Het functioneren van het Centraal Orgaan Tarieven Gezondheidszorg; Verslag algemeen overleg over rapporten van de Algemene Rekenkamer: functioneren van het COTG en subsidieverlening door de Ziekenfondsraad
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 24209, nr. 3

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

12-09-1995

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1994-1995

24209 nr. 3

29-08-1995

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamVragen en opmerkingen uit de commissiesAntwoord van de ministerDiscussie in tweede termijnOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 24209Toon alle publicaties in het hoofddossier
Kamerdossier 24210Toon alle publicaties in dit dossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 36 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
24 209Het functioneren van het Centraal Orgaan Tarieven Gezondheidszorg24 210Subsidieverlening door de Ziekenfondsraadnr. 3VERSLAG VAN EEN ALGEMEEN OVERLEGVastgesteld 29 augustus 1995De algemene commissie voor de Rijksuitgaven1
en de vaste commissie voor Volksgezondheid, Welzijn en Sport2 hebben op 27 juni 1995 overleg gevoerd met minister Borst-Eilers van
Volksgezondheid, Welzijn en Sport over een tweetal Algemene-Rekenkamerrapporten,
te weten:– Functioneren van het Centraal Orgaan Tarieven Gezondheidszorg (kamerstuk 24 209, nr. 2);– Subsidieverlening door de Ziekenfondsraad (kamerstuk
24 210, nr. 2).Van het overleg brengen de commissies als volgt verslag uit. Vragen en opmerkingen uit de commissiesDe heer De Jong (CDA) vond het rapport over het COTG, alsmede
de reacties erop van het COTG en van de minister, bevredigend. Ook hij stond
een samenhangend beleid voor, maar als uitgangspunt is dat de kosten beheerst
moeten worden en er kostendekkende, op kostencalculatie gebaseerde tarieven
dienen te zijn, is enige spanning niet te voorkomen. Hij voelde er niet voor
het COTG volledig de vrijheid te geven om via kostprijscalculaties alle tarieven
te bepalen, omdat daarmee een open-einderegeling ontstaat. Wanneer de minister
dan ook behoefte eraan heeft om van haar aanwijzingsbevoegdheid gebruik te
maken, ook als daarmee een systeem van evenwichtige tarieven wordt verstoord,
moge dat wellicht geen samenhangend beleid zijn, maar het kan wel een nuttig
beleid zijn.De rapportage over de subsidieverlening door de Ziekenfondsraad bevat
het op zichzelf terechte verwijt dat tijdelijke subsidieregelingen een permanent
karakter hebben gekregen en onvoldoende worden geëvalueerd. De Kamer
heeft overigens dit permanente karakter mede bevorderd door niet te komen
tot een afgeronde stelselherziening. De verwachting van de minister, in het
licht van haar nota «Zorg in het regeerakkoord», dat een en ander
nu geregeld zal worden, vond de heer De Jong van een gezond optimisme getuigen.
Hij verwachtte niet dat de tijdelijkheid daardoor minder permanent zal worden. Hoewel de Ziekenfondsraad meent dat de tijdelijkheid een belemmering is
voor een evaluatie, achtte hij het nuttig, nu de subsidieregelingen een langer
leven blijken te hebben, om een programma op te stellen om de subsidieregelingen
periodiek tegen het licht te houden. Daarbij moet duidelijk zijn wat de oorspronkelijke
doelstelling is van een subsidie en hoe vervolgens de effectiviteit kan worden
vastgesteld. Aan de hand hiervan kan dan worden beoordeeld of een subsidiedoelstelling
nog relevant is en of men tevreden kan zijn over de mate van effectiviteit.Hij was het niet eens met de stelling die ook enigszins doorklinkt in
het rapport, dat er geen tijdelijke subsidieregelingen zouden moeten zijn.
Het kan nuttig zijn om eerst enige tijd te experimenteren met zaken die zich
aandienen om te zijner tijd. als voorziening in de wet te worden opgenomen.
In dat kader lijkt tijdelijkheid een goede zaak, maar hij vroeg de minister
wel om er bij de Ziekenfondsraad op aan te dringen, dat de subsidieregelingen
op een behoorlijke manier worden geëvalueerd.Mevrouw Kamp (VVD) sloot zich met betrekking tot het rapport
over het COTG aan bij de woorden van de heer De Jong. Ook zij vond kostenbeheersing
in de volksgezondheid essentieel en de VVD-fractie heeft dan ook steeds steun
gegeven aan aanwijzingen om overschrijdingen te compenseren. Het zou overigens
niet altijd een kwestie van aanwijzingen behoeven te zijn; er kan ook worden
nagegaan of op andere manieren compensatie gevonden kan worden, bijvoorbeeld
door de omvang van de verstrekkingen te mitigeren. Is ook naar dergelijke
mogelijkheden gekeken?Zij nam er kennis van dat nu wordt beoogd de rentelasten binnen een bepaalde
normering te brengen, gezien de opmerking in het ARK-rapport dat het zo goedkoop
mogelijk lenen van geld en het inlopen van financieringsachterstanden niet
worden gestimuleerd.Bij het hoofdlijnendebat had zij een aantal vragen gesteld waarop zij
nog een antwoord verwachtte, o.a. die inzake de contracteervrijheid welke
in overeenstemming is met het regeerakkoord. Het kabinet kiest er bij de revalidatie-inrichtingen
voor om weer de kant van de contracteerverplichting op te gaan en mevrouw
Kamp voelde daar beslist niet voor. Bij bijvoorbeeld financiering van verbouwingen
zal contracteervrijheid de besturen juist prikkelen om niet alleen van de
huisbankier, maar ook van andere banken offertes te vragen.De vraag is hoe het voor elkaar te krijgen is dat enerzijds de macro-kosten
binnen het budget blijven, terwijl anderzijds in de tarieven recht wordt gedaan
aan afzonderlijke kosten, met toepassing van kostprijsberekening. Het COTG
richt zich op dit laatste aspect, het bedrijfseconomische. Kan de minister
aangeven hoe op den duur die twee aspecten kunnen samengaan, in het licht
ook van de wens om wat meer concurrentie te krijgen in het zorgaanbod?Tegenover de uitgebreide rapportering over de subsidieverlening door de
Ziekenfondsraad plaatste mevrouw Kamp de politieke werkelijkheid, te weten
de stagnatie in de discussie en besluitvorming over de stelselherziening.
De consequentie daarvan is dat tijdelijke subsidiëringen verlengd moeten
worden, waaronder de subsidieregeling ten aanzien van de gezinsverzorging
één van de omvangrijkste is. Daarbij gaat het om miljarden guldens.
Zij vond overigens dat het de Algemene Rekenkamer niet past om de politieke
uitspraak te doen, dat het beter is om van een gesubsidieerde voorziening
een verstrekking te maken, omdat de burger zo meer rechtszekerheid heeft.
Het is immers aan het parlement om uit te maken of een voorziening een subsidie
dan wel een verstrekking moet zijn, terwijl de Rekenkamer de subsidieregelingen
dient te toetsen op doelmatigheid en doeltreffendheid. Zij had daarnaast nog
een tweede meer politiek getinte uitspraak in het ARK-rapport aangetroffen,
namelijk dat de Rekenkamer een nadere prioriteitsstelling mist op het gebied
van zorgbehoeften, knelpunten of doelgroepen. Dit leek mevrouw
Kamp geen taak voor de Ziekenfondsraad in het kader van de subsidieverlening.Uit de stukken had zij de indruk gekregen dat aan de positie van COTG
en Ziekenfondsraad nader aandacht zal worden gegeven in het kader van «Raad
op maat», waarbij beoogd wordt de Ziekenfondsraad uitvoeringsorgaan
te doen zijn. Zij zou graag zien dat het kabinet in dezen een vergelijking
maakt met de uitvoeringsorganisatie bij de werknemersverzekeringen in de sociale
zekerheid, ook wat betreft het toezichthoudend orgaan. Zo kan men zich afvragen
in hoeverre het toezichthoudend orgaan van de Ziekenfondsraad geïncorporeerd
is in de Ziekenfondsraad zelf en in hoeverre het zelfstandig is. Op het terrein
van de werknemersverzekeringen lijkt die scheiding strenger te worden aangebracht.Zij vroeg een toelichting op het standpunt van de minister inzake de eigen
verantwoordelijkheid van de Ziekenfondsraad voor de subsidieverlening. Het
was mevrouw Kamp niet duidelijk geworden in hoeverre de minister vindt, dat
de Ziekenfondsraad een eigen verantwoordelijkheid in dezen heeft.Voorts vroeg zij naar de interne procedure die op het departement wordt
gehanteerd ter zake van de afhandeling van subsidiebesluiten. De minister
ontvangt nu het subsidiebesluit in concept en als zij verder niets doet, houdt
dit automatisch een goedkeuring in. Dient er niet een interne procedure te
zijn waardoor onbedoelde goedkeuringen worden voorkómen?Ten slotte vroeg mevrouw Kamp of de minister voorzag tegemoet te kunnen
komen, zowel in bestuurlijk-wetgevend opzicht als bij de uitwerking van «Raad
op maat», aan de fundamentele kritiek van de Algemene Rekenkamer.De heer Oudkerk (PvdA) meende dat het voor buitenstaanders
twee merkwaardige, zo niet onthutsende rapporten moeten zijn geweest. Zo schreef
de Algemene Rekenkamer in haar persbericht ten aanzien van het COTG, dat de
tarieven die volgens de huidige richtlijnen en rekenregels tot stand komen,
te weinig te maken hebben met de werkelijke kosten, hetgeen vooral bij instellingen
het geval is, omdat de te declareren tarieven niet gebaseerd zijn op de werkelijke
kosten van de verrichting, maar op het toegestane budget van de instelling.
Ten aanzien van het rapport over de Ziekenfondsraad las hij in de krant, dat
sprake is van 40 elkaar overlappende subsidieregelingen en dat niemand zich
verantwoordelijk voelt voor de aansturing. Kortom: het gaf buitenstaanders
de indruk dat sprake is van een hoge alarmfase, terwijl het voor goed-geïn-
formeerden allemaal niet als een verrassing zal zijn gekomen.In het COTG heeft de minister een technisch instituut dat conform de regels
werkt, maar dat zij als het ware «frustreert» met macro-budgettaire
aanwijzingen. Hij had daar begrip voor, maar de voorzitter van het COTG heeft
onlangs in een interview gezegd de aanwijzingen meer dan «spuugzat»
te zijn. De heer Oudkerk vroeg in dit verband hoe het samenhangende beleid,
waar alle partijen een warm voorstander van lijken te zijn, verder vorm krijgt.De gesignaleerde bestuurlijke problematiek diende naar zijn oordeel uitgebreid
ter sprake te komen bij de debatten over de adviesstructuur van VWS, respectievelijk
over de vormgeving van de uitvoerings- en toezichtorganen.De Ziekenfondsraad kan onder eigen verantwoordelijkheid bepalen hoe hij
subsidieregelingen wil uitvoeren. Het is dan merkwaardig te moeten constateren
dat er sprake is van 40 elkaar (deels) overlappende subsidieregelingen. Nu
gesproken wordt over aansturing en over de vraag of de subsidies allemaal
wel even doelmatig worden besteed, zou het plezierig zijn, als de Kamer wat
meer inzicht kreeg in deze overlappingen, met name ten aanzien van de zorgsubsidies.
Kan de minister daartoe een overzicht overleggen? Wie is verantwoordelijk voor de aansturing van de zorgsubsidieverlening?
De heer Oudkerk las het rapport zo dat de minister vindt dat de Ziekenfondsraad
dit is, maar dat de Ziekenfondsraad vindt dat de minister het is. Graag vernam
hij wie er nu specifiek voor de zorgsubsidieverlening verantwoordelijk is.
Ten aanzien van de onderzoekssubsidieverlening had hij begrepen dat de minister
en de Ziekenfondsraad ervan uitgaan dat het initiatief tot regeling daarvan
bij de Ziekenfondsraad ligt, maar dat deze laatste in feite niets actiefs
heeft gedaan. Een wat duidelijker taakverdeling leek hem hier op zijn plaats.
Wat betekent het voorts dat de Ziekenfondsraad alleen besluiten wil nemen
over onderzoeksprogramma's en niet meer over individuele onderzoeken?Hij wees erop dat de verzekeraars geen richting aangeven ter zake van
hetgeen met subsidies wordt gedaan. Zij blijven zich enigszins gedragen als
«betaalkantoren». In principe kunnen de verzekeraars een adviserende
rol spelen bij subsidie-begrotingen, maar zij doen dit niet; de Ziekenfondsraad
stimuleert hen daar ook niet in. In de planning is evenwel voorzien dat in
het tweede compartiment de verzekeraars een sturing krijgen toebedeeld en
uiteindelijk zelfs, als zij volledig gebudgetteerd zijn, de regie. Dit, terwijl
zij thans ten aanzien van de subsidieverlening weinig geïnteresseerd
zijn in doelmatigheidsprikkels en het voorkomen van verspilling. De heer Oudkerk
hoopte dat dit zou verbeteren, als de verzekeraars ook risico gaan dragen.
Zijns inziens zouden zij een uitstekende rol kunnen spelen, als zij er de
instrumenten en ook de wil toe hebben.Hij wees er verder op dat de verzekeringsmaatschappij Nuts subsidiegeld
dat voor intensieve thuiszorg bestemd is, voor de reguliere thuiszorg bestemt.
Dit kan zorginhoudelijk prima zijn, maar de vraag is of het strookt met de
opzet van subsidies.De langdurige zorgsubsidiestromen vormen in feite pseudo-verstrekkingen,
hetgeen de heer Oudkerk bestuurlijk onzuiver vond. Er is tussen subsidies
en verstrekkingen een verschil in de aanspraak die men kan maken, terwijl
bij subsidies bovendien de toegankelijkheid minder is gewaarborgd. Het is
de bedoeling om met subsidies te experimenten en na te gaan wat zorgvernieuwend
zou kunnen werken en hier wordt het subsidie-instrument in feite voor een
ander doel gebruikt. Hij vroeg zich af wat er met al die pseudo-verstrekkingen,
waarvan de Kamer niet precies weet hoe ze eruitzien en hoeveel het er zijn,
gaat gebeuren. Sanering is een mogelijkheid, maar ze kunnen ook in het reguliere
pakket worden ondergebracht. Dit laatste kost geld en de vraag is hoe dat
financieel gedekt kan worden. Is daar al enig inzicht in?Ten slotte wees hij op een zijns inziens merkwaardige subsidieverlening
door de Ziekenfondsraad ten behoeve van een onderzoek van de Artsenfederatie
alternatieve geneeskunde naar de effectiviteit van acupunctuur bij een tenniselleboog.
Met dit onderzoek, waarvan men zich kan afvragen of het veel oplevert uit
een oogpunt van het voorkómen van arbeidsongeschiktheid en ziekteverzuim,
is een bedrag van 2,5 mln. gemoeid. Blijft de minister ook in dit geval bij
haar mening, dat de onderzoekssubsidieverlening de verantwoordelijkheid van
de Ziekenfondsraad is? Of acht zij hier een wat meer dwingende, aansturende
rol van het ministerie van VWS gewenst?De heer Van Boxtel (D66) stelde vast dat de Algemene Rekenkamer
in het rapport over de subsidieverlening door de Ziekenfondsraad forse kritiek
levert. Verontrustend achtte hij het dat blijkens het rapport de bewindspersoon
en de Ziekenfondsraad elkaar de verantwoordelijkheid toebedelen voor de zorgsubsidieverlening.Deelt de minister de aanbeveling van de Algemene Rekenkamer dat er een
integrale evaluatie van diverse zorgsubsidies zou moeten plaatsvinden, en
wel per regio? Heeft de minister tussendoor officiële signalen van de Ziekenfondsraad
gekregen, dat deze zich zorgen maakte over de jaarlijkse verlenging van de
tijdelijke subsidiëringen? Zo ja, wanneer was dat en waarover ging het?
Klopt het verweer van de Ziekenfondsraad dat de tijdelijke subsidieregelingen
dienen als alternatief voor de gebruikelijke financiering op grond van een
wettelijke regeling?In hoeverre denkt de minister maatregelen te nemen om de subsidieverlening
door de Ziekenfondsraad te stroomlijnen, zeker wat betreft de zorgsubsidies?
Kan mogelijk misbruik hiermee worden voorkomen?In hoeverre zal er voor de Ziekenfondsraad nog een beleidsmatige taak
zijn weggelegd na uitvoering van «Raad op maat»? De heer Van Boxtel
vond dat intensief gekeken dient te worden naar het takenpakket van de Ziekenfondsraad.
Uit het veld komt naar voren dat sprake is van overmatige bureaucratie en
dat het, nu alle partijen erin vertegenwoordigd zijn, weer voor ieder wat
wils wordt. Hij achtte de passage over de Ziekenfondsraad in de brief van
12 juni van de minister over de toekomstige advies- en uitvoeringsstructuur
van VWS niet erg helder. Onduidelijk blijft daarbij of de Ziekenfondsraad
in de toekomst beleidsmatige taken blijft uitvoeren.De wijze waarop uitvoering is gegeven aan de subsidieregeling persoonsgebonden
budget vond hij een voorbeeld van hoe het niet moet. De bewindslieden namen
daar de afgelopen week echter geen afstand van. De vraag is of de macht van
de Ziekenfondsraad niet te groot is geworden en of het oordeel over zorgsubsidies
niet primair bij de bewindspersonen en de Kamer moet liggen.Het rapport met betrekking tot het COTG legt de vinger op een gevoelige
plek, te weten het ontbreken van samenhang tussen het macro-budget en de vaststelling
van de afzonderlijke tarieven. Hij realiseerde zich dat de Kamer daar debet
aan is, onder meer door de aanvaarding van een amendement waardoor een top-down-inbreuk
op de tarieven mogelijk is. Hoe denkt de minister dit spanningsveld te hanteren?
In hoeverre zullen de aanpassingen in het zorgstelsel, zoals de verzekeraarsbudgettering
en de invoering van de voorstellen van de commissie-Biesheuvel, kunnen bijdragen
aan het opheffen van de thans aanwezige discrepantie? Antwoord van de ministerDe minister wilde niet vooruit lopen op de discussie over «Raad
op maat» en wilde zich daarom ten aanzien van de vragen die daarop betrekking
hebben, wat terughoudend opstellen. Zij wilde daar liever een uitvoeriger,
diepgaande discussie met de Kamer over voeren. Voor de verschillende uitvoeringsorganen,
zoals COTG en Ziekenfondsraad, zijn werkgroepen geformeerd, samengesteld uit
vertegenwoordigers van het ministerie van VWS en het betrokken orgaan, die
per uitvoeringsorgaan de brief gaan uitwerken waarin de hoofdlijnen geschetst
zijn. Zij zullen daarbij ook nagaan welke praktische problemen er kunnen zijn
bij de nieuwe systematiek. De minister veronderstelde dat dit materiaal zal
kunnen opleveren om na het reces in de discussie te betrekken. Zij achtte
in dit verband eveneens relevant het overleg tussen de minister van Binnenlandse
Zaken en de Kamer over de zelfstandige bestuursorganen. Er zijn aldus verschillende
markeringspunten die met elkaar het kader zullen vormen, waarbinnen inhoudelijk
over Ziekenfondsraad en COTG kan worden besproken.Terecht is gewezen op een spanningsveld tussen enerzijds het streven naar
kostenbeheersing en anderzijds het streven van het COTG naar «richtige
tarieven», tarieven die te maken hebben met de werkelijke kosten. Nu
kan men zeggen dat het budget gelijk is aan het volume van de verrichtingen
maal de tarieven. Dit houdt in dat als het volume te hard stijgt en men toch
aan het budget wil blijven vasthouden, het voor de hand ligt om
op de tarieven te korten. Zo die tarieven al op de kosten waren afgestemd,
wordt de relatie daarmee dan steeds losser. Dit is echter wel het beleid dat
tot dusver werd gewenst. Zonder zich uit te drukken in de bewoordingen van
de voorzitter van het COTG, die de regelmatig terugkerende aanwijzingen «spuugzat»
was, zou de minister toch willen zeggen dat zij het in dezen met hem eens
was. Op het ogenblik is het beleid erop gericht, bijvoorbeeld ten aanzien
van de ziekenhuizen, om dusdanige produktie- en budgetafspraken te maken,
dat op voorhand vaststaat dat in een bepaald jaar binnen het budget gebleven
wordt. Op die manier zou tot een nieuwe en betere systematiek gekomen kunnen
worden. Er wordt voorts gewerkt aan produktprijzen, hetgeen geen simpele operatie
is. Het is de bedoeling om de ongeveer 2000 tarieven voor verrichtingen die
er nu zijn, om te zetten in 100 à 200 produktprijzen. De opzet is af
te geraken van tarieven die weinig meer met de echte kosten te maken hebben.De minister stelde vast dat er nu verkeerde incentives in de tarieven
zitten. Zo worden specialisten vooral betaald op basis van verrichtingen,
terwijl zij weinig krijgen voor het kijken en luisteren. Het «kijk-
en luistergeld» zou derhalve omhoog moeten en het verrichtingengeld
omlaag. Er zijn meer van dergelijke verkeerde incentives; één
daarvan heeft betrekking op de rentekosten. Zij onderkende dat de oorzaak van het duurzame karakter van de tijdelijke
subsidieregelingen van de Ziekenfondsraad gelegen is in de stagnerende stelselherziening.
Zij vond overigens dat er ook wel eens situaties zijn, waarin men gebaat is
bij zo'n subsidiebenadering, bijvoorbeeld bij het persoonsgebonden budget.
Als men dit niet een subsidievorm geeft of er een budget op zet, ontstaat
een kostenexplosie vanwege de grote latente vraag, met name in de thuiszorg.
Zij vond het irreëel te denken dat men helemaal af zou kunnen komen van
langdurige tijdelijke subsidies. Niettemin achtte zij het ook bij een tijdelijke
subsidieregeling mogelijk er een evaluatie op toe te passen. Een subsidieregeling
kent een bepaalde doelstelling en te dien aanzien kunnen meet- of ijkpunten
geformuleerd worden, aan de hand waarvan een evaluatie kan plaatsvinden. Het
rapport van de Algemene Rekenkamer bevat het signaal dat dit wat actiever
zou kunnen en moeten gebeuren. De minister meende dat dit voornamelijk een
taak is van de Ziekenfondsraad en niet zozeer van de individuele verzekeraars.
De laatsten zijn meer aan te merken als uitvoerders van het subsidiebeleid
van de Ziekenfondsraad.Zij vond dat de subsidieregeling zoals deze nu voor de thuiszorg geldt,
een hoger bureaucratisch gehalte heeft dan menigeen wenst. Het was op een
gegeven moment echter ook een kwestie van: òf er toch maar mee beginnen
op deze, nog wat gebrekkige manier en onderwijl proberen het systeem te vervolmaken
òf op weg naar het perfecte dit misschien toch wel goede weer een half
jaar te laten lopen. In dit laatste geval zou ook de vaart wat uit de hele
onderneming zijn gegaan en dat is ook niet goed.Van belang is de vraag of het in de toekomst zal lukken, bij het persoonsgebonden
budget en ook bij andere zorgvernieuwingen die nu in de vorm van een subsidie
geschieden, de kosten op een andere manier te beheersen. Ten aanzien van het
persoonsgebonden budget dacht de minister nadrukkelijk aan een onafhankelijke,
objectieve en ook werkbare indicatiestelling, tot stand te brengen op grond
van een goede evaluatie over een periode van bijvoorbeeld een jaar. Het zou
dan een open- einderegeling zijn, maar door deze aan het begin stevig af te
grendelen, heeft men het volume min of meer in de hand. In dat geval zou tot
een verstrekking kunnen worden overgegaan.Zij wees erop dat de verzekeraars op weg zijn naar een nieuwe situatie
waarin zij risicodragend worden, hetgeen vanzelf prikkels oplevert om met
meer belangstelling naar de uitgavenkant te kijken. Zolang dat nog niet het
geval is en zolang bijvoorbeeld een perifere verzekeraar zich louter een uitvoerder
van een subsidieregeling voelt, kon zij zich voorstellen dat er
niet zoveel energie wordt gestoken in het bewaken van de doelmatigheid.Zij wist niet of door haar voorgangers regelmatig ook andere middelen
zijn toegepast dan het middel van de aanwijzingen aan het COTG. Haar waren
te dien aanzien geen voorbeelden uit het verleden bekend. Wel wist zij dat
er regelmatig discussie over geweest is en dat er ook pogingen zijn geweest.
Een mogelijkheid die voor de hand ligt, wanneer er in een bepaalde sector
overschrijding plaatsvindt, is bijvoorbeeld de maatregel van pakketbeperking
in die sector. Daarmee kan ook het volume voor het komende jaar met de nodige
zekerheid beheerst worden en hoeft men niet tot een tariefdaling over te gaan.De invoering van de contracteerplicht ten aanzien van de revalidatiecentra
hangt samen met de overgang naar het tweede compartiment. Er wordt echter
niet vastgelegd wat precies gecontracteerd moet worden. Het is een wat ruime
regeling en de minister meende dat er uit dien hoofde toch voldoende prikkels
zullen zijn om doelmatiger te werken. Gelet op de spelregels die behoren bij
de onderscheiden compartimenten, vond zij dan ook dat ten aanzien van de revalidatie-inrichtingen
rechtvaardig wordt gehandeld. Ook ten aanzien van het onderhavige compartiment
is het echter de bedoeling, overeenkomstig het kabinetsstandpunt inzake het
rapport-Biesheuvel, de contracteerplicht op den duur af te schaffen. Overigens
zullen de bewindslieden de ontwikkeling van de infrastructuur, zoals het aantal
ziekenhuizen en revalidatie-inrichtingen, willen blijven beheersen, omdat
anders de macro-kosten uit de hand zullen lopen. Een gevolg van de toegepaste
beheersing is echter ook dat de schaarste in stand wordt gehouden en waar
schaarste is, functioneert de markt niet als een gewone markt. Nu hoeft de
gezondheidszorg geen gewone markt te worden, aldus de minister, maar ook zij
vond dat op een punt als de financiering van verbouwingen e.d. concurrentie
zeker belangrijk is.Tegenover een nadruk op het primaat van de politiek, in die zin dat de
subsidieverlener niet de prioriteiten moet stellen, plaatste de bewindsvrouwe
de vraag of iemand anders de prioriteiten wel echt in samenhang stelt. Zij
dacht dat men werkende weg tot ideeën komt over zorgvernieuwing en dat
het in dat verband goed is om zaken eerst in een experimentele vorm te gieten
en daar een subsidieregeling van de Ziekenfondsraad op te zetten. Dat gebeurt
altijd weloverwogen, maar het leek haar een goede zaak, als zij samen met
de Ziekenfondsraad eens het hele palet van subsidies zou overzien in samenhang
met de voorgestane prioriteiten in de gezondheidszorg. Daarbij dient te worden
nagegaan of het elkaar voldoende dekt, dan wel of er allerlei dingen in de
subsidieregelingen zitten die men heeft laten doorlopen zonder er nog eens
kritisch naar te kijken. Het is overigens niet de taak van de Ziekenfondsraad
om met eigen prioriteiten het landelijke zorgbeleid te voeren; wat dat betreft
is de Ziekenfondsraad een uitvoerende organisatie. Zij had zelf enige tijd
geleden, in het kader van «Raad op maat», een omvangrijk overzicht
ontvangen van de taken van de Ziekenfondsraad en zij zegde toe de Kamer hierover,
ter voorbereiding op de discussie over «Raad op maat», volledig
te informeren.De Ziekenfondsraad heeft op grond van de wet de bevoegdheid de subsidieregelingen
inhoudelijk vast te stellen. Het is dan voor de minister een kwestie van «take
it or leave it». Zij was voornemens in het kader van «Raad op
maat» ook die taak van de Ziekenfondsraad opnieuw te bekijken.Wat betreft het toezicht merkte zij op, dat de Ziekenfondsraad dit nog
niet zo lang geleden verzelfstandigd heeft. In de CTU zitten alleen kroonleden
en deskundigen; er is geen invloed van partijen en evenmin van belanghebbenden.
Intern heeft men de functies ook duidelijk gescheiden.De minister gaf aan dat het niet zo is, dat de Ziekenfondsraad, door onderzoeksprogramma's te subsidiëren in plaats van individuele
onderzoeken, dit laatste aspect van de onderzoekssubsidiëring totaal
loslaat. Men wil ten aanzien van de 10 mln. aan uit te zetten onderzoeksgeld
dezelfde opzet volgen als bij de ontwikkelingsgeneeskunde, in die zin dat
onderzoek top-down wordt aangestuurd in de vorm van wat bredere programma's.Mede op grond van de adviezen van de Gezondheidsraad werd ten departemente
de noodzaak gevoeld om redelijke onderzoeksvoorstellen vanuit de alternatieve
behandelwijzen, waarmee aangetoond zou kunnen worden of iets wel of niet werkt,
ook financieel te stimuleren, indien er de middelen voor waren. Dit geldt
ook voor het onderzoek inzake de toepassing van acupunctuur bij een tenniselleboog.
Gezien het vrij hoge bedrag (2,5 mln.) hoopte de minister dat het een goed
opgezet en goed geëvalueerd onderzoek wordt, waaruit conclusies kunnen
worden getrokken.Als er subsidiegeld is voor een bepaalde vorm van zorgvernieuwing, kan
een verzekeraar dat geld niet zelf gaan realloceren, zonder dat dit teruggekoppeld
wordt. Op die manier komt er van een evaluatie door de Ziekenfondsraad niets
terecht. Er moet wel overzicht zijn, op grond waarvan vastgesteld kan worden
waarom er op de ene plaats onderuitputting is en waarom men elders te kort
komt. Dat zegt iets over de zorgvraag en dergelijke informatie mag niet verdoezeld
worden door het eigen initiatief van een verzekeraar.In antwoord op de opmerkingen over de karakterisering van het subsidie-instrument
als pseudo-verstrekking, merkte de minister op dat een aantal van de zorgvernieuwingsexperimenten
leiden tot echte verstrekkingen en dat dit zeker een weg is die zij op zou
willen gaan. Dit zou op den duur ook kunnen gelden voor het persoonsgebonden
budget, mits de kosten voldoende kunnen worden beheerst. Hier geldt overigens
geen vaste lijn voor. Zij stelde zich voor dat hierover wordt gesproken in
het kader van de verdere discussie over deze onderwerpen.Ter zake van de aansturing van de zorgsubsidieverlening bracht zij naar
voren dat de Ziekenfondsraad wel eens een protest heeft laten horen en wel
eens onwillig is geweest om bepaalde subsidies te verlenen die hij niet tot
zijn taken vond behoren. De raad heeft daarmee wel degelijk geprobeerd ervoor
te waken dat het steeds om subsidies zou gaan die iets te maken hebben met
zorg. Zo heeft de raad indertijd ten aanzien van de subsidiëring van
woningaanpassingen in het kader van de Wet voorzieningen gehandicapten gezegd
dit een oneigenlijke subsidieverlening te vinden, die weinig meer te maken
had met een zorgvoorziening. Discussie in tweede termijnDe heer De Jong (CDA), daarin bijgevallen door de heer Oudkerk
(PvdA), had er moeite mee dat een subsidieverlenende instelling zelf gaat
evalueren. Op voorhand verwachtte hij niet dat mensen die belang hebben bij
het in stand houden van hun werk, zo kritisch zullen zijn dat zij desnoods
bereid zijn zelf «het hoofd op het hakblok te leggen». Hij zou
er wat meer vertrouwen in hebben, indien een onafhankelijke instelling hiernaar
gaat kijken. Hij vond zelf dat de Minister van Financiën dit zou moeten
doen, maar had begrepen dat de vakministers daar niet voor voelen. De minister onderschreef op zichzelf de opmerking dat de subsidieverlener
niet zelf moet evalueren. Dit past ook bij de boodschap van «Raad op
maat»: het maken van een goede scheiding tussen verschillende functies
en verantwoordelijkheden. Zij vond dat daar bij de hernieuwde vormgeving van
de Ziekenfondsraad goed naar gekeken moet worden. De voorzitter van de algemene commissie voor de Rijksuitgaven, Van ReyDe voorzitter van de vaste commissie voor Volksgezondheid, Welzijn
en Sport,Van NieuwenhovenDe griffier van de algemene commissie voor de Rijksuitgaven,Hubert XNoot1Samenstelling: Leden: Schutte (GPV), De Korte (VVD), Van Rey (VVD), voorzitter,
Terpstra (CDA), Smits (CDA), ondervoorzitter, Reitsma (CDA), Ter Veer (D66),
De Jong (CDA), Ybema (D66), Witteveen-Hevinga (PvdA), Hillen (CDA), Van Heemst
(PvdA), Leerkes (Unie 55+), Van Wingerden, Rabbae (GroenLinks), Noorman-den
Uyl (PvdA), Vreeman (PvdA), Liemburg (PvdA), H. G. J. Kamp (VVD), Zonneveld
(CD), Hoogervorst (VVD), Van der Ploeg (PvdA), Bakker (D66), Van Walsem (D66)
en Hofstra (VVD).Plv. leden: Van der Vlies (SGP), Klein Molekamp (VVD), Hessing
(VVD), Van de Camp (CDA), Van der Linden (CDA), Wolters (CDA), Schimmel (D66),
Heerma (CDA), Roethof (D66), Van Zuijlen (PvdA), Boers-Wijnberg (CDA), Duivesteijn
(PvdA), Van Dijke (RPF), Hendriks, Rosenmöller (GroenLinks), Vliegenthart
(PvdA), Adelmund (PvdA), Van Zijl (PvdA), Remkes (VVD), Marijnissen (SP),
B. M. de Vries (VVD), Van Gelder (PvdA), Giskes (D66), Van Rooy (CDA) en Verbugt
(VVD). XNoot2Samenstelling: Leden: Lansink (CDA), Schutte (GPV), De Korte (VVD), Van
Nieuwenhoven (PvdA), voorzitter, Van der Heijden (CDA), ondervoorzitter, Van
Heemskerck Pillis-Duvekot (VVD), M. M. H. Kamp (VVD), Doelman-Pel (CDA), Swildens-Rozendaal
(PvdA), Vliegenthart (PvdA), Mulder-van Dam (CDA), Versnel-Schmitz (D66),
Middel (PvdA), Leerkes (Unie 55+), Nijpels-Hezemans (AOV), Fermina (D66),
Oedayraj Singh Varma (GroenLinks), Dankers (CDA), Marijnissen (SP), Oudkerk
(PvdA), Cherribi (VVD), Sterk (PvdA), Van Boxtel (D66), Van Vliet (D66) en
Van Blerck-Woerdman (VVD).Plv. leden: Soutendijk-van Appeldoorn (CDA), Van der Vlies (SGP), Essers
(VVD), Lilipaly (PvdA), Esselink (CDA), Rijpstra (VVD), Voûte-Droste
(VVD), Smits (CDA), Dijksman (PvdA), Houda (PvdA), Beinema (CDA), Van den
Bos (D66), Vreeman (PvdA), Rouvoet (RPF), Boogaard (AOV), Van Waning (D66),
Sipkes (GroenLinks), De Jong (CDA), Kalsbeek-Jasperse (PvdA), J. M. de Vries
(VVD), Noorman-den Uyl (PvdA), Bremmer (CDA), Bakker (D66) en Cornielje (VVD). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-24209-3.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl