Nederlands Voorzitterschap van de Europese Unie van 1 januari tot 1 juli 1997; Verslag algemeen overleg over de notitie 'Naar een werkend Europa' en de brief over ontwikkel. werkgelegenheidsindicatoren in Europees verband
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 25110, nr. 14

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

28-01-1997

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1996-1997

25110 nr. 14

20-12-1996

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamVragen en opmerkingen uit de commissieAntwoord van de ministerOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 25110Toon alle publicaties in het hoofddossier
Kamerdossier 24609Toon alle publicaties in dit dossier
Kamerdossier 21501-20Toon alle publicaties in dit dossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 41 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
25 110Nederlands Voorzitterschap van de Europese Unie van 1 januari tot 1
juli 199721 501-20Europese Raad24 609Intergouvernementele Conferentie 1996nr. 14VERSLAG VAN EEN ALGEMEEN OVERLEGVastgesteld 20 december 1996De vaste commissie voor Sociale Zaken en Werkgelegenheid1 heeft op 10 december 1996 overleg gevoerd met minister Melkert van
Sociale Zaken en Werkgelegenheid over:– de notitie «naar een werkend Europa» (Kamerstuk
25 110, nr. 3);– de brief van 25 november 1996 over de werkgelegenheidsindicatoren
die in Europees verband in raadskader worden ontwikkeld (Kamerstuk 21 501-20/24 609,
nr. 50).Van het overleg brengt de commissie bijgaand beknopt verslag uit. Vragen en opmerkingen uit de commissieMevrouw Adelmund (PvdA) had uit de stukken opgemaakt dat het
komende Nederlandse voorzitterschap van de Sociale Raad vooral zal bestaan
uit «duwen en trekken».In het gebied van de EU is 11% van de beroepsbevolking werkloos, waarbij
9 miljoen mensen die ook werk willen hebben, niet eens meegeteld zijn. Het
beleid tot prijsstabiliteit, sanering van de overheidsfinanciën en bestrijding
van de inflatie werkt op korte termijn werkloosheid in de hand, zodat extra
maatregelen ter stimulering van de werkgelegenheid nodig zijn. Zij had al
vaker aandacht gegeven aan de samenhang tussen Ecofin en Sociale Raad en de
vraag hoe economisch en sociaal beleid dichter bij elkaar gebracht kunnen
worden, en vond daarom dat opneming van een paragraaf over werkgelegenheidsdoelstellingen
in het EU-verdrag zelf en concreet macrosociaal-economisch beleid topprioriteit
in de komende periode van het Nederlandse voorzitterschap zouden moeten krijgen.
Een lange adem en vasthoudendheid zijn zeker nodig om de huidige situatie
in EU-verband, waarbij er vooral veel wordt gedaan aan monetair en economisch
beleid en alleen afgeleid daarvan ook iets aan sociaal beleid, te doorbreken
en te komen tot een geïntegreerde benadering. In ieder geval vond zij
dat het niet beperkt mag blijven tot rapportages over de uitvoering van het
witboek-Delors en de afspraken van de Europese Raad van Essen en dat er meer
aandacht moet zijn voor het vertrouwenspact-Santer dat nu in de stukken nauwelijks
of niet wordt genoemd.Opvallend is trouwens dat dit standpunt al jarenlang door velen wordt
uitgedragen, terwijl er in de praktijk nog steeds weinig van te zien is. Uit
de recente discussies over de EMU en het stabiliteitspact blijkt opnieuw het
gebrekkige evenwicht in EU-verband tussen het monetaire beleid en de sociaal-economische
coördinatie en gezien de berichten over de inhoud van het stabiliteitspact
was zij bezorgd dat dit evenwicht nog verder verloren gaat. Zij zag geen economische
noodzaak om de budgettaire ruimte van de lidstaten nog verder te beperken
en wilde ook geen verdere ondergraving van de democratische controle. Op nationaal
niveau lukt het in Nederland op een aantal terreinen redelijk om de economische
en de sociale aspecten met elkaar in balans te brengen, maar op Europees niveau
blijkt dat veel minder te lukken en ligt de nadruk, vooral gezien het stabiliteitspact,
nu veel te sterk op de monetaire aspecten, wat bedreigend kan zijn voor de
sociale aspecten.Grondrechten en non-discriminatie komen in discussies over Europa steeds
naar voren. Op die punten zijn in de loop van de tijd ook een aantal Europese
richtlijnen totstandgekomen waardoor nationale wetgeving moest worden aangepast.
Een regeling tegen discriminatie op grond van seksuele geaardheid wordt kennelijk
niet voorzien, hoewel er op zichzelf een meerderheid in het Europees Parlement
voor is. Mevrouw Adelmund drong erop aan dat wordt gestreefd naar een regeling
op dit punt.Naar aanleiding van het vertrouwenspact-Santer hebben de sociale partners
in Nederland zich verbonden om meer te doen aan beroepsopleidingen. Zij zou
graag zien dat dit punt wordt opgenomen in de Nederlandse inzet voor het komende
voorzitterschap. Hetzelfde vroeg zij voor een strategie om het werk eerlijker
te verdelen (ATV, deeltijdarbeid, verlofregelingen e.d.). Zij had verder met
instemming gezien dat zaken als grensoverschrijdende arbeid, arbeidsmarktindicatoren
en atypische arbeid in de inzet zijn opgenomen. Vanuit het Europees Parlement had zij een lange lijst gekregen van zaken
die nog geregeld zouden moeten worden. Veel van die punten had zij al regelmatig
in de Kamer bepleit: het opnemen van een hoofdstuk over werkgelegenheid in
het Verdrag, het scheppen van ruimte om de voorstellen uit het witboek-Delors
en het vertrouwenspact-Santer in beleid om te zetten, het opnemen van het
sociaal protocol in het Verdrag, verankering van de sociale grondrechten
in het Verdrag, versterking van de sociaal-economische beleidscoördinatie
en een betere afstemming tussen die sociaal-economische beleidscoördinatie
en de monetaire beleidscoördinatie. In dat opzicht waardeerde zij de
totstandkoming van het werkgelegenheids- en arbeidsmarktcomité positief.
Ook een punt als voortgang op het terrein van de belastingharmonisatie is
in dit kader van belang, want het beleid op dit vlak heeft wel degelijk invloed
op werkgelegenheidsbeleid.De oproep van werkgevers en werknemers dat Nederland het initiatief neemt
om politieke en financiële ruimte te scheppen voor de snelle uitvoering
van de plannen van de Europese Commissie inzake transeuropese netwerken, had
haar aangesproken. Nederland heeft daar ook zelf groot belang bij, want het
kan er direct van profiteren bij de komende aanleg van grote infrastructurele
werken. Bovendien heeft Nederland belang bij een grotere sociale cohesie.Afsluitend herhaalde zij dat het het komende halfjaar vooral «duwen
en trekken» zal worden. Het belangrijkste vond zij daarbij het bereiken
van een betere balans tussen monetair-economische en sociale aspecten.De heer Rabbae (GroenLinks) stelde vast dat de discussie over
de notitie «naar een werkend Europa» staat in het teken van de
EMU. Een voordeel van de EMU is inderdaad dat de burger die door Europa reist,
af is van wisselkosten, maar de stelling van het landelijk platform voor de
invoering van de euro dat de EMU ook positieve effecten zal hebben op de werkgelegenheid,
betwijfelde de heer Rabbae zeer. Ook bij de voltooiing van de interne markt,
in 1992, was er veel euforie over de positieve resultaten voor de Europese
burger, maar inmiddels zijn er in Europa ongeveer 16 miljoen werklozen, toch
niet een resultaat om over naar huis te schrijven. Hij verwachtte dat de komende
jaren het streven naar de EMU tot nog meer werkloosheid zal leiden. De landen
die willen deelnemen, moeten hun overheidsbudget immers inkrimpen en hun economie
saneren en in Nederland heeft het zeker twaalf jaar van bezuinigen en saneren
gekost, met alle negatieve gevolgen van dien op het vlak van de werkgelegenheid,
voordat het eind van de tunnel was bereikt, hoewel er in Nederland ook nu
nog ernstige werkloosheidsproblemen zijn. Hij koos daarom voor een evenwichtige
weg, met veel aandacht voor de sociale dimensie en het creëren van werk.Hij onderkende dat de minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid zijn
best doet om in Europees verband de sociale dimensie zoveel mogelijk overeind
te houden, maar de antikrachten zijn in de praktijk helaas zeer sterk. Hoe
beoordeelt de minister nu het stabiliteitspact voor de EMU? Is er sprake van
enig werkgelegenheidsbeleid op Europees niveau? Zou de minister zich willen
inzetten voor het definiëren van een sociale norm op Europees niveau,
inhoudend dat de komende jaren ernaar gestreefd moet worden om de werkloosheid
terug te brengen tot 5%? Alleen dan wordt er naast de harde euro ook een vrij
harde sociale dimensie ingebouwd.Daarnaast zou gewerkt moeten worden aan herziening van het fiscale stelsel,
in die zin dat de belasting op arbeid wordt verminderd en die op kapitaal
en milieuvervuilende productie wordt verhoogd. Eurocommissaris Monti heeft
onlangs berekend dat de belasting op arbeid de afgelopen jaren alleen maar
is gestegen, namelijk met 7%, terwijl de belasting op kapitaal juist met 9%
is gedaald. Het idee van de minister om geen sociale lasten te heffen op laaggeschoolde
arbeid, sprak de heer Rabbae in dit verband aan. Hij hoopte dat dit idee ook
in Europees verband zal worden ingebracht.Hij stelde vast dat in de EU het verkeer van kapitaal, goederen en diensten
inmiddels is vrijgemaakt, maar daartegenover ongeveer 8 à 10 miljoen
migrantenwerknemers binnen de Unie vastzitten in een sociale en juridische
apartheid. Zij mogen zich niet binnen de Unie verplaatsen op zoek
naar werk, terwijl de Unie toch een humanistische achtergrond heeft. Hij vond
dat zeer kwalijk en begreep ook niet waarom Nederland zich afwijzend opstelt
ten opzichte van voorstellen van de Europese Commissie om deze migranten althans
enige vrijheid van bewegen te geven. Datzelfde geldt voor de Europese voorstellen
inzake het tegengaan van discriminatie van gehandicapten.Indertijd heeft Henri Spaak als model gepresenteerd: niet direct streven
naar politieke eenheid, want dat is niet haalbaar, maar proberen via economische
eenwording uiteindelijk ook tot politieke eenheid te komen. Helaas komt hierdoor
het accent steeds meer te liggen op de financieel-monetaire punten en voeren
bankiers en economen de boventoon, terwijl de sociale dimensie buiten beeld
dreigt te raken. De heer Rabbae pleitte er daarom voor dat tijdens het komende
Nederlandse voorzitterschap fundamenteel aandacht aan de sociale dimensie
wordt gegeven.De heer Bakker (D66) was verheugd dat werkgelegenheid inmiddels
een vaste plaats op de Europese agenda heeft gekregen. Op dit vlak is sprake
van een aantal gezamenlijke problemen en daarom is het mogelijk om door middel
van coördinatie van beleid tot meerwaarde te komen en een zekere synergie
van beleid te doen ontstaan. Mede dankzij de inspanningen van de minister
krijgt dit in EU-verband ook steeds meer vorm, waarbij te denken valt aan
de totstandkoming van het arbeidsmarkt- en werkgelegenheidscomité,
de ontwikkeling van werkgelegenheidsindicatoren en gezamenlijke rapportages
van Ecofin en Sociale Raad over de voortgang van sociale onderwerpen. Een
logisch gevolg hiervan vond hij het opnemen van een werkgelegenheids- en een
sociale paragraaf in het Verdrag, waardoor de huidige onbalans kan worden
teruggedrongen.De notitie «naar een werkend Europa» beschouwde hij als een
goede nota. Voorzover er nu al in het Verdrag ruimte is voor pretenties en
ambities, wordt van die ruimte in de notitie gebruik gemaakt. Hij had daar
waardering voor.Hij wees erop dat een aantal lidstaten in de afgelopen jaren veel te lang
heeft gewacht met het orde op zaken stellen waar het gaat om de omvang van
de overheidsfinanciën, de lastendruk, het financieringstekort e.d. In
die landen wordt nu vaak de EMU als schuldige aangewezen van de noodzaak om
alsnog hiertoe te komen, maar dat neemt niet weg dat deze landen hier toch
toe moeten overgaan om een basis te leggen voor een gezonde economie en daarmee
tevens voor een gezonde sociale samenleving. Hij was niet per se voor een
financieringstekort van nul in Nederland, maar hij kon zich voorstellen dat
het Nederlandse tekort zich in de komende jaren, als de huidige economische
groei aanhoudt, in de richting van nul gaat bewegen. Dat heeft het grote voordeel
dat de rente-uitgaven (nu circa 30 mld. per jaar) worden teruggedrongen, waardoor
ruimte ontstaat voor nuttiger uitgaven, bijvoorbeeld ten gunste van de werkgelegenheid.Hij had begrepen dat op de Sociale Raad van verleden week de gelijke behandeling
van mannen en vrouwen aan de orde is geweest, waaronder ook een andere definitie
van het begrip «indirecte discriminatie». Wat is de uitkomst van
die discussie in de Sociale Raad?Hij ging ervan uit dat het op blz. 13 van de notitie genoemde uitgangspunt
dat de voorspellende waarde van keuringen gering is, nog wat scherper komt
te liggen zodra de Eerste Kamer het initiatiefwetsvoorstel-Van Boxtel inzake
medische keuringen heeft aanvaard.In de notitie had hij nauwelijks iets aangetroffen over de grondslag voor
de belastingheffing. Is er bewust voor gekozen om dit onderwerp niet tijdens
het Nederlandse voorzitterschap aan de orde te stellen, of wordt ervan uitgegaan
dat er toch geen schot in de discussie te brengen is? Hij was het geheel eens met het idee om werkafspraken te maken met de
volgende voorzitter (Luxemburg) om te voorkomen dat na het Nederlandse voorzitterschap
bepaalde onderwerpen weer wegzakken. Zijn daar al contacten met Luxemburg
over en is dit land betrokken bij de Nederlandse prioriteitsstelling?Hij kon zich voorstellen dat de minister het «flexakkoord»
als een exportartikel ziet. Dit akkoord geeft immers inderdaad een redelijke
balans.Ten slotte vroeg hij hoe het nu staat met de invoering van de 48-urige
werkweek in het Verenigd Koninkrijk. Hoe denkt de Nederlandse regering in
het komende halfjaar om te gaan met de bestaande «opt-outclausule»
van het Verenigd Koninkrijk?Mevrouw Van der Stoel (VVD) had met instemming in de notitie
gelezen dat er geen overdracht van bevoegdheden zal plaatsvinden en ook geen
extra financiële middelen zullen worden uitgetrokken. Zij vond het nuttig
dat dit nog eens is vermeld, gezien de hoge verwachtingen die hier en daar
leven over wat er mogelijk is, dan wel mogelijk zou moeten zijn. In dit verband
vroeg zij wat de minister in de praktijk verwacht van een intensievere coördinatie
en van de mogelijkheid tot het doen van aanbevelingen. Coördinatie is
immers alleen mogelijk als alle lidstaten daaraan mee willen werken en zeker
als een grote lidstaat het niet eens is met een bepaalde gedachte of aanbeveling,
zal er in de praktijk weinig van terecht komen.Ook zij wees erop dat een aantal lidstaten de afgelopen jaren niet de
politieke moed hebben gehad om ten behoeve van de eigen inwoners te zorgen
voor het tegengaan van de werkloosheid. Die landen moeten nu zelf hun verantwoordelijkheid
nemen en niet proberen die af te schuiven op Europa. In dit verband zou zij
verheugd zijn als het zou lukken om in Nederland het financieringstekort in
de komende jaren op ongeveer nul te laten uitkomen. Dan komt er immers het
nodige geld vrij dat o.a. kan worden ingezet voor initiatieven ter bestrijding
van de werkloosheid.Het opnemen van het sociaal protocol in het Verdrag zag zij als symboolpolitiek.
Op het terrein van sociale zaken dient niet tot nadere afspraken in EU-verband
te worden gekomen, maar dient iedere lidstaat zelf zijn verantwoordelijkheid
te nemen.Zij had begrepen dat het Ierse voorzitterschap heeft voorgesteld om de
non-discriminatiebepaling ook te laten gelden voor seksuele voorkeur. Is dit
inderdaad zo en zal nu de Nederlandse inzet op dit punt worden uitgebreid?Wat de voorstellen inzake een sociale dialoog betreft, merkte zij op weinig
behoefte te hebben aan «Rijnlandisering» van de EU. Als sociale
partners met elkaar overleg willen plegen, kan dat natuurlijk altijd. Zij
had trouwens begrepen dat sociale partners al overleg met elkaar plegen in
Europees verband. Waarom is het dan nodig om steeds vanuit Nederland te blijven
benadrukken dat sociale partners in Europees verband overleg behoren te plegen?
Sociale partners kunnen daar zelf voor kiezen en hebben daar geen aanmoediging
van de overheid of allerlei regelgeving voor nodig. Er is overigens al een
regeling voor een Europese ondernemingsraad vastgesteld en er wordt bezien
welke regelingen nog meer echt nodig zijn.Bij de brief over de werkgelegenheidsindicatoren vroeg zij waarom niet
gekozen wordt voor hantering van de OESO-indicatoren. Dan is het immers mogelijk
om een veel bredere vergelijking te maken dan alleen de lidstaten van de EU.Ten slotte zei zij het jammer te vinden dat een aantal Kamerleden pas
op een veel te laat moment, namelijk 5 december jl., is uitgenodigd voor een
bijeenkomst over vrouwenhandel die vandaag plaatsvindt. Als dit soort uitnodigingen
eerder komen, kunnen Kamerleden er ook gehoor aan geven. Mevrouw Van Rooy (CDA) vond het terecht dat werkgelegenheid
het centrale punt voor het komende Nederlandse voorzitterschap zal zijn. Vooral
een goede invulling van de EMU zag zij als het kernpunt van het beleid om
tot betere resultaten te komen op het punt van de werkgelegenheid in Europa.
Dankzij het Verdrag van Maastricht is de afgelopen jaren ook veel bereikt
bij de convergentie van het financieel-economische beleid. Op zichzelf is
het terecht dat tot nu toe het zwaartepunt van het beleid lag op de «M»
van de EMU, maar onder het komende Nederlandse voorzitterschap zal nu ook
het sociaal-economische beleid in Europa (de «E» van de EMU) de
nodige aandacht moeten krijgen. Naast de ene munt moet tegelijkertijd ook
op het brede terrein van de modernisering van het sociaal-economische beleid
tot convergentie worden gekomen. Zij besefte dat dit een grote opgave zal
zijn, gezien bijvoorbeeld de recente gang van zaken in Frankrijk, waarbij
zij niet alleen wees op de wegblokkades en de daarvoor gekozen oplossingen,
maar ook op de beslissing om terug te komen op voorgenomen privatiseringen.
Als Frankrijk en andere zuidelijke lidstaten in de eenentwintigste eeuw een
solide EMU-partner willen zijn, zal in die landen het sociaal-economische
beleid toch op een andere manier moeten worden ingericht en dat wilde zij
graag tot kernpunt voor het Nederlandse voorzitterschap maken. Juist Nederland
is, gezien de resultaten van het beleid van de afgelopen twaalf à vijftien
jaar, in staat om op een geloofwaardige manier leiding te geven aan de discussie
over dit onderwerp.In dat verband vond mevrouw Van Rooy het jammer dat de drie betrokken
bewindslieden (van Financiën, van Sociale Zaken en Werkgelegenheid en
van Economische Zaken) niet één gezamenlijke notitie aan de
Kamer hebben gepresenteerd. Op dit moment zijn twee afzonderlijke notities
uitgebracht, één van de minister van Financiën en één
van de minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid, terwijl er van de minister
van Economische Zaken nog helemaal niets is gekomen. Dit leidt ertoe dat elke
vaste commissie apart met de «eigen» minister spreekt, hetgeen
niet bevorderlijk is voor de inzichtelijkheid en de transparantie, terwijl
die zaken juist in EU-verband steeds vanwege Nederland worden bepleit.Het recente stuk van het Ierse voorzitterschap over de IGC-onderhandelingen
bevat een aantal passages over werkgelegenheid. Zij had tegen de inhoud van
die passages geen bezwaar, maar ze bieden anderzijds ook geen nieuws. Wel
was haar opgevallen dat een nieuwe bepaling wordt voorgesteld waarin staat
dat de Raad «jaarlijks een gedetailleerd onderzoek verricht naar de
tenuitvoerlegging van het werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten».
Zij was altijd op haar hoede als vanuit de EU de term «gedetailleerd»
wordt gebruikt, en was dat zeker nu het kennelijk de bedoeling is dat die
term ook in het Verdrag zelf wordt opgenomen.Naar aanleiding van de mededeling op blz. 3 van de notitie dat Nederland
streeft naar het opnemen van een niet-rechtstreeks werkende non-discriminatiebepaling
in het Verdrag, vroeg zij wat zo'n niet-rechtstreeks werkende bepaling precies
toevoegt aan hetgeen nu al geregeld is, o.a. in het EVRM waar de grondrechten
al in gewaarborgd zijn.Zij vond het een goede weg om door middel van formele en informele Sociale
Raden en conferenties specifieke accenten te leggen op bepaalde onderwerpen.
De omschrijving van het doel van de informele Sociale Raad, in punt 2 op blz.
8 van de notitie, heeft echter een hoog «ambtelijk jargongehalte»
en zegt in feite niets. Wat is nu precies het doel van deze informele bijeenkomst
die gewijd zal zijn aan het kernthema werkgelegenheid?Het thema flexibilisering van arbeid wordt in de notitie alleen genoemd
in de inleiding bij hoofdstuk 5 (Voortgang in de Sociale Raad); er wordt verder
geen concrete actie op dit vlak genoemd. Het leek haar zeer nuttig om ook
daar een conferentie over te beleggen en daarvoor de sociale partners
van alle lidstaten rechtstreeks uit te nodigen, opdat zij kennis kunnen nemen
van de manier waarop in Nederland met dit thema wordt omgegaan. Zij vroeg
dat mede gezien de dialoog die nu plaatsvindt over atypische arbeid, waarin
van een aantal kanten het traditionele standpunt wordt ingenomen dat alles
in regels moet worden vastgelegd. Een conferentie over flexibilisering van
arbeid is dan een goede gelegenheid om die dialoog weer de juiste kant op
te krijgen.Op het punt van de arbeidsomstandigheden vond zij de notitie nogal mager.
Er zal een conferentie over arbeidsomstandighedenbeleid worden belegd, maar
die richt zich kennelijk vooral op strategieën ter verbetering van effectiviteit
en efficiency van dat beleid. Is het de bedoeling om bij dit thema te werken
met het klassieke concept van EU-kaderrichtlijnen, waarbij de lidstaten veel
vrijheid wordt gelaten ten aanzien van vormgeving en uitvoering van het beleid?
De minister van Buitenlandse Zaken heeft onlangs in de Eerste Kamer een pleidooi
voor dat concept gehouden.Ten slotte merkte zij op dat in de notitie een zeer kritische visie van
het kabinet wordt vermeld op de voorstellen inzake migrerende werknemers en
sociale zekerheid. Zij had echter begrepen dat die visie alleen betrekking
heeft op regelingen die de Commissie voor ambtenaren in gedachten heeft, terwijl
de voorstellen inzake migrerende werknemers een bredere strekking hebben.
Bovendien speelt in dit verband nog de toegezegde herbezinning op Koninklijk
Besluit nr. 164. Zij zou graag zien dat de bewindsman hier nog eens naar kijkt,
om te voorkomen dat Nederland voorstellen afwijst die in feite helemaal niet
zo kritisch benaderd hoeven te worden. Antwoord van de ministerDe minister noemde als drie prioriteitsvelden voor het Nederlandse
voorzitterschap: werkgelegenheid, de notie van de economische kant van de
verzorgingsstaat en van sociale investeringen en gelijke kansen voor mannen
en vrouwen. Hij stelde zich voor langs die lijnen het Nederlandse voorzitterschap
profiel te geven, waarbij overigens bedacht moet worden dat het voorzitterschap
wel een grote invloed heeft op de wijze van agendering van onderwerpen, maar
niet zozeer op de uitkomsten van de discussies over die onderwerpen. Het voorzitterschap
is bovendien verplicht om te bevorderen dat deze discussies zoveel mogelijk
in besluitvorming uitmonden. Mede omdat er nogal eens sprake is van stagnatie,
is het op zichzelf vaak waardevol om dossiers verder te brengen en tot besluitvorming
te doen leiden. In het bijzonder op het kernpunt werkgelegenheid wilde hij
graag een zeker profiel aan het Nederlandse voorzitterschap geven. Er is nog
steeds een schrikbarend hoog aantal werklozen in de EU en afgezien van de
vraag wat de bevoegdheden van de diverse organen precies zijn en waar de competentie
ligt om middelen in te zetten, is eenieder op welk niveau dan ook gehouden
om stappen te zetten ter bestrijding van de hardnekkige werkloosheid in de
Unie.Hetgeen nu is vastgelegd in het recente document van het Ierse voorzitterschap
over de IGC, was hem zeer meegevallen. Hij was het ook niet eens met de stelling
dat dit document niets nieuws bevat. Er wordt nu immers voor het eerst gesproken
over richtsnoeren voor het gecoördineerde werkgelegenheidsbeleid in het
kader van de Unie en hij verwachtte daarom dat de komende jaren steeds meer
een parallellie zal ontstaan tussen die richtsnoeren voor het werkgelegenheidsbeleid
en de richtsnoeren voor het macro-economisch beleid in het kader van de EMU
die al in het Verdrag zijn vastgelegd. De richtsnoeren voor het werkgelegenheidsbeleid
zullen dan niet zozeer uitgaan van de premisse van de beleidsintegratie (zoals
het geval is bij de EMU-richtsnoeren), maar van de premisse van een toenemende
beleidscoördinatie. In de praktijk zal het betekenen, zo was zijn verwachting,
dat in de komende jaren vooral zal worden bezien wat van andere
lidstaten kan worden geleerd en welke aanbevelingen de lidstaten elkaar kunnen
doen. In dat verband wilde hij ook veel aandacht geven aan de werkgelegenheidsindicatoren,
omdat met behulp daarvan de convergentie in het reële economische en
arbeidsmarktbeleid van de lidstaten kan worden gemeten en beter op elkaar
kan worden afgestemd.Hij beaamde dat de huidige tekst van het Verdrag (o.a. de artikelen 102
en 103) al een aanknopingspunt biedt voor werkgelegenheidsbeleid in EU-verband,
omdat daarin wordt verwezen naar de doelstelling van het realiseren van een
hoog niveau van werkgelegenheid, maar de praktijk van de afgelopen jaren heeft
laten zien dat de aandacht toch vooral uitgaat naar de macro-economische kernvariabelen.
Op zichzelf is dat begrijpelijk, omdat de convergentiecriteria puur economisch-monetair
van aard zijn en het is ook van het grootste belang om zodanige macro-economische
randvoorwaarden te scheppen dat daarbinnen succesvol werkgelegenheidsbeleid
kan worden gevoerd, maar werkgelegenheidsbeleid heeft daarnaast ook een arbeidsmarktpolitieke
dimensie en daaraan is in het Verdrag van Maastricht helaas geen aandacht
gegeven. Gepoogd wordt nu op die dimensie de nadruk te leggen, via de Sociale
Raad en het net opgerichte werkgelegenheids- en arbeidsmarktcomité,
en met het oog hierop had hij met instemming in het document van het Ierse
voorzitterschap de passages over richtsnoeren voor werkgelegenheidsbeleid
gelezen.In dit verband meende hij dat op basis van de huidige artikelen van het
Verdrag met recht kan worden gesteld dat de «sociale poot» in
feite een «manke poot» is. Er wordt nu naar gestreefd, door middel
van het nieuwe werkgelegenheids- en arbeidsmarktcomité en door opneming
van een volwaardige paragraaf over werkgelegenheid in het Verdrag, om die
«manke poot» even lang te maken als de «financieel-economische
poot», opdat de Unie vervolgens op een normale manier verder kan lopen.
Essentieel is dat de arbeidsmarktaspecten nu veel sterker in het centrum van
de Europese beleidscoördinatie worden geplaatst, gecombineerd met het
ontwikkelen van richtsnoeren voor het werkgelegenheidsbeleid en de mogelijkheid
om aanbevelingen te doen. Dat betekent het begin van een nieuwe fase in de
werking van de EU en in de relatie tussen de Unie en de lidstaten en hij juichte
dat zeer toe.In het kader van de totstandkoming van de EMU achtte hij het van essentieel
belang om tijdens het Nederlandse voorzitterschap de notie ingang te doen
vinden dat een sterke, stabiele en concurrerende Europese munt op de middellange
en lange termijn niet goed mogelijk is als de werkgelegenheidsontwikkeling
achterblijft of in de diverse lidstaten sterk uiteenloopt. Op den duur zullen
aanbevelingen op het vlak van het werkgelegenheidsbeleid dan ook niet meer
volledig vrijblijvend kunnen zijn, maar steeds meer invloed moeten gaan krijgen
op het nationaal te voeren beleid.Aan het formuleren van een bepaalde norm voor het niveau van werkloosheid
was de bewindsman nog niet toe. Hij vond dat, als een norm wordt geformuleerd,
ook het instrumentarium beschikbaar moet zijn om die norm te halen en dat
laatste zal voorlopig nog niet het geval zijn. Hij had ook niet voor niets
onderscheid gemaakt tussen de monetair-economische beleidsintegratie en de
sociaal-economische beleidscoördinatie. Het gaat op sociaal-economisch
vlak nu alleen om coördinatie van het nationale beleid van de afzonderlijke
lidstaten. Weliswaar verwachtte hij in de komende tijd een toenemende druk
op convergentie, maar voorlopig zal nog uitgegaan worden van nationale competenties.
Wel zal in de komende jaren, aan de hand van de werkgelegenheidsindicatoren,
steeds beter zichtbaar worden hoe de ontwikkelingen in de diverse lidstaten
zijn. Daar zullen de lidstaten elkaar in de Raad op aanspreken en naar verwachting
zal daar ook in toenemende mate aandacht voor zijn in politieke organen en
de pers. In dit verband zei hij dat het niet goed mogelijk is om te kiezen voor
de OESO-indicatoren, omdat deze alleen een vergelijking mogelijk maken tussen
de OESO-landen en in OESO-verband verder geen gezamenlijk beleid wordt ontwikkeld.
In EU-verband moet het gaan om indicatoren die wél een handvat bieden
om tot beleidsontwikkeling en beleidscoördinatie binnen de Unie te komen.Ingaande op de opmerkingen over het stabiliteitspact zei hij, een groot
voorstander te zijn van zo helder mogelijke afspraken over de gang van zaken
na de totstandkoming van de EMU. Daarmee wordt niet alleen naar de financiële
markten, maar ook naar de burgers toe een behoorlijke mate van zekerheid gegeven
over de manier waarop straks zal worden omgegaan met de convergentiecriteria
uit het Verdrag van Maastricht en met de ene Europese munt. Die zekerheid
leek hem doorslaggevend voor de bereidheid van de burgers in de lidstaten
om de eigen munt op te geven voor de euro. Het opgeven van de munt betekent
een enorme stap en er wordt op dit punt dan ook bijzonder veel vertrouwen
van de burgers gevraagd.Hij zag zelf geen spanning tussen de EMU en de structuur van de werkgelegenheid.
Juist een voorspelbaar monetair-economisch beleid beschouwde hij als een onmisbare
voorwaarde om tot goede resultaten op het punt van het werkgelegenheidsbeleid
te komen. Wel tekende hij aan dat de Unie bij het werkgelegenheidsbeleid het
subsidiariteitsbeginsel goed in het oog moet houden. Het kabinet heeft dan
ook in de notitie over het stabiliteitspact benadrukt dat het aan elke lidstaat
zelf is om te bepalen naar welk financieringstekort wordt gestreefd, dan wel
welk tekort als uitkomst van gevoerd beleid wordt geaccepteerd, mits die lidstaat
maar binnen de EMU-randvoorwaarde van maximaal 3% blijft. Hij achtte dat van
groot belang, o.a. met het oog op de relatie die hij zag tussen economische
groeiverwachtingen en het tempo waarin een wellicht wat lager financieringstekort
kan worden bereikt, of met het oog op de mogelijke wens om zaken als lastenverlichting,
investeringen ten behoeve van economische structuurversterking of armoedebestrijding
enige voorrang te geven boven verlaging van het financieringstekort.In dit verband wees hij erop dat de Europese Raad al eerder heeft uitgesproken
dat het zou moeten gaan om «close to balance on the mid-term».
Die uitspraak is bevestigd in de stukken die nu in de Ecofin aan de orde zijn.
Verder moet worden bedacht dat de structuur van de publieke uitgaven in de
diverse lidstaten vrij sterk uiteenloopt. In bijvoorbeeld Zweden worden de
sociale zekerheid en het grootste deel van de gezondheidszorg gefinancierd
via de rijksbegroting en is er dus het reële risico dat de 3%-grens snel
wordt overschreden als de conjunctuur tegen zit. Daarom houdt voor Zweden
«close to balance» in feite in, dat in tijden van hoogconjunctuur
gestreefd zou moeten worden naar een beperkt overschot op de overheidsbegroting,
opdat een buffer wordt opgebouwd. Voor Nederland betekent, zo vond de bewindsman,
«close to balance on the mid-term» zeker niet noodzakelijkerwijs
een tekort van nul of bijna nul. Hij ging er ook van uit dat het tekort van
jaar tot jaar kan verschillen. Wel zal steeds zodanig moeten worden geopereerd
dat in tijden van conjuncturele tegenspoed problemen in het kader van het
convergentiebeleid worden voorkomen.Uit het document van het Ierse voorzitterschap inzake de IGC blijkt dat
er nog veel verschillende visies leven op de vraag, welke grondrechten en
non-discriminatiebepalingen in het Verdrag zouden moeten worden opgenomen.
Nederland heeft vooral ingezet op de elementen ras, geslacht, etnische en
nationale herkomst en religie, vanuit de gedachte dat voorkomen moet worden
dat al te veel elementen worden opgenomen, omdat dan het bos verdwijnt achter
de bomen. Bovendien is het van belang, omdat het bepalingen zullen zijn die
geen rechtstreekse werking hebben, dat de op te nemen bepalingen een zeker
gezag uitstralen. Ook met het oog daarop is het verstandig om het te beperken tot de kernvoorwaarden waaronder de Unie van de burger gestalte kan
krijgen. Dat neemt niet weg, aldus merkte de minister op, dat hij op zichzelf
wel akkoord zou kunnen gaan met opneming van nog wat meer elementen, mits
dat echt beperkt wordt gehouden. Hij wilde zich daar nog eens nader op beraden
en zegde toe dit punt ook onder de aandacht te brengen van de bewindslieden
van Buitenlandse Zaken.Er is tussen de lidstaten nog geen begin van overeenstemming te bespeuren
om de zogenaamde «derdelanders» een status toe te kennen waarmee
zij in alle opzichten volwaardige burgers van de Unie zouden worden. Het toekennen
van zo'n status zou ook zeer ingrijpende consequenties hebben. In dit verband
merkte hij nog op dat de stagnatie van de voortgang bij het voorstel inzake
het vrije verkeer van werknemers binnen de Gemeenschap (blz. 10 van de notitie)
niet aan de Nederlandse opstelling te wijten valt.Hij vond het terecht dat vanuit de Kamer ook is gewezen op de fiscale
harmonisatie. Er is een duidelijk verband tussen het fiscale stelsel en de
kosten van arbeid en daar zitten een aantal Europese aspecten aan vast.Hij beaamde dat de omschrijving van het doel van de informele Sociale
Raad (blz. 8 van de notitie) niet al te dynamisch is, maar deze informele
raad is wel van groot belang. Met twee agendapunten zal in deze raad worden
gepoogd een dimensie toe te voegen aan de discussie in de formele Sociale
Raad, hetgeen ook van groot belang zal zijn voor het werkprogramma van het
onlangs opgerichte werkgelegenheids- en arbeidsmarktcomité. Het ene
agendapunt betreft de werkgelegenheidsindicatoren waarover zal worden gesproken
aan de hand van de brief van 25 november jl. Dat lijkt maar een bescheiden
aanzet, maar voor veel lidstaten betekent het al heel wat om in de zin van
deze brief te gaan werken. In de tweede plaats zal in de informele Sociale
Raad afzonderlijk worden gesproken over de kosten van arbeid, mede aan de
hand van het rapport-Monti, waarbij ook zal worden bezien in hoeverre een
coördinatie met de Ecofin tot stand kan worden gebracht. Het gaat hier
om een weerbarstige materie, maar de bewindsman was zeer gemotiveerd om dit
onderwerp wat verder te brengen.Overigens is de Ecofin al langer in discussie over het rapport-Monti,
waar onlangs een vervolg op is uitgekomen. Er is ook een werkgroep ingesteld
waar Nederland een actieve rol in speelt. Verder wordt door Nederland in Ecofin-verband
al gestreefd naar een zekere afstemming met de Sociale Raad over dit onderwerp,
maar hier wreekt zich het feit dat het sociaal-economische beleid in EU-kader
nog steeds een «manke poot» is.In dit verband vond hij het niet terecht dat een verwijt is gemaakt over
het feit dat afzonderlijke notities zijn uitgebracht op de beleidsterreinen
van Financiën en van Sociale Zaken en Werkgelegenheid. Hem was indertijd
gevraagd om een notitie te maken over de hoofdpunten voor het Nederlandse
voorzitterschap van de Sociale Raad en dezelfde vraag is gericht tot de minister
van Financiën. Daarnaast is door de bewindslieden van Buitenlandse Zaken
een algemene notitie over het Nederlandse voorzitterschap uitgebracht. Bovendien
is de notitie over het Nederlandse voorzitterschap van de Sociale Raad uiteraard
namens het kabinet en dus ook namens de meest betrokken bewindslieden uitgebracht.
Hij kon zich overigens voorstellen dat er onderwerpen aan bod komen waarbij
een gezamenlijk stuk van bijvoorbeeld Financiën en Sociale Zaken en Werkgelegenheid,
of van Economische Zaken en Sociale Zaken en Werkgelegenheid in de rede ligt,
en in zo'n geval zal door de betrokken bewindslieden gezamenlijk actie worden
genomen.Het onderwerp flexibiliteit en zekerheid zal in het komende halfjaar zeker
nader aan de orde komen. In andere lidstaten bestaat daar veel belangstelling
voor, vooral ook gezien de bij dit onderwerp gevonden balans en de manier
waarop een en ander gezamenlijk met de sociale partners tot stand is gebracht.
Hij stelde zich voor, dit punt in te brengen in de conferentie eind januari
in Amsterdam. Ook een onderwerp als het beperken van werkgeverslasten
op laagbetaalde arbeid wilde hij op die conferentie inbrengen. Andere lidstaten
zijn daar eveneens druk mee doende en er was hem veel aan gelegen om op dit
punt ondersteuning vanuit de EU te verwerven.In dit verband zegde hij toe te bevorderen dat Kamerleden voortaan eerder
worden uitgenodigd voor die bijeenkomsten waar hun aanwezigheid van belang
wordt geacht.De belabberde manier waarop in EU-verband wordt omgegaan met de BTW op
arbeidsintensieve diensten, vond hij zeer ergerlijk. Wat hem betreft, staat
dit punt weer voor het komende halfjaar op de agenda.De sociale dialoog zal in de Sociale Raad een belangrijk punt van discussie
zijn. In het kader van het sociaal protocol uit het Verdrag van Maastricht
hebben de sociale partners een belangrijke rol toebedeeld gekregen en er liggen
nu nog enige procedurele vragen over de manier waarop de Raad en sociale partners
met elkaar dienen om te gaan. In de laatstgehouden Sociale Raad is van Duitse
zijde een interessant document hierover ter tafel gebracht en is Nederland
verzocht om daar het komende halfjaar een discussie over te starten en te
pogen tot procedurele afspraken met sociale partners te komen over hun betrokkenheid
bij de totstandkoming van richtlijnen. De minister wilde daar veel werk van
maken. Zeker vanuit de Nederlandse traditie vond hij het van grote betekenis
om daar een goede invulling aan te geven. Dat is, zo betoogde hij, des temeer
nodig nu er inmiddels toch enige kans is dat het sociaal protocol alsnog in
het Verdrag wordt opgenomen, hetgeen zou inhouden dat in de toekomst op meer
terreinen van sociaal beleid met een gekwalificeerde meerderheid tot besluitvorming
kan worden gekomen.In dit verband vond hij de gang van zaken rond de arbeidstijdenrichtlijn
en de houding van het Verenigd Koninkrijk daarbij een goed voorbeeld van hoe
het níét moet in het Europa van de toekomst. Ook het Verenigd
Koninkrijk zal nu eens moeten onderkennen dat er grenzen zijn aan de arbeidstijden
en dat een werkweek van 48 uur, met bovendien nog allerlei uitzonderingsmogelijkheden,
toch wel een redelijk maximum is. Als het Verenigd Koninkrijk hier toch nog
niet aan toe is, heeft dit land zelf een probleem, zo stelde de minister.
Overigens had hij enige hoop dat het Verenigd Koninkrijk na de komende verkiezingen
deze stap zal zetten.Aanvullend merkte hij nog op dat het Verenigd Koninkrijk dit punt niet
in de laatstgehouden Sociale Raad naar voren heeft gebracht. Kennelijk wil
het dit onderwerp achter de hand houden om het als onderhandelingsobject te
kunnen gebruiken in de afrondende fase van de IGC. Dat zegt trouwens wel iets
over de manier waarop dit land met Europa omgaat.In de laatstgehouden Sociale Raad is een resolutie over de positie van
gehandicapten aangenomen. Hier zal nader op worden ingegaan in het verslag
van deze bijeenkomst van de Raad dat de Kamer binnenkort zal bereiken.In reactie op de opmerkingen over het arbeidsomstandighedenbeleid wees
hij eerst op het streven in Nederland om de gedetailleerdheid van de regelgeving
terug te dringen en de verantwoordelijkheden op dit vlak meer in de ondernemingen
zelf te leggen. Er is hierover advies gevraagd aan de SER. Een deel van de
complexiteit op dit punt heeft te maken met Europese regelgeving. Anderzijds
is het wel van belang om op het vlak van arbeidsomstandigheden tot Europese
harmonisatie te komen. Een richtlijn inzake carcinogene stoffen is nu vrijwel
afgerond en in het komende halfjaar zal Nederland werk maken van een nieuwe
richtlijn inzake chemische agentia, waarbij zal worden gestreefd naar stroomlijning
van regelgeving. Veel méér verwachtte hij niet op dit punt,
alleen al omdat de voorbereidende werkzaamheden van de Europese Commissie
nog niet zo ver gevorderd zijn. Ten slotte zegde hij een schriftelijk antwoord toe op de opmerking over
de voorstellen inzake migrerende werknemers en sociale zekerheid. De voorzitter van de commissie,De JongDe griffier van de commissie,Nava XNoot1Samenstelling: Leden: Doelman-Pel (CDA), Biesheuvel (CDA), Vliegenthart
(PvdA), ondervoorzitter, De Jong (CDA), voorzitter, Scheltema-de Nie (D66),
Van Middelkoop (GPV), Schimmel (D66), Rosenmöller (GroenLinks), Van Zijl
(PvdA), Bijleveld-Schouten (CDA), Middel (PvdA), Van Hoof (VVD), Noorman-den
Uyl (PvdA), Vreeman (PvdA), Adelmund (PvdA), Dankers (CDA), Giskes (D66),
Marijnissen (SP), Essers (VVD), Van der Stoel (VVD), Van Dijke (RPF), Bakker
(D66), Klein Molekamp (VVD), Van Blerck-Woerdman (VVD), R. A. Meijer (groep-Nijpels).Plv. leden: Soutendijk-van Appeldoorn (CDA), Mulder-van Dam
(CDA), Sterk (PvdA), Terpstra (CDA), Van Rooy (CDA), Van der Vlies (SGP),
Fermina (D66), Rabbae (GroenLinks), Van der Ploeg (PvdA), Wolters (CDA), Dijksma
(PvdA), M. M. H. Kamp (VVD), Kalsbeek-Jasperse (PvdA), Van Nieuwenhoven (PvdA),
Apostolou (PvdA), Ten Hoopen (CDA), Van Boxtel (D66), J. M. de Vries (VVD),
B. M. de Vries (VVD), Leerkes (Unie 55+), Van Vliet (D66), Hofstra (VVD),
Hoogervorst (VVD), Nijpels-Hezemans (groep-Nijpels). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-25110-14.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl