Vaststelling van de begrotingsstaten van het Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport (XVI) voor het jaar 2010; Brief minister en staatssecretaris met reactie op moties en amendementen die zijn ingediend tijdens behandeling begroting 2010 op 10 en 11 november 2009
Staten-Generaal — Kamerstuk Brief regering
Datum: 2014-07-03 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


Tweede Kamer der Staten-Generaal
 2
 Vergaderjaar 2009-2010
 
 
 
 KST137317
 2009-2010
 
 32 123 XVI
 Vaststelling van de begrotingsstaten van het Ministerie van Volksgezondheid,
Welzijn en Sport (XVI) voor het jaar 2010
 
 
 
 
 Nr. 
 79
 BRIEF VAN DE MINISTER EN STAATSSECRETARIS VAN VOLKSGEZONDHEID, WELZIJN
EN SPORT
 Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
 
 Den Haag, 17 november 2009
 
 Hierbij sturen wij onze reactie op de door de Kamer ingediende moties
en amendementen tijdens de behandeling van de Begroting 2010 op dinsdag 10
en woensdag 11 november jl.
 
 De minister van Volksgezondheid, Volkgezondheid Welzijn en Sport,
 A. Klink
 De staatssecretaris van Welzijn en Sport,
 M. Bussemaker
 
 Moties die betrekking hebben op het beleidsterrein van
de minister
 Nr. 32 Motie-Van Gerven over monitoren tariefmaatregel
GGZ
 Ik heb aangegeven dat met de tariefmaatregel niet minder mensen geholpen
kunnen worden. Wel zal ik extra alert zijn op eventuele signalen die op het
tegendeel wijzen. Het opzetten van een apart monitoringstraject op de relatie
tussen de tariefmaatregel en de wachtlijsten is wat mij betreft ondoelmatig
en zal leiden tot verzwaring van administratieve lasten in de zorg. Ik zal
vanzelfsprekend wel de wachtlijstgegevens blijven bijhouden in de GGZ.
 Het is daarnaast de verantwoordelijkheid van zorgverzekeraars en aanbieders
om gezamenlijk op lokaal niveau voldoende zorgaanbod voor te realiseren.
 
 Ik ontraad de motie.
 Nr. 33 Motie-Van Gerven over het vergoeden behandeling
van zelfverwijzers op de spoedeisende hulp (SEH)
 De acute zorg is uitgezonderd van verwijsplicht in de Zorgverzekeringswet.
Waar het om gaat is het gebruik maken van de SEH’s voor zorg die ook
door een huisarts kan worden verleend. Gebruik van de SEH leidt in die gevallen
tot onnodig hoge kosten. Ik zie dus geen enkele reden om aan te nemen dat
dit beleid zal leiden tot gezondheidsschade bij patiënten.
 Overigens geldt de verwijsplicht wel voor een bezoek aan de medisch specialist
in niet-spoed situaties.
 
 Ik ontraad de motie.
 Nr. 34 Motie-Van Gerven over voorstellen voor een
meer inkomensafhankelijke zorgpremie
 De suggestie die door het Kamerlid wordt voorgedragen voor inbreng in
de ambtelijke werkgroep heroverwegingen, draag ik over aan de voorzitter van
de desbetreffende werkgroep conform de invulling die de motie-Van der Veen
cs. daaraan geeft. De mate van de eventuele bureaucratisering wordt daarbij
bezien.
 
 Ik ontraad de motie.
 Nr. 35 Motie-Van Gerven over de marktwerking op de uitgaven
en de kwaliteit van de zorg te laten onderzoeken door de Algemene Rekenkamer
en de Kamer hiervoor 1 juli 2010 over te informeren
 In het regeerakkoord is afgesproken over te gaan tot prestatiebekostiging
van de ziekenhuizen en waar mogelijk vrije prijsvorming te introduceren. Verschillen
in prijs en kwaliteit tussen zorgaanbieders moeten zichtbaar zijn, zodat patiënten
hierop kunnen kiezen en zorgverzekeraars hun rol van zorginkoper beter kunnen
waarmaken.
 
 Een onderzoek door de Algemene Rekenkamer zal m.i. niet tot nieuwe inzichten
leiden. De NZa brengt jaarlijks een monitor uit waarin de ontwikkelingen in
het B-segment in kaart worden gebracht (incl. de effecten op de betaalbaarheid
van zorg). Daarnaast brengt de NZa regelmatig prijsupdates waarmee de NZa
actuele prijsontwikkelingen in het B-segment in kaart brengt.
 
 Ik ontraad de motie.
 Nr. 36 Motie-Van Gerven over de ex-post verevening
 Vergroting van de risicodragendheid van zorgverzekeraars leidt tot een
grotere financiële prikkel om doelmatig zorg in te kopen en te organiseren.
Afbouw van ex post compensaties in het risicovereveningssysteem leidt tot
deze gewenste vergroting van de risicodragendheid. Zo wordt in een stelsel
van gereguleerde concurrentie de zorgverzekeraar maximaal financieel geprikkeld
om de zorg beheersbaar te houden.
 Het tempo en de mate waarin de ex post compensaties in het risicovereveningssysteem
worden afgebouwd zijn geclausuleerd. De ex post compensaties kunnen worden
afgebouwd naar de mate waarin de ex ante risicoverevening zelfstandig in staat
is om een min of meer gelijk speelveld tussen zorgverzekeraars te genereren.
Daarnaast is mijn beleid er op gericht om zorgverzekeraars steeds meer mogelijkheden
zoals de stapsgewijze uitbreiding van het B-segment, te geven om in onderhandeling
met de zorgaanbieders de zorg betaalbaar te houden.
 
 Ik ontraad de motie.
 Nr. 46 Motie-Zijlstra en Van der Veen over het effectief
uitvoeren van de motie 29 689, nr 236
 Mijn standpunt met betrekking tot verticale integratie is verwoord in
de brief Governance in de zorgsector (TK 2008–2009, 32 012, nr.
1). Bij mijn oordeelsvorming heb ik de bevindingen van de onafhankelijke commissie
verticale integratie (TK 2008–2009, 27 295, nr. 150) betrokken.
In het rapport van de commissie wordt de onhaalbaarheid van een verbod op
verticale integratie vanwege strijdigheid met de relevante bepalingen van
het Europees recht toereikend onderbouwd.
 
 Ik ontraad de motie.
 Nr. 48 Motie-Zijlstra, Van der Vlies, Ouwehand, Van der
Veen en Van Gerven over kinderen en DBC’s
 In het DBC-systeem (ook in het verbeterde systeem DOT) wordt rekening
gehouden met het feit dat behandeling van kinderen soms arbeids- en kostenintensiever
is. Mede daarom zijn er specifieke DBC’s voor kindergeneeskundige zorg,
zoals geleverd door een kinderarts en ook eigen DBC’s voor kinderen
voor de behandeling van neurologische aandoeningen bij kinderen.
 Door veldpartijen en DBC-Onderhoud wordt verder gewerkt aan de vervolmaking
van dit systeem voor 2011; hierbij wordt extra aandacht besteed aan de kindergeneeskunde.
 
 Ik zie de motie als ondersteuning voor beleid.
 Nr. 50 Motie-Van der Veen over de werking van het
eigen risico als sturingsmechanisme door verzekeraars en de afbakening van
de groep chronisch zieken en gehandicapten
 De suggestie die door het Kamerlid wordt voorgedragen voor inbreng in
de ambtelijke werkgroep heroverwegingen, draag ik over aan de voorzitter van
de desbetreffende werkgroep. Ik zeg u toe ervoor zorg te dragen dat het voorstel
samen met de andere voorstellen door de werkgroep wordt uitgewerkt en in het
eindadvies wordt opgenomen. Mocht de werkgroep er om welke redenen dan ook
geen aandacht aan besteden, dan zeg ik toe dat ik daar uit eigener beweging
beargumenteerd op terugkom.
 
 Ik wil op geen enkele manier vooruitlopen op de mogelijke en eventueel
gewenste uitkomst van de heroverweging. Daarom moet ik de motie ontraden.
Maar met mijn toezegging kom ik wel tegemoet aan de vraagstelling van de indiener.
 Nr. 51 Motie-Van der Veen over dat de zorgtoeslag
voor veel bureaucratie verantwoordelijk is
 De suggestie die door het Kamerlid wordt voorgedragen voor inbreng in
de ambtelijke werkgroep heroverwegingen, draag ik over aan de voorzitter van
de desbetreffende werkgroep. Ik zeg u toe ervoor zorg te dragen dat het voorstel
samen met de andere voorstellen door de werkgroep wordt uitgewerkt en in het
eindadvies wordt opgenomen. Mocht de werkgroep er om welke redenen dan ook
geen aandacht aan besteden, dan zeg ik toe dat ik daar uit eigener beweging
beargumenteerd op terugkom.
 
 Ik wil op geen enkele manier vooruitlopen op de mogelijke en eventueel
gewenste uitkomst van de heroverweging. Daarom moet ik de motie ontraden.
Maar met mijn toezegging kom ik wel tegemoet aan de vraagstelling van de indiener.
 Nr. 53 Motie-Van der Veen, Wiegman-van Meppelen Scheppink
en Smilde over uitbreiding B-segment
 Op 3 november jongstleden is het advies van de NZa over het B-segment
en invoering van prestatiebekostiging naar de Kamer gestuurd. Voor het einde
van het jaar zal de Tweede Kamer een brief ontvangen waarin een reactie zal
worden gegeven op deze adviezen. In het voorjaar van 2010 zal de NZa monitorinformatie
uitbrengen op het gebied van prijs- en volumeontwikkelingen, kwaliteit en
toegankelijkheid. Nadat deze monitorinformatie door de NZa is uitgebracht
en hierover overlegd is met de Kamer zal er een definitief besluit worden
genomen. Daarnaast is er al een eerdere aangenomen motie die verzoekt de regering,
de vrije prijsvorming in het B-segment niet uit te breiden voordat de Kamer
ermee heeft ingestemd (Van Gerven 29 248, nr. 85).
 
 Ik laat het oordeel aan de Kamer.
 Nr. 63 Motie-Sap en Van der Veen over overschrijding bij
medisch specialisten
 Uw Kamer kan er van op aan dat ik er alles aan doe wat praktisch en juridisch
mogelijk is om te veel ontvangen honoraria terug te halen. Het met terugwerkende
kracht terughalen van de overschrijding over 2008 en 2009 is niet mogelijk.
Ik zou dat overigens liever anders zien en sluit mij dan dus ook qua strekking
aan bij de motie. Juridisch is een en ander echter niet mogelijk.
 
 In juli heb ik de NZa reeds opdracht heb gegeven om de tarieven van de
medisch specialisten te corrigeren, voor een bedrag ter hoogte van de overschrijding.
Maandag 9 november jl. heeft de NZa hiertoe een tariefbeschikking afgegeven.
 
 Ik ontraad de motie.
 Nr. 67 Motie-Koşer Kaya over borstkankerscreening
 De huidige screeningsmethode met een mammografie is minder geschikt voor
vrouwen onder de 50 jaar. Dit heeft ermee te maken dat de borsten bij jongere
vrouwen (voor de menopauze) meer klierweefsel bevatten, waardoor
een tumor lastiger is op te sporen. De overheid biedt enkel een bevolkingsonderzoek
als de voordelen groter zijn dan de nadelen en dat is voor deze leeftijdsgroep
niet het geval.
 
 Vrouwen die erfelijk zijn belast, worden volgens de richtlijnen van de
beroepsgroepen wel eerder gescreend. Hier is sprake van surveillance, niet
van een georganiseerd bevolkingsonderzoek.
 
 Ik ontraad daarom deze motie.
 Nr. 69 Motie-Ouwehand over de mogelijkheid van een ethische
afweging bij verstrekken van overheidssubsidies voor wetenschappelijk onderzoek
waarbij gebruik wordt gemaakt van proefdieren
 Deze motie komt neer op een additionele toets, naast de toets die de Dierexperiment
Commissies al uitvoeren. In deze commissies is de expertise over beschikbare
alternatieven aanwezig. Een additionele toets op subsidies door de overheid
verstrekt voegt niets toe.
 
 Ik ontraad daarom deze motie.
 Nr. 70 Motie-Ouwehand over voorstellen voor terugdringen
van het aantal dieren in voorraad gedood
 Ik heb reeds toegezegd na te gaan wat de oorzaken en mogelijke oplossingen
voor het terugdringen van overtolligheid van proefdieren zijn. De motie roept
ook op om doelstellingen te formuleren voor dat terugdringen. Eerder (Tweede
Kamer, 2008–2009, 31 700 XVI, nr. 175) heb ik aangegeven
geen directe invloed te hebben op het aantal dierproeven dat jaarlijks wordt
uitgevoerd en in die samenhang ook niet direct op het aantal in voorraad gedode
dieren. Dit wordt voor een groot deel bepaald door de ontwikkeling van nieuwe
medicijnen, vaccins en stoffen waarvoor dierproeven noodzakelijk zijn.
 
 Ik ontraad de motie.
 Nr. 71 Motie-Ouwehand over communicatie van het aantal
voor dierproeven gefokte dieren
 De motie gaat ervan uit dat de communicatie vanuit de overheid enkel gericht
is op het dalend aantal dierproeven en geen aandacht geeft aan het aantal
proefdieren dat is gefokt. Dat is niet juist. De rapportage «Zo Doende»
van de Voedsel en Waren Autoriteit geeft jaarlijks veel gegevens over zowel
het aantal dierproeven als het aantal proefdieren en hun herkomst.
 
 Ik ontraad de motie.
 Nr. 72 Motie-Ouwehand over de bestanddelen van (homeopatische)
geneesmiddelen
 In hoofdstuk 7 van de Geneesmiddelenwet zijn bepalingen opgenomen over
de eisen waaraan de etikettering en bijsluiter van geneesmiddelen moet voldoen.
Er zijn vergaande eisen aan het op de verpakking vermelden van de hoeveelheid
werkzame stof en de hulpstoffen, zoals is vastgelegd in Richtlijn 2001/83/EG
van de Europese Commissie. De Europese Commissie heeft daarnaast, conform
het bepaalde in artikel 65 van richtlijn 2001/83 richtsnoeren gepubliceerd
met gedetailleerde aanwijzingen voor onder andere de wijze van vermelden van
hulpstoffen. Het gaat dan specifiek om richtsnoer «Hulpstoffen op de
verpakking en in de bijsluiter van geneesmiddelen voor menselijk
gebruik» en het beleidsdocument«Etikettering van farmaceutische
producten». De huidige wet- en regelgeving kent daarmee al voldoende
waarborgen voor patiënten om hun geneesmiddelen in combinatie met hun
dieet te kunnen gebruiken. Patiënten dienen bij twijfel altijd de verpakking
en de bijsluiter te controleren voor de exacte samenstelling van het verpakte
geneesmiddel. Mocht deze informatie voor een patiënt nog onvoldoende
duidelijk blijken te zijn, dan kan de patiënt altijd de apotheker raadplegen.
 
 Ik ontraad de motie.
 Moties die betrekking hebben op het beleidsterrein van
de staatssecretaris
 Nr. 37 Motie-Leijten over het aantrekken van privaat kapitaal
in de AWBZ
 Uit de brief Ruimte en rekenschap voor zorg en ondersteuning en de brief
naar aanleiding van het AO governance in de zorg (Tweede Kamer, vergaderjaar
2008–2009, 32 012, nr. 1 en 4) blijkt dat het introduceren
van een resultaatsafhankelijke vergoeding voor risicodragend kapitaal voor
de intramurale AWBZ niet aan de orde is. Aangekondigd is dat het wetsvoorstel «resultaatsafhankelijke
vergoeding in de zorg» de resultaatsafhankelijke vergoeding op privaat
kapitaal in de curatieve zorg zal regelen.
 
 Ik vind de motie overbodig en daarom ontraad ik de motie.
 Nr. 38 Motie-Leijten over de efficiencykorting van 91 miljoen
op de ouderen- en gehandicaptenzorg
 In 2008 is een onvoorziene uitgaventoename gerealiseerd die structureel
doorwerkt. Ik heb gezocht naar maatregelen om de onvoorziene uitgaventoename
te compenseren. Deze compensatie heb ik gevonden door een correctie van de
contracteerruimte in combinatie met het versterken van het best practice beleid
van zorgkantoren. Er is dus geen sprake van een ongerichte efficiencykorting
die wordt opgelegd aan de sector.
 
 Voor 2010 resulteert een groeiruimte van € 235 mln., die
naar verwachting voldoende is om zorg te kunnen verlenen aan cliënten
met een geldige AWBZ-indicatie. Daarbij is er ook een knelpunten reserve van € 25 mln.
die in de loop van 2010 kan worden ingezet. De veronderstelling dat door de
correctie van € 91 mln. de kwaliteit van de zorg in gevaar
komt, wordt door mij niet gedeeld.
 Tegen deze achtergrond en het actieve beleid van zorgkantoren in het kader
van de best practices is het verantwoord om de korting van € 91 mln.
door te voeren en zie ik gaan aanleiding om alternatieve compensatiemaatregelen
uit te werken.
 
 Ik ontraad deze motie.
 Nr. 40 Motie-Leijten over een onderzoek naar welk percentage
van de AWBZ-middelen wordt besteed aan de primaire zorgverlening
 Conform mijn eerdere toezegging heb ik inmiddels een onderzoek uitgezet
naar de kostenontwikkeling op zorgaanbiedersniveau binnen de AWBZ. In dit
onderzoek worden de besteding van AWBZ-middelen in zorginstellingen in de
sector verpleging en verzorging en de kwaliteit van zorg met elkaar in verband
gebracht. Zo kom ik te weten tot welke nieuwe inzichten dit leidt voor zowel
het landelijk beleid als voor zorginstellingen. Het onderzoek wordt uitgevoerd
door bureau PricewaterhouseCoopers en zal naar verwachting eind november worden
afgerond.
 
 Ik zie deze motie als ondersteuning van mijn beleid.
 Nr. 42 Motie-Leijten over het monitoren van mensen die
afzien van begeleiding
 In het kader van de pakketmaatregelen AWBZ heb ik de NPCF gevraagd om
de ervaringen van clienten in beeld te brengen door middel van de clientenmonitor.
De nadruk ligt daar bij de veranderingen op begeleiding. Ik zal de NPCF vragen
om te verkennen of zij in haar monitor kan betrekken in hoeverre mensen door
de invoering van de eigen bijdrage afzien van begeleiding. Overigens zie ik
dat niet bij voorbaat als een negatief verschijnsel. Het kan immers ook betekeken
dat mensen zelf een oplossing hebben gevonden.
 
 Met die invulling zie ik de motie als ondersteuning van mijn beleid. 
 Nr. 44 Motie-Van Miltenburg en Wolbert over een experiment
waarin mensen zelf de indicatie stellen
 Onder andere in mijn brief aan uw Kamer van 6 november 2009 over
mijn toekomstvisie op de indicatiestelling AWBZ, heb ik laten weten dat ik
in de AWBZ vormen van zelfindicatie wil ontwikkelen. Het CIZ is reeds gestart
met het digitaliseren van het aanvraagformulier voor cliënten in de vorm
van een elektronisch aanvraagformulier en ontwikkelt in samenwerking met cliëntenorganisaties
een experimenteerprogramma dat in 2010 uit de startblokken komt met inachtneming
van de verschillende cliënt- en risicoprofielen. Mensen die dat willen,
kunnen dan straks zelf aangeven welke zorg noodzakelijk is. Toetsing en controle
zijn hierbij een belangrijk uitgangspunt.
 Het introduceren van vormen van zelfindicatie vergt een zeer zorgvuldige
voorbereiding, ook naar de rest van de AWBZ-keten. Als het gaat om de wijze
van indiceren in de Wmo is met het project «De Kanteling» een
flinke verandering in gang gezet. Wat betreft het integraal indiceren beschrijf
ik in mijn brief «Moties en toezeggingen in het kader van de Wmo»
(d.d. 18 september 2009) in paragraaf zes goede initiatieven op dit vlak.
Die wil ik eerst tot afronding laten komen.
 
 Ik acht het, gezien de reeds lopende ontwikkelingen, nu niet raadzaam
het experiment zelfindicatie AWBZ uit te laten voeren onder regie van het
WMO-loket.
 
 Ik ontraad daarom deze motie.
 Nr. 45 Motie-Van Miltenburg over de groep licht verstandelijk
gehandicapten
 Ik deel de constatering niet, dat mensen met een lichte verstandelijke
beperking door de pakketmaatregel begeleiding tussen wal en schip vallen.
De aanduiding «licht» bij verstandelijke beperking komt namelijk
niet één op één overeen met de «lichte beperking»
die geen toegang meer geeft tot de functie begeleiding. Iemand met een licht
verstandelijke beperking kan matig of zwaar beperkt zijn in zijn zelfredzaamheid.
Ook dan heeft hij of zij recht op begeleiding vanuit de AWBZ. Ik onderken
wel dat het een kwetsbare groep in de samenleving betreft. Daarom ben ik bereid
om te kijken welke gegevens voorhanden zijn om de omvang van de doelgroep
in kaart te brengen.
 
 Tevens wijs ik erop dat ik al eerder, samen met de minister van J&G,
heb toegezegd om hierop bij de evaluatie van de Wet op de jeugdzorg terug
te komen. Daarbij zijn ook andere bewindslieden (en dus andere
domeinen) betrokken.
 
 Met bovenstaande invulling zie ik de motie als ondersteuning van mijn
beleid.
 Nr. 54 Motie-Wolbert over op welke wijze de eigen bijdragen
in de AWBZ kunnen worden afgeschaft en de AWBZ-heffingsgrondslag kan worden
verbreed door fiscalisering van de AWBZ premie
 De suggestie die door het Kamerlid wordt voorgedragen voor inbreng in
de ambtelijke werkgroep heroverwegingen, draag ik over aan de voorzitter van
de desbetreffende werkgroep. Ik zeg u toe ervoor zorg te dragen dat het voorstel
samen met de andere voorstellen door de werkgroep wordt uitgewerkt en in het
eindadvies wordt opgenomen. Mocht de werkgroep er om welke redenen dan ook
geen aandacht aan besteden, dan zeg ik toe dat ik daar uit eigener beweging
beargumenteerd op terugkom.
 
 Ik ontraad de motie, niet om inhoudelijke redenen, maar omdat wij het
definitieve oordeel afhankelijk willen stellen van de uitkomst van het onderzoek.
 Nr. 55 Motie-Wolbert en Sap over € 127 mln
voor onbedoelde gevolgen van AWBZ pakketmaatregelen
 Alleereerst constateer ik dat in de motie wordt gesproken over «onbedoelde
effecten». Het gaat hier echter om een compensatie van gemeenten voor
de gevolgen van de pakketmaatregel AWBZ.
 
 Wat de motie verzoekt – het bieden van garantie – kan ik niet
realiseren met de instrumenten die mij ter beschikking staan. De motie druist
voorts in tegen de filosofie van de Wmo. Gemeenten moeten lokaal maatwerk
(kunnen) bieden en het financieel arrangement moet dat faciliteren. Dat geldt
ook voor het organiseren van welzijnsvoorzieningen voor de doelgroep. Los
daarvan geldt dat de motie ingaat tegen het kabinetsbeleid om specifieke uitkeringen
terug te dringen, alsmede tegen gemaakte afspraken over de € 127 miljoen
tussen het Kabinet en de VNG. Daar komt bij dat het controleren van de uitvoering
van de motie op problemen stuit.
 Dat neemt niet weg dat ik hier mijn – tijdens het Begrotingsdebat
gedane – verzoek aan de Kamer herhaal, om signalen over individuele
gemeenten die hun verantwoordelijkheid structureel ontlopen, aan mij door
te geven. Ik zal de wethouder in kwestie daar dan op aanspreken. Op 16 november
jongstleden heb ik met de VNG goede afspraken gemaakt om een feitelijk beeld
te krijgen van het beleid van alle gemeenten in dezen en is afgesproken dat
we gemeenten – indien opportuun – gezamenlijk benaderen.
 
 Gelet op bovenstaande ontraad ik deze motie.
 Nr. 56 Motie-Wolbert, De Vries en Wiegman-van Meppelen
Scheppink over het eventueel van zorgaanbieders terug ontvangen middelen uit
de motie van Geel c.s. in te zetten in het stage- en opleidigingsfonds
 Het is van belang dat het werk voor verzorgenden zowel in verpleeghuizen
als in instellingen voor verstandelijk gehandicapten aantrekkelijk blijft.
Dit kan bijdragen aan het behoud van medewerkers voor de zorg. Het stagefonds
is een goed instrument om meer medewerkers goed voor te bereiden op het beroep
van zorgverlener.
 Daarom vind ik het voorstel om de eventueel terug te ontvangen middelen uit de motie Van Geel in te zetten voor het stagefonds sympathiek.
Hierover kan pas bij de Voorjaarsnota kabinetsbesluitvorming plaatsvinden.
 
 Ik wil u daarom verzoeken de motie aan te houden.
 Nr. 57 Motie-Agema over de rechten van bewoners in verpleeghuizen
en gevangenissen
 In mijn beleving worden appels met peren vergeleken. Dit kabinet vindt
zowel een respectvolle zorg voor ouderen als een humane behandeling van gevangenen
van belang. Het is de verantwoordelijkheid van de minister van Justitie om
de behandeling van gevangenen op een deugdelijke manier te regelen. Ik kan
worden aangesproken op het beleid dat ik ontwikkel om de zorg aan ouderen
op een optimaal peil te brengen. Het beeld dat wordt geschetst van hoe de
zorg aan ouderen er thans uit zou zien, is een karikatuur waar ik mij niet
in kan vinden.
 
 Ik ontraad daarom de motie.
 Nr. 58 Motie-Agema over een pilot in de langdurige
zorg
 Het geld dat voor de langdurige zorg beschikbaar is, moet aan zorg besteed
worden. Dat wil zeggen dat professionals zoveel mogelijk aandacht aan patiënten
kunnen geven. Het wegnemen van bureaucratie, formulieren en onnodige managementlagen
helpt daarbij in grote mate.
 Om te leren hoe de zorg als het ware teruggegeven kan worden aan de professionals,
zijn diverse programma’s en experimenten gaande of reeds afgerond. Ik
denk daabij aan de pilot Stroomlijning Indicatiestelling, pilots met indicatiestelling
door zorgverleners en programma’s Zorg voor Beter en In voor Zorg. In
deze programma’s en experimenten, en ook bij de beste voorbeelden die
ik in het veld van de langdurige zorg tegenkom, is enige ondersteuning van
de professionals nodig en is een efficiënt werkende staf behulpzaam voor
het primaire proces. Geheel wegnemen van management en staf is juist daarom
niet mogelijk en niet wenselijk.
 
 Ik ontraad deze motie.
 Nr. 59 Motie-Wiegman-van Meppelen Scheppink over het stimuleringsprogramma «In
voor zorg»
 De kennis en ervaring die in het kader van «In Voor Zorg»
is en wordt verzameld, wordt zo veel mogelijk openbaar gemaakt en komt uiteraard
ook ter beschikking van de heroverweging in de langdurige zorg. De kennis
die via «In Voor Zorg» wordt verzameld komt voor een belangrijk
deel uit de reeds bestaande ontwikkelprogramma’s voor de langdurige
zorg, zoals Zorg voor Beter, het Landelijk Dementie Programma, het Transitie
Programma Langdurige Zorg (TPLZ) en het Nationaal Programma Ouderen. Het is
publieke informatie en kan bij de heroverwegingen worden betrokken. De tweede
informatiebron voor «In Voor Zorg» zijn de goede voorbeelden uit
het veld. Op diverse plaatsen hebben zorgaanbieders manieren ontwikkeld om
de langdurige zorg te laten winnen aan kwaliteit en doelmatigheid. Ook deze
kennis wordt benut in «In Voor Zorg».
 
 Ik zie de motie als ondersteuning van het beleid.
 Nr. 60 Motie-Wiegman-van Meppelen Scheppink, Jan de Vries,
Wolbert, Van Miltenburg, Van der Vlies en Koşer Kaya over het classificatiesysteem
ICF
 In reactie op de motie wil ik u laten weten dat de huidige formulierenset,
die door het CIZ wordt gehanteerd bij het indicatieonderzoek en de registratie
van onderzoeksgegevens en de indicatie, mede is gebaseerd op de ICF-classificatie
voor het vaststellen van stoornissen, beperkingen en participatieproblemen.
Dat geldt ook voor de beslisboom, die door het CIZ is ontwikkeld voor de uitvoering
van de Wmo door gemeenten, die daarvan gebruik willen maken.
 
 Daarnaast neem ik het advies van de Taskforce Wtcg over om te bezien in
hoeverre ICF-classificaties kunnen worden betrokken bij de afbakening van
de aanspraak op een tegemoetkoming. Naar verwachting zal TNO eind 2010 rapporteren
over de resultaten van dit onderzoek.
 
 Het volledig, onverkort en integraal hanteren van de ICF-classificatie
betekent een forse uitbreiding van het aantal vragen dat aan de cliënt
moet worden gesteld. In mijn brief aan uw Kamer van 6 november 2009 over
de toekomst van de indicatiestelling AWBZ, heb ik aangeveven nu juist bezig
te zijn om het proces van indicatiestelling AWBZ vergaand te vereenvoudigen
en het aantal vragen substantieel terug te brengen.
 
 Ik wil u er tenslotte op wijzen dat ik bezig ben met het ontwikkelen van
extramurale zorgpakketten (EZP’s). Bij het ontwikkelen van de cliëntprofielen,
waarop deze zorgpakketten mede worden gebaseerd, wordt waar mogelijk aansluiting
gezocht bij de ICF-classificatie. In dat verband wil ik bekijken in hoeverre
ik aan uw verzoek voor het uitvoeren van een experiment kan voldoen.
 
 Met inachtneming van deze kanttekeningen, laat ik het oordeel over deze
motie aan de Kamer.
 Nr. 73 Motie-Van der Vlies, Smilde, Leijten, Agema,
Wiegman-van Meppelen Scheppink, Van Miltenburg en Wolbert over palliatieve
zorg
 Het duiden van de omslag van de behandelfase naar de palliatieve fase
gebeurt doorgaans door de professional bij wie de patiënt in behandeling
is. Palliatieve zorg is opgenomen in richtlijnen voor artsen. Met behulp van
deze richtlijnen kunnen artsen inschatten wanneer de palliatieve fase is ingetreden.
 
 Zoals op 28 september 2009 in antwoord op Kamervragen van mevrouw
Agema door de staatssecretaris is geantwoord, gaat het Centrum Indicatiestelling
Zorg (CIZ) af op de (medische) verklaring van de medisch (hoofd)behandelaar
om te bepalen of een AWBZ-indicatiebesluit voor palliatief terminale zorg
thuis kan worden afgegeven. Terecht heeft de Staatssecretaris toen daarbij
gewezen op het belang om voor progressieve ziektebeelden tot een meer eenduidige
prognose van artsen rond de levensverwachting te komen en aangegeven bereid
te zijn daarover in gesprek te gaan met de beroepsgroep van artsen. In dat
verband is het van belang dat recent ook het Nederlands Huisartsen Genootschap
lid is geworden van het Platform Palliatieve Zorg. Daarnaast zal ik de Orde
van Medisch Specialisten hierin betrekken.
 
 In het licht van bovenstaand proces ter uitvoering van de motie laat ik
het oordeel aan de Kamer.
 Moties die betrekking hebben op gezamenlijke verantwoordelijkheden
van de minister en staatssecretaris
 Nr. 43 Motie-de Vries over dat het toepassen van de «kaasschaafmethode»
tot ongewenste en ongerichte effecten kan leiden
 De suggestie die door de Kamerleden wordt voorgedragen voor inbreng in
de ambtelijke werkgroep heroverwegingen, draag ik over aan de voorzitter van
de desbetreffende werkgroep. Ik zeg u toe ervoor zorg te dragen dat het voorstel
samen met de andere voorstellen door de werkgroep wordt uitgewerkt en in het
eindadvies wordt opgenomen.
 
 Ik laat het oordeel aan uw Kamer.
 Nr. 47 Motie-Zijlstra, Van der Vlies, Ouwehand en Van
der Veen over de rolverdeling tussen de NMa, de Nza en het ministerie van
VWS
 In de brief «Ruimte en rekenschap voor zorg en ondersteuning» zijn wij uitgebreid ingegaan op de taakverdeling tussen
de Nederlandse Mededingingsautoriteit, de Nederlandse zorgautoriteit (NZa)
en de Inspectie voor de gezondheidszorg.
 
 Voor het einde van het jaar ontvangt u de evaluatie van de Wet marktordening
gezondheidszorg, de Zorgverzekeringswet, de Wet op de zorgtoeslag, het College
voor zorgverzekeringen en de NZa, waarin eveneens de duidelijkheid van de
taakverdeling tussen de toezichthouders aan de orde komt. De kabinetsreactie
zal nader ingaan op de onderlinge taakverdeling.
 
 Wij laten het oordeel aan de Kamer.
 Nr. 49 Motie-Zijlstra-Van Miltenburg over dat het
toepassen van de «kaasschaafmethode» tot ongewenste en ongerichte
effecten kan leiden
 De kaasschaafmethode heeft niet de voorkeur, maar kan anderzijds niet
op voorhand volledig worden genegeerd.
 
 Ik ontraad daarom de motie.
 Nr. 52 Motie-Van der Veen over een eerste opzet voor
invulling van basiszorg.
 Zoals aangekondigd in het Algemeen Overleg van 29 oktober zullen
wij begin volgend jaar u een brief sturen met daarin vermeld hoe wij de continuïteit
van zorg willen garanderen, zowel voor de AWBZ als de curatieve zorg. In deze
brief beschrijven we de cruciale zorgfuncties. Het gaat bij cruciale zorgfuncties
om functies waarvoor geldt dat wanneer zij (tijdelijk) niet (voldoende dichtbij)
beschikbaar zijn, cliënten ernstige (gezondheids)schade kunnen oplopen
of (met name bij langdurige zorg) ernstig worden belemmerd in hun dagelijks
leven. Deze AMvB hoort bij het wetsvoorstel Continuïteit van zorg. Wij
streven ernaar dit wetsvoorstel u komende zomer toe te zenden.
 
 Wij laten het oordeel aan de Kamer.
 Nr. 62 Motie-Sap over de beloningscode van zorgverzekeraars
 Vorig jaar is in enkele AO’s van de Kamer met de coördinerend
bewindspersoon in dezen, de minister van BZK, uitvoerig gesproken over het
advies van de commissie-Dijkstal «Normeren en Waarderen» en de
kabinetsreactie daarop. Daarbij zijn ook nog diverse vakministers na elkaar aangeschoven. De uitkomst van dat overleg was dat de minister van
BZK groen licht kreeg om de kabinetsreactie op het advies te volgen en het
daarop te baseren wetsvoorstel te gaan uitwerken.
 De positie van de verzekeraars is zowel in de kabinetsreactie als in de
AO’s aan de orde geweest. Dat heeft er niet toe geleid dat er een andere
keuze is gemaakt dan in de kabinetsreactie is verwoord.
 Het aangekondigde wetsvoorstel is inmiddels voor technische consultatie
bij de betrokkenen uitgezet. Na verwerking van dat commentaar en na ommekomst
van het advies van de Raad van State zal het wetsvoorstel, zo heeft de minister
van BZK de Kamer laten weten, volgend voorjaar aan de Kamer kunnen worden
aangeboden. In dit licht is het is procedureel onjuist om bij de behandeling
van de begroting van VWS onderdelen uit dat komende wetsvoorstel te beoordelen.
Evenmin zijn er nu nieuwe inhoudelijke argumenten die tot een andere afweging
zouden moeten leiden dan vorig jaar.
 
 Wij ontraden deze motie.
 Nr. 64 Motie-Sap over een zuinige en schone omgang
met energie in de zorgsector te bevorderen
 De suggestie die door het Kamerlid wordt voorgedragen voor inbreng in
de ambtelijke werkgroep heroverwegingen, dragen wij over aan de voorzitter
van de desbetreffende werkgroep. Wij zeggen u toe ervoor zorg te dragen dat
het voorstel samen met de andere voorstellen door de werkgroep wordt uitgewerkt
en in het eindadvies wordt opgenomen. Mocht de werkgroep er om welke redenen
dan ook geen aandacht aan besteden, dan zeg ik toe dat ik daar uit eigener
beweging beargumenteerd op terugkom.
 
 Wij laten het oordeel aan de Kamer.
 Nr. 65 van lid Koşer Kaya over samenvoeging van
de brede heroverwegingen curatieve zorg en langdurige zorg en over het bezien
van andere relevante domeinen
 Wij achten samenhang tussen de brede heroverwegingen curatieve zorg en
langdurige zorg van groot belang. Naar onze mening is die samenhang thans
voldoende geborgd. In de praktijk vindt veelvuldig overleg en afstemming tussen
leden van de twee werkgroepen plaats. Samenvoeging van de werkgroepen achten
wij daarom niet nodig en, gezien de complexiteit en breedheid van beide onderwerpen,
een risico voor de voortgang.
 
 Wij ontraden de motie.
 Nr. 66 Motie-Koşer Kaya, Sap en Van Miltenburg
over de versterking van patiëntenorganisaties
 Patiënten- en cliëntenorganisaties zijn van groot belang om
een tegenwicht te vormen en een duidelijk patiëntenperspectief af te
dwingen.
 Dit uitgangspunt ligt ook ten grondslag aan de Subsidieregeling voor organisaties
van patiënten, gehandicapten en ouderen (PGO) die begin dit jaar in werking
is getreden. Wij hechten grote waarde aan een verdere professionalisering
van de PGO-organisaties zodat zij voor hun achterban hun taken nog beter kunnen
uitvoeren. Daarom hebben wij vanaf afgelopen jaar ook structureel extra middelen
(€ 10 miljoen per jaar) beschikbaar gesteld.
 Professionalisering van de PGO-organisaties is een zaak van langere adem.
We verwachten niettemin dat komend jaar de eerste effecten van de subsidieregeling
zichtbaar beginnen te worden, zodat in 2010 gestart kan worden
met de evaluatie van de regeling. Zoals in de subsidieregeling al is aangegeven
zijn de resultaten van de evaluatie voorzien in 2011.
 Bij onze standpuntbepaling op de evaluatie willen we uitdrukkelijk ook
het advies betrekken van de werkgroep wenkend perspectief. Dit rapport «De
kracht van diversiteit» is aan uw Kamer toegezonden als bijlage bij
brief van 24 juli 2009 over het subsidiebeleid PGO. Allereerst zijn de
organisaties zelf uitgenodigd om met een reactie op hed advies te komen. De
Raad voor de Volksgezondheid en de Zorg (RVZ) tot slot zal begin 2010 een
advies uitbrengen over «de vraagzijde van de zorg». Ook dit advies
achten wij van belang voor ons standpunt op de evaluatie.
 
 Wij laten het oordeel aan de Kamer.
 Nr. 68 Motie-Koşer Kaya over of patiënten
voor hun zorg in aanraking komen met drie zorgregelingen
 Mevrouw Koşer Kaya heeft gevraagd bij de uitwerking van een integrale
visie op de toekomst van de zorg nadrukkelijk rekening te houden met de eenloketgedachte
en te onderzoeken welk deel van de financiële stromen in de zorg uiteindelijk
bij de patiënt terecht komt.
 
 Wij hebben de Kamer toegezegd een brief te sturen over de grenzen tussen
de Zorgverzekeringswet en de AWBZ. Mevrouw Koşer Kaya heeft aangegeven
vanwege deze toezegging de motie aan te zullen houden. 
 Amendementen
 Amendement 32 123 XVI, nr. 26 van de leden van Gerven
en Leijten
 Dit amendement heeft tot doel de vermindering van het budget voor de Inspectie
voor de Gezondheidszorg ongedaan te maken en de capaciteit voor de Inspectie
te vergroten. Daartoe worden in artikel 98 (Algemeen) het verplichtingenbedrag
en het uitgavenbedrag verhoogd met € 10 miljoen.
 
 Dekking voor dit amendement kan begrotingstechnisch worden gevonden door
in artikel 41 (Volksgezondheid) het verplichtingenbedrag en het uitgavenbedrag
te verlagen met € 2 miljoen, in artikel 42 (Gezondheidszorg)
het verplichtingenbedrag en het uitgavenbedrag te verlagen met € 4 miljoen
en in artikel 43 (Langdurige zorg) het verplichtingenbedrag en het uitgavenbedrag
te verlagen met € 4 miljoen.
 Reactie op amendement 32 123 XVI, nr. 26
 In 2009 is het budget van de IGZ incidenteel opgehoogd. Deze ophoging
had te maken met éénmalige uitgaven voor herhuisvestingprojecten
en met incidentele uitgaven voor het programma zichtbare zorg. Door het incidentele
karakter van deze uitgaven is er dus sprake van een stijging van de uitgaven
in 2009 ten opzichte van 2008 met € 10 miljoen. Zonder deze
incidentele bijdrage neemt hetstructurele budget
(en het aantal inspecteurs) van de IGZ per saldo niet substantieel af.
 
 Al eerder is aan de Kamer gemeld dat de IGZ ontzien is bij de invulling
van de aan de «Vernieuwing rijksdienst» gekoppelde personele taakstelling
en dat voor transparantievergroting en patiëntveiligheid extra capaciteit
beschikbaar is gesteld. Ik ben van mening dat verdere uitbreiding van het
toezicht niet de meest effectieve en doelmatige manier is om de kwaliteit
en de veiligheid van zorg te vergroten. In de voortgangsrapportage Kwaliteit
van deze zomer en de brief «Ruimte en rekenschap voor zorg en ondersteuning»
is aangegeven welke initiatieven in gang zijn gezet om hier resultaten
te behalen. Daarbij behoort ook een veranderende werkwijze van de IGZ. Meer
transparantie over kwaliteit, heldere handhavingskaders en vervolgens steekproefsgewijs
doortastend handhaven komt naar onze mening beter tegemoet aan de problematiek
dan structurele uitbreiding van het aantal inspecteurs.
 
 Het amendement stelt voor het verplichtingen- en uitgavenbedrag voor de
IGZ met € 10 miljoen te verhogen. Als dekking wordt daarvoor
opgevoerd een verlaging van de beleidsartikelen 41 (volksgezondheid), 42 (gezondheidszorg)
en 43 (langdurige zorg). Op deze artikelen staan beleidsmatig gereserveerde
bedragen die nog niet juridisch verplicht of bestuurlijk gebonden zijn. Voor
deze begrotingsmiddelen heb ik concrete plannen. Voor artikel 41 betreft dit
bijvoorbeeld bedragen voor de grieppandemie, voor de programmatische aanpak
van chronische ziekten of ter uitvoering van de kaderbrief 2007–2011
visie op gezondheid en preventie. Zo zijn deze middelen op artikel 42 (zie
hiervoor ook de toelichting op pagina 63 van de begroting) onder meer bestemd
voor het actieprogramma Veilige Zorg 1e lijn, Kwaliteit, Innovatie en Patiënten
GGZ, de website «dwang en drang in de zorg», de Nieuwe Praktijk
en het actieplan uit de doelstellingenbrief Eerstelijnszorg. Voor artikel
43 gaat het om bedragen voor bijvoorbeeld het verdere ontwikkelen van het
Zorgplan, het vormgeven van toezicht op nieuwe toetreders en een communicatietraject
in verband met de invoering van de Wet Zorg en Dwang.
 
 Bovenstaande overwegend ontraad ik aanvaarding van het amendement.
 Amendement 32 123 XVI, nr. 27 van de leden Leijten
en van Gerven
 Dit amendement heeft tot doel extra middelen vrij te maken voor het bij-
en nascholen van verpleegkundig en verzorgend personeel. Het betreft een verhoging
van het verplichtingenbedrag en uitgavenbedrag van artikel 43 Langdurige zorg
met € 3 miljoen.
 Uit onderzoek van het tijdschrift Nursing blijkt dat bijna de helft van
de verpleegkundigen de bijscholing zelf betalen, terwijl de werkgever/de zorginstelling
op grond van de Kwaliteitswet zorginstellingen verplicht is te zorgen voor
goed personeel. Ook met het oog op de groeiende behoefte aan gekwalificeerd
personeel in de zorg is het van belang een impuls te geven aan het na- en
bijscholen van verpleegkundigen en verzorgenden.
 
 Dekking voor dit amendement kan begrotingstechnisch worden gevonden door
in artikel 42 (Gezondheidszorg) en artikel 43 (Langdurige zorg) het verplichtingenbedrag
en het uitgavenbedrag te verlagen met respectievelijk € 2 miljoen
en € 1 miljoen.
 Reactie op amendement 32 123 XVI, nr. 27
 Bij- en nascholing is de verantwoordelijkheid voor de zorginstellingen
zelf, in overleg met het personeel. Sociale partners hebben hierover ook zaken
geregeld in de CAO. Die verantwoordelijkheid moet VWS niet naar zich toe trekken.
Daarbij is op instellingsniveau ook veel beter zicht op hetgeen noodzakelijk
is.
 
 Waar de opgevoerde dekking exact gevonden wordt blijkt niet uit het amendement.
Voor alle begrotingsmiddelen heb ik concrete plannen. Dat geldt ook voor de
niet-verplichte of juridisch gebonden bedragen. Zo zijn deze middelen op artikel
42 (zie hiervoor ook de toelichting op pagina 63 van de begroting) onder meer
bestemd voor het actieprogramma Veilige Zorg 1e lijn, Kwaliteit, Innovatie
en Patiënten GGZ, de website «dwang en drang in de zorg»,
de Nieuwe Praktijk en het actieplan uit de doelstellingenbrief Eerstelijnszorg.
Voor artikel 43 gaat het om bedragen voor bijvoorbeeld het verdere
ontwikkelen van het Zorgplan, het vormgeven van toezicht op nieuwe toetreders
en een communicatietraject in verband met de invoering van de Wet Zorg en
Dwang.
 
 Bovenstaande overwegend ontraad ik aanvaarding van het amendement.
 Amendement 32 123 XVI, nr. 31 van het lid Ouwehand
 Dit amendement strekt ertoe € 4,5 miljoen te investeren
in een kennisinfrastructuur op het gebied van de vervanging, vermindering
en verfijning van dierproeven, te verdelen vanuit het programma Dierproeven
Begrensd van ZonMw.
 Dekking wordt gevonden in de budgetten voor de regionale programma’s
op het gebied van Life Sciences en medische technologie binnen artikel 3 Een
concurrerend ondernemingsklimaat van de begroting van Economische Zaken. Met
dit amendement komt het budget niet te vervallen, maar wordt een klein deel
van het budget geoormerkt voor proefdiervrije wetenschappelijke ontwikkelingen
op deze terreinen. Bedrijven kunnen hiervoor een projectaanvraag indienen
bij ZonMw. Zie hiertoe het amendement Ouwehand op de begroting van het ministerie
van Economische Zaken, 32 123 XIII, nr. 40.
 Reactie amendement 32 123 XVI, nr. 31 van het lid
Ouwehand
 Het ZonMw-programma «Dierproeven Begrensd» is gericht op de
ontwikkeling en implementatie van alternatieven voor dierproeven. We spreken
hier dan over vermindering, verfijning en vervanging van dierproeven, de 3V’s.
Het kabinet heeft vorig jaar in zijn visie op alternatieven voor dierproeven
het belang van onderzoek onderstreept. Het ZonMw-programma is een onderdeel
van de brede inzet op alternatieven voor dierproeven. Het kabinet heeft toen
ook aangegeven dat een programmeringstudie loopt naar de ontwikkeling van
3V alternatieven. Dat onderzoek kijkt naar hoe het onderzoeksklimaat naar
3V alternatieven verbeterd kan worden, rekening houdend met de internationale
context. Een ander belangrijk aandachtspunt in de programmeringstudie is om
de hele keten van partijen (onderzoeker, regulator en bedrijfsleven) al vanaf
de formulering van het onderzoeksvoorstel betrokken te krijgen, tot en met
de opzet en uitvoering van individuele validatiestudies. Naar verwachting
komen de resultaten van de programmeringstudie medio 2010 beschikbaar. Op
basis daarvan zal het kabinet opnieuw de onderzoeksagenda en ambities voor
3V-alternatieven bepalen.
 De dekking van dit amendement wordt gevonden op de begroting van Economische
Zaken, namelijk bij het programma Pieken in de Delta. Dat programma versterkt
regionale innovatieve clusters die een landelijke betekenis hebben en heeft
een looptijd van 2006 tot en met 2010. Verlagen van dit artikel zou betekenen
dat lopende programma’s met universiteiten, bedrijfsleven en regionale
overheden, zouden moeten worden opengebroken. Dit heeft tevens betrekking
op reeds toegezegde cofinanciering.
 
 Ik ontraad daarom aanvaarding van dit amendement.
 Amendement 32 123 XVI, nr. 39 van het lid Koşer
Kaya
 De zorgtoeslag voor samenwonenden is nu meer dan twee keer zo hoog als
een zorgtoeslag voor een alleenstaande. Met dit amendement wordt het surplus
van de zorgtoeslag voor samenwonenden afgeroomd. Dit gebeurt door de normzorgquote
voor eenpersoonshuishoudens vast te stellen op 0,05 en voor meerpersoonshuishoudens
0,10. De minimale normzorgquote voor eenpersoonshuishoudens wordt vastgesteld
op 0,027 en voor meerpersoonshuishoudens op 0,054. Deze wijziging vindt plaats door een verlaging in de operationele doelstelling 42.3 van
beleidsartikel 42 met € 750 miljoen.
 
 Deze veranderingen zorgen ervoor dat de zorgtoeslag voor samenwonenden
het dubbele bedraagt (en niet meer dan het dubbele) van de zorgtoeslag voor
alleenstaanden. De verandering wordt vooral veroorzaakt door een snellere
afbouw van de zorgtoeslag voor meerpersoonshuishoudens. De maatregel slaat
dus voornamelijk neer bij hogere inkomens.
 
 De opbrengst bedraagt € 750 miljoen.
 Reactie amendement 32 123 XVI, nr. 39
 Het amendement leidt tot onbekende koopkrachteffecten bij de middeninkomens.
Het amendement gaat er van uit dat de maatregel neer slaat bij de hogere inkomens.
Dit is niet geval, omdat de hogere inkomens geen zorgtoeslag ontvangen. De
vormgeving van de zorgtoeslag is zodanig de financieringsstructuur van de
zorgverzekeringswet niet heeft geleid tot onacceptabele koopkrachteffecten.
Hiervan afwijken zonder de effecten in kaart te hebben is de reden om het
amendement af te raden. Voorts is er in de recente IBO gekeken naar vereenvoudigingsmogelijkheden
en wordt er in de houdbaarheidsagenda en in de heroverwegingen naar mogelijkheden
gezocht de zorgtoeslag zodanig in te richten dat hier budgettaire voordelen
zijn te behalen.
 
 Bovenstaande overwegend ontraad ik aanvaarding van het amendement.
 Amendement 32 123, nr. 41 gewijzigd amendement van
het lid Wolbert c.s., ter vervanging van 32 123, nr. 28
 Dit amendement beoogt om een stevige impuls te geven aan nieuw welzijnswerk.
 
 Gemeenten zouden beloond moeten worden als ze meer in de welzijnscomponent
van de Wmo zouden investeren en daarmee het zorggedeelte van de Wmo zouden
ontlasten. Investeren in collectieve oplossingen, organiseren van activering
en onderlinge ondersteuning kunnen het beroep op individuele ondersteuning
en zorg verminderen. Het is daarom noodzakelijk en wenselijk om een stevige
impuls te geven aan nieuw welzijnswerk. Het is in dit kader van belang dat
goede voorbeelden van nieuwe werkvormen, ontwikkeld en verder verspreid worden.
Dit amendement regelt een budget in samenhang met de Wmo-werkplaatsen. Op
deze manier komt meer praktijkkennis en praktijkbewijs beschikbaar.
 
 Dekking voor dit amendement wordt begrotingstechnisch gevonden door een
herschikking binnen artikel 44 Maatschappelijke ondersteuning.
 Reactie op amendement 32 123, nr. 41
 Het amendement verzoekt om extra middelen beschikbaar te stellen om zo
een stevige impuls te geven aan Welzijn Nieuwe Stijl. De strekking van het
amendement past goed binnen de uitgangspunten van de begroting VWS 2010. Tijdens
het Wmo-congres Welzijn Nieuwe Stijl van 24 september jongstleden is
aangekondigd om voor twee jaar telkens € 1 miljoen extra beschikbaar
te stellen. Het doel van het amendement om hier extra op in te zetten past
binnen het Kabinetsbeleid om de verbindende kracht van Welzijn te vergroten.
 
 Ik sta sympathiek tegenover de bedoeling van dit amendement en laat het
oordeel aan de Kamer. Indien dit amendement wordt aangenomen dan zal ik overgaan
tot herprioritering van artikel 44 Maatschappelijke ondersteuning.
 
 
 
 Tweede Kamer, vergaderjaar 2008–2009, 32 012, nr. 1.