. Voor de komende jaren, zo lijkt het, zal daardoor
de werkgelegenheid in de olie- en gassector op peil blijven.Uit deze twee gegevens, het aandeel van de marginale offshore-velden en
de werkgelegenheid in de olie- en gaswinning, kan niet worden afgeleid welke
werkgelegenheid nu en in de toekomst toe te rekenen is aan de marginale offshore-velden.
Wel is met deze gegevens duidelijk dat deze velden van groot belang
zijn en zullen blijven voor de werkgelegenheid in deze sector.De delfstofwinning heeft – en dit betreft met name de bovengenoemde
directe werkgelegenheid – een sterk internationaal karakter. Dit geldt
zowel voor de in Europa opererende winningsmaatschappijen als voor de werknemers
die in deze maatschappijen actief zijn. Hierbij zij opgemerkt dat de Wet arbeid
Noordzee (Stb. 1992, 592) voor alle werknemers op het Nederlandse deel van
het continentaal plat geldt, ongeacht hun nationaliteit of de «nationaliteit»
van de betrokken onderneming. Dit draagt bij aan gelijkwaardige condities
waaronder offshore-produktiemedewerkers met elkaar concurreren voor een baan
in deze sector. In die wet is vastgelegd dat alle werknemers op het Nederlandse
deel van het continentaal plat vallen onder de dwingende bepalingen van het
Nederlandse recht. Hierbij valt te denken aan de berekening en uitbetaling
van loon, geoorloofde vormen van loon en bescherming bij ontslag. De Wet arbeid
Noordzee verklaart ook de Nederlandse Wet minimumloon en minimumvakantiebijslag
dwingend van toepassing op de salariëring van offshore-werknemers. XNoot1Samenstelling: Leden: Van Erp (VVD), ondervoorzitter, Mateman (CDA), Blaauw
(VVD), Van der Vlies (SGP), H. Vos (PvdA), voorzitter, Van Gelder (PvdA),
Smits (CDA), Ter Veer (D66), De Jong (CDA), Leers (CDA), Van der Hoeven (CDA),
Remkes (VVD), Van Wingerden (AOV), Rabbae (GroenLinks), Jorritsma-van Oosten
(D66), De Koning (D66), Voûte-Droste (VVD), Hessing (VVD), Vreeman (PvdA),
Zonneveld (CD), Van Dijke (RPF), Van der Ploeg (PvdA), Van Zuijlen (PvdA),
Van Walsem (D66) en Houda (PvdA).Plv. leden: Passtoors (VVD), Ten Hoopen (CDA), Van Rey (VVD), Van Middelkoop
(GPV), Woltjer (PvdA), Sterk (PvdA), Van Rooy (CDA), Ybema (D66), Wolters
(CDA), Lansink (CDA), Terpstra (CDA), Weisglas (VVD), Nijpels-Hezemans (Groep
Nijpels), M. B. Vos (GroenLinks), Bakker (D66), Van Ardenne-van der Hoeven
(CDA), Verbugt (VVD), Klein Molekamp (VVD), Witteveen-Hevinga (PvdA), Poppe
(SP), Leerkes (U55+), Verspaget (PvdA), Adelmund (PvdA), Jeekel (D66) en Crone
(PvdA). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-24671-3.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl