Wet Victor; Verslag schriftelijk overleg
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-07 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 20012002-24549, nr. 78b

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

28-02-2002

Eerste Kamer der Staten-Generaal

2001-2002

24549 nr. 78b

22-02-2002

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamBRIEF AAN DE VASTE COMMISSIE VOOR BINNENLANDSE ZAKEN EN
DE HOGE COLLEGES VAN STAATBRIEF VAN DE MINISTER VAN BINNENLANDSE ZAKEN EN KONINKRIJKSRELATIES
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 24549Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 25 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
24 549Voorstel van wet van de leden Van Heemst en O. P. G. Vos tot wijziging
van de Woningwet en enige andere wetten in verband met maatregelen na sluiting
van woningen, woonketen, woonwagens en andere gebouwen, alsmede de bij die
ruimten behorende erven ten gevolg van verstoring van de openbare orde of
overtreding van artikel 2 of 3 van de Opiumwet (Wet Victor)nr. 78bVERSLAG VAN EEN SCHRIFTELIJK OVERLEGVastgesteld 22 februari 2002De vaste commissie voor Binnenlandse Zaken en de Hoge Colleges van Staat1 heeft met de initiatiefnemers en met de minister van
Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties schriftelijk van gedachten gewisseld
over enkele aspecten van het wetsvoorstel. Van deze gedachtewisseling brengt
de commissie hiermee verslag uit.De voorzitter van de commissie,WitteveenDe griffier van de commissie,NieuwenhuizenDen Haag, 19 december 2001Aan de leden van de Tweede Kamer der Staten-Generaal:de heer E. P. van Heemstmr. O. P. G. VosAan de minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties.De vaste Commissie voor Binnenlandse Zaken en de Hoge Colleges van Staat,
belast met het voorbereidend onderzoek van het24 549 Voorstel van wet van de leden
Van Heemst en O. P. G. Vos tot wijziging van de Woningwet en enige andere
wetten in verband met maatregelen na sluiting van woningen, woonketen, woon-wagens
en andere gebouwen, alsmede de bij die ruimten behorende erven ten gevolg
van verstoring van de openbare orde of overtreding van artikel 2 of 3
van de Opiumwet (Wet Victor)ontving onlangs het bijgevoegde artikel van mr. drs. M. P. A. de Hoog,
getiteld «De Wet Victor en het instrument van onteigening». Dit
artikel zal naar alle waarschijnlijkheid in het komende aprilnummer van het
tijd-schrift Bouwrecht worden geplaatst1.De commissie zou het op prijs stellen Uw visie op dit artikel voorafgaande
aan de openbare behandeling van het wetsvoorstel te mogen vernemen. Nu die
openbare behandeling is voorzien tegen 29 januari 2002 verzoekt de commissie
U Uw reactie uiterlijk 1 week tevoren aan haar te doen toekomen opdat nog
enig intern beraad in de fracties mogelijk is.De griffier van de commissie,B. Nieuwenhuizen BRIEF AAN DE VASTE COMMISSIE VOOR BINNENLANDSE ZAKEN EN
DE HOGE COLLEGES VAN STAATVan de leden E. P. van Heemst en O. P. G. VosDen Haag, 22 januari 2002Op 19 december jl. zond de griffier van uw commissie ons het concept-artikel
van mr. dr. M.P.A. de Hoog, getiteld «De Wet Victor en het instrument
van onteigening» voor het tijdschrift Bouwrecht. Aan het verzoek van
uw commissie om onze visie op dit artikel voldoen wij graag.Een eerste stelling van De Hoog waarop wij graag een reactie geven, is
de opmerking op blz. 3 van het artikel dat met het voorstel een principiële
wijziging van de onteigeningswet plaatsvindt. De huidige Onteigeningswet zou –
zo stelt De Hoog – overheden de mogelijkheid geven eigendom te ontnemen
teneinde een beoogde bestemming te realiseren. Met het voorstel wordt volgens
de auteur een geheel nieuw fenomeen ingevoerd, namelijk onteigening als sanctie.
Dat het daadwerkelijk om een sanctie gaat tegen – structurele –
overlast zou door ons met zoveel woorden zijn bevestigd.Wij hebben tijdens de behandeling van het wetsvoorstel in de Tweede Kamer
weliswaar de term «sanctiemiddel» gebruikt, doch dit geschiedde
in een reactie op een opmerking van het kamerlid Schutte. De heer Schutte
had gesteld dat hij zich kon voorstellen dat de voorgestelde onteigeningsbevoegdheid
als laatste sanctiemiddel beschikbaar is. Van onze kant is daarop gereageerd
met de opmerking dat het middel ook op die manier is bedoeld (zie Handelingen
II 2000–2001, blz. 39-3142). Wij hebben met die reactie vooral tot uitdrukking
willen brengen dat wij de voorgesteld bevoegdheid met de heer Schutte al een
«ultimum remedium» zien. Wij hebben niet de bedoeling gehad te
beamen dat de voorgestelde bevoegdheid een strafmaatregel is. Sterker nog,
in de memorie van antwoord aan de Eerste Kamer hebben wij gesteld dat het
ons te ver gaat de onteigening van een overlast gevend pand als strafmaatregel
te zien. Wij hebben in dat verband de rethorische vraag opgeworpen dat de
onteigening van ontruimde, onbewoonbaar verklaarde woningen als bedoeld in
artikel 77, eerste lid, onder 5, van de onteigeningswet toch ook niet wordt
gezien als een strafmaatregel jegens de eigenaar die deze woningen onbewoonbaar
heeft laten worden. Naar ons oordeel – zo hebben wij toen gesteld en
stellen wij nu nog – is veeleer sprake van een herstelmaatregel (kamerstukken
I 2001–2002, 24 549, nr. 78, blz. 4–5). Overigens kan in
dit verband ook nog een vergelijking worden getrokken met de onteigeningsgrondslag
van artikel 77, eerste lid, onder 1, van de onteigeningswet, waarin wordt
gesproken over onteigening ter handhaving van de feitelijke toestand overeenkomstig
een bestemmingsplan.Een volgend punt waarop wij graag reageren, betreft de opmerking van op
blz. 4 van het artikel dat aan de onteigeningsrechtelijke aspecten in het
gehele parlementaire traject – behoudens door Minister De Vries die
als adviseur van de Tweede Kamer optrad – nauwelijks aandacht is besteed.
Deze opmerking verbaast ons in zoverre dat ook wij als indieners van het voorstel
uitvoerige beschouwingen aan deze aspecten hebben besteed, zij het eerst tijdens
de plenaire behandeling in de Tweede Kamer en daarna in de memorie van antwoord
aan de Eerste Kamer. Met name het laatste document lijkt aan de aandacht van
de auteur te zijn ontsnapt. In al deze beschouwingen hebben wij er geen misverstand
over laten bestaan dat uitoefening van de voorgestelde onteigeningsbevoegdheid,
conform artikel 14, eerste lid, van de Grondwet, leidt tot schadeloosstelling
volgens de reeds bestaande regels van de onteigeningswet. Het
is jammer dat De Hoog hieraan geen aandacht besteedt. Overigens gaan wij ervan
uit dat de Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties zo nodig
ingaat op de opmerkingen die op dit punt aan zijn adres zijn gemaakt.De Hoog vervolgt zijn artikel in par. 5 met een overzicht (van casusposities)
waartoe een recht op volledige schadeloosstelling in de praktijk kan leiden.
Hij concludeert dat de gemeente voor de betaalde bedragen wel wat terug zal
krijgen (de eigendom van de desbetreffende onroerende zaken), maar dat de
daarvoor betaalde prijs in deze gevallen voor de gemeente bijzonder hoog is,
gelet op het feit dat zij niet de bedoeling heeft een ruimtelijk plan te realiseren,
doch slechts het oogmerk heeft een einde aan onrechtmatige overlast te maken.Het door De Hoog gegeven overzicht van casusposities is op zich juist.
De hoogte van de te betalen schadeloosstelling zal echter veel minder dramatisch
zijn dan De Hoog doet voorkomen. Een voorbeeld kan dit illustreren. Stel dat
een gemeente met de nieuwe bevoegdheid in de hand tot onteigening overgaat
van een verhuurd pand, bestaande uit een bedrijfsruimte op de begane grond
met daarboven drie woningen, omdat één huurder van een woning
structureel overlast heeft veroorzaakt. De gemeente zal voor het onteigende
pand conform de onteigeningswet weliswaar de marktwaarde moeten betalen, maar
zal te zijner tijd – naar mag worden aangenomen – het pand ook
weer voor de marktwaarde kunnen verkopen. Dit heeft derhalve geen ver gaande
financiële consequenties. In het kader van de onteigening dient de gemeente
verder eerst te trachten met de huurders van de bedrijfsruimte en de overige
woningen een minnelijk regeling te treffen. De gemeente zal daarbij trachten
met de niet overlast gevende huurders een zodanige regeling te treffen dat
zij na de onteigening als huurder in het pand kunnen blijven (in een verbeterde
situatie, nu de structurele overlast definitief zal zijn opgelost). De huurders
hebben alleen recht op schadeloosstelling, voor zover zij die hebben geleden
in het kader van de onteigening. Schade zal er op deze wijze niet of nauwelijks
zijn. Indien de overige huurders toch willen verhuizen, dan is dat hun eigen
keuze en niet het gevolg van de onteigening. Die verhuizing dienen zij zelf
te bekostigen.In par. 6 van zijn artikel stelt De Hoog vervolgens het opmerkelijk te
vinden dat wij voor het «ultimum remedium» van de onteigening
hebben gekozen en niet voor het middel van de verbeurdverklaring. Deze stelling
verbaast ons in zoverre dat zij volledig voor bij gaat aan onze reactie op
een suggestie van deze aard in de memorie van antwoord aan de Eerste Kamer.
Wij hebben in die reactie erkend dat onder omstandigheden wellicht ook voor
het middel van de verbeurdverklaring kan worden gekozen, doch dat daarmee
aan de voorgestelde onteigeningsbevoegdheid niet haar bestaansrecht wordt
ontnomen. Wij menen dat het bestuur niet afhankelijk mag worden gemaakt van
de bereidheid van justitie om tot strafrechtelijke verbeurdverklaring over
te gaan. Het bestuur zal om die reden een eigen instrument in handen moeten
hebben (kamerstukken I 2001–2002, 24 549, blz. 6). Dit geldt te
meer, nu zo'n verbeurdverklaring gepaard moet gaan met een veroordeling wegens
overtreding van de Opiumwet. Het bestuur zal derhalve ook afhankelijk zijn
van de bereidheid van justitie om op dit punt tot vervolging over te gaan.
De door De Hoog geopperde gedachte om speciaal hiervoor het strafprocesrecht
aan te passen, wijzen wij af: het gaat niet aan om alleen met het oog hierop,
het opportuniteitsbeginsel van het openbaar ministerie af te schaffen.Aan het slot van zijn artikel concludeert De Hoog dat gemeenten met het
voorgestelde instrument van onteigening een groot paard van Troje krijgen
aangeboden, dat hen handen vol geld kan gaan kosten, indien zij het
daadwerkelijk zouden toepassen. Uit het voorgaande moge reeds zijn gebleken
dat wij deze conclusie niet delen. De kosten van onteigening zullen naar verwachting
in het algemeen minder hoog zijn dan in het artikel wordt voorgesteld. Verder
mogen we niet uit het oog verliezen dat het afzien van onteigening kan betekenen
dat een soms al vele jaren bestaande overlastsituatie nog geruime tijd blijft
voortbestaan. Het is aan de gemeenten om een afweging te maken tussen de kosten
van onteigening en de maatschappelijke kosten die de overlastsituatie meebrengt.Wij menen met deze reactie in voldoende mate op het artikel van De Hoog
te zijn ingegaan. Wij hopen dat hierdoor niets een vruchtbare behandeling
van ons voorstel op 29 januari a.s. meer in de weg staat. Tot slot merken
wij nog op dat het naar ons oordeel voor de volledigheid van de wetsgeschiedenis
aanbeveling verdient de brief van uw commissie en onze reactie daarop in de
vorm van een verslag van een schriftelijk overleg openbaar te maken als kamerstuk.E. P. van HeemstO. P. G. Vos BRIEF VAN DE MINISTER VAN BINNENLANDSE ZAKEN EN KONINKRIJKSRELATIESAan de voorzitter van de vaste commissie voor Binnenlandse Zaken en de
Hoge Colleges van Staat van de Eerste Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 22 januari 2002Onderwerp: brief van de vaste commissie van 19 december 2001.Hierbij geef ik gevolg aan het verzoek van de Vaste Commissie voor Binnenlandse
Zaken en de Hoge Colleges van Staat van de Eerste Kamer te reageren op het
concept-artikel van mr. dr. P. A. de Hoog De Wet Victor
en het instrument van de onteigening, bestemd voor het blad Bouwrecht.
De auteur geeft aan dat ik bij de plenaire behandeling van het wetsvoorstel
in de Tweede Kamer op 18 januari 2001 twee onderwerpen door elkaar heb gehaald:
de bevoegdheid om tot onteigening over te gaan en het recht op schadeloosstelling.Juist om te voorkomen dat bij de bestudering van de Handelingen gedacht
zou kunnen worden dat ik een andere opvatting zou hebben dan de grondwetgever,
heb ik later in het debat op 18 januari nog een aantal aanvullende opmerkingen
gemaakt. Deze passage, die kennelijk bij de schrijver van het aangehaalde
artikel onopgemerkt is gebleven, staat afgedrukt op blz. 39-3145 van de Handelingen
van de Tweede Kamer.Hieronder volgt de volledige weergave daarvan:Ik moet tot mijn spijt constateren dat een enkele toehoorder
heeft gezegd dat ik mij in het vuur van mijn betoog niet altijd even scherp
heb uitgedrukt. Ik heb op een gegeven moment gesproken over de vrees van een
eigenaar van een pand, die te maken krijgt met de mogelijkheden die in deze
wet worden geopend, dat hij schade kan leiden, zonder dat die vergoed wordt.
Ik heb begrepen dat sommigen dachten dat ik de indruk wilde wekken dat hier
de Grondwet zonder de daarvoor voorgeschreven procedure, gewijzigd werd. Ik
heb geprobeerd te zeggen dat onteigening alleen mogelijk is tegen een schadeloosstelling,
maar dat een aanschrijving – die natuurlijk ook een beperking van het
eigendomsrecht inhoudt en dus geacht moet worden te vallen onder artikel 14,
lid 3, van de Grondwet – alleen maar recht op schadeloosstelling of
tegemoetkoming in de schade geeft, indien dat bij of krachtens de wet is bepaald.
Dat is in dit geval niet het geval. Als er dus een aanschrijving komt of als
men moet vrezen dat er een aanschrijving komt, dan zal de schade die daardoor
wordt veroorzaakt voor de eigenaar krachtens deze wet niet voor vergoeding
in aanmerking komen, wat gezien het karakter van de eigenaar naar mijn smaak
ook wel erg overdreven geweest zou zijn. Ik teken dat correctheidshalve even
aan om te voorkomen dat straks, bij de bestudering van de Handelingen, gedacht
zal worden dat ik een andere opvatting had dan de grondwetgever in dit boek
heeft neergelegd.Voor het overige heb ik in het bewuste debat opmerkingen gemaakt over
de onteigeningsprocedure en de rechtsbeschermingsmiddelen die de eigenaar
ten dienste staan (p. TK 39-3134/35).Wat betreft de overige kritische opmerkingen die in het artikel gemaakt
zijn ten aanzien van het wetsvoorstel, ga ik er vanuit dat de indieners daarop
zo nodig zullen ingaan.De Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties,K. G. de VriesXNoot1Samenstelling: Holdijk (SGP), Rensema (VVD), Bierman (OSF), Van Heukelum
(VVD), Luijten (VVD) (plv. voorzitter), Ruers
(SP), Terlouw (D66), Pastoor (CDA), Bemelmans-Videc (CDA), Dölle (CDA),
Tan (PvdA), Platvoet (GL), Witteveen (PvdA) (voorzitter).XNoot1Het artikel van mr drs. P.A. de Hoog alsmede een schriftelijke reactie
van zijn hand naar aanleiding van de opmerkingen van de zijde van de Kamer
in eerste termijn zijn ter inzage gelegd op het Centraal Informatie Punt onder
griffienr. 126704.4. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-20012002-24549-78b.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl