Parlementair onderzoek TBS; Brief minister met de kabinetsreactie op de hoofdlijnen van het rapport
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-05 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 30250, nr. 9

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

27-06-2006

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2005-2006

30250 nr. 9

16-06-2006

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamInleidingSancties en de tbsZorg en de tbsUitvoering van de motie Van de BeetenKabinetsstandpuntTbs gericht op terugkeer in de samenleving.Differentiatie binnen de tbsAanbevelingen gericht op de uitstroom:1. Verlengen van de voorwaardelijke beëindiging van
de tbs van 3 naar 9 jaar.2. Forensisch psychiatrisch toezicht3. Meer nazorg en breder zorgaanbod4. «Levenslang» tbs5. Ontwikkelen tbs-DBCAanbevelingen gericht op de uitvoering6. Onderzoek naar risico’s7. Dwangmedicatie8. Differentiatie en specialisatie9. Inkopen, niet declarerenAanbevelingen gericht op de instroom10. Aanpassen tbs met voorwaarden11. Culturele factorenAanbevelingen gericht op het systeem12. Professionele verloftoetsing13. Individuele plaatsing14. Wetenschappelijk forensisch onderzoek15. Forensisch psychiatrisch onderwijs16. Twinning PIJ en TBS17. Psychiatrische zorg in detentieConclusieOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 30250Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 43 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
30 250Parlementair onderzoek TBSnr. 9BRIEF VAN DE MINISTER VAN JUSTITIEAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 16 juni 2006InleidingOp 16 mei 2006 heeft de Tijdelijke commissie Onderzoek TBS van uw
Kamer haar eindrapport aan u aangeboden en openbaar gemaakt (kamerstukken
30 250, nrs. 4 t/m 6). Het rapport kan worden gekenschetst als een grondige
en gedegen analyse van het tbs-stelsel en de praktijk. De aanbevelingen zijn
vooral een aansporing voortvarend en doelgericht voort te gaan op reeds ingeslagen
wegen en verbeteringen aan te brengen. De constructieve benadering van de
commissie heeft geleid tot aanbevelingen die getuigen van visie en overzicht
over de problematiek.Op 14 juni 2006 jl. heeft uw Kamer beraadslaagd over het rapport
en haar oordeel gegeven. Met deze brief informeer ik u over de kabinetsreactie
op de hoofdlijnen van het rapport.Alvorens in te gaan op het rapport en de daarin vervatte aanbevelingen,
schets ik u eerst mijn visie op het sanctiestelsel en de plaats van de tbs
daarin, tegen de achtergrond waarvan het rapport is bezien. Vervolgens geef
ik aan op welke wijze het kabinet de nadere uitwerking en uitvoering van de
aanbevelingen in het rapport gestalte gaat geven.Sancties en de tbsVan meet af aan heeft dit kabinet met het Veiligheidsprogramma ingezet
op verhoging van de veiligheid. Een belangrijk onderdeel daarvan wordt gevormd
door de modernisering van de sanctietoepassing. In mijn brief van 7 juni
2004 (TK 2003–2004, 29 200 VI, nr. 167) heb ik mijn visie daarop
weergegeven. Ik benoem daarin de hoofddoelen van het strafrecht, te weten
herstel van de rechtsorde (door vergelding en herstel van het ontstane leed)
en verhogen van de veiligheid (door afschrikking, onschadelijk maken, behandelingen
en resocialisatie). De tbs is bij uitstek een sanctie gericht op het verhogen
van de veiligheid, door dwangverpleging, behandeling en een geleidelijke en
begeleide terugkeer in de maatschappij. Dit laatste onder de uitdrukkelijke
voorwaarde dat het recidivegevaar tot aanvaardbaar niveau is teruggebracht.In deze visiebrief benadruk ik voorts de rol van het strafrecht als ultimum
remedium. Dit uitgangspunt is niet alleen van belang voor het beantwoorden
van de vraag hoe in eerste instantie op een normoverschrijding gereageerd
moet worden (bestuursrechtelijk, civielrechtelijk, strafrechtelijk of anderszins),
het kan ook een rol spelen in de loop van de sanctietoepassing. Zo kan bij
de tbs na verloop van tijd de vraag aan de orde komen of deze strafrechtelijke
maatregel nog steeds het meest geschikte middel is om bijvoorbeeld nog resterende
risico’s te beteugelen.Voorts geef ik in de visiebrief aan dat bij de modernisering van de sanctietoepassing
selectiviteit en differentiatie sleutelbegrippen zijn. Veel van de door mij
in gang gezette verbeteringen van de uitvoeringspraktijk, ook van de tbs,
zijn daarop gericht. Ik stel vast dat ook een flink deel van de aanbevelingen
van de commissie daarop is gericht.Zorg en de tbsDe uitvoering van de tbs-maatregel bestaat uit het verlenen van zorg.
De behandeling die in de klinieken wordt gegeven, is gebaseerd op psychiatrische
en psychologische methodieken. Het doel van de behandeling is het terugdringen
van het recidivegevaar tot aanvaardbaar niveau. Alleen dan kan de tbs-maatregel
worden beëindigd. Maar dit betekent niet dat er daarna geen zorg meer
nodig is. In sommige gevallen kan de betrokkene in de Bopz worden opgenomen;
ook vrijwillige behandeling behoort tot de mogelijkheden.Hier ontmoeten zorg en veiligheid elkaar. Dit zijn geen tegengestelde
waarden, maar ze liggen in elkaars verlengde. De maatschappelijke veiligheid
wordt door het verlenen van zorg gerealiseerd.Het gegeven dat in de tbs-klinieken zorg wordt verleend betekent dat het
beleid ten aanzien van de tbs, beide stelsels in zich dient te verenigen.Indien aan de veroordeelde alleen een gevangenisstraf is opgelegd, speelt
de volgende problematiek een rol. Voor de behandeling van psychische cq. psychiatrische
stoornissen geldt een tijdsduur die niet altijd overeenkomt met de duur van
de justitiële titel. In de behandeling staat het bieden van structuur
en continuïteit in zorg en begeleiding centraal waardoor het recidiverisico
onder controle wordt gehouden. Voor een adequate behandeling is zorgcontinuïteit
daarom een belangrijk vereiste. Daarvoor is vereist dat de betrokkene in een
andere instelling wordt opgenomen of wordt begeleid, zodat de zorg op passende
wijze wordt gecontinueerd.De maatschappelijke veiligheid kan worden vergroot indien zorgcontinuïteit
tot stand komt. Daarvoor is een goede samenwerking tussen de zorginstanties
van de GGz en andere maatschappelijke instellingen en justitie noodzakelijk.
Daarbij moeten taken en verantwoordelijkheden scherp worden gedefinieerd.
Dubbele verantwoordelijkheden dienen te worden voorkomen, maar de justitie-
en de zorgsystemen dienen wel naadloos op elkaar aan te sluiten.Voor justitie betekent dit dat bij het treffen van maatregelen niet eenzijdig
dient te worden gekeken naar het verbeteren van de tenuitvoerlegging van één
bepaalde sanctie. De tenuitvoerlegging van de tbs-maatregel zal worden versterkt,
maar er dienen ook maatregelen te worden getroffen in het gevangeniswezen. Uitvoering van de motie Van de BeetenDe naadloze aansluiting tussen justitiële en zorgvoorzieningen is
eveneens onderwerp van de motie Van de Beeten. In het kabinetsstandpunt over
deze motie is aangegeven op welke wijze deze motie zal worden uitgevoerd (brief
van 25 augustus 2005, TK 2004–2005, 29 452, nr. 36).Belangrijk onderdeel daarvan is dat, op basis van een duidelijke verantwoordelijkheidsverdeling
tussen de ministeries van VWS en Justitie, de te verlenen zorg in een strafrechtelijk
kader door het ministerie van Justitie zal worden ingekocht. De omvang van
de in te kopen zorg wordt bepaald aan de hand van prognoses. Met de uitvoering
van de motie Van de Beeten is inmiddels een aanvang gemaakt.KabinetsstandpuntDe commissie Visser constateert dat het tbs-systeem in het algemeen aan
zijn taakstelling voldoet, zij het dat het noodzakelijk is de uitvoering aan
te passen aan de eisen die in het huidige tijdsgewricht worden gesteld. Verbeteringen
en aanpassingen zijn gewenst om te voorkomen dat het stelsel vastloopt, het
aantal incidenten zo beperkt mogelijk te houden en een zo laag mogelijke recidive
te realiseren. Daarbij wijst de commissie erop dat het nooit mogelijk zal
zijn de garantie te geven dat (ex-)tbs-gestelden niet zullen recidiveren.
Incidenten zullen zich, ook na het treffen van nieuwe maatregelen, blijven
voordoen.Deze hoofdconclusies van de commissie worden door het kabinet gedeeld.De commissie heeft in haar rapport 17 hoofdaanbevelingen opgenomen.In dit kabinetsstandpunt worden deze aanbevelingen met inachtneming van
de onderstaande uitgangspunten besproken en in hoofdlijnen overgenomen. Het
standpunt zal in een plan van aanpak nader worden uitgewerkt en geconcretiseerd.
De financiële dekking hiervoor zal in de begroting van 2007 worden geregeld
en met Prinsjesdag bekend worden gemaakt.Tbs gericht op terugkeer in de samenleving.Een belangrijk uitgangspunt dat aan het kabinetsstandpunt ten grondslag
ligt en in overeenstemming met de standpunten van de commissie, is dat het
beginsel dat de tbs gericht dient te zijn op terugkeer in de samenleving wordt
gehandhaafd. Deze terugkeer kan alleen worden gerealiseerd indien het recidiverisico
tot aanvaardbaar niveau is terug gebracht. Het verlenen van verlof is daarom
een intrinsiek onderdeel van de behandeling en daarmee de tbs-maatregel. Opname
op een longstay of longcare afdeling is mogelijk in die gevallen dat er sprake
is van blijvende delictgevaarlijkheid. De noodzaak daarvan dient in ieder
individueel geval te worden aangetoond.Gevolg van dit uitgangspunt is dat bij de tenuitvoerlegging van de tbs-maatregel
maatschappelijke risico’s niet kunnen worden uitgesloten. Wel dient
er naar te worden gestreefd dat deze risico’s zo klein mogelijk dienen
te zijn. Verdere verbeteringen en aanpassingen van de tenuitvoerlegging van
het tbs-stelsel zijn daarom noodzakelijk.Differentiatie binnen de tbsEen tweede belangrijk uitgangspunt bij het beoordelen van de aanbevelingen
van de commissie is dat er binnen het tbs-stelsel sprake dient te zijn van
differentiatie, waarbij naar behandeling op maat van iedere tbs-gestelde dient
te worden gestreefd. De afgelopen jaren is het tbs-beleid gericht
geweest op het realiseren van deze differentiatie. Dit beleid zal worden voortgezet.Bij generieke maatregelen die voor alle tbs-gestelden gelden, ontbreekt
deze specificiteit. Bij de beoordeling van voorstellen om bijvoorbeeld langer
toezicht op tbs-gestelden mogelijk te maken, dient derhalve in het oog te
worden gehouden dat niet voor iedere tbs-gestelde langdurig toezicht nodig
of zinvol is. Ook hier staat maatwerk voorop. Alleen indien aannemelijk is
dat langer toezicht tijdens verblijf in de samenleving een bijdrage kan leveren
aan het voorkomen van recidive, is het zinvol langer toezicht te realiseren.Aanbevelingen gericht op de uitstroom:1. Verlengen van de voorwaardelijke beëindiging van
de tbs van 3 naar 9 jaar.De commissie beveelt aan om de duur van de tbs met voorwaardelijke beëindigde
verpleging te verlengen van 3 naar 9 jaar. De commissie tekent daarbij aan,
dat de maximum periode zeker niet bij alle tbs-gestelden hoeft te worden toegepast
en de voorwaarden gaandeweg kunnen worden verlicht. De commissie is van oordeel
dat door een dergelijke wettelijke aanpassing meer maatwerk per tbs-gestelde
mogelijk wordt. Tbs-gestelden met een grotere zorg- of controlebehoefte (bijvoorbeeld
controle op medicijngebruik) kunnen dan langer worden gevolgd, zodat signalen
van terugval en dreigende recidive tijdig worden gesignaleerd en zo nodig
kan worden ingegrepen.Met de commissie is het kabinet van mening dat het aanbeveling kan verdienen
om, ter voorkoming van recidive, bepaalde tbs-gestelden gedurende een langere
periode onder toezicht te kunnen stellen. De wijze waarop dit het beste kan
worden gerealiseerd, zal nader worden uitgewerkt. Differentiatie en maatwerk
zullen bij deze uitwerking het uitgangspunt zijn.Daarbij zal ook worden gekeken naar de mogelijkheden die de Wet Bopz wellicht
kan bieden. Ook zullen de uitkomsten van het recente rechtsvergelijkende onderzoek
van het WODC hierbij worden betrokken.2. Forensisch psychiatrisch toezichtDe commissie adviseert dat tijdens het langdurig toezicht, de tbs-klinieken
samen met de reclassering en ggz-instellingen toezicht houden. Deze aanbeveling
ligt in het verlengde van het hierboven genoemde. Het kabinet deelt de mening
van de commissie dat alle genoemde organisaties een taak op dit terrein dienen
te vervullen. Bij de onder 1 genoemde uitwerking zal deze taakverdeling worden
betrokken.Het is daarbij noodzakelijk de verantwoordelijkheden van de tbs-kliniek,
reclassering en ggz-instelling scherp te definiëren. Daarbij dient ook
de rol van het Openbaar Ministerie te worden betrokken.Het onlangs geëvalueerde en opnieuw geformuleerde protocol van samenwerking
tussen de tbs-klinieken en de reclassering en de evaluatie van de experimenten
met forensisch psychiatrisch toezicht zullen worden meegewogen bij de definitieve
beslissingen op dit terrein.3. Meer nazorg en breder zorgaanbodDe commissie pleit ervoor dat het aanbod van vervolgtrajecten tijdens
intramurale behandeling en nazorg volgend op (voorwaardelijke) beëindiging
van tbs wordt vergroot. Hierbij wordt bijvoorbeeld gedacht aan meer mogelijkheden
voor (forensisch) beschermd wonen en (forensische) ambulante zorgvoorzieningen.Het kabinet is van mening dat het inderdaad noodzakelijk is om verstopping
van de tbs-klinieken tegen te gaan. Daartoe zal in het kader van de uitwerking
van de voorstellen die naar aanleiding van de motie Van de Beeten zijn opgesteld,
worden geïnventariseerd aan welke plaatsen behoefte bestaat. Voorstellen
tot uitbreiding van de benodigde capaciteit en het tempo waarin daarin kan
worden voorzien, zowel bij de GGz als bij justitiële instellingen, zullen
bij begroting 2007 worden gedaan.Voorts stelt het kabinet vast dat belemmeringen in de overdracht van informatie
opgeheven dienen te worden om zorgcontinuïteit te kunnen realiseren.
Het moet mogelijk zijn informatie die essentieel is voor een goede behandeling
te kunnen overdragen. Indien de belemmeringen zijn gelegen in wetgeving, zullen
voorstellen voor wetswijziging worden voorbereid.4. «Levenslang» tbsDe commissie beveelt aan meer differentiatie te ontwikkelen voor die situaties
waarin langdurige vrijheidsbeneming noodzakelijk blijkt, omdat een te hoog
risico op recidive blijft bestaan. Voorts geeft de commissie aan dat het van
belang is dat de tbs-maatregel niet moet verworden tot een alternatief voor
levenslange vrijheidsbeneming.Het kabinet onderschrijft deze aanbeveling en zal het huidige beleid inzake
blijvend delictgevaarlijken, dat reeds gebaseerd is op differentiatie, continueren.
Belangrijk daarbij is dat een goede en zorgvuldige inschatting wordt gemaakt
van het recidiverisico. Voorkomen moet worden dat, ter vermijding van ieder
maatschappelijk risico, de longstay en longcare afdelingen onnodig volstromen.Bij selectie en plaatsing is differentiatie het uitgangspunt. Daartoe
wordt bezien in hoeverre diverse verschillende voorzieningen met een verschillend
zorgen veiligheidsniveau kunnen worden gecreëerd. Hierbij kan naast longstay
voorzieningen bij tbs-klinieken, zowel aan plaatsen in penitentiaire inrichtingen
als bij ggz-instellingen worden gedacht.5. Ontwikkelen tbs-DBCDoor de commissie wordt aangegeven dat er speciale DBC’s moeten
worden opgesteld voor de forensische psychiatrie, waarbij in een speciale
veiligheidscomponent is voorzien, de tbs-DBBC.Het kabinet onderschrijft de noodzaak daartoe. Inmiddels is in het kader
van het kabinetsstandpunt inzake de uitvoering van de motie Van de Beeten,
een projectgroep ingesteld, die de voorstellen daarover uitwerkt. Naar verwachting
komen de eerste resultaten daarvan eind 2006 beschikbaar.Aanbevelingen gericht op de uitvoering6. Onderzoek naar risico’sDe commissie acht het gebruik van risicotaxatie-instrumenten van belang
bij de beoordeling van de vraag of aan een tbs-gestelde verlof kan worden
toegekend en welke voorwaarden daaraan moeten worden gesteld. Het kabinet
deelt deze mening. Bestaande instrumenten worden verder ontwikkeld en relevante
inzichten worden doorvertaald naar wijzigingen in het verlofformat.
Daarmee wordt gestreefd naar het ontstaan van een«lerende verlofpraktijk».De analyse van onttrekkingen, ontvluchtingen en recidives die door het
EFP is verricht heeft inzicht gegeven in factoren die een verklaring bieden.
Die factoren maken deel uit van de bestaande risicotaxatie-instrumenten. Vanaf
heden worden ze in de aanvraag van een verlof expliciet benoemd. Het EFP krijgt
de opdracht te onderzoeken of deze factoren voor de verschillende categorieën
patiënten en de verschillende stadia in de behandeling even goed voorspellen.
Dit aanvullende onderzoek zal eind 2006 zijn afgerond.7. DwangmedicatieDe commissie stelt vast dat een bepaalde patiëntengroep van tbs-gestelden,
zoals patiënten met psychotische stoornissen, baat heeft bij medicatie.
Voor de groep van patiënten waarbij zelfinzicht in het ziektebeeld ontbreekt,
kan dwangmedicatie nodig zijn. De commissie beveelt dan ook aan de mogelijkheden
voor dwangmedicatie voor tbs-gestelden in verschillende voorzieningen meer
gelijk te maken en eventueel uit te breiden. Daarbij wordt verwezen naar het
voorstel voor wijziging van de Wet Bopz (Kamerstukken II, 2005/06, 30 492,
nrs. 1–3) waarbij de mogelijkheid van het toepassen van dwangmedicatie
wordt uitgebreid. De commissie beveelt aan deze uitgebreide mogelijkheden
ook te regelen voor de behandeling van tbs-gestelden.Het kabinet deelt deze opvatting. Wet- en regelgeving zal worden aangepast,
zodat de mogelijkheden voor dwangmedicatie worden uitgebreid in navolging
van de aanhangige wetswijziging van de Wet Bopz.8. Differentiatie en specialisatieDe commissie beveelt aan meer differentiatie en specialisatie van tbs-klinieken
en ggz-instellingen mogelijk te maken en het uitgangspunt van aselecte plaatsing
los te laten dan wel te nuanceren.Uitgangspunt van het kabinet is dat een differentiatie in voorzieningen
voor de tbs-populatie moet worden nagestreefd. Specialisatie van tbs-klinieken
kan daarbij een rol spelen, mits de voordelen van aselecte plaatsing behouden
blijven.Momenteel worden tbs-gestelden overwegend aselect geplaatst. De reden
om daartoe over te gaan was dat aldus in iedere tbs-kliniek een vergelijkbare
populatie is opgenomen, waardoor het mogelijk wordt de resultaten van de klinieken
onderling te vergelijken.Een ander voordeel van aselecte plaatsing was het opheffen van de verschillen
in wachttijd voor opname tussen de verschillende patiëntencategorieën
Inmiddels is de tbs-capaciteit echter sterk toegenomen, onder meer door schaalvergroting
bij de tbs-klinieken en de meeste beschikken inmiddels over een breed behandelaanbod.
Door de ontwikkeling van een inkooprelatie met een daarbij horende onafhankelijke,
individuele, indicatiestelling en de invoering van DBC’s zal steeds
meer specialisatie mogelijk worden. De voordelen van aselecte plaatsing dienen
echter niet verloren te gaan. Zo dienen er geen verschillen in wachttijd voor
opname tussen de verschillende patiëntencategorieën te ontstaan.
Indien er behoefte bestaat aan gespecialiseerde afdelingen of klinieken in
de tbs of GGz, voor bijvoorbeeld psychotici, verstandelijk gehandicapten of
verslaafden, dan moet realisatie hiervan mogelijk zijn. 9. Inkopen, niet declarerenDe ontwikkelingen in de zorgsector hebben gevolgen voor de wijze waarop
de zorg die wordt verleend in justitiële instellingen in de toekomst
dient te worden gefinancierd. Op basis van het kabinetsstandpunt inzake de
motie Van de Beeten, zal bij het ministerie van Justitie een inkoopfunctie
worden gecreëerd. Deze inkoopfunctie biedt mogelijkheden om de eisen
die worden gesteld aan bijvoorbeeld de kwaliteit van de behandeling, scherp
in de af te sluiten contracten te formuleren.De commissie geeft aan geen bezwaren te hebben tegen de overheveling van
het budget van de forensische psychiatrie uit de AWBZ naar de justitiebegroting,
mits aan een aantal voorwaarden is voldaan, te weten:– In de DBC wordt een beveiligingscomponent opgenomen;– De tarieven zullen onafhankelijk worden vastgesteld;– De DBC’s worden door onafhankelijke professionals opgesteld
en vastgesteld;– Nazorg vormt een onderdeel van DBC;– Er wordt een acceptatieplicht als ultimum remedium ingevoerd;– Controle en inspectie zal door onafhankelijke instanties plaatsvinden.Het kabinet stemt met de strekking van deze aanbevelingen in. In het kader
van het uitvoeringstraject dat reeds is ingezet naar aanleiding van het kabinetsstandpunt
inzake de motie Van de Beeten zullen de door de commissie gestelde voorwaarden
worden geïncorporeerd. Bij een inkoopsysteem past verzelfstandiging van één
of meer rijksklinieken.In het kader van de inkoopfunctie, worden certificering en protocollering
van de verschillende processen, bijvoorbeeld door de invoering van kwaliteitssystemen,
(verder) gestimuleerd en ingevoerd in de tbs-sector.De inkoopfunctie zal in overeenstemming moeten worden gebracht met de
verantwoordelijkheid van de minister van Justitie voor de tenuitvoerlegging
van de tbs-maatregel. Tevens wordt in het kader van de contractrelatie een
acceptatieplicht ingevoerd, die als ultimum remedium kan worden toegepast
indien alle andere mogelijkheden tot plaatsing niet tot resultaat leiden.Aanbevelingen gericht op de instroom10. Aanpassen tbs met voorwaardenDe commissie acht de tbs met voorwaarden een waardevolle sanctiemodaliteit
naast de tbs met bevel tot verpleging. Zij beveelt daarom aan de tbs met voorwaarden
zodanig aan te passen, dat hiervan effectiever gebruik kan worden gemaakt.
Dit kan een gunstig effect hebben op het aantal opleggingen van tbs met dwangverpleging.
Deze aanpassingen betreffen naast wetgeving ook aanpassingen in de uitvoering.
De effectiviteit van deze sanctiemodaliteit en het vertrouwen daarin hangt
in belangrijke mate af van goed toezicht op de naleving van de voorwaarden
en een snelle en consequente reactie bij niet-naleving.Tbs met voorwaarden kan worden opgelegd in combinatie met een gevangenisstraf
van maximaal 3 jaar. De commissie beveelt aan deze termijn te verlengen tot
5 jaar, zodat ook bij wat ernstiger delicten de modaliteit van tbs met voorwaarden
een optie blijft. Daarnaast beveelt de commissie aan de totale mogelijke duur
van deze sanctie te verlengen. Thans is het zo dat tbs met voorwaarden kan
worden opgelegd voor de duur van maximaal 3 of 4 jaar.Het kabinet stemt met de strekking van deze aanbevelingen in. De hiervoor
benodigde wetgeving zal worden voorbereid. Daarbij zal tevens worden
gekeken op welke andere punten deze sanctiemodaliteit wellicht nog verder
verbeterd kan worden.Wanneer het openbaar ministerie overweegt tbs met voorwaarden op te leggen,
wordt, naast de pro-justitia rapportage, over de uitvoerbaarheid van (het
toezicht op) de voorgestelde voorwaarden advies uitgebracht door de reclassering.
De commissie beveelt, naast de hierboven genoemde punten, aan dat in een dergelijk
geval ook advies wordt uitgebracht door de GGz. Dat advies zou moeten zijn
gebaseerd op een intakegesprek en/of een proefbehandeling. Bij de uitwerking
van de wetgeving zal worden bezien of dit advies van de commissie zal worden
overgenomen.Ter verdere versterking van de tenuitvoerlegging van tbs met voorwaarden
zal het kabinet maatregelen treffen ter verbetering en intensivering van toezicht
door de reclassering. De Inspectie voor de Sanctietoepassing heeft onderzoek
gedaan naar de uitvoering van het reclasseringstoezicht bij veroordeelden
tot tbs met voorwaarden. Dat onderzoek zal hierbij worden betrokken.Daarnaast zal de in het kader van het kabinetsstandpunt inzake de motie
Van de Beeten voorgestelde opnameplicht eveneens bijdragen aan verbetering
van de tenuitvoerlegging van tbs met voorwaarden.11. Culturele factorenDe culturele achtergrond van betrokkenen kan een relevant gegeven zijn
bij de behandeling van een strafzaak. Ook in de behandeling in de tbs-klinieken
kan de culturele achtergrond een rol spelen. De commissie beveelt aan meer
kennis te ontwikkelen over de interculturele factoren die van invloed kunnen
zijn op de beoordeling van de toerekeningsvatbaarheid van betrokkenen.Het kabinet onderschrijft deze aanbeveling en is van mening dat meer aandacht
dient te worden besteed aan de culturele achtergrond van tbs-gestelden. Hiertoe
zal een onderzoeksproject worden opgezet. Daarbij zal worden aangesloten bij
de projecten inzake «culturalisatie» die door de GGz zijn ontwikkeld
en die in verschillende tbs-klinieken worden toegepast. Ook de vraag of en
zo ja op welke wijze aan deze aspecten in de pro-justitia rapportages in de
toekomst aandacht dient te worden besteed, zal bij dit onderzoeksproject worden
betrokken.Aanbevelingen gericht op het systeem12. Professionele verloftoetsingDe beslissing om aan een tbs-gestelde verlof toe te kennen wordt genomen
door de minister van Justitie. In de praktijk is daarmee de afdeling Individuele
TBS-zaken (ITZ) van de Dienst Justitiële Inrichtingen (DJI) belast. Er
worden met een zekere regelmaat pleidooien gehouden om de beslissing van verlofverlening
op grotere afstand van de minister van Justitie te plaatsen.De commissie heeft de verloftoetsing onderzocht en geeft in dit verband
twee mogelijke varianten in overweging. De eerste betreft de variant waarin
de verlofbeslissing onder verantwoordelijkheid van de minister van Justitie
blijft, maar op grotere afstand. In de tweede variant wordt voorgesteld de
rechter met de uitvoering van deze taak te belasten.Het kabinet verkiest de eerste variant boven de tweede. Zoals de commissie
terecht aangeeft vormt het verlenen van verlof een onderdeel van
de behandeling en valt daarmee onder de tenuitvoerlegging van de maatregel.
Aangezien de minister van Justitie verantwoordelijk is voor de tenuitvoerlegging
van de tbs-maatregel, is hij daarmee ook verantwoordelijk voor het verlofbeleid.
De vraag in welke mate deze verantwoordelijkheid zich uitstrekt over individuele
beslissingen dient nader te worden uitgewerkt.De consequenties van een beslissing omtrent dit onderwerp zijn ingrijpend
en dienen nader in kaart te worden gebracht. Er wordt een nader onderzoek
uitgevoerd om te bezien op welke wijze een meer professionele verloftoetsing
kan worden gerealiseerd, mede met het oog op de totstandkoming van een lerende
verlofpraktijk. Uitgangspunt daarbij is, zoals hierboven reeds is uiteengezet,
dat de minister van Justitie verantwoordelijk blijft voor de verlofverlening.13. Individuele plaatsingZoals door de commissie is aangegeven leidt de ontwikkeling naar een inkoopstelsel
van zorg door de minister van Justitie, en de introductie van DBC’s
hieromtrent, onvermijdelijk tot een aanpassing van de bestaande plaatsingssystematiek.
Het kabinet ondersteunt dat plaatsing plaats dient te vinden op basis van
een onafhankelijke en individuele indicatiestelling van de zorg- en veiligheidsbehoefte.
Ook deelt het kabinet de stelling dat er geen belangenverstrengeling mag bestaan
door de beslissingen rondom verlof en zorginkoop onder te brengen in één
organisatie. Er wordt een beslissing genomen over de organisatie van de plaatsing
en de onafhankelijke indicatiestelling in het kader van de uitvoering van
het project Van de Beeten.14. Wetenschappelijk forensisch onderzoekDe commissie beveelt aan meer onderzoek uit te voeren naar de effectiviteit
van behandelingen en naar dieperliggende factoren die risico verklaren. Daartoe
is longitudinaal onderzoek nodig en dient voorts een meerjarenonderzoeksprogramma
te worden opgesteld.Het kabinet neemt deze aanbeveling over. Onderzoek is van essentieel belang
voor de verdere ontwikkeling van de tbs-sector. Het zwaartepunt dient in de
toekomst te liggen bij onderzoek naar de effectiviteit van de verschillende
behandelmethodes die in de tbs-klinieken worden toegepast. Aldus kan de kwaliteit
van de behandeling worden verhoogd en zullen in de toekomst alleen die behandelmethoden
worden gefinancierd waarvan de effectiviteit vaststaat.Voor 2007 zal een onderzoeksprogramma worden opgesteld. Daarbij zullen
onder meer het Expertisecentrum Forensische Psychiatrie (EFP), het Wetenschappelijk
Onderzoeks- en Documentatie Centrum (WODC), alsmede andere onderzoeksorganisaties
worden betrokken. Belemmeringen ten aanzien van het verstrekken van gegevens
aan wetenschappelijke instellingen door de tbs-inrichtingen, op het terrein
van de privacy, zullen worden weggenomen. Indien nodig, zal daartoe wetgeving
worden opgesteld.15. Forensisch psychiatrisch onderwijsEr lopen momenteel een aantal initiatieven voor de ontwikkeling van onderwijsprogramma’s
gericht op de forensische psychiatrie. De aanbeveling van de commissie dat
speciale opleidingen gericht op de forensische psychiatrie gewenst zijn, wordt
onderschreven.Deze opleidingen dienen zowel op HBO- als universitair niveau te worden
aangeboden en worden ingepast binnen de bestaande bachelor/master opleidingen.
Er zal een inventarisatie worden gemaakt van het huidige aanbod van opleidingen,
waarna in overleg met het ministerie van Onderwijs, Cultuur en Wetenschappen,
een plan zal worden opgesteld om tot uitbreiding te komen.16. Twinning PIJ en TBSOver de pij-maatregel wordt momenteel apart overleg gevoerd met het ministerie
van VWS, de jeugdinstellingen en andere betrokken organisaties. Onlangs heeft
de Tweede Kamer hieromtrent een rondetafelconferentie georganiseerd. Naar
verwachting kan deze discussie in de zomer (voorlopig) worden afgerond en
wordt de Tweede Kamer hieromtrent apart geïnformeerd.De commissie beveelt aan dat instellingen waarin de pij-maatregel ten
uitvoer wordt gelegd en tbs-instellingen een relatie aanknopen, bijvoorbeeld
met het oog op samenwerking bij onderzoek naar de effectiviteit van behandelingen.
In de hierboven aangekondigde brief zal daar nader op worden ingegaan. Tevens
zal daarin aandacht worden besteed aan de wijze waarop beleidsmatig aansluiting
dient te worden gezocht tussen de pij- en de tbs-maatregel.17. Psychiatrische zorg in detentieTerecht wordt door de commissie geconstateerd dat zich in het gevangeniswezen
gedetineerden bevinden met ernstige tot zeer ernstige psychiatrische problematiek.In mijn brief van 25 april 2006 (TK 2005–2006, 30 300
VI, nr. 147) heb ik u geïnformeerd over de huidige ontwikkelingen in
het Gevangeniswezen in het kader van Detentie en Behandeling op Maat. In dit
kader worden aparte voorzieningen ingericht voor gedetineerden met een extra
zorg- en/of beveiligingsbehoefte waaraan in de reguliere voorzieningen niet
kan worden voldaan. De huidige kleinschalige voorzieningen zullen worden samengevoegd
in naar verwachting vier inrichtingen. Door clustering van de huidige kleinschalige
voorzieningen neemt de effectiviteit en efficiëntie toe. De basiszorg
zal zodanig worden ingericht dat het zorgniveau daar reeds op voldoende niveau
is.De commissie constateert een tekort aan geschikte plaatsen voor de opname
van de volgende categorieën justitiabelen:– Art. 37 WSr die wachten op plaatsing in een psychiatrisch ziekenhuis;– Gedetineerden met een chronisch psychiatrische stoornis;– Gedetineerden bij wie dwangmedicatie wordt toegepast vanwege acute
problemen;– Gedetineerden die detentie-ongeschikt zijn als gevolg van een
psychiatrische stoornis.De commissie beveelt aan te onderzoeken welke mogelijkheden er zijn om
tot een oplossing hiervoor te komen. Dit zal worden onderzocht met daarbij
tevens aandacht voor oplossingen buiten het penitentiaire systeem, zoals opname
in de GGz.Voorts beveelt de commissie aan al tijdens de detentieperiode, voorafgaand
aan de startdatum van de tbs-maatregel, na te gaan of een vorm van behandeling
wenselijk en noodzakelijk is. Het kabinet is hierover van mening dat, om te
voorkomen dat onnodige achterstand wordt opgelopen bij het ingaan van de tbs-maatregel,
danwel dat de stoornis zich verder ontwikkelt, deze problematiek nader dient
te worden onderzocht. ConclusieHet standpunt van het kabinet over het verbeteren van de tenuitvoerlegging
van de tbs-maatregel is in belangrijke mate gebaseerd op de aanbevelingen
van de Commissie-Visser. Er is niet tot in detail op alle door de commissie
genoemde aanbevelingen ingegaan, noch is een concrete planning van alle acties
aangegeven. Er zal daarom een integraal plan van aanpak worden opgesteld,
waarin dit kabinetsstandpunt nader wordt uitgewerkt. De financiering van dit
plan van aanpak zal in de begroting van 2007 worden geregeld.Met de uitvoering van de in dit kabinetsstandpunt opgenomen plannen wordt
het tbs-stelsel verder aangepast aan de eisen die daaraan vandaag de dag worden
gesteld. De tbs-maatregel is een unieke sanctie waarbij de maatschappijbeveiliging
wordt gerealiseerd door het verlenen van zorg aan delinquenten met een psychische
stoornis. Hiervoor is samenwerking nodig tussen justitiële en zorginstellingen.
Bereidheid om over de grenzen van de organisatie heen te kijken is een vereiste
om tot adequate beveiliging van de samenleving te komen. Uit het rapport van
de commissie is gebleken dat deze bereidheid bij alle partijen aanwezig is.De aanbevelingen van de commissie en deze kabinetsreactie leggen, in samenwerking
met alle betrokken partijen, een stevig fundament voor de toekomst van het
tbs-stelsel.De Minister van Justitie,J. P. H. Donner 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-30250-9.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl