Waterbeleid; Brief regering; Brief inzake het Besluit kwaliteitseisen en monitoring water 2009 (Bkmw) (Herdruk)
Staten-Generaal — Kamerstuk Brief regering
Datum: 2014-06-30 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


Staten-Generaal
 1/2
 Vergaderjaar 2009-2010 A
 
 
 
 KST139567
 2009-2010
 A
 
 27 625
 Waterbeleid
 
 
 
 
 Nr. 
 154 Herdruk
 BRIEF VAN DE MINISTER VAN VOLKSHUISVESTING, RUIMTELIJKE ORDENING EN
MILIEUBEHEER
 Aan de Voorzitters van de Eerste en van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
 
 Den Haag, 14 december 2009
 
 Ter griffie van de Eerste en van de Tweede Kamer der Staten-Generaal ontvangen
op 15 december 2009. De wens dat het in de maatregel geregelde onderwerp
bij de wet wordt geregeld kan door of namens een van beide Kamers of door
ten minste vijftien leden van de Eerste Kamer dan wel dertig leden van de
Tweede Kamer te kennen worden gegeven tot, conform de door de minister aangegeven
datum, 1 februari 2010.Hierbij zend ik u overeenkomstig artikel 21.6,
vijfde lid, eerste volzin, van de Wet milieubeheer het Besluit kwaliteitseisen
en monitoring water 2009 (Bkmw).
 
 Te uwer informatie vermeld ik het volgende:
 – Het besluit treedt ingevolge artikel 21.6, vijfde lid, derde en
vierde volzin, van de Wet milieubeheer, in werking op een tijdstip dat, nadat
vier weken na de toezending ervan aan de beide kamers der Staten-Generaal
zijn verstreken, bij koninklijk besluit wordt vastgesteld, tenzij binnen die
termijn door of namens een der kamers der Staten-Generaal of door ten minste
een vijfde van het grondwettelijk aantal leden van een der kamers de wens
te kennen wordt gegeven dat het in het besluit geregelde onderwerp bij wet
wordt geregeld. In dat geval wordt een daartoe strekkend voorstel van wet
zo spoedig mogelijk ingediend en wordt het besluit onverwijld ingetrokken.
Aangezien genoemde termijn van vier weken gedeeltelijk binnen een reces valt,
is die termijn verlengd tot 1 februari 2010.
 – Het besluit hangt niet samen met nog bij een der kamers aanhangige
wetgeving.
 
 In het kader van het Bkmw wil ik hier verder nog ingaan op welke wijze
in het Bkmw uitvoering is gegeven aan de op 11 november jl. door uw Kamer
aangenomen motie Neppérus/van der Staaij (Kamerstukken II 2009/10,
27 625, nr. 148). In deze motie wordt de regering verzocht om het definitieve
Bkmw zo op te stellen dat Nederland niet uit de pas loopt ten opzichte van
andere Europese landen. Het Bkmw is op enkele punten gewijzigd ten opzichte
van de versie die ik u in november 2008 toezond in het kader van de voorhangprocedure.
Dit betreft met name de regeling voor geen achteruitgang (artikel 16 Bkmw)
en de wijze waarop de ecologische normen zijn vastgelegd. 
 geen achteruitgang en ecologische parameters
 De regeling voor geen achteruitgang is minder gedetailleerd uitgewerkt.
De normen voor de ecologische parameters zijn één op één
overgenomen uit de betreffende bijlage van de Kaderrichtlijn water (KRW).
 Voor de ecologische parameters zijn nu geen normerende getallen meer opgenomen
in het Bkmw. In de ministeriële regeling die op grond van het Bkmw zal
worden opgesteld worden indicerende getallen opgenomen die in het kader van
de monitoring zullen worden gebruikt om een oordeel te kunnen vormen of een
waterlichaam zich in de goede toestand bevindt.
 vergelijking met andere lidstaten
 Als gevolg van deze wijzigingen is het Bkmw minder gedetailleerd geworden
en komt het in grotere mate dan voorheen overeen met enkele andere lidstaten.
 De vraag doet zich dan voor of Nederland met het Bkmw uit de pas loopt
met andere lidstaten. In dat kader is in 2008 door enkele universiteiten een
studie uitgevoerd naar de uitvoering van de KRW door een aantal Europese lidstaten. Uit deze studie blijkt dat Nederland zeker niet voorop
loopt en de KRW pragmatisch, haalbaar en betaalbaar implementeert.
 
 Vanwege de grote diversiteit tussen de Europese lidstaten ligt het voor
de hand de vergelijking te maken met de lidstaten die zich binnen dezelfde
stroomgebieden bevinden als Nederland, met name Duitsland, België en
Frankrijk. De realiteit gebiedt te zeggen dat een vergelijking verre van eenvoudig
is. Dit komt vooral door de verschillende bestuurlijke en juridische systemen
van die landen. Bovendien bestaan er binnen die landen ook nog grote verschillen
tussen regionale overheden. Zo is Vlaanderen veel verder in de implementatie
van de KRW dan Wallonië.
 
 Met inachtneming van deze nuancering kan worden gesteld dat Nederland
een systeem kent dat vrijwel identiek is aan dat van Vlaanderen, zowel qua
aard, hoogte als verbindendheid van de normen.
 Duitsland
 Ten opzichte van Duitsland bestaat een genuanceerd beeld. De Duitse deelstaten
hebben geen getallen afgeleid voor de biologische parameters «vissen»
en «waterplanten». Duitsland heeft de zogenaamde ondersteunende
parameters, onder andere nutriënten en temperatuur als indicator vastgelegd.
Nederland doet dit ook. De getallen die Duitsland voor de nutriënten
hanteert zijn echter regelmatig lager (strenger) dan de Nederlandse.
 
 Voor de temperatuur hanteert Nederland weer een lager getal als indicatieve
waarde. Dit wordt veroorzaakt door het feit dat Duitsland een oude norm uit
de Viswaterrichtlijn gebruikt, terwijl Nederland conform de KRW een nieuwe
indicatieve waarde heeft afgeleid. Duitsland heeft hier nog niet voor gekozen.
Indien Nederland zich ook zo zou opstellen handelt Nederland naar mijn mening
niet in overeenstemming met de KRW. Dit zou in Nederland onnodig juridische
risico’s opleveren, die kunnen resulteren in de vernietiging door de
rechter van vergunningen voor de lozing van koelwater. Ik verwijs hiervoor
naar mijn brief van 24 maart 2009 (Kamerstukken II 2008/09, 31 752,
nr. 6).
 
 Bij de beoordeling van nieuwe vergunningen van koelwaterlozingen hanteren
Nederland en Duitsland ondanks voornoemde verschillen ongeveer hetzelfde systeem
en dezelfde getalswaarden om aan te toetsen. De facto is er daarom voor het
verlenen van vergunningen voor koelwaterlozingen wel sprake van een level
playing field. Bovendien bepaalt het Bkmw dat de waterbeheerder bij het vaststellen
van zijn doelen voor de waterkwaliteit rekening kan houden met de voorbelasting
die door de lidstaten stroomopwaarts is veroorzaakt. Met andere
woorden, wanneer de temperatuur van de Rijn bij Lobith al hoger is dan de
getalswaarde die Nederland hanteert, dan hoeft de waterbeheerder niet koste
wat het kost die temperatuur op de Nederlandse getalswaarde te brengen. De
waterbeheerder kan dan een minder ambitieuze doelstelling in zijn waterplan
opnemen. Het is die doelstelling waaraan uiteindelijk bij de vergunningverlening
wordt getoetst.
 
 Overigens zij opgemerkt dat Nederland weinig problemen heeft om de juiste
temperatuur van het oppervlaktewater te realiseren. In uitzonderlijke zomers
wordt het water wel eens warmer dan 25 °C. De wijze waarop het Rijk hier
mee om zal gaan is niet anders dan de huidige praktijk. Dit is verwoord in
het Nationaal waterplan. Over deze systematiek bestaat overeenstemming met
het betrokken bedrijfsleven.
 
 Over de getalswaarden voor overige verontreinigende stoffen bestaat in
internationaal verband (via overleg in de Rijncommissie) internationaal overeenstemming.
De getalswaarden worden in Nederland als indicatorwaarden in de ministeriële
regeling onder het Bkmw opgenomen.
 tot slot
 Volledigheidshalve zij nog opgemerkt dat de implementatietabel die als
bijlage is opgenomen bij de nota van toelichting niet de juiste is. Ook het
Staatsblad zal deze bijlage bevatten. Via de zogenoemde verbeterprocedure
wordt ervoor zorggedragen dat in het Staatsblad uiteindelijk de juiste versie
wordt gepubliceerd. Deze versie treft u als bijlage aan.
 
 Samenvattend ben ik van mening dat Nederland niet uit de pas loopt met
de voor ons relevante lidstaten. Nederland implementeert de KRW degelijk,
maar zonder hier een nationale kop aan toe te voegen.
 
 Een eensluidende brief heb ik gezonden aan de Voorzitter van de Eerste
Kamer der Staten-Generaal.
 
 De minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer,
 J. M. Cramer 
 
 
 
 
 I.v.m. een correctie in de margetekst.
 
 
 Ter inzage gelegd bij het Centraal Informatiepunt Tweede Kamer.
 
 
 Universiteiten van Utrecht, Maastricht, Nijmegen; Dealing with complexity
and policy discretion; Cross country comparison of the implementation process
of the EU-Water Framework Directive in five river basins.