"Witte" illegalen regeling; Verslag algemeen overleg
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 25453, nr. 9

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

18-09-1997

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1996-1997

25453 nr. 9

04-09-1997

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamVragen en opmerkingen uit de commissieHet antwoord van de staatssecretarisNadere gedachtewisselingOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 25453Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 42 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
25 453«Witte» illegalenregelingnr. 9VERSLAG VAN EEN ALGEMEEN OVERLEGVastgesteld 4 september 1997De vaste commissie voor Justitie1 heeft op
27 augustus 1997 overleg gevoerd met staatssecretaris Schmitz van Justitie
over haar brief van 17 juli 1997 (25 453, nr. 1) inzake de zogenaamde witte-illegalenregeling.Van het overleg brengt de commissie bijgaand beknopt verslag uit. Vragen en opmerkingen uit de commissieDe heer Dittrich (D66) stelde vast dat mensen die zich over
de kwestie van de witte-illegalen een mening hebben gevormd te kennen hebben
gegeven dat het hoogste recht soms kan verkeren in het hoogste onrecht en
zich hebben afgevraagd of de mensen er voor de regels zijn of de regels voor
de mensen. Samen met de staatssecretaris heeft de Kamer begin 1995 regels
opgesteld voor mensen die al lange tijd illegaal in Nederland wonen. De hoofdregel
was en is dat iemand die zonder toestemming van de overheid in Nederland woont
dient te vertrekken. Tegelijkertijd werd echter beseft dat dat soms onredelijk
kan zijn. Als de overheid aan iemand die illegaal in Nederland verblijft in
1991 of daarvoor een sofi-nummer heeft gegeven en belasting en premies heeft
geïnd gedurende minstens zes jaar, kan alsnog een verblijfsvergunning
worden verstrekt. De desbetreffende regeling eindigt eind 1997. De familie
Gümüs heeft de harde gevolgen van de geldende regels een gezicht
gegeven en de vraag rijst of tot uitzetting van mensen moet worden overgegaan
die niet aan het criterium van zes jaar voldoen maar die wel gedurende die
periode in eigen levensonderhoud hebben voorzien, geïntegreerd zijn in
de samenleving en schoolgaande kinderen hebben. Dat geldt overigens niet alleen
voor de familie Gümüs; er zijn andere gezinnen die in een vergelijkbare
situatie verkeren.De D66-fractie laat zich door een Chinees spreekwoord leiden dat zegt:
«Bij het maken van wetten is gestrengheid vereist, maar bij de toepassing
ervan genade». De fractie vindt dat de regels uit 1995 in de praktijk
soms te hard uitpakken en ziet ze graag soepeler toegepast. Tijdens het debat
over de Koppelingswet heeft zij daartoe voorstellen ingediend, waar de meerderheid
van de Kamer zich echter niet in kon vinden. Daarom ook was de heer Dittrich
verheugd dat de staatssecretaris heeft aangeboden overleg te plegen over de
circulaire. Het moet mogelijk zijn een oplossing te vinden voor de mensen
die niet aan het zesjarencriterium voldoen. De heer Boeles, hoogleraar migratierecht, heeft erop gewezen dat artikel
10 van het Europees vestigingsverdrag (EVV), waarbij ook Turkije zich heeft
aangesloten, de mogelijkheid biedt aan Turkse migranten om op voet van gelijkheid
met EU-onderdanen in EU-landen te werken. Hoe oordeelt de staatssecretaris
over deze redenering?De datum waarop een illegaal een verblijfsvergunning aanvraagt, is het
meetmoment. De heer Dittrich zei zich te kunnen voorstellen dat dit moment
wordt verlegd naar de datum waarop de regeling wordt beëindigd (december
1997), los van de vraag of de persoon in kwestie al dan niet is uitgeprocedeerd.
Daartoe behoeft de circulaire niet te worden veranderd, want een en ander
is geregeld in de ambtelijke werkinstructie die in de Kamer niet is besproken.
Maar ook als wordt teruggerekend vanaf eind december 1997 zullen er mensen
zijn die niet kunnen aantonen dat zij vanaf december 1991 onafgebroken in
Nederland hebben gewerkt. Daarom zal ook het zesjaarcriterium soepeler moeten
worden toegepast. Het criterium van verzekerde dagen kan soms onredelijk uitpakken
voor mensen die bijvoorbeeld seizoenarbeid hebben verricht of een korte periode
werkloos zijn geweest. Daarom vond de heer Dittrich dat het criterium moet
zijn dat men zes jaar lang in eigen levensonderhoud heeft kunnen voorzien
en dat er een voldoende mate van inburgering is. Dat laatste is moeilijk te
meten, maar een meetfactor zou kunnen zijn het al dan niet hebben van schoolgaande
kinderen. Er zijn rechters die rekening houden met de mogelijkheid dat een
kind psychische schade lijdt als het Nederland wordt uitgezet. Er zijn echter
ook rechters die zich strikt aan de circulaire houden en enkel het zesjaarcriterium
hanteren. Omdat de Vreemdelingenwet nog steeds geen hoger beroep kent, blijft
het beeld diffuus. Hopelijk zal dit algemeen overleg ertoe leiden dat er meer
eenduidigheid komt in de uitwerking van het op politiek niveau vastgestelde
beleid.De staatssecretaris heeft tot nu toe ervoor gekozen niet of nauwelijks
an de geldende regeling af te willen wijken. Daar valt juridisch gezien weinig
op af te dingen. Toch vroeg de heer Dittrich de staatssecretaris de zo-even
door hem genoemde criteria te verwerken in de regeling en niet tot uitzetting
van de familie Gümüs en van mensen in vergelijkbare posities over
te gaan. Hij zou het zeer toejuichen als tijdens dit algemeen overleg zou
blijken dat de meerderheid van de Kamer en de staatssecretaris gronden vinden
om de familie Gümüs en anderen in een vergelijkbare positie een
verblijfsvergunning te geven. Mocht dat niet zo zijn, dan is de fractie van
D66 voornemens tijdens een plenair debat een motie van die strekking in te
dienen.De heer Apostolou (PvdA) benadrukte dat het in dit overleg
niet over individuele gevallen gaat maar om de regeling als zodanig. Het besluit
van de staatssecretaris met betrekking tot de familie Gümüs wordt
door velen als onrechtvaardig beschouwd. De PvdA-fractie doet dat echter niet
omdat zij met de staatssecretaris van mening is dat op grond van de in overleg
met de Kamer vastgestelde regeling de beslissing alleszins is te rechtvaardigen.
De heer Apostolou sprak waardering uit voor de opstelling van de staatssecretaris
die voor moeilijke afwegingen staat in dezen. Hij waardeerde het zeer dat
de staatssecretaris met de Kamer een gedachtewisseling over deze ingewikkelde
en moeilijke materie wil voeren. De vele protesten en de commentaren in de
publieke media kunnen niet onbeantwoord blijven. De Kamer dient te reageren
op maatschappelijke vraagstukken die velen bezighouden. De PvdA-fractie constateert
met voldoening dat de discussie in een positief klimaat heeft plaatsgevonden.
De solidariteit tussen autochtonen en vreemdelingen getuigt van een goede
gezindheid, acceptatie en waardering voor elkaar. Dat zijn elementen die in
het vreemdelingenbeleid van onschatbare waarde zijn. De PvdA-fractie is tot de conclusie gekomen dat een nadere omschrijving
van de circulaire van maart 1995 gerechtvaardigd is. De circulaire moet naar
haar mening worden aangevuld met een omschrijving van de eerste alinea van
de paragraaf waarin het volgende staat: «Bij de afwijking van het beleid
ten aanzien van illegalen dient in het bijzonder aandacht te worden besteed
aan de band die de betrokken vreemdeling met Nederland heeft opgebouwd tijdens
zijn illegale verblijf en de banden die hij nog heeft met het land van herkomst.
Daarbij zijn onder meer van belang de aard en de duur van het verblijf in
Nederland, de gezinssituatie, kennis van de Nederlandse taal en bekendheid
bij andere overheidsdiensten». De nadere omschrijving van deze regels
dient naar de mening van de PvdA-fractie in te houden dat, indien aan de voorwaarde
van zes jaar onafgebroken inkomen uit arbeid niet wordt voldaan alsnog een
verblijfsvergunning wordt verleend als sprake is van de volgende omstandigheden:a. de betrokken vreemdeling verbleef minimaal zes jaar onafgebroken in
Nederland en voorzag gedurende zijn verblijf zelf in zijn levensonderhoud.b. de betrokken vreemdeling heeft kinderen die in Nederland zijn geboren
of die hier langdurig verbleven; een of meerdere kinderen hebben gedurende
een substantiële periode in Nederland onderwijs genoten. (Over de invulling
van het begrip «substantiële periode» zou nog nader overleg
moeten worden gevoerd).c. de betrokken vreemdeling kan aantonen dat hij een band heeft met Nederland,
hetgeen blijkt uit de kennis van de Nederlandse taal, de mate van integratie
in zijn woon- en leefomgeving en zijn bekendheid bij andere overheidsinstellingen.Het spreekt voor zich dat er overigens geen andere bezwaren mogen bestaan
tegen het verlenen van een verblijfsvergunning. De PvdA-fractie is van mening
dat haar voorstel, dat binnen de grenzen van de circulaire blijft, tot vaststaand
kader voor de beoordeling van verblijfsvergunningaanvragen biedt. De tijdelijkheid
van de circulaire blijft en er wordt niet getornd aan de algemene regels die
in het kader van de Koppelingswet zijn vastgelegd. Wel wordt de mogelijkheid
tot een verblijfstitel geboden aan degenen die onder de regeling vallen en
degenen die een aanvraag hebben ingediend. Bovendien blijft de groep die het
betreft beperkt en overzichtelijk. Als de staatssecretaris zich in dit voorstel
kan vinden, dient zij zo snel mogelijk een besluit met betrekking tot de familie
Gümüs te nemen.Met de regeling inzake de langdurige illegalen zijn de problemen met betrekking
tot de toelating van vreemdelingen niet opgelost. Een overheid die niet iedere
vreemdeling wil toelaten, kan niet om pijnlijke keuzen heen. Zij zal voortdurend
worden geconfronteerd met ingewikkelde situaties die om een antwoord vragen.
Niet alles kan in regels worden vastgelegd. Daarom zou de staatssecretaris
in ruimere zin dan de Kamer in het verleden heeft gesuggereerd van haar discretionaire
bevoegdheden gebruik moeten maken. De heer Apostolou pleitte in dit verband
voor een actiever voorlichtingsbeleid. Vaak wordt in de media gereageerd op
basis van gebrekkige of verkeerde informatie. Hij was zich ervan bewust dat
zich grote dilemma's voordoen in het toelatingsbeleid. De PvdA-fractie wil
echter de lastige problemen op dit terrein niet uit de weg gaan en wil daarom
nadere voorstellen doen. De heer Apostolou vroeg verder nog aandacht voor de positie van een legaal
in Nederland verblijvende die door wijziging van de verblijfstitel zijn verblijfsvergunning
is kwijtgeraakt terwijl betrokkene is blijven werken. Op dit moment worden
aanvragen afgewezen omdat de gewerkte jaren in de periode dat hij een verblijfsvergunning
bezat niet worden meegeteld op grond van het feit dat men zes jaar illegaal
in Nederland moet zijn geweest. Een dergelijke handelwijze stemt niet overeen
met de geest van de regeling. Hoe oordeelt de staatssecretaris hierover? Ten slotte vroeg de heer Apostolou wat er gaat gebeuren met degenen die
voor 31 december 1997 wel aan de gestelde eisen voldoen, maar hun aanvraag
enkele jaren geleden hebben ingediend. Is het mogelijk de circulaire te laten
expireren in combinatie met een opschoning van de nu nog lopende aanvragen?Mevrouw Sipkes (GroenLinks) stelde vast dat deze zomer duidelijk
is geworden dat er een breed draagvlak bestaat voor een humaner vreemdelingenbeleid.
Met de familie Gümüs heeft de illegaal in Nederland verblijvende
een gezicht gekregen. Zij waardeerde het in de brief van de staatssecretaris
vervatte aanbod om te discussiëren over de witte-illegalen, omdat de
familie Gümüs symbool staat voor gelijksoortige gevallen die echter
veelal naamloos zijn en te maken hebben met veel onzekerheden.In maart 1995 is de witte-illegalenregeling in de vorm van een circulaire
gegoten. Hoewel tijdens het desbetreffende overleg in februari 1995 in de
Tweede Kamer de algemene indruk bestond dat de circulaire geen wijziging in
het beleid zou betekenen, bleek het toch een aanscherping te zijn geweest.
Zo wordt pas vanaf maart 1995 de aanvraagdatum van de verblijfsvergunning
strikt als peildatum gehanteerd, terwijl voordien de zesjarentermijn nog doortelde
totdat was beslist op het bezwaarschrift. Veel rechtshulpverleners zijn echter
uitgegaan van de oude regeling omdat de beleidswijziging lang niet overal
was doorgedrongen. Men zou kunnen zeggen dat dit in strijd is met het rechtszekerheidsbeginsel.
In het kader van het nieuwe beleid worden ook aanvragen van vreemdelingen,
die de zes jaar op enkele maanden na niet halen, afgewezen. De staatssecretaris
maakt nauwelijks meer gebruik van haar bevoegdheid om af te wijken van de
strikte zesjareneis. Humanitaire omstandigheden zijn kennelijk veranderd in
zeer schrijnende gevallen.Mevrouw Sipkes vond dat in ieder geval voor degenen die per 31 december
1997, als de regeling wordt beëindigd, zes jaar in Nederland zijn verbleven
een soepeler beleid dient te worden gevoerd. Het gaat om een beperkt aantal
gevallen. Deze mensen moeten dan wel in eigen onderhoud hebben voorzien en
dienen blijk te hebben gegeven van de wens om in de Nederlandse samenleving
te integreren. Het leek haar dat de gemeenten, die zich dan hebben te baseren
op een samenstel van op landelijk niveau geformuleerde criteria, in staat
moeten worden geacht in dezen een doorslaggevend advies te geven.Mevrouw Sipkes merkte vervolgens op zeer onlangs geconfronteerd te zijn
met een geval waarin een illegale Marokkaan, die evenals zijn (zwangere) vrouw
een aanvraag had ingediend om in aanmerking te komen voor de witte-illegalenregeling,
op het vliegtuig naar Marokko is gezet. Het uitzetten van een illegaal in
Nederland verblijvende persoon aan de vooravond van een debat over de mogelijkheid
de regels te verruimen vond zij onbegrijpelijk. Dit is wel een zeer starre
uitleg van de regels zonder enig begrip voor humanitaire aspecten. Wil de
staatssecretaris toezeggen dat er geen uitzettingen meer zullen plaatsvinden
totdat er een duidelijker (wellicht soepeler) beleid is ontwikkeld?Mevrouw Aiking-van Wageningen (groep-Nijpels) was evenals de
staatssecretaris van mening dat het niet wenselijk is, individuele gevallen
in de Tweede Kamer aan de orde te stellen. Dat neemt niet weg dat het geval-Gümüs
de directe aanleiding is voor dit algemeen overleg. De afgelopen maanden ontbrak
het niet aan creatieve ideeën om aandacht te vragen voor deze familie.
De diverse activiteiten hebben de verdraagzaamheid van de Nederlandse samenleving
van een zonnige kant laten zien. Politiek Den Haag moet dit signaal uit de
samenleving oppakken en moet komen tot een humane oplossing van de gerezen
problemen. Hopelijk zal dit algemeen overleg ertoe leiden dat zoveel mogelijk
schrijnende gevolgen van de huidige regeling worden weggenomen. De staatssecretaris ziet terecht op grond van de huidige regeling geen
enkele mogelijkheid om soortgelijke aanvragen als van de familie Gümüs
in te willigen. Regels zijn er om gehandhaafd te worden. Mevrouw Aiking voegde
hieraan toe dat desondanks in dit soort gevallen allereerst gelet zal moeten
worden op de gevolgen van de in het geding zijnde kinderen. Zij vond het onwenselijk
om de ontwikkeling van kinderen in een vertrouwde omgeving te verstoren. In
artikel 3, lid 1, van het Verdrag inzake de Rechten van het Kind staat dat
bij alle maatregelen betreffende kinderen, ongeacht of deze worden genomen
door openbare of particuliere instellingen voor maatschappelijk welzijn of
door rechterlijke instanties, bestuurlijke autoriteiten of wetgevende lichamen,
de belangen van het kind de eerste overweging dienen te vormen. Het leek mevrouw
Aiking dat dit een dwingende bepaling is, die zij overigens in de discussie
tot nu toe had gemist.De heer Rijpstra (VVD) stelde vast dat de staatssecretaris
in het plenaire debat van 15 februari 1995 heeft bevestigd dat er in individuele
zwaarwegende gevallen, los van de circulaire, ruimte blijft voor toetsing
op grond van klemmende redenen van humanitaire aard. Dat is een goede zaak
en valt ook binnen de bevoegdheden van de staatssecretaris, waarvan zij de
afgelopen jaren zeker gebruik zal hebben gemaakt.De VVD-fractie is en blijft van mening dat de circulaire duidelijk aangeeft
onder welke strikte voorwaarden een persoon, die niet rechtmatig in Nederland
verblijft, kan worden toegelaten. Iedereen van buiten de EU heeft te allen
tijde het recht een aanvraag tot toelating in te dienen. Daarvoor gelden regelingen
als het EVV, de regeling werknemer in loondienst, de zelfstandigenregeling
en associatieverdragen. Als een persoon op grond van dergelijke regelingen
in aanmerking komt voor vestiging in Nederland, kunnen daar moeilijk bezwaren
tegen worden ingebracht. In haar brief van 27 november 1995 stelt de staatssecretaris
dat er in de periode van 1 januari 1995–1 november 1995 63 aanvragen
zijn ingediend op grond van de illegalencirculaire. Daarvan zijn er in eerste
aanleg 51 afgewezen en 12 ingewilligd. Hoe is het verder gegaan met de 51
afgewezenen? En wat waren de resultaten van de aanvragen die na 1 november
1995 zijn ingediend?In de circulaire staat dat bij de beoordeling van de vraag of er sprake
is van bijzondere omstandigheden om af te wijken van staand beleid ten aanzien
van illegalen met name aandacht dient te worden besteed aan de band die de
vreemdeling met Nederland heeft opgebouwd tijdens zijn verblijf en de banden
die hij nog heeft met het land van herkomst. Er wordt dan gekeken naar de
aard en de duur van het verblijf in Nederland, de gezinssituatie, de kennis
van de Nederlandse taal en de bekendheid bij andere overheidsdiensten. Bij
de behandeling van de Koppelingswet is afgesproken dat kinderen van illegalen
onderwijs mogen volgen, maar dat dit geen beletsel voor uitzetting mag zijn.
Het leek de heer Rijpstra daarom dat het argument van schoolgaande kinderen
niet mag worden gebruikt om een verblijfsvergunning te verkrijgen. Ook uitgeprocedeerde
asielzoekers met kinderen moeten terugkeren naar het land van herkomst.De coördinerend vice-president van de rechtbank in Den Bosch schreef
in NRC/Handelsblad van 9 augustus jl. het volgende: «Van politici mag
worden verwacht dat zij de nodige consistentie bij hun besluitvorming en regelgeving
aan de dag leggen. De personen en instanties die de regelgeving moeten uitvoeren
en daarover waar nodig moeten rechtspreken, worden in een lastig parket gebracht
als op het ene moment door politici zus en op het andere moment zo wordt beslist».
Dit leek de heer Rijpstra een essentieel gegeven. De huidige circulaire is
helder en biedt de nodige waarborgen, waaronder de discretionaire bevoegdheden
van de staatssecretaris. De VVD-fractie heeft dan ook geen enkele behoefte
aan een aanpassing dan wel verruiming ervan. Mevrouw Bijleveld-Schouten (CDA) schetste in het kort de voorgeschiedenis
van de witte-illegalenregeling en de positie van haar fractie bij de behandeling
ervan. Zij benadrukte dat de Kamer zich moet realiseren dat de regeling dient
te worden toegepast en dat er dus mensen zijn die erbuiten zullen vallen.
Handhaving van regels in het vreemdelingenrecht is nodig ter voorkoming van
willekeur en rechtsongelijkheid. Vastgesteld moet worden dat de familie Gümüs
op grond van de geldende regels niet in aanmerking komt voor een verblijfsvergunning.
De Kamer wordt overigens geconfronteerd met een vreemde procedure nu de staatssecretaris
de Kamer verzoekt te debatteren over de witte-illegalenregeling nu er zoveel
publiciteit en publieke discussie is geweest. De staatssecretaris wil terecht
niet over de familie Gümüs debatteren, maar zij kan natuurlijk niet
verhinderen dat deze kwestie telkenmale impliciet aan de orde komt. Iedereen
die een aanvraag tot een verblijfsvergunning indient, heeft recht op een zorgvuldige
beoordeling, vooral ook omdat een afwijzing een bijzonder hard gelag is voor
betrokkenen.Is de huidige regeling, inclusief de hardheidsclausule, naar het oordeel
van de staatssecretaris juist toegepast? Is het waar dat er rechterlijke uitspraken
zijn waarbij wel een humanitaire uitzondering is gemaakt terwijl de aanleiding
van minder belang leek? Voorts vroeg mevrouw Bijleveld of de huidige regeling
naar de mening van de staatssecretaris volstrekt eenduidig wordt uitgelegd.
Ook vroeg zij zich af hoe het kan dat Poolse prostituées wel een verblijfsvergunning
krijgen. Hebben prostituées uit geassocieerde landen het recht op het
voeren van een onderneming in Nederland? Zijn er sinds de uitspraak al meer
verzoeken binnengekomen? Het moge duidelijk zijn dat de CDA-fractie niet kan
instemmen met het beleid op dit punt.Als iemand bewust illegaal in Nederland is, is dat het gevolg van een
keuze. Geconfronteerd met de gevolgen van die keuze heeft de Kamer alleen
te beoordelen of de regeling is toegepast. Mevrouw Bijleveld begreep overigens
niet waarom de staatssecretaris eerdere aanzeggingen tot uitzetting niet heeft
geëffectueerd, waardoor de problematiek in het onderhavige geval alleen
maar groter is geworden. De CDA-fractie vindt in ieder geval dat de huidige
regeling moet worden gehandhaafd en consequent moet worden toegepast.De heer Van den Berg (SGP) zei mede namens de fracties van
GPV en RPF te spreken. Hij stelde vast dat in de onderhavige materie het spanningsveld
tussen beleid/regelgeving en toepassing ervan in individuele gevallen zich
pregnant voordoet. Telkenmale kan worden vastgesteld hoe gevoelig dit beleidsterrein
is. De Kamer moet zich echter bewust blijven van de grenzen van haar verantwoordelijkheid.
Het is niet aan haar om over individuele gevallen te spreken of om circulaires
te wijzigen. De Kamer heeft het beleid van staatssecretaris te toetsen, maar
dient het formuleren van dat beleid aan de staatssecretaris over te laten.Het is volstrekt duidelijk dat het vreemdelingenbeleid een restrictief
karakter dient te hebben, juist om ervoor te zorgen dat mensen die gegronde
redenen hebben om te vluchten -bijvoorbeeld bij gevaar voor lijf en leden –
een ruimhartige toegang wordt geboden.De staatssecretaris heeft tot nu toe niet anders gedaan dan het in overeenstemming
met de Kamer geformuleerde beleid uitvoeren. Daarvoor valt zij te prijzen.
De vraag is nu of dat beleid niet tot onaanvaardbare gevolgen leidt. Uiteindelijk
heeft de staatssecretaris de bevoegdheid om individuele gevallen te toetsen.
Wat dat betreft is het de vraag of er überhaupt een circulaire nodig
is, omdat het uiteindelijk toch weer gaat om de toetsing van individuele gevallen.
De verwikkelingen ronden de familie Gümüs bewijzen dat.De hamvraag is nu of wijzigingen van de regels nodig zijn. De heer Van
den Berg was voorshands niet die mening toegedaan. Wel sprak hij zijn bevreemding
erover uit dat de staatssecretaris aan de Kamer vraagt of wijzigingen
nodig zijn. Het leek hem dat de staatssecretaris hier een eerste verantwoordelijkheid
heeft en daarom vroeg hij naar haar oordeel in dezen.Kan de staatssecretaris aangeven hoeveel mensen niet aan het jaartallencriterium
voldoen? Het antwoord op deze vraag is medebepalend voor de vraag of de huidige
regeling moet worden gewijzigd. Jurisprudentie wijst uit dat rechters niet
eenduidig omgaan met het begrip «klemmende redenen van humanitaire aard».
Ziet de staatssecretaris hierin aanleiding om dat begrip te verfijnen? Rechtsongelijkheid
dient te allen tijde te worden vermeden, maar verfijning van regelgeving verhindert
niet dat er altijd weer nieuwe grenzen en obstakels in individuele gevallen
opdoemen.De heer Van den Berg sloot zich aan bij de vragen naar mogelijkheden in
het kader van het EVV. Hij zei met afschuw kennis te hebben genomen van het
feit dat in het kader van EG-associatieverdragen prostituées in Nederland
een verblijfsvergunning krijgen. Hij vond dat moreel zeer verwerpelijk en
tegen de achtergrond van de affaire-Gümüs ook buitengewoon wrang.Concluderend merkte de heer Van den Berg geen aanleiding te zien de staatssecretaris
te verzoeken haar beleid te wijzigen.De heer Hendriks zei dat alles pleit voor een humaner en barmhartiger
beleid ten aanzien van illegale vreemdelingen. Het gaat immers om mensen die
graag in Nederland willen wonen en geenszins van plan zijn zich in te laten
met criminele activiteiten. Het antwoord van de staatssecretarisDe staatssecretaris sprak haar dank uit voor het feit dat met
de Kamer kan worden gesproken over de witte-illegalenregeling en voor de wijze
waarop het debat wordt gevoerd. In dit debat staan vragen naar recht en rechtvaardigheid
centraal. Wat voor de ene – een illegaal – recht is in een bepaalde
situatie kan voor de andere – een asielzoeker – onrecht of gebrek
aan rechtvaardigheid inhouden. Daarnaast dient de vraag gesteld te worden
wat voor deze mensen kan worden gedaan en waar de grenzen liggen. Als regels
worden aangepast of verruimd, zullen ongetwijfeld nieuwe grenzen opdoemen.Het vastleggen van regels geeft aan de ene kant duidelijkheid voor degenen
die de regels moeten toepassen, maar laat aan de andere kant minder ruimte
voor het hanteren van humanitaire criteria. De staatssecretaris beschikt overigens
nog steeds over een discretionaire bevoegdheid, waarvan zij echter geen gebruik
kan maken als evident wordt afgeweken van de vastgestelde regels. Zoals verwoord
in de brief, geldt dit laatste ook in het geval van de familie Gümüs.
De bewindsvrouwe zei respect te hebben voor de wijze waarop vele Amsterdammers
zich solidair hebben verklaard met de familie Gümüs, maar wees erop
dat er families zijn die in een vergelijkbare positie verkeren maar die de
steun van een actiecomité moeten ontberen. Uitzetting van de familie
Gümüs is opgeschort in afwachting van het debat met de Kamer. De
staatssecretaris sprak de hoop uit dat vanuit de Kamer werkbare suggesties
zullen worden gedaan die de in sommige opzichten vervelende gevolgen van de
witte-illegalenregeling teniet zullen doen. Als de Kamer uitspreekt dat er
in de regeling meer ruimte moet worden geboden voor de witte illegalen, was
zij gaarne bereid na te gaan of daartoe mogelijkheden zijn en die in het kabinet
aan de orde te stellen. Voorshands wordt het door het kabinet voorgestane
beleid verwoord in de brief. Dat er van kabinetswege prijs wordt gesteld op
een openbaar debat over de witte-illegalenregeling heeft alles van doen met
het feit dat er erg veel publiciteit is geweest over de witte illegalen en
veel mensen van hun betrokkenheid blijk hebben gegeven. Als regels
niet goed worden begrepen of worden bestempeld als «inhumaan»
is er alle aanleiding voor een discussie op politiek niveau.De staatssecretaris benadrukte dat aan de brief geen verwachtingen kunnen
worden ontleend. Alleen omdat het kabinet op een verantwoorde manier wil omgaan
met de maatschappelijke discussie, is er wellicht enige ruimte voor aanpassing
van de regeling. Zij stelde vast dat er in de Kamer geen communis opinio over
de te volgen route bestaat. Sommige fracties vinden dat de bestaande regels
onverkort moeten worden toegepast, terwijl andere vinden dat er naar enige
ruimte moet worden gezocht. De staatssecretaris deelde mee het resultaat van
dit algemeen overleg aan de orde te zullen stellen in het kabinet.Ten slotte zegde de staatssecretaris toe de resterende vragen schriftelijk
te zullen beantwoorden en daarbij ook in te gaan op de van verschillende kanten –
onder andere van prof. Boeles – gedane suggesties en voorstellen vanuit
de commissie. Zij wees er nog op dat ten departemente zeer terdege is nagegaan
hoe groot het realiseerbaarheidsgehalte van al die suggesties is. Nadere gedachtewisselingDe heer Dittrich (D66) vroeg de staatssecretaris in het kabinet
ook aandacht te vragen voor het feit dat er geen uniforme rechterlijke uitspraken
worden gedaan. Als er naar aanleiding van het kabinetsberaad nieuw beleid
wordt ontwikkeld, zou het wel heel pijnlijk zijn als dat niet van toepassing
zou zijn op de familie Gümüs, ook al gezien de aard van het maatschappelijke
debat over de situatie waarin dit gezin is terecht gekomen. Hopelijk zal de
Kamer zeer snel op de hoogte worden gesteld van de resultaten van het kabinetsberaad.De heer Apostolou (PvdA) zei benieuwd te zijn naar de reactie
van het kabinet op de tijdens dit algemeen overleg gedane suggesties. Er dient
uiteraard zo snel mogelijk te worden gereageerd. Hij wees er nog op dat rechters
verschillende uitspraken hebben gedaan, met name in gevallen waarin kinderen
in het geding zijn. Ook dat pleit voor een aanpassing van de circulaire. Verder
zei de heer Apostolou benieuwd te zijn naar de reacties van VVD en CDA op
zijn voorstellen, die zich overigens niet buiten het kader van de circulaire
bewegen.Mevrouw Sipkes (GroenLinks) stelde vast dat de staatssecretaris
van mening is sinds maart 1995 niet meer over discretionaire bevoegdheden
in individuele gevallen te beschikken. Is dat echter wel een juiste interpretatie
van de discussie in de Kamer? Het leek haar dat de Kamer indertijd meer ruimte
voor de staatssecretaris wenste dan enkel een strikte toepassing van het zesjarencriterium.Mevrouw Aiking-van Wageningen (groep-Nijpels) zei niet gepleit
te hebben voor een versoepeling van de regels, maar aandacht te hebben gevraagd
voor een dwingend verdrag waarin de belangen van de kinderen centraal staan
en waarop de rechters zich kunnen beroepen in gevallen die in het schemergebied
liggen.De heer Rijpstra (VVD) wilde graag weten hoe vaak de staatssecretaris
gebruik heeft gemaakt van haar discretionaire bevoegdheden. Hij benadrukte
dat de huidige regeling niet mag worden beoordeeld aan de hand van één
geval en vond dat de regeling voldoende juridische mogelijkheden biedt om
individuele gevallen te beoordelen. Er is voor de fractie van de VVD voorshands
geen reden om tot een verruiming van de regeling over te gaan. De heer Rijpstra
merkte ten slotte op benieuwd te zijn naar de reactie van het kabinet op de
voorstellen van de heren Dittrich en Apostolou. Mevrouw Bijleveld-Schouten (CDA) benadrukte dat het de verantwoordelijkheid
van de regering is om beleid te formuleren en dat de Kamer in de eerste plaats
een controlerende taak heeft. Zij wachtte dan ook met belangstelling de resultaten
van het kabinetsberaad af en herhaalde dat haar fractie geen voorstander is
van verruiming van de regeling.De heer Van den Berg (SGP) had begrip voor het streven van
de staatssecretaris om zo zorgvuldig mogelijk te handelen, reden waarom zij
de brief heeft geschreven. Ook hij wachtte gaarne de nadere voorstellen van
de staatssecretaris af.De heer Hendriks sprak de hoop uit dat de staatssecretaris
op zo kort mogelijke termijn de Kamer een nieuwe regeling zal aanbieden. Het
leek hem dat reacties uit de samenleving en uit de Kamer daar alle aanleiding
toe geven.Staatssecretaris Schmitz zegde toe de voorstellen en suggesties
van de heren Dittrich en Apostolou zorgvuldig te beoordelen en op korte termijn
een gemotiveerde reactie aan de Kamer te doen toekomen. Toen in maart 1995
de regeling werd gewijzigd, zijn de bevoegdheden van de staatssecretaris ingeperkt.
Zij herinnerde zich dat werd aangedrongen op een terughoudend gebruik van
die bevoegdheden.Staand beleid dient te worden uitgevoerd en het kan niet zo zijn dat,
als om welke reden dan ook het publieke debat over illegalen opleeft, toepassing
van het beleid wordt opgeschort totdat de regeling is gewijzigd.Het door mevrouw Aiking gereleveerde verdrag inzake de positie van kinderen
zegt niets over de wijze waarop aan het uitzettingsbeleid gestalte dient te
worden gegeven. Het spreekt voor zich dat daarbij niet voorbij wordt gegaan
aan de rechten en de positie van kinderen. De voorzitter van de commissie,V. A. M. van der BurgDe griffier van de commissie,Pe XNoot1Samenstelling: Leden: V. A. M. van der Burg (CDA), voorzitter, Schutte
(GPV), Korthals (VVD), Janmaat (CD), Soutendijk-van Appeldoorn (CDA), Van
de Camp (CDA), Swildens-Rozendaal (PvdA), ondervoorzitter, M. M. van der Burg
(PvdA), Scheltema-de Nie (D66), Kalsbeek-Jasperse (PvdA), Zijlstra (PvdA),
Aiking-van Wageningen (groep-Nijpels), Rabbae (GroenLinks), Koekkoek (CDA),
J. M. de Vries (VVD), Van Oven (PvdA), Van der Stoel (VVD), Dittrich (D66),
Verhagen (CDA), De Graaf (D66), Rouvoet (RPF), B. M. de Vries (VVD), O. P.
G. Vos (VVD) en Van Vliet (D66).Plv. leden: Smits (CDA), Van den Berg (SGP), Van Blerck-Woerdman (VVD),
Marijnissen (SP), Bremmer (CDA), Doelman-Pel (CDA), Van Traa (PvdA), Van Heemst
(PvdA), Bijleveld-Schouten (CDA), Rehwinkel (PvdA), Noorman-den Uyl (PvdA),
R. A. Meijer (groep-Nijpels), Sipkes (GroenLinks), Biesheuvel (CDA), Rijpstra
(VVD), Middel (PvdA), Passtoors (VVD), Van Boxtel (D66), Van der Heijden (CDA),
Roethof (D66), Leerkes (Unie 55+), Van den Doel (VVD), Weisglas (VVD), De
Koning (D66) en Apostolou (PvdA). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-25453-9.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl