Wijziging Wet op het consumentenkrediet (verhoging grensbedrag tot en met f 90.000,-); Nota n.a.v. het verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-09 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 26971, nr. 5

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum indiening

15-06-2000

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1999-2000

26971 nr. 5

08-06-2000

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamCONSUMENTEN KREDIET Ondertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 26971Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 29 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
26 971Wijziging van artikel 3, tweede lid, van de Wet op het consumentenkrediet
(toepasselijkheid Besluit kredietaanbiedingen op krediettransacties boven
vijftigduizend gulden)nr. 5NOTA NAAR AANLEIDING VAN HET VERSLAGOntvangen 8 juni 2000Met genoegen heb ik kennis genomen van het verslag dat de vaste commissie
voor Economische Zaken van Uw kamer heeft uitgebracht. Het is verheugend te
constateren dat de commissie – onder het voorbehoud dat de in het verslag
gestelde vragen afdoende worden beantwoord – de openbare behandeling
van het wetsvoorstel genoegzaam acht voorbereid.De leden van de PvdA-fractie vroegen waarop de bovengrens van f 50 000
is gebaseerd en waarom deze grens niet wordt geschrapt voor voorschriften
die buiten het Besluit kredietaanbiedingen vallen. Vooropgesteld moet worden
dat de strekking van deze wetswijziging is het beschermen van consumenten
bij het aangaan van consumptieve kredieten. Het
grensbedrag van f 50 000 is indertijd overgenomen uit de Wet op
het consumptief geldkrediet en is afkomstig uit de Richtlijn inzake het consumentenkrediet
nr. 87/102/EEG. Deze richtlijn heeft betrekking op kredietovereen- komsten
tot 20 000 Ecu. Mede ter bevordering van een goede kenbaarheid van de
reikwijdte van de wet is het grensbedrag op f 50 000 gesteld. Vanuit
een oogpunt van consumentenbescherming werd dit grensbedrag toereikend geacht.
Over het algemeen kan men stellen dat voor consumptieve bestedingen een krediet
ter grootte van dit bedrag nog steeds toereikend is.In het belang van een goede voorlichting aan de consument is een onderscheid
in de aard en omvang van de aan consumenten te verstrekken informatie, afhankelijk
van de grootte van de aangeboden kredietbedragen, echter niet meer op zijn
plaats. De onderhavige wetswijziging heeft dan ook uitsluitend betrekking
op de bepalingen omtrent informatieverstrekking aan de consument. Dit om te
voorkomen dat consumenten van kredieten onder de f 50 000 worden
misleid door (een gebrek aan) informatie bij kredietenaanbiedingen boven de
f 50 000. De regering is niet voornemens het grensbedrag te schrappen
voor voorschriften die buiten het Besluit kredietaanbiedingen vallen. In het
kader van een sober wetgevingsbeleid wordt slechts dan tot uitbreiding van
het bereik van wetgeving overgegaan indien ondubbelzinnig vaststaat dat daaraan
een duidelijke maatschappelijke behoefte bestaat. Een extra bescherming bij
kredieten groter dan f 50 000 is – buiten de bepalingen omtrent
informatieverstrekking aan de consument – niet ondubbelzinnig noodzakelijk
gebleken. Daarnaast moet worden opgemerkt dat Nederland met het wegvallen
van een bovengrens in dit opzicht uit de pas zal gaan lopen met de andere
Lidstaten in Europa. Hierdoor zal een mogelijke overloop ontstaan van Nederlandse
kredietnemers naar andere Europese kredietaanbieders. Het beschermingsniveau
dat Nederland beoogt te bieden wordt dan doorkruist door marktactiviteiten
van buitenlandse kredietaanbieders. Daardoor zal eveneens een nadeliger concurrentiepositie
van Nederlandse kredietverstrekkers ontstaan. Schrapping van artikel 3, eerste
lid, van de Wet op het consumentenkrediet (WCK) is derhalve geen optie.Verder vroegen de leden van de PvdA-fractie in hoeverre de verbodsbepalingen
uit het Besluit kredietaanbiedingen met betrekking tot termijnvermelding en
nevenkreditering handhaafbaar zijn en in de praktijk worden gehandhaafd. De
verbodsbepalingen uit het besluit zien thans toe op kredietaanbiedingen tot
en met f 50 000. Opmerkingen met betrekking tot de termijn waarbinnen
een kredietnemer over het geld kan beschikken en met betrekking tot de consequenties
van reeds lopende kredieten zijn thans niet verboden in advertenties die betrekking
hebben op een krediet boven de f 50 000. De bedoelde verbodsbepalingen
zijn betrekkelijk eenvoudig handhaafbaar maar de handhaving is arbeidsintensief.
De Economische Controledienst (ECD) houdt toezicht op de naleving van het
Besluit kredietaanbiedingen. De handhaving geschiedt op tweeërlei wijze
afhankelijk van de status van de kredietaanbieder. Ingeval de overtreding
plaatsvindt door een WCK-vergunninghouder volgt een aanwijzing en bij het
niet opvolgen van een onherroepelijke aanwijzing bestaat de mogelijkheid van
het intrekken van de WCK-vergunning. De andere wijze van handhaving geschiedt
via strafrechtelijke weg. In de praktijk blijkt dat het merendeel van de advertenties
met kredietaanbiedingen wordt geplaatst door intermediairs (niet-WCK-vergunninghouders).
In dat geval is een overtreding een economisch delict en maakt de ECD een
proces-verbaal op. Dit proces-verbaal wordt doorgeleid naar het Openbaar Ministerie.
Indien het Openbaar Ministerie besluit tot vervolging wordt de hoogte van
de sanctie bepaald door de rechter.Voorts stelden de leden van de PvdA-fractie enkele meer algemene vragen.
Naar aanleiding van de vraag over de verhouding van de WCK en het Besluit
kredietaanbiedingen tot de Bankwet dient te worden opgemerkt dat de WCK met
de daarop gebaseerde lagere regelgeving enerzijds en de Wet toezicht kredietwezen
1992 (WTK) anderzijds twee aparte regimes betreffen met een los van elkaar
staande werkingssfeer. Hierbij ben ik er vanuit gegaan dat met de Bankwet
wordt bedoeld de WTK. De kern van het verschil tussen de twee vergunningen
is dat de WCK zich richt op het verstrekken van consumentenkrediet terwijl
de WTK zich richt op het aantrekken van gelden van het publiek. Kredietverstrekkers,
niet zijnde banken, vallen niet onder de Geschillencommissie Bankzaken. Nederland
telt op dit moment 126 kredietverstrekkers die een vergunning ingevolge de
WCK hebben. Veel kredietverstrekkers bieden meerdere vormen van krediet aan.
De hieronder staande indeling is daarom vrij globaal. De indeling is als volgt:– 35 kredietverstrekkers die tevens een vergunning hebben op basis
van artikel 6 van de WTK. Deze verstrekkers staan ook onder toezicht van De
Nederlandse Bank;– 2 kredietverstrekkers die zijn toegelaten op basis van artikel
31 WTK. Het betreft in Nederland gevestigde bijkantoren van in andere Lidstaten
gevestigde kredietverstrekkers;– 8 goederenleveranciers. Het betreft hoofdzakelijk postorderbedrijven;– 16 autoleveranciers;– 65 private instellingen die opereren als kredietgever.De leden van de CDA-fractie vroegen of het wenselijk is de eventueel gevraagde
zekerheden bij kredieten boven de f 50 000 op te nemen in de kredietaanbiedingen. Ingevolge het Besluit kredietaanbiedingen behoeft
in de kredietaanbieding zelf geen melding te worden gemaakt van de te bieden
zekerheden. Deze melding vindt verplicht plaats in het prospectus. De kredietverstrekker
moet ten behoeve van een kredietnemer altijd een prospectus beschikbaar stellen.
In dit prospectus moeten alle voorwaarden worden opgenomen waaronder een kredietverstrekker
bereid is tot een krediettransactie over te gaan. Om die reden acht ik een
extra vermelding in de advertentie niet nodig. Voorts vroegen de leden van
deze fractie of de regering voornemens is zich in te zetten voor een aanpassing
van de Europese richtlijnen terzake van de voorwaarden van kredietaanbiedingen
nu door de invoering van de euro het risico bestaat dat minder scrupuleuze
(buitenlandse) aanbieders de dans ontspringen, waardoor een verminderde consumentenbescherming
en concurrentievervalsing kan ontstaan . Mocht dit gevaar zich voordoen –
hetgeen overigens onwaarschijnlijk is omdat er reeds een redelijk niveau van
harmonisatie in de Europese Unie bestaat – dan luidt het antwoord op
deze vraag bevestigend.De leden van de VVD-fractie vroegen om een nadere uiteenzetting over de
controle van de ECD met betrekking tot overtredingen van de Wet op het consumentenkrediet.
Enige tijd na de inwerkingtreding van de WCK is de ECD speciale aandacht gaan
schenken aan de naleving van het Besluit kredietaanbiedingen. De daartoe geformeerde
taakgroep consumentenkrediet heeft destijds veel processen-verbaal opgemaakt
om de naleving van het besluit af te dwingen. De door het Openbaar Ministerie
opgelegde standaardboete van f 2500 bleek een effectief middel, waardoor
het aantal overtredingen terug liep. Het aantal overtredingen daalde daarnaast
ook omdat kredietaanbieders vanaf 1997 bijna uitsluitend kredietaanbiedingen
deden boven de f 50 000 grens. De bepalingen uit het Besluit kredietaanbiedingen
zijn op dergelijke advertenties thans – als gezegd – niet van
toepassing met uitzondering van het vereiste dat vermelding van het effectieve
kredietvergoedingspercentage op jaarbasis dient plaats te vinden. Bij advertenties
boven de f 50 000 vond deze laatste vermelding overigens doorgaans
plaats. Het onderhavige wetsvoorstel dient er toe om ook aanbiedingen voor
consumptief krediet boven de f 50 000 onder het bereik van het Besluit
kredietaanbiedingen te brengen.De leden van de D66-fractie vroegen aan te geven hoe tegen de huidige
opsporingsprioriteit van de ECD ten aanzien van overtredingen van de WCK wordt
aangekeken. De prioriteit van de ECD lag de afgelopen periode bij opsporing
van malafide schuldbemiddelaars. Met name op dit gebied zijn signalen over
misstanden nagelopen. Deze activiteiten legden een groot beslag op de totale
beschikbaarheid van zes fte's voor het gehele aandachtsgebied. Dergelijke
onderzoeken zijn arbeidsintensief omdat de gehele administratie van schuldbemiddelaars
moet worden gecontroleerd, terwijl die vaak in een chaotische toestand verkeert.
Vanaf de tweede helft van 1998 tot op heden zijn door de ECD 54 processen-verbaal
opgemaakt dan wel aangezegd. Daarnaast is in de eerste maanden van 2000 aandacht
besteed aan advertenties waarin het effectieve kredietvergoedingspercentage
op jaarbasis niet stond vermeld.Momenteel is de Belastingdienst/ECD in bespreking met het Ministerie van
Justitie om terzake van standaardovertredingen een transactiebevoegdheid te
verkrijgen. Met een dergelijke bevoegdheid wordt het handhavingstraject verkort
en kan sneller worden opgetreden tegen onregelmatigheden. Met het oog op de
formatieruimte bij de ECD en de ontwikkeling van het verkrijgen van transactiebevoegdheid
wordt in voldoende mate aandacht besteed aan overtredingen van de WCK. In
het kader van de herziening van de WCK bestaat er aanleiding om het toezicht
te herzien. Over laatstbedoelde ontwikkeling wordt de kamer medio dit jaar
per brief geïnformeerd. De leden van de fracties van GPV en RPF informeerden naar de ontwikkeling
van het aantal uitstaande kredieten. Hieronder volgt een overzicht van de
verstrekte consumentenkredieten over 1991 tot en met 1999. Deze tabel laat
een stijging zien van de bedragen (verstrekte en uitstaande kredieten) en
aantallen kredieten.CONSUMENTEN KREDIET  199119921993199419951996199719981999Verstrekt consumenten kredietMrd gld                  Aflopend krediet4,33,93,64,23,63,83,83,63,5Doorlopend krediet5,28,19,29,310,512,214,316,518,6 Totaal verstrekt krediet9,412,012,813,414,115,918,120,222,1           Uitstaand kredietMrd gld        Aflopend krediet8,68,47,57,87,47,27,16,96,8Doorlopend krediet8,711,713,013,615,016,218,321,023,8Totaal17,320,020,521,422,323,425,427,930,6          Aantallen uitstaande kredietenX 1000        Aflopend krediet917891803769707682681694674Doorlopend krediet9042 3802 4852 6602 7242 8013 0353 6563 869Totaal1 8213 2713 2883 4293 4313 4833 7164 3504543          Gemiddeld uitstaand bedragGld        Aflopend krediet9 3909 3899 30810 07810 40010 55410 4399 99710 065Doorlopend krediet9 6214 9065 2505 1265 4955 8006 0275 7356 154Totaal9 5056 1276 2416 2376 5066 7316 8366 4156 734Het effect van het postorderkrediet en het krediet bij kaartorganisaties
(organisaties die credit cards verstrekken waaraan een krediet is verbonden)
zorgt voor een verlaging van de gemiddelde schuld per contract (zie 1991,
toen deze vormen nog niet werden waargenomen). Bron: CBS.Verder vroegen de leden van de fracties van GPV en RPF of de regering
deze stijging verontrustend vond. Door de toenemende welvaart en de lage rente
kan er meer geld worden geleend en kunnen meer mensen krediet krijgen. Op
zich hoeft dat niet bezwaarlijk te zijn. Belangrijk is in hoeverre men kredieten
kan opnemen en in hoeverre men zich van de risico's bewust is. Daarbij is
het van belang dat de kredietgever volledige en juiste informatie verstrekt
aan de consument. Hier ligt enerzijds een verantwoordelijkheid van de kredietverstrekker –
deze dient alleen krediet te verstrekken indien hij op grond van de verkregen
informatie van oordeel is dat verstrekking verantwoord is – en anderzijds
een eigen verantwoordelijkheid van de kredietnemer. Een te optimistische inschatting
van de leencapaciteit door zowel de kredietverstrekker als de kredietnemer
kan tot problemen leiden.Naar aanleiding van de vraag van de leden van de fracties van GPV en RPF
naar de invloed van het nieuwe belastingstelsel op de hoogte en de hoeveelheid
van de kredieten, wordt het volgende opgemerkt. De systematiek van de Wet
op de inkomstenbelasting 2001 brengt met zich dat betaalde rente die betrekking
heeft op schulden die geen verband houden met vermogensbestanddelen die via
box I (inkomen uit werk en woning) of box II (inkomen uit aanmerkelijk belang)
in de heffing worden betrokken, als zodanig niet meer aftrekbaar zal zijn.
Wel kunnen de desbetreffende schulden in mindering worden gebracht op de grondslag
waarover de vermogensrendementsheffing wordt berekend. De rente die over deze
schulden wordt betaald zal vanaf 1 januari 2001 dan ook over het algemeen
minder belastingvoordeel opleveren. Op grond daarvan zou kunnen worden verwacht
dat de introductie van de Wet op de inkomstenbelasting 2001 – geïsoleerd
bezien – tot een zekere afname zou kunnen leiden van zowel
de hoogte als het aantal kredieten dat geen verband houdt met vermogensbestanddelen
die via box I of box II in de heffing worden betrokken.De leden van de fracties van GPV en RPF vroegen voorts om een verklaring
voor de stijging van het aantal schuldhulpvragen in het licht van de economische
groei. Deze vraag is niet eenvoudig te beantwoorden. De economische groei
is daar wellicht zelf mede verantwoordelijk voor. Bij een voortdurende gunstige
economische ontwikkeling kunnen consumenten evenals kredietverstrekkers een
te optimistische inschatting maken van de inkomensontwikkeling. Als gevolg
hiervan kan een opeenstapeling van financiële verplichtingen ontstaan
die soms tot een problematische schuldensituatie kan leiden. Hieronder is
aangegeven het aantal aanvragen voor een schuldregeling en het aantal uitstaande
kredieten, vermeld in indexcijfers.  199419951996199719981999Aantal
uitstaande kredieten100100102108127132Hulpaanvragen10098102110114136Bronnen: CBS en NVVKVerder vroegen de leden van de fracties van GPV en RPF welke maatregelen
worden genomen om de stijging van het aantal vragen om hulp bij de afbetaling
van kredieten om te buigen. De Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid
heeft, mede namens de Minister van Justitie en mij, in mei jongstleden een
brief aan de Tweede Kamer gezonden, waarin uitgebreid werd ingegaan op de
schuldhulpverlening. Ik verwijs u daarom naar deze brief (kamerstukken II
1999/2000, 24 515, nr. 56). De bewustwording van consumenten inzake het
aangaan van geldleningen beoogt dat er minder problematische schuldensituaties
zullen ontstaan. Het ingrijpen in de markt van kredietverlening in de zin
van begrenzing van het aantal te verstrekken kredieten is niet aan de orde.Naar aanleiding van de vragen van de leden van de fracties van GPV en
RPF welk percentage van de schuldhulpvragen door de gemeentelijke kredietbanken
niet kan worden gehonoreerd en hoe dit percentage zich in de loop der tijd
heeft ontwikkeld en of deze mensen aan hun lot worden overgelaten, deel ik
mee dat reeds enige jaren dit percentage schommelt rond de 50%. Uiteraard
worden deze mensen niet aan hun lot overgelaten. Er moet onderscheid worden
gemaakt tussen niet-willers en niet-kunners.De niet-willers betreffen personen die onvoldoende of niet meewerken aan
het oplossen van hun financiële problemen. Ook onvoldoende meewerken
van de schuldeisers komt voor. De niet-kunners zijn hoofdzakelijk personen
waarbij geen aflossingscapaciteit aanwezig is om tot een schuldregeling te
komen. Voor deze personen zijn via de integrale schuldhulp instrumenten aanwezig
om ondersteuning te bieden.Door het systeem van integrale aanpak van schulden zijn er instrumenten
beschikbaar die in veel gevallen leiden tot een oplossing, soms in de sfeer
van motivatie maar ook vaak in het ordenen van de financiële chaos. Het
instrument van budgetbeheer is hiervoor bij een groot aantal gemeentelijke
kredietbanken beschikbaar. Met budgetbeheer wordt de betaling van de vaste
lasten gewaarborgd waardoor de schuldenlast zich stabiliseert. De achtergrond
van veel schuldproblemen blijkt te liggen bij psychische en sociale problemen,
zoals verslaving aan drugs en alcohol en gokverslaving. Ook personen met het
spreekwoordelijke «gat in de hand» komen regelmatig voor. Indien
deze problemen niet worden verholpen, kunnen de financiële problemen
evenmin tot een oplossing worden gebracht. De integrale aanpak is daarom belangrijk.
Gemeentelijke kredietbanken kunnen via de contacten met andere diensten (sociale diensten, maatschappelijk werk) vaak (nood)oplossingen bieden. Als
op een vrijwillige (minnelijke) wijze geen oplossing kan worden gevonden voor
een problematische schuldensituatie, kan de Wet schuldsanering natuurlijke
personen (Wsnp) een oplossing bieden. Op grond van deze wet kan de rechter
op verzoek van de schuldenaar te goeder trouw – onder een aantal voorwaarden –
een bewindvoerder aanwijzen. Indien het wettelijk traject goed wordt doorlopen
verkrijgt de schuldenaar meestal na drie jaar een schone lei.Vervolgens vroegen de leden van de fracties van GPV en RPF in hoeverre
de private schuldhulpverleners een rol kunnen spelen. De WCK kent een verbod
op private schuldbemiddeling. Op grond van het Tijdelijk vrijstellingsbesluit
schuldbemiddelaars is een rol voor de private schuldbemiddelaars weggelegd
waarvan in de praktijk ook wel gebruik wordt gemaakt. Veel gemeenten hebben
private schuldbemiddelaars ingeschakeld om de ingezetenen met financiële
problemen te helpen. Dit acht ik een goede zaak. Echter niet uit het oog moet
worden verloren dat juist door toedoen van private schuldbemiddelaars problemen
kunnen verergeren. De laatste jaren is de ECD op een groot aantal malafide
private schuldbemiddelaars gestuit. Het erkennen van private schuldbemiddelaars
dient dan ook zeer zorgvuldig gebeuren. Hiertoe is destijds het Tijdelijk
vrijstellingsbesluit schuldbemiddeling ontworpen. Centraal in dit besluit
staat een faire behandeling van de schuldenaar. Dit wordt bewerkstelligd door
voor te schrijven dat de private schuldbemiddelaar zich dient te conformeren
aan de Gedragscode schuldregeling van de Nederlandse Vereniging voor Volkskrediet
(NVVK). Een andere vereiste is de wijze van berekening van de aflossingscapaciteit.
Het Nationaal Instituut voor Budgetvoorlichting (NIBUD) heeft in opdracht
van de NVVK een methode ontwikkeld waarmee de schuldenaar een restinkomen
behoudt om te kunnen voorzien in de algemeen noodzakelijke levensbehoefte.
Teneinde ook sociale minima in de gelegenheid te stellen gebruik te maken
van deze regeling zijn er eveneens nadere financiële voorwaarden gesteld.
Deze houden in dat een private schuldbemiddelaar als vergoeding 9% van de
maandelijkse aflossingen mag vragen met een maximum van f 75 per maand.Ook vroegen de leden van de fracties van GPV en RPF welke belemmeringen
de private schuldbemiddelaars bij het uitoefenen van hun activiteiten ontmoeten
en hoe deze kunnen worden weggenomen. De belangrijkste belemmering is volgens
de private sector de financiële vergoeding. De private sector wenst de
vergoeding op circa f 100 per maand te stellen. Het probleem dat zich
bij inwilliging van deze wens voordoet is dat voor een groep burgers uit de
samenleving, met name de bijstandsgerechtigden, de weg van private schuldbemiddeling
wordt afgesloten. Nagenoeg hun gehele aflossingscapaciteit wordt dan aangewend
voor vergoeding aan de schuldbemiddelaar, terwijl de schulden zelf niet kunnen
worden weggewerkt. Verder kunnen onder bepaalde omstandigheden de in de Wet
toezicht kredietwezen 1992 neergelegde verboden als een belemmering worden
ervaren. Het betreft, kortweg, de verboden tot het optreden als kredietinstelling
en tot het bedrijfsmatig aantrekken van opvorderbare gelden. Deze belemmering
is echter niet aanwezig indien de budgetbeheerder door middel van een volmacht
het financiële beheer over de bankrekening van een cliënt verricht.
In een dergelijk geval krijgt de budgetbeheerder geen gelden van de cliënt
onder zich, waardoor de WTK in beginsel niet van toepassing is. Eventueel
resterende aspecten die budgetbeheer onder de reikwijdte van artikel 82 WTK
zouden brengen, zoals het bemiddelen bij het aantrekken van gelden, zouden
door een vrijstelling mogelijk kunnen zijn.Tenslotte vroegen de leden van de fracties van GPV en RPF naar de beschikbare
instrumenten van de ECD om handhaving af te dwingen. De ECD heeft een klein
team van medewerkers dat onder meer advertenties controleert op
de naleving van de wettelijke vereisten. Naar aanleiding van de vraag van
de leden fracties van GPV en RPF over de brief van de Vereniging van Financieringsondernemingen
en de Nederlandse Vereniging van Banken merk ik op dat de ECD nog eens heeft
bevestigd dat tegen de bedoelde advertenties zal worden opgetreden. Inmiddels
zijn ongeveer 25 processen-verbaal aangezegd, hoofdzakelijk met betrekking
tot bedoelde advertenties.De leden van de SP-fractie vroegen of de wet ook regels stelt voor andere
aanbiedingen dan advertenties. Het antwoord hierop luidt bevestigend. De regels
gelden voor alle kredietaanbiedingen, dus ook voor aanbiedingen via bijvoorbeeld
internet. Verder vroegen de leden van de SP-fractie of het geen tijd werd
om ook regels te stellen voor aanbiedingen voor hypotheken. Dit ligt niet
in de lijn der verwachting. De hypothecaire financiers hebben een nieuwe gedragscode
opgesteld. Deze gedragscode is inmiddels getoetst door de NMa. Hierover is
de Kamer separaat geïnformeerd (aanhangsel Handelingen II 1999/2000,
nr. 1341). Na inwerkingtreding van deze gedragscode, zullen de financiers
er op toe moeten zien dat de intermediairs, die voor hen bemiddelen, zich
aan de gedragscode houden.Naar aanleiding van de vraag van de leden van de fractie van de SP hoe
de handhaving van de gewijzigde WCK wordt geregeld, merk ik op dat ook dan
de ECD de controle op de naleving van de regels voor zijn rekening zal nemen.Voor de handhaving van de huidige wet zij ook verwezen naar de beantwoording
van soortgelijke vragen van de leden van de fracties van de VVD, GPV en RPF.De Staatssecretaris van Economische Zaken,G. Ybema 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-26971-5.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl