Openbaar vervoer; Verslag algemeen overleg op 10 dec. 1997 over de brief van min. Jorritsma (VW) van 12 dec. 1997 over aanbesteding streekvervoer (23645, nr. 34)
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 23645, nr. 36

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

03-02-1998

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1997-1998

23645 nr. 36

21-01-1998

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamVragen en opmerkingen uit de commissieAntwoord van de ministerNadere gedachtewisselingOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 23645Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 39 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
23 645Openbaar vervoernr. 36VERSLAG VAN EEN ALGEMEEN OVERLEGVastgesteld 21 januari 1998De vaste commissie voor Verkeer en Waterstaat1
heeft op 10 december 1997 overleg gevoerd met minister Jorritsma-Lebbink van
Verkeer en Waterstaat over haar brief d.d. 12 december 1997 over aanbesteding
streekvervoer (23 645, nr. 34).Van dit overleg brengt de commissie bijgaand beknopt verslag uit. Vragen en opmerkingen uit de commissieMevrouw Van 't Riet (D66) herhaalde dat haar fractie voorstander
is van marktwerking in het openbaar vervoer, maar dan wel op een zorgvuldige
manier tot stand gebracht. Nu lijkt het meer op een valse start. Het College
van beroep voor het bedrijfsleven (CBB) concludeert dat de aanbestedingen
in het streekvervoer in Zuid-Limburg en Zeeland in 1994 onrechtmatig hebben
plaatsgevonden. Deze uitspraak en de huidige problemen in het noorden kunnen
het begin zijn van de afbraak van het draagvlak voor marktwerking. Hoe is
het mogelijk dat de minister de voorkeurspositie van de huidige vervoerder
niet bekend was? Heeft zij advies van de landsadvocaat gevraagd over de systematiek
en de gevolgen van de wet en waarom heeft zij geen gebruik gemaakt van het
experimenteerartikel 3 WPV (Wet personenvervoer) dat de mogelijkheid tot aanbesteding
biedt?Het CBB stelt dat het wettelijke systeem wordt gekenmerkt door elementen
die de zittende vervoerder weliswaar geen monopolistische positie garandeert
maar hem anderzijds wel een plaats geeft met een preferentieel karakter, waarbij
het met name duidt op de artikelen 16 en 19, en stelt vervolgens vast dat
bij het besluit om het streekvervoer in Zuid-Limburg aan een andere vervoerder
te gunnen, gebruik is gemaakt van de preferentiële positie van de zittende
vervoerder, waarmee is afgeweken van de WPV.Gelet op deze uitspraak van het CBB wil de minister voor het noorden gebruik
maken van dat art. 3 en zo spoedig mogelijk met een ministeriële regeling
komen, maar vanwege de schorsende werking van de uitspraak kan niet verder
met de aanbesteding worden gegaan, hetgeen gelet op de onrust in het noorden
nog meer te betreuren is.Met name bij de bonden bestaat de nodige onrust over de positie van het
personeel bij het verlenen van de concessie aan een andere vervoerder,maar bij de behandeling van de Implementatienota zijn daarover toch
heel duidelijke afspraken gemaakt? De minister heeft weliswaar niet het gehele
advies van de commissie-Laan overgenomen, ook al omdat haars inziens het BW,
boek 7a, art. 1639aa en verder, de werknemer al voldoende bescherming biedt
als zijn bedrijf wordt overgenomen, ook bij de wisseling van een openbaarvervoersconcessie.
In de Implementatienota is aangegeven dat er een aparte regeling zal worden
gemaakt voor de overdracht van pensioenen VUT-rechten. Mevrouw Van 't Riet
ging er vooralsnog van uit dat deze regeling, zoals ook afgesproken, zal worden
opgenomen in de WPV. Zij vroeg zich overigens af, waarom de bonden het BW,
de daarop betrekking hebbende jurisprudentie en EG-richtlijn onvoldoende waarborg
vinden voor de positie van de werknemers.De heer Van Gijzel (PvdA) betreurde het zeer dat de minister
in haar brief nauwelijks serieus ingaat op de ontstane problemen en ook niet
echt antwoord geeft op zijn vragen. Hij vond het eigenlijk onbegrijpelijk
dat deze situatie is ontstaan, temeer omdat in verschillende fases de positie
van de werknemers grote aandacht heeft gehad – de commissie-Laan is
daarvoor ook ingesteld – en de minister uiteindelijk exact heeft aangegeven
wat zij van het advies van die commissie zal overnemen. Wat dat betreft, verwees
hij kortheidshalve maar naar blz. 124 van de Implementatienota en naar blz.
50 van het verslag van het overleg daarover. Maar waarom heeft de minister
in tegenstelling met wat zij heeft toegezegd, geen afspraken gemaakt met de
overheden in het noorden? Welke spelregels wil zij dan hanteren zolang de
wetgeving nog niet is aangepast, zoals zij ook heeft toegezegd? Die vraag
verdient een beter antwoord dan alleen een verwijzing naar de antwoorden op
vragen van de heer Reitsma. Daarin stelt de minister overigens alleen dat
ze in Groningen in het bestek zijn opgenomen, dus in Drenthe dan niet. Is
het dan wel in de toelichting opgenomen en, zo ja, wat zijn daarvan dan de
juridische consequenties?Al met al moest de heer Van Gijzel de conclusie trekken dat het in gang
gezette proces wel erg kwetsbaar is geworden. Na de uitvoerige discussies
had hij de indruk dat er duidelijke afspraken waren gemaakt over de positie
van de werknemers terwijl dat in de praktijk niet het geval blijkt te zijn.
Bovendien is de minister van zins om gelet op de uitspraak in Limburg in het
noorden door te gaan op basis van het zogenaamde experimenteerartikel. De
PvdA-fractie staat daar toch wat huiverig tegenover, want zij is nu temeer
van mening dat het proces een goede wettelijke grondslag moet krijgen en dan
nog zo snel mogelijk. Zolang dat niet het geval is, zal het iedere keer de
rechter zijn die op basis van zijn interpretatie het vervolg bepaalt. De heer
Van Gijzel herhaalde wat hij al vele malen heeft gezegd, nl. zorgvuldig en
adequaat en nu komt dat zorgvuldige steeds meer ter discussie te staan. De heer Reitsma (CDA) memoreerde dat de voorganger van deze
minister voor Limburg en Zeeland niet gekozen heeft voor het experimenteerartikel
3 en dat de Kamer daarmee heeft ingestemd, terwijl de rechter dat nu juist
wel de goede weg had gevonden. Kan de minister nog eens de redenen uiteenzetten
waarom toen voor dat art. 3 is gekozen?Zijns inziens was het huidige wettelijke kader onvoldoende voor een verantwoorde
aanbesteding en dus ook voor een voldoende concurrentie in het openbaar vervoer,
onder andere via de rail, terzake waarvan er nog een motie-Van den Berg c.s.
ligt die uitspreekt dat er met grote spoed moet worden gewerkt aan een ander
en beter wettelijk kader. Dat leek hem ook in dit geval noodzakelijk want
in het ene geval wordt de minister door de rechter teruggefloten, in het andere
geval zijn er problemen rondom de opvatting of er al dan niet sprake is van
voldoende rechtsbescherming van het personeel. Wat dit betreft, herhaalde
hij de opvatting van de CDA-fractie dat die bescherming het best kan worden
geregeld op basis van een wettelijke grondslag in de WPV. Wat zijn nu precies de gevolgen van de uitspraak van de rechter waar het
gaat om de schade die de staat oploopt? Bestaat dat risico ook in het noorden
en, zo ja, wie draait dan voor die schade op? De minister gaat in het noorden
nu verder werken met art. 3 dat eigenlijk via amendering in de wet is gekomen,
maar is dat dan wel voldoende basis voor de aanbestedingen?Wat de rechtspositie van het personeel betreft, had de heer Reitsma altijd
begrepen dat de minister zowel de bonden als de Kamer heeft toegezegd de adviezen
van de commissie-Laan voor het directe personeel integraal over te nemen opdat
dat personeel de garantie krijgt over te kunnen gaan naar de nieuwe concessiehouder.
Had dat in de WPV geregeld geworden dan hadden in Groningen de problemen ook
niet ontstaan.Al met al moest hij de minister adviseren om met grote spoed met een wetswijziging
te komen die de Kamer ongetwijfeld met grote spoed zal willen behandelen.
Dat leek hem een betere basis te bieden dan de nu gekozen kunstgreep via art.
3. Heeft de minister daarover de landsadvocaat ook om advies gevraagd en,
zo neen, waarom niet? Als er adviezen van de landsadvocaat zijn of komen,
kan de Kamer daarover dan worden geïnformeerd?De heer Remkes (VVD) was niet echt vrolijk geworden van de
uitspraak van het CBB en de brief van de minister en had meer het gevoel van
juridisch «gerommel» overgehouden. Waarom was dat art. 3 indertijd
onvoldoende basis voor de experimenten in Limburg en Zeeland, maar nu blijkbaar
wel voor het noorden? Is dat voldoende juridisch uitgezocht?Ook hij vroeg naar de consequenties van deze uitspraak voor Groningen
en Drenthe. Is het experiment gebaseerd op het experimenteerartikel in de
wet? Zo ja, dan zou dat zijns inziens niet tot dezelfde gevolgen behoeven
te leiden als in Zeeland en Limburg.Op zich was hij niet zo onder de indruk van de problemen die in Groningen
zijn ontstaan. Zijns inziens is daar gedecentraliseerd met alle consequenties
van dien. Met andere woorden; of je decentraliseert en dan moet de Kamer er
verder buiten blijven, of je decentraliseert niet. De Kamer heeft gekozen
voor decentralisatie op basis van de huidige WPV en op basis daarvan zullen
provincies zich moeten houden aan wat in verschillende wettelijke regelingen
is geregeld, zowel landelijke als Europese en, als zij zich althans fatsoenlijk
willen gedragen, ook aan de Implementatienota, waarin overigens niet expliciet
wordt gesteld dat alle adviezen van de commissie-Laan zonder meer zullen worden
gevolgd. Hoe het ook zij, de provincies zijn nu primair het aanspreekpunt.
Dat zijn fractie al tegen het instellen van de commissie-Laan was, kwam voort
uit haar opvatting dat er voor het openbaar vervoer geen andere regeling terzake
van de concurrentie zou moeten worden gecreëerd dan voor andere economische
sectoren al van toepassing is. De heer Remkes voelde er derhalve heel weinig
voor om bovenop het BW nog allerlei aanvullende regelingen van toepassing
te verklaren voor het openbaar vervoer. Bovendien vond hij het te ver gaan
als de bonden gaan dicteren wat er moet gebeuren. Die zouden zich beter kunnen
buigen over mogelijkheden om via een wervend openbaar vervoer, hetgeen ook
efficiënter werken inhoudt, meer mensen in het openbaar vervoer te krijgen.
Dat is de beste garantie voor werkgelegenheid. Als sommige fracties nu zeggen
dat zij akkoord zijn gegaan met decentralisatie op voorwaarde dat de adviezen
van de commissie-Laan zouden worden gevolgd, dan hadden ze niet akkoord kunnen
gaan, want na decentralisatie is het immers een zaak van andere overheden!De heer Rosenmöller (GroenLinks) merkt allereerst op dat
deze minister marktwerking tot een hoofdpunt van haar beleid heeft verklaard,
maar als hij ziet waartoe dat geleid heeft in het stads- en streekvervoer
en ook bij de spoorwegen, kan hij alleen het maar kenschetsen als «broddelwerk». Dat blijkt ook uit de nodige juridische uitspraken die veelal ten nadele
van het ministerie zijn uitgepakt. De centrale vraag is of er geen echt heldere
wetgeving noodzakelijk is. Wat dit betreft, verwees ook hij naar de nog hangende
motie-Van den Berg c.s. Ook hij zag er niets in om op basis van een experimenteerartikel
een ministeriële regeling te maken die mogelijkerwijs tot eenzelfde situatie
leidt als de huidige.In de vele debatten die hierover zijn gevoerd, heeft de GroenLinksfractie
al duidelijk laten blijken geen voorstander te zijn van deze vorm van marktwerking,
maar als er via decentralisatie toch wordt geprobeerd om marktwerking in het
stads- en streekvervoer te introduceren en daarbij wordt verondersteld dat
de overheidsbemoeienis daardoor afneemt, blijkt er een grote hoeveelheid regels
te moeten zijn om dat alles in goede banen te leiden. Neemt de overheidsbemoeienis
met andere woorden niet toe?Op blz. 50 van het verslag van het notaoverleg van afgelopen maart stelt
de minister dat de bescherming van het BW niet alleen betrekking heeft op
het directe personeel, maar ook het bij de concessie betrokken personeel,
dus ook indirect personeel. Daarnaast wilde zij ook de overgang van overheidspersoneel
en VUT- en pensioenaanspraken regelen. Zij stelde vervolgens dat zij deze
afspraken het jaar daarvoor had gemaakt en dat zij zich afvroeg hoe dit alles
zich nog verhoudt tot datgene wat in de commissie-Laan is geformuleerd.De heer Poppe (SP) kon zich niet aan de indruk onttrekken dat
op het ministerie een onafhankelijke toetsing van de plannen van de minister
niet gebruikelijk is en dat er vanwege het marktfundamentalistische gedachtegoed
van de minister maar van alles moet worden doorgedrukt. De uitspraak van het
CBB is heel duidelijk; het kan zo niet en het mag niet, de bestaande vergunninghouders
worden gefrustreerd en daarmee wordt toch eigenlijk het personeel bedoeld,
want zo'n 80% van de kosten van een busbedrijf bestaat toch uit personeelskosten.
Gelet op de duidelijke stellingname van zijn fractie over de marktwerking,
in dit geval in het bus- en streekvervoer, voelde hij ook niets voor een experimenteerartikel
waarmee de minister maar wat kan gaan aan experimenteren met mensen, personeel
en klanten.Ook vroeg hij zich af, wat de uitspraak van het CBB nu betekent voor de
plannen van de NS in verschillende regio's. Antwoord van de ministerIn de tijd dat zij Kamerlid was, had de minister zich destijds van harte
gevoegd bij het voorstel van haar voorganger om in Zuid-Limburg en Zeeland
te gaan experimenteren met aanbesteding, er daarbij uiteraard van uitgaande
dat een en ander goed geregeld zou worden. Voorzover zij dat achteraf kan
zeggen, heeft haar voorganger haar uiterste best gedaan, zich tot het uiterste
heeft laten adviseren om tot de conclusie zou komen dat de WPV daarvoor de
mogelijkheid bood. Het toenmalige experimenteerartikel gold tot 31 december
a.s., alleen voor interlokaal vervoer en bepaalde dat een experiment maximaal
drie jaar mocht duren en dat werd op dat moment te kort geacht voor een serieuze
aanbesteding. Het experimenteerartikel dat inderdaad via amendering vanaf
1 januari a.s. in de WPV is opgenomen kent die begrenzing in tijd en soort
vervoer niet.Met anderen was ook zij uitermate onaangenaam verrast door de uitspraak
van het CBB, ondanks de adviezen van de landsadvocaat zodat haar voorganger
er haars inziens terecht van mocht uitgaan dat haar aanpak rechtmatig was.
Overigens was de minister het er niet mee eens dat de laatste jaren de rechterlijke
uitspraken alleen maar in het nadeel van haar ministerie zijn uitgevallen,
want er zijn ook vier positieve uitspraken op dit punt geweest
en ook daarom had zij geen aanleiding gezien om van de ingeslagen weg terug
te keren.De provincies Drenthe, Groningen en Friesland hebben op basis van het
art. 3 de bevoegdheden inzake het openbaar vervoer gekregen. De Kamer heeft
daarmee ingestemd, ook wetende dat de decentralisatie binnen afzienbare tijd
definitief haar beslag zou krijgen. Twee provincies hebben besloten maar alvast
te gaan aanbesteden, ervan uitgaande dat dit kon. Hoewel er formeel gesproken
niets bekend is, is wel bekend dat er zeer interessante aanbiedingen op de
provincies afkomen en zijn afgekomen. Deze provincies zouden dan ook graag
met aanbesteding willen doorgaan. Daarom had de minister ook aangegeven dat
er een uiterste poging zou moeten worden gedaan om het de provincies in ieder
geval niet onmogelijk te maken. Omdat vanaf 1 januari a.s. de WPV gewijzigd
is, de formele bevoegdheid nu ook geheel bij de provincies en de gemeenten
komt te liggen, art. 3 niet meer de begrenzing in tijd en interlokaal vervoer
bevat, was zij ervan overtuigd dat het proces dan niets meer in de weg staat,
mits de minister het natuurlijk maar keurig regelt. Vandaar haar voorstel
voor een aparte ministeriële regeling. Met de provincies Groningen en
Drenthe wordt thans bezien wat die regeling moet bevatten en welke consequenties
die kan hebben voor de huidige procedure. Los daarvan was zij het er van harte
mee eens dat wetgeving zo snel mogelijk moet volgen. Het lag in haar voornemen
om de WPV de volgende week in de ministerraad te brengen, maar dat zal vooral
afhangen van de rechterlijke uitspraak die morgen wordt verwacht. Mocht daaruit
blijken dat de wetgeving aanpassing behoeft, dan zal dat zo snel mogelijk
ter hand worden genomen, want het wettelijke kader moet er niet alleen zo
snel mogelijk liggen, maar moet ook zo helder mogelijk zijn.Voorts vroeg zij begrip voor haar terughoudendheid om in te gaan op zaken
die aan de rechter zijn voorgelegd. In ieder geval wilde zij wel kwijt dat
twee jaar geleden zeker niet is afgesproken dat alle adviezen van de commissie-Laan
zouden worden overgenomen. Na het eerste voorstel van de commissie is afgesproken
dat het in ieder geval goed geregeld zou worden, dat de commissie wederom
zou worden gevraagd daarover te adviseren en dat is ook gebeurd. Vervolgens
is de Implementatienota geschreven waarin uitgebreid op die advisering is
ingegaan en is aangegeven wat wel of niet in een aparte wet zou moeten worden
geregeld. De wetgeving wordt uitgewerkt conform de Implementatienota en voorzover
zij kon overzien hebben de provincies hun aanbesteding eveneens conform die
nota gedaan. Het conflict waarover de rechter nu een uitspraak is gevraagd,
komt in feite dan ook neer op de vraag of dat artikel in het BW nog eens moet
worden opgenomen in de WPV of dat het BW alleen al voldoende bescherming biedt.
Zij was en bleef de mening toegedaan dat het laatste het geval is, reden ook
om dat onderdeel van het advies van de commissie-Laan niet op te volgen, behalve
voor personeel van een GVB omdat ambtenaren immers niet onder het BW vallen.
In het noorden van het land speelt dit echter niet, omdat het personeel daar
nu eenmaal geen ambtelijke status heeft.Voorts merkte zij in de richting van met name de heer Van Gijzel op dat
die personele voorwaarden in Groningen in het bestek zijn opgenomen en dat
zowel in Groningen als in Drenthe in een toelichtende brief is aangegeven
hoe een en ander wordt bedoeld. Als de rechter morgen tot de conclusie komt
dat de waarborgen voor het personeel niet goed geregeld zijn, zal er een aanpassing
moeten plaatsvinden opdat rechten kunnen worden ontleend zoals in de Implementatienota
zijn aangegeven. Zij kon zich niet voorstellen dat men denkt dat aanbesteding
van haar best mag plaatsvinden over de ruggen van het personeel. Dat dit ook
niet hoeft blijkt wel uit het feit dat in gebieden waar al aanbesteed is het
werkplezier van de chauffeurs groter is dan ervoor, zoals ook blijkt bij de
gang van zaken bij het GVB Groningen.In de richting van de heer Poppe stelde de bewindsvrouwe met nadruk dat de zekerheid van het personeel niet afhankelijk is van het al dan
niet overgaan van de concessie en haars inziens afdoende geregeld is in het
BW, maar daarvoor zal de uitspraak van de rechter moeten worden afgewacht.
Ook was zij het van harte eens dat de manier van personeelsinzet bepalend
kan zijn voor de vraag of er al dan niet meer passagiers in de bussen komen.Dat het erop lijkt alsof alles via de rechter loopt, kwam naar de mening
van de minister door het feit dat het gaat om zeer grote belangen. Bij nieuwe
ontwikkelingen worden altijd pogingen gedaan om eruit te halen wat erin zit
en overigens valt niet te ontkennen dat de huidige wet achter de ontwikkelingen
aanloopt, reden waarom die ook zo snel mogelijk moet worden gewijzigd. Dat
wil niet zeggen dat het proces daarop moet wachten, ook al omdat provincies
er graag mee verder willen gaan en de doelstelling – meer en beter openbaar
vervoer – anders in gevaar komt. Ook daarom nam zij graag het aanbod
aan om de nieuwe voorstellen het liefst nog voor de verkiezingen in het staatsblad
te krijgen. Uit het advies van de landsadvocaat blijkt dat het met een ministeriële
regeling kan, maar omdat de provincies nu toch de uiteindelijke bevoegdheid
hebben, wil zij dat toch graag met hen bespreken.Al met al persisteerde de bewindsvrouwe bij haar voornemen om gezamenlijk
met Groningen en Drenthe te pogen om voor de korte termijn een adequate oplossing
te vinden, om zo snel mogelijk goede wetgeving voor te bereiden, afhankelijk
van de uitspraak van morgen, en om daarna door te gaan op de ingeslagen weg
die naar haar overtuiging zeer interessante ontwikkelingen kan betekenen. Nadere gedachtewisselingOok mevrouw Van 't Riet (D66) hechtte eraan dat het proces
kon voortgaan. In 2003 is een evaluatie van de aanbesteding en marktwerking
voorzien naar aanleiding waarvan altijd nog kan worden bijgestuurd, maar als
er nu niet wordt of kan worden doorgegaan, kan het hele proces stagneren.
Nieuwe wetgeving kost zeker nog een halfjaar en daarom zou zij, hoewel het
zeker niet de schoonheidsprijs verdient, er geen bezwaar tegen hebben als
art. 3 nu wel werd gebruikt.De heer Van Gijzel (PvdA) had er behoefte aan in dit stadium
vast te stellen dat er voor de drie noordelijke provincies een experimenteerartikel
in het leven is geroepen voor de decentralisatie, hetgeen nog niet wil zeggen
dat dit ook voor de overige provincies geldt. Over dit geëxperimenteer
met dat experimenteerartikel had hij grote twijfels, of ook de noordelijke
provincies zullen moeten wachten op de inwerkingtreding van het nieuwe experimenteerartikel,
nl. per 1 januari a.s. Hij zou graag elk risico uitsluiten dat een rechter
straks uitspreekt dat dit artikel in dit geval oneigenlijk is gebruikt. Dat
de rechter in de zaak-Vancom zich afvraagt waarom in dat geval niet van dat
oude art. 3 gebruik is gemaakt, wil nog niet zeggen dat een andere rechter
in andere gevallen ook het gebruik van het verruimde art. 3 zal billijken,
temeer als hij daarbij zal kijken naar de Implementatienota. Hij had er goede nota van genomen dat de minister heeft herhaald vast
te zullen houden aan de Implementatienota waar het gaat om de positie van
de werknemers. Als de rechter morgen uitspreekt dat het BW niet voldoende
garanties biedt, zal zij met nadere voorstellen moeten komen. Ten slotte herhaalde hij zijn vraag waarom de minister niet de afspraken
met de noordelijke provincies heeft gemaakt die zij had beloofd te zullen
maken.De heer Reitsma (CDA) had de minister verschillende malen horen
zeggen dat zij er in het verleden van overtuigd was dat aanbesteding op basis
van de vigerende wet kon en ook dat zij er nu van overtuigd is dat de
aanbesteding in het noorden op basis van art. 3 van de gewijzigde WPV kan
plaatsvinden. De CDA-fractie was die mening zeker niet toegedaan en vroeg
zich in gemoede af of nu niet opnieuw problemen zullen ontstaan. Daarom bleef
zij de voorkeur geven aan een wettelijke regeling die met grote spoed tot
stand kan worden gebracht.Het was de heer Remkes (VVD) opnieuw opgevallen dat sommigen
bij concurrentie alleen maar denken aan concurrentie qua kosten, maar met
name bij het openbaar vervoer gaat het vooral om concurrentie qua opbrengsten.Hij herhaalde dat in de Implementatienota noch in andere stukken expliciet
wordt gesteld dat de adviezen van de commissie-Laan volledig zullen worden
gevolgd.In juridische zin voelde hij veel voor de suggestie van de heer Reitsma,
nl. om zo spoedig mogelijk met nadere wetgeving te komen, maar dat zal ongetwijfeld
geen tijdwinst opleveren. Hij bleef de mening toegedaan dat het proces zo
snel mogelijk moet worden afgerond. Hij kon niet beoordelen in hoeverre de
weg van de ministeriële regeling een juridisch begaanbare weg is. Als
dat een begaanbare weg lijkt te zijn, mocht de minister van hem, met name
om de voortgang te waarborgen, die wel opgaan. Qua tijd zag hij het niet meer
zitten dat deze Kamer de WPV kan afhandelen.De heer Rosenmöller (GroenLinks) herhaalde dat zijn GroenLinksfractie
een andere visie op marktwerking heeft dan deze minister van Verkeer en Waterstaat.
Van belang achtte hij welke conclusie wordt verbonden aan de recente uitspraak
van het CBB. Hij was het er niet mee eens dat moet worden voortgegaan op de
weg van een ministeriële regeling die voortvloeit uit een experimenteerartikel
alleen vanwege de marktwerking, want dan wordt de juridische vormgeving zijns
inziens ondergeschikt gemaakt aan dat zo hoge doel van de marktwerking. Mede
daarom had hij de motie van de heer Van den Berg in de herinnering opgeroepen
die terecht heeft gesteld dat er zonder een stevig fundament van wetgeving
wel eens forse problemen kunnen ontstaan. De enig logische conclusie leek
hem dan ook te zijn het opschorten van het aanbestedingsproces en goede wetgeving
al was hij het ermee eens dat dit ongetwijfeld niet meer in deze kabinetsperiode
kan worden afgerond.Volgens de heer Poppe (SP) had de rechter niet voor niets in
zijn uitspraak geconstateerd dat als de huidige vervoerder niet langer in
staat is om het openbaar vervoer in een bepaald gebied op een naar het oordeel
van de overheid adequate manier te verrichten het de overheid vrij staat te
bezien of een andere ondernemer bereid en in staat is het vervoer wel goed
te verzorgen. Dat gaf volgens hem al duidelijk aan dat ook met de huidige
wet een zekere vorm van concurrentie mogelijk is; de overheid stelt de normen
en voldoet de huidige vervoerder daar niet aan, kan naar andere vervoerders
worden omgezien.De minister herhaalde dat het huidige experimenteerartikel
alleen maar gericht was op en bestemd was voor decentralisatie. Per 1 januari
a.s. is die decentralisatie wettelijk geregeld en de Kamer heeft bij de behandeling
van die voorstellen dat experimenteerartikel verbreed omdat zij van mening
was dat er daadwerkelijk geëxperimenteerd moest kunnen worden.Als zou blijken dat die ministeriële regeling een juridisch niet
begaanbare of gevaarlijke weg is, zal zij die echt niet volgen, maar de uitspraak
van het CBB lijkt er toch op te wijzen dat het wel degelijk een juridische
basis kan zijn. Wel zal die uiteraard nader worden bezien na de uitspraak
van de rechter in kort geding en in overleg met de betrokken provincies. Zij
achtte het niet uitgesloten dat er iets in de procedures zal moeten veranderen, ook om te voorkomen dat er daarna weer juridische procedures zullen
worden aangespannen. Als het mogelijk is, zou zij die weg om tijdswille graag
willen gaan, ook al omdat het haar zeer onverstandig leek om de afspraak te
doorbreken dat provincies per 1 januari a.s. de volledige bevoegdheid zouden
krijgen.In de richting van de heer Van Gijzel merkte zij nog op dat er met de
provincies weliswaar geen juridische dan wel formele afspraken zijn gemaakt,
maar dat toen de provincies zich prepareerden op de aanbesteding er natuurlijk
wel eindeloos overleg heeft plaatsgevonden.Zij bleef ervan overtuigd dat de door haar voorgestelde weg juridisch
houdbaar is, maar de provincies zullen uiteindelijk zelf moeten besluiten
of zij al dan niet door willen gaan. Uiteraard zal nu niet alleen weer de
landsadvocaat om advies worden gevraagd, maar zullen ongetwijfeld ook de advocaten
van de provincies zich erover buigen. Mocht achteraf toch blijken dat de rechter
er anders over denkt, dan zal de schadeclaim uiteraard bij de provincies terecht
komen.De uitspraak van het CBB maakt een schadeclaim mogelijk, maar het zal
heel moeilijk zijn een goed gefundeerde hoogte vast te stellen.De uitspraak heeft er ook toe geleid dat het proces van aanbesteding even
stil is gelegd. Drenthe heeft besloten om de inschrijvingstermijn met een
maand te verlengen. Er wordt bezien of ook de gevolgde procedure moet worden
gewijzigd en in elk geval zal er een aparte ministeriële regeling moeten
komen die per 1 januari a.s. ingaat. Wat die betekent voor de onderhavige
procedures wordt nader bezien. Zodra daarover conclusies zijn getrokken, zal
de Kamer uiteraard worden geïnformeerd. De voorzitter van de vaste commissie,BiesheuvelDe griffier van de vaste commissie,Roovers XNoot1Samenstelling: Leden: Blaauw (VVD), ondervoorzitter, Van den Berg (SGP),
Lilipaly (PvdA), Biesheuvel (CDA), voorzitter, Reitsma (CDA), Versnel-Schmitz
(D66), Van Gijzel (PvdA), Leers (CDA), Van Heemst (PvdA), Feenstra (PvdA),
Verbugt (VVD), Poppe (SP), Van 't Riet (D66), H. G. J. Kamp
(VVD), Stellingwerf (RPF), Crone (PvdA), Roethof (D66), M. B. Vos
(GroenLinks), Verkerk (AOV), Van Zuijlen (PvdA), Van Waning (D66), Keur (VVD),
Assen (CDA), Ten Hoopen (CDA), Luchtenveld (VVD). Plv. leden: Blauw (VVD), Schutte (GPV), Van Gelder (PvdA), Soutendijk-van
Appeldoorn (CDA), Dankers (CDA), Jeekel (D66), Swildens-Rozendaal (PvdA),
Terpstra (CDA), A. de Jong (PvdA), Duivesteijn (PvdA), Hofstra (VVD),
Hillen (CDA), Remkes (VVD), Leerkes (Unie 55+), Witteveen-Hevinga (PvdA),
Augusteijn-Esser (D66), Rosenmöller (GroenLinks), Nijpels-Hezemans (groep-Nijpels),
Valk (PvdA), Hoekema (D66), Klein Molekamp (VVD), Van der Linden (CDA), Meijer
(CDA), Te Veldhuis (VVD). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-23645-36.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl