Vaststelling van de begroting van de uitgaven en inkomsten van het Ministerie van VWS (XVI) voor het jaar 1998; Verslag algemeen overleg op 8 april 1998 over de benoeming van prins Willem Alexander tot lid van het IOC
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 25600-XVI, nr. 66

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

09-06-1998

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1997-1998

25600-XVI nr. 66

18-05-1998

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamVragen en opmerkingen uit de commissiesAntwoord van de regeringNadere gedachtewisselingOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 25600-XVIToon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 52 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
25 600 XVIVaststelling van de begroting van de uitgaven en de ontvangsten van
het Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport (XVI) voor het jaar 1998nr. 66VERSLAG VAN EEN ALGEMEEN OVERLEGVastgesteld 18 mei 1998De vaste commissies voor Volksgezondheid, Welzijn en Sport1 en voor Binnenlandse Zaken2 hebben op
8 april 1998 overleg gevoerd met minister-president Kok, minister van Algemene
Zaken en minister van Buitenlandse Zaken ad interim, en staatssecretaris Terpstra
van Volksgezondheid, Welzijn en Sport over:– de brief van 2 februari 1998 van de staatssecretaris van
Volksgezondheid, Welzijn en Sport aan de voorzitter van het IOC inzake de
benoeming van prins Willem Alexander tot lid van het IOC;– de antwoorden op de schriftelijke vragen van de heer Marijnissen
(aanhangsels van de Handelingen, vergaderjaar 1997–1998, nrs. 697 en
710).Van het gevoerde overleg brengen de commissies bijgaand verslag uit. Vragen en opmerkingen uit de commissiesDe heer Rosenmöller (GroenLinks) maakte duidelijk dat
de instemming van het kabinet met het lidmaatschap van het Internationaal
olympisch comité (IOC) van de kroonprins ook na de nader verkregen
informatie een aantal vragen oproept, waarbij het hem overigens
niet te doen was om de kroonprins als persoon. De kroonprins kan immers op
tal van maatschappelijke terreinen, en zeker bij de sport, een belangrijke
rol voor Nederland spelen. Een en ander kan ook van belang zijn voor een aanloop
naar het koningschap. De heer Rosenmöller gaf aan bewust niet te refereren
aan de in januari en februari van dit jaar ontstane commotie. Ook buiten deze
perikelen om is het echter zinvol om een gesprek te voeren over de ontstane
situatie. Dat moet een volwassen democratie aan kunnen.De heer Rosenmöller stelde de kwestie centraal van de ministeriële
verantwoordelijkheid in relatie tot het lidmaatschap van de kroonprins van
het IOC. Deze relatie maakt de positie van de kroonprins anders dan die van
de andere Nederlandse kandidaten voor deze positie.De hoofdvraag is of de risico's voldoende afgewogen zijn en of de consequenties
voldoende te overzien zijn om te voorkomen dat de kroonprins in een netelige
of onmogelijke situatie komt te verkeren. Iedereen die onder meer de boeken
van Simpson en Jennings of de documentaire van CBS heeft gezien, moet immers
tot de conclusie komen dat de wijze van opereren van het IOC niet altijd boven
alle twijfel is verheven. Deelt de regering de opvatting dat er kanttekeningen
te plaatsen zijn bij het functioneren van het IOC?De voorzitter van het IOC, de heer Samaranch, is tot het einde een actieve
steunpilaar geweest van het Francoregime. De heer Rosenmöller toonde
zich echter geschokt over het feit dat de heer Samaranch nog steeds trots
is op zijn verleden. Deelt de regering de verontrusting op dit punt?Wat verwacht Nederland overigens van een tweede Nederlands lid van het
bestuur van het IOC, wetende dat noch de Nederlandse regering noch het parlement
deze persoon benoemt? Kan in deze situatie en bij deze organisatie niet het
best iemand neergezet worden die krachtig stelling kan nemen tegen een cultuur
die niet boven elke twijfel is verheven, in plaats van een persoon die onder
de ministeriële verantwoordelijkheid valt en dus per definitie beperkt
zal zijn in zijn rol?De minister-president heeft op 20 februari 1998 in een interview met Paul
Witteman gezegd dat men tijd genoeg heeft gehad om een afweging te maken inzake
de ministeriële verantwoordelijkheid. Hoeveel tijd is er verlopen tussen
de benadering door de heer Samaranch van de kroonprins met het verzoek tot
het IOC toe te treden en de openbaarmaking van het besluit? In datzelfde interview
heeft de minister-president gezegd dat er waarschuwingen zijn geweest. Wie
heeft de minister-president waarvoor gewaarschuwd? De minister-president heeft
ook gezegd dat er sprake was van een weging. Kan hij de argumenten voor en
tegen op dit punt geven?Meer formeel gesproken is het overigens de vraag of het lidmaatschap in
feite wel mogelijk is. De kroonprins wordt lid van een organisatie waarbij
er volgens de statuten sprake is van deelname zonder last of ruggespraak.
De kroonprins is in staatsrechtelijke zin echter altijd daarin beperkt door
de ministeriële verantwoordelijkheid.Het kabinet heeft publiekelijk duidelijk gemaakt dat de zaak goed is kortgesloten,
onder verwijzing naar de brief van 2 februari 1998 van mevrouw Terpstra aan
de heer Samaranch. In die brief wordt duidelijk gemaakt dat de kroonprins
zich afzijdig houdt van deelname aan IOC-besluitvorming bij zaken die een
duidelijk politiek karakter dragen. De kroonprins zou dan in feite de vergadering
moeten verlaten. Als er twijfel is over de politieke betekenis van een besluit
van het IOC zal de kroonprins de minister van Buitenlandse Zaken consulteren.
Sport en politiek hebben immers veel met elkaar te maken, net als sport en
commercie. Hoe zal dit in de praktijk verlopen?De heer Rosenmöller vroeg de minister-president te reageren op drie
voorbeelden. Het IOC heeft dit jaar een beroep gedaan op de Verenigde Naties
om geen gewelddadig ingrijpen in Irak te laten plaatsvinden tijdens de Olympische
winterspelen in Nagano. Wat zou daarbij de situatie van de kroonprins
zijn geweest? Nederland heeft in 1980 de Olympische spelen in Moskou geboycot.
Het IOC liet de spelen doorgaan. Zou de kroonprins in een dergelijk geval
blijven zitten en zich afzijdig houden van het besluit? Stel, tijdens de Olympische
spelen in Sydney vallen er doden onder sporters door een terroristische aanslag.
Nederland vindt dat de spelen moeten stoppen. Het IOC zegt dat de spelen moet
doorgaan. Wat is dan de positie van de kroonprins?Tussen sport en commercie bestaat een sterke relatie. Het is steeds meer
zo dat steden de Olympische spelen lijken te kopen. Kan de kroonprins in de
huidige situatie krachtig stelling nemen tegen dit probleem?De heer Rosenmöller rondde zijn betoog af met de volgende vragen.
Wie treedt er af als er onverhoopt een fout wordt begaan? De staatssecretaris
van Sport, die de brief heeft geschreven, de minister van Buitenlandse Zaken,
omdat die in het contact met de kroonprins geen juist besluit heeft genomen,
of de minister-president, omdat die de primaire ministeriële verantwoordelijkheid
draagt voor de kroonprins? Zaken als deze kunnen niet zonder veel schade worden teruggedraaid. Dat
stelt dus eisen aan de controlerende taak van het parlement inzake de ministeriële
verantwoordelijkheid. De Kamer moet daarom geïnformeerd zijn. Wil het
kabinet de Kamer schriftelijk informeren op het moment dat er een politiek
besluit genomen wordt waarbij de kroonprins zich afzijdig moet houden en op
het moment dat er consultatie plaatsvindt tussen de kroonprins en de minister
van Buitenlandse Zaken over een besluit met politieke strekking?De Kamer moet medeverantwoordelijkheid dragen voor het besluit van het
kabinet dat raakt aan de ministeriële verantwoordelijkheid. Dat betekent
een controlerende taak van de Kamer. Het betekent tevens dat de Kamer moet
worden geïnformeerd.De heer Van Middelkoop (GPV) vond het bericht van staatssecretaris
Terpstra aan de heer Samaranch een vreemd briefje. Niet iedereen begint immers
een brief aan een voorzitter van een sportbond met de aanhef «Your Excellency».
De in het Engels gestelde brief verraadt bovendien door het taalgebruik dat
het door een Nederlander is geschreven.Waarom is deze brief geschreven door de staatssecretaris van Sport, zeker
omdat de ministeriële verantwoordelijkheid aan de orde komt? Was dat
niet de taak van de minister-president? Is hij niet de eerstverantwoordelijke
voor het doen en laten van het Koninklijk Huis? Had ondertekening door de
minister-president ook niet wat meer gewicht aan de brief gegeven?Het aantal politiek gevoelige situaties zal waarschijnlijk niet al te
groot zijn. Dat neemt niet weg dat het verstandig is om de ministeriële
verantwoordelijkheid in één hand te houden. Dat betekent dat
de minister-president degene is die de kroonprins adviseert. Er ligt sowieso
een bijzondere verantwoordelijkheid van de minister-president.De heer Van Middelkoop constateerde dat in de brief buitengewoon summier
wordt gesproken over de ministeriële verantwoordelijkheid. Dat had iets
uitvoeriger gekund. Uit de brief valt op te maken dat de kroonprins zich zal
onthouden van het deelnemen aan besluitvorming met een duidelijk politieke
inhoud. Bij twijfel hierover zal de minister van Buitenlandse Zaken worden
geconsulteerd. Waar gaat het dan over? De kroonprins treedt immers op zonder
last of ruggespraak. Wordt in dat geval bekeken of er sprake moet zijn van
onthouding van het besluitvormingsproces?De minister-president werd door de heer Van Middelkoop uitgenodigd om
zich niet in de door de heer Rosenmöller genoemde casusposities te begeven.
Het is niet van belang om nu duidelijk te maken wat precies politiek gevoelige
zaken zijn. Het zijn immers vooral politici die met herkenbare gretigheid
de sport politiseren. Er moet overigens niet al te bekrompen gesproken worden over de armslag
van de kroonprins in deze functie. Het feit van de ministeriële verantwoordelijkheid
wil niet zeggen dat een kroonprins onzichtbaar moet zijn of moet verworden
tot een zielloze marionet. Er moet vertrouwen zijn in het vermogen van de
kroonprins om eigen afwegingen te maken.De hamvraag bij dit alles is of het verstandig is dat kroonprins Willem
Alexander lid wordt van het IOC. De heer Van Middelkoop gaf te kennen daarbij
gemengde gevoelens te hebben. In deze kringen kan men immers enige bijzondere
mensenkennis opdoen. Hopelijk houdt de kroonprins genoeg tijd over om ook
gewone mensenkennis op te doen.De heer Rijpstra (VVD) vroeg of er wel reden voor het overleg
was geweest als er aan het begin van dit jaar geen commotie was ontstaan over
het interview in de Volkskrant met de inmiddels ex-voorzitter van het NOC*NSF.
Er ligt daarnaast echter een belangrijke vraag voor, namelijk wanneer men
wel of niet verantwoording moet afleggen aan het parlement. Zo heeft de kroonprins
eerder gepleit voor vakleerkrachten gymnastiek in het basisonderwijs. Is dat
een uitspraak waarvoor de minister van OCW naar de Kamer moet worden geroepen?Het IOC bestaat uit 118 leden, waarvan sommigen voor het leven zijn benoemd.
Voor het merendeel zijn het volstrekt onbekende mensen, al komen er gelukkig
steeds meer ex-sporters bij. Van die 118 leden komen er drie uit Nederland:
Anton Geesink, Hein Verbruggen en de Prins van Oranje. Er zijn overigens nog
meer koninklijke hoogheden in het IOC te vinden. Is het kabinet bekend of
de problemen die vandaag besproken worden zich ook voordoen in andere landen
die leden van een koninklijk huis in het IOC hebben?De beslotenheid en handelwijze van het IOC alsook het verleden van de
heer Samaranch zijn bekend. De trots op zijn verleden is ook iedereen bekend.
Waarom is dat een probleem? Waarom stonden er in dat geval zoveel andere Nederlanders
te trappelen om IOC-lid te worden? Kennelijk is er hier toch sprake van een
uitdaging.De heer Rijpstra wees erop dat prins Willem Alexander altijd grote betrokkenheid
bij de sport en het bewegen heeft getoond. Hij is niet voor niets beschermheer
van het NOC*NSF, met een daadwerkelijke inbreng. Ook voor jeugd en beweging
doet hij het nodige. Het koningshuis moet daarnaast niet steriel opereren.
Maatschappelijke betrokkenheid moet worden toegejuicht. Modern koningschap
vereist een menselijk gezicht en maatschappelijke betrokkenheid, zoals prins
Claus en Pieter van Vollenhove dat laten zien.Deelname aan een maatschappelijke activiteit brengt altijd enig risico
met zich. De prins heeft echter adviseurs, staat in contact met het kabinet
en bezit een gezond verstand. Tot slot kan het parlement te allen tijde de
minister of staatssecretaris ter verantwoording roepen.De heer Rijpstra was van oordeel dat het kabinet duidelijk heeft aangegeven
wat de mogelijkheden zijn van de prins in het IOC. Daar bestaat vertrouwen
in. De kroonprins is zich volledig bewust van zijn functie. Er bestaan dan
ook geen bezwaren tegen het lidmaatschap van de kroonprins van het IOC. Dat
betekent dat het beleid van het kabinet wordt gesteund door de VVD-fractie.Mevrouw Sterk (PvdA) toonde zich blij met een koningshuis waarvan
de leden zich maatschappelijk roeren. Protocol is mooi, maar nuttig zijn is
vaak iets belangrijker. Zo valt de rol van prins Claus bij ontwikkelingssamenwerking
en die van prinses Margriet als beschermvrouwe van het Rode Kruis te waarderen.
Het toetreden van prins Willem-Alexander tot het IOC is tegen deze achtergrond
een logische stap. De daarover ontstane ophef valt dan ook te betreuren.Het is een complicerende factor dat de kroonprins valt onder de ministeriële
verantwoordelijkheid. Daarmee is echter voldoende rekening gehouden,
gezien de brief van het kabinet aan voorzitter Samaranch en diens antwoord.
Bij zuiver politieke kwesties zal de kroonprins zich van een stellingname
onthouden. Hij krijgt echter geen instructies mee. Bij twijfel zal hij overleggen
met de minister van Buitenlandse Zaken. Daarmee is de kous af.Mevrouw Sterk noemde het algemeen bekend dat het democratische gehalte
van het machtigste sportcollege op aarde naar Noordwest-Europese tradities
te wensen overlaat. Benoeming door coöptatie is immers iets anders dan
gekozen worden door middel van inspraakprocedures. Daarnaast is het zo, dat
bijvoorbeeld het aanwijzen van de olympische stad wel op democratische wijze
totstandkomt.Het «Olympic charter» is het uitgangspunt van het IOC. Daarin
valt te lezen dat men met de sport een positieve bijdrage moet leveren aan
de ontwikkeling van de maatschappij. Daar is toch niets mis mee? Daarnaast
moet men bedenken dat in de «Olympic board» onderwerpen aan de
orde komen als de olympische beweging en haar toekomst, olympische solidariteit,
sport en ontwikkelingssamenwerking, olympische regels, de hedendaagse atleet
en sport en de media. Deze board overlegt overigens maar twee keer per jaar:
het meeste werk wordt gedaan in de legio subcommissies.In het IOC is ook een voorvechter in de strijd tegen apartheid en een
voormalig president van het Internationaal gerechtshof te vinden. Het verleden
van een paar andere prominenten is daarentegen niet om over naar huis te schrijven.
Zelfs het IOC blijkt dus gedeeltelijk een afspiegeling van de samenleving
te zijn.Mevrouw Sterk concludeerde dat de ministeriële verantwoordelijkheid
goed is geregeld wat betreft de PvdA-fractie. De prins wordt door haar fractie
dan ook succes gewenst bij al wat hij voor de sport zou kunnen betekenen.Mevrouw Scheltema-de Nie (D66) noemde het een totale verrassing
dat de kroonprins in februari genomineerd werd voor het IOC. De wijze waarop
blijkt achteraf niet de schoonheidsprijs te verdienen. Er waren zes Nederlandse
kandidaten die tot het IOC wilden toetreden; het walhalla van de internationale
sport. Het was bovendien een lobby op zijn Hollands: veel inspraak en in gezelschap
van een enthousiaste staatssecretaris. De keuze voor kroonprins Willem-Alexander
kan echter gezien worden als een elegante oplossing van een duidelijk probleem.Een en ander heeft wat gebutste ego's en beschaamde verwachtingen opgeleverd.
Interessanter is echter om duidelijker zicht te krijgen op de voorgeschiedenis
enerzijds en op de risico's die de kroonprins loopt bij deelname aan het IOC
en de maatregelen op dat punt anderzijds. Daarop wil haar fractie het kabinet
aanspreken, daar immers op deze punten verantwoording dient te worden afgelegd.Mevrouw Scheltema-de Nie stelde het kabinet de volgende vragen over de
voorgeschiedenis. Wist de minister-president van de afspraken die de kroonprins
met het NOC heeft gemaakt inzake het IOC bij de aanvaarding van het beschermheerschap?
Is hierover vooroverleg met de minister-president geweest? Waarom is over
de kandidatuur van de kroonprins niet tijdig vooroverleg met het NOC gepleegd?
Had dit niet veel commotie en schade kunnen voorkomen? Heeft de staatssecretaris
vooroverleg gepleegd over haar eigen kandidatuur met het NOC?De fractie van D66 had bij het zoeken naar een passende functie voor de
kroonprins niet direct gedacht aan het IOC. Bij watermanagement stelt men
zich immers iets anders voor dan de mondiale watersport. Al met al zijn er
echter geen fundamentele bezwaren. Wel zijn er een aantal praktische problemen,
ondanks de afspraak dat de kroonprins uit de wind kan blijven als er politiek
getinte besluiten aan de orde komen en dat er bij politiek gevoelige zaken
vooroverleg kan worden gepleegd met het kabinet. Wat gebeurt er als de hoofdstad van Nigeria, Abuja, dreigt te worden aangewezen
als plaats voor de Olympische zomerspelen? Hoe vrij is de kroonprins dan in
zijn stemgedrag? Wordt dan voorafgaande aan de stemming de kroonprins de tijd
gegund om met het kabinet te overleggen? Houdt dat in dat het stemgedrag van
de kroonprins daarmee wordt goedgekeurd door het kabinet, of zal het kabinet
in een dergelijk vooroverleg de kroonprins hooguit adviseren om tijdens de
stemmingen afwezig te zijn?Het IOC-lidmaatschap staat bekend als een lidmaatschap voor het leven.
Het lidmaatschap van de kroonprins eindigt toch op het moment dat hij de Nederlands
troon zal opvolgen? Zijn er over de duur van het lidmaatschap ook andere afspraken
gemaakt? Is tevens aan een evaluatie na verloop van enige tijd gedacht? Wat
gebeurt er als het IOC onverhoopt toch een netwerk van intriges of een wespennest
blijkt te zijn?De heer Van der Vlies (SGP) haalde de zinsnede in de brief
van 2 februari aan: «He is absolutely the right man in the right place».
Er is inderdaad sprake van de juiste man, maar ook de juiste plaats? Daarover
kan men van mening verschillen. De ongelukkige verwikkelingen rond de bekendwording
van het verzoek aan de kroonprins om toe te treden tot het IOC zijn overigens
een gepasseerd station. Ook de eigen verantwoordelijkheid, de eigen afweging
en eigen kwaliteiten van de kroonprins staan uitdrukkelijk buiten de discussie.
De kroonprins bereidt zich intensief voor op het koningschap door middel van
een brede oriëntatie. Daarbij zijn ongetwijfeld prioriteiten te stellen.
Een discussie over de vruchtbaarheid daarvan is echter niet aan de orde.De kernvraag bij dit alles is die van de ministeriële verantwoordelijkheid.
In de brief van mevrouw Terpstra aan het IOC wordt het knelpunt duidelijk
aangegeven. Er wordt begrip voor gevraagd dat de kroonprins zich bij zaken
die duidelijk politiek van aard zijn zal onthouden van deelneming aan de besluitvorming.
In gevallen van twijfel zal hij de minister van Buitenlandse Zaken consulteren.
Hoe houdbaar of duurzaam zijn deze afspraken echter? Het is toch onmiskenbaar
dat er gevoelige kwesties rond het IOC spelen of kunnen spelen? Genoemd worden
vragen als: waar en met wie gaat men spelen? Hoe houdbaar is dan de positie
van de kroonprins? Zal er nimmer sprake zijn van compromittering? Ook als
zaken zich plotsklaps voordoen?De heer Van der Vlies zag dat er risico's zijn. Die zullen naar beste
vermogen van alle kanten worden getracht te vermijden. Het zou echter jammer
zijn als de kroonprins alsnog terechtkomt in een situatie die hem nagedragen
zal worden. De heer Van Middelkoop sprak van gemengde gevoelens bij het lidmaatschap
van het IOC van de kroonprins. De heer Van der Vlies onderschreef dat.De heer Koekkoek (CDA) herinnerde eraan dat zijn fractie positief
heeft gereageerd op het nieuws van het lidmaatschap van de Prins van Oranje
van het IOC, vanwege het belang voor de sport en vooral vanwege het belang
van de ervaring die de kroonprins daarbij kan opdoen. Over de voorbereiding
leeft overigens wel een belangrijke vraag: wanneer was de minister-president
ervan op de hoogte dat de voorzitter van het IOC het verzoek tot toetreding
aan de kroonprins zou doen?De brief van staatssecretaris Terpstra aan de heer Samaranch maakt duidelijk
dat de Nederlandse Grondwet bepaalt dat de handelingen van de kroonprins onderworpen
zijn aan de ministeriële verantwoordelijkheid. De formulering in de brief
is nogal kort door de bocht. De Grondwet maakt ministers verantwoordelijk
voor het handelen van de Koning. Krachtens ongeschreven staatsrecht bestaat
voor leden van het Koninklijk Huis een afgeleide ministeriële verantwoordelijkheid.
Ministers zijn verantwoordelijk voor het handelen van deze leden, voorzover
dat handelen het openbaar belang raakt. Het uitgangspunt is dus de vrijheid
voor leden van het Koninklijk Huis om maatschappelijke functies
te aanvaarden, al wordt die begrensd door het openbaar belang. Bij de kroonprins
bestaat dat openbaar belang eruit dat hij zich onthoudt van politieke stellingnames
door het IOC. Meer in het algemeen is het goed gebruik dat de kroonprins in
gevallen van twijfel overleg pleegt. Het ligt daarbij voor de hand dat dit
overleg plaatsvindt met de minister-president in plaats van met de minister
van Buitenlandse Zaken. De minister-president is immers de eerstverantwoordelijke
inzake de leden van het Koninklijk Huis. Is het niet beter als de minister-president
het aanspreekpunt wordt voor de kroonprins inzake het optreden in het IOC?
Raakt de ministeriële verantwoordelijkheid op dit punt niet wat in het
ongerede als de minister-president zijn eerste verantwoordelijkheid niet kan
waarmaken?De heer Koekkoek maakte ronduit duidelijk geen behoefte te hebben steeds
geïnformeerd te worden wanneer de Prins van Oranje zich heeft onthouden
van deelneming aan de besluitvorming van het IOC. Ook bestaat er geen behoefte
om steeds te horen wanneer de kroonprins overleg heeft gepleegd met de minister-president.
In deze zin wil de CDA-fractie niet medeverantwoordelijk zijn. De ministers
zijn verantwoordelijk. Als er vragen rijzen, weet de Kamer de ministers altijd
te vinden om hen ter verantwoording te roepen. Antwoord van de regeringDe minister-president constateerde dat de voorgeschiedenis
dateert uit 1994. De kroonprins had toen geen actieve belangstelling om lid
te worden van het IOC. Het directe verzoek van de voorzitter van het IOC aan
de kroonprins om lid te worden heeft daarin verandering gebracht. Van dat
verzoek heeft de minister-president vrij snel nadat het was gedaan kennis
genomen. Het was overigens mogelijk geweest dat de heer Samaranch direct contact
had opgenomen met de minister-president. Dat was echter niet nodig, omdat
er geen sprake was van een «fait accompli».De Prins van Oranje heeft op 13 of 14 januari aan de minister-president
meegedeeld dat hij voor het lidmaatschap van het IOC was benaderd. De kroonprins
was direct enthousiast over deze aantrekkelijke mogelijkheid om zijn betrokkenheid
bij de sport te tonen en uit te breiden. Het lidmaatschap van het IOC blijft
beperkt tot het moment dat het koningschap aanvangt. De kogel ging overigens
niet direct door de kerk; er was immers een afweging nodig, ook na contacten
met de staatssecretaris van VWS en de minister van Buitenlandse Zaken.Bij de ministeriële verantwoordelijkheid moet een onderscheid gemaakt
worden tussen die voor het staatshoofd en die voor de andere leden van het
Koninklijk Huis. In dit geval gaat het echter om de oudste zoon van de Koningin,
die straks op enig moment voor het koningschap geroepen kan zijn. Vandaar
dat op dit punt uiteraard in zeer bijzondere mate de ministeriële verantwoordelijkheid
geldt. Ook is er gekeken naar het feit dat de statuten van het IOC duidelijk
maken dat een lid daarvan zonder last of ruggespraak stellingen bekleedt,
omdat daar immers een spanningsveld te zien is met de ministeriële verantwoordelijkheid.De minister-president zag een duidelijke rol weggelegd voor de minister
van Buitenlandse Zaken. Enkele politieke kwesties die in de afwegingen van
het IOC naar voren komen, kunnen immers van buitenlandpolitieke aard zijn.
Het ligt dus volstrekt voor de hand dat naast de algemene verantwoordelijkheid
van de minister-president de verantwoordelijk van de vakministers meespeelt.
Het gaat dan, bijvoorbeeld, bij specifieke sportonderwerpen om de staatssecretaris
van VWS, en bij kwesties de buitenlandse politiek betreffend om de minister
van Buitenlandse Zaken. Met hen maakt de kroonprins dan afspraken of pleegt
consultaties, hetgeen overigens de verantwoordelijkheid van de minister-president
onverlet laat.Als het om werkelijk gevoelige zaken gaat, kan men er gevoeglijk van uitgaan dat de minister-president en de betrokken vakministers volgens
afspraak een gezamenlijk beraad zullen houden. Er bestaan werkafspraken met
de afzonderlijke vakministers. De eindverantwoordelijkheid wordt echter gedragen
door de minister-president. Daarnaast blijft het de hoofdlijn dat de kroonprins
een bijzonder lid van het IOC is. In het algemeen en vooral bij politiek gevoelige
situaties geldt voor hem immers niet dat hij functioneert zonder last of ruggespraak.
Het IOC is gevraagd daarmee rekening te houden en ermee in te stemmen. De
brief van voorzitter Samaranch maakt duidelijk dat het IOC de beperkingen
van de ministeriële verantwoordelijkheid op het functioneren van de kroonprins
volledig accepteert.Met inachtneming van deze beperking kunnen er toch kwesties dienen die
naar mening van de kroonprins, een van de vakministers of de minister-president
in aanmerking doen brengen voor een nader contact of een nadere consultatie.
Als het daarbij om een onderwerp van enig gewicht gaat, zal er in samenspraak
met de betrokken ministers over worden besloten. Voor andere leden van het
Koninklijk Huis, die verder van de Koningin afstaan in de lijn van de troonopvolging,
bestaan er overigens vergelijkbare afspraken. Het bestaan van deze werkafspraken
staat overigens in de weg dat de regering ingaat op allerlei casusposities.
Binnen een kritische beoordeling van risico's is het voorleggen daarvan overigens
niet onredelijk. Juist gelet op de gemaakte afspraken vroeg de minister-president
er begrip voor dat niet op de inhoud van deze voorbeelden wordt ingegaan,
ook al gaat het om situaties die zich reeds hebben voorgedaan. Aan hardop
repeteren bestaat bij hem geen behoefte. Dergelijke invuloefeningen zijn immers
niet opportuun. De Kamer moet in het verkeer tussen de kroonprins en de regering
ruimte laten voor afwegingen binnen de gemaakte afspraken.Meer in het algemeen is het overigens aan de Kamer om te besluiten welke
minister verantwoording af zal moeten leggen. Bij twijfel zal dat waarschijnlijk
de minister-president zijn.In het geval de kroonprins wordt aangeraden om niet deel te nemen aan
de besluitvorming binnen het IOC op grond van een expliciet standpunt van
de Nederlandse regering komt hij overigens niet met lege handen te staan.
Op dat moment heeft de Nederlandse regering de normale kanalen en instrumenten
om invloed uit te oefenen op de gedragingen van het IOC vanuit de eigen politieke
verantwoordelijkheid. Als het IOC een Nederland onwelgevallig besluit neemt,
zal het waarschijnlijk om extreme kwesties gaan.Alles afwegend heeft de regering zich op het standpunt gesteld dat er
geen bezwaar bestaat tegen het lidmaatschap van de kroonprins van het IOC.
Ten eerste zal het lidmaatschap ophouden op het moment dat de kroonprins de
troon overneemt. Ten tweede is er een inbreuk gemaakt op het zonder last of
ruggespraak deelnemen aan het IOC. Ten derde is er voor controversiële
politieke situaties de werkafspraak dat de kroonprins geadviseerd wordt door
de verantwoordelijke vakministers en in voorkomende gevallen door de minister-president.
Dit zijn voldoende bakens om verantwoord op te kunnen varen.De staatssecretaris gaf aan dat er in feite geen noodzaak was
voor tijdig overleg met NOC*NSF over de voorwaarden waaronder de Prins van
Oranje lid zou worden van het IOC. De te maken afwegingen lagen immers niet
binnen de competentie van het NOC*NSF. Het ging vooral om het in het «Olympic
charter» vastgelegde punt van zonder last of ruggespraak opereren. Daarover
heeft de minister-president al het nodige gezegd. Daarnaast staat in het olympisch
manifest dat de leden van het IOC qualitate qua lid zijn van het Nationaal
olympisch comité, in dit geval het NOC*NSF. Deze voorwaarde wordt door
alle nationale olympische comités gewaardeerd. Staatsrechtelijk gezien
ontstaat dan de ongewenste situatie dat de kroonprins als lid van het bestuur
van het NOC*NSF medeverantwoordelijk is voor de belangenbehartiging
bij de Nederlandse regering. Ook hiervoor moest dus een uitzondering worden
gecreëerd. De toestemming hiervoor komt echter formeel niet van het NOC*NSF,
maar van het IOC. De nieuwe rol van de Prins van Oranje na zijn beschermheerschap
bij het NOC*NSF is overigens nog onderwerp van een gesprek. Daar is, gezien
de bestuurlijke veranderingen binnen het NOC*NSF, nog geen tijd voor geweest.De voorgeschiedenis van de zaak laat zien dat zich velerlei kandidaten
hebben aangediend. Formeel gesproken is het echter niet zo dat welk land dan
ook kandidaten aandraagt voor lidmaatschap van het IOC. Op dit punt gelden
de internationale regels van coöptatie. Het IOC maakt dus een eigen keuze
om haar moverende reden.De staatssecretaris wist niet hoe de heer Samaranch op het idee is gekomen
om de kroonprins te vragen om lid te worden van het IOC. De Prins van Oranje
heeft tijdens de Olympische spelen van Atlanta regelmatig contact gehad met
de heer Samaranch, die zich onder de indruk toonde van de sportkennis en grote
betrokkenheid van de kroonprins bij allerlei aspecten van de sport, zoals
antidiscriminatie, antigeweld en antidoping. Dit zal de heer Samaranch ongetwijfeld
hebben laten zien dat de kroonprins een zeer waardevol lid van het IOC kan
zijn. De staatssecretaris gaf aan op dit punt echter geen hint aan de heer
Samaranch te hebben gegeven.De staatssecretaris maakte duidelijk dat er geen sprake is geweest van
een kandidatuur van haar kant. Zij heeft met het NOC*NSF desgevraagd gecommuniceerd
dat haar huidige functie niet verenigbaar is met het lidmaatschap van het
IOC. Zij was dus geen kandidaat, ook als zij de post van staatssecretaris
na de verkiezingen zou verliezen. Er was formeel ook geen sprake van een kandidatuur
van de Prins van Oranje. De kroonprins is zelf uitgenodigd door het IOC, niet
als kandidaat maar als lid. De ontstane commotie heeft dus veel te maken met
onduidelijkheid.Het is overigens moeilijk om dergelijke ontwikkelingen te voorkomen. Bovendien
is in het Nederlandse staatsrecht het verkeer tussen de ministers en de leden
van het Koninklijk Huis een punt waarop niet wordt ingegaan. Dat betekent
dat het de staatssecretaris niet vrij was om over de uitnodiging met derden
te communiceren.De staatssecretaris was tot slot van mening dat de Prins van Oranje op
veel terreinen een zeer waardevolle bijdrage kan leveren, bijvoorbeeld bij
de «Olympic solidarity», het verstevigen van de sport in ontwikkelingslanden,
fair play, antidiscriminatie en het antidopingsconvenant. Het formele tijdsbeslag
van dit alles is twee vergaderingen per jaar. Het gaat dan om de algemene
vergaderingen van het IOC. Verder zijn er commissies waarin men, naar gelang
de eigen belangstelling en mogelijkheid, meer of minder tijd kan besteden.
Dit alles zal ongetwijfeld in goed overleg tussen de Prins van Oranje en het
IOC geregeld kunnen worden.Het is overigens niet zo dat het kabinet zich gaat bemoeien met het feitelijke
werk van de kroonprins in het IOC en de subcommissies. Dit laat men over aan
de eigen interesses en het gezonde verstand van de Prins van Oranje. Er is
dus geen sprake van dat hij aan de hand genomen wordt door het kabinet. Nadere gedachtewisselingDe heer Rosenmöller (GroenLinks) herhaalde dat het lidmaatschap
wat GroenLinks betreft niet had gehoeven. De regering heeft echter een afweging
gemaakt, vooral waar het gaat om de kritische opmerkingen die er te maken
zijn over de ministeriële verantwoordelijkheid. Onduidelijk blijft echter
of bij deze afweging ook het karakter van het IOC, hoe men het ook kwalificeert,
een zelfstandig argument is geweest. Kan de staatssecretaris dit alsnog verduidelijken? Hij betreurde het dat de minister-president niet wil ingaan op de genoemde
casusposities. Wel is duidelijk geworden dat de minister-president half januari
op de hoogte is gesteld van een en ander door de kroonprins. Er zijn dus een
paar weken geweest voor intern beraad van de regering.Een ander onopgelost punt moet direct opgehelderd worden. Bij de ministeriële
verantwoordelijkheid geldt dat de Kamer in staat moet zijn om deze te controleren.
Welke informatie krijgt de Kamer echter om die functie te kunnen vervullen?
Als niet bekend wordt op welke momenten de kroonprins zich heeft moeten onthouden
van besluitvorming of wanneer er contact is geweest met de minister van Buitenlandse
Zaken, is de Kamer niet in staat om te controleren. Dat is een slechte zaak.
Het parlement is dan afhankelijk geworden van de journalistiek en de controle
wordt daarmee ad hoc. Moet de rol van de Kamer als controleur van de regering
niet worden gewaarborgd? Er moet toch sprake kunnen zijn van een inhoudelijk
debat over de door de kroonprins ingenomen standpunten in het IOC?De heer Van Middelkoop (GPV) gaf te kennen dat er formeel geen
enkele reden was voor de staatssecretaris de vragen over de geschiedenis met
de verschillende kandidaten te beantwoorden. Over het lidmaatschap van een
puur particuliere sportbond bestaat er immers geen politieke verantwoordelijkheid
van welk lid van het kabinet dan ook.Over het handelen bij politiek gevoelige zaken is iets meer duidelijkheid
gekomen. Het gaat dan om vrij extreme situaties volgens de minister-president,
zodat het ondenkbaar is dat het buiten hem om gaat. Dat betekent dat de bedoelde
zin in de brief iets anders had moeten luiden. In plaats van «he will
consult the Netherlands Minister of Foreign Affairs» had er moeten staan
«he will consult the Government of the Netherlands» of woorden
van gelijke strekking. De heer Van Middelkoop herhaalde overigens de stelling
dat de brief aan de heer Samaranch door de minister-president geschreven had
moeten worden. Er bleef voor de heer Van Middelkoop een kwetsbare kant zitten aan het
lidmaatschap van de Prins van Oranje van het IOC. Elke keer dat er een vermoeden
bestaat van een politiek gevoelige zaak, loopt men het risico dat een Kamerlid
terecht de vraag stelt of het kabinet geconsulteerd is door de kroonprins.
Het risico van het in opspraak komen van de kroonprins is daarmee jammer genoeg
niet irreëel.De heer Rijpstra (VVD) vond dat er een voldoende heldere uitleg
is verstrekt door de regering. Er zal altijd enig risico verbonden zijn aan
welke maatschappelijke deelname dan ook van de Prins van Oranje. De heer Rijpstra
sprak daarnaast de hoop uit dat de staatssecretaris in goed overleg met het
NOC*NSF zal afspreken welke rol de kroonprins zal vervullen binnen deze organisatie.Mevrouw Sterk (PvdA) gaf aan dat de fractie van de PvdA er
reeds van overtuigd was dat de zaken staatsrechtelijk goed afgedekt waren.
De duidelijkheid over de speciale rol van de kroonprins bij het IOC onderschrijft
dat alleen maar.Mevrouw Scheltema-de Nie (D66) erkende dat het staatsrechtelijk
niet gebruikelijk is om te communiceren over het verkeer tussen kabinet en
koningshuis. Wel moet het mogelijk zijn dat de Kamer ter controle van de minister
de informatie krijgt om die controle uit te voeren. Er moet dus informatie
komen of er al dan niet overleg is geweest en waarom. Daarbij kan overigens
de inhoud niet ter sprake komen.Het is daarnaast heel duidelijk dat bij politiek gevoelige zaken de kroonprins
zich van deelname aan de besluitvorming van het IOC onthoudt.
Er is dus, omgekeerd, ook geen sprake van goedkeuring van de regering.Een en ander laat zien dat de rol van de prins een kwetsbare situatie
kan opleveren. Dat betekent niet dat die uit de weg moet worden gegaan. Het
is daarom wellicht goed om de situatie na een tijdje te evalueren.Mevrouw Scheltema-de Nie constateerde tot slot het ontstaan van een spiegelbeeld
bij de ontwikkelingen: in november 1994 werd de Prins van Oranje beschermheer
van het NOC en maakte daarbij de afspraak geen lid van het IOC te worden,
terwijl hij in 1998 lid wordt van het IOC en geen lid meer is van het NOC.
Is er in 1994 vooroverleg geweest met het kabinet over dit alles?De heer Van der Vlies (SGP) stipte aan dat de topsport niet
vaak positief gewaardeerd wordt door de fractie van de SGP. Het gebruik van
de zondag voor topsport, het overaccentueren van prestaties en misplaatste
bewondering spelen daarbij een rol.De ministeriële verantwoordelijkheid bij het werk van de kroonprins
voor het IOC is duidelijker geworden. Er blijft sprake van risico's, al zijn
die volgens de minister-president hanteerbaar bij zijn eigen verantwoordelijkheid
en in het verkeer met de Staten-Generaal. Al met al blijft er echter sprake
van gemengde gevoelens.De heer Koekkoek (CDA) toonde zich verheugd over de verschafte
opheldering. De minister-president heeft gezegd dat de verantwoordelijkheid
voor de kroonprins materieel genomen hetzelfde is als die voor het staatshoofd.
Dat gaat echter te ver. Er geldt onverkorte ministeriële verantwoordelijkheid
voor de Koning. Waar het de kroonprins betreft, gaat die alleen op voorzover
er een openbaar belang in het geding is. Dat onderscheid moet gemaakt worden.
Om zich niet te veel op de hals te halen, moet de minister-president dat ook
maar zo laten.De minister-president erkende het door de heer Koekkoek gemaakte
onderscheid. De verantwoordelijkheid voor de kroonprins is niet hetzelfde
als die voor de Koning, maar komt daar materieel echter dicht bij in de buurt.
De bijzondere ministeriële verantwoordelijkheid voor het staatshoofd
wordt in het geval van de kroonprins sterker benaderd dan bij andere leden
van het koningshuis. Dat vraagt in de te maken afweging om een grote mate
van zorgvuldigheid.Er is daarnaast inderdaad sprake van risico's bij de te maken keuzen.
Dat geldt echter in het algemeen. De ministeriële verantwoordelijkheid
brengt dat in een open maatschappij met zich. De leden van het Koninklijk
Huis nemen daarbij immers deel aan maatschappelijke activiteiten en geven
blijk van hun belangstelling. Dit alles levert een steeds wisselende gevoeligheidsgraad
op. Daarom is er altijd sprake van een afweging.Er is naar voren gebracht dat de regering enkele weken de tijd heeft gehad
om in dit geval een afweging te maken. Dat betekent echter niet dat de regering
wekenlang koortsachtig in beraad is geweest. Niet alle betrokkenen waren steeds
beschikbaar voor overleg in Den Haag. Men heeft er echter serieus naar gekeken.De ondertekening van de brief aan de heer Samaranch door staatssecretaris
Terpstra heeft geen diepere gedachte. Het was van belang dat duidelijk werd
hoe er afspraken zouden worden gemaakt tussen leden van de regering en de
kroonprins. Hoe dat vervolgens wordt gecommuniceerd met het IOC is een ander
punt. Bij dit alles staat immers de inhoud voorop. Dat slaat ook op de passage
over de consultatie van de minister van Buitenlandse Zaken.De gevraagde evaluatie vormt reeds een onderdeel van de afspraken die
gelden in het kader van de ministeriële verantwoordelijkheid.De minister-president maakte tot slot duidelijk dat er in 1994 geen sprake
was van een afspraak van de kroonprins met het NOC*NSF over geen
lidmaatschap van het IOC. In 1994 heeft de prins slechts de uiting gedaan
dat hij geen ambities had om deel uit te maken van het IOC.Er is gevraagd om informatie over de consultaties van het kabinet door
de kroonprins, zodat de Kamer kan controleren. Op deze wijze werkt de ministeriële
verantwoordelijkheid echter niet. Die verantwoordelijkheid heeft betrekking
op het staatshoofd. Er kan geen sprake van zijn dat het verkeer tussen leden
van het Koninklijk Huis of het staatshoofd en het kabinet in de vorm van mededelingen
aan de Kamer controleerbaar wordt gemaakt. De Kamer spreekt de regering of
de minister-president aan op de wijze waarop de ministeriële verantwoordelijkheid
inhoud wordt gegeven. Informatie over wat zich in het verkeer tussen kabinet
en staatshoofd voordoet, kan niet aan de Kamer worden verstrekt. De belangstelling
hiervoor is overigens goed voorstelbaar. Toch biedt de uitoefening van de
ministeriële verantwoordelijkheid en de onschendbaarheid van de Koning
daar geen ruimte voor.De heer Rosenmöller (GroenLinks) constateerde dat als
de Kamer de regering wenst te controleren op een besluit dat omtrent een bepaalde
kwestie is genomen en dat raakt aan de ministeriële verantwoordelijkheid
voor de kroonprins, deze taak blijkbaar niet uitgeoefend kan worden op basis
van informatie die de regering verstrekt. Die informatie moet dus elders worden
opgedaan. Dat betekent toch dat het parlement materieel buiten spel staat
bij de controle op dit punt? Men kan immers de regering ter verantwoording
roepen, maar het antwoord zal het kabinet dan altijd schuldig blijven.De minister-president zette uiteen dat het parlement het kabinet
altijd kan aanspreken op de wijze waarop inhoud wordt gegeven aan de ministeriële
verantwoordelijkheid voor de kroonprins.De heer Koekkoek (CDA) vulde aan dat de minister-president
gemakkelijk kan weigeren de vraag te beantwoorden of hij ergens overleg over
heeft gevoerd met de Koningin. De vraag of de minister-president over het
optreden van de kroonprins in het IOC met hem overleg heeft gevoerd kan hij
echter wel beantwoorden. Op dat punt bestaat er een verschil in positie.Mevrouw Scheltema-de Nie (D66) maakte een ander onderscheid.
De vraag aan de minister-president of hij overleg heeft gevoerd met Hare Majesteit
kan hij beantwoorden. Over de inhoud zal hij er echter het zwijgen toe moeten
doen.De minister-president constateerde dat er veel gevraagd kan
worden. Er gelden echter beperkingen aan de te geven antwoorden. Die beperkingen
zijn onder meer ter beoordeling van de minister-president. Het oordeel van
de Kamer over het optreden van de Prins van Oranje is daarnaast belangrijker
dan het antwoord van de minister-president op de vraag of er op een bepaalde
dag over een bepaalde kwestie overleg is geweest. Het optreden van de kroonprins
staat ter beoordeling en daarop kan men de minister-president aanspreken.Er lijkt op dit punt overigens sprake van een misverstand. Het feit dat
de kroonprins niet zonder last of ruggespraak in het IOC opereert, betekent
niet dat hij de boodschappen of opvattingen van de Nederlandse regering moet
verwoorden. Er is sprake van een beperking, maar niet in de zin van een bijzondere
politieke boodschap.De staatssecretaris herhaalde dat er na het verzoek van de
heer Samaranch binnen het kabinet is overlegd of er staatsrechtelijke bezwaren
zouden zijn tegen het lidmaatschap van het IOC van de Prins van Oranje. Omdat
er binnen de Nederlandse staatsrechtelijke verhoudingen niet wordt
ingegaan op het verkeer tussen leden van het Koninklijk Huis en de regering,
was men vanaf dat moment niet meer vrij om dit onderwerp met het NOC*NSF te
bespreken. Toen de heer Samaranch in antwoord op de brief van het kabinet
de gestelde twee beperkingen bewilligde, ontstond er een nieuwe situatie.
De voorzitter van het IOC vond het daarop verstandiger om eerst de twee in
Nagano verblijvende Nederlandse IOC-leden te informeren alvorens het besluit
naar buiten te brengen. Deze hoffelijkheid is vanzelfsprekend. Dat maakte
wel dat er opnieuw geen vrijheid bestond voor overleg met het NOC*NSF. Op
het moment dat de zaak in de openbaarheid kwam, is onmiddellijk contact met
hen opgenomen.Tot slot deelde de staatssecretaris mee dat bij de gemaakte afweging ook
de kwalitatieve beoordeling van het IOC is meegewogen. Net als bij vele andere
grote internationale organisaties zijn er zaken bij het IOC die wat de regering
betreft anders geregeld zouden kunnen worden. Er is in de afweging echter
geen sprake van een abjecte organisatie waar de Prins van Oranje geen lid
van zou mogen zijn. De voorzitter van de vaste commissie voor Volksgezondheid, Welzijn
en Sport,Van NieuwenhovenDe voorzitter van de vaste commissie voor Binnenlandse Zaken,De CloeDe griffier van de vaste commissie voor Volksgezondheid, Welzijn
en Sport,Teunissen XNoot1Samenstelling: Leden: Lansink (CDA), Schutte (GPV), Van Nieuwenhoven (PvdA),
voorzitter, Van der Heijden (CDA), ondervoorzitter, Van Heemskerck Pillis-Duvekot
(VVD), M.M.H. Kamp (VVD), Doelman-Pel (CDA), Swildens-Rozendaal (PvdA), Vliegenthart
(PvdA), Mulder-van Dam (CDA), Middel (PvdA), Leerkes (Unie 55+), Nijpels-Hezemans
(groep-Nijpels), Fermina (D66), Oedayraj Singh Varma (GroenLinks), Dankers
(CDA), Marijnissen (SP), Essers (VVD), Oudkerk (PvdA), Cherribi (VVD), Sterk
(PvdA), Van Boxtel (D66), Van Vliet (D66), Van Blerck-Woerdman (VVD) en Wessels
(D66).Plv. leden: Heeringa (CDA), Van der Vlies (SGP), Lilipaly (PvdA), Meijer
(CDA), Rijpstra (VVD), Voûte-Droste (VVD), Smits (CDA), Dijksma (PvdA),
Koenders (PvdA), Beinema (CDA), M.M. van der Burg (PvdA), Rouvoet (RPF), Meyer
(groep-Nijpels), Van Waning (D66), Sipkes (GroenLinks), G. de Jong (CDA),
Passtoors (VVD), Apostolou (PvdA), J.M. de Vries (VVD), Noorman-den Uyl (PvdA),
Bremmer (CDA), Bakker (D66), Hoogervorst (VVD) en Van den Bos (D66). XNoot2Samenstelling: Leden: V.A.M. van der Burg (CDA), Te Veldhuis (VVD), Van
der Heijden (CDA), De Cloe (PvdA), voorzitter, Janmaat (CD), Van den Berg
(SGP), Scheltema-de Nie (D66), ondervoorzitter, Apostolou (PvdA), Zijlstra
(PvdA), Van der Hoeven (CDA), Van Heemst (PvdA), Remkes (VVD), Gabor (CDA),
Koekkoek (CDA), Nijpels-Hezemans (groep-Nijpels), Oedayraj Singh Varma (GroenLinks),
Hoekema (D66), H.G.J. Kamp (VVD), Essers (VVD), Dittrich (D66), Cornielje
(VVD), Rouvoet (RPF), Rehwinkel (PvdA), Wagenaar (PvdA) en Wessels (D66).Plv. leden: Dankers (CDA), Van Hoof (VVD), Bijleveld-Schouten (CDA), Liemburg
(PvdA), Poppe (SP), Schutte (GPV), Jeekel (D66), Duivesteijn (PvdA), Feenstra
(PvdA), Verhagen (CDA), M.M. van der Burg (PvdA), Van der Stoel (VVD), Mateman
(CDA), Mulder-van Dam (CDA), Van Wingerden (AOV), Rabbae (GroenLinks), Van
Boxtel (D66), Korthals (VVD), Luchtenveld (VVD), Assen (CDA), Klein Molekamp
(VVD), Leerkes (Unie 55+), Van Oven (PvdA), Noorman-den Uyl (PvdA) en Bakker
(D66). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-25600-XVI-66.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl