Wijziging van de Mededingingswet (toekennen van de bevoegdheid een EG-vrijstelling in te trekken); Memorie van toelichting
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 28485, nr. 3

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

26-07-2002

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2001-2002

28485 nr. 3

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamI. ALGEMEEN1. Inleiding2. Wenselijkheid nieuwe bevoegdheid voor de NMa3. Inhoud van de bevoegdheidII. ARTIKELSGEWIJZE TOELICHTINGArtikel IOnderdeel AOnderdeel BArtikel IIOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 28485Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 23 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
28 485Wijziging van de Mededingingswet (toekennen van de bevoegdheid een EG-vrijstelling
in te trekken)nr. 3MEMORIE VAN TOELICHTINGI. ALGEMEEN1. InleidingDit voorstel van wet strekt ertoe in de Mededingingswet te voorzien in
de mogelijkheid dat, als een EG-verordening het verbod van artikel 81, eerste
lid, van het EG-Verdrag buiten toepassing verklaart, maar tevens bepaalt dat
de bevoegde autoriteit van een lidstaat van de Europese Unie dat verbod in
een individueel geval weer van toepassing kan verklaren, de raad van bestuur
van de Nederlandse Mededingingsautoriteit die bevoegdheid uitoefent.Tot nu toe is de enige vrijstellingsverordening van de Commissie van de
Europese Gemeenschappen (verder: Europese Commissie) die een zodanige bevoegdheid
bevat, Verordening (EG) Nr. 2790/1999 van de Commissie van 22 december
1999 betreffende de toepassing van artikel 81, lid 3, van het Verdrag op groepen
verticale overeenkomsten en onderling afgestemde feitelijke gedragingen (PbEG
L336/21). De Europese Commissie heeft daartoe gebruik gemaakt van artikel
7, eerste lid, van Verordening (EEG) 19/65 van de Raad van 2 maart 1965
betreffende toepassing van artikel 85, derde lid, [thans: artikel 81, derde
lid] van het Verdrag op groepen van overeenkomsten en onderling afgestemde
feitelijke gedragingen (PbEG 533/65) zoals laatstelijk gewijzigd bij Akte
van toetreding van Oostenrijk, Finland en Zweden van 24 juni 1994 (PbEG
1995 L 1/17) en zoals gewijzigd bij Verordening (EG) 1215/1999 van de
Raad van 10 juni 1999 (PbEG L 148/1).In mijn brief van 27 juni 2000 aan de Tweede Kamer over de ontwikkelingen
op het terrein van het Europese mededingingsbeleid heb ik aangegeven waarom
ik toen geen aanleiding zag op korte termijn in de Mededingingswet voor de
NMa de mogelijkheid op te nemen het Europese kartelverbod van toepassing te
verklaren op een afspraak die onder de EG-vrijstellingsverordening voor verticale
afspraken valt (Kamerstukken II 1999/00, 22 093, nr. 11, bladzijden 4–5).
Inmiddels ben ik van mening veranderd. Mijn overwegingen daarvoor zal ik toelichten
in paragraaf 2 en in paragraaf 3 zal ik ingaan op de inhoud van
de intrekkingsbevoegdheid.2. Wenselijkheid nieuwe bevoegdheid voor de NMaDe belangrijkste overweging in mijn brief van 27 juni 2000 om de bevoegdheid
om het Europese kartelverbod van toepassing te verklaren op een afspraak die
onder de EG-vrijstellingsverordening voor verticale afspraken valt, nog niet
in de Mededingingswet over te nemen was dat moest worden voorkomen dat die
wet in korte tijd een aantal malen op dezelfde onderdelen zou moeten worden
gewijzigd. Met name de wenselijkheid om die bevoegdheid aan bevoegde nationale
autoriteiten in het algemeen, dus niet alleen in de EG-vrijstellingsverordening
voor verticale afspraken, te geven was en is een belangrijk punt bij de discussie
over de modernisering van de EG-mededingingsregels. Ook de resultaten van
de evaluatie van de Mededingingswet zouden wijzigingen op dit onderdeel met
zich mee kunnen brengen.Inmiddels is echter alweer anderhalf jaar verstreken. Met de voorbereiding
van de modernisering van de EG-mededingingsregels is de nodige vooruitgang
geboekt, maar de vaststelling van de nieuwe verordening betreffende de toepassing
van de artikelen 81 en 82 van het EG-Verdrag is niet voor het einde van dit
jaar te verwachten. De evaluatie van de Mededingingswet is met voortvarendheid
ter hand genomen. Volgens de planning zullen de resultaten in mei van dit
jaar beschikbaar komen. Dit betekent dat met de besluitvorming over de wijzigingen
van de Mededingingswet die naar aanleiding van de nieuwe EG-mededingingsregels
en de resultaten van de evaluatie noodzakelijk of wenselijk zullen zijn, en
met het tot stand brengen van die wijzigingen zelf nog de nodige tijd zal
zijn gemoeid.Ik ben van mening dat het invoeren in de Mededingingswet van de mogelijkheid
voor de raad van bestuur van de NMa om artikel 81, eerste lid, van het EG-Verdrag
van toepassing te verklaren op een afspraak die onder een EG-vrijstellingsverordening
valt, daar niet op kan wachten. In deze opvatting word ik gesteund door de
NMa die in verband met haar streven naar een actief optreden tegen kartels
bij mij op een spoedige invulling van deze bevoegdheid heeft aangedrongen.Zoals bekend is geldt in het EG-recht het subsidiariteitsbeginsel. Dit
houdt in dat de Europese Commissie de behandeling van zaken die weliswaar
binnen de werkingssfeer van de EG-mededingingsregels vallen, maar primair
een nationaal karakter hebben, overlaat aan de nationale mededingingsautoriteiten.
Bij de inwerkingtreding van de Mededingingswet bepaalde artikel 9, derde lid,
van Verordening (EEG) nr. 17/62 van de Raad van de Europese Gemeenschappen
van 6 februari 1962 betreffende toepassing van de artikelen 85 en 86 [thans:
81 en 82] van het Verdrag (PbEG 204/62) dat, zolang de Europese Commissie
geen formele procedure heeft geopend, de nationale mededingingsautoriteiten
bevoegd blijven om artikel 85, eerste lid, en artikel 86 van het EG-Verdrag
toe te passen. Hoewel de EU-lidstaten niet verplicht zijn die mogelijkheid
in hun nationale wetgeving op te nemen, heeft de Mededingingswet in lijn met
het subsidiariteitsbeginsel vanaf haar inwerkingtreding in artikel 88 voorzien
in de bevoegdheid voor de NMa die verbodsbepalingen toe te passen.De toepassing van artikel 81, derde lid, van het EG-Verdrag was toen nog
voorbehouden aan de Europese Commissie, maar daarin kwam eind 1999 tot op
zekere hoogte verandering met de inwerkingtreding van verordening 2790/1999.
Artikel 7 van die verordening bepaalt dat de bevoegde autoriteit van een EU-lidstaat
«het voordeel van de toepassing van deze verordening» in een individueel
geval kan intrekken. Het moet dan wel gaan om verticale overeenkomsten waarop
de vrijstelling weliswaar van toepassing is, maar die op het grondgebied van
een EU-lidstaat of een deel daarvan, dat alle kenmerken vertoont van een afzonderlijke
geografische markt, met de voorwaarden van artikel 81, derde lid, van het
EG-Verdrag onverenigbare gevolgen hebben. In verband met het subsidiariteitsbeginsel en uit een oogpunt van consistentie acht ik het wenselijk
om de raad van bestuur van de NMa de mogelijkheid te geven artikel 81, eerste
lid, ook toe te passen op een afspraak die onder een EG-vrijstellingsverordening
valt, als die verordening in die mogelijkheid voorziet.Een andere overweging om de raad deze mogelijkheid te geven is dat ik
eraan hecht dat de NMa haar inzet op het gebied van de handhaving van de Mededingingswet
fors intensiveert (Kamerstukken II 1999/00, 26 800 XIII, nr. 58, bladzijde
7–8). De verdere groei van het aantal onderzoeken naar en rapporten
over verboden kartels en misbruik van economische machtsposities en de verdere
groei van het aantal sanctiebesluiten zijn voor de NMa dan ook belangrijke
doelstellingen (Kamerstukken II 2001/02, 28 000, hoofdstuk XIII, nr.
1, bladzijden 29–30). De NMa kan worden geconfronteerd met de situatie
waarin een afspraak onder een EG-vrijstellingsverordening valt, maar toch
met de voorwaarden van artikel 81, derde lid, van het EG-Verdrag onverenigbare
gevolgen heeft. Met de haar thans ter beschikking staande bevoegdheden kan
zij in een dergelijke situatie echter niet optreden. Op basis van artikel
13, tweede lid, kan zij het nationale kartelverbod van artikel 6, eerste lid,
van de Mededingingswet niet van toepassing verklaren. Dat artikel geldt immers
alleen, als er geen sprake is van ongunstige beïnvloeding van handel
tussen EU-lidstaten. Wel bestaat de mogelijkheid in dat geval de Europese
Commissie te verzoeken het voordeel van de toepassing van de EG-vrijstellingsverordening
in te trekken. Daarmee zou echter de nodige extra tijd zijn gemoeid, omdat
de Europese Commissie de zaak zou moeten overnemen. Voor de periode totdat
de intrekkingsbevoegdheid in de Mededingingswet is geregeld, kan de mogelijkheid
van het op verzoek van een EU-lidstaat intrekken van een EG-vrijstellingsverordening
door de Europese Commissie een oplossing bieden. Voor de beoogde actievere
handhaving acht ik evenwel alleen een eigen bevoegdheid van de NMa om op een
afspraak die onder een EG-vrijstellingsverordening valt, toch weer artikel
81, eerste lid, van het EG-Verdrag van toepassing te verklaren, toereikend.3. Inhoud van de bevoegdheidDe mogelijkheid voor de raad van bestuur van de NMa om het Europese kartelverbod
van toepassing te verklaren op een afspraak die onder een EG-vrijstellingsverordening
valt, wordt bij dit wetsvoorstel neergelegd in het nieuwe tweede lid van artikel
12 van de Mededingingswet. Het gaat immers om gevallen waarin overeenkomsten
of onderling afgestemde feitelijke gedragingen voldoen aan de voorwaarden
van een EG-vrijstellingsverordening die ingevolge het oude artikel 12, dat
bij dit wetsvoorstel wordt vernummerd tot artikel 12, eerste lid, doorwerkt
in de Mededingingswet.Zoals ik in paragraaf 2 heb opgemerkt, is de EG-vrijstellingsverordening
voor verticale afspraken nu de enige verordening die voorziet in de mogelijkheid
dat een bevoegde nationale autoriteit op een afspraak die onder die vrijstelling
valt, toch weer artikel 81, eerste lid, van toepassing verklaart. Het is evenwel
denkbaar dat er ook voor andere soorten mededingingsafspraken EG-vrijstellingsverordeningen
zullen worden vastgesteld die een zodanige mogelijkheid bevatten. Ik acht
het niet wenselijk dat, als een andere EG-vrijstellingsverordening met een
zodanige mogelijkheid zou worden vastgesteld, eerst een wetswijziging tot
stand zou moeten worden gebracht voordat de raad van bestuur ook werkelijk
over die mogelijkheid kan beschikken. Zoals ik in paragraaf 2 heb uiteengezet,
is dit is van belang in verband met het subsidiariteitsbeginsel, uit een oogpunt
van consistentie met artikel 88 van de Mededingingswet als ook ter bevordering
van een actievere handhaving van de nationale en Europese mededingingsregels
door de NMa. Daarom is het tweede lid van artikel 12 niet beperkt tot het
van toepassing verklaren van het Europese kartelverbod op gevallen
waarin de EG-vrijstellingsverordening voor verticale afspraken geldt. Het
artikellid is zodanig algemeen geformuleerd dat de raad van bestuur van de
NMa het Europese kartelverbod van toepassing kan verklaren in alle gevallen
waarin een EG-vrijstellingsverordening bepaalt dat de bevoegde nationale autoriteit
die mogelijkheid heeft. Vanzelfsprekend dient de raad van bestuur van de NMa
daarbij de daaromtrent in de desbetreffende verordening vastgestelde criteria
in acht te nemen.Wat de reikwijdte van de in artikel 12, tweede lid, van het wetsvoorstel
neergelegde bevoegdheid op verticale overeenkomsten betreft merk ik het volgende
op. Artikel 7 van verordening 2790/1999 bepaalt dat een bevoegde nationale
autoriteit de voordelen van de toepassing van de vrijstelling kan intrekken,
als de overeenkomsten in kwestie met de voorwaarden van artikel 81, derde
lid, van het EG-Verdrag onverenigbare gevolgen hebben «op het grondgebied
van een lidstaat, of op een deel daarvan, dat alle kenmerken van een afzonderlijke
geografische markt vertoont». Volgens dat artikel heeft het besluit
tot intrekking ook alleen betrekking op dat grondgebied. Ter toelichting wordt
onder punt 77 van de mededeling van de Europese Commissie houdende «Richtsnoeren
voor verticale restricties» opgemerkt dat, als de relevante geografische
markt ruimer is dan het grondgebied van één EU-lidstaat uitsluitend
de Europese Commissie bevoegd is de voordelen van de toepassing van de EG-vrijstellingsverordening
voor verticale overeenkomsten in te trekken. Valt de relevante geografische
markt samen met het grondgebied van één EU-lidstaat, dan is
er sprake van concurrerende bevoegdheden tussen de Europese Commissie en de
bevoegde nationale autoriteit. Zulke gevallen lenen zich voor decentrale toepassing
van de intrekkingsbevoegdheid door de bevoegde nationale autoriteit. De Europese
Commissie behoudt zich, volgens de richtsnoeren, echter het recht voor om
toch zelf op te treden in gevallen waarin een bijzonder communautair belang
aan de orde is, zoals een nieuwe rechtsvraag. Naar mijn mening is het aannemelijk
dat deze afbakening van de bevoegdheden ook van toepassing zal zijn bij eventuele
nieuwe EG-vrijstellingsverordeningen die voorzien in de mogelijkheid van intrekking
van de voordelen van de toepassing van die verordening door de bevoegde nationale
autoriteit.Voor de volledigheid en duidelijkheid merk ik op dat, als geen sprake
is van ongunstige beïnvloeding van de handel tussen EU-lidstaten, toepassing
van artikel 12, tweede lid, niet aan de orde is. In die situatie is uitsluitend
nationaal mededingingsrecht van toepassing. Beïnvloedt een mededingingsafspraak
de handel tussen EU-lidstaten niet ongunstig, maar zou zij, als zij dat wel
zou hebben gedaan, hebben voldaan aan de voorwaarden van een EG-vrijstellingsverordening,
dan is die mededingingsafspraak ingevolge artikel 13, eerste lid, van de Mededingingswet
vrijgesteld van het verbod van artikel 6, eerste lid, van die wet. Als zich
echter omstandigheden voordoen die volgens de desbetreffende EG-vrijstellingsverordening
kunnen leiden tot buitentoepassingverklaring daarvan, kan de raad van bestuur
van de NMa op basis van artikel 13, tweede lid, van de Mededingingswet het
verbod van artikel 6, eerste lid, daarop van toepassing verklaren.Verder wordt onder punt 78 van de richtsnoeren opgemerkt dat de uitoefening
van de bevoegdheid tot intrekking van de voordelen van een EG-vrijstellingsverordening
geen afbreuk mag doen aan de eenvormige toepassing van de EG-mededingingsregels
in de gehele gemeenschappelijke markt, noch aan de volle werking van de ter
uitvoering van deze regels genomen maatregelen. De raad zal zijn bevoegdheid
artikel 81, eerste lid, van het EG-Verdrag van toepassing te verklaren dus
moeten uitoefenen in overeenstemming met de Europeesrechtelijke beschikkingenpraktijk
en -jurisprudentie. Dat zou overigens ook het geval zijn indien de richtsnoeren
daarvan niet zouden reppen. Het spreekt immers vanzelf dat Europees mededingingsrecht
met inachtneming van de genoemde elementen wordt toegepast. De
NMa pleegt in overleg te treden met de Commissie indien bij haar vragen rijzen
over de uitleg van EG-mededingingsrecht. Dat zal uiteraard ook gebeuren ingeval
het gaat om de uitoefening van de bevoegdheid tot intrekking van de voordelen
van een EG-vrijstellingsverordening.II. ARTIKELSGEWIJZE TOELICHTINGArtikel IOnderdeel AHet in dit artikel voorgestelde artikel 12, tweede lid, bevat de kern
van dit wetsvoorstel. Hierin wordt de raad de bevoegdheid toegekend in individuele
gevallen een EG-vrijstelling in te trekken. De wettekst spreekt hierbij, in
aansluiting op de artikelen 9 en 13 van de wet, niet van het intrekken van
een vrijstelling, maar van het alsnog van toepassing verklaren van artikel
81, derde lid, van het Verdrag.De raad is alleen bevoegd als een verordening aan de nationale autoriteiten
de intrekkingsbevoegdheid toekent. De bevoegdheid moet uiteraard worden uitgeoefend
met inachtneming van hetgeen in de verordening daaromtrent wordt bepaald (in
verordening 2790/1999 gaat het daarbij om de in artikel 6 van die verordening
bepaalde omstandigheden). Indien bij beschikking van de raad artikel 81, eerste
lid, van het Verdrag van toepassing wordt verklaard heeft dit tevens tot gevolg
dat de vrijstelling van het kartelverbod van artikel 6, eerste lid, welke
uit artikel 12, eerste lid, van die wet voortvloeit, ook niet meer geldt.
Er is dan immers niet meer sprake van een overeenkomst, een besluit of een
onderling afgestemde feitelijke gedraging waarop krachtens een vrijstelling
artikel 81, eerst lid, buiten toepassing is verklaard. Het ligt overigens
voor de hand dat een eventuele overtreding van het individuele verbod zal
worden gesanctioneerd op grond van artikel 88 van de wet. De raad heeft immers
al vastgesteld dat er sprake is van een mededingingsafspraak die onder artikel
81, eerste lid, van het Verdrag valt. Het staat de raad vrij daarbij tevens
overtreding van artikel 6, eerste lid, van de wet te betrekken.Het voorgestelde derde, vierde en vijfde lid van artikel 12 geven enkele
procedurele regels die overeenstemmen met die van het nationale individuele
verbod van artikel 13. Deze regels houden in dat belanghebbenden tevoren op
de hoogte worden gesteld van een voornemen een individueel verbod op te leggen,
en dat zij altijd gelegenheid krijgen hun zienswijze daarover te geven. De
beschikking treedt niet eerder in werking dan zes weken nadat zij is bekendgemaakt.
Hierdoor hebben de betrokken ondernemingen nog zes weken de gelegenheid om
hun overeenkomst aan te passen of anderszins maatregelen te treffen om te
voorkomen dat zij in de toekomst in overtreding zijn.Onderdeel BDeze wijziging voorziet erin dat de raad over de nodige bevoegdheden beschikt
om inlichtingen in te winnen met het oog op een eventuele toepassing van artikel
12, tweede lid.Artikel IIBij de formulering van de inwerkingtredingsbepaling is rekening gehouden
met de Tijdelijke referendumwet.De Minister van Economische Zaken,A. Jorritsma-Lebbink 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-28485-3.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl