Europese Raad; Brief minister met de geannoteerde agenda van de bijeenkomst van de Europese Raad (EU-Top) te Nice, 7 tot 9 december 2000
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-09 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 21501-20, nr. 145

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

11-12-2000

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2000-2001

21501-20 nr. 145

05-12-2000

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamGeannoteerde Agenda van de bijeenkomst van de Europese
Raad te Nice, 7–9 december 2000IGC-2000EU-Handvest GrondrechtenEVDBUitbreidingGBVB-onderwerpenMaritieme veiligheidBescherming van de consument en voedselveiligheidEuropese Voedsel AutoriteitGevraagd besluitBSEMededeling van de Commissie over het Voorzorgsbeginsel
(COM 2000/1)Sociale agendaSportDiensten van Algemeen Belang
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 21501-20Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 42 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
21 501-20Europese Raadnr. 145BRIEF VAN DE MINISTER VAN BUITENLANDSE ZAKENAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 5 december 2000Overeenkomstig de terzake bestaande afspraken zend ik U bijgaand de geannoteerde
agenda van de bijeenkomst van de Europese Raad in Nice, 7 tot 9 december
2000. In de geannoteerde agenda zijn de voornemens van het Voorzitterschap
voorzover bekend, aangegeven. Deze weergave is met name gebaseerd op het overleg
met de Franse President op zaterdag 3 december jl., waarnaar van de zijde
van de kamer werd gevraagd tijdens het Algemeen Overleg van woensdag 29 november
2000.De Minister van Buitenlandse Zaken,J. J. van Aartsen Geannoteerde Agenda van de bijeenkomst van de Europese
Raad te Nice, 7–9 december 2000Van 7–9 december 2000, en wellicht tot 10 december, vindt in Nice
de reguliere halfjaarlijkse bijeenkomst van de Europese Raad plaats. Zoals
blijkt uit de bijgevoegde uitnodigingsbrief van de Franse President, zal deze
bijeenkomst, die de afronding van het Franse Voorzitterschap markeert, vooral
in het teken staan van de afronding van de Intergouvernementele Conferentie-2000
betreffende institutionele hervormingen. Voorts zal een aantal andere onderwerpen
aan de orde komen, waaronder de uitbreiding, het Handvest Grondrechten en
de ontwikkeling van het EVDB.Bij deze geannoteerde agenda is een overzicht gevoegd («document informel» van 1 december) van de documenten
die mogelijk aan de ER worden voorgelegd.1 De
belangrijkste (nieuwe) daarvan, waaronder de laatste versie van het IGC-synthesedocument,
het Handvest, de Raadsconclusies betreffende de uitbreiding en de EVDB-documenten,
zijn eveneens bij deze geannoteerde agenda gevoegd.1
Overigens zullen veel van de genoemde documenten (die bij opstelling van deze
geannoteerde agenda ook nog niet alle beschikbaar waren) ter kennisneming
worden voorgelegd en zal daarover geen discussie plaatsvinden; dat geldt onder
meer diverse door de Algemene Raad en andere raden vastgestelde documenten,
zoals de sociale agenda.IGC-2000De onderhandelingen over de institutionele hervormingen van de Europese
Unie bevinden zich in de slotfase. Niettemin valt echter nog steeds weinig
te zeggen over de uitkomst van de grote vraagstukken: de stemmenweging in
de Raad, de omvang en samenstelling van de Commissie en de uitbreiding van
de gekwalificeerde meerderheidsbesluitvorming. De zetelverdeling in het Europees
Parlement wordt door het Voorzitterschap, vanwege het verband met de stemmenweging,
nog zoveel mogelijk opengelaten.Met betrekking tot de hervormingen van het Hof van Justitie en het Gerecht
van Eerste Aanleg, de Europese Rekenkamer, het Economisch en Sociaal Comité,
het Comité van de Regio's, de aanpassing van artikel 7 EU en de herschreven
bepalingen over de nauwere samenwerking zullen de teksten van het ontwerp-verdrag
niet veel wijzigingen meer ondergaan. Ook over een aantal kleinere verdragswijzigingen
lijkt een grote mate van consensus te bestaan.Betreffende de nauwere samenwerking zal in Nice nog moeten worden gesproken
over de precieze formulering van de voorwaarden voor de nauwere samenwerking
in de tweede pijler (o.a. besluitvorming en minimum aantal lidstaten) en over
de vraag of voor de toepassing op defensiegebied speciale regels moeten worden
vastgelegd.Nederland is m.b.t. nauwere samenwerking in de tweede pijler voor vastlegging
van hetzelfde minimum aantal deelnemende landen (acht) als ten aanzien van
de beide andere pijlers. De besluitvorming geschiedt in dat verband bij gekwalificeerde
mogelijkheid, maar met de mogelijkheid van unanimiteitsbesluitvorming door
de ER.Wat de Commissie betreft, zo bleek uit het overleg op zaterdag 2 december
met President Chirac alsmede uit het ministeriële conclaaf van zondag
3 december, staat het Voorzitterschap een uitkomst voor ogen waarbij gedurende
de komende jaren uit elke lidstaat een commissaris in de Commissie zal zitten.
Vanaf een bepaald moment zou de Commissie mogelijk qua aantal
leden worden geplafonneerd. Het Voorzitterschap heeft bevestigd dat een eventuele
dergelijke plafonnering zal moeten worden gebaseerd op het – glashelder
in het Verdrag neer te leggen – beginsel van de gelijkwaardige rotatie.
Indien na de invoering van de plafonnering nieuwe lidstaten tot de Unie toetreden,
zouden zij op het moment van toetreding in de dan zittende Commissie een Commissaris
krijgen, zodat het plafond tijdelijk wordt overschreden. Vanaf de eerst daaropvolgende
wisseling van de Commissie moeten nieuwe lidstaten meedraaien in de rotatie.Nederland zal zich in Nice inzetten voor handhaving van het beginsel dat
elke lidstaat een commissaris levert. Wanneer voor de verder liggende toekomst
gesproken wordt over plafonnering, zullen de desbetreffende rotatievoorstellen
bovenal beoordeeld worden vanuit de vraag of zij, middels verankering in het
Verdrag, de volstrekte gelijkwaardigheid van lidstaten verzekeren.Ten aanzien van de kwestie van de stemmenweging bestaan nog steeds grote
meningsverschillen. De beide opties – herweging of een dubbele weging –
liggen nog op tafel, hoewel het Franse Voorzitterschap nadrukkelijk inzet
op de herwegingsoptie. De grote landen hebben gemeen dat zij een forse vergroting
van hun stemmengewicht willen hebben, maar zijn onderling verdeeld over de
vraag in hoeverre onderling een verschil in stemgewicht moet worden aangebracht.Nederland zal in de bespreking uiteenzetten dat het een voorkeur heeft
voor enkelvoudige herweging maar dat, wanneer daarover geen bevredigend compromis
kan worden bereikt, ook kan worden ingestemd met een dubbele sleutel. Om aanvaardbaar
te zijn, zal het herwegingsresultaat enerzijds de afstand tussen het stemmenaantal
van de grootste lidstaten en de andere beperkt moeten houden, anderzijds zal
het recht moeten doen aan de bijzondere positie van Nederland dat een bevolkingsomvang
heeft die aanmerkelijk groter is dan die van de andere landen waarmee het
zich thans in een groep bevindt.Of in Nice kan worden besloten tot flinke uitbreiding van de besluitvorming
bij gekwalificeerde meerderheid («QMV»), is geenszins zeker. Verschillende
lidstaten houden bezwaren ten aanzien van divers artikelen. Het Voorzitterschap
probeert door een nieuwe redactie van de bepalingen een gedeeltelijke overgang
van de besluitvorming naar QMV mogelijk te maken.Nederland heeft in de discussies over artikel 42 (sociale zekerheid i.v.m.
vrij verkeer werknemers) en artikel 137 (sociaal beleid) nadrukkelijk aangetekend
dat Europese maatregelen geen zwaarwegende financiële gevolgen voor de
nationale zekerheidsstelsels mogen hebben. Bij artikel 67 (titel IV, vrij
personenverkeer) wil Nederland niet dat een minder vergaande afspraak wordt
gemaakt dan de verdragsafspraak van Amsterdam dat vijf jaar na de inwerkingtreding
van het Verdrag (1 mei 2004) wordt bezien of de besluitvorming in deze titel
volgens artikel 251 EG (qmv in de Raad en codecisierecht van Europees Parlement)
kan verlopen. Nederland blijft ernaar streven de procedure van artikel 251
EG zo volledig mogelijk in titel IV in te voeren. Bij artikel 93 (fiscaal
beleid) steunt Nederland het Voorzitterschapsvoorstel, maar de kans dat dit
voorstel het haalt moet zeer klein worden geacht. Nederland hecht groot belang
aan QMV op het gebied van diensten en intellectueel eigendom in artikel 133
(handelspolitiek). Nederland steunt een voorstel voor artikel 133, dat Finland
heeft ingebracht, als basis voor een oplossing. Bij artikel 175 (milieu) is
waarschijnlijk weinig voortgang te boeken, zeker niet op het terrein van fiscale
milieumaatregelen. EU-Handvest GrondrechtenDe Europese Raad heeft tijdens de informele bijeenkomst in Biarritz het
ontwerp-Handvest, zoals opgesteld door de Conventie verwelkomd, zonder dienaangaand
formele conclusies vast te stellen. Naar verwacht, zal door de ER in Nice
geen bespreking meer aan de tekst worden gewijd. Het ligt in de bedoeling
dat het Handvest, zonder redevoeringen, wordt uitgeroepen door middel van
ondertekening van een korte verklaring door de Voorzitters van de Europese
Raad, het Europese Parlement en de Europese Commissie. Deze verklaring heeft
een politiek, niet een juridisch of verdragskarakter. Er wordt in de verklaring
slechts vastgesteld dat het Europees Parlement, de Raad en de Commissie het
Handvest als zodanig uitroepen («proclament»). De regering meent
dat op die wijze het politiek declaratoire karakter van het Handvest wordt
bevestigd. De tekst van het Handvest zelf is opgezet als een voor de burger
van de Unie helder, toegankelijk en overzichtelijk document. De bepalingen
van de ontwerptekst zijn echter onvoldoende precies geformuleerd om juridische
binding van het Handvest zoals het thans luidt mogelijk te maken.De meningen van de regeringen van de lidstaten over de status van het
Handvest op lange termijn lopen uiteen. Nederland geeft er de voorkeur aan
de mogelijkheid van opname van grondrechten, gebaseerd op bepalingen uit het
Handvest, in het EU-Verdrag open te houden. De formuleringen van bepalingen
zoals opgenomen in het ontwerp-Handvest dienen in dat geval wel geschikt te
worden gemaakt voor juridische binding door aanpassingen in de tekst van deze
bepalingen door te voeren. Andere lidstaten (het VK, Finland, Zweden, Denemarken)
hebben een duidelijke voorkeur uitgesproken voor (slechts) een politieke beginselverklaring
en willen ook op termijn geen juridisch bindend document.Nederland is voorts voorstander van toetreding van de EG, dan wel de EU,
tot het EVRM en bepleit toetreding vooral om mogelijke verschillen in rechtsbescherming
te voorkomen. Finland heeft een voorstel ingediend in het kader van de IGC
om toetreding op termijn te kunnen realiseren. Dit voorstel is door Nederland
gesteund. Tegenover de voorstanders van toetreding staat een aantal lidstaten
dat fel tegen toetreding is. Op de korte termijn lijkt toetreding van de EG
of de EU evenwel geen optie, gezien het feit dat daartoe wijzigingen in zowel
het EG- dan wel Unieverdrag, als in het EVRM noodzakelijk zijn. Alle lidstaten
moeten voorts de bereidheid hebben deze wijzigingen door te voeren, wat vooralsnog
niet het geval is. Een beslissing over toetreding is om genoemde redenen vooralsnog
niet aan de orde.EVDBHet geheel aan teksten betreffende EVDB zal als een pakket aan de Europese
Raad van Nice worden voorgelegd, inclusief de vraag of verdragswijziging t.a.v.
EVDB noodzakelijk wordt geacht. Het pakket, dat is bijgevoegd, omvat het Voorziterschapsrapport,
als overkoepelende tekst, met een aantal annexen. Het pakket vormt naar de
mening van de Regering een goede basis voor verdere ontwikkeling van het EVDB
en stemt in grote mate overeen met de doelstellingen van de Regering, zoals
vastgelegd in de notitie over het Europees veiligheids- en defensiebeleid
van 29 oktober 1999 (nr 24 128, nr. 4).Het Voorzitterschapsrapport. Dit biedt de
samenvatting van de annexen over militaire capaciteiten en het evaluatiemechanisme,
civiele crisisbeheersing, de in te stellen structuren, de verhouding EU-NAVO,
de relatie tussen de EU en de zes Europese NAVO-Bondgenoten die geen lid zijn
van de EU en de overige EU-toetredingskandidaten, de permanente arrangementen
over consultatie en samenwerking tussen de EU en de NAVO, de incorporatie
in de EU van een aantal WEU-instellingen en arrangementen voor consultatie
en participatie van andere potentiële partners. In het mandaat voor het
Zweedse Voorzitterschap wordt gesteld dat de EU ergens in 2001, uiterlijk
tijdens de Europese Raad van Laken eind 2001 operationeel zal worden. De ER
zal daartoe een separaat besluit nemen. Daartoe moeten de EU-structuren functioneren,
de procedures getest en de arrangementen tussen EU en NAVO voltooid zijn.
Gezien het feit dat het opbouwen van structuren en de uitwerking van de arrangementen
(m.n. uitleenmechanisme) met de NAVO nog enige tijd zullen duren, zal de EU
op zijn vroegst tijdens de ER van Goteborg, en waarschijnlijk enkele maanden
daarna operationeel kunnen worden. Een dergelijke procedure is overigens door
Nederland voortdurend bepleit: de EU wordt operationeel op het gebied van
EVDB zodra zij daar klaar voor is.T.a.v. de annex over militaire capaciteiten
wordt verwezen naar de zgn. Capabilities Commitment Conference van 20–21 november
jl. (Zie voor verslag brief van Ministerie van Defensie van 28 november
2000). Er zal nog verder moeten worden gewerkt aan een evaluatiemechanisme
waarbij bezien zal kunnen worden of de landen hun beloftes nakomen. Uitgangspunt
daarbij is, mede op Nederlands aandringen, nauwe afstemming tussen het evaluatiemechanisme
(«review mechanism») en het NAVO-defensieplanningproces om de
samenhang tussen de Headline Goal-doelstellingen en de NAVO-«force goals»
te verzekeren. Daartoe wordt een NAVO-EU capaciteiten-werkgroep opgericht
met vertegenwoordigers van de 23 EU- en NAVO-lidstaten. Deze werkgroep zal,
op basis van transparantie, uitwisseling van informatie en dialoog, de samenhang
bewaken tussen de Headline Goal en het Defence capabilities Initiative (DCI)
van de NAVO. Ook de vijftien «derde» (niet-EU en/of niet-NAVO)
landen worden bij het evaluatiemechanisme betrokken. Aan de Algemene Raad
zal tenminste halfjaarlijks verslag worden gedaan van de voortgang van de
verwezenlijking van de HLG. De ministers van Defensie van de EU-landen zullen
bij de voortgang toezicht houden om de voor 2003 gestelde doeleinden te realiseren.
Het Zweedse voorzitterschap zal het mechanisme verder uitwerken.T.a.v. de structuren liggen annexen voor over
het Political and Security Committee (PSC), Military Committee (MC) en Military
Staff (MS). Deze lichamen zullen in de plaats komen van de huidige interimstructuren.
De taken van het PSC omvatten onder meer het volgen van de internationale
situatie en het geven van advies aan de Raad, het verstrekken van richtlijnen
aan de MC, en het coordineren van de GBVB-werkzaamheden. In crisistijd zal
het PSC alle opties in beschouwing nemen en een samenhangend pakket voorstellen
aan de Raad dat zou kunnen bijdragen aan de oplossing van een crisis , maar
zonder daarbij te treden in de competenties van andere organen. Het PSC zal
de politieke controle en strategische richting van het eventuele militaire
antwoord op een crisis uitoefenen en speelt tijdens de crisis een belangrijke
rol in de intensieve consultaties met de NAVO. Wanneer wordt overwogen een
operatie te starten, zal het PSC hiertoe aan de Raad een aanbeveling doen,
mede op basis van advies van het Militaire Comité. Hierna zal de Raad
kunnen besluiten de operatie te starten en wel in de vorm van een Gemeenschappelijk
Optreden. Hierin zal de rol van de Hoge Vertegenwoordiger worden vastgelegd.
Bij de implementatie van dat Gemeenschappelijke Optreden is een centrale taak
is voorzien voor de Hoge Vertegenwoordiger, die zal handelen op basis van
een «avis conforme» van het PSC. Voor de positie van Nederland
betreffende besluitvormingsstructuren en daarmee verbandhoudend, verdragswijziging,
moge worden verwezen naar het verslag van de AR.De permanente EVDB-structuren omvatten naast het PSC ook het Militair
Comité (EUMC) en de bijbehorende Militaire Staf (EUMS). Het EUMC bestaat uit de Chefs-van-Defensiestaven van de EU-lidstaten. Zij worden
in Brussel vertegenwoordigd door permanente militaire vertegenwoordigers.
Het EUMC, de hoogste militaire autoriteit binnen de EU, adviseert het PSC,
gevraagd en ongevraagd, over alle militaire EU-aangelegenheden. Het Militair
Comité onderhoudt ook contacten met de derde landen. Het EUMC wordt
bij de uitvoering van haar taken ondersteund door een militaire staf, de EUMS.
De taken van het EUMS omvatten onder meer het volgen van (potentiële)
crisissituaties en het voorbereiden (op strategisch niveau) van plannen voor
crisisbeheersingsoperaties. De omvang van de EUMS, zo'n 135 officieren en
burgermedewerkers, is beperkt om onnodige duplicatie met de NAVO te voorkomen.
Om die reden gaan de EUMS en de NAVO-staven nauw met elkaar samenwerken. Nederland
draagt bij aan de EUMS met zes a zeven stafofficieren.T.a.v. de verhouding tussen de EU en de zgn. derde
landen (zowel de zes Europese NAVO-landen die geen lid van de EU
zijn als de EU-kandidaatleden) is in het document een compromis vastgelegd
tussen degenen die de Europese NAVO-bondgenoten en overige EU-toetredingskandidaten
zo dicht mogelijk bij EVDB willen betrekken en anderen die afstand wensen
te houden. De regeling omvat een overlegmechanisme voor zowel «normale»
als crisistijden. Indien een niet-EU land deelneemt aan een EU-geleide operatie,
zal het kunnen deelnemen in de dagelijkse aansturing van de operatie.T.a.v. de relatie EU-NAVO zijn twee annexen
opgenomen, die erop gericht zijn dat de EU en de NAVO nauw zullen samenwerken
en er geen duplicatie zal optreden. Een van de annexen behandelt de permanente
arrangementen die met de NAVO overeengekomen zullen moeten worden inzake overleg
en samenwerking. Het doel hiervan is om tot een efficiënte consultatie,
samenwerking en transparantie te komen, teneinde het geschikte militaire antwoord
te kunnen geven in het geval van een crisis en de efficiënte behandeling
van die crisis te verzekeren. De EU zal kunnen optreden daar waar de NAVO
niet optreedt. Deze consultatie en samenwerking zal leiden tot een strategisch
partnerschap op het gebied van crisisbeheersing. In de afgelopen periode is
op diverse niveaus al uitvoerig tussen EU en NAVO overlegd; dit zal zich verder
intensiveren. Er is minimaal een gemeenschappelijke bijeenkomst per half jaar
voorzien op ministerieel niveau tussen de EU en de NAVO, met de mogelijkheid
van additionele bijeenkomsten. Op lager niveau zullen veelvuldige en intensieve contacten
plaatsvinden, evenals op het niveau van SG NAVO en HV en dat van secretariaten.
In de aanloop naar een crisis zullen de contacten intensiever worden. Bij
het formuleren van militaire opties zal de EU gebruikmaken van NAVO-planningscapaciteiten
en in het geval bij een operatie gebruik wordt gemaakt van NAVO-middelen,
zal worden overlegd over de uitleen van vantevoren geïdentificeerde middelen.De tweede annex behandelt de uitgangspunten voor de toegang door de EU
tot NAVO-faciliteiten, zoals planningscapaciteit en gemeenschappelijke middelen.
Deze zullen tijdens het Zweedse voorzitterschap nader moeten worden uitgewerkt.Waar de EU op dit punt, o.a. dankzij forse Nederlandse inbreng, aanzienlijke
voortgang heeft geboekt, is voortgang aan NAVO-zijde tot nu toe onvoldoende
geweest. Met name Turkije wenst niet akkoord te gaan met regelingen over uitleen
van NAVO-middelen, zolang de positie van Turkije bij het EVDB niet op een
bevredigende wijze is geregeld. Afgewacht zal daarom moeten worden of in de
week daarna, in de aanloop tot de NAVO ministeriele van 14–15 december,
het mogelijk zal zijn voortgang te boeken. De Regering zal zich hiervoor inspannen.
De Regering heeft hierover de afgelopen maanden, in nauwe samenwerking met
het VK, intensief contact met Turkije gehad. Op het gebied van civiele crisisbeheersing
is tijdens het Franse voorzitterschap beperkte vooruitgang geboekt. De aandacht
is vooral gericht geweest op het nader invullen van de capaciteiten op politiegebied.
Er is een aantal leidende principes vastgesteld voor politiemissies. Verder
is met het oog op de planning van politiemissies in de toekomst een aantal
scenario's ontwikkeld voor de inzet van politiemissies. In principe bestaan
twee mogelijkheden: versterking van lokale politie-autoriteiten en optreden
in de plaats van deze lokale politie-autoriteiten. Op basis van deze generieke
concepten kan worden bezien welke kwalitatieve capaciteiten benodigd zijn.
Op het gebied van «rule of law» heeft er een inventarisatie plaatsgevonden
van de experts die de Lidstaten beschikbaar kunnen stellen voor ondersteunende
activiteiten. Daarnaast is het kader voor activiteiten op dit terrein nader
uitgewerkt. Naar verwachting zal tijdens het Zweedse Voorzitterschap nog meer
aandacht worden besteed aan de civiele aspecten van crisisbeheersing, inclusief
de relaties met andere internationale organisaties.UitbreidingHet debat in de AR van 4 december volgde op een discussie in de AR van
20 november jl. en diende ter voorbereiding van de ER in Nice waar het Voorzitterschap
een vue d'ensemble over het uitbreidingsproces
zal presenteren. In concreto gaat het om de vraag of kan worden ingestemd
met de voorstellen die de Europese Commissie heeft gedaan in haar Strategiedocument
(8 november jl.) om het onderhandelingsproces te bevorderen.Tijdens de AR van 20 november en die van 4 december werd in het algemeen
positief gereageerd op de voorstellen van de Commissie; wel werden door de
lidstaten enige eigen accenten geplaatst. Het voorstel voor een werkschema
voor het verdere onderhandelingsproces werd verwelkomd als indicatief werkplan
voor de komende voorzitterschappen; algemene mening was dat differentiatie
tussen de kandidaten uitgangspunt moet blijven, terwijl de nodige flexibiliteit
dient te worden betracht v.w.b. het tijdschema.Door Nederland werd onderstreept dat de EU zelf tijdig over bepaalde zaken
haar positie diende te bepalen; de door de Commissie voorgestelde «road
map» zou hierbij een belangrijke rol kunnen spelen.De AR van 4 december stelde conclusies vast die aan de ER ter bevestiging
worden voorgelegd. Nederland steunt de voorgestelde aanpak in grote lijnen.
Gemeend wordt dat na de Europese Raad van Nice een nieuwe fase in het uitbreidingsproces
dient aan te breken waarin meer politieke sturing is vereist. Thans moet worden
overgegaan tot daadwerkelijke onderhandelingen over de toetredingsvoorwaarden
aan de hand van heldere criteria en een realistisch werkprogramma.GBVB-onderwerpenHet Voorzitterschap heeft aangegeven dat tijdens de ER zal worden gesproken
over de situatie in het Midden Oosten in het licht van de laatste ontwikkelingen.
Het ligt in de lijn der verwachtingen dat over het Midden Oosten vredesproces
een verklaring zal worden uitgegeven door de ER.Voorts heeft het Voorzitterschap aangegeven dat de ER misschien zal spreken
over de actuele situatie in de Balkan. Maritieme veiligheidIn aansluiting op de eerdere discussies tijdens de Raad van Feira en Biarritz
en ingegeven door de actualiteit van de ramp met de Ievoli
Sun, zal tijdens de Europese Raad aandacht worden besteed aan maatregelen
ter verbetering van de maritieme veiligheid. De Commissie en Raad hebben tijdens
eerdere discussies benadrukt dat Europa snel tot besluiten zou moeten komen.
Nederland deelt de zorg ten aanzien van de verbetering van de maritieme veiligheid.
Gegeven het feit dat er aan de implementatie van de bestaande richtlijnen
nog het nodige schort, is Nederland van mening dat veel winst behaald zou
kunnen worden door vooral hier meer aandacht aan te schenken.Voor wat betreft de nieuwe maatregelen geldt dat in de Transportraad van
juni reeds een politiek akkoord is vastgesteld over strengere regels voor
het toezicht op de klassebureaus en in de Raad van 2 oktober is in een beginsel
akkoord bereikt over de aanscherping van de havenstaatcontroles. Pogingen
om reeds in de eerste lezing met het Europees Parlement overeenstemming te
bereiken zijn helaas mislukt, vooral omdat het Europees Parlement op onderdelen
een andere benadering van de havenstaatcontrole voorstelde (bijv. geen beoordeling
per schip, maar weigering op basis van vlaggestaat) hetgeen op breed gedeelde
bezwaren in de Raad stuitte. Over de uitfasering van enkelwandige tankers
is in de Transportraad van oktober een akkoord bereikt voor een gemeenschappelijk
EU-optreden in Internationale Maritieme Organisatie (IMO).Van zijde van het voorzitterschap en Commissie zal tijdens de Raad mogelijk
worden aangedrongen op de vaststelling in december van een Europese verordening
over de uitfasering van enkelwandige tankers en nog hogere doelstellingen
voor de havenstaatcontroles. Nederland is van mening dat op dit moment moet
worden ingezet op een akkoord in IMO-kader over enkelwandige tankers. Het
in de IMO ingebrachte Europese voorstel voor de uitfasering van enkelwandige
tankers is eerder dit jaar in de milieucommissie van IMO (MEPC) positief ontvangen,
waardoor een besluit in het voorjaar van 2001 mogelijk is. Bovendien heeft
een IMO akkoord effect voor alle in Europese wateren
varende schepen en een Europese verordening slechts op een deel daarvan. Wanneer
de discussie in IMO niet tot resultaat zou leiden, vindt Nederland dat alsnog
maatregelen op Europees niveau zouden moeten worden vastgesteld.Ten aanzien van de havenstaatcontroles zal mogelijk worden gesuggereerd
dat de in het beginsel akkoord afgesproken doelstellingen nog hoger gesteld
zouden moeten worden. Nederland is van mening dat de eerder afgesproken doelstellingen
voor inspecties een juiste balans vormen tussen enerzijds een substantiële
aanscherping van de bestaande verplichtingen en anderzijds rekening houden
met effectiviteit en praktische uitvoerbaarheid.Het voorzitterschap zal mogelijk ook verwijzen naar de verdere voorstellen
op het gebied van maritieme veiligheid. Hiertoe behoren verbetering van de
meld- en volgplicht van vervoer over zee van gevaarlijke stoffen, een betere
regeling van de aansprakelijkheid bij ongevallen en de oprichting van een
Europese structuur voor maritieme veiligheidszaken. Nederland onderschrijft
het belang van deze onderwerpen. Met name de oprichting van een Europese maritieme
veiligheidsorganisatie zou in Nederlandse ogen een belangrijke rol kunnen
spelen bij de betere implementatie van bestaande wet- en regelgeving. Voor
wat betreft de meld- en volgplicht zou gekeken moeten worden naar verbetering
van de effectiviteit van de bestaande regelgeving (HAZMAT-richtlijn, 93/75/EG).
Ten aanzien van de verbetering van aansprakelijkheidsregeling geldt dat Nederland
net als veel andere lidstaten een voorkeur heeft voor een aanpak in internationaal kader. In de Internationale Maritieme Organisatie (IMO) wordt reeds
een verhoging van het aansprakelijkheidsplafond besproken.Bescherming van de consument en voedselveiligheidMogelijk zal de ER zich uitspreken over consumentenbescherming en het
belang van de veiligheid van voedsel. Daarbij kan aandacht o.m. uitgaan naar
drie onderwerpen: de op te richten Europese Voedsel Autoriteit, BSE en het
voorzorgsbeginsel.Europese Voedsel AutoriteitGevraagd besluitDoor de Commissie is op 8 november jl. een eerste voorstel gepresenteerd
van een pakket maatregelen dat tezamen de «Europese Voedsel Wet»
zal gaan vormen. Titel III van het voorstel betreft de oprichting van de Europese
Voedsel Autoriteit (EVA). De Commissie stelt voor dat de EVA, als EU-agentschap,
een centrale rol zal spelen in het voedselveiligheidsbeleid van de Europese
Commissie.– De EVA zal belast worden met uitvoering van onafhankelijk wetenschappelijk
onderzoek en risico-evaluatie in samenwerking met nationale onderzoeksinstituten.
Risicomanagement blijft de primaire verantwoordelijkheid van de Commissie
en de Lidstaten.– Het voorstel voorziet in een centrale rol voor de EVA in het op
te zetten «Rapid Alert System» (RAS) voor voedselcrisissituaties.– Het voorstel ruimt tevens de mogelijkheid in dat de EVA kan bemiddelen
in situaties waarbij voedselveiligheid in het geding is en waar conflicterende
(onderzoeks-) conclusies of meningen bestaan.– In geval van een acute voedselcrisis zal de EVA deelnemen aan
de door de Commissie op te richten eenheid voor crisismanagement, waaraan
EVA de wetenschappelijke en technische adviezen zal verstrekken. Deze eenheid
zal vervolgens een keuze maken uit de opties voor (spoed)maatregelen.Het Commissievoorstel voorziet binnen een periode van drie jaar in een
budget voor de EVA ad. 40 miljoen Euro per jaar en in een staf van ongeveer
250. De uiteindelijke stafomvang zal rond de 330 werknemers bedragen. De Raad
zal tzt. op basis van artikel 251 EG, met gekwalificeerde meerderheid in co-decisie
met het Europees Parlement moeten besluiten over deze voorstellen. Verschillende
landen hebben al steden gekandideerd voor vestiging van de EVA (Italie: Parma;
Finland: Helsinki; Spanje: Barcelona). Nederland steunt de Commissie in de
opvatting dat het van belang is de EVA te vestigen in de nabijheid van de
diensten die het instensiefst van de EVA gebruik zullen maken.BSENa de golf van ontdekte BSE-gevallen in Frankrijk en de vondst van de
eerste binnenlandse BSE-gevallen in Duitsland en Spanje, houdt dit onderwerp
de gemoederen intensief bezig. Het is dan ook moeilijk voorstelbaar dat de
Europese Raad in Nice geen aandacht aan dit onderwerp besteedt. De Landbouwraad
bereikte op 4 december overeenstemming over een pakket maatregelen betreffende
de aanpak van BSE, waarmee wordt beoogd het vertrouwen van de consument in
de kwaliteit en veiligheid van het rundvlees te herstellen. Ook werden maatregelen
aangekondigd ter verlichting van de ontstane crisis op de rundvleesmarkt.
In dit licht lijkt er geen noodzaak voor de ER te bestaan om diepgaand te
discussiëren over beleidsmaatregelen die nodig zijn om de BSE-crisis
het hoofd te bieden. Mededeling van de Commissie over het Voorzorgsbeginsel
(COM 2000/1)De Europese Raad van Nice zal naar verwacht conclusies aannemen over de
mededeling inzake het Voorzorgsbeginsel die door de Commissie op 2 februari
van dit jaar is gepresenteerd. Deze conclusies zijn door de AR van 4 december
voorbereid (CHECK).Het Voorzorgsbeginsel is één van de uitgangspunten van het
communautair milieubeleid, maar wordt in het Verdrag niet nader gedefinieerd.
Het Voorzorgsbeginsel is vastgelegd in artikel 174, tweede lid, van het EG-verdrag
en heeft betrekking op milieu en de gezondheid van mensen, dieren en planten.In de Mededeling wordt dit beginsel van toepassing geacht op EU-instellingen,
en niet direct op de lidstaten. Doordat de instellingen van de EG hun benadering
en uitleg van het voorzorgsbeginsel vastleggen, kan een eenduidige toepassing
van het beginsel in de besluitvorming van de Gemeenschap worden bereikt. Dit
vergroot de betekenis van het beginsel en bevordert de rechtszekerheid. De
besluitvorming van de Instellingen kan dan immers aan dit uitgangspunt worden
gerelateerd.De doelstelling van de Commissiemededeling over het voorzorgsbeginsel
is vierledig:– het vastleggen van de benadering van het voorzorgsbeginsel door
de Commissie;– het opstellen van richtlijnen voor de wijze van toepassing van
het beginsel;– het bereiken van een gemeenschappelijk uitgangspunt over het onderzoek
naar, de beoordeling van en de informatieverschaffing over risico's waarover
onvoldoende wetenschappelijke gegevens beschikbaar zijn;– het voorkomen van een oneigenlijk gebruik van het beginsel, als
middel ten behoeve van protectionisme.Volgens de Mededeling is het voorzorgbeginsel politiek gezien op verscheidene
terreinen aanvaard als basis voor risicomanagement, indien er gegronde redenen
zijn om te vrezen dat potentiële gevaren het milieu of de gezondheid
van mensen, dieren en planten zouden kunnen aantasten, maar de beschikbare
gegevens geen uitvoerige risico-evaluatie mogelijk maken.In de Mededeling wordt gesteld dat het voorzorgsbeginsel een rol speelt
bij twee hoofdvragen:a) wel of geen actie ondernemen, en;b) bij besluit tot actie: welke maatregelen moeten worden getroffen.Daar waar tot actie wordt besloten, dienen de maatregelen genomen op basis
van het voorzorgsbeginsel (i) proportioneel, (ii) niet discriminerend en (iii)
consistent te zijn. Verder dienen maatregelen gebaseerd te zijn op een analyse
van de potentiële voordelen en de kosten van «geen actie»,
dienen zij geëvalueerd te kunnen worden en moeten zij een duidelijke
verantwoordelijkheid toekennen voor het leveren van wetenschappelijk bewijs.Belangrijke elementen bij de verdere uitwerking zijn:– de verdeling van de bewijslast: expliciete regeling van de vraag
wie (producent of overheid) wetenschappelijk bewijs dient te leveren;– nadruk op streven naar hoog beschermingsniveau;– de notie dat niet altijd volledig wetenschappelijk onderzoek vereist
is voordat maatregelen kunnen worden getroffen; maatregelen moeten getroffen
kunnen worden op basis van de intrinsieke eigenschappen van bepaalde zeer
schadelijke stoffen;– een goede communicatie naar de burgers over de mogelijke risico's
en wetenschappelijke onzekerheden is essentieel, alsmede ruime mogelijkheden
voor inspraak bij besluitvorming op basis van het voorzorgsbeginsel.Het Nederlandse standpunt ten aanzien van het Voorzorgsbeginsel is dit
voorjaar vastgelegd in een zogenaamde kaderinstructie waarover Kamer schriftelijk
is geïnformeerd.Nederland kan instemmen met de voorliggende conclusies en herkent daarin
een aantal punten die door Nederland van belang worden geacht en die door
Nederland met succes in de onderhandelingen naar voren zijn gebracht. Het
gaat dan in het bijzonder om de volgende punten:– de verwijzing in de overwegingen naar de bijzondere positie van
ontwikkelingslanden;– opname in de tekst van een bepaling dat bij het nemen van maatregelen
in het kader van het voorzorgsbeginsel en indien er verschillende opties mogelijk
zijn die hetzelfde beschermingsniveau garanderen dient gekozen te worden voor
de minst handelsbelemmerende maatregel. Dit punt is ingebracht mede op basis
van een advies van het Comité 133;– opname in de tekst van een zinsnede over het evenwicht dat gevonden
moet worden tussen de verantwoordelijkheid van de producent en de overheid.
Dit evenwicht is met name van belang voor het grijze gebied tussen het ene
uiterste, een bewijsvoering door de overheid bij de – in principe –
veilige activiteiten, en het andere uiterste, een bewijsvoering bij de producent
bij gevaarlijke activiteiten. De ervaring leert dat in dit grijze gebied de
belasting bij de overheid voor het leveren van een zo volledig en diepgaand
mogelijke risicobeoordeling groot is, zeker gezien het feit dat de producent
zelf juist over de meest adequate kennis beschikt om de risico's afdoende
in te schatten.Sociale agendaDe Europese Raad van Lissabon concludeerde het volgende over de sociale
agenda (conclusie 34): «Rekening houdend met de onderhavige conclusies
zal de Raad zijn gedachtewisseling over de richting die het sociaal beleid
in de toekomst moet uitgaan, op grond van een Commissiemededeling voortzetten
teneinde tijdens de Europese Raad van Nice in december overeenstemming te
bereiken over een Europese sociale agenda, met inbegrip van de initiatieven
van de verschillende betrokken partners.»De mededeling van de Commissie «Een agenda voor het sociaal beleid»
(COM (2000) 379 definitief) verscheen op 28 juni 2000. Op grond van deze
mededeling en informele geluiden van het Franse voorzitterschap heeft Nederland
een kabinetsstandpunt over de sociale agenda opgesteld. De ministerraad van
17 november 2000 heeft dit standpunt vastgesteld. Dit standpunt noemt
de volgende uitgangspunten voor de sociale agenda– De activerende werking van sociaal beleid dient centraal te staan.– De sociale agenda moet zijn ingebed in de Lissabon-strategie.– In het instrumentarium van de sociale agenda dient de nadruk te
liggen op de open coördinatiemethode.De Raad voor de Werkgelegenheid en Sociaal Beleid (de Sociale Raad) heeft
dinsdag 28 november een akkoord bereikt over een gezamenlijke bijdrage
aan de Europese Raad van Nice met het oog op aanneming van een Europese sociale
agenda. Het zogenaamde synthesedocument van het Franse voorzitterschap dat
ten grondslag ligt aan de overeengekomen bijdrage is na een kritische,
maar ook constructieve, discussie ingrijpend gewijzigd.De eerder genoemde Nederlandse uitgangspunten zijn naar tevredenheid in
de bijdrage van de Raad voor de Werkgelegenheid en Sociaal Beleid verwerkt.
In het document (14 011/00) komt nu helder tot uitdrukking dat:– een verbetering van de activerende werking van het sociaal beleid
een centrale plaats dient in te nemen bij de modernisering van de stelsels
van sociale bescherming;– de sociale agenda integraal deel uit maakt van de Lissabon-strategie
en daarbinnen uitgewerkt dient te worden;– de methode van open coördinatie het vooraanstaande instrument
van samenwerking is bij de uitwerking van de sociale agenda.Nederland benadrukte tijdens de Sociale Raad dat het hier gaat om een
compromistekst die een goede balans aangeeft tussen de verschillende opvattingen
van delegaties en feliciteerde de voorzitter met het bereikte akkoord. Nederland
kan dan ook instemmen met de bijdrage van de Raad voor de Werkgelegenheid
en Sociaal Beleid aan de Europese Raad van Nice.SportDe ER zal zich naar verwachting uitspreken over een ontwerp-verklaring
inzake de specifieke eigenschappen en de sociale functie van sport in Europa.
Deze is voorbereid op 6 november jl. tijdens een informele bijeenkomst van
de Europese ministers van sport. Deze Verklaring heeft geen juridisch, maar
een politiek karakter. Het is de bedoeling dat deze Verklaring bij de conclusies
van de IGC wordt gevoegd.De voorliggende concept-Verklaring is opgedeeld in zes onderwerpen: (i)
breedtesport, (ii) de rol van sportfederaties, (iii) het behoud van sportopleidingen,
(iv) de bescherming van jonge sporters, (v) het economische belang van sport,
solidariteit en TV-rechten en (vi) transferbepalingen en arbeidscontracten.
De tekst biedt de Commissie, de lidstaten en de sportorganisaties meer duidelijkheid
over de wijze waarop de specifieke eigenschappen en de sociale dimensie van
sport in aanmerking dienen te worden genomen bij de implementatie van gemeenschappelijk
beleid en regelgeving.Nederland hanteert de algemene uitgangspunten dat middels deze Verklaring
geen competentie aan de Europese Commissie mag worden overgedragen noch dat
middels deze Verklaring de nationale wetgeving van de lidstaten beïnvloed
mag worden. Immers, elke lidstaat behoudt de exclusieve bevoegdheid zelf invulling
te geven aan zijn sportbeleid. Het ligt niet binnen de bevoegdheid van de
Commissie noch van andere Lidstaten daarop direct invloed uit te oefenen.
Voorts hanteert Nederland het algemene uitgangspunt dat maatregelen ter bescherming
en behoud van de sociale functie van sport in overeenstemming moeten zijn
met de bepalingen van communautair en nationaal recht, met dien verstande
dat bij het toepassen van deze bepalingen wel de specifieke eigenschappen
en de sociale functie van sport in aanmerking moeten worden genomen en moeten
worden meegewogen. Deze algemene uitgangspunten komen in afdoende mate in
de voorliggende concepttekst aan de orde.Nederland hecht er aan dat in de Verklaring, of in de toelichting bij
de Verklaring, gewezen wordt op de informele status van de EU sportministersbijeenkomst
en dat de juridische en politieke betekenis van deze Verklaring gespecificeerd
wordt. Diensten van Algemeen BelangDe Europese Raad zal een Resolutie aannemen over het belang van de Diensten
van Algemeen Belang voor de economische, sociale en territoriale samenhang
in de Europese Unie. Onder diensten van algemeen belang worden verstaan diensten
die essentieel zijn voor het dagelijks leven, zoals water, elektriciteit,
post-, vervoer-, en telecommunicatiediensten. De Resolutie die de Europese
Raad te Nice zal aannemen, volgt op een mededeling terzake van de Europese
Commissie eerder dit jaar. In haar mededeling geeft de Commissie een toelichting
op de relatie tussen enerzijds de communautaire regels inzake de werking van
de interne markt, staatssteun en mededinging en anderzijds de uitzonderingen
die op die regels gemaakt kunnen worden om de burger betaalbare, toegankelijke
en kwalitatief toereikende diensten te kunnen garanderen. Nederland heeft
tijdens de besprekingen over de precieze bewoordingen van de Resolutie gewezen
op het feit dat er geen inherente tegenstelling behoeft te staan tussen enerzijds
liberalisering en privatisering van marktsectoren en anderzijds de garantie
dat de burger dient te kunnen beschikken over een basispakket aan betaalbare,
toegankelijke diensten. De tekst van de thans voorliggende resolutie verwoordt
een en ander op evenwichtige wijze. Nederland kan met deze tekst instemmen. XNoot1Ter inzage gelegd bij de afdeling Parlementaire Documentatie. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-21501-20-145.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl