Wijziging Wet op het specifiek cultuurbeleid i.v.m. o.a. verlaging maximale aantal leden van de Raad voor Cultuur; Nota n.a.v. het verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-07 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 28847, nr. 5

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum indiening

18-07-2003

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2002-2003

28847 nr. 5

15-07-2003

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. Inleiding2. Omvang en inrichting van de Raad voor cultuurOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 28847Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 30 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
28 847Wijziging van de Wet op het specifiek cultuurbeleid in verband met een
verlaging van het maximale aantal leden van de Raad voor cultuur en een verhoging
van het maximale aantal leden van commissies van die Raadnr. 5NOTA NAAR AANLEIDING VAN HET VERSLAGOntvangen 15 juli 2003Met erkentelijkheid heb ik kennis genomen van het verslag uitgebracht
door de vaste commissie voor Onderwijs, Cultuur en Wetenschappen. Ik heb er
goede nota van genomen dat de commissie, onder het voorbehoud dat de regering
de gestelde vragen tijdig zal hebben beantwoord, de openbare beraadslaging
over dit wetsvoorstel voldoende voorbereid acht.In deze nota wordt de indeling van het verslag van de Tweede Kamer gevolgd.1. InleidingDe leden van de CDA-fractie zijn het met de regering eens dat de huidige
structuur van de Raad voor cultuur knelpunten oplevert. Zij zijn van oordeel
dat, als een cultuurnotaperiode afloopt, er sprake is van een te grote piek
in de belasting van de Raad en de commissies van de Raad. Wel hebben zij nog
enkele opmerkingen en een enkele vraag.De leden van de PvdA-fractie hebben de nodige twijfels bij het onderhavige
wetsvoorstel. Zij menen dat de teruggang van maximaal 25 naar 15 leden met
als financiële consequentie dat deze dekkend is voor de uitbreiding van
de commissieleden van 35 naar 60, een gegeven is dat nogal kunstmatig aandoet.
Het lijkt deze leden verstandiger om te kijken naar de functionaliteit, behoefte
en kwaliteitsbehoud binnen de Raad en commissies. In dat verband stellen zij
een aantal vragen.De leden van de VVD-fractie hebben kennisgenomen van het voorliggende
wetsvoorstel. Deze leden kunnen instemmen met het terugbrengen van het aantal
raadsleden. Ook deze leden hebben nog enige vragen.De leden van de fractie van GroenLinks hebben met belangstelling kennisgenomen
van de voorgestelde wijziging van de Wet op het specifiek cultuurbeleid. Zij
spreken de wens uit dat met deze wijziging een begin is gemaakt om te komen
tot een Raad voor cultuur die onafhankelijker, transparanter en met meer oog
voor de ontwikkelingen en knelpunten in het culturele veld kan opereren. Wel
hebben de leden nog enkele vragen en opmerkingen. Het verheugt mij dat de leden van de VVD-fractie kunnen instemmen met
het wetsvoorstel en dat de leden van de CDA-fractie het er mee eens zijn dat
de structuur van de Raad voor cultuur voor verbetering vatbaar is. Verder
heb ik met belangstelling kennis genomen van het feit dat de leden van de
PvdA-fractie ter inleiding weliswaar de nodige twijfels uitspreken over het
wetsvoorstel, maar dat desondanks niet afwijzen. Ten slotte verheugt het mij
dat ook de leden van de fractie van GroenLinks het wetsvoorstel als een verbetering
beschouwen ten opzichte van de huidige situatie, zij het dat zij het wetsvoorstel
wel als een begin zien dat nog een vervolg zou moeten krijgen.Voor de goede orde en ter voorkoming van misverstand wil ik hier al opmerken
dat het voorliggende wetsvoorstel louter betrekking heeft op de omvang en
inrichting van de Raad voor cultuur en niet op de cultuurnotasystematiek,
zoals uit een aantal van de gestelde vragen van de leden van de fracties van
het CDA, de VVD en GroenLinks zou kunnen worden afgeleid.Zoals ook blijkt uit het nader rapport en de memorie van toelichting,
heeft nadere bezinning op het onderdeel van het wetsvoorstel over de wijziging
van de cultuurnotaprocedure mijn ambtsvoorganger doen besluiten dat onderdeel
niet aan het parlement voor te leggen. Dat heeft ertoe geleid dat het oorspronkelijke
voorstel van wet zodanig is gewijzigd dat daarin geen bepalingen meer zijn
opgenomen die betrekking hebben op de procedure van de cultuurnota. In de
memorie van toelichting bij het wetsvoorstel is de reden daarvoor aangegeven.
Die reden is, het moge hier nog eens worden herhaald, dat de huidige bepalingen
over de cultuurnota in de Wet op het specifiek cultuurbeleid zo algemeen en
flexibel zijn dat ze de praktijk die zich gaandeweg heeft ontwikkeld, niet
in de weg staan (zie artikel 3 van die wet). De huidige wettelijke regeling
laat zonder meer de thans al bestaande situatie toe dat voorafgaand aan de
cultuurnota een uitgangspuntenbrief wordt voorgelegd aan de Staten-Generaal.
Op 1 juli jl. is een uitgangspuntenbrief voor de komende cultuurnotaperiode
aan de Tweede Kamer voorgelegd (Kamerstukken II 2002/03, 28 989, nr.
1). Hoewel deze uitgangspuntenbrief een heel ander karakter heeft dan de beide
voorgaande, is daarvoor een voorafgaande wetswijziging niet nodig of wenselijk.
Niet nodig, omdat ook deze uitgangspuntenbrief goed past binnen het kader
van artikel 3 van de Wet op het specifiek cultuurbeleid. Niet wenselijk, omdat
alleen nieuwe regels moeten worden vastgesteld, als daartoe een gerede aanleiding
bestaat en die aanleiding zie ik hier niet. Ik kan de hierboven neergelegde
opvatting van mijn ambtsvoorganger dan ook volledig onderschrijven.Nu in de voorgestelde wetswijziging uitsluitend de verlaging van het maximale
aantal leden van de Raad voor cultuur aan de orde is, komt het mij voor dat
deze nota naar aanleiding van het verslag niet de aangewezen plaats is om
uitgebreid in te gaan op onderwerpen die de cultuurnotasystematiek betreffen.
Die materie komt nu juist aan de orde in de hierboven genoemde uitgangspuntenbrief,
waar naar het zich nu laat aanzien op 4 september a.s. een Algemeen Overleg
aan zal worden gewijd. De vragen in het verslag van de kamer die betrekking
hebben op de cultuurnota, kunnen in dat andere kader worden besproken. Ik
zal mij er in deze nota dan ook toe bepalen om waar de vragen in het hiernavolgende
daartoe aanleiding geven, vooral te verwijzen naar hetgeen in de uitgangspuntenbrief
is opgenomen. In dit verband hecht ik er nog aan te benadrukken dat het terugbrengen
van het aantal raadsleden qua inhoud geen verband houdt met (het verbeteren
van) de cultuurnotasystematiek, maar uitsluitend is ingegeven door de wens
om te komen tot een meer integrale advisering door de Raad voor cultuur. De
wijziging in de omvang van de Raad voor cultuur in dit wetsvoorstel is uitsluitend
gebaseerd op de behoefte aan een accentverschuiving in de advisering door de Raad en niet op een andere werkwijze in verband met de procedure
rond de cultuurnota.2. Omvang en inrichting van de Raad voor cultuurHoewel de leden van de CDA-fractie vinden dat de keuze voor minder raadsleden
en meer commissieleden een bijdrage kan leveren aan de gesignaleerde problematiek
over de belasting van de Raad voor cultuur, hebben zij zorgen op het vlak
van de expertise, omdat de Raad voor cultuur zelf het orgaan is dat de adviezen
voor zijn rekening neemt. Deze leden stellen de vraag of met de voorliggende
wetswijziging is gegarandeerd dat onder de leden van de Raad voldoende expertise
ten aanzien van het gehele cultuurveld aanwezig is.Om te beginnen stel ik vast dat de vraag of onder de leden van de Raad
voor cultuur voldoende expertise aanwezig is, een schaalkwestie betreft. Ook
bij een Raad bestaande uit 25 leden kan deze vraag worden gesteld. Binnen
de verschillende sectoren van het cultuurbeleid zijn er immers bijna altijd
subsectoren die niet in de Raad zelf, maar in zijn commissies vertegenwoordigd
zijn. Waar het om gaat, is dat de raadsleden in staat moeten zijn een integrale
afweging te maken op basis van de preadviezen van de commissies. Het gaat
dus om een wisselwerking tussen de Raad en zijn commissies, waarbij de Raad
uiteindelijk de adviezen vaststelt. De achterliggende gedachte van dit wetsvoorstel
is dat 25 personen met detailkennis van de verschillende aandachtsgebieden
van de Raad niet gemakkelijk tot een afgewogen advies kunnen komen. Door het
aantal leden van de Raad voor cultuur terug te brengen wordt de Raad beter
in staat gesteld te komen tot een evenwichtiger advies over het integrale
cultuurbeleid. Tegen deze achtergrond kan ik de vraag van de leden van de
CDA-fractie of voldoende expertise in de Raad aanwezig zal zijn, bevestigend
beantwoorden. Weliswaar wordt in het onderhavige wetsvoorstel het aantal leden
van de Raad voor cultuur verminderd en vormen de aandachtsgebieden van de
Raad niet langer het directe ijkpunt voor het aantal raadsleden en de profielen
van de raadsleden, maar het wetsvoorstel voorziet er ook in dat er meer commissieleden
met specifieke deskundigheid ten aanzien van de verschillende (sub)sectoren
kunnen worden aangetrokken. Overigens moet bij de benoeming van raadsleden
nog steeds met de aandachtsgebieden rekening worden gehouden en moeten raadsleden
in de nieuwe opzet voldoen aan een algemener profiel. Zoals ook blijkt uit
de memorie van toelichting bij het wetsvoorstel dienen zij vooral generalisten
te zijn, hetgeen impliceert dat zij ieder brede inhoudelijke deskundigheid
op het terrein van de cultuur en daarmee juist – zij het wellicht globale –
kennis van meerdere door de Raad bestreken aandachtsgebieden moeten hebben.
Verder is het uiteraard de Raad voor cultuur zelf die de adviezen uitbrengt,
maar deze worden voorbereid in commissies waarin de benodigde specifieke deskundigheid
aanwezig is, zodat op die manier voldoende expertise ten aanzien van het gehele
cultuurveld is gegarandeerd. Zoals hiervoor al is opgemerkt, gaat het uiteindelijk
om een wisselwerking tussen de Raad en zijn commissies.Verder geven de leden van de CDA-fractie te kennen bijzonder te hechten
aan regionale spreiding van de leden van de Raad. Zij vragen zich af hoe de
regering vorm denkt te kunnen geven aan de oude wens van de CDA-fractie inzake
regionale spreiding, als de Raad in omvang teruggebracht wordt.Deze vraag veronderstelt dat de vermindering van het aantal raadsleden
zal leiden tot onvoldoende regionale spreiding. Ik stel echter voorop dat
de omvang van de Raad en de mate van regionale spreiding op zich los van elkaar
staan. Net als in de huidige situatie zal ook binnen een kleinere Raad aandacht
aan dit aspect worden besteed en worden gestreefd naar een evenwichtige spreiding
van leden over het gehele land. In dit verband wijs ik er nog
eens op dat de benoemingenadviescommissie die mij adviseert over de vervulling
van vacatures in de Raad en over voorstellen van de Raad voor de benoeming
van commissieleden, in het advies moet aangeven op welke wijze is gestreefd
naar, dan wel in hoeverre bij het voorstel in voldoende mate rekening is gehouden
met het streven naar evenredige deelname van vrouwen en personen behorende
tot etnische of culturele minderheidsgroepen, deelname van (een of meer) leden
die voldoende kennis dragen van het gemeentelijke of provinciale cultuurbeleid
en een spreiding van leden over het gehele land (zie de artikelen 3 en 7 van
de Beleidsregels benoemingen Raad voor cultuur, Stcrt. 1998, 144). Zoals uit
het voorgaande reeds blijkt, is de nieuwe Raad bovendien minder sectorgewijs
ingericht. Doordat de Raad breder is ingesteld, kan het aspect van de regionale
spreiding naar verhouding een betere plaats krijgen.De leden van de CDA-fractie geven aan het verstandig te vinden dat mijn
ambtsvoorganger het aan mij heeft overgelaten om de uitgangspuntenbrief al
dan niet een wettelijke status te geven.Wat dit punt betreft moge ik verwijzen naar de uiteenzetting die ik in
de inleiding heb gegeven over het ontbreken van de noodzaak en de wenselijkheid
van een regeling bij wet van een uitgangspuntenbrief.Het lijkt de leden van de PvdA-fractie een goede zaak dat er meer mensen
in de commissies van de Raad voor cultuur komen om de werkdruk te verminderen.
Zij menen echter dat het aantrekken van een commissielid op de langere termijn
een kleinere investering in kwaliteit vormt dan een raadslid. Het verlies
van de raadsleden moet volgens hen dan ook zeer goed afgewogen worden in het
kader van de werkdruk. De leden van de PvdA-fractie stellen in dit verband
dat het afnemen van het aantal raadsleden als consequentie zal hebben dat
de Raad zijn functie niet meer naar behoren kan doen.Deze kanttekeningen van de leden van de PvdA-fractie begrijp ik aldus,
dat een verlaging van het aantal raadsleden ten koste zou gaan van de kwaliteit
van de advisering. Met dit standpunt ben ik het niet eens. Blijkens de memorie
van toelichting beoogt dit wetsvoorstel de Raad voor cultuur juist beter te
laten functioneren. Er wordt een verkleining en een andere samenstelling van
de Raad voorgesteld om hem in staat te stellen zich meer met de integrale
advisering op hoofdlijnen bezig te houden. Deze bleek tot nog toe onvoldoende
uit de verf te kunnen komen. Toekomstige raadsleden worden geacht met name
generalisten te zijn die zich richten op het integrale cultuurbeleid, in plaats
van specialisten die vooral aandacht hebben voor 'hun' sector. Ten behoeve
van de advisering over de kwaliteit van de beleidsplannen van instellingen
moet de benodigde expertise aanwezig zijn in de commissies die de adviezen
van de Raad voorbereiden. Zoals de leden zelf ook al opmerken, wordt het aantal
commissieleden daartoe uitgebreid. Deze nieuwe verhouding tussen de Raad en
zijn commissies kan de kwaliteit van de advisering naar mijn mening alleen
maar ten goede komen. Dat commissieleden voor een kortere periode worden benoemd
dan raadsleden doet daaraan niet af. Bovendien wordt de continuïteit
van de kwaliteit binnen de (commissies van de) Raad gewaarborgd doordat niet
alle (commissie)leden tegelijkertijd worden vervangen.De leden van de PvdA-fractie merken voorts op dat het de bedoeling is
dat de Raad zich meer op een integrale advisering gaat richten en de specifiekere
advisering overlaat aan de commissies. Het lijkt hen logisch de gehele zittende
Raad opnieuw te screenen en een nieuwe Raad volgens het nieuwe profiel samen
te stellen.Zoals hiervoor al opgemerkt, zal de Raad zich inderdaad richten op een
meer integrale advisering. Het profiel voor een raadslid zal hierdoor verandering ondergaan. De Raad heeft al een nieuw profiel opgesteld
ten behoeve van de voorgestelde overgangsperiode tot en met 31 december 2004.
Op korte termijn zal met de Raad worden gekeken naar het nieuwe profiel voor
de periode daarna. Wat betreft de suggestie de gehele zittende Raad opnieuw
te screenen en een nieuwe Raad volgens het nieuwe profiel samen te stellen,
merk ik op dat met het oog op de overgang naar een verkleinde raad benoemingen
van raadsleden op dit moment geschieden voor een periode tot 1 januari 2005.
De samenstelling van de Raad zal dan opnieuw worden bezien, waarbij het overigens
niet uitgesloten is dat (een deel van de) thans zittende raadsleden word(t)(en)
herbenoemd. Bij de samenstelling van zowel de huidige als de nieuwe Raad adviseert
de benoemingenadviescommissie voor de Raad voor cultuur mij over de voordracht
van kandidaten. Zoals in het antwoord op een hiervoor door de leden van de
CDA-fractie gestelde vraag al is opgemerkt, dient de commissie daarbij ook
aan te geven op welke wijze is gestreefd naar evenredige deelname aan de Raad
van personen behorende tot etnische en culturele minderheidsgroepen.De leden van de PvdA-fractie veronderstellen vervolgens dat het risico
bestaat dat de Raad de vele aanvragen voor subsidies niet meer zal kunnen
beoordelen, als hij teruggaat in ledental. Zij menen dat deze teruggang zou
kunnen leiden tot een overheveling van bevoegdheden tot subsidieverstrekking
naar de fondsen en verzoeken de regering om een nadere toelichting.De opvatting van deze leden deel ik niet. De beoordeling van individuele
aanvragen is immers vooral het werk van de commissies en die worden juist
versterkt. Bovendien krijgt de Raad meer tijd voor zijn advies, doordat de
indieningsdatum voor subsidieaanvragen is vervroegd naar 1 december 2003,
en is de ambtelijke ondersteuning van de Raad inmiddels beter georganiseerd.Met betrekking tot de kanttekening van deze leden dat de teruggang van
het aantal raadsleden zou kunnen leiden tot een overheveling van beslissingsbevoegdheid
naar de fondsen, merk ik op dat er geen verband bestaat tussen het een en
het ander. Een mogelijke overheveling van beslissingsbevoegdheid naar de fondsen
betreft een andere discussie, waarin de vraag centraal staat of kleine instellingen
buiten de cultuurnotasystematiek kunnen worden gehouden. Voor de uitkomst
van deze discussie verwijs ik naar de uitgangspuntenbrief van 1 juli jl. (Kamerstukken
II 2002/03, 28 989, nr. 1). Daarin heb ik onder de rubriek «Vrije
toegang» aangegeven dat er geen inhoudelijke, financiële of beleidsmatige
drempels zijn om een subsidieaanvraag in te dienen. Van een overheveling van
beslissingsbevoegdheid naar de fondsen is derhalve geen sprake.Ten slotte werpen de leden van de PvdA-fractie twee problemen op die zich
naar hun oordeel voordoen bij het aantrekken van meer 'buiten-raadse' commissieleden
met specifiekere expertise. Op de eerste plaats zou het aantrekken van meer
commissieleden geen goed doen aan de visie die op lange termijn over instellingen
moet worden gevormd. Een tweede probleem bij het aantrekken van commissieleden
met toegespitste expertise zou kunnen zijn dat zij worden gezocht in de betreffende
disciplines en vakgebieden. Er zal volgens de leden van de PvdA-fractie op
moeten worden toegezien dat in de selectie van commissieleden rekening wordt
gehouden met mogelijke persoonlijke en subjectieve gevoelens en belangen die
kunnen meespelen bij een expert uit het vakgebied.Ten aanzien van beide punten merk ik op dat het wetsvoorstel geen verandering
meebrengt ten opzichte van de vigerende praktijk. Ook in de huidige situatie
zijn het de commissieleden die het volgen van instellingen voor hun rekening
nemen. Wat betreft het punt van een mogelijke belangenverstrengeling constateer
ik dat er zowel in de nieuwe als in de oude situatie evenveel
waarborgen bestaan ter voorkoming van een dergelijke verstrengeling.Allereerst wijs ik er op dat in de wervings- en selectieprocedure voor
zowel leden van de Raad als commissieleden eventuele incompatibiliteiten aan
de orde komen. In de advertenties ten behoeve van de werving van raads- en
commissieleden wordt in het profiel uitdrukkelijk gesteld dat (commissie)leden
een onafhankelijke opstelling ten opzichte van het veld moeten hebben. Ook
in de adviesaanvragen aan de benoemingenadviescommissie verzoek ik de commissie
met klem te letten op mogelijke belangenverstrengeling. In gesprekken die
met de kandidaten worden gevoerd, wordt bovendien nog eens uitdrukkelijk gevraagd
naar werkzaamheden die mogelijk niet in overeenstemming zijn te brengen met
de werkzaamheden voor de Raad. Ten slotte verwijs ik nog naar artikel 10,
eerste lid, van het Reglement Raad voor cultuur (Stcrt. 1999, 70). Daarin
is bepaald dat, indien in een vergadering kwesties aan de orde komen, waarbij
een lid van de Raad middellijk of onmiddellijk een eigen belang heeft of kan
hebben of wanneer het gaat om belangen van rechtspersonen waarbij hij als
lid van het bestuur, adviseur, commissaris of functionaris is betrokken, hij
de beraadslagingen en de besluitvorming over het desbetreffende onderwerp
niet bijwoont. Artikel 26 van het reglement verklaart artikel 10 van overeenkomstige
toepassing op commissievergaderingen.De leden van de VVD-fractie stellen de vraag of de regering de mening
deelt dat de kleine instellingen buiten de cultuurnotasystematiek en daarmee
ook buiten de politieke besluitvorming gehouden kunnen worden.Voor het antwoord op deze vraag verwijs ik naar de uitgangspuntenbrief
van 1 juli jl. (Kamerstukken II 2002/03, 28 989, nr. 1), waarin ik onder
de rubrieken 'Vrije toegang' en 'Grotere selectiviteit' heb aangegeven dat
er geen inhoudelijke, financiële of beleidsmatige drempels zijn om een
subsidieaanvraag in te dienen, alsmede dat selectiever te werk zal worden
gegaan bij de beoordeling van de ingediende subsidieaanvragen.Verder willen de leden van de VVD-fractie het vooradvies en het advies
van de Raad voor cultuur graag een grotere rol laten spelen. De leden van
de VVD-fractie willen weten of de regering de mening deelt dat de cultuurnotasystematiek
niet primair is bedoeld voor politieke sturing, maar voor het geven van ruimte
en verantwoording achteraf en of de regering voornemens is om in plaats van
de uitgangspuntenbrief het vooradvies en het advies van de Raad voor cultuur
centraal te stellen.In de uitgangspuntenbrief van 1 juli jl. is het regeringsbeleid op dit
punt vastgelegd (Kamerstukken II 2002/03, 28 989, nr. 1, blz. 2 en volgende).
Leidend beginsel in dit verband is dat de regering streeft naar versterking
van de zeggenschap en verantwoordelijkheid van burgers en samenleving.De leden van de fractie van GroenLinks merken op dat de discussie over
de verbetering van de huidige gang van zaken rond de cultuurnota niet kan
worden afgedaan met een wijziging van het aantal leden van de Raad en een
verhoging van het aantal leden van de commissies. Zij dringen er dan ook op
aan dat het debat over de taken en verantwoordelijkheden van de Raad voor
cultuur snel gevoerd gaat worden. De leden van deze fractie vinden een heldere
rolverdeling tussen de verschillende actoren en een grotere transparantie
over de wijze van oordeelsvorming van essentieel belang voor een goed functionerende
Raad. In dit verband merken de leden van de fractie van GroenLinks op dat
enerzijds de Raad van State er op wijst dat de mogelijkheid om nadere, niet-artistiek-inhoudelijke
criteria te formuleren niet bijdraagt aan de met het wetsvoorstel beoogde
verduidelijking van verantwoordelijkheden en dat anderzijds de regeringaangeeft dat het wetsvoorstel de verantwoordelijkheden niet beoogt
te verduidelijken en dat deze naar haar mening reeds duidelijk zijn. De leden
van de fractie van GroenLinks vinden dit wel een belangrijk punt en vragen
daarom of duidelijker kan worden aangegeven hoe deze verantwoordelijkheden
liggen en op welke wijze de niet-artistiek-inhoudelijke criteria wel of geen
rol spelen in het advies van de Raad voor cultuur. Deze leden willen eveneens
weten door wie en op welk moment wordt bepaald of de Raad voor cultuur zich
bij zijn advies zou moeten kunnen beperken tot advisering over de artistieke
inhoud. Om te beginnen wil ik nog eens benadrukken dat het doel van de wetswijziging
is een kleinere en daarmee homogenere Raad voor cultuur te realiseren ten
behoeve van een meer integrale advisering. Blijkens de toelichting die destijds
is gegeven bij de behandeling door de Tweede Kamer van artikel 2a van de Wet
op het specifiek cultuurbeleid, heeft de Raad voor cultuur onder meer tot
taak de regering te adviseren over zowel het te voeren beleid als de kwaliteit
van het functioneren van individuele instellingen (Kamerstukken II 1994/95,
24 090, nr. 5, blz. 14). In de loop van de tijd is de nadruk te zeer
komen te liggen op de individuele advisering en te weinig op integrale advisering
op hoofdlijnen. Om de Raad tot integrale advisering in staat te stellen, wordt
thans zoals al meer opgemerkt, een verkleining van de Raad voor cultuur voorgesteld,
gepaard gaande met een wijziging in de samenstelling.Zoals ook blijkt uit het nader rapport, gaat het in dit wetsvoorstel dus
niet om een andere rolverdeling tussen de betrokken bewindspersoon en de Raad
voor cultuur, maar om een accentverschuiving in de advisering van de Raad.
De vragen van de leden van de fractie van GroenLinks borduren voort op een
onderdeel van het advies van de Raad van State en het nader rapport dat betrekking
heeft op de uitgangspuntenbrief. De gevraagde verduidelijking ziet derhalve
niet op het voorliggende wetsvoorstel, maar op verduidelijking van de verantwoordelijkheden
in het kader van de cultuurnotaprocedure. Voor het antwoord op de gestelde
vragen verwijs ik daarom naar de uitgangspuntenbrief van 1 juli jl. waarin
ik onder de hoofdrubriek 'Procedure en criteria' inga op de verantwoordelijkheidsverdeling
tussen Raad en bewindspersoon en de toepassing van niet-artistiek-inhoudelijke
criteria (Kamerstukken II 2002/03, 28 989, nr. 1).De leden van de fractie van GroenLinks willen verder dat voorkomen wordt
dat de Raad voor cultuur wordt belast met de financiële zorgen van de
regering en dat de verantwoordelijke staatssecretaris zich inhoudelijk te
veel gaat bemoeien met de taak van de Raad en willen graag weten op welke
wijze de verantwoordelijkheden van de bewindspersoon en de Raad voor cultuur
worden geregeld en openbaar gemaakt.Zoals ook blijkt uit het antwoord op de vorige vragen van deze leden,
biedt de Wet op het specifiek cultuurbeleid het algemene kader voor de verantwoordelijkheidsverdeling
tussen Raad en bewindspersoon. Voor een concrete uitwerking daarvan verwijs
ik opnieuw naar de bij de vorige vragen aangehaalde passage in de uitgangspuntenbrief.In verband met de uitbreiding van de commissies vragen de leden van de
fractie van GroenLinks aandacht voor een versterking van de rol van de benoemingenadviescommissie
voor de Raad voor cultuur met betrekking tot de benoeming van commissieleden.
Meer in het bijzonder vragen zij op welke wijze het veld meer inzicht kan
krijgen in de samenstelling van de Raad en zijn commissies. Ook willen zij
weten of het veld invloed kan uitoefenen op de samenstelling. Ten slotte pleiten
de leden van deze fractie ervoor dat met de uitbreiding van het aantal commissieleden
gestreefd wordt naar meer diversiteit in samenstelling.Allereerst merk ik op dat ik het voornemen van voormalig staatssecretaris
Van der Ploeg in zijn brief van 18 mei 2001 (Kamerstukken II 2002/03, 27 432, nr. 32) om de voordracht van commissieleden door de benoemingenadviescommissie
in plaats van de Raad voor cultuur te laten doen, niet zal volgen. De benoeming
van commissieleden is een aangelegenheid van de Raad voor cultuur zelf, waar
een marginale toetsing door de benoemingenadviescommissie volstaat.Wat betreft de wijze waarop het veld meer inzicht kan krijgen in de samenstelling
van de Raad en zijn commissies, wijs ik erop dat deze samenstelling openbaar
is. De besluiten tot benoeming van raads- en commissieleden worden gepubliceerd
in de Staatscourant. Daarnaast wordt de samenstelling van de Raad en zijn
commissies ook bekendgemaakt op de website van de Raad voor cultuur. Het veld
kan invloed uitoefenen op de samenstelling van de Raad door kandidaten voor
te dragen. Verder wijs ik er nogmaals op dat de diversiteit in samenstelling
een vast criterium is bij de reguliere benoeming van commissieleden.De leden van de fractie van GroenLinks sluiten zich ten slotte aan bij
het advies van de Raad van State om in de uitgangspuntennota te verantwoorden
of gebruik is gemaakt van het vooradvies van de Raad voor cultuur. Daarnaast
vinden zij het wenselijk om de uitkomsten van het parlementair debat te verduidelijken
door middel van een nadere nota. De leden hebben al eerder geconcludeerd dat
de cultuurnotaprocedure opnieuw moet worden geordend en menen dat met deze
wetswijziging nog onvoldoende wordt bereikt. Zij vragen of aangegeven kan
worden wanneer en op welke wijze deze discussie zal worden voortgezet teneinde
een versterking van de positie van kunst en cultuur in de samenleving te realiseren.Zoals ik in de inleiding al heb aangegeven is deze nota naar aanleiding
van het verslag naar mijn mening niet de juiste plaats voor voortzetting van
de discussie over de cultuurnotaprocedure. Het algemeen overleg over de uitgangspuntenbrief
in september a.s. lijkt mij daarvoor meer geschikt.De Staatssecretaris van Onderwijs, Cultuur en Wetenschappen,M. C. van der Laan 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-28847-5.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl