Wijziging Warenwet tot opnemen hygiënevoorschriften bij het taoeëren en het piercen en het regelen van toezicht daarop; Nota n.a.v. het verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-06 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 30173, nr. 5

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum indiening

28-12-2005

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2005-2006

30173 nr. 5

22-12-2005

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 30173Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 30 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
30 173Wijziging van de Warenwet teneinde een mogelijkheid op te nemen tot
het stellen van hygiënevoorschriften bij het tatoeëren en het piercen
en tot het houden van toezicht daarop, de werking van die wet uit te breiden
tot eet- en drinkwaren die worden verhandeld op het continentaal plat, alsmede
tot strafbaarstelling van artikel 27, derde lid, van die wet op grond van
de Wet op de economische delictennr. 5Nota naar aanleiding van het verslagOntvangen 22 december
2005Met belangstelling heb ik kennis genomen van de reacties van de fracties
op het wetsvoorstel.Voordat ik inga op de vragen en opmerkingen van de leden van de fracties,
zal ik eerst een wijziging in de gekozen oplossingsrichting uiteenzetten en
de reden waarom hiervoor is gekozen.In de memorie van toelichting staat thans dat het verplichte GGD-rapport
een weergave is van de stand van zaken in een tatoeage/piercingshop, schoonheidsspecialist
of juwelier rond de hygiëne. Het rapport kan dus aangeven dat de hygiënische
situatie in een bepaalde onderneming goed of slecht is. Bij het indienen van
het wetsvoorstel werd dus uitgegaan van een zogenaamd «statusrapport».Na het indienen van het wetsvoorstel bij uw Kamer is uit nader overleg
met de toezichthouders GGD en Voedsel en Waren Autoriteit (VWA) naar voren
gekomen dat deze oplossing niet leidt tot de meest optimale taakverdeling
tussen de toezichthouders. Mede naar aanleiding van dit overleg heb ik ervoor
gekozen dat de ondernemer die een onderneming in stand wil houden waarin tatoeage-
en piercingmaterialen worden gebruikt, dient te beschikken over een vergunning
in plaats van over een GGD-rapport. De vergunning is dan gebonden aan de inrichting
waar de materialen worden gebruikt. De Minister van VWS mandateert de verlening
van de vergunning aan de GGD. In het kader van deze vergunningverlening stelt
de GGD een onderzoek in naar de vraag of er gronden zijn om aan te nemen dat
de ondernemer niet aan de wettelijke voorschriften voldoet. De vergunning
wordt geweigerd indien de GGD constateert dat de ondernemer niet aan de wettelijke
voorschriften voldoet. De GGD toetst periodiek of de vergunning wordt verlengd.Gekozen is voor een jaarlijks verplichte toets. Hiervoor zijn diverse
redenen. Allereerst zijn de gevaren van onhygiënisch werken voor de volksgezondheid
ernstig. Het gaat om infecties, Hepatitis B en C en HIV. Het is dus belangrijk
om regelmatig te bekijken of binnen een onderneming nog hygiënisch wordt
gewerkt. Een verslapping van de aandacht voor hygiëne kan
immers ernstige gevolgen met zich meebrengen. Daarnaast is het grootste deel
van de ondernemers tot nu toe niet gewend om te werken volgens bepaalde richtlijnen.
Dit zal met de inwerkingtreding van de wetgeving dan ook niet in één
keer goed gaan. Daarom is periodieke controle door de GGD belangrijk. Dat
op dit moment is gekozen voor een termijn van één jaar wil overigens
niet zeggen dat dit altijd zo zal blijven. Mocht uit de evaluatie van de wetgeving
blijken dat na verloop van tijd de regelgeving correct wordt nageleefd, dan
kan deze frequentie worden verlaagd. Bij de uitwerking van de hygiëneregelgeving
tatoeages en piercings wordt op dit moment al wel gedacht aan een minder streng
regime voor ondernemers die alleen gaatjes in de oorlellen prikken, zoals
het gros van de juweliers. Onder piercings vallen immers ook oorbellen waarvoor
de gaatjes in de oorlel in de regel door juweliers worden gemaakt. Deze activiteit
is vrij eenvoudig en brengt weinig gezondheidsrisico’s met zich mee.
Een minder streng regime is daardoor gerechtvaardigd. In plaats van een vergunning
van een jaar, zou dan een vergunning voor een langere periode kunnen worden
verleend.De handhaving van de VWA houdt een «lik op stuk» handhaving
in. Deze vindt mede plaats naar aanleiding van het werk van de GGD. De GGD
informeert de VWA direct over het al dan niet verlenen van de vergunning.
De VWA zal de ondernemers die niet over een vergunning beschikken, gericht
en op zeer korte termijn een sanctie opleggen.Op dit moment wordt gewerkt aan een geautomatiseerd systeem, waarin alle
ondernemingen zijn opgenomen die over een vergunning beschikken, die een vergunning
hebben aangevraagd en waaraan een vergunning is geweigerd. Inspecteurs van
de VWA zijn gemachtigd om in dit systeem te kijken en kunnen dus zien welke
ondernemingen überhaupt geen vergunning hebben aangevraagd en aan welke
ondernemingen een vergunning is geweigerd. Op deze manier wordt bewerkstelligd
dat de VWA gericht en snel kan handhaven. Door alles in één
systeem op te nemen dat op elk moment zowel de door GGD’en als de VWA
kan worden geraadpleegd, kan de VWA snel reageren op het niet hebben van een
vergunning. Voor 2006 zijn 500 inspecties ingepland. Bij de inwerkingtreding
van de wetgeving zal voor de periode tussen de eerste aanvraag van een vergunning
en het verlenen daarvan, een overgangsperiode worden gecreëerd waarin
het niet hebben van de vergunning geen overtreding oplevert.Het vergunningvereiste heeft boven het vereiste om een statusrapport voorhanden
te hebben als belangrijk voordeel, dat een vergunning kan worden ingetrokken
indien een ondernemer de hygiëneregels in zodanige mate veronachtzaamt,
dat daardoor gevaren voor de gezondheid kunnen ontstaan. Dat biedt dus een
goed instrument om ondernemers te weren die hun cliënten aan onnodige
gezondheidsrisico’s blootstellen.Verder geldt het volgende. De instrumenten die de VWA bij de handhaving
ter beschikking staan zijn een schriftelijke waarschuwing en het opleggen
van een bestuurlijke boete. Door inschakeling van het Openbaar Ministerie
kan op basis van de Wet op de economische delicten eveneens tot sluiting van
een zaak worden overgegaan.De leden van de CDA-fractie zouden graag inzicht willen krijgen in de
gezondheidswinst die met de wetgeving wordt behaald.In 2004 is besloten wetgeving tot stand te brengen met betrekking tot
hygiënisch werken bij het zetten van tatoeages en piercings. Op dat moment
waren geen cijfers beschikbaar die inzicht konden geven in hoe vaak het bij
het zetten van tatoeages en piercings mis ging. Toch is gekozen voor het instrument
wetgeving vanwege de gevaren die gepaard gaan met het onhygiënisch werken
en de grootschaligheid van de activiteiten. De gevaren zijn ernstig: infecties,
Hepatitis B en C en HIV. De blootstelling aan deze gevaren is hoog. In Nederland
hebben naar schatting 840 000 personen van 12 jaar en ouder één
of meerdere tatoeages en 5,1 miljoen personen van 12 jaar en ouder één
of meerdere piercings.De kosten verbonden aan de gekozen oplossingsrichting worden voornamelijk
gedragen door de ondernemers.Naar aanleiding van de vragen van de leden van de PvdA-fractie over het
verwijderen van tatoeages, merk ik op dat de Warenwet de mogelijkheid biedt
ten aanzien van het gebruik van waren regels te stellen. Die mogelijkheid
wordt thans benut om het gebruik van tatoeage- en piercingmaterialen, zoals
bijvoorbeeld tatoeagepennen en piercings – denk hierbij aan ringetjes,
staafjes en dergelijke – aan regels te binden. Het is, indien de voorgenomen
regelgeving in werking zal zijn getreden, daardoor aan een ieder toegestaan
door het gebruik van tatoeage- en piercingmaterialen, tatoeages en piercings
aan te brengen, mits de betrokkene zijn activiteiten ontplooit in een ruimte
waarvoor een vergunning is verleend en deze zich houdt aan de overige regelgeving,
bijvoorbeeld waar het gaat om de zuiverheid van de kleurstoffen en het naleven
van de hygiënevoorschriften. Die gebruiksvoorschriften zijn in het kader
van de Warenwet heel goed mogelijk omdat deze goed te koppelen zijn aan bepaalde
waren. Bij het verwijderen van tatoeages ligt dat anders. Het gaat hier om
het onoordeelkundige gebruik van waren, bijvoorbeeld een coagulatieapparaat,
voor doeleinden waarvoor die waar niet is bestemd. Het gevaar schuilt dus
in het onoordeelkundige gebruik van een op zich veilige waar. Omdat het gaat
om een niet aan een specifieke waar te relateren gebruik, is het niet mogelijk
in het kader van de Warenwet regels te stellen over het verwijderen van tatoeages.
Iedere waar is immers vatbaar voor onoordeelkundig gebruik.Ook de Wet op de Medische Hulpmiddelen (WMH) biedt geen grond om op te
treden tegen personen die zich bezighouden met het verwijderen van tatoeages.Ook hier geldt dat, hoewel bepaalde medische apparatuur, zoals coagulatieapparatuur,
niet is bedoeld voor het verwijderen van tatoeages niet kan worden uitgesloten
dat dat toch onoordeelkundig gebeurt. Er is dan sprake van oneigenlijk en
ondeskundig gebruik. De medische apparatuur valt onder de WMH. De WMH stelt
kwaliteitseisen aan medische apparatuur. Deze regelgeving stelt geen eisen
aan de gebruiker van deze apparatuur.In de brief aan de Tweede Kamer (Kamerstukken II, 2004–2005, 22 894,
nr. 54) is aangegeven dat de Wet op de beroepen in de individuele gezondheidszorg
(Wet BIG) van toepassing is op het beroepsmatig verrichten van handelingen
die tot doel hebben de gezondheid van een persoon te bevorderen of te bewaken.
Het verwijderen van tatoeages dient niet een dergelijk doel en valt daarom
niet binnen de reikwijdte van de Wet BIG.Ik wijs er in dit verband ook op dat degene die een tatoeage wil laten
verwijderen daarin een eigen verantwoordelijkheid draagt. Het ligt voor de
hand dat iemand, die een ander toestemming geeft ingrepen aan zijn lichaam
te verrichten, zich verdiept in de achtergronden van de persoon aan wie hij
die toestemming geeft en in de aard van de ingreep. Hij kan zich daarover
bijvoorbeeld laten adviseren door zijn huisarts.Op basis van het bovengenoemde wettelijk kader kan de Inspectie voor de
Gezondheidszorg en de VWA niet optreden tegen personen die tatoeages verwijderen.
Dit betekent echter niet dat iemand straffeloos onoordeelkundig tatoeages
kan verwijderen waardoor letsel wordt toegebracht. Het Wetboek van Strafrecht
stelt daaraan de nodige beperkingen, zie bijvoorbeeld artikel 308 van het
Wetboek van Strafrecht. Gedupeerden kunnen van het toebrengen van letsel aangifte
doen. Daarnaast kan door de benadeelde een civielrechtelijke procedure worden
gestart tegen degene die letsel heeft toegebracht.De leden van de CDA-fractie vragen waarom het gestelde doel niet via zelfregulering
te bereiken is.In de memorie van toelichting is de mogelijkheid van zelfregulering besproken.
Zelfregulering wordt gezien de geringe organisatie in deze branches geen haalbare
kaart geacht. In de tatoeagewereld is wel een branchevereniging actief (Nederlandse
Bond voor Tatoeëerders), maar deze vereniging vertegenwoordigt niet een
groot deel van deze branche. Bij de groep piercers is de organisatiegraad
nog beperkter. Het zetten van permanente make-up (PMU) wordt niet alleen uitgevoerd
door schoonheidsspecialisten en het plaatsen van piercings in de oren is niet
beperkt tot juweliers. De ondernemers die niet tot de groep schoonheidsspecialisten
en juweliers behoren, zijn veelal niet aangesloten bij een branchevereniging
waardoor ook in deze branches de organisatie niet optimaal is. Samenhangend
met de beperkte organisatiegraad, heerst er binnen de groep van tatoeëerders
en piercers ook een sfeer van onderling wantrouwen. Deze sfeer wordt met name
gevoed door de aanwezigheid van thuistatoeëerders en thuispiercers, die
zich over het algemeen minder bekommeren om de belangen van de cliënten.De branches willen landelijke hygiënerichtlijnen, maar zijn niet
in staat deze zelf op te stellen en zelfstandig na te leven.De PvdA-fractie vraagt zich af of door het «onder de aandacht brengen»
van het probleem bij de organisaties de blootstelling aan beunhazen kan worden
voorkomen.Op grond van de in het antwoord op de vraag van de leden van de CDA-fractie
over zelfregulering genoemde lage organisatiegraad van de branches concludeer
ik dat deze branches niet op vrijwillige basis hygiënevoorschriften kunnen
opstellen die op een breed draagvlak mogen rekenen. Naar verwachting zal naleving
van dergelijke voorschriften dan ook zeer gering zijn. Kortom, met een dergelijke
aanpak zal een «onder de aandacht brengen» al nauwelijks slagen,
laat staan dat het beunhazen zal afschrikken. Gekozen is daarom voor wettelijke
hygiënevoorschriften die worden gehandhaafd. Iedereen die tatoeëert
of piercet moet voldoen aan deze hygiënevoorschriften. Beunhazen zijn
vervolgens wettelijk op twee manieren aan te pakken omdat ze niet beschikken
over de vereiste vergunning om tatoeagematerialen te mogen plaatsen en omdat
ze niet voldoen aan de gestelde hygiënevoorschriften.De leden van de PvdA-fractie vragen om een nadere toelichting op de rol
van de GGD’en in het toezicht op de naleving van deze hygiënewetgeving
en op de taakverdeling tussen de twee toezichthouders.De reden om GGD’en een rol te geven in het toezicht op de naleving
van de hygiënewetgeving, is de kennis over technische hygiëne die
bij de GGD’en aanwezig is. In de Wet collectieve preventie volksgezondheid
is de technische hygiëne omschreven als een basistaak van gemeenten.De rol van GGD’en blijft beperkt tot het toezicht en omvat niet
de handhaving. Bij de handhaving van Warenwettelijke regels komen sancties
op overtreding in beeld. De VWA is de handhavende instantie van wetgeving
op basis van de Warenwet. De VWA is de instantie die waarschuwingen geeft,
die processen-verbaal maakt en die namens de Minister van VWS bestuurlijke
boeten oplegt. De VWA is daar ook op ingesteld en beschikt over een speciaal
bureau, het bureau bestuurlijke boeten. Besloten is gebruik te maken de bestaande
infrastructuur in plaats van een dergelijk systeem nog eens op te tuigen binnen
de GGD, wat zeer kostbaar zal blijken. Naast deze overweging is het ook vanuit
de rol die GGD’en hebben niet wenselijk. GGD’en hebben veelal
een adviserende taak, geen handhavende taak. De handhaving moet dan ook blijven
liggen bij de VWA en de GGD’en volstaan met het beoordelen de hygiënische
situatie in een onderneming en het namens de Minister van VWS afgeven van
een vergunning.Naar aanleiding van deze vraag naar de precieze rol van GGD’en in
het toezicht en de vragen van het CDA en de PvdA over de gekozen oplossingsrichting,
verwijs ik naar de inleiding waarin de wijziging in de gekozen oplossingsrichting
uiteengezet is.Naar aanleiding van de vragen van de CDA-fractie over de eventuele wetgeving
in het buitenland met betrekking tot deze materie kan ik u het volgende berichten.Om te komen tot landelijke hygiënevoorschriften heb ik het Landelijk
Centrum Hygiëne en Veiligheid (LCHV) gevraagd hygiënerichtlijnen
op te stellen. In mei dit jaar heeft het LCHV vier richtlijnen aangeboden:1. hygiënerichtlijnen voor piercen2. hygiënerichtlijnen voor tatoeëren3. hygiënerichtlijnen voor personen die gaatjes prikken in oorlellen,
het vlakke gedeelte van het kraakbeen van het oor en de neusvleugels met behulp
van een in de richtlijn genoemd piercinginstrument4. hygiënerichtlijnen voor permanent make-up.Bij het opstellen van deze richtlijnen is ook naar richtlijnen gekeken
die in het buitenland bestaan. Zo is bij het opstellen van de hygiënerichtlijnen
gekeken naar en gebruikt gemaakt van de richtlijnen uit België en het
Verenigd Koninkrijk. In deze landen hebben de richtlijnen geen wettelijke
status. In België vormen ze onderdeel van een convenant en in het Verenigd
Koninkrijk worden de richtlijnen op lokaal niveau toegepast. In Nederland
zullen de hygiënerichtlijnen een wettelijke status krijgen doordat zij
worden opgenomen in een ministeriële regeling.Aangezien in een aantal landen het hygiënisch werken bij het zetten
van tatoeages en piercings de aandacht heeft, heeft de Europese Commissie
tijdens de vergadering van de Consumer Safety Working Group op 1 december
2005 dit onderwerp geagendeerd om de reikwijdte van de problemen te inventariseren
en na te gaan of deze problemen op nationaal of op Europees niveau moeten
worden aangepakt.De leden van de CDA-fractie vragen op basis waarvan de gekozen oplossingsrichting
niet in strijd is met Europese regelgeving.In de memorie van toelichting is uiteengezet dat het vereiste van een
statusrapport past in de Europese regelgeving. Zoals in de inleiding is aangegeven,
is er een wijziging opgetreden in de gekozen oplossingsrichting. Er is nu
geen sprake meer van een statusrapport, maar van een vergunning. Ik zal hier
dan ook de vraag beantwoorden, bezien vanuit het perspectief van de nieuwe
beleidsvoornemens. Voor de beantwoording van die vraag zal eerst bezien moeten
worden of het vanuit Europees perspectief bezien is toegestaan een vergunningstelsel
te introduceren als hier beoogd.Nederland is gerechtvaardigd beperkingen te stellen aan het vrije (diensten)verkeer
indien die beperkingen zuiver tot doel hebben de volksgezondheidsbelangen
te dienen. Dat is hier aan de orde. Het werken volgens hygiënevoorschriften
dient immers uitsluitend ter voorkoming van gevaarlijke infectieziekten. De
vraag die zich vervolgens opwerpt is of het gekozen instrument van het vergunningstelsel
is toegestaan. Het gekozen instrumentarium moet daarvoor als een noodzakelijk
en een proportioneel middel kunnen gelden. Uitgangspunt is dat dit middel
nodig en geëigend is om te voorkomen dat op onhygiënische wijze
tatoeages en piercings worden aangebracht. Dat is hier het geval. Er vindt
immers een selectie plaats van bedrijven, die in staat moeten worden geacht
veilig te werken. Zonder die selectie is dat onvoldoende zeker en loopt de
consument onnodig risico op het oplopen van infecties. Die selectie, die periodiek
herhaald zal worden en een goede mogelijkheid biedt om ondernemers die risico’s
vormen van de markt te weren, is een gerechtvaardigd middel om ernstige infecties
bij de doelgroepen te voorkomen. Indien daarbij wordt gevoegd dat de daaraan
voor de ondernemer verbonden kosten verre van onoverkomelijk zijn
en zich zullen beperken tot werkelijk gemaakte kosten, moet de conclusie zijn
dat deze constructie aan de Europeesrechtelijke normen voldoet. Minder verstrekkende
instrumenten zoals een statusrapport, bieden de hiervoor bedoelde zekerheden
niet of in onvoldoende mate.De leden van de PvdA-fractie zijn van mening dat het verwijderen van tatoeages
zou moeten vallen onder de reikwijdte van de Wet BIG.Allereerst wil ik aangeven dat het verwijderen van tatoeages gevolgen
kan hebben voor de gezondheid. Dit zal ik niet ontkennen. In de memorie van
toelichting is aangegeven dat bij het plaatsen van een piercing of een tatoeage
sprake is van verstoring van de samenhang van lichaamsweefsels. Er is echter
geen sprake van een heelkundige handeling in de zin van de Wet BIG. Hiervoor
is het noodzakelijk dat de handeling betrekking heeft op een persoon en ertoe
strekt hem van een ziekte te genezen, hem voor het ontstaan van een ziekte
te behoeden of zijn gezondheidstoestand te beoordelen. Het zetten van een
tatoeage of piercing valt niet onder deze drie categorieën. Hierdoor
vallen deze handelingen dan ook niet onder de Wet BIG.Het eventueel ingrijpen bij mogelijke complicaties tijdens of na het aanbrengen
van een tatoeage en piercing kan wel een heelkundige handeling zijn. De piercer
of tatoeëerder moet zich dan terugtrekken. In de hygiënerichtlijnen
is dit ook aangegeven.Als bij het zelf dokteren, dat wil zeggen bij het behandelen van medische
complicaties tijdens of na het aanbrengen van een tatoeage en piercing, voorbehouden
handelingen worden uitgevoerd, dan begaat de piercer een strafbaar feit (overtreding
van artikel 35 Wet BIG) en kan de IGZ ingrijpen. Als de piercer bij het zelf
dokteren schade toebrengt aan de gezondheid van de betreffende persoon of
als er sprake is van een aanmerkelijke kans op schade, dan overtreedt de piercer
artikel 96 van de Wet BIG en kan de IGZ op basis daarvan ingrijpen, ongeacht
of de piercer voorbehouden of andere handelingen heeft verricht. Schade of
(aanmerkelijke) kans op schade kan ook optreden als de piercer er niet toe
overgaat de klant in kwestie tijdig door te verwijzen voor adequate behandeling
naar een arts. Ook dan is ingrijpen op basis van artikel 96 van de Wet BIG
mogelijk.Naar aanleiding van de vragen van de leden van de CDA-fractie over administratieve
lasten kan ik u het volgende berichten.Het wetsvoorstel is voorgelegd aan het Adviescollege toetsing administratieve
lasten (Actal). Eén van de toetsingscriteria van Actal is: niet adviseren
indien de administratieve lasten in totaal lager zijn dan 500 000 euro
en de lasten inzichtelijk zijn gemaakt. De nadere uitwerking van het wetsvoorstel
in lagere regelgeving leidt tot een jaarlijkse verzwaring van de administratieve
lasten voor het bedrijfsleven van 124 470 euro. Actal heeft, gezien de
toetsingscriteria, dit wetsvoorstel niet geselecteerd voor een toets. Actal
zal bij de verdere invulling in lagere regelgeving worden betrokken. De totale
administratieve lasten zullen waarschijnlijk ook lager uitvallen, aangezien
er wordt nagedacht over het instellen van een minder streng regime voor de
juweliers die alleen de oorlellen prikken. Een minder streng regime kan zo
mogelijk worden bereikt door de vergunningsduur op termijn te verlengen. Hierdoor
zullen de jaarlijkse administratieve lasten die gepaard gaan met deze wetgeving
dalen. De verdere invulling in lagere regelgeving wordt besproken in het Regulier
Overleg Warenwet (ROW). In dit ROW zijn de organisaties vertegenwoordigd die
bij dit onderwerp betrokken zijn. Het gaat onder meer om de Nederlandse Bond
voor Tatoeëerders, en de brancheverenigingen voor piercers, juweliers
en schoonheidsspecialisten. Voor de wijze waarop VWS de stijging van de administratieve
lasten zal compenseren verwijs ik naar mijn brief van 8 november 2005
(Kamerstukken II, 29 515, nr. 104).De leden van de CDA-fractie en de leden van de PvdA-fractie hebben nog
vragen bij de toelichting over de artikelen. Allereerst ga ik in op de vragen
van de leden van de CDA-fractie.De vraag van de leden van de CDA-fractie is terecht. De memorie van toelichting
spreekt over een algemene maatregel van bestuur terwijl gedoeld wordt op de
ministeriële regeling van artikel 25, derde lid, Warenwet. Voor die ministeriële
regeling is in dat lid een duidelijke basis aanwezig. Overigens doet een onduidelijkheid
in de toelichting niets af aan de verbindendheid van de regelgeving. Zo er
al enig misverstand over de uitleg van het nieuwe lid kan ontstaan, dan is
die door de vraagstelling weggenomen.Voor wat betreft de vragen van de PvdA-fractie, wil ik verwijzen naar
het bovenvermelde over de jaarlijkse vergunning en de inspectie die daaraan
ten grondslag ligt. In een grote stad gaat het om zo’n 20 tot 25 piercing-
en tatoeage studio’s. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-30173-5.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl