Voortgang bodemsanering; Brief van de Minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-09-06 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 30015, nr. 29

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

05-03-2009

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2008-2009

30015 nr. 29

03-03-2009

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 30015Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 223 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
30 015Voortgang bodemsaneringnr. 29BRIEF VAN DE MINISTER VAN VOLKSHUISVESTING, RUIMTELIJKE ORDENING EN
MILIEUBEHEERAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 3 maart 2009Tijdens het Algemeen Overleg Bodem op 8 oktober 2008 over de voortgang
van de bodemsanering heb ik aan de leden van de vaste commissie voor Volkshuisvesting,
Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer op een aantal punten nadere informatie
toezegd (30 015, nr. 28). Met deze brief zend ik u de toegezegde informatie,
te weten:1. Een overzicht van de aard en voortgang van de identificatie van de
spoedlocaties, voorzover de informatie op dit moment strekt.2. Een overzicht van de vormen en mogelijkheden van technieken van bodemsanering;3. Informatie over hetgeen is gedaan met de extra bodemsaneringbudgetten
van mijn ambtsvoorganger minister de Boer;4. Een overzicht van de beschikbare budgetten van het afgelopen jaar met
betrekking tot bodemsanering;5. De verdeling van middelen voor onderzoek versus sanering;6. Informatie over hetgeen er aan meldingen is binnengekomen bij het meldpunt
Misdaad anoniem;7. Informatie over de voorbeeldfunctie van Rijkswaterstaat.Over de andere toezeggingen zal ik u, zoals besproken tijdens het Algemeen
Overleg van 8 oktober, op een later tijdstip informeren.1. Overzicht en voortgang in de identificatie van
spoedlocatiesTijdens het Algemeen Overleg is aangegeven dat er behoefte is aan een
toelichting op de identificatie van spoedlocaties van bodemverontreiniging.
Vragen zijn gesteld over het aantal en de aard van deze locaties.Vanaf medio 2001 hebben de 41 bevoegde overheden op grond van de Wet bodembescherming
(12 provincies, de 4 grote gemeenten en 25 verantwoordelijke gemeenten) op
een uniforme wijze gegevens over locaties met (een vermoeden van) bodemverontreiniging
verzameld en vastgelegd. Dit was een landsdekkende inventarisatie met als
doel vast te leggen welke locaties met (potentieel) ernstige bodemverontreiniging
nog één of meerdere uitvoeringsfasen in het bodemsaneringsproces
moeten doorlopen. Bij de identificatie van de locaties met een
vermoeden van bodemverontreiniging hebben de bevoegde overheden zich gebaseerd
op de Hinderwetbestanden, bestanden van de Kamers van Koophandel, analyses
van luchtfoto’s en gegevens van uitgevoerde onderzoeken en saneringen.
Bij de inventarisatie zijn de bevoegde overheden begeleid door het kernteam
Landsdekkend beeld, een samenwerking tussen provincies, gemeenten en het Rijk,
dat toezag op een uniforme uitvoering van de werkzaamheden. De resultaten
van de inventarisatie zijn vervolgens beoordeeld door een toetsingscommissie
die een uitspraak heeft gedaan over de onderlinge vergelijkbaarheid van de
resultaten. Uiteindelijk is in 2004 een landelijke database samengesteld met
ca. 425 000 locaties waar nog een bodemonderzoek en eventueel een sanering
moet worden uitgevoerd en/of het vermoeden van bodemverontreiniging nog moet
worden bevestigd. Deze inventarisatie wordt het landsdekkend beeld of de werkvoorraad
2004 genoemd.Afhankelijk van de aard, omvang, ligging en het gebruik leidt niet elke
verontreiniging tot ernstige risico’s voor mens, ecosysteem of aantasting
van het grondwater. Beleidsmatig is daarom een onderscheid gemaakt in zogenaamde
potentiële spoedlocaties en overige locaties. Potentiële spoedlocaties
zijn locaties die verontreinigd zijn en waarbij deze verontreiniging mogelijk
tot ernstige risico’s leidt. Door het Landelijk Informatiebeheer Bodem
(LIB) is een methode ontwikkeld om deze locaties te identificeren. Op basis
van deze methode is geschat dat van de ca. 425 000 mogelijk verontreinigde
locaties er ca. 60 000 locaties aangemerkt dienen te worden als potentiële
spoedlocaties. Op basis van expert judgement en statistische bewerking is
een inschatting gemaakt van het aantal locaties waar spoedeisend maatregelen
genomen moeten worden op grond van onaanvaardbare risico’s bij het huidig
gebruik van de bodem. Verwacht wordt dat dit ca. 16 000 locaties betreft,
waaronder een aanzienlijk deel van de complexe omvangrijke saneringen. Ook
is geschat dat ca. 45 000 locaties gesaneerd zullen moeten worden indien
het bodemgebruik wijzigt of er grond wordt verplaatst. Op dat moment ontstaat
de mogelijkheid dat op deze locaties met spoed maatregelen genomen moeten
worden.Na 2004 is door het LIB meer onderzoek uitgevoerd om een beter inzicht
te krijgen in de aantal, de aard en ligging van de spoedlocaties. Een tussenrapportage
van deze voortgang is aan u gepresenteerd in de brief van voormalig staatssecretaris
van Geel over de beleidsvernieuwing bodemsanering in 2005 (28 199 nr.
11) en de brief over Maatschappelijke Kosten en Baten Analyse van de Nederlandse
bodemsaneringsoperatie (30 015 nr. 12, 13, 14).In 2008 is door het LIB en de bevoegde gezagen met het Focus-project de
laatste stap gezet in het identificeren van de potentiële spoedlocaties.
Uit de resultaten van het project blijkt dat er ca. 16 200 potentiële
spoedlocaties zijn. Aan deze cijfers heb ik in het Algemeen Overleg van 8 oktober
gerefereerd. Uit het project blijkt dat van deze ca. 16 200 potentiële
spoedlocaties er ca. 1800 spoedlocaties zijn met potentiële humane risico’s,
ca. 100 met potentiële ecologische risico’s en ca. 14 900
met potentiële verspreidingsrisico’s in het grondwater. Het grootste
gedeelte (ca. 90%) van deze locaties ligt in het stedelijk gebied en
is gerelateerd aan metaaloppervlaktebehandeling, de opslag van vloeibare brandstoffen
en de reiniging van textiel. Volledigheidshalve merk ik op dat op een locatie
meerdere risico’s tegelijk aan de orde kunnen zijn. Er kan op een locatie
dus gelijktijdig sprake zijn een humaan risico en een verspreidingsrisico.
De hiervoor genoemde getallen kunnen daarom niet gesommeerd worden.In het onderstaande figuur: «Voortgang werkvoorraad bodemverontreiniging,
situatie eind 2008» heb ik het voorgaande voor u schematisch weergegeven.Ik concludeer dat met het Focus-project, de bevoegde overheden een goed
inzicht hebben in het aantal, de aard en de ligging van de potentiële
spoedlocaties. Op basis van dit inzicht kan nu gericht veldonderzoek worden
uitgevoerd en kunnen de bevoegde overheden een besluit nemen over de ernst
en speod van de afzonderlijke verontreinigde locaties. Afhankelijk van deze
besluiten kan sanering of beheersing van de verontreiniging plaatsvinden.2. Overzicht vormen en mogelijkheden van bodemsaneringtechniekenDe commissie heeft mij verzocht om een kort overzicht te geven van de
verschillende technieken voor bodemsanering.De keuze voor een bepaalde techniek is afhankelijk van de bodemeigenschappen,
de huidige en nieuwe bestemming van de locatie, de beschikbare tijd, de aard
en de ernst van de verontreiniging. Afhankelijk van de situatie zal een initiatiefnemer
in overeenstemming met het bevoegde gezag voor een bepaalde bodemsaneringtechniek
kiezen. Voor een initiatiefnemer zullen de prijs, de duur, de nazorg- en de
gebruiksmogelijkheden een belangrijke rol spelen bij de keuze van een saneringstechniek.
Bij de bevoegde overheden zullen overwegingen als de verwijdering van de mate
van verontreiniging, het milieurisico, de belasting van andere milieucompartimenten,
de overlast en de hinder van een saneringstechniek een belangrijke rol spelen
bij de keuze.De verschillende bodemsaneringtechnieken kunnen in twee hoofdgroepen worden
ingedeeld: In-situ en ex-situ technieken.In-situtechnieken zijn technieken waarbij
de verontreinigingen op de locatie uit de bodem wordt verwijderd. Er vindt
geen grondverzet plaats. Er zijn diverse in-situ technieken mogelijk. Veel
voorkomende technieken zijn gestimuleerde biologische afbraak en chemische
oxidatie. Voor het succesvol toepassen van een in-situ techniek zal de bodemopbouw
en de verspreiding van verontreinigende stoffen op een locatie gedetailleerd
bekend dienen te zijn. Deze hogere kosten voor onderzoek bij in-situ oplossingen
worden meestal ruimschoots gecompenseerd door lagere kosten bij sanering.
Soms zijn extra maatregelen nodig om verdere verspreiding van de verontreiniging
te voorkomen.In-situ technieken worden steeds vaker toegepast. Het zijn relatief goedkope
technieken en de milieubelasting, overlast en hinder voor de omgeving
is minimaal. In-situ technieken vereisen dat het bevoegd gezag en de opdrachtgever
met elkaar in overleg blijven. Het eindresultaat van een in-situ sanering
is vooraf namelijk minder duidelijk te bepalen en vereist specifieke deskundigheid.Bij de ex-situ techniek wordt de verontreinigde
bodem ontgraven en (elders) gereinigd, hergebruikt of gestort. Voor de reiniging
van de grond en het grondwater is een verscheidenheid aan technieken aanwezig
variërend van fysisch-chemische scheiding, extractie tot elektroreclamatie.In principe is ontgraving mogelijk bij elk bodemtype en type verontreinigende
stof. Bij verontreinigingen met een beperkte omvang is een ontgraving vaak
effectiever en efficiënter dan een in-situ techniek. Bij dringende ruimtelijke
ontwikkelingen dient het verontreinigde bodemmateriaal soms snel te worden
verwijderd. Meer tijdrovende in-situ technieken zijn dan niet altijd toepasbaar.
Het saneringsresultaat kan goed worden gecontroleerd. De transportbewegingen
en de aanleg van een bouwput kunnen tot overlast en hinder leiden in de omgeving.Ex-situ technieken zijn qua CO2-belasting en energieverbruik
minder duurzaam dan in-situ technieken. Een aspect dat bij de keuze voor een
techniek steeds meer aandacht krijgt.Voor een uitgebreidt overzicht en een nadere uitleg van de verschillende
bodemsaneringtechnieken verwijs ik u graag naar de «Richtlijn herstel
en beheer (water)bodemkwaliteit». Deze Richtlijn is onder verantwoordelijkheid
van IPO, VNG, Unie van Waterschappen, SKB, Bodem+, ministerie van Verkeer
en Waterstaat en VROM opgesteld. In de diverse Algemene Maatregelen van Bestuur
en ministeriele regelingen wordt verwezen naar deze Richtlijn. De Richtlijn
is een bron van informatie voor iedereen die werkzaam is of die op een of
andere wijze te maken heeft met verontreinigingen in waterbodem en landbodem.
De richtlijn is een webapplicatie en vindt u op de website: www.bodemrichtlijn.nl
(zoektterm: «saneringstechnieken»).Op de website www.hollandinsituproeftuin.nl leest u specifieke informatie
over in-situ technieken. Deze website is met steun van ministeries van Economische
Zaken en VROM ontwikkeld om in-situ saneringen te stimuleren.3. Extra bodemsaneringsbudgetten van Minister de
BoerTijdens het Algemeen Overleg zijn vragen gesteld over het extra budget
dat door minister de Boer beschikbaar is gesteld om meer inzicht te krijgen
in de omvang van de verontreiniging door voormalige stortplaatsen. In het
Algemeen Overleg is mij verzocht aan te geven wat er met dit budget is gebeurd.In 1998 heeft minister De Boer een brief aan de Tweede Kamer (22 727,
nr. 18) gestuurd over de nazorg van de voormalige stortplaatsen. In deze brief
geeft de minister aan dat er extra bodemsaneringbudget ter beschikking aan
de provincies wordt gesteld. Dit budget is nodig om inzicht te krijgen in
de exacte omvang van de problematiek in termen van aantal stortplaatsen, nazorgmaatregelen,
kosten, financiering en organisatie.Na instemming van de Tweede Kamer zijn, onder auspiciën van DUIV
(bestuurlijk overlegorgaan van IPO, VNG, Unie van waterschappen en VROM),
de provincies gestart met het plaatsen van monitoringpeilbuizen rond de voormalige
stortplaatsen. Deze peilbuizen zijn vervolgens vier jaar lang bemonsterd om
de kwaliteit van het grondwater te bepalen. Eenmalig is de dikte en kwaliteit
van de deklaag onderzocht en waar nodig is onderzoek uitgevoerd naar de water(bodem)verontreiniging
en stortgasproductie. Door VROM is hiervoor 50 miljoen gulden (€ 22,7
miljoen) beschikbaar gesteld. De kosten voor de grondwateronderzoeken zijn
gefinancierd uit de opbrengsten van een toeslag op het te storten afval. In
2003 zijn de onderzoeken afgerond.Uit de onderzoeken blijkt dat van de ongeveer 4000 voormalige stortplaatsen bij slechts zo’n 6% sprake is van een verdere
aantasting van het grondwater.Natuurlijke afbraakprocessen blijken bij vrijwel alle voormalige stortplaatsen
een belangrijke rol spelen bij het beperken van verspreiding van verontreinigende
stoffen. De zogenaamde afdeklaag voldoet bij 90% van de voormalige
stortplaatsen niet. Het gaat bij deze stortplaatsen dan om een laag die te
dun is (minder dan een halve meter dik) of een leeflaag die verontreinigd
is. In de huidige situatie leidt dit slechts zelden tot humane of ecologische
risico’s. Bij herinrichting van een stortlocatie, bijvoorbeeld voor
een golfbaan of als een park kan dit mogelijk tot risico’s leiden. Het
is dan noodzakelijk om maatregelen te treffen.Het resultaat van het NAVOS-onderzoek leidt tot een nadere nuancering
van de omvang van de stortplaatsenproblematiek. De eerdere kostenraming zijn
terug gebracht van 15 miljard euro naar 1 miljard euro. Deze afname wordt
toegeschreven aan het feit dat het grondwater buiten de stortlichamen minder
verontreinigd blijkt te zijn dan vooraf is aangenomen. Daarentegen blijkt
de deklaagproblematiek in financiële zin groter dan de grondwaterproblematiek.Het DUIV heeft in vervolg op de aanbeveling van het NAVOS projectteam
besloten dat het beheer en de sanering van de voormalige stortplaatsen ligt
bij de afzonderlijke bevoegde overheden. Het beheer en de sanering wordt gefinancierd
door de programmagelden uit de Wet bodembescherming en de Leemtewetheffing.Een stortplaats c.q een stortlichaam is een inrichting en als zodanig
geen onderdeel van de bodem. De bepalingen van de saneringsparagraaf van de
Wet bodembescherming zijn daarmee niet van toepassing op de aanpak van de
voormalige stortplaatsen. Slechts in die gevallen dat de uitttreding van stoffen
uit een stortlichaam leidt tot humane risico’s, ecologische risico’s
of aantasting van het grondwater, is saneringsparagraaf van toepassing. Het
bevoegd gezag zal dan als onderdeel van de aanpak van de werkvoorraad deze
locaties aanpakken.Voor de aanpak van een stortplaats zijn diverse technieken ontwikkeld
en in ontwikkeling. Een techniek die mijn aandacht heeft is afvalmining. Bij
afvalmining worden de gestorte afvalstoffen als energiebron gebruikt of gerecycled.
Dit kan economische en milieu voordelen opleveren. Afvalmining loont echter
alleen als er voldoende materialen te winnen zijn. Kanttekening bij afvalmining
zijn de risico’s en de overlast die ontstaan bij het afgraven en scheiden
van het stortmateriaal. Uit een stortplaats kan mogelijk ook bio-energie als
bijvoorbeeld stortgas gewonnen worden.In de jaarverslagen over de voortgang van de bodemsaneringsoperatie is
geen specifieke informatie opgenomen over de aanpak van voormalige stortplaatsen.
Ik kan daarom geen voortgangscijfers melden.4. Beschikbare budget voor bodemsanering en de verdeling
van dit budgetDoor de commissie is gevraagd naar een overzicht van de beschikbare budgetten
voor bodemsanering alsmede een verdeling van deze budgetten. Hieronder geef
ik het antwoord op deze vraag.In 1997 is een beleidsvernieuwing van de bodemsaneringoperatie ingezet
(28 199. nr. 1). Als resultante van deze vernieuwing is sinds 2002 gekozen
voor een programmatische aanpak van de bodemsaneringsoperatie. Hiernaast zijn
bevoegde overheden aangewezen die voor de uitvoering van het bodemsaneringsbeleid
verantwoordelijk zijn. De bevoegde overheden krijgen op basis van een meerjarenprogramma
een budget voor de uitvoering van de saneringsopgaven. Momenteel zitten we
in de 2de programmaperiode die loopt van 2005 tot 2010. Voor deze periode
is een bedrag beschikbaar van ongeveer € 1 miljard. Dit budget is,
na aftrek van de uitvoeringskosten, bestuurlijke afspraken en bijzondere regelingen
aan de bevoegde gezagen toegedeeld. De verdeling is totstandgekomen
in overleg met de bevoegde overheden en VROM. In tabel 1 is de verdeling van
de budgetten weergegeven.Met de jaarlijkse verslaglegging over de voortgang van de bodemsanering,
zoals deze jaarlijks aan de Staten-Generaal wordt- aangeboden, leggen de bevoegde
overheden verantwoording af over de besteding van het budget. Na afloop van
de programmaperiode vindt een financiële controle plaats.Tabel 1. Budgetverdeling programmaperiode 2005 t/m
2009OmschrijvingToelichtingBudget (miljoen €) UitvoeringskostenBestaat
uit: – Apparaatskosten bevoegde overheden: Via een bijdrageregeling
en het provincie- en gemeentefonds wordt een vergoeding voor (algemene) kosten
verstrekt – Kosten voor uitvoeringsorganisaties als SKB, SIKB en
Bodem+156 WoningbouwVoor het realiseren
van woningbouw zijn voor Vinac-locaties afspraken. 168GasfabrieksterreinenVROM, de meeste provincies, Amsterdam en Rotterdam hebben zich gecommitteerd
om voormalige gasfabrieksterreinen te saneren. 113 BedrijvenBestaat uit: – Een
gereserveerd budget voor de bedrijvenregeling en Bosatex (stimuleringsregeling
voor bedrijven en textielreinigers om bodemverontreiniging op te pakken).
Bedrijven kunnen bij de bevoegde overheid of bij het Bodemcentrum subsidie
aanvragen. – Budget voor de sanering van NS-spoorterreinen. – Een
bijdrage aan de BSB-stichting, zodat bedrijven aangesproken kunnen worden
op de spoedeisende locaties.102 Aanpak landbodemsBestaat uit: – 30% van het ISV-WBB budget van vorige program-
maperiode (2002–2005). – budget voor spoedeisende knelpunten. – budget
voor omvangrijke (10 miljoen plus) projecten, waarvoor in het verleden een
toezegging door VROM is gedaan. – de sanering van asbestwegen.
een deel van het budget is verdeeld op basis van de werkvoorraad van de verschillende
bevoegde overheden. Daarbij is het onderscheid gemaakt tussen landelijk en
stedelijk gebied.462Aanpak waterbodemsRegionale
waterbodems kennen een redelijk groot verspreidingsrisico. Vandaar dat hier
budget voor beschikbaar wordt gemaakt.45 totaal 1 046Voor de 3de programmaperiode van 2010 tot 2015 is € 893 miljoen
beschikbaar (31 700 nr. 11B). Dit is een korting van 15% in vergelijking
met de programmaperiode 2005–2009. Deze korting is het gevolg van een
algemene korting op het bodemsaneringsbudget, het wegvallen van de FES-middelen
voor bodemsanering, een verandering in de financiering van de apparaatskosten
voor de rechtstreekse gemeenten en er is een korting doorgevoerd vanwege de
nettering van de bodemsaneringsbudget. De nettering, uitkering van het budget
zonder BTW, is budgetneutraal voor de bevoegde overheden, omdat de betaalde
BTW kan worden teruggehaald via het BTW compensatiefonds.Over de verdeling van het budget voor de 3de programmaperiode zijn de
bevoegde overheden momenteel in overleg. Een evident uitgangspunt voor de
verdeling van de middelen is zoals ik u tijdens het algemeen overleg van 8 oktober
aangaf, de aanpak van actuele humane risico’s door bodemverontreiniging.5. Verhouding financiële inspanningen bodemonderzoek
versus saneringIn juni 2008 heeft u het Jaarverslag bodemsanering over 2007, een rapportage
van de bevoegde overheden bodemsanering, ontvangen (30 015, nr. 24).
In het jaarverslag is een inschatting gegeven van de verhouding tussen de
financiële inspanning voor onderzoek versus sanering. Deze inschatting
is gebaseerd op een cumulatie van de kostenraming zoals opgenomen
in de saneringsplannen. Uit het verslag blijkt dat in 2007 14% van
de uitgaven voor bodemsanering door de overheid en derden is besteed aan onderzoek.Deze inschatting heeft alléén betrekking op locaties waar
ook een sanering is uitgevoerd. Niet elke verontreinigde locatie wordt echter
gesaneerd. Na elke stap, binnen het traject van historisch onderzoek, oriënterend
onderzoek, nader bodemonderzoek en sanering, zullen locaties afgevoerd worden
van de werkvoorraad. Ook worden niet alle bodemonderzoeken geregistreerd door
de bevoegde overheden. Bij o.a. eigendomsoverdracht, de aanpak van bedrijfsterreinen,
bouwactiviteiten en in het kader van vergunningverlening en handhaving worden
tal van bodemonderzoeken uitgevoerd die niet worden geregistreerd. Ik schat
daarom de financiële inspanningen voor bodemonderzoek versus sanering
op 30% onderzoek en 70% sanering. Deze verhouding heb ik aan
de commissie tijdens het Algemeen Overleg van 8 oktober medegedeeld.In het bodemsaneringbeleid, waar het wegnemen van humane risico’s,
ecologische risico’s en potentiële verspreidingsrisico’s
voorop staat, is het uitvoeren van een gedegen onderzoek van wezenlijk belang.
Uit onderzoek moet duidelijk blijken welke risico’s er zijn en hoe deze
kosteneffectief en functiegericht kunnen worden aangepakt. Onderzoek is belangrijk
om de juiste saneringsdoelstelling te bepalen en eventueel tijdens de sanering
bij te stellen. Dit geldt zeker bij de toepassing van in-situ technieken zoals
ik eerder heb aangegeven. Ik ben van mening dat de kosten en onderzoek en
daadwerkelijke sanering goed in evenwicht met elkaar zijn.6. Resultaten melding misdaad anoniemDoor de politie Amsterdam is, samen met de Stichting Meld Misdaad Anoniem,
in de zomer van 2007 een campagne gestart tegen illegale grondtransporten.
Doel was om chauffeurs te wijzen op het gevaar van transport van vervuilde
grond voor de eigen gezondheid en die van anderen en bij misstanden daarvan
melding te doen. Ik heb u over de resultaten van deze campagne geïnformeerd
via de beantwoording van vragen (Kamerstuk 29 383, nr. 84; 1407 en 1688).Het Landelijk Overleg Milieuhandhaving (LOM) heeft op basis van de resultaten
van deze campagne besloten een vervolg te geven aan de campagne samen met
Meld Misdaad Anoniem en de politie in de periode februari-april 2008. De doelgroep
van de campagne «Moet jij illegale rotzooi vervoeren?» is daarbij
uitgebreid naar alle actoren in de bodembranche en gericht op het gebied rondom
Rijksweg A2 vanwege de hoeveelheid grondverplaatsingen aldaar. Aan de campagne
is veel bekendheid gegeven door het plaatsen van billboards langs de Rijksweg
A2, het uitdelen van leaflets aan chauffeurs en advertenties in truckersbladen.
Daarnaast kreeg de campagne veel aandacht vanuit de media.In de campagneperiode van het LOM zijn 59 milieumeldingen binnengekomen,
waarvan 5 specifiek over verontreinigde grond. De overige meldingen betroffen
asbest, internationale handel in afval en het illegaal storten van afval.
Het aantal milieumeldingen die niet over grond gaan, is dankzij de campagne
ook sterk toegenomen. De meldingen zijn deels afgehandeld en deels nog in
onderzoek. In één van de vijf gevallen kon de dader dankzij
de melding op heterdaad worden betrapt.Door het LOM is de campagne geëvalueerd. Conclusie daaruit is dat
het gebruik van het instrument Meld Misdaad Anoniem bruikbare informatie biedt.
Het instrument leent zich er daarom voor om ook in de toekomst selectief te
worden ingezet. Het feit dat de melder anoniem is, maakt het onderzoek niet
altijd eenvoudig. Aan de andere kant zou een melding anders wellicht niet
zijn gedaan. Gelet op de zeer grote media-aandacht is het aantal van vijf
meldingen over grond beperkt. Een mogelijke verklaring is dat de campagne
preventief heeft gewerkt.7. Voorbeeld functie RijkswaterstaatTijdens het Algemeen Overleg zijn door de commissie 2 voorbeelden genoemd
waarbij vraagtekens zijn gezet bij de voorbeeldfunctie die Rijkwaterstaat
heeft. Het eerste voorbeeld heeft betrekking op het storten van baggerspecie,
het tweede voorbeeld op de verkoop van een verontreinigd terrein aan de gemeente
Hellevoetssluis. De commissie heeft mij verzocht hierover contact op te nemen
met Rijkswaterstaat c.q. het Ministerie van Verkeer en Waterstaat.Het antwoord van de staatssecretaris van Verkeer en Waterstaat met betrekking
tot het storten van baggerspecie is dat zij in 2005 aan de Tweede Kamer heeft
gemeld dat de vooronderstelling dat verwerking in belangrijke mate een bijdrage
kan leveren aan voldoende bestemmingen voor baggerspecie in de praktijk is
getoetst en onjuist is gebleken (26 401, nr. 42). Deze melding is herhaald
in haar recente brief aan de Tweede Kamer over het resultaat van het onderzoek
naar privatisering van Rijksbaggerdepots (27 625, nr. 127). In het algemeen
blijkt verwerken geen kosten-effectief alternatief voor het bergen in depots.
Slechts in bepaalde omstandigheden kan verwerken een reëel en concurrerend
alternatief zijn voor storten van baggerspecie. Voor zandrijke bagger is scheiding
van zand een reële optie, waarbij het zand als secundaire bouwstof gebruikt
kan worden. Voor bagger met tenminste 60% zand is de Minimum VerwerkingsStandaard
(MVS) van toepassing. De MVS houdt in dat in vergunningen voor de oprichting
en exploitatie voor baggerspecie wordt geregeld dat uit zandrijke baggerspecie
eerst het zand dient te zijn verwijderd, alvorens (het restant van) de baggerspecie
in depot mag worden geborgen.Voor het storten van sterk verontreinigde bagger in baggerdepots is een
vergunning in het kader van de Wet Milieubeheer en de Wet Verontreiniging
Oppervlaktewateren vereist. De betreffende Rijksbaggerdepots beschikken allen
over dergelijke vergunningen. Daarmee is bescherming van mens en ecosysteem
gewaarborgd. In de rijksdepots is voldoende capaciteit voor het bergen van
sterk verontreinigde bagger.De conclusie van de staatssecretaris van Verkeer en Waterstaat is dat
er geen aanleiding is om het bestaande beleid aan te passen. Haar standpunt
is overeenkomstig het standpunt van het vorig kabinet (26 401, nr. 40).Ten aanzien van de mogelijke verkoop door de Staat (Domeinen in samenwerking
met Rijkswaterstaat) van het terrein in Hellevoetsluis gelden «De Gedragslijnen
inzake Bodemverontreiniging in Staatseigendommen». Overeenkomstig deze
gedragslijnen mag de Staat tot vervreemding overgaan als het terrein naar
genoegen van het bevoegd gezag (de provincie Zuid Holland) gesaneerd is. Gelet
op de huidige bestemming van het terrein (industrie) is het bevoegd gezag
akkoord met een beheersing van de verontreiniging. De gemeente is voornemens
om de bestemming te wijzigen in een woonbestemming. De sanering van de verontreiniging
zou daarmee aanzienlijk hogere kosten met zich brengen. Rijkswaterstaat en
de gemeente hebben over een mogelijke overdracht diverse gesprekken gevoerd
en op basis daarvan besloten vooralsnog af te zien van verkoop resp. koop
van het terrein.Medio maart zal een vervolggesprek plaatsvinden, waarbij de gemeente Hellevoetsluis,
de provincie Zuid Holland, het ministerie van Verkeer en Waterstaat en VROM,
zullen bespreken of er nog mogelijkheden zijn om de gewenste bestemmingswijziging
van het terrein te realiseren.Ik vertrouw erop u met het bovenstaande voldoende te hebben geïnformeerd.De minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer,J. M. Cramer 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-30015-29.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl