Raad Werkgelegenheid en Sociaal Beleid; Brief minister met het verslag van de Informele Raad voor Werkgelegenheid en Sociaal Beleid, 8 juli 2000 in Parijs
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-09 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 21501-18, nr. 129

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

25-07-2000

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1999-2000

21501-18 nr. 129

14-07-2000

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamVerslag Informele Raad voor Werkgelegenheid en Sociaal
Beleid Parijs, 8 juli 2000De Europese sociale agendaInhoud van de sociale beleidsagendaInstrumentenBetrokken partijen; monitoring en evaluatieNederlandse inbrengDe strijd tegen sociale uitsluitingNederlandse inbreng
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 21501-18Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 28 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
21 501-18Raad Werkgelegenheid en Sociaal Beleidnr. 129BRIEF VAN DE MINISTER VAN SOCIALE ZAKEN EN WERKGELEGENHEIDAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 14 juli 2000Hierbij zend ik u het verslag van de Informele bijeenkomst van ministers
voor Werkgelegenheid en Sociaal Beleid, die ik op 8 juli in Parijs heb bijgewoond.De Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid,W. A. F. G. Vermeend Verslag Informele Raad voor Werkgelegenheid en Sociaal
Beleid Parijs, 8 juli 2000De Raad voor Werkgelegenheid en Sociaal Beleid voerde op 8 juli een eerste,
informele, gedachtewisseling over de hoofdlijnen van het toekomstige sociaal
beleid van de EU. Op de Europese Raad van Lissabon (maart 2000) is afgesproken
om op de Europese Raad van Nice (december 2000) een agenda vast te stellen
voor het sociale beleid van de EU in de komende jaren. Het uitdiepen van het
Europese sociale model is een van de belangrijkste prioriteiten van het Franse
voorzitterschap. In de komende Raden voor Werkgelegenheid en Sociaal beleid
zal – op weg naar besluitvorming in Nice – hier uitvoerig over
worden doorgesproken.De Raad voerde overleg aan de hand van door het voorzitterschap opgestelde
bespreeknotities, die teruggrepen op de volgende documenten:• Een recente mededeling van de Commissie over de sociale beleidsagenda
voor de periode 2000–2005 [Document COM (2000) 379 final; de Engelstalige
versie is bijgevoegd1; de Nederlandse vertaling
is nog niet beschikbaar]• Een recent voorstel voor een actieprogramma ter bestrijding van
sociale uitsluiting [Document COM (2000) 368 final]Alle lidstaten waren op politiek niveau vertegenwoordigd. Aan de discussie
namen ook vertegenwoordigers deel van het Europees Parlement, Europese werkgeversorganisaties,
Europese werknemersorganisaties, het Economisch en Sociaal Comité,
het Werkgelegenheidscomité en non-gouvernementele organisaties. De
Raad nam geen besluiten.De Europese sociale agendaDe discussie over de Europese sociale agenda richtte zich op de volgende
zaken:• de inhoud van de beleidsagenda;• de inzet van beleidsinstrumenten om de beleidsagenda te realiseren;• de instanties en organisaties die bij de sociale agenda moeten
worden betrokken, alsmede de wijze van monitoring en evaluatie van ontwikkelingen
met betrekking tot de sociale agenda.Inhoud van de sociale beleidsagendaMet betrekking tot de inhoud van de sociale beleidsagenda bleek dat er
zowel bij de lidstaten als bij het EP en de sociale partners een grote mate
van instemming bestaat over de wijze waarop de Europese Commissie de sociale
beleidsagenda heeft omschreven in haar beleidsdocument. Er is overeenstemming
dat sociaal beleid en economisch beleid elkaar versterken, complementair zijn
en in onderlinge samenhang moeten worden ingezet om de doelstellingen van
de Lissabon-top te verwezenlijken. Benadrukt werd dat sociaal beleid essentieel
is voor de ontwikkeling van de concurrentiekracht van het Europese bedrijfsleven
en het realiseren van de in Lissabon afgesproken strategische doelstelling
om binnen 10 jaar de best presterende economie te zijn, met een aanzienlijk
hogere arbeidsparticipatie.Verschillende delegaties benadrukten dat meer werk scheppen het uitgangspunt
van de sociale beleidsagenda dient te zijn. Een exclusieve gerichtheid op
de arbeidsmarkt werd evenwel door de meeste delegaties onwenselijk gevonden.
Ook het investeren in scholing en opleiding werd een belangrijk onderdeel
van de sociale agenda gevonden. Diverse delegaties schoven het thema «kwaliteit
van de arbeid» naar voren. Enkele lidstaten vroegen meer
aandacht bij de uitbouw van het Europese sociale model voor de (sociale gevolgen
van) de uitbreiding van de EU.Verschillende lidstaten en met name het EP en de Europese vakbeweging
benadrukten het belang van het Handvest Grondrechten, waarin de (sociale)
grondrechten van de EU-burgers en werknemers juridisch zouden moeten worden
verankerd. Zij vonden dat het Handvest meer moest zijn dan een politieke verklaring
en dat de Raad voor Werkgelegenheid en Sociaal Beleid zich nadrukkelijker
met het Handvest moet gaan bezighouden.InstrumentenCentraal in de discussie stond de vraag welke instrumentenmix (wetgeving;
sociale dialoog; sociaal beleid beïnvloeden via de methode van open coördinatie;
actieprogramma's; inzet van structuurfondsen) wenselijk is om inhoud en sturing
aan de Europese sociale agenda te geven. Er bestond overeenstemming dat al
deze instrumenten een rol spelen bij de vormgeving van de sociale agenda.
De meeste delegaties vonden het wenselijk om, evenals bij het werkgelegenheidsbeleid,
ook voor sociaal beleid een belangrijk accent te leggen op de succesvolle
methode van open coördinatie (benchmarking; peer review; best practices).
Wel waren er accentverschillen waar te nemen tussen delegaties of het zwaartepunt
meer bij open coördinatie en overleg («soft law») zou moet
liggen dan wel bij klassieke wetgevingsinstrumenten. Een aantal lidstaten,
het EP en de werknemersvertegenwoordigers vonden dat het versterken van de
open coördinatie niet mag leiden tot vervanging of verwaarlozing van
het wetgevingsinstrument. Zij vonden dat met name voor het vaststellen van
minimumnormen en basisbescherming voor werknemers het inzetten van wetgevende
instrumenten noodzakelijk is. EP en EVV bepleitten een wetgevend initiatief
voor een minimumloon c.q. -inkomen. In dit verband benadrukten werknemers,
EP en enkele lidstaten de noodzaak om spoedig in de Raad tot besluitvorming
te komen over de dossiers met betrekking tot de «rol van werknemers
in een Europese Vennootschap» en «informatie en consultatie van
werknemers». De werkgeversvertegenwoordiger vond dat de Europese wetgeving
ter bescherming van de werknemers sterk verouderd is. Diverse lidstaten wezen
op de noodzaak van spoedige afronding van het artikel 13-pakket.Betrokken partijen; monitoring en evaluatieDe delegaties konden zich in hoge mate vinden in de opvatting van de Commissie
dat sociale partners en non-gouvernementele organisaties nauw betrokken zullen
worden bij de invulling van de nieuwe sociale beleidsagenda.Met betrekking tot het ontwikkelen van indicatoren, het meten van doelstellingen
en het opstellen van een zgn scorebord werd van verschillende kanten tot voorzichtigheid
gemaand. Enerzijds vanwege de onvergelijkbaarheid van de afzonderlijke stelsels
en anderzijds vanwege de beperkte beschikbaarheid van adequate meet- en beoordelingsinstrumenten.
Vooral het streven naar nationaledoelen en indicatoren
werd benadrukt.Het voorzitterschap riep de lidstaten aan het eind van de discussie op
om ook schriftelijk hun opvattingen over de Commissie-mededeling kenbaar te
maken, met het oog op de eerstvolgende discussie in de Raad van 17 oktober
2000.Nederlandse inbrengInhoudelijk pleitte Nederland ervoor om de sociale agenda toe te spitsen
op drie elementen. In de eerste plaats staat voor Nederland vergroting van de arbeidsparticipatie en modernisering van de sociale stelsels
als uitgangspunt van sociaal beleid voorop. Om dat te realiseren is het«investeren
in mensen» – het realiseren van permanente onderwijs en scholingsvoorzieningen –
de tweede noodzakelijke component van de sociale agenda. In aansluiting hierop
pleitte Nederland voor een beleid van sociale activering voor EU-burgers voor
wie arbeidsdeelname nog niet of niet meer aan de orde is.Nederland benadrukte dat de sociale agenda een geïntegreerd onderdeel
moet zijn van het algemeen sociaal-economisch- en werkgelegenheidsbeleid van
de EU. De afspraken van Nice moeten een helder kader bieden, dat een praktische
vertaling kan krijgen in nationale wetgeving, op de «werkvloer»
(bv het realiseren van scholing en leertrajecten in de bedrijven), in afspraken
tussen sociale partners (cao's) en in de socialezekerheidsstelsels (financiële
prikkels; activerende werking; werk lonend maken).Evenals enkele andere lidstaten wees Nederland erop dat sociaal beleid
niet alleen een economische factor is die de concurrentiekracht van het bedrijfsleven
versterkt, maar ook een autonome factor is voor het bieden van bescherming
en het opheffen van ongelijkheden. Nederland memoreerde de recente vergelijkende
studie naar de samenhang tussen sociaal beleid en economisch concurrentievermogen
(«De Nederlandse verzorgingsstaat; sociaal beleid en economische prestaties
in internationaal perspectief»; toegezonden aan de Tweede Kamer d.d.
29 juni jl.). Daarvoor bestond veel belangstelling.Nederland hechtte sterk aan de methode van open coördinatie als instrument
om – via «peer pressure», «best practices» en
aan landen gerichte aanbevelingen – het beleid van de lidstaten politiek
te sturen. In dit verband vond Nederland het wenselijk de open coördinatie-methode
meer toe te spitsen op het beoordelen van resultaten en dat actieplannen meer
actie en minder «papier» moeten bevatten.De strijd tegen sociale uitsluitingOok de discussie over sociale uitsluiting stond in het teken van de afspraken
in Lissabon en de aanstaande top van Nice. In Lissabon is afgesproken om voor
het terrein van de strijd tegen sociale uitsluiting passende doelstellingen
te formuleren en hiertoe indicatoren te ontwikkelen.Uit de discussie kwam naar voren dat de lidstaten in principe positief
staan tegenover het recente actieprogramma van de Commissie met betrekking
tot het tegengaan van sociale uitsluiting. Benadrukt werd evenwel dat bij
de bestrijding van sociale uitsluiting subsidiariteit voorop staat en dat
het dus vooral een zaak van de lidstaten zelf is.De discussie spitste zich toe op de wijze waarop indicatoren zouden moeten
en kunnen worden ontwikkeld. Hierop werd enigszins terughoudend gereageerd.
Algemeen werd erkend dat het ontwikkelen van Europese indicatoren op sociaal
terrein technisch lastig en politiek gevoelig is. Daarom werd door verschillende
lidstaten – waaronder Nederland – aangegeven dat het vaststellen
van de vooruitgang van de sociale ontwikkelingen
belangrijker is dan het exact meten of vergelijken van die ontwikkelingen.
De Groep op Hoog Niveau voor de Sociale Bescherming zal hieraan nader invulling
moeten geven.Veel delegaties vonden dat – via open coördinatie – op
Europees niveau vooral richtinggevende kaders moeten worden aangereikt, die
nationaal moeten worden ingevuld. Daarom is het wenselijk vooral toe te werken
naar nationaal geformuleerde doelstellingen. Op grond hiervan werd door een
lidstaat voorgesteld om de doelstellingen toe te spitsen tot enkele prioritaire
thema's – zoals inkomensniveaus, toegang tot de arbeidsmarkt, volksgezondheid
en huisvesting – en daar zo snel mogelijk concrete actie op te ondernemen.De vertegenwoordigers van de sociale NGO's pleitten voor «mainstreaming»
van de strijd tegen sociale uitsluiting in het EU-beleid. Verder pleitten
zij ervoor dat ambtenaren die zich met het onderwerp sociale uitsluiting bezighouden
een speciale opleiding krijgen om meer kennis van en affiniteit met het onderwerp
te verwerven. Voorts stelden zij voor een Europees observatorium voor de strijd
tegen de sociale uitsluiting op te richten.Nederlandse inbrengEvenals de meeste delegaties kon Nederland zich goed vinden in het actieprogramma
van de Commissie om sociale uitsluiting terug te dringen. Nederland stelde –
bijgevallen door een aantal delegaties – dat betaalde arbeid de beste
garantie is tegen sociale uitsluiting. Nederland benadrukte dat ook voor de
sociale uitsluiting dezelfde trits geldt als voor de nieuwe sociale agenda:
1) betaald werk en activering; 2) investeren in scholing en opleiding; 3)
indien werk niet of vooralsnog niet tot de mogelijkheden behoort opzetten
van programma's voor sociale activering. Voorts bepleitte Nederland bijzondere
aandacht voor de sociale en economische integratie van allochtonen en voor
het zittend bestand van langdurig werklozen. Nederland vindt dat àlle
langdurig werklozen onder de sluitende aanpak moeten worden gebracht.Nederland vond bij de bestrijding van sociale uitsluiting meer aandacht
nodig voor de gevolgen van de kenniseconomie. Nederland weest onder meer op
de dreigende tweedeling in de samenleving tussen burgers die toegang hebben
tot ICT en internet en burgers die dat niet hebben. Daarvoor zijn intensieve
scholings- en trainingsprogramma's noodzakelijk.Met betrekking tot de indicatoren-discussie stelde Nederland zich op het
standpunt dat vooral de vooruitgang op sociaal terrein moet kunnen worden
vastgesteld, afgezet tegen concreet geformuleerde doelstellingen, op basis
waarvan een afgewogen oordeelsvorming moet kunnen plaatsvinden.In de afsluitende conclusies memoreerde het voorzitterschap het uitgangspunt
van subsidiariteit, de «mainstreaming» van sociale uitsluiting
en de sociale verantwoordelijkheid van bedrijven. Het voorzitterschap gaf
aan dat bevordering van de werkgelegenheid niet in alle gevallen de oplossing
voor sociale uitsluiting is. Het voorzitterschap vond dat de Nederlandse insteek –
minder papier, meer concrete acties en resultaten – leidraad bij de
verdere uitwerking zou moeten zijn. Het voorzitterschap meldde dat de resultaten
van de discussie in een document zullen worden neergelegd ten behoeve van
een volgende Raad. XNoot1Ter inzage gelegd bij de afdeling Parlementaire Documentatie. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-21501-18-129.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl