Wijziging van de Wet op de jeugdzorg met betrekking tot jeugdzorg waarop aanspraak bestaat ingevolge de wet in gesloten setting (gesloten jeugdzorg); Advies en nader rapport
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-05 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 30644, nr. 4

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

17-07-2006

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2005-2006

30644 nr. 4

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamArtikel 29bArtikel 29dArtikel 29lArtikel 29mArtikel 29pArtikel 29bArtikel 29dArtikel 29lArtikel 29mArtikel 29pOndertekeningLichaamOndertekeningBijlage bij het advies van de Raad van State betreffende no. W13.05.0597/III
met redactionele kanttekeningen die de Raad in overweging geeft.
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 30644Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 54 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
30 644Wijziging van de Wet op de jeugdzorg met betrekking tot jeugdzorg waarop
aanspraak bestaat ingevolge de wet in gesloten setting (gesloten jeugdzorg)nr. 4ADVIES RAAD VAN STATE EN NADER RAPPORT1Hieronder zijn opgenomen het advies van de Raad van State d.d. 31 maart
2006 en het nader rapport d.d. 5 juli 2006, aangeboden aan de Koningin
door de staatssecretaris van Volksgezondheid, Welzijn en Sport, mede namens
de minister van Justitie. Het advies van de Raad van State is cursief afgedrukt.Bij Kabinetsmissive van 3 januari 2006, no. 05.004947, heeft
Uwe Majesteit, op voordracht van de Staatssecretaris van Volksgezondheid,
Welzijn en Sport, mede namens de Minister van Justitie, bij de Raad van State
ter overweging aanhangig gemaakt het voorstel van wet houdende wijziging van
de Wet op de jeugdzorg met betrekking tot jeugdzorg waarop aanspraak bestaat
ingevolge de wet in gesloten setting (gesloten jeugdzorg), met memorie van
toelichting.Het wetsvoorstel strekt ertoe de Wet op de jeugdzorg (Wjz) zodanig aan
te passen dat jongeren met zeer ernstige gedragsproblemen in hun bewegingsvrijheid
kunnen worden beperkt (gesloten jeugdzorg) en gedwongen kunnen worden mee
te werken aan een behandeling. Het beperken van jeugdigen in hun bewegingsvrijheid
en hen dwingen om mee te werken aan een behandeling is thans alleen mogelijk
in een justitiële jeugdinrichting (hierna: jji) op basis van de Beginselenwet
justitiële jeugdinrichtingen (hierna: Bjj) en met toepassing van een
door de kinderrechter afgegeven machtiging uithuisplaatsing op civielrechtelijke
titel2. Samenplaatsing met jeugdigen die daar
op strafrechtelijke titel zijn geplaatst, wordt echter ongewenst geacht. De
verantwoordelijkheid voor de opvang en behandeling van de civielrechtelijk
geplaatste jeugdigen wordt overgeheveld van het ministerie van Justitie naar
het ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport (VWS) en de Wjz wordt
daartoe aangepast.3 Beoogd wordt daarmee het zorgaanbod
voor de betrokken jongeren te verbeteren en tegelijkertijd samenplaatsing
met gestrafte jeugdigen te voorkomen.De Raad van State maakt naar aanleiding van het wetsvoorstel een aantal
opmerkingen met betrekking tot ondermeer de aanleiding voor het wetsvoorstel,
het capaciteitsprobleem, het onderscheid in de groep jeugdigen, de uitbreiding
tot meerderjarigen tot 23 jaar en de toetsing aan verdragen. Hij is van oordeel
dat het voorstel in verband daarmee deels nader dient te worden overwogen.Blijkens de mededeling van de Directeur van Uw Kabinet van 3 januari
2006, no. 05.004947, machtigde Uwe Majesteit de Raad van State zijn advies
inzake het bovenvermelde voorstel van wet rechtstreeks aan mij te doen toekomen.
Dit advies, gedateerd 31 maart 2006, nr. W13.05.0597/III, bied ik U hierbij
aan.Het voorstel van wet geeft de Raad van State aanleiding tot het maken
van inhoudelijke opmerkingen.1. Aanleiding voor het wetsvoorstelNaar aanleiding van signalen omtrent de ontoereikendheid van het aanbod
en de samenplaatsing van civielrechtelijk geplaatste jeugdigen met jongeren
die op strafrechtelijke titel in jji’s verblijven, is het zorgaanbod
voor jeugdigen met ernstige gedragsproblemen onderzocht.1 Daaruit blijkt dat de huidige crisisplaatsing in de opvanginrichtingen
van de jji’s veelal geen passend zorgaanbod biedt. Ook is er onvoldoende
capaciteit.Voorts blijkt uit onderzoek naar de samenplaatsing2 dat jeugdigen en hun ouders het niet gepast vinden dat jeugdigen op
civielrechtelijke titel in een justitiële jeugdinrichting worden geplaatst.Deze overwegingen zijn voor instanties die hebben geadviseerd over een
ontwerp wetsvoorstel, aanleiding geweest positief op de hoofdlijn van het
wetsvoorstel te adviseren.3De Raad vraagt aandacht voor een andere hoofdlijn in de onderzoeken, waaraan
in het wetsvoorstel geen aandacht wordt geschonken.Het betreft die analyses, die aangeven dat er wel gedragsverschillen zijn
tussen civiel- en strafrechtelijk geplaatste jongeren (verbale agressiviteit,
zelfverzekerdheid), maar dat bij een deel van de populatie de scheidslijn
tussen jongeren die wel en die niet een delict hebben gepleegd, slechts dun
is. Veel jongeren met een civielrechtelijke plaatsing in de leeftijd van vijftien
en zestien jaar zijn nog niet opgepakt vanwege een delict, maar dat is meer
een kwestie van toeval. Het betekent niet altijd dat zij geen delicten gepleegd
hebben.4De problematiek van de samenplaatsing vereist daarom een genuanceerde
benadering, omdat er ook belangrijke overeenkomsten zijn tussen de civielrechtelijk
geplaatsten en de strafrechtelijk geplaatsten. Een strikte scheiding op basis
van juridische titel gaat voorbij aan de achtergrond van de betrokken jeugdigen.
Dit komt nog duidelijker naar voren, indien wordt gelet op jongeren die in
voorlopige hechtenis worden genomen, voor wie de kinderrechter besluit om
géén straf op te leggen, maar wel besluit tot voortzetting van
het verblijf in de opvanginrichting. De voorlopige hechtenis wordt in deze
gevallen beëindigd en deze jongeren verblijven vervolgens op civielrechtelijke
titel op dezelfde plek; dit wordt ook wel aangeduid als «omzettingen».Het NIZW constateert in een op deze groep gericht onderzoek5 dat de problemen van beide groepen voor een groot deel overeenkomen.
Van belang is dat er voldoende hulpverlening (specifiek zorgaanbod) tot stand
komt. Het is minder van belang of dit nu binnen het civielrechtelijk of strafrechtelijk
kader plaatsvindt.6Bovendien leidt de Raad uit onderzoek af dat het raadzaam is de problematiek
van de jeugdigen van 0–11 jaar te onderscheiden van die van de groep
12–18 jarigen.7De Raad adviseert op de strekking van bovenvermelde onderzoeken in te
gaan.1. Aanleiding voor het wetsvoorstelMet de Raad zijn wij van oordeel dat de scheidslijn tussen strafrechtelijk
geplaatste jeugdigen en civielrechtelijk geplaatste jeugdigen vaak dun is.
Dit neemt niet weg dat het samenplaatsen van de civielrechtelijk en strafrechtelijk
geplaatsten naar de huidige maatschappelijke opvattingen als ongewenst wordt
beschouwd. Dit, hoewel het gaat om jeugdigen van wie noch de problematiek,
noch de oplossingen daarvoor wezenlijk verschillen van die van jeugdigen die
op strafrechtelijke titel in justitiële jeugdinrichtingen worden geplaatst.
Naar aanleiding van de opmerkingen van de Raad is de memorie van toelichting
aangepast in die zin dat thans duidelijk wordt gemaakt wat de aanleiding voor
het wetsvoorstel is.Overigens is het wetsvoorstel aangepast (artikel 29k, tweede lid) in die
zin dat thans wordt voorzien in de uitzonderingsmogelijkheid voor de rechter
om op verzoek van bureau jeugdzorg of de raad voor de kinderbescherming, indien
dit in het belang van de jeugdige is, jeugdigen met een machtiging op grond
van de Wet op de jeugdzorg in een justitiële jeugdinrichting te plaatsen.
De memorie van toelichting is op dit punt aangevuld. 2. Capaciteit en financieringHet wetsvoorstel impliceert een verschuiving in verantwoordelijkheid tussen
de ministeries van Justitie en VWS, hetgeen betekent dat ook een deel van
de gebouwen en het personeel van Justitie overgeheveld wordt naar VWS. Verondersteld
is dat de verschuiving budgetneutraal kan plaatsvinden.1Uiterlijk een half jaar voor de inwerkingtreding van de wetswijziging
zullen recente gegevens beschikbaar komen omtrent de capaciteit die voor de
jaren vanaf 2007 nodig is. Voorts maakt de toelichting melding van het
overhevelen van gelden van de Justitie-begroting naar de VWS-begroting in
het kader van het creëren van nieuw aanbod.Uit de toelichting blijkt niet dat, afgezien van de onlangs toegezegde
extra gelden voor de jeugdzorg, de doelstelling (voldoende capaciteit) de
komende jaren kan worden gerealiseerd.2 Het realiseren
van extra inhoudelijke zorg dient immers niet ten koste te gaan van de nu
bestaande residentiële zorg. Verder zal ook de te behandelen groep jongeren
in omvang toenemen, nu het wetsvoorstel ook voor jeugdigen tot 12 jaar en
jeugdigen boven de 18 jaar in gesloten opvang voorziet.Het vorenstaande is mede van belang voor de provincies, omdat na een overgangsperiode
van vijf jaar de provincies de aanspraken voor jeugdzorg in gesloten setting
zullen moeten kunnen waarmaken.Uit brieven van het Interprovinciaal Overleg (IPO) blijkt dat bij de provincies
zorgen bestaan over het kunnen realiseren van de te leveren zorg voor de groep
jeugdigen met een ernstige gedragsstoornis. Verder blijkt dat tijdens de voorbereiding
geen overeenstemming met het IPO kon worden bereikt.De Raad wijst in dit verband op een veel bredere operatie, waarover de
toelichting rept, die ertoe zal leiden dat er voldoende capaciteit is voor
civielrechtelijk geplaatste jeugdigen.De Raad adviseert concreter inzicht te geven in de financiering van het
voorziene beleid ter zake van de aanpak van de capaciteitsproblematiek.2. Capaciteit en financieringNaar aanleiding van de opmerkingen van de Raad ten aanzien van mogelijk
capaciteitsproblemen als gevolg van een rigide scheiding, is het overgangsrecht
aangepast in die zin dat plaatsing in een justitiële jeugdinrichting
op basis van een machtiging op grond van de Wet op de jeugdzorg gedurende
een periode van drie jaar in plaats van één jaar mogelijk zal
zijn. Dit maakt een gefaseerde overdracht van capaciteit van de justitiële
jeugdinrichtingen mogelijk. Als gevolg daarvan kan de aanspraak op verblijf
met een machtiging en op zorg gedurende dat verblijf nog niet worden geïntroduceerd.Om het recht op gesloten jeugdzorg na deze overgangsperiode waar te kunnen
maken, is het van belang dat er voldoende capaciteit voor deze doelgroep beschikbaar
komt.Om te voorkomen dat het in artikel 29k, eerste lid, bedoelde instemmingvereiste
de ontwikkeling van capaciteit in gevaar brengt, is dit vereiste vervangen
door een overlegverplichting. De ontwikkeling van deze capaciteit zou immers
in gevaar kunnen komen op het moment dat een derde partij die niet verantwoordelijk
is voor die aanspraak, in dit geval de provincie, door het inhouden van diens
instemming zou kunnen verhinderen dat de benodigde capaciteit tot stand komt.
Met het oog hierop is van de gelegenheid gebruik gemaakt om art. 27 k, eerste
lid aan te passen in die zin dat de aanwijzing pas kan geschieden na overleg
met de provincie.In verband met de opmerkingen van de Raad is bovendien de financiële
paragraaf van de memorie van toelichting uitgebreid.3. Jeugdigen tot 12 jaar en tussen 12 en 18 jaarHet wetsvoorstel heeft tot doel gesloten opvang op civielrechtelijke titel
in het kader van de Wjz mogelijk te maken voor jeugdigen onder de 12 jaar,
tussen 12 en 18 jaar en boven 18 jaar. Dat is ten opzichte van de huidige
regelingen in de Bjj een uitbreiding met de groepen boven de 18 jaar en onder
de 12 jaar. In de Bjj wordt weliswaar de leeftijd van 12 jaar niet vermeld,
maar van de grens van 12 jaar moet worden uitgegaan, omdat plaatsing alleen
mogelijk is in een van de jji’s, die in de eerste plaats bedoeld zijn
voor strafrechtelijke plaatsingen en het strafrecht alleen kan worden toegepast
als de jeugdige 12 jaar of ouder is.a. Jeugdigen tot 12 jaarWat betreft de categorie jeugdigen tot 12 jaar met zeer ernstige gedragsproblemen
is in de praktijk aandacht gevraagd voor de mogelijkheid van gesloten opname
in het kader van de Wjz.1Het wetsvoorstel maakt geen onderscheid tussen jongeren tot 12 jaar en
tussen 12 en 18 jaar, terwijl daarvoor naar de mening van de Raad wel aanleiding
bestaat teneinde de gesloten jeugdzorg, zoals voorgesteld, toe te spitsen
op de groep jeugdigen tot 12 jaar.2In dit verband wijst de Raad op het Internationale Verdrag inzake de Rechten
van het Kind (IVRK)3, dat ervan uitgaat dat kinderen
dienen op te groeien in gezinsverband. Artikel 20 IVRK regelt de bescherming
van kinderen die tijdelijk of blijvend niet in hun eigen gezin kunnen opgroeien
en legt op de staat de verplichting tot bijzondere bescherming en bijstand.
De keuze voor jeugdzorg in een gesloten setting voor met name kinderen tot
12 jaar behoeft tegen de achtergrond van het criterium van noodzakelijkheid
(«indien noodzakelijk, plaatsing in een geschikte instelling voor kinderzorg»)
ten opzichte van de gezinsvervangende zorg een dragende motivering.b. Jeugdigen tussen de 12 en 18 jaarDe Raad is van oordeel dat het voorstel voor de groep jeugdigen van 12–18
jaar in het licht van de onder 1 genoemde onderzoeken onvoldoende is gemotiveerd.Uit bovenvermelde studies valt immers niet zonder meer af te leiden dat
voor de groep 12–18 jarigen een strikte scheiding op basis van een juridische
titel (civielrechtelijke dan wel strafrechtelijke) de enige weg is. Met een
dergelijk uitgangspunt zou worden voorbijgegaan aan de overeenkomsten in zorgbehoeften.De Raad meent dat in het licht van het bovenstaande de noodzaak van het
overhevelen van de verantwoordelijkheid voor de opvang en behandeling van
de civielrechtelijk geplaatste jeugdigen tussen de 12 en 18 jaar van het ministerie
van Justitie naar het ministerie van VWS en de noodzaak om voor deze leeftijdsgroep
de opvang te regelen in de Wjz, onvoldoende zijn gemotiveerd. Daarbij wijst
de Raad er op dat vanouds de verantwoordelijkheid voor de kwaliteit van de
beveiliging van inrichtingen in het kader van vrijheidsbeneming bij de Minister
van Justitie ligt.4De Raad adviseert, het vorenstaande ter zake van de twee groepen jeugdigen
samenvattend, onderscheid te maken tussen de groep jeugdigen tot 12 jaar en
die tussen 12 en 18 jaar. Voor de jongste groep, die geheel buiten een strafrechtelijk
kader staat, zou het wetsvoorstel kunnen voorzien in een gebleken behoefte
aan een gesloten opname binnen het kader van de Wjz, waarbij, gelet op het
IVRK, de noodzaak van een gesloten opname steeds toereikend moet worden gemotiveerd.
Voor de groep 12–18 jarigen is de problematiek, zoals hierboven aangegeven,
een andere en toont de toelichting onvoldoende aan dat er geen passende mogelijkheden
zijn binnen het kader van de huidige jji’s.De Raad adviseert in het licht van het bovenstaande de noodzaak van het
wetsvoorstel van een dragende motivering te voorzien. Daarbij dient ook de
toets aan artikel 20 IVRK geëxpliciteerd te worden.3. Jeugdigen tot 12 jaar en tussen 12 en 18 jaara. Jeugdigen tot 12 jaarDe opmerking van de Raad op dit punt is aanleiding geweest tot aanpassing
van de memorie van toelichting met een passage over de relatie tussen het
voorstel van wet en het Internationale Verdrag inzake de Rechten van het Kind
(IVRK). Daarbij wordt ingegaan op de jeugdigen in de leeftijdscategorie tot
12 jaar.b. Jeugdigen tussen de 12 en 18 jaarDe opmerkingen die de Raad op dit punt heeft gemaakt heb ik in verband
gebracht met die onder punt 1. De opmerkingen zijn gezamenlijk verwerkt in
de memorie van toelichting. Zowel voor de groep onder de 12 als die tussen
de 12 en 18 jaar geldt dat de problematiek van de jeugdige zorg vereist, waaraan
deze zich niet kan onttrekken. Voor beide groepen geldt bovendien dat de samenplaatsing
van civiel- en strafrechtelijk geplaatste jeugdigen als ongewenst
wordt beschouwd. Ik kies in verband hiermee dan ook vooréén
regeling voor gesloten jeugdzorg.4. Personen van 18 jaar en ouderVrijwillige hulpverlening kan op grond van de Wjz zo nodig doorlopen tot
de leeftijd van 23 jaar. In de huidige situatie wordt het hulpverleningsproces
in gedwongen kader evenwel afgebroken op het moment dat de jongere meerderjarig
wordt, omdat bij meerderjarigheid de ondertoezichtstelling (hierna: OTS) eindigt.
Teneinde mogelijk te maken dat ook gedwongen jeugdzorg wordt voortgezet na
het 18e jaar, wordt in het voorgestelde artikel 29a, eerste lid, Wjz bepaald
dat de regeling met betrekking tot gesloten jeugdzorg niet alleen van toepassing
is op minderjarigen, maar ook op jeugdigen ten aanzien van wie op het tijdstip
waarop zij meerderjarig werden, een machtiging gold. Ter motivering wordt
er in de memorie van toelichting op gewezen dat thans jongeren van zestien
en zeventien jaar al niet meer gedwongen worden opgenomen omdat die hulpverlening
binnen de relatief korte termijn die nog rest, niet kan worden afgemaakt waardoor
de hulpverlening zeer aan effectiviteit inboet. Dit is noch in het belang
van de jeugdige zelf, noch in het belang van de samenleving, die, aldus de
toelichting, geconfronteerd wordt met de gevolgen van de handelingen die voortvloeien
uit de ernstige gedragsproblemen van de jeugdigen.De Raad onderkent het belang in voorkomende gevallen een behandeling te
kunnen voortzetten na het bereiken van de meerderjarigheid. Gedwongen vormen
van hulpverlening na het 18e jaar roepen evenwel niet onaanzienlijke problemen
op.Allereerst is het de vraag of voortzetting van hulpverlening bij meerderjarigheid
in een gesloten situatie de herintreding op latere leeftijd in de samenleving
niet extra zal bemoeilijken. Bovendien moet nagegaan worden of het regelen
van gesloten opname voor meerderjarigen, buiten het regiem van de Wet bijzondere
opnemingen in psychiatrische ziekenhuizen (Wet Bopz), verenigbaar is met de
vereisten van artikel 5, eerste lid, onder d, van het EVRM. De toelichting
wijst erop dat het EVRM spreekt van minderjarigheid zonder concrete leeftijdsaanduiding.
Van de in Nederland geldende leeftijd van 18 jaar waarop de meerderjarigheid
ingaat kan, aldus de toelichting, afgeweken worden. In dit wetsvoorstel wordt
de mogelijkheid van een na het ingaan van de meerderjarigheid voortgezette
gedwongen behandeling gemotiveerd met een verwijzing naar nog steeds aanwezige
ernstige opgroei- of opvoedingsproblemen die de ontwikkeling van de jeugdige
naar volwassenheid belemmeren.Wat onder «minderjarige» moet worden begrepen, wordt niet
gedefinieerd in het EVRM. Om een persoon overeenkomstig artikel 5, eerste
lid, onderdeel d, EVRM van zijn vrijheid te beroven, dient hij evenwel minderjarig
te zijn. Daarvoor dient de nationale wetgeving tot uitgangspunt te worden
genomen. Er is geen enkele reden om aan te nemen dat het Europese Hof voor
de Rechten van de Mens de grens hoger zal stellen dan die waarop de meerderjarigheid
in de desbetreffende verdragsstaat wordt bereikt.1Het vorenstaande betekent dat niet zonder meer aan ernstige opgroei- of
opvoedingsproblemen een doorslaggevende betekenis kan worden toegekend voor
een voortgezette behandeling van jeugdigen boven de 18 jaar. Niet uitgesloten
behoeft te worden dat er enige ruimte kan worden gelaten voor een aansluitende
periode van vrijheidsbeneming na het bereiken van de meerderjarigheidsleeftijd
ingeval sprake is van een overbruggingsfase in afwachting van een daaropvolgende
mogelijkheid van opvang of verblijf elders2,
doch dan dient op die mogelijke opvang concreet uitzicht op korte termijn
te bestaan.De Raad adviseert, gegeven de internationale regels, het voorstel op dit
onderdeel te herzien.4. Personen van 18 jaar en ouderNaar mijn mening laat het EVRM aan de nationale staten de ruimte tot een
flexibele invulling van de meerderjarigheidsleeftijd. De opmerkingen van de
Raad hebben wel geleid tot een beperking van de mogelijkheid tot voortgezette
gesloten jeugdzorg. Deze is thans gesteld op 21 jaar. De keuze voor deze leeftijdsgrens
is in de memorie van toelichting onderbouwd.5. OndertoezichtstellingEen jji is in het bestaande stelsel de enige plaats waar jeugdigen kunnen
worden geplaatst die van hun vrijheid zijn beroofd en waar de nodige vrijheidsbeperkende
maatregelen kunnen worden toegepast, omdat daar de Bjj geldt.Voor uithuisplaatsing in een jji is een machtiging door de kinderrechter
in het kader van een OTS noodzakelijk.De OTS (geregeld in titel 14 van Boek 1 van het BW) beperkt het gezag
van de ouders, maar een OTS alleen kan het ouderlijk gezag niet zodanig doorbreken
dat een jeugdige zonder meer door de gezinsvoogd uit huis geplaatst kan worden.
Daarvoor moet de kinderrechter op grond van artikel 261, lid 1, Boek 1 BW
een machtiging afgeven.In het wetsvoorstel wordt de machtiging voor gesloten opvang uit het BW
overgeheveld naar de Wjz en daarmee losgekoppeld van de OTS. Indien de ouders
met de opneming en het verblijf instemmen, wordt met machtiging van de kinderrechter
plaatsing in een gesloten setting mogelijk zonder dat er sprake is van een
OTS.1Als motivering voor de keuze voor deze loskoppeling wordt in de toelichting
gesteld dat de omstandigheid dat een jeugdige jeugdzorg in een gedwongen kader
nodig heeft, niet per definitie zou moeten leiden tot het uitspreken van een
OTS waarmee het gezag van de ouders kan worden beperkt. Als hulpverlening
zonder OTS mogelijk is, moet er, aldus de toelichting, geen sprake zijn van
dwang jegens de ouders. Als de ouders instemmen met de gesloten opvang kan
het bij een machtiging blijven.a. Vrijwel alle adviesinstanties hebben er voor gepleit dat de automatische
koppeling met de OTS in stand blijft, met name omdat een OTS een onafgebroken
begeleiding en hulpverlening, ook aan de ouders, garandeert en vanwege de
bemiddelende rol die de gezinsvoogd thans vervult tussen de ouders, de jeugdige
en de inrichting. De memorie van toelichting stelt hieromtrent dat de benodigde
hulp aan ouders ook in een vrijwillig kader kan plaatsvinden. Wat betreft
de bemiddelende rol van de gezinsvoogd wordt opgemerkt dat deze de verantwoordelijkheid
van de zorgaanbieder voor het onderhouden van de nodige contacten met de ouders
niet wegneemt.De Raad merkt op dat de gezinsvoogd in de huidige situatie zicht heeft
op de gehele gang van zaken rondom het kind en het gezin. De gezinsvoogd houdt
toezicht op het kind en is het vaste aanspreekpunt voor de ouders. Uit de
toelichting wordt niet duidelijk, wie die taken vervult en hoe de continuïteit
in de hulpverlening gewaarborgd is bij het ontbreken van een OTS en daarmee
van een gezinsvoogd.De Raad adviseert in te gaan op de hierboven gesignaleerde consequenties
van het voorstel en te voorzien in deskundige begeleiding.b. Artikel 9 IVRK waarborgt het principe dat een kind niet wordt
gescheiden van zijn of haar ouders tegen hun wil, tenzij dat in het belang
van het kind noodzakelijk is en na rechterlijke toetsing. Verder bepaalt artikel
16, tweede lid, van dat verdrag dat het kind recht heeft op bescherming tegen
willekeurige of onrechtmatige inmenging in zijn of haar privéleven.
Datzelfde recht is neergelegd in artikel 8, eerste lid, EVRM.Hieruit kan worden afgeleid dat de staat al het mogelijke dient te doen
om (het behoud van) de gezinsband tussen de met het gezag belaste ouder(s)
en de minderjarige te bevorderen. Daarom zal dit op de voet van artikel 1:
257, lid 4, BW, ook moeten gelden voor de in het wetsvoorstel voorgestelde
machtiging in die gevallen dat geen sprake is van een OTS.Voorts wijst de Raad op artikel 18, tweede lid, van het IVRK, dat op de
staat de verplichting legt passende bijstand te verlenen aan ouders bij de
uitoefening van hun verantwoordelijkheden die de opvoeding van het kind betreffen.Met het voorzien in een machtiging zonder een OTS, zoals neergelegd in
artikel 29b, tweede lid, onderdeel c, kan de in die situatie noodzakelijke
opvoedingsondersteuning niet in alle gevallen worden gewaarborgd, zoals artikel
1: 257, lid 1, BW nu wel mogelijk maakt. Zonder OTS is immers alleen vrijwillige
hulpverlening (jeugdzorg) mogelijk.Ook wijst de Raad er in dit verband op dat artikel 8, eerste lid, van
het EVRM, dat het recht op eerbiediging van het familie- en gezinsleven beschermt,
voor de staat tevens de positieve plicht meebrengt om dat recht te waarborgen.
Dit betekent dat maatregelen genomen moeten worden om scheiding tussen ouders en hun kinderen waar mogelijk te voorkomen en in geval van een
noodzakelijke scheiding zo spoedig mogelijk de ouders met hun kinderen te
herenigen.1Uit de toelichting blijkt niet dat aan deze bepalingen is getoetst. Volstaan
wordt met de opmerking dat met het opnemen van termijnen invulling wordt gegeven
aan het EVRM dat regelmatige toetsing van de rechtmatigheid van de vrijheidsontneming
voorschrijft (artikel 29h).De toelichting behoeft naar het oordeel van de Raad in ieder geval aanvulling,
waarbij de toets aan het EVRM en het IVRK wordt geëxpliciteerd.5. OndertoezichtstellingMet de Raad ben ik van oordeel dat ouders die begeleiding bij de opvoeding
van hun kind nodig hebben, deze ook moeten krijgen. Dit geldt zeker voor ouders
waarvan het kind met een zodanige problematiek kampt, dat hij gesloten jeugdzorg
nodig heeft. Dit behoeft echter niet per se de hulp en steun te zijn die een
gezinsvoogdijwerker biedt. Ook in vrijwillig kader kan en zal deze hulp en
steun worden verleend. Dit neemt niet weg dat ook in geval van plaatsing in
een accommodatie met instemming van de ouders, een ondertoezichtstelling nodig
kan zijn, om te kunnen voorzien in de jeugdzorg die ouders nodig hebben. Dit
is thans in de memorie van toelichting vermeld. In de toelichting is thans
aangegeven hoe de begeleiding van ouders is gewaarborgd in de gevallen dat
geen sprake is van een ondertoezichtstelling.6. Beperkende maatregelenDe voorgestelde artikelen 29o tot en met 29u Wjz bevatten de beperkende
maatregelen die binnen de gesloten accommodatie jegens de jeugdige kunnen
worden toegepast. Deze maatregelen betreffen onder meer de bewegingsvrijheid
binnen en rondom de instelling, tijdelijke afzondering, tijdelijke overplaatsing,
vastpakken en vasthouden, beperkingen van het brief- en telefoonverkeer, beperking
van bezoek, onderzoek aan lichaam en kleding, urineonderzoek en onderzoek
van de kamer en van poststukken.In de Bjj wordt nauwkeurig geregeld welke rechten de jeugdige heeft binnen
de vrijheidsbeneming, zoals bijvoorbeeld het recht op verblijf in de groep
voor een bepaald aantal uren. Vervolgens is opgesomd welke beperkingen aan
deze rechten kunnen worden opgelegd.Anders dan in de Bjj is in het wetsvoorstel gekozen voor een opzet, die
is afgestemd op de individuele jeugdige en zijn opgroei- of opvoedproblemen.
In het voorstel staat, zo vermeldt de toelichting, het pedagogische en zorgkarakter
van de opneming en het verblijf centraal, terwijl de Bjj strafrechtelijk georiënteerd
is. Het voorstel geeft daarom niet louter een opsomming van beperkende maatregelen
die mogelijk zijn, maar legt altijd een verbinding met het hulpverleningsplan,
waarin de beperkende maatregelen uitgewerkt moeten worden. «Het gaat»,
aldus de toelichting, «om jeugdzorg, waarvan de wet bepaalt dat deze
verantwoord moet worden uitgevoerd. Deze kwaliteitsnorm stelt de nodige beperkingen
aan de toepassing van maatregelen die daarom niet meer afzonderlijk in de
wet hoeven te worden vermeld».De Raad merkt op dat het feit dat de gesloten opvang op grond van het
wetsvoorstel in de eerste plaats gericht is op het verlenen van jeugdzorg
en niet op de uitvoering van een rechterlijk vonnis in een strafzaak, niet
afdoet aan het feit dat de op grond van de Wjz geplaatste jeugdige evenals
een strafrechtelijk geplaatste van zijn vrijheid beroofd is. Bovendien spelen
ook bij de Bjj pedagogische aspecten een belangrijke rol.Het verschil in opzet heeft als resultaat dat de strafrechtelijk geplaatste
jeugdige voor wat betreft de uitvoering van de gesloten opvang meer wettelijke
waarborgen heeft dan de jeugdige die geplaatst is op grond van de Wjz. Hoewel
beperkingen bij jeugdigen die op grond van een civielrechtelijke maatregel
zijn opgenomen, een andere achtergrond hebben dan beperkingen die worden genomen
ten aanzien van jeugdigen die op grond van het strafrecht zijn ingesloten,
geldt als uitgangspunt dat jeugdigen aan geen andere beperkingen mogen worden
onderworpen dan die welke noodzakelijk zijn voor het doel van de vrijheidsontneming.
De bijzonder afhankelijke positie waarin deze jeugdigen verkeren vereist dat
zoveel mogelijk wordt vastgelegd welke beperkende maatregelen mogen worden
toegepast. Het aanbrengen van onderscheid zonder dat hiermee een objectief
en redelijk doel is gediend, moet worden ontraden. De Raad beveelt aan hier
in ieder geval in de toelichting op in te gaan en zonodig het wetsvoorstel
aan te passen.6. Beperkende maatregelenNaar de mening van de Raad biedt het voorstel van wet minder wettelijke
waarborgen dan de Beginselenwet justitiële jeugdinrichtingen en beveelt
aan hierin de toelichting op in te gaan en zo nodig het wetsvoorstel aan te
passen.De voorgestelde regeling wijkt af van de regeling zoals die in de Beginselenwet
justitiële jeugdigen (Bjj) is gegeven. De uitgangspunten van de Bjj zijn
vrijheidsbeneming en resocialisatie van jeugdigen, waarbij de opvoeding van
de jeugdige centraal staat tijdens het verblijf in de inrichting. In de toelichting
op de Bjj staat, dat het in overeenstemming met de beginselen van rechtszekerheid
en rechtsgelijkheid is om in een wettelijke regeling, die zich richt op personen
in een bijzonder afhankelijke positie zoals jeugdigen in een justitiële
jeugdinrichting, zoveel mogelijk te omschrijven welke concrete beperkingen
op de rechten die jeugdigen aan de Grondwet ontlenen, kunnen worden gemaakt.
Hoewel de toelichting aangeeft, dat dit strikt genomen niet noodzakelijk is,
aangezien in artikel 15, vierde lid, van de Grondwet, reeds de bevoegdheid
is neergelegd om ten aanzien van hen wie rechtmatig hun vrijheid is ontnomen,
de uitoefening van grondrechten te beperken voor zover die uitoefening zich
niet verdraagt met de vrijheidsbeneming, is hiervoor niettemin gekozen. Dit
vierde lid is zodanig geredigeerd dat het enerzijds de nodige beleidsruimte
laat zonder dat daarvoor een wettelijke grondslag is vereist, en anderzijds
de eis wordt gesteld dat de grondrechten uitsluitend mogen worden beperkt
voor zover de uitoefening van die grondrechten zich niet verdraagt met de
vrijheidsontneming.In de Bjj wordt de tenuitvoerlegging van een vrijheidsstraf of een vrijheidsbenemende
maatregel, met handhaving van het karakter van de straf of maatregel, aangewend
voor de opvoeding van de jeugdige en zoveel mogelijk dienstbaar gemaakt aan
de voorbereiding op diens terugkeer in de maatschappij.Jeugdigen in een justitiële jeugdinrichting worden slechts aan beperkingen
onderworpen, die in noodzakelijk zijn voor het doel van de vrijheidsbeneming
(waaronder begrepen hun geestelijke en lichamelijke ontwikkeling en de uitvoering
van het verblijfs- of behandelplan en de handhaving van de orde en veiligheid
in de justitiële jeugdinrichting.In de Bjj en daaraan verwante regelingen, wordt aandacht besteed aan de
rechtspositie van de jeugdige. Vrijheidsbeneming legt de overheid namelijk
ook verplichtingen op. Daarnaast geeft de Bjj regels ten aanzien van de mogelijkheid
voor de inrichtingen om de jeugdige te beperkingen in zijn grondrecht (herstel
van de orde of opleggen disciplinaire straf). Ten slotte regelt de Bjj tal
van organisatorische aspecten, zoals de invulling aan het dagprogramma, de
bestemming van de inrichting, de selectie en plaatsing van jeugdigen, de bevoegdheden
van de directeur, personeel en Minister van Justitie.In dit voorstel van wet staat alleen het pedagogische- en zorgkarakter
van de opneming en het verblijf centraal. Immers, de jeugdigen die geplaatst
worden op grond van de Wjz hebben een civielrechtelijke titel. De Wjz heeft
daarmee een andere opzet. De noodzaak van verblijf in de accommodatie houdt
verband met de opgroei- en opvoedingsproblemen en is gericht op behandeling
en opvoeding. Daarbij past een systeem waarbij het rechtsgevolg van een machtiging
slechts is dat betrokkene in principe in de accommodatie moet zijn. De machtiging
brengt geen verdere beperkingen in de vrijheid van betrokkene aan. De wet
behoeft dan ook geen rechten toe te kennen, doch slechts te bepalen in welke
gevallen, welke inbreuken op de rechten die iedere burger toekomen mogen worden
gemaakt. Aantasting van rechten is dan ook alleen mogelijk, voor zover dit
voor zijn behandeling en opvoeding noodzakelijk is, of om de veiligheid binnen
de voorziening te waarborgen.De toelichting is op dit punt aangescherpt.7. ArtikelenArtikel 29ba. In het wetsvoorstel en in de toelichting wordt geen duidelijk
onderscheid gemaakt tussen gesloten opvang, gedwongen opname en verblijf.Zo luidt het kopje van het voorgestelde hoofdstuk IVA Wjz: «Gesloten
jeugdzorg». In artikel 29b is echter sprake van een opname en verblijf «ongeacht of de jeugdige daarmee instemt». Het kan hier
derhalve om een gedwongen opname en verblijf gaan.In de artikelen 29k en 29l is, gelet op de vereiste veiligheid binnen
de accommodatie en de maatschappelijke veiligheid daarbuiten, sprake van beveiligde,
dus gesloten inrichtingen. Naar het oordeel van de Raad moet onderscheiden
worden tussen gedwongen opname en de noodzaak tot opvang in een gesloten kader.Het beleid gericht op de mogelijkheid van een trajectmatige aanpak1 kan zowel binnen de gesloten opvang (in die zin dat
er afdelingen zullen zijn met meer of minder strenge regimes) worden gerealiseerd,
als wanneer de aanpak begint met gesloten opvang, die wordt gevolgd door jeugdzorg
in een open setting.Mede in het licht van een «flexibele» tenuitvoerlegging van
de machtiging op grond van het voorgestelde artikel 29h, zesde lid, Wjz adviseert
de Raad te voorzien in een nauwkeurige onderscheiding en formulering.b. Het negende lid biedt de mogelijkheid het criterium voor gedwongen
opneming en verblijf bij algemene maatregel van bestuur uit te werken. Deze
mogelijkheid is opgenomen om de uitwerking van het criterium zoals deze door
de kinderrechters zal worden gegeven, te verankeren, aldus de toelichting.Het verdient aanbeveling op basis van de huidige praktijk aan te geven
waaraan gedacht moet worden.Artikel 29dIn het eerste lid ontbreekt de mogelijkheid dat ouders zelf een verzoek
indienen tot het verkrijgen van een machtiging, terwijl zij wel ingevolge
artikel 5, derde lid, Wjz aan de stichting (BJZ) een verzoek kunnen richten
voor een indicatiebesluit.In de toelichting dient tenminste uiteengezet te worden waarom hieraan
geen behoefte bestaat.Artikel 29lArtikel 29l, tweede lid, schrijft voor dat de geschiktheid van de accommodaties
betrekking heeft op de voorzieningen die nodig zijn om de veiligheid binnen
de accommodatie en de maatschappelijke veiligheid daarbuiten te waarborgen.Het Europees Hof voor de Rechten van de Mens heeft in de zaak Bouamar2 geoordeeld dat vrijheidsbeneming met een opvoedkundig
oogmerk alleen als rechtmatig kan worden beschouwd, als de autoriteiten de
nodige institutionele voorzieningen treffen die voldoen aan de beveiligingseisen
en geschikt zijn voor opvoedkundige doeleinden.Het artikellid maakt echter geen melding van een geschikte instelling
waar voldoende middelen voorhanden zijn om het vooropgestelde opvoedkundige
doel te bereiken. Ook artikel 29m ziet hier niet op.De Raad adviseert artikel 29l zodanig te redigeren dat in een juiste aansluiting
op artikel 5, eerste lid, aanhef en onderdeel d, van het EVRM wordt voorzien.Artikel 29mBlijkens de toelichting wil artikel 29m buiten twijfel stellen dat de
jeugdige ook gedurende de tenuitvoerlegging van de machtiging leerplichtig
is.Door in de tekst van het artikel eveneens de woorden «gedurende
de looptijd van de machtiging» te bezigen, kan de indruk worden gewekt
dat een jeugdige op wie tijdens de looptijd van de machtiging artikel 3, eerste
lid, van de Leerplichtwet 1969 van toepassing wordt (overschrijding van de
leeftijd van de Leerplichtwet 1969), toch als leerplichtig wordt aangemerkt.Daar het niet de bedoeling kan zijn dat dit artikel afwijkt van hetgeen
de Leerplichtwet 1969 regelt, adviseert de Raad om in artikel 29m bedoelde
onduidelijkheid weg te nemen.Artikel 29pOp grond van artikel 29p kunnen onder dwang geneeskundige behandelmethoden
op de jeugdige worden toegepast, waaronder het toedienen van medicijnen die
hij moet gedogen. Geneeskundige dwangbehandeling kan worden toegepast
voor zover dit nodig is om het doel van het verblijf te bereiken of voor zover
dit nodig is voor de veiligheid van de jeugdige of anderen. De behandelmethoden
dienen beschreven te zijn in het hulpverleningsplan.De Raad merkt op dat gedwongen geneeskundige behandeling een directe inbreuk
betekent op het recht op lichamelijke integriteit van de jeugdige, gegeven
de bescherming die artikel 8 van het EVRM en artikel 11 van de Grondwet bieden.
In de Wet Bopz gelden voor dwangbehandeling striktere voorwaarden dan voor
gedwongen opname. Van gedwongen behandeling kan slechts sprake zijn wanneer
die «volstrekt noodzakelijk» is om gevaar voor de patiënt
of anderen, voortvloeiend uit de stoornis van de geestvermogens, af te wenden1. Ook in de Bjj is het criterium voor gedwongen geneeskundige
handelingen dat deze naar het oordeel van een arts «volstrekt noodzakelijk»
zijn ter afwending van gevaar voor de gezondheid of veiligheid van de jeugdige
of van anderen.Dit laat overigens onverlet de mogelijkheid om onder bepaalde voorwaarden
drang uit te oefenen op de jeugdige om zelf eventueel voorgeschreven medicatie
in te nemen of bijvoorbeeld deel te nemen aan (in het hulpverleningsplan opgenomen)
vormen van psychotherapie.De Raad adviseert ten aanzien van het criterium in het wetsvoorstel aan
te sluiten bij de Wet Bopz en de Bjj.7. ArtikelenArtikel 29ba. Naar aanleiding van de opmerking van de Raad is in de toelichting
aangegeven dat gesloten jeugdzorg het overkoepelende begrip is voor de gedwongen
opneming, het gesloten verblijf en de toepassing van maatregelen, waaronder
gedwongen behandeling.In de memorie van toelichting worden de elementen van de gesloten jeugdzorg
thans consequent als hiervoor aangegeven, aangeduid.b. Het advies van de Raad is niet overgenomen. Omdat de praktijk
van de gesloten jeugdzorg zich nog moet ontwikkelen kan thans nog niet worden
aangegeven waaraan gedacht moet worden.Artikel 29dDe Raad adviseert om in de toelichting uiteen te zetten waarom ouders
wel een indicatiebesluit kunnen aanvragen maar geen machtiging gesloten jeugdzorg
kunnen verzoeken. Wij hebben het advies van de Raad gevolgd en in de toelichting
uiteengezet dat de keuze om ouders niet de mogelijkheid te geven een verzoek
om een machtiging in te dienen, gebaseerd is op de gedachte dat ouders kunnen
vragen om een indicatiestelling van het bureau jeugdzorg. Omdat ouders op
deze wijze hun betrokkenheid vorm kunnen geven, is een directe mogelijkheid
van aanvraag van een machtiging niet nodig. Bovendien zouden ouders in een
buitengewoon moeilijke positie geplaatst worden. Het is erg moeilijk in de
hulpverlening weer een goed contact tussen ouders en kind op te bouwen als
ouders zelf de geslotenheid voor hun kind hebben verzocht.Artikel 29lDe tekst is naar aanleiding van de opmerking van de Raad aangepast. Van
de gelegenheid is gebruik gemaakt de in het derde lid voorziene toetsing door
de Inspectie te laten vervallen. De Inspectie heeft niet als taak bouwkundige
voorzieningen te toetsen.Artikel 29mIn de tekst is thans duidelijk aangegeven dat dit artikel slechts betrekking
heeft op leerplichtige jeugdigen.Artikel 29pDe Raad stelt voor ten aanzien van het criterium in het wetsvoorstel voor
gedwongen geneeskundige behandeling aan te sluiten bij de Wet Bopz en de Bjj.
De Raad stelt vast dat in laatstgenoemde wettelijke regelingen van gedwongen
geneeskundige behandeling slechts sprake kan zijn wanneer die «volstrekt
noodzakelijk» is ter afwending van gevaar voor de gezondheid of veiligheid
van de patiënt/jeugdige of van anderen. In het onderhavige wetsvoorstel
is gedwongen geneeskundige behandeling mogelijk voor zover dit nodig is om
het doel van het verblijf te bereiken of voor zover dit nodig is voor de veiligheid
van de jeugdige of anderen. Het voorstel van de Raad volg ik niet omdat bij
de Tweede Kamer inmiddels een wetsvoorstel aanhangig is dat de mogelijkheid
tot het toepassen van dwangbehandeling verruimt. De Bopz kent geen specifieke
regeling voor jeugdigen terwijl het onderhavige wetsvoorstel juist op deze
groep is toegespitst. Omdat het bij het onderhavige wetsvoorstel om jeugdigen
gaat voor wie bij de behandeling een belangrijk aspect is dat zij nog groeien
naar volwassenheid is het criterium voor dwangbehandeling mede gericht op
deze groei.8. Voor redactionele kanttekeningen verwijst de Raad naar de bij
het advies behorende bijlage.8. Met de redactionele kanttekeningen is rekening gehouden.De Raad van State geeft U in overweging het voorstel van wet niet te zenden
aan de Tweede Kamer der Staten-Generaal dan nadat met het vorenstaande rekening
zal zijn gehouden.De waarnemend Vice-President van de Raad van State,P. Van DijkIk moge U, mede namens de Minister van Justitie, verzoeken het hierbij
gevoegde gewijzigde voorstel van wet en de gewijzigde memorie van toelichting
aan de Tweede Kamer der Staten-Generaal te zenden.De Staatssecretaris van Volksgezondheid, Welzijn en Sport,C. I. J. M. Ross-van DorpBijlage bij het advies van de Raad van State betreffende no. W13.05.0597/III
met redactionele kanttekeningen die de Raad in overweging geeft.– Het wetsvoorstel aanvullen met een definitie van «verblijf».– In artikel 29b, zesde lid, de zinsnede «zonder dat de stichting
een besluit als bedoeld in dat lid, heeft genomen, indien de stichting geen
zodanig besluit neemt» wijzigen in «indien de stichting niet een
besluit als bedoeld in het vierde lid, heeft genomen». Voorts de inhoud
van de laatste volzin geheel uitschrijven (het vijfde lid bevat weer een verwijzing
naar het vierde lid).– In artikel 29d, eerste lid, «als bedoeld in artikel 29c»
achterwege laten, omdat geen twijfel kan bestaan over de vraag welke voorlopige
machtiging wordt bedoeld.– In artikel 29i «in wier accommodatie» wijzigen in «in
wiens accommodatie».– In artikel 29v, vierde lid, na «artikel 29s» invoegen,
eerste lid,.– In artikel 29w, tweede lid, geen subdelegatie mogelijk maken (in
aansluiting op artikel 41, tweede lid, Wet Bopz en gelet op aanwijzing 26
van de Aanwijzingen voor de regelgeving).– In artikel III tevens artikel 3a van de Beginselenwet justitiële
jeugdinrichtingen aanpassen.– De artikelen I, voor wat betreft de artikelen 29s tot en met 29y,
en II tot en ment VII waar nodig van een toelichting voorzien. Dit geldt in
ieder geval voor artikel VII (overgangsrecht).XNoot1De oorspronkelijke tekst van het voorstel van wet en van de memorie van
toelichting zoals voorgelegd aan de Raad van State is ter inzage gelegd bij
het Centraal Informatiepunt Tweede Kamer.XNoot2Artikel 261, lid 5, Boek 1 van het Burgerlijk Wetboek.XNoot3Kamerstukken II 2004/05, 28 741, nr. 12.XNoot1Kamerstukken II 2003/04, 28 741, nr. 8 en het als bijlage toegevoegde
Eindrapport van 15 juni 2004. Daarbij is ook gebruik gemaakt van drie
andere onderzoeken, te weten de Evaluatie van de Bjj door de Vrije Universiteit
van Amsterdam van mei 2004, een onderzoek naar de hulpvraag van jeugdigen
op crisisplaatsen in de opvanginrichtingen door het Nederlands Instituut voor
Zorg en Welzijn (NIZW) van mei 2004 en een onderzoek naar de beleving van
samenplaatsen door het Verwey-Jonker Instituut van mei 2004.XNoot2Rapport van het Verwey-Jonker Instituut «Samenplaatsing van jongeren
in justitiële inrichtingen» van mei 2004.XNoot3Paragraaf 1, slotpassage, van de memorie van toelichting.XNoot4Rapport Verwey-Jonker Instituut, blz. 120 en 122.XNoot5Rapport «Straf of civiel? Een verkennend onderzoek naar jeugdigen
die in het kader van voorlopige hechtenis in een opvanginrichting geplaatst
worden, en bij wie de zaak civielrechtelijke wordt afgedaan», 2005.XNoot6T.a.p. blz. 9.XNoot7Rapport van het NIZW «De juiste hulp; Uitgangspunten voor het zorgaanbod
voor jongeren met ernstige gedragsstoornissen» (2005), blz. 9.XNoot1Paragraaf 3. Financiële gevolgen van het voorstel van wet. De
nummering is evenwel onjuist.XNoot2Zie ook het advies Raad voor de Strafrechtstoepassing en Jeugdbescherming,
blz. 3.XNoot1Kamerstukken II 2003/04, 28 741, nr. 8 en het als bijlage toegevoegde
Eindrapport van 15 juni 2004. Uit dit eindrapport (blz. 37) blijkt
dat Horizon (aanbieder van jeugdzorg en onderwijs in ZH) in een brief van
15 april 2004 de Minister van Justitie en de Staatssecretaris van VWS
verzocht heeft een wettelijke regeling te treffen voor gesloten opname in
de nieuwe Wjz. Dit in het kader van een module die bij Horizon in ontwikkeling
is voor hulp aan jonge kinderen (7–13 jaar) met zeer ernstige gedragsproblemen.XNoot2Rapport van het NIZW «De juiste hulp; Uitgangspunten voor het zorgaanbod
voor jongeren met ernstige gedragsstoornissen» (2005), blz. 9.XNoot3Trb. 1990, 46.XNoot4Zie ook: memorie van toelichting bij de Bjj, kamerstukken II 1997/98,
26 016, nr. 3, blz. 22.XNoot1Zo heeft het Comité van Ministers van de Raad van Europa de lidstaten
in zijn resolutie van 19 september 1972 reeds aanbevolen om de leeftijd
waarop men meerderjarig wordt te verlagen tot 18 jaar. Verder wordt voor de
toepassing van het IVRK onder kind ieder mens jonger dan 18 jaar verstaan,
tenzij volgens het op het kind van toepassing zijnde recht de meerderjarigheid
eerder wordt bereikt. Vergelijk ook de beslissing van het Europese Hof voor
de Rechten van de Mens (hierna: EHRM) van 12 oktober 2000 nr. 33 670/96
Koniarska v. U.K. (niet gepubliceerd).XNoot2Zie EHRM, Eriksen v. Norway, arrest van 27 mei 1997, Recueil/Reports,
1997-III.XNoot1Op grond van het voorgestelde artikel 29b, tweede lid, Wjz.XNoot1Zie EHRM, Eriksson v. Sweden, arrest van 22 juni 1989, Series A,
no. 156 en Johansen v. Noorwegen, arrest van 7 augustus 1996, Reports
1996-III.XNoot1Memorie van toelichting, Algemeen deel, paragraaf 3, onder «De
plaats van de machtiging in een trajectmatige aanpak van jeugdzorg».XNoot2EHRM, Bouamar v. Belgium, arrest van 29 februari 1988, Publ. Hof,
Series A, vol. 129. Zie ook: EHRM, D.G. v. Ireland, arrest van 16 mei
2002, Recueil/Reports, 2002-III.XNoot1Artikel 38, vijfde lid, Wet Bopz. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-30644-4.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl