Wijziging van de Mededingingswet als gevolg van de evaluatie van die wet; Advies en nader rapport
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-06 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 30071, nr. 4

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

15-04-2005

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2004-2005

30071 nr. 4

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamOndertekeningBijlage bij het advies van de Raad van State betreffende no.W10.04.0579/II
met redactionele kanttekeningen die de Raad in overweging geeft.Voorstel van wetMemorie van toelichting
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 30071Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 34 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
30 071Wijziging van de Mededingingswet als gevolg van de evaluatie van die
wetnr. 4ADVIES RAAD VAN STATE EN NADER RAPPORT1Hieronder zijn opgenomen het advies van de Raad van State d.d. 27 januari
2005 en het nader rapport d.d. 4 april 2005, aangeboden aan de Koningin
door de minister van Economische Zaken. Het advies van de Raad van State is
cursief afgedrukt.Bij Kabinetsmissive van 3 december 2004, no.04.004554, heeft Uwe
Majesteit, op voordracht van de Minister van Economische Zaken, bij de Raad
van State ter overweging aanhangig gemaakt het voorstel van wet tot wijziging
van de Mededingingswet als gevolg van de evaluatie van die wet, met memorie
van toelichting.Het voorstel wijzigt de Mededingingswet (Mw) naar aanleiding van de evaluatie
van de Mw die is afgerond in 2002. De wijzigingen strekken tot verbetering
van de effectiviteit en de doelmatigheid, en tot aanpassing aan de actuele
Europese mededingingsregels.De Raad van State maakt naar aanleiding van het wetsvoorstel een aantal
opmerkingen. Hij is van oordeel dat in verband daarmee aanpassing van het
wetsvoorstel wenselijk is.Blijkens de mededeling van de Directeur van Uw kabinet van 3 december
2004, nr. 04.004554, machtigde Uwe Majesteit de Raad van State zijn advies
inzake het bovenvermelde voorstel van wet rechtstreeks aan mij te doen toekomen.
Dit advies, gedateerd 27 januari 2005, nr. W10.04.0579/II, bied ik U
hierbij aan.1. Artikel 16In het nieuwe artikel 16 wordt de toepassing van artikel 6 (het kartelverbod)
uitgesloten ten aanzien van – kort gezegd – collectieve arbeidsovereenkomsten
(c.a.o.'s), bedrijfstakpensioenregelingen en beroepspensioenregelingen.In paragraaf 5 van de toelichting wordt in dit verband gewezen op
het feit dat het op 1 januari 2003 vervallen (oude) artikel 16 een uitzondering
op het kartelverbod bevatte voor mededingingsafspraken die op grond van een
andere wet aan overheidstoezicht waren onderworpen, zoals c.a.o.'s en collectieve
pensioenregelingen. De toelichting vermeldt evenwel ook dat de Mw is georiënteerd
op het Europees mededingingsrecht en de jurisprudentie van het Hof van Justitie
van de Europese Gemeenschap (HvJ EG), zie par. 5 en de artikelsgewijze toelichting,
Artikel I, onder B.Sinds de inwerkingtreding van de verordening 1/2003 (2) zijn de NMa en
de Nederlandse rechter bij de toepassing van het nationale mededingingsrecht
verplicht mede het Europese mededingingsrecht toe te passen. Daartoe behoort,
zoals de toelichting terecht stelt, ook de in het Europese recht bestaande
en derhalve ook in Nederland geldende vrijstelling voor de in artikel 16 genoemde overeenkomsten. Gelet op deze koppeling tussen het Nederlandse
en het Europese mededingingsrecht, vraagt de Raad zich af in hoeverre er nog
een noodzaak bestaat om deze regelingen specifiek en expliciet van het kartelverbod
van artikel 6 uit te zonderen.Voorts rijst de vraag of deze bepaling niet de verkeerde indruk wekt dat
deze onderlinge arrangementen zouden kunnen worden onttrokken aan het Europese
mededingingstoezicht door de Europese Commissie en de NMa. Deze regelingen
zullen immers in veel gevallen een communautaire dimensie hebben en derhalve
niet langer onder het Nederlandse maar het Europese mededingingsrecht vallen.
Uit paragraaf 5 van de toelichting, laatste tekstblok, blijkt dat de
regering zich daarvan bewust is. De Raad adviseert artikel 16 in het licht
van het voorafgaande te schrappen.1. Anders dan de raad adviseert is ondergetekende van mening dat er geen
aanleiding bestaat artikel 16 te laten vervallen. Zoals in de memorie van
toelichting is opgemerkt, is de vrijstelling ingegeven door het feit dat collectieve
arbeidsovereenkomsten en overeenkomsten tot deelname aan bedrijfstakpensioen-
en beroepspensioenregelingen vanwege hun sociale doelstellingen in het mededingingsrecht
een bijzondere positie innemen. De vrijstelling moet dan ook gezien worden
als een manier om de bijzondere positie van die overeenkomsten en regelingen
en de ruimte die daarvoor blijkens de jurisprudentie bestaat onder het Europese
en Nederlandse mededingingsrecht in de Mededingingswet te expliciteren. Wat
de vraag van de raad betreft of artikel 16 niet de verkeerde indruk wekt dat
deze onderlinge arrangementen zouden kunnen worden onttrokken aan het Europese
mededingingstoezicht door de Europese Commissie en de NMa merk ik op dat in
de memorie van toelichting ook aan dit aspect aandacht is geschonken. Daarin
is uitdrukkelijk vermeld dat in de bedoelde overeenkomsten en regelingen geen
bepalingen mogen worden opgenomen die naar hun aard en doel buiten het sociale
domein vallen en de mededinging verhinderen, beperken of vervalsen. Voor zover
zodanige bepalingen wel in deze arbeidsovereenkomsten en pensioenregelingen
voorkomen en zij de handel tussen EU-lidstaten ongunstig kunnen beïnvloeden,
is het Europese mededingingsrecht van toepassing. Het Europese mededingingsrecht
heeft immers voorrang boven de Mededingingswet en de vrijstelling van artikel
16 kan het Europese mededingingsrecht dan ook niet opzij zetten.2. Coöperatieve joint venturesVolgens het in het wetsvoorstel opgenomen artikel 27, tweede lid, worden –
in navolging van Verordening 1310/971 –
gemeenschappelijke ondernemingen (hierna: joint ventures) die duurzaam alle
functies van een zelfstandige economische eenheid vervullen, zogenoemde structurele
of volwaardige coöperatieve joint ventures, als een concentratie beschouwd.
Volgens artikel 37, derde lid, zal de directeur-generaal NMa inzake zulk een
concentratie, indien daarmee «de coördinatie van het concurrentiegedrag
van de (moeders) wordt beoogd of tot stand gebracht», in zijn beoordeling
tevens de criteria van artikel 6, eerste en derde lid, (de voorwaarden voor
het verbod en de voorwaarden voor een ontheffing) betrekken.De toelichting (3.3 Wijzigingen concentratietoezicht, onder «Concentratietoezicht
op coöperatieve joint ventures») bezigt de term «coöperatieve
joint ventures» zonder enige verdere specificatie. De Raad adviseert
in de toelichting een duidelijk onderscheid te maken tussen:a. de hier bedoelde zogenoemde structurele of volwaardige joint ventures;b. de met de oprichting van zulk een joint venture eventueel gepaard gaande
beperkingen van het concurrentiegedrag van de moeders, enc. zogenoemde niet-structurele of niet-volwaardige joint ventures (joint
ventures die niet de functies van een zelfstandige economische eenheid vervullen).Daarbij zou tevens dienen te worden verduidelijkt dat, anders dan de onder
(a) genoemde joint ventures, de onder (c) genoemde aan het algemene mededingingsrecht
worden getoetst.Vervolgens zou de toelichting de hiervoor tussen aanhalingstekens geplaatste
zinsnede uit artikel 37, derde lid, nader dienen toe te lichten. Volgens de
toelichting (reeds eerder aangehaalde passage) zal bij de bedoelde beoordeling
aansluiting worden gezocht bij de praktijk van de beoordeling van coöperatieve
joint ventures aan de hand van artikel 2, vierde lid, van de concentratieverordening,
zoals gewijzigd bij verordening nr. 1310/97. Dit wordt herhaald in de
artikelsgewijze toelichting, onder artikel I, onderdeel I, derde tekstblok.
In de vijfde overweging van de preambule van verordening nr. 1310/97
wordt in dit verband gewezen op het feit dat twee of meer moederondernemingen
werkzaam blijven op de markt van de joint venture, respectievelijk de oprichting
van de joint venture tot doel of tot gevolg heeft dat de concurrentie tussen
de moederondernemingen op aangrenzende upstream- dan wel downstreammarkten
wordt beperkt. De Raad verwijst in dit verband ook naar de Bekendmaking van
de Commissie, PbEG 1998, C 66/38, over het onderscheid tussen concentratieve
en coöperatieve joint ventures en beveelt aan om die in de toelichting
ook uitdrukkelijk te noemen.De Raad adviseert de toelichting op de beide punten aan te vullen.2. De toelichting over coöperatieve joint ventures is als gevolg
van het advies van de Raad van State op twee punten aangepast. De term coöperatieve
joint ventures is bovendien in deze passage gespecificeerd.3. ConcentratiesIn het voorgestelde artikel 37, vierde lid, Mw is geregeld dat onder voorwaarden
geen vergunning is vereist voor het tot stand brengen van een concentratie.
Uit de toelichting bij artikel 41 blijkt dat daarbij ook geldt dat tijdig
aan de gestelde voorwaarden moet worden voldaan. Uit de daar gebruikte formulering
lijkt te kunnen worden afgeleid, dat tijdigheid niet als één
van de voorwaarden geldt. In dat geval zou artikel 37, vierde lid, een lacune
bevatten doordat aldaar niet het vereiste van tijdigheid wordt gesteld. De
Raad adviseert een en ander te verduidelijken en de regeling zo nodig aan
te passen.In de toelichting (3.2) wordt bovendien vermeld dat in richtsnoeren vermeld
zal worden in welke gevallen geen vergunning is vereist. Gelet op het belang
hiervan adviseert de Raad de hoofdcriteria hiervoor in de wet zelf op te nemen.3. Aan het advies van de Raad van State is gevolg gegeven door in artikel
37, zesde lid het vereiste van tijdigheid op te nemen. Voorts is naar aanleiding
van het advies van de Raad van State de memorie van toelichting uitgebreid.
In de tekst van de memorie van toelichting is verduidelijkt dat de hoofdregel
reeds in de tekst van de wet is opgenomen. De richtsnoeren van de raad verduidelijken
nader met welke factoren de raad rekening zal houden bij de beoordeling van
de concentratie indien de bij de concentratie betrokken ondernemingen efficiëntie-argumenten
naar voren brengen.4. Opdracht geven en feitelijk leiding gevenIn de artikelen 56 en 75a Mw wordt, in aansluiting op het wetsvoorstel
Vierde tranche Algemene wet bestuursrecht1, artikel
51 van het Wetboek van Strafrecht van overeenkomstige toepassing verklaard.
Daardoor wordt het in het bijzonder mogelijk om degenen die tot de overtreding
opdracht hebben gegeven, alsmede degenen die feitelijk leiding hebben gegeven
aan het begaan van de overtreding, te beboeten.In de toelichting (4.2) wordt – in navolging van het kabinetsstandpunt
met betrekking tot de evaluatie van de Mw2 –
dit voorstel aldus gemotiveerd, dat hiermee wordt aangesloten op de Vierde
tranche Algemene wet bestuursrecht en artikel 51 van het Wetboek van Strafrecht
(WvSr), en wordt verwezen naar OESO-rapporten die aangeven dat hiervan additionele
afschrikwekkende werking kan uitgaan. Deze motivering overtuigt naar het oordeel
van de Raad niet.Niet wordt aangegeven dat de handhaving van de Mw door het ontbreken van
deze mogelijkheid thans tekortschiet. De effectiviteit van het opleggen van
boetes aan opdrachtgevers en feitelijk leidinggevers lijkt twijfelachtig,
nu de onderneming de betrokkene kan vrijwaren of vergoeden.3 In dat verband merkt de Raad ook op dat de ervaringen met de toepassing
van artikel 51 WvSr laten zien dat die bepaling ten aanzien van opdrachtgevers
en feitelijk leidinggevers van de rechtspersoon moeilijk toepasbaar is. In
het Verenigd Koninkrijk is na veel discussie uiteindelijk gekozen voor een
«disqualification order», waarvan de Nma blijkens de toelichting
(7.7) ook voorstander is. De toelichting geeft aan dat dit waarschijnlijk
overbodig is, gelet op het zelfreinigend vermogen van de betrokken ondernemingen.
De Raad adviseert dit te adstrueren aan de hand van recente voorbeelden.
Voorts adviseert de Raad om in de toelichting uitgebreider in te gaan op mededingingsrechtelijke
stelsels en ervaringen in andere landen.Het argument dat wordt aangesloten bij de Vierde tranche Algemene wet
bestuursrecht overtuigt niet, nu het wetsvoorstel voor die wet pas onlangs
bij de Tweede Kamer der Staten-Generaal is ingediend. Voorts belet niets de
wetgever om, wanneer daartoe aanleiding bestaat, van de desbetreffende bepalingen
af te wijken. Daartoe kan in dit geval aanleiding bestaan, nu het gevolg van
de invoering van de mogelijkheid om degenen te beboeten die tot de overtreding
opdracht hebben gegeven, alsmede degenen die feitelijk leiding hebben gegeven
aan het begaan van de overtreding, is, dat het Nederlandse mededingingsrecht
zal gaan afwijken van het Europese mededingingsrecht. Het Europese mededingingsrecht
kent een dergelijke mogelijkheid immers niet. Het voorstel staat dan ook op
gespannen voet met het bij de totstandkoming van de Mw gekozen uitgangspunt,
dat het Nederlandse mededingingsrecht zoveel mogelijk aan dient te sluiten
op het Europese.1Gelet op het voorgaande zijn volgens de Raad vooralsnog de noodzaak om
het van overeenkomstige toepassing verklaren van artikel 51 van het Wetboek
van Strafrecht en de effectiviteit onvoldoende aannemelijk gemaakt. Ook is
niet aangetoond dat hiermee de afstemming van de Mw op het Europese mededingingsrecht
niet wordt doorkruist. De Raad adviseert het voorstel op deze punten te voorzien
van een deugdelijke motivering, dan wel de desbetreffende bepalingen te laten
vervallen.4. Naar de mening van ondergetekende is het kunnen beboeten door de NMa
van opdrachtgevers en feitelijk leidinggevenden een noodzakelijke stap om
de handhaving van de Mededingingswet afschrikwekkender en daarmee effectiever
te maken. De mogelijkheid tot het beboeten van feitelijk leidinggevenden stelt
de NMa bovendien in staat om een clementiebeleid te ontwikkelen waarbij de
belangen van de leidinggevende en de onderneming uit elkaar lopen. De dreiging
van een persoonlijke boete zal de leidinggevende er immers toe aanzetten om
onafhankelijk van de betrokken onderneming informatie te verschaffen over
een kartel in ruil voor boete-immuniteit of vermindering, Hierdoor zal de
handhaving effectiever worden. Weliswaar zouden ondernemingen bestuurders
die wegens overtreding van de Mededingingswet zijn beboet kunnen vrijwaren
of vergoeden, feit blijft dat geen enkele bestuurder het een prettig vooruitzicht
zal vinden om persoonlijk te worden veroordeeld. De in het wetsvoorstel aangehaalde
studies van de OESO wijzen uit dat van het beboeten van leidinggevenden een
afschrikwekkende werking uitgaat. Ons omringende landen zijn reeds tot deze
conclusie gekomen. In Duitsland (maximaal € 500 000), het Verenigd
Koninkrijk (geen maximum) en Ierland (maximaal € 4 000 000)
kunnen aan leidinggevenden forse boetes worden opgelegd wegens overtredingen
van de mededingingsregels. Het feit dat de Europese Commissie niet bevoegd
is om boetes aan opdrachtgevers en feitelijk leidinggevenden op te leggen
staat het creëren van een dergelijke bevoegdheid voor de NMa niet in
de weg. Immers, zoals in de meeste lidstaten van de Europese Unie, tracht
Nederland voor wat betreft het materiële mededingingsrecht zoveel mogelijk
aan te sluiten op het Europese, maar wordt ten aanzien van de handhaving daarvan
vaak gekozen voor een oplossing die het beste past binnen het nationale systeem.5. Stuiting vervaltermijn opleggen boeteHet voorgestelde artikel 64, tweede lid, Mw regelt de stuiting van de
vervaltermijn door een handeling met betrekking tot de overtreding door de
Nma of door de Europese Commissie of de mededingingsautoriteit van een andere
lidstaat. Hierbij wordt geen rekening gehouden met de regels inzake het mededingingsrecht
in het kader van de Europese Economische Ruimte noch met de samenwerking op
het terrein van mededinging zoals die is geregeld in diverse door de Europese
Gemeenschap gesloten verdragen met derde landen. De Raad adviseert dit aspect
nader te bezien.Verder is de Raad van oordeel dat het in de onderhavige bepaling niet
gaat om een vervaltermijn, maar om een verjaringstermijn. Op verjaring moet
een beroep worden gedaan en een verjaringstermijn kan worden gestuit. In de
toelichting op artikel 64 wordt verwezen naar verordening 1/2003. Die verordening
kent in dit verband ook een verjaringstermijn en geen vervaltermijn.
De Raad beveelt aan om in het voorgestelde artikel 64 te spreken van een verjaringstermijn
in plaats van een vervaltermijn.5. De eventuele stuiting van de verjaring van de bevoegdheid van de Europese
Commissie wordt niet geraakt door de afspraken in het kader van de Europese
Economische Ruimte (EER). Voor het mededingingstoezicht in de lidstaten van
de Europese Vrijhandels Associatie (EVA) die tevens lid zijn van de EER, geldt
een regime dat weliswaar inhoudelijk grotendeels overeenkomt met Verordening
1/2003, maar procedureel daarvan gescheiden is. De verjaring van de bevoegdheid
van de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA wordt gestuit door een onderzoekshandeling
van een mededingingsautoriteit van een EVA-lidstaat (artikel 25, derde lid,
van het gewijzigde Vierde Protocol bij de Overeenkomst tussen de lidstaten
van de EVA betreffende de Oprichting van een Toezichthoudende Autoriteit en
een Hof van Justitie, nog niet in werking getreden, nog niet gepubliceerd).
Dit heeft echter geen gevolgen voor de bevoegdheid van de Europese Commissie.
Daarnaast zijn er geen afspraken tussen de Europese Gemeenschap en derde landen,
die stuiting van de verjaring van de bevoegdheid van de Europese Commissie
tot gevolg kunnen hebben. Gezien het voorgaande zijn de opmerkingen van de
Raad geen aanleiding geweest om de reikwijdte van het voorgestelde artikel
64, tweede lid, van de Mededingingswet te wijzigen.Het advies van de Raad om de term «vervaltermijn» te vervangen
door «verjaringstermijn» is overgenomen. Voor het gebruik van
de term vervaltermijn was aangesloten bij het in het wetsvoorstel Vierde tranche
Algemene wet bestuursrecht opgenomen artikel 5.4.1.6. Evenals in dat artikel,
is de werking van de termijn namelijk niet afhankelijk van het feit of de
overtreder zich er op beroept, maar moet de termijn ambthalve worden toegepast.
Vanwege de mogelijkheid van stuiting, wordt de suggestie om te spreken van
verjaringstermijn toch overgenomen.6. Disculpatiemogelijkheid bij invorderingHet voorgestelde artikel 68a is ontleend aan artikel 23, vierde lid, van
verordening 1/2003. De Raad adviseert in de toelichting nader in te gaan op
de vraag hoe de in artikel 68a, eerste lid, juncto vierde lid, opgenomen disculpatiemogelijkheid
(met omkering van de bewijslast) wordt toegepast op een wijze dat deze niet
in strijd komt met artikel 6 van het Europees Verdrag tot bescherming van
de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden, in het bijzonder de fair
trial regels ten aanzien van het bewijs van schuld.6. Naar de mening van ondergetekende is er geen sprake van strijdigheid
van het voorgestelde artikel 68a, eerste juncto vierde lid met artikel 6 van
het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele
vrijheden. Er is hier geen sprake van het leveren van bewijs van schuld aan
een of meer door de ondernemersvereniging begane overtredingen. Waar het hier
om gaat is dat er sprake is van aansprakelijkheid van de vertegenwoordigers
van de ondernemingen die deel uitmaakten van het besluitvormend orgaan van
de ondernemersvereniging op het moment dat de beslissing tot het begaan van
een overtreding van de wet is genomen. In zoverre bestaat er naar de mening
van ondergetekende een parallel met artikel 30, tweede lid, van boek 2 BW
waar een soortgelijke regeling is opgenomen voor bestuurders van een vereniging
met beperkte rechtsbevoegdheid. Ook daar is sprake van (hoofdelijke) aansprakelijkheid,
zonder dat er sprake is van het bewijzen van schuld. Artikel 6 EVRM strekt
zich naar de mening van ondergetekende niet uit tot de hierbovenbedoelde situaties.7. Voor redactionele kanttekeningen verwijst de Raad naar de bij het advies
behorende bijlage.7. Het merendeel van de redactionele opmerkingen is overgenomen.8. Van de gelegenheid is gebruik gemaakt om nog een aantal kleinere aanpassingen
in het wetsvoorstel en memorie van toelichting aan te brengen. Het betreft
in de eerste plaats een aantal aanpassingen in verband met het wetsvoorstel
dat de NMa de status van zelfstandig bestuursorgaan geeft. Daarmee is bereikt
dat het onderhavige wetsvoorstel beter aansluit bij de tekst van de Mededingingswet
zoals die komt te luiden nadat eerstbedoeld wetsvoorstel tot wet
is verheven en in werking is getreden. Voorts is in lijn met het bepaalde
in Vo. nr. 1/2003 aan artikel 6 een lid toegevoegd, dat de bewijslast regelt
van degene die zich beroept op de toepasselijkheid van artikel 6, derde lid.
Ook zijn de gevolgen voor de handhavingsinzet van de NMa meer accuraat weergegeven.
Aan het voorgestelde artikel 82 zijn twee leden toegevoegd, waardoor dit meer
in lijn is gekomen met het voorgestelde artikel 64. Tenslotte is de tekst
over de handhavingsinzet op punten aangepast.De Raad van State geeft U in overweging het voorstel van wet te zenden
aan de Tweede Kamer der Staten-Generaal, nadat met het vorenstaande rekening
zal zijn gehouden.De Vice-President van de Raad van State,H. D. Tjeenk WillinkIk moge U verzoeken het hierbij gevoegde gewijzigde voorstel van wet en
de gewijzigde memorie van toelichting aan de Tweede Kamer der Staten-Generaal
te zenden.De Minister van Economische Zaken,L. J. Brinkhorst Bijlage bij het advies van de Raad van State betreffende no.W10.04.0579/II
met redactionele kanttekeningen die de Raad in overweging geeft.Voorstel van wetIn artikel I, onderdeel F, «in aanmerking te nemen» vervangen
door «te bepalen», «met elkaar verbonden» vervangen
door «met elkaar zijn verbonden» en na «beoordeeld»
een komma toevoegen.In artikel I, onderdeel K, aan het slot van de eerste volzin van het tweede
lid een punt toevoegen.In artikel 64, vierde lid, «als bedoeld» vervangen door: ,
bedoeld (aanwijzing 82 van de Aanwijzingen voor de regelgeving).In artikel 64, vijfde lid, «tegen een boete» vervangen door
«het besluit tot opleggen van een boete» en «tot onherroepelijk
op het bezwaar of beroep is beslist» vervangen door «het besluit
onherroepelijk is geworden».In artikel 68a, eerste lid, «toen» vervangen door: op het
tijdstip dat.In artikel 68a, derde lid, «het eerste of tweede lid» vervangen
door «het eerste en het tweede lid» en «over het vorige
boekjaar» in lijn met artikel 70a vervangen door «over het boekjaar,
voorafgaande aan de beschikking».In artikel 70b, tweede lid, na «dat hem» invoegen: ter zake.Memorie van toelichtingIn paragraaf 2, laatste alinea, verduidelijken wat wordt bedoeld
met «supercomplaint».In paragraaf 4.2, derde alinea, tweede volzin, «sprake van
leidinggevenden» vervangen door: sprake van feitelijk leidinggevenden.Aan paragraaf 4.4, laatste volzin, toevoegen: indien er een verband
is tussen de overtredingen en de ondernemingsstructuur.In paragraaf 6.2, laatste volzin, «aan te passen in overeenstemming
met de Wet rechtstreeks beroep» vervangen door: te laten vervallen in
verband met de algemene regeling inzake rechtstreeks beroep in de Wet rechtstreeks
beroep.In het opschrift van paragraaf 7.3 en in de laatste volzin «concurrerende»
vervangen door: omringende.In de toelichting op artikel I, onderdeel P, tweede volzin, na «ten
aanzien van» toevoegen: feitelijk. XNoot1De oorspronkelijke tekst van het voorstel van wet en van de memorie van
toelichting zoals voorgelegd aan de Raad van State is ter inzage gelegd bij
het Centraal Informatiepunt Tweede Kamer.XNoot1Verordening nr.1310/97 van de Raad van de Europese Unie van 30 juni
1997 (PbEG L 180).XNoot1Kamerstukken II 2003/04, 29 702, nr. 2.XNoot2Kamerstukken II 2003/04, 29 272, nr. 1.XNoot3Zie Kamerstukken II 2003/04, 29 272 en 29 276, nr. 2, blz. 13,
waar ook wordt gewezen op ervaringen in het buitenland.XNoot1Kamerstukken II 1995/96, 24 707, nr. 3, blz. 10. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-30071-4.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl