Ontwerpbesluiten Unie-Verdrag; Verslag algemeen overleg op 20 januari 2004 over de agenda voor de informele bijeenkomst JBZ-Raad d.d. 22 en 23 januari 2004
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-07 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 23490, nr. 310

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

30-01-2004

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2003-2004

23490 nr. 310

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningStenografisch verslag van een algemeen overleg van de vaste commissies
voor Justitie en voor Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 23490Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 45 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
23 490Ontwerpbesluiten Unie-Verdragnr. 310VERSLAG VAN EEN ALGEMEEN OVERLEGVastgesteld 22 januari 2004De vaste commissies voor Justitie1 en voor
Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties2 hebben
op 20 januari 2004 overleg gevoerd met de minister van Justitie en de minister
voor Vreemdelingenzaken en Integratie over de agenda voor
de informele bijeenkomst JBZ-Raad d.d. 22 en 23 januari 2004.Van het overleg brengen de commissies bijgaand stenografisch verslag uit.De voorzitter van de vaste commissie voor Justitie,De Pater-van der MeerDe voorzitter van de vaste commissie voor Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties,Noorman-den UylAdjunct-griffier van de vaste commissie voor Justitie,De Groot Stenografisch verslag van een algemeen overleg van de vaste commissies
voor Justitie en voor Binnenlandse Zaken en KoninkrijksrelatiesDinsdag 20 januari 2004 19.00 uurDe voorzitter: VerbeetAanwezig zijn 5 leden der Kamer, te weten:Albayrak, Van Haersma Buma, Verbeet, Visser en De Wit,alsmede de heer Donner, minister van Justitie, en mevrouw Verdonk, minister
voor Vreemdelingenzaken en Integratie.Aan de orde is de behandeling van:de agenda
voor de informele bijeenkomst JBZ-Raad d.d. 22 en 23 januari 2004 (met documenten)
(23490, nr. 308).De voorzitter:Ik heet de ministers en hun medewerkers van harte welkom. Minister Remkes
laat zich verontschuldigen. Hij zal door minister Donner worden vervangen.MevrouwAlbayrak(PvdA)Voorzitter. Dit is een van de laatste traditionele debatten over JBZ-onderwerpen.
Wij zijn met de regering nagegaan op welke wijze de JBZ-raad strakker, meer
inhoudelijk kan worden voorbereid, los van de soms nogal technische agenda
van de JBZ-raden. Voor de agenda van vandaag zou de nieuwe werkwijze ertoe
geleid moeten hebben dat bijvoorbeeld agendapunt 4 over publiekprivate samenwerking
in het kader van de criminaliteitsbestrijding beter zou zijn voorbereid. Zeker
als het Ierse voorzitterschap daar een hoofdpunt van maakt, vraagt dit punt
een wat uitgebreider voorbereiding in de vorm van een notitie waarin de pro's
en contra's en de visie van de regering daarop zijn opgenomen. Aan de hand
daarvan kan een substantiëler debat worden gevoerd. Ik zal nu nog een
traditionele inbreng leveren.Het eerste agendapunt betreft het EU-terugkeerbeleid. Alle partijen in
de Kamer hechten aan een verdergaande Europese samenwerking op dit terrein,
omdat een land alleen nogal zwak staat ten opzichte van de landen waarmee
bijvoorbeeld terugnameovereenkomsten gesloten moeten worden. Aanvankelijk
wilde ik hierop niet ingaan, maar ik doe dat toch naar aanleiding van het
debatje vandaag in de Kamer over het gescheiden uitzetten van gezinnen. Enkele
jaren geleden is hierover ook in de Kamer gesproken in het kader van de Dublinclaims.
Als de echtgenoot van een asielzoeker die in ons land in procedure was, later
naar Nederland kwam, terwijl betrokkene eerder al in Duitsland was geweest,
maar daar geen aanvraag had ingediend, werd betrokkene in de praktijk uitgezet
naar Duitsland. Als het goed is, is dat verleden tijd. Indertijd is daarover
lang met de toenmalige staatssecretaris gesproken. Kan de staatssecretaris
voor Vreemdelingenzaken en Integratie bevestigen dat dit nog steeds de gang
van zaken is? Wil zij tijdens de informele raad polsen wat het beleid en de
praktijk in andere EU-lidstaten is ten aanzien van het bijeenhouden van gezinnen?
Ik doel op het terugkeerbeleid en het aangaan van terugnameovereenkomsten,
maar ook op het beleid ten aanzien van het in procedure nemen van asielverzoeken.
Het lijkt mij duidelijk dat de eenheid van gezinnen, zoals vandaag al eerder
gesproken, zoveel mogelijk moet worden gesteund.Ik kom op de praktische samenwerking. Sommige landen hebben de twee richtlijnen
niet altijd even goed op het netvlies en voeren deze wellicht ook niet goed
uit. Denkt de minister aan materiële samenwerking bijvoorbeeld in de
vorm van ondersteuning via menskracht of geld?Over agendapunt 2 is in deze setting vaak en lang gesproken. De PvdA heeft
herhaaldelijk haar zorgen op dit punt geuit. Ik benadruk dat het kabinet nu
zelf aangeeft, onderzoek te laten verrichten in verband met het streven naar
versterking in de regio. De minister heeft nu dus waarschijnlijk goed doorgekregen
dat de discussie over de vraag of iemand teruggestuurd kan worden naar een
land waar hij nog nooit geweest is, iets ingewikkelder is dan aanvankelijk
door de commissie is opgeschreven. Ik vraag concreet wanneer de minister met
dat onderzoek klaar denkt te zijn. Gaat het daarbij bijvoorbeeld om die gevallen
waarin wij zover zijn dat de UNHCR voor opvang zorgt in een land waar de betrokkene
nog nooit geweest is? Denkt de minister in die gevallen aan terugsturen?Nu kom ik bij de UNHCR, het derde agendapunt. Dit punt zal in de toekomst
vaak terugkomen. Wat de PvdA-fractie betreft, is de opvang in de regio ook
een van de hoofdpunten voor de bespreking van het toekomstige asielbeleid.
De toespraak van de UNHCR, de heer Lubbers, interesseert ons in het bijzonder.
Ik vraag de minister daarom om naast het verslag dat gebruikelijk naar de
Kamer wordt gestuurd, een uitgebreider verslag te maken van wat de heer Lubbers
daar precies heeft gezegd en wat dat betekent voor de concretisering van de
opvang in de regio. Dat lijkt ons immers een afzonderlijk debat waard. Het
is alweer enige tijd geleden dat wij daar uitgebreid over hebben
gepraat. Hoe denkt Lubbers erover en hoe hebben de landen gereageerd? Datgene
wat de minister heeft opgeschreven in de geannoteerde agenda, is overigens
een uitermate realistische benadering.Bij agendapunt 4, de publiek-private samenwerking heb ik in mijn inleiding
al kort stilgestaan. Ik denk dat wij daarbij al vrij snel denken aan banken
die aangesproken worden op hun meldingsplicht et cetera. Het gaat om de bestrijding
van georganiseerde criminaliteit. Het staat in de steigers en er is dus nog
niet heel veel bekend, maar kan de minister met de algemene principes akkoord
gaan? Daarop antwoordt de minister niet met zoveel woorden met "ja" of "nee",
maar ik ga ervan uit dat het "ja" is. Dat geldt ook voor de PvdA-fractie.
Heeft de minister al enig idee wanneer het protocol waarvan melding wordt
gemaakt, klaar zal zijn? Dat is immers het stuk waarover wij echt moeten praten:
welke keuzes worden daarin gemaakt? Ik neem aan dat dat stuk gewoon via de
JBZ-kanalen tot ons komt.Ik heb nog twee heel korte opmerkingen. Agendapunt 5 betreft het voorstel
tot een kaderbesluit inzake het Europees bewijsverkrijgingsbevel. Ik kon de
bezwaren die de regering blijkbaar heeft, niet goed uit de annotatie halen.
Het lijkt een intrinsiek bezwaar tegen een vergaande harmonisering van het
Europees straf- en strafprocesrecht. Dat is ons van de minister wel bekend,
maar het gaat hier heel simpel om het verkrijgen van een bewijs dat al bestaat,
maar zich in een ander land bevindt. Het gaat dus niet om het geven van nieuwe
bevoegdheden, bijvoorbeeld voor het afnemen van DNA-materiaal of voor afluisteren.
Kan de minister de bezwaren dus goed toelichten?Het lijkt mij dat de richtlijn kleine geldvorderingen samenhangt met een
heel erg groot ongemak voor de betrokkenen. De regering is terughoudend, met
verwijzing naar onze kantonrechter: zij stelt dat wij al zo'n voorziening
hebben, maar het gaat er hier juist om dat alle onderdanen van de EU in andere
landen – dus ook Nederlanders in een land waar geen kantonrechter bestaat –
vrij makkelijk zo'n kleine geldvordering voor elkaar kunnen krijgen, bijvoorbeeld
als zij iets hebben gekocht wat stuk blijkt te zijn of niet werkt. Waarom
heeft de minister dus dat vrij formele bezwaar opgevoerd om niet na te willen
denken over hoe men in Europa tot makkelijke vorderingen kan komen? Wij zijn
in Europa immers vooral bezig om dit soort gemakken voor de burger te accepteren,
zeker als daar geen heel grote principiële wijzigingen mee gepaard gaan.De heerVan Haersma Buma(CDA)Voorzitter. Ik heb een vraag vooraf. Het verslag van het overleg op 27
en 28 november is volgens mij nu voor het eerst aan de orde. Dat hebben wij
toch nog niet besproken?De voorzitter:Nee, dat komt nog in de formele raad aan de orde.De heerVan Haersma Buma(CDA)Dan wordt mijn inbreng nog korter.Ik begin met de werkprogramma's. Voor het grootste deel sluit ik mij verder
aan bij de woorden van mevrouw Albayrak. In het werkprogramma van het Comité
van artikel 36 wordt gesproken over een gemeenschappelijk protocol voor "partnership
at national level between the public sector (...) and the private sector".
Wat is hier precies Europees aan? Mevrouw Albayrak noemde de samenwerking
met banken. Is dat waarover wij praten? Voor mij is het toppunt van publiekprivate
samenwerking een deal met een crimineel. Is dat wat hier wordt bedoeld? Wat
gaat er precies gebeuren? Wat wordt er Europees georganiseerd? Of is dat ook
voor de minister nog een vraagteken? Moet het Ierse voorzitterschap dit invullen?Het Ierse voorzitterschap komt met een nieuw drugsactieplan voor de periode
na 2005. Dat vind ik heel interessant. Het drugsactieplan tot en met 2004
is net afgerond. Bestaat er een juridische verplichting om een vervolgplan
te maken of ligt er een beleidsmatige wens? Er is net een afspraak gemaakt
in de Raad van 27 en 28 november. Wat gaat er precies gebeuren? Als het Ierse
voorzitterschap hiermee aan de slag gaat, moet Nederland hier vervolgens ook
verder mee. In hoeverre is Nederland betrokken bij wat Ierland in dit verband
gaat doen?De tweede bijlage betreft de belangrijkste elementen van het Ierse voorzitterschap,
gefocust op immigratie, grenzen en asiel. Het Ierse voorzitterschap stelt
dat "priority will be given to the development of a common policy of readmission".
Ook hierbij is het de vraag wat Ierland hiermee verder gaat doen, behalve
dat wat reeds aan de orde is geweest. Of is dat nu juist wat op de agenda
staat voor de informele raad onder agendapunt 1 over terugkeerbeleid?Bij het EU-terugkeerbeleid is er sprake van verbetering van de praktische
samenwerking. Dit is een punt waarvan ik denk dat er wellicht meer gepraat
dan gedaan wordt. Kunnen wij concrete, nieuwe initiatieven tegemoet zien met
betrekking tot gemeenschappelijke vluchten naar landen van herkomst? Hoe staat
het daarnaast met de richtlijn transit bij verwijdering via de lucht?De minister moet goed luisteren naar de hoge commissaris voor de vluchtelingen.
Die mag er op zijn beurt op aangesproken worden dat de UNHCR veel opmerkingen
mag hebben over wat wij doen, maar dat het van belang is dat ook de UNHCR
meewerkt aan het mogelijk maken van opvang in de regio als de EU bereid is
om voorstellen hieromtrent te doen.De heerVisser(VVD)Voorzitter. Ik zal mijn best doen om nog korter te spreken dan de vorige
woordvoerders. Een flink aantal opmerkingen zijn reeds gemaakt.Het EU-terugkeerbeleid is een even actueel als belangrijk onderwerp. Het
is een goede manier om gezamenlijk met de EU-partners uitgangspunten van beleid
met de praktijk bijeen te brengen en om de effectiviteit te verbeteren. Ik
heb de volgende vragen casu quo suggesties.De verschillende landen hebben aparte vlieg- en landingsrechten, ieder
met verschillen tussen de landen van herkomst en de landen van bestemming.
Op bepaalde momenten wordt er gebruik gemaakt van landingsrechten van andere
landen. Ik heb mij laten vertellen dat Nederland verhoudingsgewijs veel landings-
en vliegrechten heeft. Nederland zal dus eerder andere landen faciliteren
dan dat Nederland gebruikt hoeft te maken van rechten van andere landen. Dat
kan een potentieel probleem opleveren bij een transitvlucht met een tussenlanding
op Schiphol waarbij er iets misgaat in de procedure. Dat gebeurt vaker. De
vraag is dan wie op dat moment verantwoordelijk is voor de personen
aan boord van het vliegtuig. Is dat het land waar iemand vandaan komt of Nederland,
omdat daar het uitzettingsproces strandt of problemen oplevert? Misschien
kan dit punt met de collega's opgehelderd worden in geval van onduidelijkheid.Een aantal maanden geleden is er een motie van mijn hand aangenomen die
het kabinet vraagt om weigerachtige landen in het kader van het terugkeerbeleid
aan te spreken en zonodig bilateraal dan wel multilateraal sancties te ondernemen.
Ik ben benieuwd naar uitvoering van de motie, zeker op Europees niveau. Bilaterale
relaties tussen landen verschillen en daarmee verschillen dus ook de aansprekingspunten.
De EU kan gezamenlijk echter veel effectiever optreden. Zou de minister willen
voorstellen dat het derde land dat weigerachtig is naar Nederland, ook door
de EU beantwoord wordt? Het zou betekenen dat, als wij voortdurend problemen
met een bepaald land hebben, de EU en andere EU-lidstaten mede met ons actie
ondernemen, en natuurlijk ook andersom. Anders blijven wij immers praten over
"wel willen en niet kunnen". Kan de minister informatie uitwisselen met andere
lidstaten over ervaringen met betrekking tot weigerachtige lidstaten? Misschien
kan die informatie van nut zijn voor de binnenkort te voeren debatten over
het terugkeerbeleid.Bij punt 2 van de agenda heb ik de vraag wat eigenlijk "illegaal ingereisde
asielzoekers" zijn. Volgens mij zijn mensen of illegaal, of asielzoeker. In
de procedure kan wellicht blijken dat iemand op een zodanige manier is ingereisd
dat daardoor het asielverzoek wordt afgewezen, maar de term "illegaal ingereisde
asielzoekers" is mij niet duidelijk.Bij punt 3 van de agenda wordt gesproken over een EU-asielagentschap.
Ik wijs erop dat nog op te richten uitvoeringsorganisaties op EU-niveau democratisch
goed moeten worden ingebed. Er moet op de een of andere manier democratisch
greep blijven op de taken die worden uitbesteed of in handen worden gegeven
van een uitvoeringsorganisatie. Op nationaal of op EU-niveau moeten daar goede
afspraken over worden gemaakt.Ook ik vind de aantekeningen bij punt 4 niet duidelijk. Redenerend vanuit
het subsidiariteitsprincipe zou je moeten denken dat er grensoverschrijdende
problemen zijn omdat de EU erover gaat, maar welke private partijen zijn er
dan bij problemen op grensoverschrijdend niveau? Gaat het om internationale
banken? Welke publieke partij is dan de pendant van de internationaal opererende
private partij? Of gaat het alleen om een protocol met lidstaten en private
partijen op nationaal niveau?Ten slotte een algemene opmerking over het komende Nederlandse voorzitterschap.
Het succes van het voorzitterschap is mede afhankelijk van de organisatie
en de informatie die wij krijgen. Het zou zonde zijn als voorstellen geen
doorgang vinden door het ontbreken van parlementaire goedkeuring, omdat wij
de stukken te laat hebben gekregen. Wij zullen overigens niet schromen om,
indien nodig, dit instrument in te zetten als wij te laat informatie krijgen,
los van de vraag wat wij van de inhoud van die informatie vinden. Het belang
van een ordentelijke parlementaire procedure weegt voor ons vaak even zwaar
als de inhoud van de zaak zelf.De heerDe Wit(SP)Voorzitter. Ik wil graag eerst de punten 2 en 3 samen bespreken. Langzamerhand
blijkt uit te komen waar wij al in 2002 regelmatig over gesproken hebben,
namelijk dat de debatten over minimumnormen voor asielprocedures ertoe leiden,
dat de minimumnormen gelijk worden aan de strengste normen die gelden in de
diverse landen. In Nederland is dat ook te zien: de AC-procedure wordt overgenomen,
het ontbreken van opvang als men in beroep gaat tegen een afwijzing in de
asielprocedure, de tweede Duitse procedure, de uitgebreide grensprocedures,
kortom de minimumnormen worden gelijk aan de strengste normen. Vervolgens
zie je dat de landen waar die strengste normen niet gelden, geneigd zijn om
hun eigen wetgeving aan die normen te gaan aanpassen. Zo hebben wij in Nederland
al de vijfjaartermijn bij de asielvergunning en krijgen wij niet een besluitenmoratorium
van één jaar, maar van drie jaar, zo leid ik althans uit de
stukken af. In november 2003 heeft de hoge commissaris voor de vluchtelingen
gezegd dat, als dit dan de minimumnormen voor de asielprocedures worden, hij
liever helemaal geen minimumnormen heeft. In zijn toespraak is hij vervolgens
weer gekomen met het idee van toelating via een verdeelsleutel.Wat vindt de minister nu van deze ontwikkeling? Vindt hij het gunstig
dat wij steeds verder afzakken naar nog strengere normen en onze wetgeving
daaraan aanpassen? Wat is uw mening over de toekomstige Europese lidstaten?
Is er enig zicht op wat zij op dit moment voor asielprocedures hebben? Passen
zij zich klakkeloos aan de minimumnormen aan? Kent u het standpunt van deze
landen?Ten aanzien van de bescherming in de regio kan ik mij nog levendig het
debat herinneren dat wij in juni 2003 gehad hebben met de minister over de
"Alleingang" van Nederland inzake de opvang respectievelijk bescherming in
de regio. Uit dat debat is toen niet duidelijk geworden wat het kabinet van
plan is met de bescherming respectievelijk opvang in de regio. De minister
heeft wel toegezegd dat de Kamer geïnformeerd zou worden over de verdere
stappen. Ik heb daar sindsdien niets meer over vernomen. Hoe staat het daar
nu mee? Een tweede vraag is wat nu de status is van de discussies in Europa
over de bescherming in de regio. Van de kant van de Kamer is toen in ieder
geval door een aantal fracties gezegd dat zij alleen daartoe wilden overgaan
als zij er zeker van konden zijn dat de opvang van mensen in de regio humaan
en fatsoenlijk zou zijn. De omstandigheden voor die mensen diende in ieder
geval zo goed mogelijk te zijn. Wil de minister hier opheldering over geven?Ik heb voorts een opmerking over de speerpunt van het Ierse voorzitterschap,
als ik het zo mag noemen, de publiek-private samenwerking bij de criminaliteitsbestrijding.
Ik heb gezien dat er een groot aantal bedrijven wordt genoemd. Het zijn niet
de minste: een van de grootste banken ter wereld en Microsoft worden genoemd.
Wat houdt die publiek-private samenwerking precies in? Normaal gesproken zou
je gaan praten en onderhandelen als de Nederlandse overheid – om ons
daar maar eens toe te beperken – gebruik wil maken van bankgegevens
of behoefte heeft aan aparte ICT-technologie. Maar wat houdt samenwerking
in? Betekent het dat er verdergaande afspraken worden gemaakt?
Betekent het dat bijvoorbeeld het bedrijfsleven iets van de publieke overheid
wil? De diverse varianten van publiek-private samenwerking die wij op dit
moment in Nederland kennen, houden in dat er afspraken worden gemaakt tussen
overheden en bedrijven. Hoe zou publiek-private samenwerking er uitzien op
het gebied van de opsporing van criminaliteit? Als het erom gaat de kennis
en knowhow van bedrijven ter beschikking te stellen, dan is daar geen samenwerking
voor nodig, want kennis en knowhow kun je kopen. Wil de minister hier opheldering
over verschaffen?Voorzitter. Ik wil ook het punt van de persoonsgegevens nog aan de orde
stellen. De minister heeft daar onlangs nog vragen over beantwoord. Hij heeft
gezegd dat er overeen was gekomen dat 34 gegevens worden verzameld van passagiers.
Draagt de minister al kennis van het standpunt van het College bescherming
persoonsgegevens over deze uitkomst van de onderhandelingen? Ik zie ook dat
de minister wel tevreden is over het resultaat, terwijl er aan de andere kant
is gebleken dat de gegevens ter beschikking worden gesteld aan een heel moeilijk
computersysteem. In het Engels heet dat systeem "computer-assisted passenger
prescreening system", afgekort CAPS II. Dat CAPS II voldoet echter niet aan
de Europese criteria voor een zorgvuldige omgang met persoonsgegevens. De
data die daar worden opgeslagen worden immers zonder toestemming van de passagier
voor meerdere doeleinden en voor langere termijn verzameld. Heeft dit de instemming
van de minister? Verder blijkt uit een van de stukken dat er op 30 maart een
nieuwe regeling zou komen, althans dan staat het op de agenda. Wat wordt er
dan besproken? Er is nu immers overeenstemming bereikt. Komt er dan toch nog
een vervolg op en zo ja, kan de Nederlandse overheid daar gebruik van maken
om eventueel aanvullende eisen te stellen?MinisterDonnerHet is mij niet helemaal duidelijk over welke stukken u het hebt. Waarin
is mijn mening geregistreerd over de gemaakte afspraken?De heerDe Wit(SP)Op 19 december heb ik Kamervragen gesteld. Bij brief van 14 januari heeft
de minister die vragen beantwoord. Daarin geeft hij de stand van zaken van
dat moment aan. Ook schrijft de minister dat er nog twee dingen dienen te
gebeuren: de Europese commissie dient ter zake een besluit dient te nemen
en het wordt zelfs nog aan het Europees parlement voorgelegd. Dit is dus mijn
bron. Vandaar mijn vraag of dit het eindstadium is dan wel dat er nog een
vervolg op komt. Immers, het punt staat opnieuw op de agenda. Gaan overigens
Italië en Oostenrijk ermee akkoord? Dit waren namelijk de twee landen
die zich aanvankelijk verzetten tegen die plannen van de Europese Commissie.
Kan de minister hierover dus nog enige helderheid verschaffen?Voorzitter. Europol is heel vaak ter sprake geweest. Recent is er een
boek over Europol verschenen met de titel: de keizer in lompen. Dat boek gaat
over de samenwerking binnen Europa. Heeft de minister al kennis genomen van
de inhoud van dit boek? Daarin wordt geen florissant beeld geschetst van de
samenwerking en evenmin van Europol.MevrouwAlbayrak(PvdA)Deze punten staan formeel niet op de agenda. Wil de heer De Wit dat de
minister deze punten in de informele raad bespreekt? Wij zijn per slot van
rekening bezig met de voorbereiding van die informele raad.De heerDe Wit(SP)Als ik zou kunnen bereiken dat de minister met name die twee punten zou
willen bespreken, telde ik mijn zegeningen. In eerste instantie wil ik graag
het oordeel van de minister vernemen over de twee door mij genoemde punten.
Die kunnen namelijk op de informele raad aan de orde gesteld worden.MinisterDonnerVoorzitter. Ik zal ook mijn bijdrage leveren om dit debat binnen redelijke
tijd af te ronden. Ik zal dus niet proberen om mijn gedachten op dit punt
verder te ordenen.Inderdaad bespreken wij hier niet de voorbereidingsprocedure. Ik ga nog
wel even in op het tijdig toesturen van stukken, waarover de heer Visser heeft
gesproken. De regering zal trachten de stukken te versturen zodra die binnen
zijn om te voorkomen dat dit een punt van bezwaar vormt. Ook tijdens het Nederlandse
voorzitterschap blijven wij afhankelijk, zo vrees ik, van het moment waarop
de zaken besproken kunnen worden. Het laat zich nu al aanzien dat tijdens
het Nederlandse voorzitterschap de tijdschema's ook zeer krap zullen zijn.
Die procedure moet aan de orde komen, maar, nogmaals, dat gebeurt nu niet.De meeste woordvoerders hebben gesproken over de publiek-private samenwerking.
Ook bij een andere procedure zal dat punt echter niet verder voorbereid kunnen
worden. Het stuk dat daarop slaat, zal door het Ierse voorzitterschap op de
agenda geplaatst worden. Daar is de informele raad ook voor. Aan de hand van
de uitkomst en van het verslag moeten wij een volgende keer eventueel verder
spreken over het vervolg.De heer Van Haersma Buma vroeg wat hij zich daarbij moest voorstellen.
De heer De Wit heeft gevraagd wat die samenwerking inhoudt. Welnu, de stukken
daarover zijn bekend. Er is een conferentie over gehouden. Daarbij ging het
meer over datgene waarvan in Nederland al lang sprake is. Vanmorgen heb ik
daarover een convenant gesloten met het bedrijfsleven. Ik doel op het terugdringen
van de criminaliteit binnen het bedrijfsleven en de maatregelen die daarvoor
nodig zijn. De Ieren hebben op dat terrein goede ervaringen opgedaan. Dat
geldt voor ons in wezen ook. Voor zover ik kan overzien, betekent dat niet
dat particuliere bedrijven worden ingeschakeld bij de opsporing van strafbare
feiten. Het gaat om de vraag welke maatregelen de bedrijven kunnen nemen en
welke de overheid. In dat opzicht zijn wij er ook positief over gestemd dat
bestrijding van criminaliteit een gezamenlijke verantwoordelijkheid blijft
van de overheid en het bedrijfsleven. De heer Visser vroeg hoe dit zich verhield
met de subsidiariteitgedachte. Dit punt wil ik graag aan de orde stellen tijdens
de discussie in Dublin. Ik wil weten wat de winst is van een gemeenschappelijk
protocol op dit vlak en wat andere mogelijke vormen zijn. Uit het stuk blijkt
dat er een zekere link bestaat met de ontneming van onterecht verkregen voordeel
en de uitwisseling van informatie. Ik kan mij voorstellen dat het grensoverschrijdend
uitwisselen van verschillende vormen van informatie voordelen
oplevert. Ik herhaal echter dat dit niet direct aan de orde is, omdat eerst
de vraag een rol speelt welke informatie wel en welke niet kan worden doorgespeeld.
Ik zeg alleen dat ik inzie dat samenwerking op bepaalde vlakken winst kan
opleveren, zeker voor grensoverschrijdende bedrijven. Als ik mij niet vergis,
zijn vooralsnog de tien beginselen aan de orde die op de agenda zijn gezet.
Een aantal deskundigen is daarmee tijdens de conferentie van mei jl. gekomen.
Wij hebben die beginselen toen voorbereid. Een groot deel daarvan kan ik aanvaarden.
Wij hebben ze ook binnenlands aanvaard. Andere kwesties zijn echter of dat
gemeenschappelijk moet worden aanvaard en of iedereen het altijd volgens dat
systeem moet doen. Ik betwijfel dat dit noodzakelijk is. Ik zeg dan ook eerlijk
dat ik tijdens het komende voorzitterschap niet als eerste luidkeels zal roepen
waar dit voor nodig is en waarom wij het doen. Ik wacht liever de reacties
van andere landen af alvorens duidelijk te maken wat de verdere teneur op
dat punt moet zijn. Als ik het goed heb begrepen, wil de Ierse regering dit
onderwerp het liefst tijdens haar voorzitterschap afronden.MevrouwAlbayrak(PvdA)Begrijpen wij elkaar goed? De minister begon te zeggen dat hij dit niet
uitgebreider had kunnen voorbereiden, zelfs al had de Kamer daarom gevraagd.
Ik waag dit te betwijfelen. De reden van de nieuwe werkwijze van de Kamer
en de regering bij de voorbereiding van de JBZ-raden was toch dat in ieder
geval de Kamer vond dat wij veel te reactief waren door het agendapunt dat
voortvloeit uit wat Europa bedenkt, te annoteren? Dat moesten wij toch omdraaien?
Dit is een gelegenheid bij uitstek om dat te doen. De regering moet dus een
standpunt innemen zodra de Dublinverklaring met een x-aantal aanbevelingen
is opgesteld in plaats van af te wachten wat de andere landen vinden en de
boel af te tasten. De Kamer wil met de minister juist substantiële debatten
voeren over wat de regering van de publiek-private samenwerking vindt.MinisterDonnerDaarover bestaat ook geen misverstand. Het gaat erom dat het stuk niet
veel eerder zou zijn gekomen. De commissie heeft dit punt namelijk niet op
de agenda geplaatst, maar het voorzitterschap. De Kamer kon het stuk dus niet
veel eerder krijgen dan nu het geval is geweest. Wij hadden het ook niet.
Ik ben het ermee eens dat erover moet worden gepraat. Ik heb zojuist dan ook
gezegd dat wij de verschillende beginselen stuk voor stuk kunnen doorlopen.
Ik herhaal dat ik een aantal van die beginselen zeer wel herken en billijk
in het door ons gevoerde beleid. Toch zie ik niet wat de directe meerwaarde
van de opstelling van een Europese verklaring van Dublin is. Daarom heb ik
gezegd dat ik de meningen van andere landen wil afwachten. Ik wil horen wat
volgens hen het voordeel van een verklaring op dit punt is alvorens daar een
standpunt over in te nemen. Dat is alles.De commissie heeft een voorstel ingediend over het bewijsverkrijgingsbevel.
Het staat nu op de agenda voor een toelichting van de Commissie. Iedereen
vindt dit een onderwerp waarover nu eens grondiger gesproken zou moeten worden;
daar ben ik het volstrekt mee eens. Dit is ook minder afhankelijk van de standpunten
in de informele raad, want dit onderwerp gaat verder. Ik wijs erop dat het
hierbij ook blijkens de voorstellen van de Commissie gaat om informatie die
er al is, maar ook om informatie die er nog niet is. Dan praten wij over dingen
uitzoeken, telefoons aftappen etc. Er zijn dus fundamentele beginselen in
het geding, zodat wij eens goed moeten nadenken over hoe wij hiermee kunnen
beginnen. Zelfs op het punt van informatie die er is, houden de voorstellen
wel degelijk in dat nationale dwangmiddelen gebruikt worden ter handhaving
van het recht van andere lidstaten. In het voortgaande proces van samenwerking
zal dit er op een gegeven moment van komen. Nederland staat helemaal niet
negatief tegenover dit voorstel, al wil ik ook weer niet zeggen dat wij er
helemaal positief tegenover staan, omdat het een aantal implicaties heeft.
Maar ik erken dat er een probleem is en ik sta dan ook open voor oplossingen,
want de rechtshulpprocedures zijn lang en wij moeten hier dus iets aan doen.
Er is een Europees arrestatiebevel en wij vereenvoudigen de rechtshulp bij
de uitlevering van personen op een aantal punten, dus het zou wat vreemd zijn
om bij het verkrijgen van informatie de oude procedures te handhaven. Ik ben
het er dan ook mee eens dat het verstandig zou zijn, dit eens grondig te bespreken.
Hoe wij voortaan op dit vlak zullen opereren, is dus minder afhankelijk van
wat ik in Dublin zal zeggen.Ik zie in dat het nuttig zou zijn, de procedure voor kleine geldvorderingen
te vereenvoudigen. De huidige richtlijn impliceert het wederzijds erkennen
van procedures bij alle verschillen die er zijn. Nederland kent in de vorm
van de gang naar de kantonrechter al een vereenvoudigde procedure en ook andere
landen kennen een vereenvoudigde procedure. Op zichzelf zou je dus heel wel
tot overeenstemming moeten kunnen komen. Maar bij de reactie in het ingediende
stuk gaat het eigenlijk om wederzijdse erkenning zonder een minimumprocedure,
zodat alle procedures op één lijn gezet worden, en om het exequatur.
Het is dus geen reactie op de punten van de richtlijn, maar op de vraagpunten
die door het Ierse voorzitterschap worden opgeworpen. Daarbij is het de vraag
of het exequatur moet worden geregeld in het kader van de verordening of in
het kader van deze richtlijn. Wij hebben aangegeven dat wij bij het opstellen
van de verordening terughoudend zijn geweest om het exequatur zonder meer
af te schaffen bij de onbetwiste vorderingen, omdat dit niet zo'n grote vereenvoudiging
zou betekenen ten opzichte van de executieverordeningen. En op dit punt geldt
evenzeer dat het grootste obstakel voor de vereenvoudigde procedure de taalbarrière
is. Hoe je het ook wendt of keert, het proces moet in een andere taal gevoerd
worden; dit probleem los je niet op met een aantal minimumvoorschriften. Er
is dus sprake van een zekere terughoudendheid, maar wij zijn bereid om op
de verschillende vraagpunten in te gaan. De standpunten hangen dus samen met
eerder door Nederland ingenomen standpunten.Ten slotte nog de vraag van de heer Van Haersma Buma over de betrokkenheid
van Nederland bij de totstandkoming van de drugsstrategie voor 2005. Nederland
werkt, wat dit betreft, zeer nauw samen met het Ierse voorzitterschap bij
de voorbereiding. Ierland en Nederland organiseren in mei gezamenlijk een seminar over dat onderwerp in Dublin. Dit seminar moet mede de aanzet
bevatten voor een raadsbesluit onder Nederlands voorzitterschap over de drugsstrategie
binnen de Europese Unie. In die zin is hier sprake van het product van samenwerking
tussen Ierland en Nederland.MinisterVerdonkVoorzitter. Het is misschien goed om, als algemene opmerking, in herinnering
te roepen dat op 20 februari een apart algemeen overleg over de richtlijn
minimumprocedure plaatsvindt. Zoals afgesproken wordt dan de brief behandeld
waarin de richtlijn tot in de details is beschreven. Ik zal daarbij zowel
voorafgaande discussies betrekken die wij hier al eerder hebben gehad, alsook
eventueel nieuwe ideeën uit Dublin.Ik kom tot de beantwoording van de vragen van mevrouw Albayrak. In de
eerste plaats betreft dit haar vraag inzake het gescheiden uitzetten van gezinnen,
in relatie tot de overeenkomst van Dublin. Het algemene uitgangspunt dat ik
vanmiddag heb genoemd, geldt ook hier, namelijk dat gezinnen niet worden gescheiden.
Mevrouw Albayrak vroeg mij om eens te polsen bij collega's hoe zij omgaan
met het uitzetten van gezinnen. Dat lijkt mij een goed idee en ik zal daar
eens informeel met de collega's over van gedachten wisselen; dit zal vervolgens
teruggekoppeld worden.Voorts vroeg mevrouw Albayrak wat zij zich moest voorstellen bij de praktische
samenwerking. Nu, dat is bijna alles wat je kunt bedenken bij praktische samenwerking.
Er zijn heel veel richtlijnen onder het Italiaanse voorzitterschap goedgekeurd.
Wij zijn nu bezig om te kijken hoe wij zoveel mogelijk samen de vluchten kunnen
organiseren. Hoe kunnen wij voorts de Commissie helpen in het realiseren van
nog meer terug- en overnameovereenkomsten? Zo is er nog een aantal voorbeelden
te bedenken.Wat betreft het onderzoek naar veilige landen, in de zin van landen waar
iemand nog niet eerder is geweest, merk ik het volgende op. Zoals mijn collega's
van Buitenlandse Zaken en Ontwikkelingssamenwerking en ik reeds aan de Kamer
hebben geschreven in onze laatste brief over bescherming in de regio, pakken
wij dit onderwerp gefaseerd aan. Het begint met het versterken van de beschermingscapaciteit.
Pas nadat de realisatie daarvan rond is, kan er sprake zijn van terugkeer.
Terugkeer zonder eerder verblijf, voor zover dit mogelijk blijkt, ligt in
de tijd gezien nog verder weg. Wij onderzoeken of dit kan, maar wij doen dat
niet alleen. Met name de mededeling van de Commissie, die vóór
juni 2004 zal uitkomen, zal hierin een belangrijke rol spelen. Kortom, het
is op dit moment moeilijk aan te geven wanneer dit onderzoek is afgerond.
Duidelijk is wel dat het kunnen sturen van asielzoekers naar een land waar
zij nooit zijn geweest, een ingewikkeld juridisch en politiek bouwwerk zal
worden. Over de wenselijkheid en de haalbaarheid zal vooral internationale
overeenstemming moeten worden bereikt, waarbij het ook gaat om de UNHCR.Mevrouw Albayrak vroeg mij om naast het verslag dat er normaal al komt,
ook uitgebreid verslag te doen van de speech van de heer Lubbers en daarbij
te betrekken de reactie van de andere landen daarop. Ik zeg toe dat dit verslag
naar de Kamer komt.De heer Van Haersma Buma vroeg wat de Ieren verstaan onder common policy
en de readmission. Nu, dat is precies wat er wordt bedoeld bij agendapunt
1.Als het gaat om het EU-terugkeerbeleid, is de Ierse inzet een heel praktische.
Er zijn veel richtlijnen aanvaard in de afgelopen periode. Het agentschap
buitengrenzen moet nu worden ingevuld en ook de common unit moet worden ingevuld.
Wij gaan dus vooral heel praktische zaken gedurende dit voorzitterschap doen.De heer Van Haersma Buma vroeg mij om aan UNHCR de boodschap over te brengen
dat hij ook moet meewerken aan de opvang in de regio. Dat zal ik graag doen.De heer Visser stelde een vraag over de vlieg- en landingsrechten. Wie
is er bijvoorbeeld verantwoordelijk als een transitvlucht strandt? Het is
heel duidelijk dat bij uitzetting altijd het uitzettende land verantwoordelijk
is. Het zogenaamde vliegland volgt. Dat betekent dat als op Schiphol een transit
zou stranden, altijd het uitzettende land de persoon in kwestie terugneemt.De heer Visser vroeg verder op welke manier wij weigerachtige landen zouden
kunnen aanspreken en of daarbij meer kan worden samengewerkt met andere Europese
landen. Hij sprak in dat verband over het uitwisselen van ervaring. Het lijkt
er op dat hij de agenda van de Ieren kent. Dit zijn namelijk de onderwerpen
waarover wij op deze informele raad van gedachten gaan wisselen. De volgende
keer kom ik hier dan ook graag op terug. Men snapt echter wel dat ik er zeer
voor ben om weigerachtige landen op hun verantwoordelijkheid aan te spreken.Wat zijn illegaal ingereisde asielzoekers? Dat zijn personen die illegaal
het land binnenkomen, dus die illegaal inreizen, en die daarna asiel aanvragen.De heer Visser maakte vervolgens nog een opmerking over de wenselijkheid
van een ordentelijke parlementaire procedure. Het is logisch dat ik daaraan
aandacht besteed.De heer De Wit denkt dat de minimumnormen strenger worden. Met die stelling
ben ik het niet eens. Het gaat wel degelijk om de laagste normen waaraan de
lidstaten, ook de nieuwe, zich moeten houden. Bij veel lidstaten zal het voldoen
aan de laagste normen nog een forse investering vergen, bijvoorbeeld in de
rechtsbijstand. Laat duidelijk zijn: ik zie het in acht nemen van de minimumnormen
als een begin. Als de richtlijn er eenmaal is, hebben wij een basis en op
grond daarvan kunnen wij verder werken. Uiteindelijk zou dat moeten leiden
tot een gemeenschappelijk normenstelsel. Nu moeten wij echter onder ogen zien
dat de asielsystemen van de diverse lidstaten erg veel verschillen. Er zal
nu dan ook niet meer gedaan worden dan het nemen van de eerste stap.De geachte afgevaardigde vroeg zich verder af of er de garantie is dat
de nieuwe lidstaten aan de norm kunnen voldoen. De nieuwe lidstaten zullen
zich moeten aanpassen aan het Europese acquis. Dat betekent dat zij aan de
huidige normen moeten voldoen als zij nu tot de EU toetreden. Daarnaast moeten
zij zo werken dat zij zo snel mogelijk kunnen realiseren waartoe wij ondertussen
beslissen. Als de minimumnormen worden aanvaard, zullen de nieuwe lidstaten
die dus ook moeten hanteren. De betrokken landen zijn heel hard bezig met
het nemen van de nodige maatregelen. Daarbij worden zij ondersteund.Wat de bescherming in de regio betreft, wijs ik erop dat op 28 oktober
een brief naar de Kamer is gestuurd, ondertekend door de ministers van Buitenlandse
Zaken, Ontwikkelingssamenwerking en mij, waarin de voortgang van de projecten
voor bescherming in de regio is aangegeven. Daarbij wordt gesproken over de
internationale ontwikkeling, de EU-ontwikkeling en de concrete projecten en
in bijzonder over de Nederlandse activiteiten daarbij.MinisterDonnerVoorzitter. Ik moet nog op twee opmerkingen van de heer De Wit over de
samenwerking in Europol reageren. Hij sprak over de keizer in lompen. Ik heb
vanochtend met minister Dekker een overeenkomst ondertekend die de nieuwbouw
van het Europolgebouw betreft, zodat er sprake is van aankleding. De inhoud
van het boek waarover de heer De Wit sprak, ken ik niet, maar de inzet van
het Nederlandse voorzitterschap zal zijn om met name de samenwerking beter
gestalte te geven. Wij willen ons op praktische aspecten richten en nagaan
waar zich bij de samenwerking de beperkingen en obstakels voordoen.Wat de uitwisseling van informatie betreft is mij duidelijk dat de heer
De Wit refereert aan mijn antwoord op zijn vraag wat mijn mening is over het
besluit van de Commissie. Hij stelt vast wat de Commissie heeft gedaan. Ik
ben daar nog niet officieel over ingelicht. Vermoedelijk zal het tijdens de
raad aan de orde komen. Ik zeg gaarne toe dat ik, wanneer duidelijk wordt
wat de definitieve regeling wordt en wanneer deze er komt, de Kamer daarover
schriftelijk zal informeren. Het punt heeft voortdurend de aandacht gehad.De heerDe Wit(SP)Ik heb nog een vraag aan de minister voor Vreemdelingenzaken en Integratie.
De minister heeft mij duidelijk gemaakt wat er in Europa aan de hand is. Ik
verwees echter naar het algemeen overleg van 25 juni vorig jaar met de minister
en met de staatssecretaris voor Europese Zaken. Toen werd gesproken over een
aparte Nederlandse aanpak. Twee landen zouden, ondanks het standpunt van de
meerderheid om er verder over te praten, alvast willen beginnen met een eigen
aanpak van de bescherming en de opvang in de regio. Ik vroeg de minister naar
de staten van zaken op dat punt.MinisterVerdonkHet is mij nu duidelijk wat u bedoelt. Het was nog vóór
Thessaloniki. Daar zijn besluiten besloten en op grond daarvan zijn wij nu
bezig om met meerdere landen pilots te vormen. De heer De Wit heeft gelijk.Sluiting 19.55 uur.XNoot1Samenstelling: Leden: Van de Camp (CDA), Klaas de Vries (PvdA), Van Heemst (PvdA), Vos
(GroenLinks), Rouvoet (ChristenUnie), Adelmund (PvdA), De Wit (SP), Albayrak
(PvdA), Luchtenveld (VVD), Wilders (VVD), Weekers (VVD), De Pater-van der
Meer (CDA), voorzitter, Çörüz (CDA), Verbeet (PvdA), ondervoorzitter,
Lazrak (SP), Wolfsen (PvdA), Tonkens (GroenLinks), Jan de Vries (CDA), Van
Haersma Buma (CDA), Eerdmans (LPF), Van Vroonhoven-Kok (CDA), Nawijn (LPF),
Van Fessem (CDA), Straub (PvdA), Griffith (VVD), Van der Laan (D66) en Visser
(VVD). Plv. leden: Van Hijum (CDA), Dijsselbloem (PvdA), Timmer (PvdA), Halsema
(GroenLinks), Van der Staaij (SGP), Kalsbeek (PvdA), Van Velzen (SP), Tjon-A-Ten
(PvdA), Van Baalen (VVD), Blok (VVD), Hirsi Ali (VVD), Aasted Madsen-van Stiphout
(CDA), Jager (CDA), Van Heteren (PvdA), Vergeer (SP), Arib (PvdA), Karimi
(GroenLinks), Buijs (CDA), Sterk (CDA), Varela (LPF), Joldersma (CDA), Hermans
(LPF), Ormel (CDA), Van Dijken (PvdA), Örgü (VVD), Lambrechts (D66)
en Rijpstra (VVD).XNoot2Samenstelling: Leden: Kalsbeek (PvdA), Van Heemst (PvdA), Noorman-den Uyl (PvdA), voorzitter,
Vos (GroenLinks), Cornielje (VVD), Adelmund (PvdA), De Wit (SP), Van Beek
(VVD), ondervoorzitter, Van der Staaij (SGP), Luchtenveld (VVD), De Pater-van
der Meer (CDA), Nawijn (LPF), Lazrak (SP), Wolfsen (PvdA), Tonkens (GroenLinks),
Spies (CDA), Eerdmans (LPF), Sterk (CDA), Van der Ham (D66), Haverkamp (CDA),
Van Fessem (CDA), Smilde (CDA), Straub (PvdA), Boelhouwer (PvdA), Hirsi Ali
(VVD), Szabó (VVD) en Van Hijum (CDA). Plv. leden: Klaas de Vries (PvdA), Dijsselbloem (PvdA), Fierens (PvdA),
Halsema (GroenLinks), Schippers (VVD), Dubbelboer (PvdA), Kant (SP), Rijpstra
(VVD), Slob (ChristenUnie), Wilders (VVD), Rambocus (CDA), Varela (LPF), Vergeer
(SP), Van Nieuwenhoven (PvdA), Van Gent (GroenLinks), Çörüz
(CDA), Hermans (LPF), Atsma (CDA), Giskes (D66), Bruls (CDA), Van Bochove
(CDA), Algra (CDA), Hamer (PvdA), Leerdam (PvdA), Griffith (VVD), Balemans
(VVD) en Eski (CDA). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-23490-310.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl