Initiatiefwetsvoorstel Timmer tot wijziging Wetboek van Strafrecht (rechtsmacht en strafmaat internationale kinderontvoering); Advies en reactie indiener(s)
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-05 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 30491, nr. 4

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

16-06-2006

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2005-2006

30491 nr. 4

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaam
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 30491Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 25 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
30 491Voorstel van wet van het lid Timmer tot wijziging van het Wetboek van
Strafrecht met betrekking tot rechtsmacht en strafmaat ter zake van internationale
kinderontvoeringnr. 4ADVIES RAAD VAN STATE EN REACTIE INDIENERHieronder zijn opgenomen het advies van de Raad van State d.d. 28 april
2006 en de reactie van indiener d.d. 13 juni 2006, aangeboden aan de
Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal. Het advies van de Raad
van State is cursief afgedrukt.Bij brief van de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal van
16 maart 2006 heeft de Tweede Kamer bij de Raad van State ter overweging
aanhangig gemaakt het voorstel van wet van het lid Timmer tot wijziging van
het Wetboek van Strafrecht met betrekking tot rechtsmacht en strafmaat ter
zake van internationale kinderontvoering, met memorie van toelichting.Met het wetsvoorstel wordt beoogd de strafrechtelijke mogelijkheden te
versterken om internationale kinderontvoering te voorkomen door toevoeging
van een nieuwe strafverzwarende omstandigheid aan artikel 279, tweede lid,
van het Wetboek van Strafrecht (WvS) (onttrekken van een minderjarige aan
het wettig gezag of bevoegd opzicht) en een verruiming van de rechtsmacht
terzake van dit delict.De indiener is de Raad van State erkentelijk voor het advies dat hij naar
aanleiding van het wetsvoorstel heeft uitgebracht. Graag wil zij ingaan op
de door de Raad gemaakte opmerkingen.1. Voorgesteld wordt om als strafverzwarende omstandigheid in artikel
279, tweede lid, WvS in te voegen dat de minderjarige buiten Nederland wordt
gehouden of gevoerd. In dat geval kan negen jaar gevangenisstraf worden opgelegd.
De indiener wil hiermee vooral de ernst van internationale kinder- ontvoering
benadrukken1. Een bijkomend voordeel is volgens
de indiener, dat voorbereiding van internationale kinderontvoering strafbaar
wordt. Artikel 46 WvS stelt als grens voor strafbare voorbereiding een misdrijf
waarop een gevangenisstraf van acht jaar of meer is gesteld.De Raad van State merkt op dat uit het onderzoek van De Hullu c.s. naar
de wettelijke strafmaxima niet is gebleken van een noodzaak tot verhoging
van dit strafmaximum2. De onderzoekers concluderen
daarentegen dat de consistentie in de strafmaxima in Titel XVIII (Misdrijven
tegen de persoonlijke vrijheid) is gewaarborgd. Ook bij de recente wet herijking
strafmaxima is artikel 279 WvS niet gewijzigd of onderwerp van discussie geweest3. Daar komt bij dat voorbereiding van (internationale)
kinderontvoering al strafbaar is indien list, geweld of bedreiging met geweld
wordt gebezigd of indien de minderjarige beneden de twaalf jaar oud is (artikel
46 juncto artikel 279, tweede lid, WvS)4. Volgens
de Minister van Justitie in een brief aan de Voorzitter van de Tweede Kamer
der Staten-Generaal over internationale kinderontvoering gaat het bij internationale kinderontvoering in veruit de meeste gevallen om kinderen
onder de twaalf jaar: «Afgezien van de leeftijd van het kind zijn mij
geen gevallen van internationale kinderontvoering bekend waarbij niet in ieder
geval enige vorm van list is gebruikt.»1
Dan is de strafverhoging tot negen jaar van toepassing, zodat ook de voorbereiding
reeds strafbaar is ingevolge artikel 49 WvS. In het licht hiervan adviseert
de Raad de voorgestelde verhoging van de strafmaat te heroverwegen.1. De Raad van State wijst erop dat van de noodzaak tot verhoging
van dit strafmaximum niet is gebleken uit het onderzoek van De Hullu c.s.
naar de wettelijke strafmaxima en dat artikel 279 Sr bij de behandeling van
het wetsvoorstel herijking strafmaxima geen onderwerp van discussie is geweest.
Indiener merkt in de eerste plaats op dat deze wet geen wet van Meden en Perzen
is. Indiener acht noodzakelijk dat door verhoging van het wettelijk strafmaximum
voor internationale kinderontvoering de bijzondere ernst van zulk handelen
tot uitdrukking komt en het belang van voorkoming daarvan wordt benadrukt.
De omstandigheid dat het, volgens de Minister van Justitie, bij internationale
kinderontvoering in veruit de meeste gevallen gaat om kinderen onder de twaalf
jaren en dat, afgezien van de leeftijd, de Minister van Justitie geen geval
bekend is waarin niet enige vorm van list is gebruikt, is daarom minder relevant.
Het gebruik van een list kan bovendien alleen als strafverzwarende omstandigheid
in de zin van artikel 279, tweede lid, Sr gelden, indien dat uitdrukkelijk
ten laste is gelegd. Indiener betwijfelt of dit steeds het geval is. Ook al
zouden zich per jaar maar een paar gevallen van internationale ontvoering
van kinderen die de leeftijd van twaalf jaren al hebben bereikt voordoen,
dan dient juist voor die gevallen het wettelijke strafmaximum te worden verhoogd.2. Naar in de memorie van toelichting wordt gemeld is in een groot
deel van de gevallen de dader niet in het bezit van de Nederlandse nationaliteit
en is vervolging in Nederland uitgesloten. Daarom wordt voorgesteld rechtsmacht
te vestigen terzake van een door een vreemdeling die in Nederland vaste woonof
verblijfplaats heeft, gepleegde internationale kinderontvoering. Volgens de
memorie van toelichting brengt het belang van het kind mee dat de dader in
Nederland moet kunnen worden vervolgd voor een in het buitenland begane overtreding
van artikel 279 WvS, ook indien hij niet over de Nederlandse nationaliteit
beschikt of het feit daar niet strafbaar is2.a. Een strafrechtelijke vervolging in Nederland zal weinig effect
sorteren, zolang de ontvoerder in het buitenland verblijft. Uitlevering behoort
in de hier bedoelde gevallen niet tot de mogelijkheden vanwege het ontbreken
van dubbele strafbaarheid. De Raad adviseert hierop in te gaan in de memorie
van toelichting. Voorts merkt de Raad over de effectiviteit van de voorgestelde
verruiming van de rechtsmacht op dat deze verruiming belemmerend kan werken
op de bereidheid van de landen waarom het hier gaat om toe te treden tot het
Haags Kinderontvoeringsverdrag. De Raad adviseert ook op dit aspect in de
memorie van toelichting in te gaan.b. De Raad acht het belang van het kind als redengeving voor de vergaande
verruiming van de rechtsmacht discutabel. Het kind zal veelal geen belang
hebben bij een zware (vrijheids)straf van één van de ouders.
Er is veeleer sprake van een schending van het belang van de rechtsorde. De
Raad adviseert de toelichting aan te passen.2a. De Raad van State wijst erop dat het uitbreiden van de rechtsmacht
zijns inziens weinig effect sorteert, zolang de ontvoerder in het buitenland
verblijft, omdat uitlevering niet mogelijk is wegens het ontbreken van dubbele
strafbaarheid. De verhoging van de strafmaat brengt tot uitdrukking dat internationale
kinderontvoering een ernstig feit is. De hoogte van de strafbedreiging beoogt
potentiële daders af te schrikken. Die afschrikkende werking zou worden
ondermijnd, indien de dader die een kind in het buitenland ontvoert, daarvoor
niet in Nederland zou kunnen worden vervolgd. In deze gevallen vindt in het
buitenland veelal geen strafvervolging plaats, juist omdat de onttrekking
aan het gezag door de ouder daar geen strafbaar feit oplevert. Keert de ouder
eigener beweging terug naar Nederland, dan hoeft hij of zij doorgaans
evenmin beducht te zijn op strafvervolging in Nederland vanwege het ontbreken
van rechtsmacht.Indiener vermag niet in te zien dat verruiming van de rechtsmacht belemmerend
zou kunnen werken op de bereidheid van de betrokken landen om toe te treden
tot het Haags Kinderontvoeringsverdrag. De voorgestelde verruiming geldt ongeacht
of het land waarin het kind onttrokken wordt gehouden of waarheen het wordt
gevoerd tot dat verdrag is toegetreden of niet.b. De Raad van State acht het belang van het kind als redengeving
van de voorgestelde verruiming van de rechtsmacht discutabel, omdat het kind
veelal geen belang zal hebben bij een zware (vrijheids)straf van één
van de ouders. Indiener kan hem daarin niet volgen. Natuurlijk is vervolging
en berechting van internationale kinderontvoering in de eerste plaats in het
belang van de rechtorde. Maar het belang van het kind is gediend met de voorkoming
van internationale kinderontvoering. De voorgestelde verhoging van het wettelijke
strafmaximum en de verruiming van de rechtsmacht beogen nu juist daaraan een
bijdrage te leveren.3. In paragraaf 4 van de memorie van toelichting wordt ingegaan
op de voorwerpen die «kennelijk bestemd zijn tot het begaan van dat
misdrijf». De Raad wijst erop dat in het wetsvoorstel verruiming opsporing
en vervolging van terroristische misdrijven is voorgesteld om het bestanddeel «kennelijk»
in artikel 46 WvS te schrappen1. Volgens de toelichting
op dat wetsvoorstel is de subjectieve bestemming, het opzet van de dader,
toereikend voor strafbaarheid2. Dat is niet alleen
relevant voor terroristische misdrijven, maar ook voor het voorliggende voorstel.
De Raad adviseert de memorie van toelichting aan de passen.3. De Raad van State wijst op de gevolgen van het, inmiddels door
de Tweede Kamer aangenomen, wetsvoorstel verruiming opsporing en vervolging
van terroristische misdrijven voor het onderhavige voorstel. De voorgestelde
wijziging van artikel 46 Sr, zo blijkt uit de parlementaire stukken, beoogt
niet een wezenlijke bijstelling van de reikwijdte van die bepaling, maar een
verduidelijking naar aanleiding van arresten van de Hoge Raad, waarin hij «geen
hoge eisen stelt aan de» «kennelijkheid» van de criminele
bestemming»3. Gelet op de beperkte strekking
van dat voorstel en in aanmerking genomen dat het nog niet tot wet is verheven,
ziet de indiener geen aanleiding de Memorie van Toelichting op dit punt aan
te passen.Indiener maakt van de gelegenheid gebruik om een kennelijke vergissing
in de Memorie van Toelichting te herstellen. Op pagina 2 wordt vermeld dat
in driekwart van de gevallen kinderontvoering plaatsvindt naar landen die
niet aangesloten zijn bij het Haags Kinderontvoeringsverdrag. De indiener
heeft de daarbij genoemde bron verkeerd aangehaald. Bedoeld werd te stellen
dat in driekwart van de gevallen kinderontvoering plaatsvindt naar landen
die wel aangesloten zijn bij dat verdrag, zoals ook blijkt uit de recentelijk
door de Minister van Justitie aan de Tweede Kamer verschafte gegevens4.De waarnemend Vice-President van de Raad van State,P. van DijkTimmerXNoot1Memorie van toelichting, paragraaf 4.XNoot2J. de Hullu, I.M. Koopmans, Th. de Roos, Het wettelijk strafmaximum, Een
onderzoek naar het patroon van strafmaxima in het commune en bijzonder strafrecht,
Deventer 1999, blad- zijde 52; Kamerstukken II 2004/05, 30 072, nr. 7,
 blz. 7.XNoot3Wet herijking aantal wettelijke strafmaxima, Stb. 2006, 11.XNoot4Nota bene: het geweld hoeft niet te zijn gebruikt tegen het kind. In HR
27 maart 2001, LJN AB0743, zag de Hoge Raad geen aanlei- ding tot vernietiging
in een zaak waarin de verdachte was veroordeeld voor de ver- zwaarde variant
van het tweede lid, hoewel het geweld was gebezigd tegen de moeder van het
kind.XNoot1Kamerstukken II 2004/05, 30 072, nr. 7, blz. 7.XNoot2Toelichting op artikel I, Onderdeel B.XNoot1Kamerstukken II 2004/05, 30 164, nr. 2.XNoot2Kamerstukken II 2004/05, 30 164, nr. 3, blz. 49.XNoot3Kamerstukken II, 2005/06, 30 164, nr. 3, blz. 49 en nr. 7, blz. 55–56.XNoot4Kamerstukken II, 2005/06, nr. 30 072, nr. 10. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-30491-4.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl