Wet op bijzondere medische verrichtingen; Verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 24788, nr. 4

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

28-10-1996

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1996-1997

24788 nr. 4

24-10-1996

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamI. ALGEMEEN 1. Inleiding2. Historisch perspectief3. De omvang van het instrumentarium4. Reikwijdte van de wet5. Vormgeving van de regelgeving in een afzonderlijke
wet6. Advies en overlegprocedures7. Samenhang met andere wettelijke regelingen8. Europeesrechtelijke aspectenII. ARTIKELEN Artikel 1Artikel 2Artikel 4Artikel 7Artikelen 9 tot en met 15Artikel 16Artikel 21Ondertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 24788Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 49 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
24 788Regels betreffende bijzondere verrichtingen op het gebied van de gezondheidszorg
(Wet op bijzondere medische verrichtingen)nr. 4VERSLAGVastgesteld 24 oktober 1996De vaste commissie voor Volksgezondheid, Welzijn en Sport1, belast met het voorbereidend onderzoek van dit voorstel van wet,
heeft de eer als volgt verslag uit te brengen.Onder het voorbehoud dat de hierin gestelde vragen en gemaakte opmerkingen
tijdig zullen zijn beantwoord, acht de commissie de openbare behandeling van
het wetsvoorstel genoegzaam voorbereid. I. ALGEMEEN 1. InleidingDe leden van de PvdA-fractie hebben met interesse het voorliggende wetsvoorstel
bestudeerd. Met de regering zijn zij van mening dat het verbodsstelsel van
artikel 18 van de Wet Ziekenhuisvoorzieningen (WZV) een effectief instrument
is om concentratie en regulering van topklinische zorg te bewerkstelligen.
Daarnaast vinden deze leden dat het soms nodig kan zijn dat wettelijk geregeld
wordt dat bepaalde medische verrichtingen, die maatschappelijk, ethisch of
juridisch ongewenst worden geacht, kunnen worden verboden. De leden van de
fractie van de PvdA zijn daarbij wel van mening dat de overheid zich terughoudend
dient op te stellen waar het een absoluut verbod betreft ten aanzien van handelingen
waarover op grond van levensbeschouwing verschillend kan worden gedacht.De leden van de CDA-fractie hebben met belangstelling kennis genomen van
de inhoud van het voorliggende wetsvoorstel. Zij merken op dat zij zich reeds
bij verscheidene gelegenheden hebben uitgesproken voor het afschaffen en verminderen
van regelgeving. Zo ook voor het dereguleren (van delen) van de Wet Ziekenhuisvoorzieningen.
Zij roepen echter in herinnering dat zij daarbij telkenmale hebben benadrukt
dat de Rijksoverheid het onderdeel inzake instrumentarium van centrale beheersing
van nieuwe technieken, met alle ethische-, sociale- en financiële aspecten,
in een of andere wettelijke vorm tot haar beschikking dient te houden. Nieuwe
medische technologie mag niet zonder meer ter beschikking komen; dit dient
te gebeuren op grond van een goede evaluatie en beslissingsprocedure.
In de Beleidsnotitie Topklinische Zorg 1991–1994 (Kamerstuk 21 944,
nr. 1) heeft de toenmalige staatssecretaris dit uitgangspunt onderschreven.
Toen de rechter in een IVF-zaak aan het begrip «ziekenhuisvoorziening»
een beperkte uitleg gaf, is een Tijdelijke wet uitbreiding werkingssfeer van
artikel 18 Wzv tot stand gekomen. Het onderhavige ontwerp van wet, zo begrijpen
deze leden, dient thans ter vervanging daarvan.De leden van de VVD-fractie hebben met belangstelling kennis genomen van
het onderhavige wetsvoorstel. Zij stellen echter nadere informatie op prijs
alvorens hun definitieve oordeel te geven. De aan het woord zijnde leden waarderen
het zeer dat het wetsvoorstel geplaatst wordt in een historisch perspectief,
waarbij deze leden altijd gepleit hebben voor beheersing en planning van bijzondere
voorzieningen. Wanneer kan de omvorming van de WZV naar een Wet Bouwvoorzieningen
tegemoet worden gezien?Naar aanleiding van hetgeen is gesteld over actualisatie en deregulering
van de planningsregelingen vragen de leden van de VVD-fractie om een actueel
overzicht van de planningsbesluiten ex artikel 18 WZV (bijstelling van de
bijlage bij de nota naar aanleiding van verslag Tijdelijke Wet uitbreiding
werkingssfeer artikel 18 WZV, TK 23 820). In dit overzicht zou ook meegenomen
kunnen worden welke voorzieningen na uittreding nog overheidsbemoeienis vragen
in de zin van begunstigingssystemen.Aangezien het onderhavige wetsvoorstel in werking zal treden op de dag
dat de tijdelijke Wet Uitbreiding Werkingssfeer art. 18 WZV expireert, vragen
de leden van de VVD-fractie wat er gaat gebeuren als het onderhavige wetsvoorstel
niet tijdig het Staatsblad zal bereiken.De leden van de VVD-fractie hebben met belangstelling kennis genomen de
voornemens van het kabinet de marktwerking in de ziekenhuiszorg te bevorderen.
In het rapport van de MDW-werkgroep ziekenhuiszorg wordt expliciet ingegaan
op het onderhavige wetsvoorstel. Het heeft de leden van de VVD-fractie verbaasd
dat niet is ingegaan op de adviezen van deze werkgroep om respectievelijk
een evaluatiebepaling en horizonbepaling op te nemen. Kan uiteengezet worden
waarom deze aanbevelingen niet zijn overgenomen? Zijn er meer aanbevelingen
die uit dit rapport niet zijn overgenomen? Zo ja, welke en waarom?De leden van de D66-fractie hebben met belangstelling kennisgenomen van
het onderhavige wetsvoorstel. Deze leden onderschrijven de strekking van het
wetsvoorstel dat onder andere tegemoet komt aan een in het verleden geuitte
wens van de Tweede Kamer om bijvoorbeeld een nuloptie en een moratorium wettelijk
te regelen. Deze leden vinden de memorie van toelichting overigens wel wat
mager ten aanzien van de beschrijving van het tot nu toe gevoerde artikel
18-beleid, in het bijzonder waar het de (werking van) intrede en uittrede
van verrichingen betreft en ten aanzien van de beschrijving van (de werking
van) het beleid dat met het wetsvoorstel wordt voorgestaan. Hoe het nieuwe
beleid precies uitgevoerd zal gaan moeten worden is niet uit de memorie van
toelichting te halen.De leden van de fractie van de RPF hebben met veel belangstelling kennisgenomen
van het onderhavige wetsvoorstel. Met dit wetsvoorstel krijgt de minister,
zo begrijpen deze leden, meer sturingsmogelijkheden om bijzondere medische
verrichtingen te verbieden of juist te stimuleren. Er zijn naar hun mening
drie hoofdlijnen in het wetsvoorstel te onderscheiden, namelijk een verbodssysteem,
bestaande uit een moratorium of een nuloptie, het faciliteren van ontwikkelingsgeneeskundig
onderzoek door een bijzondere verrichting op te nemen in het beleidsprogramma
dat eenmaal per vier jaar wordt vastgesteld, en het financieel ondersteunen van de uitvoering van bepaalde verrichtingen om daar extra aandacht
voor te krijgen, zoals Aids en pijnbestrijding. Bij hun inbreng richten deze
leden zich met name op het verbodssysteem.Momenteel worden, zo begrijpen de leden van de RPF-fractie, de bijzondere
medische verrichtingen geregeld in artikel 18 WZV. Deze wet heeft echter het
nadeel dat zij vooral betrekking heeft op de bouw van ziekenhuizen, terwijl
er voor bijzondere medische verrichtingen natuurlijk lang niet altijd (nieuw)bouw
nodig is. Positief vinden deze leden dat de werkingssfeer wordt opgerekt tot
in principe elke locatie waarin de medische verrichtingen worden verricht,
zodat ook de privé-klinieken onder het bereik van dit wetsvoorstel
vallen. Deze leden kunnen zich voorstellen dat de minister een effectieve
stok achter de deur wil hebben om met behulp van artikel 3 tijdelijk of voor
onbepaalde duur een algemeen verbod in te stellen voor bepaalde verrichtingen
die maatschappelijk of ethisch gezien ongewenst worden gevonden. Betekent
dit nu dat de minister zich in de toekomst minder terughoudend zal opstellen
ten aanzien van nieuwe ontwikkelingen op het gebied van de medische genetica
dan in het verleden het geval was? Wanneer zijn bijzondere medische verrichtingen
maatschappelijk en/of ethisch ongewenst? Wie bepaalt dat uiteindelijk?De leden van de SGP-fractie hebben met belangstelling kennis genomen van
het wetsvoorstel en de bijbehorende toelichting. Zij onderkennen dat de ontwikkelingen
op het terrein van de medische technologie een adequaat sturingsinstrument
van de overheid vereisen. Het bestaande kader van artikel 18 WZV is kennelijk
niet toereikend gebleken om zonodig snel te kunnen ingrijpen, omdat in de
praktijk bepaalde ontwikkelingen zich voltrekken buiten het kader van de ontwikkelingsgeneeskunde.
Gegeven deze situatie juichen de leden van de SGP-fractie het toe dat de regering
haar verantwoordelijkheid neemt om regulering van bijzondere medische voorzieningen
mogelijk te maken.Ten principale zijn de leden van de SGP-fractie van oordeel dat het de
verantwoordelijkheid van de overheid is om afwegingen te maken ten aanzien
van de toepassing van bijzondere medische verrichtingen. Daarbij zijn ethische,
juridische en maatschappelijke en financiële aspecten van groot belang.
Wat de leden van de SGP-fractie betreft is er dringend behoefte aan normering
om daarmee een kader te scheppen bij het beantwoorden van de vraag of alles
wat technisch kan ook daadwerkelijk moet worden toegelaten. Zij menen dat
in de achterliggende jaren de terughoudendheid van de regering wel eens te
groot is geweest, waardoor nieuwe medische technieken zijn toegepast zonder
dat daaraan een fundamentele gedachtenwisseling is voorafgegaan. In een dergelijke
situatie blijkt dat wetenschappelijke «vondsten» een eigen dynamiek
ontwikkelen waarbij regulering sterk bemoeilijkt wordt. 2. Historisch perspectiefDe leden van de CDA-fractie stellen vast dat het medisch kennen en kunnen
de afgelopen decennia een enorme vlucht heeft genomen. De voortschrijdende
technologie probeert oplossingen te bieden voor alle vormen van ziekten en
zeer. Nu mensen «gezond zijn» ervaren als een kernbehoefte, blijft
de hoop levend dat veel maatschappelijke problemen via de weg van de geneeskunde
opgelost kunnen worden. In de visie van deze leden is er, parafraserend op
de woorden van de oud-president van de Verenigde Staten, Eisenhower, welhaast
sprake van een «medisch-technologisch industrieel complex». De
medische technologie heeft haar eigen dynamiek en is doel in zichzelf geworden.
«Gezondheid», zoals gedefinieerd door de Wereld Gezondheidsorganisatie,
versterkt dat proces. Gezondheid is niet alleen de afwezigheid van ziekte,
maar ook een positieve situatie van sociaal welbevinden. Deze utopische ideaal-definitie is zo breed dat vrijwel alle vormen van lijden, ongeluk en ontevredenheid
in medische termen kunnen worden gevat. Het is als het ware een wegwijzer
naar een onbegrensde medicalisering van het menselijk bestaan, naar een praktijk
van «dokteren zonder grenzen». Deze gang van zaken wordt bovendien
nog gevoed door het feit dat de hedendaagse medische ethiek in het teken staat
van de gedachte dat de individuele patiënt zelf moet uitmaken of de inzet
van beschikbare technologieën in zijn of haar geval een weldaad is of
niet. Tegenhanger van de nadruk op autonomie en zelfbeschikking is steeds
meer technologie. Technologie die, bedoeld als instrument tot vergroting van
onze keuzemogelijkheden, zich tegen ons keert door bepaalde opties dwingend
op te leggen. Leek bijvoorbeeld de prenatale diagnostiek aanvankelijk de keuzevrijheid
van de mensen te vergroten, thans gaat er een (maatschappelijke/morele) druk
op de toekomstige ouders uit om van de techniek gebruik te maken. Afzien van
de mogelijkheid wordt welhaast als onverantwoord gezien. Een verdere medicalisering
van de zwangerschap is het gevolg. Graag vernemen de leden van de CDA-fractie
van de regering of zij deze visie kan onderschrijven en of indiening van het
onderhavige wetsvoorstel tegen deze achtergrond moet worden beoordeeld? Indien
het antwoord van de regering ontkennend is, nodigen de hier aan het woord
zijnde leden de regering uit zulks inhoudelijk te onderbouwen.De leden van de CDA-fractie achten het, in het licht van het voorgaande,
noodzakelijk en gerechtvaardigd dat de regering probeert de medische technologie
te beïnvloeden en te sturen. Dit alles vanuit de gedachte zo enige greep
te krijgen op de toekomst van onze gezondheid en onze gezondheidszorg, alsmede
een beheerste kostenontwikkeling. Het beleidsinstrument van artikel 18 WZV
bleek daartoe niet het juiste te zijn. De Algemene Rekenkamer had in haar
rapport «Regulering van topklinische zorg» van april 1991 de manco's
daarvan ook al bloot gelegd. Zo was één van de hoofdbezwaren
dat het instrument vooral «volgend» van aard was: door een omslachtig
en dus lang besluitvormingstraject vond regulering in de regel pas plaats
nadat de technologie al een ruime verspreiding onder ziekenhuizen had gekregen.
De introductie in het verleden van de niersteenvergruizer mag daartoe als
voorbeeld dienen. Duidelijk is daaruit geworden dat het beleid meer «anticiperend»
en «sturend» zou moeten worden. De leden van de CDA-fractie stellen
vast dat ook de regering van oordeel is dat «een effectieve aansturing
ingrijpen vereist in een vroeg stadium van ontwikkeling», waartoe het
onderhavige wetsvoorstel het instrumentarium veronderstelt te bieden. Zij
hebben voorts met instemming kennis genomen van het feit dat het voorliggende
wetsvoorstel ook van toepassing is op privé-klinieken. Is daarmee,
zo vragen deze leden, de weg voor privé-klinieken naar deze voorzieningen
afgesneden?De leden van de fractie van D66 vragen de regering of zij bij de totstandkoming
van het onderhavige wetsvoorstel het proefschrift «Regulering van top
klinische zorg» van de heer J.J.M. Linders heeft betrokken. In dit proefschrift
wordt naast een historisch overzicht, het financieringskader, een rechtsvergelijking
met Frankrijk en de europeesrechtelijke context, een antwoord gegeven op de
vraag in hoeverre het huidige instrumentarium een belemmering voor een verantwoorde
regulering van deze zorg vormt. Tevens wordt een antwoord gegeven op de vraag
op welke wijze deze belemmeringen kunnen worden opgeheven. Deze leden stellen
het op prijs of de regering kan aangeven of zij de belemmeringen die in het
proefschrift worden genoemd (blz. 59) onderschrijft en of alle genoemde belemmeringen
wel met het onderhavige wetsvoorstel worden weggenomen. De heer Linders geeft
(blz. 173) in zijn proefschrift aan op welke wijze hij een verantwoorde regulering
zou willen realiseren. Ook hij is voorstander van een aparte wet. Volgens
hem zou aansluiting gezocht moeten worden bij elementen van het
artikel 18-regime zoals dat gold tot 1991. «Essentie van het regime
destijds was de keuze voor een tijdelijke summiere regeling middels ministeriele
regeling, die aan de definitieve intrede in artikel 18 vooraf ging. In een
aan te passen artikel 18 WZV zou ook van dit principe uitgegaan moeten worden,
met daaraan gekoppeld een keuze tussen de mogelijkheid van een snelle reactie
op medische ontwikkelingen of een meer uitgekristalliseerde regeling».
Linders werkt de snelle reactie en de uitgebreide regeling systematisch in
zijn geheel uit. Dit mist de toelichting in het wetsvoorstel. Graag zien de
leden van de D66-fractie een inhoudelijke reactie op de uitgewerkte voorstellen
van Linders. Tevens stellen deze leden een reactie op prijs op de door Linders
beschreven en met ons systeem vergeleken regeling, zoals die in Frankrijk
geldt. Kunnen eventuele goede elementen daarvan in ons systeem worden opgenomen?Daarnaast vragen de leden van de D66-fractie aandacht voor de constatering
van Linders dat in het kader van gewenste flexibiliteit in het in- en uittredebeleid
een periodieke herijking van de lijst van topklinische voorzieningen noodzakelijk
is. Het huidige artikel 18-regime mist een dergelijke bepaling. Is daar inmiddels
in voorzien en op welke wijze en door wie wordt dat gedaan dan wel voorziet
het onderhavige wetsvoorstel daarin? Tot slot vragen de leden van de fractie
van D66 aandacht voor de noodzaak van evaluatie van top klinische zorg, zoals
overigens ook door de regering wordt erkent daar waar zij stelt (memorie van
toelichting blz. 2) dat de informatievoorziening wordt aangepakt door middel
van een jaarlijkse enquete. Linders stelt in zijn proefschrift voor om voor
wat betreft de evaluatie gedurende de tijdelijke regeling de koppeling met
evaluatie in de wet vast te leggen. Voor wat de uitgebreide regeling betreft
stelt hij dat de op basis van artikel 22 WZV uit te voeren «artikel
18-enquête» niet optimaal werkt, aangezien het ministerie van
Volksgezondheid, Welzijn en Sport afhankelijk is van de medewerking van de
instellingen. Het probleem van de afdwingbaarheid van de (in de wet vast te
leggen) plicht tot evaluatie/informatievoorziening kan volgens hem ondervangen
worden door invoering van sancties, zoals tijdelijke vergunning, schorsing
van de vergunning en het opleggen van een boete en dit alles dient wettelijk
te worden vastgelegd. Hoe kijkt de regering hier tegenaan? 3. De omvang van het instrumentariumDe leden van de PvdA-fractie hebben begrip voor de Raad van State waar
deze stelt dat maatschappelijke, ethische of juridische gevolgen van een behandeling
vage toetsingscriteria zijn. Kan de regering hier nog eens nader op ingaan,
onder het noemen van voorbeelden, waarbij wordt weergeven hoe bij het starten
van een bepaalde nieuwe behandeling (die wij ons op dit moment dus nog niet
kunnen voorstellen) de procedure zal verlopen. Een procedure, die er toe leidt
dat de overheid besluit dat hier aan de in de wet gestelde toetsingscriteria
is voldaan en dat er een nuloptie of moratorium moet worden ingesteld. Deze
leden achten het zeker mogelijk dat zich in de toekomst ontwikkelingen zullen
voordoen waarvan toepassing niet onmiddellijk gewenst is. Een moratorium zou
in die gevallen wenselijk kunnen zijn. Een tijdelijk verbod zou dan gebruikt
kunnen worden om, alvorens definitief te beslissen over toelaatbaarheid, onderzoek
te laten verrichten of een brede maatschapelijke discussie te laten plaatsvinden.De leden van de fractie van de PvdA begrijpen dat in het voorliggende
wetsvoorstel het initiatief tot de zogenoemde nuloptie bij de minister ligt.
Vervolgens zal een wetsvoorstel aan de Kamer worden gezonden en kan de Kamer
bepalen of een wettelijke regeling noodzakelijk is. Indien de Kamer besluit
dat wettelijke regeling niet noodzakelijk is, wordt het verbod
ingetrokken. Indien echter wetgeving om wat voor reden ook vertraagd zou worden,
geldt het verbod in de tussentijd wel, ook indien een meerderheid van de Kamer
eigenlijk van mening zou zijn dat een dergelijk verbod niet nodig is. De leden
van de fractie van de PvdA zouden graag de invloed van de Kamer in beslissingen,
die zozeer maatschappelijke, ethische en juridische keuzen betreffen, zo groot
mogelijk zien. Zij zouden zich kunnen voorstellen dat om die reden artikel
3 zodanig geformuleerd zou kunnen worden, dat de nuloptie, zoals nu wordt
voorgesteld in artikel 3, eerste en tweede lid, vervalt en het moratorium
via een algemene maatregel van bestuur met een voorhangprocedure wordt ingesteld.
Indien de Kamer het noodzakelijk acht een moratorium in te stellen, kan de
algemene maatregel van bestuur van kracht worden. Daarnaast kan de Kamer de
minister vragen om formele wetgeving voor te bereiden, die de facto tot een
nuloptie leidt. De leden van de fractie van de PvdA kunnen zich goed voorstellen
dat de in dit wetsvoorstel voorgestelde mogelijkheid van een vergunningsvereiste
in de toekomst noodzakelijk kan zijn. Ook ten aanzien van artikel 2 kunnen
zij zich, op grond van dezelfde argumenten als aangevoerd ten aanzien van
wijziging van artikel 3, voorstellen dat in plaats van een ministeriële
regeling gekozen wordt voor een algemene maatregel van bestuur met een zware
voorhangprocedure. Uiteraard kan in situaties waarin regering en parlement
overtuigd zijn dat spoed is geboden, op korte termijn tot een gemeenschappelijk
besluit worden gekomen.De leden van de CDA-fractie stellen vast dat de minister van VWS op grond
van het wetsvoorstel de bevoegdheid heeft een bepaalde medische activiteit
om onder andere maatschappelijke- of ethische reden(en) (tijdelijk) te verbieden.
Zien deze leden het goed, dat deze verregaande bevoegdheid van de minister
ten nauwste samenhangt met de slagvaardigheid van handelen. In het verleden
is immers niet zelden gebleken dat de politieke besluitvorming als het ware
amechtig achter de door de medische technologie geschapen feiten aanholde
en niets anders meer restte dan het «O.K.-stempel» te plaatsen,
alvorens sprake kon zijn van een zorgvuldige (politieke) weging. Deze leden
zijn van oordeel dat het uiteindelijk ten principale aan de volksvertegenwoordiging
is om keuzen te maken omtrent toe te passen c.q. te verbieden nieuwe medische
technologieën en haar gevolgen. Deelt de regering deze opvatting, zo
vragen de leden van de CDA-fractie, en hoe moet een en ander gezien worden
in het licht van de opzet en systematiek van het voorliggende wetsvoorstel?
De leden van de CDA-fractie herinneren de regering eraan dat zij zich bij
meerdere gelegenheden tegenstander hebben getoond van de mogelijkheid tot
geslachtskeuze, zoals wordt aangeboden in de zogenaamde Genderkliniek. Ook
de regering heeft zich tegen deze ontwikkelingen uitgesproken, maar te kennen
gegeven een afdoende wettelijk instrumentarium te ontberen. Biedt het nu voorgestelde
wettelijk kader wel voldoende mogelijkheden om ontwikkelingen zoals plaatsvinden
in de genoemde Genderkliniek te verbieden, zo vragen deze leden indringend,
en zal de regering, na het inwerking treden van het wetsvoorstel, het daartoe
ook inzetten? Wat is in dit kader de reactie van de regering op beweringen
van de directeur van genoemde kliniek, de heer Van Delen, zoals door hem gedaan
in een interview met de Leeuwarder Courant van 27 augustus jl., dat de hoofdinspectie
van oordeel zou zijn dat «ze de zaken goed voor elkaar hadden»
en «we nu eindelijk consensus hebben met de overheid.»?De leden van de CDA-fractie vragen de regering met een voorbeeld te willen
aangeven wanneer er in haar visie sprake is van «een verrichting waarvan
bekend is dat er zodanige maatschappelijke, ethische of juridische aspecten
aan kleven dat de verrichting absoluut ongewenst wordt geacht.»?
Aan de hand van welk toetsingskader komt zij tot een zodanig oordeel?Deze leden vragen de regering of onderzoeken naar de ethische, maatschappelijke
en financiële beoordeling van projecten op afstand, onafhankelijk van
de projectuitvoerder plaatsvinden, in casu de behandelende arts of specialist?Nu een moratorium kan worden ingesteld terzake verrichtingen waarvan nog
niet zeker is of de maatschappelijke, ethische of juridische aspecten die
verrichting ongewenst doen zijn, vragen de hier aan het woord zijnde leden
aandacht voor de problematiek van het experimenteren met embryo's. Acht de
regering het wenselijk en noodzakelijk dat een zodanig moratorium terzake
experimenten met embryo's tot stand komt in afwachting van de indiening van
een reeds aangekondigd en daarop betrekking hebbend wetsvoorstel?Ten aanzien van de opname in het wetsvoorstel van een verbodssysteem herinneren
de leden van de VVD-fractie aan hun inbreng in het algemeen overleg van 28
juni 1995 (TK 23 016/24 238 nr 8) Hierin hebben de leden van de
VVD-fractie een pleidooi gehouden om een gedragscode te ontwikkelen in plaats
van een verbod, mede omdat een verbodsbepaling in Nederland mensen er niet
van zal weerhouden naar het buitenland te gaan. In dit verband stellen de
leden het op prijs een overzicht te ontvangen hoe in andere landen is voorzien
in de regulering van de bijzondere voorzieningen.In verband met het verbodssysteem menen de leden van de VVD-fractie dat
er onderscheid moet worden gemaakt in het «überhaupt» verbieden
van één of meerdere bijzondere medische verrichtingen en het
verboden zijn van die verrichting(en) door instelling x, omdat vanuit concentratie
overwegingen alleen aan instelling y toestemming hiervoor is gegeven. Juist
voor dit laatste zou artikel 18 WZV effect hebben gesorteerd; zou dit kunnen
worden toegelicht, zo is de vraag van de leden van de VVD.Hoewel de leden van de VVD-fractie zich realiseren dat uit het vragen
van voorbeelden een bepaalde werking uit zou kunnen gaan, lijkt het hen toch
zinvol dit te doen, gezien de systematiek van het wetsvoorstel en de zwaarte
van het instrumentarium die aan de regering wordt toebedacht. Derhalve vragen
zij naar voorbeelden die zouden kunnen vallen onder respectievelijk de ministeriële
regelingen in het kader van de «gewichtige» belangen volgens artikel
2, dan wel artikel 3. Zijn gewichtige belangen ook niet altijd verweven met
maatschappelijke, ethische en juridische aspecten, zo vragen de leden van
de VVD-fractie zich af.De leden van de VVD-fractie vragen zich af waarom gekozen is voor de mogelijkheid
om bij algemene maatregel van bestuur een verbod in te stellen, waarna een
wetswijziging moet volgen. Waarom is er niet gekozen voor de koninklijke weg
van wetgeving in formele zin? Het tijdsaspect kan toch niet de reden zijn,
zo vragen zij zich af, want ook een amvb kost tijd en, indien gewenst, kan
wetgeving snel tot stand worden gebracht.In dit verband wijzen zij naar de inbreng van de regering in het door
de leden van de VVD-fractie eerder genoemde overleg van 28 juni 1995 ten aanzien
van het eventueel verbieden van de Genderkliniek. In dit overleg merkte de
regering op dat zij noodwetgeving niet nodig achtte om eventuele actualiteiten
in de Genderkliniek of een andere spermascheidingskliniek te stoppen omdat
de benodigde instrumenten voor handen zijn. Waarom moet nu zo uitdrukkelijk
een delegatiebevoegdheid zijn om op te treden? En in hoeverre wordt hier de
regels inzake «aanwijzingen voor de regelgeving» overschreden?De leden van de fractie van D66 constateren dat de regering nauwelijks
ingaat op de vaststelling van de Raad van State dat de vage toetsingscriteria,
namelijk maatschappelijke, ethische of juridische gevolgen (inmiddels
aspecten geheten), niet nader worden toelicht. De regering wijst slechts op
de definitie van ontwikkelingsgeneeskunde, waarin diezelfde criteria ook nu
reeds worden genoemd. Deze leden vragen de regering om een wat meer inhoudelijke
toelichting op dit punt en tevens of zij in wil gaan op de constatering dat
meer specifieke medische criteria ontbreken, zoals doelmatigheid.De leden van de fractie van D66 stellen vast dat de regering met de introductie
van regeling van de nuloptie en het moratorium tegemoet komt aan een in het
verleden door de Kamer geuite wens. Die discussie ging niet over de vraag
of deze instrumenten er moesten komen, maar meer over de vraag waar ze moesten
worden geregeld. Uiteraard zijn verboden en moratoria vergaande ingrepen en
dient daarmee terughoudendheid worden betracht. Deze leden kunnen echter niet
uit de memorie van toelichting opmaken hoe precies het besluitvormingstraject
hierover verloopt. De minister beslist uiteindelijk, maar wat gaat daar allemaal
aan vooraf? Wie adviseert bijvoorbeeld hierbij?Daarnaast vragen de leden van de D66-fractie een nadere inhoudelijke toelichting
wat nu precies de gronden zijn voor de instelling van een moratorium en hoe
verloopt hierbij de beluitvormingsprocedure?Ten aanzien van financiële begunstiging stellen de leden van de fractie
van D66 dat zij dit systeem positief beoordelen, maar wie bepaalt nu eigenlijk
welke verrichtingen er onder gaan vallen? In zijn algemeenheid kan worden
opgemerkt dat de memorie van toelichting helaas geen duidelijkheid schept
over eventuele adviestrajecten, tijdspaden en kwaliteitscriteria; het ontbreekt
in feite aan enige systematiek voor consultatie. Welke adviesorganen komen
in aanmerking om advies te geven en waarover? Tot slot merken deze leden op
dat de Tweede Kamer uiteraard ook betrokken dient te blijven beslissingen
van de minister om bijvoorbeeld een moratorium of een nuloptie voor een bepaalde
verrichting in te stellen. Het gaat namelijk om ingrijpende bevoegdheden en
die ingrepen dienen wel te berusten op een maatschappelijk en politiek draagvlak.
Om dit veilig te stellen is het overwegen waard om deze maatregelen via een
zware voorhangprocedure te realiseren. Is de regering bereid om hiervoor een
bepaling in de wet op te nemen?Deze leden achten ook de betrokkenheid van de Tweede Kamer van belang
bij de vergunningverlening (artikel 2) en de behoeftebepaling (artikel 5)
van verrichtingen en apparatuur. Nu geschiedt dat bij ministeriële regeling
en dit zal in de toekomst zo blijven. De Raad van State stelt (advies blz
4) dat gelet op het belang van de materie, regeling bij amvb de voorkeur verdient.
«De mogelijkheid van regeling op ministerieel niveau ligt alleen in
de rede voor gevallen, waarin op korte termijn een regeling tot stand moet
komen. Voor die situaties zou de ministeriële regeling dan uiterlijk
na zes maanden door een algemene maatregel van bestuur vervangen moeten worden».
De regering stelt in reactie op de Raad van State dat artikel 18 juist in
die zin gewijzigd is in 1990, omdat «de dynamiek van de medisch technologische
ontwikkelingen noopte tot een verdere vergroting van de slagvaardigheid».
Op zich is hiervoor veel te zeggen, maar voor snel optreden biedt het wetsvoorstel
nu juist andere bevoegdheden dan die genoemd in artikel 2. Kan de regering
een reactie en een voorbeeld geven waarom de regeling in artikel 2 zo spoedeisend
is dat een ministeriële regeling gerechtvaardigd is en kan de regering
ingaan op de suggestie van de Raad van State om na uitvaardiging van een ministeriële
regeling binnen 6 maanden met een amvb te komen. Overigens zou hetzelfde gelden
voor artikel 4. Kan de regering ook hierop reageren, zo vragen de leden van
de D66-fractie.De leden van de RPF-fractie hebben begrepen dat de Raad van State kritiek
heeft op de vage criteria, die in het wetsvoorstel worden genoemd. De regering
vindt dat een nadere concretisering van de criteria niet mogelijk
is. De leden van de fractie van de RPF kunnen zich in het standpunt van de
regering wel vinden, omdat het juist om nog onbekende verrichtingen gaat.
Criteria kunnen dan niet anders dan in algemene termen worden gesteld.Anderzijds missen deze leden wel elementen van zelfregulering in het wetsvoorstel.
Zo kunnen deze leden zich voorstellen dat een procedure wordt opgenomen waarin
staat dat de betrokken partijen met elkaar regels opstellen met betrekking
tot zelfregulering. Waarom wordt niet een procedure gevolgd analoog aan de
Wet op de Geneesmiddelenprijzen?Voorts vragen de leden van de RPF-fractie in welke gevallen een medische
verrichting als bijzonder wordt beschouwd.De leden van de fractie van de RPF kunnen zich voorstellen dat de minister
met dit wetsvoorstel een instrument in handen krijgt, waarmee zij een actiever
beleid zal kunnen voeren. Waardering hebben deze leden dan ook voor het instrument
van een amvb, een instrument dat gebruikt kan worden om snel in te grijpen
in een ongewenste maatschappelijke ontwikkeling. Deze leden denken hierbij
aan het in een zeer vroegtijdig stadium verbieden van klinieken, waarin de
geslachtskeuze zou kunnen worden bepaald (de Genderkliniek), of wellicht aan
bepaalde IVF-toepassingen, die risico's voor het nageslacht met zich mee kunnen
brengen, zoals ICSI, en varianten daarvan als de microchirurgische sperma-aspiratie
(MESA) en de testiculaire sperma-extractie (TESE). Proeven met de eierstokweefsel
uit geaborteerde foetussen, proeven die – zo hebben deze leden begrepen –
in het Verenigd Koninkrijk zijn verboden, beschouwen deze leden in elk geval
als ethisch en maatschappelijk ongewenst.Wordt deze mening gedeeld?Hoewel de leden van de RPF-fractie voorshands geen voorstander zijn van
de instelling van een centrale ethische raad, die adviezen geeft over de ethische
gevolgen van nieuwe medische ontwikkelingen, informeren zij naar het standpunt
van de minister terzake. Welke meerwaarde heeft zo'n raad in de ogen van de
regering?De leden van de SGP-fractie vragen ten aanzien van de omvang van het instrumentarium
of de opzet in drie blokken zodanig sluitend is dat bij ongewenste ontwikkelingen
tijdig kan worden ingegrepen.De leden van de SGP-fractie constateren dat ten aanzien van ontwikkelingsgeneeskundige
projecten een begunstigingssysteem wordt gehanteerd. Zij vragen op welke manier
voor deze projecten een afwegingskader wordt gehanteerd, waarin ethische,
juridische en maatschappelijke en financiële aspecten worden afgewogen.De leden van de SGP-fractie vragen of zij het goed begrepen hebben dat
de regelingen die berusten op artikel 5 en die als zodanig worden genoemd
in artikel 18 de regelingen zijn waarvoor het begunstigingssysteem voor bijzondere
aspecten van verrichtingen geldt. 4. Reikwijdte van de wetIn de memorie van toelichting wordt de Genderkliniek in Utrecht genoemd
als voorbeeld waartegen met behulp van het voorliggende wetsvoorstel meteen
opgetreden zou kunnen worden.Ten aanzien van de reikwijdte van het wetsvoorstel vragen de leden van
de PvdA-fractie zich af of het beoogde doel van de wet, in de voorgestelde
vorm, door koppeling aan de Wet BIG, wel wordt behaald. Als voorbeeld noemen
zij de kliniek van de heer Essaidi, waar zogenaamde aqua tilistherapie aan
Aidspatiënten wordt aangeboden. Kan met het voorliggende
wetsvoorstel, gezien het feit dat deze vorm van therapie maatschappelijk en
ethisch als ongewenst wordt gezien, niet worden opgetreden tegen dergelijke
praktijken? Of kan dat niet omdat het niet om medische verrichtingen gaat
in de zin van de Wet BIG?De leden van de fractie van de PvdA zijn met de Inspectie voor de Gezondheidszorg
van mening dat artikel 96 van de Wet BIG onvoldoende houvast biedt om op te
treden tegen alternatieve geneeskunde, in die gevallen waarbij de behandelaar
als voorwaarde stelt dat de reguliere geneeskunde moet worden uitgesloten.
Hierbij willen de leden opmerken dat zij het uitgangspunt van de Wet BIG op
zichzelf waarderen, waarbij namelijk ruimte is geboden aan alternatieve geneeswijzen,
door het verbod op de onbevoegde uitoefening van de geneeskunst te wijzigen
in het beginsel dat iedereen geneeskundige handelingen (behalve voorbehouden
handelingen), mag verrichten. De Wet BIG gaat daarbij echter uit van het feit
dat de bevolking kennis genoeg heeft en mondig genoeg is zich te verweren
tegen kwalijke praktijken. Deze leden menen echter dat enerzijds een groot
deel van de bevolking deze kennis en mondigheid niet bezit en, anderzijds,
mensen bij ziekte in een afhankelijke en vragende positie gebracht worden
zodat deze vooronderstelling niet juist is. In de reguliere geneeskunde ligt
de beslissing om een bepaalde behandeling wel of niet te ondergaan bij de
patiënt, nadat deze is voorgelicht door de behandelaar (informed consent).
Zou het voorliggende wetsvoorstel echter ook niet bedoeld moeten zijn voor
nieuwe ontwikkelingen buiten de reguliere geneeskunde? Is het waar dat een
instelling die een vorm van therapie/behandeling aanbiedt aan ongeneeslijk
zieke mensen en daarbij reguliere behandeling verbiedt, niet verboden kan
worden indien er geen arts aan het hoofd staat? Is het waar dat deze eveneens
niet verboden kan worden als de behandeling niet bestaat uit de in de Wet
BIG genoemde voorbehouden handelingen? En beperkt de reikwijdte van het voorliggende
wetsvoorstel zich dan niet evenzeer tot handelingen die door medici worden
verricht of tot voorbehouden handelingen die door onbevoegden worden verricht?
Op welke wijze zou de Inspectie wettelijk meer handvatten kunnen krijgen om
tegen dit soort praktijken op te treden?De leden van de fractie van de PvdA hopen dat het Openbaar Ministerie
zich open zal opstellen voor het probleem waarvoor de Inspectie voor de Gezondheidszorg
zich in dezen geplaatst ziet en dat Inspectie en Openbaar Ministerie tot een
gezamenlijke strategie zullen kunnen komen om op te kunnen treden tegen alternatieve
genezers die in hun behandeling reguliere zorg verbieden. Graag zien deze
leden een reactie op het bovenstaande en zij vragen daarbij of een stimulerende
rol van de minister hierbij aan de orde kan zijn.De leden van de CDA-fractie stellen vast dat het aangrijpingspunt van
dit wetsvoorstel de verrichting is. Zij verzoeken de regering uiteen te zetten,
wanneer overheidsbemoeienis met verrichtingen «om bijzondere redenen
nodig zijn». In welke gevallen is er sprake van «bijzondere redenen»
en hoe en door wie wordt zulks vastgesteld, zo vragen deze leden. In dit verband
vragen zij ook op welke wijze bepaald zal worden welke projecten van topklinische
zorg het waard zijn om verder ontwikkeld te worden? Zullen daarvoor criteria
worden vastgesteld of bestaan deze reeds en, zo ja, hoe luiden deze?De Raad van State had in zijn advies opgemerkt dat de toetsingscriteria:
maatschappelijke, ethische of juridische gevolgen (aspecten) niet helder omlijnd,
maar vaag waren en een nader toelichting ontbrak. De leden van CDA-fractie
onderschrijven de opmerking van de Raad van State en nodigen de regering uit
tot het geven van deze nadere toelichting. Vanzelfsprekend hadden zij kennis
genomen van de summiere reactie terzake van de regering in haar nader rapport,
maar achten zij deze onvoldoende. Deze leden hebben geconstateerd dat de Raad
van State er de voorkeur aan geeft de keuze van een medische
verrichting te laten plaatsvinden op het niveau van de behandelaar en patiënt.
De leden van de CDA-fractie wijzen deze gang van zaken af. Zij onderschrijvan
de stelling van de regering dat «er echter rekening mee moet worden
gehouden dat er zich een verrichting aandient waarbij andere belangen dan
die van de individuele patiënt een rol spelen en waarbij de vraag rijst
of wij in Nederland die verrichting, gelet op andere belangen, wel of niet
toegepast willen zien.»De leden van de VVD-fractie willen gaarne geïnformeerd worden over
de resultaten van de besprekingen met de academische ziekenhuizen, aangezien
zij financieringsproblemen voorzien ten gevolge van het onderhavige wetsvoorstel.De leden van de SGP-fractie vragen of het hanteren van het begrip «verrichting»
als aangrijpingspunt de juiste mogelijkheden biedt om op te treden tegen activiteiten
van privéklinieken en andere particuliere instellingen. 5. Vormgeving van de regelgeving in een afzonderlijke
wetDe leden van de SGP-fractie stellen vast dat voor het verbodsstelsel gebruik
wordt gemaakt van artikel 18 WZV. Hiermee wordt de paragraaf over de vergunningen
voor bijzondere medische verrichtingen uit de WZV gelicht. Deze leden vragen
in hoeverre afstemming met de WZV overigens verzekerd blijft, waar het gaat
om verrichtingen die meestal in ziekenhuizen worden uitgevoerd. 6. Advies en overlegproceduresDe leden van de VVD-fractie vragen aan wie uitvoeringstoetsen zullen worden
gevraagd bij de invulling van onderhavig wetsvoorstel. 7. Samenhang met andere wettelijke regelingenDe leden van de CDA-fractie merken op dat een van de doelen beoogd met
de artikel 18 WZV-procedure is of was de verwachting dat door het onderbrengen
van de functies onder dit artikel de kosten van deze functies beheersbaar
zouden zijn. Achteraf moet worden vastgesteld, dat de aanvankelijk beschikbaar
gestelde budgetten niet zelden zeer ruim overschreden werden. Als voorbeelden
uit het verleden mogen dienen: het dotteren en de by-passchirurgie ten aanzien
van het coronaire vat. Planning en financiering van artikel 18 WZV-voorzieningen
bleken niet op elkaar aan te sluiten en feitelijk was sprake van een open-eindefinanciering.
Kan de regering garanderen dat met het nu voorgestelde systeem tot financiële
begunstiging daarvan geen sprake meer kan zijn en daadwerkelijk beheersing
van kosten mogelijk is? Wat betekent het voorliggende wetsvoorstel bovendien
naar verwachting voor de hoogte van het budget voor ontwikkelingsgeneeskunde?
Graag vernemen de leden van de CDA-fractie in dit verband ook nog op welke
wijze de kosten nu precies ten opzichte van de baten worden afgewogen, alsmede
hoe een en ander past binnen de financieringsstructuur, zoals de regering
die in de volksgezondheid voor ogen heeft?De leden van de VVD-fractie worden graag geïnformeerd of en hoe financiering
van bijzondere verrichtingen kan plaats vinden voor een Ziekenfondspatiënt
als deze bijzondere verrichting geen deel uit maakt van het verstrekkingenpakket. Ten aanzien van de visie dat het wetsvoorstel ook van toepassing is op
eventuele voorzieningen uit het zogenaamde derde compartiment vragen de leden
van de VVD-fractie zich af, of deze inmenging wel kan, gezien het private
karakter van het derde compartiment. In hoeverre bevordert de zienswijze van
de regering dat betrokkenen naar het buitenland zullen gaan om voor deze in
Nederland verboden verrichting in aanmerking te komen?De leden van de fractie van D66 constateren dat de regering enerzijds
stelt dat het object van deze wet de verrichting is, ongeacht of de kosten
van de uitvoering daarvan worden vergoed krachtens enige verzekering, terwijl
zij anderzijds stelt dat juist de vraag of de betrokken verrichting in het
verstrekkingenpakket van de ZFW moet worden opgenomen, aanleiding kan zijn
een regime van deze wet op die verrichting toe te passen. Dit lijkt in tegenspraak
met elkaar; kan de regering dit nader toelichten?De leden van de fractie van D66 vragen de regering of de nuloptie nodig
is, aangezien er ook een wet medische experimenten aankomt. Zijn er parallellen
met bijzondere verrichtingen bij patiënten in vergelijk met «proefpersonen»?De leden van de fractie van D66 kunnen de stelling van de regering, dat
indien een verrichting op grond van de wet op het bevolkingsonderzoek verboden
is en vergunning op grond van de onderhavige wet niet meer kan worden verleend,
niet goed plaatsen. Het is toch mogelijk dat een vergunningverlening plaatsvindt
voor bijvoorbeeld een bepaalde manier van vruchtbaarheidsonderzoek, terwijl
een bevolkingsonderzoek met die verrichting wordt verboden op grond van de
wet op het bevolkingsonderzoek? Een dergelijke stelling doet ook vreemd aan
omdat je zou verwachten dat aan een eventueel te houden bevolkingsonderzoek
niet gekomen wordt omdat de desbetreffende verrichting reeds verboden is.
Zien deze leden het goed, dan lijkt het in de formulering van de regering
te betekenen dat in feite via de wet op het bevolkingsonderzoek beslissingen
worden genomen over al dan niet toelaatbare verrichtingen in plaats van op
grond van het onderhavige wetsvoorstel. Wordt dan op dezelfde wijze als in
de onderhavige wet bepaalde verrichtingen ontoelaatbaar verklaard? De aan
het woord zijnde leden zien een verduidelijking op genoemde stelling gaarne
tegemoet. 8. Europeesrechtelijke aspectenDe leden van de CDA-fractie hebben kennis genomen van de verdragsverboden.
Zij hebben geconstateerd dat de Raad van State in zijn advies bij de regering
aangedrongen heeft op een meer uitgebreide toelichting terzake de vraag naar
mogelijke rechtvaardigingen voor de beschreven inbreuk op de verdragsverboden.
Deze leden vragen zich af, of met het gestelde terzake in de memorie van toelichting
hieraan voldoende tegemoet gekomen wordt. Zekerheden kunnen door de regering
kennelijk niet geboden worden getuige de stelling van de regering dat «deze
benadering (...) door het Europese Hof ook lijkt te worden gevolgd (...)».
Graag ontvangen deze leden nog een andere toelichting terzake en vragen zij
voorts of een toetsing vooraf tot de mogelijkheden behoort en door de regering
wordt overwogen. Zij verwijzen in dat verband naar het wetsvoorstel Regelen
inzake medisch-wetenschappelijk onderzoek met mensen (TK 22 588), waarbij
omtrent de precieze reikwijdte van artikel 7 Bupo door Buitenlandse Zaken
vooraf advies wordt ingewonnen bij het VN-Comité voor de Rechten van
de Mens. Is een soortgelijke weg in het onderhavige geval te bewandelen, zo
vragen de leden van de CDA-fractie. De leden van de CDA-fractie wensen voorts aandacht te besteden aan samenwerking
over de grens ten aanzien van topreferentiezorg. Met name de academische ziekenhuizen
in de grensregio's nemen daarbij een bijzondere positie in. Wat is de laatste
stand van zaken op dit terrein? In hoeverre wordt thans de aanwezige expertise
en ervaring in EG-verband gebundeld, teneinde de lidstaten daarvan ten behoeve
van het eigen beleid te kunnen laten profiteren? De leden van de CDA-fractie
hechten eraan dat internationaal prioriteiten voor onderzoek kunnen worden
gesteld, samenwerking wordt bevorderd en informatie kan worden uitgewisseld.
Ziet het onderhavige wetsvoorstel ook op bijzondere medische verrichtingen
die worden uitgevoerd binnen een grensoverschrijdend samenwerkingsverband
en waarbij de feitelijke verrichtingen over de grens plaatsvinden?De regering merkt op dat de toetsing van beperking bij het goederenverkeer
door het Europese Hof lijkt te worden gevolgd door de toetsing van het vrije
dienstenverkeer. De leden van de VVD-fractie vragen zich af waaruit dit «lijken»
blijkt.Ten aanzien van de laatste alinea van deze paragraaf vragen de leden van
de VVD-fractie wie de betrokken regeling toetst aan de criteria van de «Rule
of reason». II. ARTIKELEN Artikel 1De leden van de CDA-fractie vragen de regering uiteen te zetten wanneer
in haar visie sprake kan zijn van «bijzondere redenen», die overheidsbemoeienis
met verrichtingen rechtvaardigen? Artikel 2Waar het in de bedoeling ligt te zijner tijd de WZV om te vormen tot een
Wet Bouwvoorzieningen, waardoor als het ware de WZV wordt ingetrokken, vragen
de leden van de VVD-fractie zich af of het niet wenselijk is de besluiten
uit de WZV waaraan wordt gerefereerd expliciet van toepassing te verklaren
op onderhavig wetsvoorstel.De leden van de VVD-fractie vragen zich bovendien af of in het vierde
gedachtestreepje toegevoegd zou moeten worden: de juridische aspecten.De leden van de RPF-fractie vragen naar de betekenis van artikel 18 WZV
nu het onderhavige artikel de reguleringsmogelijkheden van artikel 18 heeft
overgenomen. In welke gevallen zal artikel 18 WZV nog als juridische basis
voor regulering worden gebruikt?De leden van de SGP-fractie vragen of het niet verwarrend kan werken dat
in de toelichting de begrippen «verbod» voor artikel 2 en «nuloptie»
voor artikel 3, eerste en tweede lid, worden gebruikt. Zij veronderstellen
dat het verbod in artikel 2 gebaseerd is op een aantal medisch-kwalitatieve
criteria die gevat worden onder de «gewichtige belangen», terwijl
het verbod in artikel 3 meer gefundeerd wordt op een samenstel van meer fundamentele
overwegingen, waarbij ethische, juridische en maatschappelijke aspecten aan
de orde zijn. Zij zien graag een beschouwing op deze veronderstelling tegemoet.
De nuloptie moet toch ook worden beschouwd als een verbod, zo vragen zij tevens.In dit kader merken de leden van de SGP-fractie op dat zij enige twijfel
over de noodzaak van de categorie van een tijdelijk verbod voor een bepaalde
periode. Er kan in de omschreven situatie toch ook gekozen worden voor een
algeheel verbod, dat na een positieve conclusie van het «rustige
beraad» kan worden opgeheven? Graag zien deze leden een onderbouwing
van de gemaakte keuze tegemoet. Artikel 4De leden van de CDA-fractie hebben geconstateerd dat het programma voor
ontwikkelingsgeneeskunde overwegend bottom-up gericht is: de keuze van de
studie wordt vooral bepaald door de aanvragers. Acht de regering een top-down
prioriteitenstelling voor MTA-onderzoek wenselijk, heeft zulks reeds gestalte
gekregen en zo ja, functioneert een en ander naar tevredenheid, zo vragen
deze leden. Artikel 7Lezen de leden van de VVD-fractie het goed dat volgens dit artikel ontwikkelingsgeneeskunde
nooit meer kan voorkomen in een algemeen ziekenhuis? In hoeverre is dit een
inperking van de bestaande mogelijkheden bij enkele «topzorgziekenhuizen»,
en waarom is een dergelijke maatregel gewenst?De leden van de fractie van de RPF veronderstellen dat het jaarlijkse
bedrag niet bekend wordt gemaakt in het Financieel Overzicht Zorg, maar in
het Jaaroverzicht Zorg (JOZ).De leden van de SGP-fractie vragen of hun veronderstelling juist is dat
er periodiek een beleidsplan ontwikkelingsgeneeskunde zal worden opgesteld. Artikelen 9 tot en met 15Nu het toezicht op de naleving van de bepalingen van het voorliggende
wetsvoorstel wordt neergelegd bij het Staatstoezicht op de volksgezondheid
vragen de leden van de CDA-fractie of zij daartoe voldoende geëquipeerd
is en tevens voldoende capaciteit heeft. Zij wijzen er voorts op dat reeds
de Algemene Rekenkamer in haar rapport van april 1991 heeft opgemerkt dat
controle op de naleving van artikel 18 WZV nauwelijks plaats vindt. Welke
argumenten geven de regering de overtuiging dat controle nu daadwerkelijk
en strak zal plaatshebben en is zij bereid daartoe een garantie af te geven?Graag verlangen deze leden een toelichting op het gestelde onder artikel
14 terzake van vervoermiddelen.De leden van de fractie van D66 vragen de regering of onder het begrip
«instelling» in artikel 11 ook een woning valt waar bijvoorbeeld
verboden verrichtingen worden gedaan? Zo niet, kan hier dan in worden voorzien? Artikel 16De leden van de CDA-fractie herinneren de regering eraan dat overtreding
van artikel 18 WZV een economisch delict opleverde. Toen in het verleden echter
een ongeremde aanschaf plaatsvond van CT-scanners en artikel 18 WZV op grote
schaal werd ontdoken, is geen enkele instelling wegens een economisch delict
aangeklaagd en vervolgd. Deze leden vragen zich af of überhaupt ooit
naar dit sanctiemiddel is gegrepen. Zij vragen de regering dan ook een poging
te wagen hen te overtuigen van de verwachting dat het opvoeren van dit sanctiemiddel
op grond van de Wet op de economische delicten meer zal zijn dan de in het
verleden gebleken papieren tijger. De leden van de fractie van D66 constateren dat de regering om de strafrechtelijke
sanctionering langs de weg van de Wet op de economische delicten te handhaven.
De heer Linders stelt in zijn eerdergenoemde proefschrift (blz 190) dat het
logischer is om handhaving van regulering van topklinische zorg middels administratiefrechtelijke
weg, zoals in Frankrijk geschiedt, af te dwingen. Het gaat dan om toepassing
van bestuursdwang en het opleggen van bestuurlijke boetes. «Strafrechtelijke
sancties zijn veelal gericht op de dader of andere potentiële daders
en op bestraffing en afschrikking. Administratiefrechtelijke sancties beogen
de overtreding te doen ophouden of de situatie te herstellen». Deze
leden verzoeken de regering hierop te reageren. Artikel 21Waarom heeft indiening van het voorliggende wetsvoorstel eerst eind juni
jl. plaatsgevonden, nu de wet met ingang van 30 december van dit jaar in werking
moet treden? Had indiening op een vroeger tijdstip, met het oog op een zorgvuldig
proces van wetgeving, niet meer voor de hand gelegen, zo vragen de leden van
de CDA-fractie ten slotte.Het is de leden van de RPF-fractie onduidelijk of in dit artikel de datum
van de inwerkingtreding van de wet wordt genoemd of de titel van het wetsvoorstel
wordt vermeld. De memorie van toelichting gaat volgens deze leden uit van
de datum van inwerkingtreding, terwijl de tekst van het onderhavige artikel
de titel van het wetsvoorstel vermeldt. De voorzitter van de commissie,Van NieuwenhovenDe griffier voor dit verslag,Van Hezik XNoot1Samenstelling: Leden: Lansink (CDA), Schutte (GPV), Van Nieuwenhoven (PvdA),
voorzitter, Van der Heijden (CDA), ondervoorzitter, Van Heemskerck Pillis-Duvekot
(VVD), M. M. H. Kamp (VVD), Doelman-Pel (CDA), Swildens-Rozendaal (PvdA),
Vliegenthart (PvdA), Mulder-van Dam (CDA), Versnel-Schmitz (D66), Middel (PvdA),
Leerkes (U55+), Nijpels-Hezemans (Groep Nijpels), Fermina (D66), Oedayraj
Singh Varma (GroenLinks), Dankers (CDA), Marijnissen (SP), Essers (PvdA),
Oudkerk (PvdA), Cherribi (VVD), Sterk (PvdA), Van Boxtel (D66), Van Vliet
(D66), Van Blerck-Woerdman.Plv. leden: Soutendijk-van Appeldoorn (CDA), Van der Vlies (SGP), Lilipaly
(PvdA), Th. A. M. Meijer (CDA), Rijpstra (VVD), Voûte-Droste (VVD),
Smits (CDA), Dijksman (PvdA), Houda (PvdA), Beinema (CDA), Van den Bos (D66),
Vreeman (PvdA), Rouvoet (RPF), R. A. Meijer (Groep Nijpels), Van Waning (D66),
Sipkes (GroenLinks), De Jong (CDA), vacature CD, Passtoors (VVD), Kalsbeek-Jasperse
(PvdA), J. M. de Vries (VVD), Noorman-den Uyl (PvdA), Bremmer (CDA), Bakker
(D66), Hoogervorst (VVD). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-24788-4.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl