Wijziging van enkele sociale zekerheidswetten (Belastingplan 2002 V - Sociale zekerheidswetgeving); Advies en nader rapport
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 28016, nr. A

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

24-09-2001

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2001-2002

28016 nr. A

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. Thematische opzet2. Tijdelijke referendumwet3. Aanleiding tot het wetsvoorstel4. De werklast die voortvloeit uit administratieve vereenvoudiging5. Effectiviteit wetsvoorstel voor reïntegratie arbeidsgehandicapten6. Effectiviteit wetsvoorstel voor reïntegratie oudere
werknemers7. Inpasbaarheid in het stelsel van de sociale zekerheidOverige puntenOndertekeningLichaamOndertekeningBijlage bij het advies van de Raad van State van 5 september 2001,
no. W06.010441/IV, met redactionele kanttekeningen die de Raad in overweging
geeft.WetsvoorstelMemorie van toelichting
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 28016Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 42 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
28 016Wijziging van enkele sociale zekerheidswetten (Belastingplan 2002 V –
Sociale zekerheidswetgeving)AADVIES RAAD VAN STATE EN NADER RAPPORT1Hieronder zijn opgenomen het advies van de Raad van State d.d. 5 september
2001 en het nader rapport d.d. 12 september 2001, aangeboden aan de Koningin
door de staatssecretaris van Financiën en de staatssecretaris van Sociale
Zaken en Werkgelegenheid. Het advies van de Raad van State is cursief afgedrukt.Bij Kabinetsmissive van 21 augustus 2001, no. 01.003908, heeft Uwe Majesteit,
op voordracht van de Staatssecretaris van Financiën, mede namens de Minister
van Sociale Zaken en Werkgelegenheid, bij de Raad van State ter overweging
aanhangig gemaakt het voorstel van wet met memorie van toelichting tot wijziging
van enkele socialezekerheidswetten (Belastingplan 2002 V – Sociale zekerheidswetgeving).Blijkens de mededeling van de Directeur van uw kabinet van 21 augustus
2001, no. 01 003908, machtigde Uwe Majesteit de Raad van State zijn advies
inzake het bovengenoemde voorstel van wet rechtstreeks aan de Staatssecretaris
van Financiën te doen toekomen. Dit advies, gedateerd 5 september 2001,
no. W06.01.0441/IV, bieden wij u hierbij aan.Met het wetsvoorstel wordt beoogd de werking van de Wet (re)integratie
arbeidsgehandicapten (Wet Rea) te vereenvoudigen door enkele daarin opgenomen
subsidieregelingen te vervangen door vrijstelling van af te dragen premies
aan de betrokken werkgevers. Daarnaast wordt met het wetsvoorstel een vermindering
van af te dragen premies gegeven aan werkgevers die ouderen in dienst nemen
of houden.De Raad van State maakt naar aanleiding van het wetsvoorstel een aantal
opmerkingen met betrekking tot de aanleiding, onderbouwing, effectiviteit
en inpasbaarheid in de sociale zekerheid van het voorstel. Hij is van oordeel
dat het voorstel in verband daarmee nader dient te worden overwogen.Dit advies, gedateerd 5 september 2001, no. WO6. 010441/IV, bieden wij
u hierbij aan.1. Thematische opzetIn het Belastingplan 2002 I, zoals het aan de Raad is aangeboden, was
naast voorstellen tot wijziging van belastingwetten ook de inhoud van het
onderhavige wetsvoorstel opgenomen. Het bijeenbrengen van maatregelen van
uiteenlopende aard in een belastingplan legt druk op de besluitvorming. Bij
de behandeling van het belastingplan 1993 in de Eerste Kamer der Staten-Generaal
is het kader geschetst van de onderwerpen die in een belastingplan thuishoren.
Alleen maatregelen die direct betrekking hebben op het budgettaire en koopkrachtbeeld
van het komende jaar zouden in een belastingplan mogen worden opgenomen. Het
kabinet heeft zich achter deze opzet gesteld.Bij toetsing van het Belastingplan 2002 I aan dit kader kwam de Raad tot
de slotsom dat in ieder geval de maatregelen die betrekking hebben op de wijziging
van de Wet Rea als uitvloeisel van de evaluatie van die wetgeving, geen betrekking
hebben op de belastingheffing en dat zij ook zozeer een zelfstandig karakter
dragen dat afsplitsing geboden zou zijn. Op de voet van artikel 22 van de
Wet op de Raad van State heeft op 13 augustus 2001 met de Staatssecretaris
van Financiën hierover een beraadslaging plaatsgevonden. De staatssecretaris
heeft in het beraad gesteld te willen bevorderen dat dit onderdeel van het
Belastingplan 2002 I afzonderlijk als voorstel van wet aanhangig zal worden
gemaakt. Volgens de Raad brengt het zelfstandig karakter van het wetsvoorstel
mee dat in de toelichting de op het wetsvoorstel betrekking hebbende budgettaire
en administratieve lasten en de Europese en personele aspecten moeten worden
opgenomen. De Raad adviseert hiertoe.Het ligt wegens de sociaalrechtelijke inhoud van het wetsvoorstel voor
de hand dat een bewindspersoon van het Ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid
als eerste ondertekenaar het wetsvoorstel voor zijn rekening neemt. De Raad
beveelt aan daartoe over te gaan.In het Belastingplan 2002 I zoals aangeboden aan de Raad was ook de inhoud
van het onderhavige wetsvoorstel opgenomen. De Raad is tot de slotsom gekomen
dat de maatregelen die betrekking hebben op de wijziging van de Wet op de
(re)integratie arbeidsgehandicapten (Wet REA) als uitvloeisel van de evaluatie
van die wetgeving, geen betrekking hebben op de belastingheffing en dat zij
ook zozeer een zelfstandig karakter dragen dat afsplitsing van het Belastingplan
2002 geboden zou zijn.Nader overleg met de Staatssecretaris van Financiën heeft ertoe geleid
dat dit onderdeel afzonderlijk als voorstel van wet aanhangig zal worden gemaakt.
Gezien de samenhang tussen de voorstellen in dit voorstel van wet en de overige
voorstellen in het kader van het Belastingplan 2002 zal dit voorstel van wet
wel gelijktijdig met en als onderdeel van het Belastingplan 2002 aan de Kamer
worden aangeboden. Reden daarvoor is dat de voorgestelde wijzigingen in de
Wet REA niet gezien kunnen worden als op zich zelf staande maatregelen, maar
onderdeel uitmaken van een totaal pakket aan beleidsvoornemens gericht op
een verbetering van de werking van de arbeidsmarkt. Om die reden zal de staatssecretaris
van Financiën als eerste ondertekenaar optreden.Conform het advies van de Raad is, gelet op het zelfstandig karakter van
het wetsvoorstel, de Memorie van toelichting uitgebreid met de budgettaire
en administratieve lasten alsmede de Europese en personele aspecten.2. Tijdelijke referendumwetOp grond van de Tijdelijke referendumwet (Trw) kan over het wetsvoorstel
een referendum worden gehouden. Aan dit aspect is in de toelichting geen aandacht
gegeven. Gelet op de in de artikelen 11 en 12 Trw genoemde termijnen is het
onaannemelijk dat als tijdstip van inwerkingtreding van het wetsvoorstel 1
januari 2002 gehaald wordt, indien de Trw vóór 1 oktober 2001
in het Staatsblad wordt geplaatst. Op grond van artikel 16 Trw kan, indien
de inwerkingtreding van een wet geen uitstel kan lijden, onder verwijzing
naar dat artikel in de desbetreffende wet de inwerkingtreding in afwijking
van de artikelen 12 en 13 Trw worden geregeld.Indien het in de bedoeling ligt het wetsvoorstel op 1 januari 2002 in
werking te laten treden, adviseert de Raad het voorstel aan te vullen met
een regeling als bedoeld in artikel 16 Trw.De Raad merkt op dat geen aandacht is gegeven aan de mogelijkheid dat
op grond van de Tijdelijke referendumwet over dit wetsvoorstel een referendum
wordt gehouden. Indien de Tijdelijke referendumwet voor 1 oktober 2001 in
het Staatsblad wordt geplaatst acht de Raad het, gelet op de gehanteerde termijnen
in de Tijdelijke referendumwet, onaannemelijk dat als tijdstip van inwerkingtreding
van dit wetsvoorstel, 1 januari 2002 gehaald wordt. De Raad adviseert
om indien het in de bedoeling ligt dit wetsvoorstel op 1 januari 2002 in werking
te laten treden, een regeling op te nemen als bedoeld in artikel 16 van de
Tijdelijke referendumwet, welke voor wetten waarvan de inwerkingtreding geen
uitstel kan lijden, voorziet in een inwerkingtreding in afwijking van de in
die wet voorgeschreven termijnen.In de brief die de minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties
op 13 juli 2001, na aanvaarding van de Tijdelijke referendumwet door de Eerste
Kamer, aan de Voorzitter van de Tweede en de Eerste Kamer der Staten-Generaal
heeft gezonden (TK vergaderjaar 2000–2001, 27 034, nr. 36 en EK
vergaderjaar 2000–2001, 27 034, nr. 216g) is aangegeven dat met
het oog op een goede uitvoering van de wet bevorderd zou worden dat de wet
op 1 januari 2002 in werking treedt. Inmiddels is de Tijdelijke referendumwet
in het Staatsblad geplaatst en wel op 4 september 2001 (Stb. 388). Artikel
171 van de Tijdelijke referendumwet bepaalt dat de inwerkingtreding geschiedt
met ingang van de eerste dag van de vierde kalendermaand na de dag van uitgifte
van het Staatsblad waarin de wet wordt geplaatst. Dat betekent dat nu ook
vaststaat dat de datum van inwerkingtreding 1 januari 2002 is. Bij een inwerkingtreding
op 1 januari 2002 is de Tijdelijke referendumwet niet van toepassing op dit
wetsvoorstel. Artikel 169 van de Tijdelijke referendumwet bepaalt immers:
«Deze wet is niet van toepassing op wetten die zijn bekrachtigd (...)
voor de inwerkingtreding van deze wet». Omdat bekrachtiging van dit
wetsvoorstel voorzien is vóór 1 januari 2002 is in de wettekst
en de toelichting geen aandacht besteed aan de niet van toepassing zijnde
Tijdelijke referendumwet.3. Aanleiding tot het wetsvoorstelHet wetsvoorstel is, zo blijkt uit de toelichting1, in belangrijke mate ingegeven door de conclusies die zijn getrokken
uit een evaluatierapport van TNO (hierna: Rea-rapport).2 In dat rapport is echter benadrukt dat ruim anderhalf jaar na de invoering
van de Wet Rea nog geen definitief oordeel mogelijk is over de mate waarin
het beoogde effect, de bevordering van reïntegratie, wordt bereikt. Die
onmogelijkheid is in het Rea-rapport als volgt toegelicht. «Niet alleen
is er tijd nodig voor het »inregelen« van de nieuwe maatregelen
en veranderingen, maar ook is bij werkloze arbeidsgehandicapten de tijdsduur
van een arbeidstoeleidings- en bemiddelingstraject vaak langer dan een jaar.
Een ernstigere en minder vanzelfsprekende beperking blijkt echter te zijn
dat de statistische informatie op macroniveau tekortkomingen vertoont.»
In het Rea-rapport is tevens vermeld dat verschillende uitvoerende instellingen
en gemeenten door eerder ingezette taakverruimingen, veranderingen en reeds
bestaande personeelsproblemen vertraging hebben opgelopen zodat de Rea-uitvoering
met vertraging werd opgestart.3 In die gevallen
is de feitelijke evaluatieperiode veel korter dan anderhalf jaar geworden.Het hiervoor aangegeven karakter van het Rea-rapport noodzaakt tot terughoudendheid
bij het trekken van conclusies. Daar komt bij dat blijkens het Rea-rapport4 de statistische informatie op macroniveau die voor het
meten van de Rea-resultaten thans beschikbaar is belangrijke tekortkomingen
kent en onvoldoende basis biedt voor de voorgestelde wijzigingen. Het is daarom
volgens de Raad niet zonder risico om op basis van alleen nog maar een eerste
evaluatie ingrijpende veranderingen in de systematiek van de Rea-tegemoetkomingen
aan te brengen. Hierbij komt dat de uitvoerende instellingen nog bezig zijn
om zich vertrouwd te maken met de nieuwe systematiek die nog niet is uitgekristalliseerd
en toch al verkeren in een situatie waarin bij herhaling wijziging op wijziging
is gestapeld. Een aanzienlijke systeemwijziging in een nieuw stelsel dat nog
in opbouw is en door herhaalde wijzigingen niet de kans krijgt om zich te
stabiliseren, kan veel onrust, onvrede en demotivatie meebrengen voor de betrokkenen.Gelet op het voorgaande beveelt de Raad aan om aan risico's als hiervoor
bedoeld in de toelichting aandacht te besteden. Statistische informatie is
onvoldoende beschikbaar en de mede in het kader van Structuur uitvoering werk
en inkomen (SUWI) in gang gezette reorganisaties zijn nog niet afgerond. De
Raad adviseert thans geen ingrijpende veranderingen aan te brengen en de wijzigingen
te beperken tot die waarvan de noodzaak of het belang nu reeds vaststaat. De Raad is van mening dat gelet op de conclusie uit de evaluatie van de
Wet REA dat nog geen definitief oordeel mogelijk is over de mate waarin het
beoogde effect, de bevordering van de reïntegratie wordt bereikt, noodzaakt
tot terughoudendheid bij het trekken van conclusies en dat het niet zonder
risico's is om op basis van een eerste evaluatie ingrijpende veranderingen
in de systematiek aan te brengen. De Raad beveelt aan om in de toelichting
aandacht te besteden aan risico's doordat het nieuwe stelsel door systeemwijziging
niet de kans krijgt zich te stabiliseren en hetgeen onrust, onvrede en demotivatie
kan meebrengen voor betrokkenen. Statistische informatie is onvoldoende beschikbaar
en de mede in het kader van de Wet structuur uitvoering werk en inkomen (SUWI)
ingezette reorganisaties zijn nog niet afgerond. De Raad adviseert om de wijzigingen
te beperken tot die waarvan de noodzaak of het belang nu reeds vaststaat.Wij kunnen ons vinden in de conclusie dat nog geen definitief oordeel
gegeven kan worden over de effectiviteit van de wet. Wel is gebleken dat er
nog belangrijke tekortkomingen zijn bij de uitvoering van de wet en dat de
vormgeving van de instrumenten leidt tot onnodige rompslomp voor werkgevers
en in de uitvoering. Doel van de Wet REA was nu juist onder meer om de beslistermijnen
te verkorten door het invoeren van eenvoudig toepasbare instrumenten en een
heldere verantwoordelijkheidsverdeling. Dit doel is onvoldoende bereikt in
het huidige systeem. Geconstateerd kan worden dat de vormgeving van de instrumenten,
te weten de budgetten, het pakket op maat en de voorziening eigen werk, alsmede
de vrijstelling van en de korting op de basispremie Wet op de arbeidsongeschiktheidsverzekering
(WAO), er niet toe heeft geleid dat de procedures voor toekenning vereenvoudigd
zijn. Daarnaast is gebleken dat voor werkgevers de verstrekte instrumenten
niet doorslaggevend waren bij hun beslissing om arbeidsgehandicapte werknemers
in dienst te nemen of te houden. Wij zijn daarom van mening dat met maatregelen
tot verbetering van de uitvoering binnen de bestaande systematiek niet kan
worden volstaan en dat aanpassing van de systematiek en versobering van het
instrumentarium noodzakelijk is. Het voorstel van wet beoogt nu juist om een
verdere vereenvoudiging aan te brengen en de bestaande instrumenten van plaatsings-
en herplaatsingsbudget, pakket op maat en voorziening ten behoeve van het
eigen werk samen te voegen met de bestaande regeling inzake de vrijstelling
van en korting op de basispremie WAO in een nieuwe premievrijstelling. De
voorstellen brengen een verandering met zich mee, maar het karakter van de
wet is er niet wezenlijk door veranderd. In de toelichting is aandacht besteed
aan de gevolgen van de wijzigingen voor de uitvoering.4. De werklast die voortvloeit uit administratieve vereenvoudigingDe Raad onderkent dat de opzet van administratieve vereenvoudiging door
de verschuiving van subsidies naar premiereductie een wezenlijk belang van
het wetsvoorstel is. De doorwerking van een dergelijke vereenvoudiging staat
of valt echter met de mate waarin de met uitvoering te belasten Uitvoeringsorganisatie
werknemersverzekeringen (UWV) de werkbelasting die uit de verandering voortvloeit
ook daadwerkelijk aankan. Volgens de Raad dient er rekening mee te worden
gehouden dat UWV al in de startfase van de organisatie SUWI ingevolge het
onderhavige wetsvoorstel wordt belast met een aantal op het laatste moment
naar voren komende nieuwe taken en veranderingen. Een dergelijke startfase
van een omvangrijke, nieuwe organisatie pleegt met aanloop- en overgangsproblemen
gepaard te gaan. Dit roept de vraag op of UWV de voorgestelde, op een laatste
moment te implementeren wijzigingen, ook al zouden zij niet ingewikkeld zijn,
in organisatorisch opzicht tijdig kan aanbrengen. Tevens doet zich de vraag
voor of UWV in de startfase van SUWI er voldoende in kan slagen, de benodigde
tijdige controle en toezicht op de rechtmatigheid van premiereducties in de
Wet op de arbeidsongeschiktheidsverzekering (WAO) te effectueren.De Raad beveelt aan, met het oog op het voorgaande, te beoordelen en in
de toelichting te bespreken in hoeverre organisatorische knelpunten in SUWI
kunnen optreden door de uitvoering van het wetsvoorstel en daarbij het oordeel
van het verandermanagement van SUWI uitdrukkelijk te betrekken. De Raad onderkent de opzet van administratieve vereenvoudiging door vervanging
van de subsidies door premiereductie maar de vraag is of het Uitvoeringsinstituut
werknemersverzekeringen (UWV) wel tijdig in staat zal zijn de op een laatste
moment voorgestelde te implementeren wijzigingen in organisatorisch opzicht
aan te brengen. De organisatie wordt al in de startfase belast met een aantal
op het laatste moment naar voren komende nieuwe taken en veranderingen. Daarbij
doet zich ook de vraag voor of het UWV in staat is de benodigde tijdige controle
en toezicht op de rechtmatigheid te effectueren. De Raad beveelt aan om de
organisatorische knelpunten die in SUWI kunnen optreden te beoordelen en in
de toelichting te bespreken en het oordeel van het verandermanagement daarbij
te betrekken.Wij achten het vanzelfsprekend van essentieel belang dat de uitvoering
van het wetsvoorstel door de nieuwe organisatie feitelijk mogelijk is en dat
de rechtmatigheid gewaarborgd is. In zijn uitvoeringstoets heeft het Lisv
al aangegeven dat de relatie met de Invoeringswet SUWI naar verwachting geen
knelpunten zal opleveren. Implementatie van de wijzigingen in de systemen
is volgens het Lisv en het UWV i.o. echter niet mogelijk per 1 januari aanstaande.
Wel is het mogelijk om de wijzigingen in de loop van het jaar 2002 aan te
brengen en de premievrijstelling achteraf bij de eindafrekening te effectueren.
Het UWV i.o. is bereid om na te gaan of gedurende het jaar 2002 op voorlopige
basis het wetsvoorstel kan worden uitgevoerd, waarbij de voorlopig vastgestelde
bedragen na afloop van het kalenderjaar met de eindafrekening worden verrekend.
Over de precieze vormgeving van deze voorlopige uitvoering wordt overleg worden
gevoerd met het UWV i.o. In de toelichting wordt hier nader op ingegaan.5. Effectiviteit wetsvoorstel voor reïntegratie arbeidsgehandicaptenVan het wetsvoorstel mag worden verwacht dat het leidt tot verbetering
van de (financiële) aansporing van werkgevers en arbeidsgehandicapten
om mogelijkheden tot werken van die arbeidsgehandicapten te benutten. Op dit
punt is het volgende van belang.Het wetsvoorstel brengt voor de werkgevers een uitwisseling van subsidies
tegen premievrijstellingen mee. Per saldo gaan de betrokken werkgevers er
gezamenlijk niet op vooruit. Dit, terwijl de werkgevers hebben aangegeven
dat het bestaande financiële niveau van de Wet Rea toch al geen doorslaggevende
reden vormde om arbeidsgehandicapten weer in dienst te nemen.1 Het is van groot belang dat de betrokken arbeidsgehandicapten zo direct
mogelijk worden aangespoord tot herintreden in een baan en hun verantwoordelijkheid
op dit punt nemen.2 Zij krijgen echter ingevolge
het wetsvoorstel geen directe financiële stimulans.Aangaande het financieel aansporen van arbeidsgehandicapten tot het behouden
of opnieuw verkrijgen van werk kan worden geconstateerd dat het wetsvoorstel
geen meerwaarde biedt ten opzichte van Wet Rea. Het wetsvoorstel lijkt aldus
niet te beantwoorden aan de verwachting die aan het begin van dit punt is
uitgesproken.De Raad adviseert het wetsvoorstel op dit punt nader te bezien.De Raad constateert dat het wetsvoorstel geen directe financiële
prikkels bevat die arbeidsgehandicapten ertoe stimuleren actiever op zoek
te gaan naar betaald werk. De Raad constateert verder dat het wetsvoorstel
geen meerwaarde biedt ten opzichte van de Wet REA. Het wetsvoorstel lijkt
dus niet aan te sluiten bij de verwachtingen die zijn uitgesproken.Wij merken op dat dit wetsvoorstel in hoofdzaak wijzigingen bevat in de
maatregelen die gericht zijn op werkgevers. Uit de evaluatie is naar voren
gekomen dat dit instrumentarium onvoldoende effectief is. Het gebruik van
de subsidies is weliswaar toegenomen, maar dit heeft niet geleid tot een grotere
mate van reïntegratie van arbeidsgehandicapten. De kern van de maatregelen
is er daarom niet in gelegen dat de werkgevers er gezamenlijk op vooruit gaan
in die zin dat de subsidies worden uitgebreid. Integendeel het wetsvoorstel
beoogt een versobering van het instrumentarium. Wij zijn namelijk op basis
van de evaluatie tot de overtuiging gekomen dat voor werkgevers de hoogte
van de subsidies niet doorslaggevend is voor de reïntegratie-inspanningen.
Het ligt daarom niet voor de hand om de instrumenten in financiële zin
uit te breiden. Een belangrijke belemmering bij de reïntegratie
is de door werkgevers ondervonden administratieve rompslomp, onder meer door
meer aanvragen en lange procedures. Door de verschillende instrumenten samen
te voegen tot één overzichtelijke premievrijstellingsregeling
en verstrekking door slechts één instelling, het UWV, wordt
die belemmering bij werkgevers weggenomen. Belangrijk is daarbij dat ten minste
de werkelijk gemaakte kosten worden vergoed door middel van de aanvullende
mogelijkheid om subsidie aan te vragen voor de kosten voorzover ze uitstijgen
boven het bedrag van de premievrijstelling. Voor werkgevers die overgaan tot
reïntegratie wordt aldus het bereik en de toepassing van de reïntegratie-instrumenten
verbeterd.Voor werkgevers wordt in onderdeel I van het Belastingplan 2002 daarnaast
een nieuwe afdrachtvermindering voorgesteld indien ze werknemers in dienst
nemen die een arbeidsongeschiktheidsuitkering genieten dan wel vanuit een
uitkering op grond van de Algemene bijstandswet dan wel zonder uitkering toetreden
tot de arbeidsmarkt.De stimulans tot reïntegratie van de arbeidsgehandicapte zelf wordt
bereikt door verschillende maatregelen. In de eerste plaats wordt in het wetsvoorstel
de mogelijkheid geopend voor werknemers om zelf «meeneembare werkvoorzieningen»
aan te vragen bij het UWV. Deze toevoeging komt tegemoet aan een van de aanbevelingen
uit de evaluatie van de Wet REA, namelijk om de toepassing van het REA-instrumentarium
meer toe te spitsen op de wensen en mogelijkheden van de individuele cliënt.Daarnaast wordt in onderdeel I van het Belastingplan 2002 complementair
aan de maatregelen met betrekking tot de Wet REA een toetrederskorting geïntroduceerd
voor arbeidsongeschikten en personen zonder uitkering of een Abw-uitkering.
Benadrukt wordt nog eens dat het wetsvoorstel onderdeel is van een totaal
pakket aan beleidsvoornemens, gericht op het versterken van zowel het aanbod
als de vraag naar arbeid.In de Wet verbetering poortwachter en de (Invoeringswet) SUWI is bovendien
een aanzienlijke uitbreiding gegeven aan de rechten en plichten van de cliënt
met betrekking tot reïntegratie. De cliënt heeft onder meer recht
op informatie, begeleiding en op de inzet van een traject gericht op werk
indien hij niet op eigen kracht een plaats op de arbeidsmarkt kan verkrijgen.
De vrijblijvendheid van het aanbod van reïntegratie-activiteiten wordt
verminderd doordat daaraan ook plichten worden verbonden. Van deze uitbreiding
is eveneens een belangrijke stimulans te verwachten voor de arbeidsgehandicapte
om werk te zoeken en te aanvaarden.Naast de wettelijke maatregelen wordt geïnvesteerd in de verbetering
van de effectiviteit van de reïntegratietrajecten. Daartoe is in de nieuwe
aanbestedingsprocedure van het Lisv onder meer een belangrijke stap gezet
in de richting van resultaatfinanciering voor de reïntegratiebedrijven,
de meer doelgroep- en regiospecifieke aanbesteding en de uitbreiding van de
mogelijkheid voor de cliënt om zelf een keuze te maken uit de gecontracteerde
reïntegratiebedrijven.In zijn geheel genomen menen wij dat zo voldoende recht gedaan wordt aan
deze aspecten uit de evaluatie van de Wet REA.6. Effectiviteit wetsvoorstel voor reïntegratie oudere
werknemersDe voorgestelde financiële aansporingen voor werkgevers met betrekking
tot het aantrekken dan wel in dienst houden van ouderen zijn doorgaans meer
beperkt van aard1 dan die voor (potentiële)
werkgevers van Rea-arbeidsgehandicapten. Moeilijk kan worden verwacht dat
de naar verhouding bescheiden omvang van het voordeel voor werkgevers van
doorslaggevende betekenis zal zijn voor het aantrekken dan wel in dienst houden
van ouderen.Aangaande de beoogde ouderen is van belang dat hun keuze om wel of niet
(opnieuw) werk te zoeken, direct samenhangt met de inkomensperspectieven die
zij reeds hebben ingevolge prepensioenen en lijfrenten, die in veel gevallen
reeds vóór het bereiken van de leeftijd van 65 jaar tot uitkering
komen.Gelet op het voorgaande gaat de Raad ervan uit dat de betekenis van financiële
prikkels binnen groepen ouderen uiteenlopend is en bovendien in het algemeen
afneemt met het toenemen van de leeftijd in het zicht van pensioen. In dat
licht dient ook de keuze van de leeftijd van 58 jaar nader gemotiveerd te
worden. Het college adviseert rekening te houden met de hiervoor bedoelde, nader
uit te werken diversiteit en aan de hand daarvan te bepalen welke methoden
en middelen per onderscheiden groep het meest aangewezen zijn om ouderen voor
banen te behouden, dan wel opnieuw te interesseren. Bij gebreke van een dergelijke
uitwerking acht de Raad het gedeelte aangaande herintreden en behouden in
banen van ouderen onvoldoende geschikt voor opname in het wetsvoorstel.Door de Raad wordt een aantal kanttekeningen geplaatst bij de effectiviteit
van de in het Belastingplan 2002 voorgestelde maatregelen om de arbeidsparticipatie
van oudere werknemers te bevorderen.De Raad constateert dat de financiële aansporingen voor werkgevers
met betrekking tot het aantrekken dan wel in dienst houden van ouderen doorgaans
meer beperkt zijn dan die voor (potentiële) werkgevers van REA-arbeidsgehandicapten.Wij merken op, dat de premiekorting voor werkgevers bedoeld is om de loonkosten
voor genoemde twee specifieke groepen werknemers te verminderen. Gegeven het
feit dat de (extra) loonkosten van arbeidsgehandicapte werknemers in de regel
hoger zijn dan die voor oudere werknemers, ligt het in de rede dat ook de
premiekorting voor het in dienst nemen en houden van arbeidsgehandicapten
hoger is dan die voor ouderen.Daarnaast wijst de Raad op de naar verhouding bescheiden omvang van het
voordeel voor werkgevers om ouderen in dienst te nemen of te houden. Volgens
de Raad hangt de keuze van ouderen om al dan niet (opnieuw) werk te zoeken,
direct samen met de inkomensperspectieven die ouderen hebben ingevolge prepensioenen
en lijfrenten en die in veel gevallen reeds voor het bereiken van de leeftijd
van 65 jaar tot uitkering komen.Daarover merken wij op dat dit de reden iswaarom het Belastingplan 2002
een breder pakket maatregelen omvat gericht op het bevorderen van de arbeidsdeelname
van ouderen. Naast het verlagen van de loonkosten voor werkgevers die oudere
werknemers in dienst nemen of houden, wordt ook aan de (potentiële) oudere
werknemers zelf een financieel voordeel gegeven via een verhoging van de arbeidskorting.
Aangezien – zoals ook de Raad terecht constateert – steeds meer
ouderen hun inkomensperspectieven ingevolge prepensioen en/of lijfrente zien
verbeteren naarmate zij de leeftijd van 65 jaar naderen, is tevens gekozen
voor een vanaf 58 jaar oplopende verhoging van de arbeidskorting. Dezelfde
leeftijdsgrens en oploop in bedragen geldt tevens voor de aan werkgevers geboden
mogelijkheid om een belastingvrije bonus aan oudere werknemers uit te keren.
De keuze voor de leeftijdsgrens van 58 jaar ligt naar onze mening in de rede,
aangezien dit ook de leeftijdsgrens is die wordt gehanteerd in het wetsvoorstel
werkgeversbijdrage werkloosheidslasten oudere werknemers. Tevens wordt met
deze leeftijdsgrens aangesloten bij de bestaande ontheffing van de sollicitatieplicht
voor mensen ouder dan 57,5 jaar.Eind 2001 worden overigens de resultaten verwacht van een meer uitgebreid
onderzoek naar de positie van ouderen op de arbeidsmarkt. Concluderend zien
wij op grond van het vorenstaande geen aanleiding om de thans in het wetsvoorstel
Belastingplan 2002 opgenomen maatregelen voor het stimuleren van de arbeidsparticipatie
van ouderen te heroverwegen.7. Inpasbaarheid in het stelsel van de sociale zekerheidHet wetsvoorstel richt zich op het bevorderen van reïntegratie van
arbeidsgehandicapten en ouderen door middel van tegemoetkomingen aan werkgevers
wat betreft de af te dragen werkgevers premies. Voor arbeidsgehandicapten
vindt die tegemoetkoming wat betreft de WAO niet alleen plaats voor basispremies
maar ook voor gedifferentieerde premies. Ook de verlaging van de afdracht
van WAO-premies voor ouderen kan tevens afname van het gedifferentieerde deel
van die premies meebrengen.De gedifferentieerde premies zijn sinds de introductie van de Wet premiedifferentiatie
en marktwerking bij arbeidsongeschiktheidsverzekeringen (Pemba) bedoeld als
prikkel voor de werkgever om de instroom in de WAO van werknemers te beperken.
Slaagt een werkgever daarin niet, dan wordt na enige tijd het gedifferentieerde
premiedeel van de af te dragen WAO-premies voor die werkgever
verhoogd. Het wetsvoorstel verzwakt dit effect voor werkgevers die gehandicapten
en ouderen in dienst nemen, ook als die werkgever in het verleden een flink
aantal werknemers in de WAO heeft laten afvloeien. Volgens de Raad wordt hiermee
de bedrijven de mogelijkheid geboden om premieverhogingen wegens eerdere uitstroom
van werknemers naar de WAO op een laatste moment weer te verzachten met behulp
van de voorgestelde tegemoetkomingen.De Raad beveelt aan, deze werking van het wetsvoorstel, die min of meer
tegendraads aan de bedoelingen van premiedifferentiatie is, daaraan te ontnemen.De Raad stelt dat de mogelijkheid om vrijstelling te bieden van de gedifferentieerde
premie WAO op een aantal punten conflicteert met de doelstelling van andere
sociale zekerheidswetgeving, in het bijzonder de Wet premiedifferentiatie
en marktwerking bij arbeidsongeschiktheidsverzekeringen (Wet Pemba). Het wetsvoorstel
verzwakt de prikkel om instroom in de WAO te beperken door verzachting van
de premieverhoging met behulp van de vrijstelling voor arbeidsgehandicapten
en korting voor ouderen. De Raad beveelt aan deze werking aan het wetsvoorstel
te ontnemen.Wij delen het standpunt van de Raad niet.De gedifferentieerde premie beoogt de werkgever te confronteren met de
lasten van de arbeidsongeschiktheidsuitkering die worden veroorzaakt door
instroom van zijn werknemers in de WAO. Aan een werkgever die onvoldoende
inspanningen pleegt wordt een hogere premie opgelegd over het loon van zijn
werknemers. Het wetsvoorstel voorziet erin dat de werkgever die meewerkt aan
reïntegratie van een arbeidsgehandicapte werknemer de gedifferentieerde
premie niet is verschuldigd over het loon van die werknemer. De premie-opslag
op het loon van de overige werknemers blijft in stand. Het ligt in de lijn
met de gedachte achter de Pemba dat over het loon van de arbeidsgehandicapte
werknemer de gedifferentieerde premie niet wordt doorbelast. Aldus fungeert
de nota met de gedifferentieerde premie van de werkgever als een maandelijkse
vertaling voor de werkgever van zijn reïntegratie-inspanningen. De omvang
van de premievrijstelling, evenals de hoogte van de gedifferentieerde WAO
premie is door de werkgever daaruit onmiddellijk af te leiden. De werkgever
heeft daardoor een directer inzicht in de relatie tussen de inspanningen om
arbeidsgehandicapte werknemers in dienst te houden, of te nemen, en de instroom
van werknemers in de WAO. Wij verwachten daarom dat de nieuwe wetgeving zal
stimuleren om al in een vroeg stadium concrete initiatieven te ontplooien
teneinde de instroom in de WAO te beperken. Het nieuwe wetsvoorstel is daarom
consistent met de doelstelling van de Wet Pemba.8. De hiervoor vermelde tegemoetkomingen in de afdracht van WAO-premies
worden gecompenseerd door verhoging van de WAO-premie met betrekking tot andere
werknemers. Dit houdt in dat ook werkgevers die in het verleden hun best hebben
gedaan de instroom in de WAO te beperken, ingevolge het voorstel alsnog kunnen
worden geconfronteerd met een verhoging van de WAO-premies. Het wetsvoorstel
is daarom nadelig voor de rechtszekerheid van werkgevers die op grond van
de reeds bestaande Pemba-regels een gunstig premieregime tegemoetzien daar
dat regime met het voorstel dreigt te worden doorkruist door factoren die
zij niet in eigen hand hebben.De Raad beveelt aan om het voorstel aangaande de hiervoor bedoelde nadelen
voor de rechtszekerheid en de oogmerken van premiedifferentiatie op zijn merites
te bezien en daarmee alsnog rekening te houden bij het vormgeven aan de wijze
waarop de voorgestelde premieverlagingen moeten worden gecompenseerd.De Raad merkt op dat werkgevers die hebben getracht de instroom in de
WAO te beperken, worden geconfronteerd met verhoging van de WAO-premies voor
andere werknemers door de compensatie van de tegemoetkoming in de afdracht
van de WAO-premies. Het wetsvoorstel doet afbreuk aan de rechtszekerheid van
werkgevers die een gunstig premieregime doorkruist zien door factoren die
ze niet in eigen hand hebben en de Raad beveelt aan hiermee rekening te houden
bij de wijze van compensatie van de premieverlagingen. Wij merken op dat het in het systeem past om de vermindering van de afdracht
van de premies voor werkgevers die arbeidsgehandicapte werknemers in dienst
nemen of houden over het loon van die werknemers te compenseren met een verhoging
van de afdracht over het loon van de andere werknemers. De samenvoeging van
de subsidies met de vrijstelling van en korting op de basispremie WAO leidt
tot een verlaging van de uitgaven voor het Reïntegratiefonds, de invoering
van de ouderenkorting levert een vermindering van de afdracht over het loon
van deze werknemers op die door een geringe premieverhoging voor werkgevers
van andere werknemers gedekt moet worden. De verhoging van de premies voor
de overige werkgevers is echter een zo gering bedrag dat het minder is dan
een tiende procentpunt. Derhalve zien wij geen reden om te zoeken naar alternatieve
vormen van compensatie.9. Met het wetsvoorstel wordt een algemene oplossing voor tegemoetkomingen
bij (re)integratie doorgevoerd. Dit lijkt haaks te staan op de strekking van
de motie-Smits.1 In deze aangenomen2 motie wordt de regering onder meer verzocht, het persoonsgebonden
reïntegratiebudget landelijk in te voeren en de individuele werknemer
nader omschreven rechten en plichten toe te kennen. Daarmee lijkt de motie
aan te sturen op een meer individuele aanpak dan voorheen van de begeleiding
van reïntegratie, terwijl het wetsvoorstel juist een meer algemene aanpak
inhoudt.Het college adviseert in de toelichting in te gaan op de verhouding van
het wetsvoorstel tot de vermelde motie en voor afstemming, zo deze nodig is,
zorg te dragen.De Raad is van mening dat het wetsvoorstel algemene oplossingen voor tegemoetkomingen
bij reïntegratie invoert die haaks lijken te staan op de strekking van
de motie Smits, waarin onder meer wordt verzocht om het persoonsgebonden reïntegratiebudget
landelijk in te voeren en die meer lijkt aan te sturen op een individuele
aanpak. De Raad adviseert in de toelichting op de verhouding tussen beide
in te gaan en zo nodig voor afstemming te zorgen.Wij zijn van mening dat het doel en karakter van dit wetsvoorstel zo zeer
verschillen van de strekking van de motie Smits dat nadere afstemming tussen
dit wetsvoorstel en de motie niet nodig is. Het wetsvoorstel heeft vooral
betrekking op wijzigingen in het instrumentarium voor werkgevers, terwijl
de motie primair ziet op het versterken van de rechten van de werknemer bij
reïntegratie, in het bijzonder bij de inzet van trajecten gericht op
het verkrijgen van werk bij een andere werkgever. Met de invoering van de
premievrijstelling voor werkgevers wordt de werkgever de mogelijkheid geboden
om de daarmee bespaarde premie in te zetten voor reïntegratie op de wijze
die het beste past bij de behoefte aan reïntegratie van de werknemer
in het bedrijf. Alleen indien de kosten hoger zijn dan het bedrag van de premievrijstelling
zal hij de noodzaak en de omvang van de kosten behoeven aan te tonen. Daarmee
wordt tegemoetgekomen aan het eigen initiatief en de behoefte van de werkgever.Het persoonsgebonden reïntegratiebudget voor de werknemer heeft eveneens
de strekking de werknemer de mogelijkheid te bieden eigen initiatieven te
ondernemen voor zijn reïntegratie. Indien wordt vastgesteld dat reïntegratie
bij een (andere) werkgever is aangewezen kan de werknemer in aanmerking komen
voor een persoonsgebonden reïntegratiebudget. Met beide benaderingen
wordt aan de werkgever en de werknemer bij uitstek een individuele aanpak
geboden. De regeling van het persoonsgebonden reïntegratiebudget wordt
thans nader uitgewerkt in een algemene maatregel van bestuur. Gelet op het
voorgaande achten wij het niet nodig om in de Memorie van toelichting op de
verhouding tussen het wetsvoorstel en de motie Smits in te gaan.10. Samenvattende conclusie voor de punten 3–9Hiervóór is ingegaan op de aanleiding,
de onderbouwing, de effectiviteit en de inpasbaarheid van het wetsvoorstel.
De vermelde punten geven de Raad aanleiding te adviseren het wetsvoorstel
te heroverwegen.De Raad merkt op dat hetgeen door haar is opgemerkt onder de punten 7,8
en 9, de Raad aanleiding geeft te adviseren het wetsvoorstel te heroverwegen. Gelet op de beantwoording van de bedoelde vraagpunten 7,8 en 9, zijn wij
van mening dat het onderhavige wetsvoorstel kan worden gehandhaafd.Overige punten11. In artikel 79a, eerste lid, WAO, wordt ten behoeve van de maatregel
voor oudere werknemers een aanvangsleeftijd van 58 jaar voorgesteld. In de
Sociale Nota wordt gememoreerd dat voor ouderen geldt dat slechts één
op de drie (tussen 55 en 65 jaar) betaald werk doet.1 In dit licht dient in de memorie van toelichting te worden uiteengezet
waarom de keus is gevallen op een aanvangsleeftijd van 58 jaar en deze leeftijd
ter vergroting van het bereik van de voorgestelde faciliteit niet lager wordt
gesteld.De Raad is van mening dat in de memorie van toelichting dient te worden
uiteengezet waarom voor de maatregel voor oudere werknemers is gekozen voor
de aanvangsleeftijd van 58 jaar.Zoals uit de Sociale Nota blijkt, verricht slechts een op de drie ouderen
tussen de 55 en 65 jaar betaald werk. De voorgestelde maatregel richt zich
op werknemers vanaf 57,5 jaar (en die in een kalenderjaar 58 jaar worden).
Bij de keuze voor 58 jaar is onder andere gekeken naar het wetsvoorstel werkgeversbijdrage
werkloosheidslasten oudere werknemers. In dit wetsvoorstel is namelijk geregeld
dat de werkgever een bijdrage is verschuldigd bij instroom in de WW van een
werknemer van 57,5 jaar (of ouder). Ook het feit dat de duur van de loondervingsuitkering
WAO gekoppeld is aan de leeftijd van 58 jaar heeft bij de keuze een rol gespeeld.
Tot slot is mede gelet op de bestaande ontheffing van de sollicitatieplicht
voor personen boven 57,5 jaar. Voor de eenvoud en de uitvoerbaarheid van de
regeling is gekozen om de werkgever voor een premiekorting in aanmerking te
laten komen met ingang van de eerste dag in het kalenderjaar waarin de werknemer
58 jaar wordt.12. De premieverlaging voor oudere werknemers wordt ingevolge artikel
79a, tweede lid, pas bij minder dan 50% van het minimumloon gematigd. Volgens
de Raad dient dit lage percentage te worden gemotiveerd in de memorie van
toelichting. Daarbij kunnen tevens de mogelijk beoogde effecten van deze lage
begrenzing voor bepaalde categorieën werkenden met lage beloningen of
parttime-arbeid worden uiteengezet.De Raad verzoekt om te motiveren waarom de premieverlaging voor oudere
werknemers pas bij minder dan 50% van het wettelijk minimumloon wordt gematigd
en daarbij aandacht te schenken aan de effectiviteit voor bepaalde groepen.Het wetsvoorstel is op dit punt aangepast. De werkgever kan onafhankelijk
van de verdiensten van de oudere werknemer, in aanmerking komen voor een volledige
forfaitaire premiekorting. Het bedrag van de premiekorting kan echter niet
meer bedragen dan de door de werkgever verschuldigde WAO-premie.13. De voorgestelde maatregelen voor de (re)integratie van arbeidsgehandicapten
gaan gepaard met een budgettair neutrale financiële verschuiving van
subsidies naar verlaging van premie-afdrachten. De beoogde maatregelen voor
de (re)integratie van ouderen gaan niet gepaard met een verschuiving van subsidies,
die tot op heden voor ouderen ontbreken, naar een verlaging van premie-afdrachten.De Raad beveelt aan, verschillen tussen de maatregelen in financiering
en budgettaire gevolgen als hiervoor bedoeld in de toelichting tot uitdrukking
te brengen.De Raad verzoekt om een meer uitgebreide toelichting op de budgettaire
verschillen tussen de voorgestelde maatregelen die tot doel hebben de arbeidsdeelname
van arbeidsgehandicapten te bevorderen, en voorstellen die moeten bijdragen
aan de reïntegratie van ouderen.In de memorie van toelichting wordt hieraan aandacht besteed. De redactionele kanttekeningen van de Raad zijn verwerkt. Het wetsvoorstel
is gecompleteerd met overgangs- en slotbepalingen en indien dreigt dat de
SUWI-wetgeving niet of niet tijdig in werking zal treden zal er middels een
nota van wijziging voor de onderdelen II en IV die ook zonder SUWI van betekenis
zijn in het wetsvoorstel een voorziening worden opgenomen. In het algemeen
gedeelte van de Memorie van toelichting is een tekst opgenomen in verband
met de maatregel voor oudere werknemers.Van de gelegenheid is gebruik gemaakt om het wetsvoorstel op een aantal
punten te wijzigen:• Artikel 79a WAO wordt gewijzigd; geregeld wordt dat de ouderenkorting
slechts gematigd wordt, indien de werknemer niet het hele kalenderjaar in
dienst is bij de werkgever.• Aan artikel 16 Wet REA is een zinsnede toegevoegd, die voorziet
in een mogelijkheid voor de werkgever om ook een vergoeding van meerkosten
aan te vragen wanneer deze kosten zich voordoen op een later moment.• Uit artikel 16, derde lid, Wet REA is de toevoeging: «plan
van aanpak»geschrapt. Bij Amvb zal nader worden bepaald welke bescheiden
een werkgever dient over te leggen bij het aanvragen van een vergoeding voor
meerkosten. De structuur van dit artikel is hiermee consistent met artikel
15 Wet REA.• Aan artikel 79a en 79b WAO, 82, 82a en 97c WW wordt een lid toegevoegd,
waarin wordt vastgesteld dat het begrip «loon» niet tevens een
door tussenkomst van de werkgever betaalde WAO-uitkering bevat.• Uit artikel 79b WAO, 82, 82a, en 97c WW is zinsnede: «plan
van aanpak» vervallen. Om in aanmerking te komen voor premievrijstelling
bij herplaatsing, is het voldoende wanneer de werkgever aan kan tonen dat
de werknemer tijdens het dienstverband arbeidsgehandicapt geworden is.• In de artikelen die zien op het overgangsrecht is de mogelijkheid
gecreëerd om bij Amvb nadere regels vast te stellen om de invoering van
het wetsvoorstel voorspoedig te laten verlopen.• Artikel 76a WAO en art 10 Wet REA zijn gewijzigd. Het betreft hier
technische wijzigingen.14. Voor redactionele kanttekeningen verwijst het college naar de bij
het advies behorende bijlage.De Raad van State geeft U in overweging het voorstel van wet niet te zenden
aan de Tweede Kamer der Staten-Generaal dan nadat met het vorenstaande rekening
zal zijn gehouden.De Vice-President van de Raad van State,H. D. Tjeenk WillinkWij mogen U verzoeken het hierbij gevoegde gewijzigde voorstel van wet
en de gewijzigde memorie van toelichting aan de Tweede Kamer der Staten-Generaal
te zenden.De Staatssecretaris van Financiën,W. J. BosDe Staatssecretaris van Sociale Zaken en Werkgelegenheid,J. F. Hoogervorst Bijlage bij het advies van de Raad van State van 5 september 2001,
no. W06.010441/IV, met redactionele kanttekeningen die de Raad in overweging
geeft.Wetsvoorstel– Het voorstel completeren met overgangs- en slotbepalingen.– Voor de onderdelen in de artikelen II en IV die ook zonder Structuur
uitvoering werk en inkomen (SUWI) van betekenis zijn, in het wetsvoorstel
een voorziening bieden voor het geval de SUWI-wetgeving niet of niet tijdig
in werking treedt.Memorie van toelichting– In algemene gedeelte naar voren brengen dat het wetsvoorstel tevens
een maatregel voor oudere werknemers bevat.XNoot1De oorspronkelijke tekst van het voorstel van wet en van de memorie van
toelichting zoals voorgelegd aan de Raad van State is ter inzage gelegd bij
het Centraal Informatiepunt Tweede Kamer.XNoot1Memorie van toelichting, hoofdstuk 2 Sociale zekerheidswetgeving, Algemeen,
eerste alinea.XNoot2De Realiteit. Integrale rapportage evaluatie Wet Rea. Onderzoek verricht
in opdracht van het ministerie van Sociale zaken en Werkgelegenheid door TNO
Arbeid, januari 2001; aangeboden aan de Tweede Kamer der Staten-Generaal op
14 februari 2001.XNoot3Rea-rapport, samenvatting, paragrafen 2.2 en 2.3.XNoot4Rea-rapport, samenvatting, paragraaf 5.1; hoofddocument, hoofdstuk
11.XNoot1Rea-rapport, samenvatting, paragraaf 3.1, eerste alinea.XNoot2Zie Rea-rapport, samenvatting, paragraaf 5.5, laatste alinea.XNoot1De beperkte financiële gevolgen van deze maatregel zijn reeds weergegeven
aan het begin van de toelichting bij Belastingplan 2002 I.XNoot1Motie van het lid Smits c.s., voorgesteld 10 april 2001, Kamerstukken
II 2000/01, 27 400, XV, nr. 54.XNoot2Zie Handelingen II van 18 april 2001, blz. 69–4614.XNoot1Sociale Nota 2002, paragraaf 1.2, Activerend ouderenbeleid, eerste
volzin. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-28016-A.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl