Wet op de zorgtoeslag; Brief minister met antwoorden op vragen die zijn gesteld tijdens het wetgevingsoverleg op 29 november 2004
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 29762, nr. 15

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

13-12-2004

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2004-2005

29762 nr. 15

03-12-2004

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaam1. Inleiding2. Opzeggen polis3. PGB's inclusief een reactie op NPCF-voorstel4. Gemoedsbezwaarden5. Onverzekerden6. RisicovereveningsysteemCompensatie van chronisch zieke verzekerdenOverige verdeelcriteriaEx-post compensatiemechanismenOordeel Europese Commissie7. Werkgeverslasten op meso-niveauTabel 1: Mutaties werkgeversbijdrage ZFW en particulier
verzekerden8. Gedelegeerde regelgeving9. Invoerings- en aanpassingswet Zorgverzekeringswet10. Inkomensgevolgen specifieke groepen11. Inkomensgevolgen Wajonggerechtigden, minimumloners
jonger dan 23 jaar en studentenTabel Inkomenseffecten invoering Zvw minimumjeugdloon
en wajong (euro per jaar)MinimumjeugdloonWajonggerechtigdenStudenten12. Koopkracht ambtenaren13. Buitenlandsituaties bij de zorgtoeslag14. Artikelen voorstel ZorgverzekeringswetArtikel 6, tweede lidartikel 11 en het Besluit zorgverzekeringartikel 11artikel 11, derde lidartikel 13artikel 18artikel 18, vierde lidartikel 20artikel 28artikel 64artikel 118artikel 12015. Reactie amendementen 10, 14, 15, 17, 18 en 25 bij
voorstel ZorgverzekeringswetSchrappen eigen risico (Kamerstukken II, 2004/05, 29 763,
nr. 10)Introductie heroverweging met verplicht advies CVZ (Kamerstukken
II, 2004/05, 29 763, nr. 14)Toevoegen dat het te verzekeren risico is: de behoefte
aan zorg volgens bij amvb te bepalen criteria (Kamerstukken II, 2004/05, 29 763,
nr. 15)Verbod op eigen instellingen en bestuurlijke of financiële
deelname in zorginstellingen (Kamerstukken II, 2004/05, 29 763, nr. 17)Toevoeging verplichting om bij amvb regels te stellen
over de samenstelling en de werkwijze van de onafhankelijke geschilleninstantie
(Kamerstukken II, 2004/05, 29 763, nr. 18)Schrappen artikel 119 (Kamerstukken II, 2004/05, 29 763,
nr. 25)BIJLAGE 1Samenstelling en toeslagen FKG's en DKG's, 2005Samenstelling en toeslagen FKG's, 2005Samenstelling en toeslagen DKG's, 2005BIJLAGE 2Overzicht gedelegeerde regelgevingBIJLAGE 3Specifieke inkomenseffectenInkomenseffecten Zorgverzekeringswet (%)
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 29762Toon alle publicaties in het hoofddossier
Kamerdossier 29763Toon alle publicaties in dit dossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 86 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
29 762Regels inzake de aanspraak op een financiële tegemoetkoming in
de premie van een zorgverzekering vanwege een laag inkomen (Wet op de zorgtoeslag)29 763Regeling van een sociale verzekering voor geneeskundige zorg ten behoeve
van de gehele bevolking (Zorgverzekeringswet)nr. 15BRIEF VAN DE MINISTER VAN VOLKSGEZONDHEID, WELZIJN EN SPORTAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 3 december 2004Hierbij bied ik u aan de toegezegde schriftelijke antwoorden op vragen
over het wetsvoorstel voor de Zorgverzekeringswet en het wetsvoorstel voor
de Wet op de Zorgtoeslag die tijdens het wetgevingsoverleg op 29 november
jongstleden zijn gesteld.De Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport,J. F. Hoogervorst1. InleidingHieronder worden de vragen beantwoord die tijdens het wetgevingsoverleg
zijn gesteld. Daarbij komen achtereenvolgens de volgende onderwerpen aan de
orde:– Opzeggen polis (paragraaf 2)– PGB's inclusief een reactie op NPCF-voorstel (paragraaf 3)– Gemoedsbezwaarden (paragraaf 4)– Onverzekerden (paragraaf 5)– Risicovereveningsysteem (paragraaf 6)– Werkgeverslasten op mesoniveau (paragraaf 7)– Gedelegeerde regelgeving (paragraaf 8)– Invoerings- en aanpassingswet Zorgverzekeringswet (paragraaf 9)– Inkomensgevolgen specifieke groepen (paragraaf 10)– Inkomensgevolgen Wajong-gerechtigden, minimumloners jonger dan
23 jaar en studenten (paragraaf 11)– Koopkracht ambtenaren (paragraaf 12)– Buitenlandsituaties bij de zorgtoeslag (paragraaf 13)– Artikelen voorstel Zorgverzekeringswet (paragraaf 14)– Reactie amendementen 10, 14, 15, 17, 18 en 25 bij het voorstel
Zorgverzekeringswet (paragraaf 15)2. Opzeggen polisDe leden van de fracties van GL en de PvdA hebben de vraag gesteld of
de verzekerde het contract met de zorgverzekeraar kan opzeggen wanneer de
zorgverzekeraar zijn overeenkomst met een hulpverlener bij wie de verzekerde
onder behandeling was, beëindigt. Ik heb opgemerkt dat dit vooral afhangt
van de vraag of de betreffende behandelaar behoort tot de kern van het door
de zorgverzekeraar gecontacteerde zorgaanbod. Ik heb toegezegd dat ik dit
nader zou toelichten.Bij deze vraag gaat het om de situatie dat een zorgverzekeraar in de loop
van het verzekeringsjaar een overeenkomst met een aanbieder opzegt. Deze situatie
zal naar verwachting in de praktijk slechts zelden voorkomen. Wil de rechter
tussentijdse opzegging rechtvaardigen, dan zal er sprake moeten zijn van een
bijzondere grond, zoals ernstige tekortkoming in de zorgverlening door de
aanbieder. Ook als opzegging van het contract rechtmatig is bevonden, betekent
dit voor de verzekerde nog niet dat hij niet langer van de diensten van de
betreffende aanbieder gebruik kan maken. De zorgverzekeraar kan toestaan dat
hij de behandeling afmaakt. Daarnaast heeft de rechter tot nu toe vaak, vooral
als er sprake was van een bijzondere en langdurige vertrouwensrelatie tussen
de patiënt en de aanbieder, de verzekerde in bescherming genomen. Ik
verwacht niet dat de rechter bij de Zorgverzekeringswet anders zal oordelen.
De verzekerde kan overigens ook, als zijn zorgverzekeraar niet bereid is toe
te staan dat de verzekerde zijn behandeling afmaakt na opzegging van het contract,
kiezen voor restitutie met toepassing van artikel 13, derde lid, van de Zorgverzekeringswet.
Mochten bovengeschetste mogelijkheden geen soelaas bieden, dan kan de verzekerde
uiteindelijk aanleiding vinden om zijn overeenkomst met zijn zorgverzekeraar
tussentijds op te zeggen. De rechter zal in die situatie vooral toetsen aan
het overeenkomstenrecht zoals dat in het Burgerlijk Wetboek is geregeld. Daarbij
zijn dan, zoals hierboven aangegeven, twee aspecten van belang: de duur van
de behandelrelatie en de aard van de hulpverleningsrelatie. Hoewel het niet
eenvoudig is om langs deze twee aspecten de kern van het zorgaanbod exact
te definiëren, zal het vooral gaan om geneeskundige zorg, waaronder de
zorg in het kader van de GGZ. Bij zorgvormen zoals de hulpmiddelenzorg en
de farmaceutische zorg, zal niet snel sprake zijn van een dergelijke relatie.3. PGB's inclusief een reactie op NPCF-voorstelDe leden van de PvdA-fractie hebben mij gevraagd een reactie te geven
op de wens van de NPCF om ook in de Zorgverzekeringswet een persoonsgebondenbudget
(PGB) mogelijk te maken. De leden van de VVD-fractie vragen of met de overheveling
van de kortdurende GGZ ook zorgvormen in de zorgverzekering komen die nu door
middel van een persoonsgebonden budget (PGB) worden gefinancierd. Ten slotte
vraagt de VVD-fractie hoe de relatie met PGB voor hulp- en geneesmiddelen
is.De staatssecretaris heeft in de aan uw Kamer aangeboden beleidsbrief «het
PGB gewogen» (DVVO/ZV-U-2537831) aangegeven dat het als gevolg van de
overheveling van de extramurale GGZ naar de Zvw voor mensen met een psychiatrische
aandoening niet langer mogelijk zal zijn om voor alle functies waarvoor dat
nu mogelijk is een PGB te verkrijgen. Momenteel wordt onderzocht voor welke
functies dit zal gelden, zo is in genoemde brief aangegeven. Voor de functies
die niet naar de Zorgverzekeringswet worden overgeheveld blijft in ieder geval
de mogelijkheid van PGB onder de AWBZ bestaan. Uitgaande van overheveling
van de huishoudelijke verzorging in het kader van de wetsvoorstel Wet Maatschappelijke
Ondersteuning zullen onder de AWBZ naar de huidige inzichten de persoonlijke
verzorging en de begeleiding die niet plaatsvindt in het kader van geneeskundige
zorg als functies blijven bestaan.Voor de zorg die onder de Zorgverzekeringswet verzekerd wordt kan, zoals
ik ook reeds heb gemeld in de Nota naar aanleiding van het verslag, de mogelijkheid
van restitutie naar verwachting een geschikt alternatief vormen voor het PGB.
Daarnaast is er ook voor mensen die een natura-polis kiezen een uitwijkmogelijkheid
naar niet-gecontracteerde zorgaanbieders. Voor de functie behandeling ontstaat
onder de Zvw een ruimere keuze. Voor die functie is immers thans onder de
AWBZ geen PGB mogelijk, terwijl er onder de Zorgverzekeringswet de mogelijkheid
van restitutie komt.De stelling van de NPCF dat er bij restitutie geen directe betaalrelatie
is, is in zijn algemeenheid niet juist. Er zijn twee mogelijkheden. Of de
verzekerde betaalt de kosten van de genoten zorg en declareert deze vervolgens
bij zijn verzekeraar. Of de zorgverzekeraar spreekt met de verzekerde af dat
de zorgverlener de kosten van de verleende zorg direct bij de verzekeraar
declareert. Dit betekent dat de verzekerde door zijn keuze voor de zorgverlener
invloed kan uitoefenen op het aanbod van zorg. Met restitutie kunnen verzekerden
zich dus rechtstreeks op de markt begeven en bepaalde zorg op een goede manier
inkopen. Zij kunnen daarin door de verzekeraar worden gesteund door een grote
mate van flexibiliteit in de financiële afhandeling van kosten.Voor hulpmiddelen is het nut van het PGB onderzocht. Het CVZ heeft op
basis van enkele pilots geconstateerd dat een PGB geen toegevoegde waarde
heeft bij hulpmiddelen. De reden voor de pilots was te onderzoeken of er meer
keuzevrijheid mogelijk was. Die keuzevrijheid van verzekerden is bij restitutie
evengoed te bereiken, zo was de conclusie van het CVZ. Een PGB is voor de
verzekerde in dit geval veel bewerkelijker omdat hij zich moet verantwoorden
over besteding van het vooraf toegekende budget. Het indienen van de rekening
van de hulpverlener van zijn eigen keuze heeft dat probleem niet.4. GemoedsbezwaardenDe SGP-fractie heeft gevraagd om gemoedsbezwaarden in aanmerking te laten
komen voor de zorgtoeslag. Ik heb toegezegd daar nog eens over te willen nadenken,
evenals over de suggestie om de vervangende belasting te bestemmen voor een
gebonden spaarrekening.Ik wil deze voorstellen niet alleen op hun eigen merites beoordelen, maar
ook plaatsen binnen het geheel aan faciliteiten die met de invoering van de
Zorgverzekeringswet wordt geboden, zowel aan degenen die tegen iedere vorm
van verzekering bezwaren hebben als aan hen die gewetensbezwaren hebben tegen
bepaalde in het pakket opgenomen zorgvormen.Ik begin met de problematiek van degenen die bezwaar hebben tegen elke
vorm van verzekeren. Zoals de SGP-fractie ook heeft opgemerkt, ben ik in dezen
de toezegging van het eervorige kabinet nagekomen door de regeling die thans
voor ziekenfondsverzekerden geldt, straks open te stellen voor iedereen die
onder de Zorgverzekeringswet verzekeringsplichtig is. Naar analogie van de
Ziekenfondswet (Zfw) is bepaald dat gemoedsbezwaren alleen worden gehonoreerd
als zij zowel voor de AWBZ als voor de Zorgverzekeringswet gelden. Ook onder
de Zorgverzekeringwet bestaat, net als bij de Zfw, de verplichting tot het
betalen van een vervangende belasting ter hoogte van de wettelijke inkomensafhankelijke
bijdrage. Hier ontstaat een financieel voordeel voor de huidige ziekenfondsverzekerden,
doordat het inkomensafhankelijke deel van de financiering van de Zorgverzekeringswet
lager is dan dat van de Zfw. Ik zie geen aanleiding dit voordeel verder te
vergroten door degenen die een beroep doen op de regeling gemoedsbezwaarden
voor een zorgtoeslag in aanmerking te laten komen. Ik zou dat ook een oneigenlijk
gebruik van de zorgtoeslag vinden. De zorgtoeslag regelt immers een tegemoetkoming
voor de kosten van de nominale premie, en die wordt niet betrokken bij de
bepaling van de premievervangende belasting.Met betrekking tot het voorstel van de SGP-fractie voor een gebonden spaarrekening
wordt mogelijk nog een amendement ingediend. De SGP-fractie gaf reeds aan
dat dit een zeer ingewikkelde kwestie is. Ik deel dat oordeel. Ik vermoed
dat het niet goed doenlijk zal blijken te zijn een en ander zo in te richten
dat voldoende tegemoet wordt gekomen aan de eisen die daaraan moeten worden
gesteld, zonder dat bij wijze van spreken de Zorgverzekeringswet in het klein
wordt nagebouwd.Dan wil ik ingaan op de uitsluiting van zorgvormen van de dekking van
verzekeringspolissen, in dit verband ook wel «prolifepolissen»
genoemd. Een reactie op amendement nr. 21, dat – vrij vertaald –
vraagt om aan de uitsluiting van bepaalde zorgvormen van de verzekeringsdekking
ook premieconsequenties te mogen verbinden, heb ik tijdens het debat al gegeven.
In de Zorgverzekeringswet wordt een wettelijke basis gegeven aan het uitsluiten
van de verzekeringsdekking van zorgvormen die door de verzekerde als controversieel
worden aangemerkt. Deze uitzondering is uniek in de sociale verzekering, en
bestond ook niet in de Zfw. Het voeren van prolifepolissen is dus wel degelijk
mogelijk, sterker nog, deze komen voor het wettelijk verzekerde pakket nu
ook binnen bereik van de huidige ziekenfondsverzekerden.De leden van de fracties van de Christen Unie en de SGP vragen mij nu
te bewerkstelligen dat voor de aldus buiten de zorgverzekering gehouden zorgvormen
geen nominale premie behoeft te worden betaald door de betrokkenen. In de
Nota naar aanleiding van het verslag heb ik reeds aangegeven dat de overheid
niet in de positie dient te komen dat zij de ernst van gewetensbezwaren gaat
wegen en beoordelen. Daarom is in artikel 11 Zorgverzekeringswet geregeld
dat de verzekeringnemer welk onderdeel van het pakket dan ook kan laten uitsluiten,
zonder dat getoetst wordt of aan die uitsluiting werkelijk gewetensbezwaren
ten grondslag liggen. Indien tegenover de uitsluiting echter een
premiereductie zou mogen staan, zou het te aantrekkelijk worden om die vormen
van zorg waaraan men naar eigen inschatting (voorlopig) geen behoefte heeft,
uit te laten sluiten, ook al heeft men helemaal geen gewetensbezwaren tegen
die zorg.Ik zou het, mede gelet op het in financiële zin verwaarloosbare beslag
van de verstrekkingen die de fracties van Christen Unie en SGP vermoedelijk
als controversieel zullen aanmerken, betreuren als deze fracties om deze reden
de in de wet geboden tegemoetkoming als onvoldoende zouden beschouwen. Uit
berichtgeving van een zorgverzekeraar die zich specialiseert in prolifepolissen
begrijp ik overigens dat er in de markt wel degelijk goede mogelijkheden worden
gezien voor het voeren van een actief beleid gericht op dergelijke polissen,
zonder dat daarbij een premiekorting wordt geboden.Alles overziende meen ik, in aanmerking nemende dat het hier gaat om de
invoering van een verplichte verzekering voor de gehele bevolking, dat onder
de Zorgverzekeringswet voldoende mogelijkheden zijn geschapen om diegenen
tegemoet te komen die zich vanwege gemoedsbezwaren niet of onvoldoende kunnen
verenigen met deze wetgeving. Teneinde aan deze mogelijkheden nog een modaliteit
toe te voegen ben ik desgevraagd bereid om te onderzoeken of de Zvw-premievervangende
belasting, die in het wetsvoorstel Zorgverzekeringswet het zorgverzekeringsfonds
toekomt, in plaats daarvan dezelfde bestemming zou kunnen krijgen als de AWBZ-premievervangende
belasting.5. OnverzekerdenDe leden van de CDA- en de VVD-fractie hebben gevraagd waarom het kabinet
er niet voor heeft gekozen om gegevenbestanden te koppelen zodat het aantal
mensen dat niet verzekerd is zo gering mogelijk blijft.Net als bij de Zorgverzekeringswet het geval zal zijn, moeten mensen zich
ook in het huidige verzekeringsstelsel tot een ziektekostenverzekeraar wenden
om hun recht op zorg te materialiseren of om een overeenkomst af te sluiten.
Ziekenfondsverzekerden zijn nu weliswaar van rechtswege verzekerd maar moeten
zich bij een ziekenfonds inschrijven om recht te hebben op zorg indien dat
nodig is. Mensen die op een particuliere ziektekostenverzekering zijn aangewezen,
zijn nu zelfs niet verplicht zich te verzekeren, maar doen dat in het algemeen
wel. Ik verwacht daarom niet dat er in het nieuwe stelsel problemen zullen
ontstaan.Daar komt bij dat zorgverzekeraars, in aanvulling op een uitgebreide voorlichtingscampagne
die door de overheid wordt opgezet, ruim voor de inwerkingtreding van de Zorgverzekeringswet
hun verzekerden informeren over het nieuwe verzekeringsstelsel. Verzekeraars
zullen hun verzekerden tevens informeren over de polissen die zij in het kader
van de Zorgverzekeringswet zullen aanbieden en welke daarvan het meest overeenkomt
met de verzekering die de betrokken verzekerde op dat moment heeft. Voor verzekerden
zal de meest met hun bestaande verzekering overeenkomende zorgverzekeringspolis
gaan gelden tenzij de verzekerde expliciet laat weten dat hij voor een andere
polis of een andere verzekeraar kiest. Indien een verzekeraar niet voornemens
is de Zorgverzekeringswet te gaan uitvoeren, zal hij zijn verzekerden hiervan
op de hoogte stellen en hen verwijzen naar andere verzekeringsmogelijkheden.
Op deze manier kan worden voorkomen dat bij de inwerkingtreding van de Zorgverzekeringswet
mensen min of meer onbewust onverzekerd raken. Ik wil hierbij overigens benadrukken
dat indien dat mensen niet verwijtbaar niet verzekerd zijn, er ook geen boete
aan deze mensen zal worden opgelegd.Gelet op het bovenstaande ben ik van mening dat het koppelen van gegevensbestanden
niet nodig is. Daar komt bij dat het koppelen van gegevensbestanden als zodanig
onvoldoende is om te voorkomen dat mensen onverzekerd raken. Na identificatie
van de mensen die onverzekerd zijn, zullen deze mensen immers allemaal actief
benaderd moeten worden om hun te bewegen om zich alsnog te verzekeren. Gegeven
de uitgebreide voorlichtingscampagne en de wijze waarop verzekeraars hun verzekerden
gaan informeren vergt dit een disproportionele inzet van mensen en middelen.6. RisicovereveningsysteemVerschillende fracties hebben vragen gesteld over het beoogde risicovereveningssysteem.De leden van de CDA-fractie vragen naar de resultaten van een onderzoek
die ten grondslag liggen aan de antwoorden in de Nota naar aanleiding van
het verslag op vragen over de verklaringskracht van het vereveningsmodel en
de reductie van de variantie door hogekostenverevening. Voor de goede orde
zij er op gewezen dat er geen rapport als zodanig maar een rekenmodel beschikbaar
is. Er zal op korte termijn een toelichting bij dit rekenmodel worden geschreven
waarbij tevens zal worden ingegaan op de verklaringskracht van het model en
de verklaringskracht van de HKV. Ik zal deze toelichting inclusief het rekenmodel
in de loop van de volgende week naar de Tweede Kamer sturen.De leden van de CDA-fractie vragen of het risicovereveningssysteem na
twee en vijf jaar door internationale experts geëvalueerd kan worden.
Ik onderken het belang van periodieke evaluatie en neem het voorstel van de
CDA-fractie graag over. Overigens wordt het Nederlandse risicovereveningssysteem
al enige jaren in wetenschappelijke kring besproken. In dit overleg participeren
deskundigen uit vijf landen die, vanuit een vergelijkbaar zorgstelsel, werken
met vormen van risicoverevening. Daarnaast acht ik, in antwoord op een vraag
van de VVD-fractie over een jaarlijkse evaluatie van de werking van het systeem,
de bijdrage aan het behalen van de beleidsdoelen en het borgen van de randvoorwaarden,
van groot belang. Op dit moment vindt reeds jaarlijks een evaluatie van de
werking van het budgetteringsmodel plaats door het College van Zorgverzekeringen.Compensatie van chronisch zieke verzekerdenLeden van verschillende fracties hebben vragen gesteld over de compensatie
van chronisch zieken. De compensatie van chronisch zieken in het risicovereveningssysteem
is geoperationaliseerd in de verdeelcriteria Farmaceutische KostenGroepen
(FKG's) en Diagnose KostenGroepen (DKG's).1 De
leden van de CDA-fractie vragen een uitgebreide toelichting op deze twee criteria.
Het reeds toegezonden concept van de algemene maatregel van bestuur gaat hier
uitgebreid op in.Het criterium FKG is een gezondheidsvariabele die inzicht geeft in de
voor die verzekerde te verwachten kosten, gebaseerd op het geneesmiddelengebruik
in het verleden. Verzekerden worden daartoe ingedeeld naar FKG-klasse. Hierbij
wordt een indelingstabel gehanteerd van geneesmiddelen die worden voorgeschreven
en die direct gekoppeld zijn aan verschillende FKG's. Alleen chronische gebruikers
van een relevant geneesmiddel worden ingedeeld in één van de
onderscheiden FKG's. Op dit moment zijn er twaalf FKG's in het verdeelmodel
voor de ziekenfondsen. De gewichten zijn gebaseerd op verwachte vervolgkosten
van verzekerden ingedeeld in de betreffende FKG. De GL-fractie heeft gevraagd
of met de FKG's (en DKG's) ook rekening wordt gehouden met aanverwante
risico's. De gewichten die aan de FKG's (en DKG's) worden gekoppeld zijn gebaseerd
op alle voorspelbare vervolgkosten, dus ook op kosten die betrekking hebben
op aanverwante risico's. Bij de bepaling van de gewichten wordt met behulp
van statistische methoden rekening gehouden met de samenhang tussen de verschillende
verdeelcriteria in het vereveningsmodel. Zo wordt bij het gewicht voor oudere
verzekerden rekening gehouden met het feit dat ouderen relatief vaak aan chronische
ziekten lijden en daardoor voor een toeslag op grond van FKG's en/of DKG's
in aanmerking komen. Voorbeelden van FKG's betreffen epilepsie (met een opslag
van circa € 1 300), reuma (opslag van circa€ 2 500),
diabetes type 1 (opslag van ruim € 3 100) en HIV (met een opslag
van ruim € 10 000). In de bijlage is de huidige lijst van FKG's
opgenomen.Het criterium DKG is een gezondheidsvariabele, die inzicht geeft in de
voor die verzekerde te verwachten kosten, gebaseerd op het zorggebruik in
ziekenhuizen in het verleden. Het idee achter dit criterium is dat verzekerden
die in het afgelopen jaar met bepaalde diagnoses zijn opgenomen in een ziekenhuis,
het jaar erop gemiddeld hogere (vervolg)kosten hebben. Zorgverzekeraars worden
hiervoor extra gecompenseerd. Uitgesloten zijn diagnoses die een incidenteel
karakter hebben (zoals beenbreuken). Het DKG-criterium bestaat uit dertien
aandoeningengroepen, die in de Zorgverzekeringswet geïdentificeerd worden
op grond van informatie over DBC's. Deze DBC's zijn samengevoegd op basis
van klinische homogeniteit. Alleen die diagnosegroepen waarvan door een groep
medische deskundigen is vastgesteld dat zij eenduidig wijzen op de aanwezigheid
van ernstige, chronische aandoeningen, zijn bij dit criterium betrokken. Onder
de DKG's vallen in totaal ongeveer zeventig groepen van diagnoses. Voorbeelden
van DKG's zijn borstkanker (met een toeslag van ruim € 2 100),
aandoeningen van centrale zenuwstelsel en chemotherapie (toeslag van bijna € 4 800)
en hemodialyse (met een toeslag van circa € 13 600). In de
bijlage is de huidige lijst van DKG's opgenomen.De leden van de SP-fractie zijn van mening dat het risicovereveningssysteem
nooit perfect is en er altijd een specifieke groep chronisch zieken is waarvoor
het systeem niet voldoende compenseert. In het risicovereveningssysteem wordt
met FKG's en DKG's rekening gehouden met veel specifieke veelvoorkomende groepen
chronisch zieken. Alleen al om uitvoeringstechnische redenen kan echter inderdaad
nooit met alle weinig voorkomende chronische ziekten apart rekening worden
gehouden. Voor de dure zeldzame vormen van chronische ziekten waarvoor in
het ex-ante risicovereveningssysteem geen FKG's en DKG's zijn opgenomen bestaat
echter de hogekostencompensatie. De hogekostencompensatie beoogt tegemoet
te komen aan kostenverschillen tussen zorgverzekeraars als gevolg van ongelijke
verdeling van extreem hoge schades over zorgverzekeraars. Dus ook deze groep
chronisch zieken vormt voor een verzekeraar een acceptabel verzekeringsrisico.De leden van de PvdA-fractie vragen of het risicovereveningssysteem chronisch
zieken juist extra aantrekkelijk kan maken voor zorgverzekeraars. Theoretisch
is het mogelijk om beleidsmatig te sturen met het risicovereveningsmodel door
de gewichten voor chronisch zieken hoger vast te stellen dan de parameters
die volgen uit de statistische analyses. Ik acht dit niet gewenst vanwege
het beoogde doel van het risicovereveningssysteem om op objectieve wijze gewichten
vast te stellen zodat de normatieve vergoeding aansluit bij de verwachte kosten.
Kortom, om elke verzekerde even aantrekkelijk te maken voor een zorgverzekeraar.
Het is dus niet de bedoeling om via het risicovereveningssysteem bepaalde
verzekerden extra aantrekkelijk te maken. Overigens zijn er voor zorgverzekeraars
meer mogelijkheden om kosten te besparen op «dure» verzekerden
met chronische ziekten (bijvoorbeeld met behulp van «disease
management programs») dan op «goedkope» verzekerden. Zorgverzekeraars
hebben dan ook een financiële prikkel om zich door goede zorgsturing
te richten op chronisch zieken.Het risicovereveningssysteem draagt in belangrijke mate bij aan een aanzienlijke
reductie van de solvabiliteitseisen voor zorgverzekeraars. Ook vanuit dit
oogpunt acht ik een objectief systeem zonder arbitraire elementen of mogelijkheden
van (politieke) sturing, essentieel.De CDA-fractie wil graag met een voorbeeld meer inzicht krijgen in de
wijze waarop het risicovereveningssysteem uitwerkt voor chronisch zieken.Voor het voorbeeld neem ik als uitgangspunt een chronisch zieke verzekerde
met de volgende kenmerken:– man, 62 jaar;– arbeidsongeschikt;– langdurig insulinegebruik i.v.m. diabetes type I;– ziekenhuisopname i.v.m. acuut hartinfarct;– woonachtig in de Schilderswijk te Den Haag.Voor deze verzekerde geldt de volgende normatieve vergoeding (op basis
van cijfers 2005):– basisbedrag o.b.v. leeftijd/geslacht: € 1 542– toeslag i.v.m. arbeidsongeschiktheid: €   582– toeslag i.v.m. FKG diabetes: € 3 127– toeslag i.v.m. DKG acuut hartinfarct: € 2 108– toeslag i.v.m. regio-cluster 1: € 49De totale normatieve vergoeding voor deze specifieke chronisch zieke verzekerde
bedraagt dus € 7408.Vergelijk ik deze verzekerde met dezelfde kenmerken maar niet chronisch
ziek en in loondienst dan bedraagt de totale normatieve vergoeding € 1037.
Deze is alsvolgt opgebouwd:– basisbedrag o.b.v. leeftijd/geslacht: € 1 542– afslag i.v.m. loondienst: € – 290– afslag i.v.m. geen FKG: € – 179– afslag i.v.m. geen DKG: € –  85– toeslag i.v.m. regio-cluster 1: €    49 Overige verdeelcriteriaDe leden van de CDA-fractie hebben ook een toelichting gevraagd op de
zorginhoudelijke aspecten van het verdeelcriterium woongebieden en uitkeringsstatus.
Naast bovengenoemde criteria FKG's en DKG's kent het beoogde risicovereveningssysteem
de verdeelcriteria «regio» en «aard van het inkomen».
Ik ga eerst nader in op het criterium «regio».Alle verzekerden worden ingedeeld naar 10 clusters postcodegebieden. Aan
ieder cluster wordt een gewicht gekoppeld, bijvoorbeeld voor een verzekerde
in cluster 1 (onder andere de Bijlmer of de Schilderswijk) ontvangt een verzekeraar € 49
extra, voor een verzekerde in cluster 9 (onder andere Bloemendaal) geldt een
afslag van € 54. De clustering vindt plaats met een statistisch
model dat op postcode niveau verschillen verklaart tussen de normatieve vergoeding
en de werkelijke kosten met behulp van indicatoren voor verschillen in zorgaanbod
die door zorgverzekeraars op korte termijn niet te beïnvloeden zijn (zoals
afstand tot ziekenhuis, aantal bedden verpleeghuis of ziekenhuis), sociaal
economische omstandigheden (zoals aandeel niet-westerse allochtonen, alleenstaanden,
lage inkomens) en resterende gezondheidsverschillen (zoals mortaliteit).In tegenstelling tot de huidige Zfw bestaat in de Zorgverzekeringswet
geen relatie tussen de uitkeringsstatus en verzekeringsgerechtigheid. De administratie
van zorgverzekeraars bevat in de Zorgverzekeringswet dan ook geen gegevens
over de uitkeringsstatus. Uit jarenlang onderzoek komt echter naar voren dat
verzekerden met bijvoorbeeld een arbeidsongeschiktheidsuitkering of een bijstandsuitkering
aanmerkelijk hogere kosten kennen dan verzekerden die niet van een uitkering
afhankelijk zijn. Kennelijk is de oorzaak van de uitkering ook een oorzaak
voor hogere zorgkosten. Bij de toepassing van het criterium «aard van
het inkomen» wordt daarom per zorgverzekeraar ondermeer rekening gehouden
met het aantal verzekerden dat afhankelijk is van verschillende soorten uitkeringen.
Deze informatie heeft een zorgverzekeraar niet meer. Operationalisering van
dit verdeelkenmerk zal dus plaats moeten vinden aan de hand van externe bronnen,
zoals het CBS en de UWV. Nadere invulling van dit verdeelkenmerk zal worden
gegeven bij ministeriële regeling.Ex-post compensatiemechanismenDe VVD-fractie wil graag de garantie dat ex-post mechanismen eindig zijn
en vraagt samen met de CDA-fractie om een afbouwtraject van deze ex-post mechanismen,
in het bijzonder generieke verevening. Ik onderscheid in het risicovereveningssysteem
drie soorten ex-post compensatie: hogekostencompensatie, generieke verevening
en nacalculatie. Mijn streven is deze compensatiemechanismen zo min mogelijk
in te zetten. Ik ben namelijk van mening dat deze mechanismen de prikkels
tot kostenbeheersing verminderen en wil deze ex-post compensatiemechanismen
betrekken bij de wetenschappelijke evaluaties van het risicovereveningssysteem.
Hierbij heeft afbouw van generieke verevening prioriteit. Generieke verevening
wordt gebruikt om mogelijke onvolkomenheden in de verdelende werking van het
risicovereveningsmodel te beïnvloeden. Het betreft een verrekening tussen
verzekeraars van verschillen tussen kosten en de normatieve bijdrage uit het
Zorgverzekeringsfonds. De totale vergoeding vanuit het Zorgverzekeringsfonds
blijft daarbij gelijk. Ondanks mijn voornemen tot snelle afbouw moet ik voor
de korte termijn nog aan enige ex-post compensatie vasthouden. Door de beperkte
gegevens over de verbrede doelgroep, veranderingen in de bekostiging van het
zorgaanbod en overheveling van curatieve GGZ van de AWBZ naar het 2e compartiment,
blijft er vooralsnog namelijk sprake van onvolkomenheden in de verdelende
werking van het risicovereveningsmodel. Een specifiek afbouwtraject van de
drie ex-post compensatiemechanismen met een concrete deadline kan ik u gezien
het bovenstaande niet bieden.Overigens ben ik van mening dat altijd een vorm van hogekostencompensatie
dient te bestaan om tegemoet te komen aan kostenverschillen tussen zorgverzekeraars
als gevolg van ongelijke verdeling van extreem hoge schades over zorgverzekeraars.
Deze ongelijke verdeling kan samenhangen met onvoorspelbare zaken zoals ongelukken,
maar ook met hele dure, incidentele vormen van (een op zich goed te normeren)
chronische ziekte, die niet ondervangen worden door FKG's en DKG's.Hogekostencompensatie kan worden vormgegeven via verevening van hoge kosten
boven een bepaald drempelbedrag of via nacalculatie bij het Zorgverzekeringsfonds
van hoge kosten. De leden van de CDA-fractie vragen of deze hogekostencompensatie
door verzekeraars zelf wordt geregeld. Dit ex-post compensatie-mechanisme
wordt niet door verzekeraars zelf geregeld, maar is integraal onderdeel van
het risicovereveningssysteem.Oordeel Europese CommissieDe PvdA-fractie vraagt wanneer er meer duidelijkheid komt over het oordeel
van de Europese Commissie over het vereveningsfonds. Ik heb begin november
de uitgewerkte vereveningsregeling ter notificatie aangemeld
bij de Europese Commissie inzake staatssteun. De toegezegde beantwoordingtermijn
bedraagt twee maanden. Ik verwacht in januari 2005 uitsluitsel van de commissie.
Overigens geeft het gevoerde pre-notificatie-overleg met de Commissie mij
geen reden tot zorg over de goede afloop. Ik ga er vanuit dat er geen sprake
is van staatssteun, want de bijdrage uit het Zorgverzekeringsfonds is een
redelijke vergoeding aan zorgverzekeraars voor de acceptatieplicht, ook van
slechte risico's. Het risicovereveningssysteem is noodzakelijk om de toegang
tot sociale zorgverzekering te waarborgen. Een recente beschikking van de
Europese Commissie over risicoverevening in het Ierse private verzekeringssysteem
bevestigt mijn verwachting dat risicoverevening niet als staatssteun zal worden
aangemerkt.7. Werkgeverslasten op meso-niveauDe leden van de PvdA- en de VVD-fractie hebben om een nadere toelichting
op de mutatie van de werkgeverslasten gevraagd. Op macroniveau blijven werkgevers
in het nieuwe zorgstelsel ongeveer hetzelfde betalen als in het huidige stelsel.
Op sectoraal niveau en microniveau (individuele werkgevers) kunnen echter
wel lastenverschuivingen optreden.Het totale netto-effect van de lastenverschuiving is afhankelijk van een
aantal zaken:1. Het aantal ziekenfondsverzekerden respectievelijk particulier verzekerden
in een bedrijf c.q. sector2. Het gemiddelde loonniveau van deze werknemers3. De huidige CAO-afspraak over vergoeding voor particulier verzekerden4. Eventueel nieuwe CAO afspraken hierover met ingang van 1 januari
20065. De hoeveelheid meeverzekerde familieleden waarvoor een werkgever ook
vergoeding betaalt.Uit deze lijst van relevante factoren volgt dat de effecten per sector
(door uiteenlopende CAO-afspraken), maar ook op bedrijfsniveau (door samenstelling
van het personeel en hun familie) kunnen verschillen.Ter indicatie van de sectorale effecten wordt in onderstaande tabel een
(globale) raming gegeven van de mutatie van de werkgeversbijdrage tussen het
huidige en het nieuwe stelsel op basis van onderzoek uit 2002.1 Op basis van dit onderzoek is met de volgende uitgangspunten gerekend:– Bij berekening van de werkgeversbijdrage in het huidige stelsel
is er van uitgegaan dat de werkgever in verband met meeverzekerde huishoudleden
een werkgeverstegemoetkoming geeft voor gemiddeld 1,6 persoon per huishouden.– Bij de werkgeverslasten uit hoofde van de ZFW betalen werkgevers
gemiddeld circa 70% van de maximale premie per werknemer, omdat niet alle
ziekenfondsverzekerden een inkomen op het niveau van de premiegrens verdienen.Tabel 1: Mutaties werkgeversbijdrage ZFW en particulier
verzekerden Werkgeverslast als perc ziektekosten oudWerkgeverslast als perc ziektekosten nieuwMutatie premielast totaal als perc. totale loonsom Textiel-, kleding en papierindustrie63%51%– 1,2% Gezondheids- en welzijnszorg56%49%– 0,7% Financiële instellingen57%53%– 0,5% Cultuur en overige dienstverlening55%50%– 0,5%Detailhandel50%48%– 0,3%Horeca50%48%– 0,3%Bouwnijverheid52%51%– 0,2% Groothandel en reparatie52%51%– 0,2% Voedings-en genotmiddelenindustrie52%51%– 0,1% Metaal-, machine- en overige industrie52%51%– 0,1% (Petro-) chemische industrie52%53%0,1% Transport, opslag en communicatie47%51%0,4% Landbouw, visserij en delfstoffenwinning45%49%0,5%Nutsbedrijven52%56%0,5% Zakelijke dienstverlening45%51%0,7%    GEMIDDELD/TOTAAL51%50%– 0,1%De tabel toont allereerst twee kolommen die aangeven welk deel van de
ziektekosten door de werkgever wordt bekostigd, in de huidige situatie en
na invoering van de Zorgverzekeringswet. In de laatste kolom wordt aangegeven
hoe groot de mutatie in de werkgeversbijdrage wordt verondersteld als percentage
van de totale loonsom.Het effect dat optreedt, is een combinatie van enerzijds het feit dat
werkgevers minder premie gaan betalen voor voormalig ziekenfondsverzekerden
(de procentuele premie daalt voor deze groep van 6,75% naar 5,96%) en anderzijds
het feit dat zij ook voor de huidige particulier verzekerden een procentuele
premie gaan betalen. In de laatste kolom staat de mutatie uitgedrukt als percentage
van de loonkosten. Uit de tabel blijkt dat de totale werkgeverslasten in de
meeste sectoren in het nieuwe stelsel ongeveer evenveel bedragen als in het
huidige stelsel. In totaal gaan werkgevers licht minder bijdragen dan nu het
geval is (1%-punt). Dit is het equivalent van de daling van de werkgeverlasten
die naar voren komt in de tabel op pagina 76 van de Nota naar aanleiding van
het verslag.Al met al loopt de mutatie in de premielast per sector uiteen van -1,2%
daling tot +0,7% stijging. Voor zover sectoren er op achteruitgaan komt dit
ten dele omdat deze sectoren in het huidige stelsel minder aan werkgeversbijdragen
betalen dan in andere sectoren gebruikelijk is.8. Gedelegeerde regelgevingDe CDA-fractie heeft gevraagd om een overzicht van de gedelegeerde regelgeving
die voortvloeit uit het wetsvoorstel Zorgverzekeringswet. Het betreffende
overzicht is opgenomen in bijlage 2 bij deze brief. Een concept van de uitwerking
van de delegatiebepalingen over de te verzekeren prestaties, de no-claim teruggave
en de vereveningsbijdrage heeft uw Kamer ontvangen als bijlage bij de Nota
van het verslag. Ook uit het oogpunt van bestrijding van de administratieve
lastendruk is bij het opstellen van het wetsvoorstel Zorgverzekeringswet zo
terughoudend mogelijk omgegaan met het stellen van nadere regels. Ongeveer
de helft van de nadere regels en ministeriële regelingen betreft zogenoemde
kan-bepalingen, waarvan pas gebruik wordt gemaakt indien een bepaalde situatie
zich (onverhoopt) voordoet en het beleidsmatig noodzakelijk wordt geacht daarop
in te grijpen.9. Invoerings- en aanpassingswet ZorgverzekeringswetDe CDA-fractie heeft gevraagd naar de contouren van de Invoerings- en
Aanpassingswet.De overgang van het bestaande naar het nieuwe verzekeringsstelsel dient
uiteraard zorgvuldig te gebeuren. Om dit te bewerkstelligen wordt in de Invoerings-
en aanpassingwet Zorgverzekeringswet een aantal zaken geregeld. Zoals ik al
heb aangegeven is de Invoerings- en aanpassingswet Zorgverzekeringswet overwegend
technisch van aard. Hieronder volgt een globale duiding van de onderwerpen
die in deze wet aan de orde komen:– Geregeld wordt welke wet- en regelgeving door de invoering van
de Zorgverzekeringswet zal vervallen. Dit betreft de thans bestaande ziektekostenverzekeringen;
de Zfw, de Wet op de toegang tot de ziektekostenverzekeringen 1998 (Wtz 1998)
en de Wet Medefinanciering Oververtegenwoordiging Oudere Ziekenfondsverzekerden
(Wet MOOZ), alsmede de daaraan gerelateerde lagere regelgeving. Ook de financiële
afwikkeling van deze wet- en regelgeving wordt in de Invoerings- en aanpassingwet
Zorgverzekeringswet geregeld: naijleffecten Zfw, Wet MOOZ en Wtz 1998.– Regelgeving voor zover deze noodzakelijk is om overgangsbeleid
te ondersteunen.1 In ieder geval zal geregeld
worden dat een particuliere ziektekostenverzekering van rechtswege eindigt
voor zover de dekking ervan gelijk is aan de dekking van een ten behoeve van
de verzekerde gesloten zorgverzekering.– De werkzaamheden van de ziekenfondsen zullen ophouden te bestaan.
De wet voorziet er in dat ziekenfondsen de overgang kunnen maken naar zorgverzekeraar,
zowel in juridisch als in financieel opzicht.– De ziekenfondsen die besluiten tot uitvoering van de Zorgverzekeringswet
kunnen de inmiddels opgebouwde wettelijke reserve inbrengen bij de start van
de uitvoering van de Zorgverzekeringswet. Een belangrijke voorwaarde daarvoor
is dat het inbrengen van bestaande wettelijke reserves alleen kan zolang de
betreffende ziekenfondsen ervoor kiezen de Zorgverzekeringswet zonder winstoogmerk
uit te voeren. Indien bij de start van de zorgverzekering of binnen tien jaar
daarna alsnog wordt gekozen voor uitvoering van de zorgverzekering met winstoogmerk,
dan wel het bedrijf wordt beëindigd, moeten de oude wettelijke reserves
worden afgerekend. In de Invoerings- en aanpassingswet Zorgverzekeringswet
zal dit wettelijk worden geregeld.– Door het verdwijnen van de Wtz 1998 zullen ook de werkzaamheden
van de Stichting Uitvoering Omslagregelingen worden afgebouwd. De wet voorziet
in deze afwikkeling.– De Algemene wet bijzondere ziektekosten (AWBZ) zal op een aantal
punten aanpassing behoeven. Dit betreft het toezicht en de overgangsregelingen
op het terrein van subsidies en PGB. Aangezien de vrijwillige AWBZ-verzekering
in de bestaande vorm niet langer noodzakelijk is, wordt hiervoor voorzien
in een overgangsregeling.– Bij CAO wordt de tegemoetkoming die de werknemer van de werkgever
ontvangt inzake ziektekosten geregeld. Het kabinet heeft de sociale partners
gevraagd om te voorkomen dat werkgevers met ingang van 2006 zowel een tegemoetkoming
aan werknemers betalen op grond van lopende CAO-afspraken als een vergoeding
voor de door de werknemers te betalen inkomensafhankelijke premie. Indien
de sociale partners onverhoopt een dergelijke afspraak niet maken, kan in
de Invoerings- en aanpassingswet Zorgverzekeringswet worden geregeld dat de
verplichte betaling van de werkgeversbijdrage ingevolge de Zorgverzekeringswet
in mindering wordt gebracht op de bestaande CAO-verplichtingen.– Voor het overige regelt de wet een aanzienlijk aantal technische
wijzigingen in allerlei andere wetten en andere socialeverzekeringswetten. Zo dient bijvoorbeeld op vele plaatsen de aanduiding «Ziekenfondswet»
gewijzigd te worden in «Zorgverzekeringswet». Het systeem van
de socialeverzekeringswetten zal geen inhoudelijke wijziging ondergaan als
gevolg van de invoering van de Zorgverzekeringswet.10. Inkomensgevolgen specifieke groepenDe PvdA-fractie heeft inzicht gevraagd in de inkomensgevolgen van de Zorgverzekeringswet
en de Wet op de Zorgtoeslag voor specifieke groepen. Voor het antwoord op
deze vraag verwijs ik graag naar bijlage 3.11. Inkomensgevolgen Wajonggerechtigden, minimumloners
jonger dan 23 jaar en studentenDe PvdA-fractie heeft gevraagd te kijken naar de inkomenseffecten als
gevolg van de invoering van de Zorgverzekeringswet voor mensen tussen de 18
en 23 jaar met een minimumloon en de groep met een Wajonguitkering. De inkomenseffecten
zijn voor hen groter omdat zij niet het volledig minimumloon of een (daaraan
gerelateerde) volledige Wajonguitkering hebben. Omdat de zorgtoeslag is gebaseerd
op het volledige minimumloon ontvangen zij relatief minder zorgtoeslag.Tabel Inkomenseffecten invoering Zvw minimumjeugdloon
en wajong (euro per jaar)Leeftijd18
jaar19 jaar20 jaar21 jaar22 jaar23 jaarMinimumjeugdloon      inkomenseffect in proc.– 2,8%– 2,1%– 1,3%– 0,7%– 0,1%0,5%       Wajong             – inkomenseffect in proc.– 0,8%– 0,8%– 0,8%– 0,8%– 0,8%– 0,8%MinimumjeugdloonDe 18- en 19-jarigen met een minimumjeugdloon hebben als gevolg van de
invoering van de Zorgverzekeringswet te maken met extra inkomenseffecten ten
opzichte van andere groepen. Deze inkomenseffecten zijn tijdelijk. De 18-jarige
met een minimumloon heeft in elk geval perspectief op inkomensverbetering:
zodra hij 19 jaar wordt ondervindt hij een positieve inkomensverbetering van
ruim 10%. Het kabinet wil desalniettemin bezien of en zo ja op welke wijze
compensatie kan worden vormgegeven. De juridische houdbaarheid en budgettaire
consequenties dienen daarbij nader te worden afgewogen. De positie van deze
groep zal ook worden betrokken bij de nadere afweging die op basis van het
verwachte koopkrachtbeeld voor 2006 zal worden gemaakt.WajonggerechtigdenHet inkomenseffect als gevolg van de invoering van de Zorgverzekeringswet
bedraagt voor een Wajonggerechtigde van 23 jaar en ouder – 0,8%.
Voor een kleine groep Wajonggerechtigden onder de 23 jaar zou zonder aanvullende
compensatie het inkomenseffect groter zijn. Met specifieke compensatie gericht
op Wajonggerechtigden onder de 23 jaar blijft het inkomenseffect voor deze
groep beperkt. Over de praktische invulling wordt nog met betrokken uitvoerders
gesproken. Ook de positie van Wajonggerechtigden zal opnieuw worden bezien
bij de nadere afweging op basis van het verwachte koopkrachtbeeld 2006.StudentenDe inkomenseffecten voor studenten als gevolg van de invoering van het
stelsel zijn mede afhankelijk van hun eventuele inkomsten uit arbeid of anderszins.
Dat is niet voor alle studenten hetzelfde. Sommigen werken gedurende
het hele jaar part-time terwijl anderen slechts een deel van het jaar werken.
Het ministerie van OCW heeft een budget van € 33 miljoen beschikbaar
ter voorkoming van ongewenste inkomenseffecten bij studenten. Het ministerie
van OCW zal nader bezien het beschikbare budget wordt ingezet.12. Koopkracht ambtenarenDe PvdA-fractie heeft inzicht gevraagd in de inkomensgevolgen van de invoering
van de Zorgverzekeringswet en de Wet op de Zorgtoeslag voor ambtenaren.De werknemers in de overheidssectoren zijn ongeacht de hoogte van hun
looninkomen uitgesloten van deelname aan de Zfw.1
Daarom hebben overheidssectoren andere ziektekostenregelingen. Deze kunnen
globaal ingedeeld worden in«interim» en «publiekrechtelijke»
regelingen. Door deze gevarieerde uitgangssituatie zijn de inkomenseffecten
van de invoering van de Zorgverzekeringswet en de Wet op de Zorgtoeslag per
overheidssector verschillend en wijken deze effecten bovendien af van de gemiddelde
effecten voor werknemers in de marktsector.Door de invoering van de Zorgverzekeringswet vervallen uiteraard de ziektekostenregelingen
in de overheidssector en daarmee ook de daarmee samenhangende werkgeversvergoedingen.
Hierdoor vallen budgettaire middelen vrij bij de werkgevers in die sectoren.
U zult begrijpen dat ik met het oog op de komende CAO-onderhandelingen bij
de overheid thans geen exacte bedragen kan noemen. Deze middelen kunnen worden
ingezet voor de compensatie van de inkomenseffecten van werknemers in de overheidssectoren.
De totale inkomenseffecten voor werknemers in de overheidssector wijken gemiddeld
in negatieve zin 0,4% af van de gemiddelde inkomenseffecten voor werknemers
in de marktsector.2 Met specifieke compensatie
kan een vergelijkbaar beeld als in de markt gerealiseerd worden.13. Buitenlandsituaties bij de zorgtoeslagDe VVD-fractie heeft gevraagd of in het buitenland wonende Nederlanders
die op grond van de Zorgverzekeringswet verzekerd zijn en zorgtoeslag aanvragen,
deze zorgtoeslag ook krijgen als ze niet in Nederland belastingplichtig zijn.
Een AWBZ-verzekerde die buiten Nederland woonachtig is, is verzekeringsplichtig
ingevolge de Zorgverzekeringswet. Indien hij een zorgverzekering heeft gesloten
komt hij in beginsel ook in aanmerking voor een zorgtoeslag. Voor zover de
betrokkene inkomen in Nederland verwerft, is dat inkomen bij de belastingsdienst
bekend omdat over dat inkomen premie volksverzekeringen, waar onder de AWBZ,
en de inkomensafhankelijke bijdrage voor de Zorgverzekeringswet wordt geheven.
Bij betrokkene zal worden gevraagd of hij nog andere inkomsten geniet. Betrokkene
geeft dit zelf op. Vervolgens kan zonodig verificatie van zijn inkomen plaats
vinden in het woonland.14. Artikelen voorstel ZorgverzekeringswetIn het wetgevingsoverleg heb ik toegezegd meer technische vragen over
de Zorgverzekeringswet voor zover ik die niet mondeling beantwoord heb, schriftelijk
te beantwoorden.Artikel 6, tweede lidDe PvdA-fractie heeft gevraagd of een verzekerde bij verhuizing zijn zorgverzekering
zou kunnen behouden. Het antwoord op deze vraag is dat dat kan indien de verzekerde
verhuist naar een provincie waarin zijn zorgverzekeraar dezelfde
zorgpolis aanbiedt. Het kan echter niet indien de verzekerde verhuist naar
een provincie waarin zijn zorgverzekeraar niet werkt (dat kan overigens alleen
het geval zijn als de verzekeraar minder dan 850 000 verzekerden heeft),
of waarin deze slechts andere zorgpolissen aanbiedt. Dat is het gevolg van
het feit dat «kleine» zorgverzekeraars per provincie mogen werken,
en van het feit dat alle verzekeraars per provincie een andere set modelovereenkomsten
mogen aanbieden. Ik verwacht overigens dat veel zorgverzekeraars hun modelovereenkomsten
in meerdere provincies tegelijk zullen aanbieden en dat de situatie waar de
PvdA-fractie op doelt in de praktijk niet zo vaak zal voorkomen.artikel 11 en het Besluit zorgverzekeringDe SP-fractie heeft gevraagd waarom zorg die nodig is ten gevolge van
atoomkernreacties of terrorisme buiten de dekking van de zorgverzekering zal
blijven. Daarover wil ik graag het volgende opmerken. Zorg ten gevolge van
atoomkernreacties valt, indien het gaat om een ongeluk, binnen de dekking.
Indien de atoomkernreactie echter het gevolg is van een oorlogshandeling of
een terroristische actie, valt deze buiten de dekking (in geval van een terroristische
actie overigens slechts voor zover de Minister van Financiën dat heeft
bepaald). Op grond van de artikelen 64, tweede lid, en 89, tweede lid, van
de Wet toezicht verzekeringsbedrijf 1993 en op grond van de Noodwet financieel
verkeer geldt namelijk dat schaden ten gevolge van oorlogsmolest of –
voor zover de minister van Financiën dat heeft bepaald – terrorisme
buiten de dekking van schadeverzekeringen vallen. Dit principe van algemeen
verzekeringsrecht geldt, nu de zorgverzekeraars private verzekeraars zijn,
ook voor de zorgverzekeraars. Overigens bevat de Zorgverzekeringswet wel de
mogelijkheid om zorgbehoeften in geval van oorlogsmolest of terrorisme langs
andere weg – dus buiten de zorgverzekering om – te lenigen: de
artikelen 55 en 39, tweede lid, onderdeel d, regelen dat in dat geval vanuit
het Zorgverzekeringsfonds gelden beschikbaar kunnen worden gesteld.artikel 11De CDA-fractie wil graag weten waar de verzekerde zijn rechten aan ontleent,
aan de amvb of aan de polisvoorwaarden. In reactie daarop wil ik opmerken
dat de verzekerde zijn rechten zal ontlenen aan zijn zorgverzekeringsovereenkomst,
zoals neergelegd in zijn zorgpolis. Als de wetgever wijzigingen in het te
verzekeren pakket aanbrengt, zal de zorgverzekeraar die in zijn polissen dienen
te verwerken. Doet de zorgverzekeraar dat niet, dan wordt hij jegens de verzekerde
schadeplichtig, terwijl hij bovendien niet in aanmerking komt voor de vereveningsbijdrage
en een boete van het CTZ kan krijgen. Voorts kan het CTZ in dit geval met
behulp van een aanwijzing of een last onder dwangsom afdwingen dat de polissen
alsnog aan het wettelijke pakket worden aangepast.artikel 11, derde lidDe SP-fractie wil weten of in de amvb op grond van artikel 11, derde lid,
van de Zorgverzekeringswet – dat wil zeggen: in het Besluit zorgverzekering –
ook wordt geregeld wat er gebeurt indien een zorgverzekeraar weigert voor
rekening van de verzekering zorg te (laten) verstrekken, dan wel weigert een
rekening te vergoeden. Dit zal niet in het Besluit worden geregeld, omdat
het al bij de wet is geregeld, te weten in artikel 113 van de Zorgverzekeringswet,
in de Wet op de rechterlijke organisatie en in het Wetboek van Burgerlijke
Rechtsvordering. Bij de door de SP-fractie bedoelde geschillen kan een verzekerde
eerst naar een onafhankelijke instantie (art. 113 van de Zorgverzekeringswet)
en vervolgens in drie instanties naar de burgerlijke rechter.1 Overigens verwacht ik dat de zorgverzekeraars zelf een interne heroverwegingsprocedure
zullen vormgeven, die aan de benadering van de onafhankelijke
instantie vooraf kan gaan. Zowel bij een initiële weigering als –
uitgebreider – in de heroverwegingsfase, zal de zorgverzekeraar zijn
besluit tegenover de verzekerde dienen te motiveren. Hetzelfde geldt indien
het komt tot voorlegging aan de onafhankelijke instantie of de burgerlijke
rechter. Zonder motivering van zijn beslissing maakt de zorgverzekeraar bij
die instantie of de rechter namelijk geen enkele kans.artikel 13De CDA-fractie heeft gevraagd in welke gevallen voorafgaande toestemming
van de zorgverzekeraar nodig is, wil de verzekerde, in afwijking van zijn
zorgpolis, zorg bij een niet-gecontracteerde zorgaanbieder mogen halen.Op grond van artikel 13 kan een verzekerde die krachtens zijn zorgpolis
is aangewezen op gecontracteerde zorgaanbieders, zich desondanks wenden tot
zorgaanbieders waarmee zijn zorgverzekeraar geen overeenkomst heeft afgesloten.
De verzekerde heeft dan recht op vergoeding van kosten. Aan dit recht kan
de zorgverzekeraar geen toestemmingsvereisten verbinden.artikel 18De CDA-fractie heeft gevraagd of ook andere groepen dan werknemers gebruik
kunnen maken van collectiviteiten. De in artikel 18 van het wetsvoorstel Zorgverzekeringswet
bedoelde collectiviteiten kunnen uitdrukkelijk ook andere personen dan werknemers
betreffen. Voor de redenen daarvoor verwijs ik gaarne naar het artikelsgewijze
deel van de memorie van toelichting.artikel 18, vierde lidDe PvdA-fractie vraagt wat de voorhang is bij de amvb op grond van artikel
18. In aansluiting op datgene wat ik hierover tijdens het wetgevingsoverleg
heb opgemerkt, kan ik inmiddels met zekerheid bevestigen, dat in het wetsvoorstel
niet voorzien is in voorhang van een eventuele amvb op grond van dit artikel.artikel 20De CDA-fractie vraagt hoe hoog de te verlenen korting bij een eigen risico
naar verwachting zal zijn. Zorgverzekeraars mogen zelf de premiekorting bij
de vijf staffels eigen risico bepalen. Tijdens het wetgevingsoverleg heb ik
daarbij al aangegeven, dat het niet zo zal zijn dat een eigen risico van € 500
zal leiden tot een jaarlijkse premiekorting van € 500. De premiekorting
zal lager zijn. De risicoverevening heeft wat dit betreft een matigend effect.
De CDA-fractie stelt terecht, dat een verzekerde die in een bepaald jaar een
eigen risico heeft, in het jaar daarop kan kiezen voor een verzekering met
een lager eigen risico of zonder eigen risico. Echter, de verzekeraar mag
wel een wachttijd van hoogstens een jaar instellen. Gedurende die wachttijd
handelt de verzekeraar alsof het oude eigen risico nog gold. Dat is geregeld
in artikel 20, eerste en tweede lid, van de Zorgverzekeringswet.artikel 28De SP-fractie heeft voorgesteld om regels te stellen aan de wijze waarop
verzekeraars hun verzekerden invloed dienen te verschaffen. Zoals ik tijdens
het wetgevingsoverleg naar aanleiding van het amendement van de leden van
de fracties van GL en SP (stuk nummer 24) reeds heb opgemerkt, ben ik er geen
voorstander van om nu al regels te stellen over de wijze waarop zorgverzekeraars
hun verzekerden invloed moeten geven op hun beleid. Ik vind het verstandiger
de zorgverzekeraars hierin vrijheid te geven, en pas regels te stellen indien
zou blijken dat zij hun verzekerden onvoldoende invloed geven.artikel 64De PvdA-fractie stelde naar aanleiding van artikel 64 van de Zorgverzekeringswet
dat het CVZ op dit moment toezicht houdt op het vermogensbeheer, en vroeg
vervolgens of dit onder de Zorgverzekeringswet ook het geval zal zijn. Indien
de PvdA-fractie bedoelt te vragen of de wijze waarop het CVZ het Zorgverzekeringsfonds
zal beheren, gelijk is aan de wijze waarop hij de huidige Algemene Kas beheert,
luidt het antwoord bevestigend. Indien hij echter doelt op het toezicht op
het vermogensbeheer van de zorgverzekeraars, geldt het volgende. Op dit moment
houdt het CTZ daar toezicht op. Onder de Zorgverzekeringswet zal DNB/PVK deze
taak vervullen. Dat komt doordat de ziekenfondsen geen verzekeraars in de
zin van de Wet toezicht verzekeringbedrijf 1993 zijn, en de zorgverzekeraars
wel. Op grond van laatstgenoemde wet houdt DNB/PVK prudentieel toezicht op
alle private verzekeraars, derhalve ook op de toekomstige zorgverzekeraars.artikel 118De CDA-fractie vraagt naar het overgangsrecht op grond van artikel 118.
Anders dan de CDA-fractie veronderstelt, ziet artikel 118 van de Zorgverzekeringswet
niet op het overgangsrecht. Artikel 118 ziet op de situatie waarin de Zorgverzekeringswet
al volop in werking is, en de wetgever het wettelijk te verzekeren pakket
(zie art. 11) zou uitbreiden. Artikel 118 zorgt er dan voor dat aanvullende
verzekeringen van rechtswege eindigen voor dat gedeelte, dat in de zorgverzekering
moet worden opgenomen. Voor de verzekerde is dat plezierig, omdat hij dan
voor die zorg niet dubbel premie hoeft te betalen. Ook voor de verzekeraar
is het plezierig, omdat hij die aanvullende verzekering voor het desbetreffende
gedeelte niet afzonderlijk hoeft op te zeggen.artikel 120De SP-fractie heeft ten slotte nog gevraagd naar de exacte betekenis van
artikel 120 van de Zorgverzekeringswet. Zijn verzekeraars wel of niet ondernemingen?
Naar mijn mening zullen de zorgverzekeraars wel degelijk ondernemingen zijn.
Dat blijkt ook uit de definitie van «zorgverzekeraar» in artikel
1, onderdelen a en b, van de Zorgverzekeringswet. Het zijn van onderneming
betekent vervolgens, dat (onder meer) het mededingingsrecht op de zorgverzekeraars
van toepassing is. Voor het geval het Hof van Justitie ooit uit zou spreken
dat de zorgverzekeraars geen ondernemingen zijn – hetgeen ik overigens
onwaarschijnlijk acht – regelt artikel 120 dat desalniettemin toch het
Nederlandse mededingingsrecht van toepassing is. Daarmee wordt onder meer
zeker gesteld, dat de zorgverzekeraars – ook als ooit zou blijken dat
zij volgens het Hof van Justitie geen ondernemingen zijn – nooit kartels
zullen mogen vormen, nooit een machtspositie zullen mogen misbruiken en altijd
onder het toezicht van de NMa zullen vallen. Voor een nadere toelichting verwijs
ik naar de Nota naar aanleiding van het verslag, onder artikel 120.15. Reactie amendementen 10, 14, 15, 17, 18 en 25 bij
voorstel ZorgverzekeringswetTijdens het wetgevingsoverleg heb ik op de meeste amendementen op het
wetsvoorstel Zorgverzekeringswet reeds commentaar gegeven. Op enkele amendementen
ga ik in het hiernavolgende schriftelijk in.Schrappen eigen risico (Kamerstukken II, 2004/05, 29 763,
nr. 10)Mevrouw Kant (SP) heeft een amendement ingediend om de mogelijkheid om
te kiezen voor een eigen risico uit de Zorgverzekeringswet te schrappen. Ten
aanzien hiervan wil ik graag het volgende opmerken. Allereerst gaat het nieuwe
verzekeringsstelsel ervan uit dat concurrentie tussen verzekeraars een belangrijk
instrument is om tot goede zorg voor alle verzekerden, tegen een zo laag mogelijke
prijs te komen. De beoogde concurrentie wordt bevorderd indien verzekeraars
mogelijkheden hebben om zich van elkaar te onderscheiden. Het aanbieden van
een of meer van de vijf staffels eigen risico door de verzekeraar en zelf
de daarbij horende premiekortingen vast te stellen (die overigens wel voor
iedereen die het desbetreffende eigen risico neemt, dienen te gelden), is
één van de mogelijkheden voor zorgverzekeraars om zich van elkaar
te onderscheiden. Daarnaast geven de staffels eigen risico de verzekerden
meer keuzemogelijkheden: zij hebben immers de vrije keuze uit alle eigen-risicobedragen
die verzekeraars aanbieden, naast de mogelijkheid een zorgverzekering zonder
eigen risico af te sluiten. Ten derde vergroot het eigen risico voor verzekerden
die daarvoor hebben gekozen, ook het kostenbewustzijn. Gelet op bovenstaande
redenen ontraad ik het amendement.Introductie heroverweging met verplicht advies CVZ (Kamerstukken
II, 2004/05, 29 763, nr. 14)De heer Heemskerk (PvdA) stelt voor expliciet in de Zorgverzekeringswet
te regelen, dat een verzekeringnemer of verzekerde die het niet eens is met
een besluit van zijn zorgverzekeraar, om (vergoeding van) bepaalde zorg te
weigeren, de zorgverzekeraar om heroverweging kan vragen. In het kader van
die heroverweging dient de zorgverzekeraar, uitzonderingen daargelaten, advies
van het CVZ te vragen. Na de heroverweging kan de zaak alsnog aan de onafhankelijke
instantie, bedoeld in artikel 113 van de Zorgverzekeringswet of aan de burgerlijke
rechter worden voorgelegd.Gelet op de huidige praktijk in de particuliere ziektekostenverzekeringen,
verwacht ik dat zorgverzekeraars in het kader van een goede service-verlening
ook zonder wettelijke regeling de mogelijkheid van heroverweging zullen aanbieden.
Het is zelfs zo, dat de Ombudsman Zorgverzekeringen een verzekerde die zijn
klacht bij die Ombudsman indient zonder deze eerst voor heroverweging aan
zijn zorgverzekeraar te hebben voorgelegd, hem verzoekt om dat alsnog eerst
te doen.Ik kan mij voorstellen dat in geschillen over de vraag of een bepaalde
vorm van zorg tot het wettelijk te verzekeren pakket behoort, het advies van
het CVZ wordt gevraagd. Dat zal mogelijk ook zonder wettelijke plicht daartoe
gebeuren, en indien dit niet in de heroverwegingsfase gebeurt, kan de onafhankelijke
instantie of de burgerlijke rechter dit alsnog doen. Het nadeel van het amendement
is, dat het vragen van advies niet alleen wordt voorgeschreven in situaties
waarin het geschil gaat om de vraag of iets tot het wettelijke pakket behoort
(artikel 11-geschillen), maar ook in situaties waarin zorgverzekeraar en verzekerde
het er op zich over eens zijn dat iets tot het pakket behoort, maar de zorgverzekeraar
(op basis van advies van zijn verzekeringsarts of een andere hulpverlener)
van mening is dat de verzekerde er, gezien zorggebonden criteria, niet op
is aangewezen (artikel 14-geschillen). De laatste soort geschillen zijn meer
individuele medisch getinte kwesties, waar een rol van het CVZ in de nieuwe
situatie niet voor de hand ligt. Daarnaast leidt het standaard moeten vragen
van advies tegelijkertijd ook standaard tot tijdverlies (in het amendement
gemaximeerd op tien weken). Kortom, naar mijn mening is het amendement onnodig
en dwingt het de zorgverzekeraars bovendien in een onnodig groot gevallen
advies tot een adviesaanvraag aan het CVZ. Ik ontraad het dan ook.Toevoegen dat het te verzekeren risico is: de behoefte
aan zorg volgens bij amvb te bepalen criteria (Kamerstukken II, 2004/05, 29 763,
nr. 15)In amendement op stuk nummer 15 stelt de heer Heemskerk (PvdA) voor om
aan artikel 10 een lid toe te voegen. Volgens dit toe te voegen lid komt het
te verzekeren risico overeen met de behoefte aan zorg dat op zijn beurt weer
wordt vastgesteld volgens bij amvb te stellen criteria. Uit de toelichting
op het amendement blijkt echter, dat de heer Heemskerk in de amvb niet zozeer
het te verzekeren risico nader wenst te regelen, als wel de inhoud van het
verplicht te verzekeren pakket.Zoals ik in de Nota naar aanleiding van het verslag onder «artikelen
10, 11 en 14» (Kamerstukken II 2004/05, 29 763, nr. 7, pp. 90 tot
en met 94) uiteen heb gezet, gaat:– artikel 10 over het te verzekeren risico (te weten: de behoefte
aan bepaalde vormen van zorg);– artikel 11 over de dekking van de verzekering, oftewel het te
verzekeren pakket (te weten: de in artikel 10 genoemde vormen van zorg, zoals
nader bij het op artikel 11, derde lid, berustende Besluit zorgverzekering
wordt geregeld, dan wel vergoeding daarvan en, desgevraagd, bemiddeling daarnaar);– artikel 14 over de vraag op basis van welke criteria een individuele
verzekerde, gezien zijn behoefte aan zorg, op een bepaalde vorm van verzekerde
zorg is aangewezen (te weten: louter op grond van zorginhoudelijke criteria).Indien de heer Heemskerk met het amendement bedoelt het te verzekeren
pakket nader te regelen (dat wil zeggen indien zijn toelichting op het amendement
zijn bedoeling weergeeft), is het amendement overbodig, omdat in artikel 11,
derde lid, op dit punt reeds in een amvb is voorzien. Bovendien wijzigt het
amendement dan een verkeerd artikel.Indien de heer Heemskerk echter beoogt te regelen dat het te verzekeren
risico nader bij amvb wordt geregeld, merk ik het volgende op. Het is niet
nodig het te verzekeren risico preciezer te regelen dan het in artikel 10
reeds geregeld is. Dat komt omdat het wettelijk te regelen pakket wel preciezer
wordt geregeld (namelijk bij het op artikel 11, derde lid, te baseren Besluit
zorgverzekering) en omdat vervolgens op grond van artikel 14 wordt bepaald
welke verzekerde, gezien zijn individuele behoefte, op welke vorm van tot
het pakket behorende zorg is aangewezen. Afgezien hiervan zou het voorgestelde
tweede lid van artikel 10 tot grote onduidelijkheid leiden, aangezien in dat
geval zowel het eerste als het tweede lid van artikel 10 zouden bepalen wat
het verzekerde risico is. De vraag zal opkomen wat geldt: het eerste of het
tweede lid? Indien het tweede lid slechts zou beogen aanvullende regels aan het eerste lid te stellen, zou dat in de redactie naar
voren moeten komen.Gezien het voorgaande ontraad ik het amendement.Verbod op eigen instellingen en bestuurlijke of financiële
deelname in zorginstellingen (Kamerstukken II, 2004/05, 29 763, nr. 17)De heer Heemkerk heeft voorgesteld de zorgverzekeraars te verbieden zelf
zorg te leveren (eigen instelling) of financieel of bestuurlijk deel te nemen
in zorginstellingen tenzij daarvoor een ontheffing wordt verleend. Deze ontheffing
komt overeen met datgene wat daarover op dit moment in de Zfw is geregeld.
In mijn brief naar aanleiding van uw nadere vragen én in het wetgevingsoverleg
heb ik al aangegeven waarom ik een dergelijk verbod onwenselijk acht. Ik maak
graag van de gelegenheid gebruik om u er op te wijzen dat een verbod op het
hebben van eigen instellingen voor naturaverzekeraars mogelijk spanning zou
oproepen met de Europese richtlijnen schadeverzekering. Het kenmerk van een
naturaverzekering is immers dat de verzekeraar indien het verzekerde risico
is ingetreden, de verzekerde prestatie in natura aan de verzekerde levert.
In casu dient een zorgverzekeraar bij intreden van een zorgbehoefte
die verzekerde zorg aan de verzekerde te leveren, waarop de verzekerde is
aangewezen. Hij kan daaraan voldoen door de zorg zelf te leveren, of deze,
op basis van een inkoopovereenkomst, voor zijn rekening door een zorgaanbieder
te leveren. Een verbod op de eerste methode van levering kan niet vanuit het
algemeen belang worden gerechtvaardigd, en zal derhalve een ontoelaatbare
inperking van de Europeesrechtelijke vrijheden van de verzekeraar betekenen.
Het amendement Heemskerk is ingegeven door de gedachte dat voorkomen moet
worden dat een zorgverzekeraar door een eigen instelling of bestuurlijke of
financiële deelname in een zorginstelling het zorgaanbod in een bepaalde
regio voor (verzekerden van) andere zorgverzekeraars onbereikbaar maakt. Ik
ben het met hem eens dat dat moet worden voorkomen. In aanvulling op de bestaande
bevoegdheden van de NMa zal de Zorgautoriteit in dezen een taak krijgen. Vooral
markten in verandering kunnen immers behoefte hebben aan specifieke regels.
De Zorgautoriteit moet zorgverzekeraars – maar uiteraard ook zorgaanbieders –
met een aanmerkelijke marktmacht (marktaandeel) omwille van eerlijke concurrentie
bepaalde aanvullende verplichtingen kunnen opleggen. Dat zal ook in het wetvoorstel
Marktordening gezondheidszorg worden opgenomen. De resultaten daarvan kunnen
doorwerken in de bekostiging. Het geheel overziend ontraad ik dit amendement.Toevoeging verplichting om bij amvb regels te stellen
over de samenstelling en de werkwijze van de onafhankelijke geschilleninstantie
(Kamerstukken II, 2004/05, 29 763, nr. 18)De heer Heemskerk zou graag zien dat bij amvb nadere regels over de samenstelling
en werkwijze van de onafhankelijke geschilleninstantie worden vastgelegd.
De praktijk leert dat men in diverse economische sectoren door middel van
zelfregulering ook tot goed werkende geschillencommissies is gekomen. Ook
voor de huidige Wet op de toegang tot ziektekostenverzekeringen 1998 is door
particuliere verzekeraars een geschillencommissie in het leven geroepen. Deze
geschillencommissie functioneert uitstekend, ondanks het ontbreken van regelgeving
over samenstelling of werkwijze. Ik vind het niet verstandig allerlei zaken
te gaan voorschrijven en vastleggen die in de dagelijkse praktijk ook zonder
wettelijke dwang goed blijken te gaan. Daarom ontraad ik dit amendement.Schrappen artikel 119 (Kamerstukken II, 2004/05, 29 763,
nr. 25)De leden Tonkens, Kant en Heemskerk (GL, SP, PvdA) stellen in hun amendement
voor artikel 119 te schrappen. Dit artikel 119 bepaalt dat de bevoegdheden
van de Algemene Rekenkamer niet gelden ten aanzien van de wijze waarop zorgverzekeraars
hun middelen aanwenden.Het toezicht op de vraag of de zorgverzekeraars hun in de Zorgverzekeringswet
neergelegde verplichtingen op rechtmatige wijze nakomen, is op grond van het
wetsvoorstel belegd bij het CTZ (in de toekomst: Zorgautoriteit). Het gaat
daarbij onder meer om de vraag of zij hun acceptatieplicht nakomen, of zij
onder de noemer «zorgverzekering» niet meer en niet minder verzekeren
dan het wettelijk te verzekeren pakket, of zij de nominale premie niet naar
risicokenmerken van hun verzekerden differentiëren en of zij de polisvoorwaarden
nakomen. Tevens houdt het CTZ toezicht op een correcte opgave van verzekerdenaantallen
en -kenmerken door zorgverzekeraars aan het CVZ.Zorgverzekeraars kunnen zelf bepalen hoe zij hun werkzaamheden financieren.
Tevens mogen zij vrije winstbestemming hebben, zolang hun verzekerden krijgen
waar zij ingevolge de zorgpolis recht op hebben. Toezicht op de rechtmatigheid
van de bestedingen zou dan ook zinledig zijn: iedere besteding zou immers
rechtmatig moeten worden geacht. Het CTZ houdt dan ook geen toezicht op de
doelmatigheid en de rechtmatigheid van de bestedingen van zorgverzekeraars.
Daarbij aansluitend zijn in artikel 119 ook de onderzoeksbevoegdheden
van de Algemene Rekenkamer krachtens artikel 91 van de Comptabiliteitswet
(uitsluitend) op dit punt uitgesloten. Ik wil het amendement daarom ontraden.Mogelijk ten overvloede wijs ik erop dat de onderzoeksbevoegdheid van
de Rekenkamer met betrekking tot overige aspecten, zoals naleving van de wettelijke
verplichtingen zoals hierboven genoemd niet door artikel 119 worden geraakt.BIJLAGE 1Samenstelling en toeslagen FKG's en DKG's, 2005Samenstelling en toeslagen FKG's, 2005FKGToeslag (in €)Omschrijving van de Farmaceutische kostengroep0– 179niet ingedeeld 11 102cara21 315epilepsie 31 849ziekte
van Crohn/colitus ulcerosa 41 784hartaandoeningen52 492Reuma 62 888Parkinson73 127diabetes
I 84 710transplantaties94 839cystic
fibrosis/pancreas aandoeningen107 394neuromusculaire
aandoeningen1110 088HIV/AIDS126 322nier-aandoeningenSamenstelling en toeslagen DKG's, 2005DKGToeslag (in €)Omschrijving van de diagnosegroep1313 685(Thuis)hemodialyse128 563Thuisbeademing Orgaan of weefsel dat door transplantatie
is vervangen Pneumoconiosen, andere longziekten door externe prikkels, bronchiëctasie
Maligne neoplasma lymfatisch en bloedvormend weefsel Fractuur van de wervelkolom
met ruggenmergletsel 118 478Maligne neoplasma oesofagus/lever/pancreas Metastasen106 130Nierziekten, nefritis, nefrotisch syndroom en
nefrose Maligne neoplasma hersenen en zenuwstelsel Diabetes met chronische
complicaties Longkanker Immuundeficiënties, bloedziekten Chronisch ulcus
van de huid95 736(Sub)acute levercelnecrose, gevolgen van chronische
leverziekte Maligne neoplasma mondholte/farynx/tractus respiratorius Maligne
neoplasma maag/dunne darm/overige tractus digestivus Chronische obstructieve
longziekten (COPD) Maligne neoplasma van rectum 84 749HIV/AIDS Chronische leverziekte en -cirrose, overige
leveraandoeningen Maligne neoplasma placenta/ovarium/uterusadnexa Reumatoïde
artritis en aandoeningen van bindweefsel 74 781Overige aandoeningen van het centrale zenuwstelsel
Chemotherapie (nevenverrichting) 63 844Degeneratieve ziekten van het centrale zenuwstelsel
Overige maligne neoplasma Paroxysmale supraventriculaire tachycardie Perifere
vaatziekten Maligne neoplasma blaas/nier/overige urineorganen Coma en overige
aandoeningen van de hersenen 53 329Kunstmatige lichaamsopening van de tractus digestives
Arteriosclerose Ziekten van de longcirculatie, hartdecompensatie Ziekten van
het pancreas, absorptiestoornissen van de darm42 767Subarachnoïdale, (overige) intracerebrale
bloedingen Acuut gewrichtsreuma, chronische reumatische hartaandoeningen Benigne
neoplasma hersenen en zenuwstelsel Maagaandoeningen en overige aandoeningen
duodenum Ernstige congenitale afwijkingen Enteritis regionalis, idiopathische
proctocolitis Hypertensie met complicaties Maligne neoplasma van het colon
Aneurysma van de aorta en overige aneurysma Beroerte Cardio-respiratory failure
en shock32 505Infecties van bot Maligne neoplasma prostaat/testis/mannelijke
geslachtsorganen Afsluiting en stenose van precerebrale arteriën Radiotherapie
(nevenverrichting) Overige (sub)acute vormen van ischemische hartziekten Ziekten
van de oesofagus 22 108Darmdivertikels Epilepsie, convulsies Arteriële,
overige veneuze embolie en trombose Borstkanker Diabetes mellitus zonder/met
niet gespecificeerde complicaties Maligne neoplasma uterus/cervix/vrouwelijke
geslachtsorganen Intracranieel letsel zonder schedelfractuur Angina pectoris
Post en acuut myocard infarct Overige vormen van chronische ischemische hartaandoeningen
Astma Ulcus ventricoli, -duodeni, -pepticum, -gastrojejunalis Inwendig letsel
van borst, buik en bekken, traumatische amputatie, brandwonden11 241Diabetes mellitus met acute complicaties Osteo-artrose
Atrium fibrilleren en «flutter» Geleidingsstoornissen en hart
dysritmieënBIJLAGE 2Overzicht gedelegeerde regelgeving1Ex Art. Onderwerp  Bij algemene
maatregel van bestuur11Te verzekeren prestaties
(in concept gereed) met daarin de mogelijkheid om bij ministeriële regeling
nadere regels te stellen ten aanzien van de inhoud en omvang van (bepaalde
vormen van) de verzekerde zorg, de indicatie voor bepaalde zorg en de vergoeding
van en/of eigen bijdragen voor de verzekerde zorg 12Naturaverplichting
(K)18Collectiviteiten (K) 22No-claim-teruggave
(in concept gereed) 28Invloed van verzekerden
op beleid zorgverzekeraars (K) 32Vereveningsbijdrage
(in concept gereed) met daarin de mogelijkheid om bij ministeriële regeling
nadere regels te stellen ten aanzien van de berekening van het normatieve
bedrag t.b.v., en de bijdrage aan, een zorgverzekeraar, de herberekening van
het normatieve bedrag t.b.v. een zorgverzekeraar en de vaststelling van de
bijdrage aan een zorgverzekeraar en aanvullende bijdragen44Aanpassingsmethode
indexcijfer werkgeversbijdrage (K)61Rechtspositie personeel
CVZ (K) 85Administratie en verificatie
sociaal-fiscaalnummer (K) 121Tijdelijke voorzieningen
bij taakverwaarlozing CVZ en CTZ (K)123Uitvoering van de
wet (K)   Bij ministeriële
regeling22Jaarlijkse herziening
indexcijfer no claim 29Bepalen aantal verzekerden
bij fusies (K) 32 Criteria vereveningsbijdrage 33 Tussentijdse toekenning
en berekening extra middelen (K) 34 Vaststelling bijdrage 35 Inrichting administratie
CVZ (K) 38 Inhoud uitvoeringsverslag
(K) 39 Middelen reservevorming40Rekening-courant en
rente van saldi 44 Jaartal indexering
en bijdragepercentage bij afwijkende periode (K) 45Vaststelling bijdragepercentage 46 Vergoeding werkgeversbijdrage 47Inkomensafhankelijke
bijdrage (K) 50Bijdrage-inkomen (K) 52Afdracht inkomensafhankelijke
bijdragen 53Heffing en invordering
inkomensafhankelijke bijdragen (K) 55Omvang bijdrage bij
rampen59Vergoedingen en rechtspositie
leden CVZ 68Verstrekken van subsidies
CVZ (K) 69Bijdrage in het buitenland
wonenden74Jaarplan, jaarrekening,
vaststelling budget etc79Inhoud en inrichting
samenvattend rapport CTZ82Openbaarmaking informatie
(K) 86Verstrekking persoons-
en medische gegevens 87Gegevensverstrekking88Onderlinge gegevensverstrekking 89Statistische gegevens 105Afzien van strafrechtelijk
voorleggen117Persoonsidentificatie   Beleidsregels32CVZ – wijze van
toepassing vereveningsregeling 34CVZ – vaststelling
vereveningsbijdrage 62Minister – werkwijze
en uitoefening taken CVZ (K) 83CVZ – administratie
zorgverzekeraars en accountantsverslag (K) 91CVZ – regels
gegevensverstrekking elektronische infrastructuur (K)BIJLAGE 3Specifieke inkomenseffectenInkomenseffecten Zorgverzekeringswet (%)Alleenstaanden  WML0,4% 110% WML0,3%  120% WML0,1%  150% WML– 0,3%  200% WML0,4%  250% WML– 1,0%  modaal0,3%  2x modaal– 1,0% ZF-grens – 1 euro0,4%  ZF-grens + 1 euro– 1,2% Eenoudergezinnen  WML– 1,0% 110% WML– 1,0%  120% WML0,5%  150% WML2,0%  200% WML0,0%  250% WML4,6% modaal2,2%  2x modaal3,3%  ZF-grens – 1 euro0,0%  ZF-grens + 1 euro5,4% Alleenverdieners zonder kinderen  WML– 0,3%  110% WML– 0,5%  120% WML– 0,6%  150% WML– 0,9%  200% WML– 1,4%  250% WML– 0,1%  modaal– 1,1%  2x modaal– 0,1%  ZF-grens – 1 euro– 1,4% ZF-grens + 1 euro1,1%  Alleenverdieners met kinderen  WML– 0,4%  110% WML0,6% 120% WML0,5%  150% WML0,1%  200% WML– 1,9%  250% WML4,0%  modaal– 0,2% 2x modaal3,0%  ZF-grens – 1 euro– 1,9% ZF-grens + 1 euro5,8%    Tweeverdieners zonder kinderen  modaal + 50% WML– 1,4%  modaal + 70% WML– 1,2%  modaal + 90% WML– 0,8% modaal + modaal0,3%  2x modaal + 50% WML– 2,0%  2x modaal + 70% WML– 1,7%  2x modaal + 90% WML– 1,4%  2x modaal + modaal– 0,5% Tweeverdieners met kinderen  modaal + 50% WML– 1,3%  modaal + 70% WML– 0,6%  modaal + 90% WML– 0,3%  modaal + 1/2 modaal– 0,3% 2x modaal + 50% WML1,5%  2x modaal + 70% WML1,9%  2x modaal + 90% WML2,0%  2x modaal + 1/2 modaal2,0%  AOW alleenstaand0,0% sociaal minimum0,9%  AOW+ 50001,1%  AOW + 10 0000,5%  AOW + 15 000– 0,4%  ZF-grens – 1 euro0,2%  ZF-grens + 1 euro1,7%  AOW gehuwd  sociaal minimum– 0,8%  AOW+ 5000– 0,1%  AOW + 10 0006,5%  AOW + 15 0004,8%  ZF-grens – 1 euro– 0,4% ZF-grens + 1 euro11,4% XNoot1Zie bijlage 1 voor de samenstelling en toeslagen van de DKG's en DKG.XNoot1SEO, Werkgeversbijdrage particuliere ziektekostenverzekering, Amsterdam,
2002.XNoot1Met overgangsbeleid is bedoeld de overgang van de ziekenfondsverzekering,
de amtbelijke regelingen en de particuliere verzekering naar een zorgverzekering.XNoot1De overheid kent de volgende sectoren: onderwijs, rechterlijke macht,
politie, defensie, rijk, gemeenten, provincies, waterschappen en academische
ziekenhuizen.XNoot2Met totale inkomenseffecten zijn hier bedoeld de inkomenseffecten van
de invoering van de Zorgverzekeringswet inclusief de compensatie via de zorgtoeslag
en de fiscale compensatie.XNoot1Deze drie instanties zijn:* in eerste aanleg: kantonrechter of rechtbank;* hoger beroep: gerechtshof;* cassatie: Hoge Raad.XNoot1K = kan-bepaling, wettelijke formulering is dat regels kunnen worden gesteld. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-29762-15.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl