Drinkwaterwet; Nadere Memorie van Antwoord
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-09-26 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 20082009-30895, nr. F

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum ontvangst

05-06-2009

Eerste Kamer der Staten-Generaal

2008-2009

30895 nr. F

04-06-2009

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 30895Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 28 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
30 895Nieuwe bepalingen met betrekking tot de productie en distributie van
drinkwater en de organisatie van de openbare drinkwatervoorziening (Drinkwaterwet)FNADERE MEMORIE VAN ANTWOORDOntvangen 4 juni 2009Met belangstelling heb ik kennisgenomen van de nadere opmerkingen en vragen
in het nader voorlopig verslag inzake het bovengenoemde voorstel van wet.
In het navolgende ga ik daarop in.Europees rechtVraag (CDA en VVD):In de algemene beschouwing over de europeesrechtelijke aspecten van de
Drinkwaterwet stelt de regering onder meer dat het om een voortzetting van
het beleid gaat en niet gaat om ingrijpende wijzigingen. De leden van de fracties
van CDA en VVD vragen
de regering waarom zij de gehele drinkwatersector laat vallen onder een dienst
van algemeen (niet-economisch) belang (DAB). In ons omringende EG-lidstaten
wordt echter wel onderscheid gemaakt tussen de eigenaar van drinkwater, dat
een publieke taak is en de eigenaar/beheerder van de operationele kant van
de drinkwatervoorziening die vaak privaatrechtelijk georganiseerd is. Deze
leden verwijzen hierbij naar de situatie in Engeland, Schotland, Spanje en
Frankrijk. De drinkwatersector is in de ogen van de regering geen markt. Deze
leden vragen de regering in dit verband de artikelen 15–17 van het voorstel
te toetsen aan artikel 56 van het EG-verdrag, het vrije verkeer van kapitaal.
Kan de regering tevens ingaan op toetsing van het voorstel aan artikel 43
EG-verdrag inzake het beginsel van nauwere samenwerking onder meer op economische
en niet-economische markten in de EU, zo vragen deze leden. Deze toetsing
aan het communautaire recht is naar de mening van deze leden van groot belang
om de drinkwatersector als geheel aan te wijzen als een DAB. Niet uitgesloten
kan immers worden dat indien het voorstel tot wet wordt verheven een particulier
bedrijf deze keuze op basis van Europees recht zal aanvechten bij een bevoegde
rechter.Antwoord:In de memorie van toelichting1  en de
memorie van antwoord2 is uitvoerig toegelicht
waarom het kabinet de openbare drinkwatervoorziening (als geheel) als een
dienst van algemeen belang (DAB) aanmerkt en deze keuze niet ter discussie
stelt. Voor de motivering van deze keuze verwijs ik tevens naar de desbetreffende
brief van de minister van Economische Zaken, waarin specifiek
wordt ingegaan op de drinkwatervoorziening als voorbeeld van een DAB1 (bijlage). Afgezien van specifieke regelingen zoals de
EG Drinkwaterrichtlijn zijn de algemene beginselen van het communautaire recht,
zoals de internemarktregels (vrij verkeer van diensten, vrij verkeer van vestiging
enz.) niet van toepassing op een DAB en wordt hier dus ook niet aan getoetst.Er is voorts in Nederland bewust voor gekozen om geen splitsing aan te
brengen tussen eigendom en exploitatie van de drinkwatervoorziening. Dit houdt
verband met de sterke verwevenheid tussen eigendom, beheer en exploitatie
van de infrastructuur. Elke stap in het proces van de drinkwatervoorziening
is van invloed op de kwaliteit van het geleverde water. Vanwege deze verwevenheid
is een integrale kwaliteitszorg van groot belang. Een splitsing tussen eigendom,
beheer en exploitatie acht de regering ongewenst. Door te kiezen voor een
stelsel waarbij eigendom en beheer in één hand liggen wordt
deze integrale kwaliteitszorg verzekerd ten behoeve van een duurzame veiligstelling
van de openbare drinkwatervoorziening. Overigens merk ik hierbij op dat de
situatie in Engeland en Schotland anders is dan de vragenstellers veronderstellen.
Zowel in Engeland als in Schotland zijn, net als in Nederland, eigendom en
beheer in één hand. In Engeland zijn dat particuliere bedrijven
en in Schotland is dat een overheidsbedrijf.Er treedt derhalve geen wijziging op ten opzichte van de vigerende Waterleidingwet
en het vigerende beleid. Onder het gemeenschapsrecht is het aan de lidstaten
zelf om te bepalen of ze de drinkwatervoorziening, dan wel een deel ervan,
als een DAB willen aanmerken of niet. De keuze van een aantal omringende landen
om bepaalde delen van de drinkwatervoorziening te liberaliseren en derhalve
niet langer als een DAB te beschouwen is ingegeven door hun nationale politieke
voorkeuren.Alleen indien een politieke keuze gemaakt zou worden de drinkwatervoorziening,
dan wel een deel ervan, te liberaliseren, zou een toetsing van de huidige
wetgeving aan het communautaire recht aan de orde zijn. Aan de hand van die
toetsing zou dan blijken op welke onderdelen de wetgeving eventueel aangepast
zou moeten worden. Gezien het voorgaande is dit evenwel niet aan de orde.Gezien het voorgaande ga ik er niet van uit dat een eventuele klacht van
een particulier bedrijf bij de Commissie of het Hof van Justitie van de EG
ontvankelijk zou zijn of zou worden gehonoreerd.Artikel 43 e.v. van het EU-Verdrag betreft nauwere samenwerking tussen
tenminste acht lidstaten. Nauwere samenwerking is eerst aan de orde indien
is vastgesteld dat de doelstellingen van de samenwerking niet binnen een redelijke
termijn op grond van de Verdragsbepalingen kunnen worden verwezenlijkt (art.
43A EU-Verdrag). Gezien de EG-Drinkwaterrichtlijn is dit niet aan de orde
voor de openbare drinkwatervoorziening en hebben deze bepalingen daarvoor
geen betekenis, zodat een toetsing niet aan de orde is.Warm tapwaterVraag (CDA en VVD):De regering is op pagina 11–12 van de memorie van antwoord ingegaan
op de verantwoordelijkheid voor de situatie indien er sprake is van verontreinigd
tapwater. Toch bleef het voor de leden van CDA en VVD onhelder waar nu precies
de verantwoordelijkheid ligt. De regering heeft aangegeven dat er in het onverhoopte
geval een onderzoek zal plaatsvinden naar de aard van de verontreiniging en
dat uit dat onderzoek direct helder zal zijn wie verantwoordelijk
is voor de verontreiniging. De leden van de fracties van CDA en VVD stelden
hierbij de vraag op welke wijze en door wie dat onderzoek dan plaatsvindt
en welke bevoegdheden aan dit onderzoek verbonden moeten worden geacht. Deze
leden wezen er in dit verband op dat in de huidige situatie de drinkwaterbedrijven
zelf hiertoe bevoegd zijn.Antwoord:Warm tapwater wordt geproduceerd door opwarming van drinkwater, dat door
het drinkwaterbedrijf wordt geleverd. In de aansluit- en leveringsvoorwaarden
van het drinkwaterbedrijf worden eisen gesteld aan de aanleg van de warm tapwatervoorziening,
teneinde kwaliteitsverslechtering van het water te voorkomen. Als de op het
distributienet van het drinkwaterbedrijf aan te sluiten of daarop aangesloten
voorziening niet aan de eisen voldoet is er ook geen leveringsplicht voor
het drinkwaterbedrijf. De warm tapwatervoorziening zal dan eerst moeten worden
aangepast, voordat er sprake kan zijn van productie en distributie van warm
tapwater.Zodra er inzake het geleverde warm tapwater sprake is van (een vermoeden
van) een verontreiniging, zal doorgaans het drinkwaterbedrijf worden ingeschakeld
om te onderzoeken of de verontreiniging verband houdt met het door hem geleverde
drinkwater dan wel met de collectieve warm tapwatervoorziening of de aangesloten
leidingwaterinstallatie. Als het drinkwaterbedrijf vaststelt dat de overschrijding
te wijten is aan de collectieve warm tapwatervoorziening of de aangesloten
leidingwaterinstallatie, is hij op grond van het nu nog geldende artikel 4a
van het Waterleidingbesluit verplicht de toezichthouder (VROM-Inspectie) en
de betreffende eigenaar daarover te informeren. De VROM-Inspectie vervult
vervolgens – waar nodig – een coördinerende rol, zodat gewaarborgd
wordt dat er geen risico voor de volksgezondheid ontstaat en de oorzaak van
de verontreiniging wordt weggenomen.De strekking van artikel 4a van het Waterleidingbesluit zal worden overgenomen
in het Drinkwaterbesluit. Het ontwerpbesluit zal u te zijner tijd worden voorgelegd.Vraag (CDA en VVD):De leden van CDA en VVD zijn van opvatting dat het voorkomen van verontreiniging
geborgd zou moeten worden door middel van een kwaliteitssysteem, dat voorkomt
dat het water verontreinigd raakt. Hier wordt in de geneeskunde al sedert
jaar en dag mee gewerkt. Wat is de opvatting van de regering over deze suggestie?Antwoord:In het ontwerp-Drinkwaterbesluit, dat thans door mijn ministerie wordt
voorbereid, worden voor eigenaren van warm tapwatervoorzieningen voor wat
betreft borging van de kwaliteit van het geleverde warm tapwater de volgende
eisen opgenomen:– eisen aan de grondstof– eisen aan de kwaliteit van het geleverde water– plicht tot het opstellen en uitvoeren van een meetprogramma (nader
uit te werken in een ministeriële regeling)– plicht tot het nemen van maatregelen en het verschaffen van informatie
bij constatering van normoverschrijdingen– plicht tot hygiënisch werken bij de aanleg en het herstel
van het distributienet– eisen aan de gebruikte materialen en chemicaliën– beperkingen aan het gebruik van biociden– plicht tot het bewaren en de openbaarmaking van kwaliteitsgegevens. Gelet op karakteristieken van collectieve warmtapwatervoorzieningen (grondstof
is van drinkwaterkwaliteit, de enige behandeling is opwarmen, er is geen sprake
van opslag van het water en het distributiegebied heeft – vergeleken
met een drinkwaterbedrijf – een beperkte omvang) acht ik het niet nodig
om aan eigenaren voor te schrijven dat ze een kwaliteitsmanagementsysteem
ontwikkelen en hanteren zoals voor drinkwaterbedrijven zal worden voorgeschreven
in het Drinkwaterbesluit. Naar mijn mening is het voldoende als de eigenaar
een document opstelt (en daarnaar handelt), waarin hij aangeeft op welke wijze
hij ervoor zorgt dat de kwaliteit van het geleverde water wordt gewaarborgd.
Dit zal worden vastgelegd in het Drinkwaterbesluit.Vraag (PvdA):Bij de behandeling van de Warmtewet in de Eerste Kamer kwam de samenhang
met de Drinkwaterwet uitvoerig aan de orde waar het de volksgezondheidsaspecten
van warm tapwater betrof. De vergunning voor het leveren van warm tapwater
wordt namelijk in de Warmtewet geregeld. De Drinkwaterwet, zo constateerden
de leden van de fractie van de PvdA, stelt echter
hogere eisen aan drinkwaterbedrijven vanwege volksgezondheidsbelangen dan
de Warmtewet stelt aan warm tapwaterinstallaties.Aangezien de initiatiefnemers van de Warmtewet, daarin bevestigd door
de regering, aangaven dat in geval van tegenstrijdigheid tussen de voorwaarden
en eisen in beide wetten de Warmtewet boven de Drinkwaterwet gaat vragen de
leden van de PvdA-fractie zich af wat dit betekent voor de borging van volksgezondheidsbelangen.
Betekent het dat de voorwaarden die in de Drinkwaterwet aan de eigenaar(leverancier)
van een warmtapwaterinstallatie worden gesteld, worden overruled door de beperkte
voorwaarden die in de Warmtewet worden gesteld aan de levering van warm tapwater?
Wat zijn hiervan volgens de regering de consequenties in termen van de borging
van kwaliteit van het water en van de volksgezondheid? Kan de regering aangeven
op welke wijze, zoals toegezegd in het debat over de Warmtewet, de volksgezondheidsbelangen
bij en kwaliteit van het warm tapwater via de Drinkwaterwet alsnog geborgd
worden?Antwoord:De minister van Economische Zaken heeft bij de behandeling van de Warmtewet
in de Eerste Kamer1 reeds aangegeven dat de Warmtewet
niet over gezondheidseisen gaat, maar over marktordening en tarieven en over
de consumentenbelangen in relatie tot de marktordening en de tarieven. De
gezondheidsaspecten worden geregeld in de voorgestelde Drinkwaterwet. Dit
blijkt ook uit de considerans van het wetsvoorstel voor de Drinkwaterwet,
waarin het belang van de volksgezondheid wordt genoemd. Dit belang wordt niet
genoemd in de considerans van de Warmtewet. Gezien het feit dat deze wetsvoorstellen
verschillende aspecten regelen, is er geen reden om aan te nemen dat er tegenstrijdigheid
zou ontstaan tussen de op basis van beide wetten te stellen eisen. Als er
al op het punt van gezondheidsaspecten tegenstrijdigheid zou ontstaan tussen
de Warmtewet en de Drinkwaterwet, moet de Drinkwaterwet op dat punt als lex
specialis worden beschouwd en gaat deze voor. De gezondheidsgerelateerde voorschriften
waar de eigenaar zich op basis van de Drinkwaterwet aan moet houden worden
dus niet opzij gezet door de eisen die op basis van de Warmtewet worden gesteld.Zoals hierboven aangegeven, worden de volksgezondheidsbelangen en de kwaliteit
van het warm tapwater geborgd door de nadere eisen die in en op basis van
het Drinkwaterbesluit worden gesteld aan de leveranciers van warm tapwater.Over dit aspect heb ik contact gehad met mijn ambtgenote van Economische
Zaken; zij kan met het voorgaande instemmen. Het bovenstaande kan dan ook
worden beschouwd als de inlossing van de toezegging van het kabinet,
gedaan in het debat over de Warmtewet, om terug te komen op de volksgezondheidsaspecten
van warm tapwatervoorzieningen in relatie tot de Warmtewet.SolvabiliteitVraag (CDA en VVD):De leden van de fracties van CDA en VVD vragen welk belang gediend is
met het voorkomen van «onnodig hoge reserves». Naar de mening
van deze leden is het begrenzen van kapitaalkosten voldoende om ervoor te
zorgen dat de drinkwaterbedrijven redelijke tarieven berekenen. De leden zijn
het met de regering eens dat een maximering van de solvabiliteit ertoe kan
leiden dat de tarieven nog verder verlaagd kunnen worden. Zij vinden het echter
onhelder waarom de consument een lager dan een redelijk tarief zou moeten
krijgen. Zij vragen in dit verband of de regering het met hun eens is dat
het maximeren van de solvabiliteit ten hoogste een additioneel neerwaarts
effect op de tarieven kunnen hebben indien de veronderstelling zou zijn dat
drinkwaterbedrijven, om hun solvabiliteit te verlagen, maar een deel van hun
kapitaalbasis moeten afstoten (waardoor de door middel van de tarieven te
dekken kapitaallasten in absolute zin dalen). De leden wijzen op wetgeving
ten aanzien van de energiesector waar juist een minimum solvabiliteit wordt
gehanteerd. De leden vragen de regering nogmaals in te gaan op de consequentie
van de gekozen systematiek in het licht van de vigerende wetgeving en de consistentie
van wetgeving in ons land.Antwoord:Ik deel de mening van de leden van de fracties van CDA en VVD dat de begrenzing
van de vermogenskosten, in combinatie met de maatregelen om de doelmatigheid
te bevorderen, voldoende zijn om ervoor te zorgen dat de drinkwaterbedrijven
redelijke tarieven berekenen. Wel kan de vraag worden gesteld of het in het
belang van de consument is indien de ruimte voor winst maximaal wordt benut
ten gunste van vermogensgroei terwijl dit uit het oogpunt van een gezonde
bedrijfsvoering en investeringsruimte niet nodig is. In die situatie kan er
immers voor worden gekozen minder vermogenskosten door te berekenen in het
tarief en zo te voorkomen dat de bovengrens aan de solvabiliteit wordt overschreden.
Een andere mogelijkheid is, zoals de leden van de fracties van CDA en VVD
aangeven, het afstoten van kapitaal. Ik deel de mening van deze leden dat
het effect van het maximeren van de solvabiliteit op de tarieven beperkt is,
gegeven de begrenzing van de vermogenskosten. Dat in de energiesector juist
voor een minimum solvabiliteit is gekozen is mij bekend. Dit heeft echter
te maken met de ontvlechting van de energiebedrijven in netwerkbedrijven,
die in publieke handen blijven, en commerciële energiebedrijven die actief
zijn op het gebied van handel, levering en productie. Daarbij speelt het risico
dat de energiebedrijven veel eigen vermogen meekrijgen waardoor de netwerkbedrijven,
na ontvlechting, over onvoldoende eigen vermogen beschikken. In de drinkwatersector
is geen sprake van een dergelijke ontvlechting. Mijn conclusie is dat we nu
eerst in de praktijk ervaring moeten op doen met het in het wetsvoorstel opgenomen
instrumentarium. Dan zal ook blijken welke rol het maximeren van de solvabiliteit
speelt bij het waarborgen van een redelijke tariefstelling. Het niveau waarop
het maximum gesteld zal worden zal in ieder geval voldoende zijn voor een
gezonde financiële positie met voldoende investeringsruimte.ToezichtVraag (CDA en VVD):In de oorspronkelijke vorm van het wetsvoorstel zouden de leden van de
fracties van VVD en CDA het
overwegende toezicht door de VROM-Inspectie hebben kunnen billijken:
de kwaliteits- en gezondheidscriteria waren immers leidend in dit wetsvoorstel.
Ook de keuze om de sector aan te merken als DAB (dienst van algemeen belang)
onderstrepen dit. De zeer vergaande centrale regulering echter en de mogelijkheid
dat de sector volgens Europees recht een dienst van algemeen economisch belang
(DAEB) is stellen de toezichthoudende rol van de VROM-Inspectie in een geheel
ander perspectief. Is de minister het met de leden van de deze fracties eens
dat de vereisten aan de toezichthoudende rol van de VROM-Inspectie door amendement
34 zodanig zijn gewijzigd dat die vallen buiten de competenties van de VROM-Inspectie?Antwoord:Het opnemen in het wetsvoorstel van het amendement van de Tweede Kamer
inzake bepalingen met betrekking tot kostendekkende tarieven (amendement 45,
ter vervanging van amendement 34) betekent niet dat de toezichthoudende rol
van de VROM-Inspectie in een geheel ander perspectief moet worden gezien.
De oorspronkelijke reikwijdte van artikel 8, derde lid (was: artikel 7, derde
lid) betrof immers ook de tarieven als onderdeel van de voorwaarden. Voorts
is van belang dat hoofdstuk V van het wetsvoorstel met zich meebrengt dat
de VROM-Inspectie zich via de onderlinge prestatievergelijking een oordeel
zal vormen over de prestaties van de drinkwaterbedrijven ten aanzien van de
aspecten kwaliteit, milieu, klantenservice, kostenefficiëntie en onderzoek
en ontwikkeling. Ik acht de VROM-Inspectie volledig competent om deze prestatievergelijking
aan te sturen en de uitkomsten te beoordelen. Nieuw is dat het wetsvoorstel,
conform amendement 45, voorziet in het stellen van regels voor kostendekkendheid,
vermogensgrondslagen en kostentoerekening door de minister van VROM, die,
daarin gesteund door de VROM-Inspectie, ook zal oordelen over het toepassen
van deze regels door de drinkwaterbedrijven. De VROM-Inspectie zal hierbij
gebruik maken van haar uitgebreide kennis van het functioneren van drinkwaterbedrijven.
Door de centrale rol van de VROM-Inspectie bij de prestatievergelijking wordt
deze kennis ook opgebouwd ten aanzien van kostenefficiëntie en bedrijfseconomische
aspecten. Bij eventuele specifieke toezichtsacties kunnen zonodig externe
experts worden ingeschakeld. Hiermee wordt evenwel de rol van de VROM-Inspectie
niet gewijzigd. Voor wat betreft het aanmerken van de drinkwatervoorziening
als DAB of DAEB verwijs ik naar mijn antwoord op de vragen gesteld in de paragraaf «Europees
recht».Vraag (PvdA):Ten aanzien van het toezicht geeft de minister in de memorie van antwoord
voorts aan dat het toezicht door de NMa zich beperkt tot mededingingsrechtelijke
aspecten, en dat voor het overige de VROM-Inspectie aan zet is. Is de minister
met deze leden van mening dat dit in de praktijk zal betekenen dat de VROM-Inspectie
expertise zal moeten aantrekken om zich een onderbouwd oordeel te kunnen vormen
van de doelmatigheid van de drinkwaterbedrijven en de kostendekkendheid van
de drinkwatertarieven, met inbegrip van gehanteerde vermogensgrondslagen en
de wijze van kostentoerekening? Op welke wijze zal dit in de oordeelsvorming
van de VROM-Inspectie een rol gaan spelen? Kan de minister nader ingaan op
de afstemming tussen de VROM-Inspectie en de NMa op dit punt?Antwoord:Voor het antwoord op deze vraag verwijs ik naar mijn antwoord hiervoor
op de vraag van gelijke strekking van de leden van de fracties van CDA en
VVD. Voor wat betreft de afstemming tussen de VROM-Inspectie en de NMa kan
ik toezeggen dat voor zover overleg en afstemming tussen de VROM-Inspectie
en NMa in concrete situaties nuttig en zinvol is, dit uiteraard zal plaatshebben. Vraag (PvdA):Voorts vragen de leden van de PvdA-fractie
zich af of het toezicht door de VROM-Inspectie zich ook uitstrekt tot de Warmtewet
om het toezicht op de warmtapwaterinstallaties en de daarmee gemoeide publieke
belangen te borgen?Antwoord:De NMa is in artikel 15 van de Warmtewet aangewezen als toezichthouder
op naleving van de Warmtewet. Waar het gaat om centrale warm tapwatervoorzieningen
is het toezicht van de VROM-Inspectie gericht op naleving van de voorschriften
met betrekking tot gezondheidsaspecten, op basis van de Drinkwaterwet.Vraag (PvdA):Voor wat betreft het toezicht op de drinkwatervoorziening op mijnbouwinstallaties
stelt de regering dat dit door de minister van Economische Zaken nader wordt
geregeld. Kan de minister schetsen waarin dat toezicht verschilt van hetgeen
de VROM-Inspectie doet en hoe deze beide vormen van toezicht zich tot elkaar
verhouden, dan wel afgestemd worden?Antwoord:Het toezicht dat door Staatstoezicht op de Mijnen wordt uitgeoefend op
de drinkwatervoorziening op mijnbouwinstallaties verschilt niet wezenlijk
van het toezicht dat de VROM-Inspectie uitoefent op landgebonden eigen winningen
van drinkwater (zoals die soms op bijvoorbeeld kampeerterreinen voorkomen).
In beide gevallen gaat het om eerstelijns toezicht en wordt – waar nodig –
gebruik gemaakt van de bevoegdheden die onder meer in de Waterleidingwet (en
de toekomstige Drinkwaterwet) zijn neergelegd. Afstemming tussen beide toezichthouders
vindt zowel periodiek als op ad hoc basis plaats.De minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer,J. M. Cramer XNoot1Kamerstukken II 2006/07, 30 895, nr. 2 (par. 1.2 en pag. 22 e.v.).XNoot2Kamerstukken I 2008/09, 30 895, D, pag. 4 e.v.XNoot1Kamerstukken II, 2005/06, 21 501-30, nr. 137.XNoot1Handelingen EK 21–1082 e.v. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-20082009-30895-F.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl