Verdrag tussen Nederland en Estland inzake wederzijdse administratieve bijstand tbv toepassing douanewetgeving; Brief minister inzake stilzwijgende goedkeuring van verdrag met Estland over wederzijdse bijstand in douanezaken
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 24620, nr. 1

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

05-03-1996

Eerste en Tweede Kamer der Staten-Generaal

1995-1996

24620 nr. 1;204

27-02-1996

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningTOELICHTENDE NOTA 1. Algemeen2. Artikelsgewiize toelichting Artikel 1Artikel 2Artikel 3Artikel 4Artikel 5Artikel 6Artikel 7Artikel 8Artikel 9Artikel 10Artikel 11Artikel 12Artikel 13Artikel 14Artikel 15Artikel 16Artikel 17Artikel 18Artikel 193. Koninkrijkspositie
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 24620Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 32 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
24 620Verdrag tussen het Koninkrijk der Nederlanden en de Republiek Estland
inzake wederzijdse administratieve bijstand ten behoeve van de juiste toepassing
van de douanewetgeving en de voorkoming, opsporing en bestrijding van inbreuken
op de douanewetgeving, met Bijlage; 's-Gravenhage, 11 oktober 1995nr. 1nr. 204BRIEF VAN DE MINISTER VAN BUITENLANDSE ZAKENAan de Voorzitters van de Eerste en van de Tweede Kamer der Staten-Generaal's-Gravenhage,27 februari 1996Ter griffie van de Eerste en van de Tweede Kamer der Staten-Generaal ontvangen
op 28 februari 1996. De wens dat het verdrag aan de uitdrukkelijke goedkeuring
van de Staten-Generaal wordt onderworpen kan door of namens één
van de Kamers of door ten minste vijftien leden van de Eerste Kamer dan wel
dertig leden van de Tweede Kamer te kennen worden gegeven uiterlijk op 29
maart 1996.Overeenkomstig het bepaalde in artikel 2, eerste lid, en artikel
5, eerste lid, van de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen, de Raad
van State gehoord, heb ik de eer U hierbij ter stilzwijgende goedkeuring over
te leggen het op 11 oktober 1995 te 's-Gravenhage tot stand gekomen Verdrag
tussen het Koninkrijk der Nederlanden en de Republiek Estland inzake wederzijdse
administratieve bijstand ten behoeve van de juiste toepassing van de douanewetgeving
en de voorkoming, opsporing en bestrijding van inbreuken op de douanewetgeving,
met Bijlage (Trb. 1995, 262).1Een toelichtende nota bij dit verdrag treft U eveneens hierbij aan.De goedkeuring wordt alleen voor Nederland gevraagd. De Minister van Buitenlandse Zaken,H. A. F. M. O. van Mierlo TOELICHTENDE NOTA 1. AlgemeenHet advies van de Raad van State wordt niet openbaar gemaakt omdat het
uitsluitend opmerkingen van redactionele aard bevat (artikel 25a, vierde lid,
onder b, 1 van de Wet op de Raad van State).In 1994 hebben besprekingen plaatsgevonden
tussen de douane-administraties van Nederland en Estland om te komen tot een
verdrag inzake wederzijdse administratieve bijstand in douanezaken.Beide landen hebben er, gezien de groeiende omvang en verdere intensivering
van hun economische betrekkingen, belang bij dat het toezicht op de naleving
van de douanewetgeving op de meest effectieve wijze geschiedt. De groei is
een gevolg van het uiteenvallen van de voormalige Sovjet Unie in verschillende
onafhankelijke landen die nu voor een belangrijk deel het vervoer van goederen
naar Nederland via de Baltische Staten laten verlopen. Dit vraagt om een betere
samenwerking tussen de betrokken landen, niet alleen op het gebied van het
toezicht op de naleving van de douanewetgeving doch eveneens op het gebied
van de voorkoming, opsporing en bestrijding van inbreuken op die douanewetgeving.
Het thans voorliggende verdrag beoogt op genoemde gebieden de basis te zijn
voor een nauwe administratieve samenwerking die de territoriale beperktheid
doorbreekt die in het algemeen het kenmerk is van nationale douanewetgevingen.Gelet op de aspecten van vertrouwelijkheid bij informatie-uitwisseling,
de persoonsbescherming en de rechtsbescherming van ambtenaren, die bij de
samenwerking op het gebied van douane een rol spelen is – naar algemene
internationale opvatting – de verdragsvorm vereist.Besprekingen met betrekking tot een verdrag inzake wederzijdse administratieve
bijstand hebben niet alleen plaatsgevonden met Estland doch ook met de andere
twee Baltische Staten, Letland en Litouwen.Het verdrag komt wat betreft de inhoud goeddeels overeen met eerder door
ons land gesloten bilaterale verdragen terzake, te weten:– de op 20 december 1983 te Oslo tot stand gekomen Overeenkomst
tussen het Koninkrijk der Nederlanden en het Koninkrijk Noorwegen inzake wederzijdse
administratieve bijstand in douanezaken (Trb. 1984, 8);– de op 4 april 1984 te 's-Gravenhage tot stand gekomen Overeenkomst
tussen het Koninkrijk der Nederlanden en de Republiek Finland inzake wederzijdse
bijstand in douanezaken (Trb. 1984, 39); en– de op 20 maart 1985 te Stockholm tot stand gekomen Overeenkomst
tussen het Koninkrijk der Nederlanden en het Koninkrijk Zweden inzake wederzijdse
bijstand in douanezaken (Trb. 1985, 64).Het onderhavige verdrag wijkt qua opzet en bewoordingen echter aanzienlijk
af van voornoemde verdragen omdat het is gebaseerd op een recent – door
de Internationale Douaneraad (IDR), die onlangs de naam heeft aangenomen van
de Wereld Douane Organisatie (WDO) – ontwikkeld modelverdrag. Het is
internationaal gebruikelijk om voor de onderhandelingen bij de verdragen tot
voorkoming van dubbele belasting het model-verdrag van de Organisatie voor
Economische Samenwerking en Ontwikkeling tot uitgangspunt te nemen. Het nieuwe
model-verdrag van de WDO moet een soortgelijke rol gaan spelen voor de onderhandelingen
bij bilaterale verdragen inzake wederzijdse administratieve bijstand in douanezaken.
De bepalingen van het nieuwe model-verdrag zijn met consistent gebruik van
terminologie geredigeerd en zijn in grote lijnen afgestemd op de laatste inzichten
op het gebied van bijvoorbeeld de bescherming van de persoonlijke levenssfeer
en de doelbinding (het gebruik dat van op grond van dit verdrag verkregen
gegevens mag worden gemaakt).Het onderhavige verdrag strekt tot het wederzijds verlenen van administratieve
bijstand:a. ter verzekering van de juiste naleving van de wettelijke bepalingen
en voorschriften inzake de in-, uit- en doorvoer van goederen; b. ter voorkoming, opsporing en bestrijding van inbreuken op de onder
a. bedoelde bepalingen en voorschriften;Het verdrag regelt nauwkeurig hoever de samenwerking strekt en beperkt
zich daarbij tot de maatregelen die voor een doeltreffende samenwerking noodzakelijk
zijn. De samenwerking beperkt zich uitdrukkelijk tot deze administratieve
bijstand en bestrijkt niet het terrein van de tussen rechterlijke autoriteiten
te verlenen internationale rechtshulp in strafzaken.Het onderhavige verdrag heeft aanknopingspunten met de exclusieve handelspolitieke
bevoegdheden van de Europese Gemeenschap. Het voorziet in een wezenlijke behoefte
omdat de administratieve samenwerking in douanezaken tussen EU-lid-staten
en derde landen in gemeenschappelijk kader slechts gedeeltelijk geregeld is
en voor zover er akkoorden bestaan, deze alleen de hoofdlijnen betreffen.
De lid-staten met belangrijke handelsstromen of handelsstromen waaraan bijzondere
risicos kleven, sluiten dan ook nog frequent bilaterale verdragen om in de
nog bestaande leemten te voorzien dan wel om aanvullende regelingen te treffen,
die op de bilaterale relatie zijn toegesneden. De Verordening (EEG) nr. 1468/81
van de Raad van Europese Gemeenschappen van 19 mei 1981 betreffende de wederzijdse
administratieve bijstand tussen de administratieve autoriteiten van de lid-staten
en de samenwerking tussen deze autoriteiten en de Commissie met het oog op
de juiste toepassing van de douane- en landbouwvoorschriften (PbEG L 144)
gaat dan ook nadrukkelijk uit van de mogelijkheid dat afzonderlijke lid-staten
bilaterale afspraken met derde landen aangaan.Ook de handelspolitieke verdragen van de Europese Unie met de Baltische
staten gaan uit van deze mogelijkheid. Het verdrag zal overigens, conform
genoemde verordening na ondertekening bij de Commissie worden aangemeld.Douane-verdragen dienen primair voor het verzamelen van informatie omtrent
het verloop van de internationale goederenstromen. Wanneer zich een vermoeden
van onregelmatigheden voordoet wordt een verzoek om bijstand gericht aan de
douane-administratie van het andere land dat betrokken is bij de betreffende
goederentransacties. De douane-administratie van het verzoekende land zal
op basis van de verkregen gegevens een nader administratief onderzoek instellen
dat kan uitmonden in een administratieve correctie en/of administratieve sanctie
dan wel – onder daarvoor geldende voorwaarden – in een strafvervolging.Dit kan zich voordoen indien bij dat onderzoek een concrete verdenking
ontstaat dat een bepaalde persoon (de verdachte) een strafbaar feit heeft
begaan.In dat geval wordt het terrein van administratieve bijstand verlaten en
treedt daarvoor in de plaats bijstandsverlening via de kanalen van de rechtshulp
waarbij de verdachte aanspraak kan maken op de waarborgen in het kader van
een strafvervolging. Het onderhavige verdrag treedt terug zodra een specifieke
regeling in het kader van de rechtshulp aanwezig is. 2. Artikelsgewiize toelichting Artikel 1De term «douane-administratie» in het verdrag heeft, althans
wat Nederland betreft, een gekwalificeerde betekenis.Voor ons land wordt daaronder verstaan de centrale nationale administratieve
autoriteit welke belast is met de uitvoering van de regelingen waarop de in
dit verdrag omschreven samenwerking betrekking heeft. Dit zal in een aantal
gevallen de nationale douanedienst zijn, doch niet van alle hier bedoelde
regelingen is de uitvoering in ons land uitsluitend aan de douanedienst
opgedragen. In artikel 1, onderdeel 1, worden de bij de bijstand betrokken
diensten aangeduid.De Nederlandse diensten die in de eerste plaats in aanmerking komen voor
samenwerking in de zin van het verdrag zijn: de Douane, de Fiscale Inlichtingen
en Opsporingsdienst van het Ministerie van Financiën, de Algemene Inspectiedienst
van het Ministerie van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij en de Economische
Controledienst van het Ministerie van Economische Zaken. Ook andere diensten
met specifieke controle- en opsporingstaken kunnen in voorkomende gevallen
in het kader van dit verdrag bij de samenwerking betrokken zijn, zoals bijvoorbeeld
de Inspectie Milieuhygiëne voor wat betreft de handhaving van de milieuwetgeving
(afvalstoffen). De bevoegde douane-autoriteit in Estland is de Nationale Douane
Raad dan wel een ander lichaam dat gemachtigd is de douane-taken te verrichten
die thans door de genoemde raad worden verricht. Deze bepaling voorkomt dat
het verdrag zou moeten worden gewijzigd indien de Nationale Douane Raad van
Estland taken overdraagt aan een andere – daartoe aangewezen –
uitvoerende dienst.Het begrip «douanewetgeving» heeft, evenals het begrip «douane-administratie»,
in het verdrag een ruimere betekenis dan die welke daaraan in het algemeen
wordt toegekend. Onder de werking van het verdrag vallen ten gevolge van deze
ruime definitie van de term «douanewetgeving» regelingen inzake
de in-, uit- en doorvoer van goederen, hoofdzakelijk betreffende:a. douanerechten alsmede omzetbelasting en accijnzen geheven ter zake
van de invoer;b. landbouwheffingen en -restituties;c. anti-dumpingrechten;d. verboden, beperkingen en controlemaatregelen inzake het grensoverschrijdende
goederenverkeer ter bescherming van economische (landbouw-economische daaronder
begrepen), culturele, veterinaire en phytosanitaire belangen en ter bescherming
van de binnenlandse veiligheid en van de volksgezondheid.In het vijfde lid is voorts een definitie van «persoonsgegevens»
opgenomen, die is ontleend aan het op 28 januari 1981 te Straatsburg tot stand
gekomen Verdrag tot bescherming van personen met betrekking tot de geautomatiseerde
verwerking van persoonsgegevens (Trb. 1988, 7). De overige definities betreffen termen die in het verdrag regelmatig worden
gebruikt en beogen redactionele complicaties in de tekst van het verdrag te
voorkomen. Artikel 2Conform hetgeen in het algemene deel van de toelichting al is gememoreerd,
strekt de in dit verdrag voorziene bijstand tot het verzekeren van de juiste
toepassing van de douanewetten en tot het voorkomen, opsporen en bestrijden
van inbreuken op deze douanewetten. De praktische uitvoering van de bijstand
zal geschieden conform de wetgeving en de administratieve bepalingen van de
verdragsluitende partij die de bijstand verleent. De in dit artikel opgenomen
beperking betreft zowel de juridische als de feitelijke mogelijkheid om bijstand
te verlenen (de grenzen van de bevoegdheden en van de beschikbare menskracht
en middelen). Uitdrukkelijk is verder vastgelegd dat het verdrag slechts voorziet
in het verlenen van wederzijdse administratieve bijstand tussen de verdragsluitende
partijen. Particulieren kunnen aan het verdrag niet het recht ontlenen om
bewijs te verkrijgen, achter te houden of uit te sluiten of de uitvoering
van een verzoek om bijstand te belemmeren.Wanneer de bijstand met betrekking tot de in dit verdrag geregelde aangelegenheden
dient te worden verleend in overeenstemming met een ander samenwerkingsverdrag
tussen beide landen, informeren partijen elkaar welke andere nationale autoriteiten
zich daarmee bezig houden. Het aangezochte land leidt het verzoek
dus niet rechtstreeks door naar de andere nationale autoriteit doch stelt
de verzoekende autoriteit in de gelegenheid zich voor bijstand tot de juiste
autoriteit te wenden. Artikel 3Deze bepaling regelt het verlenen van bijstand terzake van de toepassing
van de douanewetten voor zover het betreft het verstrekken van informatie.
Op verzoek worden gegevens medegedeeld welke in het bijzonder de vaststelling
van de oorsprong, de waarde en de aard van goederen en de toepassing van maatregelen
inzake in- en uitvoerverboden en -beperkingen vergemakkelijken. Het gaat hierbij
niet alleen om gegevens welke de aangezochte administratie voorhanden heeft.
Indien deze administratie niet over de gevraagde informatie beschikt, is zij
op grond van het bepaalde in artikel 10, vierde lid, verplicht ter verkrijging
van die gegevens een onderzoek in te stellen.De douane-administratie van de aangezochte staat verricht het onderzoek
ten behoeve van de andere staat alsof het werd ingesteld ten behoeve van haarzelf
of op verzoek van een andere autoriteit van haar eigen staat. Artikel 4Dit artikel regelt dat de douane-administraties elkaar op verzoek alle
mogelijke informatie zullen verstrekken over de douanewetgeving en de douaneregelingen
die van toepassing zijn in hun douanegebied. Uitdrukkelijk wordt daarbij bepaald
dat de douane-administraties elkaar onverwijld en op eigen initiatief op de
hoogte zullen stellen van nieuw ontwikkelde technieken waarmee douanefraudes
effectief kunnen worden bestreden alsmede van gebleken nieuwe vormen van douanefraude. Artikel 5Dit artikel voorziet onder a en b in het verstrekken van inlichtingen
omtrent het rechtmatig uitvoeren van in het andere land ingevoerde goederen
dan wel het rechtmatig invoeren van goederen die uit het andere land zijn
uitgevoerd.Bij uitvoer wordt dikwijls een gunstige behandeling toegestaan. Zo kan
een verrekening van belasting of een restitutie, dan wel een ontheffing van
een uitvoerverbod worden toegepast, al dan niet afhankelijk van een bepaalde
bestemming. Twijfel of goederen werkelijk naar een andere staat zijn uitgevoerd
kan worden weggenomen wanneer de douane-administratie van die staat verklaart
dat de goederen op regelmatige wijze het grondgebied van die staat zijn binnengebracht
en onder welke douaneregeling zij eventueel zijn gebracht. Artikel 6De douane-administraties houden op verzoek op hun grondgebied een bijzonder
toezicht op de in dit artikel genoemde vervoermiddelen, plaatsen en bewegingen
van personen en goederen, waaruit fraude ten nadele van de andere verdragsluitende
staat zou kunnen voortvloeien. Voor de toepassing van dit artikel is van belang
hetgeen in artikel 2, tweede lid, is bepaald met betrekking tot de juridische
en feitelijke beperking van de mogelijkheid om bijstand te verlenen omdat
een dergelijk toezicht bijzonder arbeidsintensief kan zijn en ingrijpend kan
zijn voor de belanghebbende. Artikel 7Deze bepalingen bevatten maatregelen welke ten doel hebben de voorkoming
en/of opsporing van inbreuken op douanewetten te vergemakkelijken. Ingevolge
het eerste lid delen de douaneadministraties elkaar concrete gegevens ten
aanzien van verdachte handelingen mede en wisselen algemene inlichtingen uit,
in het bijzonder betreffende hun gebleken nieuwe smokkelmethoden en daarbij
gebruikte hulpmiddelen.In het tweede lid is bepaald dat in gevallen die tot ernstige schade voor
bijvoorbeeld de economie, de openbare gezondheid, de openbare veiligheid of
enig ander vitaal belang van de andere verdragspartij zouden kunnen leiden,
informatie zo snel mogelijk op eigen initiatief wordt verstrekt. Artikel 8Originele documenten zullen slechts worden gevraagd in gevallen waarin
kopieën onvoldoende zijn. De originelen mogen slechts worden gebruikt
voorzover daardoor aan de rechten van de verstrekkende administratie en van
eventuele derden geen afbreuk wordt gedaan. Zij dienen zo spoedig mogelijk
aan de verstrekkende douane-administratie te worden teruggegeven.Alle gegevens die voor het begrijpen en gebruiken van de op grond van
het verdrag aangeleverde informatie noodzakelijk zijn, zoals bijvoorbeeld
het type en de versie van de gebruikte software, zullen tezamen met die informatie
worden aangeleverd. Artikel 9Op verzoek kan de aangezochte staat haar ambtenaren in staat stellen om
ter zake van een inbreuk op de douanewetgeving als deskundige of als getuige
te verschijnen voor een rechterlijke instantie van de verzoekende staat. Artikel 10Het eerste lid van dit artikel bevat het beginsel dat een douane-administratie
op grond van dit verdrag slechts bijstand verleent aan de andere douane-administratie.De overige leden van dit artikel stellen de voorwaarden waaraan een verzoek
om bijstand moet voldoen. Zo dient een douane-administratie een lijst op te
maken van haar ambtenaren aan wie de informatie mag worden medegedeeld en
moet zij deze lijst aan de andere douane-administratie doen toekomen.Een verzoek om toepassing van een bepaalde bijzondere procedure zal door
de aangezochte staat worden ingewilligd met inachtneming van haar nationale
wettelijke en administratieve bepalingen. Artikel 11Indien de aangezochte douane-administratie niet over de gevraagde informatie
beschikt, stelt zij een onderzoek in om de informatie te verkrijgen, dan wel
draagt zij het desbetreffende verzoek over aan een andere bevoegde autoriteit
in haar land. Het onderzoek omvat onder andere het optekenen van verklaringen
van personen van wie in verband met inbreuken op de douanewetgeving informatie
wordt gevraagd en van getuigen- en deskundigenverklaringen. Artikel 12Dit artikel bepaalt in welke gevallen ambtenaren van de douane-administratie
van de verzoekende staat aanwezig mogen zijn op het grondgebied van de aangezochte
staat. Voor al deze gevallen geldt dat een voorafgaand schriftelijk verzoek
moet worden ingewilligd, eventueel onder daartoe nader te stellen voorwaarden.Met goedvinden van de aangezochte staat en onder door haar te stellen
voorwaarden kunnen opsporingsambtenaren van de verzoekende staat bij een onderzoek
aanwezig zijn. Zij nemen niet actief aan het onderzoek deel. Het onderzoek
wordt verricht door en onder verantwoordelijkheid van de ambtenaren van de
aangezochte staat.De ambtenaren van de verzoekende staat, moeten wanneer zij op het grondgebied
van de andere staat aanwezig zijn, te allen tijde hun ambtelijke hoedanigheid
kunnen aantonen. Gedurende hun verblijf in de aangezochte staat genieten zij
dezelfde rechtsbescherming als die aan de eigen douane-ambtenaren van de aangezochte
staat wordt verleend op grond van de aldaar geldende wetgeving. Artikel 13Aangezien de in het verdrag bedoelde informatie dikwijls van vertrouwelijke
aard is, moet voor misbruik daarvan worden gewaakt. Daarom bepaalt dit artikel
de voorwaarden voor het gebruik.Het eerste lid bepaalt dat de verkregen informatie slechts voor de doeleinden
van dit verdrag mag worden gebruikt en dan nog slechts door de douane-administraties.
Gebruik van de informatie voor andere doeleinden of door andere autoriteiten
is niet toegestaan behoudens met de uitdrukkelijke goedkeuring van de douane-administratie
die de informatie verstrekt. Indien de wetgeving van de douane-administratie
die de informatie verstrekt dat voorschrijft, is voor het gebruik van die
informatie in strafzaken voorafgaande toestemming vereist van het openbaar
ministerie dan van wel de rechterlijke autoriteit in de aangezochte staat.In afwijking van het eerste lid kunnen, indien de wetgeving van de verzoekende
staat daartoe verplicht, gegevens worden gebruikt of openbaar gemaakt in het
kader van een strafrechtelijke vervolging door de justitiële autoriteiten
van de verzoekende staat. Van een dergelijk beoogd gebruik zal de douane-administratie
die de informatie verstrekt vooraf op de hoogte moeten worden gesteld.Het derde lid geeft aan dat in de staat die de informatie ontvangt minimaal
hetzelfde niveau van geheimhouding en gegevensbescherming van toepassing is
op de ontvangen inlichtingen en documenten als op soortgelijke informatie
van de eigen administratie.Het vierde lid van het artikel regelt de verhouding van het verdrag tot
de Europese regelgeving, met name voornoemde Verordening (EEG) nr. 1468/81.
In deze verordening is in de artikelen 14 en 14 bis een verplichting voor
lid-staten opgenomen om onder bepaalde omstandigheden (ook van derde landen
verkregen) informatie door te geven aan de Europese Commissie en andere lidstaten.Van elke informatieverstrekking aan de Europese Commissie en aan andere
lid-staten zal Estland door Nederland vooraf op de hoogte worden gesteld. Artikel 14In dit artikel wordt verwezen naar de bijlage die een integraal onderdeel
uitmaakt van dit verdrag. Daarin is een regeling opgenomen die voor de op
grond van dit verdrag uit te wisselen persoonlijke gegevens een bepaald niveau
van bescherming garandeert. Het tweede lid schort de uitwisseling van persoonlijke gegevens op grond
van dit verdrag op totdat beide partijen in hun nationale wetgeving terzake
regelingen hebben getroffen op een niveau dat voldoet aan de in de bijlage
opgenomen basisbeginselen. Deze bepaling heeft ten doel te voorkomen dat een
onevenwichtige situatie ontstaat ten gevolge van het feit dat Nederland wel
doch Estland tot op heden geen wettelijke regeling ter bescherming van persoonlijke
gegevens kent. In Nederland zijn deze regels in de nationale wetgeving onder
andere opgenomen in de Wet op de persoonsregistraties, terwijl ook in de uitvoeringssfeer
administratieve regelingen zijn getroffen. Van de zijde van het Ministerie
van Justitie is toegezegd dat Nederland Estland desgevraagd bij het opstellen
van een administratieve regeling op het gebied van de bescherming van persoonsgegevens
bijstand zal verlenen.Zodra het eerder genoemde Verdrag ter bescherming van personen met betrekking
tot automatische verwerking van persoonsgegevens en de – op grond van
dit verdrag – vereiste nationale wettelijke en administratieve regelingen
van kracht zijn geworden, zullen die bepalingen van toepassing zijn op de
uitwisseling van persoonsgegevens op grond van het onderhavige verdrag.Het vierde lid bepaalt uitdrukkelijk dat de in dit artikel en in de bijlage
neergelegde beginselen een minimumniveau van privacy-bescherming bevatten.
Uitdrukkelijk wordt de mogelijkheid opengelaten dat een verdragsluitende partij
betrokkenen een ruimere mate van bescherming biedt. Artikel 15Het eerste lid betreft bijzondere gevallen waarin bijstand geheel of gedeeltelijk
kan worden geweigerd. Bijstand kan niet alleen geheel of gedeeltelijk worden
geweigerd in gevallen dat sprake is van de schending van een openbaar belang
doch ook indien met de uitwisseling van informatie (particuliere) industriële,
commerciële of beroepsgeheimen geschonden zouden kunnen worden. Zo zal
Nederland bijvoorbeeld bijstand weigeren ten behoeve van onderzoek in een
zaak die hier te lande reeds voorwerp van een strafvervolging is geweest.
Dit zou namelijk in strijd komen met het «ne bis in idem» beginsel.De bij de toepassing van het tweede lid mogelijk rijzende problemen inzake
wederkerigheid zullen met beleid moeten worden opgelost, waarbij het evenwicht
tussen de belangen van beide verdragsluitende partijen richtsnoer zal zijn.
Bij het bepalen van dit evenwicht kunnen zowel juridische als feitelijke omstandigheden
voor de uitleg van de overeengekomen wederkerigheid meespelen.Het derde lid geeft de mogelijkheid aan de aangezochte staat om bijstand
op te schorten indien daarmee een lopend onderzoek of een lopende strafvervolging
of procedure wordt doorkruist.In een dergelijk geval zal de aangezochte staat in overleg treden met
de verzoekende staat en aangeven onder welke voorwaarden en omstandigheden
de bijstand eventueel kan worden verleend.De bijstand kan door de aangezochte staat ook worden opgeschort in geval
een onevenredig beslag op de aangezochte administratie wordt gelegd.Wanneer de verzochte bijstand wordt opgeschort of geheel of gedeeltelijk
wordt geweigerd, dient de aangezochte staat aan de verzoekende staat de gronden
mede te delen waarop de opschorting of weigering is gebaseerd. Artikel 16Uit hoofde van administratieve vereenvoudiging zien de douane-administraties
af van alle vorderingen tot terugbetaling van de door hen gemaakte
kosten. Een uitzondering wordt gemaakt met betrekking tot de bedragen en vergoedingen
die zijn uitbetaald aan deskundigen, getuigen en tolken die niet in dienst
zijn van de regering. Deze kosten, die vrij hoog kunnen oplopen, worden door
de verzoekende staat aan de aangezochte staat vergoed.Indien zich laat aanzien dat met de uitvoering van het verzoek aanzienlijke
kosten gemoeid zijn of deze van buitengewone aard zijn, plegen de douane-administraties
overleg hoe het verzoek zal worden uitgevoerd en over de wijze waarop de daarmee
gepaard gaande kosten worden gedragen. Artikel 17Voor de toepassing van het verdrag wordt het wenselijk geacht dat de ambtenaren
in beide landen die belast zijn met het opsporen en bestrijden van inbreuken
op de douanewetgeving persoonlijke en rechtstreekse contacten met elkaar onderhouden.De douane-administraties zullen binnen het kader van dit verdrag daartoe
nadere regelingen vaststellen alsmede regelingen voor een soepele toepassing
van het verdrag in de praktijk. Deze uitvoeringsregels dienen te blijven binnen
het toepassingsbereik van het verdrag en mogen met name niet de vorm aannemen
van een uitvoeringsovereenkomst. Artikel 18De douane-administraties streven ernaar om eventueel optredende problemen
of twijfels betreffende de interpretatie of toepassing van het verdrag in
onderling overleg op te lossen.Indien met een dergelijk overleg geen resultaten worden bereikt dan zal
een oplossing van de problemen langs diplomatieke weg worden bewerkstelligd. Artikel 19Dit artikel regelt het territoriale toepassingsgebied van het verdrag.
Het tweede en derde lid bieden de mogelijkheid voor de Nederlandse Antillen
en Aruba om het verdrag mede te laten gelden voor hun grondgebied. 3. KoninkrijkspositieKrachtens het tweede lid van artikel 19 zal het verdrag, voor wat het
Koninkrijk betreft, alleen voor Nederland gelden.Uitbreiding van de gelding tot de Nederlandse Antillen en/of Aruba is
mogelijk. De regeringen van de Nederlandse Antillen en Aruba hebben onlangs
te kennen gegeven de vraag van medegelding van de door het Koninkrijk gesloten
douaneverdragen meer in het algemeen te zullen bestuderen. Indien de gelding
van het verdrag wordt uitgebreid tot voornoemde staten, brengt dit mee dat
de in het derde lid van artikel 19 genoemde notawisseling een verdrag vormt
in de zin van de Grondwet dat de goedkeuring van het Parlement behoeft.De Staatssecretaris van Financiën,W. A. F. G. VermeendDe Minister van Buitenlandse Zaken,H. A. F. M. O. van Mierlo XNoot1Ter inzage gelegd bij de afdeling Parlementaire Documentatie. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-24620-1.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl