Wijziging Algemene Kinderbijslagwet en andere wetten i.v.m. andere wijze van aanpassing kinderbijslagbedragen; Brief minister en staatssecretaris over CBS-onderzoek 'Equivalentiefactoren 1995-2000'
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 29258, nr. 16

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

13-07-2004

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2003-2004

29258 nr. 16

30-06-2004

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamAanleidingFeitelijke uitgaven ten behoeve van kinderenUitkomsten CBS onderzoekTabel 1 Uitgaven aan kinderen als percentage van het besteedbaar
inkomen onderscheiden naar aantal kinderenTabel 2 Uitgaven aan kinderen als percentage van het besteedbaar
inkomen naar leeftijd oudste kindKostendekkendheid tegemoetkomingenKostendekkendheid in relatie tot het inkomenTabel 3 Kostendekkendheid kinderregelingen naar hoogte
besteedbaar inkomen, 2004Kostendekkendheid in relatie tot gezinsgrootteTabel 4. Kostendekkendheid kinderregelingen naar gezinsgrootte,
2004Kostendekkendheid in relatie tot de leeftijd van de kinderenTabel 5 Kostendekkendheid kinderregelingen grote gezinnen
op minimum niveau, 2004ResumerendOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 29258Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 32 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
29 258Wijziging van de wijze van aanpassing van de kinderbijslag, de wet van
22 december 1994 tot nadere wijziging van de Algemene Kinderbijslagwet,
de Ziekenfondswet en de Algemene Wet Bijzondere Ziektekosten (Stb. 957) en
de Algemene Kinderbijslagwet in verband met andere wijze van aanpassing kinderbijslagbedragennr. 16BRIEF VAN DE MINISTER EN VAN DE STAATSSECRETARIS VAN SOCIALE ZAKEN
EN WERKGELEGENHEIDAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 30 juni 2004AanleidingIn mei heeft het CBS de resultaten gepubliceerd van het onderzoek «Equivalentiefactoren
1995–2000», hierna te noemen «het CBS onderzoek».
Het CBS onderzoek is een actualisering van het onderzoek «Equivalentiefactoren
1990–1995» uit 1998. Het CBS is gevraagd dit onderzoek te actualiseren
naar aanleiding van vragen van kamerlid Noorman-Den Uyl over de inkomenspositie
van gezinnen met kinderen (Handelingen II, vergaderjaar 2002–2003, nr.
42, blz. 2985–2986).De Tweede Kamer heeft naar aanleiding van de brief van de regering d.d.
23 februari 2004 over de in de AKW-nota 2005 aan de orde te stellen thema's
(Kamerstukken II, 2003–2004, 29 258, nr. 14) schriftelijke vragen
gesteld over de kostendekkendheid van de kinderbijslag in relatie tot inkomen
en gezinsgrootte. In reactie hierop (Kamerstukken II, 2003–2004, 29 258,
nr. 15) heeft de toenmalige Staatssecretaris van Sociale Zaken en Werkgelegenheid
aangegeven deze vragen op basis van de geactualiseerde gegevens van het CBS
te zullen beantwoorden. Deze brief gaat in op de belangrijkste resultaten
van het CBS onderzoek en op de vragen naar de kostendekkendheid van kindgerelateerde
tegemoetkomingen in relatie tot het inkomen en gezinsgrootte.Feitelijke uitgaven ten behoeve van kinderenHet CBS onderzoek geeft inzicht in het bestedingspatroon van gezinnen,
en meer in het bijzonder in de uitgaven van gezinnen aan kinderen. In het
spraakgebruik worden deze bestedingen meestal aangeduid met «kosten
van kinderen». Het is van belang te benadrukken dat het hier niet gaat
om minimaal noodzakelijke bestedingen. In het onderzoek worden bestedingen
van huishoudens aan kinderen bepaald aan de hand van de feitelijke uitgaven
aan kinderen. De uitkomsten geven een schatting van het bedrag dat gezinnen gemiddeld aan hun kinderen uitgeven. Omdat tussen gezinnen
grote verschillen bestaan is het mogelijk dat in individuele gevallen de uitgaven
aan kinderen afwijken van de door het CBS weergegeven uitgaven.In het CBS onderzoek wordt op basis van een bestedingenanalyse een set equivalentiefactoren afgeleid. Equivalentiefactoren vinden
een toepassing in het corrigeren van het besteedbaar inkomen van huishoudens
voor de omvang en de samenstelling van het huishouden. De achterliggende gedachte
is dat de samenstelling van het huishouden van invloed is op de welvaart die
aan een bepaald inkomen wordt ontleend. Met behulp van equivalentiefactoren
kunnen de uitgaven aan kinderen in een gestandaardiseerd besteedbaar inkomen
worden verdisconteerd. Daarmee wordt een objectieve welvaartsvergelijking
tussen gezinnen met en zonder kinderen mogelijk. Daarnaast worden equivalentiefactoren
gebruikt voor het vaststellen van de hoogte van de kinderalimentatie.Uitkomsten CBS onderzoekHet CBS onderzoek naar de uitgaven aan kinderen is gebaseerd op gegevens
over de bestedingen van huishoudens over de periode 1995–2000. Geconcludeerd
kan worden dat zich ten opzichte van het vorige onderzoek, dat betrekking
had op de periode 1990–1995, geen grote wijzigingen hebben voorgedaan
in de uitgaven ten behoeve van kinderen. Het meest bepalend is nog altijd
het aantal kinderen. De procentuele uitgaven aan kinderen nemen toe met de
stijging van het aantal kinderen, zij het minder dan evenredig. Uit tabel
1 is af te lezen dat eenverdieners met één kind gemiddeld 17
procent van de totale bestedingen aan kinderen uitgeven, terwijl dat bij een
gezin met drie kinderen 32 procent is.Zoals verwacht leidt een hoger inkomen tot gemiddeld hogere uitgaven aan
kinderen. Als percentage van het besteedbaar inkomen nemen de uitgaven aan
kinderen echter af bij stijging van het inkomen. Uit tabel 1 blijkt dat een
eenverdienergezin met twee kinderen en een inkomen van minder dan 16 duizend
euro gemiddeld 28 procent van de totale bestedingen aan de kinderen uitgeeft,
terwijl dit percentage bij de hoogste inkomensklasse (40 duizend of meer)
25 procent is. In absolute bedragen geven gezinnen met een hoog inkomen gemiddeld
wel meer uit aan kinderen dan gezinnen met een laag inkomen.Tabel 1 Uitgaven aan kinderen als percentage van het besteedbaar
inkomen onderscheiden naar aantal kinderen  besteedbaar inkomen (x 1000 euro)  tot 16 (minimum)16 tot 22,522,5 tot 30
(modaal)30 tot 4040 of meertotaal Eenverdieners      1 kind181717161717 2 kinderen282726262526 3 kinderen363332323032       Tweeverdieners      1 kind191718171717 2 kinderen262726262726 3 kinderen–*3535333334* Percentage kon niet worden berekend door een te klein aantal gezinnen
in deze categorie.Bron: CBS 2004.Onder andere door de kosten van kinderopvang zijn de gemiddelde uitgaven
aan de allerjongsten relatief hoog. Tabel 2 laat zien dat een tweeverdienergezin
met twee kinderen onder de vier jaar gemiddeld 29 procent van het totale budget
uitgeeft aan de kinderen. Voor gezinnen met kinderen in de basisschoolleeftijd
(oudste kind 4 tot 11 jaar) is dit 25 procent. Na de basisschoolleeftijd stijgen
de uitgaven aan kinderen weer. Bij een tweeverdienergezin met twee kinderen,
waarvan het oudste kind in de leeftijd 12 tot en met 17 jaar is, wordt gemiddeld
27 procent van de bestedingen voor de kinderen gedaan.Tabel 2 Uitgaven aan kinderen als percentage van het besteedbaar
inkomen naar leeftijd oudste kindaantal kinderen1 kind2 kinderen3 kinderenEenverdieners   leeftijd oudste kind:   0–3 jaar172734 4–11 jaar152532 12–17 jaar192833Totaal172632    Tweeverdieners   leeftijd oudste kind:   0–3 jaar182938 4–11 jaar162533 12–17 jaar172735Totaal172634Bron: CBS 2004.Kostendekkendheid tegemoetkomingenOm een compleet beeld te geven van de kostendekkendheid van kindgerelateerde
tegemoetkomingen is met alle kindgerelateerde tegemoetkomingen rekening gehouden.
Deze behelzen de kinderbijslag, diverse heffingskortingen en de hogere minimumuitkering
voor alleenstaande ouders. Deze uitkering is hoger dan voor alleenstaanden
(maar lager dan voor samenwonenden). De kinderbijslag is bedoeld als tegemoetkoming
in de uitgaven die ouders maken in verband met hun kinderen. Naast de kinderbijslag
hebben ouders recht op een of meer heffingskortingen die samenhangen met het
ouderschap. Het gaat daarbij om de kinderkortingen, de alleenstaande ouderkorting
en de combinatiekorting. Voorts ontvangen alleenstaande ouders met een minimumuitkering
naast kinderbijslag en kinderkortingen een hogere uitkering dan alleenstaanden
zonder kinderen (90% versus 70%).De uitgaven voor kinderopvang worden hier buiten beschouwing gelaten,
omdat dit uitgaven zijn die alleen in specifieke gevallen worden gedaan. Hiervoor
bestaat overigens een specifieke inkomensafhankelijke ouderbijdrageregeling.Kostendekkendheid in relatie tot het inkomenDe kostendekkendheid van de kindgerelateerde tegemoetkomingen kan worden
geïllustreerd door twee huishoudens met elkaar te vergelijken, namelijk
een alleenverdiener met twee kinderen van acht en tien jaar oud en een alleenstaande
ouder met kinderen van dezelfde leeftijd, op twee inkomensniveau's (minimum
en modaal). Tabel 3 toont van deze huishoudens de gemiddelde uitgaven aan
kinderen, het bedrag aan tegemoetkomingen en het aandeel van de netto uitgaven
in het besteedbaar inkomen. Dit laatste cijfer geeft de feitelijke druk weer
die de kinderen op het besteedbaar huishoudinkomen uitoefenen.Tabel 3 laat ook zien in welke mate de tegemoetkomingen voor kindgerelateerde
uitgaven kostendekkend zijn. Hierbij dient aangemerkt dat kostendekkendheid
niet verwijst naar compensatie van noodzakelijke kosten van kinderen, maar naar de mate waarin de feitelijke
uitgaven aan kinderen worden gedekt door de kindgerelateerde tegemoetkomingen.
Het begrip kostendekkendheid is daarmee ook geen normatief begrip. Dit kan
worden geïllustreerd aan de hand van de situatie waarin de tegemoetkomingen
stijgen. Ouders zullen het extra bedrag geheel of gedeeltelijk gebruiken voor
hogere uitgaven aan de kinderen terwijl de noodzakelijke kosten van deze kinderen
gelijk zouden blijven.Tabel 3 Kostendekkendheid kinderregelingen naar hoogte
besteedbaar inkomen, 2004 Alleenstaande met kind 8+10 jrSamenwonend met kind 8+10 jr Minimum*ModaalMinimumModaalA. Besteedbaar inkomen exclusief tegemoetkomingen
voor kinderen9 23020 13012 92020 490     B. Uitgaven aan kinderen (gemiddeld)**4 9008 1204 2006 160C. Tegemoetkomingen, waarvan5 1004 0802 3702 410– Kinderbijslag1 7151 7151 7151 715– Kinderkorting657473657473– Combinatiekorting–514–224– Alleenstaande ouderkorting–1 381––– Hogere uitkeringsnorm
alleenstaande ouder2 731–––D. Netto uitgaven (= B – C)– 2004 0401 8303 750 E. Netto uitgaven in % inkomen (= D/A)– 2%20%14%18%F. Kostendekkendheid (= C/B)104%50%56%39%Bron: SZW* Uitgaande van uitkeringsnorm alleenstaande (70%). De hogere normuitkering
van 20% voor alleenstaande ouders is opgenomen in C.** Exclusief kosten van kinderopvangVoor een paar met een minimum uitkering is de kostendekkendheid van de
tegemoetkomingen hoger dan bij een paar met een modaal inkomen, namelijk 56
versus 39%. Het ontbreken van de combinatiekorting voor de uitkeringsgerechtigde
wordt niet helemaal gecompenseerd door de hogere kinderkorting. De totale
tegemoetkoming is daardoor op minimumniveau iets lager dan voor modaal (regel
C). De hogere kostendekkendheid ontstaat doordat het gezin met een minimum
inkomen minder aan de kinderen uitgeeft dan het gezin met een modaal inkomen
(regel B).De kostendekkendheid is voor alleenstaande ouders hoger dan voor samenwonenden,
met name op minimumniveau (regel F). Dit wordt veroorzaakt door de alleenstaande
ouderkorting van € 1381 voor werkende alleenstaande ouders en de
hogere uitkeringsnorm voor alleenstaande ouders ten opzichte van alleenstaanden
met een minimum uitkering. Alleenstaande ouders geven overigens meer aan kinderen
uit dan samenwonenden. De alleenstaande ouder met een minimum inkomen besteedt € 700
euro meer aan de kinderen dan het vergelijkbare samenwonende gezin. Op modaal
niveau is het verschil € 1960 (regel B).Kostendekkendheid in relatie tot gezinsgrootteNaarmate het gezin groter wordt nemen de uitgaven aan kinderen toe. Door
schaalvoordelen ontstaan echter ook kostenvoordelen, waardoor de uitgaven per kind afnemen. De uitgaven stijgen met andere woorden
minder dan evenredig met het aantal kinderen. Tegenover de hogere uitgaven
voor kinderen staat een hogere tegemoetkoming voor kindgerelateerde uitgaven.
Naarmate het aantal kinderen toeneemt, worden alleen de kinderbijslag en kinderkorting
hoger1. De alleenstaande ouderkorting, de hogere
minimumuitkering voor alleenstaande ouders en de combinatiekorting zijn niet
afhankelijk van het aantal kinderen. Per saldo nemen de tegemoetkomingen hierdoor,
net als de uitgaven, niet evenredig toe met het aantal kinderen. De mate waarin
de tegemoetkomingen gelijke tred houden met de uitgaven is afhankelijk van
de gezinssituatie.Tabel 4. Kostendekkendheid kinderregelingen naar gezinsgrootte,
2004 Alleenstaande (modaal)Samenwonend (modaal)  met kind 2 jrMet kind 0+2+4 jrmet kind 2 jr Met kind 0+2+4 jrA. Besteedbaar inkomen exclusief tegemoetkomingen
voor kinderen20 12020 12020 46020 460     B. Uitgaven aan kinderen (gemiddeld)*6 36010 2203 9107 750C. Tegemoetkomingen, waarvan3 0704 4901 4002 820– Kinderbijslag7062 1197062 119– Kinderkorting473473473473– Combinatiekorting514514224224– Alleenstaande ouderkorting1 3811 381––D. Netto uitgaven (= B–C)3 2905 7302 5104 930E. Netto uitgaven in % inkomen (= D/A)16%28%12%24% F. Kostendekkendheid (= C/B)48%44%36%36%Bron: SZW* Exclusief kosten van kinderopvangUit tabel 4 blijkt dat bij samenwonenden met een modaal inkomen uitgaven
en tegemoetkomingen bij gezinsuitbreiding gelijk opgaan. Een paar met één
kind van twee jaar ontvangt een compensatie voor kindgerelateerde uitgaven
van 36% (regel F). In een vergelijkbaar gezin in een latere gezinsfase met
drie kinderen zijn de tegemoetkomingen eveneens voor 36% kostendekkend. Voor
een alleenstaande met één kind bedraagt de kostendekkendheid
48%; voor een alleenstaande met drie kinderen is dit 44%.Kostendekkendheid in relatie tot de leeftijd van de kinderenVanaf de leeftijd van 4 jaar nemen de uitgaven voor kinderen toe naarmate
de kinderen ouder worden. Tabel 5 laat zien dat kostendekkendheid voor gezinnen
met drie oudere kinderen hoger is dan voor het gezin met de jonge kinderen.
Dit ondanks het feit dat de uitgaven voor deze kinderen hoger zijn. De verklaring
hiervoor is dat de toename van de kinderbijslag groter is dan de extra uitgaven.Tabel 5 Kostendekkendheid kinderregelingen grote gezinnen
op minimum niveau, 2004 Alleenstaande (minimum)*Samenwonend (minimum) Met kind 0+2+4 jrmet kind 10+12+14 jrmet kind 0+2+4 jrmet
kind 10+12+14 jrA. Besteedbaar inkomen exclusief tegemoetkomingen
voor kinderen9 2309 23013 02013 020      B. Uitgaven aan kinderen (gemiddeld)**6 2407 3705 3706 420C. Tegemoetkomingen, waarvan5 5706 6902 8403 960 – Kinderbijslag2 1193 2362 1193 236– Kinderkorting721721721721– Hogere uitkeringsnorm
alleenstaande ouder2 7312 731––D. Netto uitgaven (= B–C)6706802 5302 460E. Netto uitgaven in % inkomen (= D/A)7%7%19%19% F. Kostendekkendheid (= C/B)89%91%53%62%Bron: SZW* Uitgaande van uitkeringsnorm alleenstaande (70%). De hogere normuitkering
van 20% voor alleenstaande ouders is opgenomen in C.** Exclusief kosten van kinderopvangUit de vergelijking van tabel 4 met tabel 5 blijkt dat de kostendekkendheid
bij samenwonende partners op minimum niveau met drie jonge kinderen hoger
is dan bij een gezin met drie jonge kinderen met een modaal inkomen, namelijk
53% (zie tabel 5, regel F) versus 36% (zie tabel 4, regel F). De hogere uitgaven
van het gezin op het modale niveau worden «gecompenseerd» door
de combinatiekorting die dit gezin ontvangt vanwege de baan van één
van de partners. Bij de alleenstaande ouders is de kostendekkendheid op minimum
niveau met drie kinderen aanzienlijk hoger dan bij het modale eenoudergezin
met drie kinderen (zie tabel 4, regel F). Het modale gezin ontvangt een compensatie
voor de uitgaven aan kinderen van 44%, waar de alleenstaande ouder met kinderen
in dezelfde leeftijd 89% ontvangt.ResumerendWanneer de tegemoetkomingen voor kinderen worden gerelateerd aan de feitelijke
uitgaven blijkt resumerend dat de kostendekkendheid afneemt naarmate het inkomen
stijgt. Voor eenoudergezinnen op minimum niveau worden de uitgaven nagenoeg
volledig gedekt.De Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid,A. J. de GeusDe Staatssecretaris van Sociale Zaken en Werkgelegenheid,H. A. L. van HoofXNoot1De kinderbijslag is een bedrag per kind (706 euro p.j. voor een kind van
0–5 jaar), en neemt dus evenredig toe met het aantal kinderen. De kinderkorting
wordt beneden modaal verhoogd bij 3 of meer kinderen (met 64 euro). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-29258-16.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl