Wijziging Politiewet 1993 i.v.m. de aanpassing van de bevoegdheden op regionaal niveau en andere bevoegdheden; Verslag van het voorbereidend onderzoek door de vaste commissie voor Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 27560, nr. 4

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

24-04-2001

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2000-2001

27560 nr. 4

05-04-2001

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. Algemeen2. Verantwoordelijkheidsverdeling op regionaal niveau– regionaal college en korpsbeheerder– benoeming van de korpsbeheerder– hoofdofficier van justitie– korpschef– commissaris van de Koningin en het College van
procureurs-generaal3. Democratische controle en verantwoording5. Reacties6. ArtikelsgewijsArtikel IOnderdeel BOnderdeel COnderdeel DOnderdeel EOnderdeel FOnderdeel GOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 27560Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 66 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
27 560Wijziging van de Politiewet 1993 in verband met de aanpassing van de
bevoegdheden op regionaal niveau, alsmede van de bevoegdheden van de Raad
voor het Korps landelijke politiedienstennr. 4VERSLAGVastgesteld 5 april 2001De vaste commissie voor Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties1, belast met het voorbereidend onderzoek van bovenstaand
wetsvoorstel, heeft de eer als volgt verslag uit te brengen van haar bevindingen.Onder het voorbehoud dat de regering de vragen en opmerkingen in dit verslag
afdoende zal beantwoorden, acht de commissie hiermee de openbare behandeling
van het voorstel van wet voldoende voorbereid.1. AlgemeenDe leden van de PvdA-fractie hebben met belangstelling kennisgenomen van
dit voorstel. Zij steunen de opvatting dat het verstandig is onduidelijkheden
over verantwoordelijkheden en bevoegdheden op regionaal niveau weg te nemen.
In het debat over de notitie «Bestel in Balans» hebben zij dat
al gesteld.Naar aanleiding van het advies van de Raad van State van 28 september
2000 en de reactie van het Korpsbeheerdersberaad en de Raad van Hoofdcommissarissen
(zie de brief aan de betrokken vaste commissies van februari 2001) zijn er
echter op zijn minst kritische vragen te stellen over een aantal onderdelen
van het onderhavige wetsvoorstel. Deze leden wijzen er op dat in de memorie
van toelichting slechts beknopt op de bezwaren van korpsbeheerders en hoofdcommissarissen
is ingegaan en zij rekenen er dan ook op dat alsnog een uitvoerigere uiteenzetting
zal volgen.De leden van de PvdA-fractie vinden het jammer dat de regering er niet
in geslaagd is in politiekringen meer steun voor haar opvattingen te verkrijgen.
Zij vragen of de inhoudelijke winst die volgens de regering met het voorstel
wordt geboekt opweegt tegen de weerstand die het bij de direct betrokkenen
oproept. Kan hierop een reactie worden gegeven? Bij deze leden zijn in elk
geval twijfels ontstaan over de weg die met dit wetsvoorstel is ingeslagen.Het voorstel beoogt een strikt onderscheid aan te brengen tussen gezag
en beheer zodat een heldere verdeling van verantwoordelijkheden ontstaat.
Door de eerdergenoemde reacties rijst, indringender dan eerst, de vraag of
een dergelijk onderscheid houdbaar en hanteerbaar is. Het Korpsbeheerdersberaad
en de Raad van hoofdcommissarissen zijn hierover bijzonder stellig:
«het uit elkaar halen van gezag en beheer is kunstmatig en in strijd
met de grote en zeer toenemende samenhang daartussen». Met name op de
bewering dat de samenhang zeer toeneemt, ontvangen deze leden graag een reactie.
Zij willen weten of de regering de typering onderschrijft dat het regionale
college wordt omgevormd van een bestuurs- naar een gezagscollege.Deze leden signaleren dat de memorie van toelichting allocatie van middelen
aanmerkt als «de kwintessens van het beheer». Zij vragen of de
aard en reikwijdte van de bemoeienis van het regionale college met kwesties
als informatietechnologie en integriteit zal veranderen en zo ja, waaruit
die verandering zal bestaan.Tot slot van dit algemene deel vragen de leden van de PvdA-fractie waarom
in de toelichting geen aandacht is besteed aan de mogelijke gevolgen van het
rapport van de Commissie-Elzinga voor het politiebestel en in het bijzonder
voor de toedeling van verantwoordelijkheden op regionaal niveau. Kan hierover
alsnog een beschouwing worden gegeven?De leden van de VVD-fractie hebben met belangstelling kennisgenomen van
het wetsvoorstel tot wijziging van de politiewet 1993 in verband met de aanpassing
van de bevoegdheden op regionaal niveau, alsmede van de bevoegdheden van de
Raad voor het Korps landelijke politiediensten. De doelstelling van de regering
om te komen tot meer duidelijkheid over verantwoordelijkheden en bevoegdheden
wordt door hen onderschreven.De leden van de VVD-fractie vragen de regering in welke opzichten dit
wetsvoorstel bijdraagt aan betere mogelijkheden voor afstemming en coördinatie
op centraal niveau.Deze leden achten het aanbrengen van een onderscheid tussen gezag en beheer,
waarbij gezag boven beheer gaat op zich zelf logisch. Maar kan een scherpe
scheiding van beheer en gezag niet leiden tot een averechts effect en uitholling
van gezag? Zijn beheer en gezag niet altijd onlosmakelijk met elkaar verbonden?
Is het maken van een scheiding tussen beheer en gezag niet meer van nut bij
de taakverdeling op Rijksniveau tussen het ministerie van Binnenlandse Zaken
en Koninkrijksrelaties en het ministerie van Justitie dan op regionaal niveau?De leden van de CDA-fractie hebben met gemengde gevoelens kennisgenomen
van het voorliggende wetsvoorstel. In het wetsvoorstel wordt getracht een
strikt onderscheid aan te brengen tussen gezag en beheer teneinde een heldere
verantwoordelijkheidsverdeling te creëren. Uitgangspunt daarbij is: beheer
volgt gezag. De genoemde leden zijn er niet van overtuigd, dat het voorliggende
wetsvoorstel de problematiek van spanning tussen gezag en beheer tot een oplossing
kan brengen.De regering stelt in de memorie van toelichting, dat «met de vigerende
verantwoordelijkheidsverdeling de mogelijkheden voor doortastend en flexibel
optreden van de betrokkenen beperkt (zijn), zonder dat dit vanuit bijvoorbeeld
een oogpunt van «checks and balances» gerechtvaardigd kan worden».
Kan de regering voorbeelden geven van gevallen waarin de vigerende verantwoordelijkheidsverdeling
tot onaanvaardbare consequenties heeft geleid voor doortastend en flexibel
optreden, zo vragen de leden van de CDA-fractie.De memorie van toelichting lijkt op twee gedachten te hinken. Enerzijds
geeft de regering aan een strikt onderscheid te willen maken tussen gezag
en beheer. Anderzijds onderkent zij, dat er tussen gezag en beheer een nauwe
samenhang bestaat. Kan de regering aangeven, waarin het onderscheid tussen
gezag en beheer verschilt van het door de Raad van State gesuggereerde onderscheid
tussen «bestuur op hoofdlijnen» en «dagelijks bestuur»,
zo vragen deze leden.«Het accentueren van de onderscheiden verantwoordelijkheden staat
er niet aan in de weg, dat zij (de bestuurlijke organisatie van de regionale
politie) feitelijk in belangrijke mate kan blijven functioneren zoals zij
thans doet.» Hoe kan bij de voorgestelde evaluatie een dergelijk
effect worden vastgesteld, zo vragen deze leden.De leden van de D66-fractie hebben met belangstelling kennis genomen van
het wetsvoorstel wijziging van de Politiewet 1993 in verband met de aanpassing
van de bevoegdheden op regionaal niveau, alsmede van de bevoegdheden van de
Raad voor het Korps landelijke politiediensten Hoewel deze leden de doelstelling
van het wetsvoorstel om meer duidelijkheid te scheppen in de verantwoordelijkheden
en bevoegdheden bij de politie onderschrijven, hebben zij nog wel vragen over
de wijze waarop de regering deze duidelijkheid wil scheppen.De leden van de D66-fractie hechten er evenals de regering aan dat er
een adequate wettelijke basis voor een goed functionerend politiebestel wordt
gecreëerd. Zoveel mogelijk zou daarbij ook moeten worden voorzien in
de bij de evaluatie naar voren gekomen tekortkomingen, waaronder onvolkomenheden
in het dualisme gezag en beheer, onduidelijke verhouding tussen centrale en
decentrale sturing en controle en tekortschietende democratische verantwoordingsstructuur.Belangrijk achten deze leden het overigens wel dat bij het aanbrengen
van verbeteringen geen kinderen met het badwater worden weggegooid. Dat gevaar
dreigt naar hun oordeel enigszins als een scheiding tussen beheer en gezag
te ver zou worden doorgevoerd, waardoor tegelijk verworvenheden van het nieuwe
politiebestel in het niet zouden verdwijnen (zoals bij voorbeeld de toegenomen
betrokkenheid van het OM en de burgemeesters bij het totale reilen en zeilen
van de politie).De regering zegt geen ingrijpende wijzigingen in het bestaande bestel
te willen aanbrengen doch slechts duidelijkheid te willen scheppen in respectieve
verantwoordelijkheden. Uitgegaan wordt van de noodzaak dat er een duidelijker
scheiding tussen beheer en gezag moet worden aangebracht. Zien de leden van
de D66-fractie het goed, dan wijkt de regering hiermee toch wel enigszins
af van het uitgangspunt dat bij de totstandkoming van de Politiewet in 1993
opgeld deed. Toen was toch de gedachte dat beheer en gezag niet goed te scheiden
waren?Zowel het Korpsbeheerdersberaad, als de Raad van State en de Vereniging
van Nederlandse gemeenten zijn de mening toegedaan dat deze scheiding nog
steeds niet goed te maken is, althans niet gemaakt zou moeten worden, omdat
beheer en gezag te zeer verweven zijn.Vergt het uiterst negatieve oordeel van de Raad van State niet nog eens
een nadrukkelijke heroverweging?Nu vanuit de praktijk, vanuit onderscheiden invalshoeken, zoveel weerstand
tegen een belangrijk onderdeel van dit wetsvoorstel wordt tentoongespreid,
hechten de leden van de D66-fractie eraan dat de regering de in het wetsvoorstel
gekozen vorm van strenge scheiding tussen beheer en gezag nader beargumenteert.
Zouden de bij de evaluatie gesignaleerde problemen niet ook op andere wijze
worden ondervangen? Het verkrijgen van een draagvlak in het veld voor de voorgestelde
wijziging lijkt de leden van de D66-fractie toch ook van een niet mis te verstaan
belang.Verheldering van verantwoordelijkheden was een van de belangrijke redenen
voor het totstandkomen van dit wetsvoorstel. Daardoor zou onder meer de minister
meer mogelijkheden moeten krijgen om in voorkomende gevallen directe invloed
op het beheer van de korpsen uit te oefenen. De leden van de D66-fractie kunnen
zich daar wel iets bij voorstellen. Zij zijn van oordeel dat er in Nederland
sprake moet zijn van een vergelijkbaar niveau van politiezorg, waarin ook
de landelijk belangrijk geachte beleidsprioriteiten hun vertaling moeten vinden.
Dat kan soms een wat meer directe invloed van de minister noodzakelijk maken.
Maar ook hier resteert weer de vraag of dat noodzakelijkerwijze moet langs
de weg van de voorgestelde scheiding beheer/gezag. Zou dat niet ook op een
iets andere wijze zijn beslag kunnen krijgen? De leden van de GroenLinks-fractie hebben met interesse kennisgenomen
van het onderhavige wetsvoorstel. Het wetsvoorstel leidt bij deze leden tot
de volgende opmerkingen en vragen.Het wetsvoorstel beoogt een ondubbelzinnige verantwoordelijkheidsverdeling
tussen de verschillende actoren in het regionale politiebestel aan te brengen,
waarbij het bestaande onderscheid tussen beheer en gezag in stand blijft.
De wenselijkheid van het streven van de regering om tussen gezag en beheer
een strikt onderscheid aan te brengen, en het oordeel daarover van de leden
van de GroenLinks-fractie, valt of staat met de (politieke) betekenis die
aan beide wordt toegekend, alsmede aan de gewenste relatie tussen beiden.
Deze leden hebben daarover een aantal vragen. In de uitleg die het kabinet
er aan geeft, zo begrijpen deze leden uit de memorie van toelichting, zou
een strikt en helder onderscheid mogelijk zijn ondanks de onderkende nauwe
(functionele) samenhang tussen beide en het feit dat het één –
het beheer – ondergeschikt en volgend is aan het ander – het gezag.
Is het echter niet even waar en net zo verdedigbaar te stellen dat het aanbrengen
van een strikte scheiding in strijd is met het uitgangspunt dat het een uit
het ander volgt: met andere woorden hoe kan B nog uit A volgen als A en B
tegelijkertijd strikt worden gescheiden? Dit lijkt deze leden de crux die
ten grondslag ligt aan dit wetsvoorstel, en daarom verzoeken zij de regering
nog eens nader in te gaan op de betekenis die zij toekent aan de strikte scheiding
tussen gezag en beheer, hun onderlinge samenhang en de zeggenschap en onderlinge
afstemming die straks voor alle betrokken partijen in de regionale afstemming
over beide ontstaat.Aanvullend willen deze leden over dit thema nog het volgende opmerken.
Zij vragen of het wetsvoorstel de beoogde scheiding, incluis de dominantie
van het gezag, wel kan realiseren. Zou de samenhang en onderlinge verwevenheid
van beheer en gezag niet eens zo groot kunnen zijn dat de beoogde strikte
scheiding niet meer dan een cosmetische operatie is? Verscheidene betrokken
partijen stellen dat gezag niet zonder beheersinvloed kan; zij spreken zelfs
hun twijfel uit over het bestaan van het probleem waarvoor de wet een oplossing
zou moeten bieden. Kan de regering daar in haar antwoord nog eens nader op
ingaan? Tenslotte verwacht de regering niet dat sprake zal zijn van polarisatie
tussen de regionale gezagsdragers en de verantwoordelijken voor het beheer.
Op welke gronden meent zij dit, en welke garanties kan zij hiervoor geven?De leden van de GroenLinks-fractie willen met betrekking tot de regionale
besluitvorming van de politieregio's nog wijzen op het volgende. De laatste
jaren hebben aan de beleidsmatige kant zowel het landelijke politiebeheer
als de landelijke kaders duidelijk aan betekenis gewonnen. Daarnaast is het
de bedoeling van dit kabinet – en deze leden kunnen zich ook daarin
vinden – dat ook de lokale politiek door middel van het integrale veiligheidsbeleid
een grotere stem in het regionale politiebeleid krijgt. Is het kabinetsstreven
naar realisatie van die lokale beleidsmatige invloed middels bijvoorbeeld
de vaststelling van integrale veiligheidsplannen niet in tegenspraak met de
regionalisatie van de zeggenschap ten aanzien van het politiebeleid die met
dit voorstel wordt beoogd? De leden van de GroenLinks-fractie zijn er, met
een decentrale aansturing van het veiligheidsbeleid als uitgangspunt, juist
voorstander van dat het lokale bestuur het uitgangspunt vormt van het lokale
veiligheidsbeleid. Wat is de reactie van de regering hierop? Hoe verhoudt
dit wetsvoorstel zich met dat uitgangspunt? Op welke wijzen kunnen een burgemeester
of een gemeenteraad nog bijdragen aan het beleidsmatige kaders stellen en
het controle uitoefenen op (de uitvoering van) het lokale veiligheidsbeleid,
als dit straks regionaal zal worden vastgesteld? Vreest de regering niet dat
het uitgangspunt uit de Politiewet 1993 «decentraal, tenzij» door
deze wetswijziging wordt verlaten en zal veranderen in een «decentraal,
mits regionaal»? Het is de leden van de GroenLinks-fractie opgevallen dat ook de aanstaande
duale verhoudingen in het lokale bestuur niet zijn betrokken in het onderhavige
voorstel. Waarom blijven in het wetsvoorstel de veranderingen in het kader
van de dualiserende lokale politieke verhoudingen geheel buiten beschouwing?
Was het niet voor de hand liggend geweest om met dit wetsvoorstel tegelijk
de gevolgen van de dualisering van de lokale politieke verhoudingen voor het
regionale politiebestel te regelen? Indien dit naar het oordeel van de regering
reeds afdoende geregeld is, op welke wijze heeft dit dan vorm gekregen?De leden van de GroenLinks-fractie verzoeken de regering tot slot aan
te geven wanneer Hoofdstuk V van de politiewet 1993 uiterlijk zal worden geëvalueerd.De leden van de fractie van de ChristenUnie hebben kennisgenomen van voorliggend
wetsvoorstel. De in het regeerakkoord vastgelegde wijziging van de Politiewet
over verantwoordelijkheden en bevoegdheden is in drie trajecten uitgewerkt.
De leden van de fractie van de ChristenUnie zijn altijd voorstander geweest
van de regionalisering van het politiebestel. Binnen dit regionale bestel
moet een juiste verantwoordelijkheidsverdeling worden aangebracht en daarom
is het goed dat nu het derde traject wordt uitgewerkt..In de notitie Bestel in Balans stelt de regering dat er geen reden bestaat
voor een grootscheepse herziening van het politiebestel. Toch roepen ook de
nu gedane voorstellen veel negatieve reacties op, van onder andere de Raad
van State, Raad van Hoofdcommissarissen en de Vereniging van Nederlandse gemeenten.
Het is voor hen maar de vraag of de nu voorgestelde wijzigingen inderdaad
geen fundamentele betekenis hebben voor het politiebestel.In het licht van de regionale basis van het Nederlands politiebestel past
een juiste verdeling van verantwoordelijkheden en bevoegdheden op regionaal
niveau. De leden van de fractie van de ChristenUnie vragen de regering te
reageren op een kritiekpunt van onder andere het Korpsbeheerdersberaad, dat
in twijfel trekt dat er door het ingestelde regionaal college ook regionaal
gezag is ontstaan. De burgemeesters zijn immers alleen verantwoordelijk voor
het beleid binnen hun gemeentegrenzen. Wat betekent dit voor het regionale
gezag? Genoemde leden stellen dat dit niet moet betekenen dat de burgemeester
niet meer aangesproken kan worden op zijn beheersrol in het regionaal college.
Als de gemeenteraad de burgemeester niet meer kan aanspreken op deze beheersfunctie,
staat de raad immers met lege handen.In het rapport Bestel in Balans wordt gesproken over de betekenis van
het rapport van de Staatscommissie Dualisme en lokale democratie op de mogelijke
consequenties voor de positie van de burgemeester en zijn positie in het regionale
bestel. In het nu voorliggende wetsvoorstel ontbreekt echter een verwijzing
naar het rapport van deze Staatscommissie. De leden van de fractie van de
ChristenUnie vragen of de regering een verbinding wil maken tussen het rapport
van de Commissie Elzinga en de voorliggende voorstellen, in het bijzonder
in het licht van de toekomstige positie van de burgemeester.Met betrekking tot de relatie korpsbeheerder-Rijk vragen de leden van
de ChristenUniefractie welke betekenis mogelijke onduidelijkheid in de verantwoordelijkheden
voor het beheer binnen de regio heeft voor deze relatie.De leden van de SGP-fractie hebben met belangstelling kennisgenomen van
het voorstel tot wijziging van de Politiewet 1993. Deze leden zijn met de
regering van mening dat er geen reden is tot algehele herziening van het huidige
stelsel van politieregio's en het Korps landelijke politiediensten. Anderzijds
betwijfelen zij of de praktijk van gezag over en beheer van de
politie aanleiding geven tot de voorgestelde wijzigingen. In dat licht plaatsen
zij de volgende opmerkingen en vragen bij het voorgestelde.Naar de mening van de leden van de SGP-fractie functioneert het huidige
politiebestel naar behoren. Zij voelen mee met het Korpsbeheerdersberaad,
het Hoofdofficierenberaad en de Raad van Hoofdcommissarissen waar die stellen
dat de thans bestaande verbinding tussen gezag en beheer van de politie een
verworvenheid van het relatief jonge bestel is. Voor hen zijn gezag en beheer,
hoewel het laatste op het eerste volgt, duidelijk niet van elkaar te scheiden.
Zo zullen in de organisatie, de formatie, de begroting en de jaarrekening
duidelijk ook beleidsmatige aspecten aan de orde komen, die de gezagskant
raken, terwijl anderzijds het beleidsplan (elke 4 jaar) en het jaarplan een
beheersmatige uitwerking moeten bevatten van het door het gezag voorgestane
beleid (zie blz. 5–6 memorie van toelichting). Vooral de relatie tussen
het jaarplan en de begroting is heel sterk. De leden van de SGP-fractie kunnen
instemmen met het Nederlands Politie Instituut waar het stelt dat het scheiden
van gezag en beheer kunstmatig is en op gespannen voet staat met de toenemende
samenhang ertussen. Zij zijn het eens met de Raad van State dat verdeling
van beleid en beheer eerder onduidelijkheid dan helderheid schept over de
onderscheiden verantwoordelijkheden van de diverse organen en vragen met het
oog daarop wat de filosofie is achter het scheiden van beleid en beheer, daar
de regering in reactie op de Raad van State ook meermalen uitdrukkelijk de
nauwe samenhang bevestigd heeft. Zij vragen de regering of in de praktijk
gebleken is dat de in de Politiewet 1993 aangewezenen behoefte hebben aan
een dergelijke scheiding. Zo neen, welke belangen zijn dan gediend met verdergaande
ontvlechting?Volgens deze leden is de regering in het voorstel niet overal even consequent
in het doorvoeren van de scheiding tussen gezag en beheer. Zo stelt, ten eerste,
de korpsbeheerder, verantwoordelijk voor het beheer, volgens het voorgestelde
artikel 28 de ontwerpen van het beleidsplan en het jaarplan op. En ten tweede
moet de korpsbeheerder, na de beheersstukken vastgesteld te hebben, deze nog
ter kennisneming voorleggen aan het regionaal college dat vervolgens nog administratief
beroep in kan stellen. Hoe verhouden deze twee onderdelen van het wetsvoorstel
zich tot de gewenste scheiding tussen gezag en beheer?Wat betreft de positie van de burgemeester vragen deze leden naar de relatie
tussen de dualisering van het lokaal bestuur en de toekomstige positie van
de burgemeester enerzijds en dit wetsvoorstel anderzijds.2. Verantwoordelijkheidsverdeling op regionaal niveau– regionaal college en korpsbeheerderDe leden van de PvdA-fractie willen weten of het nu al in alle regionale
colleges gebruikelijk is eisen aan de politie te formuleren en vast te leggen
in beleids- respectievelijk jaarplannen. Hanteren de colleges deze manier
van werken vanaf de inwerkingtreding van de Politiewet 1993 of is er sprake
van een geleidelijke ontwikkeling? Kan worden geïllustreerd hoe algemeen
of specifiek deze eisen worden geformuleerd?Het is deze leden opgevallen dat de begroting en jaarrekening worden aangeduid
als «beheersmatige finesses». Waarom is deze typering gegeven
en is zij houdbaar als bijvoorbeeld wordt gekeken naar de omvang van investeringsprogramma's
(bijvoorbeeld in informatietechnologie)?Welk meerjarig investeringsbedrag is in de begrotingen van de 25 regionale
politiekorpsen opgenomen?Wat betekent de voorgestelde afbakening van verantwoordelijkheden voor
de bemoeienis van het Regionaal College met een essentiële zaak als het
integriteitsbeleid? Neemt die verantwoordelijkheid toe of juist af?De opmerking op bladzijde 5 «gezagsdragers moeten zich kunnen concentreren op de taakuitoefening van de politie» klinkt nogal betweterig
in het licht van het dringende pleidooi van de gezagsdragers om beheer en
gezag niet zo rigoureus te gaan scheiden. Kan hierop een reactie worden gegeven?Deze leden willen verder weten waarom het Beleidsplan ook «op hoofdlijnen»
moet aangeven welke personele en financiële middelen beschikbaar zijn
om het te verwezenlijken. Die verruiming van de reikwijdte van het plan is
toch een inbreuk op de meest strikte scheiding tussen beleid en beheer die
eerder is verdedigd en als het niet een inbreuk is, dan maakt het in elk geval
de afbakening diffuus. Hoe ver moet volgens de regering de indicatie van personele
en financiële middelen gaan?Kan worden geïllustreerd wat hoofdlijnen zijn en wat details? Wat
zijn trouwens de hoofdlijnen van «beleidsmatige finesses?De Raad van State suggereert «het regionale college uitsluitend
te belasten met de vaststelling van het beleidsplan, het jaarplan, de begroting
en de jaarrekening (bestuur op hoofdlijnen) en de uitwerking van een en ander
toe te vertrouwen aan de korpsbeheerder (dagelijks bestuur)», aldus
de leden van de CDA-fractie.De Raad van State onderschrijft, dat allocatie van middelen kan worden
aangemerkt als de kwintessens van het beheer, maar stelt dat die allocatie
in veel gevallen onmiskenbaar ook belangrijke beleidsaspecten heeft. Zij kan
immers onder omstandigheden de uitvoering van beleidsbeslissingen mogelijk
of onmogelijk maken.Verdeling van beleid en beheer over de politie tussen verschillende organen,
zoals voorgesteld, schept daarom naar de mening van de Raad van State zowel
op regionaal als op nationaal niveau eerder onduidelijkheid in de verantwoordelijkheden
van elk van die organen dan helderheid. Kan de regering nader ingaan op deze
kritiek, zo vragen deze leden.De regering erkent wel dat gezag en beheer een nauwe samenhang vertonen,
maar vindt niet dat die samenhang er noodzakelijkerwijze toe moet leiden dat
gezagsdragers over beheersbevoegdheden blijven beschikken. Er wordt nadrukkelijk
voor gekozen om het beheer toe te delen aan de korpsbeheerder en de overige
gezagdragers daar niet meer mee te belasten. Regelmatig overleg tussen de
gezagdragers en korpsbeheerder zou daarvoor in de plaats moeten komen. Daarnaast
worden er beroepsrechten in het leven geroepen voor het geval een en ander
niet goed loopt en er geschillen over het beheer blijven bestaan. Maar komt
deze overlegverplichting in samenhang met de mogelijkheid van beroep niet
heel dicht uit bij de nu nog bestaande overeenstemmingseis? En is het bij
een zo gering verschil wel noodzakelijk beheer en gezag zo van elkaar los
te koppelen? Wordt daardoor niet tevens afbreuk gedaan aan de betrokkenheid
van de gezagsdragers bij het beheer van het korps?De leden van de D66-fractie vragen of de regering niet vreest dat de gekozen
oplossing met nogal wat beroepsrechten tot een aanmerkelijke toename van het
aantal beroepen zal leiden en een dergelijke juridisering wel gewenst is.Een van de bij de evaluatie gesignaleerde tekortkomingen is de democratische
verantwoordingsstructuur. In 1993 werd met reden gekozen voor een decentraal
politiebestel. Politie en veiligheid zijn bij uitstek onderwerpen die de lokale
gemeenschappen van nabij raken en ook daar hun vertaling en hun inbedding
moeten vinden. Die democratische inbedding kreeg in 1993 via het regionaal
college zijn beslag. Zien de leden van de D66-fractie het goed dan wordt de
taak van het regionaal college in het wetsvoorstel ingeperkt. Het college
wordt slechts verantwoordelijk voor beleidsstukken. De korpsbeheerder krijgt
de verantwoordelijkheid voor de beheersstukken (organisatie, formatie, begroting
en jaarrekening).Hoe is nu echter de verantwoordelijkheid over deze gezagsuitoefening geregeld?
Gezagsuitoefening en verantwoording kunnen toch niet in het regionaal
college plaatsvinden? Iedere burgemeester heeft toch slechts een verantwoordingsplicht
ten aanzien van zijn eigen gemeente? En korpsbeheerder heeft daarbij dan ook
nog het regionale gezagsaspect, maar legt daarover alleen verantwoording af
in zijn of haar gemeenteraad. Wordt de regionale verantwoording voor het gezag
niet een soort optelsom van plaatselijke verantwoordelijkheden? En versplintert
op deze wijze de verantwoordelijkheid voor het gezag niet teveel, althans,
ontbreekt niet een evenzeer noodzakelijke component, meer regionale verantwoordelijkheid
voor regionale gezagsuitoefening?Het voorliggende wetsvoorstel wil mogelijk maken dat het regionale college
zich bezighoudt met de sturing van politie op basis van te verwachten resultaten,
prestatie en effecten, aldus de leden van de fractie van de ChristenUnie.In de memorie van toelichting staat dat het op te stellen vierjarig beleidsplan
ook beheersmatige aspecten kent. In het plan moet namelijk op hoofdlijnen
zijn aangegeven met welke financiële en personele middelen de voornemens
worden verwezenlijkt. De leden van de fractie van de ChristenUnie vragen of
de regering het eens is met de stelling dat het onderscheid tussen beheer
en gezag vooral op dit punt moeilijk is vast te houden. Genoemde leden vragen
daarnaast in welke mate dergelijke concrete onderdelen van regionaal beleid
voor vier jaar nauwkeurig kunnen worden aangegeven.Het belangrijkste onderdeel van het wetsvoorstel is naar de mening van
de leden van de SGP-fractie de herziening van de taken en verantwoordelijkheden
van het regionaal college: organisatie, formatie, begroting en jaarrekening
zullen niet langer door het regionaal college, maar louter door de korpsbeheerder
vastgesteld worden. Daarmee verliest het regionale college zijn beherende
taken en moet het zich tot controle beperken, zo constateren deze leden met
de Vereniging van Nederlandse gemeenten. Zien deze leden het goed dat daarmee
de huidige verhouding tussen regionaal college (bestuur op hoofdlijnen) en
korpsbeheerder (dagelijks bestuur) wordt verbroken? Is het niet erg minimaal
dat burgemeesters straks alleen via de mogelijkheid van administratief beroep
nog invloed uit kunnen oefenen op de uiteindelijke inhoud van de beheersstukken?– benoeming van de korpsbeheerderDe leden van de PvdA-fractie hebben kennisgenomen van de opvatting dat
de wettelijke koppeling tussen het korpsbeheerderschap en het burgemeesterschap
van de centrumgemeente wordt losgelaten en dat daardoor volgens de regering
«verwarring in de verantwoording aan de betrokken gemeenteraad kan worden
voorkomen». Op dat laatste punt krijgen zij graag een toelichting, want
wordt de verwarring in voorkomende gevallen niet gewoon verplaatst van de
centrumgemeente naar de regiogemeente, van wie de burgemeester het korpsbeheerderschap
vervult? Voor deze leden is wel van belang dat een falende korpsbeheerder
die als burgemeester goed functioneert, in de nieuwe opzet niet langer min
of meer automatisch het veld hoeft te ruimen, omdat een andere burgemeester
met het korpsbeheerderschap belast kan gaan worden. Wat is de reactie van
de regering op dit standpunt?Deze leden vragen of bekend is op welke wijze de korpsbeheerder in de
betrokken regionale colleges verantwoording heeft afgelegd over de rellen
in de Oosterparkbuurt in Groningen respectievelijk de rellen in Den Bosch?
Vindt dat onmiddellijk plaats of pas met (grote) vertraging? Komt het Regionaal
College in dit soort gevallen in een spoedzitting bijeen? De Raad van State suggereert een bevoegdheidsverdeling waarbij het regionaal
college gaat over beleidsplan, jaarplan, begroting en jaarrekening (bestuur
op hoofdlijnen) en de korpsbeheerder over de uitwerking (dagelijks bestuur).
De leden van de VVD-fractie vragen preciezer aan te geven waarom dit niet
tot een grotere duidelijkheid van de bevoegdheidsverdeling zal leiden.Deze leden vragen wat de noodzaak is van het creëren van de mogelijkheid
om een ander dan de burgemeester van een centrumgemeente aan te wijzen als
korpsbeheerder. Welke problemen worden hiermee concreet ondervangen? Als een
ander dan een centrumburgemeester zal worden aangewezen als korpsbeheerder,
bestaat dan niet het risico dat dit uitgelegd kan worden als een motie van
wantrouwen tegen de burgemeester van de centrumgemeente? Als het systeem zoals
neergelegd in het wetsvoorstel gehanteerd wordt, moet dan ook bij schorsing
of ontslag het regionale college gehoord worden?In het voorliggende wetsvoorstel wordt de wettelijke koppeling tussen
het korpsbeheerderschap en het burgemeesterschap van de centrumgemeente losgelaten,
aldus de leden van de CDA-fractie. Als argument wordt in de memorie van toelichting
aangevoerd, dat de dubbelrol van korpsbeheerder en burgemeester van de centrumgemeente
in de verantwoording aan de gemeenteraad leidt tot verwarring. De Raad van
State stelt evenwel, dat uit de Evaluatie Politiewet 1993, Diepteonderzoek,
niet is gebleken van ernstige rolconflicten in de onderzochte regio's. In
reactie op het advies van de Raad van State voegen de ministers daaraan toe,
dat daarvoor ook in andere onderzoeken steun kan worden gevonden. Kan de regering
aangeven in welke onderzoeken deze steun te vinden is, zo vragen de leden
van de CDA-fractie.De regering gaat er, blijkens haar reactie op het advies van de Raad van
State, van uit dat in de praktijk doorgaans de burgemeester van de centrumgemeente
met het beheer van het korps zal worden belast. Als doorgaans dezelfde burgemeester
benoemd wordt die thans door de wet wordt aangewezen, hoe kan dit dan leiden
tot minder verwarring over de dubbelrol van de burgemeester-korpsbeheerder,
zo vragen deze leden. Voor welk probleem ziet de regering benoeming van de
korpsbeheerder bij koninklijk besluit als oplossing?De leden van de D66-fractie kunnen zich wel vinden in het schrappen van
de verplichte koppeling tussen korpsbeheerderschap en het burgemeesterschap
van de centrumgemeente. Ongetwijfeld zal toch vaak de burgemeester van de
centrumgemeente met de korpsbeheerderschap worden belast, maar het hoeft niet
meer. En dat is belangrijk. Er zijn immers wel degelijk situaties denkbaar
waarin het gewenst kan zijn een andere burgemeester dan die van de centrumgemeente
ermee te belasten. Bovendien wordt door deze ontkoppeling duidelijk dat het
helder te onderscheiden functies zijn en dat met name de verantwoording voor
het korpsbeheerderschap zich ook verder uitstrekt dan zuiver en alleen tot
de verantwoordelijkheid van de korpsbeheerder ten opzichte van zijn gemeenteraad.
Bij problemen op het terrein van het korpsbeheerderschap behoeft naar hun
oordeel een overigens goed functionerende burgemeester in de toekomst niet
per definitie gedwongen te zijn tevens terug te treden als burgemeester van
zijn gemeente. Sprekend over duidelijkheid in verantwoordelijkheden achten
de leden van de D66-fractie dit onderdeel een duidelijke verbetering.De leden van de GroenLinks-fractie zien niets in het voorstel van een
door de kroon benoemde korpsbeheerder. Ten eerste blijkt nergens dat de huidige
situatie, die de burgemeester van de centrumgemeente automatisch aanwijst
als korpsbeheerder, niet langer of onvoldoende zou functioneren. Integendeel.
Uit de reacties van het Nederlands Politie Instituut en de Raad
van Hoofdcommissarissen blijken er geen redenen om deze situatie te wijzigen.
Waarom is er desondanks voor gekozen de bestaande situatie wel te veranderen?
Ten tweede willen deze leden wijzen op het bestaan van tal van andere mogelijkheden
om tot een keuze voor een korpsbeheerder te komen. Waar te denken valt aan
rechtstreekse verkiezing door de bevolking, aan getrapte verkiezing via de
betrokken gemeenteraden of aan het rouleren van de functie van korpsbeheerder
voor de periode van bijvoorbeeld twee of drie jaar tussen de regioburgemeesters,
verbazen zij zich er over dat de regering uitgerekend de introductie van dit
middel voorstelt. Het instrument past immers geenszins in een tijdsgewricht
waarin horizontalisering, transparantie en democratische legitimatie het winnen
van hiërarchische bureaucratische en archaïsche besluitvormingsmechanismen.
Van alle denkbare alternatieven is de Kroonbenoeming wel het minst vernieuwende
en het minst democratische te noemen, zo menen deze leden. Kan de regering
duidelijkheid verschaffen over de vraag hoe de procedure van de aangewezen
korpsbeheerder er in de praktijk uit zal gaan zien? Welke alternatieven heeft
zij onderzocht? Waarom heeft deze variant haar voorkeur? Tenslotte vragen
deze leden op grond waarvan de regering meent dat er momenteel verwarring
inzake de scheiding tussen burgemeester en korpsbeheerder bestaat en waarom
die verwarring – zoals die in de memorie van toelichting genoemd wordt –
door deze wetswijziging weggenomen zal worden. Is deze opvatting niet uiterst
onwaarschijnlijk, aangezien de dubbele petten sowieso blijven bestaan, ongeacht
welke burgemeester nu korpsbeheerder wordt en hoe deze wordt gekozen?Aansluitend verzoeken deze leden een nadere toelichting op het punt van
het behoud van de zetel van de regionale korpsbeheerder in de centrumgemeente.
Waarom kiest de regering voor het behoud van de zetel en de staf in de centrumgemeente,
ook als de beheerder niet de burgemeester van die gemeente is? Indien de beheerder
een andere is dan de burgemeester van de centrumgemeente, ontstaat dan niet
op zijn minst verwarrende situatie dat een andere burgemeester in de centrumgemeente
met de regionale politiescepter zwaait? Zal dit niet beduidend meer onduidelijkheid
in de onderlinge verhoudingen veroorzaken dan de huidige situatie? Verwacht
de regering niet juist – eerder dan in de huidige situatie – het
ontstaan van competentieconflicten tussen de lokale gezagsdrager (de burgemeester)
en de regionale gezagsdrager (de korpsbeheerder), bijvoorbeeld over de lokale
inzet van de politie inzake de openbare orde en veiligheid? Hoe wil de regering
dergelijke conflicten, mochten die onverhoopt ontstaan, oplossen?Het is voor de leden van de fractie van de ChristenUnie onduidelijk in
welke gevallen de huidige aanwijzing van de korpsbeheerder onduidelijkheid
oproept tussen de burgemeester van centrum- en randgemeenten. Zou het niet
vreemd zijn als de burgemeester uit een van de kleinere randgemeenten de korpsbeheerder
wordt? Ook vragen genoemde leden een uitgebreidere toelichting op de procedure
rond deze benoeming.Wat betreft de verantwoording van de korpsbeheerder in zijn functie als
burgemeester aan de gemeenteraad, lijken de argumenten die genoemd worden
voor de onduidelijkheid binnen de centrumgemeente ook te gelden voor de andere
gemeenten binnen de regio. Het ontbreken van de duidelijke aanspreekbaarheid
van de burgemeester op zijn zeggenschap over de inzet van de politie verzwakt
de verantwoordelijkheidsrelatie tussen de burgemeester en de gemeenteraad.
Indien artikel 36 eerste lid vervalt, kunnen bevoegdheden worden gedelegeerd
aan de korpschef. Genoemde leden vragen wat dit betekent voor de zelfstandige
positie van de politie en wat dit betekent voor de verhouding tussen beheer
en gezag.De leden van de SGP-fractie missen een degelijke argumentatie voor invoering
van de Kroonbenoeming van de Korpsbeheerder. Doorslaggevende
reden voor de regering is de dubbelrol van de korpsbeheerder-burgemeester,
die complicerend zou kunnen zijn voor verantwoording richting de gemeenteraad
(als lid van het regionaal college en verantwoordelijk voor het gezag) dan
wel het regionaal college (als korpsbeheerder). Allereerst vragen deze leden
naar de relatie tussen dit onderdeel van het wetsvoorstel en de Evaluatie
Politiewet 1993, Diepteonderzoek, aangezien uit deze evaluatie niet gebleken
is van rolconflicten die het functioneren van de korpsbeheerder-burgemeester
bemoeilijkten. Op welke andere onderzoeken, waaraan de regering in haar antwoord
op de Raad van State refereert, is de analyse in de memorie van toelichting
gestoeld? Zij constateren vervolgens dat de minister van Binnenlandse Zaken
en Koninkrijksrelaties slechts een burgemeester uit de betrokken politieregio
kan voordragen voor benoeming. Dat betekent dat ook bij Kroonbenoeming de
volgens de regering verwarrende dubbelrol blijft bestaan, alleen hoeft het
niet meer de burgemeester van de centrumgemeente van de regio te betreffen.
Daarmee wordt het«probleem» van de dubbelrol hoogstens verschoven
naar een kleinere gemeente en dus niet opgelost. De regering ontkent dit ook
niet in haar antwoord op het advies van de Raad van State. Tevens wordt de
positie van de door de Kroon benoemde korpsbeheerder naar de mening van de
leden van de SGP-fractie minder transparant: hij wordt rijksorgaan, korpsbeheerder
en gezagsdrager over het korps en zal zich in die drie hoedanigheden moeten
kunnen verantwoorden. Is de regering het ermee eens dat dit complicerend is?
Tenslotte vragen deze leden of de invoering van de Kroonbenoeming niet als
een vorm van centralisatie in het politiebestel geduid moet worden, en zo
ja, hoe zich dit verhoudt tot het principe «decentraal, tenzij»
in de Politiewet 1993.– hoofdofficier van justitieDe hoofdofficier krijgt bij het opstellen van beheerstukken minder bevoegdheid,
maar wel een beroepsmogelijkheid tegen vaststelling van deze stukken. Leidt
dit echter niet per saldo tot minder invloed van het OM op de politie, zo
vragen de leden van de VVD-fractie. Als dat zo is, acht de regering dat dan
geen onwenselijke ontwikkeling?Ook de rol van de (hoofd)officier van justitie bij het beheer wordt geschrapt,
aldus de leden van de CDA-fractie. In de plaats komt een overlegplicht, dubbel
instemmingsrecht en een geschillenregeling. Is dat verschil met de huidige
situatie in zijn uitwerking niet dusdanig gering dat ook hier de vraag rijst
of dat wel een strakke scheiding beheer gezag rechtvaardigt? De Raad van Hoofdcommissarissen
vreest in zijn reactie zelfs dat de voorgestelde scheiding van gezag en beheer
contraproductief zal werken, omdat gewenste transparantie van verantwoordelijkheden
eerder wordt vertroebeld dan verhelderd. Hoe beoordeelt de regering dit bezwaar?De leden van de SGP-fractie vragen wat de evidente voordelen zijn van
de beperking van de betrokkenheid van de hoofdofficier van justitie bij het
beheer. In de huidige wet heeft de hoofdofficier, als lid van het regionaal
college, de bevoegdheid om de beheersstukken vast te stellen en daarnaast
ook nog, als lid van de beheersdriehoek, een instemmingsrecht inzake de door
de korpsbeheerder opgestelde ontwerpstukken (dubbel instemmingsrecht). In
het wetsvoorstel betreft de betrokkenheid van de hoofdofficier van justitie
inzake het beheer slechts een recht van overleg met de korpsbeheerder vooraf
en administratief beroep achteraf, en wordt het duaal beheer – belangrijk
kenmerk van de Politiewet 1993 – afgeschaft. De leden van deze fractie
vragen de regering om de argumenten vóór het dubbele instemmingsrecht,
die ten grondslag gelegen hebben aan de huidige Politiewet 1993, nog eens
tegen het licht te houden. Herkent de regering zich nog in de
typering die Elzinga et.al. (Het Nederlands Politierecht, 1995, p. 245) geven: «In de ogen van de regering moet de
hoofdofficier van justitie vol mee kunnen spreken over de totaliteit van het
beheer en wel omdat een splitsing van verantwoordelijkheden de onderlinge
samenhang van het beheer ondergraaft»? Ten overvloede wijzen deze leden
erop dat volgens de Evaluatie Politiewet 1993, Breedteonderzoek, het dubbele
instemmingsrecht door de meeste hoofdofficieren van justitie als een verrijking
beschouwd werd. Kennelijk werd en wordt de grotere betrokkenheid bij het beheer
door hen gewaardeerd. De reactie van het Nederlands Politie Instituut/Raad
van Hoofdcommissarissen van 21 februari 2001 aan de vaste commissie voor Binnenlandse
Zaken en Koninkrijksrelaties op het wetsvoorstel bevestigt dit.– korpschefDe leden van de SGP-fractie kunnen zich vinden in het opdragen van de
dagelijkse leiding van het korps aan de korpschef, als zijnde de hoogste politiefunctionaris
in de politieregio. Ook in een wettelijk verplichte taakafbakening zien zij
voordelen, omdat zo duidelijker wordt waar de korpsbeheerder respectievelijk
de korpschef op aanspreekbaar is.– commissaris van de Koningin en het College van
procureurs-generaalDe leden van de GroenLinks-fractie hebben nog enkele opmerkingen over
mogelijkheden voor geschillen, bezwaar en beroep. Deze leden begrijpen dat
voor de bij de regionale politiestructuur betrokken actoren verschillende
wegen openstaan voor geschillenbeslechting, bezwaar en beroep. Zij vragen
de regering de verschillende vormen eens helder naast elkaar te zetten. Zij
verzoeken daarbij ook helder aan te geven welke formele invloed (leden van)
gemeenteraden nu en straks kunnen uitoefenen in het kader van medezeggenschap,
bezwaar, beroep of anderszins tegen vastgestelde beleidsplannen of -voornemens,
besluitvorming, uitvoeringsbepalingen of optreden van het regionaal college,
de korpsbeheerder, de eigen burgemeester, de korpschef of de lokale politiecommandant.
Aansluitend zijn zij benieuwd welke stukken van het beheer dan wel het gezag
wettelijk of anderszins ter beschikking staan van (leden van) gemeenteraden
om zich te informeren over het beleid, het beheer en de uitvoeringspraktijk
van het regionale politiekorps. Verder willen zij vernemen voor welke partijen
en onder welke omstandigheden het administratief beroep openstaat en op welke
wijze de geschillen over de beheersstukken tussen het regionaal college, respectievelijk
hoofdofficier van justitie en de gemeenteraden daarin getoetst wordt. Tegen
wie wordt het beroep in elk van deze gevallen ingesteld, wie behandelt het
beroep en op welke gronden mag de rechter toetsen? Ook vragen deze leden wat
het verschil is tussen het bestuurlijk beroep en de geschillenbeslechting
door de commissaris van de Koningin en de procureurs-generaal. Is het beroep
te allen tijde bij de minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties
en/of het college van procureurs-generaal? Waarom kan de commissaris van de
Koningin het beroep omzetten in een geschillenbeslechting, en wordt het beroep
niet te allen tijde onverwijld aan de minister voorgelegd? Wanneer wordt de
commissaris van de Koningin geacht het geschil wel voor te leggen aan de minister?3. Democratische controle en verantwoordingDe leden van de PvdA-fractie willen weten waarom ervan afgezien is een
aanduiding te geven van zaken die minimaal in de instructie voor de taken
en bevoegdheden van de korpschef geregeld zouden moeten worden. Zij erkennen
dat dit primair een verantwoordelijkheid is van de korpsbeheerders,
maar het zou toch verstandig kunnen zijn in de wet aan te geven welke kwesties
in deze instructie opgenomen moeten worden.Betekent het schrappen van artikel 36, eerste lid (op basis waarvan de
korpsbeheerder bevoegdheden kan delegeren aan burgemeesters) dat de invloed
van de gemeenteraden afneemt?Deze leden hebben overigens waardering voor de introductie van het wettelijk
inbrengrecht, waardoor duidelijker de betrokkenheid van de gemeenteraden bij
jaarplan en beleidsplan zal worden aangegeven. Het is deze leden evenwel niet
duidelijk waarom een dergelijke toegespitste formele betrokkenheid bij de
vaststelling van de beheersstukken achterwege kan blijven. Juist in deze stukken
komen toch essentiële zaken aan de orde die voor de lokale veiligheid
grote betekenis hebben, bijvoorbeeld waar het om investeringen of huisvesting
van informatietechnologie gaat.De leden van de VVD-fractie vragen of de regering kan toelichten waarom
zij meent dat met dit wetsvoorstel per saldo democratische mogelijkheden worden
vergroot. Deze leden vragen de regering hoezeer met dit wetsvoorstel de mogelijkheid
voor gemeenteraden invloed te hebben op het beheer van regionale politiekorps
afneemt. Acht de regering het wettelijke inbrengrecht van de gemeenteraad
in de praktijk een substantiële verbetering van de controlemogelijkheden
van de gemeenteraad? Leidt volgens de regering de omvorming van het regionaal
college van beheerscollege naar gezagscollege niet tot minder controlemogelijkheden?De Groningse hoogleraar Elzinga betoogde al in 1992, dat de democratische
inbedding de achilleshiel van het regionale politiebestel zou zijn (BinnenlandsBestuur, 24 januari 1992). Ook het voorliggende
wetsvoorstel worstelt met deze problematiek, zo constateren de leden van de
CDA-fractie.In de notitie «Bestel in balans» (blz. 11) werd geconstateerd,
dat uit diverse onderzoeken is gebleken dat de gemeenteraden de bestaande
mogelijkheden om hun burgemeester aan te spreken nog slechts in beperkte mate
benutten. Verder bleek de informatievoorziening aan de gemeenteraden beperkt
te zijn; het zou niet zozeer ontbreken aan feiten en gegevens, als wel aan
relevante informatie.Op welke wijze zijn sindsdien gemeenten gestimuleerd de reeds bestaande
mogelijkheden beter te benutten, zo vragen deze leden. En welk effecten hadden
de bedoelde maatregelen?In het voorliggende wetsvoorstel wordt een strikt onderscheid gemaakt
tussen gezag en beheer. Brengt dit niet met zich mee, dat de gemeenteraden
nog minder invloed zullen kunnen uitoefenen op het beheer van het politiekorps,
zo vragen de leden van de CDA-fractie. Die democratische inbedding is al zwak
en mag niet nog verder worden aangetast. Het beheer vormt nu juist een concreet
aangrijpingspunt voor het uitoefenen van invloed voor de gemeenteraden.De regering heeft de leden van de CDA-fractie niet overtuigd, dat het
wettelijk inbrengrecht hiervoor een oplossing biedt. De gemeenteraden moeten
al heel vroeg in de beleidscyclus hun wensen kenbaar maken. Dat leidt ertoe
dat zij wensen in abstracto moeten formuleren. Is dit niet strijdig met hun
verantwoordelijkheid voor een integraal veiligheidsbeleid, zo vragen deze
leden.Het onderscheid tussen beleidsplan en begroting is moeilijk aan te brengen
op basis van het criterium gezag versus beheer. Het zou daarom beter zijn
de bestaande besluitvormingscyclus te handhaven.Door het schrappen van artikel zesendertig wordt delegatie van beheer
aan de in het regionaal college vertegenwoordigde burgemeesters niet langer
mogelijk, aldus de leden van de D66-fractie. Het wordt ingeruild voor de mogelijkheid
van mandaat aan de korpschef. Moet hieruit niet worden afgeleid
dat daardoor de dominantie van beheer over gezag wordt versterkt, zoals het
Nederlands Politie Instituut stelt?Met de inperking van de rol van het regionaal college neemt indirect ook
de betrokkenheid van de gemeenteraden af, zo constateren de aan het woord
zijnde leden. Gemeenteraden kunnen hun burgemeester immers slechts op zijn
gezagsuitoefening aanspreken en niet meer zijn invloed op het beheer.Het argument dat het ontbreken van een directe democratische controle
over het beheer niet erg is, omdat beheer toch maar een afgeleide van het
gezag is en dat gezag wel rechtstreeks democratisch controleerbaar is, spreekt
de leden van de D66-fractie niet erg aan. Als dat beheer zo afgeleid is, waarom
wordt dan zo'n punt van de scheiding tussen beheer en gezag gemaakt?De rol van gemeenteraden bij de politie wordt weliswaar enigszins versterkt
door het inbrengrecht dat het wetsvoorstel introduceert, maar dat is naar
het oordeel van de leden van de D66-fractie een te beperkte aanvulling. Dit
inbrengrecht geeft de raad immers slechts een adviesrecht in het stadium van
het opstellen van het beleidsplan, maar daar blijft het verder bij. Als het
niet tot wasdom komt wegens beheersmatige prioriteitstellingen, heeft een
raad het nakaarten.Het voorgestelde wettelijk inbrengrecht achten de leden van de D66-fractie
dan ook erg mager. Is de regering het eens met de constatering dat per saldo
de invloed van de gemeenteraad op de politie er in dit wetsvoorstel op achteruit
gaat? Is het niet onlogisch dat in deze tijden waarin veiligheid boven aan
de agenda staat, de gemeenteraad de zeggenschap over het beheer van de politie
verliest? Zou niet alleen het vertrouwen van de burger in de overheid, maar
ook het gevoel van veiligheid van veel burgers toenemen indien zij kunnen
waarnemen dat de gemeenteraad, de bestuurslaag die het dichts bij de burgers
staat, werkelijk invloed heeft op de politie?De leden van de D66-fractie zouden deze vraag nadrukkelijk positief willen
beantwoorden en vinden het jammer dat de regering deze wetswijziging niet
heeft benut om een verdergaande versterking van de rol van de gemeenteraden
bij het politiebestel te bewerkstelligen.Waarom, zo vragen deze leden, wordt niet geregeld dat de korpsbeheerder
in een gemeenteraad ter verantwoording kan worden geroepen voor het beheer
ten aanzien van die gemeente? Ook zou het naar hun oordeel mogelijk moeten
worden dat gemeenteraden de korpschef en hoofdofficier van justitie in hun
midden uitnodigen om zich te laten informeren over hun taakuitoefening ten
aanzien van de betrokken gemeente en daarover met hen in debat te gaan.Graag zien zij op deze punten een beschouwing van de regering tegemoet.De leden van de D66-fractie blijven hechten aan het door hen in het verleden
reeds gedane voorstel in de richting van een regionaal college van raadsleden.
Zo zou ook de invloed van de diverse raden op het reilen en zeilen van de
regionale politie kunnen worden versterkt. Bij het vooralsnog ontbreken van
rechtstreeks gelegitimeerde regionale vertegenwoordigende organen kan helaas
alleen met minder democratisch gelegitimeerde hulpstructuren worden gewerkt.
Maar ook dat is altijd nog aanzienlijk beter dan vrijwel geen invloed van
gemeenteraden. Zij zien ook graag op dit punt een nadere beschouwing van de
regering tegemoet.De nadruk op het belang dat het beheer volgend is aan het gezag brengt
de leden van de GroenLinks-fractie ook nog tot de volgende vragen. De figuur
van het mandaat aan de korpschef wordt in de memorie van toelichting verdedigd
als bevestiging van de volledige (eind-)verantwoordelijkheid van de korpsbeheerder
voor het beheer van het regionale korps. Kan de regering dit uitleggen? Is
er sprake van een ongelukkige woordkeuze, of begrijpen deze leden goed dat
inzake het beheer de korpsbeheerder
dus uiteindelijk toch boven het gezag van de korpschef gaat? En is dat dan niet weer in tegenspraak met de dominantie van
het gezag? Aanvullend verzoeken deze leden nadere informatie over status en
inhoud van de zogenaamde sub-driehoeken in de regio. Welke beleidsthema's
komen daar aan de orde? Hoe kunnen lokale gezagsdragers en gemeenteraden daar
in het kader van de in de memorie van toelichting genoemde sturing en controle
op uitoefenen?Ook willen deze leden graag vernemen of en in hoeverre de korpschef –
behoudens het in de regionale en de subdriehoek besloten beleidskader –
nog eigen beleid kan voeren, en waarop dat dan betrekking heeft. Indien het
politiebeheer het gezag volgt en de regionale politie «moet voldoen
aan de door de gezagsdrager geformuleerde prioriteiten», in welke mate
kan er op lokaal niveau dan nog buiten de landelijke en regionale beleidskaders
worden gewerkt? Komt er een vergelijkbaar mandaat voor de burgemeesters ten
opzichte van de lokale politiecommandanten, en zo nee, in welke relatie komen
zij dan tot elkaar te staan? En als de korpschef aangaande het beheer van
het korps uitsluitend gemandateerd wordt door de korpsbeheerder, welke zelfstandige
taken blijven er dan nog over voor de korpschef? Welke invloed heeft de korpschef
op inhoud en invulling van het mandaat? Wat is de opvatting van deze regering
over de mogelijkheid dit mandaat naar de lokale commandanten verder door te
mandateren, waardoor de uitvoering nog verder weg komt te staan van de verantwoordelijkheid?Deze leden verbazen zich erover dat in het wetsvoorstel geheel voorbij
wordt gegaan aan het gegeven dat het zogenaamde regionale gezag over de politie
(de regio-burgemeesters waaronder de korpsbeheerder plus de regionale hoofdofficier
van justitie) feitelijk berust op een fictie. Immers, is het niet zo dat het
gezag van een burgemeester en zijn/haar verantwoordingsplicht beperkt blijft
tot de eigen gemeentegrenzen en een regionale gezagsuitoefening en verantwoording
dus in feite in het geheel niet bestaan? Het gaat naar het oordeel van deze
leden in elk geval te ver als feit te stellen, zoals in de memorie van toelichting,
dat in de huidige situatie in het regionale bestel sprake zou zijn van afdoende
democratische inbedding, verantwoording en legitimatie. Verscheidene fracties
in de Tweede Kamer spreken al jaren van een democratisch gat in de regionale
politiestructuur, en niet voor niets poogt het wetsvoorstel daar (hoe voorzichtig
dan ook) verbeteringen in aan te brengen. Vast staat dat het ter zake van
het korpsbeheer in het geheel ontbreekt aan democratisch gelegitimeerde zeggenschap
(van bijvoorbeeld de gemeenteraden). En ook bij het gezag blijkt er naar het
oordeel van deze leden hooguit sprake van een gedeeltelijke en indirecte verantwoording
aan die democratisch gekozen en derhalve gelegitimeerde gemeenteraden. Daarvoor
is – de regering geeft dit ook toe in de memorie van toelichting –
in elk geval vereist dat bij de gemeenteraden sprake is van voldoende assertiviteit
én dat de burgemeester de raad op het terrein van openbare orde en
veiligheid goed gezind is – wat gezien de praktijk op lokaal niveau
natuurlijk niet vanzelfsprekend is. Graag vernemen deze leden de reactie van
de regering.Daarnaast bevreemdt het deze leden in de memorie van toelichting te lezen
dat de gemeenteraad de burgemeester ter verantwoording zou kunnen roepen voor
de uitoefening van het gezag over de politie. De bevreemding volgt uit het
feit dat de burgemeester maar een van de leden van het voltallige regionaal
college is, dat formeel en gezamenlijke verantwoordelijkheid draagt. Bovendien
zou het in de eerste plaats de korpsbeheerder zijn, en dus niet de burgemeester,
die ter verantwoording zou kunnen worden geroepen. Ontstaat daardoor niet
de vreemde situatie dat een burgemeester zonder formele verantwoordelijkheid
het gezag in eigen gemeente dreigt te verliezen, terwijl een andere burgemeester
zonder plaatselijk gezag wel verantwoordelijkheid draagt maar daarop niet
kan worden aangesproken? Hoe kan voorkomen worden dat een burgemeester
zich in de praktijk zal verschuilen achter het regionale college? Op grond
waarvan en hoe kan de raad het handelen van de eigen burgemeester als gezagdrager
veroordelen, en hoe zit dat ten aanzien van de korpsbeheerder die vanuit de
centrumgemeente opereert? Welke rechtsgevolgen kan het oordeel van de raad
in beide gevallen in het uiterste geval hebben?Het voorstel voor een wettelijk inbrengrecht voor de gemeenteraden schiet
in de ogen van de leden van de GroenLinks-fractie tekort. Zij wijzen op het
feit dat onder andere naar aanleiding van de nota Bestel in Balans de versterking
van de democratische inbedding van het regionale politiebestel aan de orde
was. In lijn met deze gedachte constateren de leden van de GroenLinks-fractie
dat het op dit moment nog altijd schort aan adequate decentrale politieke
aansturing en democratische controle van de politie. Recent onderzoek van
het SGBO naar lokaal veiligheidsbeleid toont bovendien aan dat de regie van
de gemeente en daarmee de slagvaardigheid van het veiligheidsbeleid nog te
wensen overlaat. Het invullen van de gemeentelijke regierol, het liefst op
wettelijke basis, kan die slagvaardigheid verbeteren. Het voorstel voor een
wettelijk inbrengrecht gaat deze leden daarom niet ver genoeg. De leden van
de Groen-Links-fractie menen namelijk dat het juist de gemeente is die het
voortouw moet nemen; niet alleen bestuurlijk maar tevens inhoudelijk. Deze
leden missen in het wetsvoorstel de mogelijkheid van de gemeenteraden om met
de burgemeester over het beleid te kunnen praten, en dit ook om te zetten
in (lokale) prioriteiten. Klopt het dat de gemeenteraad inderdaad uitsluitend
over het beheer kan debatteren, aangezien hij in de uitvoering van het beleid
geen zeggenschap meer heeft? Welke middelen heeft de raad om de burgemeester
op de uitvoering van het beleid aan te spreken?Deze leden menen dat het bestaande democratisch vacuüm met het wettelijk
inbrengrecht niet voldoende gevuld wordt. Hoe immers verhoudt het inbrengrecht
van de gemeenteraad zich tot de bepalende verantwoordelijkheden van het gezag?
Waar past het inbrengrecht in de politiële beleidscyclus, en op welke
wijze wordt over de invulling en de uitvoering daarvan verantwoording afgelegd
aan het lokale bestuur en de gemeenteraad? Welke waarborgen geeft de regering
dat het lokale bestuur zijn taken, waaronder het integrale veiligheidsbeleid,
ten volle kan uitoefenen? Waarom kiest de regering niet voor een wettelijk
instemrecht voor de gemeenteraad, waardoor de lokale politiek – in aanvulling
op het landelijk beleidskader – een grotere en formele invloed krijgt
op de lokale prioriteiten van de regiokorpsen? Is de regering bereid te onderzoeken
op welke wijze het wettelijke instemmingsrecht voor de gemeenteraad in aanvulling
op het inbrengrecht kan worden geïntroduceerd?Een direct gevolg van de scheiding tussen gezag en beheer is dat de gemeenteraden
nog minder te zeggen krijgen over het beheer van «hun» politie.
Aangezien het beheer voor gemeenteraden bij uitstek een aangrijpingspunt is
voor het uitoefenen van hun invloed, wordt de democratische inbedding, toch
al zwak, zodoende nog verder aangetast. Het wettelijke inbrengrecht biedt
voor dit probleem geen oplossing. De gemeenteraden moeten daarbij immers al
vroeg in de beleidscyclus hun wensen kenbaar maken. Of kan dat volgens de
regering ook anders, en zo ja hoe dan? Daardoor zal die inbreng veelal abstract
blijven, wat in strijd is met hun verantwoordelijkheid voor het integrale
veiligheidsbeleid op lokaal niveau. Het wetsvoorstel betekent dan ook een
versterking van de regionale gezagscomponent die ten koste gaat van de door
het Integraal Veiligheids Plan beoogde decentrale beleidsbepaling. Hoewel
het de interne helderheid van de korpsen misschien ten goede zal komen, verbetert
het geenszins de invloed van de gemeenteraden op de politie.Een bijkomend gevolg is dat de regionale politie verder zal verzelfstandigen.
Het mandaat dat aan de korpschefs wordt verleend gaat in het wetsvoorstel
immers niet gepaard met uitbreiding van het toezicht op de naleving en de
controle op de wijze van uitvoering van het mandaat. Wat is het
oordeel van de regering over deze dreigende verdere verzelfstandiging van
de regiopolitie? Welke interventiemogelijkheden biedt het wetsvoorstel, en
waarom meent de regering dat deze afdoende zullen zijn om die verzelfstandiging
tegen te gaan? Waarom gaat het mandaat niet gepaard gaan met uitbreiding van
het toezicht op de naleving en de controle op de wijze van uitvoering? Hoe
beoordeelt de regering de kwalificatie in het wetsvoorstel van «versterking
van de democratische controle», nu het regioberaad geenszins bestaat
uit democratisch gekozenen en de voorzitter daarvan volgens het wetsvoorstel
in de toekomst zelfs van bovenaf zal worden aangewezen?Met betrekking tot het voorgestelde inbrengrecht van gemeenteraden (memorie
van toelichting, bladzijde 9) vragen de leden van de fractie van de ChristenUnie
naar mogelijkheden tot wijziging van het beleidsplan. Wanneer blijkt dat weinig
rekening is gehouden met de onderwerpen die uit de inbrengronde naar voren
zijn gekomen, bestaat dan voor de gemeenteraad ook de mogelijkheid om onderdelen
in het beleidsof jaarplan te amenderen?Deze leden merken op dat het voorstel om ook artikel 36, eerste lid, te
laten vervallen, zijnde de bevoegdheid van de korpsbeheerder tot mandaatverlening
aan de burgemeester, slechts berust op de enkele waarneming dat van deze bevoegdheid
vooralsnog nauwelijks gebruik gemaakt is. Aanvullende redenen ontbreken. Wil
de regering de argumenten die destijds ten grondslag hebben gelegen aan dit
lid, nog eens tegen het licht houden?De leden van de SGP-fractie hechten eraan dat de burgemeester zeggenschap
houdt over de inzet van politie (personeel, materieel en middelen) op lokaal
niveau. Dat is ook vastgelegd in het huidige artikel 36, tweede lid. Aan die
zeggenschap is de mogelijkheid verbonden om in de gemeenteraad verantwoording
af te leggen over de invulling daarvan. De regering stelt in plaats daarvan
een nieuw artikel 14 voor waarin overleg tussen burgemeester, officier van
justitie en het hoofd van het territoriale onderdeel van het regiokorps geregeld
wordt. Over zeggenschap spreekt dit artikel echter niet. Wat is, in dit licht,
de opvatting van de regering over de werking en het nut van het huidige artikel
36, tweede lid? Of, om met de Korpsbeheerder Kennemerland in zijn schrijven
van 24 november 1999 te spreken: «Wat is bijvoorbeeld de reële
inhoud van de verantwoording van een burgemeester jegens de gemeenteraad over
het veiligheidsbeleid, indien de burgemeester in het regionale college niet
meer medebesluit over de sterkteverdeling en de formatie van de politie?»
Het gaat hier toch niet louter om «beheersmatige finesses», maar
om belangrijke zaken waarop de gemeenteraad volgens het wetsvoorstel zijn
controlemogelijkheid verliest? Het bestuurlijk toezicht wordt hier immers
verlegd van de burgemeester, die rechtstreeks aanspreekbaar is en besluitvormende
bevoegdheden heeft, naar het driehoeksoverleg, waarvoor dat niet geldt? De
regering kan toch niet beweren dat het voorgestelde artikel 14 equivalent
is aan het huidige artikel 36, tweede lid, aangezien de formulering «de
zeggenschap (van de burgemeester) over het territoriale onderdeel voor zover
het betreft de inzet van personeel, materieel en middelen» in het nieuwe
artikel 14 in het geheel niet terugkomt. Juist het feit dat gemeenten beschikken
over een territoriaal onderdeel van de regiopolitie dat hun toegewezen is
en waarover de burgemeester zeggenschap heeft, is toch cruciaal voor de lokale
verankering van de politie?De inperking van de besluitvormende taken van het regionaal college heeft
rechtstreekse gevolgen voor de controlemogelijkheden van de raad, zo menen
de leden van de SGP-fractie. Die controle gaat zich volgens het voorstel beperken
tot beleid. Voeg daarbij het gegeven dat de betekenis van landelijk politiebeheer
en landelijke beleidsrichtlijnen toeneemt (wet concentratie beheersbevoegdheden
en aanwijzingsbevoegdheid Minister van Binnenlandse Zaken en
Koninkrijksrelaties) en dat de positie van de korpschefs versterking ondergaat
(wijziging art. 24). Wordt hiermee, zo vragen deze leden, de invloed van de
gemeenteraad op het beheer van de politie niet heel drastisch beperkt? Een
wettelijk inbrengrecht, zoals voorgesteld in het gewijzigde art. 28, weegt
daar toch niet tegenop, omdat die zich beperkt tot de beleidsstukken en zich
niet uitstrekt over het beheer? Hoe verhoudt zich een en ander tot de wenselijkheid
om de democratische controle op het beheer van het korps te vergroten?Er is veel geschreven over «het democratische gat» ten aanzien
van beleid en beheer van de politieregio. Uit de Evaluatie Politiewet 1993,
Breedteonderzoek, is deze leden gebleken dat gemeenteraden zelf dit niet als
een groot probleem beschouwen. In de evaluatie wordt het beeld gepresenteerd
van een doorsnee raad die zich met name beperkt tot de gezagsaspecten en tot
lokale incidenten waarbij de politie betrokken is. Zeker in beheersaspecten
zouden raadsleden weinig interesse hebben. De leden van de SGP-fractie, die
zeer hechten aan een sterke lokale verankering van de politie, vragen de regering
of zij dit als een probleem beschouwt, dan wel of haar opmerking dat het democratisch
gat ten aanzien van het beheer niet als klemmend ervaren wordt, juist hierdoor
ingegeven is. Deelt de regering overigens de waarneming uit het evaluatieonderzoek
dat gemeenteraden zich sterk incidentgericht met de politie bezighouden, en
zo ja, verbindt zij daaraan conclusies? Wat is de reactie van de regering
op de volgende stelling van de korpsbeheerder Utrecht in haar schrijven van
25 november 1999 naar aanleiding van «Bestel in balans»: «Met
het oog op de verdere ontwikkeling van het lokale veiligheidsbeleid en de
daarbij behorende gemeentelijke verantwoordelijkheid dienen de gemeenteraden
zich verder te verdiepen in het onderwerp en hun rol op dit beleidsterrein
verder vorm te geven. Een wettelijk inbrengrecht is hiervoor geen oplossing.
De gemeenten zijn middels het gesloten Bestuursakkoord Nieuwe Stijl verplicht
om een intergraal veiligheidsbeleid vast te stellen. Dit beleidsplan geeft
voldoende mogelijkheden om te sturen op het lokale politiebeleid».5. ReactiesDe leden van de PvdA-fractie herhalen hier hun eerder uitgesproken zorg
dat slechts summier is ingegaan op de bijzonder kritische reactie van korpsbeheerders
en korpschefs, de Vereniging van Nederlandse gemeenten en de Raad van State
op de gewijzigde positie van het Regionaal College. De kritiek valt volgens
deze leden in vier punten uiteen:– gezag en beheer zijn niet los te koppelen, met andere woorden
het regionaal college mag geen bestaande bevoegdheid met betrekking tot begroting
en jaarrekening kwijt raken;– regionaal kan wel beheer maar geen gezag worden uitgeoefend, want
gezag wordt lokaal uitgeoefend;– een zwakke positie van het regionaal college met betrekking tot
beheer betekent een zwakke positie van de gemeenteraad, die via zijn burgemeester
minder invloed krijgt in het regionaal college;– in plaats van duidelijkheid over verantwoordelijkheden ontstaat
onduidelijkheid doordat het jaarplan van het Regionaal College de verdeling
van financiële middelen bevat, terwijl de korpsbeheerder de begroting
vaststelt.Deze leden willen graag op elk van deze punten een goed doortimmerde reactie
van de regering.Het Korpsbeheerdersberaad en de Raad van Hoofdcommissarissen zijn van
oordeel, dat de regionale beheersbevoegdheden thans optimaal en evenwichtig
kunnen worden uitgeoefend, aldus de leden van de CDA-fractie. Zij geven aan,
dat alle betrokkenen met politieke, bestuurlijke of ambtelijke verantwoordelijkheden
ten aanzien van de regionale politie pleiten voor de handhaving
van het nu ingewerkte en uitgekristalliseerde evenwicht tussen de verschillende
elementen van hun gezag en beheer zoals deze in de Politiewet 1993 staan.
Hoe verhoudt dit zich tot de constatering in de memorie van toelichting, dat
«in de praktijk is gebleken dat de verantwoordelijkheden van diverse
organen, die zijn betrokken bij de bestuurlijke organisatie van de regionale
politiekorpsen, niet in alle opzichten voldoende worden ondersteund met bevoegdheden
en dat het als gevolg van onduidelijkheden in de verantwoordelijkheidsverdeling
in concrete gevallen niet altijd goed mogelijk is te bepalen wie nu precies
door wie, waarvoor ter verantwoording kan worden geroepen», zo vragen
deze leden.Het Korpsbeheerdersberaad en de Raad van Hoofdcommissarissen vrezen, dat
het wetsvoorstel zal leiden tot een onheldere verdeling van beheersbevoegdheden
tussen regionaal college en korpsbeheerder op basis van een niet goed te maken
scherp onderscheid tussen gezag en beheer en dus ook onduidelijkheid zal opleveren
in de relatie tussen regiokorps en Rijk. Zij vrezen, dat voor de positie van
de korpsbeheerder onduidelijkheid over de verantwoordelijkheid voor het beheer
binnen de regio ook in de relatie tot het Rijk een verslechtering zal betekenen.
Wat is de zienswijze van de regering op dit punt, zo vragen de leden van de
CDA-fractie.De leden van de GroenLinks-fractie vragen op welke wijze de regering wil
tegemoetkomen aan de bezwaren die vanuit de Vereniging van Burgemeesters,
IPO en de Vereniging van Nederlandse gemeenten zijn gerezen, namelijk dat
de openbare ordetaak van de burgemeester in gedrang kan komen ten gevolge
van invoering van het duale stelsel en democratisering van de aanstellingswijze.
Of is de keuze voor een door de Kroon benoemde korpsbeheerder een stille getuige
van het feit dat de regering met dit wetsvoorstel toch reeds op die wijzigingen
voor uitloopt, zonder zich daarvan in de memorie van toelichting rekenschap
te geven?6. ArtikelsgewijsArtikel IOnderdeel BDe leden van de GroenLinks-fractie vragen hoe de korpsbeheerder het korps
moet beheren indien de politieregio en de administratie daarvan zich niet
in zijn/haar gemeente bevinden? Welke oplossing heeft de regering voor het
probleem dat de aansturing van het beheer hieronder te lijden zal hebben?
Hoe verhoudt het mogelijk over de tijd rouleren van de functie zich tot de
vaste zetel van de politieregio?Onderdeel CDe leden van de GroenLinks-fractie vragen waarom het college zijn vrijheid
behoudt om het gewicht van elke stem te bepalen en waarom dit niet landelijk
wordt bepaald?Onderdeel DHet valt de leden van de PvdA-fractie op dat bij het nieuwe artikel 23
niet duidelijk is toegelicht volgens welke procedure gekomen wordt tot het
Koninklijk Besluit voor de benoeming van de korpsbeheerder. Kan nauwkeurig
worden aangegeven wie welke stappen zet en welke fasen moeten worden onderscheiden?
Is er een regeling nodig voor het geval er tijdens de procedure conflicten
ontstaan? Kunnen de betrokken burgemeesters bij een vacature voor het korpsbeheerderschap
wel of niet solliciteren? De leden van de GroenLinks-fractie vragen waarom de korpsbeheerder niet
gedwongen kan worden het beheer neer te leggen. Waarom kiest de regering voor
de legitimatie van bovenaf in plaats van een decentrale verantwoordingsplicht?Onderdeel EDe leden van de GroenLinks-fractie vragen of de korpsbeheerder de taken
en bevoegdheden van de korpschef dwingend kan opleggen? In hoeverre is dan
nog sprake van evenwicht in het lokale subdriekhoeksoverleg?Onderdeel FDe leden van de Groenlinks-fractie vragen of het klopt dat de korpschef
in de lokale driehoek nog uitsluitend over het beheer en – met uitzondering
van de uitvoering – niet meer over het beleid spreekt. Wat heeft de
korpschef in de toekomst nog in te brengen in het regionale en lokale politiebeleid?Onderdeel GDe regering geeft in feite zelf al toe dat een strikte scheiding niet
goed mogelijk is, door in artikel 31, tweede lid, te bepalen dat in het beleidsplan
ook de financiële en personele middelen ter verwezenlijking van dat plan
moeten worden aangegeven, aldus de leden van de D66-fractie. Daarmee wordt
toch niet meer maar ook niet minder gezegd dan dat het een niet zonder het
ander kan en dat gezagsuitspraken vrijwel altijd beheersmatige consequenties
hebben? Geldt overigens een dergelijke verplichting ook voor het jaarverslag?Deelt de regering de vrees van de deze leden dat de in artikel 31 voorziene
koppeling wel eens kan leiden tot tegenstrijdige uitspraken in beroep omdat
voor kwesties betreffende de gezagsstructuur een andere beroepsgang is gecreëerd
dan voor kwesties betreffende de beheersstructuur? Tegen beleidsstukken kan
een lid van het regionaal college dan wel de gemeenteraad beroep instellen
bij de commissaris van de Koningin, tegen de beheersstukken kan beroep worden
ingesteld bij de minister. Kan het in een aantal gevallen niet althans voor
een deel om dezelfde onderwerpen gaan? Is er in een conflictenregeling voorzien
of moet zonodig dan maar worden teruggevallen op een hiërarchische relatie
tussen minister en commissaris van de Koningin?De leden van de D66-fractie begrijpen overigens niet waarom het beroepsrecht
van de raad wordt gebonden aan de instemming van de burgemeester. De burgemeester
heeft toch zijn zegje kunnen doen in het regionaal college. Als een raad over
de uitkomsten ontevreden is, zou de raad dat toch in beroep aan de kaak moeten
kunnen stellen, desnoods ondanks de mening van de burgemeester ten aanzien
van de wenselijkheid van zo'n beroep? De leden van de D66-fractie vinden dat
dit een gewone meerderheidsbeslissing van de raad moet kunnen zijn. Natuurlijk
zal bij de besluitvorming de mening van de burgemeester duidelijk meewegen,
maar om deze nu zo dominant op te leggen vinden deze leden erg ver gaan en
zij horen graag van de regering waarom deze oplossing gekozen is.De leden van de GroenLinks-fractie vragen hoe geschillen over beheersstukken
worden beslecht.De voorzitter van de commissie,De CloeDe griffier voor dit verslag,PostXNoot1Samenstelling: Leden: Te Veldhuis (VVD), ondervoorzitter, De Cloe (PvdA),
voorzitter, Van den Berg (SGP), Van de Camp (CDA), Scheltema-de Nie (D66),
Van der Hoeven (CDA), Van Heemst (PvdA), Noorman-den Uyl (PvdA), Oedayraj
Singh Varma (GroenLinks), Hoekema (D66), Rijpstra (VVD), O.P.G. Vos (VVD),
Rehwinkel (PvdA), Wagenaar (PvdA), Luchtenveld (VVD), de Boer (GroenLinks),
Duijkers (PvdA), Verburg (CDA), Rietkerk (CDA), Halsema (GroenLinks), Kant
(SP), Balemans (VVD), De Swart (VVD), De Pater-van der Meer (CDA) en Slob
(ChristenUnie).Plv. leden: Van Beek (VVD), Zijlstra (PvdA), Ravestein (D66), Van Wijmen
(CDA), Bakker (D66), Balkenende (CDA), Barth (PvdA), Gortzak (PvdA), Rabbae
(GroenLinks), Dittrich (D66), Cherribi (VVD), Van den Doel (VVD), Van Oven
(PvdA), Apostolou (PvdA), Cornielje (VVD), Kuijper (PvdA), Belinfante (PvdA),
Mosterd (CDA), T.H.A.M. Meijer (CDA), Van Gent (GroenLinks), Poppe (SP), Van
Splunter (VVD), Nicolaï (VVD), Wijn (CDA) en Rouvoet (ChristenUnie). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-27560-4.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl